Livre, chapitre
[7, 199]	τῶν ὀρέων ἐς θάλασσαν, κατ᾽	ἃ	Τρηχὶς πεπόλισται· δισχίλιά τε γὰρ
[7, 198]	τὸν χῶρον ὄρεα ὑψηλὰ καὶ	ἄβατα	περικληίει πᾶσαν τὴν Μηλίδα γῆν,
[7, 176]	τὸ μὲν πρὸς ἑσπέρης ὄρος	ἄβατόν	τε καὶ ἀπόκρημνον, ὑψηλόν, ἀνατεῖνον
[7, 109]	τε καὶ Κόμψαντος. κατὰ δὲ	Ἄβδηρα	λίμνην μὲν οὐδεμίαν ἐοῦσαν ὀνομαστὴν
[7, 109]	Ἑλληνίδας τάσδε παραμείβετο, Μαρώνειαν Δίκαιαν	Ἄβδηρα.	ταύτας τε δὴ παρεξήιε καὶ
[7, 120]	φερόμενοι. ~ἔνθα δὴ Μεγακρέοντος ἀνδρὸς	Ἀβδηρίτεω	ἔπος εὖ εἰρημένον ἐγένετο, ὃς
[7, 137]	καὶ Νυμφοδώρου τοῦ Πύθεω ἀνδρὸς	Ἀβδηρίτεω,	ἥλωσαν κατὰ Βισάνθην τὴν ἐν
[7, 120]	σῖτον αἱρέεσθαι· (παρέχειν γὰρ ἂν	Ἀβδηρίτῃσι,	εἰ καὶ ἄριστον προείρητο ὅμοια
[7, 120]	εὖ εἰρημένον ἐγένετο, ὃς συνεβούλευσε	Ἀβδηρίτῃσι	πανδημεί, αὐτοὺς καὶ γυναῖκας, ἐλθόντας
[7, 126]	λέουσι ἐστὶ ὅ τε δι᾽	Ἀβδήρων	ῥέων ποταμὸς Νέστος καὶ ὁ
[7, 210]	οἱ ἐφαίνοντο ἀναιδείῃ τε καὶ	ἀβουλίῃ	διαχρεώμενοι μένειν, πέμπει ἐπ᾽ αὐτοὺς
[7, 9]	ψευσθείην γνώμῃ καὶ ἐκεῖνοι ἐπαερθέντες	ἀβουλίῃ	ἔλθοιεν ἡμῖν ἐς μάχην, μάθοιεν
[7, 9]	γε ἐώθασι Ἕλληνες, ὡς πυνθάνομαι,	ἀβουλότατα	πολέμους ἵστασθαι ὑπό τε ἀγνωμοσύνης
[7, 224]	δὴ καὶ Δαρείου δύο παῖδες	Ἀβροκόμης	τε καὶ Ὑπεράνθης, ἐκ τῆς
[7, 44]	προεξέδρη λίθου λευκοῦ, ἐποίησαν δὲ	Ἀβυδηνοὶ	ἐντειλαμένου πρότερον βασιλέος, ἐνθαῦτα ὡς
[7, 95]	λόγος. (Ἑλλησπόντιοι δὲ πλὴν Ἀβυδηνῶν	(Ἀβυδηνοῖσι	γὰρ προσετέτακτο ἐκ βασιλέος κατὰ
[7, 95]	Ἑλλήνων λόγος. (Ἑλλησπόντιοι δὲ πλὴν	Ἀβυδηνῶν	(Ἀβυδηνοῖσι γὰρ προσετέτακτο ἐκ βασιλέος
[7, 45]	δὲ τὰς ἀκτὰς καὶ τὰ	Ἀβυδηνῶν	πεδία ἐπίπλεα ἀνθρώπων, ἐνθαῦτα ὁ
[7, 33]	ταῦτα παρεσκευάζετο ὡς ἐλῶν ἐς	Ἄβυδον.	οἳ δὲ ἐν τούτῳ τὸν
[7, 37]	τῶν Σαρδίων ὁρμᾶτο ἐλῶν ἐς	Ἄβυδον·	(ὁρμημένῳ δέ οἱ ὁ ἥλιος
[7, 34]	ἔστι δὲ ἑπτὰ στάδιοι ἐξ	Ἀβύδου	ἐς τὴν ἀπαντίον. καὶ δὴ
[7, 34]	ταύτην ὦν τὴν ἀκτὴν ἐξ	Ἀβύδου	ὁρμώμενοι ἐγεφύρουν τοῖσι προσέκειτο, τὴν
[7, 174]	Ἀσίης καὶ ἐόντος ἤδη ἐν	Ἀβύδῳ.	Θεσσαλοὶ δὲ ἐρημωθέντες συμμάχων οὕτω
[7, 33]	ἀκτὴ παχέα ἐς θάλασσαν κατήκουσα	Ἀβύδῳ	καταντίον· ἔνθα μετὰ ταῦτα, χρόνῳ
[7, 44]	Τευκρούς. ~ἐπεὶ δ᾽ ἐγένετο ἐν	Ἀβύδῳ	μέσῃ, ἠθέλησε Ξέρξης ἰδέσθαι πάντα
[7, 147]	γε ἄλλῃ. ἐὼν γὰρ ἐν	Ἀβύδῳ	ὁ Ξέρξης εἶδε πλοῖα ἐκ
[7, 43]	καὶ Δάρδανον, ἥ περ δὴ	Ἀβύδῳ	ὅμουρος ἐστί, ἐν δεξιῇ δὲ
[7, 119]	δὲ ὅκως πλησθέντες νύκτα αὐτοῦ	ἀγάγοιεν,	τῇ ὑστεραίῃ τήν τε σκηνὴν
[7, 229]	δὲ αὐτὸν ἤγαγε, τὸν μὲν	ἀγαγόντα	οἴχεσθαι φεύγοντα, τὸν δὲ ἐσπεσόντα
[7, 180]	τῶν ἐπιβατέων αὐτῆς τὸν καλλιστεύοντα	ἀγαγόντες	ἐπὶ τῆς πρῴρης τῆς νεὸς
[7, 156]	καὶ προσδοκῶντας ἀπολέεσθαι διὰ τοῦτο,	ἀγαγὼν	ἐς τὰς Συρηκούσας πολιήτας ἐποίησε·
[7, 156]	οὐδὲ προσδεκόμενον κακὸν οὐδὲν πείσεσθαι,	ἀγαγὼν	καὶ τούτους ἐς τὰς Συρηκούσας
[7, 156]	Καμαριναίους ἅπαντας ἐς τὰς Συρηκούσας	ἀγαγὼν	πολιήτας ἐποίησε, Καμαρίνης δὲ τὸ
[7, 26]	τῶν ὑπάρχων στρατὸν κάλλιστα ἐσταλμένον	ἀγαγὼν	τὰ προκείμενα παρὰ βασιλέος ἔλαβε
[7, 8]	εἵνεκα ἀνάρτημαι ἐπ᾽ αὐτοὺς στρατεύεσθαι,	ἀγαθὰ	δὲ ἐν αὐτοῖσι τοσάδε ἀνευρίσκω
[7, 10]	ἐν δὲ τῷ ἐπισχεῖν ἔνεστι	ἀγαθά,	εἰ μὴ παραυτίκα δοκέοντα εἶναι,
[7, 226]	Μήδων πλῆθος, ὡς πάντα σφι	ἀγαθὰ	ὁ Τρηχίνιος ξεῖνος ἀγγέλλοι, εἰ
[7, 194]	ὁ Δαρεῖος εὗρέ οἱ πλέω	ἀγαθὰ	τῶν ἁμαρτημάτων πεποιημένα ἐς οἶκον
[7, 153]	γίνεσθαι, ἀλλὰ πρὸς ψυχῆς τε	ἀγαθῆς	καὶ ῥώμης ἀνδρηίης· ὁ δὲ
[7, 234]	Λακεδαιμόνιοι τούτοισι μὲν οὐκ ὅμοιοι,	ἀγαθοὶ	δέ” (εἶπε πρὸς ταῦτα Ξέρξης
[7, 135]	γὰρ πρὸς αὐτοῦ ἄνδρες εἶναι	ἀγαθοί,	ἕκαστος ἂν ὑμέων ἄρχοι γῆς
[7, 107]	βασιλεὺς Ξέρξης ἐνόμισε εἶναι ἄνδρα	ἀγαθὸν	εἰ μὴ Βόγην μοῦνον τὸν
[7, 53]	ἔχωμεν· ξυνὸν γὰρ πᾶσι τοῦτο	ἀγαθὸν	σπεύδεται. (τῶνδε δὲ εἵνεκα προαγορεύω
[7, 52]	τοῦτο φοβέο, ἀλλὰ θυμὸν ἔχων	ἀγαθὸν	σῶζε οἶκόν τε τὸν ἐμὸν
[7, 5]	τέ σε ἔχῃ πρὸς ἀνθρώπων	ἀγαθός,	καί τις ὕστερον φυλάσσηται ἐπὶ
[7, 234]	ἀρξάμενος ἐνθένδε. Δημάρητε, ἀνὴρ εἶς	ἀγαθός.	τεκμαίρομαι δὲ τῇ ἀληθείῃ· ὅσα
[7, 53]	χρηίζων συνέλεξα, ἄνδρας τε γενέσθαι	ἀγαθοὺς	καὶ μὴ καταισχύνειν τὰ πρόσθε
[7, 238]	ἐγὼ οἶδα ἀνθρώπων Πέρσαι ἄνδρας	ἀγαθοὺς	τὰ πολέμια. οἳ μὲν δὴ
[7, 10]	ἐπείθετο, στρατευσάμενός τε πολλοὺς καὶ	ἀγαθοὺς	τῆς στρατιῆς ἀποβαλὼν ἀπῆλθε. (σὺ
[7, 135]	γὰρ ὡς ἐπίσταται βασιλεὺς ἄνδρας	ἀγαθοὺς	τιμᾶν, ἐς ἐμέ τε καὶ
[7, 53]	ἐγὼ πυνθάνομαι, ἐπ᾽ ἄνδρας στρατευόμεθα	ἀγαθούς,	τῶν ἢν κρατήσωμεν, οὐ μή
[7, 134]	Λακεδαιμονίοισι μῆνις κατέσκηψε Ταλθυβίου τοῦ	Ἀγαμέμνονος	κήρυκος. ἐν γὰρ Σπάρτῃ ἐστὶ
[7, 159]	κε μέγ᾽ οἰμώξειε ὁ Πελοπίδης	Ἀγαμέμνων	πυθόμενος Σπαρτιήτας τὴν ἡγεμονίην ἀπαραιρῆσθαι
[7, 57]	στρατιὴν ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα Ξέρξης	ἀγαυρότατα	καὶ μεγαλοπρεπέστατα, ὀπίσω δὲ περὶ
[7, 98]	Ματτὴν Σιρώμου, καὶ Ἀράδιος Μέρβαλος	Ἀγβάλου,	καὶ Κίλιξ Συέννεσις Ὠρομέδοντος, καὶ
[7, 1]	ἑβδόμη ἐπιγραφομένη Πολύμνια ~Ἐπεὶ δὲ	ἀγγελίη	ἀπίκετο περὶ τῆς μάχης τῆς
[7, 228]	δὲ Σπαρτιήτῃσι ἰδίῃ. ὦ ξεῖν᾽	ἀγγέλλειν	Λακεδαιμονίοις ὅτι τῇδε κείμεθα τοῖς
[7, 37]	αὐτὴ ἡ διῶρυξ παντελέως πεποιημένη	ἀγγέλλετο,	ἐνθαῦτα χειμερίσας ἅμα τῶ ἔαρι
[7, 226]	σφι ἀγαθὰ ὁ Τρηχίνιος ξεῖνος	ἀγγέλλοι,	εἰ ἀποκρυπτόντων τῶν Μήδων τὸν
[7, 162]	τὴν ταχίστην ὀπίσω ἀπαλλασσόμενοι καὶ	ἀγγέλλοντες	τῇ Ἑλλάδι ὅτι ἐκ τοῦ
[7, 152]	κήρυκα ἐς Ἄργος καὶ Ἀργείων	ἄγγελοι	ἀναβάντες ἐς Σοῦσα ἐπειρώτων Ἀρτοξέρξεα
[7, 153]	τὴν Σικελίην ἄλλοι τε ἀπίκατο	ἄγγελοι	ἀπὸ τῶν συμμάχων συμμίξοντες Γέλωνι
[7, 172]	ἐπὶ τούτους τῶν Θεσσαλῶν οἱ	ἄγγελοι	ἔλεγον Ἄνδρες Ἕλληνες, δεῖ φυλάσσεσθαι
[7, 6]	Θεσσαλίης παρὰ τῶν Ἀλευαδέων ἀπιγμένοι	ἄγγελοι	ἐπεκαλέοντο βασιλέα πᾶσαν προθυμίην παρεχόμενοι
[7, 137]	(οἳ γὰρ πεμφθέντες ὑπὸ Λακεδαιμονίων	ἄγγελοι	ἐς τὴν Ἀσίην, προδοθέντες δὲ
[7, 173]	ὀλίγας ἡμέρας ἐνθαῦτα· (ἀπικόμενοι γὰρ	ἄγγελοι	παρὰ Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀμύντεω ἀνδρὸς
[7, 163]	~οἱ μὲν δὴ τῶν Ἑλλήνων	ἄγγελοι	τοιαῦτα τῷ Γέλωνι χρηματισάμενοι ἀπέπλεον·
[7, 157]	Γέλων· τότε δ᾽ ὡς οἱ	ἄγγελοι	τῶν Ἑλλήνων ἀπίκατο ἐς τὰς
[7, 9]	ὁμογλώσσους κήρυξί τε διαχρεωμένους καὶ	ἀγγέλοισι	καταλαμβάνειν τὰς διαφορὰς καὶ παντὶ
[7, 149]	ὑπεῖξαι Λακεδαιμονίοισι, προειπεῖν τε τοῖσι	ἀγγέλοισι	πρὸ δύντος ἡλίου ἀπαλλάσσεσθαι ἐκ
[7, 168]	Κερκυραῖοι δὲ τάδε ὑποκρινάμενοι τοῖσι	ἀγγέλοισι	τοιάδε ἐποίησαν· καὶ γὰρ τούτους
[7, 15]	ἐκ τῆς κοίτης καὶ πέμπει	ἄγγελον	ἐπὶ Ἀρτάβανον καλέοντα· ἀπικομένῳ δέ
[7, 232]	~λέγεται δὲ καὶ ἄλλον ἀποπεμφθέντα	ἄγγελον	ἐς Θεσσαλίην τῶν τριηκοσίων τούτων
[7, 230]	διὰ πρόφασιν τοιήνδε, οἳ δὲ	ἄγγελον	πεμφθέντα ἐκ τοῦ στρατοπέδου, ἐξεὸν
[7, 161]	προετείνετο, φθάσας δὲ ὁ Ἀθηναίων	ἄγγελος	τὸν Λακεδαιμονίων ἀμείβετό μιν τοῖσιδε.
[7, 151]	Μεμνονίοισι ἐόντας ἑτέρου πρήγματος εἵνεκα	ἀγγέλους	Ἀθηναίων Καλλίην τε τὸν Ἱππονίκου
[7, 148]	κατασκόπων δεύτερα ἔπεμπον ἐς Ἄργος	ἀγγέλους.	(Ἀργεῖοι δὲ λέγουσι τὰ κατ᾽
[7, 151]	πέμψαντας καὶ τούτους ἐς Σοῦσα	ἀγγέλους	εἰρωτᾶν Ἀρτοξέρξεα τὸν Ξέρξεω εἴ
[7, 172]	Εὐρώπην, πέμπουσι ἐς τὸν Ἰσθμὸν	ἀγγέλους·	ἐν δὲ τῷ Ἰσθμῷ ἦσαν
[7, 148]	μετὰ δὲ ὡς ἐλθεῖν τοὺς	ἀγγέλους	ἐς δὴ τὸ Ἄργος, ἐπελθεῖν
[7, 207]	τε μένειν ἐψηφίζετο πέμπειν τε	ἀγγέλους	ἐς τὰς πόλιας κελεύοντάς σφι
[7, 137]	(ὅτι μὲν γὰρ κατέσκηψε ἐς	ἀγγέλους	ἡ Ταλθυβίου μῆνις οὐδὲ ἐπαύσατο
[7, 1]	(καὶ αὐτίκα μὲν ἐπηγγέλλετο πέμπων	ἀγγέλους	κατὰ πόλις ἑτοιμάζειν στρατιήν, πολλῷ
[7, 145]	βασιλέος πρηγμάτων, ἐς Ἄρος τε	ἀγγέλους	ὁμαιχμίην συνθησομένους πρὸς τὸν Πέρσην,
[7, 149]	ἔωσι Λακεδαιμονίων ὑπήκοοι. (τῶν δὲ	ἀγγέλων	τοὺς ἀπὸ τῆς Σπάρτης πρὸς
[7, 203]	οἱ Ἕλληνες ἐπεκαλέσαντο, λέγοντες δι᾽	ἀγγέλων	ὡς αὐτοὶ μὲν ἥκοιεν πρόδρομοι
[7, 113]	μὲν πρὸς ἑσπέρην ἐπὶ ποταμὸν	Ἀγγίτην	ἐκδιδόντα ἐς τὸν Στρυμόνα, τὰ
[7, 103]	ἄνδρας χιλίους στρατιῇ τοσῇδε μαχήσεσθαι.	ἄγε	εἰπέ μοι· σὺ φῂς τούτων
[7, 8]	Ἀστυάγεα· ἀλλὰ θεός τε οὕτω	ἄγει	καὶ αὐτοῖσι ἡμῖν πολλὰ ἐπέπουσι
[7, 12]	βουλεύεαι, ὦ Πέρσα, στράτευμα μὴ	ἄγειν	ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα, προείπας ἁλίζειν
[7, 51]	ἄνδρας συμβουλεύω τοι μηδεμιῇ μηχανῇ	ἄγειν	ἐπὶ τοὺς πατέρας· καὶ γὰρ
[7, 161]	ἐξήρκεε ἡμῖν τοῖσι Ἀθηναίοισι ἡσυχίην	ἄγειν,	ἐπισταμένοισι ὡς ὁ Λάκων ἱκανός
[7, 210]	Κισσίους θυμωθείς, ἐντειλάμενος σφέας ζωγρήσαντας	ἄγειν	ἐς ὄψιν τὴν ἑωυτοῦ. (ὡς
[7, 229]	τε τὰ ὅπλα καὶ ἐνδύντα	ἄγειν	ἑωυτὸν κελεῦσαι τὸν εἵλωτα ἐς
[7, 146]	ἢν καταλάβωσι τοὺς κατασκόπους ζῶντας,	ἄγειν	παρ᾽ ἑωυτόν. (ὡς δὲ ἔτι
[7, 5]	ἐπὶ δὲ Αἴγυπτον ἐποιέετο στρατιῆς	ἄγερσιν.	παρεὼν δὲ καὶ δυνάμενος παρ᾽
[7, 48]	ἂν ἄλλου τις τὴν ταχίστην	ἄγερσιν	ποιέοιτο” ~ὃ δ᾽ ἀμείβετο λέγων
[7, 38]	ἦ μελεδωνός· τοὺς δὲ τέσσερας	ἄγευ	ἅμα σεωυτῷ, καὶ πρήξας τὰ
[7, 91]	ἐκαλέοντο, ἐπὶ δὲ Κίλικος τοῦ	Ἀγήνορος	ἀνδρὸς Φοίνικος ἔσχον τὴν ἐπωνυμίην.
[7, 33]	Πρωτεσίλεω τὸ ἱρὸν ἐς Ἐλαιοῦντα	ἀγινεόμενος	γυναῖκας ἀθέμιστα ἔρδεσκε. ~ἐς ταύτην
[7, 25]	Λευκὴν ἀκτὴν καλεομένην τῆς Θρηίκης	ἀγίνεον,	οἳ δὲ ἐς Τυρόδιζαν τὴν
[7, 25]	ἵνα ἐπιτηδεότατον εἴη, ἄλλα ἄλλῃ	ἀγινέοντας	ὁλκάσι τε καὶ πορθμηίοισι ἐκ
[7, 36]	τόνον τῶν ὅπλων· (συνθέντες δὲ	ἀγκύρας	κατῆκαν περιμήκεας, τὰς μὲν πρὸς
[7, 188]	ἄλλαι δ᾽ ἐπ᾽ ἐκείνῃσι ἐπ᾽	ἀγκυρέων·	ἅτε γὰρ τοῦ αἰγιαλοῦ ἐόντος
[7, 9]	ἀβουλότατα πολέμους ἵστασθαι ὑπό τε	ἀγνωμοσύνης	καὶ σκαιότητος. ἐπεὰν γὰρ ἀλλήλοισι
[7, 185]	δὲ δὴ ἐκ τῆς Εὐρώπης	ἀγόμενον	στράτευμα ἔτι προσλογιστέα τούτῳ παντὶ
[7, 115]	καὶ ἀπίκετο ἐς Ἄκανθον, ἅμα	ἀγόμενος	τούτων ἕκαστον τῶν ἐθνέων καὶ
[7, 147]	σοὺς πολεμίους, ὦ δέσποτα, σῖτον	ἄγοντες”	ὁ δὲ ὑπολαβὼν ἔφη οὐκῶν
[7, 9]	ὦ βασιλεῦ ἀντιώσεσθαι πόλεμον προφέρων,	ἄγοντι	καὶ πλῆθος τὸ ἐκ τῆς
[7, 39]	αὐτοῦ ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα καὶ	ἄγοντος	παῖδας ἐμοὺς καὶ ἀδελφεοὺς καὶ
[7, 38]	ἔφη τε ὑπουργήσειν καὶ δὴ	ἀγορεύειν	ἐκέλευε ὅτευ δέοιτο. ὁ δὲ
[7, 58]	πόλιος τῇ οὔνομα τυγχάνει ἐὸν	Ἀγορή.	(ἐνθεῦτεν δὲ κάμπτων τὸν κόλπον
[7, 23]	(ἐνθαῦτα λειμών ἐστι, ἵνα σφι	ἀγορή	τε ἐγίνετο καὶ πρητήριον· σῖτος
[7, 223]	σπονδὰς ἐποιήσατο, ἐπισχὼν χρόνον ἐς	ἀγορῆς	κου μάλιστα πληθώρην πρόσοδον ἐποιέετο·
[7, 26]	Καταρρήκτης, ὃς ἐξ αὐτῆς τῆς	ἀγορῆς	τῆς Κελαινέων ἀνατέλλων ἐς τὸν
[7, 86]	ἅρμασι ὑπῆσαν ἵπποι καὶ ὄνοι	ἄγριοι.	Βάκτριοι δὲ ἐσκευάδατο ὡσαύτως καὶ
[7, 126]	καὶ λέοντες πολλοὶ καὶ βόες	ἄγριοι,	τῶν τὰ κέρεα ὑπερμεγάθεα ἐστὶ
[7, 41]	τὰς λόγχας, καὶ μῆλα οἱ	ἄγχιστα	ἑπόμενοι Ξέρξῃ. τοῖσι δὲ μυρίοισι
[7, 13]	Πέρσαι, συγγνώμην μοι ἔχετε ὅτι	ἀγχίστροφα	βουλεύομαι· φρενῶν τε γὰρ ἐς
[7, 64]	δὲ περὶ μὲν τῇσι κεφαλῇσι	ἀγχότατα	τῶν Μηδικῶν ἔχοντες ἐστρατεύοντο, τόξα
[7, 89]	μὲν τῇσι κεφαλῇσι κυνέας εἶχον	ἀγχοτάτω	πεποιημένας τρόπον τὸν Ἑλληνικόν, ἐνδεδυκότες
[7, 176]	τὸν βάρβαρον. κώμη δὲ ἐστὶ	ἀγχοτάτω	τῆς ὁδοῦ Ἀλπηνοὶ οὔνομα· ἐκ
[7, 73]	τε καὶ Ἀρτυστώνης. ~φρύγες δὲ	ἀγχοτάτω	τῆς Παφλαγονικῆς σκευὴν εἶχον, ὀλίγον
[7, 91]	ἀκόντια ἕκαστος καὶ ξίφος εἶχον,	ἀγχοτάτω	τῇσι Αἰγυπτίῃσι μαχαίρῃσι πεποιημένα. οὗτοι
[7, 74]	Δαρείου ἔχων θυγατέρα. ~Λυδοὶ δὲ	ἀγχοτάτω	τῶν Ἑλληνικῶν εἶχον ὅπλα. οἱ
[7, 80]	τοὺς ἀνασπάστους καλεομένους κατοικίζει βασιλεύς,	ἀγχοτάτω	τῶν Μηδικῶν εἶχον ἐσθῆτά τε
[7, 175]	τῆς ἐς Θεσσαλίην καὶ ἅμα	ἀγχοτέρη	τῆς ἑωυτῶν· (τὴν δὲ ἀτραπόν,
[7, 176]	καὶ ἔμπροσθε κατὰ Φοίνικα ποταμὸν	ἀγχοῦ	Ἀνθήλης πόλιος ἄλλη ἁμαξιτὸς μούνη.
[7, 175]	Ἱστιαιώτιδος ἐπὶ Ἀρτεμίσιον. ταῦτα γὰρ	ἀγχοῦ	τε ἀλλήλων ἐστὶ ὥστε πυνθάνεσθαι
[7, 11]	ἀλλὰ ποιέειν ἢ παθεῖν πρόκειται	ἀγών,	ἵνα ἢ τάδε πάντα ὑπὸ
[7, 104]	ἢ μέγας τις ὁ ἐποτρύνων	ἀγών,	μαχοίμην ἂν πάντων ἥδιστα ἑνὶ
[7, 209]	ἀληθείην ἀσκέειν ἀντία σεῦ βασιλεῦ	ἀγὼν	μέγιστος ἐστί. (ἄκουσον δὲ καὶ
[7, 164]	Σικελίην ἀπὸ πάντα τὰ χρήματα	ἄγων.	~λέγεται δὲ καὶ τάδε ὑπὸ
[7, 56]	ἀνάστατον τὴν Ἑλλάδα θέλεις ποιῆσαι,	ἄγων	πάντας ἀνθρώπους; καὶ γὰρ ἄνευ
[7, 150]	μεταιτέειν, ἵνα ἐπὶ προφάσιος ἡσυχίην	ἄγωσι.	~συμπεσεῖν δὲ τούτοισι καὶ τόνδε
[7, 141]	δὲ τόδ᾽ αὖτις ἔπος ἐρέω	ἀδάμαντι	πελάσσας. τῶν ἄλλων γὰρ ἁλισκομένων
[7, 137]	δὲ αὐτῶν καὶ Ἀριστέας ὁ	Ἀδειμάντου	Κορίνθιος ἀνήρ. ταῦτα μέν νυν
[7, 5]	Ξέρξῃ μὲν ἀνεψιὸς Δαρείου δὲ	ἀδελφεῆς	παῖς, τοιούτου λόγου εἴχετο, λέγων
[7, 227]	τοῦτον ἀριστεῦσαι λέγονται Λακεδαιμόνιοι δύο	ἀδελφεοί,	Ἀλφεός τε καὶ Μάρων Ὀρσιφάντου
[7, 225]	τέκνου. ~Ξέρξεώ τε δὴ δύο	ἀδελφεοὶ	ἐνθαῦτα πίπτουσι μαχόμενοι, καὶ ὑπὲρ
[7, 67]	ἡγεμόνα παρεχόμενοι Ἀριόμαρδον τὸν Ἀρτυφίου	ἀδελφεόν,	Σαράγγαι δὲ εἵματα μὲν βεβαμμένα
[7, 154]	τὴν μουναρχίην Ἱπποκράτης Κλεάνδρου ἐὼν	ἀδελφεός.	ἔχοντος δὲ Ἱπποκράτεος τὴν τυραννίδα,
[7, 236]	προσχωρήσουσι” ~λέγει μετὰ τοῦτον Ἀχαιμένης,	ἀδελφεός	τε ἐὼν Ξέρξεω καὶ τοῦ
[7, 97]	Ἀχαιμένης Ξέρξεω ἐὼν ἀπ᾽ ἀμφοτέρων	ἀδελφεός,	τῆς δὲ ἄλλης στρατιῆς ἐστρατήγεον
[7, 11]	Ἀρτάβανε, πατρὸς εἶς τοῦ ἐμοῦ	ἀδελφεός·	τοῦτό σε ῥύσεται μηδένα ἄξιον
[7, 224]	Δαρείου μὲν τοῦ βασιλέος ἦν	ἀδελφεός,	Ὑστάσπεος δὲ τοῦ Ἀρσάμεος παῖς·
[7, 39]	καὶ ἄγοντος παῖδας ἐμοὺς καὶ	ἀδελφεοὺς	καὶ οἰκηίους καὶ φίλους, μνήσασθαι
[7, 10]	δὲ καὶ πατρὶ τῷ σῷ,	ἀδελφεῷ	δὲ ἐμῷ Δαρείῳ ἠγόρευον μὴ
[7, 156]	ἐλάσσω ἐποιέετο, ἐπιτρέψας αὐτὴν Ἱέρωνι	ἀδελφεῷ	ἑωυτοῦ, ὁ δὲ τὰς Συρηκούσας
[7, 155]	Ἱπποκράτεα τυραννεύσαντα ἴσα ἔτεα τῷ	ἀδελφεῷ	Κλεάνδρῳ κατέλαβε ἀποθανεῖν πρὸς πόλι
[7, 7]	ἐπὶ Δαρείου ἦν, ἐπιτράπει Ἀχαιμένεϊ	ἀδελφεῷ	μὲν ἑωυτοῦ, Δαρείου δὲ παιδί.
[7, 205]	~διξῶν γάρ οἱ ἐόντων πρεσβυτέρων	ἀδελφεῶν,	Κλεομένεός τε καὶ Δωριέος, ἀπελήλατο
[7, 82]	ὁ Ὀτάνεω, Δαρείου ἀμφότεροι οὗτοι	ἀδελφεῶν	παῖδες, Ξέρξῃ δὲ ἐγίνοντο ἀνεψιοί,
[7, 8]	καὶ πατέρα τὸν ἐμὸν ὑπῆρξαν	ἄδικα	ποιεῦντες. (πρῶτα μὲν ἐς Σάρδις
[7, 10]	οὐ παρεόντι κατηγορέων, ὁ δὲ	ἀδικέει	ἀναπειθόμενος πρὶν ἢ ἀτρεκέως ἐκμάθῃ·
[7, 10]	ἀδικεόμενος. ὁ μὲν γὰρ διαβάλλων	ἀδικέει	οὐ παρεόντι κατηγορέων, ὁ δὲ
[7, 10]	τοῦ λόγου τάδε ἐν αὐτοῖσι	ἀδικέεται,	διαβληθείς τε ὑπὸ τοῦ ἑτέρου
[7, 10]	οἱ ἀδικέοντες, εἷς δὲ ὁ	ἀδικεόμενος.	ὁ μὲν γὰρ διαβάλλων ἀδικέει
[7, 10]	τῇ δύο μὲν εἰσὶ οἱ	ἀδικέοντες,	εἷς δὲ ὁ ἀδικεόμενος. ὁ
[7, 147]	ἐξηρτυμένοι καὶ σίτῳ; τί δῆτα	ἀδικέουσι	οὗτοι ἡμῖν σιτία παρακομίζοντες; ~οἱ
[7, 9]	τε ἔθνεα πολλὰ καὶ μεγάλα	ἀδικήσαντα	Πέρσας οὐδέν, ἀλλὰ δύναμιν προσκτᾶσθαι
[7, 9]	δούλους ἔχομεν, Ἕλληνας δὲ ὑπάρξαντας	ἀδικίης	οὐ τιμωρησόμεθα· (τί δείσαντες; κοίην
[7, 194]	δικαστέων. ὁ Σανδώκης ἐπὶ χρήμασι	ἄδικον	δίκην ἐδίκασε. (ἀνακρεμασθέντος ὦν αὐτοῦ,
[7, 35]	μιν ἠδίκησας οὐδὲν πρὸς ἐκείνου	ἄδικον	παθόν. καὶ βασιλεὺς μὲν Ξέρξης
[7, 51]	τὴν μητρόπολιν, ἢ δικαιοτάτους συνελευθεροῦντας.	(ἀδικώτατοι	μέν νυν γινόμενοι οὐδὲν κέρδος
[7, 51]	γὰρ σφέας, ἢν ἕπωνται, δεῖ	ἀδικωτάτους	γίνεσθαι καταδουλουμένους τὴν μητρόπολιν, ἢ
[7, 42]	ταύτης διὰ Θήβης πεδίου ἐπορεύετο,	Ἀδραμύττειόν	τε πόλιν καὶ Ἄντανδρον τὴν
[7, 172]	τε ἐστὲ προσφέρειν· οὐδαμὰ γὰρ	ἀδυνασίης	ἀνάγκη κρέσσων ἔφυ. ἡμεῖς δὲ
[7, 140]	κακότητος ἀνάγκας. ἀλλ᾽ ἴτον ἐξ	ἀδύτοιο,	κακοῖς δ᾽ ἐπικίδνατε θυμόν. ~ταῦτα
[7, 141]	οὔ τοι ἄπιμεν ἐκ τοῦ	ἀδύτου,	ἀλλ᾽ αὐτοῦ τῇδε μενέομεν ἔστ᾽
[7, 212]	ὑστεραίῃ οἱ βάρβαροι οὐδὲν ἄμεινον	ἀέθλεον.	ἅτε γὰρ ὀλίγων ἐόντων, ἐλπίσαντες
[7, 197]	Ἀχαιοὶ προτιθεῖσι τοῖσι ἐκείνου ἀπογόνοισι	ἀέθλους	τοιούσδε· (ὃς ἂν ᾖ τοῦ
[7, 13]	μὲν ἡ νεότης ἐπέζεσε, ὥστε	ἀεικέστερα	ἀπορρῖψαι ἔπεα ἐς ἄνδρα πρεσβύτερον
[7, 132]	ὅρκιον οἱ τῷ βαρβάρῳ πόλεμον	ἀειράμενοι·	τὸ δὲ ὅρκιον ὧδε εἶχε,
[7, 156]	προσεχώρησαν, τοὺς μὲν αὐτῶν παχέας,	ἀειραμένους	τε πόλεμον αὐτῷ καὶ προσδοκῶντας
[7, 222]	Λακεδαιμονίοισι. τούτων δὲ Θηβαῖοι μὲν	ἀέκοντες	ἔμενον καὶ οὐ βουλόμενοι· κατεῖχε
[7, 168]	οὗτοι τὸν πόλεμον τῇ πεσέεται,	ἀελπτέοντες	μὲν τοὺς Ἕλληνας ὑπερβαλέεσθαι, δοκέοντες
[7, 66]	Ἀρτάβαζος ὁ Φαρνάκεος, Σόγδων δὲ	Ἀζάνης	ὁ Ἀρταίου, Γανδαρίων δὲ καὶ
[7, 140]	οὔτε τι μέσσης λείπεται, ἀλλ᾽	ἄζηλα	πέλει· κατὰ γάρ μιν ἐρείπει
[7, 101]	χρήσασθαι ἐκέλευε, φὰς οὐδέν οἱ	ἀηδέστερον	ἔσεσθαι ἢ πρότερον ἦν. ~ὡς
[7, 197]	χώρης ποιευμένων Ἀχαιῶν ἐκ θεοπροπίου	Ἀθάμαντα	τὸν Αἰόλου καὶ μελλόντων μιν
[7, 197]	στρατιῇ πάσῃ παρήγγειλε, τῶν τε	Ἀθάμαντος	ἀπογόνων τὴν οἰκίην ὁμοίως καὶ
[7, 58]	ἔχων τὸν Ἕλλης τάφον τῆς	Ἀθάμαντος,	ἐν ἀριστερῇ δὲ Καρδίην πόλιν,
[7, 197]	ἱρὸν τοῦ Λαφυστίου Διός, ὡς	Ἀθάμας	ὁ Αἰόλου ἐμηχανήσατο Φρίξῳ μόρον
[7, 83]	Ὑδάρνης ὁ Ὑδάρνεος, ἐκαλέοντο δὲ	ἀθάνατοι	οἱ Πέρσαι οὗτοι ἐπὶ τοῦδε·
[7, 148]	ἀνελεῖν τάδε. ἐχθρὲ περικτιόνεσσι, φίλ᾽	ἀθανάτοισι	θεοῖσιν, εἴσω τὸν προβόλαιον ἔχων
[7, 178]	καταρρωδέουσι τὸν βάρβαρον ἐξαγγείλαντες χάριν	ἀθάνατον	κατέθεντο. μετὰ δὲ ταῦτα οἱ
[7, 211]	δὲ Πέρσαι ἐκδεξάμενοι ἐπήισαν, τοὺς	ἀθανάτους	ἐκάλεε βασιλεύς, τῶν ἦρχε Ὑδάρνης,
[7, 31]	δωρησάμενος κόσμῳ χρυσέῳ καὶ μελεδωνῷ	ἀθανάτῳ	ἀνδρὶ ἐπιτρέψας δευτέρῃ ἡμέρῃ ἀπίκετο
[7, 140]	τὸ σὸν οἶον, πολλοὺς δ᾽	ἀθανάτων	νηοὺς μαλερῷ πυρὶ δώσει, οἵ
[7, 33]	ἱρὸν ἐς Ἐλαιοῦντα ἀγινεόμενος γυναῖκας	ἀθέμιστα	ἔρδεσκε. ~ἐς ταύτην ὦν τὴν
[7, 213]	γὰρ ἐς Ἀντικύρην, ἀπέθανε ὑπὸ	Ἀθηνάδεω	ἀνδρὸς Τρηχινίου. (ὁ δὲ Ἀθηνάδης
[7, 213]	Ἀθηνάδεω ἀνδρὸς Τρηχινίου. (ὁ δὲ	Ἀθηνάδης	οὗτος ἀπέκτεινε μὲν Ἐπιάλτεα δι᾽
[7, 162]	ταῦτα” ~ἀμείβετο Γέλων τοῖσιδε. ξεῖνε	Ἀθηναῖε,	ὑμεῖς οἴκατε τοὺς μὲν ἄρχοντας
[7, 43]	καὶ πυθόμενος ἐκείνων ἕκαστα τῇ	Ἀθηναίῃ	τῇ Ἰλιάδι ἔθυσε βοῦς χιλίας,
[7, 182]	τάχιστα ἐπώκειλαν τὴν νέα οἱ	Ἀθηναῖοι,	ἀποθορόντες κατὰ Θεσσαλίην πορευόμενοι ἐκομίσθησαν
[7, 33]	ἐπὶ Ξανθίππου τοῦ Ἀρίφρονος στρατηγοῦ	Ἀθηναῖοι	Ἀρταΰκτην ἄνδρα Πέρσην λαβόντες Σηστοῦ
[7, 10]	ἐς τὴν Ἀττικὴν χώρην μοῦνοι	Ἀθηναῖοι	διέφθειραν. (οὔκων ἀμφοτέρῃ σφι ἐχώρησε.
[7, 140]	χώρην δέξασθαι. ~πέμψαντες γὰρ οἱ	Ἀθηναῖοι	ἐς Δελφοὺς θεοπρόπους χρηστηριάζεσθαι ἦσαν
[7, 139]	εἶναι ἀληθὲς οὐκ ἐπισχήσω. (εἰ	Ἀθηναῖοι	καταρρωδήσαντες τὸν ἐπιόντα κίνδυνον ἐξέλιπον
[7, 161]	εἴημεν ἐκτημένοι, εἰ Συρηκοσίοισι ἐόντες	Ἀθηναῖοι	συγχωρήσομεν τῆς ἡγεμονίης, ἀρχαιότατον μὲν
[7, 189]	ἔχω εἰπεῖν· οἱ δ᾽ ὦν	Ἀθηναῖοι	σφίσι λέγουσι βοηθήσαντα τὸν Βορέην
[7, 143]	ξυλίνου τείχεος. (ταύτῃ Θεμιστοκλέος ἀποφαινομένου	Ἀθηναῖοι	ταῦτα σφίσι ἔγνωσαν αἱρετώτερα εἶναι
[7, 189]	ἀφόρητον. ~λέγεται δὲ λόγος ὡς	Ἀθηναῖοι	τὸν Βορέην ἐκ θεοπροπίου ἐπεκαλέσαντο,
[7, 189]	δὴ τὸ κῆδος τοῦτο οἱ	Ἀθηναῖοι,	ὡς φάτις ὅρμηται, συμβαλλόμενοι σφίσι
[7, 182]	τρίτη, τῆς ἐτριηράρχεε Φόρμος ἀνὴρ	Ἀθηναῖοις,	φεύγουσα ἐξοκέλλει ἐς τὰς ἐκβολὰς
[7, 144]	ταύτης ἐς καιρὸν ἠρίστευσε, ὅτε	Ἀθηναίοισι	γενομένων χρημάτων μεγάλων ἐν τῷ
[7, 1]	καὶ πρὶν μεγάλως κεχαραγμένον τοῖσι	Ἀθηναίοισι	διὰ τὴν ἐς Σάρδις ἐσβολήν,
[7, 145]	μὲν δὴ χρηστήρια ταῦτα τοῖσι	Ἀθηναίοισι	ἐγεγόνεε. συλλεγομένων δὲ ἐς τὠυτὸ
[7, 161]	ἐδέεο ἡγέεσθαι, ἐξήρκεε ἡμῖν τοῖσι	Ἀθηναίοισι	ἡσυχίην ἄγειν, ἐπισταμένοισι ὡς ὁ
[7, 141]	ἱκέτας. (πειθομένοισι δὲ ταῦτα τοῖσι	Ἀθηναίοισι	καὶ λέγουσι ὦναξ, χρῆσον ἡμῖν
[7, 144]	τε δὴ αἱ νέες τοῖσι	Ἀθηναίοισι	προποιηθεῖσαι ὑπῆρχον, ἑτέρας τε ἔδεε
[7, 133]	αἰτήσοντας· ὅ τι δὲ τοῖσι	Ἀθηναίοισι	ταῦτα ποιήσασι τοὺς κήρυκας συνήνεικε
[7, 145]	ἐγκεκρημένοι, ὁ δὲ ὦν μέγιστος	Ἀθηναίοισί	τε καὶ Αἰγινήτῃσι. (μετὰ δὲ
[7, 6]	προσωρέγοντό οἱ· (ἔχοντες Ὀνομάκριτον ἄνδρα	Ἀθηναῖον,	χρησμολόγον τε καὶ διαθέτην χρησμῶν
[7, 92]	δὲ Λύκου τοῦ Πανδίονος ἀνδρὸς	Ἀθηναίου	ἔσχον τὴν ἐπωνυμίην. ~Δωριέες δὲ
[7, 144]	τὴν Ἑλλάδα, ἀναγκάσας θαλασσίους γενέσθαι	Ἀθηναίους.	αἳ δὲ ἐς τὸ μὲν
[7, 139]	ἐπικρατέοντος τῆς θαλάσσης. (νῦν δὲ	Ἀθηναίους	ἄν τις λέγων σωτῆρας γενέσθαι
[7, 143]	συμβάλλεσθαι, λέγων τοιάδε· εἰ ἐς	Ἀθηναίους	εἶχε τὸ ἔπος εἰρημένον ἐόντως,
[7, 5]	λέγων (δέσποτα, οὐκ οἰκός ἐστι	Ἀθηναίους	ἐργασαμένους πολλὰ δὴ κακὰ Πέρσας
[7, 11]	τοῦ Ἀχαιμένεος γεγονώς, μὴ τιμωρησάμενος	Ἀθηναίους,	εὖ ἐπιστάμενος ὅτι εἰ ἡμεῖς
[7, 168]	ἂν ἀλλὰ πλείστας μετά γε	Ἀθηναίους,	οὐκ ἠθελήσαμέν τοι ἐναντιοῦσθαι οὐδέ
[7, 143]	τὸ ὀρθόν, ἀλλ᾽ οὐκ ἐς	Ἀθηναίους·	παρασκευάζεσθαι ὦν αὐτοὺς ὡς ναυμαχήσοντας
[7, 144]	δέκα δραχμάς· τότε Θεμιστοκλέης ἀνέγνωσε	Ἀθηναίους	τῆς διαιρέσιος ταύτης παυσαμένους νέας
[7, 4]	οὔτε τοὺς ἀπεστεῶτας Αἰγυπτίους οὔτε	Ἀθηναίους	τιμωρήσασθαι. ~ἀποθανόντος δὲ Δαρείου ἡ
[7, 8]	Εὐρώπης ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα, ἵνα	Ἀθηναίους	τιμωρήσωμαι ὅσα δὴ πεποιήκασι Πέρσας
[7, 161]	ταῦτα προετείνετο, φθάσας δὲ ὁ	Ἀθηναίων	ἄγγελος τὸν Λακεδαιμονίων ἀμείβετό μιν
[7, 143]	παρασκευασαμένους. ~ἦν δὲ τῶν τις	Ἀθηναίων	ἀνὴρ ἐς πρώτους νεωστὶ παριών,
[7, 173]	μέντοι ἐὼν οὐ τοῦ βασιληίου,	Ἀθηναίων	δὲ Θεμιστοκλέης ὁ Νεοκλέος. ἔμειναν
[7, 10]	ἤ κου ἐν γῇ τῇ	Ἀθηναίων	ἢ σέ γε ἐν τῇ
[7, 141]	θυμόν. ~ταῦτα ἀκούσαντες οἱ τῶν	Ἀθηναίων	θεοπρόποι συμφορῇ τῇ μεγίστῃ ἐχρέωντο.
[7, 107]	Βόγης· ὃς ἐπειδὴ ἐπολιορκέετο ὑπὸ	Ἀθηναίων	καὶ Κίμωνος τοῦ Μιλτιάδεω, παρεὸν
[7, 151]	ἐόντας ἑτέρου πρήγματος εἵνεκα ἀγγέλους	Ἀθηναίων	Καλλίην τε τὸν Ἱππονίκου καὶ
[7, 51]	ὁ Καμβύσεω Ἰωνίην πᾶσαν πλὴν	Ἀθηναίων	κατεστρέψατο δασμοφόρον εἶναι Πέρσῃσι. (τούτους
[7, 137]	ἐς τὴν Ἀττικὴν ἀπέθανον ὑπὸ	Ἀθηναίων,	μετὰ δὲ αὐτῶν καὶ Ἀριστέας
[7, 137]	ἐπηγέρθη κατὰ τὸν Πελοποννησίων καὶ	Ἀθηναίων	πόλεμον, ὡς λέγουσι Λακεδαιμόνιοι. τοῦτο
[7, 142]	γὰρ ἀκρόπολις τὸ πάλαι τῶν	Ἀθηναίων	ῥηχῷ ἐπέφρακτο. (οἳ μὲν δὴ
[7, 203]	σφι εἴη ἐν φυλακῇ ὑπ᾽	Ἀθηναίων	τε φρουρεομένη καὶ Αἰγινητέων καὶ
[7, 9]	καὶ ὀλίγον ἀπολιπόντι ἐς αὐτὰς	Ἀθήνας	ἀπικέσθαι οὐδεὶς ἠντιώθη ἐς μάχην.
[7, 157]	πρόσχημα μὲν ποιεύμενος ὡς ἐπ᾽	Ἀθήνας	ἐλαύνει, ἐν νόῳ δὲ ἔχων
[7, 138]	οὔνομα μὲν εἶχε ὡς ἐπ᾽	Ἀθήνας	ἐλαύνει, κατίετο δὲ ἐς πᾶσαν
[7, 5]	τὴν ἐξυβρίσασαν στρατηλάτεε ἐπὶ τὰς	Ἀθήνας,	ἵνα λόγος τέ σε ἔχῃ
[7, 133]	εἶχε τοῖσι Ἕλλησι. ~ἐς δὲ	Ἀθήνας	καὶ Σπάρτην οὐκ ἀπέπεμψε Ξέρξης
[7, 8]	ἕλω τε καὶ πυρώσω τὰς	Ἀθήνας,	οἵ γε ἐμὲ καὶ πατέρα
[7, 32]	βασιλέι παρασκευάζειν· πλὴν οὔτε ἐς	Ἀθήνας	οὔτε ἐς Λακεδαίμονα ἀπέπεμπε ἐπὶ
[7, 8]	τὸ στράτευμα τὸ ἐπὶ τὰς	Ἀθήνας,	σύλλογον ἐπίκητον Περσέων τῶν ἀρίστων
[7, 182]	κατὰ Θεσσαλίην πορευόμενοι ἐκομίσθησαν ἐς	Ἀθήνας.	~ταῦτα οἱ Ἕλληνες οἱ ἐπ᾽
[7, 2]	δὲ Δαρείου ἐπ᾽ Αἴγυπτον καὶ	Ἀθήνας,	τῶν παίδων αὐτοῦ στάσις ἐγένετο
[7, 142]	εἶναι, συγγραψάμενοι ἀπαλλάσσοντο ἐς τὰς	Ἀθήνας.	ὡς δὲ ἀπελθόντες οἱ θεοπρόποι
[7, 95]	οἱ δυωδεκαπόλιες Ἴωνες οἱ ἀπ᾽	Ἀθηνέων.	Αἰολέες δὲ ἑξήκοντα νέας παρείχοντο,
[7, 6]	τοῦ Πεισιστράτου ὁ Ὀνομάκριτος ἐξ	Ἀθηνέων,	ἐπ᾽ αὐτοφώρῳ ἁλοὺς ὑπὸ Λάσου
[7, 62]	δὲ Μηδείης τῆς Κολχίδος ἐξ	Ἀθηνέων	ἐς τοὺς Ἀρίους τούτους μετέβαλον
[7, 90]	οἳ μὲν ἀπὸ Σαλαμῖνος καὶ	Ἀθηνέων,	οἳ δὲ ἀπ᾽ Ἀρκαδίης, οἳ
[7, 11]	ἀτιμίην προστίθημι ἐόντι κακῷ καὶ	ἀθύμῳ,	μήτε συστρατεύεσθαι ἔμοιγε ἐπὶ τὴν
[7, 122]	τὴν διώρυχα τὴν ἐν τῷ	Ἄθῳ	γενομένην, διέχουσαν δὲ ἐς κόλπον
[7, 22]	ἐκτὸς Σάνης, ἔσω δὲ τοῦ	Ἄθω	οἰκημέναι, τὰς τότε ὁ Πέρσης
[7, 189]	νέας, ὡς καὶ πρότερον περὶ	Ἄθων.	(εἰ μέν νυν διὰ ταῦτα
[7, 22]	κου μάλιστα τὰ ἐς τὸν	Ἄθων.	ἐν γὰρ Ἐλαιοῦντι τῆς Χερσονήσου
[7, 22]	δὲ καὶ οἱ περὶ τὸν	Ἄθων	κατοικημένοι. (Βουβάρης δὲ ὁ Μεγαβάζου
[7, 23]	~πόλιες μὲν αὗται αἳ τὸν	Ἄθων	νέμονται, ὤρυσσον δὲ ὧδε δασάμενοι
[7, 37]	κατεσκεύαστο καὶ τὰ περὶ τὸν	Ἄθων,	οἵ τε χυτοὶ περὶ τὰ
[7, 22]	τῶν πρώτων περιπλεόντων περὶ τὸν	Ἄθων	προετοιμάζετο ἐκ τριῶν ἐτέων κου
[7, 22]	ἐπέστασαν τοῦ ἔργου. ὁ γὰρ	Ἄθως	ἐστὶ ὄρος μέγα τε καὶ
[7, 22]	τούτῳ, ἐς τὸν τελευτᾷ ὁ	Ἄθως,	Σάνη πόλις Ἑλλὰς οἴκηται, αἳ
[7, 219]	οἱ Ἕλληνες, καί σφεων ἐσχίζοντο	αἱ	γνῶμαι· οἳ μὲν γὰρ οὐκ
[7, 142]	(κατὰ ταῦτα τὰ ἔπεα συνεχέοντο	αἱ	γνῶμαι τῶν φαμένων τὰς νέας
[7, 134]	Ταλθυβιάδαι καλεόμενοι, τοῖσι αἱ κηρυκηίαι	αἱ	ἐκ Σπάρτης πᾶσαι γέρας δέδονται.
[7, 196]	τῶν ἐν Ἕλλησι· ἔνθα δὴ	αἱ	Ἑλληνίδες ἵπποι ἐλείποντο πολλόν. τῶν
[7, 6]	ἐς τὰ Μουσαίου χρησμόν, ὡς	αἱ	ἐπὶ Λήμνῳ ἐπικείμεναι νῆσοι ἀφανιζοίατο
[7, 134]	καὶ ἀπόγονοι Ταλθυβιάδαι καλεόμενοι, τοῖσι	αἱ	κηρυκηίαι αἱ ἐκ Σπάρτης πᾶσαι
[7, 185]	Ἀσίης, γίνονται αἱ πᾶσαι ἀνδρῶν	αἱ	μάχιμοι μυριάδες διηκόσιαι καὶ ἑξήκοντα
[7, 182]	νηὶ ταύτῃ περιεῖπον ὡς ἀνδράποδα.	~αἱ	μὲν δὴ δύο τῶν νεῶν
[7, 188]	πόλιος ἐόντα καὶ Σηπιάδος ἀκτῆς,	αἱ	μὲν δὴ πρῶται τῶν νεῶν
[7, 185]	μυριάδας δοκέω γενέσθαι. (αὗται ὦν	αἱ	μυριάδες ἐκείνῃσι προστεθεῖσαι τῇσι ἐκ
[7, 55]	τούτοισι ὁ ἄλλος στρατός. καὶ	αἱ	νέες ἅμα ἀνήγοντο ἐς τὴν
[7, 188]	καὶ αὐτοί τε περιῆσαν καὶ	αἱ	νέες αὐτῶν· ὅσας δὲ τῶν
[7, 144]	Ἑλλάδι ἐγένοντο. αὗταί τε δὴ	αἱ	νέες τοῖσι Ἀθηναίοισι προποιηθεῖσαι ὑπῆρχον,
[7, 46]	τε γὰρ συμφοραὶ προσπίπτουσαι καὶ	αἱ	νοῦσοι συνταράσσουσαι καὶ βραχὺν ἐόντα
[7, 16]	ἐών· πεπλανῆσθαι αὗται μάλιστα ἐώθασι	αἱ	ὄψιες τῶν ὀνειράτων, τά τις
[7, 185]	τῇσι ἐκ τῆς Ἀσίης, γίνονται	αἱ	πᾶσαι ἀνδρῶν αἱ μάχιμοι μυριάδες
[7, 21]	τὸ πρὸς μεσαμβρίης ἤλασαν. ~αὗται	αἱ	πᾶσαι οὐδ᾽ εἰ ἕτεραι πρὸς
[7, 235]	ὅ τε ἰσθμὸς οὗτος καὶ	αἱ	πόλιες προσχωρήσουσι” ~λέγει μετὰ τοῦτον
[7, 49]	τοι λιμένων ὑποδεξίων, μάθε ὅτι	αἱ	συμφοραὶ τῶν ἀνθρώπων ἄρχουσι καὶ
[7, 156]	ἐκράτυνε, καὶ ἦσάν οἱ πάντα	αἱ	Συρήκουσαι· (αἳ δὲ παραυτίκα ἀνά
[7, 29]	ἵνα μή τοι ἐπιδεέες ἔωσι	αἱ	τετρακόσιαι μυριάδες ἑπτὰ χιλιάδων, ἀλλὰ
[7, 123]	καὶ Σάνης· αὗται γὰρ εἰσὶ	αἱ	τὴν νῦν Παλλήνην πρότερον δὲ
[7, 46]	τεθνάναι βούλεσθαι μᾶλλον ἢ ζώειν.	αἵ	τε γὰρ συμφοραὶ προσπίπτουσαι καὶ
[7, 22]	Ἄθως, Σάνη πόλις Ἑλλὰς οἴκηται,	αἳ	δὲ ἐκτὸς Σάνης, ἔσω δὲ
[7, 188]	αἳ δὲ ἐς Μελίβοιαν πόλιν,	αἳ	δὲ ἐς Κασθαναίην ἐξεβράσσοντο· ἦν
[7, 188]	περὶ αὐτὴν τὴν Σηπιάδα περιέπιπτον,	αἳ	δὲ ἐς Μελίβοιαν πόλιν, αἳ
[7, 144]	Ἑλλάδα, ἀναγκάσας θαλασσίους γενέσθαι Ἀθηναίους.	αἳ	δὲ ἐς τὸ μὲν ἐποιήθησαν
[7, 156]	ἦσάν οἱ πάντα αἱ Συρήκουσαι·	(αἳ	δὲ παραυτίκα ἀνά τ᾽ ἔδραμον
[7, 188]	τὰς δὲ ἐς τὸν αἰγιαλόν·	αἳ	δὲ περὶ αὐτὴν τὴν Σηπιάδα
[7, 23]	Θύσσος Κλεωναί. ~πόλιες μὲν αὗται	αἳ	τὸν Ἄθων νέμονται, ὤρυσσον δὲ
[7, 193]	ἐπὶ τὸ κῶας ἔπλεον ἐς	Αἶαν	τὴν Κολχίδα· ἐνθεῦτεν γὰρ ἔμελλον
[7, 55]	κατὰ δὲ τὴν πρὸς τὸ	Αἰγαῖον	τὰ ὑποζύγια καὶ ἡ θεραπηίη.
