>

Livre, Chap.
[5, 10]	ἁμαρτήμασιν αὐτῶν ἠπείλησεν ὁ Θεός.	~ιʹ	Καὶ πότε δὴ τοῦτο γέγονε;
[5, 11]	εἶναι τῆς Ἐκκλησίας τὸν στέφανον.	~ιαʹ	Ποῖοι τοίνυν ἐπεχείρησαν; Οἱ ἀεὶ
[5, 5]	διὰ τὸν Ἰσαὰκ, διὰ τὸν	Ἰακώβ.	Ἐκείνοις ἐπηγγείλατο, φησὶ, καὶ ὑπέσχετο,
[5, 12]	μηδεμία ἀναισχυντίας αὐτοῖς καταλιμπάνηται πρόφασις.	~ιβʹ	Ἔτι οὖν ἀμφισβητεῖς, ὦ Ἰουδαῖε,
[5, 6]	ἄνοιξον τοὺς ὀφθαλμούς σου, καὶ	ἴδε	τὸν ἀφανισμὸν ἡμῶν καὶ τῆς
[5, 11]	εἰ βούλει, ἔφασαν, ἡμᾶς θύοντας	ἰδεῖν,	ἀπόδος ἡμῖν τὴν πόλιν, ἀνάστησον
[5, 9]	εἰς μεσημβρίαν μέσην καρτερεῖν, ἀναμένοντας	ἰδεῖν	εἰς τίνα ὁ στέφανος περιστήσεται,
[5, 8]	χιλίας διακοσίας ἐνενήκοντα. Ταῦτα μὲν	ἰδεῖν	ἐν τῷ πεδίῳ τῷ ἐν
[5, 8]	τὰ μέλλοντα συμβήσεσθαι τοῖς πολίταις	ἰδεῖν	μετὰ πολλὰς γενεὰς, ἀναστάντι αὐτῷ
[5, 8]	καὶ πατῆσαι. Εἶτα τὸν τράγον	ἰδεῖν	ὑψηλότερον, ἐκ τοῦ μετώπου μέγιστον
[5, 2]	νομίσῃς εἶναι πιστήν· ἂν δὲ	ἴδῃς	ἐν ἅπασιν ἀληθεύοντα, καὶ ταύτην
[5, 2]	τὰς προῤῥήσεις εἰς μέσον, κἂν	ἴδῃς	ἐν ἐκείναις ψευδόμενον, μηδὲ ταύτην
[5, 10]	ὁ Δανιὴλ προεφήτευσε, φησίν· Ὅταν	ἴδητε	τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως, ὃ
[5, 5]	σπέρμα σου ἐν γῇ οὐκ	ἰδίᾳ·	καὶ δουλώσουσιν αὐτὸ, καὶ κακώσουσιν
[5, 9]	ἐπὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν.	Ἰδοὺ	καὶ ἐνταῦθα χρόνος εἴρηται, φησί·
[5, 7]	ὀφθαλμούς μου, καὶ εἶδον, καὶ	ἰδοὺ,	κριὸς εἷς ἑστηκὼς πρὸ τοῦ
[5, 7]	Μακεδόνος Ἀλεξάνδρου (διαλεγόμενος, φησί· Καὶ	ἰδοὺ	τράγος αἰγῶν ἤρχετο ἀπὸ λιβὸς
[5, 2]	ῥᾳδίως παραδεχόμεθα. ~βʹ Φέρε οὖν,	ἴδωμεν	ὁποῖον τὸ ἦθος τοῦ Χριστοῦ,
[5, 2]	Τί οὖν καὶ ἄλλο προεῖπεν,	ἴδωμεν.	Προσῆλθεν αὐτῷ γυνὴ, ἀλάβαστρον μύρου
[5, 1]	ἀνθρώπων ποιούμεθα τὴν ἐξέτασιν; Ὅταν	ἴδωμέν	τινας ἀνθρώπους ἐν ἅπασιν ἀληθεύοντας,
