>

Livre, Chap.
[5, 4]	ἡμῶν· καὶ τῷ Ἱερεμίᾳ δὲ	φαίνονται	λέγοντες, Τὸν λόγον ὃν ἐλάλησας
[5, 3]	γὰρ πράγματα ἀπὸ συγκρίσεως μάλιστα	φαίνονται.	Σύγκρινον τοίνυν, ὦ Ἰουδαῖε, καὶ
[5, 10]	λόγος, ὅταν τὰς μὲν ἄλλας	φαίνωνται	αἰχμαλωσίας οἱ προφῆται μετὰ διωρισμένων
[5, 1]	προτέροις βιώσεσθαι· ἀλλ´ ὅμως καὶ	φανερὰν	ὑπόσχεσιν ἔχοντες καὶ ὡμολογημένην, οὐδὲ
[5, 12]	(ἀναίσχυντον καὶ φιλόνεικον, καὶ τοῖς	φανεροῖς	ἀεὶ μάχεσθαι μεμελετηκὸς πράγμασι. Βούλει
[5, 4]	πιστεύειν· καὶ ἀπ´ ἐκείνων ποιήσομαι	φανερὸν,	ὅτι οὔτε τὴν πόλιν, οὔτε
[5, 12]	καὶ ἑτέρους ἐφοπλίσω σοι προφήτας	φανερῶς	αὐτὸ τοῦτο λέγοντας, ὅτι τὰ
[5, 2]	περαιτέρω, μηδὲ φιλονείκει τοῖς ἡλίου	φανερωτέροις	πράγμασιν. Τί οὖν καὶ ἄλλο
[5, 3]	ψεῦδος πάντα ἐκεῖνα ἦν καὶ	φαντασία,	καὶ ἀληθὲς οὐδὲν, ἔσβεσται, καὶ
[5, 8]	δὲ αὐτῷ τὴν ὄψιν τοῦ	φαντάσματος	ἐδήλου τὸν Θεόν· ὃς τὸν
[5, 3]	εἴτε ἄνθρωπός ἐστι πλάνος, ὡς	φατὲ,	καὶ παράνομος, εἴτε Θεὸς ὁ
[5, 5]	δουλεία μετὰ ἀκριβείας πάσης προδιηγόρευται·	φέρε	δὴ καὶ ἐφ´ ἑτέραν τὸν
[5, 9]	τοῦτο ἱκανῶς ἐντεῦθεν ἡμῖν ἀποδέδεικται.	Φέρε	δὴ λοιπὸν καὶ περὶ ταύτης
[5, 1]	(παιδεῦσαι μειζόνως τὰ οἰκεῖα δόγματα·	φέρε	ἐκ περιουσίας καὶ τοῦτο ἀποδείξωμεν
[5, 8]	ὑποπτεύῃ τὰ παρ´ ἡμῶν εἰρημένα,	φέρε	καὶ αὐτὰς παραθώμεθα τὰς ῥήσεις
[5, 8]	ὅτι ταῦτα οὐ στοχαζόμενος λέγω,	φέρε	καὶ ἕτερον τῶν εἰρημένων παραγάγωμεν
[5, 10]	ὅτι οὐ ψεῦδος τὰ εἰρημένα,	φέρε	καὶ τὴν ἀπὸ τῶν πραγμάτων
[5, 6]	ἀπὸ τῶν συνεχῶν ἀγωνισμάτων καμοῦσαν.	Φέρε	οὖν ἐπανίωμεν ὅθεν ἐξέβημεν ταῦτα
[5, 2]	οὐδὲ ἐκεῖνα ῥᾳδίως παραδεχόμεθα. ~βʹ	Φέρε	οὖν, ἴδωμεν ὁποῖον τὸ ἦθος
[5, 1]	ἀλλ´ ἄνθρωπον ἕνα τῶν πολλῶν.	Φέρε	οὖν, ὡς ἐπ´ ἀνθρώπῳ ποιησώμεθα
[5, 8]	θεάσασθαι δὲ τράγον δι´ ἀέρος	φερόμενον·	συῤῥήξαντα δὲ τῷ κριῷ, καὶ