[7, 36]	πρὸς ἑσπέρης τε καὶ τοῦ	Αἰγαίου	ζεφύρου τε καὶ νότου εἵνεκα.
[7, 123]	Ἀφύτιος καὶ Νέης πόλιος καὶ	Αἰγῆς	καὶ Θεράμβω καὶ Σκιώνης καὶ
[7, 94]	ὡς Ἕλληνες λέγουσι, ἐκαλέοντο Πελασγοὶ	Αἰγιαλέες,	ἐπὶ δὲ Ἴωνος τοῦ Ξούθου
[7, 188]	Πηλίῳ, τὰς δὲ ἐς τὸν	αἰγιαλόν·	αἳ δὲ περὶ αὐτὴν τὴν
[7, 59]	ἦν Κικόνων. (ἐς τοῦτον τὸν	αἰγιαλὸν	κατασχόντες τὰς νέας ἀνέψυχον ἀνελκύσαντες.
[7, 183]	ἐπὶ Σηπιάδα τε καὶ τὸν	αἰγιαλὸν	τὸν μεταξὺ Κασθαναίης τε πόλιος
[7, 188]	τῆς Μαγνησίης χώρης ἐς τὸν	αἰγιαλὸν	τὸν μεταξὺ Κασθαναίης τε πόλιος
[7, 59]	ναύαρχοι κελεύσαντος Ξέρξεω ἐς τὸν	αἰγιαλὸν	τὸν προσεχέα Δορίσκῳ ἐκόμισαν, ἐν
[7, 176]	Εὐβοίης ἤδη τὸ Ἀρτεμίσιον δέκεται	αἰγιαλός,	ἐν δὲ Ἀρτέμιδος ἱρόν. (ἡ
[7, 115]	ἐνθαῦτα πρὸς ἡλίου δυσμέων ἐστὶ	αἰγιαλὸς	ἐν τῷ οἰκημένην Ἄργιλον πόλιν
[7, 59]	δὲ Δορίσκος ἐστὶ τῆς Θρηίκης	αἰγιαλός	τε καὶ πεδίον μέγα, διὰ
[7, 100]	τε τέσσερα πλέθρα ἀπὸ τοῦ	αἰγιαλοῦ	ἀνεκώχευον, τὰς πρῴρας ἐς γῆν
[7, 188]	ἐπ᾽ ἀγκυρέων· ἅτε γὰρ τοῦ	αἰγιαλοῦ	ἐόντος οὐ μεγάλου, πρόκροσσαι ὁρμέοντο
[7, 100]	πρωρέων πλέων ἐθηεῖτο καὶ τοῦ	αἰγιαλοῦ.	~ὡς δὲ καὶ ταύτας διεξέπλωσε
[7, 179]	τρεῖς Ἑλληνίδες, Τροιζηνίη τε καὶ	Αἰγιναίη	καὶ Ἀττική. προϊδόντες δὲ οὗτοι
[7, 181]	τοῦ οὐνόματος ἐπαύροιτο. ~ἡ δὲ	Αἰγιναίη,	τῆς ἐτριηράρχεε Ἀσωνίδης, καὶ τινά
[7, 147]	διεκπλώοντα τὸν Ἑλλήσποντον, ἔς τε	Αἴγιναν	καὶ Πελοπόννησον κομιζόμενα. οἱ μὲν
[7, 144]	ἐς τὸν πόλεμον, τὸν πρὸς	Αἰγινήτας	λέγων. (οὗτος γὰρ ὁ πόλεμος
[7, 203]	ὑπ᾽ Ἀθηναίων τε φρουρεομένη καὶ	Αἰγινητέων	καὶ τῶν ἐς τὸν ναυτικὸν
[7, 145]	ὦν μέγιστος Ἀθηναίοισί τε καὶ	Αἰγινήτῃσι.	(μετὰ δὲ πυνθανόμενοι Ξέρξην σὺν
[7, 92]	ἀπτέρους καὶ ἀκόντια, ἐπὶ δὲ	αἰγὸς	δέρμα περὶ τοὺς ὤμους αἰωρεύμενον,
[7, 63]	αἰχμὰς καὶ ἐγχειρίδια παραπλήσια τῇσι	Αἰγυπτίῃσι	εἶχον, πρὸς δὲ ῥόπαλα ξύλων
[7, 91]	καὶ ξίφος εἶχον, ἀγχοτάτω τῇσι	Αἰγυπτίῃσι	μαχαίρῃσι πεποιημένα. οὗτοι δὲ τὸ
[7, 89]	μέχρι Αἰγύπτου πᾶν Παλαιστίνη καλέεται.	Αἰγύπτιοι	δὲ νέας παρείχοντο διηκοσίας. (οὗτοι
[7, 34]	τὴν δ᾽ ἑτέρην τὴν βυβλίνην	Αἰγύπτιοι.	ἔστι δὲ ἑπτὰ στάδιοι ἐξ
[7, 1]	καὶ παρασκευαζομένων. (τετάρτῳ δὲ ἔτεϊ	Αἰγύπτιοι	ὑπὸ Καμβύσεω δουλωθέντες ἀπέστησαν ἀπὸ
[7, 25]	λευκολίνου, ἐπιτάξας Φοίνιξί τε καὶ	Αἰγυπτίοισι,	καὶ σιτία τῇ στρατιῇ καταβάλλειν,
[7, 4]	οἱ ἐξεγένετο οὔτε τοὺς ἀπεστεῶτας	Αἰγυπτίους	οὔτε Ἀθηναίους τιμωρήσασθαι. ~ἀποθανόντος δὲ
[7, 97]	παῖς καὶ τῆς Γοβρύεω θυγατρός·	Αἰγυπτίων	δὲ ἐστρατήγεε Ἀχαιμένης Ξέρξεω ἐὼν
[7, 5]	κατ᾽ ἀρχὰς στρατεύεσθαι, ἐπὶ δὲ	Αἴγυπτον	ἐποιέετο στρατιῆς ἄγερσιν. παρεὼν δὲ
[7, 2]	στρατεύεσθαι. ~στελλομένου δὲ Δαρείου ἐπ᾽	Αἴγυπτον	καὶ Ἀθήνας, τῶν παίδων αὐτοῦ
[7, 7]	τούτους μέν νυν καταστρεψάμενος καὶ	Αἴγυπτον	πᾶσαν πολλὸν δουλοτέρην ποιήσας ἢ
[7, 5]	ἐν χερσὶ ἔχεις· ἡμερώσας δὲ	Αἴγυπτον	τὴν ἐξυβρίσασαν στρατηλάτεε ἐπὶ τὰς
[7, 70]	ἐποιήσατο. ~τῶν μὲν δὴ ὑπὲρ	Αἰγύπτου	Αἰθιόπων καὶ Ἀραβίων ἦρχε Ἀρσάμης,
[7, 8]	ἀνὴρ Λίβυς. ~Ξέρξης δὲ μετὰ	Αἰγύπτου	ἅλωσιν ὡς ἔμελλε ἐς χεῖρας
[7, 20]	ἐρευνῶν τῆς ἠπείρου. ~ἀπὸ γὰρ	Αἰγύπτου	ἁλώσιος ἐπὶ μὲν τέσσερα ἔτεα
[7, 4]	γὰρ μετὰ ταῦτά τε καὶ	Αἰγύπτου	ἀπόστασιν τῷ ὑστέρῳ ἔτεϊ παρασκευαζόμενον
[7, 69]	δὲ καὶ Αἰθιόπων τῶν ὑπὲρ	Αἰγύπτου	οἰκημένων ἦρχε Ἀρσάμης ὁ Δαρείου
[7, 89]	τὸ χωρίον καὶ τὸ μέχρι	Αἰγύπτου	πᾶν Παλαιστίνη καλέεται. Αἰγύπτιοι δὲ
[7, 7]	παιδί. Ἀχαιμένεα μέν νυν ἐπιτροπεύοντα	Αἰγύπτου	χρόνῳ μετέπειτα ἐφόνευσε Ἰνάρως ὁ
[7, 22]	ἠπειρωτίδων ὅρμητο ποιέειν· εἰσὶ δὲ	αἵδε,	Δῖον Ὀλόφυξος Ἀκρόθῳον Θύσσος Κλεωναί.
[7, 142]	γίνονται διζημένων τὸ μαντήιον καὶ	αἵδε	συνεστηκυῖαι μάλιστα. τῶν πρεσβυτέρων ἔλεγον
[7, 141]	ἄμεινόν τι περὶ τῆς πατρίδος,	αἰδεσθεὶς	τὰς ἱκετηρίας τάσδε τάς τοι
[7, 57]	γὰρ ἔτεκε ἡμίονον διξὰ ἔχουσαν	αἰδοῖα,	τὰ μὲν ἔρσενος τὰ δὲ
[7, 30]	ἐπιτελέα ποιήσας ἐπορεύετο τὸ πρόσω	αἰεὶ.	Ἄναυα δὲ καλεομένην Φρυγῶν πόλιν
[7, 108]	ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα, τοὺς δὲ	αἰεὶ	γινομένους ἐμποδὼν συστρατεύεσθαι ἠνάγκαζε· ἐδεδούλωτο
[7, 106]	δῶρα πέμπεται παρὰ τοῦ βασιλεύοντος	αἰεὶ	ἐν Πέρσῃσι. ~τῶν δὲ ἐξαιρεθέντων
[7, 23]	ὤρυσσον, ἕτεροι δὲ παρεδίδοσαν τὸν	αἰεὶ	ἐξορυσσόμενον χοῦν ἄλλοισι κατύπερθε ἑστεῶσι
[7, 111]	ἀλλὰ διατελεῦσι τὸ μέχρι ἐμεῦ	αἰεὶ	ἐόντες ἐλεύθεροι μοῦνοι Θρηίκων· οἰκέουσί
[7, 50]	γὰρ δὴ βούλοιο ἐπὶ τῷ	αἰεὶ	ἐπεσφερομένῳ πρήγματι τὸ πᾶν ὁμοίως
[7, 223]	ἔχοντες μάστιγας ἐρράπιζον πάντα ἄνδρα,	αἰεὶ	ἐς τὸ πρόσω ἐποτρύνοντες. πολλοὶ
[7, 16]	τὴν ψυχὴν πλέον τι δίζησθαι	αἰεὶ	ἔχειν τοῦ παρεόντος, τοιουτέων προκειμενέων
[7, 10]	ὡς ἐς οἰκήματα τὰ μέγιστα	αἰεὶ	καὶ δένδρεα τὰ τοιαῦτα ἀποσκήπτει
[7, 23]	προβαίνοντος δὲ τοῦ ἔργου συνῆγον	αἰεί·	κάτω τε δὴ ἐγίνετο καὶ
[7, 49]	ἂν προβαίνῃς ἑκαστέρω, τὸ πρόσω	αἰεὶ	κλεπτόμενος· εὐπρηξίης δὲ οὐκ ἔστι
[7, 102]	ἁλώσεται, τῇ Ἑλλάδι πενίη μὲν	αἰεί	κοτε σύντροφος ἐστί, ἀρετὴ δὲ
[7, 128]	νέα, ἐς τήν περ ἐσέβαινε	αἰεὶ	ὅκως τι ἐθέλοι τοιοῦτο ποιῆσαι,
[7, 104]	ἐκεῖνος ἀνώγῃ· ἀνώγει δὲ τὠυτὸ	αἰεί,	οὐκ ἐῶν φεύγειν οὐδὲν πλῆθος
[7, 210]	μὲν δὴ παρεξῆκε ἡμέρας, ἐλπίζων	αἰεί	σφεας ἀποδρήσεσθαι· πέμπτῃ δέ, ὡς
[7, 235]	θαλάσσης καταδεδυκέναι μᾶλλον ἢ ὑπερέχειν,	αἰεί	τι προσδοκῶν ἀπ᾽ αὐτῆς τοιοῦτο
[7, 29]	αὐτὸς ἐκτήσαο, ἐπίστασό τε εἶναι	αἰεὶ	τοιοῦτος· οὐ γάρ τοι ταῦτα
[7, 197]	ἀπικόμενος οὗτος ὁ Κυτίσσωρος ἐξ	Αἴης	τῆς Κολχίδος ἐρρύσατο, ποιήσας δὲ
[7, 8]	τὴν Περσίδα ἀποδέξομεν τῷ Διὸς	αἰθέρι	ὁμουρέουσαν. (οὐ γὰρ δὴ χώρην
[7, 9]	Σάκας μὲν καὶ Ἰνδοὺς καὶ	Αἰθίοπάς	τε καὶ Ἀσσυρίους ἄλλα τε
[7, 18]	μεμνημένος δὲ καὶ τὸν ἐπ᾽	Αἰθίοπας	τὸν Καμβύσεω, συστρατευόμενος δὲ καὶ
[7, 69]	παλίντονα εἶχον πρὸς δεξιά, μακρά.	Αἰθίοπες	δὲ παρδαλέας τε καὶ λεοντέας
[7, 70]	οἱ δὲ ἀπὸ ἡλίου ἀνατολέων	Αἰθίοπες	(διξοὶ γὰρ δὴ ἐστρατεύοντο) προσετετάχατο
[7, 70]	οἱ μὲν γὰρ ἀπὸ ἡλίου	Αἰθίοπες	ἰθύτριχες εἰσί, οἱ δ᾽ ἐκ
[7, 70]	δὲ οἱ ἐκ τῆς Ἀσίης	Αἰθίοπες	τὰ μὲν πλέω κατά περ
[7, 90]	ἀπὸ Φοινίκης, οἳ δὲ ἀπὸ	Αἰθιοπίης,	ὡς αὐτοὶ Κύπριοι λέγουσι. ~Κίλικες
[7, 70]	~τῶν μὲν δὴ ὑπὲρ Αἰγύπτου	Αἰθιόπων	καὶ Ἀραβίων ἦρχε Ἀρσάμης, οἱ
[7, 69]	ἥμισυ μίλτῳ. (Ἀραβίων δὲ καὶ	Αἰθιόπων	τῶν ὑπὲρ Αἰγύπτου οἰκημένων ἦρχε
[7, 188]	οὕτω, ἅμα δὲ ὄρθρῳ ἐξ	αἰθρίης	τε καὶ νηνεμίης τῆς θαλάσσης
[7, 37]	ἀφανὴς ἦν οὔτ᾽ ἐπινεφέλων ἐόντων	αἰθρίης	τε τὰ μάλιστα, ἀντὶ ἡμέρης
[7, 140]	παλλόμενοι, κατὰ δ᾽ ἀκροτάτοις ὀρόφοισι	αἷμα	μέλαν κέχυται, προϊδὸν κακότητος ἀνάγκας.
[7, 88]	ἀπεσείσατο τὸν Φαρνούχεα, πεσὼν δὲ	αἷμά	τε ἤμεε καὶ ἐς φθίσιν
[7, 60]	δὲ καὶ ἀπέντες τοὺς μυρίους	αἱμασιὴν	περιέβαλον κατὰ τὸν κύκλον, ὕψος
[7, 107]	πῦρ. οὕτω μὲν οὗτος δικαίως	αἰνέεται	ἔτι καὶ ἐς τόδε ὑπὸ
[7, 123]	Κώμβρεια Αἷσα Γίγωνος Κάμψα Σμίλα	Αἴνεια·	ἡ δε τουτέων χώρη Κροσσαίη
[7, 123]	ἐς τόδε καλέεται. (ἀπὸ δὲ	Αἰνείης,	ἐς τὴν ἐτελεύτων καταλέγων τὰς
[7, 102]	πενίην ἀπαμύνεται καὶ τὴν δεσποσύνην.	(αἰνέω	μέν νυν πάντας Ἕλληνας τοὺς
[7, 107]	τὸν ἐξ Ἠιόνος, τοῦτον δὲ	αἰνέων	οὐκ ἐπαύετο, καὶ τοὺς περιεόντας
[7, 165]	εἰ μὴ ὑπὸ Θήρωνος τοῦ	Αἰνησιδήμου	Ἀκραγαντίνων μουνάρχου ἐξελασθεὶς ἐξ Ἱμέρης
[7, 154]	ἀπόγονος, πολλῶν μετ᾽ ἄλλων καὶ	Αἰνησιδήμου	τοῦ Παταίκου ὃς ἦν δορυφόρος
[7, 58]	ἐπωνυμίην ἔχει, ἤιε πρὸς ἑσπέρην,	Αἶνόν	τε πόλιν Αἰολίδα καὶ Στεντορίδα
[7, 107]	ἐτίμα μάλιστα, ἐπεὶ καὶ ἄξιος	αἴνου	μεγάλου ἐγένετο Βόγης· ὃς ἐπειδὴ
[7, 95]	δυωδεκαπόλιες Ἴωνες οἱ ἀπ᾽ Ἀθηνέων.	Αἰολέες	δὲ ἑξήκοντα νέας παρείχοντο, ἐσκευασμένοι
[7, 9]	ἡμετέρῃ κατοικημένοι Ἴωνές τε καὶ	Αἰολέες	καὶ Δωριέες καλέονται. (ἐπειρήθην δὲ
[7, 58]	πρὸς ἑσπέρην, Αἶνόν τε πόλιν	Αἰολίδα	καὶ Στεντορίδα λίμνην παρεξιών, ἐς
[7, 176]	ἐκ Θεσπρωτῶν οἰκήσοντες γῆν τὴν	Αἰολίδα	τήν νῦν ἐκτέαται. ἅτε δὴ
[7, 194]	ἐστρατήγεε ὁ ἀπὸ Κύμης τῆς	Αἰολίδος	ὕπαρχος Σανδώκης ὁ Θαμασίου τὸν
[7, 197]	Λαφυστίου Διός, ὡς Ἀθάμας ὁ	Αἰόλου	ἐμηχανήσατο Φρίξῳ μόρον σὺν Ἰνοῖ
[7, 197]	Ἀχαιῶν ἐκ θεοπροπίου Ἀθάμαντα τὸν	Αἰόλου	καὶ μελλόντων μιν θύειν ἀπικόμενος
[7, 147]	εἶναι τὰ πλοῖα, ἕτοιμοι ἦσαν	αἱρέειν	αὐτά, ἐσβλέποντες ἐς τὸν βασιλέα
[7, 120]	δὶς ἑκάστης ἡμέρης ἐνόμισε σῖτον	αἱρέεσθαι·	(παρέχειν γὰρ ἂν Ἀβδηρίτῃσι, εἰ
[7, 41]	μετεκβαίνεσκε δέ, ὅκως μιν λόγος	αἱρέοι,	ἐκ τοῦ ἅρματος ἐς ἁρμάμαξαν.
[7, 10]	ἀλλήλῃσι οὐκ ἔστι τὴν ἀμείνω	αἱρεόμενον	ἑλέσθαι, ἀλλὰ δεῖ τῇ εἰρημένῃ
[7, 180]	Τροιζηνίην, τῆς ἦρχε Πρηξῖνος, αὐτίκα	αἱρέουσι	ἐπισπόμενοι οἱ βάρβαροι, καὶ ἔπειτα
[7, 46]	μοχθηρῆς ἐούσης τῆς ζόης καταφυγὴ	αἱρετωτάτη	τῷ ἀνθρώπῳ γέγονε, ὁ δὲ
[7, 143]	ἀποφαινομένου Ἀθηναῖοι ταῦτα σφίσι ἔγνωσαν	αἱρετώτερα	εἶναι μᾶλλον ἢ τὰ τῶν
[7, 123]	οὐνόματα ἐστὶ τάδε, Λίπαξος Κώμβρεια	Αἷσα	Γίγωνος Κάμψα Σμίλα Αἴνεια· ἡ
[7, 152]	ἐσενεικαίατο. (οὕτω δὲ οὐδ᾽ Ἀργείοισι	αἴσχιστα	πεποίηται. ἐγὼ δὲ ὀφείλω λέγειν
[7, 10]	τὸ βούλευμα· ὁ δὲ βουλευσάμενος	αἰσχρῶς,	εἴ οἱ ἡ τύχη ἐπίσποιτο,
[7, 133]	τοῦτο, οἳ μὲν αὐτῶν τοὺς	αἰτέοντας	ἐς τὸ βάραθρον οἳ δ᾽
[7, 229]	πυθόμενον τῶν Περσέων τὴν περίοδον,	αἰτήσαντά	τε τὰ ὅπλα καὶ ἐνδύντα
[7, 131]	ἐς τὴν Ἑλλάδα ἐπὶ γῆς	αἴτησιν	ἀπίκατο οἳ μὲν κεινοί, οἳ
[7, 133]	οὐκ ἀπέπεμψε Ξέρξης ἐπὶ γῆς	αἴτησιν	κήρυκας τῶνδε εἵνεκα· πρότερον Δαρείου
[7, 32]	ἐς Λακεδαίμονα ἀπέπεμπε ἐπὶ γῆς	αἴτησιν,	τῇ δὲ ἄλλῃ πάντῃ. τῶνδε
[7, 32]	ἀπέπεμπε κήρυκας ἐς τὴν Ἑλλάδα	αἰτήσοντας	γῆν τε καὶ ὕδωρ καὶ
[7, 133]	εἵνεκα οὐκ ἔπεμψε Ξέρξης τοὺς	αἰτήσοντας·	ὅ τι δὲ τοῖσι Ἀθηναίοισι
[7, 194]	πρότερον τούτων βασιλεὺς Δαρεῖος ἐπ᾽	αἰτίῃ	τοιῇδε λαβὼν ἀνεσταύρωσε ἐόντα τῶν
[7, 133]	τοῦτο οὐ διὰ ταύτην τὴν	αἰτίην	δοκέω γενέσθαι. ~τοῖσι δὲ ὦν
[7, 231]	μάχῃ ἀνέλαβε πᾶσαν τὴν ἐπενειχθεῖσαν	αἰτίην·	~λέγεται δὲ καὶ ἄλλον ἀποπεμφθέντα
[7, 214]	δὲ φεύγοντα Ἐπιάλτην ταύτην τὴν	αἰτίην	οἴδαμεν. (εἰδείη μὲν γὰρ ἂν
[7, 213]	ἀπέκτεινε μὲν Ἐπιάλτεα δι᾽ ἄλλην	αἰτίην,	τὴν ἐγὼ ἐν τοῖσι ὄπισθε
[7, 136]	ἀνταποκτείνας ἐκείνους ἀπολύσειν Λακεδαιμονίους τῆς	αἰτίης.	~οὕτω ἡ Ταλθυβίου μῆνις καὶ
[7, 8]	ὑπεξαραιρημένων. οὕτω οἵ τε ἡμῖν	αἴτιοι	ἕξουσι δούλιον ζυγὸν οἵ τε
[7, 214]	ὄρος κατὰ τὴν ἀτραπόν, τοῦτον	αἴτιον	γράφω. ~Ξέρξης δέ, ἐπεὶ ἤρεσε
[7, 125]	ἐκεράιζον μούνας. θωμάζω δὲ τὸ	αἴτιον,	ὅ τι κοτὲ ἦν τῶν
[7, 168]	τῇ περ δὴ καὶ ἐχρήσαντο.	αἰτιωμένων	γὰρ τῶν Ἑλλήνων ὅτι οὐκ
[7, 64]	τόξα δὲ καλάμινα ἐπιχώρια καὶ	αἰχμὰς	βραχέας. (Σάκαι δὲ οἱ Σκύθαι
[7, 61]	γέρρα· ὑπὸ δὲ φαρετρεῶνες ἐκρέμαντο·	αἰχμὰς	δὲ βραχέας εἶχον, τόξα δὲ
[7, 69]	τὰς σφρηγῖδας γλύφουσι· πρὸς δὲ	αἰχμὰς	εἶχον, ἐπὶ δὲ κέρας δορκάδος
[7, 63]	οὐκ εὐαπήγητον, ἀσπίδας δὲ καὶ	αἰχμὰς	καὶ ἐγχειρίδια παραπλήσια τῇσι Αἰγυπτίῃσι
[7, 67]	ἀνατείνοντα εἶχον, τόξα δὲ καὶ	αἰχμὰς	Μηδικάς. Σαραγγέων δὲ ἦρχε Φερενδάτης
[7, 78]	ξυλίνας εἶχον, ἀσπίδας δὲ καὶ	αἰχμὰς	σμικράς· λόγχαι δὲ ἐπῆσαν μεγάλαι.
[7, 77]	γένωμαι, τότε σημανέω. Μιλύαι δὲ	αἰχμάς	τε βραχέας εἶχον καὶ εἵματα
[7, 79]	ξύλινα, ἀσπίδας δὲ ὠμοβοΐνας μικρὰς	αἰχμάς	τε βραχέας, πρὸς δὲ μαχαίρας
[7, 72]	πεπλεγμένα ἔχοντες, ἀσπίδας δὲ μικρὰς	αἰχμάς	τε οὐ μεγάλας, πρὸς δὲ
[7, 152]	πρὸς τοὺς Λακεδαιμονίους κακῶς ἡ	αἰχμὴ	ἑστήκεε, πᾶν δὴ βουλόμενοι σφίσι
[7, 55]	αὐτός τε Ξέρξης καὶ οἱ	αἰχμοφόροι	καὶ οἱ ἱππόται οἱ χίλιοι,
[7, 41]	ἐς ἁρμάμαξαν. αὐτοῦ δὲ ὄπισθε	αἰχμοφόροι	Περσέων οἱ ἄριστοί τε καὶ
[7, 40]	Περσέων πάντων ἀπολελεγμένοι· μετὰ δὲ	αἰχμοφόροι	χίλιοι καὶ οὗτοι ἐκ πάντων
[7, 103]	εἰσὶ γὰρ Περσέων τῶν ἐμῶν	αἰχμοφόρων	οἳ ἐθελήσουσι Ἑλλήνων ἀνδράσι τρισὶ
[7, 46]	δὲ θεὸς γλυκὺν γεύσας τὸν	αἰῶνα	φθονερὸς ἐν αὐτῷ εὑρίσκεται ἐών”
[7, 92]	αἰγὸς δέρμα περὶ τοὺς ὤμους	αἰωρεύμενον,	περὶ δὲ τῇσι κεφαλῇσι πίλους
[7, 117]	(τούτῳ δὲ τῷ Ἀρταχαίῃ θύουσι	Ἀκάνθιοι	ἐκ θεοπροπίου ὡς ἥρωι, ἐπονομάζοντες
[7, 116]	ξεινίην τε ὁ Ξέρξης τοῖσι	Ἀκανθίοισι	προεῖπε καὶ ἐδωρήσατο σφέας ἐσθῆτι
[7, 22]	οὐ μεγάλοι ἐκ θαλάσσης τῆς	Ἀκανθίων	ἐπὶ θάλασσαν τὴν ἀντίον Τορώνης.
[7, 115]	Ἑλλάδα παραμειβόμενος, καὶ ἀπίκετο ἐς	Ἄκανθον,	ἅμα ἀγόμενος τούτων ἕκαστον τῶν
[7, 116]	~ὡς δὲ ἄρα ἐς τὴν	Ἄκανθον	ἀπίκετο, ξεινίην τε ὁ Ξέρξης
[7, 121]	ἐπετέλεον. Ξέρξης δὲ ἐκ τῆς	Ἀκάνθου,	ἐντειλάμενος τοῖσι στρατηγοῖσι τοῦ ναυτικοῦ
[7, 124]	πεζὸς στρατὸς ἐπορεύετο ἐκ τῆς	Ἀκάνθου	τὴν μεσόγαιαν τάμνων τῆς ὁδοῦ,
[7, 121]	συντομώτατον εἶναι. (μέχρι μὲν γὰρ	Ἀκάνθου	ὧδε τεταγμένος ὁ στρατὸς ἐκ
[7, 117]	καὶ τὸ ὄρυγμα ἀκούων. ~ἐν	Ἀκάνθῳ	δὲ ἐόντος Ξέρξεω συνήνεικε ὑπὸ
[7, 126]	ποταμὸς Νέστος καὶ ὁ δι᾽	Ἀκαρνανίης	ῥέων Ἀχελῷος· οὔτε γὰρ τὸ
[7, 221]	τῇ στρατιῇ ταύτῃ, Μεγιστίην τὸν	Ἀκαρνῆνα,	λεγόμενον εἶναι τὰ ἀνέκαθεν ἀπὸ
[7, 186]	καὶ τοὺς ἐν τοῖσι σιταγωγοῖσι	ἀκάτοισι	ἐόντας καὶ μάλα ἐν τοῖσι
[7, 236]	μάχην, οὐδὲν τὸ παρεὸν τρῶμα	ἀκεῦνται”	~ἀμείβεται Ξέρξης τοῖσιδε. Ἀχαίμενες, εὖ
[7, 208]	εἰσὶ καὶ ὅ τι ποιέοιεν.	ἀκηκόεε	δὲ ἔτι ἐὼν ἐν Θεσσαλίῃ
[7, 238]	διὰ τῶν νεκρῶν, καὶ Λεωνίδεω,	ἀκηκοὼς	ὅτι βασιλεύς τε ἦν καὶ
[7, 10]	ἔστι, ὥσπερ τὸν χρυσὸν τὸν	ἀκήρατον	αὐτὸν μὲν ἐπ᾽ ἑωυτοῦ οὐ
[7, 67]	τόξα ἐπιχώρια καλάμινα ἔχοντες καὶ	ἀκινάκας	ἐστρατεύοντο. οὗτοι μὲν οὕτω ἐσκευάδατο,
[7, 54]	κρητῆρα καὶ Περσικὸν ξίφος, τὸν	ἀκινάκην	καλέουσι. (ταῦτα οὐκ ἔχω ἀτρεκέως
[7, 91]	κιθῶνας εἰρινέους ἐνδεδυκότες· δύο δὲ	ἀκόντια	ἕκαστος καὶ ξίφος εἶχον, ἀγχοτάτω
[7, 92]	καὶ ὀιστοὺς καλαμίνους ἀπτέρους καὶ	ἀκόντια,	ἐπὶ δὲ αἰγὸς δέρμα περὶ
[7, 72]	τε οὐ μεγάλας, πρὸς δὲ	ἀκόντια	καὶ ἐγχειρίδια, περὶ δὲ τοὺς
[7, 79]	ἀσπίδας δὲ δερματίνας μικρὰς καὶ	ἀκόντια.	Κόλχοι δὲ περὶ μὲν τῇσι
[7, 89]	ἴτυς οὐκ ἐχούσας εἶχον καὶ	ἀκόντια.	(οὗτοι δὲ οἱ Φοίνικες τὸ
[7, 75]	κνήμας πέδιλα νεβρῶν, πρὸς δὲ	ἀκόντιά	τε καὶ πέλτας καὶ ἐγχειρίδια
[7, 71]	σκευὴν μὲν σκυτίνην ἤισαν ἔχοντες,	ἀκοντίοισι	δὲ ἐπικαύτοισι χρεώμενοι, ἄρχοντα δὲ
[7, 74]	κράνεα ἐπιχώρια, ἀσπίδας δὲ μικράς,	ἀκοντίοισι	δὲ ἐχρέωντο ἐπικαύτοισι. (οὗτοι δὲ
[7, 220]	μᾶλλον ἢ γνώμῃ διενειχθέντας οὕτω	ἀκόσμως	οἴχεσθαι τοὺς οἰχομένους. ~μαρτύριον δέ
[7, 10]	Ἑλλήνων οὐκ ἐόντων ἀξίων φλαύρως	ἀκούειν.	Ἕλληνας γὰρ διαβάλλων ἐπαείρεις αὐτὸν
[7, 10]	Περσέων πρήγματα. καίτοι καὶ λόγῳ	ἀκοῦσαι	δεινόν, ἐπ᾽ ἀνδρί γε ἑνὶ
[7, 16]	τῇ ἑωυτῆς χρᾶσθαι. (ἐμὲ δὲ	ἀκούσαντα	πρὸς σεῦ κακῶς οὐ τοσοῦτο
[7, 150]	οὐδαμοὺς μέζονας ὑμέων ἄξω” (ταῦτα	ἀκούσαντας	Ἀργείους λέγεται πρῆγμα ποιήσασθαι, καὶ
[7, 147]	ἐς τὴν Ἑλλάδα δοκέειν ἔφη	ἀκούσαντας	τοὺς Ἕλληνας τὰ ἑωυτοῦ πρήγματα
[7, 141]	κακοῖς δ᾽ ἐπικίδνατε θυμόν. ~ταῦτα	ἀκούσαντες	οἱ τῶν Ἀθηναίων θεοπρόποι συμφορῇ
[7, 19]	ἐγένετο, τὴν οἱ μάγοι ἔκριναν	ἀκούσαντες	φέρειν τε ἐπὶ πᾶσαν γῆν
[7, 13]	ποιέειν οὐδένα χρόνον μευ ἀπέχονται.	ἀκούσαντι	μέντοι μοι τῆς Ἀρταβάνου γνώμης
[7, 39]	τὸ σῶμα, ὑπεναντία δὲ τούτοισι	ἀκούσας	ἀνοιδέει. (ὅτε μέν νυν χρηστὰ
[7, 209]	Ἑλλάδα, περὶ τῶν ἀνδρῶν τούτων,	ἀκούσας	δὲ γέλωτά με ἔθευ λέγοντα
[7, 14]	ποιησάμενος λόγῳ ὡς παρ᾽ οὐδενὸς	ἀκούσας;	εὖ νυν τόδ᾽ ἴσθι· ἤν
[7, 103]	ἤν τε καὶ πλεῦνες” ~ταῦτα	ἀκούσας	Ξέρξης γελάσας ἔφη Δημάρητε, οἷον
[7, 159]	οὔτ᾽ ἂν ἄλλους πέμψαιμι” ~ταῦτα	ἀκούσας	οὔτε ἠνέσχετο ὁ Σύαγρος εἶπέ
[7, 39]	ὁ θυμός, ὃς χρηστὰ μὲν	ἀκούσας	τέρψιος ἐμπιπλεῖ τὸ σῶμα, ὑπεναντία
[7, 197]	θεοῦ ἐνέβαλε. (Ξέρξης δὲ ταῦτα	ἀκούσας	ὡς κατὰ τὸ ἄλσος ἐγίνετο,
[7, 10]	στράτευμα ἀνάξεις ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα,	ἀκούσεσθαι	τινὰ φημὶ τῶν αὐτοῦ τῇδε
[7, 209]	σεῦ βασιλεῦ ἀγὼν μέγιστος ἐστί.	(ἄκουσον	δὲ καὶ νῦν· οἱ ἄνδρες
[7, 209]	Ξέρξην τά περ ὀπώπεε πάντα.	~ἀκούων	δὲ Ξέρξης οὐκ εἶχε συμβαλέσθαι
[7, 116]	τὸν πόλεμον καὶ τὸ ὄρυγμα	ἀκούων.	~ἐν Ἀκάνθῳ δὲ ἐόντος Ξέρξεω
[7, 128]	δι᾽ οὗ ῥέει ὁ Πηνειός,	ἀκούων	τε ταύτῃ εἶναι ὁδὸν ἐς
[7, 140]	γαίης δώματα καὶ πόλιος τροχοειδέος	ἄκρα	κάρηνα. οὔτε γὰρ ἡ κεφαλὴ
[7, 170]	πόλιν Καμικόν, τὴν κατ᾽ ἐμὲ	Ἀκραγαντῖνοι	ἐνέμοντο· (τέλος δὲ οὐ δυναμένους
[7, 165]	μὴ ὑπὸ Θήρωνος τοῦ Αἰνησιδήμου	Ἀκραγαντίνων	μουνάρχου ἐξελασθεὶς ἐξ Ἱμέρης Τήριλλος
[7, 5]	φέρει τὰ ἥμερα, ἀρετήν τε	ἄκρη,	βασιλέι τε μούνῳ θνητῶν ἀξίη
[7, 59]	Ζώνη, τελευτᾷ δὲ αὐτοῦ Σέρρειον	ἄκρη	ὀνομαστή. ὁ δὲ χῶρος οὗτος
[7, 122]	κάμπτων δὲ Ἄμπελον τὴν Τορωναίην	ἄκρην	παραμείβετο Ἑλληνίδας γε τάσδε πόλις,
[7, 193]	τὴν ἤπειρον, κάμψαντες δὲ τὴν	ἄκρην	τῆς Μαγνησίης ἰθέαν ἔπλεον ἐς
[7, 123]	ἀπ᾽ Ἀμπέλου ἄκρης ἐπὶ Καναστραίην	ἄκρην,	τὸ δὴ πάρης τῆς Παλλήνης
[7, 123]	ὁ Ξέρξεω συντάμνων ἀπ᾽ Ἀμπέλου	ἄκρης	ἐπὶ Καναστραίην ἄκρην, τὸ δὴ
[7, 58]	πρὸς ἑσπέρην ἔπλεε, ἐπὶ Σαρπηδονίης	ἄκρης	ποιεύμενος τὴν ἄπιξιν, ἐς τὴν
[7, 32]	βουλόμενος ὦν αὐτὸ τοῦτο ἐκμαθεῖν	ἀκριβέως	ἔπεμπε. ~μετὰ δὲ ταῦτα παρεσκευάζετο
[7, 22]	εἰσὶ δὲ αἵδε, Δῖον Ὀλόφυξος	Ἀκρόθῳον	Θύσσος Κλεωναί. ~πόλιες μὲν αὗται
[7, 111]	συνηρεφέα, καὶ εἰσὶ τὰ πολέμια	ἄκροι.	(οὗτοι οἱ Διονύσου τὸ μαντήιον
[7, 142]	δοκέειν σφίσι τὸν θεὸν τὴν	ἀκρόπολιν	χρῆσαι περιέσεσθαι. ἡ γὰρ ἀκρόπολις
[7, 142]	ἀκρόπολιν χρῆσαι περιέσεσθαι. ἡ γὰρ	ἀκρόπολις	τὸ πάλαι τῶν Ἀθηναίων ῥηχῷ
[7, 140]	ἑστήκασι, δείματι παλλόμενοι, κατὰ δ᾽	ἀκροτάτοις	ὀρόφοισι αἷμα μέλαν κέχυται, προϊδὸν
[7, 85]	πολεμίοισι, βάλλουσι τὰς σειρὰς ἐπ᾽	ἄκρῳ	βρόχους ἐχούσας· ὅτευ δ᾽ ἂν
[7, 219]	οἱ ἡμεροσκόποι καταδραμόντες ἀπὸ τῶν	ἄκρων	ἤδη διαφαινούσης ἡμέρης. (ἐνθαῦτα ἐβουλεύοντο
[7, 192]	Ἕλλησι οἱ ἡμεροσκόποι ἀπὸ τῶν	ἄκρων	τῶν Εὐβοϊκῶν καταδραμόντες δευτέρῃ ἡμέρῃ
[7, 217]	διέφαινε καὶ οἳ ἐγένοντο ἐπ᾽	ἀκρωτηρίῳ	τοῦ ὄρεος. (κατὰ δὲ τοῦτο
[7, 45]	νεῶν ἀποκεκρυμμένον, πάσας δὲ τὰς	ἀκτὰς	καὶ τὰ Ἀβυδηνῶν πεδία ἐπίπλεα
[7, 191]	Πηλέος, εἴη τε ἅπασα ἡ	ἀκτὴ	ἡ Σηπιὰς ἐκείνης τε καὶ
[7, 33]	τε πόλιος μεταξὺ καὶ Μαδύτου,	ἀκτὴ	παχέα ἐς θάλασσαν κατήκουσα Ἀβύδῳ
[7, 34]	ἔρδεσκε. ~ἐς ταύτην ὦν τὴν	ἀκτὴν	ἐξ Ἀβύδου ὁρμώμενοι ἐγεφύρουν τοῖσι
[7, 25]	δὲ ὦν πλεῖστον ἐς Λευκὴν	ἀκτὴν	καλεομένην τῆς Θρηίκης ἀγίνεον, οἳ
[7, 188]	τε πόλιος ἐόντα καὶ Σηπιάδος	ἀκτῆς,	αἱ μὲν δὴ πρῶται τῶν
[7, 183]	τε πόλιος ἐόντα καὶ Σηπιάδος	ἀκτῆς.	~μέχρι μέν νυν τούτου τοῦ
[7, 195]	μιῇ Ἀρίδωλις πλέων ἥλω, τύραννος	Ἀλαβάνδων	τῶν ἐν Καρίῃ, ἐν ἑτέρῃ
[7, 79]	Κόλχων ἦρχε Φαρανδάτης ὁ Τεάσπιος.	Ἀλαρόδιοι	δὲ καὶ Σάσπειρες κατά περ
[7, 229]	μέν νυν ἢ μοῦνον Ἀριστόδημον	ἀλγήσαντα	ἀπονοστῆσαι ἐς Σπάρτην ἢ καὶ
[7, 104]	μαχόμενοι οὐδαμῶν εἰσι κακίονες ἀνδρῶν,	ἁλέες	δὲ ἄριστοι ἀνδρῶν ἁπάντων. ἐλεύθεροι
[7, 225]	ἵζοντο ἐπὶ τὸν κολωνὸν πάντες	ἁλέες	οἱ ἄλλοι πλὴν Θηβαίων. ὁ
[7, 211]	καὶ ὅκως ἐντρέψειαν τὰ νῶτα,	ἁλέες	φεύγεσκον δῆθεν, οἱ δὲ βάρβαροι
[7, 175]	ἐβουλεύοντο πρὸς τὰ λεχθέντα ἐξ	Ἀλεξάνδρου	τῇ τε στήσονται τὸν πόλεμον
[7, 173]	ἐνθαῦτα· (ἀπικόμενοι γὰρ ἄγγελοι παρὰ	Ἀλεξάνδρου	τοῦ Ἀμύντεω ἀνδρὸς Μακεδόνος συνεβούλευόν
[7, 207]	αὐτῶν ὀλίγων στρατὸν τὸν Μήδων	ἀλέξασθαι.	~ταῦτα βουλευομένων σφέων, ἔπεμπε Ξέρξης
[7, 225]	(ἐν τούτῳ σφέας τῷ χώρῳ	ἀλεξομένους	μαχαίρῃσι, τοῖσι αὐτῶν ἐτύγχανον ἔτι
[7, 30]	παραμειβόμενος καὶ λίμνην ἐκ τῆς	ἅλες	γίνονται, ἀπίκετο ἐς Κολοσσὰς πόλιν
[7, 6]	οἵ τε Πεισιστρατίδαι καὶ οἱ	Ἀλευάδαι	γνώμας ἀποδεικνύμενοι. ~ὡς δὲ ἀνεγνώσθη
[7, 172]	οὔ σφι ἥνδανε τὰ οἱ	Ἀλευάδαι	ἐμηχανῶντο. ἐπείτε γὰρ ἐπύθοντο τάχιστα
[7, 6]	λόγων ἐχόμενοι τῶν καὶ οἱ	Ἀλευάδαι,	καὶ δή τι πρὸς τούτοισι
[7, 6]	ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα· οἱ δὲ	Ἀλευάδαι	οὗτοι ἦσαν Θεσσαλίης βασιλέες. τοῦτο
[7, 6]	ἀπὸ τῆς Θεσσαλίης παρὰ τῶν	Ἀλευαδέων	ἀπιγμένοι ἄγγελοι ἐπεκαλέοντο βασιλέα πᾶσαν
[7, 130]	δὲ ἔχοντα ἔλεγε ἐς τοὺς	Ἀλεύεω	παῖδας, ὅτι πρῶτοι Ἑλλήνων ἐόντες
[7, 119]	ἐν τῇσι πόλισι οἱ ἀστοὶ	ἄλευρά	τε καὶ ἄλφιτα ἐποίευν πάντες
[7, 102]	Δημάρητος, ἔλεγε τάδε. βασιλεῦ, ἐπειδὴ	ἀληθείῃ	διαχρήσασθαι πάντως κελεύεις ταῦτα λέγοντα
[7, 234]	εἶς ἀγαθός. τεκμαίρομαι δὲ τῇ	ἀληθείῃ·	ὅσα γὰρ εἶπας, ἅπαντα ἀπέβη
[7, 104]	ὦ βασιλεῦ, ἀρχῆθεν ἠπιστάμην ὅτι	ἀληθείῃ	χρεώμενος οὐ φίλα τοι ἐρέω·
[7, 101]	ἢ ἡδονῇ; ὁ δέ μιν	ἀληθείῃ	χρήσασθαι ἐκέλευε, φὰς οὐδέν οἱ
[7, 101]	δὲ ὑπολαβὼν ἔφη βασιλεῦ, κότερα	ἀληθείῃ	χρήσωμαι πρὸς σὲ ἢ ἡδονῇ;
[7, 209]	πρήγματα ταῦτα· ἐμοὶ γὰρ τὴν	ἀληθείην	ἀσκέειν ἀντία σεῦ βασιλεῦ ἀγὼν
[7, 139]	τῇ γέ μοι φαίνεται εἶναι	ἀληθὲς	οὐκ ἐπισχήσω. (εἰ Ἀθηναῖοι καταρρωδήσαντες
[7, 139]	Ἑλλάδος οὐκ ἂν ἁμαρτάνοι τὸ	ἀληθές.	οὗτοι γὰρ ἐπὶ ὁκότερα τῶν
[7, 9]	ἄλλα λέγων ἐπίκεο ἄριστα καὶ	ἀληθέστατα,	καὶ Ἴωνας τοὺς ἐν τῇ
[7, 233]	ἆσσον τῶν βαρβάρων, λέγοντες τὸν	ἀληθέστατον	τῶν λόγων, ὡς καὶ μηδίζουσι
[7, 104]	ἠνάγκασας λέγειν τῶν λόγων τοὺς	ἀληθεστάτους,	ἔλεγον τὰ κατήκοντα Σπαρτιήτῃσι. (καίτοι
[7, 23]	πολλὸς ἐφοίτα ἐκ τῆς Ἀσίης	ἀληλεσμένος.	~ὡς μὲν ἐμὲ συμβαλλόμενον εὑρίσκειν,
[7, 236]	ἀξιόμαχοί τοι γίνονται οἱ ἀντίπαλοι·	ἁλὴς	δὲ ἐὼν ὁ ναυτικὸς στρατὸς
[7, 157]	ἐλευθεροῦσι τὴν Ἑλλάδα καὶ συνελευθέρου.	ἁλὴς	μὲν γὰρ γενομένη πᾶσα ἡ
[7, 127]	μέχρι Λυδίεώ τε ποταμοῦ καὶ	Ἁλιάκμονος,	οἳ οὐρίζουσι γῆν τὴν Βοττιαιίδα
[7, 137]	Ἀνήριστον τὸν Σπερθίεω, ὃς εἷλε	Ἁλιέας	τοὺς ἐκ Τίρυνθος ὁλκάδι καταπλώσας
[7, 12]	ἄγειν ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα, προείπας	ἁλίζειν	Πέρσας στρατόν; οὔτε ὦν μεταβουλευόμενος
[7, 134]	δὲ καὶ συμφορῇ χρεωμένων Λακεδαιμονίων,	ἁλίης	τε πολλάκις συλλεγομένης καὶ κήρυγμα
[7, 99]	ἔθνος ἀποφαίνω πᾶν ἐὸν Δωρικόν,	Ἁλικαρνησσέας	μὲν Τροιζηνίους, τοὺς δὲ ἄλλους
[7, 99]	μητρόθεν δὲ Κρῆσσα. ἡγεμόνευε δὲ	Ἁλικαρνησσέων	τε καὶ Κῴων καὶ Νισυρίων
[7, 99]	ἦν Λυγδάμιος, γένος δὲ ἐξ	Ἁλικαρνησσοῦ	τὰ πρὸς πατρός, τὰ μητρόθεν
[7, 235]	τοι μὴ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος	ἁλισκομένης	ὑπὸ τοῦ πεζοῦ βοηθέωσι ταύτῃ.
[7, 141]	ἀδάμαντι πελάσσας. τῶν ἄλλων γὰρ	ἁλισκομένων	ὅσα Κέκροπος οὖρος ἐντὸς ἔχει
[7, 139]	ἀλλ᾽ ὑπ᾽ ἀναγκαίης, κατὰ πόλις	ἁλισκομένων	ὑπὸ τοῦ ναυτικοῦ στρατοῦ τοῦ
[7, 197]	δὲ προϊόντος ὀπίσω κατελθόντες ἢν	ἁλίσκωνται	ἐστέλλοντο ἐς τὸ πρυτανήιον· ὡς
[7, 208]	ἔτι ἐὼν ἐν Θεσσαλίῃ ὡς	ἁλισμένη	εἴη ταύτῃ στρατιὴ ὀλίγη, καὶ
[7, 172]	ἐν δὲ τῷ Ἰσθμῷ ἦσαν	ἁλισμένοι	πρόβουλοι τῆς Ἑλλάδος ἀραιρημένοι ἀπὸ
[7, 204]	τοῦ Εὐρυκράτεος τοῦ Πολυδώρου τοῦ	Ἀλκαμένεος	τοῦ Τηλέκλου τοῦ Ἀρχέλεω τοῦ
[7, 10]	οἱ γὰρ ἄνδρες λέγονται εἶναι	ἄλκιμοι,	πάρεστι δὲ καὶ σταθμώσασθαι, εἰ
[7, 140]	χέρες, οὔτε τι μέσσης λείπεται,	ἀλλ᾽	ἄζηλα πέλει· κατὰ γάρ μιν
[7, 10]	εἰ μὴ παραυτίκα δοκέοντα εἶναι,	ἀλλ᾽	ἀνὰ χρόνον ἐξεύροι τις ἄν.
