>

Livre, Chap.
[5, 2]	τισιν, οὐδὲ ἐκεῖνα ῥᾳδίως παραδεχόμεθα.	~βʹ	Φέρε οὖν, ἴδωμεν ὁποῖον τὸ
[5, 5]	Κύριος· ὅταν μέλλῃ πληροῦσθαι τῇ	Βαβυλῶνι	ἑβδομήκοντα ἔτη, ἐπισκέψομαι ὑμᾶς, καὶ
[5, 5]	ἀγάγωμεν. Ποίαν δή; Τὴν ἐν	Βαβυλῶνι.	Καὶ γὰρ καὶ ταύτην μετὰ
[5, 12]	μετὰ τὴν ἐπάνοδον τὴν ἐκ	Βαβυλῶνος,	καὶ τὴν τῆς πόλεως ἀποκατάστασιν,
[5, 3]	πρόῤῥησιν προσθεὶς, ἐπὶ τὸ προκείμενον	βαδιοῦμαι.	Οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην, φησὶν,
[5, 3]	τὸ προκείμενον βαδιοῦμαι. Οὐκ ἦλθον	βαλεῖν	εἰρήνην, φησὶν, ἐπὶ τὴν γῆν,
[5, 4]	καὶ τὸν Ζαχαρίαν τὸν υἱὸν	Βαραχίου.	Καὶ οὐ τοῦτο μόνον, ἀλλὰ
[5, 2]	καὶ δημεύσεις, καὶ ἕτερα μυρία	βασανιστήρια	οὐδὲ λόγῳ ῥητὰ, οὐδὲ ἔργῳ
[5, 7]	τράγον δὲ τὸν τῶν Ἑλλήνων	βασιλέα,	Ἀλέξανδρον λέγω τὸν Μακεδόνα, τέσσαρα
[5, 6]	βασιλεὺς, Δαρεῖον τὸν τῶν Περσῶν	βασιλέα	ἀνελὼν, εἰς ἑαυτὸν τὴν ἀρχὴν
[5, 8]	μετώπῳ τοῦ τράγου τὸν πρῶτον	βασιλέα,	καὶ τὴν τῶν τεσσάρων ἀναβλάστησιν
[5, 7]	μὲν καλῶν τὸν τῶν Περσῶν	βασιλέα,	τὸν Δαρεῖον, τράγον δὲ τὸν
[5, 8]	δὲ ἐκ τούτων ἕνα τινὰ	βασιλέα,	τὸν ἐκπολεμήσοντα καὶ τοὺς νόμους
[5, 8]	ἔσχατον κέρας σημαίνειν τὸν ἔσχατον	βασιλέα	τὸν μέλλοντα (τούτων διοίσειν ἁπάντων
[5, 11]	γὰρ, τοῦ πάντας ἀσεβείᾳ τοὺς	βασιλέας	νικήσαντος, καλοῦντος αὐτοὺς ἐπὶ τὰς
[5, 6]	ἐχθρῶν ἀνόμων, ἐχθίστων ἀποστατῶν, καὶ	βασιλεῖ	ἀδίκῳ καὶ πονηροτάτῳ παρὰ πᾶσαν
[5, 11]	περιγενέσθαι ἀμήχανον. Συῤῥήξαντες τοίνυν τῷ	βασιλεῖ,	πάλιν εἰς ἀνάγκην αὐτὸν κατέστησαν
[5, 7]	Ἐντεῦθεν λοιπὸν ἐπὶ τὴν Ἀντιόχου	βασιλείαν	ἐλθὼν, καὶ δεικνὺς ὅτι ἐξ
[5, 7]	δευτέρου πάλιν αὐτὴν ταύτην τὴν	βασιλείαν	λέγων, τὴν Ἀντιόχου τοῦ Ἐπιφανοῦς,
[5, 10]	τούτου βασιλεύοντος, εἰκοστοῦ ἔτους τῆς	βασιλείας	αὐτοῦ, Νεεμίας ἀνελθὼν τὴν πόλιν
[5, 8]	καὶ διαμερισμὸν εἰς αὐτοὺς τῆς	βασιλείας·	οὔτε δὲ παῖδας ὄντας αὐτοῦ
[5, 7]	Ἀρξάμενος γὰρ ἀπὸ τῆς Ἀλεξάνδρου	βασιλείας,	πάλιν τε πρὸς τῷ τέλει
[5, 8]	Θεόν· ὃς τὸν μὲν κριὸν	βασιλείας	τὰς Περσῶν καὶ Μήδων σημαίνειν
[5, 6]	τούτου, τέσσαρες μετ´ ἐκεῖνον ἐγένοντο	βασιλεῖς·	εἶτα ἐξ ἑνὸς τούτων τῶν