[5, 12]	Χριστιανισμὸν ἐπιδείξωνται, καὶ τὰς πονηρὰς	φεύξωνται	τῶν Ἰουδαίων διαγωγὰς καὶ συναγωγὰς,
[5, 2]	θεραπευθέντος τότε Θεοῦ, πανταχοῦ τὴν	φήμην	ταύτην διασπείραντος; Ταῦτα οὖν ἀνθρωπίνης
[5, 1]	τὴν πόλιν ἀπολαμβάνειν, ὡς σὺ	φῂς,	καὶ τὰς πρὸς Θεὸν παραβαίνεις
[5, 7]	εἰς Ἀντίοχον, τελευτᾷ πάλιν, καί	φησι·	Βραχίονες ἐξ αὐτοῦ ἀναστήσονται, καὶ
[5, 8]	αὐτοῦ καὶ ἀπαράλλακτον ἐποίησε δῆλον.	Φησὶ	γὰρ, ἐν Σούσοις τῇ μητροπόλει
[5, 5]	τὸν Ἀβραὰμ διαλεγόμενος, οὕτω πώς	φησι·	Γινώσκων γνώσῃ. ὅτι πάροικον ἔσται
[5, 10]	ἐσόμενον. Εἶτα πάλιν ἀκριβέστερον λέγων	φησὶ,	Καὶ γνώσῃ καὶ συνήσεις ἀπὸ
[5, 7]	ὅτι τὴν Ἰουδαϊκὴν καθεῖλε πολιτείαν,	φησί·	Καὶ δι´ αὐτὸν θυσία ἐταράχθη
[5, 5]	εὐχῆς αὐτῆς ἀκούσωμεν· Ἐξωμολογησάμην γὰρ,	φησὶ,	καὶ εἶπον· Κύριε ὁ Θεὸς,
[5, 7]	τῶν τεσσάρων ἐστὶν, οὕτω πώς	φησι·	Καὶ ἐκ τοῦ ἑνὸς αὐτῶν
[5, 7]	περὶ τοῦ Μακεδόνος Ἀλεξάνδρου (διαλεγόμενος,	φησί·	Καὶ ἰδοὺ τράγος αἰγῶν ἤρχετο
[5, 5]	οὐ δίδοται τοῖς οἰκέταις σου,	φησὶ,	καὶ λέγουσιν ἡμῖν τὴν πλινθουργίαν
[5, 6]	τῆς φιλανθρωπίας αὐτοῦ τρόπον, καί	φησι·	Καὶ νῦν, Κύριε ὁ Θεὸς
[5, 9]	τὸν Δεσπότην αὐτῶν ἀνέλωσι. Τοῦτό	φησι	καὶ ὁ Χριστός· Πληρώσατε τὸ
[5, 7]	βασιλέως τὴν δύναμιν αὐτοῦ ἐκείνου,	(φησί·	Καὶ ποιήσει κατὰ τὸ θέλημα
[5, 7]	καὶ τῶν ἑστώτων πεσοῦνται. Εἶτα	φησὶ	καὶ τὴν αἰτίαν, δι´ ἣν
[5, 9]	τὸ μέλλον ἔσεσθαι τόλμημα. Εἶτά	φησι	καὶ τὴν αἰτίαν, Ἕως τοῦ
[5, 5]	διὰ τὸν Ἰακώβ. Ἐκείνοις ἐπηγγείλατο,	φησὶ,	καὶ ὑπέσχετο, οἳ καὶ τὰς
[5, 5]	τόπων, οὗ διέσπειρα ὑμᾶς ἐκεῖ,	φησὶ	Κύριος, καὶ ἐπιστρέψω ὑμᾶς εἰς
[5, 1]	ὑποδέξασθαι παρεγένεσθε. Τὰ λόγια γὰρ,	φησὶ,	Κυρίου, λόγια ἁγνά· ἀργύριον πεπυρωμένον
[5, 4]	γοῦν πάλιν ὁ αὐτὸς Ἡσαΐας	φησί·	Μάρτυράς μοι ποίησον πιστοὺς ἀνθρώπους,