[5, 8]	ἔτη, καὶ μετὰ ταῦτα ἑβδομήκοντα.	Ἴδωμεν	τοίνυν καὶ ἐνταῦθα, εἴ τινα
[5, 5]	Καὶ γὰρ ἡμεῖς ἐπειδάν τινας	ἴδωμεν	τοὺς αὑτῶν οἰκέτας μετὰ πολλὰ
[5, 1]	αὐτῶν λεγόμενα· ὥσπερ οὖν ὅταν	ἴδωμεν	ψευδομένους, κἂν ἀληθεύωσιν ἔν τισιν,
[5, 1]	τὰ Ἱεροσόλυμα, καὶ τὸν ναὸν	ἰδὼν,	ἔλεγεν, ὅτι Ἔσται Ἱερουσαλὴμ πατουμένη
[5, 6]	κατορθωμάτων (ἔσωσας, ἀλλὰ τὴν θλῖψιν	ἰδὼν	καὶ τὴν στενοχωρίαν, καὶ τῆς
[5, 11]	αὐτοῖς ἐπεχείρησαν. Ὁ δὲ {βασιλεὺς	ἰδὼν	τὴν ἐπιχείρησιν αὐτῶν, τὰ ὦτα
[5, 4]	πιστοὺς ἀνθρώπους, τὸν Οὐρίαν τὸν	ἱερέα,	καὶ τὸν Ζαχαρίαν τὸν υἱὸν
[5, 4]	οἳ προπορεύσονται ἡμῶν· καὶ τῷ	Ἱερεμίᾳ	δὲ φαίνονται λέγοντες, Τὸν λόγον
[5, 5]	ἐγενήθη ὁ λόγος Κυρίου πρὸς	Ἱερεμίαν	τὸν προφήτην, εἰς συμπλήρωσιν τῆς
[5, 5]	μὴ ἀκούσῃ ὅπερ ἤκουσεν ὁ	Ἱερεμίας·	Μὴ προσεύχου ὑπὲρ τοῦ λαοῦ
[5, 6]	Μωϋσῆς, δείκνυσι δὲ ἐκβεβηκὸς ὁ	Ἱερεμίας·	ὁ μὲν γάρ φησιν, ὅτι
[5, 5]	ταύτην μετὰ ἀκριβείας προανεφώνησεν ὁ	Ἱερεμίας,	οὕτως εἰπών· Οὕτως εἶπε Κύριος·
[5, 6]	ἀπογεύσεται τῶν ἑαυτῆς. Ὁ δὲ	Ἱερεμίας	τοῦτο αὐτὸ δηλῶν ὅτι ἐξέβη,
[5, 12]	Ἡσαΐου παράγω μαρτυρίαν τέως, οὐδὲ	Ἱερεμίου,	οὐδὲ τῶν ἄλλων προφητῶν τῶν
[5, 10]	Ποῖον δὴ τοῦτο; Ἐπὶ τὸ	ἱερὸν	βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως· ἱερὸν τὸν
[5, 10]	καὶ ἐπὶ τούτοις ἐπὶ τὸ	ἱερὸν	βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως, καὶ ἕως
[5, 6]	πολὺν ὕστερον χρόνον, τό τε	ἱερὸν	ἐνέπρησε, τά τε ἅγια τῶν
[5, 10]	τὸ ἱερὸν βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως·	ἱερὸν	τὸν ναὸν καλῶν, βδέλυγμα δὲ
[5, 3]	ὁ ναὸς πεσεῖται, καὶ τὰ	Ἱεροσόλυμα	ἁλώσεται, καὶ οὐκέτι τῶν Ἰουδαίων
[5, 11]	Καὶ νῦν ἐὰν ἔλθῃς εἰς	Ἱεροσόλυμα,	γυμνὰ ὄψει τὰ θεμέλια· κἂν
[5, 9]	ἀλλ´ ὅτι μὲν ἐρημωθήσεται τὰ	Ἱεροσόλυμα	καὶ ὁ ναὸς, ἔγραψεν, ὅτι