[5, 4]	οἱ πατέρες ἡμῶν, καὶ οἱ	βασιλεῖς	ἡμῶν, καὶ οἱ ἄρχοντες ἡμῶν·
[5, 2]	τὸ γενόμενον ἠγνόησεν. Καίτοι πόσοι	βασιλεῖς	πολλὰ καὶ μεγάλα εἰργάσαντο τὰς
[5, 8]	ἔφασκε, τὰ δὲ κέρατα τοὺς	βασιλεύειν	μέλλοντας· τὸ δὲ ἔσχατον κέρας
[5, 10]	ἐβασίλευσε τῆς Περσίδος· καὶ τούτου	βασιλεύοντος,	εἰκοστοῦ ἔτους τῆς βασιλείας αὐτοῦ,
[5, 12]	οὔτε θυσία, οὔτε ἱερωσύνη, οὔτε	βασιλεὺς	αρὰ Ἰουδαίοις ἔσται λοιπόν. Μάλιστα
[5, 6]	γὰρ Ἀλέξανδρος ὁ τῶν Μακεδόνων	βασιλεὺς,	Δαρεῖον τὸν τῶν Περσῶν βασιλέα
[5, 11]	τοῖς αὐτοῖς ἐπεχείρησαν. Ὁ δὲ	{βασιλεὺς	ἰδὼν τὴν ἐπιχείρησιν αὐτῶν, τὰ
[5, 11]	καὶ ᾐσχύνθησαν. Ταῦτα ἀκούσας ὁ	βασιλεὺς	Ἰουλιανὸς, καίτοι τοσαύτην μανίαν ἔχων
[5, 11]	ἔνι. Ἔστω δὲ, Ἰουδαῖοι, ὅτι	βασιλεὺς	τὸν ναὸν ἐδίδου, καὶ τὸν
[5, 8]	ὡς ἐξ Ἑλλήνων τις ὁ	βασιλεύων	ἔσται, ὃς τῷ Πέρσῃ συμβαλὼν
[5, 2]	μνήμην· ἀλλὰ βασιλίδων πασῶν, καὶ	βασιλέων	ἁπάντων λαμπροτέρα νῦν ἐστιν ἡ
[5, 7]	Ἀλεξάνδρου, καὶ τὴν τῶν τεσσάρων	βασιλέων	διαδοχὴν, Καὶ ἐν τῷ ἰσχῦσαι
[5, 2]	αὐτῆς οὐκ ἀπὸ τῆς τῶν	βασιλέων	εἰρήνης, ἀλλ´ ἀπὸ τῆς τοῦ
[5, 2]	ἡ Ἐκκλησία ἀπὸ τῆς τῶν	βασιλέων	εἰρήνης συνέστηκεν, ὅτε ἐλάττων ἦν,
[5, 11]	περιφάνειαν. Οὐ γὰρ ἐν χρόνοις	βασιλέων	εὐσεβῶν τοῦτο συνέβη, ἵνα μή
[5, 8]	μετὰ τὸν θάνατον τοῦ πρώτου	βασιλέως	ἐμφαίνεσθαι, καὶ διαμερισμὸν εἰς αὐτοὺς
[5, 5]	Δανιὴλ ἐποίουν τὰ ἔργα τοῦ	βασιλέως,	καὶ ἐθαύμαζον τὴν ὅρασιν, καὶ
[5, 11]	καὶ Κωνσταντίνου γέγονεν, ἀλλ´ ἐπὶ	βασιλέως	πρὸ εἴκοσι ἐτῶν γεγενημένου ἐπὶ
[5, 7]	ἐν αὐτοῖς. Εἶτα διηγούμενος τοῦ	βασιλέως	τὴν δύναμιν αὐτοῦ ἐκείνου, (φησί·
[5, 2]	μετὰ τῶν οἰκείων κατορθωμάτων. Καὶ	βασιλίδες	πολλαὶ, καὶ μεγάλαι γυναῖκες, μυρία
[5, 2]	αὐτῆς ἀφανίσαι τὴν μνήμην· ἀλλὰ	βασιλίδων	πασῶν, καὶ βασιλέων ἁπάντων λαμπροτέρα
[5, 4]	τοῦ στόματος ἡμῶν, θυμιᾶν τῇ	βασιλίσσῃ	τοῦ οὐρανοῦ, καὶ σπένδειν αὐτῇ
[5, 4]	οἴδαμεν· καὶ ὡς θυμιῶντες τῇ	βασιλίσσῃ	τοῦ οὐρανοῦ, καὶ σπένδοντες αὐτῇ
[5, 10]	ἐρημώσεως· ἱερὸν τὸν ναὸν καλῶν,	βδέλυγμα	δὲ ἐρημώσεως τὸν ἀνδριάντα, ὃν