[5, 10]	τὰ κατέχοντα αὐτοὺς κακὰ, οὕτω	φησί·	Μετὰ τὰς ἑβδομάδας τὰς ἑβδομήκοντα
[5, 9]	γὰρ εἶπεν ἐκεῖνα, ἄκουσον τί	φησι	μετὰ ταῦτα· Τὸν αὐτὸν δὲ
[5, 12]	Πάλιν ὁ Χριστὸς τῇ Σαμαρείτιδί	φησι,	Πίστευσόν μοι, γύναι, ὅτι ἔρχεται
[5, 9]	ἔμελλε καὶ παραγίνεσθαι. Ἑβδομήκοντα ἑβδομάδες,	φησὶ,	συνετμήθησαν ἐπὶ τὸν λαόν σου·
[5, 7]	Καὶ ἐν τῷ ἰσχῦσαι αὐτὸν,	φησὶ,	συνετρίβη τὸ κέρας αὐτοῦ τὸ
[5, 7]	καιροῦ πέρατος. Διὰ ταῦτα γὰρ,	φησὶ,	συνεχώρησεν ὁ Θεὸς, ὥστε αὐτοὺς
[5, 9]	Χριστὸς εἶπε, Πληρώσατε· ὁ προφήτης	φησὶ,	Τελεσθῆναι ἁμαρτίαν, καὶ Τοῦ σφραγίσαι
[5, 8]	πέρατος. Εἶτα καὶ τὴν αἰτίαν	φησὶ	τῆς συγχωρήσεως τῶν κακῶν, Ἕως
[5, 2]	Ἐγκαλῶν τοίνυν αὐτοῖς, οὕτω πως	φησί·	Τί κόπους παρέχετε τῇ γυναικί;
[5, 11]	ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος βεβούλευται,	φησὶ,	τίς διασκεδάσει; καὶ τὴν χεῖρα
[5, 9]	τοῦτο προσθέντα. Ταῦτα δὲ πάντα,	φησὶ,	τοῦ Θεοῦ δείξαντος αὐτῷ, συγγράψας
[5, 9]	Ἰδοὺ καὶ ἐνταῦθα χρόνος εἴρηται,	φησί·	χρόνος, οὐ τῆς αἰχμαλωσίας, ἀλλὰ
[5, 4]	χαλκοπροσώπους καλεῖν. Καὶ ἀνήγγειλά σοι,	φησὶν	ἃ μέλλει ἐπὶ σὲ ἔρχεσθαι,
[5, 3]	κατὰ σύγκρισιν τοῦτο ποιῶν εἶπον,	φησὶν,	ἀλλ´ ἐπειδὴ πρὸς Ἰουδαίους διαλέγομαι,
[5, 5]	οὐ διὰ τούτους ταῦτα λέγω,	φησὶν,	ἀλλὰ διὰ τοὺς προγόνους τοὺς
[5, 9]	Ἕως τοῦ συντελεσθῆναι ἁμαρτίαν; Πολλὰ,	φησὶν,	ἁμαρτάνουσιν· ἀλλ´ ἡ κορωνὶς τῶν
[5, 10]	πλατεῖα καὶ περίτειχος. Ἐπειδὰν οὖν,	φησὶν,	ἀναστῇ, καὶ τὸ οἰκεῖον ἀπολάβῃ
[5, 7]	βοήθειαν. Ἐντῷ καιρῷ γὰρ ἐκείνῳ,	φησὶν,	ἀναστήσεται Μιχαὴλ, ὁ ἄρχων ὁ
[5, 3]	ἐκβαινόντων πραγμάτων. Ἦλθον γὰρ διχάσαι,	φησὶν,	ἄνθρωπον κατὰτοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ
[5, 9]	μέτρον τῶν πατέρων ὑμῶν. Δούλους,	φησὶν,	ἀπεκτείνατε, πρόσθετε καὶ αἷμα δεσποτικόν.