[7, 203]	τὸν ἐπιόντα ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα	ἀλλ᾽	ἄνθρωπον, εἶναι δὲ θνητὸν οὐδένα
[7, 9]	μηδὲν ἀπείρητον· αὐτόματον γὰρ οὐδέν,	ἀλλ᾽	ἀπὸ πείρης πάντα ἀνθρώποισι φιλέει
[7, 141]	τοι ἄπιμεν ἐκ τοῦ ἀδύτου,	ἀλλ᾽	αὐτοῦ τῇδε μενέομεν ἔστ᾽ ἂν
[7, 209]	τε καὶ ἀπολέοντες κατὰ δύναμιν·	ἀλλ᾽	αὐτῷ γελοῖα γὰρ ἐφαίνοντο ποιέειν,
[7, 10]	πρὸς τοῦ ἑτέρου κακὸς εἶναι.	(ἀλλ᾽	εἰ δὴ δεῖ γε πάντως
[7, 159]	ὅκως τὴν ἡγεμονίην τοι παραδώσομεν,	ἀλλ᾽	εἰ μὲν βούλεαι βοηθέειν τῇ
[7, 5]	οὐ δοῦναι δίκην τῶν ἐποίησαν.	ἀλλ᾽	εἰ τὸ μὲν νῦν ταῦτα
[7, 53]	μεγάλα τε καὶ πολλοῦ ἄξια,	ἀλλ᾽	εἷς τε ἕκαστος καὶ οἱ
[7, 149]	ἀνασχέσθαι τῶν Σπαρτιητέων τὴν πλεονεξίην,	ἀλλ᾽	ἑλέσθαι μᾶλλον ὑπὸ τῶν βαρβάρων
[7, 176]	στεινότατον τῆς χώρης τῆς ἄλλης,	ἀλλ᾽	ἔμπροσθέ τε Θερμοπυλέων καὶ ὄπισθε,
[7, 126]	Ἀχελῴου ἐν τῇ ἐπιλοίπῳ ἠπείρῳ,	ἀλλ᾽	ἐν τῇ μεταξὺ τούτων τῶν
[7, 164]	ἐπετράπετο, παρεὸν κατασχέσθαι οὐκ ἠθέλησε,	ἀλλ᾽	ἐπεὶ οἱ Ἕλληνες ἐπεκράτησαν τῇ
[7, 160]	ἡγεμόνα καὶ νεῶν πολλὸν πλεύνων.	ἀλλ᾽	ἐπείτε ὑμῖν ὁ λόγος οὕτω
[7, 108]	ὕδωρ παρέχων τῷ Ξέρξεω στρατῷ	ἀλλ᾽	ἐπέλιπε. (ἡ δὲ χώρη αὕτη
[7, 127]	οὐκ ἀντέχρησε τῇ στρατιῇ πινόμενος	ἀλλ᾽	ἐπέλιπε. ~Ξέρξης δὲ ὁρέων ἐκ
[7, 214]	Ὀνήτῃ τε καὶ Κορυδαλλῷ ἀργύριον	ἀλλ᾽	ἐπὶ Ἐπιάλτῃ τῷ Τρηχινίῳ, πάντως
[7, 214]	τῇ χώρῃ πολλὰ ὡμιληκὼς εἴη·	ἀλλ᾽	Ἐπιάλτης γὰρ ἐστὶ ὁ περιηγησάμενος
[7, 58]	τότε τῇ στρατιῇ τὸ ῥέεθρον	ἀλλ᾽	ἐπιλιπόντα, τοῦτον τὸν ποταμὸν διαβάς,
[7, 28]	μὴ εἰδέναι τὴν ἐμεωυτοῦ οὐσίην,	ἀλλ᾽	ἐπιστάμενός τοι ἀτρεκέως καταλέξω. (ἐπείτε
[7, 158]	ὑμέων κυρήσας οὐκ ὁμοιώσομαι ὑμῖν,	ἀλλ᾽	ἕτοιμος εἰμὶ βοηθέειν παρεχόμενος διηκοσίας
[7, 130]	ἄλλη ἐξήλυσις ἐς θάλασσαν κατήκουσα,	ἀλλ᾽	ἥδε αὐτή· ὄρεσι γὰρ περιεστεφάνωται
[7, 16]	οὐκ οἶά τε αὐτὸ παρατρέψαι,	ἀλλ᾽	ἤδη δεῖ ἐμὲ ἐν κοίτῃ
[7, 10]	διέφθειραν. (οὔκων ἀμφοτέρῃ σφι ἐχώρησε.	ἀλλ᾽	ἢν τῇσι νηυσὶ ἐμβάλωσι καὶ
[7, 181]	(ὡς δὲ πεσὼν οὐκ ἀπέθανε	ἀλλ᾽	ἦν ἔμπνοος, οἱ Πέρσαι, οἵ
[7, 105]	καὶ οὐκ ἐποιήσατο ὀργὴν οὐδεμίαν,	ἀλλ᾽	ἠπίως αὐτὸν ἀπεπέμψατο. τούτῳ δὲ
[7, 140]	μέλαν κέχυται, προϊδὸν κακότητος ἀνάγκας.	ἀλλ᾽	ἴτον ἐξ ἀδύτοιο, κακοῖς δ᾽
[7, 231]	εἶχε ὁ τρέσας Ἀριστόδημος καλεόμενος.	ἀλλ᾽	ὃ μὲν ἐν τῇ ἐν
[7, 190]	ἄλλα τε ἄφατα χρήματα περιεβάλετο.	ἀλλ᾽	ὃ μὲν τἆλλα οὐκ εὐτυχέων
[7, 8]	στρατεύεσθαι ἐπὶ τοὺς ἄνδρας τούτους.	ἀλλ᾽	ὃ μὲν τετελεύτηκε καὶ οὐκ
[7, 10]	σοφίῃ οἰκηίῃ αὐτὸς ταῦτα συμβάλλομαι,	ἀλλ᾽	οἷον κοτὲ ἡμέας ὀλίγου ἐδέησε
[7, 148]	δίκαιον γίνεσθαι τὴν ἡγεμονίην ἑωυτῶν·	ἀλλ᾽	ὅμως σφίσι ἀποχρᾶν κατὰ τὸ
[7, 16]	ἐῶντά σε καταλύειν τὸν στόλον.	(ἀλλ᾽	οὐδὲ ταῦτα ἐστι, ὦ παῖ,
[7, 11]	ὅτι εἰ ἡμεῖς ἡσυχίην ἄξομεν,	ἀλλ᾽	οὐκ ἐκεῖνοι, ἀλλὰ καὶ μάλα
[7, 143]	χρηστήριον συλλαμβάνοντι κατὰ τὸ ὀρθόν,	ἀλλ᾽	οὐκ ἐς Ἀθηναίους· παρασκευάζεσθαι ὦν
[7, 17]	Ἑλλάδα ὡς δὴ κηδόμενος αὐτοῦ	ἀλλ᾽	οὔτε ἐς τὸ μετέπειτα οὔτε
[7, 139]	ὑπὸ τῶν συμμάχων οὐκ ἑκόντων	ἀλλ᾽	ὑπ᾽ ἀναγκαίης, κατὰ πόλις ἁλισκομένων
[7, 230]	τὴν μάχην γινομένην οὐκ ἐθελῆσαι,	ἀλλ᾽	ὑπομείναντα ἐν τῇ ὁδῷ περιγενέσθαι,
[7, 141]	πολλὸν ἀπ᾽ ἠπείρου στρατὸν ἥσυχος,	ἀλλ᾽	ὑποχωρεῖν νῶτον ἐπιστρέψας· ἔτι τοι
[7, 96]	εἵποντο δὲ ὡς οὐ στρατηγοὶ	ἀλλ᾽	ὥσπερ οἱ ἄλλοι στρατευόμενοι δοῦλοι·
[7, 12]	οὔτε ὁ συγγνωσόμενός τοι πάρα·	ἀλλ᾽	ὥσπερ τῆς ἡμέρης ἐβουλεύσαο ποιέειν,
[7, 143]	οἱ οἰκήτορες ἀμφ᾽ αὐτῇ τελευτήσειν·	(ἀλλὰ	γὰρ ἐς τοὺς πολεμίους τῷ
[7, 4]	Πέρσῃσι Ξέρξεα Δαρεῖος ὁρμᾶτο στρατεύεσθαι.	ἀλλὰ	γὰρ μετὰ ταῦτά τε καὶ
[7, 229]	ἕτερα ποιέειν οὐκ ἐθελῆσαι ὁμοφρονέειν,	ἀλλὰ	γνώμῃ διενειχθέντας Εὔρυτον μέν, πυθόμενον
[7, 10]	ἔστι τὴν ἀμείνω αἱρεόμενον ἑλέσθαι,	ἀλλὰ	δεῖ τῇ εἰρημένῃ χρᾶσθαι, λεχθεισέων
[7, 111]	ὑπήκοοι ἐγένοντο, ὅσον ἡμεῖς ἴδμεν,	ἀλλὰ	διατελεῦσι τὸ μέχρι ἐμεῦ αἰεὶ
[7, 107]	μὴ δειλίῃ δόξειε περιεῖναι βασιλέι,	ἀλλὰ	διεκαρτέρεε ἐς τὸ ἔσχατον. (ὡς
[7, 9]	καὶ μεγάλα ἀδικήσαντα Πέρσας οὐδέν,	ἀλλὰ	δύναμιν προσκτᾶσθαι βουλόμενοι, καταστρεψάμενοι δούλους
[7, 36]	ὅπλα, οὐκέτι χωρὶς ἑκάτερα τάξαντες,	ἀλλὰ	δύο μὲν λευκολίνου δασάμενοι ἐς
[7, 143]	σύμπαν εἰπεῖν οὐδὲ χεῖρας ἀνταείρεσθαι,	ἀλλὰ	ἐκλιπόντας χώρην τὴν Ἀττικὴν ἄλλην
[7, 10]	τοιοῦτον ἀπικέσθαι μηδεμιῆς ἀνάγκης ἐούσης,	ἀλλὰ	ἐμοὶ πείθευ. νῦν μὲν τὸν
[7, 158]	τάδε ἅπαντα ὑπὸ βαρβάροισι νέμεται.	(ἀλλὰ	εὖ γὰρ ἡμῖν καὶ ἐπὶ
[7, 29]	αἱ τετρακόσιαι μυριάδες ἑπτὰ χιλιάδων,	ἀλλὰ	ᾖ τοι ἀπαρτιλογίη ὑπ᾽ ἐμέο
[7, 8]	παρὰ Μήδων, Κύρου κατελόντος Ἀστυάγεα·	ἀλλὰ	θεός τε οὕτω ἄγει καὶ
[7, 52]	ποιήσειν. οὕτω μηδὲ τοῦτο φοβέο,	ἀλλὰ	θυμὸν ἔχων ἀγαθὸν σῶζε οἶκόν
[7, 153]	Γέλην, ἔχων οὐδεμίαν ἀνδρῶν δύναμιν	ἀλλὰ	ἱρὰ τούτων τῶν θεῶν· ὅθεν
[7, 11]	ἡσυχίην ἄξομεν, ἀλλ᾽ οὐκ ἐκεῖνοι,	ἀλλὰ	καὶ μάλα στρατεύσονται ἐπὶ τὴν
[7, 135]	συμβουλεύοις ἡμῖν περὶ αὐτῆς μάχεσθαι,	ἀλλὰ	καὶ πελέκεσι” ~ταῦτα μὲν Ὑδάρνεα
[7, 9]	εἶς τῶν γενομένων Περσέων ἄριστος	ἀλλὰ	καὶ τῶν ἐσομένων, ὃς τά
[7, 139]	βαλόντα ἔπεισε ἐκλιπεῖν τὴν Ἑλλάδα,	ἀλλὰ	καταμείναντες ἀνέσχοντο τὸν ἐπιόντα ἐπὶ
[7, 222]	καὶ τοὺς μετ᾽ αὐτοῦ ἀπαλλάξεσθαι,	ἀλλὰ	καταμείναντες συναπέθανον. ἐστρατήγεε δὲ αὐτῶν
[7, 187]	ῥέεθρα τῶν ποταμῶν ἔστι ὧν,	ἀλλὰ	μᾶλλον ὅκως τὰ σιτία ἀντέχρησε
[7, 139]	σφετέρην, ἢ καὶ μὴ ἐκλιπόντες	ἀλλὰ	μείναντες ἔδοσαν σφέας αὐτοὺς Ξέρξῃ,
[7, 104]	οὐδὲν πλῆθος ἀνθρώπων ἐκ μάχης,	ἀλλὰ	μένοντας ἐν τῇ τάξι ἐπικρατέειν
[7, 210]	πέμπτῃ δέ, ὡς οὐκ ἀπαλλάσσοντο	ἀλλά	οἱ ἐφαίνοντο ἀναιδείῃ τε καὶ
[7, 235]	οὔτι τὸν σὸν στόλον προειδώς,	ἀλλὰ	πάντα ὁμοίως φοβεόμενος ἀνδρῶν στόλον.
[7, 103]	ἂν Ἕλληνας Πέρσῃσι μούνοισι μάχεσθαι.	(ἀλλὰ	παρ᾽ ἡμῖν μὲν μούνοισι τοῦτο
[7, 150]	ἄλλοισι τιμωρέοντας ἡμῖν ἀντιξόους γίνεσθαι,	ἀλλὰ	παρ᾽ ὑμῖν αὐτοῖσι ἡσυχίην ἔχοντας
[7, 49]	αὐτὸν δεῖ εἶναι τὸν λιμένα,	ἀλλὰ	παρὰ πᾶσαν τὴν ἤπειρον παρ᾽
[7, 102]	περὶ πάντων τούσδε τοὺς λόγους	ἀλλὰ	περὶ Λακεδαιμονίων μούνων, πρῶτα μὲν
[7, 168]	οὐδὲ νέας ἐλαχίστας παρασχόντες ἂν	ἀλλὰ	πλείστας μετά γε Ἀθηναίους, οὐκ
[7, 186]	ἀνδρῶν οὐ δοκέω εἶναι ἐλάσσονας	ἀλλὰ	πλεῦνας. (καὶ δή σφεας ποιέω
[7, 11]	(οὔκων ἐξαναχωρέειν οὐδετέροισι δυνατῶς ἔχει,	ἀλλὰ	ποιέειν ἢ παθεῖν πρόκειται ἀγών,
[7, 157]	οὐκὶ ἥξει παρὰ σέ γε,	ἀλλὰ	πρὸ τούτου φύλαξαι· βοηθέων γὰρ
[7, 153]	τοῦ ἅπαντος ἀνδρὸς νενόμικα γίνεσθαι,	ἀλλὰ	πρὸς ψυχῆς τε ἀγαθῆς καὶ
[7, 103]	ἔστι γε μὲν οὐ πολλὸν	ἀλλὰ	σπάνιον· εἰσὶ γὰρ Περσέων τῶν
[7, 104]	τὸν σώφρονα εὐνοίην φαινομένην διωθέεσθαι,	ἀλλὰ	στέργειν μάλιστα. (ἐγὼ δὲ οὔτε
[7, 161]	Ἑλλὰς ἀπέπεμψε ἡμέας πρὸς σέ,	ἀλλὰ	στρατιῆς. σὺ δὲ ὅκως μὲν
[7, 8]	ἥλιος ὅμουρον ἐοῦσαν τῇ ἡμετέρῃ,	ἀλλὰ	σφέας πάσας ἐγὼ ἅμα ὑμῖν
[7, 211]	ἐφέροντο τῆς στρατιῆς τῆς Μηδικῆς	ἀλλὰ	τὰ αὐτά, ἅτε ἐν στεινοπόρῳ
[7, 171]	ἐν Ὀλυμπίῃ τοὺς πολλοὺς ἀνδριάντας.	~ἀλλὰ	τὰ μὲν κατὰ Ρηγίνους τε
[7, 205]	γόνου, Δωριέος τε οὐκέτι ἐόντος	ἀλλὰ	τελευτήσαντος καὶ τούτου ἐν Σικελίῃ,
[7, 16]	τοῦτο τοιοῦτο οἷον ἐγὼ διαιρέω,	ἀλλά	τι τοῦ θείου μετέχον, σὺ
[7, 168]	δουλεύσουσι τῇ πρώτῃ τῶν ἡμερέων·	ἀλλὰ	τιμωρητέον εἴη ἐς τὸ δυνατώτατον.
[7, 84]	πλὴν οὐ πάντα παρείχετο ἵππον,	ἀλλὰ	τοσάδε μοῦνα, Πέρσαι μὲν τὴν
[7, 133]	χώρη καὶ ἡ πόλις ἐδηιώθη.	ἀλλὰ	τοῦτο οὐ διὰ ταύτην τὴν
[7, 159]	ὑπὸ Γέλωνός τε καὶ Συρηκοσίων.	ἀλλὰ	τούτου μὲν τοῦ λόγου μηκέτι
[7, 164]	εἶναι καὶ δεινοῦ ἐπιόντος οὐδενὸς	ἀλλὰ	ὑπὸ δικαιοσύνης ἐς μέσον Κῴοισι
[7, 119]	λαβόντες οὕτω ἀπελαύνεσκον, λείποντες οὐδὲν	ἀλλὰ	φερόμενοι. ~ἔνθα δὴ Μεγακρέοντος ἀνδρὸς
[7, 143]	οὕτω μιν δοκέειν ἠπίως χρησθῆναι,	ἀλλὰ	ὧδε ὦ σχετλίη Σαλαμίς” ἀντὶ
[7, 25]	καταβάλλειν ἐκέλευε ἵνα ἐπιτηδεότατον εἴη,	ἄλλα	ἄλλῃ ἀγινέοντας ὁλκάσι τε καὶ
[7, 142]	καὶ ταύτας παραρτέεσθαι ἐκέλευον τὰ	ἄλλα	ἀπέντας. τοὺς ὦν δὴ τὰς
[7, 65]	ἐσκευασμένοι ἦσαν Μηδικοῖσι, τὰ δὲ	ἄλλα	κατά περ Βάκτριοι. Ἀρίων δὲ
[7, 93]	ἑβδομήκοντα παρείχοντο νέας, τὰ μὲν	ἄλλα	κατά περ Ἕλληνες ἐσταλμένοι, εἶχον
[7, 90]	ἄλλοι εἶχον κιθῶνας, τὰ δὲ	ἄλλα	κατά περ Ἕλληνες. τούτων δὲ
[7, 62]	(Κίσσιοι δὲ στρατευόμενοι τὰ μὲν	ἄλλα	κατά περ Πέρσαι ἐσκευάδατο, ἀντὶ
[7, 9]	τῶν ἐσομένων, ὃς τά τε	ἄλλα	λέγων ἐπίκεο ἄριστα καὶ ἀληθέστατα,
[7, 168]	εὐπρόσωπα· ἐπεὶ δὲ ἔδει βοηθέειν,	ἄλλα	νοέοντες ἐπλήρωσαν νέας ἑξήκοντα, μόγις
[7, 6]	ταῦτα Ξέρξην· συνέλαβε γὰρ καὶ	ἄλλα	οἱ σύμμαχα γενόμενα ἐς τὸ
[7, 114]	ταῦτα ἐς τὸν ποταμὸν καὶ	ἄλλα	πολλὰ πρὸς τούτοισι ἐν Ἐννέα
[7, 211]	(Λακεδαιμόνιοι δὲ ἐμάχοντο ἀξίως λόγου,	ἄλλα	τε ἀποδεικνύμενοι ἐν οὐκ ἐπισταμένοισι
[7, 190]	θησαυρούς τε τῶν Περσέων εὗρε,	ἄλλα	τε ἄφατα χρήματα περιεβάλετο. ἀλλ᾽
[7, 9]	καὶ Αἰθίοπάς τε καὶ Ἀσσυρίους	ἄλλα	τε ἔθνεα πολλὰ καὶ μεγάλα
[7, 47]	εἰμὶ ὑπόπλεος οὐδ᾽ ἐντὸς ἐμεωυτοῦ,	ἄλλα	τε πολλὰ ἐπιλεγόμενος καὶ δὴ
[7, 227]	ἐν ἡλίῳ. ~ταῦτα μὲν καὶ	ἄλλα	τοιουτότροπα ἔπεα φασὶ Διηνέκεα τὸν
[7, 188]	τῶν νεῶν ὅρμεον πρὸς γῇ,	ἄλλαι	δ᾽ ἐπ᾽ ἐκείνῃσι ἐπ᾽ ἀγκυρέων·
[7, 142]	ἐς τὸν δῆμον, γνῶμαι καὶ	ἄλλαι	πολλαὶ γίνονται διζημένων τὸ μαντήιον
[7, 152]	οἰκήια κακὰ ἐς μέσον συνενείκαιεν	ἀλλάξασθαι	βουλόμενοι τοῖσι πλησίοισι, ἐγκύψαντες ἂν
[7, 236]	τύχῃσι, τῶν νέες νεναυηγήκασι τετρακόσιαι,	ἄλλας	ἐκ τοῦ στρατοπέδου τριηκοσίας ἀποπέμψεις
[7, 170]	(ἀπὸ δὲ Ὑρίης πόλιος τὰς	ἄλλας	οἰκίσαι, τὰς δὴ Ταραντῖνοι χρόνῳ
[7, 235]	συνομοσάντων ἐπὶ σοὶ μάχας ἰσχυροτέρας	ἄλλας	τῶν γενομενέων προσδέκεο ἔσεσθαί τοι.
[7, 191]	Σηπιὰς ἐκείνης τε καὶ τῶν	ἀλλέων	Νηρηίδων. ~ὃ μὲν δὴ τετάρτῃ
[7, 25]	ἐκέλευε ἵνα ἐπιτηδεότατον εἴη, ἄλλα	ἄλλῃ	ἀγινέοντας ὁλκάσι τε καὶ πορθμηίοισι
[7, 176]	Φοίνικα ποταμὸν ἀγχοῦ Ἀνθήλης πόλιος	ἄλλη	ἁμαξιτὸς μούνη. (τῶν δὲ Θερμοπυλέων
[7, 130]	βασιλεῦ, ποταμῷ τούτῳ οὐκ ἔστι	ἄλλη	ἐξήλυσις ἐς θάλασσαν κατήκουσα, ἀλλ᾽
[7, 130]	κατηγεόμενοι, εἰρομένου Ξέρξεω εἰ ἔστι	ἄλλη	ἔξοδος ἐς θάλασσαν τῷ Πηνειῷ,
[7, 147]	αὕτη ἡ γνώμη τῇ γε	ἄλλῃ.	ἐὼν γὰρ ἐν Ἀβύδῳ ὁ
[7, 32]	ἐπὶ γῆς αἴτησιν, τῇ δὲ	ἄλλῃ	πάντῃ. τῶνδε δὲ εἵνεκα τὸ
[7, 119]	σταθμὸν ποιεέσκετο Ξέρξης, ἡ δὲ	ἄλλη	στρατιὴ ἔσκε ὑπαίθριος. (ὡς δὲ
[7, 119]	μετ᾽ ἐκείνου ἐπεποίητο, τῇ δὲ	ἄλλῃ	στρατιῇ τὰ ἐς φορβὴν μοῦνα
[7, 41]	λόγχας ἔχοντες, μετὰ δὲ ἵππος	ἄλλη	χιλίη ἐκ Περσέων ἀπολελεγμένη, μετὰ
[7, 10]	μὴ λεχθεισέων μὲν γνωμέων ἀντιέων	ἀλλήλῃσι	οὐκ ἔστι τὴν ἀμείνω αἱρεόμενον
[7, 9]	ἀγνωμοσύνης καὶ σκαιότητος. ἐπεὰν γὰρ	ἀλλήλοισι	πόλεμον προείπωσι, ἐξευρόντες τὸ κάλλιστον
[7, 129]	Ὄσσα ἀποκληίει συμμίσγοντα τὰς ὑπωρείας	ἀλλήλοισι,	τὰ δὲ πρὸς βορέω ἀνέμου
[7, 9]	δὲ πάντως ἔδεε πολεμέειν πρὸς	ἀλλήλους,	ἐξευρίσκειν χρῆν τῇ ἑκάτεροι εἰσὶ
[7, 145]	τε ἔχθρας καὶ τοὺς κατ᾽	ἀλλήλους	ἐόντας πολέμους· ἦσαν δὲ πρὸς
[7, 175]	Ἀρτεμίσιον. ταῦτα γὰρ ἀγχοῦ τε	ἀλλήλων	ἐστὶ ὥστε πυνθάνεσθαι τὰ κατὰ
[7, 223]	ἔτι πλεῦνες κατεπατέοντο ζωοὶ ὑπ᾽	ἀλλήλων·	ἦν δὲ λόγος οὐδεὶς τοῦ
[7, 46]	τάδε. ὦ βασιλεῦ, ὡς πολλὸν	ἀλλήλων	κεχωρισμένα ἐργάσαο νῦν τε καὶ
[7, 213]	οὗτος ἀπέκτεινε μὲν Ἐπιάλτεα δι᾽	ἄλλην	αἰτίην, τὴν ἐγὼ ἐν τοῖσι
[7, 152]	τινα γνώμην περὶ αὐτῶν ἀποφαίνομαι	ἄλλην	γε ἢ τήν περ αὐτοὶ
[7, 173]	τὸ πεῖθον, ὡς ἐπύθοντο καὶ	ἄλλην	ἐοῦσαν ἐσβολὴν ἐς Θεσσαλοὺς κατὰ
[7, 164]	διὰ δικαιοσύνην, τήν οἱ αὐτὸς	ἄλλην	συνῄδεε ἐοῦσαν, ἔπεμπε· ὃς ἐπὶ
[7, 143]	ἀλλὰ ἐκλιπόντας χώρην τὴν Ἀττικὴν	ἄλλην	τινὰ οἰκίζειν. ~ἑτέρη τε Θεμιστοκλέι
[7, 197]	θύσεσθαι δείσαντες οἴχοντο ἀποδράντες ἐς	ἄλλην	χώρην, χρόνου δὲ προϊόντος ὀπίσω
[7, 176]	τὸ στεινότατον τῆς χώρης τῆς	ἄλλης,	ἀλλ᾽ ἔμπροσθέ τε Θερμοπυλέων καὶ
[7, 163]	τὴν ὁδὸν ἠμέλησε, ὁ δὲ	ἄλλης	εἴχετο. (ἐπείτε γὰρ τάχιστα ἐπύθετο
[7, 235]	δεινοὶ ἔσονταί τοι μὴ τῆς	ἄλλης	Ἑλλάδος ἁλισκομένης ὑπὸ τοῦ πεζοῦ
[7, 235]	βοηθέωσι ταύτῃ. καταδουλωθείσης δὲ τῆς	ἄλλης	Ἑλλάδος ἀσθενὲς ἤδη τὸ Λακωνικὸν
[7, 172]	τι προκατημένους τοσοῦτο πρὸ τῆς	ἄλλης	Ἑλλάδος μούνους πρὸ ὑμέων δεῖ
[7, 97]	ἀπ᾽ ἀμφοτέρων ἀδελφεός, τῆς δὲ	ἄλλης	στρατιῆς ἐστρατήγεον οἱ δύο. τριηκόντεροι
[7, 119]	δὲ παραπλησίως καὶ ἐν τῇσι	ἄλλῃσι	πόλισι οἱ ἐπεστεῶτες ἀπεδείκνυσαν τὸν
[7, 50]	οὔτε λιμῷ ἐντυχόντες οὐδαμόθι οὔτε	ἄλλο	ἄχαρι οὐδὲν παθόντες. τοῦτο μὲν
[7, 209]	ἐν Σπάρτῃ καταστρέψεαι, ἔστι οὐδὲν	ἄλλο	ἔθνος ἀνθρώπων τὸ σὲ βασιλεῦ
[7, 168]	γὰρ σφαλῇ, σφεῖς γε οὐδὲν	ἄλλο	ἢ δουλεύσουσι τῇ πρώτῃ τῶν
[7, 69]	ἰόντες ἐς μάχην, τὸ δὲ	ἄλλο	ἥμισυ μίλτῳ. (Ἀραβίων δὲ καὶ
[7, 149]	καταλάβῃ πρὸς τῷ γεγονότι κακῷ	ἄλλο	πταῖσμα πρὸς τὸν Πέρσην, μὴ
[7, 36]	ἡ ἄχαρις τιμή, τὰς δὲ	ἄλλοι	ἀρχιτέκτονες ἐζεύγνυσαν. ἐζεύγνυσαν δὲ ὧδε,
[7, 132]	Φθιῶται καὶ Θηβαῖοι καὶ οἱ	ἄλλοι	Βοιωτοὶ πλὴν Θεσπιέων τε καὶ
[7, 210]	Ἕλληνας οἱ Μῆδοι, ἔπιπτον πολλοί,	ἄλλοι	δ᾽ ἐπεσήισαν, καὶ οὐκ ἀπηλαύνοντο,
[7, 177]	οἳ μὲν ἐς Θερμοπύλας πεζῇ,	ἄλλοι	δὲ κατὰ θάλασσαν ἐπ᾽ Ἀρτεμίσιον.
[7, 90]	οἱ βασιλέες αὐτῶν, οἱ δὲ	ἄλλοι	εἶχον κιθῶνας, τὰ δὲ ἄλλα
[7, 102]	ἐς μάχην καὶ ἢν οἱ	ἄλλοι	Ἕλληνες πάντες τὰ σὰ φρονέωσι.
[7, 52]	γίνεαι καὶ οἱ συστρατευσάμενοι Δαρείῳ	ἄλλοι	ἐπὶ Σκύθας, ὅτι ἐπὶ τούτοισι
[7, 87]	τῶν ἁρμάτων. οἱ μέν νυν	ἄλλοι	ἱππέες ἐτετάχατο κατὰ τέλεα, Ἀράβιοι
[7, 234]	ἐνθάδε μαχεσαμένοισι· οἵ γε μὲν	ἄλλοι	Λακεδαιμόνιοι τούτοισι μὲν οὐκ ὅμοιοι,
[7, 110]	ὑπ᾽ ἐμεῦ, πλὴν Σατρέων, οἱ	ἄλλοι	πάντες πεζῇ ἀναγκαζόμενοι εἵποντο. ~σάτραι
[7, 225]	τὸν κολωνὸν πάντες ἁλέες οἱ	ἄλλοι	πλὴν Θηβαίων. ὁ δὲ κολωνὸς
[7, 81]	τελέων δὲ καὶ ἐθνέων ἦσαν	ἄλλοι	σημάντορες. ~ἦσαν μὲν δὴ οὗτοι
[7, 96]	οὐ στρατηγοὶ ἀλλ᾽ ὥσπερ οἱ	ἄλλοι	στρατευόμενοι δοῦλοι· ἐπεὶ στρατηγοί γε
[7, 204]	~τούτοισι ἦσαν μέν νυν καὶ	ἄλλοι	στρατηγοὶ κατὰ πόλιας ἑκάστων, ὁ
[7, 206]	Σπαρτιῆται, ἵνα τούτους ὁρῶντες οἱ	ἄλλοι	σύμμαχοι στρατεύωνται μηδὲ καὶ οὗτοι
[7, 153]	εἴρηται· ἐς δὲ τὴν Σικελίην	ἄλλοι	τε ἀπίκατο ἄγγελοι ἀπὸ τῶν
[7, 224]	(καὶ δὴ Περσέων πίπτουσι ἐνθαῦτα	ἄλλοι	τε πολλοὶ καὶ ὀνομαστοί, ἐν
[7, 212]	ἀτραπόν. ὡς δὲ οὐδὲν εὕρισκον	ἀλλοιότερον	οἱ Πέρσαι ἢ τῇ προτεραίῃ
[7, 128]	ποιῆσαι, ἀνέδεξε σημήιον καὶ τοῖσι	ἄλλοισι	ἀνάγεσθαι, καταλιπὼν αὐτοῦ τὸν πεζὸν
[7, 164]	ἐοῦσαν, ἔπεμπε· ὃς ἐπὶ τοῖσι	ἄλλοισι	δικαίοισι τοῖσι ἐξ ἑωυτοῦ ἐργασμένοισι
[7, 239]	καὶ ἐπελέξαντο, ἔπειτα δὲ τοῖσι	ἄλλοισι	Ἕλλησι ἐπέστειλαν. ταῦτα μὲν δὴ
[7, 147]	ἔνθα περ οὗτοι, τοῖσί τε	ἄλλοισι	ἐξηρτυμένοι καὶ σίτῳ; τί δῆτα
[7, 23]	Φοίνικες σοφίην ἔν τε τοῖσι	ἄλλοισι	ἔργοισι ἀποδείκνυνται καὶ δὴ καὶ
[7, 23]	παρεδίδοσαν τὸν αἰεὶ ἐξορυσσόμενον χοῦν	ἄλλοισι	κατύπερθε ἑστεῶσι ἐπὶ βάθρων, οἳ
[7, 229]	ἐβούλοντο νοστῆσαι, ἀποθανεῖν ἅμα τοῖσι	ἄλλοισι,	παρεόν σφι τούτων τὰ ἕτερα
[7, 207]	περὶ ἀπαλλαγῆς. τοῖσι μέν νυν	ἄλλοισι	Πελοποννησίοισι ἐδόκεε ἐλθοῦσι ἐς Πελοπόννησον
[7, 23]	καὶ ἐξέβαλλον. (τοῖσι μέν νυν	ἄλλοισι	πλὴν Φοινίκων καταρρηγνύμενοι οἱ κρημνοὶ
[7, 186]	ἐόντας καὶ μάλα ἐν τοῖσι	ἄλλοισι	πλοίοισι τοῖσι ἅμα πλέουσι τῇ
[7, 238]	(δῆλά μοι πολλοῖσι μὲν καὶ	ἄλλοισι	τεκμηρίοισι, ἐν δὲ καὶ τῷδε
[7, 150]	ἡμετέρους προγόνους στρατεύεσθαι, οὔτε ὑμέας	ἄλλοισι	τιμωρέοντας ἡμῖν ἀντιξόους γίνεσθαι, ἀλλὰ
[7, 23]	δὴ ἐγίνετο καὶ ἐξισοῦτο τοῖσι	ἄλλοισι	τὸ ἔργον. (ἐνθαῦτα λειμών ἐστι,
[7, 232]	ἐπενειχθεῖσαν αἰτίην· ~λέγεται δὲ καὶ	ἄλλον	ἀποπεμφθέντα ἄγγελον ἐς Θεσσαλίην τῶν
[7, 10]	ἐᾷ φρονέειν μέγα ὁ θεὸς	ἄλλον	ἢ ἑωυτόν. (ἐπειχθῆναι μέν νυν
[7, 3]	οὔτε οἰκὸς εἴη οὔτε δίκαιον	ἄλλον	τινὰ τὸ γέρας ἔχειν πρὸ
[7, 83]	ἢ θανάτῳ βιηθεὶς ἢ νούσῳ,	ἄλλος	ἀνὴρ ἀραίρητο, καὶ ἐγίνοντο οὐδαμὰ
[7, 150]	τούτων πέρι λέγουσι· ἔστι δὲ	ἄλλος	λόγος λεγόμενος ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα,
[7, 184]	καὶ Σακέων τριήκοντα ἄνδρες. οὗτος	ἄλλος	ὅμιλος γίνεται τρισμύριοι καὶ ἑξακισχίλιοι
[7, 198]	τούτου δι᾽ ἄλλων εἴκοσι σταδίων	ἄλλος	ποταμός ἐστι ὃς καλέεται Μέλας.
[7, 198]	τούτου διὰ εἴκοσί κου σταδίων	ἄλλος	ποταμὸς τῷ οὔνομα κεῖται Δύρας,
[7, 53]	κρατήσωμεν, οὐ μή τις ἡμῖν	ἄλλος	στρατὸς ἀντιστῇ κοτε ἀνθρώπων. νῦν
[7, 55]	χίλιοι, ἐπὶ δὲ τούτοισι ὁ	ἄλλος	στρατός. καὶ αἱ νέες ἅμα
[7, 200]	ὑπωρείαν τοῦ ὄρεος. ~ἔστι δὲ	ἄλλος	Φοῖνιξ ποταμὸς οὐ μέγας πρὸς
[7, 125]	καὶ λείποντες τὰ σφέτερα ἤθεα	ἄλλου	μὲν οὐδενὸς ἅπτοντο οὔτε ὑποζυγίου
[7, 48]	τὰ ἡμέτερα πρήγματα, στρατοῦ ἂν	ἄλλου	τις τὴν ταχίστην ἄγερσιν ποιέοιτο”
[7, 189]	ἐκ θεοπροπίου ἐπεκαλέσαντο, ἐλθόντος σφι	ἄλλου	χρηστηρίου τὸν γαμβρὸν ἐπίκουρον καλέσασθαι.
[7, 145]	ἦσαν δὲ πρὸς τινὰς καὶ	ἄλλους	ἐγκεκρημένοι, ὁ δὲ ὦν μέγιστος
[7, 129]	τῷ οὐνόματι κατακρατέων ἀνωνύμους τοὺς	ἄλλους	εἶναι ποιέει. τὸ δὲ παλαιὸν
[7, 139]	τοῦ ὁρῶντες ἂν καὶ τοὺς	ἄλλους	Ἕλληνας μηδίζοντας ὁμολογίῃ ἂν ἐχρήσαντο
[7, 99]	Ἁλικαρνησσέας μὲν Τροιζηνίους, τοὺς δὲ	ἄλλους	Ἐπιδαυρίους. ἐς μὲν τοσόνδε ὁ
[7, 60]	τὸν ὀμφαλόν· (ταύτην δὲ ποιήσαντες	ἄλλους	ἐσεβίβαζον ἐς τὸ περιοικοδομημένον, μέχρι
[7, 187]	ἑκάστῃ καὶ πρὸς τριηκοσίους τε	ἄλλους	μεδίμνους καὶ τεσσεράκοντα· γυναιξὶ δὲ
[7, 41]	χρυσέας καὶ πέριξ συνεκλήιον τοὺς	ἄλλους,	οἱ δὲ εἰνακισχίλιοι ἐντὸς τούτων
[7, 145]	τὸν Πέρσην, καὶ ἐς Σικελίην	ἄλλους	πέμπειν παρὰ Γέλωνα τὸν Δεινομένεος
[7, 158]	ἂν αὐτὸς ἔλθοιμι οὔτ᾽ ἂν	ἄλλους	πέμψαιμι” ~ταῦτα ἀκούσας οὔτε ἠνέσχετο
[7, 50]	ἢ μὴ χρεώμενοι γνώμῃσι τοιαύτῃσι	ἄλλους	συμβούλους εἶχον τοιούτους, οὐκ ἄν
[7, 171]	ἐρημωθεῖσαν, ὡς λέγουσι Πραίσιοι, ἐσοικίζεσθαι	ἄλλους	τε ἀνθρώπους καὶ μάλιστα Ἕλληνας,
[7, 181]	στρατιῇ περιέποντες εὖ. τοὺς δὲ	ἄλλους	τοὺς ἔλαβον ἐν τῇ νηὶ
[7, 145]	τῇ Ἑλλάδι καὶ ἐς Κρήτην	ἄλλους,	φρονήσαντες εἴ κως ἕν τε
[7, 205]	τὴν Ἑλλήνων συμμαχίην. οἳ δὲ	ἀλλοφρονέοντες	ἔπεμπον. ~τούτους μὲν τοὺς ἀμφὶ
[7, 158]	ἔσομαι πρὸς τὸν βάρβαρον. ἐπ᾽	ἄλλῳ	δὲ λόγῳ οὔτ᾽ ἂν αὐτὸς
[7, 161]	ὦν ἡγέεσθαι βουλομένοισι οὐκ ἀντιτείνομεν,	ἄλλῳ	δὲ παρήσομεν οὐδενὶ ναυαρχέειν. (μάτην
[7, 10]	οὐ διαγινώσκομεν, ἐπεὰν δὲ παρατρίψωμεν	ἄλλῳ	χρυσῷ, διαγινώσκομεν τὸν ἀμείνω. (ἐγὼ
[7, 141]	ἔπος ἐρέω ἀδάμαντι πελάσσας. τῶν	ἄλλων	γὰρ ἁλισκομένων ὅσα Κέκροπος οὖρος
[7, 198]	ἀναφανῆναι. ἀπὸ δὲ τούτου δι᾽	ἄλλων	εἴκοσι σταδίων ἄλλος ποταμός ἐστι
[7, 101]	πυνθάνομαι σεῦ τε καὶ τῶν	ἄλλων	Ἑλλήνων τῶν ἐμοὶ ἐς λόγους
[7, 154]	τοῦ ἱροφάντεω ἀπόγονος, πολλῶν μετ᾽	ἄλλων	καὶ Αἰνησιδήμου τοῦ Παταίκου ὃς
[7, 187]	αὖ ὑποζυγίων τε καὶ τῶν	ἄλλων	κτηνέων τῶν ἀχθοφόρων καὶ κυνῶν
[7, 203]	αὐτοὶ μὲν ἥκοιεν πρόδρομοι τῶν	ἄλλων,	οἱ δὲ λοιποὶ τῶν συμμάχων
[7, 168]	λέγοντες ἤλπιζον πλέον τι τῶν	ἄλλων	οἴσεσθαι· τά περ ἂν καὶ
[7, 99]	ὁ Κανδαύλεω. ~τῶν μέν νυν	ἄλλων	οὐ παραμέμνημαι ταξιάρχων ὡς οὐκ
[7, 10]	γνώμην ἐπέπαυτο· σιωπώντων δὲ τῶν	ἄλλων	Περσέων καὶ οὐ τολμώντων γνώμην
[7, 8]	ὑπέρ τε ἐκείνου καὶ τῶν	ἄλλων	Περσέων οὐ πρότερον παύσομαι πρὶν
[7, 191]	~σιταγωγῶν δὲ ὁλκάδων καὶ τῶν	ἄλλων	πλοίων διαφθειρομένων οὐκ ἐπῆν ἀριθμός.
[7, 83]	σῖτα δέ σφι, χωρὶς τῶν	ἄλλων	στρατιωτέων, κάμηλοί τε καὶ ὑποζύγια
[7, 129]	ὦν ποταμῶν ἐς αὐτὴν καὶ	ἄλλων	συχνῶν ἐσβαλλόντων, πέντε δὲ τῶν
[7, 125]	ὅ τι κοτὲ ἦν τῶν	ἄλλων	τὸ ἀναγκάζον ἀπεχομένους τοὺς λέοντας
[7, 10]	Μιλήτου τύραννος εἰ ἐπέσπετο τῶν	ἄλλων	τυράννων τῇ γνώμῃ μηδὲ ἠναντιώθη,
[7, 46]	πέφυκε οὔτε τούτων οὔτε τῶν	ἄλλων,	τῷ οὐ παραστήσεται πολλάκις καὶ
[7, 16]	ἐμῇ, εἴ πέρ γε καὶ	ἄλλως	ἐθέλει φανῆναι. (οὐ γὰρ δὴ
[7, 191]	θύοντες, ἔπαυσαν τετάρτῃ ἡμέρῃ, ἢ	ἄλλως	κως αὐτὸς ἐθέλων ἐκόπασε. τῇ
[7, 239]	πυθόμενος ταῦτα ἠθέλησε Λακεδαιμονίοισι ἐξαγγεῖλαι.	(ἄλλως	μὲν δὴ οὐκ εἶχε σημῆναι·
[7, 109]	περίοδον, ἰχθυώδης τε καὶ κάρτα	ἁλμυρή·	ταύτην τὰ ὑποζύγια μοῦνα ἀρδόμενα
[7, 35]	ὡς ἐόντι καὶ θολερῷ καὶ	ἁλμυρῷ	ποταμῷ“ (τήν τε δὴ θάλασσαν
[7, 226]	οὐκ ἐκπλαγέντα τούτοισι εἰπεῖν ἐν	ἀλογίῃ	ποιεύμενον τὸ Μήδων πλῆθος, ὡς
[7, 208]	ἡσυχίην· οὔτε γάρ τις ἐδίωκε	ἀλογίης	τε ἐνεκύρησε πολλῆς· ἀπελθών τε
[7, 173]	ἀπικόμενος δὲ τῆς Ἀχαιίης ἐς	Ἄλον,	ἀποβὰς ἐπορεύετο ἐς Θεσσαλίην, τὰς
[7, 197]	ἀντέσχε εἰ μὴ φλαύρως. ~ἐς	Ἄλον	δὲ τῆς Ἀχαιίης ἀπικομένῳ Ξέρξῃ
[7, 175]	δὲ ἀτραπόν, δι᾽ ἣλωσαν οἱ	ἁλόντες	Ἑλλήνων ἐν Θερμοπύλῃσι, οὐδὲ ᾔδεσαν
[7, 6]	Ὀνομάκριτος ἐξ Ἀθηνέων, ἐπ᾽ αὐτοφώρῳ	ἁλοὺς	ὑπὸ Λάσου τοῦ Ἑρμιονέος ἐμποιέων
[7, 176]	δὲ ἐστὶ ἀγχοτάτω τῆς ὁδοῦ	Ἀλπηνοὶ	οὔνομα· ἐκ ταύτης δὲ ἐπισιτιεῖσθαι
[7, 229]	ὑπὸ Λεωνίδεω καὶ κατεκέατο ἐν	Ἀλπηνοῖσι	ὀφθαλμιῶντες ἐς τὸ ἔσχατον, ἢ
[7, 216]	ὄρεος, λήγει δὲ κατά τε	Ἀλπηνὸν	πόλιν, πρώτην ἐοῦσαν τῶν Λοκρίδων
[7, 176]	Θερμοπυλέων καὶ ὄπισθε, κατὰ τε	Ἀλπηνοὺς	ὄπισθε ἐόντας ἐοῦσα ἁμαξιτὸς μούνη,
[7, 8]	ἡμετέρῳ ἀπικόμενοι, ἐνέπρησαν τά τε	ἄλσεα	καὶ τὰ ἱρά· δεύτερα δὲ
[7, 197]	ταῦτα ἀκούσας ὡς κατὰ τὸ	ἄλσος	ἐγίνετο, αὐτός τε ἔργετο αὐτοῦ
[7, 26]	(οἳ δὲ ἐπείτε διαβάντες τὸν	Ἅλυν	ποταμὸν ὡμίλησαν τῇ Φρυγίῃ, δι᾽
[7, 227]	ἀριστεῦσαι λέγονται Λακεδαιμόνιοι δύο ἀδελφεοί,	Ἀλφεός	τε καὶ Μάρων Ὀρσιφάντου παῖδες.
[7, 119]	οἱ ἀστοὶ ἄλευρά τε καὶ	ἄλφιτα	ἐποίευν πάντες ἐπὶ μῆνας συχνούς·
[7, 75]	δὲ ἐπὶ μὲν τῇσι κεφαλῇσι	ἀλωπεκέας	ἔχοντες ἐστρατεύοντο, περὶ δὲ τὸ
[7, 102]	ψευδόμενός τις ὕστερον ὑπὸ σεῦ	ἁλώσεται,	τῇ Ἑλλάδι πενίη μὲν αἰεί
[7, 8]	Λίβυς. ~Ξέρξης δὲ μετὰ Αἰγύπτου	ἅλωσιν	ὡς ἔμελλε ἐς χεῖρας ἄξεσθαι
[7, 20]	τῆς ἠπείρου. ~ἀπὸ γὰρ Αἰγύπτου	ἁλώσιος	ἐπὶ μὲν τέσσερα ἔτεα πλήρεα
[7, 115]	παραμειβόμενος, καὶ ἀπίκετο ἐς Ἄκανθον,	ἅμα	ἀγόμενος τούτων ἕκαστον τῶν ἐθνέων
[7, 175]	ἐοῦσα τῆς ἐς Θεσσαλίην καὶ	ἅμα	ἀγχοτέρη τῆς ἑωυτῶν· (τὴν δὲ
[7, 91]	εἰσὶ τῶν ἐκ Τροίης ἀποσκεδασθέντων	ἅμα	Ἀμφιλόχῳ καὶ Κάλχαντι. ~λύκιοι δὲ
[7, 55]	ἄλλος στρατός. καὶ αἱ νέες	ἅμα	ἀνήγοντο ἐς τὴν ἀπεναντίον. ἤδη
[7, 8]	(πρῶτα μὲν ἐς Σάρδις ἐλθόντες,	ἅμα	Ἀρισταγόρῃ τῷ Μιλησίῳ δούλῳ δὲ
[7, 51]	ὡς εὖ εἴρηται, τὸ μὴ	ἅμα	ἀρχῇ πᾶν τέλος καταφαίνεσθαι” ~ἀμείβεται
[7, 26]	πάντα τὸν κατ᾽ ἤπειρον μέλλοντα	ἅμα	αὐτῷ Ξέρξῃ πορεύεσθαι στρατόν. (ὃς
[7, 74]	Ἀρταφρένεος ὃς ἐς Μαραθῶνα ἐσέβαλε	ἅμα	Δάτι. ~Θρήικες δὲ ἐπὶ μὲν
[7, 188]	(ταύτην μὲν τὴν εὐφρόνην οὕτω,	ἅμα	δὲ ὄρθρῳ ἐξ αἰθρίης τε
[7, 8]	ἐλάσσονα οὐδὲ φλαυροτέρην παμφορωτέρην τε,	ἅμα	δὲ τιμωρίην τε καὶ τίσιν
[7, 144]	νηυσὶ πανδημεί, τῷ θεῷ πειθομένους,	ἅμα	Ἑλλήνων τοῖσι βουλομένοισι. ~τὰ μὲν
[7, 83]	ἄφθονον ἔχοντες ἐνέπρεπον, ἁρμαμάξας τε	ἅμα	ἤγοντο, ἐν δὲ παλλακὰς καὶ
[7, 43]	φόβος ἐς τὸ στρατόπεδον ἐνέπεσε.	ἅμα	ἡμέρῃ δὲ ἐπορεύετο ἐνθεῦτεν, ἐν
[7, 219]	ἱρὰ ἔφρασε τὸν μέλλοντα ἔσεσθαι	ἅμα	ἠοῖ σφι θάνατον, ἐπὶ δὲ
[7, 219]	ἕκαστοι ἐτράποντο, οἳ δὲ αὐτῶν	ἅμα	Λεωνίδῃ μένειν αὐτοῦ παρεσκευάδατο. ~λέγεται
[7, 8]	δύναμιν Πέρσῃσι· φροντίζων δὲ εὑρίσκω	ἅμα	μὲν κῦδος τε ἡμῖν προσγινόμενον
[7, 26]	τούτῳ ὁ πεζὸς ἅπας συλλελεγμένος	ἅμα	Ξέρξῃ ἐπορεύετο ἐς Σάρδις, ἐκ
[7, 186]	ἐν τοῖσι ἄλλοισι πλοίοισι τοῖσι	ἅμα	πλέουσι τῇ στρατιῇ, τούτους τῶν
[7, 38]	μελεδωνός· τοὺς δὲ τέσσερας ἄγευ	ἅμα	σεωυτῷ, καὶ πρήξας τὰ νοέεις
[7, 38]	πέντε, καί σφεας καταλαμβάνει πάντας	ἅμα	σοὶ στρατεύεσθαι ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα.
[7, 21]	προσετέτακτο, τοῖσι δὲ ἱππαγωγὰ πλοῖα	ἅμα	στρατευομένοισι, τοῖσι δὲ ἐς τὰς
[7, 73]	μεταβάντες δὲ ἐς τὴν Ἀσίην	ἅμα	τῇ χώρῃ καὶ τὸ οὔνομα
[7, 11]	τὴν Ἑλλάδα αὐτοῦ τε μένειν	ἅμα	τῇσι γυναιξί· ἐγὼ δὲ καὶ
[7, 229]	γε μὴ ἐβούλοντο νοστῆσαι, ἀποθανεῖν	ἅμα	τοῖσι ἄλλοισι, παρεόν σφι τούτων
[7, 35]	δὲ ἤκουσα ὡς καὶ στιγέας	ἅμα	τούτοισι ἀπέπεμψε στίξοντας τὸν Ἑλλήσποντον.
[7, 37]	παντελέως πεποιημένη ἀγγέλλετο, ἐνθαῦτα χειμερίσας	ἅμα	τῶ ἔαρι παρεσκευασμένος ὁ στρατὸς
[7, 8]	ἡμετέρῃ, ἀλλὰ σφέας πάσας ἐγὼ	ἅμα	ὑμῖν χώρην θήσω, διὰ πάσης
[7, 200]	τὸν Φοίνικα ποταμὸν στεινότατον ἐστί·	ἁμαξιτὸς	γὰρ μούνη δέδμηται. ἀπὸ δὲ
[7, 176]	τε Ἀλπηνοὺς ὄπισθε ἐόντας ἐοῦσα	ἁμαξιτὸς	μούνη, καὶ ἔμπροσθε κατὰ Φοίνικα
[7, 176]	ποταμὸν ἀγχοῦ Ἀνθήλης πόλιος ἄλλη	ἁμαξιτὸς	μούνη. (τῶν δὲ Θερμοπυλέων τὸ
[7, 194]	Ἕλληνες, μαθόντες αὐτῶν τὴν γινομένην	ἁμαρτάδα,	ἐπαναχθέντες εὐπετέως σφέας εἷλον. ~ἐν
[7, 139]	γενέσθαι τῆς Ἑλλάδος οὐκ ἂν	ἁμαρτάνοι	τὸ ἀληθές. οὗτοι γὰρ ἐπὶ
[7, 194]	εὗρέ οἱ πλέω ἀγαθὰ τῶν	ἁμαρτημάτων	πεποιημένα ἐς οἶκον τὸν βασιλήιον·
[7, 235]	ἔσεσθαί τοι. ἐκεῖνο δὲ ποιήσαντι	ἀμαχητὶ	ὅ τε ἰσθμὸς οὗτος καὶ
[7, 18]	μέλλειν τοὺς ὀφθαλμούς. καὶ ὃς	ἀμβώσας	μέγα ἀναθρώσκει, καὶ παριζόμενος Ξέρξῃ,
[7, 50]	δὲ τῷ ἔργῳ θρασὺς εἴη”	~ἀμείβεται	Ξέρξης τοῖσιδε. Ἀρτάβανε, οἰκότως μὲν
[7, 237]	οὐδὲν τὸ παρεὸν τρῶμα ἀκεῦνται”	~ἀμείβεται	Ξέρξης τοῖσιδε. Ἀχαίμενες, εὖ τε
[7, 52]	ἅμα ἀρχῇ πᾶν τέλος καταφαίνεσθαι”	~ἀμείβεται	πρὸς ταῦτα Ξέρξης Ἀρτάβανε, τῶν
[7, 11]	ταῦτα ἔλεξε, Ξέρξης δὲ θυμωθεὶς	ἀμείβεται	τοῖσιδε. Ἀρτάβανε, πατρὸς εἶς τοῦ
[7, 162]	οὐδὲν ἡμῖν ἐστι λέγειν ταῦτα”	~ἀμείβετο	Γέλων τοῖσιδε. ξεῖνε Ἀθηναῖε, ὑμεῖς
[7, 47]	αὐτῷ εὑρίσκεται ἐών” ~Ξέρξης δὲ	ἀμείβετο	λέγων Ἀρτάβανε, βιοτῆς μέν νυν
[7, 46]	ἑκατοστὸν ἔτος περιέσται” ὁ δὲ	ἀμείβετο	λέγων ἕτερα τούτου παρὰ τὴν
[7, 49]	ταχίστην ἄγερσιν ποιέοιτο” ~ὃ δ᾽	ἀμείβετο	λέγων ὦ βασιλεῦ, οὔτε στρατὸν
[7, 47]	μοι ἀτρεκέως εἰπέ” (ὁ δὲ	ἀμείβετο	λέγων ὦ βασιλεῦ, ὄψις μὲν
[7, 161]	ὁ Ἀθηναίων ἄγγελος τὸν Λακεδαιμονίων	ἀμείβετό	μιν τοῖσιδε. ὦ βασιλεῦ Συρηκοσίων,
[7, 48]	πολεμιώτατα” ~Ξέρξης δὲ πρὸς ταῦτα	ἀμείβετο	τοῖσιδε. δαιμόνιε ἀνδρῶν, κοῖα ταῦτα
[7, 39]	τε ἐθυμώθη ὁ Ξέρξης καὶ	ἀμείβετο	τοῖσιδε. ὦ κακὲ ἄνθρωπε, σὺ
[7, 235]	οἷα βασιλεὺς γενόμενος” ~ὃ δ᾽	ἀμείβετο	ὦ βασιλεῦ, εἰ μὲν δὴ
[7, 190]	χρημάτων τε πλῆθος ἄφθονον. ὥστε	Ἀμεινοκλέι	τῷ Κρητίνεω ἀνδρὶ Μάγνητι γηοχέοντι
[7, 212]	δ᾽ ὑστεραίῃ οἱ βάρβαροι οὐδὲν	ἄμεινον	ἀέθλεον. ἅτε γὰρ ὀλίγων ἐόντων,
[7, 158]	γὰρ ἡμῖν καὶ ἐπὶ τὸ	ἄμεινον	κατέστη. νῦν δὲ ἐπειδὴ περιελήλυθε
[7, 8]	πολλὰ ἐπέπουσι συμφέρεται ἐπὶ τὸ	ἄμεινον.	τὰ μέν νυν Κῦρός τε
[7, 141]	καὶ λέγουσι ὦναξ, χρῆσον ἡμῖν	ἄμεινόν	τι περὶ τῆς πατρίδος, αἰδεσθεὶς
[7, 169]	τὸν θεὸν ἐπειρώτων εἴ σφι	ἄμεινον	τιμωρέουσι γίνεται τῇ Ἑλλάδι. (ἡ
[7, 10]	μέλλεις ἐπ᾽ ἄνδρας στρατεύεσθαι πολλὸν	ἀμείνονας	ἢ Σκύθας, οἳ κατὰ θάλασσάν
[7, 103]	καὶ παρὰ τὴν ἑωυτῶν φύσιν	ἀμείνονες,	καὶ ἴοιεν ἀναγκαζόμενοι μάστιγι ἐς
[7, 10]	ἀντιέων ἀλλήλῃσι οὐκ ἔστι τὴν	ἀμείνω	αἱρεόμενον ἑλέσθαι, ἀλλὰ δεῖ τῇ
[7, 10]	παρατρίψωμεν ἄλλῳ χρυσῷ, διαγινώσκομεν τὸν	ἀμείνω.	(ἐγὼ δὲ καὶ πατρὶ τῷ
[7, 16]	ὦν, ἐπειδὴ τέτραψαι ἐπὶ τὴν	ἀμείνω,	φῄς τοι μετιέντι τὸν ἐπ᾽
[7, 145]	τὴν Ἑλλάδα Ἑλλήνων τῶν τὰ	ἀμείνω	φρονεόντων καὶ διδόντων σφίσι λόγον
[7, 172]	ἀπὸ τῶν πολίων τῶν τὰ	ἀμείνω	φρονεουσέων περὶ τὴν Ἑλλάδα. (ἀπικόμενοι
[7, 228]	ποτε Μῆδοι Σπερχειὸν ποταμὸν κτεῖναν	ἀμειψάμενοι,	μάντιος, ὃς τότε κῆρας ἐπερχομένας
[7, 136]	καὶ πελέκεσι” ~ταῦτα μὲν Ὑδάρνεα	ἀμείψαντο.	ἐνθεῦτεν δὲ ὡς ἀνέβησαν ἐς
[7, 149]	τὰ ῥηθέντα ἐκ τῆς βουλῆς	ἀμείψασθαι	τοῖσιδε· περὶ μὲν σπονδέων ἀνοίσειν
[7, 105]	βασιλεῦ” ~ὃ μὲν δὴ ταῦτα	ἀμείψατο,	Ξέρξης δὲ ἐς γέλωτά τε
[7, 114]	τὸ ζώοντας κατορύσσειν, ἐπεὶ καὶ	Ἄμηστριν	τὴν Ξέρξεω γυναῖκα πυνθάνομαι γηράσασαν
[7, 61]	(καὶ ἄρχοντα παρείχοντο Ὀτάνεα τὸν	Ἀμήστριος	πατέρα τῆς Ξέρξεω γυναικός, ἐκαλέοντο
[7, 165]	τὰ ἑωυτοῦ τέκνα δοὺς ὁμήρους	Ἀμίλκᾳ	ἐπῆγε ἐπὶ τὴν Σικελίην τιμωρέων
[7, 167]	δὴ κατακαυθέντα ἀφανισθῆναι. (ἀφανισθέντι δὲ	Ἀμίλκᾳ	τρόπῳ εἴτε τοιούτῳ ὡς Φοίνικες
[7, 166]	Ἕλληνας τὸν Πέρσην. τὸν δὲ	Ἀμίλκαν	Καρχηδόνιον ἐόντα πρὸς πατρός, μητρόθεν
[7, 165]	τριήκοντα μυριάδας καὶ στρατηγὸν αὐτῶν	Ἀμίλκαν	τὸν Ἄννωνος, Καρχηδονίων ἐόντα βασιλέα,
[7, 166]	Σικελίῃ Γέλωνα καὶ Θήρωνα νικᾶν	Ἀμίλκαν	τὸν Καρχηδόνιον καὶ ἐν Σαλαμῖνι
[7, 167]	ἑλκύσαι τὴν σύστασιν) ὁ δὲ	Ἀμίλκας	ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ μένων
[7, 44]	θηεύμενος δὲ ἱμέρθη τῶν νεῶν	ἅμιλλαν	γινομένην ἰδέσθαι. ἐπεὶ δὲ ἐγένετό
[7, 196]	ἐς Μηλιέας, ἐν Θεσσαλίῃ μὲν	ἅμιλλαν	ποιησάμενος ἵππων τῶν τε ἑωυτοῦ
[7, 44]	Φοίνικες Σιδώνιοι, ἥσθη τε τῇ	ἁμίλλῃ	καὶ τῇ στρατιῇ. ~ὡς δὲ
[7, 160]	με πείσεις ἀσχήμονα ἐν τῇ	ἀμοιβῇ	γενέσθαι. (ὅκου δὲ ὑμεῖς οὕτω
[7, 122]	τὸν Θερμαῖον κόλπον, κάμπτων δὲ	Ἄμπελον	τὴν Τορωναίην ἄκρην παραμείβετο Ἑλληνίδας
[7, 123]	στρατὸς ὁ Ξέρξεω συντάμνων ἀπ᾽	Ἀμπέλου	ἄκρης ἐπὶ Καναστραίην ἄκρην, τὸ
[7, 27]	πλατανίστῳ τῇ χρυσέῃ καὶ τῇ	ἀμπέλῳ·	ὃς καὶ νῦν ἐστι πρῶτος
[7, 198]	παρὰ κόλπον θαλάσσης, ἐν τῷ	ἄμπωτίς	τε καὶ ῥηχίη ἀνὰ πᾶσαν
[7, 168]	μὲν ὑπίσχοντο πέμψειν τε καὶ	ἀμυνέειν,	φράζοντες ὡς οὔ σφι περιοπτέη
[7, 173]	γὰρ ἄγγελοι παρὰ Ἀλεξάνδρου τοῦ	Ἀμύντεω	ἀνδρὸς Μακεδόνος συνεβούλευόν σφι ἀπαλλάσσεσθαι
[7, 64]	εἶχον. τούτους δὲ ἐόντας Σκύθας	Ἀμυργίους	Σάκας ἐκάλεον· οἱ γὰρ Πέρσαι
[7, 143]	πέρ γε ἔμελλον οἱ οἰκήτορες	ἀμφ᾽	αὐτῇ τελευτήσειν· (ἀλλὰ γὰρ ἐς
[7, 218]	δὴ ταῦτα ἐφρόνεον, οἱ δὲ	ἀμφὶ	Ἐπιάλτην καὶ Ὑδάρνεα Πέρσαι Φωκέων
[7, 223]	ἀμφὶ Ξέρξην προσήισαν, καὶ οἱ	ἀμφὶ	Λεωνίδην Ἕλληνες, ὡς τὴν ἐπὶ
[7, 206]	ἀλλοφρονέοντες ἔπεμπον. ~τούτους μὲν τοὺς	ἀμφὶ	Λεωνίδην πρώτους ἀπέπεμψαν Σπαρτιῆται, ἵνα
[7, 223]	(οἵ τε δὴ βάρβαροι οἱ	ἀμφὶ	Ξέρξην προσήισαν, καὶ οἱ ἀμφὶ
[7, 142]	χρησμολόγοι ταύτῃ ταῦτα ἐλάμβανον, ὡς	ἀμφὶ	Σαλαμῖνα δεῖ σφεας ἑσσωθῆναι ναυμαχίην
[7, 228]	ἢ τὸ τοῦ μάντιος ἐπίγραμμα,	Ἀμφικτύονες	εἰσὶ σφέας οἱ ἐπικοσμήσαντες· τὸ
[7, 200]	ἐν τῷ Δήμητρός τε ἱρὸν	Ἀμφικτυονίδος	ἵδρυται καὶ ἕδραι εἰσὶ Ἀμφικτύοσι
[7, 200]	εἰσὶ Ἀμφικτύοσι καὶ αὐτοῦ τοῦ	Ἀμφικτύονος	ἱρόν. ~βασιλεὺς μὲν δὴ Ξέρξης
[7, 213]	φυγόντι ὑπὸ τῶν Πυλαγόρων τῶν	Ἀμφικτυόνων	ἐς τὴν Πυλαίην συλλεγομένων ἀργύριον
[7, 200]	Ἀμφικτυονίδος ἵδρυται καὶ ἕδραι εἰσὶ	Ἀμφικτύοσι	καὶ αὐτοῦ τοῦ Ἀμφικτύονος ἱρόν.