[5, 10]	τύπωμα ἀνθρώπου παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις	βδέλυγμα	ἐκαλεῖτο, αἰνιγματωδῶς ἐμφαίνων τὸν ἀνδριάντα
[5, 7]	καθημερινάς· καὶ δώσουσιν εἰς αὐτὸν	βδέλυγμα,	καὶ τοὺς ἀνομοῦντας διαθήκην, τουτέστι
[5, 12]	προσαγόντων. Διὰ τοῦτο ἔλεγε· Θυμίαμα	βδέλυγμά	μοί ἐστιν. Ἄλλως δὲ, καὶ
[5, 10]	δὴ τοῦτο; Ἐπὶ τὸ ἱερὸν	βδέλυγμα	τῆς ἐρημώσεως· ἱερὸν τὸν ναὸν
[5, 10]	ἐπὶ τούτοις ἐπὶ τὸ ἱερὸν	βδέλυγμα	τῆς ἐρημώσεως, καὶ ἕως συντελείας
[5, 10]	προεφήτευσε, φησίν· Ὅταν ἴδητε τὸ	βδέλυγμα	τῆς ἐρημώσεως, ὃ εἶπε Δανιὴλ
[5, 12]	καὶ θυσία καθαρά· ὑμεῖς δὲ	βεβηλοῦτε	αὐτό. Πότε ταῦτα ἐξέβη, ὦ
[5, 7]	Βραχίονες ἐξ αὐτοῦ ἀναστήσονται, καὶ	βεβηλώσουσι	τὸ ἁγίασμα, καὶ μεταστήσουσι τὸν
[5, 11]	γὰρ ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος	βεβούλευται,	φησὶ, τίς διασκεδάσει; καὶ τὴν
[5, 7]	Ἀντίοχον καλῶν. Μᾶλλον δὲ αὐτῆς	βέλτιον	ἀκοῦσαι τῆς ὁράσεως. Εἶδον γὰρ,
[5, 6]	ποῦς αὐτῆς ἐπιβῆναι ἐπὶ τοῦ	βήματος	διὰ τὴν ἁπαλότητα καὶ τὴν
[5, 4]	ὁπωσοῦν εἰς τὰ προφητικὰ παρακύψαντι	βιβλία.	Καὶ γὰρ ἔθος παρὰ Ἰουδαίοις
[5, 7]	τε πρὸς τῷ τέλει τοῦ	βιβλίου	καὶ τὰ μεταξὺ πάντα διηγησάμενος,
[5, 7]	ὁ εὑρεθεὶς γεγραμμένος ἐν τῷ	βιβλίῳ,	τουτέστιν, οἱ σωτηρίας ὄντες ἄξιοι.
[5, 5]	συνιών· καὶ συνῆκα ἐν ταῖς	βίβλοις	τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐτῶν, ὡς
[5, 12]	ἵνα καὶ κατὰ τὸν παρόντα	βίον,	καὶ κατὰ τὴν μέλλουσαν ζωὴν,
[5, 1]	ἐν τοῖς νόμοις τοῖς προτέροις	βιώσεσθαι·	ἀλλ´ ὅμως καὶ φανερὰν ὑπόσχεσιν
[5, 7]	ὑψωθήσεται καὶ μεγαλυνθήσεται· καὶ τὴν	βλάσφημον	αὐτοῦ γνώμην λέγων, προσέθηκεν, ὅτι
[5, 11]	πρώτην ἐπιχείρησιν τῶν ἀναισχύντων Ἰουδαίων;	Βλέπε	καὶ τὴν μετ´ ἐκείνην. Πάλιν
[5, 5]	ἀπαιτηθῆναι παρεσκεύασεν ὁ Θεός. Καὶ	βοᾷ	ὁ προφήτης, λέγων· Καὶ ἐξήγαγεν
[5, 7]	ἀγγέλου πεμφθέντος εἰς τὴν αὐτῶν	βοήθειαν.	Ἐντῷ καιρῷ γὰρ ἐκείνῳ, φησὶν,
[5, 7]	ἐν τῷ ἀσθενῆσαι αὐτοὺς βοηθήσονται	βοήθειαν	μικράν· ἐμφαίνων ὅτι μεταξὺ τῶν
[5, 7]	καὶ ἐν τῷ ἀσθενῆσαι αὐτοὺς	βοηθήσονται	βοήθειαν μικράν· ἐμφαίνων ὅτι μεταξὺ
