HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Maxime de Tyr, Dissertations, XVIII

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ς  =  254 formes différentes pour 393 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Dissertation, Chap.
[18, 2]   καὶ ἐραστοῦ ἀρετή. Ἐλευθεροῖ τὰς  Θήβας   Ἐπαμεινώνδας ἀπὸ Λακεδαιμονίων στρατηγήματι ἐρωτικῷ·
[18, 2]   ἐραστοῦ ἀρετή. Ἐλευθεροῖ τὰς Θήβας  Ἐπαμεινώνδας   ἀπὸ Λακεδαιμονίων στρατηγήματι ἐρωτικῷ· μειρακίων
[18, 3]   ~Τί δή μοι βούλεται  Ἐπαμεινώνδας   καὶ Ἁρμόδιος, καὶ οἱ
[18, 2]   Θήβησιν πολλοὶ νεανίαι· ὅπλα δοὺς  Ἐπαμεινώνδας   τοῖς ἐρασταῖς καὶ τοῖς ἐρωμένοις
[18, 9]   χαίρειν ἐῶ. δὲ τῆς  Λεσβίας   (εἴτοι χρὴ πρεσβύτερα τοῖς νέοις
[18, 5]   ὁμοῦ καὶ χαίρων τῇ τῆς  μυθολογίας   ἐξουσίᾳ. δὲ Σωκράτης ἡμῖν
[18, 9]   Σωκράτει οἱ ἀντίτεχνοι, Πρόδικος καὶ  Γοργίας   καὶ Θρασύμαχος καὶ Πρωταγόρας, τοῦτο
[18, 5]   δὲ κρείττων, ἡδονῆς δὲ ἐχθρός,  ἀληθείας   δὲ φίλος, οὕτω σφαλεροὺς καὶ
[18, 5]   μὲν Ὁμήρου ἔπη τῆς θαυμαστῆς  πολιτείας   καὶ τροφῆς τῶν νέων ἀπεπέμψατο,
[18, 8]   ἑξῆς δίεισιν, καὶ ἔργα, καὶ  ἡλικίας,   καὶ εἴδη, καὶ πάθη, τὰ
[18, 1]   Δωρικόν, ὥρᾳ διαφέρον. Ἐρᾷ Ἀκταίωνος  νεανίας   Κορίνθιος, γένους τῶν Βακχιάδων· Βακχιάδαι
[18, 5]   Σωκράτης, ἐραστὴς μὲν σοφίας,  πενίας   δὲ κρείττων, ἡδονῆς δὲ ἐχθρός,
[18, 4]   στέφανον οὐδὲ εἰκόνας, τὰς Ἑλληνικὰς  φλυαρίας,   δωρεῖται· ἀλλ´ ἐξεῖναι φιλεῖν τῷ
[18, 2]   ἐκ τούτου Πεισιστρατίδαι, καὶ ἦρξεν  ἐλευθερίας   Ἀθηναίοις ὕβρις τυράννου, καὶ μειρακίου
[18, 8]   δὲ καὶ τὸ τυχεῖν ἐθέλοντα  ἐξουσίας   πρὸς μάχην δακρῦσαι ὡς οὐκ
[18, 5]   αἰνίγματα πόρρω πάνυ εἶναι τῆς  αἰτίας,   τοῖς ἐκείνου παραβαλλόμενα. Αὐτίκα καὶ
[18, 6]   νέους διαφθείρειν, καὶ ὅτι μὲν  Κριτίας   ἐτυράννησεν, τοῦτο ἀδικεῖν ἔλεγον τὸν
[18, 5]   δὴ Σωκράτης, ἐραστὴς μὲν  σοφίας,   πενίας δὲ κρείττων, ἡδονῆς δὲ
[18, 8]   ἀπειλεῖ· δὲ ἀναχωρεῖ ἐφ´  ἡσυχίας,   καὶ δακρύει κείμενος, καὶ ἀλύει,
[18, 4]   οὐ στέφανον οὐδὲ εἰκόνας, τὰς  Ἑλληνικὰς   φλυαρίας, δωρεῖται· ἀλλ´ ἐξεῖναι φιλεῖν
[18, 5]   αἰνίττεται δι´ αἰσχρῶν ῥημάτων πράξεις  καλάς,   δεινὸν καὶ σφαλερὸν τὸ χρῆμα.
[18, 9]   δὲ ἔρως ἐτίναξεν τὰς  φρένας,   ὡς ἄνεμος κατ´ ὄρος δρυσὶν
[18, 3]   καὶ μὴ ὄντος γλιχομένους νόθους  τινὰς   εἶναι καὶ κιβδήλους ἐραστάς, τοὺς
[18, 4]   τοῖς ἀριστεῦσιν οὐ στέφανον οὐδὲ  εἰκόνας,   τὰς Ἑλληνικὰς φλυαρίας, δωρεῖται· ἀλλ´
[18, 3]   τοῦ πάθους, ἀλλ´ ὥσπερ τοὺς  ἀργυρογνώμονας   ἐξετάζειν ἔδει, ὁπότερος αὐτῶν γνωριστικὸς
[18, 5]   τοὺς καλοὺς τῷ ἐλέγχοντι τοὺς  ἄφρονας,   Λυσίου τῶν ἐρωτικῶν ἀντίτεχνος,
[18, 4]   λόγους, καὶ τὰς περὶ θεῶν  δόξας,   καὶ τὰ ἄλλα ἅπαντα, ἐφ´
[18, 8]   τὸν χαμαιεύνην ἔρωτα ἐπὶ τῆς  Ἥρας   καὶ τοῦ Διός· καὶ τὸν
[18, 9]   ἀλλὰ καὶ τούτοις τὴν σωφροσύνην  ὁρᾷς·   ἔραμαί τοι συνηβᾶν, φησίν, χαρίεν
[18, 9]   καὶ Γοργίας καὶ Θρασύμαχος καὶ  Πρωταγόρας,   τοῦτο τῇ Σαπφοῖ Γοργὼ καὶ
[18, 9]   Κλεοβούλου ὀφθαλμῶν, καὶ τῆς Βαθύλλου  ὥρας·   ἀλλὰ καὶ τούτοις τὴν σωφροσύνην
[18, 5]   ἀπὸ κυνηγεσίου τῆς Ἀλκιβιάδου  ὥρας   παραγινόμενος, Χαρμίδην τεθηπώς. Πῶς
[18, 5]   Ὁμήρῳ, στεφανώσας τὸν ποιητὴν καὶ  χρίσας   μύρῳ· αἰτιασάμενος τὴν παρρησίαν τῶν
[18, 5]   μὲν περὶ τοῦ Διὸς τοιαῦτα  ἀκούσας,   καὶ τοῦ Ἀπόλλωνος, καὶ τῆς
[18, 5]   τῶν νέων ἀπεπέμψατο, αὐτῷ Ὁμήρῳ,  στεφανώσας   τὸν ποιητὴν καὶ χρίσας μύρῳ·
[18, 4]   ἐπτοῆσθαι δὲ καὶ ἐνθουσιᾶν, καθάπερ  τὰς   βάκχας, ἐπὶ Ἀλκιβιάδῃ· ἐπεστρέφθαι δὲ
[18, 4]   ἀριστεῦσιν οὐ στέφανον οὐδὲ εἰκόνας,  τὰς   Ἑλληνικὰς φλυαρίας, δωρεῖται· ἀλλ´ ἐξεῖναι
[18, 2]   δίκαιος, καὶ ἐραστοῦ ἀρετή. Ἐλευθεροῖ  τὰς   Θήβας Ἐπαμεινώνδας ἀπὸ Λακεδαιμονίων στρατηγήματι
[18, 4]   τοὺς περὶ ἀρετῆς λόγους, καὶ  τὰς   περὶ θεῶν δόξας, καὶ τὰ
[18, 9]   τῇ δὲ ἔρως ἐτίναξεν  τὰς   φρένας, ὡς ἄνεμος κατ´ ὄρος
[18, 4]   καὶ Διοτίμαν τὴν Μαντινικήν· καὶ  μαθητὰς   λαμβάνει τῆς τέχνης, Ἀλκιβιάδην τὸν
[18, 9]   ἐρᾷ τῶν καλῶν, καὶ ἐπαινεῖ  πάντας·   μεστὰ δὲ αὐτοῦ τὰ ᾄσματα
[18, 5]   ἀριστείᾳ, οὐδὲ τῇ πρὸς τοὺς  δικαστὰς   ὑπεροψίᾳ, οὐδὲ τῇ ἐπὶ τὸ
[18, 3]   καὶ ὄντος καὶ φαινομένου γνησίους  ἐραστὰς   κάλλους ἀληθινοῦ. ~Εἶεν· ἐπεὶ ταύτῃ
[18, 3]   νόθους τινὰς εἶναι καὶ κιβδήλους  ἐραστάς,   τοὺς δὲ τοῦ καὶ ὄντος
[18, 9]   μοῦσαι τί ἄλλο γυναικῶν  ἔρωτας,   καὶ ἀνδρῶν; καὶ ποταμῶν ἔρωτας
[18, 9]   ἔρωτας, καὶ ἀνδρῶν; καὶ ποταμῶν  ἔρωτας   καὶ βασιλέων καὶ φυτῶν; Τὸν
[18, 4]   δὲ καὶ ἐνθουσιᾶν, καθάπερ τὰς  βάκχας,   ἐπὶ Ἀλκιβιάδῃ· ἐπεστρέφθαι δὲ ἐπ´
[18, 9]   ἀπεκαλύψατο· ἐμὲ γὰρ λόγων εἵνεκα  παῖδες   ἂν φιλοῖεν· χαρίεντα μὲν γὰρ
[18, 2]   τοῖς ἐρασταῖς, ὥσπερ ἐν θήρᾳ  σκύλακες   συμπαραθέοντες τοῖς πρεσβυτέροις τῶν κυνῶν.