[5, 3]	ἐξ ἀνθρώπων, καταλυθήσεται; Πεῖραν ἐλάβετε,	φησὶν,	ἀπὸ Ἰούδα καὶ Θευδᾶ. Ὥστε
[5, 8]	μέλλει κατέχειν ταῦτα τὰ δεινὰ,	φησίν·	Ἀπὸ καιροῦ παραλλάξεως ἐνδελεχισμοῦ. Ἐνδελεχισμὸς
[5, 10]	πάλιν λέγων τὴν αἰχμαλωσίαν ταύτην	φησίν·	Ἀρθήσεται θυμίαμα καὶ σπονδή· καὶ
[5, 5]	ἑβδομήκοντα ἔτη. Καὶ τίς ταῦτά	φησιν;	Αὐτὸς ὁ Δανιὴλ οὕτω λέγων·
[5, 7]	δέ ἐστιν αὕτη; Τοῦ πυρῶσαι,	φησὶν,	αὐτοὺς καὶ τοῦ ἐκλέξασθαι, καὶ
[5, 9]	ἦλθε Γαβριὴλ πρὸς αὐτὸν καί	φησιν·	Ἑβδομήκοντα ἑβδομάδες συνετμήθησαν ἐπὶ τὸν
[5, 3]	αὐτοὺς ἐχειρώσατο δογμάτων. Διὰ τοῦτό	φησιν,	Ἐγενόμην τοῖς Ἰουδαίοις ὡς Ἰουδαῖος,
[5, 5]	νομίσῃς, ὅτι περὶ τούτων ταῦτά	φησιν,	εἰπὼν, Ὁ φυλάσσων τὴν διαθήκην
[5, 5]	ὧδε μετὰ ἀποσκευῆς πολλῆς. Χρήσασθε,	φησὶν,	ἕκαστος παρὰ τοῦ γείτονος αὐτοῦ
[5, 7]	ἀκοῦσαι τῆς ὁράσεως. Εἶδον γὰρ,	φησὶν,	ἐν ὁράματι, καὶ ἤμην ἐπὶ
[5, 6]	λατρεύσητε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν,	φησὶν,	ἐπάξω ἐφ´ ὑμᾶς ἔθνος ἀναιδὲς,
[5, 12]	εἶπεν, Ἐπιφανήσεται Κύριος· ὁ Ἀπόστολός	φησιν,	Ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ
[5, 12]	εἶπεν, Ἐπὶ τὰ ἔθνη· ἐκεῖνός	φησιν,	Ἐπὶ πᾶσιν ἀνθρώποις. Οὗτος εἶπεν,
[5, 3]	βαδιοῦμαι. Οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην,	φησὶν,	ἐπὶ τὴν γῆν, ἀλλὰ μάχαιραν·
[5, 12]	Ὁ οὖν Σοφονίας οὕτω πώς	φησιν·	Ἐπιφανήσεται Κύριος ἐπὶ πάντα τὰ
[5, 6]	καθάπερ τινὰ γυναῖκα αἰχμάλωτον, καί	φησιν·	Ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ
[5, 10]	τῷ ναῷ. Καὶ ἕως συντελείας,	φησὶν,	ἐρήμωσις. Διὰ τοῦτό φησιν ὁ
[5, 1]	ἀνέχεται τῶν εἰρημένων. Ἐχθρὸς γὰρ,	φησὶν,	ἐστὶν ἐμὸς ὁ ταῦτα λέγων·
[5, 6]	ἔλεον ἐπισπάσασθαι βουλόμενος, Καὶ ἐπῆλθε,	φησὶν,	ἐφ´ ἡμᾶς ἡ κατάρα ἡ
[5, 6]	ὁ Δανιὴλ ἐνταῦθα αἰνίττεται, καί	φησιν·	Ἦλθεν ἐφ´ ἡμᾶς κακὰ, οἷα
[5, 8]	ἔθος κατέλυσε, καὶ περιήλλαξεν αὐτὸ,	φησὶν	ὁ ἄγγελος, ὅτι Ἀπὸ τοῦ
[5, 12]	τῶν θυσιῶν ἀναίρεσιν, οὕτω πώς	φησιν	ὁ Μαλαχίας ἐκ προσώπου τοῦ
[5, 4]	αἰτίᾳ τῆς (προῤῥήσεως, ἄκουε τί	φησιν	ὁ μεγαλοφωνότατος Ἡσαΐας· Γινώσκω ὅτι
[5, 7]	τὴν κατὰ κράτος. Καὶ ἦλθε,	φησὶν,	ὁ τράγος ἕως τοῦ κριοῦ
[5, 10]	συντελείας, φησὶν, ἐρήμωσις. Διὰ τοῦτό	φησιν	ὁ Χριστὸς, μετὰ Ἀντίοχον τὸν
[5, 10]	τὴν κατασκαφὴν ταύτην. Διὰ τοῦτό	φησιν,	Οἰκοδομηθήσεται πλατεῖα καὶ περίτειχος. Ἐπειδὰν
[5, 10]	περὶ αὐτῆς ὁ Δανιὴλ προεφήτευσε,	φησίν·	Ὅταν ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς
[5, 6]	ὁ Ἱερεμίας· ὁ μὲν γάρ	φησιν,	ὅτι Ἡ ἁπαλὴ, ἡ τρυφερὰ,
[5, 10]	ἑβδομάδας γὰρ ἐνταῦθα οὐχ ἡμερῶν	φησιν,	οὐδὲ μηνῶν, ἀλλ´ ἑβδομάδας ἐνιαυτῶν.
