>

Livre, Chap.
[5, 3]	τῆς τοῦ Θεοῦ δυνάμεως γίνεται.	~γʹ	Καὶ ὅτι τοῦτό ἐστιν ἀληθὲς,
[5, 9]	σάκκῳ καὶ σποδῷ ἐποιήσατο, ἦλθε	Γαβριὴλ	πρὸς αὐτὸν καί φησιν· Ἑβδομήκοντα
[5, 3]	μετ´ ἐκεῖνον ἀνέστη Ἰούδας ὁ	Γαλιλαῖος,	ὃς ἀπέστησεν ὄχλον ἱκανόν· κἀκεῖνος
[5, 3]	ταύταις. Οὕτω γοῦν καὶ ὁ	Γαμαλιὴλ	αὐτοὺς ἐπεστόμισεν. Ἐπειδὴ γὰρ εἶδεν
[5, 11]	τὴν ὑψηλὴν τίς ἀποστρέψει; Ὥσπερ	γὰρ	ἃ ἂν ἀναστήσῃ καὶ βουληθῇ
[5, 11]	τῆς πόλεως ἐπέθηκε λειψάνοις. Ἐπειδὴ	γὰρ	Αἴλιος Ἀδριανὸς ἐχρημάτιζεν, οὕτω καὶ
[5, 6]	ἐπὶ Ἀντιόχου τοῦ Ἐπιφανοῦς. Ἐπειδὴ	γὰρ	Ἀλέξανδρος ὁ τῶν Μακεδόνων βασιλεὺς,
[5, 10]	πραγμάτων ἐστὶν ἡ φωνή· οὐδὲ	γὰρ	ἂν ἔχοιμεν ἄλλον καιρὸν εἰπεῖν,
[5, 10]	ἁγίῳ· ὁ ἀναγινώσκων νοείτω. Ἐπειδὴ	γὰρ	ἅπαν εἴδωλον, καὶ πᾶν τύπωμα
[5, 7]	καὶ τὸν χρόνον προστίθησιν. Ἀρξάμενος	γὰρ	ἀπὸ τῆς Ἀλεξάνδρου βασιλείας, πάλιν
[5, 9]	τυχόντων ἡμῖν ὁ ἀγών. Καὶ	γὰρ	ἄτοπον, ἐν Ὀλυμπιακοῖς μὲν καθημένους
[5, 1]	δυνήσῃ τὸν Ἰουδαῖον ἐπιστομίσαι. Ἐρώτησον	γὰρ	αὐτὸν, τίνος ἕνεκεν νηστεύεις, οὐκ
[5, 11]	αὐτὸν κατέστησαν παντελοῦς ἐρημώσεως. Καθελὼν	γὰρ	αὐτοὺς ἐκεῖνος, καὶ χειρωσάμενος, καὶ
[5, 7]	ἐπὶ τὴν θυσίαν ἁμαρτία. Τοῦ	γὰρ	βωμοῦ καθαιρεθέντος, καὶ τῶν ἁγίων
[5, 12]	Ἰουδαίοις ἔσται λοιπόν. Μάλιστα μὲν	γὰρ	διὰ ῆς κατὰ τὴν πόλιν
[5, 12]	λεχθείη καὶ μόνη καθαρά. Οὐ	γὰρ	διὰ καπνοῦ καὶ κνίσσης, οὐδὲ
[5, 1]	ἐστιν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Ἐπειδὴ	γὰρ	διὰ τῶν εὐεργεσιῶν οὐκ ἠθέλησας
[5, 5]	καὶ ὁ προφήτης ἐποίησεν. Ἐπειδὴ	γὰρ	δίκην ἔδωκαν, οὐκ ἀξίαν μὲν
[5, 3]	τέλος τῶν ἐκβαινόντων πραγμάτων. Ἦλθον	γὰρ	διχάσαι, φησὶν, ἄνθρωπον κατὰτοῦ πατρὸς
[5, 4]	τὴν μαρτυρίαν εἰσίν. Ἃ μὲν	γὰρ	ἐγὼ λέγω, δείκνυμι διὰ τῶν
[5, 4]	τὰ προφητικὰ παρακύψαντι βιβλία. Καὶ	γὰρ	ἔθος παρὰ Ἰουδαίοις παλαιὸν, τὰ
[5, 4]	ἀναστήσεται πάντως ἡ πόλις. Ὅτι	γὰρ	εἰ καὶ τέλος ἔμελλεν ἕξειν
[5, 3]	τοῦ διαβόλου περιετρέπετο κεφαλήν. Ἐπειδὴ	γὰρ	εἶδεν αὐτὸν παραγενόμενον, βουλόμενος συσκιάσαι
[5, 3]	ὁ Γαμαλιὴλ αὐτοὺς ἐπεστόμισεν. Ἐπειδὴ	γὰρ	εἶδεν αὐτοὺς μαινομένους, καὶ ἐπιθυμοῦντας
[5, 3]	ἔδειξε τοῦ Χριστοῦ. Διὰ τί	γὰρ,	εἰπέ μοι, τριῶν ὄντων τῶν
[5, 9]	τὸν τὰ ἐκείνων φρονοῦντα. Ἐπειδὴ	γὰρ	εἶπεν ἐκεῖνα, ἄκουσον τί φησι
[5, 12]	δὲ τῶν προσαγόντων αὐτήν· οὐ	γὰρ	εἶπεν, Ἐν τῷ Ἰσραὴλ, ἀλλ´,