[5, 9]	ὅτι ὑπ´ αὐτῶν αἱρεθήσεται τὰ	Ἱεροσόλυμα,	καὶ ὁ ναὸς ἐρημωθήσεται. Σὺ
[5, 1]	Χριστόν. Εἰσελθὼν γὰρ εἰς τὰ	Ἱεροσόλυμα,	καὶ τὸν ναὸν ἰδὼν, ἔλεγεν,
[5, 9]	Εἰπὼν γὰρ ὅτι αἱρεθήσεται τὰ	Ἱεροσόλυμα,	οὐκ ἐτόλμησε προσθεῖναι καὶ εἰπεῖν,
[5, 12]	τῷ ὄρει τούτῳ, οὔτε ἐν	Ἱεροσολύμοις	προσκυνήσετε τῷ Πατρί. Πνεῦμα ὁ
[5, 7]	ἅλωσιν, καὶ τὴν ἐρήμωσιν τοῦ	ἱεροῦ,	καὶ τὸν χρόνον προστίθησιν. Ἀρξάμενος
[5, 5]	προφήτην, εἰς συμπλήρωσιν τῆς ἐρημώσεως	Ἱερουσαλὴμ	ἑβδομήκοντα ἔτη. Καὶ ἔδωκα τὸ
[5, 10]	τοῦ ἀποκριθῆναι, καὶ τοῦ οἰκοδομῆσαι	Ἱερουσαλὴμ,	ἕως Χριστοῦ ἡγουμένου, ἑβδομάδες ἑπτὰ,
[5, 10]	τοῦ ἀποκριθῆναι, καὶ (τοῦ οἰκοδομῆσαι	Ἱερουσαλήμ.	Οὐκ ἐπὶ Κύρου δὲ ᾠκοδομήθη,
[5, 1]	ναὸν ἰδὼν, ἔλεγεν, ὅτι Ἔσται	Ἱερουσαλὴμ	πατουμένη ὑπὸ ἐθνῶν πολλῶν, ἕως
[5, 12]	πάιν, ὅτι οὔτε θυσία, οὔτε	ἱερωσύνη,	οὔτε βασιλεὺς αρὰ Ἰουδαίοις ἔσται
[5, 12]	καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν	Ἰησοῦ	Χριστοῦ, δι´ οὗ καὶ μεθ´
[5, 1]	ἁπάσης Δεσπότην, τὸν Κύριον ἡμῶν	Ἰησοῦν	Χριστόν. Εἰσελθὼν γὰρ εἰς τὰ
[5, 1]	ἐπιστομίσαι, καὶ δεῖξαι παρανομοῦντας αὐτοὺς,	ἱκανὰ	καὶ τὰ τῇ προτέρᾳ διαλέξει
[5, 3]	καὶ πρὸς οὐδὲν ἐπιστρέφονται τούτων,	ἱκανὴν	παραμυθίαν ἔχοντες τὸ διὰ τὸν
[5, 3]	ὁ Γαλιλαῖος, ὃς ἀπέστησεν ὄχλον	ἱκανόν·	κἀκεῖνος ἀπέθανε, καὶ οἱ μαθηταὶ
[5, 6]	Εἰπὼν δὴ ταῦτα, καὶ θρηνήσας	ἱκανῶς,	εἰσάγει λοιπὸν τὴν πόλιν, καθάπερ
[5, 9]	δὲ τρία καὶ ἥμισυ, τοῦτο	ἱκανῶς	ἐντεῦθεν ἡμῖν ἀποδέδεικται. Φέρε δὴ
[5, 11]	ἅπαντα τυφλώττοντες παρεκάλουν αὐτὸν, καὶ	ἱκέτευον	συνάρασθαι καὶ συνεφάψασθαι τῆς οἰκοδομῆς
[5, 5]	οὐ πρότερον ὑπὲρ αὐτῶν τὴν	ἱκετηρίαν	ἔθηκεν, ἀλλ´ ὅτε εἶδε πληρωθέντα
[5, 5]	τοῦ διωρισμένου χρόνου δέησιν καὶ	ἱκετηρίαν	προσαγαγεῖν τῷ Θεῷ, ἵνα μὴ
[5, 5]	ἐν ἀρχῇ τῆς κολάσεως, τὴν	ἱκετηρίαν	προσάγομεν· ἀλλ´ ἀφέντες ὀλίγας ἡμέρας