[18, 5]   βουλομένου ἔργον (τὸ γὰρ ὠφελοῦν  ἀφανὲς)   ἀλλὰ βλάπτειν· πρόχειρον γὰρ τοῦτο.
[18, 6]   κατηγόρους· ὅτι ἡμῖν δοκεῖτε,  ἄνδρες,   ἀτοπώτεροι εἶναι συκοφάνται Ἀνύτου καὶ
[18, 7]   συγγεγραμμένον ἐρωτικόν, οὐκ ἔφη θαυμάζειν,  πλῆρες   τὸ στῆθος ἔχων ὥσπερ ἀγγεῖον,
[18, 2]   ἐρασταῖς, ὥσπερ ἐν θήρᾳ σκύλακες  συμπαραθέοντες   τοῖς πρεσβυτέροις τῶν κυνῶν. ~Τί
[18, 3]   συμπεφυκός, φωνῇ μιᾷ οἱ ἄνθρωποι  ἐπονομάζοντες   ἔρωτα, οὑτωσὶ καλοῦντες καὶ τὸν
[18, 5]   καὶ Ἡφαίστου δεσμά, καὶ θεοὶ  πίνοντες,   καὶ γελῶντες θεοὶ ἄσβεστον γέλωτα,
[18, 6]   αἰτίαν, τῇ πρὸς ἐκείνους κοινωνίᾳ  κατασμικρύνοντες   τὰ αὐτῶν. Οὐκοῦν καὶ ἡμεῖς
[18, 3]   ταύτῃ καὶ τὴν ἐρωτικὴν προσθῶμεν  φέροντες,   ὥσπέρ τινι νομίσματι, τῇ τοῦ
[18, 1]   μέθῃ καὶ τυραννίδι καὶ ἔρωτι,  εἰσπεσόντες   εἰς τὸ δωμάτιον, οἱ μὲν
[18, 6]   εἰς τὰ δικαστήρια εἰσαγγελλόμενοι  κινδυνεύοντες·   οὐ περὶ τοῦ πράγματος ἀπολογοῦνται
[18, 3]   οἱ ἄνθρωποι ἐπονομάζοντες ἔρωτα, οὑτωσὶ  καλοῦντες   καὶ τὸν θεὸν καὶ τὴν
[18, 1]   ὁμοῦ τοῖς Βακχιάδαις νεανίσκοις· οἳ  θαρσοῦντες   μέθῃ καὶ τυραννίδι καὶ ἔρωτι,
[18, 5]   δεσμά, καὶ θεοὶ πίνοντες, καὶ  γελῶντες   θεοὶ ἄσβεστον γέλωτα, καὶ Ἀπόλλων
[18, 2]   ἰδιώτην ἠσπάζετο· δὲ ὑπ´  ὀργῆς   ἄλλά τε ἀμφοτέρους προὐπηλάκισεν, καὶ
[18, 9]   λέξαι. Τοῦτο καὶ περὶ Σωκράτους  Ἀλκιβιάδης   ἔλεγεν, εἰκάζων αὐτοῦ τὴν χάριν
[18, 9]   καλῶν· ὅ, τι γὰρ ἐκείνῳ  Ἀλκιβιάδης   καὶ Χαρμίδης καὶ Φαῖδρος, τοῦτο
[18, 9]   τι γὰρ ἐκείνῳ Ἀλκιβιάδης καὶ  Χαρμίδης   καὶ Φαῖδρος, τοῦτο τῇ Λεσβίᾳ
[18, 8]   ἐπιμανής, δὲ ἥμερος καὶ  ἐμπαθής·   μὲν ἀποφλογοῦται τὰ ὄμματα,
[18, 8]   καὶ τὸν φαρμακέα ἐπὶ τῆς  Κίρκης·   καὶ τὸν ἀνδρεῖον ἐπὶ τῷ
[18, 7]   ἀλλοτρίων ναμάτων, ἦπου Σαπφοῦς τῆς  καλῆς   (οὕτω γὰρ αὐτὴν ὀνομάζων χαίρει
[18, 5]   Ἥρᾳ μισγόμενος ἐν τῇ Ἴδῃ,  νεφέλης   αὐτοὺς καλυπτούσης ἀθανάτου, καὶ Ἄρεως
[18, 9]   αὐτοῦ τὰ ᾄσματα τῆς Σμέρδιος  κόμης,   καὶ τῶν Κλεοβούλου ὀφθαλμῶν, καὶ
[18, 8]   δύο, μὲν θρασὺς καὶ  ἐπιμανής,   δὲ ἥμερος καὶ ἐμπαθής·
[18, 6]   δεινοὶ οὗτοι συκοφάνται· ἀλλ´ οὐδὲ  Ἀριστοφάνης   τὰ Σωκράτους ἐν Διονυσίοις κωμῳδῶν,
[18, 8]   μητρὸς τοσουτονὶ αὐτῷ μέλειν, ὅσον  ἐκείνης,   λέγει. Ἔδειξεν καὶ τὸν χαμαιεύνην
[18, 5]   Σωκράτους Πλάτων, Ξενοφῶν,  Αἰσχίνης,   τις ἄλλος τῶν ὁμοφώνων
[18, 5]   μὲν σοφίας, πενίας δὲ κρείττων,  ἡδονῆς   δὲ ἐχθρός, ἀληθείας δὲ φίλος,
[18, 4]   Μαντινικήν· καὶ μαθητὰς λαμβάνει τῆς  τέχνης,   Ἀλκιβιάδην τὸν γαυρότατον, καὶ Κριτόβουλον
[18, 4]   Ἀλλὰ καὶ διδασκάλους ἐπιγέγραπται τῆς  τέχνης,   Ἀσπασίαν τὴν Μιλησίαν, καὶ Διοτίμαν
[18, 3]   ἀσπαζόμενον πόρρω πάνυ τίθεμεν τῆς  τέχνης,   τὸν δὲ τἀληθῆ αὐτὰ γνωρίζοντα,
[18, 8]   τὰ δὲ τοῦ ἔρωτος πάντα  ἑξῆς   δίεισιν, καὶ ἔργα, καὶ ἡλικίας,
[18, 4]   οὔτε πάθος, ἀλλὰ ἔοικεν πάντα  ἑξῆς   παρρησιαζομένῳ· πηδᾶν μὲν αὐτῷ τὴν
[18, 5]   ἐν τῇ Ἴδῃ, νεφέλης αὐτοὺς  καλυπτούσης   ἀθανάτου, καὶ Ἄρεως καὶ Ἀφροδίτης
[18, 5]   Ὁμήρου αἰνίγματα πόρρω πάνυ εἶναι  τῆς   αἰτίας, τοῖς ἐκείνου παραβαλλόμενα. Αὐτίκα
[18, 5]   Κριτοβούλου ἁπτόμενος, ἀπὸ κυνηγεσίου  τῆς   Ἀλκιβιάδου ὥρας παραγινόμενος, Χαρμίδην
[18, 8]   ἔρως παρ´ ἀμφοῖν ἴσος οἷον  τῆς   Ἀνδρομάχης καὶ τοῦ Ἕκτορος·
[18, 9]   Σωκράτει οὐ παῖδα, ἀλλὰ ἀκόλουθον  τῆς   Ἀφροδίτης καὶ θεράποντα εἶναι· λέγει
[18, 9]   καὶ τῶν Κλεοβούλου ὀφθαλμῶν, καὶ  τῆς   Βαθύλλου ὥρας· ἀλλὰ καὶ τούτοις
[18, 4]   αἰσχρὸν ἰδεῖν, καὶ πένητα, ἐγγυτάτω  τῆς   ἑαυτοῦ τύχης, ἀνυπόδητον, χαμαιεύνην, ἐπίβουλον,
[18, 8]   καὶ τὸν χαμαιεύνην ἔρωτα ἐπὶ  τῆς   Ἥρας καὶ τοῦ Διός· καὶ
[18, 5]   ὅπως τὰ μὲν Ὁμήρου ἔπη  τῆς   θαυμαστῆς πολιτείας καὶ τροφῆς τῶν
[18, 5]   ἀκούσας, καὶ τοῦ Ἀπόλλωνος, καὶ  τῆς   Θέτιδος, καὶ τοῦ Ἡφαίστου, καταμαντεύεται
[18, 7]   ἀγγεῖον, ἀλλοτρίων ναμάτων, ἦπου Σαπφοῦς  τῆς   καλῆς (οὕτω γὰρ αὐτὴν ὀνομάζων
[18, 8]   μνηστήρων· καὶ τὸν γόητα ἐπὶ  τῆς   Καλυψοῦς· καὶ τὸν φαρμακέα ἐπὶ
[18, 8]   Καλυψοῦς· καὶ τὸν φαρμακέα ἐπὶ  τῆς   Κίρκης· καὶ τὸν ἀνδρεῖον ἐπὶ
[18, 9]   γάρ, χαίρειν ἐῶ. δὲ  τῆς   Λεσβίας (εἴτοι χρὴ πρεσβύτερα τοῖς
[18, 5]   ἀπιστῶν ὁμοῦ καὶ χαίρων τῇ  τῆς   μυθολογίας ἐξουσίᾳ. δὲ Σωκράτης