[5, 7]	κριὸν κερατίζοντα κατὰ θάλασσαν καὶ	βοῤῥᾶν	καὶ νότον, καὶ πάντα τὰ
[5, 11]	ἐπὶ γῆς ἀλλοτρίας. Ὥστε εἰ	βούλει,	ἔφασαν, ἡμᾶς θύοντας ἰδεῖν, ἀπόδος
[5, 12]	φανεροῖς ἀεὶ μάχεσθαι μεμελετηκὸς πράγμασι.	Βούλει	καὶ ἑτέρους ἐφοπλίσω σοι προφήτας
[5, 3]	δὲ ἄπιστον, εἶτα τὸν πατέρα	βούλεσθαι	ἕλκειν ἐπὶ τὴν ἀσέβειαν τὸν
[5, 6]	ὅτι ἡμάρτομεν. Ποία κατάρα αὕτη;	Βούλεσθε	ἵνα ἀναγνῶμεν αὐτήν; Ἐὰν μὴ
[5, 3]	ἐποιησάμεθα τὴν ἐξέτασιν. Εἰ δὲ	βούλεσθε	καὶ ἀπὸ τῶν παρ´ αὐτοῖς
[5, 5]	ὑπὲρ αὐτῶν διαλεξόμενος. Εἰ δὲ	βούλεσθε,	καὶ τῆς εὐχῆς αὐτῆς ἀκούσωμεν·
[5, 11]	γὰρ ἃ ἂν ἀναστήσῃ καὶ	βουληθῇ	μένειν, καθελεῖν ἀδύνατον ἀνθρώποις· οὕτως
[5, 11]	οὕτως ἅπερ ἂν καθέλῃ καὶ	βούληται	μένειν καθῃρημένα, ἀναστῆσαι πάλιν οὐκ
[5, 3]	ὅμως ὑπελέλειπτό τις τοῖς φιλονεικεῖν	βουλομένοις	πρόφασις· εἰ δὲ οὐχὶ πεντήκοντα
[5, 3]	τὸ αἷμα τῶν μαθητῶν ἐκχέειν,	βουλόμενος	αὐτοὺς τῆς ἀκαθέκτου μανίας κατασχεῖν,
[5, 6]	τὸν Θεὸν εἰς ἔλεον ἐπισπάσασθαι	βουλόμενος,	Καὶ ἐπῆλθε, φησὶν, ἐφ´ ἡμᾶς
[5, 3]	Ἐπειδὴ γὰρ εἶδεν αὐτὸν παραγενόμενον,	βουλόμενος	συσκιάσαι αὐτοῦ τὴν παρουσίαν καὶ
[5, 1]	στέφανος ἡμῖν ἀπήρτισται, καὶ τὸ	βραβεῖον	ἡρπάσαμεν καὶ ἀπὸ τῆς προτέρας
[5, 6]	ἡ λέγουσα· Ἔσεσθε ἐν ἀριθμῷ	βραχεῖς·	καὶ ἡ λέγουσα, ὅτι Ἐπάξω
[5, 6]	αὐτοῦ, καὶ ἔσεσθε ἐν ἀριθμῷ	βραχεῖς.	Τοῦτο γοῦν αὐτὸ δηλοῦντες οἱ
[5, 7]	Ἀντίοχον, τελευτᾷ πάλιν, καί φησι·	Βραχίονες	ἐξ αὐτοῦ ἀναστήσονται, καὶ βεβηλώσουσι
[5, 3]	μανίας κατασχεῖν, κελεύσας ἔξω ποιῆσαι	βραχὺ	τοὺς ἀποστόλους, οὕτω πρὸς αὐτοὺς
[5, 11]	τὸν ναὸν ἐδίδου, καὶ τὸν	βωμὸν	ἀνίστα, καθάπερ ὑμεῖς ὑποπτεύετε μάτην·
[5, 3]	παραίνεσιν ἐποιεῖτο· οὐκ ἐπειδὴ τὸν	βωμὸν	ἀξιοπιστότερον τῶν Εὐαγγελίων εἶναι ἐνόμιζεν,
[5, 11]	ἅγια τῶν ἁγίων, ἀνάστησον τὸν	βωμὸν,	καὶ θύσομεν καὶ νῦν καθάπερ
[5, 7]	τὴν θυσίαν ἁμαρτία. Τοῦ γὰρ	βωμοῦ	καθαιρεθέντος, καὶ τῶν ἁγίων καταπατηθέντων,
[5, 3]	αὐτοῖς διελέγετο, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ	βωμοῦ	τὴν παραίνεσιν ἐποιεῖτο· οὐκ ἐπειδὴ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 23/04/2009