[5, 6]	ἀνθρώπους περιελθὼν, οὐδένα ἑώρα δυνάμενον	ἵλεω	ποιῆσαι τὸν Θεὸν, πρὸς τὰ
[5, 6]	ἐν τούτοις καταλύσας τὸν λόγον,	ἵλεω	τὸν Θεὸν ἐποίησε· καὶ δῆλον
[5, 6]	ἡμάρτομεν. Ποία κατάρα αὕτη; Βούλεσθε	ἵνα	ἀναγνῶμεν αὐτήν; Ἐὰν μὴ λατρεύσητε
[5, 12]	αὐτῶν· ἐκεῖνος εἶπεν, Παιδεύουσα ἡμᾶς,	ἵνα	ἀρνησάμενοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς
[5, 2]	τὸ παντὸς θαύματος ἔχον ὑπερβολήν.	Ἵνα	γὰρ μὴ λέγῃς, ὅτι νῦν
[5, 12]	τοὺς νοσοῦντας ἐπαναγάγετε τῷ Χριστῷ,	ἵνα	καὶ κατὰ τὸν παρόντα βίον,
[5, 3]	εἰσήνεγκεν ἀπατεῶνάς τινας, οὓς προείπομεν,	ἵνα	καὶ οὗτος εἷς ἐκείνων νομίζηται
[5, 4]	προφῆται τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι. Καὶ	ἵνα	μάθῃς ὅτι αὕτη ἐστὶν ἡ
[5, 2]	αὐτὴν πολεμεῖσθαι συνεχώρησεν ὁ Θεὸς,	ἵνα	μάθῃς, ὅτι καὶ ἡ νῦν
[5, 3]	ὁ ἐκ Τυάνων πεποιηκέναι; Ἀλλ´	ἵνα	μάθῃς ὅτι ψεῦδος πάντα ἐκεῖνα
[5, 5]	Καὶ ἐμαστιγοῦντο καθ´ ἑκάστην ἡμέραν,	ἵνα	μάθῃς, τί ἔστι τὸ, Δουλώσουσι
[5, 4]	καινῷ τὴν προφητείαν γράψας ἀπέθετο,	ἵνα	μετὰ τὴν ἔκβασιν αὐτὰ αὐτῶν
[5, 5]	μὴ μάτην καὶ εἰκῆ προσίῃ,	ἵνα	μὴ ἀκούσῃ ὅπερ ἤκουσεν ὁ
[5, 12]	προφητῶν τῶν πρὸ τῆς αἰχμαλωσίας,	ἵνα	μὴ λέγῃς, ὅτι τὰ δεινὰ
[5, 5]	καὶ ἱκετηρίαν προσαγαγεῖν τῷ Θεῷ,	ἵνα	μὴ μάτην καὶ εἰκῆ προσίῃ,
[5, 12]	ἀλλ´, Ἐν τοῖς ἔθνεσι. Καὶ	ἵνα	μὴ νομίσῃς, ὅτι ἐν μιᾷ
[5, 5]	τοῦτο τῶν προγόνων μέμνημαι. Καὶ	ἵνα	μὴ νομίσῃς, ὅτι περὶ τούτων
[5, 11]	χρόνοις βασιλέων εὐσεβῶν τοῦτο συνέβη,	ἵνα	μή τινες λέγωσιν, ὅτι Χριστιανοὶ
[5, 8]	τοῦ μετ´ ἐκεῖνα ἀνελθόντος. Καὶ	ἵνα	μή τις ὑποπτεύῃ τὰ παρ´
[5, 11]	καὶ τὰ λείψανα ἀφανίσας πάντα,	ἵνα	μηδὲ ἀναισχυντεῖν ἔχωσι λοιπὸν, τὸν
[5, 11]	ἔφευγον· τότε δὴ ταῦτα ἐγίνετο,	ἵνα	μηδεμία ἀναισχυντίας αὐτοῖς καταλιμπάνηται πρόφασις.