[18, 9]   μεστὰ δὲ αὐτοῦ τὰ ᾄσματα  τῆς   Σμέρδιος κόμης, καὶ τῶν Κλεοβούλου
[18, 4]   τὴν Μαντινικήν· καὶ μαθητὰς λαμβάνει  τῆς   τέχνης, Ἀλκιβιάδην τὸν γαυρότατον, καὶ
[18, 4]   δεινός. Ἀλλὰ καὶ διδασκάλους ἐπιγέγραπται  τῆς   τέχνης, Ἀσπασίαν τὴν Μιλησίαν, καὶ
[18, 3]   φαινόμενον ἀσπαζόμενον πόρρω πάνυ τίθεμεν  τῆς   τέχνης, τὸν δὲ τἀληθῆ αὐτὰ
[18, 9]   λέγει· οὐ προσιέναι φησὶν  Σωκράτης   Ἀλκιβιάδῃ, ἐκ πολλοῦ ἐρῶν, πρὶν
[18, 5]   ἐπὶ τούτοις Ὅμηρος μὲν ᾐνίξατο,  Σωκράτης   δὲ ἐμέμψατο· αὐτὸς δὲ δὴ
[18, 5]   γὰρ αὐτὸς αὑτῷ ὅμοιος  Σωκράτης   ἐρῶν τῷ σωφρονοῦντι, καὶ
[18, 5]   τῆς μυθολογίας ἐξουσίᾳ. δὲ  Σωκράτης   ἡμῖν ἐπ´ ἀληθείᾳ διατεθρυλημένος, ἐπισφαλέστερος
[18, 5]   δὲ ἐμέμψατο· αὐτὸς δὲ δὴ  Σωκράτης,   ἐραστὴς μὲν σοφίας, πενίας
[18, 9]   τὸν Ἴωνα χαίρειν φησὶν  Σωκράτης·   πολλά μοι τὰν Πολυανακτίθαο παῖδα
[18, 9]   γλυκύπικρον‘ καὶ ἀλγεσίδωρον. Τὸν ἔρωτα  Σωκράτης   σοφιστὴν λέγει, Σαπφὼ μυθοπλόκον. Ἐκβακχεύεται
[18, 3]   Ὅτι πρᾶγμα διττόν, τὸ μὲν  ἀρετῆς   ἐπήβολον, τὸ δὲ μοχθηρίᾳ συμπεφυκός,
[18, 4]   ἀποποιεῖται εἰδέναι, καὶ τοὺς περὶ  ἀρετῆς   λόγους, καὶ τὰς περὶ θεῶν
[18, 9]   οὐ παῖδα, ἀλλὰ ἀκόλουθον τῆς  Ἀφροδίτης   καὶ θεράποντα εἶναι· λέγει που
[18, 5]   καλυπτούσης ἀθανάτου, καὶ Ἄρεως καὶ  Ἀφροδίτης   συνουσία, καὶ Ἡφαίστου δεσμά, καὶ
[18, 8]   ἐν τοιούτοις οὐκέτι ἀρχαῖος, ἀλλὰ  τεχνίτης   δεινῶς, οἷοι νῦν βροτοί εἰσιν.
[18, 5]   τὰ μὲν Ὁμήρου ἔπη τῆς  θαυμαστῆς   πολιτείας καὶ τροφῆς τῶν νέων
[18, 5]   αὐτὸς δὲ δὴ Σωκράτης,  ἐραστὴς   μὲν σοφίας, πενίας δὲ κρείττων,
[18, 1]   ἐραστοῦ, ἐκώμασεν εἰς Ἀκταίωνος  ἐραστὴς   ὁμοῦ τοῖς Βακχιάδαις νεανίσκοις· οἳ
[18, 9]   φυτῶν; Τὸν δὲ Ἀρχιλόχου ἔρωτα,  ὑβριστὴς   γάρ, χαίρειν ἐῶ. δὲ
[18, 3]   αὐτὰ γνωρίζοντα, τοῦτον καὶ συνιέναι  αὐτῆς·   ταύτῃ καὶ τὴν ἐρωτικὴν προσθῶμεν
[18, 4]   τὴν δὲ ἐρωτικὴν τέχνην ὑποδύς,  ταύτης   καὶ ἐπιστήμων εἶναι, καὶ πραγματεύεσθαι
[18, 2]   Μειρακίῳ Ἀττικῷ δύο ἦσαν ἐρασταί,  ἰδιώτης   καὶ τύραννος· μὲν δίκαιος
[18, 5]   ἔπη τῆς θαυμαστῆς πολιτείας καὶ  τροφῆς   τῶν νέων ἀπεπέμψατο, αὐτῷ Ὁμήρῳ,
[18, 8]   αὐτῷ Ἀλέξανδρος, οἷος ἐκ  μάχης   ἐπανεῖναι εἰς τὸν θάλαμον καὶ
[18, 8]   παρ´ ἀμφοῖν ἴσος οἷον τῆς  Ἀνδρομάχης   καὶ τοῦ Ἕκτορος· μὲν
[18, 4]   καὶ πένητα, ἐγγυτάτω τῆς ἑαυτοῦ  τύχης,   ἀνυπόδητον, χαμαιεύνην, ἐπίβουλον, θηρευτικόν, φαρμακέα,
[18, 1]   Ἀκταίωνος ἐραστὴς ὁμοῦ τοῖς  Βακχιάδαις   νεανίσκοις· οἳ θαρσοῦντες μέθῃ καὶ
[18, 5]   καὶ κινδυνώδεις λόγους ταῖς αὐτοῦ  ὁμιλίαις   ἀνεκέρασεν, ὥστε τὰ Ὁμήρου αἰνίγματα
[18, 9]   εἶναι πρὸς λόγους· σμικρά μοι  παῖς   ἔτι φαίνεο κἄχαρις ἔσσα Σαπφὼ
[18, 1]   ἐρωτική. ~Κορινθίῳ ἀνδρί, ὄνομα Αἰσχύλῳ,  παῖς   ἦν Ἀκταίων, μειράκιον Δωρικόν, ὥρᾳ
[18, 2]   δὲ καὶ τὰ μειράκια ἐφάμιλλα  ταῖς   ἀρεταῖς τοῖς ἐρασταῖς, ὥσπερ ἐν
[18, 5]   οὕτω σφαλεροὺς καὶ κινδυνώδεις λόγους  ταῖς   αὐτοῦ ὁμιλίαις ἀνεκέρασεν, ὥστε τὰ
[18, 2]   καὶ τὰ μειράκια ἐφάμιλλα ταῖς  ἀρεταῖς   τοῖς ἐρασταῖς, ὥσπερ ἐν θήρᾳ
[18, 6]   ἔοικεν, τὸ πρᾶγμα οὔτε τοῖς  συκοφάνταις,   οὔτε τοῖς κωμῳδοῖς ἐπιλήψιμον. Διὸ
[18, 2]   νεανίαι· ὅπλα δοὺς Ἐπαμεινώνδας τοῖς  ἐρασταῖς   καὶ τοῖς ἐρωμένοις συνέταξεν λόχον
[18, 2]   μειράκια ἐφάμιλλα ταῖς ἀρεταῖς τοῖς  ἐρασταῖς,   ὥσπερ ἐν θήρᾳ σκύλακες συμπαραθέοντες
[18, 9]   καὶ Ἀνδρομέδα· νῦν μὲν ἐπιτιμᾷ  ταύταις,   νῦν δὲ ἐλέγχει, καὶ εἰρωνεύεται
[18, 1]   καὶ ὑπερεφρόνει ὑβριστοῦ ἐραστοῦ, ἐκώμασεν  εἰς   Ἀκταίωνος ἐραστὴς ὁμοῦ τοῖς
[18, 6]   εἰσαγγελία ἐγένετο, ἀλλ´ ἠρέμα  εἰς   ἄλλους ἀξιοχρεωτέρους τρέπουσι τὴν αἰτίαν,
[18, 4]   φαρμακέα, σοφιστήν, γόητα· ἀτεχνῶς οἷα  εἰς   αὐτὸν Σωκράτην ἔσκωπτον ἐν Διονυσίοις
[18, 7]   δὲ ἐν τῷ συμποσίῳ λόγον,  εἰς   ἔρωτα ἔπαινον, Μαντινικῇ γυναικὶ ἀνατίθησιν·
[18, 6]   τοιαύτην τῷ λόγῳ, οἵαν καὶ  εἰς   τὰ δικαστήρια εἰσαγγελλόμενοι κινδυνεύοντες·
[18, 1]   καὶ τυραννίδι καὶ ἔρωτι, εἰσπεσόντες  εἰς   τὸ δωμάτιον, οἱ μὲν ἐπειρῶντο
[18, 1]   Περίανδρος τῇ ἐξουσίᾳ παροινεῖ  εἰς   τὸ μειράκιον. δὲ παροινία
[18, 8]   Ἀλέξανδρος, οἷος ἐκ μάχης ἐπανεῖναι  εἰς   τὸν θάλαμον καὶ ἀεὶ μοιχῷ
[18, 5]   δὲ φίλος, οὕτω σφαλεροὺς καὶ  κινδυνώδεις   λόγους ταῖς αὐτοῦ ὁμιλίαις ἀνεκέρασεν,