[5, 1]	Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Εἰσελθὼν	γὰρ	εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, καὶ τὸν
[5, 3]	καὶ Παῦλος οὕτως ἐποίησεν; εἰσελθὼν	γὰρ	εἰς τὰς Ἀθήνας, οὐκ ἀπὸ
[5, 7]	τὴν αὐτῶν βοήθειαν. Ἐντῷ καιρῷ	γὰρ	ἐκείνῳ, φησὶν, ἀναστήσεται Μιχαὴλ, ὁ
[5, 2]	παρὰ τῶν οἰκείων αὐτῶν. Καὶ	γὰρ	ἐμφύλιός τις τότε τὰ πάντα
[5, 2]	ταύτην ἀντιβλέψαι οὐχ ἕξει. Καὶ	γὰρ	ἐν ἐκκλησίαις ἁπάσαις ἀκούομεν τὴν
[5, 2]	οὐδὲ ὁ τόπος κατάδηλος· οὐδὲ	γὰρ	ἐν θεάτρῳ παρελθοῦσα τοῦτο εἰργάσατο,
[5, 8]	διακοσίαις ἐνενήκοντα, τεσσαρακονταπέντε προσθείς. Ἐπειδὴ	γὰρ	ἐν μηνὶ καὶ ἡμίσει μηνὸς
[5, 12]	μὲν ἀπὸ τοῦ τόπου· οὐ	γὰρ	ἐν μιᾷ πόλει, καθάπερ ἐπὶ
[5, 8]	καὶ ἀπαράλλακτον ἐποίησε δῆλον. Φησὶ	γὰρ,	ἐν Σούσοις τῇ μητροπόλει τῆς
[5, 11]	Καὶ σκόπει νίκης περιφάνειαν. Οὐ	γὰρ	ἐν χρόνοις βασιλέων εὐσεβῶν τοῦτο
[5, 8]	ἐκαλεῖτο ἡ καθημερινὴ θυσία· τὸ	γὰρ	ἐνδελεχὲς τὸ πυκνόν ἐστι καὶ
[5, 10]	δύο τετρακόσια ὀγδοηκοντατρία ἔτη· ἑβδομάδας	γὰρ	ἐνταῦθα οὐχ ἡμερῶν φησιν, οὐδὲ
[5, 3]	καὶ τοῦ Τυανέως μεμνήμεθα· οὐ	γὰρ	ἐξ οἰκείας τοῦτο ποιοῦμεν γνώμης,
[5, 12]	τῶν ὑμετέρων πραγμάτων προφητεύσαντα. Ἐπειδὴ	γὰρ	ἐπανῆλθον, καὶ τὴν πόλιν ἀπέλαβον,
[5, 11]	δῆλόν ἐστι καὶ καταφανές. Οὐδὲ	γὰρ	ἐπὶ Ἀδριανοῦ καὶ Κωνσταντίνου γέγονεν,
[5, 6]	ἑξῆς. Ἀλλ´ ὅπερ ἔλεγον· δεῖ	γὰρ	ἐπὶ τὸ προκείμενον πάλιν ἐπανελθεῖν·
[5, 7]	καὶ ἔπαισε τὸν κριὸν (δεῖ	γὰρ	ἐπιτεμεῖν) καὶ συνέτριψεν ἀμφότερα τὰ
[5, 3]	Τί λέγεις, ὦ Μωϋσῆ; ὅλως	γάρ	ἐστι σύγκρισις; Οὐ κατὰ σύγκρισιν
[5, 9]	στῆσαι λοιπὸν τὰς προφητείας· τοῦτο	γάρ	ἐστι σφραγίσαι, τὸ στῆσαι τὸ
[5, 1]	αὐτοῦ παραδέξομαι τὴν μαρτυρίαν; Τοῦτο	γάρ	ἐστι τὸ θαυμαστὸν, ὦ Ἰουδαῖε,
[5, 12]	ἔστι μάχη καὶ φιλονεικία· περὶ	γὰρ	ἑτέρας ἐκεῖνος εἶπε, καὶ περὶ
[5, 4]	τοὐναντίον ὅτι ἀναστήσεται. Ἐγὼ μὲν	γὰρ	ἔχω τὴν ἀπὸ τοῦ χρόνου
[5, 5]	ἐπὶ τοῦ Θεοῦ πεποίηκε. Καὶ	γὰρ	ἡμεῖς ἐπειδάν τινας ἴδωμεν τοὺς
[5, 2]	οὐδὲ τὸ πρόσωπον ἐπίσημον· γυνὴ	γὰρ	ἦν ἀπεῤῥιμμένη· οὐδὲ οἱ μάρτυρες
[5, 2]	οὐδὲ τὸ ἔργον περιφανές· τί	γὰρ	ἦν, τὸ ἔλαιον καταχέειν; οὐδὲ
[5, 12]	τοὺς ἄλλους προφήτας ἐλθόντος· οὐδὲ	γὰρ	Ἡσαΐου παράγω μαρτυρίαν τέως, οὐδὲ
[5, 11]	τῶν λόγων τοῦ Θεοῦ. Ὡς	γὰρ	ἥψαντο τῆς παρανόμου ταύτης σπουδῆς,
[5, 8]	ἐστι καὶ τὸ συνεχές. Τοῖς	γὰρ	Ἰουδαίοις ἔθος ἦν καὶ ἐν
[5, 12]	τοῦ τρόπου τῆς θυσίας· τῷ	γὰρ	καθαρὰν αὐτὴν προειπεῖν, ἔδειξε ποίαν