[7, 91]	τῶν ἐκ Τροίης ἀποσκεδασθέντων ἅμα	Ἀμφιλόχῳ	καὶ Κάλχαντι. ~λύκιοι δὲ παρείχοντο
[7, 139]	Ξέρξην. καὶ οὕτω ἂν ἐπ᾽	ἀμφότερα	ἡ Ἑλλὰς ἐγίνετο ὑπὸ Πέρσῃσι.
[7, 10]	θάλασσαν ἑσσωθῆναι, ἢ καὶ κατ᾽	ἀμφότερα·	οἱ γὰρ ἄνδρες λέγονται εἶναι
[7, 16]	ἐθέλειν πείθεσθαι· τά σε καὶ	ἀμφότερα	περιήκοντα ἀνθρώπων κακῶν ὁμιλίαι σφάλλουσι,
[7, 10]	χώρην μοῦνοι Ἀθηναῖοι διέφθειραν. (οὔκων	ἀμφοτέρῃ	σφι ἐχώρησε. ἀλλ᾽ ἢν τῇσι
[7, 82]	καὶ Σμερδομένης ὁ Ὀτάνεω, Δαρείου	ἀμφότεροι	οὗτοι ἀδελφεῶν παῖδες, Ξέρξῃ δὲ
[7, 47]	ἐπιφανεῖσα τοῦ ὀνείρου ὡς βουλόμεθα	ἀμφότεροι	τελευτήσειε, ἐγὼ δ᾽ ἔτι καὶ
[7, 229]	τε καὶ Ἀριστόδημον, παρεὸν αὐτοῖσι	ἀμφοτέροισι	κοινῷ λόγῳ χρησαμένοισι ἢ ἀποσωθῆναι
[7, 156]	διακρίνας. ἐποίεε δὲ ταῦτα τούτους	ἀμφοτέρους	νομίσας δῆμον εἶναι συνοίκημα ἀχαριτώτατον.
[7, 1]	καὶ μᾶλλον ὅρμητο καὶ ἐπ᾽	ἀμφοτέρους	στρατεύεσθαι. ~στελλομένου δὲ Δαρείου ἐπ᾽
[7, 97]	ἐστρατήγεε Ἀχαιμένης Ξέρξεω ἐὼν ἀπ᾽	ἀμφοτέρων	ἀδελφεός, τῆς δὲ ἄλλης στρατιῆς
[7, 161]	τοι ἔμελλε ἔσεσθαι καὶ ὑπὲρ	ἀμφοτέρων	ἀπολογεύμενος· ἐπείτε δὲ ἁπάσης ἀπελαυνόμενος
[7, 57]	ἦν τὰ τοῦ ἔρσενος. τῶν	ἀμφοτέρων	λόγον οὐδένα ποιησάμενος τὸ πρόσω
[7, 10]	τοῖσι Περσέων μενέτω, ἡμέων δὲ	ἀμφοτέρων	παραβαλλομένων τὰ τέκνα, στρατηλάτεε αὐτὸς
[7, 229]	Σπάρτην ἢ καὶ ὁμοῦ σφεων	ἀμφοτέρων	τὴν κομιδὴν γενέσθαι, δοκέειν ἐμοί,
[7, 184]	πλέον ἦν αὐτῶν ἢ ἔλασσον,	ἀν᾽	ὀγδώκοντα ἄνδρας ἐνεῖναι. συνελέχθη δὲ
[7, 103]	κατὰ τρόπον τὸν ἡμέτερον γενοίατ᾽	ἄν,	δειμαίνοντες τοῦτον, καὶ παρὰ τὴν
[7, 50]	ἄλλους συμβούλους εἶχον τοιούτους, οὐκ	ἄν	κοτε εἶδες αὐτὰ ἐς τοῦτο
[7, 238]	ἐθυμώθη ζῶντι Λεωνίδῃ· οὐ γὰρ	ἄν	κοτε ἐς τὸν νεκρὸν ταῦτα
[7, 50]	φερόμενοι πορευόμεθα, τοῦτο δέ, τῶν	ἄν	κου ἐπιβέωμεν γῆν καὶ ἔθνος,
[7, 8]	οἵ τε ἀναίτιοι. (ὑμεῖς δ᾽	ἄν	μοι τάδε ποιέοντες χαρίζοισθε· ἐπεὰν
[7, 203]	θνητόν, ἀπὸ τῆς δόξης πεσεῖν	ἄν.	οἳ δὲ ταῦτα πυνθανόμενοι ἐβοήθεον
[7, 10]	ἀλλ᾽ ἀνὰ χρόνον ἐξεύροι τις	ἄν.	(σοὶ μὲν δὴ ταῦτα ὦ
[7, 229]	κομιδὴν γενέσθαι, δοκέειν ἐμοί, οὐκ	ἄν	σφι Σπαρτιήτας μῆνιν οὐδεμίαν προσθέσθαι·
[7, 180]	οὔνομα ἦν Λέων· τάχα δ᾽	ἄν	τι καὶ τοῦ οὐνόματος ἐπαύροιτο.
[7, 38]	ἔλεγε τάδε. ὦ δέσποτα, χρηίσας	ἄν	τι σεῦ βουλοίμην τυχεῖν, τὸ
[7, 147]	Ἕλληνες ἐόντα λόγου μέζω, οὔτ᾽	ἄν	τι τοὺς πολεμίους μέγα ἐσίναντο,
[7, 8]	προσεκτήσαντο ἔθνεα, ἐπισταμένοισι εὖ οὐκ	ἄν	τις λέγοι. (ἐγὼ δὲ ἐπείτε
[7, 139]	τῆς θαλάσσης. (νῦν δὲ Ἀθηναίους	ἄν	τις λέγων σωτῆρας γενέσθαι τῆς
[7, 47]	ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα, ἢ μετέστης	ἄν	φέρε τοῦτό μοι ἀτρεκέως εἰπέ”
[7, 120]	ἐνόμισε σῖτον αἱρέεσθαι· (παρέχειν γὰρ	ἂν	Ἀβδηρίτῃσι, εἰ καὶ ἄριστον προείρητο
[7, 168]	ἐλαχίστην οὐδὲ νέας ἐλαχίστας παρασχόντες	ἂν	ἀλλὰ πλείστας μετά γε Ἀθηναίους,
[7, 48]	εἶναι τὰ ἡμέτερα πρήγματα, στρατοῦ	ἂν	ἄλλου τις τὴν ταχίστην ἄγερσιν
[7, 158]	οὔτ᾽ ἂν αὐτὸς ἔλθοιμι οὔτ᾽	ἂν	ἄλλους πέμψαιμι” ~ταῦτα ἀκούσας οὔτε
[7, 139]	σωτῆρας γενέσθαι τῆς Ἑλλάδος οὐκ	ἂν	ἁμαρτάνοι τὸ ἀληθές. οὗτοι γὰρ
[7, 146]	ἔωσι πλήρεες, ἀποπέμπειν ἐς τὴν	ἂν	αὐτοὶ ἐθέλωσι χώρην ἀσινέας. ~ἐπιλέγων
[7, 158]	ἐπ᾽ ἄλλῳ δὲ λόγῳ οὔτ᾽	ἂν	αὐτὸς ἔλθοιμι οὔτ᾽ ἂν ἄλλους
[7, 15]	ἐμοὶ ἐντελλόμενον. εὑρίσκω δὲ ὧδ᾽	ἂν	γινόμενα ταῦτα, εἰ λάβοις τὴν
[7, 8]	τινὰ ὑμέων χρήσει παρεῖναι. ὃς	ἂν	δὲ ἔχων ἥκῃ παρεσκευασμένον στρατὸν
[7, 158]	ἁπάσῃ τῇ Ἑλλήνων στρατιῇ, ἔστ᾽	ἂν	διαπολεμήσωμεν, ὑποδέκομαι παρέξειν. (ἐπὶ δὲ
[7, 135]	εἰ γὰρ αὐτῆς πειρήσαιο, οὐκ	ἂν	δόρασι συμβουλεύοις ἡμῖν περὶ αὐτῆς
[7, 103]	ἴδω παντὶ τῷ οἰκότι· κῶς	ἂν	δυναίατο χίλιοι ἢ καὶ μύριοι
[7, 184]	εἰρέθη, τρισχίλια. ἤδη ὦν ἄνδρες	ἂν	εἶεν ἐν αὐτοῖσι τέσσερες μυριάδες
[7, 49]	λιμὸν τέξεσθαι. ἀνὴρ δὲ οὕτω	ἂν	εἴη ἄριστος, εἰ βουλευόμενος μὲν
[7, 9]	ἐόντας ἀναξίους. (καὶ γὰρ δεινὸν	ἂν	εἴη πρῆγμα, εἰ Σάκας μὲν
[7, 187]	ἂν τούτων ὑπὸ πλήθεος οὐδεὶς	ἂν	εἴποι ἀριθμόν. ὥστε οὐδέν μοι
[7, 187]	καὶ παλλακέων καὶ εὐνούχων οὐδεὶς	ἂν	εἴποι ἀτρεκέα ἀριθμόν· οὐδ᾽ αὖ
[7, 104]	σοὶ σέ. (ποιεῦσι γῶν τὰ	ἂν	ἐκεῖνος ἀνώγῃ· ἀνώγει δὲ τὠυτὸ
[7, 103]	ἔγωγε καὶ ἀνισωθέντας πλήθεϊ χαλεπῶς	ἂν	Ἕλληνας Πέρσῃσι μούνοισι μάχεσθαι. (ἀλλὰ
[7, 139]	ἐχρήσαντο πρὸς Ξέρξην. καὶ οὕτω	ἂν	ἐπ᾽ ἀμφότερα ἡ Ἑλλὰς ἐγίνετο
[7, 139]	μεγάλα ἀπέθανον γενναίως. (ἢ ταῦτα	ἂν	ἔπαθον, ἢ πρὸ τοῦ ὁρῶντες
[7, 139]	Ξέρξῃ, κατὰ τὴν θάλασσαν οὐδαμοὶ	ἂν	ἐπειρῶντο ἀντιούμενοι βασιλέι. εἰ τοίνυν
[7, 152]	ἀλλάξασθαι βουλόμενοι τοῖσι πλησίοισι, ἐγκύψαντες	ἂν	ἐς τὰ τῶν πέλας κακὰ
[7, 235]	ἡμῖν σοφώτατος γενόμενος κέρδος μέζον	ἂν	ἔφη εἶναι Σπαρτιήτῃσι κατὰ τῆς
[7, 139]	τοὺς ἄλλους Ἕλληνας μηδίζοντας ὁμολογίῃ	ἂν	ἐχρήσαντο πρὸς Ξέρξην. καὶ οὕτω
[7, 197]	ἐκείνου ἀπογόνοισι ἀέθλους τοιούσδε· (ὃς	ἂν	ᾖ τοῦ γένεος τούτου πρεσβύτατος,
[7, 139]	ἐληλαμένων οὐ δύναμαι πυθέσθαι ἥτις	ἂν	ἦν, βασιλέος ἐπικρατέοντος τῆς θαλάσσης.
[7, 130]	ταχυάλωτον. τὸν γὰρ ποταμὸν πρῆγμα	ἂν	ἦν μοῦνον ἐπεῖναι σφέων ἐπὶ
[7, 139]	τοῦ βαρβάρου, ἐμουνώθησαν, μουνωθέντες δὲ	ἂν	καὶ ἀποδεξάμενοι ἔργα μεγάλα ἀπέθανον
[7, 16]	δὴ ἐπιφοιτήσει γε συνεχέως, φαίην	ἂν	καὶ αὐτὸς θεῖον εἶναι. (εἰ
[7, 168]	τῶν ἄλλων οἴσεσθαι· τά περ	ἂν	καὶ ἐγένετο, ὡς ἐμοὶ δοκέει.
[7, 214]	αἰτίην οἴδαμεν. (εἰδείη μὲν γὰρ	ἂν	καὶ ἐὼν μὴ Μηλιεὺς ταύτην
[7, 141]	ἀλλ᾽ αὐτοῦ τῇδε μενέομεν ἔστ᾽	ἂν	καὶ τελευτήσωμεν” ταῦτα δὲ λέγουσι
[7, 139]	ἔπαθον, ἢ πρὸ τοῦ ὁρῶντες	ἂν	καὶ τοὺς ἄλλους Ἕλληνας μηδίζοντας
[7, 211]	καὶ πατάγῳ ἐπήισαν, οἳ δ᾽	ἂν	καταλαμβανόμενοι ὑπέστρεφον ἀντίοι εἶναι τοῖσι
[7, 139]	διὰ τοῦ Ἰσθμοῦ Πελοποννησίοισι, προδοθέντες	ἂν	Λακεδαιμόνιοι ὑπὸ τῶν συμμάχων οὐκ
[7, 126]	τῆς ἔμπροσθε Εὐρώπης ἴδοι τις	ἂν	λέοντα, οὔτε πρὸς ἑσπέρης τοῦ
[7, 104]	δυοῖσι, ἑκών τε εἶναι οὐδ᾽	ἂν	μουνομαχέοιμι. εἰ δὲ ἀναγκαίη εἴη
[7, 3]	ἄνευ ταύτης τῆς ὑποθήκης βασιλεῦσαι	ἂν	Ξέρξης· ἡ γὰρ Ἄτοσσα εἶχε
[7, 103]	ἀντάξιον, καὶ οὕτω μὲν ὀρθοῖτ᾽	ἂν	ὁ λόγος ὁ παρὰ σέο
[7, 50]	τὸ πᾶν ὁμοίως ἐπιλέγεσθαι, ποιήσειας	ἂν	οὐδαμὰ οὐδέν· κρέσσον δὲ πάντα
[7, 49]	ὅστις γε σύνεσιν ἔχει, μέμφοιτ᾽	ἂν	οὔτε τῶν νεῶν τὸ πλῆθος·
[7, 143]	τὸ ἔπος εἰρημένον ἐόντως, οὐκ	ἂν	οὕτω μιν δοκέειν ἠπίως χρησθῆναι,
[7, 104]	τις ὁ ἐποτρύνων ἀγών, μαχοίμην	ἂν	πάντων ἥδιστα ἑνὶ τούτων τῶν
[7, 103]	δὲ ἐς τὸ ἐλεύθερον οὐκ	ἂν	ποιέοιεν τούτων οὐδέτερα. δοκέω δὲ
[7, 49]	τοσούτῳ τοι γίνεται πολεμιωτέρη ὅσῳ	ἂν	προβαίνῃς ἑκαστέρω, τὸ πρόσω αἰεὶ
[7, 237]	ἔστι δυσμενὴς τῇ σιγῇ, οὐδ᾽	ἂν	συμβουλευομένου τοῦ ἀστοῦ πολιήτης ἀνὴρ
[7, 237]	ἐστὶ εὐμενέστατον πάντων, συμβουλευομένου τε	ἂν	συμβουλεύσειε τὰ ἄριστα. οὕτω ὦν
[7, 147]	μὲν ἀπώλοντο οἱ κατάσκοποι, οὔτ᾽	ἂν	τὰ ἑωυτοῦ πρήγματα προεπύθοντο οἱ
[7, 10]	τῇ γνώμῃ μηδὲ ἠναντιώθη, διέργαστο	ἂν	τὰ Περσέων πρήγματα. καίτοι καὶ
[7, 47]	μὴ ἐναργὴς οὕτω ἐφάνη, εἶχες	ἂν	τὴν ἀρχαίην γνώμην, οὐκ ἐῶν
[7, 139]	μηδεὶς ἠντιοῦτο Ξέρξῃ, κατά γε	ἂν	τὴν ἤπειρον τοιάδε ἐγίνετο· (εἰ
[7, 165]	ὑπὸ Λακεδαιμονίων ὁ Γέλων ἐβοήθησε	ἂν	τοῖσι Ἕλλησι, εἰ μὴ ὑπὸ
[7, 187]	κυνῶν Ἰνδικῶν τῶν ἑπομένων, οὐδ᾽	ἂν	τούτων ὑπὸ πλήθεος οὐδεὶς ἂν
[7, 85]	ἄκρῳ βρόχους ἐχούσας· ὅτευ δ᾽	ἂν	τύχῃ, ἤν τε ἵππου ἤν
[7, 135]	αὐτοῦ ἄνδρες εἶναι ἀγαθοί, ἕκαστος	ἂν	ὑμέων ἄρχοι γῆς Ἑλλάδος δόντος
[7, 162]	ἔχειν τὸ πᾶν ἐθέλετε, οὐκ	ἂν	φθάνοιτε τὴν ταχίστην ὀπίσω ἀπαλλασσόμενοι
[7, 176]	ἐπῆκαν ἐπὶ τὴν ἔσοδον, ὡς	ἂν	χαραδρωθείη ὁ χῶρος, πᾶν μηχανώμενοι
[7, 161]	παρήσομεν οὐδενὶ ναυαρχέειν. (μάτην γὰρ	ἂν	ὧδε πάραλον Ἑλλήνων στρατὸν πλεῖστον
[7, 150]	τῆς Κηφέος θυγατρὸς Ἀνδρομέδης. οὕτω	ἂν	ὦν εἴημεν ὑμέτεροι ἀπόγονοι. οὔτε
[7, 9]	ἔλθοιεν ἡμῖν ἐς μάχην, μάθοιεν	ἂν	ὡς εἰμὲν ἀνθρώπων ἄριστοι τὰ
[7, 170]	Σικελίην καλευμένην ἀποθανεῖν βιαίῳ θανάτῳ.	ἀνὰ	δὲ χρόνον Κρῆτας, θεοῦ σφι
[7, 184]	χιλιάδα τε καὶ τετρακοσίους, ὡς	ἀνὰ	διηκοσίους ἄνδρας λογιζομένοισι ἐν ἑκάστῃ
[7, 106]	ἢ Δαρεῖος ὑπάρχους, πέμπεσκε δὲ	ἀνὰ	πᾶν ἔτος· ὣς δὲ καὶ
[7, 198]	τῷ ἄμπωτίς τε καὶ ῥηχίη	ἀνὰ	πᾶσαν ἡμέρην γίνεται. περὶ δὲ
[7, 156]	αἱ Συρήκουσαι· (αἳ δὲ παραυτίκα	ἀνά	τ᾽ ἔδραμον καὶ ἔβλαστον. τοῦτο
[7, 223]	τοῦ τείχεος ἐφυλάσσετο, οἳ δὲ	ἀνὰ	τὰς προτέρας ἡμέρας ὑπεξιόντες ἐς
[7, 15]	μὲν περιδεὴς γενόμενος τῇ ὄψι	ἀνά	τε ἔδραμε ἐκ τῆς κοίτης
[7, 218]	φύλλων ὑποκεχυμένων ὑπὸ τοῖσι ποσί,	ἀνά	τε ἔδραμον οἱ Φωκέες καὶ
[7, 150]	ἔστι δὲ ἄλλος λόγος λεγόμενος	ἀνὰ	τὴν Ἑλλάδα, ὡς Ξέρξης ἔπεμψε
[7, 153]	Ρόδου καὶ Ἀντιφήμου οὐκ ἐλείφθη.	(ἀνὰ	χρόνον δὲ αὐτοῦ οἱ ἀπόγονοι
[7, 10]	μὴ παραυτίκα δοκέοντα εἶναι, ἀλλ᾽	ἀνὰ	χρόνον ἐξεύροι τις ἄν. (σοὶ
[7, 10]	ἢν μὲν τῇ σὺ λέγεις	ἀναβαίνῃ	βασιλέι τὰ πρήγματα, κτεινέσθων οἱ
[7, 218]	σφέας οἱ Φωκέες ὧδε ἀναβεβηκότας·	ἀναβαίνοντες	γὰρ ἐλάνθανον οἱ Πέρσαι τὸ
[7, 151]	Ἱππονίκου καὶ τοὺς μετὰ τούτου	ἀναβάντας,	Ἀργείους δὲ τὸν αὐτὸν τοῦτον
[7, 152]	ἐς Ἄργος καὶ Ἀργείων ἄγγελοι	ἀναβάντες	ἐς Σοῦσα ἐπειρώτων Ἀρτοξέρξεα περὶ
[7, 137]	παῖδας τῶν ἀνδρῶν τούτων τῶν	ἀναβάντων	πρὸς βασιλέα διὰ τὴν μῆνιν,
[7, 223]	περ ἡ περίοδός τε καὶ	ἀνάβασις.	(οἵ τε δὴ βάρβαροι οἱ
[7, 6]	καὶ διαθέτην χρησμῶν τῶν Μουσαίου,	ἀναβεβήκεσαν,	τὴν ἔχθρην προκαταλυσάμενοι. ἐξηλάσθη γὰρ
[7, 218]	δὲ σφέας οἱ Φωκέες ὧδε	ἀναβεβηκότας·	ἀναβαίνοντες γὰρ ἐλάνθανον οἱ Πέρσαι
[7, 6]	βασιλέες. τοῦτο δὲ Πεισιστρατιδέων οἱ	ἀναβεβηκότες	ἐς Σοῦσα, τῶν τε αὐτῶν
[7, 3]	τούτοισι καὶ Δημάρητος ὁ Ἀρίστωνος	ἀναβεβηκὼς	ἐς Σοῦσα, ἐστερημένος τε τῆς
[7, 100]	(τὰς δὲ νέας οἱ ναύαρχοι	ἀναγαγόντες	ὅσον τε τέσσερα πλέθρα ἀπὸ
[7, 128]	ἀνέδεξε σημήιον καὶ τοῖσι ἄλλοισι	ἀνάγεσθαι,	καταλιπὼν αὐτοῦ τὸν πεζὸν στρατόν.
[7, 10]	ὁδόν, γνόντα ἐπ᾽ οἵους ἄνδρας	ἀναγινώσκεις	στρατεύεσθαι βασιλέα” ~Ἀρτάβανος μὲν ταῦτα
[7, 110]	Σατρέων, οἱ ἄλλοι πάντες πεζῇ	ἀναγκαζόμενοι	εἵποντο. ~σάτραι δὲ οὐδενός κω
[7, 103]	ἑωυτῶν φύσιν ἀμείνονες, καὶ ἴοιεν	ἀναγκαζόμενοι	μάστιγι ἐς πλεῦνας ἐλάσσονες ἐόντες·
[7, 170]	οἳ ὑπὸ Μικύθου τοῦ Χοίρου	ἀναγκαζόμενοι	τῶν ἀστῶν καὶ ἀπικόμενοι τιμωροὶ
[7, 99]	οὐ παραμέμνημαι ταξιάρχων ὡς οὐκ	ἀναγκαζόμενος,	Ἀρτεμισίης δὲ τῆς μάλιστα θῶμα
[7, 125]	κοτὲ ἦν τῶν ἄλλων τὸ	ἀναγκάζον	ἀπεχομένους τοὺς λέοντας τῇσι καμήλοισι
[7, 104]	οὐδ᾽ ἂν μουνομαχέοιμι. εἰ δὲ	ἀναγκαίη	εἴη ἢ μέγας τις ὁ
[7, 139]	πολέμου, μηδιζόντων δὲ προθύμως. ~ἐνθαῦτα	ἀναγκαίῃ	ἐξέργομαι γνώμην ἀποδέξασθαι ἐπίφθονον μὲν
[7, 96]	ἡγεμόνες, τῶν ἐγώ, οὐ γὰρ	ἀναγκαίῃ	ἐξέργομαι ἐς ἱστορίης λόγον, οὐ
[7, 172]	ἀπολέσθαι. (βοηθέειν δὲ οὐ βουλόμενοι	ἀναγκαίην	ἡμῖν οὐδεμίαν οἷοί τε ἐστὲ
[7, 233]	πρώτοισι ἔδοσαν βασιλέι, ὑπὸ δὲ	ἀναγκαίης	ἐχόμενοι ἐς Θερμοπύλας ἀπικοίατο καὶ
[7, 233]	τῶν Ἑλλήνων ἐόντες ἐμάχοντο ὑπ᾽	ἀναγκαίης	ἐχόμενοι πρὸς τὴν βασιλέος στρατιήν·
[7, 139]	συμμάχων οὐκ ἑκόντων ἀλλ᾽ ὑπ᾽	ἀναγκαίης,	κατὰ πόλις ἁλισκομένων ὑπὸ τοῦ
[7, 99]	ἀνδρηίης ἐστρατεύετο, οὐδεμιῆς οἱ ἐούσης	ἀναγκαίης.	(οὔνομα μὲν δὴ ἦν αὐτῇ
[7, 172]	τοῖσι Ἕλλησι. ~Θεσσαλοὶ δὲ ὑπὸ	ἀναγκαίης	τὸ πρῶτον ἐμήδισαν, ὡς διέδεξαν,
[7, 51]	σὺ δέ μευ συμβουλίην ἔνδεξαι·	ἀναγκαίως	γὰρ ἔχει περὶ πολλῶν πρηγμάτων
[7, 229]	προφάσιος οὐκ ἐθελήσαντος δὲ ἀποθνήσκειν,	ἀναγκαίως	σφι ἔχειν μηνῖσαι μεγάλως Ἀριστοδήμῳ.
[7, 140]	αἷμα μέλαν κέχυται, προϊδὸν κακότητος	ἀνάγκας.	ἀλλ᾽ ἴτον ἐξ ἀδύτοιο, κακοῖς
[7, 144]	ἐς τὸ τότε τὴν Ἑλλάδα,	ἀναγκάσας	θαλασσίους γενέσθαι Ἀθηναίους. αἳ δὲ
[7, 104]	θέλω τὸ λοιπόν· νῦν τε	ἀναγκασθεὶς	ἔλεξα. γένοιτο μέντοι κατὰ νόον
[7, 132]	σφέας αὐτοὺς Ἕλληνες ἐόντες μὴ	ἀναγκασθέντες,	καταστάντων σφι εὖ τῶν πρηγμάτων,
[7, 31]	διαβῆναι τὸν Μαίανδρον ποταμὸν πᾶσα	ἀνάγκη	γίνεται καὶ ἰέναι παρὰ Καλλάτηβον
[7, 172]	ἐστὲ προσφέρειν· οὐδαμὰ γὰρ ἀδυνασίης	ἀνάγκη	κρέσσων ἔφυ. ἡμεῖς δὲ πειρησόμεθα
[7, 136]	μὲν τῶν δορυφόρων κελευόντων καὶ	ἀνάγκην	σφι προσφερόντων προσκυνέειν βασιλέα προσπίπτοντας,
[7, 10]	κίνδυνον μηδένα τοιοῦτον ἀπικέσθαι μηδεμιῆς	ἀνάγκης	ἐούσης, ἀλλὰ ἐμοὶ πείθευ. νῦν
[7, 165]	τε τὴν ἑωυτοῦ ὁ Τήριλλος	ἀναγνώσας	καὶ μάλιστα διὰ τὴν Ἀναξίλεω
[7, 236]	τῷ λόγῳ καὶ δείσας μὴ	ἀναγνωσθῇ	Ξέρξης ποιέειν ταῦτα, ὦ βασιλεῦ,
[7, 26]	ἀπίκοντο ἐς Κελαινάς, ἵνα πηγαὶ	ἀναδιδοῦσι	Μαιάνδρου ποταμοῦ καὶ ἑτέρου οὐκ
[7, 212]	μάχης λέγεται βασιλέα θηεύμενον τρὶς	ἀναδραμεῖν	ἐκ τοῦ θρόνου δείσαντα περὶ
[7, 18]	ὀφθαλμούς. καὶ ὃς ἀμβώσας μέγα	ἀναθρώσκει,	καὶ παριζόμενος Ξέρξῃ, ὡς τὴν
[7, 210]	οὐκ ἀπαλλάσσοντο ἀλλά οἱ ἐφαίνοντο	ἀναιδείῃ	τε καὶ ἀβουλίῃ διαχρεώμενοι μένειν,
[7, 39]	ὑπερβαλέσθαι· ἐπείτε δὲ ἐς τὸ	ἀναιδέστερον	ἐτράπευ, τὴν μὲν ἀξίην οὐ
[7, 16]	σφαλερωτέρην σεωυτῷ τε καὶ Πέρσῃσι	ἀναιρέο.	(νῦν ὦν, ἐπειδὴ τέτραψαι ἐπὶ
[7, 233]	ἐχόμενοι ἐς Θερμοπύλας ἀπικοίατο καὶ	ἀναίτιοι	εἶεν τοῦ τρώματος τοῦ γεγονότος
[7, 8]	ἕξουσι δούλιον ζυγὸν οἵ τε	ἀναίτιοι.	(ὑμεῖς δ᾽ ἄν μοι τάδε
[7, 194]	ἐπὶ χρήμασι ἄδικον δίκην ἐδίκασε.	(ἀνακρεμασθέντος	ὦν αὐτοῦ, λογιζόμενος ὁ Δαρεῖος
[7, 26]	λόγος ἔχει ὑπὸ Ἀπόλλωνος ἐκδαρέντα	ἀνακρεμασθῆναι.	~ἐν ταύτῃ τῇ πόλι ὑποκατήμενος
[7, 26]	ὁ τοῦ Σιληνοῦ Μαρσύεω ἀσκὸς	ἀνακρέμαται,	τὸν ὑπὸ Φρυγῶν λόγος ἔχει
[7, 36]	δὲ Ἑλλησπόντου κατὰ ῥόον, ἵνα	ἀνακωχεύῃ	τὸν τόνον τῶν ὅπλων· (συνθέντες
[7, 154]	ὑπὸ Σαβύλλου ἀνδρὸς Γελῴου, ἐνθαῦτα	ἀναλαμβάνει	τὴν μουναρχίην Ἱπποκράτης Κλεάνδρου ἐὼν
[7, 42]	οἱ ὑπὸ τῇ Ἴδῃ νύκτα	ἀναμείναντι	βρονταί τε καὶ πρηστῆρες ἐπεσπίπτουσι
[7, 41]	ἔπειτα ὁ λοιπὸς ὅμιλος ἤιε	ἀναμίξ.	~ἐποιέετο δὲ τὴν ὁδὸν ἐκ
[7, 40]	τούτους σύμμικτος στρατὸς παντοίων ἐθνέων	ἀναμίξ,	οὐ διακεκριμένοι· τῇ δὲ ὑπερημίσεες
[7, 205]	Κλεομβρότου· οὗτος γὰρ ἦν νεώτατος	Ἀναξανδρίδεω	παῖς καὶ δὴ καὶ εἶχε
[7, 158]	ἐπισκήπτοντός τε τὸν Δωριέος τοῦ	Ἀναξανδρίδεω	πρὸς Ἐγεσταίων φόνον ἐκπρήξασθαι, ὑποτείνοντός
[7, 204]	ἡγεόμενος Λακεδαιμόνιος ἦν Λεωνίδης ὁ	Ἀναξανδρίδεω	τοῦ Λέοντος τοῦ Εὐρυκρατίδεω τοῦ
[7, 148]	ὑπὸ Λακεδαιμονίων καὶ Κλεομένεος τοῦ	Ἀναξανδρίδεω·	τῶν δὴ εἵνεκα πέμπειν. (τὴν
[7, 204]	τοῦ Λέοντος τοῦ Εὐρυκρατίδεω τοῦ	Ἀναξάνδρου	τοῦ Εὐρυκράτεος τοῦ Πολυδώρου τοῦ
[7, 10]	ἐθελήσεις, σὺ δὲ πάντως στράτευμα	ἀνάξεις	ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα, ἀκούσεσθαι τινὰ
[7, 170]	(ὁ δὲ Μίκυθος οἰκέτης ἐὼν	Ἀναξίλεω	ἐπίτροπος Ρηγίου καταλέλειπτο, οὗτος ὅς
[7, 165]	ἀναγνώσας καὶ μάλιστα διὰ τὴν	Ἀναξίλεω	τοῦ Κρητίνεω προθυμίην, ὃς Ρηγίου
[7, 165]	πενθερῷ· Τηρίλλου γὰρ εἶχε θυγατέρα	Ἀναξίλεως,	τῇ οὔνομα ἦν Κυδίππη. οὕτω
[7, 9]	οὐκ ἐάσεις καταγελάσαι ἡμῖν ἐόντας	ἀναξίους.	(καὶ γὰρ δεινὸν ἂν εἴη
[7, 10]	ἢ βροντήν, δι᾽ ὦν ἐφθάρησαν	ἀναξίως	ἑωυτῶν. οὐ γὰρ ἐᾷ φρονέειν
[7, 61]	ἰχθυοειδέος, περὶ δὲ τὰ σκέλεα	ἀναξυρίδας,	ἀντὶ δὲ ἀσπίδων γέρρα· ὑπὸ
[7, 64]	ὀξὺ ἀπηγμένας ὀρθὰς εἶχον πεπηγυίας,	ἀναξυρίδας	δὲ ἐνεδεδύκεσαν, τόξα δὲ ἐπιχώρια
[7, 16]	μᾶλλον ἐν κοίτῃ τῇ σῇ	ἀναπαυομένῳ	ἢ οὐ καὶ ἐν τῇ
[7, 10]	παρεόντι κατηγορέων, ὁ δὲ ἀδικέει	ἀναπειθόμενος	πρὶν ἢ ἀτρεκέως ἐκμάθῃ· ὁ
[7, 25]	ὑποζύγια ἐλαυνόμενα ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα·	(ἀναπυθόμενος	δὲ τοὺς χώρους καταβάλλειν ἐκέλευε
[7, 211]	βαρβάροισι, μεταστρεφόμενοι δὲ κατέβαλλον πλήθεϊ	ἀναριθμήτους	τῶν Περσέων· ἔπιπτον δὲ καὶ
[7, 190]	τετρακοσιέων οὐκ ἐλάσσονας, ἄνδρας τε	ἀναριθμήτους	χρημάτων τε πλῆθος ἄφθονον. ὥστε
[7, 50]	τοῦτο προελθόντα· νῦν δὲ κινδύνους	ἀναρριπτέοντες	ἐς τοῦτο σφέα προηγάγοντο. μεγάλα
[7, 8]	πάντες. (τούτων μὲν τοίνυν εἵνεκα	ἀνάρτημαι	ἐπ᾽ αὐτοὺς στρατεύεσθαι, ἀγαθὰ δὲ
[7, 119]	τῇ ὑστεραίῃ τήν τε σκηνὴν	ἀνασπάσαντες	καὶ τὰ ἔπιπλα πάντα λαβόντες
[7, 188]	οἳ δ᾽ ἔφθησαν τὸν χειμῶνα	ἀνασπάσαντες	τὰς νέας, καὶ αὐτοί τε
[7, 80]	νήσων δὲ ἐν τῇσι τοὺς	ἀνασπάστους	καλεομένους κατοικίζει βασιλεύς, ἀγχοτάτω τῶν
[7, 118]	πᾶν κακοῦ ἀπίκατο, οὕτω ὥστε	ἀνάστατοι	ἐκ τῶν οἴκων ἐγίνοντο· ὅκου
[7, 220]	κατ᾽ ἀρχὰς ἐγειρομένου, ἢ Λακεδαίμονα	ἀνάστατον	γενέσθαι ὑπὸ τῶν βαρβάρων ἢ
[7, 56]	οὔνομα ἀντὶ Διὸς Ξέρξην θέμενος	ἀνάστατον	τὴν Ἑλλάδα θέλεις ποιῆσαι, ἄγων
[7, 238]	Λακεδαιμονίων, ἐκέλευσε ἀποταμόντας τὴν κεφαλὴν	ἀνασταυρῶσαι.	(δῆλά μοι πολλοῖσι μὲν καὶ
[7, 149]	δὴ οἱ Ἀργεῖοι φασὶ οὐκ	ἀνασχέσθαι	τῶν Σπαρτιητέων τὴν πλεονεξίην, ἀλλ᾽
[7, 163]	ὑπερβαλέσθαι, δεινὸν δὲ καὶ οὐκ	ἀνασχετὸν	ποιησάμενος ἐλθὼν ἐς Πελοπόννησον ἄρχεσθαι
[7, 14]	στρατηλατέῃς, τάδε τοι ἐξ αὐτῶν	ἀνασχήσει·	ὡς καὶ μέγας καὶ πολλὸς
[7, 223]	Διαδρόμεω. ~Ξέρξης δὲ ἐπεὶ ἡλίου	ἀνατείλαντος	σπονδὰς ἐποιήσατο, ἐπισχὼν χρόνον ἐς
[7, 176]	ἄβατόν τε καὶ ἀπόκρημνον, ὑψηλόν,	ἀνατεῖνον	ἐς τὴν Οἴτην· τὸ δὲ
[7, 67]	ἔχοντες, πέδιλα δὲ ἐς γόνυ	ἀνατείνοντα	εἶχον, τόξα δὲ καὶ αἰχμὰς
[7, 72]	πέδιλα ἐπιχώρια ἐς μέσην κνήμην	ἀνατείνοντα.	Λίγυες δὲ καὶ Ματιηνοὶ καὶ
[7, 26]	αὐτῆς τῆς ἀγορῆς τῆς Κελαινέων	ἀνατέλλων	ἐς τὸν Μαίανδρον ἐκδιδοῖ· ἐν
[7, 54]	διακρῖναι οὔτε εἰ τῷ ἡλίῳ	ἀνατιθεὶς	κατῆκε ἐς τὸ πέλαγος, οὔτε
[7, 58]	πρὸς ἠῶ τε καὶ ἡλίου	ἀνατολὰς	ἐποιέετο τὴν ὁδὸν διὰ τῆς
[7, 70]	Ἀρσάμης, οἱ δὲ ἀπὸ ἡλίου	ἀνατολέων	Αἰθίοπες (διξοὶ γὰρ δὴ ἐστρατεύοντο)
[7, 30]	ποιήσας ἐπορεύετο τὸ πρόσω αἰεὶ.	Ἄναυα	δὲ καλεομένην Φρυγῶν πόλιν παραμειβόμενος
[7, 30]	σταδίων ὡς πέντε μάλιστά κῃ	ἀναφαινόμενος	ἐκδιδοῖ καὶ οὗτος ἐς τὸν
[7, 198]	τῷ Ἡρακλέι καιομένῳ λόγος ἐστὶ	ἀναφανῆναι.	ἀπὸ δὲ τούτου δι᾽ ἄλλων
[7, 62]	μιτρηφόροι ἦσαν. Κισσίων δὲ ἦρχε	Ἀνάφης	ὁ Ὀτάνεω. Ὑρκάνιοι δὲ κατά
[7, 168]	ἐπλήρωσαν νέας ἑξήκοντα, μόγις δὲ	ἀναχθέντες	προσέμιξαν τῇ Πελοποννήσῳ, καὶ περὶ
[7, 107]	οὐδένα βασιλεὺς Ξέρξης ἐνόμισε εἶναι	ἄνδρα	ἀγαθὸν εἰ μὴ Βόγην μοῦνον
[7, 6]	πλέον προσωρέγοντό οἱ· (ἔχοντες Ὀνομάκριτον	ἄνδρα	Ἀθηναῖον, χρησμολόγον τε καὶ διαθέτην
[7, 223]	τελέων ἔχοντες μάστιγας ἐρράπιζον πάντα	ἄνδρα,	αἰεὶ ἐς τὸ πρόσω ἐποτρύνοντες.
[7, 161]	τῶν καὶ Ὅμηρος ὁ ἐποποιὸς	ἄνδρα	ἄριστον ἔφησε ἐς Ἴλιον ἀπικέσθαι
[7, 62]	Μῆδοι ἄρχοντα μὲν παρείχοντο Τιγράνην	ἄνδρα	Ἀχαιμενίδην, ἐκαλέοντο δὲ πάλαι πρὸς
[7, 56]	Ξέρξεω ἤδη διαβεβηκότος τὸν Ἑλλήσποντον,	ἄνδρα	εἰπεῖν Ἑλλησπόντιον ὦ Ζεῦ, τί
[7, 163]	πεντηκοντέροισι τρισὶ Κάδμον τὸν Σκύθεω	ἄνδρα	Κῷον ἐς Δελφούς, ἔχοντα χρήματα
[7, 12]	ὑπὸ Περσέων· ἐδόκεε ὁ Ξέρξης	ἄνδρα	οἱ ἐπιστάντα μέγαν τε καὶ
[7, 33]	τοῦ Ἀρίφρονος στρατηγοῦ Ἀθηναῖοι Ἀρταΰκτην	ἄνδρα	Πέρσην λαβόντες Σηστοῦ ὕπαρχον ζῶντα
[7, 13]	ὥστε ἀεικέστερα ἀπορρῖψαι ἔπεα ἐς	ἄνδρα	πρεσβύτερον ἢ χρεόν· νῦν μέντοι
[7, 106]	ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα. ~κατέλιπε δὲ	ἄνδρα	τοιόνδε Μασκάμην γενόμενον, τῷ μούνῳ
[7, 104]	οἶκον ἔδωκε. οὔκων οἰκός ἐστι	ἄνδρα	τὸν σώφρονα εὐνοίην φαινομένην διωθέεσθαι,
[7, 166]	δὲ Συρηκόσιον, βασιλεύσαντά τε κατ᾽	ἀνδραγαθίην	Καρχηδονίων, ὡς ἡ συμβολή τε
[7, 181]	τῇ νηὶ ταύτῃ περιεῖπον ὡς	ἀνδράποδα.	~αἱ μὲν δὴ δύο τῶν
[7, 28]	δωρέομαι, αὐτῷ δέ μοι ἀπὸ	ἀνδραπόδων	τε καὶ γεωπέδων ἀρκέων ἐστὶ
[7, 238]	τῶν ἐγὼ οἶδα ἀνθρώπων Πέρσαι	ἄνδρας	ἀγαθοὺς τὰ πολέμια. οἳ μὲν
[7, 135]	ὁρᾶτε γὰρ ὡς ἐπίσταται βασιλεὺς	ἄνδρας	ἀγαθοὺς τιμᾶν, ἐς ἐμέ τε
[7, 10]	κατ᾽ ὁδόν, γνόντα ἐπ᾽ οἵους	ἄνδρας	ἀναγινώσκεις στρατεύεσθαι βασιλέα” ~Ἀρτάβανος μὲν
[7, 209]	τῶν ἐν Ἕλλησι προσφέρεαι καὶ	ἄνδρας	ἀρίστους” (κάρτα τε δὴ Ξέρξῃ
[7, 103]	ὦν ἐθελήσεις αὐτίκα μάλα πρὸς	ἄνδρας	δέκα μάχεσθαι; καίτοι εἰ τὸ
[7, 218]	βάρβαροι παρῆσαν. (ὡς δὲ εἶδον	ἄνδρας	ἐνδυομένους ὅπλα, ἐν θώματι ἐγένοντο·
[7, 184]	αὐτῶν ἢ ἔλασσον, ἀν᾽ ὀγδώκοντα	ἄνδρας	ἐνεῖναι. συνελέχθη δὲ ταῦτα τὰ
[7, 184]	ἅρματα Λίβυας, πλῆθος ποιήσας δισμυρίους	ἄνδρας.	(καὶ δὴ τό τε ἐκ
[7, 50]	δὲ καὶ οὐ νομάδας στρατευόμεθα	ἄνδρας”	~λέγει Ἀρτάβανος μετὰ ταῦτα ὦ
[7, 184]	καὶ τετρακοσίους, ὡς ἀνὰ διηκοσίους	ἄνδρας	λογιζομένοισι ἐν ἑκάστῃ νηί. (ἐπεβάτευον
[7, 10]	ἠγόρευον μὴ στρατεύεσθαι ἐπὶ Σκύθας,	ἄνδρας	οὐδαμόθι γῆς ἄστυ νέμοντας. ὁ
[7, 10]	δὲ ὦ βασιλεῦ μέλλεις ἐπ᾽	ἄνδρας	στρατεύεσθαι πολλὸν ἀμείνονας ἢ Σκύθας,
[7, 53]	ὡς γὰρ ἐγὼ πυνθάνομαι, ἐπ᾽	ἄνδρας	στρατευόμεθα ἀγαθούς, τῶν ἢν κρατήσωμεν,
[7, 51]	εἶναι Πέρσῃσι. (τούτους ὦν τοὺς	ἄνδρας	συμβουλεύω τοι μηδεμιῇ μηχανῇ ἄγειν
[7, 190]	λέγουσι διαφθαρῆναι τετρακοσιέων οὐκ ἐλάσσονας,	ἄνδρας	τε ἀναριθμήτους χρημάτων τε πλῆθος
[7, 53]	τῶνδ᾽ ἐγὼ ὑμέων χρηίζων συνέλεξα,	ἄνδρας	τε γενέσθαι ἀγαθοὺς καὶ μὴ
[7, 205]	τότε ἤιε ἐς Θερμοπύλας ἐπιλεξάμενος	ἄνδρας	τε τοὺς κατεστεῶτας τριηκοσίους καὶ
[7, 10]	στρατηλάτεε αὐτὸς σὺ ἐπιλεξάμενός τε	ἄνδρας	τοὺς ἐθέλεις καὶ λαβὼν στρατιὴν
[7, 8]	Δαρεῖον ἰθύοντα στρατεύεσθαι ἐπὶ τοὺς	ἄνδρας	τούτους. ἀλλ᾽ ὃ μὲν τετελεύτηκε
[7, 10]	δεῖ γε πάντως ἐπὶ τοὺς	ἄνδρας	τούτους στρατεύεσθαι, φέρε, βασιλεὺς μὲν
[7, 11]	πείσομαι τοῦτο μάθω, ἐλάσας ἐπ᾽	ἄνδρας	τούτους, τούς γε καὶ Πέλοψ
[7, 9]	αὐτὸς ἤδη ἐπελαύνων ἐπὶ τοὺς	ἄνδρας	τούτους ὑπὸ πατρὸς τοῦ σοῦ
[7, 147]	τι τοὺς πολεμίους μέγα ἐσίναντο,	ἄνδρας	τρεῖς ἀπολέσαντες· νοστησάντων δὲ τούτων
[7, 146]	κατασκόπους πέμπουσι ἐς τὴν Ἀσίην	ἄνδρας	τρεῖς. οἳ δὲ ἀπικόμενοί τε
[7, 103]	ἔφη Δημάρητε, οἷον ἐφθέγξαο ἔπος,	ἄνδρας	χιλίους στρατιῇ τοσῇδε μαχήσεσθαι. ἄγε
[7, 76]	φοινικέοισι κατειλίχατο. ἐν τούτοισι τοῖσι	ἀνδράσι	Ἄρεος ἐστὶ χρηστήριον. ~Καβηλέες δὲ
[7, 220]	ἢ μέγα ἄστυ ἐρικυδὲς ὑπ᾽	ἀνδράσι	Περσεΐδῃσι πέρθεται, ἢ τὸ μὲν
[7, 103]	ἐμῶν αἰχμοφόρων οἳ ἐθελήσουσι Ἑλλήνων	ἀνδράσι	τρισὶ ὁμοῦ μάχεσθαι· τῶν σὺ
[7, 104]	μάλιστα. (ἐγὼ δὲ οὔτε δέκα	ἀνδράσι	ὑπίσχομαι οἷός τε εἶναι μάχεσθαι
[7, 184]	πρότερον εἰρέθη, τρισχίλια. ἤδη ὦν	ἄνδρες	ἂν εἶεν ἐν αὐτοῖσι τέσσερες
[7, 150]	(ἐλθόντα δὲ τοῦτον λέγεται εἰπεῖν	ἄνδρες	Ἀργεῖοι, βασιλεὺς Ξέρξης τάδε ὑμῖν
[7, 153]	τὴν ὑπὲρ Γέλης οἰκημένην ἔφυγον	ἄνδρες	Γελῴων στάσι ἑσσωθέντες· (τούτους ὦν
[7, 31]	παρὰ Καλλάτηβον πόλιν, ἐν τῇ	ἄνδρες	δημιοεργοὶ μέλι ἐκ μυρίκης τε
[7, 210]	μὲν ἄνθρωποι εἶεν, ὀλίγοι δὲ	ἄνδρες.	ἐγίνετο δὲ ἡ συμβολὴ δι᾽
[7, 135]	βασιλέι, δεδόξωσθε γὰρ πρὸς αὐτοῦ	ἄνδρες	εἶναι ἀγαθοί, ἕκαστος ἂν ὑμέων
[7, 130]	λέγεται εἰπεῖν πρὸς ταῦτα σοφοὶ	ἄνδρες	εἰσὶ Θεσσαλοί. (ταῦτ᾽ ἄρα πρὸ
[7, 172]	τῶν Θεσσαλῶν οἱ ἄγγελοι ἔλεγον	Ἄνδρες	Ἕλληνες, δεῖ φυλάσσεσθαι τὴν ἐσβολὴν
[7, 158]	δὲ πολλὸς ἐνέκειτο λέγων τοιάδε.	ἄνδρες	Ἕλληνες, λόγον ἔχοντες πλεονέκτην ἐτολμήσατε
[7, 174]	ἐν τοῖσι πρήγμασι ἐφαίνοντο βασιλέι	ἄνδρες	ἐόντες χρησιμώτατοι. ~οἱ δὲ Ἕλληνες
[7, 135]	ἱστία, ξεινίζων δὲ εἴρετο τάδε.	(ἄνδρες	Λακεδαιμόνιοι, τί δὴ φεύγετε βασιλέι
[7, 10]	καὶ κατ᾽ ἀμφότερα· οἱ γὰρ	ἄνδρες	λέγονται εἶναι ἄλκιμοι, πάρεστι δὲ
[7, 209]	(ἄκουσον δὲ καὶ νῦν· οἱ	ἄνδρες	οὗτοι ἀπίκαται μαχησόμενοι ἡμῖν περὶ
[7, 184]	καὶ Μήδων καὶ Σακέων τριήκοντα	ἄνδρες.	οὗτος ἄλλος ὅμιλος γίνεται τρισμύριοι
[7, 22]	Μεγαβάζου καὶ Ἀρταχαίης ὁ Ἀρταίου	ἄνδρες	Πέρσαι ἐπέστασαν τοῦ ἔργου. ὁ
[7, 8]	δὲ συνελέχθησαν, ἔλεξεν Ξέρξης τάδε.	(ἄνδρες	Πέρσαι, οὔτ᾽ αὐτὸς κατηγήσομαι νόμον
[7, 13]	πρότερον συνέλεξε, ἔλεξέ σφι τάδε.	(ἄνδρες	Πέρσαι, συγγνώμην μοι ἔχετε ὅτι
[7, 134]	Ἀνηρίστου καὶ Βοῦλις ὁ Νικόλεω,	ἄνδρες	Σπαρτιῆται φύσι τε γεγονότες εὖ
[7, 185]	μέν νυν τουτέων τῶν νεῶν	ἄνδρες	τετρακισχίλιοι καὶ δισμύριοι γίνονται. (πεζοῦ
[7, 99]	νεηνίεω ὑπὸ λήματός τε καὶ	ἀνδρηίης	ἐστρατεύετο, οὐδεμιῆς οἱ ἐούσης ἀναγκαίης.