[18, 4]   Πόλιν δὲ οἰκίζων ἀγαθῶν ἀνδρῶν,  τιθεὶς   νόμους τοῖς ἀριστεῦσιν οὐ στέφανον
[18, 6]   κατασμικρύνοντες τὰ αὐτῶν. Οὐκοῦν καὶ  ἡμεῖς   περὶ Σωκράτους, εἰ μὲν ὀρθῶς
[18, 5]   δὲ αἰνίττεται δι´ αἰσχρῶν ῥημάτων  πράξεις   καλάς, δεινὸν καὶ σφαλερὸν τὸ
[18, 8]   τάττων τῶν ἀγαθῶν, καὶ τοὺς  ἱππεῖς   διακρίνων τῶν πεζῶν· γὰρ
[18, 5]   ταῦτα, ἕτερα δὲ αἰνίττεται· καὶ  παρεὶς   τῇ ἀκοῇ τὸ τερπνόν, συναγωνίζεται
[18, 9]   τοι συνηβᾶν, φησίν, χαρίεν γὰρ  ἔχεις   ἦθος· καὶ αὖθις καλὸν εἶναι
[18, 9]   τοῦτο τῇ Λεσβίᾳ Γύριννα καὶ  Ἀτθὶς   Ἀνακτορία· καὶ ὅ, τιπερ Σωκράτει
[18, 5]   ἀνδρῶν, Ζεὺς λέγει· καὶ  αὖθις   αὖ, ὤμοι ἐγὼ δειλή, ὤμοι
[18, 9]   χαρίεν γὰρ ἔχεις ἦθος· καὶ  αὖθις   καλὸν εἶναι τῷ ἔρωτι τὰ
[18, 9]   δὲ τῇ θυγατρί· οὐ γὰρ  θέμις   ἐν μουσοπόλων οἰκίᾳ θρῆνον εἶναι
[18, 5]   ἐπ´ ἀληθείᾳ διατεθρυλημένος, ἐπισφαλέστερος ἐν  οἷς   αἰνίττεται, διὰ τὸ ἀξιόπιστον μὲν
[18, 4]   καὶ τὰ ἄλλα ἅπαντα, ἐφ´  οἷς   οἱ σοφισταὶ ἐκόμων· τὴν δὲ
[18, 5]   τὸ ἀξιόπιστον μὲν ἐν τοῖς  λόγοις,   δυνατὸν δὲ τῇ μιμήσει, ἀνόμοιον
[18, 4]   ταυτὶ τὰ θρυλούμενα ἐν τοῖς  λόγοις;   ὁποῖα ἄττα φησὶν περὶ αὑτοῦ
[18, 5]   μιμήσει, ἀνόμοιον δ´ ἐν τοῖς  ἔργοις.   Οὐδὲν γὰρ αὐτὸς αὑτῷ ὅμοιος
[18, 6]   οὔτε τοῖς συκοφάνταις, οὔτε τοῖς  κωμῳδοῖς   ἐπιλήψιμον. Διὸ δὴ τὸ μὲν
[18, 9]   Λεσβίας (εἴτοι χρὴ πρεσβύτερα τοῖς  νέοις   εἰκάσαι) τί ἂν εἴη ἄλλο,
[18, 2]   τούτου Πεισιστρατίδαι, καὶ ἦρξεν ἐλευθερίας  Ἀθηναίοις   ὕβρις τυράννου, καὶ μειρακίου θάρσος,
[18, 2]   ἀμφοτέρους προὐπηλάκισεν, καὶ ἀδελφὴν Ἁρμοδίου  Παναθηναίοις   ἥκουσαν ἐπὶ τὴν πομπὴν κανηφοροῦσαν
[18, 4]   καὶ οἴκοι καὶ δημοσίᾳ, ἐν  συμποσίοις,   ἐν Ἀκαδημίᾳ, ἐν Πειραιεῖ, ἐν
[18, 6]   οὐδὲ Ἀριστοφάνης τὰ Σωκράτους ἐν  Διονυσίοις   κωμῳδῶν, δεινότατος τῶν κατηγόρων,
[18, 4]   εἰς αὐτὸν Σωκράτην ἔσκωπτον ἐν  Διονυσίοις   οἱ κωμῳδοί. Ἔλεγε δὲ ταῦτα
[18, 8]   τὰ σοφὰ ταῦτα τοῖς νῦν  τακτικοῖς   καὶ ἰατροῖς καὶ ἡνιόχοις· τὰ
[18, 1]   ἐραστὴς ὁμοῦ τοῖς Βακχιάδαις  νεανίσκοις·   οἳ θαρσοῦντες μέθῃ καὶ τυραννίδι
[18, 8]   ὢν καὶ δεινὸς ὁμοῦ τοῖς  καλοῖς   τὰ αἰσχρὰ ἱστορεῖν, τὰ μὲν
[18, 8]   δὲ ἐφίησιν, καὶ τοῖς αὑτοῦ  ὅπλοις   κοσμεῖ, καὶ βραδύνοντος περιδεῶς ἔχει,
[18, 2]   Ἐπαμεινώνδας τοῖς ἐρασταῖς καὶ τοῖς  ἐρωμένοις   συνέταξεν λόχον ἱερὸν τοῦ ἔρωτος,
[18, 2]   ἐν θήρᾳ σκύλακες συμπαραθέοντες τοῖς  πρεσβυτέροις   τῶν κυνῶν. ~Τί δή μοι
[18, 8]   ταῦτα τοῖς νῦν τακτικοῖς καὶ  ἰατροῖς   καὶ ἡνιόχοις· τὰ δὲ τοῦ
[18, 4]   δὲ ταῦτα μόνον οὐκ ἐν  μέσοις   τοῖς Ἕλλησιν, ἀλλὰ καὶ οἴκοι
[18, 4]   οἰκίζων ἀγαθῶν ἀνδρῶν, τιθεὶς νόμους  τοῖς   ἀριστεῦσιν οὐ στέφανον οὐδὲ εἰκόνας,
[18, 8]   ἐραστοῦ· δὲ ἐφίησιν, καὶ  τοῖς   αὑτοῦ ὅπλοις κοσμεῖ, καὶ βραδύνοντος
[18, 1]   εἰς Ἀκταίωνος ἐραστὴς ὁμοῦ  τοῖς   Βακχιάδαις νεανίσκοις· οἳ θαρσοῦντες μέθῃ
[18, 5]   πόρρω πάνυ εἶναι τῆς αἰτίας,  τοῖς   ἐκείνου παραβαλλόμενα. Αὐτίκα καὶ
[18, 4]   ταῦτα μόνον οὐκ ἐν μέσοις  τοῖς   Ἕλλησιν, ἀλλὰ καὶ οἴκοι καὶ
[18, 2]   πολλοὶ νεανίαι· ὅπλα δοὺς Ἐπαμεινώνδας  τοῖς   ἐρασταῖς καὶ τοῖς ἐρωμένοις συνέταξεν
[18, 2]   τὰ μειράκια ἐφάμιλλα ταῖς ἀρεταῖς  τοῖς   ἐρασταῖς, ὥσπερ ἐν θήρᾳ σκύλακες
[18, 5]   τῇ μιμήσει, ἀνόμοιον δ´ ἐν  τοῖς   ἔργοις. Οὐδὲν γὰρ αὐτὸς αὑτῷ
[18, 2]   δοὺς Ἐπαμεινώνδας τοῖς ἐρασταῖς καὶ  τοῖς   ἐρωμένοις συνέταξεν λόχον ἱερὸν τοῦ
[18, 8]   πολυφωνότατος ὢν καὶ δεινὸς ὁμοῦ  τοῖς   καλοῖς τὰ αἰσχρὰ ἱστορεῖν, τὰ
[18, 8]   ἵππον, κυκεῶ δὲ Πραμνίου διδοὺς  τοῖς   κάμνουσιν, τοὺς δὲ κακοὺς ἐν
[18, 6]   πρᾶγμα οὔτε τοῖς συκοφάνταις, οὔτε  τοῖς   κωμῳδοῖς ἐπιλήψιμον. Διὸ δὴ τὸ
[18, 5]   διὰ τὸ ἀξιόπιστον μὲν ἐν  τοῖς   λόγοις, δυνατὸν δὲ τῇ μιμήσει,
[18, 4]   αὐτῷ ταυτὶ τὰ θρυλούμενα ἐν  τοῖς   λόγοις; ὁποῖα ἄττα φησὶν περὶ
[18, 9]   τῆς Λεσβίας (εἴτοι χρὴ πρεσβύτερα  τοῖς   νέοις εἰκάσαι) τί ἂν εἴη
[18, 8]   γέλωτα ὄφλοι τὰ σοφὰ ταῦτα  τοῖς   νῦν τακτικοῖς καὶ ἰατροῖς καὶ
[18, 9]   ἔλεγεν, εἰκάζων αὐτοῦ τὴν χάριν  τοῖς   Ὀλύμπου καὶ Μαρσύου αὐλήμασιν. Τίς
[18, 2]   ὥσπερ ἐν θήρᾳ σκύλακες συμπαραθέοντες  τοῖς   πρεσβυτέροις τῶν κυνῶν. ~Τί δή
[18, 6]   ὡς ἔοικεν, τὸ πρᾶγμα οὔτε  τοῖς   συκοφάνταις, οὔτε τοῖς κωμῳδοῖς ἐπιλήψιμον.