[5, 8]	παραθώμεθα τὰς ῥήσεις ἐκείνου. Ἐπαινέσας	γὰρ	καὶ θαυμάσας τὸν Δανιὴλ μεθ´
[5, 1]	μετὰ ἀκριβείας ἁπάσης ἀπεδείχθη. Εἰ	γὰρ	καὶ μέλλοιεν ἀπολαμβάνειν τὴν ἑαυτῶν
[5, 6]	Ὅρα οὖν εὐγνωμοσύνην οἰκέτου. Καὶ	γὰρ	καὶ οὗτος δεικνὺς, ὅτι οὐδὲν
[5, 9]	καὶ περὶ ταύτης εἴπωμεν. Ὅτι	γὰρ	καὶ περὶ ταύτης προανεφώνησεν ὁ
[5, 6]	τὸ προκείμενον πάλιν ἐπανελθεῖν· καὶ	γὰρ	καὶ ταῦτα παρενέβαλλον οὐχ ἁπλῶς
[5, 5]	δή; Τὴν ἐν Βαβυλῶνι. Καὶ	γὰρ	καὶ ταύτην μετὰ ἀκριβείας προανεφώνησεν
[5, 2]	κόπους παρέχετε τῇ γυναικί; ἔργον	γὰρ	καλὸν ἐποίησε. Λέγω γὰρ ὑμῖν,
[5, 10]	μηνῶν, ἀλλ´ ἑβδομάδας ἐνιαυτῶν. Ἀπὸ	γὰρ	Κύρου ἐπὶ Ἀντίοχον τὸν Ἐπιφανῆ
[5, 3]	καὶ τῶν πολλῶν εἷς; Ὃ	γὰρ	λέγει τοιοῦτόν ἐστιν· Ἐπειδὴ συνέβαινεν
[5, 10]	αὐτῶν παράσχωμεν μαρτυρίαν. Εἰ μὲν	γὰρ	μὴ ἐπεχείρησαν οἰκοδομῆσαι τὸν ναὸν,
[5, 2]	παντὸς θαύματος ἔχον ὑπερβολήν. Ἵνα	γὰρ	μὴ λέγῃς, ὅτι νῦν ἡ
[5, 5]	Ἰουδαίων τὴν ἀγνωμοσύνην. Ὁ μὲν	γὰρ	μηδὲν ἑαυτῷ συνειδὼς πονηρὸν, καταδικάζει
[5, 11]	δύναμιν ἀνθρωπίνην παρατρέψαι ποτέ. Ἃ	γὰρ	ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος βεβούλευται,
[5, 1]	ἕως ἂν ἀπολάβῃς ἡσύχαζε. Καὶ	γὰρ	οἱ ἅγιοι ἐκεῖνοι, ἕως ὅτε
[5, 1]	πνευματικὴν ἀκρόασιν ἐπιθυμίαν ἐνθείς. Καθάπερ	γὰρ	οἱ φίλοινοι καὶ φιλοπόται, ἀνιστάμενοι
[5, 9]	τὴν ὑμετέραν ζηλῶσαι φιλονεικίαν. Εἰπὼν	γὰρ	ὅτι αἱρεθήσεται τὰ Ἱεροσόλυμα, οὐκ
[5, 11]	μάρτυρες ἡμεῖς πάντες· ἐφ´ ἡμῶν	γὰρ,	οὐ πρὸ πολλοῦ ταῦτα γέγονε
[5, 6]	τὴν φιλανθρωπίαν σου μόνην· ἕτερον	γὰρ	οὐδὲν ἔχομεν δικαίωμα σωτηρίας. Εἰπὼν
[5, 3]	θυγατέρας, καὶ γονεῖς παίδων. Αἱρήσονται	γὰρ	οὐχὶ τῶν οἰκείων καταφρονεῖν μόνον,
[5, 12]	ἐπαναγαγεῖν ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν. Οὐδὲν	γὰρ	ὄφελος ἀκροάσεως, ὅταν ἡ διὰ
[5, 10]	μοι μετὰ ἀκριβείας προσέχετε· τὸ	γὰρ	πᾶν ζήτημα ἐνταῦθά ἐστιν. Ἑβδομάδες
[5, 4]	αὐτῶν ἀγνωμοσύνην καὶ ἀναισχυντίαν, Ἐπειδὴ	γὰρ	παραυτὰ τὰς εὐεργεσίας ἐπελανθάνοντο τοῦ
[5, 2]	δὲ ἐμφυλίου παντὸς χαλεπώτερος. Οὐ	γὰρ	πολῖται πολίταις μόνον, ἀλλὰ καὶ
[5, 8]	Ὁ ὑπομένων καὶ φθάσας. Ἐπειδὴ	γὰρ	πολλοὶ τῶν ἀσεβούντων εἶδον τὴν
[5, 5]	σκεύη χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ. Ἐπειδὴ	γὰρ	πολὺν ἐδούλευσαν χρόνον, καὶ τὸν
[5, 3]	πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης θεραπεύεται; Τὰ	γὰρ	πράγματα ἀπὸ συγκρίσεως μάλιστα φαίνονται.