[7, 153]	ψυχῆς τε ἀγαθῆς καὶ ῥώμης	ἀνδρηίης·	ὁ δὲ λέγεται πρὸς τῆς
[7, 10]	καὶ λόγῳ ἀκοῦσαι δεινόν, ἐπ᾽	ἀνδρί	γε ἑνὶ πάντα τὰ βασιλέος
[7, 56]	Ἑλλησπόντιον ὦ Ζεῦ, τί δὴ	ἀνδρὶ	εἰδόμενος Πέρσῃ καὶ οὔνομα ἀντὶ
[7, 31]	κόσμῳ χρυσέῳ καὶ μελεδωνῷ ἀθανάτῳ	ἀνδρὶ	ἐπιτρέψας δευτέρῃ ἡμέρῃ ἀπίκετο ἐς
[7, 60]	κατὰ τὸν κύκλον, ὕψος ἀνήκουσαν	ἀνδρὶ	ἐς τὸν ὀμφαλόν· (ταύτην δὲ
[7, 190]	ἄφθονον. ὥστε Ἀμεινοκλέι τῷ Κρητίνεω	ἀνδρὶ	Μάγνητι γηοχέοντι περὶ Σηπιάδα μεγάλως
[7, 29]	ἐξῆλθον τὴν Περσίδα χώρην, οὐδενὶ	ἀνδρὶ	συνέμιξα ἐς τόδε ὅστις ἠθέλησε
[7, 209]	ὦ βασιλεῦ, ἐμοὶ χρᾶσθαι ὡς	ἀνδρὶ	ψεύστῃ, ἢν μὴ ταῦτά τοι
[7, 170]	ἀνέθηκε ἐν Ὀλυμπίῃ τοὺς πολλοὺς	ἀνδριάντας.	~ἀλλὰ τὰ μὲν κατὰ Ρηγίνους
[7, 141]	κακοῦ τοῦ κεχρησμένου, Τίμων ὁ	Ἀνδροβούλου,	τῶν Δελφῶν ἀνὴρ δόκιμος ὅμοια
[7, 61]	καὶ ἔσχε αὐτοῦ τὴν θυγατέρα	Ἀνδρομέδην,	γίνεται αὐτῷ παῖς τῷ οὔνομα
[7, 150]	γεγονότα ἐκ τῆς Κηφέος θυγατρὸς	Ἀνδρομέδης.	οὕτω ἂν ὦν εἴημεν ὑμέτεροι
[7, 120]	ἀλλὰ φερόμενοι. ~ἔνθα δὴ Μεγακρέοντος	ἀνδρὸς	Ἀβδηρίτεω ἔπος εὖ εἰρημένον ἐγένετο,
[7, 137]	βασιλέος καὶ Νυμφοδώρου τοῦ Πύθεω	ἀνδρὸς	Ἀβδηρίτεω, ἥλωσαν κατὰ Βισάνθην τὴν
[7, 92]	ἐπὶ δὲ Λύκου τοῦ Πανδίονος	ἀνδρὸς	Ἀθηναίου ἔσχον τὴν ἐπωνυμίην. ~Δωριέες
[7, 181]	παρέσχε, Πυθέω τοῦ Ἰσχενόου ἐπιβατεύοντος,	ἀνδρὸς	ἀρίστου γενομένου ταύτην τὴν ἡμέρην·
[7, 99]	στρατευσαμένης γυναικός· ἥτις ἀποθανόντος τοῦ	ἀνδρὸς	αὐτή τε ἔχουσα τὴν τυραννίδα
[7, 169]	τὴν ἐκ Σπάρτης ἁρπασθεῖσαν ὑπ᾽	ἀνδρὸς	βαρβάρου γυναῖκα” ταῦτα οἱ Κρῆτες
[7, 154]	ἔτεα, ἀπέθανε δὲ ὑπὸ Σαβύλλου	ἀνδρὸς	Γελῴου, ἐνθαῦτα ἀναλαμβάνει τὴν μουναρχίην
[7, 236]	ταῦτα, ὦ βασιλεῦ, ὁρῶ σε	ἀνδρὸς	ἐνδεκόμενον λόγους ὃς φθονέει τοι
[7, 173]	ἄγγελοι παρὰ Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀμύντεω	ἀνδρὸς	Μακεδόνος συνεβούλευόν σφι ἀπαλλάσσεσθαι μηδὲ
[7, 153]	ἔργα οὐ πρὸς τοῦ ἅπαντος	ἀνδρὸς	νενόμικα γίνεσθαι, ἀλλὰ πρὸς ψυχῆς
[7, 40]	τῷ οὔνομα ἦν Πατιράμφης, Ὀτάνεω	ἀνδρὸς	Πέρσεω παῖς. ~ἐξήλασε μὲν οὕτω
[7, 6]	ὡς ζευχθῆναι χρεὸν εἴη ὑπ᾽	ἀνδρὸς	Πέρσεω, τήν τε ἔλασιν ἐξηγεόμενος.
[7, 213]	ἐς Ἀντικύρην, ἀπέθανε ὑπὸ Ἀθηνάδεω	ἀνδρὸς	Τρηχινίου. (ὁ δὲ Ἀθηνάδης οὗτος
[7, 91]	ἐπὶ δὲ Κίλικος τοῦ Ἀγήνορος	ἀνδρὸς	Φοίνικος ἔσχον τὴν ἐπωνυμίην. Πάμφυλοι
[7, 149]	ἵνα δή σφι οἱ παῖδες	ἀνδρωθέωσι	ἐν τούτοισι τοῖσι ἔτεσι· μὴ
[7, 185]	τῆς Ἀσίης, γίνονται αἱ πᾶσαι	ἀνδρῶν	αἱ μάχιμοι μυριάδες διηκόσιαι καὶ
[7, 104]	ἕνα μαχόμενοι οὐδαμῶν εἰσι κακίονες	ἀνδρῶν,	ἁλέες δὲ ἄριστοι ἀνδρῶν ἁπάντων.
[7, 224]	ὀνομαστοὶ Σπαρτιητέων, τῶν ἐγὼ ὡς	ἀνδρῶν	ἀξίων γενομένων ἐπυθόμην τὰ οὐνόματα,
[7, 104]	κακίονες ἀνδρῶν, ἁλέες δὲ ἄριστοι	ἀνδρῶν	ἁπάντων. ἐλεύθεροι γὰρ ἐόντες οὐ
[7, 103]	μοι· σὺ φῂς τούτων τῶν	ἀνδρῶν	βασιλεὺς αὐτὸς γενέσθαι· σὺ ὦν
[7, 187]	ὑποζυγίοισι καὶ κυσὶ οὐ λογίζομαι.	ἀνδρῶν	δὲ ἐουσέων τοσουτέων μυριάδων, κάλλεός
[7, 137]	ἐκ Τίρυνθος ὁλκάδι καταπλώσας πλήρεϊ	ἀνδρῶν,	δῆλον ὦν μοι ὅτι θεῖον
[7, 153]	κατήγαγε ἐς Γέλην, ἔχων οὐδεμίαν	ἀνδρῶν	δύναμιν ἀλλὰ ἱρὰ τούτων τῶν
[7, 238]	βασιλεὺς Ξέρξης πάντων δὴ μάλιστα	ἀνδρῶν	ἐθυμώθη ζῶντι Λεωνίδῃ· οὐ γὰρ
[7, 186]	ἑκατοντάδας δύο καὶ δεκάδας δύο	ἀνδρῶν	ἤγαγε Ξέρξης ὁ Δαρείου μέχρι
[7, 85]	ἡ δὲ μάχη τούτων τῶν	ἀνδρῶν	ἥδε· ἐπεὰν συμμίσγωσι τοῖσι πολεμίοισι,
[7, 233]	χρόνῳ μετέπειτα ἐφόνευσαν Πλαταιέες στρατηγήσαντα	ἀνδρῶν	Θηβαίων τετρακοσίων καὶ σχόντα τὸ
[7, 135]	τε ἡ τόλμα τούτων τῶν	ἀνδρῶν	θώματος ἀξίη καὶ τάδε πρὸς
[7, 48]	πρὸς ταῦτα ἀμείβετο τοῖσιδε. δαιμόνιε	ἀνδρῶν,	κοῖα ταῦτα λέγεις εἶναι δύο
[7, 104]	πάντων ἥδιστα ἑνὶ τούτων τῶν	ἀνδρῶν	οἳ Ἑλλήνων ἕκαστος φησὶ τριῶν
[7, 234]	ἐν τῇ Λακεδαίμονι Σπάρτη πόλις	ἀνδρῶν	ὀκτακισχιλίων μάλιστα, καὶ οὗτοι πάντες
[7, 186]	τῇ στρατιῇ, τούτους τῶν μαχίμων	ἀνδρῶν	οὐ δοκέω εἶναι ἐλάσσονας ἀλλὰ
[7, 182]	ἐκράτησαν οἱ βάρβαροι, τῶν δὲ	ἀνδρῶν	οὔ· ὡς γὰρ δὴ τάχιστα
[7, 8]	ὧδε ἔχειν, οὔτε τινὰ πόλιν	ἀνδρῶν	οὐδεμίαν οὔτε ἔθνος οὐδὲν ἀνθρώπων
[7, 27]	τοὺς παρεόντας τίς τε ἐὼν	ἀνδρῶν	Πύθιος καὶ κόσα χρήματα ἐκτημένος
[7, 235]	προειδώς, ἀλλὰ πάντα ὁμοίως φοβεόμενος	ἀνδρῶν	στόλον. (ἐκ ταύτης τῆς νήσου
[7, 103]	(εἰ γὰρ κείνων ἕκαστος δέκα	ἀνδρῶν	τῆς στρατιῆς τῆς ἐμῆς ἀντάξιος
[7, 208]	μὲν δὴ ὥρα γυμναζομένους τῶν	ἀνδρῶν,	τοὺς δὲ τὰς κόμας κτενιζομένους.
[7, 209]	ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα, περὶ τῶν	ἀνδρῶν	τούτων, ἀκούσας δὲ γέλωτά με
[7, 234]	Δημάρητε, τέῳ τρόπῳ ἀπονητότατα τῶν	ἀνδρῶν	τούτων ἐπικρατήσομεν; ἴθι ἐξηγέο· σὺ
[7, 137]	συμπεσεῖν ἐς τοὺς παῖδας τῶν	ἀνδρῶν	τούτων τῶν ἀναβάντων πρὸς βασιλέα
[7, 114]	αὐτῷ παῖδάς τε καὶ παρθένους	ἀνδρῶν	τῶν ἐπιχωρίων ζώοντας κατώρυσσον. (Περσικὸν
[7, 114]	ἑπτὰ Περσέων παῖδας ἐόντων ἐπιφανέων	ἀνδρῶν	ὑπὲρ ἑωυτῆς τῷ ὑπὸ γῆν
[7, 205]	Σικελίῃ, οὕτω δὴ ἐς Λεωνίδην	ἀνέβαινε	ἡ βασιληίη, καὶ διότι πρότερος
[7, 43]	Ξέρξης, ἐς τὸ Πριάμου πέργαμον	ἀνέβη	ἵμερον ἔχων θεήσασθαι· (θεησάμενος δὲ
[7, 136]	Ὑδάρνεα ἀμείψαντο. ἐνθεῦτεν δὲ ὡς	ἀνέβησαν	ἐς Σοῦσα καὶ βασιλέι ἐς
[7, 144]	ἕκαστος δέκα δραχμάς· τότε Θεμιστοκλέης	ἀνέγνωσε	Ἀθηναίους τῆς διαιρέσιος ταύτης παυσαμένους
[7, 7]	Ἀλευάδαι γνώμας ἀποδεικνύμενοι. ~ὡς δὲ	ἀνεγνώσθη	Ξέρξης στρατεύεσθαι ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα,
[7, 128]	ὅκως τι ἐθέλοι τοιοῦτο ποιῆσαι,	ἀνέδεξε	σημήιον καὶ τοῖσι ἄλλοισι ἀνάγεσθαι,
[7, 133]	ταῦτα ποιήσασι τοὺς κήρυκας συνήνεικε	ἀνεθέλητον	γενέσθαι, οὐκ ἔχω εἶπαί τι,
[7, 88]	ἐκ Σαρδίων, ἐπὶ συμφορὴν περιέπεσε	ἀνεθέλητον·	ἐλαύνοντι γάρ οἱ ὑπὸ τοὺς
[7, 170]	καὶ Τεγέην τὴν Ἀρκάδων οἰκήσας	ἀνέθηκε	ἐν Ὀλυμπίῃ τοὺς πολλοὺς ἀνδριάντας.
[7, 190]	χρύσεα ποτήρια ὑστέρῳ χρόνῳ ἐκβρασσόμενα	ἀνείλετο	πολλὰ δὲ ἀργύρεα, θησαυρούς τε
[7, 103]	μάστιγι ἐς πλεῦνας ἐλάσσονες ἐόντες·	ἀνειμένοι	δὲ ἐς τὸ ἐλεύθερον οὐκ
[7, 239]	ταῦτα ἐποίευν, τοῖσι ἐπετέτακτο ποιέειν.	~ἄνειμι	δὲ ἐκεῖσε τοῦ λόγου τῇ
[7, 221]	τὸν Ἀκαρνῆνα, λεγόμενον εἶναι τὰ	ἀνέκαθεν	ἀπὸ Μελάμποδος, τοῦτον εἴπαντα ἐκ
[7, 168]	καὶ Ταίναρον γῆς τῆς Λακεδαιμονίων	ἀνεκώχευον	τὰς νέας, καραδοκέοντες καὶ οὗτοι
[7, 100]	τέσσερα πλέθρα ἀπὸ τοῦ αἰγιαλοῦ	ἀνεκώχευον,	τὰς πρῴρας ἐς γῆν τρέψαντες
[7, 231]	ἐν τῇ ἐν Πλαταιῇσι μάχῃ	ἀνέλαβε	πᾶσαν τὴν ἐπενειχθεῖσαν αἰτίην· ~λέγεται
[7, 148]	(τὴν δὲ Πυθίην ἐπειρωτῶσι αὐτοῖσι	ἀνελεῖν	τάδε. ἐχθρὲ περικτιόνεσσι, φίλ᾽ ἀθανάτοισι
[7, 59]	αἰγιαλὸν κατασχόντες τὰς νέας ἀνέψυχον	ἀνελκύσαντες.	ὁ δὲ ἐν τῷ Δορίσκῳ
[7, 54]	τὴν διάβασιν· τῇ δὲ ὑστεραίῃ	ἀνέμενον	τὸν ἥλιον ἐθέλοντες ἰδέσθαι ἀνίσχοντα,
[7, 178]	δὲ ταῦτα οἱ Δελφοὶ τοῖσι	ἀνέμοισι	βωμόν τε ἀπέδεξαν ἐν Θυίῃ,
[7, 178]	Ἑλλάδος καταρρωδηκότες, καί σφι ἐχρήσθη	ἀνέμοισι	εὔχεσθαι· μεγάλους γὰρ τούτους ἔσεσθαι
[7, 201]	ὃ μὲν τῶν πρὸς βορέην	ἄνεμον	ἐχόντων πάντων μέχρι Τρηχῖνος, οἳ
[7, 188]	νυν αὐτῶν αὐξόμενον ἔμαθον τὸν	ἄνεμον	καὶ τοῖσι οὕτω εἶχε ὅρμου,
[7, 129]	δὲ πρὸς μεσαμβρίην τε καὶ	ἄνεμον	νότον ἡ Ὄθρυς· τὸ μέσον
[7, 188]	χειμών τε μέγας καὶ πολλὸς	ἄνεμος	ἀπηλιώτης, τὸν δὴ Ἑλλησποντίην καλέουσι
[7, 193]	βάρβαροι, ὡς ἐπαύσατό τε ὁ	ἄνεμος	καὶ τὸ κῦμα ἔστρωτο, κατασπάσαντες
[7, 129]	ἀλλήλοισι, τὰ δὲ πρὸς βορέω	ἀνέμου	Ὄλυμπος, τὰ δὲ πρὸς ἑσπέρην
[7, 113]	δὲ τὸ Πάγγαιον πρὸς βορέω	ἀνέμου	Παίονας Δόβηράς τε καὶ Παιόπλας
[7, 179]	χρηστήριον ἔτι καὶ νῦν τοὺς	ἀνέμους	ἱλάσκονται. ὁ δὲ ναυτικὸς Ξέρξεω
[7, 191]	καταείδοντες γόησι οἱ Μάγοι τῷ	ἀνέμῳ,	πρός τε τούτοισι καὶ τῇ
[7, 36]	τοῦ Πόντου τῆς ἑτέρης τῶν	ἀνέμων	εἵνεκεν τῶν ἔσωθεν ἐκπνεόντων, τῆς
[7, 16]	χρησιμωτάτην ἀνθρώποισι θάλασσαν πνεύματα φασὶ	ἀνέμων	ἐμπίπτοντα οὐ περιορᾶν φύσι τῇ
[7, 168]	ἑξήκοντα τριήρεας, ὑπὸ δὲ ἐτησιέων	ἀνέμων	ὑπερβαλεῖν Μαλέην οὐκ οἷοί τε
[7, 109]	ταύτην τὰ ὑποζύγια μοῦνα ἀρδόμενα	ἀνεξήρηνε.	τῇ δὲ πόλι ταύτῃ οὔνομα
[7, 6]	χρόνῳ δὲ κατεργάσατό τε καὶ	ἀνέπεισε	ὥστε ποιέειν ταῦτα Ξέρξην· συνέλαβε
[7, 194]	Δαρεῖος ἐπ᾽ αἰτίῃ τοιῇδε λαβὼν	ἀνεσταύρωσε	ἐόντα τῶν βασιληίων δικαστέων. ὁ
[7, 139]	ἐκλιπεῖν τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καταμείναντες	ἀνέσχοντο	τὸν ἐπιόντα ἐπὶ τὴν χώρην
[7, 11]	τῇσι γυναιξί· ἐγὼ δὲ καὶ	ἄνευ	σέο ὅσα περ εἶπα ἐπιτελέα
[7, 3]	ἀπέδεξε. δοκέειν δέ μοι, καὶ	ἄνευ	ταύτης τῆς ὑποθήκης βασιλεῦσαι ἂν
[7, 184]	τῆς Ἀσίης στράτευμα ἐξαναχθὲν εἴρηται,	ἄνευ	τε τῆς θεραπηίης τῆς ἑπομένης
[7, 56]	ἄγων πάντας ἀνθρώπους; καὶ γὰρ	ἄνευ	τούτων ἐξῆν τοι ποιέειν ταῦτα”
[7, 51]	ἐπὶ τοὺς πατέρας· καὶ γὰρ	ἄνευ	τούτων οἷοί τε εἰμὲν τῶν
[7, 8]	ἀγαθὰ δὲ ἐν αὐτοῖσι τοσάδε	ἀνευρίσκω	λογιζόμενος· εἰ τούτους τε καὶ
[7, 123]	τὸ δὴ πάρης τῆς Παλλήνης	ἀνέχει	μάλιστα, ἐνθεῦτεν νέας τε καὶ
[7, 87]	ἅτε γὰρ τῶν ἵππων οὔτι	ἀνεχομένων	τὰς καμήλους, ὕστεροι ἐτετάχατο, ἵνα
[7, 225]	γὰρ τὸ στεινὸν τῆς ὁδοῦ	ἀνεχώρεον	ὀπίσω, καὶ παραμειψάμενοι τὸ τεῖχος
[7, 5]	~ἀποθανόντος δὲ Δαρείου ἡ βασιληίη	ἀνεχώρησε	ἐς τὸν παῖδα τὸν ἐκείνου
[7, 82]	ἀδελφεῶν παῖδες, Ξέρξῃ δὲ ἐγίνοντο	ἀνεψιοί,	καὶ Μασίστης ὁ Δαρείου τε
[7, 5]	Γοβρύεω, ὃς ἦν Ξέρξῃ μὲν	ἀνεψιὸς	Δαρείου δὲ ἀδελφεῆς παῖς, τοιούτου
[7, 59]	τὸν αἰγιαλὸν κατασχόντες τὰς νέας	ἀνέψυχον	ἀνελκύσαντες. ὁ δὲ ἐν τῷ
[7, 55]	στρατός. καὶ αἱ νέες ἅμα	ἀνήγοντο	ἐς τὴν ἀπεναντίον. ἤδη δὲ
[7, 9]	δοκέω, οὐκ ἐς τοῦτο θράσεος	ἀνήκει	τὰ Ἑλλήνων πρήγματα· εἰ δὲ
[7, 16]	δὴ ἐς τοσοῦτό γε εὐηθείης	ἀνήκει	τοῦτο, ὅ τι δή κοτε
[7, 237]	ὑποθέοιτο, εἰ μὴ πρόσω ἀρετῆς	ἀνήκοι·	σπάνιοι δὲ εἰσὶ οἱ τοιοῦτοι·
[7, 134]	τε γεγονότες εὖ καὶ χρήμασι	ἀνήκοντες	ἐς τὰ πρῶτα, ἐθελονταὶ ὑπέδυσαν
[7, 60]	περιέβαλον κατὰ τὸν κύκλον, ὕψος	ἀνήκουσαν	ἀνδρὶ ἐς τὸν ὀμφαλόν· (ταύτην
[7, 17]	γενέσθαι. Ξέρξην δὲ τὰ δεῖ	ἀνηκουστέοντα	παθεῖν, αὐτῷ ἐκείνῳ δεδήλωται” ~ταῦτά
[7, 13]	ἐς τὰ ἐμεωυτοῦ πρῶτα οὔκω	ἀνήκω,	καὶ οἱ παρηγορεόμενοι ἐκεῖνα ποιέειν
[7, 182]	δὲ τρίτη, τῆς ἐτριηράρχεε Φόρμος	ἀνὴρ	Ἀθηναῖοις, φεύγουσα ἐξοκέλλει ἐς τὰς
[7, 83]	θανάτῳ βιηθεὶς ἢ νούσῳ, ἄλλος	ἀνὴρ	ἀραίρητο, καὶ ἐγίνοντο οὐδαμὰ οὔτε
[7, 226]	Θεσπιέων τοιούτων γενομένων ὅμως λέγεται	ἀνὴρ	ἄριστος γενέσθαι Σπαρτιήτης Διηνέκης· τὸν
[7, 224]	ἐν τούτῳ τῷ πόνῳ πίπτει	ἀνὴρ	γενόμενος ἄριστος καὶ ἕτεροι μετ᾽
[7, 49]	πλέονι χρόνῳ γινομένην λιμὸν τέξεσθαι.	ἀνὴρ	δὲ οὕτω ἂν εἴη ἄριστος,
[7, 118]	ὁ Ὀργέος ἀραιρημένος, τῶν ἀστῶν	ἀνὴρ	δόκιμος ὅμοια τῷ μάλιστα, ἀπέδεξε
[7, 141]	Τίμων ὁ Ἀνδροβούλου, τῶν Δελφῶν	ἀνὴρ	δόκιμος ὅμοια τῷ μάλιστα, συνεβούλευέ
[7, 234]	Δημάρητον εἰρώτα ἀρξάμενος ἐνθένδε. Δημάρητε,	ἀνὴρ	εἶς ἀγαθός. τεκμαίρομαι δὲ τῇ
[7, 143]	~ἦν δὲ τῶν τις Ἀθηναίων	ἀνὴρ	ἐς πρώτους νεωστὶ παριών, τῷ
[7, 19]	τε τῶν συλλεχθέντων αὐτίκα πᾶς	ἀνὴρ	ἐς τὴν ἀρχὴν ἑωυτοῦ ἀπελάσας
[7, 154]	τε καὶ τῶν βαρβάρων συχνούς,	ἀνὴρ	ἐφαίνετο ἐν τούτοισι τοῖσι πολέμοισι
[7, 214]	ὡς Ὀνήτης τε ὁ Φαναγόρεω	ἀνὴρ	Καρύστιος καὶ Κορυδαλλὸς Ἀντικυρεὺς εἰσὶ
[7, 7]	μετέπειτα ἐφόνευσε Ἰνάρως ὁ Ψαμμητίχου	ἀνὴρ	Λίβυς. ~Ξέρξης δὲ μετὰ Αἰγύπτου
[7, 27]	πόλι ὑποκατήμενος Πύθιος ὁ Ἄτους	ἀνὴρ	Λυδὸς ἐξείνισε τὴν βασιλέος στρατιὴν
[7, 157]	πάντως κου πυνθάνεαι, ὅτι Πέρσης	ἀνὴρ	μέλλει, ζεύξας τὸν Ἑλλήσποντον καὶ
[7, 213]	παρεόντι πρήγματι, Ἐπιάλτης ὁ Εὐρυδήμου	ἀνὴρ	Μηλιεὺς ἦλθέ οἱ ἐς λόγους·
[7, 153]	πεφυκέναι θηλυδρίης τε καὶ μαλακώτερος	ἀνὴρ.	~οὗτος μέν νυν ἐκτήσατο τοῦτο
[7, 235]	οὔνομα ἐστὶ Κύθηρα, τὴν Χίλων	ἀνὴρ	παρ᾽ ἡμῖν σοφώτατος γενόμενος κέρδος
[7, 237]	ἂν συμβουλευομένου τοῦ ἀστοῦ πολιήτης	ἀνὴρ	τὰ ἄριστά οἱ δοκέοντα εἶναι
[7, 137]	καὶ Ἀριστέας ὁ Ἀδειμάντου Κορίνθιος	ἀνήρ.	ταῦτα μέν νυν πολλοῖσι ἔτεσι
[7, 137]	τε τὸν Βούλιος καὶ ἐς	Ἀνήριστον	τὸν Σπερθίεω, ὃς εἷλε Ἁλιέας
[7, 134]	Σπάρτης ἀποθνήσκειν, Σπερθίης τε ὁ	Ἀνηρίστου	καὶ Βοῦλις ὁ Νικόλεω, ἄνδρες
[7, 200]	κώμη τε ἐστὶ τῇ οὔνομα	Ἀνθήλη	κεῖται, παρ᾽ ἣν δὴ παραρρέων
[7, 176]	ἔμπροσθε κατὰ Φοίνικα ποταμὸν ἀγχοῦ	Ἀνθήλης	πόλιος ἄλλη ἁμαξιτὸς μούνη. (τῶν
[7, 39]	καὶ ἀμείβετο τοῖσιδε. ὦ κακὲ	ἄνθρωπε,	σὺ ἐτόλμησας, ἐμεῦ στρατευομένου αὐτοῦ
[7, 47]	λέγων Ἀρτάβανε, βιοτῆς μέν νυν	ἀνθρωπηίης	πέρι, ἐούσης τοιαύτης οἵην περ
[7, 46]	ὡς βραχὺς εἴη ὁ πᾶς	ἀνθρώπινος	βίος, εἰ τούτων γε ἐόντων
[7, 210]	αὐτῷ βασιλέι, ὅτι πολλοὶ μὲν	ἄνθρωποι	εἶεν, ὀλίγοι δὲ ἄνδρες. ἐγίνετο
[7, 85]	ποιήματα. ~εἰσὶ δὲ τινὲς νομάδες	ἄνθρωποι	Σαγάρτιοι καλεόμενοι, ἔθνος μὲν Περσικὸν
[7, 101]	λοιποὶ οἱ πρὸς ἑσπέρης οἰκέοντες	ἄνθρωποι	συλλεχθείησαν, οὐκ ἀξιόμαχοι εἰσὶ ἐμὲ
[7, 152]	δὲ τοσοῦτο ὅτι εἰ πάντες	ἄνθρωποι	τὰ οἰκήια κακὰ ἐς μέσον
[7, 16]	κατά περ τὴν πάντων χρησιμωτάτην	ἀνθρώποισι	θάλασσαν πνεύματα φασὶ ἀνέμων ἐμπίπτοντα
[7, 49]	κλεπτόμενος· εὐπρηξίης δὲ οὐκ ἔστι	ἀνθρώποισι	οὐδεμία πληθώρη. (καὶ δή τοι,
[7, 9]	οὐδέν, ἀλλ᾽ ἀπὸ πείρης πάντα	ἀνθρώποισι	φιλέει γίνεσθαι” ~Μαρδόνιος μὲν τοσαῦτα
[7, 203]	ἐπιόντα ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα ἀλλ᾽	ἄνθρωπον,	εἶναι δὲ θνητὸν οὐδένα οὐδὲ
[7, 50]	ἐπ᾽ ἴσης ἔχει· εἰδέναι δὲ	ἄνθρωπον	ἐόντα κῶς χρὴ τὸ βέβαιον;
[7, 136]	γὰρ σφίσι ἐν νόμῳ εἶναι	ἄνθρωπον	προσκυνέειν οὔτε κατὰ ταῦτα ἥκειν.
[7, 46]	οὕτω βραχέι βίῳ οὐδεὶς οὕτω	ἄνθρωπος	ἐὼν εὐδαίμων πέφυκε οὔτε τούτων
[7, 18]	(ἐγὼ μέν, ὦ βασιλεῦ, οἶα	ἄνθρωπος	ἰδὼν ἤδη πολλά τε καὶ
[7, 85]	ἤν τε ἵππου ἤν τε	ἀνθρώπου,	ἐπ᾽ ἑωυτὸν ἕλκει· οἳ δὲ
[7, 125]	οὐδενὸς ἅπτοντο οὔτε ὑποζυγίου οὔτε	ἀνθρώπου,	οἳ δὲ τὰς καμήλους ἐκεράιζον
[7, 19]	γῆν δουλεύσειν τέ οἱ πάντας	ἀνθρώπους.	ἡ δὲ ὄψις ἦν ἥδε·
[7, 56]	Ἑλλάδα θέλεις ποιῆσαι, ἄγων πάντας	ἀνθρώπους;	καὶ γὰρ ἄνευ τούτων ἐξῆν
[7, 171]	λέγουσι Πραίσιοι, ἐσοικίζεσθαι ἄλλους τε	ἀνθρώπους	καὶ μάλιστα Ἕλληνας, τρίτῃ δὲ
[7, 16]	θεῖα. ἐνύπνια γὰρ τὰ ἐς	ἀνθρώπους	πεπλανημένα τοιαῦτα ἐστὶ οἷά σε
[7, 46]	τῆς ζόης καταφυγὴ αἱρετωτάτη τῷ	ἀνθρώπῳ	γέγονε, ὁ δὲ θεὸς γλυκὺν
[7, 160]	ὦ ξεῖνε Σπαρτιῆτα, ὀνείδεα κατιόντα	ἀνθρώπῳ	φιλέει ἐπανάγειν τὸν θυμόν· σὺ
[7, 5]	λόγος τέ σε ἔχῃ πρὸς	ἀνθρώπων	ἀγαθός, καί τις ὕστερον φυλάσσηται
[7, 9]	μάχην, μάθοιεν ἂν ὡς εἰμὲν	ἀνθρώπων	ἄριστοι τὰ πολέμια. ἔστω δ᾽
[7, 49]	μάθε ὅτι αἱ συμφοραὶ τῶν	ἀνθρώπων	ἄρχουσι καὶ οὐκὶ ὥνθρωποι τῶν
[7, 120]	ἐπιόντα ἢ καταμείναντας κάκιστα πάντων	ἀνθρώπων	διατριβῆναι. ~οἳ μὲν δὴ πιεζόμενοι
[7, 104]	οὐκ ἐῶν φεύγειν οὐδὲν πλῆθος	ἀνθρώπων	ἐκ μάχης, ἀλλὰ μένοντας ἐν
[7, 45]	καὶ τὰ Ἀβυδηνῶν πεδία ἐπίπλεα	ἀνθρώπων,	ἐνθαῦτα ὁ Ξέρξης ἑωυτὸν ἐμακάρισε,
[7, 18]	σε μακαριστὸν εἶναι πρὸς πάντων	ἀνθρώπων.	ἐπεὶ δὲ δαιμονίη τις γίνεται
[7, 40]	δὴ ἐπὶ τοῦτον τὸν θρόνον	ἀνθρώπων	ἐπιβαίνει. τούτου δὲ ὄπισθε αὐτὸς
[7, 35]	δὲ κατὰ δίκην ἄρα οὐδεὶς	ἀνθρώπων	θύει ὡς ἐόντι καὶ θολερῷ
[7, 60]	τε ἐς ἕνα χῶρον μυριάδα	ἀνθρώπων,	καὶ συννάξαντες ταύτην ὡς μάλιστα
[7, 16]	τά σε καὶ ἀμφότερα περιήκοντα	ἀνθρώπων	κακῶν ὁμιλίαι σφάλλουσι, κατά περ
[7, 136]	μὲν γὰρ συγχέαι τὰ πάντων	ἀνθρώπων	νόμιμα ἀποκτείναντας κήρυκας, αὐτὸς δὲ
[7, 53]	ἡμῖν ἄλλος στρατὸς ἀντιστῇ κοτε	ἀνθρώπων.	νῦν δὲ διαβαίνωμεν ἐπευξάμενοι τοῖσι
[7, 39]	ὡς ἐν τοῖσι ὠσὶ τῶν	ἀνθρώπων	οἰκέει ὁ θυμός, ὃς χρηστὰ
[7, 139]	ἐπίφθονον μὲν πρὸς τῶν πλεόνων	ἀνθρώπων,	ὅμως δὲ τῇ γέ μοι
[7, 70]	Λιβύης οὐλότατον τρίχωμα ἔχουσι πάντων	ἀνθρώπων.	(οὗτοι δὲ οἱ ἐκ τῆς
[7, 238]	μάλιστα νομίζουσι τῶν ἐγὼ οἶδα	ἀνθρώπων	Πέρσαι ἄνδρας ἀγαθοὺς τὰ πολέμια.
[7, 27]	ὃς καὶ νῦν ἐστι πρῶτος	ἀνθρώπων	πλούτῳ τῶν ἡμεῖς ἴδμεν μετὰ
[7, 60]	οὐ γὰρ λέγεται πρὸς οὐδαμῶν	ἀνθρώπων·	σύμπαντος δὲ τοῦ στρατοῦ τοῦ
[7, 22]	ἐς θάλασσαν κατῆκον, οἰκημένον ὑπὸ	ἀνθρώπων.	τῇ δὲ τελευτᾷ ἐς τὴν
[7, 209]	καταστρέψεαι, ἔστι οὐδὲν ἄλλο ἔθνος	ἀνθρώπων	τὸ σὲ βασιλεῦ ὑπομενέει χεῖρας
[7, 2]	ὅτι νομιζόμενον εἴη πρὸς πάντων	ἀνθρώπων	τὸν πρεσβύτατον τὴν ἀρχὴν ἔχειν,
[7, 135]	Πέρσης, στρατηγὸς δὲ τῶν παραθαλασσίων	ἀνθρώπων	τῶν ἐν τῇ Ἀσίῃ· ὅς
[7, 111]	εἵποντο. ~σάτραι δὲ οὐδενός κω	ἀνθρώπων	ὑπήκοοι ἐγένοντο, ὅσον ἡμεῖς ἴδμεν,
[7, 8]	ἀνδρῶν οὐδεμίαν οὔτε ἔθνος οὐδὲν	ἀνθρώπων	ὑπολείπεσθαι, τὸ ἡμῖν οἷόν τε
[7, 117]	τέσσερας δακτύλους) φωνέοντά τε μέγιστον	ἀνθρώπων,	ὥστε Ξέρξην συμφορὴν ποιησάμενον μεγάλην
[7, 54]	ἀνέμενον τὸν ἥλιον ἐθέλοντες ἰδέσθαι	ἀνίσχοντα,	θυμιήματά τε παντοῖα ἐπὶ τῶν
[7, 103]	οὐδέτερα. δοκέω δὲ ἔγωγε καὶ	ἀνισωθέντας	πλήθεϊ χαλεπῶς ἂν Ἕλληνας Πέρσῃσι
[7, 165]	καὶ στρατηγὸν αὐτῶν Ἀμίλκαν τὸν	Ἄννωνος,	Καρχηδονίων ἐόντα βασιλέα, κατὰ ξεινίην
[7, 39]	σῶμα, ὑπεναντία δὲ τούτοισι ἀκούσας	ἀνοιδέει.	(ὅτε μέν νυν χρηστὰ ποιήσας
[7, 149]	ἀμείψασθαι τοῖσιδε· περὶ μὲν σπονδέων	ἀνοίσειν	ἐς τοὺς πλεῦνας, περὶ δὲ
[7, 20]	τῇ στρατιῇ, πέμπτῳ δὲ ἔτεϊ	ἀνομένῳ	ἐστρατηλάτεε χειρὶ μεγάλῃ πλήθεος. (στόλων
[7, 216]	κεῖται, Ἀνόπαια· τείνει δὲ ἡ	Ἀνόπαια	αὕτη κατὰ ῥάχιν τοῦ ὄρεος,
[7, 216]	καὶ τῇ ἀτραπῷ τὠυτὸ κεῖται,	Ἀνόπαια·	τείνει δὲ ἡ Ἀνόπαια αὕτη
[7, 208]	ἔσω τεταγμένους τοῦ τείχεος, τὸ	ἀνορθώσαντες	εἶχον ἐν φυλακῇ, οὐκ οἷά
[7, 70]	ὀρθὰ πεπηγότα εἶχον· προβλήματα δὲ	ἀντ᾽	ἀσπίδων ἐποιεῦντο γεράνων δοράς. ~Λίβυες
[7, 91]	κράνεα ἐπιχώρια, λαισήια δὲ εἶχον	ἀντ᾽	ἀσπίδων ὠμοβοέης πεποιημένα, καὶ κιθῶνας
[7, 212]	οἵους τε ἔσεσθαι ἔτι χεῖρας	ἀνταείρασθαι	συνέβαλλον. (οἱ δὲ Ἕλληνες κατὰ
[7, 143]	δὲ σύμπαν εἰπεῖν οὐδὲ χεῖρας	ἀνταείρεσθαι,	ἀλλὰ ἐκλιπόντας χώρην τὴν Ἀττικὴν
[7, 101]	εἰ Ἕλληνες ὑπομενέουσι χεῖρας ἐμοὶ	ἀνταειρόμενοι.	οὐ γάρ, ὡς ἐγὼ δοκέω,
[7, 209]	τὸ σὲ βασιλεῦ ὑπομενέει χεῖρας	ἀνταειρόμενον·	νῦν γὰρ πρὸς βασιληίην τε
[7, 42]	ἐπορεύετο, Ἀδραμύττειόν τε πόλιν καὶ	Ἄντανδρον	τὴν Πελασγίδα παραμειβόμενος. (τὴν Ἴδην
[7, 103]	δέ γε δίζημαι εἴκοσι εἶναι	ἀντάξιον,	καὶ οὕτω μὲν ὀρθοῖτ᾽ ἂν
[7, 103]	ἀνδρῶν τῆς στρατιῆς τῆς ἐμῆς	ἀντάξιος	ἐστί, σὲ δέ γε δίζημαι
[7, 136]	ἐπιπλήσσει ταῦτα οὐ ποιήσειν, οὐδὲ	ἀνταποκτείνας	ἐκείνους ἀπολύσειν Λακεδαιμονίους τῆς αἰτίης.
[7, 138]	ἐπιόντα, οὔτε βουλομένων τῶν πολλῶν	ἀντάπτεσθαι	τοῦ πολέμου, μηδιζόντων δὲ προθύμως.
[7, 181]	ἡ νηῦς ἡλίσκετο ἐς τοῦτο	ἀντεῖχε	μαχόμενος ἐς ὃ κατεκρεουργήθη ἅπας.
[7, 196]	αὐτῶν ἐστι Ἠπιδανός, οὐδὲ οὗτος	ἀντέσχε	εἰ μὴ φλαύρως. ~ἐς Ἄλον
[7, 108]	ποταμὸς διαρρέει, ὃς τότε οὐκ	ἀντέσχε	τὸ ὕδωρ παρέχων τῷ Ξέρξεω
[7, 219]	τὴν τάξιν ἐκλιπεῖν, οἳ δὲ	ἀντέτεινον.	μετὰ δὲ τοῦτο διακριθέντες οἳ
[7, 53]	σπεύδεται. (τῶνδε δὲ εἵνεκα προαγορεύω	ἀντέχεσθαι	τοῦ πολέμου ἐντεταμένως· ὡς γὰρ
[7, 187]	ἀλλὰ μᾶλλον ὅκως τὰ σιτία	ἀντέχρησε	θῶμά μοι μυριάσι τοσαύτῃσι. (εὑρίσκω
[7, 127]	Κρηστωναίων ῥέων Χείδωρος μοῦνος οὐκ	ἀντέχρησε	τῇ στρατιῇ πινόμενος ἀλλ᾽ ἐπέλιπε.
[7, 29]	μεγάλα ἐπαγγέλλεαι. (σοὶ ὦν ἐγὼ	ἀντὶ	αὐτῶν γέρεα τοιάδε δίδωμι· ξεῖνόν
[7, 61]	περὶ δὲ τὰ σκέλεα ἀναξυρίδας,	ἀντὶ	δὲ ἀσπίδων γέρρα· ὑπὸ δὲ
[7, 170]	μὲν Κρητῶν γενέσθαι Ἰήπυγας Μεσσαπίους,	ἀντὶ	δὲ εἶναι νησιώτας ἠπειρώτας. (ἀπὸ
[7, 69]	ἐπὶ δὲ καλαμίνους ὀιστοὺς μικρούς·	ἀντὶ	δὲ σιδήρου ἐπῆν λίθος ὀξὺς
[7, 62]	ἄλλα κατά περ Πέρσαι ἐσκευάδατο,	ἀντὶ	δὲ τῶν πίλων μιτρηφόροι ἦσαν.
[7, 56]	ἀνδρὶ εἰδόμενος Πέρσῃ καὶ οὔνομα	ἀντὶ	Διὸς Ξέρξην θέμενος ἀνάστατον τὴν
[7, 37]	ἐόντων αἰθρίης τε τὰ μάλιστα,	ἀντὶ	ἡμέρης τε νὺξ ἐγένετο. ἰδόντι
[7, 22]	τὰς τότε ὁ Πέρσης νησιώτιδας	ἀντὶ	ἠπειρωτίδων ὅρμητο ποιέειν· εἰσὶ δὲ
[7, 170]	κτίσαντας καταμεῖναί τε καὶ μεταβαλόντας	ἀντὶ	μὲν Κρητῶν γενέσθαι Ἰήπυγας Μεσσαπίους,
[7, 70]	ἐκδεδαρμένα καὶ τῇ λοφιῇ· καὶ	ἀντὶ	μὲν λόφου ἡ λοφιὴ κατέχρα,
[7, 143]	ἀλλὰ ὧδε ὦ σχετλίη Σαλαμίς”	ἀντὶ	τοῦ ὦ θείη Σαλαμίς” εἴ
[7, 54]	οἱ τὸν Ἑλλήσποντον μαστιγώσαντι καὶ	ἀντὶ	τούτων τὴν θάλασσαν ἐδωρέετο. ~ὡς
[7, 136]	βασιλεῦ Μήδων, ἔπεμψαν ἡμέας Λακεδαιμόνιοι	ἀντὶ	τῶν ἐν Σπάρτῃ ἀπολομένων κηρύκων
[7, 41]	χίλιοι μὲν ἐπὶ τοῖσι δόρασι	ἀντὶ	τῶν σαυρωτήρων ῥοιὰς εἶχον χρυσέας
[7, 236]	ὡσαύτως. Λακεδαιμόνιοι δὲ ἢν ἴωσι	ἀντία	Πέρσῃσι ἐς μάχην, οὐδὲν τὸ
[7, 209]	ἐμοὶ γὰρ τὴν ἀληθείην ἀσκέειν	ἀντία	σεῦ βασιλεῦ ἀγὼν μέγιστος ἐστί.
[7, 220]	ταύρων σχήσει μένος οὐδὲ λεόντων	ἀντιβίην·	Ζηνὸς γὰρ ἔχει μένος· οὐδέ
[7, 10]	βασιλεῦ, μὴ λεχθεισέων μὲν γνωμέων	ἀντιέων	ἀλλήλῃσι οὐκ ἔστι τὴν ἀμείνω
[7, 10]	καὶ οὐ τολμώντων γνώμην ἀποδείκνυσθαι	ἀντίην	τῇ προκειμένῃ, Ἀρτάβανος ὁ Ὑστάσπεος,
[7, 214]	Φαναγόρεω ἀνὴρ Καρύστιος καὶ Κορυδαλλὸς	Ἀντικυρεὺς	εἰσὶ οἱ εἴπαντες πρὸς βασιλέα
[7, 198]	τῷ κόλπῳ ἰόντι ἀπὸ Ἀχαιίης	Ἀντικύρη,	παρ᾽ ἣν Σπερχειὸς ποταμὸς ῥέων
[7, 213]	δὲ ὕστερον, κατῆλθε γὰρ ἐς	Ἀντικύρην,	ἀπέθανε ὑπὸ Ἀθηνάδεω ἀνδρὸς Τρηχινίου.
[7, 218]	ἐλπόμενοι γὰρ οὐδένα σφι φανήσεσθαι	ἀντίξοον	ἐνεκύρησαν στρατῷ. ἐνθαῦτα Ὑδάρνης καταρρωδήσας
[7, 49]	κατίσταται· εἰ θέλει τοι μηδὲν	ἀντίξοον	καταστῆναι, τοσούτῳ τοι γίνεται πολεμιωτέρη
[7, 150]	οὔτε ὑμέας ἄλλοισι τιμωρέοντας ἡμῖν	ἀντιξόους	γίνεσθαι, ἀλλὰ παρ᾽ ὑμῖν αὐτοῖσι
[7, 192]	Ἀρτεμίσιον, ἐλπίσαντες ὀλίγας τινάς σφι	ἀντιξόους	ἔσεσθαι νέας. ~οἳ μὲν δὴ
[7, 211]	οἳ δ᾽ ἂν καταλαμβανόμενοι ὑπέστρεφον	ἀντίοι	εἶναι τοῖσι βαρβάροισι, μεταστρεφόμενοι δὲ
[7, 22]	τῆς Ἀκανθίων ἐπὶ θάλασσαν τὴν	ἀντίον	Τορώνης. (ἐν δὲ τῷ ἰσθμῷ
[7, 139]	τὴν θάλασσαν οὐδαμοὶ ἂν ἐπειρῶντο	ἀντιούμενοι	βασιλέι. εἰ τοίνυν κατὰ τὴν
[7, 236]	Πελοπόννησον, ἀξιόμαχοί τοι γίνονται οἱ	ἀντίπαλοι·	ἁλὴς δὲ ἐὼν ὁ ναυτικὸς
[7, 118]	τὴν Ξέρξεω στρατιὴν καὶ δειπνίσασι	Ἀντίπατρος	ὁ Ὀργέος ἀραιρημένος, τῶν ἀστῶν
[7, 236]	εὖ γνώμην ἔχω τὰ τῶν	ἀντιπολέμων	μὴ ἐπιλέγεσθαι πρήγματα, τῇ τε
[7, 53]	μή τις ἡμῖν ἄλλος στρατὸς	ἀντιστῇ	κοτε ἀνθρώπων. νῦν δὲ διαβαίνωμεν
[7, 103]	ὑπ᾽ ἑνὸς ἀρχόμενοι, στρατῷ τοσῷδε	ἀντιστῆναι;	ἐπεί τοι πλεῦνες περὶ ἕνα
[7, 58]	καλεόμενον καὶ Μέλανα ποταμόν, οὐκ	ἀντισχόντα	τότε τῇ στρατιῇ τὸ ῥέεθρον
[7, 103]	βασιλέα πρέπει πρὸς τὸ διπλήσιον	ἀντιτάσσεσθαι	κατὰ νόμους τοὺς ὑμετέρους. (εἰ
[7, 161]	μὲν ὦν ἡγέεσθαι βουλομένοισι οὐκ	ἀντιτείνομεν,	ἄλλῳ δὲ παρήσομεν οὐδενὶ ναυαρχέειν.
[7, 153]	τε τῶν ἐκ Ρόδου καὶ	Ἀντιφήμου	οὐκ ἐλείφθη. (ἀνὰ χρόνον δὲ
[7, 114]	ὑπὸ γῆν λεγομένῳ εἶναι θεῷ	ἀντιχαρίζεσθαι	κατορύσσουσαν. ~ὡς δὲ ἀπὸ τοῦ
[7, 9]	δὴ μέλλει τίς ὦ βασιλεῦ	ἀντιώσεσθαι	πόλεμον προφέρων, ἄγοντι καὶ πλῆθος
[7, 102]	τῇ Ἑλλάδι, αὖτις δὲ ὡς	ἀντιώσονταί	τοι ἐς μάχην καὶ ἢν
[7, 98]	οἵδε ἦσαν ὀνομαστότατοι, Σιδώνιος Τετράμνηστος	Ἀνύσου,	καὶ Τύριος Ματτὴν Σιρώμου, καὶ
[7, 173]	ἐσβολὴν ἐς Θεσσαλοὺς κατὰ τὴν	ἄνω	Μακεδονίην διὰ Περραιβῶν κατὰ Γόννον
[7, 128]	ἐκβολὴν τοῦ Πηνειοῦ, ὅτι τὴν	ἄνω	ὁδὸν ἔμελλε ἐλᾶν διὰ Μακεδόνων
[7, 23]	αὐτοῖσι ἐπέβαλλε, ὤρυσσον τὸ μὲν	ἄνω	στόμα τῆς διώρυχος ποιεῦντες διπλήσιον
[7, 23]	παρεῖχον· ἅτε γὰρ τοῦ τε	ἄνω	στόματος καὶ τοῦ κάτω τὰ
[7, 20]	χώρην ἐσβαλόντες σχεδὸν πάντα τὰ	ἄνω	τῆς Ἀσίης καταστρεψάμενοι ἐνέμοντο, τῶν
[7, 104]	γῶν τὰ ἂν ἐκεῖνος ἀνώγῃ·	ἀνώγει	δὲ τὠυτὸ αἰεί, οὐκ ἐῶν
[7, 104]	(ποιεῦσι γῶν τὰ ἂν ἐκεῖνος	ἀνώγῃ·	ἀνώγει δὲ τὠυτὸ αἰεί, οὐκ
[7, 129]	ὁ Πηνειὸς τῷ οὐνόματι κατακρατέων	ἀνωνύμους	τοὺς ἄλλους εἶναι ποιέει. τὸ
[7, 139]	καὶ βασιλέα μετά γε θεοὺς	ἀνωσάμενοι.	(οὐδὲ σφέας χρηστήρια φοβερὰ ἐλθόντα
[7, 23]	ἑτέροισι, ἕως ἀπίκοντο ἐς τοὺς	ἀνωτάτω·	οὗτοι δὲ ἐξεφόρεόν τε καὶ
[7, 8]	ἅλωσιν ὡς ἔμελλε ἐς χεῖρας	ἄξεσθαι	τὸ στράτευμα τὸ ἐπὶ τὰς
[7, 53]	ἐόντα μεγάλα τε καὶ πολλοῦ	ἄξια,	ἀλλ᾽ εἷς τε ἕκαστος καὶ
[7, 21]	προσγενόμεναι στρατηλασίαι μιῆς τῆσδε οὐκ	ἄξιαι.	τί γὰρ οὐκ ἤγαγε ἐκ
[7, 16]	πρώτῳ κελεύσματι πειθόμενος, οἷα οὐκ	ἀξιεύμενος	ἐς τὸν βασιλήιον θρόνον ἵζεσθαι,
[7, 5]	ἄκρη, βασιλέι τε μούνῳ θνητῶν	ἀξίη	ἐκτῆσθαι. ~ταῦτα ἔλεγε οἷα νεωτέρων
[7, 135]	τόλμα τούτων τῶν ἀνδρῶν θώματος	ἀξίη	καὶ τάδε πρὸς τούτοισι τὰ
[7, 39]	τὸ ἀναιδέστερον ἐτράπευ, τὴν μὲν	ἀξίην	οὐ λάμψεαι, ἐλάσσω δὲ τῆς
[7, 39]	οὐ λάμψεαι, ἐλάσσω δὲ τῆς	ἀξίης.	σὲ μὲν γὰρ καὶ τοὺς
[7, 64]	καὶ ἐγχειρίδια, πρὸς δὲ καὶ	ἀξίνας	σαγάρις εἶχον. τούτους δὲ ἐόντας
[7, 157]	Ἑλλὰς χεὶρ μεγάλη συνάγεται, καὶ	ἀξιόμαχοι	γινόμεθα τοῖσι ἐπιοῦσι· ἢν δὲ
[7, 101]	ἑσπέρης οἰκέοντες ἄνθρωποι συλλεχθείησαν, οὐκ	ἀξιόμαχοι	εἰσὶ ἐμὲ ἐπιόντα ὑπομεῖναι, μὴ
[7, 236]	στρατοπέδου τριηκοσίας ἀποπέμψεις περιπλέειν Πελοπόννησον,	ἀξιόμαχοί	τοι γίνονται οἱ ἀντίπαλοι· ἁλὴς
[7, 236]	αὐτοῖσι γίνεται, καὶ ἀρχὴν οὐκ	ἀξιόμαχοί	τοι ἔσονται, καὶ πᾶς ὁ
[7, 138]	ἐουσέων ἐν τῇ Ἑλλάδι ἀριθμὸν	ἀξιομάχων	δέκεσθαι τὸν ἐπιόντα, οὔτε βουλομένων
[7, 11]	ἀδελφεός· τοῦτό σε ῥύσεται μηδένα	ἄξιον	μισθὸν λαβεῖν ἐπέων ματαίων. καί
[7, 124]	δὴ ναυτικὸς στρατὸς αὐτοῦ περὶ	Ἄξιον	ποταμὸν καὶ πόλιν Θέρμην καὶ
[7, 123]	πόλιν καὶ Χαλέστρην ἐπὶ τὸν	Ἄξιον	ποταμόν, ὃς οὐρίζει χώρην τὴν
[7, 187]	εἵνεκα καὶ μεγάθεος οὐδεὶς αὐτῶν	ἀξιονικότερος	ἦν αὐτοῦ Ξέρξεω ἔχειν τοῦτο
[7, 107]	παῖδας ἐτίμα μάλιστα, ἐπεὶ καὶ	ἄξιος	αἴνου μεγάλου ἐγένετο Βόγης· ὃς
[7, 104]	οἳ Ἑλλήνων ἕκαστος φησὶ τριῶν	ἄξιος	εἶναι. (ὣς δὲ καὶ Λακεδαιμόνιοι
[7, 124]	παρὰ τὸ ἕλος τὸ ἐπ᾽	Ἀξίῳ	ποταμῷ. ~πορευομένῳ δὲ ταύτῃ λέοντές
[7, 224]	Σπαρτιητέων, τῶν ἐγὼ ὡς ἀνδρῶν	ἀξίων	γενομένων ἐπυθόμην τὰ οὐνόματα, ἐπυθόμην
[7, 10]	ματαίους περὶ Ἑλλήνων οὐκ ἐόντων	ἀξίων	φλαύρως ἀκούειν. Ἕλληνας γὰρ διαβάλλων
[7, 211]	πλήθεϊ χρήσασθαι. (Λακεδαιμόνιοι δὲ ἐμάχοντο	ἀξίως	λόγου, ἄλλα τε ἀποδεικνύμενοι ἐν
[7, 16]	ἐν οὐδενὶ λόγῳ ποιήσεται οὐδὲ	ἀξιώσει	ἐπιφανῆναι, οὔτε ἢν τὴν ἐμὴν
[7, 11]	ἐπιστάμενος ὅτι εἰ ἡμεῖς ἡσυχίην	ἄξομεν,	ἀλλ᾽ οὐκ ἐκεῖνοι, ἀλλὰ καὶ
[7, 150]	κατὰ νόον, οὐδαμοὺς μέζονας ὑμέων	ἄξω”	(ταῦτα ἀκούσαντας Ἀργείους λέγεται πρῆγμα
[7, 95]	καὶ οἱ δυωδεκαπόλιες Ἴωνες οἱ	ἀπ᾽	Ἀθηνέων. Αἰολέες δὲ ἑξήκοντα νέας
[7, 123]	ναυτικὸς στρατὸς ὁ Ξέρξεω συντάμνων	ἀπ᾽	Ἀμπέλου ἄκρης ἐπὶ Καναστραίην ἄκρην,
[7, 97]	δὲ ἐστρατήγεε Ἀχαιμένης Ξέρξεω ἐὼν	ἀπ᾽	ἀμφοτέρων ἀδελφεός, τῆς δὲ ἄλλης
[7, 90]	Σαλαμῖνος καὶ Ἀθηνέων, οἳ δὲ	ἀπ᾽	Ἀρκαδίης, οἳ δὲ ἀπὸ Κύθνου,
[7, 235]	ἢ ὑπερέχειν, αἰεί τι προσδοκῶν	ἀπ᾽	αὐτῆς τοιοῦτο ἔσεσθαι οἷόν τοι
[7, 121]	στρατοῦ ὑπομένειν ἐν Θέρμῃ, ἀπῆκε	ἀπ᾽	ἑωυτοῦ πορεύεσθαι τὰς νέας, Θέρμῃ
[7, 141]	μένειν καὶ πεζὸν ἰόντα πολλὸν	ἀπ᾽	ἠπείρου στρατὸν ἥσυχος, ἀλλ᾽ ὑποχωρεῖν
[7, 121]	ἐν τῷ Θερμαίῳ κόλπῳ οἰκημένῃ,	ἀπ᾽	ἧς καὶ ὁ κόλπος οὗτος
[7, 192]	τῶν Εὐβοϊκῶν καταδραμόντες δευτέρῃ ἡμέρῃ	ἀπ᾽	ἧς ὁ χειμὼν ὁ πρῶτος
[7, 74]	(οὗτοι δὲ εἰσὶ Λυδῶν ἄποικοι,	ἀπ᾽	Ὀλύμπου δὲ ὄρεος καλέονται Ὀλυμπιηνοί.