[18, 8]   τὸν πρᾶον· καὶ ἐστὶν ἐν  τοιούτοις   οὐκέτι ἀρχαῖος, ἀλλὰ τεχνίτης δεινῶς,
[18, 5]   λέγει· καὶ ὅσα ἄλλα ἐπὶ  τούτοις   Ὅμηρος μὲν ᾐνίξατο, Σωκράτης δὲ
[18, 9]   τῆς Βαθύλλου ὥρας· ἀλλὰ καὶ  τούτοις   τὴν σωφροσύνην ὁρᾷς· ἔραμαί τοι
[18, 8]   νῦν τακτικοῖς καὶ ἰατροῖς καὶ  ἡνιόχοις·   τὰ δὲ τοῦ ἔρωτος πάντα
[18, 9]   σμικρά μοι παῖς ἔτι φαίνεο  κἄχαρις   ἔσσα Σαπφὼ λέγει· κωμῳδεῖ σχῆμά
[18, 1]   σὺν δίκῃ τὴν ὁμιλίαν συστησαμένῳ  ὕβρις   ἦν τὸ χρῆμα, οὐκ ἔρως·
[18, 2]   Πεισιστρατίδαι, καὶ ἦρξεν ἐλευθερίας Ἀθηναίοις  ὕβρις   τυράννου, καὶ μειρακίου θάρσος, καὶ
[18, 5]   Ξενοφῶν, Αἰσχίνης,  τις   ἄλλος τῶν ὁμοφώνων αὐτῷ. Ἐγὼ
[18, 9]   τοῖς Ὀλύμπου καὶ Μαρσύου αὐλήμασιν.  Τίς   ἄν, θεοί, μέμψαιτο ἐραστὴν
[18, 9]   καὶ κατάκλισιν σοφιστοῦ, καὶ αὕτη  τίς   δὲ ἀγροιῶτιν ἐπεμμένα στολήν τὸν
[18, 0]    ~Τίς   Σωκράτους ἐρωτική. ~Κορινθίῳ ἀνδρί,
[18, 7]   εἴτε Μαντινική, εἴτε καὶ Λεσβία  τὶς   ἦν τοῦ λόγου μήτηρ,
[18, 5]   ἐγὼ δειλή, ὤμοι δυσαριστοτόκεια,  Θέτις   λέγει· καὶ ὅσα ἄλλα ἐπὶ
[18, 5]   Καλλίαν, Πῶλον,  ὅστις   ἄλλος τῇ Σωκράτους φιλοσοφίᾳ ἐπολέμει.
[18, 4]   ὄμματα, ὥσπερ ἐν νυκτὶ ἐπὶ  φέγγος.   Πόλιν δὲ οἰκίζων ἀγαθῶν ἀνδρῶν,
[18, 5]   καὶ τοῦ Ἀπόλλωνος, καὶ τῆς  Θέτιδος,   καὶ τοῦ Ἡφαίστου, καταμαντεύεται τοῦ
[18, 4]   τοῦ ἔρωτος, οὔτε ἔργον, οὔτε  πάθος,   ἀλλὰ ἔοικεν πάντα ἑξῆς παρρησιαζομένῳ·
[18, 1]   εἰκάσθη τὸ ἐν Κορίνθῳ τοῦτο  πάθος   τῷ Βοιωτίῳ διὰ τὴν ὁμωνυμίαν
[18, 9]   συνηβᾶν, φησίν, χαρίεν γὰρ ἔχεις  ἦθος·   καὶ αὖθις καλὸν εἶναι τῷ
[18, 7]   οὐκ ἔφη θαυμάζειν, πλῆρες τὸ  στῆθος   ἔχων ὥσπερ ἀγγεῖον, ἀλλοτρίων ναμάτων,
[18, 8]   μοιχῷ ἐοικέναι. Ἔστιν αὐτῷ καὶ  δίκαιος   ἔρως παρ´ ἀμφοῖν ἴσος οἷον
[18, 2]   ἰδιώτης καὶ τύραννος· μὲν  δίκαιος   ἦν διὰ ἰσοτιμίαν, δὲ
[18, 2]   καὶ μειρακίου θάρσος, καὶ ἔρως  δίκαιος,   καὶ ἐραστοῦ ἀρετή. Ἐλευθεροῖ τὰς
[18, 8]   καὶ ἐστὶν ἐν τοιούτοις οὐκέτι  ἀρχαῖος,   ἀλλὰ τεχνίτης δεινῶς, οἷοι νῦν
[18, 8]   ἐπὶ τῆς Ἥρας καὶ τοῦ  Διός·   καὶ τὸν ὑβριστὴν ἐπὶ τῶν
[18, 5]   καὶ μὲν περὶ τοῦ  Διὸς   τοιαῦτα ἀκούσας, καὶ τοῦ Ἀπόλλωνος,
[18, 3]   βούλεται Ἐπαμεινώνδας καὶ  Ἁρμόδιος,   καὶ οἱ περὶ τοῦ ἀδίκου
[18, 9]   δὲ αὐτοῦ τὰ ᾄσματα τῆς  Σμέρδιος   κόμης, καὶ τῶν Κλεοβούλου ὀφθαλμῶν,
[18, 1]   ὥρᾳ διαφέρον. Ἐρᾷ Ἀκταίωνος νεανίας  Κορίνθιος,   γένους τῶν Βακχιάδων· Βακχιάδαι δὲ
[18, 8]   ἔρωτος· τοιοῦτος αὐτῷ Ἀλέξανδρος,  οἷος   ἐκ μάχης ἐπανεῖναι εἰς τὸν
[18, 5]   ἔργοις. Οὐδὲν γὰρ αὐτὸς αὑτῷ  ὅμοιος   Σωκράτης ἐρῶν τῷ σωφρονοῦντι,
[18, 2]   ἦν διὰ ἰσοτιμίαν, δὲ  ἄδικος   δι´ ἐξουσίαν· ἀλλὰ τό γε
[18, 9]   ὅ, τιπερ Σωκράτει οἱ ἀντίτεχνοι,  Πρόδικος   καὶ Γοργίας καὶ Θρασύμαχος καὶ
[18, 3]   ἀργυρογνώμονας ἐξετάζειν ἔδει, ὁπότερος αὐτῶν  γνωριστικὸς   τοῦ δοκίμου καὶ μή. Τὸν
[18, 3]   ἀρετῆς ἐπήβολον, τὸ δὲ μοχθηρίᾳ  συμπεφυκός,   φωνῇ μιᾷ οἱ ἄνθρωποι ἐπονομάζοντες
[18, 9]   Ἀφροδίτη ἐν ᾄσματι, σύ τε  καλὸς   θεράπων Ἔρως. Διοτίμα λέγει,
[18, 5]   ἡδονῆς δὲ ἐχθρός, ἀληθείας δὲ  φίλος,   οὕτω σφαλεροὺς καὶ κινδυνώδεις λόγους
[18, 5]   Καλλίαν, Πῶλον, ὅστις  ἄλλος   τῇ Σωκράτους φιλοσοφίᾳ ἐπολέμει. ~Φέρ´
[18, 5]   Ξενοφῶν, Αἰσχίνης, τις  ἄλλος   τῶν ὁμοφώνων αὐτῷ. Ἐγὼ μὲν
[18, 9]   ἔρως ἐτίναξεν τὰς φρένας, ὡς  ἄνεμος   κατ´ ὄρος δρυσὶν ἐμπεσών· ἀναίθεται
[18, 5]   τὸν ποιητὴν καὶ χρίσας μύρῳ·  αἰτιασάμενος   τὴν παρρησίαν τῶν ἐπῶν, ὅτι
[18, 5]   δὲ Σωκράτης ἡμῖν ἐπ´ ἀληθείᾳ  διατεθρυλημένος,   ἐπισφαλέστερος ἐν οἷς αἰνίττεται, διὰ
[18, 8]   ἀναχωρεῖ ἐφ´ ἡσυχίας, καὶ δακρύει  κείμενος,   καὶ ἀλύει, καὶ ἀπελεύσεσθαι φησίν,
[18, 5]   Ζεὺς πεποίηται αὐτῷ τῇ Ἥρᾳ  μισγόμενος   ἐν τῇ Ἴδῃ, νεφέλης αὐτοὺς
[18, 5]   ἀπὸ κυνηγεσίου τῆς Ἀλκιβιάδου ὥρας  παραγινόμενος,   Χαρμίδην τεθηπώς. Πῶς γὰρ
[18, 5]   τῶν ἐρωτικῶν ἀντίτεχνος, Κριτοβούλου  ἁπτόμενος,   ἀπὸ κυνηγεσίου τῆς Ἀλκιβιάδου
[18, 5]   ἐρῶν τῷ σωφρονοῦντι, καὶ  ἐκπληττόμενος   τοὺς καλοὺς τῷ ἐλέγχοντι τοὺς
[18, 4]   τοὺς καλούς, καὶ τὴν τέχνην  δεινός.   Ἀλλὰ καὶ διδασκάλους ἐπιγέγραπται τῆς
[18, 8]   μοι δοκεῖ πολυφωνότατος ὢν καὶ  δεινὸς   ὁμοῦ τοῖς καλοῖς τὰ αἰσχρὰ
[18, 4]   ὁποῖα ἄττα φησὶν περὶ αὑτοῦ  ἐκεῖνος,   ὅτι ἐστὶν θεράπων τοῦ ἔρωτος,
