| Dissertations, Chap. |
| [22, 5] |
Χάρυβδιν
ὄψεται,
ἀλλ´
οὐκ
ἐν
|
ναυαγίῳ· |
Σειρήνων
ἀκούσεται,
ἀλλ´
οὐ
δεδεμένος· |
| [22, 5] |
ἐν
ἐκκλησίαις
βουλευομένοις·
μετὰ
Θεμιστοκλέους
|
ναυμαχοῦντα, |
μετὰ
Λεωνίδου
ταττόμενον,
καὶ
μετὰ |
| [22, 5] |
παραγινόμενον,
νῦν
δὲ
ἐν
θαλάττῃ
|
ναυμαχοῦσιν, |
νῦν
δὲ
ἐν
ἐκκλησίαις
βουλευομένοις· |
| [22, 7] |
λῃστευθήσεται
θάλαττα,
κἂν
Ἀθηναῖοι
μὴ
|
ναυμαχῶσιν· |
καταβαλεῖ
τὰ
τείχη,
καὶ
εἰ |
| [22, 1] |
ἀοιδόν,
οἵας
ἐκεῖνος
ᾠδὰς
ᾖδεν,
|
νεῖκος |
Ὀδυσσῆος
καὶ
Πηλείδεω
Ἀχιλλῆος;
ἢ |
| [22, 5] |
ἐθνῶν·
Δάρδανον
αὖ
πρῶτον
τέκετο
|
νεφεληγερέτα |
Ζεύς.
Γενεαλογεῖ
καὶ
πόλιν·
Ἐπίδαμνός |
| [22, 1] |
Ὅμηρος
περὶ
Ὀδυσσέως,
ὅτι
χήτει
|
νεὼς
|
ἐπὶ
σχεδίας
πλέων,
χειμῶνος
ἐπιγενομένου, |
| [22, 7] |
εἴ
ποτέ
τοι
χαρίεντ´
ἐπὶ
|
νηὸν |
ἔρεψα,
εἰ
δήποτέ
τοι
κατὰ |
| [22, 4] |
χρείας
περαιτέρω·
ἐνταῦθα
δὲ
οἱ
|
νήφοντες |
οὗτοι
δημαγωγοί,
μηδενὸς
αὐτοῖς
ἐφεστῶτος |
| [22, 1] |
χειμῶνος
ἐπιγενομένου,
σκεδασθείσης
τῆς
σχεδίας,
|
νηχόμενος, |
ὑποβαλλούσης
αὐτῷ
κρήδεμνον
τῆς
Λευκοθέας, |
| [22, 4] |
Ἐπαινῶ
πρὸ
τούτων
τὸν
Περσικὸν
|
νόμον |
τὸν
ἀρχαῖον,
δι´
ὃν
Πέρσαι |
| [22, 4] |
ἐκκλησίας
Ἀττικῆς·
ἐκεῖ
μὲν
γὰρ
|
νόμος |
κολάζων
τὴν
μέθην
ἐπήγειρεν
αὐτῶν |
| [22, 4] |
οὗτοι
δημαγωγοί,
μηδενὸς
αὐτοῖς
ἐφεστῶτος
|
νόμου |
κολάζοντος
τὴν
ἐξουσίαν
τῶν
λόγων, |
| [22, 5] |
πολλῶν
ἀνθρώπων
ἴδεν
ἄστη
καὶ
|
νόον |
ἔγνω,
ἀρνύμενος
ἥν
τε
ψυχὴν |
| [22, 7] |
ὅτε
ψυχὴ
τέμνεται,
λῃστεύεται,
πολιορκεῖται,
|
νοσεῖ· |
χρησμοῦ
σοι
δεῖ,
μαντείας
σοι
|
| [22, 7] |
ἔα·
ταύτην
μοι
διηγοῦ
τὴν
|
νόσον, |
τὸν
δὲ
λοιμὸν
ἔα.
Εἰπέ, |
| [22, 7] |
τις
ἄλλος
θεὸς
ἰατικὸς
ψυχῆς
|
νοσούσης, |
εἴ
ποτέ
τοι
χαρίεντ´
ἐπὶ |
| [22, 5] |
ἀρνύμενος
ἥν
τε
ψυχὴν
καὶ
|
νόστον |
ἑταίρων,
πολύ
που
σοφώτερος
ὁ |
| [22, 2] |
ἡμῖν,
οἵαν
μιμήσεται
ἄν
τις
|
νοῦν |
ἔχων,
μεταθεὶς
τὰς
ἡδονὰς
ἀπὸ
|
| [22, 5] |
καὶ
νῦν
δίκην,
φεύγει
καὶ
|
νῦν |
Ἀλκιβιάδης.
Συνελόντι
δὲ
εἰπεῖν,
οἱ |
| [22, 6] |
καθάπερ
ὀφθαλμοῖς
κατὰ
μίμησιν
γραφῆς·
|
νῦν |
δὲ
ἀναμὶξ
εἰσφύρεται
πάντα
ἐν |
| [22, 5] |
νῦν
δὲ
ἐν
θαλάττῃ
ναυμαχοῦσιν,
|
νῦν |
δὲ
ἐν
ἐκκλησίαις
βουλευομένοις·
μετὰ |
| [22, 5] |
μὲν
πολεμοῦσιν
ἐν
γῇ
παραγινόμενον,
|
νῦν |
δὲ
ἐν
θαλάττῃ
ναυμαχοῦσιν,
νῦν |
| [22, 5] |
Ἀριστείδου
δικαιοσύνη·
δίδωσιν
Κριτίας
καὶ
|
νῦν |
δίκην,
φεύγει
καὶ
νῦν
Ἀλκιβιάδης. |
| [22, 5] |
καὶ
ἡ
Περικλέους
στρατηγία,
καὶ
|
νῦν |
ἔτι
ἡ
Ἀριστείδου
δικαιοσύνη·
δίδωσιν |
| [22, 5] |
Περσικά,
τὰ
Μηδικά,
τὰ
Ἑλληνικά·
|
νῦν |
μὲν
πολεμοῦσιν
ἐν
γῇ
παραγινόμενον, |