[5, 4]	ῥομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ ἐξελίπομεν·	ἵνα	οὖν μηδὲν τῶν συμβαινόντων τοῖς
[5, 12]	ἀλλὰ δι´ ἐκείνους τοὺς ἀσθενοῦντας,	ἵνα	παρ´ ὑμῶν ἐκεῖνοι μανθάνοντες ταῦτα,
[5, 5]	τὰς ἐντολάς σου. Ταῦτα λέγω,	ἵνα	τὰ μὲν φύγωμεν, τὰ δὲ
[5, 3]	καταλυθήσεται; Πεῖραν ἐλάβετε, φησὶν, ἀπὸ	Ἰούδα	καὶ Θευδᾶ. Ὥστε καὶ οὗτος
[5, 7]	τῶν Μακκαβαίων λέγει, τὰ ἐπὶ	Ἰούδα	καὶ Σίμωνος καὶ Ἰωάννου· καὶ
[5, 2]	ἔχεις ἐπιλαβέσθαι τῶν εἰρημένων, ὦ	Ἰουδαῖε,	καὶ δεῖξαι ψευδῆ ταύτην εἶναι
[5, 3]	μάλιστα φαίνονται. Σύγκρινον τοίνυν, ὦ	Ἰουδαῖε,	καὶ μάθε τῆς ἀληθείας τὴν
[5, 12]	~ιβʹ Ἔτι οὖν ἀμφισβητεῖς, ὦ	Ἰουδαῖε,	καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ τῆς
[5, 1]	γάρ ἐστι τὸ θαυμαστὸν, ὦ	Ἰουδαῖε,	ὅτι ὃν ἐσταύρωσας, μετὰ τὸ
[5, 12]	αὐτό. Πότε ταῦτα ἐξέβη, ὦ	Ἰουδαῖε;	πότε ἐν παντὶ τόπῳ θυμίαμα
[5, 10]	ἐρήμωσιν. Ὅταν δὲ ἀκούσῃς, ὦ	Ἰουδαῖε,	συντέλειαν, τί λοιπὸν ἕτερον προσδοκᾷς;
[5, 7]	ἀνατολήν. Καὶ δηλῶν ὅτι τὴν	Ἰουδαϊκὴν	καθεῖλε πολιτείαν, φησί· Καὶ δι´
[5, 12]	θυσίαν τὴν ἡμετέραν, ἀλλὰ τὴν	Ἰουδαϊκὴν,	καὶ παράνομος ἔσται ἡ προφητεία.
[5, 4]	σὺ πρὸς τὸν λαὸν τὸν	Ἰουδαϊκὸν,	καὶ νεῦρον σιδηροῦν ὁ τράχηλός
[5, 7]	μεταβολὴν, καὶ ὅτι διελθόντες οἱ	Ἰουδαῖοι	διὰ τούτων ἁπάντων, τεύξονταί τινος
[5, 11]	ἐπὶ Ἀδριανοῦ συστάντες οὗτοι οἱ	Ἰουδαῖοι	ἐσπούδαζον ἐπὶ τὴν προτέραν πολιτείαν
[5, 5]	γοῦν δουλείας ὑπέμειναν χαλεπωτάτας οἱ	Ἰουδαῖοι,	καὶ οὐδεμίαν χωρὶς προῤῥήσεως αὐτοῖς
[5, 11]	πάλιν οὐκ ἔνι. Ἔστω δὲ,	Ἰουδαῖοι,	ὅτι βασιλεὺς τὸν ναὸν ἐδίδου,
[5, 11]	τὸ ἔργον ἐπιχειρήσαντας, ἀλλὰ καὶ	Ἰουδαῖοι	πολλοὶ τοῦτο θεασάμενοι ἐξέστησαν καὶ
[5, 10]	πᾶν τύπωμα ἀνθρώπου παρὰ τοῖς	Ἰουδαίοις	βδέλυγμα ἐκαλεῖτο, αἰνιγματωδῶς ἐμφαίνων τὸν
[5, 8]	καὶ τὸ συνεχές. Τοῖς γὰρ	Ἰουδαίοις	ἔθος ἦν καὶ ἐν ἑσπέρᾳ
[5, 12]	οὔτε ἱερωσύνη, οὔτε βασιλεὺς αρὰ	Ἰουδαίοις	ἔσται λοιπόν. Μάλιστα μὲν γὰρ
[5, 4]	βιβλία. Καὶ γὰρ ἔθος παρὰ	Ἰουδαίοις	παλαιὸν, τὰ μέλλοντα αὐτοὺς καταλαμβάνειν
[5, 3]	Διὰ τοῦτό φησιν, Ἐγενόμην τοῖς	Ἰουδαίοις	ὡς Ἰουδαῖος, τοῖς ἀνόμοις ὡς
[5, 1]	οὕτω καὶ σὺ δυνήσῃ τὸν	Ἰουδαῖον	ἐπιστομίσαι. Ἐρώτησον γὰρ αὐτὸν, τίνος