[18, 2]   δύο ἦσαν ἐρασταί, ἰδιώτης καὶ  τύραννος·   μὲν δίκαιος ἦν διὰ
[18, 5]   ἄφρονας, Λυσίου τῶν ἐρωτικῶν  ἀντίτεχνος,   Κριτοβούλου ἁπτόμενος, ἀπὸ
[18, 1]   μειράκιον Δωρικόν, ὥρᾳ διαφέρον. Ἐρᾷ  Ἀκταίωνος   νεανίας Κορίνθιος, γένους τῶν Βακχιάδων·
[18, 1]   ὑπερεφρόνει ὑβριστοῦ ἐραστοῦ, ἐκώμασεν εἰς  Ἀκταίωνος   ἐραστὴς ὁμοῦ τοῖς Βακχιάδαις
[18, 5]   Διὸς τοιαῦτα ἀκούσας, καὶ τοῦ  Ἀπόλλωνος,   καὶ τῆς Θέτιδος, καὶ τοῦ
[18, 9]   ἐκείνῳ Ἀλκιβιάδης καὶ Χαρμίδης καὶ  Φαῖδρος,   τοῦτο τῇ Λεσβίᾳ Γύριννα καὶ
[18, 1]   οὐκ ἔρως· θαρσῶν δὲ  Περίανδρος   τῇ ἐξουσίᾳ παροινεῖ εἰς τὸ
[18, 8]   ἀκολάστου ἔρωτος· τοιοῦτος αὐτῷ  Ἀλέξανδρος,   οἷος ἐκ μάχης ἐπανεῖναι εἰς
[18, 8]   θρασὺς καὶ ἐπιμανής, δὲ  ἥμερος   καὶ ἐμπαθής· μὲν ἀποφλογοῦται
[18, 9]   γάρ μοι τὴν καθ´ αὑτὸν  ἑκάτερος   φιλίαν, μὲν γυναικῶν,
[18, 3]   ὥσπερ τοὺς ἀργυρογνώμονας ἐξετάζειν ἔδει,  ὁπότερος   αὐτῶν γνωριστικὸς τοῦ δοκίμου καὶ
[18, 5]   Σωκράτης ἡμῖν ἐπ´ ἀληθείᾳ διατεθρυλημένος,  ἐπισφαλέστερος   ἐν οἷς αἰνίττεται, διὰ τὸ
[18, 5]   καὶ ὅσα ἄλλα ἐπὶ τούτοις  Ὅμηρος   μὲν ᾐνίξατο, Σωκράτης δὲ ἐμέμψατο·
[18, 5]   πενίας δὲ κρείττων, ἡδονῆς δὲ  ἐχθρός,   ἀληθείας δὲ φίλος, οὕτω σφαλεροὺς
[18, 9]   τὰς φρένας, ὡς ἄνεμος κατ´  ὄρος   δρυσὶν ἐμπεσών· ἀναίθεται τῇ Ξανθίππῃ
[18, 8]   οἷον τῆς Ἀνδρομάχης καὶ τοῦ  Ἕκτορος·   μὲν πατέρα καὶ ἀδελφὸν
[18, 6]   ἀξιοχρεωτέρους τρέπουσι τὴν αἰτίαν, τῇ  πρὸς   ἐκείνους κοινωνίᾳ κατασμικρύνοντες τὰ αὐτῶν.
[18, 9]   ἐρῶν, πρὶν ἡγήσατο ἱκανὸν εἶναι  πρὸς   λόγους· σμικρά μοι παῖς ἔτι
[18, 8]   καὶ τὸ τυχεῖν ἐθέλοντα ἐξουσίας  πρὸς   μάχην δακρῦσαι ὡς οὐκ ἀνεξομένου
[18, 5]   ταῦτα φιλοσόφῳ βίῳ; οὐ τῇ  πρὸς   τὸν δῆμον παρρησίᾳ, οὐδὲ τῇ
[18, 5]   τὸ δεσμωτήριον ὁδῷ, οὐδὲ τῇ  πρὸς   τὸν θάνατον παρασκευῇ· πολλοῦ γε
[18, 3]   οἱ μοχθηροὶ ἐρασταὶ διὰ τὴν  πρὸς   τὸν θεὸν ὁμωνυμίαν, ἀπιστοῦνται δὲ
[18, 5]   ἐπὶ Δηλίῳ ἀριστείᾳ, οὐδὲ τῇ  πρὸς   τοὺς δικαστὰς ὑπεροψίᾳ, οὐδὲ τῇ
[18, 4]   τοῦ ἔρωτος, καὶ λευκὴ στάθμη  πρὸς   τοὺς καλούς, καὶ τὴν τέχνην
[18, 5]   τὸν δῆμον παρρησίᾳ, οὐδὲ τῇ  πρὸς   τοὺς τυράννους ἐλευθερίᾳ, οὐδὲ τῇ
[18, 6]   καὶ τὸ δικαστήριον ἐκεῖνο διαπέφευγεν·  πρὸς   τουτουσὶ δὲ τοὺς νυνὶ κατηγόρους
[18, 6]   νῦν ἔχον· λέγωμεν δὲ ὡδὶ  πρὸς   τουτουσὶ τοὺς δεινοὺς κατηγόρους· ὅτι
[18, 8]   φίλτατα ὀνόματα· δὲ οὔτε  μητρὸς   τοσουτονὶ αὐτῷ μέλειν, ὅσον ἐκείνης,
[18, 8]   καὶ δίκαιος ἔρως παρ´ ἀμφοῖν  ἴσος   οἷον τῆς Ἀνδρομάχης καὶ τοῦ
[18, 2]   Ἀθηναίοις ὕβρις τυράννου, καὶ μειρακίου  θάρσος,   καὶ ἔρως δίκαιος, καὶ ἐραστοῦ
[18, 6]   κινδυνεύοντες· οὐ περὶ τοῦ  πράγματος   ἀπολογοῦνται μόνον, ὑπὲρ ὅτου
[18, 6]   Σωκράτους ἐν Διονυσίοις κωμῳδῶν,  δεινότατος   τῶν κατηγόρων, ἐλοιδορήσατο τῷ ἔρωτι
[18, 2]   περὶ τὸ Ἴλιον συνεστήσατο,  δεινότατος   τῶν στρατηγῶν, οὔτε Ἡρακλεῖδαι περὶ
[18, 8]   ἀρξάμενοι. ~Οὗτος γάρ μοι δοκεῖ  πολυφωνότατος   ὢν καὶ δεινὸς ὁμοῦ τοῖς
[18, 5]   φεύγων, καὶ Ἀχιλλεὺς διώκων, αὐτὸς  θνητὸς   ἐών, θεὸν ἄμβροτον, καὶ ὀδυρόμενοι
[18, 3]   τοῦ φαινομένου κάλλους καὶ μὴ  ὄντος   γλιχομένους νόθους τινὰς εἶναι καὶ
[18, 3]   ἐραστάς, τοὺς δὲ τοῦ καὶ  ὄντος   καὶ φαινομένου γνησίους ἐραστὰς κάλλους
[18, 7]   μικρὰν οὖσαν καὶ μέλαιναν)  Ἀνακρέοντος,   φησίν, τοῦ σοφοῦ. Τὸν δὲ
[18, 8]   καὶ βραδύνοντος περιδεῶς ἔχει, καὶ  ἀποθανόντος   ἀποθανεῖν ἐρᾷ, καὶ τὴν ὀργὴν
[18, 8]   τοῖς αὑτοῦ ὅπλοις κοσμεῖ, καὶ  βραδύνοντος   περιδεῶς ἔχει, καὶ ἀποθανόντος ἀποθανεῖν
[18, 8]   ἀμφοτέρων, καὶ σωφρόνων, τοῦ μὲν  παιδεύοντος,   τοῦ δὲ παιδευομένου· μὲν
[18, 5]   ἐν τοῖς ἔργοις. Οὐδὲν γὰρ  αὐτὸς   αὑτῷ ὅμοιος Σωκράτης ἐρῶν
[18, 5]   μὲν ᾐνίξατο, Σωκράτης δὲ ἐμέμψατο·  αὐτὸς   δὲ δὴ Σωκράτης, ἐραστὴς
[18, 4]   καλῶν· τοῦ θαυμαστοῦ γέρως.  Αὐτὸς   δὲ δὴ τὸν ἔρωτα, ἀναπλάττων
[18, 5]   Ἀπόλλων φεύγων, καὶ Ἀχιλλεὺς διώκων,  αὐτὸς   θνητὸς ἐών, θεὸν ἄμβροτον, καὶ
[18, 8]   γὰρ οὕτως, ἀπὸ Ὁμήρου ἀρξάμενοι.  ~Οὗτος   γάρ μοι δοκεῖ πολυφωνότατος ὢν
[18, 8]   ἄπεισιν. Ἄλλη εἰκὼν ἀκολάστου ἔρωτος·  τοιοῦτος   αὐτῷ Ἀλέξανδρος, οἷος ἐκ
[18, 2]   ἐρωμένοις συνέταξεν λόχον ἱερὸν τοῦ  ἔρωτος,   δεινὸν καὶ ἄμαχον, καὶ συνασπίζοντα