[7, 150]	λέγει. ἡμεῖς νομίζομεν Πέρσην εἶναι	ἀπ᾽	οὗ ἡμεῖς γεγόναμεν παῖδα Περσέος
[7, 158]	ὑποτείνοντός τε τὰ ἐμπόρια συνελευθεροῦν	ἀπ᾽	ὧν ὑμῖν μεγάλαι ὠφελίαι τε
[7, 88]	κατ᾽ ἀρχὰς ἐποίησαν ὡς ἐκέλευε·	ἀπαγαγόντες	οἱ οἰκέται ἐς τὸν χῶρον
[7, 61]	κεφαλῇσι εἶχον τιάρας καλεομένους πίλους	ἀπαγέας,	περὶ δὲ τὸ σῶμα κιθῶνας
[7, 163]	ἢν δὲ οἱ Ἕλληνες, ὀπίσω	ἀπάγειν.	~ὁ δὲ Κάδυος οὗτος πρότερον
[7, 232]	τοῦτον ἐς Σπάρτην, ὡς ἠτίμωτο,	ἀπάγξασθαι.	~οἱ δὲ Θηβαῖοι, τῶν ὁ
[7, 149]	λέγουσι τὴν βουλὴν ὑποκρίνασθαι, καίπερ	ἀπαγορεύοντός	σφι τοῦ χρηστηρίου μὴ ποιέεσθαι
[7, 184]	τούτου τοῦ χώρου καὶ Θερμοπυλέων	ἀπαθής	τε κακῶν ἦν ὁ στρατός,
[7, 205]	τῆς βασιληίης. ἀποθανόντος δὲ Κλεομένεος	ἄπαιδος	ἔρσενος γόνου, Δωριέος τε οὐκέτι
[7, 61]	δὲ αὐτοῦ καταλείπει· ἐτύγχανε γὰρ	ἄπαις	ἐὼν ὁ Κηφεὺς ἔρσενος γόνου.
[7, 207]	ὁ Πέρσης, καταρρωδέοντες ἐβουλεύοντο περὶ	ἀπαλλαγῆς.	τοῖσι μέν νυν ἄλλοισι Πελοποννησίοισι
[7, 222]	Λεωνίδην καὶ τοὺς μετ᾽ αὐτοῦ	ἀπαλλάξεσθαι,	ἀλλὰ καταμείναντες συναπέθανον. ἐστρατήγεε δὲ
[7, 220]	οὐκ ἐθέλοντας συνδιακινδυνεύειν, κελεῦσαι σφέας	ἀπαλλάσσεσθαι,	αὐτῷ δὲ ἀπιέναι οὐ καλῶς
[7, 149]	τοῖσι ἀγγέλοισι πρὸ δύντος ἡλίου	ἀπαλλάσσεσθαι	ἐκ τῆς Ἀργείων χώρης, εἰ
[7, 173]	Ἀμύντεω ἀνδρὸς Μακεδόνος συνεβούλευόν σφι	ἀπαλλάσσεσθαι	μηδὲ μένοντας ἐν τῇ ἐσβολῇ
[7, 162]	ἂν φθάνοιτε τὴν ταχίστην ὀπίσω	ἀπαλλασσόμενοι	καὶ ἀγγέλλοντες τῇ Ἑλλάδι ὅτι
[7, 9]	σὺν κακῷ μεγάλῳ οἱ νικῶντες	ἀπαλλάσσονται·	περὶ δὲ τῶν ἑσσουμένων οὐδὲ
[7, 210]	ἀποδρήσεσθαι· πέμπτῃ δέ, ὡς οὐκ	ἀπαλλάσσοντο	ἀλλά οἱ ἐφαίνοντο ἀναιδείῃ τε
[7, 142]	ἦν καὶ ἐδόκεε εἶναι, συγγραψάμενοι	ἀπαλλάσσοντο	ἐς τὰς Ἀθήνας. ὡς δὲ
[7, 219]	δὲ τοῦτο διακριθέντες οἳ μὲν	ἀπαλλάσσοντο	καὶ διασκεδασθέντες κατὰ πόλις ἕκαστοι
[7, 176]	δὲ αὖτις ὀρθώσασι ἔδοξε ταύτῃ	ἀπαμύνειν	ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος τὸν βάρβαρον.
[7, 120]	παραιτεομένους καὶ τὸ λοιπόν σφι	ἀπαμύνειν	τῶν ἐπιόντων κακῶν τὰ ἡμίσεα,
[7, 102]	ἡ Ἑλλὰς τήν τε πενίην	ἀπαμύνεται	καὶ τὴν δεσποσύνην. (αἰνέω μέν
[7, 234]	τῇ ἀληθείῃ· ὅσα γὰρ εἶπας,	ἅπαντα	ἀπέβη οὕτω. νῦν δέ μοι
[7, 107]	μετὰ δὲ ταῦτα τὸν χρυσὸν	ἅπαντα	τὸν ἐκ τοῦ ἄστεος καὶ
[7, 158]	τό τε κατ᾽ ὑμέας τάδε	ἅπαντα	ὑπὸ βαρβάροισι νέμεται. (ἀλλὰ εὖ
[7, 156]	ἔβλαστον. τοῦτο μὲν γὰρ Καμαριναίους	ἅπαντας	ἐς τὰς Συρηκούσας ἀγαγὼν πολιήτας
[7, 234]	τοιοῦτοι τὰ πολέμια εἴτε καὶ	ἅπαντες”	(ὃ δ᾽ εἶπε ὦ βασιλεῦ,
[7, 34]	στάδιοι ἐξ Ἀβύδου ἐς τὴν	ἀπαντίον.	καὶ δὴ ἐζευγμένου τοῦ πόρου
[7, 153]	γὰρ ἔργα οὐ πρὸς τοῦ	ἅπαντος	ἀνδρὸς νενόμικα γίνεσθαι, ἀλλὰ πρὸς
[7, 104]	ἀνδρῶν, ἁλέες δὲ ἄριστοι ἀνδρῶν	ἁπάντων.	ἐλεύθεροι γὰρ ἐόντες οὐ πάντα
[7, 224]	τὰ οὐνόματα, ἐπυθόμην δὲ καὶ	ἁπάντων	τῶν τριηκοσίων. (καὶ δὴ Περσέων
[7, 46]	οὐ παραστήσεται πολλάκις καὶ οὐκὶ	ἅπαξ	τεθνάναι βούλεσθαι μᾶλλον ἢ ζώειν.
[7, 159]	Ἀγαμέμνων πυθόμενος Σπαρτιήτας τὴν ἡγεμονίην	ἀπαραιρῆσθαι	ὑπὸ Γέλωνός τε καὶ Συρηκοσίων.
[7, 29]	ἑπτὰ χιλιάδων, ἀλλὰ ᾖ τοι	ἀπαρτιλογίη	ὑπ᾽ ἐμέο πεπληρωμένη. (ἔκτησό τε
[7, 26]	ἐργάζοντο, ἐν τούτῳ ὁ πεζὸς	ἅπας	συλλελεγμένος ἅμα Ξέρξῃ ἐπορεύετο ἐς
[7, 181]	ἀντεῖχε μαχόμενος ἐς ὃ κατεκρεουργήθη	ἅπας.	(ὡς δὲ πεσὼν οὐκ ἀπέθανε
[7, 191]	ἁρπασθείη ὑπὸ Πηλέος, εἴη τε	ἅπασα	ἡ ἀκτὴ ἡ Σηπιὰς ἐκείνης
[7, 131]	στρατιῆς τριτημορίς, ἵνα ταύτῃ διεξίῃ	ἅπασα	ἡ στρατιὴ ἐς Περραιβούς. οἱ
[7, 55]	πεζός τε καὶ ἡ ἵππος	ἅπασα,	κατὰ δὲ τὴν πρὸς τὸ
[7, 9]	τῆς Ἀσίης καὶ νέας τὰς	ἁπάσας;	ὡς μὲν ἐγὼ δοκέω, οὐκ
[7, 158]	δισχιλίους ἱπποδρόμους ψιλούς· σῖτόν τε	ἁπάσῃ	τῇ Ἑλλήνων στρατιῇ, ἔστ᾽ ἂν
[7, 161]	ὑπὲρ ἀμφοτέρων ἀπολογεύμενος· ἐπείτε δὲ	ἁπάσης	ἀπελαυνόμενος δέεαι τῆς ναυτικῆς ἄρχειν,
[7, 137]	Βισάνθην τὴν ἐν Ἑλλησπόντῳ, καὶ	ἀπαχθέντες	ἐς τὴν Ἀττικὴν ἀπέθανον ὑπὸ
[7, 234]	ἀληθείῃ· ὅσα γὰρ εἶπας, ἅπαντα	ἀπέβη	οὕτω. νῦν δέ μοι εἰπέ,
[7, 100]	ἔθνος ἓν ἕκαστον ἐπυνθάνετο. καὶ	ἀπέγραφον	οἱ γραμματισταί, ἕως ἐξ ἐσχάτων
[7, 223]	ἐκ τῶν περιιόντων τὸ ὄρος,	ἀπεδείκνυντο	ῥώμης ὅσον εἶχον μέγιστον ἐς
[7, 119]	τῇσι ἄλλῃσι πόλισι οἱ ἐπεστεῶτες	ἀπεδείκνυσαν	τὸν λόγον. τὸ γὰρ δεῖπνον
[7, 178]	Δελφοὶ τοῖσι ἀνέμοισι βωμόν τε	ἀπέδεξαν	ἐν Θυίῃ, τῇ περ τῆς
[7, 46]	πάτρως, ὃς τὸ πρῶτον γνώμην	ἀπεδέξατο	ἐλευθέρως οὐ συμβουλεύων Ξέρξῃ στρατεύεσθαι
[7, 99]	τῶν συμμάχων γνώμας ἀρίστας βασιλέι	ἀπεδέξατο.	τῶν δὲ κατέλεξα πολίων ἡγεμονεύειν
[7, 3]	ὡς λέγοι δίκαια βασιλέα μιν	ἀπέδεξε.	δοκέειν δέ μοι, καὶ ἄνευ
[7, 118]	ἀνὴρ δόκιμος ὅμοια τῷ μάλιστα,	ἀπέδεξε	ἐς τὸ δεῖπνον τετρακόσια τάλαντα
[7, 154]	οὐ πολλὸν χρόνον δι᾽ ἀρετὴν	ἀπεδέχθη	πάσης τῆς ἵππου εἶναι ἵππαρχος·
[7, 156]	καὶ τούτους ἐς τὰς Συρηκούσας	ἀπέδοτο	ἐπ᾽ ἐξαγωγῇ ἐκ Σικελίης. (τὠυτὸ
[7, 181]	ἅπας. (ὡς δὲ πεσὼν οὐκ	ἀπέθανε	ἀλλ᾽ ἦν ἔμπνοος, οἱ Πέρσαι,
[7, 154]	ἐτυράννευσε μὲν Γέλης ἑπτὰ ἔτεα,	ἀπέθανε	δὲ ὑπὸ Σαβύλλου ἀνδρὸς Γελῴου,
[7, 214]	~Ἐπιάλτης μὲν οὕτω ὕστερον τούτων	ἀπέθανε,	ἔστι δὲ ἕτερος λεγόμενος λόγος,
[7, 213]	ὕστερον, κατῆλθε γὰρ ἐς Ἀντικύρην,	ἀπέθανε	ὑπὸ Ἀθηνάδεω ἀνδρὸς Τρηχινίου. (ὁ
[7, 139]	ἂν καὶ ἀποδεξάμενοι ἔργα μεγάλα	ἀπέθανον	γενναίως. (ἢ ταῦτα ἂν ἔπαθον,
[7, 170]	ἀστῶν καὶ ἀπικόμενοι τιμωροὶ Ταραντίνοισι	ἀπέθανον	τρισχίλιοι οὕτω· αὐτῶν δὲ Ταραντίνων
[7, 137]	καὶ ἀπαχθέντες ἐς τὴν Ἀττικὴν	ἀπέθανον	ὑπὸ Ἀθηναίων, μετὰ δὲ αὐτῶν
[7, 122]	μέν νυν ναυτικὸς στρατὸς ὡς	ἀπείθη	ὑπὸ Ξέρξεω καὶ διεξέπλωσε τὴν
[7, 18]	τε ἐδόκεε Ἀρτάβανος τὸ ὄνειρον	ἀπειλέειν	καὶ θερμοῖσι σιδηρίοισι ἐκκαίειν αὐτοῦ
[7, 14]	δὴ φαίνεαι ἐν Πέρσῃσί τε	ἀπειπάμενος	τὴν στρατηλασίην καὶ τὰ ἐμὰ
[7, 9]	πολέμια. ἔστω δ᾽ ὦν μηδὲν	ἀπείρητον·	αὐτόματον γὰρ οὐδέν, ἀλλ᾽ ἀπὸ
[7, 135]	γὰρ πεπειρημένος συμβουλεύεις, τοῦ δὲ	ἄπειρος	ἐών· τὸ μὲν γὰρ δοῦλος
[7, 103]	ὁμοῦ μάχεσθαι· τῶν σὺ ἐὼν	ἄπειρος	πολλὰ φλυηρέεις” ~πρὸς ταῦτα Δημάρητος
[7, 233]	ἐλθόντας, τοὺς μὲν τινὰς καὶ	ἀπέκτειναν	προσιόντας, τοὺς δὲ πλεῦνας αὐτῶν
[7, 213]	Τρηχινίου. (ὁ δὲ Ἀθηνάδης οὗτος	ἀπέκτεινε	μὲν Ἐπιάλτεα δι᾽ ἄλλην αἰτίην,
[7, 19]	ἀνὴρ ἐς τὴν ἀρχὴν ἑωυτοῦ	ἀπελάσας	εἶχε προθυμίην πᾶσαν ἐπὶ τοῖσι
[7, 119]	τὰ ἔπιπλα πάντα λαβόντες οὕτω	ἀπελαύνεσκον,	λείποντες οὐδὲν ἀλλὰ φερόμενοι. ~ἔνθα
[7, 161]	ἀμφοτέρων ἀπολογεύμενος· ἐπείτε δὲ ἁπάσης	ἀπελαυνόμενος	δέεαι τῆς ναυτικῆς ἄρχειν, οὕτω
[7, 164]	τῇ ναυμαχίῃ καὶ Ξέρξης οἰχώκεε	ἀπελαύνων,	καὶ δὴ καὶ ἐκεῖνος ἀπίκετο
[7, 117]	(ἀπὸ γὰρ πέντε πηχέων βασιληίων	ἀπέλειπε	τέσσερας δακτύλους) φωνέοντά τε μέγιστον
[7, 205]	ἀδελφεῶν, Κλεομένεός τε καὶ Δωριέος,	ἀπελήλατο	τῆς φροντίδος περὶ τῆς βασιληίης.
[7, 189]	τότε ἐκεῖνα κατεργάσασθαι, καὶ ἱρὸν	ἀπελθόντες	Βορέω ἱδρύσαντο παρὰ ποταμὸν Ἰλισσόν.
[7, 142]	ἐς τὰς Ἀθήνας. ὡς δὲ	ἀπελθόντες	οἱ θεοπρόποι ἀπήγγελλον ἐς τὸν
[7, 208]	ἐδίωκε ἀλογίης τε ἐνεκύρησε πολλῆς·	ἀπελθών	τε ἔλεγε πρὸς Ξέρξην τά
[7, 221]	δὲ ἀποπεμπόμενος αὐτὸς μὲν οὐκ	ἀπέλιπε,	τὸν δὲ παῖδα συστρατευόμενον, ἐόντα
[7, 104]	με τιμήν τε καὶ γέρεα	ἀπελόμενοι	πατρώια ἄπολίν τε καὶ φυγάδα
[7, 136]	κατὰ ταῦτα ἥκειν. ὡς δὲ	ἀπεμαχέσαντο	τοῦτο, δεύτερά σφι λέγουσι τάδε
[7, 55]	νέες ἅμα ἀνήγοντο ἐς τὴν	ἀπεναντίον.	ἤδη δὲ ἤκουσα καὶ ὕστατον
[7, 169]	γυναῖκα” ταῦτα οἱ Κρῆτες ὡς	ἀπενειχθέντα	ἤκουσαν, ἔσχοντο τῆς τιμωρίης. ~λέγεται
[7, 142]	ταύτας παραρτέεσθαι ἐκέλευον τὰ ἄλλα	ἀπέντας.	τοὺς ὦν δὴ τὰς νέας
[7, 60]	ἔξωθεν κύκλον· περιγράψαντες δὲ καὶ	ἀπέντες	τοὺς μυρίους αἱμασιὴν περιέβαλον κατὰ
[7, 109]	τοῦ Λίσου ποταμοῦ τὸ ῥέεθρον	ἀπεξηρασμένον	πόλιας Ἑλληνίδας τάσδε παραμείβετο, Μαρώνειαν
[7, 32]	τῶνδε δὲ εἵνεκα τὸ δεύτερον	ἀπέπεμπε	ἐπὶ γῆν τε καὶ ὕδωρ·
[7, 32]	ἐς Ἀθήνας οὔτε ἐς Λακεδαίμονα	ἀπέπεμπε	ἐπὶ γῆς αἴτησιν, τῇ δὲ
[7, 32]	δὲ ἐς Σάρδις πρῶτα μὲν	ἀπέπεμπε	κήρυκας ἐς τὴν Ἑλλάδα αἰτήσοντας
[7, 134]	τούτους ὡς ἀποθανευμένους ἐς Μήδους	ἀπέπεμψαν.	~αὕτη τε ἡ τόλμα τούτων
[7, 239]	τὸ χρηστήριον τὸ ἐς Δελφοὺς	ἀπέπεμψαν,	ἔνθα δή σφι ἐχρήσθη τὰ
[7, 206]	μὲν τοὺς ἀμφὶ Λεωνίδην πρώτους	ἀπέπεμψαν	Σπαρτιῆται, ἵνα τούτους ὁρῶντες οἱ
[7, 105]	ὀργὴν οὐδεμίαν, ἀλλ᾽ ἠπίως αὐτὸν	ἀπεπέμψατο.	τούτῳ δὲ ἐς λόγους ἐλθὼν
[7, 161]	οὐκ ἡγεμόνος δεομένη ἡ Ἑλλὰς	ἀπέπεμψε	ἡμέας πρὸς σέ, ἀλλὰ στρατιῆς.
[7, 220]	δὲ καὶ ὡς αὐτός σφεας	ἀπέπεμψε	Λεωνίδης, μὴ ἀπόλωνται κηδόμενος· αὐτῷ
[7, 133]	δὲ Ἀθήνας καὶ Σπάρτην οὐκ	ἀπέπεμψε	Ξέρξης ἐπὶ γῆς αἴτησιν κήρυκας
[7, 221]	παῖδα συστρατευόμενον, ἐόντα οἱ μουνογενέα,	ἀπέπεμψε.	~οἱ μέν νυν σύμμαχοι οἱ
[7, 35]	ὡς καὶ στιγέας ἅμα τούτοισι	ἀπέπεμψε	στίξοντας τὸν Ἑλλήσποντον. (ἐνετέλλετο δὲ
[7, 152]	~εἰ μέν νυν Ξέρξης τε	ἀπέπεμψε	ταῦτα λέγοντα κήρυκα ἐς Ἄργος
[7, 130]	εἴπας δὲ ταῦτα καὶ θεησάμενος	ἀπέπλεε	ἐς τὴν Θέρμην. ~ὁ μὲν
[7, 163]	ἄγγελοι τοιαῦτα τῷ Γέλωνι χρηματισάμενοι	ἀπέπλεον·	Γέλων δὲ πρὸς ταῦτα δείσας
[7, 112]	δεξιῆς χειρὸς τὸ Πάγγαιον ὄρος	ἀπέργων,	ἐὸν μέγα τε καὶ ὑψηλόν,
[7, 110]	καὶ Ἑλληνίδας ἐξ εὐωνύμου χειρὸς	ἀπέργων	παρεξήιε· ἔθνεα δὲ Θρηίκων δι᾽
[7, 43]	ἐπορεύετο ἐνθεῦτεν, ἐν ἀριστερῇ μὲν	ἀπέργων	Ροίτιον πόλιν καὶ Ὀφρύνειον καὶ
[7, 205]	εἰδέναι εἴτε συμπέμψουσι εἴτε καὶ	ἀπερέουσι	ἐκ τοῦ ἐμφανέος τὴν Ἑλλήνων
[7, 88]	ἐφοβήθη τε καὶ στὰς ὀρθὸς	ἀπεσείσατο	τὸν Φαρνούχεα, πεσὼν δὲ αἷμά
[7, 4]	οὐδέ οἱ ἐξεγένετο οὔτε τοὺς	ἀπεστεῶτας	Αἰγυπτίους οὔτε Ἀθηναίους τιμωρήσασθαι. ~ἀποθανόντος
[7, 7]	πρῶτα στρατηίην ποιέεται ἐπὶ τοὺς	ἀπεστεῶτας.	τούτους μέν νυν καταστρεψάμενος καὶ
[7, 1]	ἔτεϊ Αἰγύπτιοι ὑπὸ Καμβύσεω δουλωθέντες	ἀπέστησαν	ἀπὸ Περσέων. ἐνθαῦτα δὴ καὶ
[7, 160]	ταῦτα ὁ Γέλων, ἐπειδὴ ὥρα	ἀπεστραμμένους	τοὺς λόγους τοῦ Συάγρου, τὸν
[7, 88]	τὸν δεσπότην, ἐν τοῖσι γούνασι	ἀπέταμον	τὰ σκέλεα. Φαρνούχης μὲν οὕτω
[7, 52]	πρὸς ταῦτα Ξέρξης Ἀρτάβανε, τῶν	ἀπεφήναο	γνωμέων σφάλλεαι κατὰ ταύτην δὴ
[7, 199]	Μέλανος τούτου ποταμοῦ πέντε στάδια	ἀπέχει.	ταύτῃ δὲ καὶ εὐρύτατον ἐστὶ
[7, 125]	ἦν τῶν ἄλλων τὸ ἀναγκάζον	ἀπεχομένους	τοὺς λέοντας τῇσι καμήλοισι ἐπιτίθεσθαι,
[7, 13]	ἐκεῖνα ποιέειν οὐδένα χρόνον μευ	ἀπέχονται.	ἀκούσαντι μέντοι μοι τῆς Ἀρταβάνου
[7, 43]	ὁδῷ, ἐπέλιπε τὸ ῥέεθρον οὐδ᾽	ἀπέχρησε	τῇ στρατιῇ τε καὶ τοῖσι
[7, 196]	Θεσσαλίῃ ποταμῶν Ὀνόχωνος μοῦνος οὐκ	ἀπέχρησε	τῇ στρατιῇ τὸ ῥέεθρον πινόμενος·
[7, 10]	ἀτρεκέως ἐκμάθῃ· ὁ δὲ δὴ	ἀπεὼν	τοῦ λόγου τάδε ἐν αὐτοῖσι
[7, 142]	ὡς δὲ ἀπελθόντες οἱ θεοπρόποι	ἀπήγγελλον	ἐς τὸν δῆμον, γνῶμαι καὶ
[7, 18]	ὄψιν οἱ τοῦ ἐνυπνίου διεξῆλθε	ἀπηγεόμενος,	δεύτερά οἱ λέγει τάδε. (ἐγὼ
[7, 64]	τῇσι κεφαλῇσι κυρβασίας ἐς ὀξὺ	ἀπηγμένας	ὀρθὰς εἶχον πεπηγυίας, ἀναξυρίδας δὲ
[7, 146]	τῶν στρατηγῶν τοῦ πεζοῦ στρατοῦ	ἀπήγοντο	ὡς ἀπολεόμενοι. (καὶ τοῖσι μὲν
[7, 121]	ναυτικοῦ στρατοῦ ὑπομένειν ἐν Θέρμῃ,	ἀπῆκε	ἀπ᾽ ἑωυτοῦ πορεύεσθαι τὰς νέας,
[7, 208]	ἐμάνθανε. μαθὼν δὲ πάντα ἀτρεκέως	ἀπήλαυνε	ὀπίσω κατ᾽ ἡσυχίην· οὔτε γάρ
[7, 212]	Πέρσαι ἢ τῇ προτεραίῃ ἐνώρων,	ἀπήλαυνον.	~ἀπορέοντος δὲ βασιλέος ὅ τι
[7, 211]	κατὰ τέλεα καὶ παντοίως προσβάλλοντες,	ἀπήλαυνον	ὀπίσω. ~ἐν ταύτῃσι τῇσι προσόδοισι
[7, 210]	ἄλλοι δ᾽ ἐπεσήισαν, καὶ οὐκ	ἀπηλαύνοντο,	καίπερ μεγάλως προσπταίοντες. δῆλον δ᾽
[7, 10]	καὶ ἀγαθοὺς τῆς στρατιῆς ἀποβαλὼν	ἀπῆλθε.	(σὺ δὲ ὦ βασιλεῦ μέλλεις
[7, 188]	τε μέγας καὶ πολλὸς ἄνεμος	ἀπηλιώτης,	τὸν δὴ Ἑλλησποντίην καλέουσι οἱ
[7, 6]	τῆς Θεσσαλίης παρὰ τῶν Ἀλευαδέων	ἀπιγμένοι	ἄγγελοι ἐπεκαλέοντο βασιλέα πᾶσαν προθυμίην
[7, 129]	δοκίμων μάλιστα τῶνδε, Πηνειοῦ καὶ	Ἀπιδανοῦ	καὶ Ὀνοχώνου καὶ Ἐνιπέος καὶ
[7, 122]	τῶν πολίων στρατιὴν παρέλαβε, ἔπλεε	ἀπιέμενος	ἐς τὸν Θερμαῖον κόλπον, κάμπτων
[7, 220]	κελεῦσαι σφέας ἀπαλλάσσεσθαι, αὐτῷ δὲ	ἀπιέναι	οὐ καλῶς ἔχειν· μένοντι δὲ
[7, 160]	ὑμέας χρεόν ἐστι ἀρέσκεσθαι ἢ	ἀπιέναι	συμμάχων τοιῶνδε ἐρήμους” ~Γέλων μὲν
[7, 209]	καὶ νῦν· οἱ ἄνδρες οὗτοι	ἀπίκαται	μαχησόμενοι ἡμῖν περὶ τῆς ἐσόδου,
[7, 153]	δὲ τὴν Σικελίην ἄλλοι τε	ἀπίκατο	ἄγγελοι ἀπὸ τῶν συμμάχων συμμίξοντες
[7, 157]	ὡς οἱ ἄγγελοι τῶν Ἑλλήνων	ἀπίκατο	ἐς τὰς Συρηκούσας, ἐλθόντες αὐτῷ
[7, 175]	χρησιμώτατοι. ~οἱ δὲ Ἕλληνες ἐπείτε	ἀπίκατο	ἐς τὸν Ἰσθμόν, ἐβουλεύοντο πρὸς
[7, 131]	τὴν Ἑλλάδα ἐπὶ γῆς αἴτησιν	ἀπίκατο	οἳ μὲν κεινοί, οἳ δὲ
[7, 118]	δειπνίζοντες Ξέρξην ἐς πᾶν κακοῦ	ἀπίκατο,	οὕτω ὥστε ἀνάστατοι ἐκ τῶν
[7, 124]	ὁδοῦ, βουλόμενος ἐς τὴν Θέρμην	ἀπικέσθαι·	ἐπορεύετο δὲ διὰ τῆς Παιονικῆς
[7, 94]	ἢ Δαναόν τε καὶ Ξοῦθον	ἀπικέσθαι	ἐς Πελοπόννησον, ὡς Ἕλληνες λέγουσι,
[7, 168]	οἷοί τε γενέσθαι· οὕτω οὐκ	ἀπικέσθαι	ἐς Σαλαμῖνα, καὶ οὐδεμιῇ κακότητι
[7, 10]	βούλευ ἐς κίνδυνον μηδένα τοιοῦτον	ἀπικέσθαι	μηδεμιῆς ἀνάγκης ἐούσης, ἀλλὰ ἐμοὶ
[7, 9]	ὀλίγον ἀπολιπόντι ἐς αὐτὰς Ἀθήνας	ἀπικέσθαι	οὐδεὶς ἠντιώθη ἐς μάχην. (καίτοι
[7, 161]	ἄνδρα ἄριστον ἔφησε ἐς Ἴλιον	ἀπικέσθαι	τάξαι τε καὶ διακοσμῆσαι στρατόν.
[7, 113]	ἤιε πρὸς ἑσπέρην, ἐς ὃ	ἀπίκετο	ἐπὶ ποταμόν τε Στρυμόνα καὶ
[7, 115]	Στάγειρον πόλιν Ἑλλάδα παραμειβόμενος, καὶ	ἀπίκετο	ἐς Ἄκανθον, ἅμα ἀγόμενος τούτων
[7, 58]	Στεντορίδα λίμνην παρεξιών, ἐς ὃ	ἀπίκετο	ἐς Δορίσκον. ~ὁ δὲ Δορίσκος
[7, 30]	λίμνην ἐκ τῆς ἅλες γίνονται,	ἀπίκετο	ἐς Κολοσσὰς πόλιν μεγάλην Φρυγίης·
[7, 30]	οὔρους τῶν Φρυγῶν καὶ Λυδῶν	ἀπίκετο	ἐς Κύδραρα πόλιν, ἔνθα στήλη
[7, 173]	τὰς νέας αὐτοῦ καταλιπών, καὶ	ἀπίκετο	ἐς τὰ Τέμπεα ἐς τὴν
[7, 239]	τῶν ὁδοφυλάκων. (ἐπεὶ δὲ καὶ	ἀπίκετο	ἐς τὴν Λακεδαίμονα, οὐκ εἶχον
[7, 164]	ἀπελαύνων, καὶ δὴ καὶ ἐκεῖνος	ἀπίκετο	ἐς τὴν Σικελίην ἀπὸ πάντα
[7, 31]	ἀθανάτῳ ἀνδρὶ ἐπιτρέψας δευτέρῃ ἡμέρῃ	ἀπίκετο	ἐς τῶν Λυδῶν τὸ ἄστυ.
[7, 123]	γῆν τὴν Μυγδονίην, πλέων δὲ	ἀπίκετο	ἔς τε τὴν προειρημένην Θέρμην
[7, 128]	τὸν πεζὸν στρατόν. ἐπεὶ δὲ	ἀπίκετο	καὶ ἐθεήσατο Ξέρξης τὴν ἐκβολὴν
[7, 205]	ἐτύγχανον παῖδες ἐόντες· παραλαβὼν δὲ	ἀπίκετο	καὶ Θηβαίων τοὺς ἐς τὸν
[7, 100]	ἕως ἐξ ἐσχάτων ἐς ἔσχατα	ἀπίκετο	καὶ τῆς ἵππου καὶ τοῦ
[7, 116]	δὲ ἄρα ἐς τὴν Ἄκανθον	ἀπίκετο,	ξεινίην τε ὁ Ξέρξης τοῖσι
[7, 43]	τοῦτον δὴ τὸν ποταμὸν ὡς	ἀπίκετο	Ξέρξης, ἐς τὸ Πριάμου πέργαμον
[7, 127]	~ὡς δὲ ἐς τὴν Θέρμην	ἀπίκετο	ὁ Ξέρξης, ἵδρυσε αὐτοῦ τὴν
[7, 61]	ὁ Δανάης τε καὶ Διὸς	ἀπίκετο	παρὰ Κηφέα τὸν Βήλου καὶ
[7, 1]	ἐπιγραφομένη Πολύμνια ~Ἐπεὶ δὲ ἀγγελίη	ἀπίκετο	περὶ τῆς μάχης τῆς ἐν
[7, 101]	Ἑλλήνων τῶν ἐμοὶ ἐς λόγους	ἀπικνεομένων,	πόλιος οὔτ᾽ ἐλαχίστης οὔτ᾽ ἀσθενεστάτης.
[7, 135]	ἔπεα. πορευόμενοι γὰρ ἐς Σοῦσα	ἀπικνέονται	παρὰ Ὑδάρνεα· ὁ δὲ Ὑδάρνης
[7, 233]	δὲ ἀναγκαίης ἐχόμενοι ἐς Θερμοπύλας	ἀπικοίατο	καὶ ἀναίτιοι εἶεν τοῦ τρώματος
[7, 6]	μάλιστα. τότε δὲ συναναβὰς ὅκως	ἀπίκοιτο	ἐς ὄψιν τὴν βασιλέος, λεγόντων
[7, 119]	φορβὴν μοῦνα τασσόμενα. ὅκως δὲ	ἀπίκοιτο	ἡ στρατιή, σκηνὴ μὲν ἔσκε
[7, 59]	μὲν δὴ νέας τὰς πάσας	ἀπικομένας	ἐς Δορίσκον οἱ ναύαρχοι κελεύσαντος
[7, 62]	δὲ πάλαι πρὸς πάντων Ἄριοι,	ἀπικομένης	δὲ Μηδείης τῆς Κολχίδος ἐξ
[7, 173]	ἔμειναν δὲ ὀλίγας ἡμέρας ἐνθαῦτα·	(ἀπικόμενοι	γὰρ ἄγγελοι παρὰ Ἀλεξάνδρου τοῦ
[7, 172]	ἀμείνω φρονεουσέων περὶ τὴν Ἑλλάδα.	(ἀπικόμενοι	δὲ ἐπὶ τούτους τῶν Θεσσαλῶν
[7, 8]	τῷ Μιλησίῳ δούλῳ δὲ ἡμετέρῳ	ἀπικόμενοι,	ἐνέπρησαν τά τε ἄλσεα καὶ
[7, 175]	ᾔδεσαν ἐοῦσαν πρότερον ἤ περ	ἀπικόμενοι	ἐς Θερμοπύλας ἐπύθοντο Τρηχινίων. ταύτην
[7, 146]	Ἀσίην ἄνδρας τρεῖς. οἳ δὲ	ἀπικόμενοί	τε ἐς Ξάρδις καὶ καταμαθόντες
[7, 170]	Χοίρου ἀναγκαζόμενοι τῶν ἀστῶν καὶ	ἀπικόμενοι	τιμωροὶ Ταραντίνοισι ἀπέθανον τρισχίλιοι οὕτω·
[7, 209]	Ἀρίστωνος ἐόντα ἐν τῷ στρατοπέδῳ·	(ἀπικόμενον	δέ μιν εἰρώτα Ξέρξης ἕκαστα
[7, 164]	τὸν Κάδμον καὶ τοιούτῳ τρόπῳ	ἀπικόμενον	διὰ δικαιοσύνην, τήν οἱ αὐτὸς
[7, 170]	γὰρ Μίνων κατὰ ζήτησιν Δαιδάλου	ἀπικόμενον	ἐς Σικανίην τὴν νῦν Σικελίην
[7, 230]	περιγενέσθαι, τὸν δὲ συνάγγελον αὐτοῦ	ἀπικόμενον	ἐς τὴν μάχην ἀποθανεῖν. ~ἀπονοστήσας
[7, 32]	ἐς τῶν Λυδῶν τὸ ἄστυ.	~ἀπικόμενος	δὲ ἐς Σάρδις πρῶτα μὲν
[7, 173]	ὁ στρατός, ἔπλεε δι᾽ Εὐρίπου·	ἀπικόμενος	δὲ τῆς Ἀχαιίης ἐς Ἄλον,
[7, 197]	Αἰόλου καὶ μελλόντων μιν θύειν	ἀπικόμενος	οὗτος ὁ Κυτίσσωρος ἐξ Αἴης
[7, 43]	αὐτοῦ ταύτῃ συχνὸν ὅμιλον διέφθειραν.	~ἀπικομένου	δὲ τοῦ στρατοῦ ἐπὶ ποταμὸν
[7, 170]	πλὴν Πολιχνιτέων τε καὶ Πραισίων	ἀπικομένους	στόλῳ μεγάλῳ ἐς Σικανίην πολιορκέειν
[7, 15]	πέμπει ἄγγελον ἐπὶ Ἀρτάβανον καλέοντα·	ἀπικομένῳ	δέ οἱ ἔλεγε Ξέρξης τάδε.
[7, 197]	~ἐς Ἄλον δὲ τῆς Ἀχαιίης	ἀπικομένῳ	Ξέρξῃ οἱ κατηγεμόνες τῆς ὁδοῦ
[7, 58]	ἄπιξιν, ἐς τὴν αὐτῷ προείρητο	ἀπικομένῳ	περιμένειν· ὁ δὲ κατ᾽ ἤπειρον
[7, 196]	νεῶν τῶν εἶπον Σανδώκεα στρατηγέειν,	ἀπίκοντο	ἐς Ἀφέτας. Ξέρξης δὲ καὶ
[7, 26]	τῇ Φρυγίῃ, δι᾽ αὐτῆς πορευόμενοι	ἀπίκοντο	ἐς Κελαινάς, ἵνα πηγαὶ ἀναδιδοῦσι
[7, 181]	κατειλίσσοντες· (καί μιν, ὡς ὀπίσω	ἀπίκοντο	ἐς τὸ ἑωυτῶν στρατόπεδον, ἐπεδείκνυσαν
[7, 23]	δ᾽ αὖ ἐκδεκόμενοι ἑτέροισι, ἕως	ἀπίκοντο	ἐς τοὺς ἀνωτάτω· οὗτοι δὲ
[7, 168]	αὐτοὶ οἵ περ ἐς Σικελίην	ἀπίκοντο,	λέγοντες τοὺς αὐτοὺς λόγους τοὺς
[7, 158]	ἐπειδὴ περιελήλυθε ὁ πόλεμος καὶ	ἀπῖκται	ἐς ὑμέας, οὕτω δὴ Γέλωνος
[7, 141]	ἥκομεν φέροντες, ἢ οὔ τοι	ἄπιμεν	ἐκ τοῦ ἀδύτου, ἀλλ᾽ αὐτοῦ
[7, 58]	ἐπὶ Σαρπηδονίης ἄκρης ποιεύμενος τὴν	ἄπιξιν,	ἐς τὴν αὐτῷ προείρητο ἀπικομένῳ
[7, 222]	σύμμαχοι οἱ ἀποπεμπόμενοι οἴχοντό τε	ἀπιόντες	καὶ ἐπείθοντο Λεωνίδῃ, Θεσπιέες δὲ
[7, 209]	ἀρίστους” (κάρτα τε δὴ Ξέρξῃ	ἄπιστα	ἐφαίνετο τὰ λεγόμενα εἶναι, καὶ
[7, 226]	Τρηχινίων ὡς ἐπεὰν οἱ βάρβαροι	ἀπίωσι	τὰ τοξεύματα, τὸν ἥλιον ὑπὸ
[7, 90]	δὲ ἀπὸ Φοινίκης, οἳ δὲ	ἀπὸ	Αἰθιοπίης, ὡς αὐτοὶ Κύπριοι λέγουσι.
[7, 28]	ἐγὼ δωρέομαι, αὐτῷ δέ μοι	ἀπὸ	ἀνδραπόδων τε καὶ γεωπέδων ἀρκέων
[7, 198]	ἐστὶ ἐν τῷ κόλπῳ ἰόντι	ἀπὸ	Ἀχαιίης Ἀντικύρη, παρ᾽ ἣν Σπερχειὸς
[7, 20]	χῶρον πάντα ἐρευνῶν τῆς ἠπείρου.	~ἀπὸ	γὰρ Αἰγύπτου ἁλώσιος ἐπὶ μὲν
[7, 117]	μεγάθεΐ τε μέγιστον ἐόντα Περσέων	(ἀπὸ	γὰρ πέντε πηχέων βασιληίων ἀπέλειπε
[7, 223]	γὰρ ἐπέσταλτο ἐξ Ἐπιάλτεω οὕτω·	ἀπὸ	γὰρ τοῦ ὄρεος ἡ κατάβασις
[7, 123]	ἔτι καὶ ἐς τόδε καλέεται.	(ἀπὸ	δὲ Αἰνείης, ἐς τὴν ἐτελεύτων
[7, 202]	οὗτοι μὲν ἀπὸ Πελοποννήσου παρῆσαν,	ἀπὸ	δὲ Βοιωτῶν Θεσπιέων τε ἑπτακόσιοι
[7, 42]	Κάικον καὶ γῆν τὴν Μυσίην,	ἀπὸ	δὲ Καΐκου ὁρμώμενος, Κάνης ὄρος
[7, 202]	Ἀρκαδίης χίλιοι· τοσοῦτοι μὲν Ἀρκάδων,	ἀπὸ	δὲ Κορίνθου τετρακόσιοι καὶ ἀπὸ
[7, 42]	τοῦ Ἀταρνέος ἐς Καρήνην πόλιν·	ἀπὸ	δὲ ταύτης διὰ Θήβης πεδίου
[7, 19]	ὁ Ξέρξης ἐστεφανῶσθαι ἐλαίης θαλλῷ,	ἀπὸ	δὲ τῆς ἐλαίης τοὺς κλάδους
[7, 200]	ἐστί· ἁμαξιτὸς γὰρ μούνη δέδμηται.	ἀπὸ	δὲ τοῦ Φοίνικος ποταμοῦ πεντεκαίδεκα
[7, 198]	Ἡρακλέι καιομένῳ λόγος ἐστὶ ἀναφανῆναι.	ἀπὸ	δὲ τούτου δι᾽ ἄλλων εἴκοσι
[7, 198]	ἐξ Ἐνιήνων ἐς θάλασσαν ἐκδιδοῖ.	ἀπὸ	δὲ τούτου διὰ εἴκοσί κου
[7, 198]	Θεσσαλίῃ καὶ τὰ ἐν Ἀχαιίῃ·	ἀπὸ	δὲ τούτων τῶν χώρων ἤιε
[7, 170]	ἀντὶ δὲ εἶναι νησιώτας ἠπειρώτας.	(ἀπὸ	δὲ Ὑρίης πόλιος τὰς ἄλλας
[7, 70]	τρίχωμα μοῦνον· οἱ μὲν γὰρ	ἀπὸ	ἡλίου Αἰθίοπες ἰθύτριχες εἰσί, οἱ
[7, 70]	Ἀραβίων ἦρχε Ἀρσάμης, οἱ δὲ	ἀπὸ	ἡλίου ἀνατολέων Αἰθίοπες (διξοὶ γὰρ
[7, 127]	παρὰ θάλασσαν χώρην τοσήνδε, ἀρξάμενος	ἀπὸ	Θέρμης πόλιος καὶ τῆς Μυγδονίης
[7, 185]	λέγειν. νέας μέν νυν οἱ	ἀπὸ	Θρηίκης Ἕλληνες καὶ οἱ ἐκ
[7, 90]	δὲ ἀπ᾽ Ἀρκαδίης, οἳ δὲ	ἀπὸ	Κύθνου, οἳ δὲ ἀπὸ Φοινίκης,
[7, 194]	τοὺς πολεμίους· τῶν ἐστρατήγεε ὁ	ἀπὸ	Κύμης τῆς Αἰολίδος ὕπαρχος Σανδώκης
[7, 153]	συμμίξοντες Γέλωνι καὶ δὴ καὶ	ἀπὸ	Λακεδαιμονίων Σύαγρος. τοῦ δὲ Γέλωνος
[7, 144]	τῶν μετάλλων σφι προσῆλθε τῶν	ἀπὸ	Λαυρείου, ἔμελλον λάξεσθαι ὀρχηδὸν ἕκαστος
[7, 173]	ἐς τὴν ἐσβολὴν ἥ περ	ἀπὸ	Μακεδονίης τῆς κάτω ἐς Θεσσαλίην
[7, 221]	Ἀκαρνῆνα, λεγόμενον εἶναι τὰ ἀνέκαθεν	ἀπὸ	Μελάμποδος, τοῦτον εἴπαντα ἐκ τῶν
[7, 65]	~Ἰνδοὶ δὲ εἵματα μὲν ἐνδεδυκότες	ἀπὸ	ξύλων πεποιημένα, τόξα δὲ καλάμινα
[7, 164]	ἐκεῖνος ἀπίκετο ἐς τὴν Σικελίην	ἀπὸ	πάντα τὰ χρήματα ἄγων. ~λέγεται
[7, 130]	ἑωυτοὺς βασιλέι, δοκέων ὁ Ξέρξης	ἀπὸ	παντός σφεας τοῦ ἔθνεος ἐπαγγέλλεσθαι
[7, 9]	ἀπείρητον· αὐτόματον γὰρ οὐδέν, ἀλλ᾽	ἀπὸ	πείρης πάντα ἀνθρώποισι φιλέει γίνεσθαι”
[7, 93]	τε Ἑλληνικὰ ὅπλα καὶ γεγονότες	ἀπὸ	Πελοποννήσου. Κᾶρες δὲ ἑβδομήκοντα παρείχοντο
[7, 202]	καὶ Μυκηναίων ὀγδώκοντα. οὗτοι μὲν	ἀπὸ	Πελοποννήσου παρῆσαν, ἀπὸ δὲ Βοιωτῶν
[7, 1]	Αἰγύπτιοι ὑπὸ Καμβύσεω δουλωθέντες ἀπέστησαν	ἀπὸ	Περσέων. ἐνθαῦτα δὴ καὶ μᾶλλον
[7, 90]	τοσάδε ἔθνεα εἰσί, οἳ μὲν	ἀπὸ	Σαλαμῖνος καὶ Ἀθηνέων, οἳ δὲ
[7, 101]	ἄρθμιοι. (θέλω μέντοι καὶ τὸ	ἀπὸ	σεῦ, ὁκοῖόν τι λέγεις περὶ
[7, 168]	τε μέγιστον Καρχηδόνι. ~τὰ μὲν	ἀπὸ	Σικελίης τοσαῦτα. Κερκυραῖοι δὲ τάδε
[7, 123]	τὴν ἐτελεύτων καταλέγων τὰς πόλις,	ἀπὸ	ταύτης ἤδη ἐς αὐτόν τε
[7, 102]	ἐστί, ἀρετὴ δὲ ἔπακτος ἐστί,	ἀπό	τε σοφίης κατεργασμένη καὶ νόμου
[7, 203]	τὸν ἐπελαύνοντα, ὡς ἐόντα θνητόν,	ἀπὸ	τῆς δόξης πεσεῖν ἄν. οἳ
[7, 176]	αὖτις ὀρθώσασι ἔδοξε ταύτῃ ἀπαμύνειν	ἀπὸ	τῆς Ἑλλάδος τὸν βάρβαρον. κώμη
[7, 6]	τὸ πείθεσθαι Ξέρξην. (τοῦτο μὲν	ἀπὸ	τῆς Θεσσαλίης παρὰ τῶν Ἀλευαδέων
[7, 195]	Ἕλληνες ἐξιστορήσαντες τὰ ἐβούλοντο πυθέσθαι	ἀπὸ	τῆς Ξέρξεω στρατιῆς, ἀποπέμπουσι δεδεμένους
[7, 149]	ὑπήκοοι. (τῶν δὲ ἀγγέλων τοὺς	ἀπὸ	τῆς Σπάρτης πρὸς τὰ ῥηθέντα
[7, 100]	ἀναγαγόντες ὅσον τε τέσσερα πλέθρα	ἀπὸ	τοῦ αἰγιαλοῦ ἀνεκώχευον, τὰς πρῴρας
[7, 183]	Σκιάθου· πυθόμενοι δὲ καὶ καταρρωδήσαντες	ἀπὸ	τοῦ Ἀρτεμισίου μετορμίζοντο ἐς Χαλκίδα,
[7, 216]	ἡ ἀτραπὸς αὕτη· ἄρχεται μὲν	ἀπὸ	τοῦ Ἀσωποῦ ποταμοῦ τοῦ διὰ
[7, 199]	καλέεται Μέλας. ~Τρηχὶς δὲ πόλις	ἀπὸ	τοῦ Μέλανος τούτου ποταμοῦ πέντε
[7, 233]	Ξέρξεω ἔστιζον στίγματα βασιλήια, ἀρξάμενοι	ἀπὸ	τοῦ στρατηγοῦ Λεοντιάδεω· τοῦ τὸν
[7, 115]	θεῷ ἀντιχαρίζεσθαι κατορύσσουσαν. ~ὡς δὲ	ἀπὸ	τοῦ Στρυμόνος ἐπορεύετο ὁ στρατός,
[7, 107]	ἄστεος καὶ τὸν ἄργυρον ἔσπειρε	ἀπὸ	τοῦ τείχεος ἐς τὸν Στρυμόνα,
[7, 193]	Ἀρτεμίσιον ἐναυλόχεον, Ποσειδέωνος σωτῆρος ἐπωνυμίην	ἀπὸ	τούτου ἔτι καὶ ἐς τόδε
[7, 171]	φαίνεσθαι ἐόντας Κρῆτας τιμωροὺς Μενέλεῳ.	(ἀπὸ	τούτων δέ σφι ἀπονοστήσασι ἐκ
[7, 219]	τρίτοι δὲ οἱ ἡμεροσκόποι καταδραμόντες	ἀπὸ	τῶν ἄκρων ἤδη διαφαινούσης ἡμέρης.
[7, 192]	τοῖσι δὲ Ἕλλησι οἱ ἡμεροσκόποι	ἀπὸ	τῶν ἄκρων τῶν Εὐβοϊκῶν καταδραμόντες
[7, 172]	ἁλισμένοι πρόβουλοι τῆς Ἑλλάδος ἀραιρημένοι	ἀπὸ	τῶν πολίων τῶν τὰ ἀμείνω
[7, 153]	Σικελίην ἄλλοι τε ἀπίκατο ἄγγελοι	ἀπὸ	τῶν συμμάχων συμμίξοντες Γέλωνι καὶ
[7, 202]	ἀπὸ δὲ Κορίνθου τετρακόσιοι καὶ	ἀπὸ	Φλειοῦντος διηκόσιοι καὶ Μυκηναίων ὀγδώκοντα.
[7, 90]	δὲ ἀπὸ Κύθνου, οἳ δὲ	ἀπὸ	Φοινίκης, οἳ δὲ ἀπὸ Αἰθιοπίης,
[7, 10]	πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς τῆς στρατιῆς	ἀποβαλὼν	ἀπῆλθε. (σὺ δὲ ὦ βασιλεῦ
[7, 195]	μὲν δυώδεκα νέας ἐκ Πάφου,	ἀποβαλὼν	δὲ σφέων τὰς ἕνδεκα τῷ
[7, 8]	οἷα ἔρξαν ἐς τὴν σφετέρην	ἀποβάντας,	ὅτε Δᾶτίς τε καὶ Ἀρταφρένης
[7, 173]	δὲ τῆς Ἀχαιίης ἐς Ἄλον,	ἀποβὰς	ἐπορεύετο ἐς Θεσσαλίην, τὰς νέας
[7, 23]	μέτρα ποιευμένων, ἔμελλέ σφι τοιοῦτο	ἀποβήσεσθαι.	(οἱ δὲ Φοίνικες σοφίην ἔν
[7, 135]	τε καὶ τὰ ἐμὰ πρήγματα	ἀποβλέποντες.	οὕτω δὲ καὶ ὑμεῖς εἰ
[7, 153]	κατήγαγε, ἐπ᾽ ᾧ τε οἱ	ἀπόγονοι	αὐτοῦ ἱροφάνται τῶν θεῶν ἔσονται.
[7, 153]	(ἀνὰ χρόνον δὲ αὐτοῦ οἱ	ἀπόγονοι	γενόμενοι ἱροφάνται τῶν χθονίων θεῶν
[7, 197]	οἱ Κυτισσώρου τοῦ Φρίξου παιδὸς	ἀπόγονοι,	διότι καθαρμὸν τῆς χώρης ποιευμένων
[7, 150]	οὕτω ἂν ὦν εἴημεν ὑμέτεροι	ἀπόγονοι.	οὔτε ὦν ἡμέας οἰκὸς ἐπὶ
[7, 134]	Ταλθυβίου ἱρόν, εἰσὶ δὲ καὶ	ἀπόγονοι	Ταλθυβιάδαι καλεόμενοι, τοῖσι αἱ κηρυκηίαι
[7, 197]	θεοπροπίου Ἀχαιοὶ προτιθεῖσι τοῖσι ἐκείνου	ἀπογόνοισι	ἀέθλους τοιούσδε· (ὃς ἂν ᾖ
[7, 154]	Γέλων ἐὼν Τηλίνεω τοῦ ἱροφάντεω	ἀπόγονος,	πολλῶν μετ᾽ ἄλλων καὶ Αἰνησιδήμου
[7, 197]	πάσῃ παρήγγειλε, τῶν τε Ἀθάμαντος	ἀπογόνων	τὴν οἰκίην ὁμοίως καὶ τὸ
[7, 100]	ὁμοίως καὶ τὸν πεζὸν καὶ	ἀπογραφόμενος.	(τὰς δὲ νέας οἱ ναύαρχοι
[7, 211]	ἐμάχοντο ἀξίως λόγου, ἄλλα τε	ἀποδεικνύμενοι	ἐν οὐκ ἐπισταμένοισι μάχεσθαι ἐξεπιστάμενοι,
[7, 6]	Πεισιστρατίδαι καὶ οἱ Ἀλευάδαι γνώμας	ἀποδεικνύμενοι.	~ὡς δὲ ἀνεγνώσθη Ξέρξης στρατεύεσθαι
[7, 3]	τὴν ἐλευθερίην. ~Δαρείου δὲ οὐκ	ἀποδεικνυμένου	κω γνώμην, ἐτύγχανε κατὰ τὠυτὸ
[7, 23]	ἔν τε τοῖσι ἄλλοισι ἔργοισι	ἀποδείκνυνται	καὶ δὴ καὶ ἐν ἐκείνῳ.
[7, 10]	Περσέων καὶ οὐ τολμώντων γνώμην	ἀποδείκνυσθαι	ἀντίην τῇ προκειμένῃ, Ἀρτάβανος ὁ
[7, 24]	ὀρύσσειν ἐκέλευε, ἐθέλων τε δύναμιν	ἀποδείκνυσθαι	καὶ μνημόσυνα λιπέσθαι· παρεὸν γὰρ
[7, 139]	ἐμουνώθησαν, μουνωθέντες δὲ ἂν καὶ	ἀποδεξάμενοι	ἔργα μεγάλα ἀπέθανον γενναίως. (ἢ
[7, 160]	ἐπανάγειν τὸν θυμόν· σὺ μέντοι	ἀποδεξάμενος	ὑβρίσματα ἐν τῷ λόγῳ οὔ
[7, 2]	τῆς ἡγεμονίης, ὡς δεῖ μιν	ἀποδέξαντα	βασιλέα κατὰ τὸν Περσέων νόμον
[7, 81]	καὶ χιλιάρχας τε καὶ μυριάρχας	ἀποδέξαντες,	ἑκατοντάρχας δὲ καὶ δεκάρχας οἱ
[7, 4]	Ἄτοσσα εἶχε τὸ πᾶν κράτος.	~ἀποδέξας	δὲ βασιλέα Πέρσῃσι Ξέρξεα Δαρεῖος
[7, 139]	προθύμως. ~ἐνθαῦτα ἀναγκαίῃ ἐξέργομαι γνώμην	ἀποδέξασθαι	ἐπίφθονον μὲν πρὸς τῶν πλεόνων
[7, 17]	~τοσαῦτα εἴπας Ἀρτάβανος, ἐλπίζων Ξέρξην	ἀποδέξειν	λέγοντα οὐδέν, ἐποίεε τὸ κελευόμενον.