[5, 1]	ἀπὸ τῆς προτέρας διαλέξεως. Τὸ	γὰρ	σπουδαζόμενον ἦν ἡμῖν ἀποδεῖξαι, ὅτι
[5, 9]	ἀνταπόδοσιν καὶ τῶν ἀδικιῶν; Οὐ	γὰρ	συγχωρεῖν, ἀλλ´ ἐπεξιέναι τοῖς ἁμαρτήμασιν
[5, 12]	μὴ συμβαίνῃ τοῖς λεγομένοις. Καὶ	γὰρ	τὰ εἰρημένα οὐ δι´ ὑμᾶς
[5, 8]	μετὰ ταῦτα λεχθήσεσθαι μέλλουσιν. Ἐπειδὴ	γὰρ	τὰ πολλὰ καὶ μεγάλα ἤκουσε
[5, 10]	τοῦ Ἀρταξέρξου τοῦ Μακρόχειρος. Μετὰ	γὰρ	τὴν κάθοδον ἐπανῆλθε Καμβύσης, εἶτα
[5, 11]	οἱ νεωτεροποιοὶ καὶ στασιασταί· μετὰ	γὰρ	τὴν Οὐεσπασιανοῦ καὶ Τίτου γενομένην
[5, 9]	(ἐρημωθήσεται, ἡμεῖς λοιπὸν σκοπήσωμεν. Ἐπειδὴ	γὰρ	τὴν προσευχὴν ἐκείνην τὴν ἐν
[5, 2]	εἴποι νοῦν ἔχων; Τὸ μὲν	γάρ	τι τῶν ὑπ´ αὐτοῦ γενομένων
[5, 4]	ὁρῶμεν γινομένας τὰς ἀποδείξεις. Ὅταν	γάρ	τινες ὑπὲρ ὁτουοῦν πρὸς ἀλλήλους
[5, 5]	δούλων σου τῶν προφητῶν. Μία	γὰρ	τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἀπολογία μόνη μετὰ
[5, 5]	ἀνοικοδομοῦνται οἱ ποιοῦντες ἀνομήματα. Ὥσπερ	γὰρ	τοῖς δικαίοις ἔθος μετὰ τὰ
[5, 2]	ταῦτα πάντα ἐκινεῖτο. Εἰ μὲν	γὰρ	τότε ἐπήγετο τὰ δεινὰ, ὅτε
[5, 12]	παράνομος ἔσται ἡ προφητεία. Εἰ	γὰρ	τοῦ Μωϋσέως κελεύοντος εἰς μηδένα
[5, 11]	τῆς γενεᾶς τῆς ἡμετέρας. Ἰουλιανοῦ	γὰρ,	τοῦ πάντας ἀσεβείᾳ τοὺς βασιλέας
[5, 6]	ὄνομά σου ἐπ´ αὐτῆς. Ἐπειδὴ	γὰρ	τοὺς ἀνθρώπους περιελθὼν, οὐδένα ἑώρα
[5, 2]	καὶ ποῖος ὁ τρόπος. Οὐδὲ	γὰρ	τοῦτο μόνον προεῖπεν καὶ προανεφώνησεν,
[5, 3]	τούτοις, τί μέλλετε πράσσειν. Πρὸ	γὰρ	τούτων τῶν ἡμερῶν ἀνέστη Θευδᾶς,
[5, 2]	οὐδὲ οἱ μάρτυρες πολλοί· μεταξὺ	γὰρ	τῶν μαθητῶν ἐποίησεν· οὐδὲ ὁ
[5, 1]	τὴν προτέραν ἐπανήξουσι πολιτείαν. Οὕτω	γὰρ	ὑμεῖς τε ἀκριβέστερον εἴσεσθε τὰ
[5, 2]	ἔργον γὰρ καλὸν ἐποίησε. Λέγω	γὰρ	ὑμῖν, ὅπου ἐὰν κηρυχθῇ τὸ
[5, 12]	καταψηφιζομένην; Ἀλλ´ οὐδὲν θαυμαστόν· τοιοῦτον	γὰρ	ὑμῶν τὸ ἔθνος ἄνωθεν (ἀναίσχυντον
[5, 9]	Ἀλλὰ διανάστητέ μοι νῦν· οὐδὲ	γὰρ	ὑπὲρ τῶν τυχόντων ἡμῖν ὁ
[5, 5]	τῆς εὐχῆς αὐτῆς ἀκούσωμεν· Ἐξωμολογησάμην	γὰρ,	φησὶ, καὶ εἶπον· Κύριε ὁ
[5, 1]	καταβαλεῖν, ὑποδέξασθαι παρεγένεσθε. Τὰ λόγια	γὰρ,	φησὶ, Κυρίου, λόγια ἁγνά· ἀργύριον
[5, 7]	ἕως καιροῦ πέρατος. Διὰ ταῦτα	γὰρ,	φησὶ, συνεχώρησεν ὁ Θεὸς, ὥστε
[5, 7]	βέλτιον ἀκοῦσαι τῆς ὁράσεως. Εἶδον	γὰρ,	φησὶν, ἐν ὁράματι, καὶ ἤμην
[5, 1]	οὐκ ἀνέχεται τῶν εἰρημένων. Ἐχθρὸς	γὰρ,	φησὶν, ἐστὶν ἐμὸς ὁ ταῦτα
[5, 6]	ἐκβεβηκὸς ὁ Ἱερεμίας· ὁ μὲν	γάρ	φησιν, ὅτι Ἡ ἁπαλὴ, ἡ
[5, 6]	ἡμέρα αὕτη· ἡμάρτομεν, ἠνομήσαμεν. Καὶ	γὰρ	ὡς ἐκείνους, φησὶν, οὐκ ἀπὸ
[5, 3]	εἰδέναι καὶ κατασκευάσαι δυνατὸν, εἴ	γε	ἄνθρωπος ἦν εἷς τῶν πολλῶν;
[5, 10]	εἶχον ἂν λέγειν, ὅτι Εἴ	γε	ἠβουλήθημεν ἐπιχειρῆσαι καὶ τῆς οἰκοδομῆς
[5, 4]	τὸν ναὸν λοιπὸν ἀπολήψονται· καίτοι	γε	οὐδεμίαν εἶχον ἀνάγκην ἀποδεῖξαι, ὅτι
[5, 12]	ἀπὸ τοῦ τόπου αὐτοῦ. Καίτοι	γε	οὐκ ἐφεῖτο τοῦτο, ἀλλ´ εἰς
[5, 3]	ταῦτα προεῖπεν, εἰπέ μοι, εἴ	γε	ψιλὸς ἄνθρωπος ἦν καὶ τῶν
[5, 11]	ἐπὶ βασιλέως πρὸ εἴκοσι ἐτῶν	γεγενημένου	ἐπὶ τῆς γενεᾶς τῆς ἡμετέρας.