[5, 2]	προφητεία, ἢ διέπεσεν; Ἐρώτησον τὸν	Ἰουδαῖον·	κἂν μυριάκις ἀναισχυντῇ πρὸς τὴν
[5, 9]	μοι σκόπει, ὡς εἰ καὶ	Ἰουδαῖος	ἦν ὁ ἀνὴρ ὁ ταῦτα
[5, 1]	τὴν εἰς τέλος. Ἀλλ´ ὁ	Ἰουδαῖος	παραγράφεται τὴν μαρτυρίαν πάντως, καὶ
[5, 3]	φησιν, Ἐγενόμην τοῖς Ἰουδαίοις ὡς	Ἰουδαῖος,	τοῖς ἀνόμοις ὡς ἄνομος, μὴ
[5, 3]	εἶπον, φησὶν, ἀλλ´ ἐπειδὴ πρὸς	Ἰουδαίους	διαλέγομαι, τοὺς μεγάλην περὶ τῶν
[5, 4]	καὶ νῦν ποιεῖν ἔδει τοὺς	Ἰουδαίους	καὶ παράγειν ἡμῖν προφήτην εἰς
[5, 6]	δείξωμεν τὰ μέλλοντα καταλήψεσθαι τοὺς	Ἰουδαίους	κακὰ ἄνωθεν προηγορευμένα μετὰ ἀκριβείας
[5, 1]	εὐγνωμοσύνης. Ἡ μὲν οὖν πρὸς	Ἰουδαίους	μάχη τέλος ἔλαβε τὸ προσῆκον·
[5, 3]	Ἐπεὶ οὖν καὶ ἡμῖν πρὸς	Ἰουδαίους	ὁ λόγος, τοὺς ἄνθρωπον ψιλὸν
[5, 3]	περὶ τοῦ Θεοῦ διαλεγομένη πρὸς	Ἰουδαίους	ποιεῖ λέγουσα οὕτως· Τίς ὅμοιός
[5, 6]	τε θυσίας καθεῖλε, τούς τε	Ἰουδαίους	ὑπέταξε, καὶ τὴν πολιτείαν αὐτῶν
[5, 0]	~ΚΑΤΑ	ΙΟΥΔΑΙΩΝ	Λόγος πέμπτος. ~(αʹ Πόθεν ἡμῖν
[5, 12]	μιᾷ πόλει, καθάπερ ἐπὶ τῶν	Ἰουδαίων,	ἀλλ´ Ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι
[5, 1]	μὲν οὖν τὸ τὴν τῶν	Ἰουδαίων	ἀναισχυντίαν ἐπιστομίσαι, καὶ δεῖξαι παρανομοῦντας
[5, 7]	διαθήκην, τουτέστι τοὺς παραβαίνοντας τῶν	Ἰουδαίων,	ἀπάξουσιν ἐν ὀλισθήμασι, καὶ μεθ´
[5, 11]	τὴν πρώτην ἐπιχείρησιν τῶν ἀναισχύντων	Ἰουδαίων;	Βλέπε καὶ τὴν μετ´ ἐκείνην.
[5, 12]	καὶ τὰς πονηρὰς φεύξωνται τῶν	Ἰουδαίων	διαγωγὰς καὶ συναγωγὰς, τάς τε
[5, 3]	Ἱεροσόλυμα ἁλώσεται, καὶ οὐκέτι τῶν	Ἰουδαίων	ἔσται πόλις ἡ πόλις, καθάπερ
[5, 7]	τοῦ Θεοῦ τὴν κατὰ τῶν	Ἰουδαίων	οὕτως ἐκεῖνος ἐκράτει. Εἰπὼν δὲ
[5, 3]	γνώμης, ἀλλὰ τῇ ἀσθενείᾳ τῶν	Ἰουδαίων	συγκαταβαίνοντες, τῶν νομιζόντων αὐτὸν ἄνθρωπον
[5, 5]	δικαίου τὴν ἀρετὴν, καὶ τῶν	Ἰουδαίων	τὴν ἀγνωμοσύνην. Ὁ μὲν γὰρ
[5, 3]	διεσκορπίσθησαν. Καὶ μετ´ ἐκεῖνον ἀνέστη	Ἰούδας	ὁ Γαλιλαῖος, ὃς ἀπέστησεν ὄχλον
[5, 11]	ᾐσχύνθησαν. Ταῦτα ἀκούσας ὁ βασιλεὺς	Ἰουλιανὸς,	καίτοι τοσαύτην μανίαν ἔχων περὶ
[5, 11]	ἐπὶ τῆς γενεᾶς τῆς ἡμετέρας.	Ἰουλιανοῦ	γὰρ, τοῦ πάντας ἀσεβείᾳ τοὺς
[5, 5]	ᾠδαῖς Μωϋσῆς ἀναγράφων οὕτως ἔλεγεν·	Ἵππον	καὶ ἀναβάτην ἔῤῥιψεν εἰς θάλασσαν.