[7, 50]	τὸ λεγόμενον μὴ τὸ βέβαιον	ἀποδέξεις,	σφάλλεσθαι ὀφείλεις ἐν αὐτοῖσι ὁμοίως
[7, 8]	νέμονται χώρην, γῆν τὴν Περσίδα	ἀποδέξομεν	τῷ Διὸς αἰθέρι ὁμουρέουσαν. (οὐ
[7, 197]	τῶν μελλόντων θύσεσθαι δείσαντες οἴχοντο	ἀποδράντες	ἐς ἄλλην χώρην, χρόνου δὲ
[7, 210]	παρεξῆκε ἡμέρας, ἐλπίζων αἰεί σφεας	ἀποδρήσεσθαι·	πέμπτῃ δέ, ὡς οὐκ ἀπαλλάσσοντο
[7, 229]	εἴ γε μὴ ἐβούλοντο νοστῆσαι,	ἀποθανεῖν	ἅμα τοῖσι ἄλλοισι, παρεόν σφι
[7, 230]	αὐτοῦ ἀπικόμενον ἐς τὴν μάχην	ἀποθανεῖν.	~ἀπονοστήσας δὲ ἐς Λακεδαίμονα ὁ
[7, 170]	Σικανίην τὴν νῦν Σικελίην καλευμένην	ἀποθανεῖν	βιαίῳ θανάτῳ. ἀνὰ δὲ χρόνον
[7, 4]	ἕξ τε καὶ τριήκοντα ἔτεα,	ἀποθανεῖν,	οὐδέ οἱ ἐξεγένετο οὔτε τοὺς
[7, 155]	ἔτεα τῷ ἀδελφεῷ Κλεάνδρῳ κατέλαβε	ἀποθανεῖν	πρὸς πόλι Ὕβλῃ στρατευσάμενον ἐπὶ
[7, 117]	ἐόντος Ξέρξεω συνήνεικε ὑπὸ νούσου	ἀποθανεῖν	τὸν ἐπεστεῶτα τῆς διώρυχος Ἀρταχαίην,
[7, 134]	ἀπολομένων. (οὕτω Σπαρτιῆται τούτους ὡς	ἀποθανευμένους	ἐς Μήδους ἀπέπεμψαν. ~αὕτη τε
[7, 166]	πυνθάνομαι· οὔτε γὰρ ζῶντα οὔτε	ἀποθανόντα	φανῆναι οὐδαμοῦ γῆς· τὸ πᾶν
[7, 5]	ἀπεστεῶτας Αἰγυπτίους οὔτε Ἀθηναίους τιμωρήσασθαι.	~ἀποθανόντος	δὲ Δαρείου ἡ βασιληίη ἀνεχώρησε
[7, 205]	τῆς φροντίδος περὶ τῆς βασιληίης.	ἀποθανόντος	δὲ Κλεομένεος ἄπαιδος ἔρσενος γόνου,
[7, 99]	τὴν Ἑλλάδα στρατευσαμένης γυναικός· ἥτις	ἀποθανόντος	τοῦ ἀνδρὸς αὐτή τε ἔχουσα
[7, 229]	ἐχομένου προφάσιος οὐκ ἐθελήσαντος δὲ	ἀποθνήσκειν,	ἀναγκαίως σφι ἔχειν μηνῖσαι μεγάλως
[7, 134]	βούλοιτο Λακεδαιμονίων πρὸ τῆς Σπάρτης	ἀποθνήσκειν,	Σπερθίης τε ὁ Ἀνηρίστου καὶ
[7, 182]	ἐπώκειλαν τὴν νέα οἱ Ἀθηναῖοι,	ἀποθορόντες	κατὰ Θεσσαλίην πορευόμενοι ἐκομίσθησαν ἐς
[7, 168]	ἠθελήσαμέν τοι ἐναντιοῦσθαι οὐδέ τι	ἀποθύμιον	ποιῆσαι” τοιαῦτα λέγοντες ἤλπιζον πλέον
[7, 167]	ἐν πάσῃσι τῇσι πόλισι τῶν	ἀποικίδων,	ἐν αὐτῇ τε μέγιστον Καρχηδόνι.
[7, 74]	ἐπικαύτοισι. (οὗτοι δὲ εἰσὶ Λυδῶν	ἄποικοι,	ἀπ᾽ Ὀλύμπου δὲ ὄρεος καλέονται
[7, 95]	οὗτοι δὲ Ἰώνων καὶ Δωριέων	ἄποικοι.	~ἐπεβάτευον δὲ ἐπὶ πασέων τῶν
[7, 73]	περ Φρύγες ἐσεσάχατο, ἐόντες Φρυγῶν	ἄποικοι.	τούτων συναμφοτέρων ἦρχε Ἀρτόχμης Δαρείου
[7, 45]	τὸν Ἑλλήσποντον ὑπὸ τῶν νεῶν	ἀποκεκρυμμένον,	πάσας δὲ τὰς ἀκτὰς καὶ
[7, 129]	Πήλιον ὄρος καὶ ἡ Ὄσσα	ἀποκληίει	συμμίσγοντα τὰς ὑπωρείας ἀλλήλοισι, τὰ
[7, 176]	ἑσπέρης ὄρος ἄβατόν τε καὶ	ἀπόκρημνον,	ὑψηλόν, ἀνατεῖνον ἐς τὴν Οἴτην·
[7, 226]	ὁ Τρηχίνιος ξεῖνος ἀγγέλλοι, εἰ	ἀποκρυπτόντων	τῶν Μήδων τὸν ἥλιον ὑπὸ
[7, 226]	ὑπὸ τοῦ πλήθεος τῶν ὀιστῶν	ἀποκρύπτουσι·	τοσοῦτο πλῆθος αὐτῶν εἶναι. (τὸν
[7, 28]	εἶπε ὦ βασιλεῦ, οὔτε σε	ἀποκρύψω	οὔτε σκήψομαι τὸ μὴ εἰδέναι
[7, 136]	συγχέαι τὰ πάντων ἀνθρώπων νόμιμα	ἀποκτείναντας	κήρυκας, αὐτὸς δὲ τὰ ἐκείνοισι
[7, 23]	καὶ δὴ καὶ ἐν ἐκείνῳ.	ἀπολαχόντες	γὰρ μόριον ὅσον αὐτοῖσι ἐπέβαλλε,
[7, 156]	τε πόλεμον αὐτῷ καὶ προσδοκῶντας	ἀπολέεσθαι	διὰ τοῦτο, ἀγαγὼν ἐς τὰς
[7, 140]	ἅρμα διώκων. (πολλὰ δὲ κἆλλ᾽	ἀπολεῖ	πυργώματα κοὐ τὸ σὸν οἶον,
[7, 141]	κἀντίος ἔσσῃ. ὦ θείη Σαλαμίς,	ἀπολεῖς	δὲ σὺ τέκνα γυναικῶν ἤ
[7, 142]	τῆς Πυθίης, ὦ θείη Σαλαμίς,	ἀπολεῖς	δὲ σὺ τέκνα γυναικῶν ἤ
[7, 41]	ἵππος ἄλλη χιλίη ἐκ Περσέων	ἀπολελεγμένη,	μετὰ δὲ τὴν ἵππον ἐκ
[7, 40]	ἱππόται χίλιοι, ἐκ Περσέων πάντων	ἀπολελεγμένοι·	μετὰ δὲ αἰχμοφόροι χίλιοι καὶ
[7, 41]	ἵππον ἐκ τῶν λοιπῶν Περσέων	ἀπολελεγμένοι	μύριοι. οὗτος πεζὸς ἦν· (καὶ
[7, 40]	χίλιοι καὶ οὗτοι ἐκ πάντων	ἀπολελεγμένοι,	τὰς λόγχας κάτω ἐς τὴν
[7, 83]	δὲ μυρίων τούτων Περσέων τῶν	ἀπολελεγμένων	ἐστρατήγεε μὲν Ὑδάρνης ὁ Ὑδάρνεος,
[7, 146]	τοῦ πεζοῦ στρατοῦ ἀπήγοντο ὡς	ἀπολεόμενοι.	(καὶ τοῖσι μὲν κατεκέκριτο θάνατος,
[7, 218]	ὁρμήθησαν ἀρχήν, καὶ παρεσκευάδατο ὡς	ἀπολεόμενοι.	οὗτοι μὲν δὴ ταῦτα ἐφρόνεον,
[7, 209]	τὸ ἐόν, ὅτι παρασκευάζοιντο ὡς	ἀπολεόμενοί	τε καὶ ἀπολέοντες κατὰ δύναμιν·
[7, 209]	παρασκευάζοιντο ὡς ἀπολεόμενοί τε καὶ	ἀπολέοντες	κατὰ δύναμιν· ἀλλ᾽ αὐτῷ γελοῖα
[7, 147]	πολεμίους μέγα ἐσίναντο, ἄνδρας τρεῖς	ἀπολέσαντες·	νοστησάντων δὲ τούτων ἐς τὴν
[7, 172]	Ἑλλάδος μούνους πρὸ ὑμέων δεῖ	ἀπολέσθαι.	(βοηθέειν δὲ οὐ βουλόμενοι ἀναγκαίην
[7, 194]	δὴ Δαρεῖον οὕτω διαφυγὼν μὴ	ἀπολέσθαι	περιῆν, τότε δὲ ἐς τοὺς
[7, 220]	βαρβάρων ἢ τὴν βασιλέα σφέων	ἀπολέσθαι.	ταῦτα δέ σφι ἐν ἔπεσι
[7, 104]	τε καὶ γέρεα ἀπελόμενοι πατρώια	ἄπολίν	τε καὶ φυγάδα πεποιήκασι, πατὴρ
[7, 170]	ἑλεῖν οὔτε παραμένειν λιμῷ συνεστεῶτας,	ἀπολιπόντας	οἴχεσθαι. ὡς δὲ κατὰ Ἰηπυγίην
[7, 222]	ἑκόντες μάλιστα, οἳ οὐκ ἔφασαν	ἀπολιπόντες	Λεωνίδην καὶ τοὺς μετ᾽ αὐτοῦ
[7, 9]	μέχρι Μακεδονίης ἐλάσαντι καὶ ὀλίγον	ἀπολιπόντι	ἐς αὐτὰς Ἀθήνας ἀπικέσθαι οὐδεὶς
[7, 168]	σφι περιοπτέη ἐστὶ ἡ Ἑλλὰς	ἀπολλυμένη·	ἢν γὰρ σφαλῇ, σφεῖς γε
[7, 223]	ἦν δὲ λόγος οὐδεὶς τοῦ	ἀπολλυμένου.	(ἅτε γὰρ ἐπιστάμενοι τὸν μέλλοντα
[7, 104]	ἐν τῇ τάξι ἐπικρατέειν ἢ	ἀπόλλυσθαι.	σοὶ δὲ εἰ φαίνομαι ταῦτα
[7, 26]	ὑπὸ Φρυγῶν λόγος ἔχει ὑπὸ	Ἀπόλλωνος	ἐκδαρέντα ἀνακρεμασθῆναι. ~ἐν ταύτῃ τῇ
[7, 161]	ἔμελλε ἔσεσθαι καὶ ὑπὲρ ἀμφοτέρων	ἀπολογεύμενος·	ἐπείτε δὲ ἁπάσης ἀπελαυνόμενος δέεαι
[7, 118]	οὔνομα. ~βασιλεὺς μὲν δὴ Ξέρξης	ἀπολομένου	Ἀρταχαίεω ἐποιέετο συμφορήν. οἱ δὲ
[7, 229]	νυνὶ δὲ τοῦ μὲν αὐτῶν	ἀπολομένου,	τοῦ δὲ τῆς μὲν αὐτῆς
[7, 136]	Λακεδαιμόνιοι ἀντὶ τῶν ἐν Σπάρτῃ	ἀπολομένων	κηρύκων ποινὴν ἐκείνων τίσοντας” λέγουσι
[7, 134]	Δαρείου κηρύκων τῶν ἐν Σπάρτῃ	ἀπολομένων.	(οὕτω Σπαρτιῆται τούτους ὡς ἀποθανευμένους
[7, 136]	οὐ ποιήσειν, οὐδὲ ἀνταποκτείνας ἐκείνους	ἀπολύσειν	Λακεδαιμονίους τῆς αἰτίης. ~οὕτω ἡ
[7, 220]	αὐτός σφεας ἀπέπεμψε Λεωνίδης, μὴ	ἀπόλωνται	κηδόμενος· αὐτῷ δὲ καὶ Σπαρτιητέων
[7, 234]	ταῦτα Ξέρξης Δημάρητε, τέῳ τρόπῳ	ἀπονητότατα	τῶν ἀνδρῶν τούτων ἐπικρατήσομεν; ἴθι
[7, 229]	νυν ἢ μοῦνον Ἀριστόδημον ἀλγήσαντα	ἀπονοστῆσαι	ἐς Σπάρτην ἢ καὶ ὁμοῦ
[7, 137]	Σπαρτιητέων ἐπαύσατο τὸ παραυτίκα, καίπερ	ἀπονοστησάντων	ἐς Σπάρτην Σπερθίεώ τε καὶ
[7, 231]	ἀπικόμενον ἐς τὴν μάχην ἀποθανεῖν.	~ἀπονοστήσας	δὲ ἐς Λακεδαίμονα ὁ Ἀριστόδημος
[7, 171]	Μενέλεῳ. (ἀπὸ τούτων δέ σφι	ἀπονοστήσασι	ἐκ Τροίης λιμόν τε καὶ
[7, 10]	δέ σφι καὶ σύ, ἢν	ἀπονοστήσῃς.	(εἰ δὲ ταῦτα μὲν ὑποδύνειν
[7, 196]	ποιησάμενος ἵππων τῶν τε ἑωυτοῦ	ἀποπειρώμενος	καὶ τῆς Θεσσαλίης ἵππου, πυθόμενος
[7, 165]	βοηθέειν τὸν Γέλωνα τοῖσι Ἕλλησι	ἀποπέμπειν	ἐς Δελφοὺς τὰ χρήματα. ~πρὸς
[7, 146]	δὲ ταῦτα θηεύμενοι ἔωσι πλήρεες,	ἀποπέμπειν	ἐς τὴν ἂν αὐτοὶ ἐθέλωσι
[7, 222]	~οἱ μέν νυν σύμμαχοι οἱ	ἀποπεμπόμενοι	οἴχοντό τε ἀπιόντες καὶ ἐπείθοντο
[7, 221]	μὴ συναπόληταί σφι. ὁ δὲ	ἀποπεμπόμενος	αὐτὸς μὲν οὐκ ἀπέλιπε, τὸν
[7, 195]	πυθέσθαι ἀπὸ τῆς Ξέρξεω στρατιῆς,	ἀποπέμπουσι	δεδεμένους ἐς τὸν Κορινθίων ἰσθμόν.
[7, 221]	σφι ἐκβαίνειν, φανερός ἐστι Λεωνίδης	ἀποπέμπων,	ἵνα μὴ συναπόληταί σφι. ὁ
[7, 232]	αἰτίην· ~λέγεται δὲ καὶ ἄλλον	ἀποπεμφθέντα	ἄγγελον ἐς Θεσσαλίην τῶν τριηκοσίων
[7, 228]	πρότερον τελευτήσασι ἢ ὑπὸ Λεωνίδεω	ἀποπεμφθέντας	οἴχεσθαι, ἐπιγέγραπται γράμματα λέγοντα τάδε.
[7, 148]	κατάσκοποι οὕτω θεησάμενοί τε καὶ	ἀποπεμφθέντες	ἐνόστησαν ἐς τὴν Εὐρώπην, οἱ
[7, 131]	οἱ δὲ δὴ κήρυκες οἱ	ἀποπεμφθέντες	ἐς τὴν Ἑλλάδα ἐπὶ γῆς
[7, 220]	βουλόμενον κλέος καταθέσθαι μούνων Σπαρτιητέων,	ἀποπέμψαι	τοὺς συμμάχους μᾶλλον ἢ γνώμῃ
[7, 236]	ἄλλας ἐκ τοῦ στρατοπέδου τριηκοσίας	ἀποπέμψεις	περιπλέειν Πελοπόννησον, ἀξιόμαχοί τοι γίνονται
[7, 148]	ἐπὶ τῷ Πέρσῃ μετὰ τὴν	ἀπόπεμψιν	τῶν κατασκόπων δεύτερα ἔπεμπον ἐς
[7, 29]	τετρακοσίας μυριάδας τοι τῶν στατήρων	ἀποπλήσω	παρ᾽ ἐμεωυτοῦ δοὺς τὰς ἑπτὰ
[7, 13]	ταῦτα εἰπόντα ἐδόκεε ὁ Ξέρξης	ἀποπτάσθαι,	ἡμέρης δὲ ἐπιλαμψάσης ὀνείρου μὲν
[7, 213]	ἢ τῇ προτεραίῃ ἐνώρων, ἀπήλαυνον.	~ἀπορέοντος	δὲ βασιλέος ὅ τι χρήσηται
[7, 141]	ξύλινον διδοῖ εὐρύοπα Ζεύς μοῦνον	ἀπόρθητον	τελέθειν, τὸ σὲ τέκνα τ᾽
[7, 13]	ἡ νεότης ἐπέζεσε, ὥστε ἀεικέστερα	ἀπορρῖψαι	ἔπεα ἐς ἄνδρα πρεσβύτερον ἢ
[7, 91]	οὗτοι εἰσὶ τῶν ἐκ Τροίης	ἀποσκεδασθέντων	ἅμα Ἀμφιλόχῳ καὶ Κάλχαντι. ~λύκιοι
[7, 10]	αἰεὶ καὶ δένδρεα τὰ τοιαῦτα	ἀποσκήπτει	τὰ βέλεα· φιλέει γὰρ ὁ
[7, 18]	Πέρσῃσι, καὶ Ἀρτάβανος, ὃς πρότερον	ἀποσπεύδων	μοῦνος ἐφαίνετο, τότε ἐπισπεύδων φανερὸς
[7, 17]	σὺ δὴ κεῖνος εἶς ὁ	ἀποσπεύδων	Ξέρξην στρατεύεσθαι ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα
[7, 4]	μετὰ ταῦτά τε καὶ Αἰγύπτου	ἀπόστασιν	τῷ ὑστέρῳ ἔτεϊ παρασκευαζόμενον συνήνεικε
[7, 53]	ἐπιτράπω” ~ταῦτα εἴπας καὶ Ἀρτάβανον	ἀποστείλας	ἐς Σοῦσα δεύτερα μετεπέμψατο Ξέρξης
[7, 235]	τῆς ναυτικῆς στρατιῆς νέας τριηκοσίας	ἀποστείλειας	ἐπὶ τὴν Λάκαιναν χώρην. (ἔστι
[7, 155]	μάχῃ τῶν Γελῴων, ἦρχε αὐτὸς	ἀποστερήσας	τοὺς Ἱπποκράτεος παῖδας. (μετὰ δὲ
[7, 233]	Ἑλλήνων ἐπειγομένων ἐπὶ τὸν κολωνόν,	ἀποσχισθέντες	τούτων χεῖράς τε προέτεινον καὶ
[7, 229]	ἀμφοτέροισι κοινῷ λόγῳ χρησαμένοισι ἢ	ἀποσωθῆναι	ὁμοῦ ἐς Σπάρτην, ὡς μεμετιμένοι
[7, 35]	ἐπεστεώτων τῇ ζεύξι τοῦ Ἑλλησπόντου	ἀποταμεῖν	τὰς κεφαλάς. ~καὶ οἳ μὲν
[7, 238]	ἦν καὶ στρατηγὸς Λακεδαιμονίων, ἐκέλευσε	ἀποταμόντας	τὴν κεφαλὴν ἀνασταυρῶσαι. (δῆλά μοι
[7, 17]	ἐς τὸ παραυτίκα νῦν καταπροΐξεαι	ἀποτρέπων	τὸ χρεὸν γενέσθαι. Ξέρξην δὲ
[7, 8]	γνώμην κελεύων ὑμέων τὸν βουλόμενον	ἀποφαίνεσθαι”	ταῦτα εἴπας ἐπαύετο. ~μετ᾽ αὐτὸν
[7, 152]	οὐδέ τινα γνώμην περὶ αὐτῶν	ἀποφαίνομαι	ἄλλην γε ἢ τήν περ
[7, 143]	τοῦ ξυλίνου τείχεος. (ταύτῃ Θεμιστοκλέος	ἀποφαινομένου	Ἀθηναῖοι ταῦτα σφίσι ἔγνωσαν αἱρετώτερα
[7, 99]	πολίων ἡγεμονεύειν αὐτήν, τὸ ἔθνος	ἀποφαίνω	πᾶν ἐὸν Δωρικόν, Ἁλικαρνησσέας μὲν
[7, 152]	πέλας κακὰ ἀσπασίως ἕκαστοι αὐτῶν	ἀποφεροίατο	ὀπίσω τὰ ἐσενεικαίατο. (οὕτω δὲ
[7, 148]	ἡγεμονίην ἑωυτῶν· ἀλλ᾽ ὅμως σφίσι	ἀποχρᾶν	κατὰ τὸ ἥμισυ ἡγεομένοισι. ~ταῦτα
[7, 220]	ἐπείτε ᾔσθετο τοὺς συμμάχους ἐόντας	ἀπροθύμους	καὶ οὐκ ἐθέλοντας συνδιακινδυνεύειν, κελεῦσαι
[7, 204]	τὴν βασιληίην ἐν Σπάρτῃ ἐξ	ἀπροσδοκήτου.	~διξῶν γάρ οἱ ἐόντων πρεσβυτέρων
[7, 92]	τόξα κρανέινα καὶ ὀιστοὺς καλαμίνους	ἀπτέρους	καὶ ἀκόντια, ἐπὶ δὲ αἰγὸς
[7, 125]	σφέτερα ἤθεα ἄλλου μὲν οὐδενὸς	ἅπτοντο	οὔτε ὑποζυγίου οὔτε ἀνθρώπου, οἳ
[7, 147]	ταῦτα ἐνετέλλετο, ὡς εἰ μὲν	ἀπώλοντο	οἱ κατάσκοποι, οὔτ᾽ ἂν τὰ
[7, 152]	ἐπεὶ καὶ ταῦτα λέγεται, ὡς	ἄρα	Ἀργεῖοι ἦσαν οἱ ἐπικαλεσάμενοι τὸν
[7, 9]	τὰ Ἑλλήνων πρήγματα· εἰ δὲ	ἄρα	ἔγωγε ψευσθείην γνώμῃ καὶ ἐκεῖνοι
[7, 130]	καὶ τἆλλα καὶ ὅτι χώρην	ἄρα	εἶχον εὐαίρετόν τε καὶ ταχυάλωτον.
[7, 116]	τὸ μέχρι ἐμεῦ. ~ὡς δὲ	ἄρα	ἐς τὴν Ἄκανθον ἀπίκετο, ξεινίην
[7, 10]	ἐν τῇ Λακεδαιμονίων, εἰ μὴ	ἄρα	καὶ πρότερον κατ᾽ ὁδόν, γνόντα
[7, 159]	ἀρξόμενος ὑπὸ Λακεδαιμονίων· εἰ δ᾽	ἄρα	μὴ δικαιοῖς ἄρχεσθαι, σὺ δὲ
[7, 16]	εἴχομεν μετὰ χεῖρας. (εἰ δὲ	ἄρα	μή ἐστι τοῦτο τοιοῦτο οἷον
[7, 35]	μή· σοὶ δὲ κατὰ δίκην	ἄρα	οὐδεὶς ἀνθρώπων θύει ὡς ἐόντι
[7, 130]	σοφοὶ ἄνδρες εἰσὶ Θεσσαλοί. (ταῦτ᾽	ἄρα	πρὸ πολλοῦ ἐφυλάξαντο γνωσιμαχέοντες καὶ
[7, 149]	δὲ σπονδέων ἐουσέων ἐπιλέγεσθαι, ἢν	ἄρα	σφέας καταλάβῃ πρὸς τῷ γεγονότι
[7, 17]	ὑπερστὰν δὲ τοῦ Ἀρταβάνου εἶπε·	(ἆρα	σὺ δὴ κεῖνος εἶς ὁ
[7, 87]	ἄλλοι ἱππέες ἐτετάχατο κατὰ τέλεα,	Ἀράβιοι	δὲ ἔσχατοι ἐπετετάχατο· ἅτε γὰρ
[7, 69]	Παρικανίων δὲ Σιρομίτρης ὁ Οἰοβάζου.	~Ἀράβιοι	δὲ ζειρὰς ὑπεζωσμένοι ἦσαν, τόξα
[7, 86]	ὁμοίως καὶ ἐν τῷ πεζῷ.	Ἀράβιοι	δὲ σκευὴν μὲν εἶχον τὴν
[7, 184]	τούτοισι τὰς καμήλους τοὺς ἐλαύνοντας	Ἀραβίους	καὶ τοὺς τὰ ἅρματα Λίβυας,
[7, 69]	τὸ δὲ ἄλλο ἥμισυ μίλτῳ.	(Ἀραβίων	δὲ καὶ Αἰθιόπων τῶν ὑπὲρ
[7, 70]	δὴ ὑπὲρ Αἰγύπτου Αἰθιόπων καὶ	Ἀραβίων	ἦρχε Ἀρσάμης, οἱ δὲ ἀπὸ
[7, 98]	καὶ Τύριος Ματτὴν Σιρώμου, καὶ	Ἀράδιος	Μέρβαλος Ἀγβάλου, καὶ Κίλιξ Συέννεσις
[7, 172]	ἦσαν ἁλισμένοι πρόβουλοι τῆς Ἑλλάδος	ἀραιρημένοι	ἀπὸ τῶν πολίων τῶν τὰ
[7, 173]	ὁ Καρήνου ἐκ τῶν πολεμάρχων	ἀραιρημένος,	γένεος μέντοι ἐὼν οὐ τοῦ
[7, 118]	καὶ δειπνίσασι Ἀντίπατρος ὁ Ὀργέος	ἀραιρημένος,	τῶν ἀστῶν ἀνὴρ δόκιμος ὅμοια
[7, 83]	βιηθεὶς ἢ νούσῳ, ἄλλος ἀνὴρ	ἀραίρητο,	καὶ ἐγίνοντο οὐδαμὰ οὔτε πλεῦνες
[7, 150]	δὲ τοῦτον λέγεται εἰπεῖν ἄνδρες	Ἀργεῖοι,	βασιλεὺς Ξέρξης τάδε ὑμῖν λέγει.
[7, 148]	δεύτερα ἔπεμπον ἐς Ἄργος ἀγγέλους.	(Ἀργεῖοι	δὲ λέγουσι τὰ κατ᾽ ἑωυτοὺς
[7, 152]	καὶ ταῦτα λέγεται, ὡς ἄρα	Ἀργεῖοι	ἦσαν οἱ ἐπικαλεσάμενοι τὸν Πέρσην
[7, 152]	γε ἢ τήν περ αὐτοὶ	Ἀργεῖοι	λέγουσι· (ἐπίσταμαι δὲ τοσοῦτο ὅτι
[7, 148]	λεγόμενα ὑποκρίνασθαι ὡς ἕτοιμοι εἰσὶ	Ἀργεῖοι	ποιέειν ταῦτα, τριήκοντα ἔτεα εἰρήνην
[7, 150]	περιέψεσθαι ὡς πολεμίους. ~αὐτοὶ μὲν	Ἀργεῖοι	τοσαῦτα τούτων πέρι λέγουσι· ἔστι
[7, 149]	κωλύειν οὐδέν. (οὕτω δὴ οἱ	Ἀργεῖοι	φασὶ οὐκ ἀνασχέσθαι τῶν Σπαρτιητέων
[7, 152]	τὰ ἐσενεικαίατο. (οὕτω δὲ οὐδ᾽	Ἀργείοισι	αἴσχιστα πεποίηται. ἐγὼ δὲ ὀφείλω
[7, 149]	σφίσι μὲν εἶναι δύο βασιλέας,	Ἀργείοισι	δὲ ἕνα· οὔκων δυνατὸν εἶναι
[7, 149]	δύο τῶν σφετέρων ὁμόψηφον τὸν	Ἀργεῖον	εἶναι κωλύειν οὐδέν. (οὕτω δὴ
[7, 151]	καὶ τοὺς μετὰ τούτου ἀναβάντας,	Ἀργείους	δὲ τὸν αὐτὸν τοῦτον χρόνον
[7, 150]	μέζονας ὑμέων ἄξω” (ταῦτα ἀκούσαντας	Ἀργείους	λέγεται πρῆγμα ποιήσασθαι, καὶ παραχρῆμα
[7, 152]	λέγοντα κήρυκα ἐς Ἄργος καὶ	Ἀργείων	ἄγγελοι ἀναβάντες ἐς Σοῦσα ἐπειρώτων
[7, 153]	παρεούσης λύπης. ~τὰ μὲν περὶ	Ἀργείων	εἴρηται· ἐς δὲ τὴν Σικελίην
[7, 149]	δύντος ἡλίου ἀπαλλάσσεσθαι ἐκ τῆς	Ἀργείων	χώρης, εἰ δὲ μή, περιέψεσθαι
[7, 151]	φάναι, καὶ οὐδεμίαν νομίζειν πόλιν	Ἄργεος	φιλιωτέρην. ~εἰ μέν νυν Ξέρξης
[7, 115]	ἐστὶ αἰγιαλὸς ἐν τῷ οἰκημένην	Ἄργιλον	πόλιν Ἑλλάδα παρεξήιε· αὕτη δὲ
[7, 148]	τῶν κατασκόπων δεύτερα ἔπεμπον ἐς	Ἄργος	ἀγγέλους. (Ἀργεῖοι δὲ λέγουσι τὰ
[7, 148]	τοὺς ἀγγέλους ἐς δὴ τὸ	Ἄργος,	ἐπελθεῖν ἐπὶ τὸ βουλευτήριον καὶ
[7, 152]	ἀπέπεμψε ταῦτα λέγοντα κήρυκα ἐς	Ἄργος	καὶ Ἀργείων ἄγγελοι ἀναβάντες ἐς
[7, 150]	ὡς Ξέρξης ἔπεμψε κήρυκα ἐς	Ἄργος	πρότερον ἤ περ ὁρμῆσαι στρατεύεσθαι
[7, 193]	καὶ τῶν συνεταίρων ἐκ τῆς	Ἀργοῦς	ἐπ᾽ ὕδωρ πεμφθέντα, εὖτ᾽ ἐπὶ
[7, 112]	ἐν τῷ χρύσεά τε καὶ	ἀργύρεα	ἔνι μέταλλα, τὰ νέμονται Πίερές
[7, 190]	χρόνῳ ἐκβρασσόμενα ἀνείλετο πολλὰ δὲ	ἀργύρεα,	θησαυρούς τε τῶν Περσέων εὗρε,
[7, 119]	τοῦτο δὲ χρύσεά τε καὶ	ἀργύρεα	ποτήριά τε καὶ κρητῆρας ἐποιεῦντο
[7, 41]	δὲ εἰνακισχίλιοι ἐντὸς τούτων ἐόντες	ἀργυρέας	ῥοιὰς εἶχον· εἶχον δὲ χρυσέας
[7, 214]	ἐπὶ Ὀνήτῃ τε καὶ Κορυδαλλῷ	ἀργύριον	ἀλλ᾽ ἐπὶ Ἐπιάλτῃ τῷ Τρηχινίῳ,
[7, 213]	Ἀμφικτυόνων ἐς τὴν Πυλαίην συλλεγομένων	ἀργύριον	ἐπεκηρύχθη. χρόνῳ δὲ ὕστερον, κατῆλθε
[7, 28]	χρήματα ἐξεμάνθανον, καὶ εὗρον λογιζόμενος	ἀργυρίου	μὲν δύο χιλιάδας ἐούσας μοι
[7, 118]	ἐς τὸ δεῖπνον τετρακόσια τάλαντα	ἀργυρίου	τετελεσμένα. ~ὣς δὲ παραπλησίως καὶ
[7, 107]	ἐκ τοῦ ἄστεος καὶ τὸν	ἄργυρον	ἔσπειρε ἀπὸ τοῦ τείχεος ἐς
[7, 109]	ἁλμυρή· ταύτην τὰ ὑποζύγια μοῦνα	ἀρδόμενα	ἀνεξήρηνε. τῇ δὲ πόλι ταύτῃ
[7, 76]	κατειλίχατο. ἐν τούτοισι τοῖσι ἀνδράσι	Ἄρεος	ἐστὶ χρηστήριον. ~Καβηλέες δὲ οἱ
[7, 160]	ἢ τούτοισι ὑμέας χρεόν ἐστι	ἀρέσκεσθαι	ἢ ἀπιέναι συμμάχων τοιῶνδε ἐρήμους”
[7, 102]	μὲν αἰεί κοτε σύντροφος ἐστί,	ἀρετὴ	δὲ ἔπακτος ἐστί, ἀπό τε
[7, 225]	πολλός, ἐς ὃ τοῦτόν τε	ἀρετῇ	οἱ Ἕλληνες ὑπεξείρυσαν καὶ ἐτρέψαντο
[7, 154]	δὲ οὐ πολλὸν χρόνον δι᾽	ἀρετὴν	ἀπεδέχθη πάσης τῆς ἵππου εἶναι
[7, 5]	δένδρεα παντοῖα φέρει τὰ ἥμερα,	ἀρετήν	τε ἄκρη, βασιλέι τε μούνῳ
[7, 181]	ἐπεβάτευον ἐπὶ τῶν νεῶν, δι᾽	ἀρετὴν	τὴν ἐκείνου περιποιῆσαί μιν περὶ
[7, 237]	εἶναι ὑποθέοιτο, εἰ μὴ πρόσω	ἀρετῆς	ἀνήκοι· σπάνιοι δὲ εἰσὶ οἱ
[7, 236]	πᾶς ὁ ναυτικὸς τῷ πεζῷ	ἀρήξει	καὶ ὁ πεζὸς τῷ ναυτικῷ
[7, 140]	ἐρείπει πῦρ τε καὶ ὀξὺς	Ἄρης,	Συριηγενὲς ἅρμα διώκων. (πολλὰ δὲ
[7, 101]	ἐμὲ ἐπιόντα ὑπομεῖναι, μὴ ἐόντες	ἄρθμιοι.	(θέλω μέντοι καὶ τὸ ἀπὸ
[7, 97]	Ἰάδος τε καὶ Καρικῆς στρατιῆς	Ἀριαβίγνης	ὁ Δαρείου τε παῖς καὶ
[7, 97]	μοι. ~τοῦ δὲ ναυτικοῦ ἐστρατήγεον	Ἀριαβίγνης	τε ὁ Δαρείου καὶ Πρηξάσπης
[7, 82]	Ἀτόσσης παῖς καὶ Γέργις ὁ	Ἀριάζου	καὶ Μεγάβυζος ὁ Ζωπύρου. ~οὗτοι
[7, 11]	τοῦ Ὑστάσπεος τοῦ Ἀρσάμεος τοῦ	Ἀριαράμνεω	τοῦ Τεΐσπεος τοῦ Κύρου τοῦ
[7, 195]	σφέας εἷλον. ~ἐν τουτέων μιῇ	Ἀρίδωλις	πλέων ἥλω, τύραννος Ἀλαβάνδων τῶν
[7, 60]	πάντας τούτῳ τῷ τρόπῳ ἐξηρίθμησαν.	ἀριθμήσαντες	δὲ κατὰ ἔθνεα διέτασσον. ~οἱ
[7, 138]	νεῶν ἐουσέων ἐν τῇ Ἑλλάδι	ἀριθμὸν	ἀξιομάχων δέκεσθαι τὸν ἐπιόντα, οὔτε
[7, 59]	τοῦτον τὸν χρόνον τῆς στρατιῆς	ἀριθμὸν	ἐποιέετο. ~ὅσον μέν νυν ἕκαστοι
[7, 97]	πλοῖα μακρὰ συνελθόντα ἐς τὸν	ἀριθμὸν	ἐφάνη τρισχίλια. ~τῶν δὲ ἐπιπλεόντων
[7, 83]	εἴ τις αὐτῶν ἐξέλιπε τὸν	ἀριθμὸν	ἢ θανάτῳ βιηθεὶς ἢ νούσῳ,
[7, 205]	καὶ Θηβαίων τοὺς ἐς τὸν	ἀριθμὸν	λογισάμενος εἶπον, τῶν ἐστρατήγεε Λεοντιάδης
[7, 187]	εὐνούχων οὐδεὶς ἂν εἴποι ἀτρεκέα	ἀριθμόν·	οὐδ᾽ αὖ ὑποζυγίων τε καὶ
[7, 60]	νυν ἕκαστοι παρεῖχον πλῆθος ἐς	ἀριθμόν,	οὐκ ἔχω εἰπεῖν τὸ ἀτρεκές·
[7, 186]	~τοῦ μαχίμου δὲ τούτου ἐόντος	ἀριθμὸν	τοσούτου, τὴν θεραπηίην τὴν ἑπομένην
[7, 187]	ὑπὸ πλήθεος οὐδεὶς ἂν εἴποι	ἀριθμόν.	ὥστε οὐδέν μοι θῶμα παρίσταται
[7, 187]	τοῦ συνάπαντος τοῦ Ξέρξεω στρατεύματος	ἀριθμός,	γυναικῶν δὲ σιτοποιῶν καὶ παλλακέων
[7, 87]	~ταῦτα τὰ ἔθνεα μοῦνα ἱππεύει.	ἀριθμὸς	δὲ τῆς ἵππου ἐγένετο ὀκτὼ
[7, 89]	τῆς ἡγεμονίης. ~τῶν δὲ τριηρέων	ἀριθμὸς	μὲν ἐγένετο ἑπτὰ καὶ διηκόσιαι
[7, 170]	αὐτῶν δὲ Ταραντίνων οὐκ ἐπῆν	ἀριθμός.	(ὁ δὲ Μίκυθος οἰκέτης ἐὼν
[7, 191]	ἄλλων πλοίων διαφθειρομένων οὐκ ἐπῆν	ἀριθμός.	ὥστε δείσαντες οἱ στρατηγοὶ τοῦ
[7, 102]	Ἕλληνες πάντες τὰ σὰ φρονέωσι.	(ἀριθμοῦ	δὲ πέρι, μή πύθῃ ὅσοι
[7, 184]	ἔτι τούτῳ καὶ τῷ προτέρῳ	ἀριθμῷ	τοὺς ἐκ τῶν πεντηκοντέρων, ποιήσας,
[7, 62]	ἐκαλέοντο δὲ πάλαι πρὸς πάντων	Ἄριοι,	ἀπικομένης δὲ Μηδείης τῆς Κολχίδος
[7, 65]	δὲ συστρατευόμενοι Φαρναζάθρῃ τῷ Ἀρταβάτεω.	ἄριοι	δὲ τόξοισι μὲν ἐσκευασμένοι ἦσαν
[7, 67]	μὲν οὕτω ἐσκευάδατο, ἡγεμόνα παρεχόμενοι	Ἀριόμαρδον	τὸν Ἀρτυφίου ἀδελφεόν, Σαράγγαι δὲ
[7, 78]	οἵδε, Μόσχους μὲν καὶ Τιβαρηνοὺς	Ἀριόμαρδος	ὁ Δαρείου τε παῖς καὶ
[7, 62]	Κολχίδος ἐξ Ἀθηνέων ἐς τοὺς	Ἀρίους	τούτους μετέβαλον καὶ οὗτοι τὸ
[7, 237]	Δημάρητος δὲ λέγει μὲν τὰ	ἄριστα	ἔλπεται εἶναι ἐμοί, γνώμῃ μέντοι
[7, 9]	τά τε ἄλλα λέγων ἐπίκεο	ἄριστα	καὶ ἀληθέστατα, καὶ Ἴωνας τοὺς
[7, 237]	τοῦ ἀστοῦ πολιήτης ἀνὴρ τὰ	ἄριστά	οἱ δοκέοντα εἶναι ὑποθέοιτο, εἰ
[7, 237]	συμβουλευομένου τε ἂν συμβουλεύσειε τὰ	ἄριστα.	οὕτω ὦν κακολογίης τῆς ἐς
[7, 96]	Μῆδοι καὶ Σαάκαι. τούτων δὲ	ἄριστα	πλεούσας παρείχοντο νέας Φοίνικες καὶ
[7, 179]	Θέρμης πόλιος παρέβαλε νηυσὶ τῇσι	ἄριστα	πλεούσῃσι δέκα ἰθὺ Σκιάθου, ἔνθα
[7, 10]	προαγόρευε τά τοι δοκέει εἶναι	ἄριστα.	(τὸ γὰρ εὖ βουλεύεσθαι κέρδος
[7, 8]	μὲν ἐς Σάρδις ἐλθόντες, ἅμα	Ἀρισταγόρῃ	τῷ Μιλησίῳ δούλῳ δὲ ἡμετέρῳ
[7, 99]	πάντων τε τῶν συμμάχων γνώμας	ἀρίστας	βασιλέι ἀπεδέξατο. τῶν δὲ κατέλεξα
[7, 137]	Ἀθηναίων, μετὰ δὲ αὐτῶν καὶ	Ἀριστέας	ὁ Ἀδειμάντου Κορίνθιος ἀνήρ. ταῦτα
[7, 39]	τῆς ὁδοῦ τὸ δ᾽ ἐπ᾽	ἀριστερά,	καὶ ταύτῃ διεξιέναι τὸν στρατόν.
[7, 58]	Ἕλλης τάφον τῆς Ἀθάμαντος, ἐν	ἀριστερῇ	δὲ Καρδίην πόλιν, διὰ μέσης
[7, 217]	ἔχοντες ὄρεα τὰ Οἰταίων, ἐν	ἀριστερῇ	δὲ τὰ Τρηχινίων. ἠώς τε
[7, 42]	ὁρμώμενος, Κάνης ὄρος ἔχων ἐν	ἀριστερῇ,	διὰ τοῦ Ἀταρνέος ἐς Καρήνην
[7, 43]	ἡμέρῃ δὲ ἐπορεύετο ἐνθεῦτεν, ἐν	ἀριστερῇ	μὲν ἀπέργων Ροίτιον πόλιν καὶ
[7, 31]	ὁδοῦ καὶ τῆς μὲν ἐς	ἀριστερὴν	ἐπὶ Καρίης φερούσης τῆς δὲ
[7, 42]	(τὴν Ἴδην δὲ λαβὼν ἐς	ἀριστερὴν	χεῖρα ἤιε ἐς τὴν Ἰλιάδα
[7, 115]	κόλπον τὸν ἐπὶ Ποσιδηίου ἐξ	ἀριστερῆς	χειρὸς ἔχων ἤιε διὰ Συλέος
[7, 106]	μούνῳ Ξέρξης δῶρα πέμπεσκε ὡς	ἀριστεύοντι	πάντων ὅσους αὐτὸς κατέστησε ἢ
[7, 227]	λιπέσθαι μνημόσυνα· μετὰ δὲ τοῦτον	ἀριστεῦσαι	λέγονται Λακεδαιμόνιοι δύο ἀδελφεοί, Ἀλφεός
[7, 196]	τῆς Θεσσαλίης ἵππου, πυθόμενος ὡς	ἀρίστη	εἴη τῶν ἐν Ἕλλησι· ἔνθα
[7, 229]	(εἰ μέν νυν ἢ μοῦνον	Ἀριστόδημον	ἀλγήσαντα ἀπονοστῆσαι ἐς Σπάρτην ἢ
[7, 229]	ἐσπεσόντα ἐς τὸν ὅμιλον διαφθαρῆναι,	Ἀριστόδημον	δὲ λιποψυχέοντα λειφθῆναι. (εἰ μέν
[7, 230]	μέν νυν οὕτω σωθῆναι λέγουσι	Ἀριστόδημον	ἐς Σπάρτην καὶ διὰ πρόφασιν
[7, 229]	τριηκοσίων λέγεται Εὔρυτόν τε καὶ	Ἀριστόδημον,	παρεὸν αὐτοῖσι ἀμφοτέροισι κοινῷ λόγῳ
[7, 231]	~ἀπονοστήσας δὲ ἐς Λακεδαίμονα ὁ	Ἀριστόδημος	εἶχε ὄνειδός τε καὶ ἀτιμίην·
[7, 231]	ὄνειδος δὲ εἶχε ὁ τρέσας	Ἀριστόδημος	καλεόμενος. ἀλλ᾽ ὃ μὲν ἐν
[7, 204]	τοῦ Ἤγιος τοῦ Εὐρυσθένεος τοῦ	Ἀριστοδήμου	τοῦ Ἀριστομάχου τοῦ Κλεοδαίου τοῦ
[7, 229]	ἀναγκαίως σφι ἔχειν μηνῖσαι μεγάλως	Ἀριστοδήμῳ.	~οἳ μέν νυν οὕτω σωθῆναι
[7, 104]	εἰσι κακίονες ἀνδρῶν, ἁλέες δὲ	ἄριστοι	ἀνδρῶν ἁπάντων. ἐλεύθεροι γὰρ ἐόντες
[7, 83]	διὰ πάντων Πέρσαι, καὶ αὐτοὶ	ἄριστοι	ἦσαν· σκευὴν μὲν τοιαύτην εἶχον
[7, 10]	Σκύθας, οἳ κατὰ θάλασσάν τε	ἄριστοι	καὶ κατὰ γῆν λέγονται εἶναι.
[7, 9]	μάθοιεν ἂν ὡς εἰμὲν ἀνθρώπων	ἄριστοι	τὰ πολέμια. ἔστω δ᾽ ὦν
[7, 41]	δὲ ὄπισθε αἰχμοφόροι Περσέων οἱ	ἄριστοί	τε καὶ γενναιότατοι χίλιοι, κατὰ
[7, 204]	τοῦ Εὐρυσθένεος τοῦ Ἀριστοδήμου τοῦ	Ἀριστομάχου	τοῦ Κλεοδαίου τοῦ Ὕλλου τοῦ
[7, 235]	με σοί ἐστι φράζειν τὸ	ἄριστον·	εἰ τῆς ναυτικῆς στρατιῆς νέας
[7, 161]	καὶ Ὅμηρος ὁ ἐποποιὸς ἄνδρα	ἄριστον	ἔφησε ἐς Ἴλιον ἀπικέσθαι τάξαι
[7, 148]	θεὸν ἐπειρησομένους ὥς σφι μέλλει	ἄριστον	ποιέουσι γενέσθαι· νεωστὶ γὰρ σφέων
[7, 120]	γὰρ ἂν Ἀβδηρίτῃσι, εἰ καὶ	ἄριστον	προείρητο ὅμοια τῷ δείπνῳ παρασκευάζειν,
[7, 140]	ἡ Πυθίη, τῇ οὔνομα ἦν	Ἀριστονίκη,	τάδε. (ὦ μέλεοι, τί κάθησθε;
[7, 9]	μοῦνον εἶς τῶν γενομένων Περσέων	ἄριστος	ἀλλὰ καὶ τῶν ἐσομένων, ὃς
[7, 226]	τοιούτων γενομένων ὅμως λέγεται ἀνὴρ	ἄριστος	γενέσθαι Σπαρτιήτης Διηνέκης· τὸν τόδε
[7, 49]	ἀνὴρ δὲ οὕτω ἂν εἴη	ἄριστος,	εἰ βουλευόμενος μὲν ἀρρωδέοι, πᾶν
[7, 224]	τῷ πόνῳ πίπτει ἀνὴρ γενόμενος	ἄριστος	καὶ ἕτεροι μετ᾽ αὐτοῦ ὀνομαστοὶ
[7, 181]	Πυθέω τοῦ Ἰσχενόου ἐπιβατεύοντος, ἀνδρὸς	ἀρίστου	γενομένου ταύτην τὴν ἡμέρην· ὃς
[7, 209]	ἐν Ἕλλησι προσφέρεαι καὶ ἄνδρας	ἀρίστους”	(κάρτα τε δὴ Ξέρξῃ ἄπιστα
[7, 8]	Ἀθήνας, σύλλογον ἐπίκητον Περσέων τῶν	ἀρίστων	ἐποιέετο, ἵνα γνώμας τε πύθηται
[7, 1]	τρία ἔτεα, καταλεγομένων τε τῶν	ἀρίστων	ὡς ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα στρατευομένων
[7, 3]	τὠυτὸ τούτοισι καὶ Δημάρητος ὁ	Ἀρίστωνος	ἀναβεβηκὼς ἐς Σοῦσα, ἐστερημένος τε
[7, 209]	ἐφαίνοντο ποιέειν, μετεπέμψατο Δημάρητον τὸν	Ἀρίστωνος	ἐόντα ἐν τῷ στρατοπέδῳ· (ἀπικόμενον
[7, 101]	τῆς νεός, μετεπέμψατο Δημάρητον τὸν	Ἀρίστωνος	συστρατευόμενον αὐτῷ ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα,
[7, 239]	τρόπῳ θωμασίῳ. (Δημάρητος γὰρ ὁ	Ἀρίστωνος	φυγὼν ἐς Μήδους, ὡς μὲν
[7, 33]	οὐ πολλῷ, ἐπὶ Ξανθίππου τοῦ	Ἀρίφρονος	στρατηγοῦ Ἀθηναῖοι Ἀρταΰκτην ἄνδρα Πέρσην
[7, 65]	δὲ ἄλλα κατά περ Βάκτριοι.	Ἀρίων	δὲ ἦρχε Σισάμνης ὁ Ὑδάρνεος.
[7, 202]	ἑκατέρων, ἐξ Ὀρχομενοῦ τε τῆς	Ἀρκαδίης	εἴκοσι καὶ ἑκατόν, καὶ ἐκ
[7, 90]	καὶ Ἀθηνέων, οἳ δὲ ἀπ᾽	Ἀρκαδίης,	οἳ δὲ ἀπὸ Κύθνου, οἳ
[7, 202]	ἑκατόν, καὶ ἐκ τῆς λοιπῆς	Ἀρκαδίης	χίλιοι· τοσοῦτοι μὲν Ἀρκάδων, ἀπὸ
[7, 202]	λοιπῆς Ἀρκαδίης χίλιοι· τοσοῦτοι μὲν	Ἀρκάδων,	ἀπὸ δὲ Κορίνθου τετρακόσιοι καὶ
[7, 170]	ἐκ Ρηγίου καὶ Τεγέην τὴν	Ἀρκάδων	οἰκήσας ἀνέθηκε ἐν Ὀλυμπίῃ τοὺς
[7, 28]	ἀπὸ ἀνδραπόδων τε καὶ γεωπέδων	ἀρκέων	ἐστὶ βίος” ~ὃ μὲν ταῦτα
[7, 40]	δὲ τούτων τῶν δέκα ἵππων	ἅρμα	Διὸς ἱρὸν ἐπετέτακτο, τὸ ἵπποι
[7, 140]	τε καὶ ὀξὺς Ἄρης, Συριηγενὲς	ἅρμα	διώκων. (πολλὰ δὲ κἆλλ᾽ ἀπολεῖ
[7, 55]	ἵπποι οἱ ἱροὶ καὶ τὸ	ἅρμα	τὸ ἱρόν, ἐπὶ δὲ αὐτός
[7, 41]	αἱρέοι, ἐκ τοῦ ἅρματος ἐς	ἁρμάμαξαν.	αὐτοῦ δὲ ὄπισθε αἰχμοφόροι Περσέων
[7, 83]	πολλὸν καὶ ἄφθονον ἔχοντες ἐνέπρεπον,	ἁρμαμάξας	τε ἅμα ἤγοντο, ἐν δὲ
[7, 88]	τὸ ἱππικόν. ~Ἵππαρχοι δὲ ἦσαν	Ἁρμαμίθρης	τε καὶ Τίθαιος Δάτιος παῖδες.
[7, 86]	καὶ ἅρματα· ὑπὸ δὲ τοῖσι	ἅρμασι	ὑπῆσαν ἵπποι καὶ ὄνοι ἄγριοι.
[7, 184]	ἐλαύνοντας Ἀραβίους καὶ τοὺς τὰ	ἅρματα	Λίβυας, πλῆθος ποιήσας δισμυρίους ἄνδρας.
[7, 86]	πεζῷ, ἤλαυνον δὲ κέλητας καὶ	ἅρματα·	ὑπὸ δὲ τοῖσι ἅρμασι ὑπῆσαν
[7, 86]	ἤλαυνον δὲ καὶ οὗτοι πάντες	ἅρματα.	ὣς δ᾽ αὕτως Κάσπιοι καὶ
[7, 227]	μάλιστα τῷ οὔνομα ἦν Διθύραμβος	Ἁρματίδεω.	~θαφθεῖσι δέ σφι αὐτοῦ ταύτῃ
[7, 41]	μιν λόγος αἱρέοι, ἐκ τοῦ	ἅρματος	ἐς ἁρμάμαξαν. αὐτοῦ δὲ ὄπισθε
[7, 100]	ὁ Ξέρξης μετεκβὰς ἐκ τοῦ	ἅρματος	ἐς νέα Σιδωνίην ἵζετο ὑπὸ
[7, 40]	δὲ ὄπισθε αὐτὸς Ξέρξης ἐπ᾽	ἅρματος	ἵππων Νησαίων· παραβεβήκεε δέ οἱ
[7, 100]	ἐποίεε ταῦτα, καὶ διεξελαύνων ἐπὶ	ἅρματος	παρὰ ἔθνος ἓν ἕκαστον ἐπυνθάνετο.
[7, 87]	πάρεξ τῶν καμήλων καὶ τῶν	ἁρμάτων.	οἱ μέν νυν ἄλλοι ἱππέες
[7, 73]	τὸ οὔνομα μετέβαλον ἐς Φρύγας.	Ἀρμένιοι	δὲ κατά περ Φρύγες ἐσεσάχατο,
[7, 233]	κελεύσαντος Ξέρξεω ἔστιζον στίγματα βασιλήια,	ἀρξάμενοι	ἀπὸ τοῦ στρατηγοῦ Λεοντιάδεω· τοῦ
[7, 167]	τῇ Σικελίῃ ἐμάχοντο ἐξ ἠοῦς	ἀρξάμενοι	μέχρι δείλης ὀψίης (ἐπὶ τοσοῦτο
[7, 127]	τὴν παρὰ θάλασσαν χώρην τοσήνδε,	ἀρξάμενος	ἀπὸ Θέρμης πόλιος καὶ τῆς
[7, 234]	Ξέρξης δὲ καλέσας Δημάρητον εἰρώτα	ἀρξάμενος	ἐνθένδε. Δημάρητε, ἀνὴρ εἶς ἀγαθός.