[5, 7]	οἷος οὐ γέγονεν ἀφ´ οὗ	γεγένηται	ἔθνος ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ
[5, 8]	ταύτῃ ἡ νίκη ἡ καθαρὰ	γέγονε,	καὶ ἡ παντελὴς τῶν ἐπικειμένων
[5, 10]	~ιʹ Καὶ πότε δὴ τοῦτο	γέγονε;	πότε ἀνῃρέθησαν προφητεῖαι παντελῶς; πότε
[5, 1]	ἡμῖν ἄρα πλείων ὁ σύλλογος	γέγονε	σήμερον; Πρὸς τὴν ἀπαίτησιν τῆς
[5, 6]	ἐφ´ ἡμᾶς κακὰ, οἷα οὐ	γέγονε	ὑποκάτω παντὸς τοῦ οὐρανοῦ, κατὰ
[5, 11]	γὰρ, οὐ πρὸ πολλοῦ ταῦτα	γέγονε	χρόνου. Καὶ σκόπει νίκης περιφάνειαν.
[5, 11]	γὰρ ἐπὶ Ἀδριανοῦ καὶ Κωνσταντίνου	γέγονεν,	ἀλλ´ ἐπὶ βασιλέως πρὸ εἴκοσι
[5, 7]	ἔσται καιρὸς θλίψεως, οἷος οὐ	γέγονεν	ἀφ´ οὗ γεγένηται ἔθνος ἐπὶ
[5, 6]	ἐφ´ ἡμᾶς ἡ κατάρα ἡ	γεγραμμένη	ἐν τῷ νόμῳ Μωσέως δούλου
[5, 7]	ὁ λαὸς πᾶς ὁ εὑρεθεὶς	γεγραμμένος	ἐν τῷ βιβλίῳ, τουτέστιν, οἱ
[5, 4]	τὴν ἔκβασιν τῶν ἐν αὐτῷ	γεγραμμένων	πραγμάτων. Καὶ ὅτι τοῦτό ἐστιν
[5, 5]	Χρήσασθε, φησὶν, ἕκαστος παρὰ τοῦ	γείτονος	αὐτοῦ καὶ συσκήνου σκεύη χρυσᾶ
[5, 5]	ἠνομήσαμεν, ἠδικήσαμεν· οἱ δὲ μυρίων	γέμοντες	κακῶν, τοὐναντίον ἐποίουν, λέγοντες· Ἐφυλάξαμεν
[5, 5]	εἶπεν ὁ Θεός. Τετάρτῃ δὲ	γενεᾷ	ἐπανελεύσονται ὧδε μετὰ ἀποσκευῆς πολλῆς.
[5, 8]	τοῖς πολίταις ἰδεῖν μετὰ πολλὰς	γενεὰς,	ἀναστάντι αὐτῷ δειχθῆναι κριὸν μέγαν,
[5, 11]	εἴκοσι ἐτῶν γεγενημένου ἐπὶ τῆς	γενεᾶς	τῆς ἡμετέρας. Ἰουλιανοῦ γὰρ, τοῦ
[5, 8]	ναὸν, καὶ τὰς θυσίας κωλύσειν·	γενέσθαι	δὲ ἐφ´ ἡμέρας χιλίας διακοσίας
[5, 4]	ἐπὶ σὲ ἔρχεσθαι, πρὶν ἢ	γενέσθαι,	καὶ ἀκουστά σοι ἐποίησα. Εἶτα
[5, 7]	αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐν τοσούτοις	γενέσθαι	κακοῖς. Τίς δέ ἐστιν αὕτη;
[5, 8]	μηνὶ καὶ ἡμίσει μηνὸς συνέβη	γενέσθαι	τὴν συμβολὴν, ἐν ταύτῃ ἡ
[5, 8]	ἔτεσιν ἔμπροσθεν, καὶ ἀνέγραψε τὰ	γενησόμενα.	Ἆρα τί τούτου σαφέστερον γένοιτ´
[5, 8]	φθάσας. Ἆρα τί τούτου σαφέστερον	γένοιτ´	ἄν; Ὁρᾷς πῶς οὐ μόνον
[5, 8]	γενησόμενα. Ἆρα τί τούτου σαφέστερον	γένοιτ´	ἄν; ~Ὥρα δὴ λοιπὸν, εἰ
[5, 6]	παντὸς τοῦ οὐρανοῦ, κατὰ τὰ	γενόμενα	ἐν Ἰσραήλ. Ποῖα δὴ ταῦτα;
[5, 11]	γὰρ τὴν Οὐεσπασιανοῦ καὶ Τίτου	γενομένην	ἐρήμωσιν ἐπὶ Ἀδριανοῦ συστάντες οὗτοι
[5, 7]	Ἀλεξάνδρου τὴν πρὸς τὸν Δαρεῖον	γενομένην,	λέγει καὶ τὴν νίκην τὴν
[5, 8]	ταύτης διελέχθη τῆς αἰχμαλωσίας τῆς	γενομένης,	τὴν τοῦ προφήτου ἑρμηνεύων ὅρασιν,
[5, 3]	καὶ πρὸς ἀπάτην τῶν πολλῶν	γενόμενον,	εἰς τὴν τοῦ διαβόλου περιετρέπετο
[5, 2]	μέρος τῆς οἰκουμένης, ὃ τὸ	γενόμενον	ἠγνόησεν. Καίτοι πόσοι βασιλεῖς πολλὰ
[5, 2]	καὶ χρόνος οὐδεὶς λήθῃ τὸ	γενόμενον	παρέδωκε. Πόθεν; εἰπέ μοι· τίνος
[5, 8]	μετὰ τὴν τοῦ Χριστοῦ παρουσίαν	γενόμενος,	καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τὴν ὑπ´
[5, 6]	ἐξ ἑνὸς τούτων τῶν τεσσάρων	γενόμενος	ὁ Ἀντίοχος μετὰ πολὺν ὕστερον
[5, 8]	καὶ κλόνου τῆς γῆς ἐξαίφνης	γενομένου,	καταλειφθῆναι μόνον, φυγόντων τῶν φίλων.