[18, 4]   ἐκεῖνος, ὅτι ἐστὶν θεράπων τοῦ  ἔρωτος,   καὶ λευκὴ στάθμη πρὸς τοὺς
[18, 3]   καὶ οἱ περὶ τοῦ ἀδίκου  ἔρωτος   λόγοι; Ὅτι πρᾶγμα διττόν, τὸ
[18, 4]   Ἀποκρύπτεται δὲ οὐδὲν τῶν τοῦ  ἔρωτος,   οὔτε ἔργον, οὔτε πάθος, ἀλλὰ
[18, 8]   καὶ ἡνιόχοις· τὰ δὲ τοῦ  ἔρωτος   πάντα ἑξῆς δίεισιν, καὶ ἔργα,
[18, 9]   Ἐκβακχεύεται ἐπὶ Φαίδρῳ ὑπὸ τοῦ  ἔρωτος,   τῇ δὲ ἔρως ἐτίναξεν
[18, 8]   οὐκ ἄπεισιν. Ἄλλη εἰκὼν ἀκολάστου  ἔρωτος·   τοιοῦτος αὐτῷ Ἀλέξανδρος, οἷος
[18, 9]   ἀντίτεχνοι, Πρόδικος καὶ Γοργίας καὶ  Θρασύμαχος   καὶ Πρωταγόρας, τοῦτο τῇ Σαπφοῖ
[18, 4]   ἐκόμων· τὴν δὲ ἐρωτικὴν τέχνην  ὑποδύς,   ταύτης καὶ ἐπιστήμων εἶναι, καὶ
[18, 5]   μοι Σαρπήδονα φίλτατον ἀνδρῶν,  Ζεὺς   λέγει· καὶ αὖθις αὖ, ὤμοι
[18, 5]   παρρησίαν τῶν ἐπῶν, ὅτι  Ζεὺς   πεποίηται αὐτῷ τῇ Ἥρᾳ μισγόμενος
[18, 5]   γέλωτα, καὶ Ἀπόλλων φεύγων, καὶ  Ἀχιλλεὺς   διώκων, αὐτὸς θνητὸς ἐών, θεὸν
[18, 4]   εἰδέναι, καὶ τοὺς περὶ ἀρετῆς  λόγους,   καὶ τὰς περὶ θεῶν δόξας,
[18, 9]   πρὶν ἡγήσατο ἱκανὸν εἶναι πρὸς  λόγους·   σμικρά μοι παῖς ἔτι φαίνεο
[18, 5]   φίλος, οὕτω σφαλεροὺς καὶ κινδυνώδεις  λόγους   ταῖς αὐτοῦ ὁμιλίαις ἀνεκέρασεν, ὥστε
[18, 2]   ἦσαν Θήβησιν πολλοὶ νεανίαι· ὅπλα  δοὺς   Ἐπαμεινώνδας τοῖς ἐρασταῖς καὶ τοῖς
[18, 8]   λαιᾷ ἵππον, κυκεῶ δὲ Πραμνίου  διδοὺς   τοῖς κάμνουσιν, τοὺς δὲ κακοὺς
[18, 6]   ἀδικεῖν γραψάμενοι Σωκράτην, καὶ τοὺς  νέους   διαφθείρειν, καὶ ὅτι μὲν Κριτίας
[18, 3]   χρηστοὶ διὰ τὸ ἀμφίβολον τοῦ  πάθους,   ἀλλ´ ὥσπερ τοὺς ἀργυρογνώμονας ἐξετάζειν
[18, 9]   Τηΐου σοφιστοῦ τέχνη τοῦ αὐτοῦ  ἤθους   καὶ τρόπου· καὶ γὰρ πάντων
[18, 3]   κάλλους καὶ μὴ ὄντος γλιχομένους  νόθους   τινὰς εἶναι καὶ κιβδήλους ἐραστάς,
[18, 3]   τοῦ καὶ ὄντος καὶ φαινομένου  γνησίους   ἐραστὰς κάλλους ἀληθινοῦ. ~Εἶεν· ἐπεὶ
[18, 8]   διδοὺς τοῖς κάμνουσιν, τοὺς δὲ  κακοὺς   ἐν μέσῳ τάττων τῶν ἀγαθῶν,
[18, 4]   καὶ λευκὴ στάθμη πρὸς τοὺς  καλούς,   καὶ τὴν τέχνην δεινός. Ἀλλὰ
[18, 5]   σωφρονοῦντι, καὶ ἐκπληττόμενος τοὺς  καλοὺς   τῷ ἐλέγχοντι τοὺς ἄφρονας,
[18, 4]   τὴν τέχνην δεινός. Ἀλλὰ καὶ  διδασκάλους   ἐπιγέγραπται τῆς τέχνης, Ἀσπασίαν τὴν
[18, 3]   γλιχομένους νόθους τινὰς εἶναι καὶ  κιβδήλους   ἐραστάς, τοὺς δὲ τοῦ καὶ
[18, 6]   εἰσαγγελία ἐγένετο, ἀλλ´ ἠρέμα εἰς  ἄλλους   ἀξιοχρεωτέρους τρέπουσι τὴν αἰτίαν, τῇ
[18, 3]   ὄντος καὶ φαινομένου γνησίους ἐραστὰς  κάλλους   ἀληθινοῦ. ~Εἶεν· ἐπεὶ ταύτῃ βασανιστέον
[18, 3]   ἀνάγκη τοὺς μὲν τοῦ φαινομένου  κάλλους   καὶ μὴ ὄντος γλιχομένους νόθους
[18, 4]   δὲ οἰκίζων ἀγαθῶν ἀνδρῶν, τιθεὶς  νόμους   τοῖς ἀριστεῦσιν οὐ στέφανον οὐδὲ
[18, 1]   διαφέρον. Ἐρᾷ Ἀκταίωνος νεανίας Κορίνθιος,  γένους   τῶν Βακχιάδων· Βακχιάδαι δὲ Κορίνθου
[18, 3]   φαινομένου κάλλους καὶ μὴ ὄντος  γλιχομένους   νόθους τινὰς εἶναι καὶ κιβδήλους
[18, 6]   δὲ ὡδὶ πρὸς τουτουσὶ τοὺς  δεινοὺς   κατηγόρους· ὅτι ἡμῖν δοκεῖτε,
[18, 6]   τρέπουσι τὴν αἰτίαν, τῇ πρὸς  ἐκείνους   κοινωνίᾳ κατασμικρύνοντες τὰ αὐτῶν. Οὐκοῦν
[18, 5]   παρρησίᾳ, οὐδὲ τῇ πρὸς τοὺς  τυράννους   ἐλευθερίᾳ, οὐδὲ τῇ ἐπὶ Δηλίῳ
[18, 5]   ἐχθρός, ἀληθείας δὲ φίλος, οὕτω  σφαλεροὺς   καὶ κινδυνώδεις λόγους ταῖς αὐτοῦ
[18, 2]   δὲ ὑπ´ ὀργῆς ἄλλά τε  ἀμφοτέρους   προὐπηλάκισεν, καὶ ἀδελφὴν Ἁρμοδίου Παναθηναίοις
[18, 6]   ἐγένετο, ἀλλ´ ἠρέμα εἰς ἄλλους  ἀξιοχρεωτέρους   τρέπουσι τὴν αἰτίαν, τῇ πρὸς
[18, 6]   ὡδὶ πρὸς τουτουσὶ τοὺς δεινοὺς  κατηγόρους·   ὅτι ἡμῖν δοκεῖτε, ἄνδρες,
[18, 6]   πρὸς τουτουσὶ δὲ τοὺς νυνὶ  κατηγόρους   (οὐ γάρ εἰσιν ἐκείνων ἀμαχώτεροι)
[18, 3]   ἀμφίβολον τοῦ πάθους, ἀλλ´ ὥσπερ  τοὺς   ἀργυρογνώμονας ἐξετάζειν ἔδει, ὁπότερος αὐτῶν
[18, 5]   ἐκπληττόμενος τοὺς καλοὺς τῷ ἐλέγχοντι  τοὺς   ἄφρονας, Λυσίου τῶν ἐρωτικῶν
[18, 8]   δὲ Πραμνίου διδοὺς τοῖς κάμνουσιν,  τοὺς   δὲ κακοὺς ἐν μέσῳ τάττων
[18, 3]   τινὰς εἶναι καὶ κιβδήλους ἐραστάς,  τοὺς   δὲ τοῦ καὶ ὄντος καὶ
[18, 6]   λέγωμεν δὲ ὡδὶ πρὸς τουτουσὶ  τοὺς   δεινοὺς κατηγόρους· ὅτι ἡμῖν δοκεῖτε,
[18, 5]   Δηλίῳ ἀριστείᾳ, οὐδὲ τῇ πρὸς  τοὺς   δικαστὰς ὑπεροψίᾳ, οὐδὲ τῇ ἐπὶ
[18, 8]   μέσῳ τάττων τῶν ἀγαθῶν, καὶ  τοὺς   ἱππεῖς διακρίνων τῶν πεζῶν·
[18, 4]   ἔρωτος, καὶ λευκὴ στάθμη πρὸς  τοὺς   καλούς, καὶ τὴν τέχνην δεινός.