[5, 6]	ἠνομήσαμεν. Καὶ γὰρ ὡς ἐκείνους,	φησὶν,	οὐκ ἀπὸ κατορθωμάτων (ἔσωσας, ἀλλὰ
[5, 4]	οὕτως ἔχειν, ὡς τὰ γραμμάτιά	φησιν,	οὐκ ἐκεῖνος ὁ προφέρων τὰ
[5, 8]	ἐπὶ ταύτην τὴν ὅρασιν, καί	φησιν	οὕτω· Κατέλιπε δὲ γραφὰς, ὅθεν
[5, 3]	τὸν ἑαυτοῦ, τοῦτο αὐτὸ προλέγων,	φησίν·	οὕτω κρατήσει τοῦ κηρύγματος ἡ
[5, 8]	τοῦτο οὐχ ἁπλῶς εἶπεν, Ὁ	φθάσας,	ἀλλ´ Ὁ ὑπομείνας καὶ φθάσας.
[5, 8]	Καὶ οὐχ ἁπλῶς εἶπεν, ὁ	φθάσας,	ἀλλ´ Ὁ ὑπομένων καὶ φθάσας.
[5, 8]	φθάσας, ἀλλ´ Ὁ ὑπομείνας καὶ	φθάσας.	Ἆρα τί τούτου σαφέστερον γένοιτ´
[5, 8]	ἐπήγαγε· Μακάριος ὁ ὑπομένων καὶ	φθάσας	εἰς ἡμέρας χιλίας τριακοσίας τριάκοντα
[5, 8]	φθάσας, ἀλλ´ Ὁ ὑπομένων καὶ	φθάσας.	Ἐπειδὴ γὰρ πολλοὶ τῶν ἀσεβούντων
[5, 1]	καὶ κῶμοι, καὶ μέθαι, καὶ	φιάλαι,	καὶ κρατῆρες, καὶ ποτήρια· οὕτω
[5, 12]	μείζονα ἀντίδοσιν ἀπολάβωμεν, χάριτι καὶ	φιλανθρωπίᾳ	τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,
[5, 4]	τὰς ἁμαρτίας, τὰς δὲ διὰ	φιλανθρωπίαν,	ἄνωθεν αὐτοῖς προὔλεγον οἱ προφῆται
[5, 6]	τῶν παρόντων κακῶν διὰ τὴν	φιλανθρωπίαν	σου μόνην· ἕτερον γὰρ οὐδὲν
[5, 6]	τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν τῆς	φιλανθρωπίας	αὐτοῦ τρόπον, καί φησι· Καὶ
[5, 2]	συγγενέσι, καὶ οἰκεῖοι οἰκείοις, καὶ	φίλοι	φίλοις συνεῤῥήγνυντο· ἀλλ´ ὅμως οὐδὲν
[5, 1]	ἐπιθυμίαν ἐνθείς. Καθάπερ γὰρ οἱ	φίλοινοι	καὶ φιλοπόται, ἀνιστάμενοι καθ´ ἑκάστην
[5, 2]	καὶ οἰκεῖοι οἰκείοις, καὶ φίλοι	φίλοις	συνεῤῥήγνυντο· ἀλλ´ ὅμως οὐδὲν τούτων
[5, 2]	ἀληθείᾳ, μὴ ἀναισχύντει περαιτέρω, μηδὲ	φιλονείκει	τοῖς ἡλίου φανερωτέροις πράγμασιν. Τί
[5, 3]	ἀλλ´ ὅμως ὑπελέλειπτό τις τοῖς	φιλονεικεῖν	βουλομένοις πρόφασις· εἰ δὲ οὐχὶ
[5, 2]	ἡ μαρτυρία, κἂν μυριάκις αὐτὸς	φιλονεικῇς.	Πόσοι γοῦν πόλεμοι κατὰ τῆς
[5, 12]	Ἀλλ´ οὐκ ἔστι μάχη καὶ	φιλονεικία·	περὶ γὰρ ἑτέρας ἐκεῖνος εἶπε,