[5, 2]	ἔλαιον. Ἐπετίμησαν οἱ μαθηταὶ τῷ	γενομένῳ,	λέγοντες· Διατί μὴ ἐπράθη τοῦτο
[5, 2]	γάρ τι τῶν ὑπ´ αὐτοῦ	γενομένων	προλέγειν, θαυμαστὸν μὲν καὶ παράδοξον·
[5, 11]	μὲν τοῖς ἔτι πρεσβυτέροις καὶ	γέρουσιν	ἡμῶν ἐστι γνώριμον. Ὃ δὲ
[5, 1]	ἁγνά· ἀργύριον πεπυρωμένον δοκίμιον τῇ	γῇ.	Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς, ὁ τοσαύτην
[5, 3]	πόλεσιν ἁπάσαις καὶ χώραις, ἐν	γῇ	καὶ θαλάσσῃ, καὶ οἰκουμένῃ καὶ
[5, 5]	ἔσται τὸ σπέρμα σου ἐν	γῇ	οὐκ ἰδίᾳ· καὶ δουλώσουσιν αὐτὸ,
[5, 3]	βαλεῖν εἰρήνην, φησὶν, ἐπὶ τὴν	γῆν,	ἀλλὰ μάχαιραν· οὐ τὴν γνώμην
[5, 7]	ἀρχὴν, ἣ πᾶσαν ἐπέδραμε τὴν	γῆν.	Εἶτα περὶ τοῦ Μακεδόνος Ἀλεξάνδρου
[5, 2]	Εὐαγγέλιον τοῦτο εἰς πᾶσαν τὴν	γῆν,	καὶ ὃ ἐποίησεν αὕτη λαληθήσεται
[5, 6]	καὶ πονηροτάτῳ παρὰ πᾶσαν τὴν	γῆν.	Ὁρᾷς ὡς ἡ ἀρὰ ἐπληροῦτο
[5, 12]	ὅτι, ὅσην ὁ ἥλιος ἐφορᾷ	γῆν,	τοσαύτην καὶ τὸ κήρυγμα καταλήψεται.
[5, 6]	ἐξήγαγες τὸν λαόν σου ἐκ	γῆς	Αἰγύπτου, καὶ ἐποίησας σεαυτῷ ὄνομα
[5, 11]	παρανομοῦσι πᾶν ὁτιοῦν ἐπιτελοῦντες ἐπὶ	γῆς	ἀλλοτρίας. Ὥστε εἰ βούλει, ἔφασαν,
[5, 8]	σεισμοῦ δὲ καὶ κλόνου τῆς	γῆς	ἐξαίφνης γενομένου, καταλειφθῆναι μόνον, φυγόντων
[5, 7]	οὗ γεγένηται ἔθνος ἐπὶ τῆς	γῆς,	καὶ ἕως τοῦ καιροῦ ἐκείνου,
[5, 8]	δὶς καταβαλεῖν αὐτὸν ἐπὶ τῆς	γῆς	καὶ πατῆσαι. Εἶτα τὸν τράγον
[5, 7]	καὶ οὐκ ἦν ἁπτόμενος τῆς	γῆς·	καὶ τῷ τράγῳ ἐκείνῳ κέρας
[5, 7]	ἀπὸ λιβὸς ἐπὶ πρόσωπον τῆς	γῆς	πάσης, καὶ οὐκ ἦν ἁπτόμενος
[5, 2]	γινόμενα προλέγειν, καὶ ποιεῖν εὔπιστα	γίνεσθαι	καὶ πᾶσι κατάδηλα, πολλῷ μεῖζον
[5, 2]	ἀπὸ τῆς τοῦ Θεοῦ δυνάμεως	γίνεται.	~γʹ Καὶ ὅτι τοῦτό ἐστιν
[5, 4]	καὶ τοῖς δαίμοσιν ἐπέγραφον τὰ	γινόμενα,	καὶ τὰ ἀγαθὰ ἐκείνοις ἐλογίζοντο·
[5, 4]	τοῖς οὐ θεοῖς ἀνετίθεσαν τὰ	γινόμενα,	καὶ τῷ Ἀαρὼν λέγουσι· Ποίησον
[5, 1]	ἦν ἡμῖν ἀποδεῖξαι, ὅτι τὰ	γινόμενα	νῦν ὑπ´ αὐτῶν παρανομία τίς
[5, 2]	δὲ καὶ τὰ παρ´ ἑτέρων	γινόμενα	προλέγειν, καὶ ποιεῖν εὔπιστα γίνεσθαι
[5, 4]	ἐν τοῖς δικαστηρίοις οὕτως ὁρῶμεν	γινομένας	τὰς ἀποδείξεις. Ὅταν γάρ τινες
[5, 1]	ἐν τοῖς νῦν ὑπ´ αὐτῶν	γινομένοις.	Ἐπεὶ καὶ οἱ παῖδες οἱ
[5, 4]	σχισθείσης, καὶ τῶν ἄλλων θαυμάτων	γινομένων,	ἐπιλαθόμενοι τοῦ ταῦτα πεποιηκότος Θεοῦ,
[5, 4]	ἀλλὰ καὶ μάρτυρας ἐλάμβανον τῶν	γινομένων.	Οὕτω γοῦν πάλιν ὁ αὐτὸς
[5, 4]	τί φησιν ὁ μεγαλοφωνότατος Ἡσαΐας·	Γινώσκω	ὅτι σκληρὸς εἶ σὺ πρὸς
[5, 5]	Ἀβραὰμ διαλεγόμενος, οὕτω πώς φησι·	Γινώσκων	γνώσῃ. ὅτι πάροικον ἔσται τὸ
[5, 7]	μεταστήσουσι, καὶ ὁ λαὸς ὁ	γινώσκων	τὸν Θεὸν αὐτοῦ κατισχύσουσι· τὰ
[5, 3]	παισὶν αἰδεσιμώτερος, καὶ πατράσι παίδων	γλυκύτερος,	καὶ γυναιξὶν ἀνδρῶν ποθεινότερος; Καὶ
[5, 4]	εἴδωλά μοι ἐποίησε, καὶ τὰ	γλυπτὰ	καὶ τὰ φωνευτά μοι ἐνετείλατο.