[18, 5]   τῷ σωφρονοῦντι, καὶ ἐκπληττόμενος  τοὺς   καλοὺς τῷ ἐλέγχοντι τοὺς ἄφρονας,
[18, 3]   καὶ ὂν καὶ φαινόμενον, ἀνάγκη  τοὺς   μὲν τοῦ φαινομένου κάλλους καὶ
[18, 6]   γε ἀδικεῖν γραψάμενοι Σωκράτην, καὶ  τοὺς   νέους διαφθείρειν, καὶ ὅτι μὲν
[18, 6]   ἐκεῖνο διαπέφευγεν· πρὸς τουτουσὶ δὲ  τοὺς   νυνὶ κατηγόρους (οὐ γάρ εἰσιν
[18, 4]   ἄλλα ἅπαντα ἀποποιεῖται εἰδέναι, καὶ  τοὺς   περὶ ἀρετῆς λόγους, καὶ τὰς
[18, 5]   δῆμον παρρησίᾳ, οὐδὲ τῇ πρὸς  τοὺς   τυράννους ἐλευθερίᾳ, οὐδὲ τῇ ἐπὶ
[18, 9]   οἶδα λέξαι. Τοῦτο καὶ περὶ  Σωκράτους   Ἀλκιβιάδης ἔλεγεν, εἰκάζων αὐτοῦ τὴν
[18, 6]   κύνα· τῶν δὲ ἐρωτικῶν τῶν  Σωκράτους   ἀπέσχοντο καὶ οἱ δεινοὶ οὗτοι
[18, 6]   αὐτῶν. Οὐκοῦν καὶ ἡμεῖς περὶ  Σωκράτους,   εἰ μὲν ὀρθῶς ταῦτα ἔδρα
[18, 4]   ἄνδρα, ἐπιτολμητόν τοι καὶ περὶ  Σωκράτους   ἐκλογίσασθαι, τί ἦν αὐτῷ ταυτὶ
[18, 6]   συκοφάνται· ἀλλ´ οὐδὲ Ἀριστοφάνης τὰ  Σωκράτους   ἐν Διονυσίοις κωμῳδῶν, δεινότατος
[18, 0]   ~Τίς  Σωκράτους   ἐρωτική. ~Κορινθίῳ ἀνδρί, ὄνομα Αἰσχύλῳ,
[18, 7]   γε οὐκ ἴδιοι οἱ τοῦ  Σωκράτους   ἐρωτικοὶ λόγοι, οὐδὲ πρώτου· θεασώμεθα
[18, 6]   κατηγόρων, ἐλοιδορήσατο τῷ ἔρωτι τοῦ  Σωκράτους·   καίτοι πένητα εἰπών, καὶ ἀδολέσχην,
[18, 5]   εἰρωνεύματα; ἀποκρινάσθω ἡμῖν ὑπὲρ τοῦ  Σωκράτους   Πλάτων, Ξενοφῶν, Αἰσχίνης,
[18, 9]   εἴη ἄλλο, αὐτό,  Σωκράτους   τέχνη ἐρωτική; Δοκοῦσιν γάρ μοι
[18, 7]   πρῶτον τῇδε· ~ὡς οὐκ ἴδιον  Σωκράτους   τὸ ἐρωτικὸν ἐπιτήδευμα, ἀλλὰ μακρῷ
[18, 9]   καὶ εἰρωνεύεται αὐτὰ ἐκεῖνα τὰ  Σωκράτους·   τὸν Ἴωνα χαίρειν φησὶν
[18, 5]   Πῶλον, ὅστις ἄλλος τῇ  Σωκράτους   φιλοσοφίᾳ ἐπολέμει. ~Φέρ´ ἐπαμύνωμεν τῷ
[18, 5]   μισγόμενος ἐν τῇ Ἴδῃ, νεφέλης  αὐτοὺς   καλυπτούσης ἀθανάτου, καὶ Ἄρεως καὶ
[18, 7]   ὥσπερ ἀγγεῖον, ἀλλοτρίων ναμάτων, ἦπου  Σαπφοῦς   τῆς καλῆς (οὕτω γὰρ αὐτὴν
[18, 8]   καὶ τὸν γόητα ἐπὶ τῆς  Καλυψοῦς·   καὶ τὸν φαρμακέα ἐπὶ τῆς
[18, 8]   αἰχμαλώτῳ ἐρασταὶ δύο, μὲν  θρασὺς   καὶ ἐπιμανής, δὲ ἥμερος
[18, 9]   ἔρως ἐτίναξεν τὰς φρένας,  ὡς   ἄνεμος κατ´ ὄρος δρυσὶν ἐμπεσών·
[18, 1]   Βακχιάδων· Βακχιάδαι δὲ Κορίνθου ἐδυνάστευον.  Ὡς   δὲ ἐσωφρόνει τὸ μειράκιον καὶ
[18, 6]   κακῶς ἐρῶντα. Οὐ γὰρ ἦν,  ὡς   ἔοικεν, τὸ πρᾶγμα οὔτε τοῖς
[18, 8]   ἐθέλοντα ἐξουσίας πρὸς μάχην δακρῦσαι  ὡς   οὐκ ἀνεξομένου τοῦ ἐραστοῦ·
[18, 7]   ἀμαχώτεροι) διαγωνισώμεθα τὸ πρῶτον τῇδε·  ~ὡς   οὐκ ἴδιον Σωκράτους τὸ ἐρωτικὸν
[18, 5]   τοῦ Ἡφαίστου, καταμαντεύεται τοῦ λόγου,  ὡς   φησὶ μὲν ταῦτα, ἕτερα δὲ
[18, 2]   δεινὸν καὶ ἄμαχον, καὶ συνασπίζοντα  ἀκριβῶς,   καὶ ἄρρηκτον· οἷον οὔτε
[18, 8]   αὑτοῦ ὅπλοις κοσμεῖ, καὶ βραδύνοντος  περιδεῶς   ἔχει, καὶ ἀποθανόντος ἀποθανεῖν ἐρᾷ,
[18, 5]   νεφέλης αὐτοὺς καλυπτούσης ἀθανάτου, καὶ  Ἄρεως   καὶ Ἀφροδίτης συνουσία, καὶ Ἡφαίστου
[18, 8]   ὅπως φεύγωμεν, τὰ μὲν ἄλλα  εὐήθως   πάνυ καὶ ἀρχαίως ἐκδιδάσκειν ἰδέσθαι,
[18, 6]   ἡμεῖς περὶ Σωκράτους, εἰ μὲν  ὀρθῶς   ταῦτα ἔδρα μή, σκοπεῖν
[18, 8]   μὲν ἄλλα εὐήθως πάνυ καὶ  ἀρχαίως   ἐκδιδάσκειν ἰδέσθαι, καὶ ἡνιοχεῖν, καὶ
[18, 6]   σοφιστήν, καὶ πάντα μᾶλλον  κακῶς   ἐρῶντα. Οὐ γὰρ ἦν, ὡς
[18, 8]   τοιούτοις οὐκέτι ἀρχαῖος, ἀλλὰ τεχνίτης  δεινῶς,   οἷοι νῦν βροτοί εἰσιν. Αὐτίκα
[18, 4]   ἐπίβουλον, θηρευτικόν, φαρμακέα, σοφιστήν, γόητα·  ἀτεχνῶς   οἷα εἰς αὐτὸν Σωκράτην ἔσκωπτον
[18, 5]   ὥρας παραγινόμενος, Χαρμίδην τεθηπώς.  Πῶς   γὰρ ὅμοια ταῦτα φιλοσόφῳ βίῳ;
[18, 5]   Ἀλκιβιάδου ὥρας παραγινόμενος, Χαρμίδην  τεθηπώς.   Πῶς γὰρ ὅμοια ταῦτα φιλοσόφῳ
[18, 8]   τὰ αἰσχρὰ ἱστορεῖν, τὰ μὲν  ὅπως   ἔχωμεν, τὰ δὲ ὅπως φεύγωμεν,
[18, 5]   μὲν γὰρ θαυμάζω καὶ ἐκπλήττομαι,  ὅπως   τὰ μὲν Ὁμήρου ἔπη τῆς
[18, 8]   μὲν ὅπως ἔχωμεν, τὰ δὲ  ὅπως   φεύγωμεν, τὰ μὲν ἄλλα εὐήθως
[18, 2]   τυράννου, καὶ μειρακίου θάρσος, καὶ  ἔρως   δίκαιος, καὶ ἐραστοῦ ἀρετή. Ἐλευθεροῖ
[18, 9]   τοῦ ἔρωτος, τῇ δὲ  ἔρως   ἐτίναξεν τὰς φρένας, ὡς ἄνεμος
[18, 9]   Διοτίμα λέγει, ὅτι θάλλει μὲν  ἔρως   εὐπορῶν, ἀποθνήσκει δὲ ἀπορῶν· τοῦτο
[18, 9]   ᾄσματι, σύ τε καλὸς θεράπων  Ἔρως.   Διοτίμα λέγει, ὅτι θάλλει
[18, 1]   ὕβρις ἦν τὸ χρῆμα, οὐκ  ἔρως·   θαρσῶν δὲ Περίανδρος τῇ
[18, 8]   ἐοικέναι. Ἔστιν αὐτῷ καὶ δίκαιος  ἔρως   παρ´ ἀμφοῖν ἴσος οἷον τῆς
[18, 4]   τῶν καλῶν· τοῦ θαυμαστοῦ  γέρως.   Αὐτὸς δὲ δὴ τὸν ἔρωτα,
[18, 7]   ἦν τοῦ λόγου μήτηρ,  πάντως   γε οὐκ ἴδιοι οἱ τοῦ
[18, 2]   ἐξουσίαν· ἀλλὰ τό γε μειράκιον  ὄντως   ἦν καλὸν καὶ ἐρᾶσθαι ἄξιον,
[18, 7]   λόγοι, οὐδὲ πρώτου· θεασώμεθα γὰρ  οὕτως,   ἀπὸ Ὁμήρου ἀρξάμενοι. ~Οὗτος γάρ
[18, 3]   μὲν φαινόμενον καλόν, οὐχ  οὕτως   ἔχον, τὸ δὲ καλὸν καὶ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 17/04/2008