[5, 9]	οὐκ ἠνέσχετο τὴν ὑμετέραν ζηλῶσαι	φιλονεικίαν.	Εἰπὼν γὰρ ὅτι αἱρεθήσεται τὰ
[5, 11]	τόπου ἐκείνου, καὶ τῆς ἀκαίρου	φιλονεικίας	ἔστησεν οὐ μόνον τοὺς τὸ
[5, 4]	μοι ἐνετείλατο. Καὶ πάλιν ἐπειδὴ	φιλόνεικοί	τινες ὄντες καὶ ἀλαζόνες, καὶ
[5, 12]	τὸ ἔθνος ἄνωθεν (ἀναίσχυντον καὶ	φιλόνεικον,	καὶ τοῖς φανεροῖς ἀεὶ μάχεσθαι
[5, 1]	Καθάπερ γὰρ οἱ φίλοινοι καὶ	φιλοπόται,	ἀνιστάμενοι καθ´ ἑκάστην ἡμέραν περιεργάζονται
[5, 8]	γενομένου, καταλειφθῆναι μόνον, φυγόντων τῶν	φίλων.	Καὶ πεσεῖν μὲν ἐπὶ στόμα,
[5, 7]	ἀσθενήσουσιν ἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἐν	φλογί·	τὸν ἐμπρησμὸν τῆς πόλεως πάλιν
[5, 2]	οὐδὲ λόγῳ ῥητὰ, οὐδὲ ἔργῳ	φορητὰ,	καὶ οὐ παρὰ τῶν ἔξωθεν
[5, 9]	τὸν Ἰώσηππον, τὸν τὰ ἐκείνων	φρονοῦντα.	Ἐπειδὴ γὰρ εἶπεν ἐκεῖνα, ἄκουσον
[5, 8]	γῆς ἐξαίφνης γενομένου, καταλειφθῆναι μόνον,	φυγόντων	τῶν φίλων. Καὶ πεσεῖν μὲν
[5, 5]	Ταῦτα λέγω, ἵνα τὰ μὲν	φύγωμεν,	τὰ δὲ ζηλώσωμεν. ~Εἶτα ἐπειδὴ
[5, 5]	καὶ οὐκ ἦν ἐν ταῖς	φυλαῖς	αὐτῶν ὁ ἀσθενῶν. Μία μὲν
[5, 5]	ἡμαρτηκότων καὶ προσκεκρουκότων πρεσβεύων, τῶν	φυλασσόντων	αὐτοῦ τοὺς νόμους μέμνησαι; οὐκοῦν
[5, 5]	σου τοῖς ἀγαπῶσί σε καὶ	φυλάσσουσι	τὰς ἐντολάς σου, ἐπήγαγεν εὐθέως·
[5, 5]	τούτων ταῦτά φησιν, εἰπὼν, Ὁ	φυλάσσων	τὴν διαθήκην σου, καὶ τὸ
[5, 5]	ὁ μέγας καὶ θαυμαστὸς, ὁ	φυλάσσων	τὴν διαθήκην σου, καὶ τὸ
[5, 5]	σου τοῖς ἀγαπῶσί σε, καὶ	φυλάττουσι	τὰς ἐντολάς σου. Τί ποιεῖς,
[5, 12]	οὔσης, οὐ διὰ τὴν οἰκείαν	φύσιν,	ἀλλὰ διὰ τὴν προαίρεσιν τῶν
[5, 4]	καὶ τὰ γλυπτὰ καὶ τὰ	φωνευτά	μοι ἐνετείλατο. Καὶ πάλιν ἐπειδὴ
[5, 7]	τοῦ Οὐβάλ· τόπον τινὰ Περσικῇ	φωνῇ	καλῶν οὕτως· καὶ ἦρα τοὺς
[5, 10]	λαμπρὰ τῶν πραγμάτων ἐστὶν ἡ	φωνή·	οὐδὲ γὰρ ἂν ἔχοιμεν ἄλλον
[5, 6]	ἀναιδὲς, οὗ οὐκ ἀκούσῃ τῆς	φωνῆς	αὐτοῦ, καὶ ἔσεσθε ἐν ἀριθμῷ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 23/04/2009