>| Livre, Chap. |
| [5, 7] |
τὴν
πολιτείαν
αὐτῶν
κατέλυσεν
ἅπασαν.
|
~ζʹ |
Καὶ
ταῦτα
ἅπαντα
μετ´
ἀκριβείας |
| [5, 4] |
Οὐρίαν
τὸν
ἱερέα,
καὶ
τὸν
|
Ζαχαρίαν |
τὸν
υἱὸν
Βαραχίου.
Καὶ
οὐ |
| [5, 1] |
διέσπειρε·
διδάσκων
ὅτι
ἀνέστη
καὶ
|
ζῇ, |
καὶ
νῦν
ἐστιν
ἐν
τοῖς |
| [5, 9] |
οὖν
οὐκ
ἠνέσχετο
τὴν
ὑμετέραν
|
ζηλῶσαι
|
φιλονεικίαν.
Εἰπὼν
γὰρ
ὅτι
αἱρεθήσεται |
| [5, 5] |
τὰ
μὲν
φύγωμεν,
τὰ
δὲ
|
ζηλώσωμεν. |
~Εἶτα
ἐπειδὴ
κατέδραμεν
αὐτῶν
τῆς |
| [5, 11] |
ἡμέτερα
ἠλαύνετο,
ἡνίκα
περὶ
τοῦ
|
ζῇν |
πάντες
ἐκινδυνεύομεν,
καὶ
παῤῥησία
ἀνθρωπίνη |
| [5, 3] |
καὶ
πολιτείαν
ἐνστήσασθαι
ξένην,
οἷον
|
Ζήνων, |
Πλάτων,
Σωκράτης,
Διαγόρας,
Πυθαγόρας,
καὶ |
| [5, 3] |
αὐτοῦ
λόγοις
Πυθαγόρου
καὶ
Πλάτωνος,
|
Ζήνωνος |
καὶ
τοῦ
Τυανέως
μεμνήμεθα·
οὐ |
| [5, 12] |
κοσμικὰς
ἐπιθυμίας,
σωφρόνως
καὶ
δικαίως
|
ζήσωμεν. |
Πάλιν
ὁ
Χριστὸς
τῇ
Σαμαρείτιδί |
| [5, 10] |
ἀκριβείας
προσέχετε·
τὸ
γὰρ
πᾶν
|
ζήτημα |
ἐνταῦθά
ἐστιν.
Ἑβδομάδες
ἑπτὰ,
καὶ
|
| [5, 11] |
τὰ
θεμέλια·
κἂν
τὴν
αἰτίαν
|
ζητήσῃς, |
οὐδεμίαν
ἀλλ´
ἢ
ταύτην
ἀκούσεις. |
| [5, 9] |
δοκοῦμεν
διενοχλεῖν,
ἐπ´
αὐτὸ
τὸ
|
ζητούμενον |
ἐλθεῖν,
τὴν
παροῦσαν
αἰχμαλωσίαν,
καὶ |
| [5, 8] |
ὄντες
ἄξιοι.
~ηʹ
Ἀλλὰ
τὸ
|
ζητούμενον |
οὔπω
καὶ
νῦν
ἀποδέδεικται
ἡμῖν. |
| [5, 12] |
βίον,
καὶ
κατὰ
τὴν
μέλλουσαν
|
ζωὴν, |
τὴν
πολλῷ
τῶν
κατορθωμάτων
μείζονα |
| [5, 3] |
καὶ
κηδεμὼν,
καὶ
προστάτης
τῆς
|
ζωῆς |
τῆς
ἡμετέρας.
Μίαν
ἔτι
πρόῤῥησιν |
| [5, 12] |
δόξα,
ἅμα
τῷ
ἁγίῳ
καὶ
|
ζωοποιῷ
|
Πνεύματι,
νῦν
καὶ
ἀεὶ,
καὶ |