[5, 12]	πονηρᾶς ἀπαλλαγέντες συνηθείας, εἰλικρινῆ καὶ	γνήσιον	τὸν Χριστιανισμὸν ἐπιδείξωνται, καὶ τὰς
[5, 7]	μεγαλυνθήσεται· καὶ τὴν βλάσφημον αὐτοῦ	γνώμην	λέγων, προσέθηκεν, ὅτι Ἐπὶ τὸν
[5, 3]	γῆν, ἀλλὰ μάχαιραν· οὐ τὴν	γνώμην	τὴν ἑαυτοῦ λέγων, ἀλλὰ τὸ
[5, 7]	ὅτι οὐκ ἀπὸ τῆς οἰκείας	γνώμης,	ἀλλὰ διὰ τὴν ὀργὴν τοῦ
[5, 3]	γὰρ ἐξ οἰκείας τοῦτο ποιοῦμεν	γνώμης,	ἀλλὰ τῇ ἀσθενείᾳ τῶν Ἰουδαίων
[5, 1]	τῶν εὐεργεσιῶν οὐκ ἠθέλησας αὐτοῦ	γνῶναι	τὴν δύναμιν, διὰ τῶν κολάσεων
[5, 2]	οὐδὲ ἐξ ὀνόματός εἰσί τισι	γνώριμαι.	Ἡ δὲ εὐτελὴς αὕτη γυνὴ,
[5, 3]	ἐξ ὀνόματος εἶναι τοῖς πολλοῖς	γνώριμοι.	Ὁ δὲ Χριστὸς οὐκ ἔγραψε
[5, 11]	πρεσβυτέροις καὶ γέρουσιν ἡμῶν ἐστι	γνώριμον.	Ὃ δὲ μέλλω νῦν ἐρεῖν,
[5, 3]	οὐδὲ τοὔνομα μέχρι τήμερόν ἐστι	γνώριμον,	οὗτος δὲ πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης
[5, 10]	πάλιν ἀκριβέστερον λέγων φησὶ, Καὶ	γνώσῃ	καὶ συνήσεις ἀπὸ ἐξόδου λόγου
[5, 5]	διαλεγόμενος, οὕτω πώς φησι· Γινώσκων	γνώσῃ.	ὅτι πάροικον ἔσται τὸ σπέρμα
[5, 3]	ὑπερορᾷν, καὶ μητέρων θυγατέρας, καὶ	γονεῖς	παίδων. Αἱρήσονται γὰρ οὐχὶ τῶν
[5, 6]	ἔσεσθε ἐν ἀριθμῷ βραχεῖς. Τοῦτο	γοῦν	αὐτὸ δηλοῦντες οἱ τρεῖς παῖδες,
[5, 5]	ποιήσομαι τὴν ἀπόδειξιν. ~εʹ Τρεῖς	γοῦν	δουλείας ὑπέμειναν χαλεπωτάτας οἱ Ἰουδαῖοι,
[5, 3]	ἐπήγαγε δὲ τὸ τέλος. Πολλοὶ	γοῦν	ἐν προοιμίοις καὶ ἐν ἀρχῇ,
[5, 4]	σου χαλκοῦν, τουτέστιν ἀναίσχυντον. Οὕτω	γοῦν	καὶ ἡμῖν ἔθος πολλάκις, τοὺς
[5, 3]	ἐπιχειρήσωμεν ταῖς ἀποδείξεσι ταύταις. Οὕτω	γοῦν	καὶ ὁ Γαμαλιὴλ αὐτοὺς ἐπεστόμισεν.