[5, 5]	διὰ τὸν Ἀβραὰμ, διὰ τὸν	Ἰσαὰκ,	διὰ τὸν Ἰακώβ. Ἐκείνοις ἐπηγγείλατο,
[5, 12]	οὐ γὰρ εἶπεν, Ἐν τῷ	Ἰσραὴλ,	ἀλλ´, Ἐν τοῖς ἔθνεσι. Καὶ
[5, 6]	οὐρανοῦ, κατὰ τὰ γενόμενα ἐν	Ἰσραήλ.	Ποῖα δὴ ταῦτα; Μητέρες παίδων
[5, 1]	τὴν ἄμαχον αὐτοῦ καὶ ἀκαταγώνιστον	ἰσχύν.	Ἀλλ´ οὐδὲ οὕτω πιστεύεις, οὐδὲ
[5, 11]	ψῆφοι πάντων εἰσὶ δυνατώτεραι, καὶ	ἰσχυρὰ	τὰ ἔργα τῶν λόγων τοῦ
[5, 7]	ἑνὸς αὐτῶν ἐξῆλθε κέρας ἓν	ἰσχυρὸν,	καὶ ἐμεγαλύνθη περισσῶς πρὸς τὸν
[5, 7]	βασιλέων διαδοχὴν, Καὶ ἐν τῷ	ἰσχῦσαι	αὐτὸν, φησὶ, συνετρίβη τὸ κέρας
[5, 10]	τῆς οἰκοδομῆς ἅψασθαι, πάντως ἂν	ἰσχύσαμεν	καὶ ἠνύσαμεν· νυνὶ δὲ αὐτοὺς
[5, 3]	Χριστὸν ταῦτα πάσχειν. Τίς ταῦτα	ἴσχυσέ	ποτε ἐν ἀνθρώποις; εἰπέ μοι.
[5, 2]	τοῦ τόπου, οὔτε ἄλλο οὐδὲν	ἴσχυσεν	αὐτῆς ἀφανίσαι τὴν μνήμην· ἀλλὰ
[5, 3]	σπεύδων· ἀλλ´ οὐδὲ ἐκεῖ τι	ἴσχυσεν,	οὐδὲ ἐνταῦθα, ἀλλ´ αὐτὸ δὴ
[5, 3]	μετὰ τὴν ἅλωσιν, καὶ οὐδὲ	ἴχνος	οὐδὲ σκιά τις ἐφάνη ποτὲ
[5, 7]	ἐπὶ Ἰούδα καὶ Σίμωνος καὶ	Ἰωάννου·	καὶ οἱ συνετοὶ λαοῦ συνήσουσιν
[5, 9]	νόμος καὶ οἱ προφῆται ἕως	Ἰωάννου.	Ὁρᾷς πῶς παντελῆ ἐνταῦθα ἀπειλεῖ
[5, 8]	ὃν μάλιστα ἀξιόπιστον εἶναι νομίζουσιν,	Ἰώσηππον	λέγω, τὸν καὶ τὰς συμφορὰς
[5, 9]	τοῦτον πάλιν παρέξομαι μάρτυρα τὸν	Ἰώσηππον,	τὸν τὰ ἐκείνων φρονοῦντα. Ἐπειδὴ
[5, 10]	Ῥωμαίων ταῦτα εἴρηται, καὶ ὁ	Ἰώσηππος,	καθάπερ ἔμπροσθεν ἀπεδείξαμεν εἴρηκεν. Τίς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 23/04/2009