[5, 11]	ἡ θυσία ὑμῶν. Διὰ τοῦτο	γοῦν	οἱ παῖδες Ἀαρὼν ἀπώλοντο, ἐπειδὴ
[5, 4]	μάρτυρας ἐλάμβανον τῶν γινομένων. Οὕτω	γοῦν	πάλιν ὁ αὐτὸς Ἡσαΐας φησί·
[5, 2]	κἂν μυριάκις αὐτὸς φιλονεικῇς. Πόσοι	γοῦν	πόλεμοι κατὰ τῆς Ἐκκλησίας ἀνεῤῥιπίσθησαν;
[5, 12]	τῷ προφήτῃ τούτῳ συνᾴδουσιν. Ὁ	γοῦν	προφήτης εἶπεν, Ἐπιφανήσεται Κύριος· ὁ
[5, 12]	ἢ τὸν παρόντα τοῦτον; Ἄκουε	γοῦν	πῶς καὶ τὰ Εὐαγγέλια καὶ
[5, 5]	δουλώσουσιν, ἀλλὰ καὶ κακώσουσιν. Ἄκουε	γοῦν	πῶς μετὰ ταῦτα ἐξηγεῖται ὁ
[5, 5]	ἐρῶ τὴν ἐν Αἰγύπτῳ. Πρὸς	γοῦν	τὸν Ἀβραὰμ διαλεγόμενος, οὕτω πώς
[5, 12]	τῶν παρ´ ὑμῖν καταλυθεισῶν; Ἄκουσον	γοῦν	τοῦ Μαλαχίου, τοῦ μετὰ τοὺς
[5, 4]	ἔκβασιν αὐτὰ αὐτῶν καταμαρτυρῇ τὰ	γράμματα,	ὅτι ἄνωθεν αὐτοῖς καὶ πρὸ
[5, 3]	εἶναι ἐνόμιζεν, οὐδὲ ἐπειδὴ τὰ	γράμματα	τὰ ἐκεῖ κείμενα τῶν προφητῶν
[5, 4]	οὐκ ἐκεῖνος ὁ προφέρων τὰ	γραμμάτια.	Οὕτω καὶ νῦν ποιεῖν ἔδει
[5, 4]	ταῦτα οὕτως ἔχειν, ὡς τὰ	γραμμάτιά	φησιν, οὐκ ἐκεῖνος ὁ προφέρων
[5, 8]	καί φησιν οὕτω· Κατέλιπε δὲ	γραφὰς,	ὅθεν ἡμῖν τὸ τῆς προφητείας
[5, 4]	τοῦτο οὐδὲ ἁπλῶς ἐν τόμῳ	γράφει,	ἀλλ´ ἐν τόμῳ καινῷ, δυναμένῳ
[5, 9]	ὅτι ἀναστήσεται πάλιν, οὐδὲ χρόνον	γράψαι	διωρισμένον· ἀλλ´ ἐπειδὴ συνεῖδε τὸν
[5, 9]	ἦν ὁ ἀνὴρ ὁ ταῦτα	γράψας,	ἀλλ´ οὖν οὐκ ἠνέσχετο τὴν
[5, 4]	ἐν τόμῳ καινῷ τὴν προφητείαν	γράψας	ἀπέθετο, ἵνα μετὰ τὴν ἔκβασιν
[5, 11]	νῦν ἐὰν ἔλθῃς εἰς Ἱεροσόλυμα,	γυμνὰ	ὄψει τὰ θεμέλια· κἂν τὴν
[5, 9]	τίνα ὁ στέφανος περιστήσεται, καὶ	γυμνῇ	τῇ κεφαλῇ θερμὴν δέχεσθαι τὴν
[5, 11]	τῆς παρανόμου ταύτης σπουδῆς, καὶ	γυμνοῦν	ἤρξαντο τὰ θεμέλια, καὶ πολὺν
[5, 12]	τῇ Σαμαρείτιδί φησι, Πίστευσόν μοι,	γύναι,	ὅτι ἔρχεται ὥρα, ὅτε οὔτε
[5, 6]	λοιπὸν τὴν πόλιν, καθάπερ τινὰ	γυναῖκα	αἰχμάλωτον, καί φησιν· Ἐπίφανον τὸ
[5, 2]	ἐν ἐκκλησίαις ἁπάσαις ἀκούομεν τὴν	γυναῖκα	λαλουμένην, καὶ ἑστήκασιν ἀκούοντες ὕπατοι,
[5, 2]	Καὶ βασιλίδες πολλαὶ, καὶ μεγάλαι	γυναῖκες,	μυρία τοὺς ἀρχομένους εὐεργετήσασαι, οὐδὲ
[5, 2]	ἑστήκασιν ἀκούοντες ὕπατοι, στρατηγοὶ, ἄνδρες,	γυναῖκες,	περιφανεῖς, ἐπίσημοι, λαμπροὶ ἐν ἁπάσαις
[5, 2]	φησί· Τί κόπους παρέχετε τῇ	γυναικί;	ἔργον γὰρ καλὸν ἐποίησε. Λέγω
[5, 3]	ἅπαντα προειπὼν, τὰ περὶ τῆς	γυναικὸς	ἐκείνης, τὰ περὶ τῆς Ἐκκλησίας,
[5, 2]	ἡσυχίας πάντες ἀκούουσι τοῦ τῆς	γυναικὸς	κατορθώματος, καὶ οὐκ ἔστι μέρος
[5, 3]	αὐτῷ καὶ πατέρων αὐτῶν καὶ	γυναικῶν	καὶ τέκνων αὐτὸν προετίμησαν· τίνος
[5, 6]	δηλῶν ὅτι ἐξέβη, ἔλεγε· Χεῖρες	γυναικῶν	οἰκτιρμόνων ἥψησαν τὰ τέκνα αὐτῶν.
[5, 3]	καὶ πατράσι παίδων γλυκύτερος, καὶ	γυναιξὶν	ἀνδρῶν ποθεινότερος; Καὶ ταῦτα οὐκ
[5, 2]	ἄλλο προεῖπεν, ἴδωμεν. Προσῆλθεν αὐτῷ	γυνὴ,	ἀλάβαστρον μύρου ἔχουσα πολυτίμου, καὶ
[5, 2]	καταχέειν; οὐδὲ τὸ πρόσωπον ἐπίσημον·	γυνὴ	γὰρ ἦν ἀπεῤῥιμμένη· οὐδὲ οἱ
[5, 2]	γνώριμαι. Ἡ δὲ εὐτελὴς αὕτη	γυνὴ,	ἔλαιον καταχέασα μόνον, πανταχοῦ τῆς
[5, 2]	ἁπάντων λαμπροτέρα νῦν ἐστιν ἡ	γυνὴ,	καὶ χρόνος οὐδεὶς λήθῃ τὸ
[5, 3]	κατίσχυσαν, καὶ ὅπερ ἐποίησεν ἡ	γυνὴ	λαλεῖται πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης μετὰ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 23/04/2009