[7, 124]	ποταμὸν Χείδωρον, ὃς ἐκ Κρηστωναίων	ἀρξάμενος	ῥέει διὰ Μυγδονίης χώρης καὶ
[7, 168]	δὲ τὸν Πέρσην κατακρατήσαντα πολλὸν	ἄρξειν	πάσης τῆς Ἑλλάδος. (ἐποίευν ὦν
[7, 159]	βούλεαι βοηθέειν τῇ Ἑλλάδι, ἴσθι	ἀρξόμενος	ὑπὸ Λακεδαιμονίων· εἰ δ᾽ ἄρα
[7, 162]	μὲν ἄρχοντας ἔχειν, τοὺς δὲ	ἀρξομένους	οὐκ ἕξειν. ἐπεὶ τοίνυν οὐδὲν
[7, 145]	Ἀσίην τῶν βασιλέος πρηγμάτων, ἐς	Ἄρος	τε ἀγγέλους ὁμαιχμίην συνθησομένους πρὸς
[7, 50]	τούτων τὸν σῖτον ἕξομεν· ἐπ᾽	ἀροτῆρας	δὲ καὶ οὐ νομάδας στρατευόμεθα
[7, 191]	ὡς ἐκ τοῦ χώρου τούτου	ἁρπασθείη	ὑπὸ Πηλέος, εἴη τε ἅπασα
[7, 169]	δὲ ἐκείνοισι τὴν ἐκ Σπάρτης	ἁρπασθεῖσαν	ὑπ᾽ ἀνδρὸς βαρβάρου γυναῖκα” ταῦτα
[7, 51]	μετὰ ταῦτα ὦ βασιλεῦ, ἐπείτε	ἀρρωδέειν	οὐδὲν ἐᾷς πρῆγμα, σὺ δέ
[7, 49]	εἴη ἄριστος, εἰ βουλευόμενος μὲν	ἀρρωδέοι,	πᾶν ἐπιλεγόμενος πείσεσθαι χρῆμα, ἐν
[7, 173]	Μακεδών, ἐπείθοντο. (δοκέειν δὲ μοι,	ἀρρωδίη	ἦν τὸ πεῖθον, ὡς ἐπύθοντο
[7, 68]	οἵδε, Οὐτίων μὲν καὶ Μύκων	Ἀρσαμένης	ὁ Δαρείου, Παρικανίων δὲ Σιρομίτρης
[7, 224]	ἦν ἀδελφεός, Ὑστάσπεος δὲ τοῦ	Ἀρσάμεος	παῖς· ὃς καὶ ἐκδιδοὺς τὴν
[7, 11]	ἐκ Δαρείου τοῦ Ὑστάσπεος τοῦ	Ἀρσάμεος	τοῦ Ἀριαράμνεω τοῦ Τεΐσπεος τοῦ
[7, 69]	τῶν ὑπὲρ Αἰγύπτου οἰκημένων ἦρχε	Ἀρσάμης	ὁ Δαρείου καὶ Ἀρτυστώνης τῆς
[7, 70]	Αἰγύπτου Αἰθιόπων καὶ Ἀραβίων ἦρχε	Ἀρσάμης,	οἱ δὲ ἀπὸ ἡλίου ἀνατολέων
[7, 66]	οἵδε. Πάρθων μὲν καὶ Χορασμίων	Ἀρτάβαζος	ὁ Φαρνάκεος, Σόγδων δὲ Ἀζάνης
[7, 47]	ἐών” ~Ξέρξης δὲ ἀμείβετο λέγων	Ἀρτάβανε,	βιοτῆς μέν νυν ἀνθρωπηίης πέρι,
[7, 15]	δέ οἱ ἔλεγε Ξέρξης τάδε.	Ἀρτάβανε,	ἐγὼ τὸ παραυτίκα μὲν οὐκ
[7, 50]	θρασὺς εἴη” ~ἀμείβεται Ξέρξης τοῖσιδε.	Ἀρτάβανε,	οἰκότως μὲν σύ γε τούτων
[7, 11]	Ξέρξης δὲ θυμωθεὶς ἀμείβεται τοῖσιδε.	Ἀρτάβανε,	πατρὸς εἶς τοῦ ἐμοῦ ἀδελφεός·
[7, 52]	καταφαίνεσθαι” ~ἀμείβεται πρὸς ταῦτα Ξέρξης	Ἀρτάβανε,	τῶν ἀπεφήναο γνωμέων σφάλλεαι κατὰ
[7, 53]	ἐμὰ ἐπιτράπω” ~ταῦτα εἴπας καὶ	Ἀρτάβανον	ἀποστείλας ἐς Σοῦσα δεύτερα μετεπέμψατο
[7, 15]	κοίτης καὶ πέμπει ἄγγελον ἐπὶ	Ἀρτάβανον	καλέοντα· ἀπικομένῳ δέ οἱ ἔλεγε
[7, 16]	~Ξέρξης μὲν ταῦτά οἱ ἔλεγε·	Ἀρτάβανος	δὲ οὐ πρώτῳ κελεύσματι πειθόμενος,
[7, 17]	παρεούσῃ γνώμῃ χρήσομαι” ~τοσαῦτα εἴπας	Ἀρτάβανος,	ἐλπίζων Ξέρξην ἀποδέξειν λέγοντα οὐδέν,
[7, 11]	οἵους ἄνδρας ἀναγινώσκεις στρατεύεσθαι βασιλέα”	~Ἀρτάβανος	μὲν ταῦτα ἔλεξε, Ξέρξης δὲ
[7, 51]	οὐ νομάδας στρατευόμεθα ἄνδρας” ~λέγει	Ἀρτάβανος	μετὰ ταῦτα ὦ βασιλεῦ, ἐπείτε
[7, 46]	τοῦτο ἐδάκρυσε. ~μαθὼν δέ μιν	Ἀρτάβανος	ὁ πάτρως, ὃς τὸ πρῶτον
[7, 10]	γνώμην ἀποδείκνυσθαι ἀντίην τῇ προκειμένῃ,	Ἀρτάβανος	ὁ Ὑστάσπεος, πάτρως ἐὼν Ξέρξῃ,
[7, 18]	τε ὑπερετίθετο ταῦτα Πέρσῃσι, καὶ	Ἀρτάβανος,	ὃς πρότερον ἀποσπεύδων μοῦνος ἐφαίνετο,
[7, 18]	ἐκείνῳ δεδήλωται” ~ταῦτά τε ἐδόκεε	Ἀρτάβανος	τὸ ὄνειρον ἀπειλέειν καὶ θερμοῖσι
[7, 75]	τῇ Ἀσίῃ ἦρχε Βασσάκης ὁ	Ἀρταβάνου.	~ἀσπίδας δὲ ὠμοβοΐνας εἶχον σμικράς,
[7, 12]	ἐγίνετο καὶ Ξέρξην ἔκνιζε ἡ	Ἀρταβάνου	γνώμη· νυκτὶ δὲ βουλὴν διδοὺς
[7, 13]	ἀπέχονται. ἀκούσαντι μέντοι μοι τῆς	Ἀρταβάνου	γνώμης παραυτίκα μὲν ἡ νεότης
[7, 17]	Ξέρξην ἐφοίτα, ὑπερστὰν δὲ τοῦ	Ἀρταβάνου	εἶπε· (ἆρα σὺ δὴ κεῖνος
[7, 66]	δὲ καὶ Δαδικέων Ἀρτύφιος ὁ	Ἀρταβάνου.	~Κάσπιοι δὲ σισύρνας τε ἐνδεδυκότες
[7, 82]	ὁ Γοβρύεω καὶ Τριτανταίχμης ὁ	Ἀρταβάνου	τοῦ γνώμην θεμένου μὴ στρατεύεσθαι
[7, 65]	προσετετάχατο δὲ συστρατευόμενοι Φαρναζάθρῃ τῷ	Ἀρταβάτεω.	ἄριοι δὲ τόξοισι μὲν ἐσκευασμένοι
[7, 61]	σφέων αὐτῶν καὶ τῶν περιοίκων	Ἀρταῖοι.	(ἐπεὶ δὲ Περσεὺς ὁ Δανάης
[7, 22]	ὁ Μεγαβάζου καὶ Ἀρταχαίης ὁ	Ἀρταίου	ἄνδρες Πέρσαι ἐπέστασαν τοῦ ἔργου.
[7, 66]	Φαρνάκεος, Σόγδων δὲ Ἀζάνης ὁ	Ἀρταίου,	Γανδαρίων δὲ καὶ Δαδικέων Ἀρτύφιος
[7, 224]	τε καὶ Ὑπεράνθης, ἐκ τῆς	Ἀρτάνεω	θυγατρὸς Φραταγούνης γεγονότες Δαρείῳ. ὁ
[7, 224]	Φραταγούνης γεγονότες Δαρείῳ. ὁ δὲ	Ἀρτάνης	Δαρείου μὲν τοῦ βασιλέος ἦν
[7, 33]	Ξανθίππου τοῦ Ἀρίφρονος στρατηγοῦ Ἀθηναῖοι	Ἀρταΰκτην	ἄνδρα Πέρσην λαβόντες Σηστοῦ ὕπαρχον
[7, 78]	Κύρου, Μάκρωνας δὲ καὶ Μοσσυνοίκους	Ἀρταΰκτης	ὁ Χεράσμιος, ὃς Σηστὸν τὴν
[7, 67]	ἐγχειρίδια. Πάκτυες δὲ ἄρχοντα παρείχοντο	Ἀρταΰντην	τὸν Ἰθαμίτρεω. ~Οὔτιοι δὲ καὶ
[7, 10]	γε τοσαύτην σὺν Δάτι καὶ	Ἀρταφρένεϊ	ἐλθοῦσαν ἐς τὴν Ἀττικὴν χώρην
[7, 74]	καὶ Μυσῶν ἦρχε Ἀρταφρένης ὁ	Ἀρταφρένεος	ὃς ἐς Μαραθῶνα ἐσέβαλε ἅμα
[7, 8]	ἀποβάντας, ὅτε Δᾶτίς τε καὶ	Ἀρταφρένης	ἐστρατήγεον, τὰ ἐπίστασθέ κου πάντες.
[7, 74]	Λυδῶν δὲ καὶ Μυσῶν ἦρχε	Ἀρταφρένης	ὁ Ἀρταφρένεος ὃς ἐς Μαραθῶνα
[7, 63]	Ἦρχε δὲ σφέων Ὀτάσπης ὁ	Ἀρταχαίεω.	~Βάκτριοι δὲ περὶ μὲν τῇσι
[7, 118]	~βασιλεὺς μὲν δὴ Ξέρξης ἀπολομένου	Ἀρταχαίεω	ἐποιέετο συμφορήν. οἱ δὲ ὑποδεκόμενοι
[7, 117]	ἡ στρατιή. (τούτῳ δὲ τῷ	Ἀρταχαίῃ	θύουσι Ἀκάνθιοι ἐκ θεοπροπίου ὡς
[7, 117]	ἀποθανεῖν τὸν ἐπεστεῶτα τῆς διώρυχος	Ἀρταχαίην,	δόκιμον ἐόντα παρὰ Ξέρξῃ καὶ
[7, 22]	(Βουβάρης δὲ ὁ Μεγαβάζου καὶ	Ἀρταχαίης	ὁ Ἀρταίου ἄνδρες Πέρσαι ἐπέστασαν
[7, 143]	χρησμολόγων, οἳ οὐκ ἔων ναυμαχίην	ἀρτέεσθαι,	τὸ δὲ σύμπαν εἰπεῖν οὐδὲ
[7, 176]	Ἀρτεμίσιον δέκεται αἰγιαλός, ἐν δὲ	Ἀρτέμιδος	ἱρόν. (ἡ δὲ αὖ διὰ
[7, 99]	(οὔνομα μὲν δὴ ἦν αὐτῇ	Ἀρτεμισίη,	θυγάτηρ δὲ ἦν Λυγδάμιος, γένος
[7, 99]	παραμέμνημαι ταξιάρχων ὡς οὐκ ἀναγκαζόμενος,	Ἀρτεμισίης	δὲ τῆς μάλιστα θῶμα ποιεῦμαι
[7, 176]	στεινοῦ τῆς Εὐβοίης ἤδη τὸ	Ἀρτεμίσιον	δέκεται αἰγιαλός, ἐν δὲ Ἀρτέμιδος
[7, 176]	οὕτω ἔχουσι. ~τοῦτο μὲν τὸ	Ἀρτεμίσιον·	ἐκ τοῦ πελάγεος τοῦ Θρηικίου
[7, 192]	ταχίστην ὀπίσω ἠπείγοντο ἐπὶ τὸ	Ἀρτεμίσιον,	ἐλπίσαντες ὀλίγας τινάς σφι ἀντιξόους
[7, 193]	τὸ δεύτερον ἐλθόντες περὶ τὸ	Ἀρτεμίσιον	ἐναυλόχεον, Ποσειδέωνος σωτῆρος ἐπωνυμίην ἀπὸ
[7, 195]	μιῇ τῇ περιγενομένῃ καταπλέων ἐπ᾽	Ἀρτεμίσιον	ἥλω. τούτους οἱ Ἕλληνες ἐξιστορήσαντες
[7, 177]	ἄλλοι δὲ κατὰ θάλασσαν ἐπ᾽	Ἀρτεμίσιον.	~οἱ μὲν δὴ Ἕλληνες κατὰ
[7, 175]	πλέειν γῆς τῆς Ἱστιαιώτιδος ἐπὶ	Ἀρτεμίσιον.	ταῦτα γὰρ ἀγχοῦ τε ἀλλήλων
[7, 183]	δὲ καὶ καταρρωδήσαντες ἀπὸ τοῦ	Ἀρτεμισίου	μετορμίζοντο ἐς Χαλκίδα, φυλάξοντες μὲν
[7, 183]	~ταῦτα οἱ Ἕλληνες οἱ ἐπ᾽	Ἀρτεμισίῳ	στρατοπεδευόμενοι πυνθάνονται παρὰ πυρσῶν ἐκ
[7, 194]	καί κως κατεῖδον τὰς ἐπ᾽	Ἀρτεμισίῳ	τῶν Ἑλλήνων νέας. ἔδοξάν τε
[7, 3]	καὶ ἔχοντι τὸ Περσέων κράτος,	Ἀρτοβαζάνης	δὲ ἔτι ἰδιώτῃ ἐόντι Δαρείῳ·
[7, 2]	τῆς αὐτῆς ἐστασίαζον, (ὁ μὲν	Ἀρτοβαζάνης	κατότι πρεσβύτατός τε εἴη παντὸς
[7, 2]	τῶν μὲν δὴ προτέρων ἐπρέσβευε	Ἀρτοβαζάνης,	τῶν δὲ ἐπιγενομένων Ξέρξης. ἐόντες
[7, 151]	αὐτοῦ εἶναι πολέμιοι· βασιλέα δὲ	Ἀρτοξέρξεα	μάλιστα ἐμμένειν φάναι, καὶ οὐδεμίαν
[7, 152]	ἄγγελοι ἀναβάντες ἐς Σοῦσα ἐπειρώτων	Ἀρτοξέρξεα	περὶ φιλίης, οὐκ ἔχω ἀτρεκέως
[7, 151]	τούτους ἐς Σοῦσα ἀγγέλους εἰρωτᾶν	Ἀρτοξέρξεα	τὸν Ξέρξεω εἴ σφι ἔτι
[7, 106]	πᾶν ἔτος· ὣς δὲ καὶ	Ἀρτοξέρξης	ὁ Ξέρξεω τοῖσι Μασκαμείοισι ἐκγόνοισι.
[7, 73]	Φρυγῶν ἄποικοι. τούτων συναμφοτέρων ἦρχε	Ἀρτόχμης	Δαρείου ἔχων θυγατέρα. ~Λυδοὶ δὲ
[7, 69]	ἦρχε Ἀρσάμης ὁ Δαρείου καὶ	Ἀρτυστώνης	τῆς Κύρου θυγατρός, τὴν μάλιστα
[7, 72]	Γοβρύης ὁ Δαρείου τε καὶ	Ἀρτυστώνης.	~φρύγες δὲ ἀγχοτάτω τῆς Παφλαγονικῆς
[7, 66]	Ἀρταίου, Γανδαρίων δὲ καὶ Δαδικέων	Ἀρτύφιος	ὁ Ἀρταβάνου. ~Κάσπιοι δὲ σισύρνας
[7, 67]	ἐσκευάδατο, ἡγεμόνα παρεχόμενοι Ἀριόμαρδον τὸν	Ἀρτυφίου	ἀδελφεόν, Σαράγγαι δὲ εἵματα μὲν
[7, 47]	οὕτω ἐφάνη, εἶχες ἂν τὴν	ἀρχαίην	γνώμην, οὐκ ἐῶν με στρατεύεσθαι
[7, 176]	(τὸ μέν νυν τεῖχος τὸ	ἀρχαῖον	ἐκ παλαιοῦ τε ἐδέδμητο καὶ
[7, 184]	διηκοσιέων καὶ χιλιέων, τὸν μὲν	ἀρχαῖον	ἑκάστων τῶν ἐθνέων ἐόντα ὅμιλον
[7, 154]	Συρηκοσίων δὲ ἦν Καμάρινα τὸ	ἀρχαῖον.	~ὡς δὲ καὶ Ἱπποκράτεα τυραννεύσαντα
[7, 161]	ἐόντες Ἀθηναῖοι συγχωρήσομεν τῆς ἡγεμονίης,	ἀρχαιότατον	μὲν ἔθνος παρεχόμενοι, μοῦνοι δὲ
[7, 160]	κατίσταται, ἡμεῖς τι ὑπείξομεν τοῦ	ἀρχαίου	λόγου· εἰ τοῦ μὲν πεζοῦ
[7, 220]	τοῦ πολέμου τούτου αὐτίκα κατ᾽	ἀρχὰς	ἐγειρομένου, ἢ Λακεδαίμονα ἀνάστατον γενέσθαι
[7, 223]	ἤδη πολλῶ μᾶλλον ἢ κατ᾽	ἀρχὰς	ἐπεξήισαν ἐς τὸ εὐρύτερον τοῦ
[7, 88]	(τὸν δὲ ἵππον αὐτίκα κατ᾽	ἀρχὰς	ἐποίησαν ὡς ἐκέλευε· ἀπαγαγόντες οἱ
[7, 5]	Ἑλλάδα οὐδαμῶς πρόθυμος ἦν κατ᾽	ἀρχὰς	στρατεύεσθαι, ἐπὶ δὲ Αἴγυπτον ἐποιέετο
[7, 148]	ὧδε. πυθέσθαι γὰρ αὐτίκα κατ᾽	ἀρχὰς	τὰ ἐκ τοῦ βαρβάρου ἐγειρόμενα
[7, 163]	γῆν τε καὶ ὕδωρ τῶν	ἄρχει	ὁ Γέλων, ἢν δὲ οἱ
[7, 161]	ἢν ὁ Λάκων ἐπιῇ τοι	ἄρχειν	αὐτῆς, ἡμεῖς ἐπήσομεν· ἡμετέρη γὰρ
[7, 161]	ἁπάσης ἀπελαυνόμενος δέεαι τῆς ναυτικῆς	ἄρχειν,	οὕτω ἔχει τοι· οὐδ᾽ ἢν
[7, 204]	τοῦ Ἀλκαμένεος τοῦ Τηλέκλου τοῦ	Ἀρχέλεω	τοῦ Ἡγησίλεω τοῦ Δορύσσου τοῦ
[7, 149]	ἑλέσθαι μᾶλλον ὑπὸ τῶν βαρβάρων	ἄρχεσθαι	ἤ τι ὑπεῖξαι Λακεδαιμονίοισι, προειπεῖν
[7, 159]	εἰ δ᾽ ἄρα μὴ δικαιοῖς	ἄρχεσθαι,	σὺ δὲ μηδὲ βοήθεε” ~πρὸς
[7, 163]	ἀνασχετὸν ποιησάμενος ἐλθὼν ἐς Πελοπόννησον	ἄρχεσθαι	ὑπὸ Λακεδαιμονίων ἐὼν Σικελίης τύραννος,
[7, 165]	οἰκημένων, ὡς ὅμως καὶ μέλλων	ἄρχεσθαι	ὑπὸ Λακεδαιμονίων ὁ Γέλων ἐβοήθησε
[7, 216]	δὲ ὧδε ἡ ἀτραπὸς αὕτη·	ἄρχεται	μὲν ἀπὸ τοῦ Ἀσωποῦ ποταμοῦ
[7, 51]	εὖ εἴρηται, τὸ μὴ ἅμα	ἀρχῇ	πᾶν τέλος καταφαίνεσθαι” ~ἀμείβεται πρὸς
[7, 104]	ταῦτα Δημάρητος λέγει ὦ βασιλεῦ,	ἀρχῆθεν	ἠπιστάμην ὅτι ἀληθείῃ χρεώμενος οὐ
[7, 9]	δὲ τῶν ἑσσουμένων οὐδὲ λέγω	ἀρχήν·	ἐξώλεες γὰρ δὴ γίνονται· (τοὺς
[7, 26]	οὐκ ἔχω φράσαι· οὐδὲ γὰρ	ἀρχὴν	ἐς κρίσιν τούτου πέρι ἐλθόντας
[7, 2]	πάντων ἀνθρώπων τὸν πρεσβύτατον τὴν	ἀρχὴν	ἔχειν, Ξέρξης δὲ ὡς Ἀτόσσης
[7, 19]	αὐτίκα πᾶς ἀνὴρ ἐς τὴν	ἀρχὴν	ἑωυτοῦ ἀπελάσας εἶχε προθυμίην πᾶσαν
[7, 218]	ἐπιστάμενοι ὡς ἐπὶ σφέας ὁρμήθησαν	ἀρχήν,	καὶ παρεσκευάδατο ὡς ἀπολεόμενοι. οὗτοι
[7, 164]	ἐς μέσον Κῴοισι καταθεὶς τὴν	ἀρχὴν	οἴχετο ἐς Σικελίην, ἔνθα παρὰ
[7, 236]	δυσμεταχείριστός τε αὐτοῖσι γίνεται, καὶ	ἀρχὴν	οὐκ ἀξιόμαχοί τοι ἔσονται, καὶ
[7, 220]	τάξιν ἐς τὴν ἦλθον φυλάξοντες	ἀρχήν.	(ταύτῃ καὶ μᾶλλον τὴν γνώμην
[7, 203]	οὐδὲ ἔσεσθαι τῷ κακὸν ἐξ	ἀρχῆς	γινομένῳ οὐ συνεμίχθη, τοῖσι δὲ
[7, 150]	ἐπισταμένους ὅτι οὐ μεταδώσουσι τῆς	ἀρχῆς	Λακεδαιμόνιοι μεταιτέειν, ἵνα ἐπὶ προφάσιος
[7, 36]	ἄχαρις τιμή, τὰς δὲ ἄλλοι	ἀρχιτέκτονες	ἐζεύγνυσαν. ἐζεύγνυσαν δὲ ὧδε, πεντηκοντέρους
[7, 135]	εἶναι ἀγαθοί, ἕκαστος ἂν ὑμέων	ἄρχοι	γῆς Ἑλλάδος δόντος βασιλέος” (πρὸς
[7, 103]	χιλιάδων. (ὑπὸ μὲν γὰρ ἑνὸς	ἀρχόμενοι	κατὰ τρόπον τὸν ἡμέτερον γενοίατ᾽
[7, 103]	ὁμοίως καὶ μὴ ὑπ᾽ ἑνὸς	ἀρχόμενοι,	στρατῷ τοσῷδε ἀντιστῆναι; ἐπεί τοι
[7, 71]	ἔχοντες, ἀκοντίοισι δὲ ἐπικαύτοισι χρεώμενοι,	ἄρχοντα	δὲ παρείχοντο Μασσάγην τὸν Ὀαρίζου.
[7, 62]	οὐ Περσική. οἱ δὲ Μῆδοι	ἄρχοντα	μὲν παρείχοντο Τιγράνην ἄνδρα Ἀχαιμενίδην,
[7, 67]	εἶχον καὶ ἐγχειρίδια. Πάκτυες δὲ	ἄρχοντα	παρείχοντο Ἀρταΰντην τὸν Ἰθαμίτρεω. ~Οὔτιοι
[7, 61]	παραιωρεύμενα ἐκ τῆς ζώνης. (καὶ	ἄρχοντα	παρείχοντο Ὀτάνεα τὸν Ἀμήστριος πατέρα
[7, 162]	Ἀθηναῖε, ὑμεῖς οἴκατε τοὺς μὲν	ἄρχοντας	ἔχειν, τοὺς δὲ ἀρξομένους οὐκ
[7, 82]	μὲν δὴ οὗτοι οἵ περεἰρέαται	ἄρχοντες,	ἐστρατήγεον δὲ τούτων τε καὶ
[7, 78]	ἐσκευασμένοι ἐστρατεύοντο. τούτους δὲ συνέτασσον	ἄρχοντες	οἵδε, Μόσχους μὲν καὶ Τιβαρηνοὺς
[7, 96]	τὸ πᾶν ἔχοντες κράτος καὶ	ἄρχοντες	τῶν ἐθνέων ἑκάστων, ὅσοι αὐτῶν
[7, 157]	τῆς Ἑλλάδος οὐκ ἐλαχίστη μέτα	ἄρχοντί	γε Σικελίης, βοήθεέ τε τοῖσι
[7, 49]	ὅτι αἱ συμφοραὶ τῶν ἀνθρώπων	ἄρχουσι	καὶ οὐκὶ ὥνθρωποι τῶν συμφορέων.
[7, 9]	ἐπιστάμεθα δὲ τὴν δύναμιν ἐοῦσαν	ἀσθενέα·	ἔχομεν δὲ αὐτῶν παῖδας καταστρεψάμενοι,
[7, 235]	καταδουλωθείσης δὲ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος	ἀσθενὲς	ἤδη τὸ Λακωνικὸν μοῦνον λείπεται.
[7, 101]	ἀπικνεομένων, πόλιος οὔτ᾽ ἐλαχίστης οὔτ᾽	ἀσθενεστάτης.	(νῦν ὦν μοι τόδε φράσον,
[7, 1]	πλοῖα. τούτων δὲ περιαγγελλομένων ἡ	Ἀσίη	ἐδονέετο ἐπὶ τρία ἔτεα, καταλεγομένων
[7, 75]	Θρηίκων δὲ τῶν ἐν τῇ	Ἀσίῃ	ἦρχε Βασσάκης ὁ Ἀρταβάνου. ~ἀσπίδας
[7, 135]	παραθαλασσίων ἀνθρώπων τῶν ἐν τῇ	Ἀσίῃ·	ὅς σφεας ξείνια προθέμενος ἱστία,
[7, 73]	Μακεδόσι, μεταβάντες δὲ ἐς τὴν	Ἀσίην	ἅμα τῇ χώρῃ καὶ τὸ
[7, 146]	μὲν κατασκόπους πέμπουσι ἐς τὴν	Ἀσίην	ἄνδρας τρεῖς. οἳ δὲ ἀπικόμενοί
[7, 75]	δὲ διαβάντες μὲν ἐς τὴν	Ἀσίην	ἐκλήθησαν Βιθυνοί, τὸ δὲ πρότερον
[7, 107]	ἐξελθεῖν καὶ νοστῆσαι ἐς τὴν	Ἀσίην,	οὐκ ἠθέλησε, μὴ δειλίῃ δόξειε
[7, 11]	ἐνέπρησαν καὶ ἤλασαν ἐς τὴν	Ἀσίην.	(οὔκων ἐξαναχωρέειν οὐδετέροισι δυνατῶς ἔχει,
[7, 137]	ὑπὸ Λακεδαιμονίων ἄγγελοι ἐς τὴν	Ἀσίην,	προδοθέντες δὲ ὑπὸ Σιτάλκεω τοῦ
[7, 145]	ἐβουλεύσαντο κατασκόπους πέμπειν ἐς τὴν	Ἀσίην	τῶν βασιλέος πρηγμάτων, ἐς Ἄρος
[7, 70]	(οὗτοι δὲ οἱ ἐκ τῆς	Ἀσίης	Αἰθίοπες τὰ μὲν πλέω κατά
[7, 23]	σφι πολλὸς ἐφοίτα ἐκ τῆς	Ἀσίης	ἀληλεσμένος. ~ὡς μὲν ἐμὲ συμβαλλόμενον
[7, 185]	ἐκείνῃσι προστεθεῖσαι τῇσι ἐκ τῆς	Ἀσίης,	γίνονται αἱ πᾶσαι ἀνδρῶν αἱ
[7, 21]	γὰρ οὐκ ἤγαγε ἐκ τῆς	Ἀσίης	ἔθνος ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα Ξέρξης;
[7, 184]	τῶν νεῶν τῶν ἐκ τῆς	Ἀσίης,	ἐουσέων ἑπτὰ καὶ διηκοσιέων καὶ
[7, 33]	τὸν Ἑλλήσποντον ἐζεύγνυσαν ἐκ τῆς	Ἀσίης	ἐς τὴν Εὐρώπην. ἔστι δὲ
[7, 174]	ἐς τὴν Εὐρώπην ἐκ τῆς	Ἀσίης	καὶ ἐόντος ἤδη ἐν Ἀβύδῳ.
[7, 9]	καὶ πλῆθος τὸ ἐκ τῆς	Ἀσίης	καὶ νέας τὰς ἁπάσας; ὡς
[7, 20]	σχεδὸν πάντα τὰ ἄνω τῆς	Ἀσίης	καταστρεψάμενοι ἐνέμοντο, τῶν εἵνεκεν ὕστερον
[7, 184]	μὲν δὴ τό ἐκ τῆς	Ἀσίης	ναυτικὸν ἦν, σύμπαν ἐὸν πεντήκοντα
[7, 25]	τε καὶ πορθμηίοισι ἐκ τῆς	Ἀσίης	πανταχόθεν. τὸν δὲ ὦν πλεῖστον
[7, 184]	μὲν τὸ ἐξ αὐτῆς τῆς	Ἀσίης	στράτευμα ἐξαναχθὲν εἴρηται, ἄνευ τε
[7, 157]	τὸν ἠῷον στρατὸν ἐκ τῆς	Ἀσίης,	στρατηλατήσειν ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα, πρόσχημα
[7, 93]	~Δωριέες δὲ οἱ ἐκ τῆς	Ἀσίης	τριήκοντα παρείχοντο νέας, ἔχοντές τε
[7, 146]	τὴν ἂν αὐτοὶ ἐθέλωσι χώρην	ἀσινέας.	~ἐπιλέγων δὲ τὸν λόγον τόνδε
[7, 209]	ταῦτα· ἐμοὶ γὰρ τὴν ἀληθείην	ἀσκέειν	ἀντία σεῦ βασιλεῦ ἀγὼν μέγιστος
[7, 26]	καὶ ὁ τοῦ Σιληνοῦ Μαρσύεω	ἀσκὸς	ἀνακρέμαται, τὸν ὑπὸ Φρυγῶν λόγος
[7, 97]	ὁ Δαρείου καὶ Πρηξάσπης ὁ	Ἀσπαθίνεω	καὶ Μεγάβαζος ὁ Μεγαβάτεω καὶ
[7, 152]	ἐς τὰ τῶν πέλας κακὰ	ἀσπασίως	ἕκαστοι αὐτῶν ἀποφεροίατο ὀπίσω τὰ
[7, 79]	κεφαλῇσι κράνεα ἐπιχώρια πλεκτὰ εἶχον,	ἀσπίδας	δὲ δερματίνας μικρὰς καὶ ἀκόντια.
[7, 89]	Ἑλληνικόν, ἐνδεδυκότες δὲ θώρηκας λινέους,	ἀσπίδας	δὲ ἴτυς οὐκ ἐχούσας εἶχον
[7, 63]	τρόπον τινὰ βάρβαρον οὐκ εὐαπήγητον,	ἀσπίδας	δὲ καὶ αἰχμὰς καὶ ἐγχειρίδια
[7, 78]	τῇσι κεφαλῇσι κυνέας ξυλίνας εἶχον,	ἀσπίδας	δὲ καὶ αἰχμὰς σμικράς· λόγχαι
[7, 89]	μὲν τῇσι κεφαλῇσι κράνεα χηλευτά,	ἀσπίδας	δὲ κοίλας, τὰς ἴτυς μεγάλας
[7, 72]	τῇσι κεφαλῇσι κράνεα πεπλεγμένα ἔχοντες,	ἀσπίδας	δὲ μικρὰς αἰχμάς τε οὐ
[7, 74]	τῇσι κεφαλῇσι εἶχον κράνεα ἐπιχώρια,	ἀσπίδας	δὲ μικράς, ἀκοντίοισι δὲ ἐχρέωντο
[7, 76]	Ἀσίῃ ἦρχε Βασσάκης ὁ Ἀρταβάνου.	~ἀσπίδας	δὲ ὠμοβοΐνας εἶχον σμικράς, καὶ
[7, 79]	μὲν τῇσι κεφαλῇσι κράνεα ξύλινα,	ἀσπίδας	δὲ ὠμοβοΐνας μικρὰς αἰχμάς τε
[7, 61]	τὰ σκέλεα ἀναξυρίδας, ἀντὶ δὲ	ἀσπίδων	γέρρα· ὑπὸ δὲ φαρετρεῶνες ἐκρέμαντο·
[7, 70]	πεπηγότα εἶχον· προβλήματα δὲ ἀντ᾽	ἀσπίδων	ἐποιεῦντο γεράνων δοράς. ~Λίβυες δὲ
[7, 91]	ἐπιχώρια, λαισήια δὲ εἶχον ἀντ᾽	ἀσπίδων	ὠμοβοέης πεποιημένα, καὶ κιθῶνας εἰρινέους
[7, 122]	δὲ ἐς κόλπον ἐν τῷ	Ἄσσα	τε πόλις καὶ Πίλωρος καὶ
[7, 233]	χεῖράς τε προέτεινον καὶ ἤισαν	ἆσσον	τῶν βαρβάρων, λέγοντες τὸν ἀληθέστατον
[7, 63]	τὸν Βαβυλῶνος ὕστερον τούτων ἐπιτροπεύσαντα.	~Ἀσσύριοι	δὲ στρατευόμενοι περὶ μὲν τῇσι
[7, 63]	Σύριοι, ὑπὸ δὲ τῶν βαρβάρων	Ἀσσύριοι	ἐκλήθησαν. τούτων δὲ μεταξὺ Χαλδαῖοι.
[7, 9]	Ἰνδοὺς καὶ Αἰθίοπάς τε καὶ	Ἀσσυρίους	ἄλλα τε ἔθνεα πολλὰ καὶ
[7, 107]	χρυσὸν ἅπαντα τὸν ἐκ τοῦ	ἄστεος	καὶ τὸν ἄργυρον ἔσπειρε ἀπὸ
[7, 119]	σῖτον ἐν τῇσι πόλισι οἱ	ἀστοὶ	ἄλευρά τε καὶ ἄλφιτα ἐποίευν
[7, 237]	σιγῇ, οὐδ᾽ ἂν συμβουλευομένου τοῦ	ἀστοῦ	πολιήτης ἀνὴρ τὰ ἄριστά οἱ
[7, 31]	ἀπίκετο ἐς τῶν Λυδῶν τὸ	ἄστυ.	~ἀπικόμενος δὲ ἐς Σάρδις πρῶτα
[7, 220]	Σπάρτης οἰκήτορες εὐρυχόροιο, ἢ μέγα	ἄστυ	ἐρικυδὲς ὑπ᾽ ἀνδράσι Περσεΐδῃσι πέρθεται,
[7, 156]	πολιήτας ἐποίησε, Καμαρίνης δὲ τὸ	ἄστυ	κατέσκαψε, τοῦτο δὲ Γελῴων ὑπερημίσεας
[7, 10]	ἐπὶ Σκύθας, ἄνδρας οὐδαμόθι γῆς	ἄστυ	νέμοντας. ὁ δὲ ἐλπίζων Σκύθας
[7, 233]	Θηβαίων τετρακοσίων καὶ σχόντα τὸ	ἄστυ	τὸ Πλαταιέων. ~οἱ μὲν δὴ
[7, 8]	τήνδε παρὰ Μήδων, Κύρου κατελόντος	Ἀστυάγεα·	ἀλλὰ θεός τε οὕτω ἄγει
[7, 118]	Ἀντίπατρος ὁ Ὀργέος ἀραιρημένος, τῶν	ἀστῶν	ἀνὴρ δόκιμος ὅμοια τῷ μάλιστα,
[7, 170]	Μικύθου τοῦ Χοίρου ἀναγκαζόμενοι τῶν	ἀστῶν	καὶ ἀπικόμενοι τιμωροὶ Ταραντίνοισι ἀπέθανον
[7, 156]	τοῦτο δὲ Γελῴων ὑπερημίσεας τῶν	ἀστῶν	τὠυτὸ τοῖσι Καμαριναίοισι ἐποίησε· Μεγαρέας
[7, 128]	παρὰ Γόννον πόλιν· ταύτῃ γὰρ	ἀσφαλέστατον	ἐπυνθάνετο εἶναι. (ὡς δὲ ἐπεθύμησε,
[7, 160]	τῷ λόγῳ οὔ με πείσεις	ἀσχήμονα	ἐν τῇ ἀμοιβῇ γενέσθαι. (ὅκου
[7, 181]	~ἡ δὲ Αἰγιναίη, τῆς ἐτριηράρχεε	Ἀσωνίδης,	καὶ τινά σφι θόρυβον παρέσχε,
[7, 217]	οὕτω ἔχουσαν οἱ Πέρσαι, τὸν	Ἀσωπὸν	διαβάντες, ἐπορεύοντο πᾶσαν τὴν νύκτα,
[7, 200]	ὀρέων τούτων ῥέων ἐς τὸν	Ἀσωπὸν	ἐκδιδοῖ. κατὰ δὲ τὸν Φοίνικα
[7, 200]	παρ᾽ ἣν δὴ παραρρέων ὁ	Ἀσωπὸς	ἐς θάλασσαν ἐκδιδοῖ, καὶ χῶρος
[7, 199]	Τρηχῖνος, διὰ δὲ τῆς διασφάγος	Ἀσωπὸς	ποταμὸς ῥέει παρὰ τὴν ὑπωρείαν
[7, 200]	οὐ μέγας πρὸς μεσαμβρίην τοῦ	Ἀσωποῦ,	ὃς ἐκ τῶν ὀρέων τούτων
[7, 216]	αὕτη· ἄρχεται μὲν ἀπὸ τοῦ	Ἀσωποῦ	ποταμοῦ τοῦ διὰ τῆς διασφάγος
[7, 50]	σύ γε τούτων ἕκαστα διαιρέαι·	ἀτὰρ	μήτε πάντα φοβέο μήτε πᾶν
[7, 42]	ἔχων ἐν ἀριστερῇ, διὰ τοῦ	Ἀταρνέος	ἐς Καρήνην πόλιν· ἀπὸ δὲ
[7, 35]	ῥαπίζοντας λέγειν βάρβαρά τε καὶ	ἀτάσθαλα·	ὦ πικρὸν ὕδωρ, δεσπότης τοι
[7, 223]	δὲ λόγος οὐδεὶς τοῦ ἀπολλυμένου.	(ἅτε	γὰρ ἐπιστάμενοι τὸν μέλλοντα σφίσι
[7, 212]	οἱ βάρβαροι οὐδὲν ἄμεινον ἀέθλεον.	ἅτε	γὰρ ὀλίγων ἐόντων, ἐλπίσαντες σφέας
[7, 188]	δ᾽ ἐπ᾽ ἐκείνῃσι ἐπ᾽ ἀγκυρέων·	ἅτε	γὰρ τοῦ αἰγιαλοῦ ἐόντος οὐ
[7, 23]	τοῦ ὀρύγματος πόνον διπλήσιον παρεῖχον·	ἅτε	γὰρ τοῦ τε ἄνω στόματος
[7, 87]	τέλεα, Ἀράβιοι δὲ ἔσχατοι ἐπετετάχατο·	ἅτε	γὰρ τῶν ἵππων οὔτι ἀνεχομένων
[7, 176]	τὴν Αἰολίδα τήν νῦν ἐκτέαται.	ἅτε	δὴ πειρωμένων τῶν Θεσσαλῶν καταστρέφεσθαι
[7, 211]	τῆς Μηδικῆς ἀλλὰ τὰ αὐτά,	ἅτε	ἐν στεινοπόρῳ τε χώρῳ μαχόμενοι
[7, 138]	δόντες ἐν δείματι μεγάλῳ κατέστασαν,	ἅτε	οὔτε νεῶν ἐουσέων ἐν τῇ
[7, 223]	τοὺς βαρβάρους, παραχρεώμενοί τε καὶ	ἀτέοντες.	~δόρατα μέν νυν τοῖσι πλέοσι
[7, 231]	Ἀριστόδημος εἶχε ὄνειδός τε καὶ	ἀτιμίην·	πάσχων δὲ τοιάδε ἠτίμωτο· οὔτε
[7, 11]	ματαίων. καί τοι ταύτην τὴν	ἀτιμίην	προστίθημι ἐόντι κακῷ καὶ ἀθύμῳ,
[7, 158]	οὕτω δὴ Γέλωνος μνῆστις γέγονε.	(ἀτιμίης	δὲ πρὸς ὑμέων κυρήσας οὐκ
[7, 3]	βασιλεῦσαι ἂν Ξέρξης· ἡ γὰρ	Ἄτοσσα	εἶχε τὸ πᾶν κράτος. ~ἀποδέξας
[7, 82]	Μασίστης ὁ Δαρείου τε καὶ	Ἀτόσσης	παῖς καὶ Γέργις ὁ Ἀριάζου
[7, 2]	ἀρχὴν ἔχειν, Ξέρξης δὲ ὡς	Ἀτόσσης	τε παῖς εἴη τῆς Κύρου
[7, 2]	Γοβρύεω θυγατρός, καὶ βασιλεύσαντι ἐξ	Ἀτόσσης	τῆς Κύρου ἕτεροι τέσσερες. τῶν
[7, 64]	Ὑστάσπης ὁ Δαρείου τε καὶ	Ἀτόσσης	τῆς Κύρου. ~Ἰνδοὶ δὲ εἵματα
[7, 27]	τῇ πόλι ὑποκατήμενος Πύθιος ὁ	Ἄτους	ἀνὴρ Λυδὸς ἐξείνισε τὴν βασιλέος
[7, 74]	πάλαι, ἐπὶ δὲ Λυδοῦ τοῦ	Ἄτους	ἔσχον τὴν ἐπωνυμίην, μεταβαλόντες τὸ
[7, 175]	ἀγχοτέρη τῆς ἑωυτῶν· (τὴν δὲ	ἀτραπόν,	δι᾽ ἣλωσαν οἱ ἁλόντες Ἑλλήνων
[7, 217]	τὴν δὲ διὰ τοῦ ὄρεος	ἀτραπὸν	ἐθελονταὶ Φωκέες ὑποδεξάμενοι Λεωνίδῃ ἐφύλασσον.
[7, 217]	σφετέρην χώρην καὶ φρουρέοντες τὴν	ἀτραπόν.	ἡ μὲν γὰρ κάτω ἐσβολὴ
[7, 217]	ἐστί. ~κατὰ ταύτην δὴ τὴν	ἀτραπὸν	καὶ οὕτω ἔχουσαν οἱ Πέρσαι,
[7, 214]	ἐὼν μὴ Μηλιεὺς ταύτην τὴν	ἀτραπὸν	Ὀνήτης, εἰ τῇ χώρῃ πολλὰ
[7, 215]	ἐκ τοῦ στρατοπέδου. τὴν δὲ	ἀτραπὸν	ταύτην ἐξεῦρον μὲν οἱ ἐπιχώριοι
[7, 213]	δοκέων οἴσεσθαι ἔφρασέ τε τὴν	ἀτραπὸν	τὴν διὰ τοῦ ὄρεος φέρουσαν
[7, 214]	περιηγησάμενος τὸ ὄρος κατὰ τὴν	ἀτραπόν,	τοῦτον αἴτιον γράφω. ~Ξέρξης δέ,
[7, 212]	τὸ ὄρος ἐτάχθησαν φυλάξοντες τὴν	ἀτραπόν.	ὡς δὲ οὐδὲν εὕρισκον ἀλλοιότερον
[7, 216]	Μηλιεῦσι. ~ἔχει δὲ ὧδε ἡ	ἀτραπὸς	αὕτη· ἄρχεται μὲν ἀπὸ τοῦ
[7, 216]	τῷ ὄρεϊ τούτῳ καὶ τῇ	ἀτραπῷ	τὠυτὸ κεῖται, Ἀνόπαια· τείνει δὲ
[7, 20]	μήτε κατὰ τὰ λεγόμενα τὸν	Ἀτρειδέων	ἐς Ἴλιον, μήτε τὸν Μυσῶν
[7, 187]	καὶ εὐνούχων οὐδεὶς ἂν εἴποι	ἀτρεκέα	ἀριθμόν· οὐδ᾽ αὖ ὑποζυγίων τε
[7, 60]	ἀριθμόν, οὐκ ἔχω εἰπεῖν τὸ	ἀτρεκές·	οὐ γὰρ λέγεται πρὸς οὐδαμῶν
[7, 214]	τῷ Τρηχινίῳ, πάντως κου τὸ	ἀτρεκέστατον	πυθόμενοι· τοῦτο δὲ φεύγοντα Ἐπιάλτην
[7, 208]	πλῆθος ἐμάνθανε. μαθὼν δὲ πάντα	ἀτρεκέως	ἀπήλαυνε ὀπίσω κατ᾽ ἡσυχίην· οὔτε
[7, 54]	ἀκινάκην καλέουσι. (ταῦτα οὐκ ἔχω	ἀτρεκέως	διακρῖναι οὔτε εἰ τῷ ἡλίῳ
[7, 218]	εἴη ὁ στρατός, πυθόμενος δὲ	ἀτρεκέως	διέτασσε τοὺς Πέρσας ὡς ἐς
[7, 47]	μετέστης ἄν φέρε τοῦτό μοι	ἀτρεκέως	εἰπέ” (ὁ δὲ ἀμείβετο λέγων
[7, 152]	Ἀρτοξέρξεα περὶ φιλίης, οὐκ ἔχω	ἀτρεκέως	εἰπεῖν, οὐδέ τινα γνώμην περὶ
[7, 130]	ἐς θάλασσαν τῷ Πηνειῷ, ἐξεπιστάμενοι	ἀτρεκέως	εἶπον βασιλεῦ, ποταμῷ τούτῳ οὐκ
[7, 10]	δὲ ἀδικέει ἀναπειθόμενος πρὶν ἢ	ἀτρεκέως	ἐκμάθῃ· ὁ δὲ δὴ ἀπεὼν
[7, 28]	ἐμεωυτοῦ οὐσίην, ἀλλ᾽ ἐπιστάμενός τοι	ἀτρεκέως	καταλέξω. (ἐπείτε γὰρ τάχιστά σε
[7, 18]	Σκύθας. (ἐπιστάμενος ταῦτα γνώμην εἶχον	ἀτρεμίζοντά	σε μακαριστὸν εἶναι πρὸς πάντων
[7, 179]	Τροιζηνίη τε καὶ Αἰγιναίη καὶ	Ἀττική.	προϊδόντες δὲ οὗτοι τὰς νέας
[7, 143]	ἀνταείρεσθαι, ἀλλὰ ἐκλιπόντας χώρην τὴν	Ἀττικὴν	ἄλλην τινὰ οἰκίζειν. ~ἑτέρη τε
[7, 137]	Ἑλλησπόντῳ, καὶ ἀπαχθέντες ἐς τὴν	Ἀττικὴν	ἀπέθανον ὑπὸ Ἀθηναίων, μετὰ δὲ
[7, 10]	καὶ Ἀρταφρένεϊ ἐλθοῦσαν ἐς τὴν	Ἀττικὴν	χώρην μοῦνοι Ἀθηναῖοι διέφθειραν. (οὔκων
[7, 189]	τὸν Ἑλλήνων λόγον ἔχει γυναῖκα	Ἀττικήν,	Ὠρειθυίην τὴν Ἐρεχθέος. (κατὰ δὴ
[7, 176]	δὲ Ἀρτέμιδος ἱρόν. (ἡ δὲ	αὖ	διὰ Τρηχῖνος ἔσοδος ἐς τὴν
[7, 23]	ἑστεῶσι ἐπὶ βάθρων, οἳ δ᾽	αὖ	ἐκδεκόμενοι ἑτέροισι, ἕως ἀπίκοντο ἐς
[7, 142]	ξύλινον τεῖχος εἶναι, οἳ δ᾽	αὖ	ἔλεγον τὰς νέας σημαίνειν τὸν
[7, 91]	ἑκατὸν παρείχοντο νέας. οὗτοι δ᾽	αὖ	περὶ μὲν τῇσι κεφαλῇσι κράνεα
[7, 40]	εἷλκον λευκοὶ ὀκτώ, ὄπισθε δὲ	αὖ	τῶν ἵππων εἵπετο πεζῇ ἡνίοχος
[7, 187]	ἂν εἴποι ἀτρεκέα ἀριθμόν· οὐδ᾽	αὖ	ὑποζυγίων τε καὶ τῶν ἄλλων
[7, 129]	Θεσσαλοί φασι Ποσειδέωνα ποιῆσαι τὸν	αὐλῶνα	δι᾽ οὗ ῥέει ὁ Πηνειός,
[7, 128]	ἐόντα, διὰ μέσου τε αὐτῶν	αὐλῶνα	στεινὸν πυνθανόμενος εἶναι δι᾽ οὗ
[7, 130]	τὴν χώρην, χώματι ἐκ τοῦ	αὐλῶνος	ἐκβιβάσαντα καὶ παρατρέψαντα δι᾽ ὧν
[7, 129]	λέγεται, οὐκ ἐόντος κω τοῦ	αὐλῶνος	καὶ διεκρόου τούτου, τοὺς ποταμοὺς
[7, 129]	τὴν Θεσσαλίην ὀνομαζόμενοι δι᾽ ἑνὸς	αὐλῶνος	καὶ τούτου στεινοῦ ἔκροον ἔχουσι
[7, 16]	προκειμενέων Πέρσῃσι, τῆς μὲν ὕβριν	αὐξανούσης,	τῆς δὲ καταπαυούσης καὶ λεγούσης
[7, 188]	οἰκημένοι. (ὅσοι μέν νυν αὐτῶν	αὐξόμενον	ἔμαθον τὸν ἄνεμον καὶ τοῖσι
[7, 189]	Εὐβοίης ἐν Χαλκίδι ὡς ἔμαθον	αὐξόμενον	τὸν χειμῶνα ἢ καὶ πρὸ
[7, 211]	στρατιῆς τῆς Μηδικῆς ἀλλὰ τὰ	αὐτά,	ἅτε ἐν στεινοπόρῳ τε χώρῳ
[7, 153]	τούτων τῶν θεῶν· ὅθεν δὲ	αὐτὰ	ἔλαβε ἢ αὐτὸς ἐκτήσατο, τοῦτο
[7, 50]	τοιούτους, οὐκ ἄν κοτε εἶδες	αὐτὰ	ἐς τοῦτο προελθόντα· νῦν δὲ
[7, 147]	τὰ πλοῖα, ἕτοιμοι ἦσαν αἱρέειν	αὐτά,	ἐσβλέποντες ἐς τὸν βασιλέα ὁκότε
[7, 23]	στόματος καὶ τοῦ κάτω τὰ	αὐτὰ	μέτρα ποιευμένων, ἔμελλέ σφι τοιοῦτο
[7, 112]	Πέργαμος. ταύτῃ μὲν δὴ παρ᾽	αὐτὰ	τὰ τείχεα τὴν ὁδὸν ἐποιέετο,
[7, 21]	ποταμοῦ τὸ πρὸς μεσαμβρίης ἤλασαν.	~αὗται	αἱ πᾶσαι οὐδ᾽ εἰ ἕτεραι
[7, 23]	Ἀκρόθῳον Θύσσος Κλεωναί. ~πόλιες μὲν	αὗται	αἳ τὸν Ἄθων νέμονται, ὤρυσσον
[7, 123]	Σκιώνης καὶ Μένδης καὶ Σάνης·	αὗται	γὰρ εἰσὶ αἱ τὴν νῦν
[7, 16]	σεῦ πολλοῖσι πρεσβύτερος ἐών· πεπλανῆσθαι	αὗται	μάλιστα ἐώθασι αἱ ὄψιες τῶν
[7, 144]	δὲ οὕτω τῇ Ἑλλάδι ἐγένοντο.	αὗταί	τε δὴ αἱ νέες τοῖσι
[7, 185]	ἐθνέων τριήκοντα μυριάδας δοκέω γενέσθαι.	(αὗται	ὦν αἱ μυριάδες ἐκείνῃσι προστεθεῖσαι
[7, 9]	ἐλάσαντι καὶ ὀλίγον ἀπολιπόντι ἐς	αὐτὰς	Ἀθήνας ἀπικέσθαι οὐδεὶς ἠντιώθη ἐς
[7, 89]	διηκόσιαι καὶ χίλιαι, παρείχοντο δὲ	αὐτὰς	οἵδε, Φοίνικες μὲν σὺν Σύροισι
[7, 29]	ἐς ὄψιν τὴν ἐμὴν καταστὰς	αὐτεπάγγελτος	ἐς τὸν πόλεμον ἐμοὶ ἠθέλησε
[7, 121]	πάντα τὸν πεζὸν στρατόν, μίαν	αὐτέων	ἔταξε παρὰ θάλασσαν ἰέναι ὁμοῦ
[7, 99]	ἀναγκαίης. (οὔνομα μὲν δὴ ἦν	αὐτῇ	Ἀρτεμισίη, θυγάτηρ δὲ ἦν Λυγδάμιος,
[7, 162]	ἐκ τοῦ ἐνιαυτοῦ τὸ ἔαρ	αὐτῇ	ἐξαραίρηται” (οὗτος δὲ ὁ νόος
[7, 37]	τὰ στόματα τοῦ ὀρύγματος, καὶ	αὐτὴ	ἡ διῶρυξ παντελέως πεποιημένη ἀγγέλλετο,
[7, 86]	δὲ σκευῇ μὲν ἐσεσάχατο τῇ	αὐτῇ	καὶ ἐν τῷ πεζῷ, ἤλαυνον
[7, 36]	βυβλίνων. παχύτης μὲν ἦν ἡ	αὐτὴ	καὶ καλλονή, κατὰ λόγον δὲ
[7, 235]	Λάκαιναν χώρην. (ἔστι δὲ ἐπ᾽	αὐτῇ	νῆσος ἐπικειμένη τῇ οὔνομα ἐστὶ
[7, 130]	ἐς θάλασσαν κατήκουσα, ἀλλ᾽ ἥδε	αὐτή·	ὄρεσι γὰρ περιεστεφάνωται πᾶσα Θεσσαλίη”
[7, 99]	γυναικός· ἥτις ἀποθανόντος τοῦ ἀνδρὸς	αὐτή	τε ἔχουσα τὴν τυραννίδα καὶ
[7, 167]	τῇσι πόλισι τῶν ἀποικίδων, ἐν	αὐτῇ	τε μέγιστον Καρχηδόνι. ~τὰ μὲν
[7, 143]	γε ἔμελλον οἱ οἰκήτορες ἀμφ᾽	αὐτῇ	τελευτήσειν· (ἀλλὰ γὰρ ἐς τοὺς
[7, 39]	ἐμὸς δοῦλος, τὸν χρῆν πανοικίῃ	αὐτῇ	τῇ γυναικὶ συνέπεσθαι εὖ νυν
[7, 239]	δὲ γυνὴ Γοργὼ ὑπέθετο ἐπιφρασθεῖσα	αὐτή,	τὸν κηρὸν κνᾶν κελεύουσα, καὶ
[7, 216]	~ἔχει δὲ ὧδε ἡ ἀτραπὸς	αὕτη·	ἄρχεται μὲν ἀπὸ τοῦ Ἀσωποῦ
[7, 161]	ἡμεῖς ἐπήσομεν· ἡμετέρη γὰρ ἐστὶ	αὕτη	γε, μὴ αὐτῶν βουλομένων Λακεδαιμονίων.
[7, 115]	οἰκημένην Ἄργιλον πόλιν Ἑλλάδα παρεξήιε·	αὕτη	δὲ καὶ ἡ κατύπερθε ταύτης
[7, 174]	ὀπίσω ἐπορεύοντο ἐς τὸν Ἰσθμόν.	~αὕτη	ἐγένετο ἡ ἐς Θεσσαλίην στρατηίη,
[7, 190]	περὶ Σηπιάδα μεγάλως ἡ ναυηγίη	αὕτη	ἐγένετο χρηστή· ὃς πολλὰ μὲν
[7, 36]	μὲν ταῦτα ἐποίεον, τοῖσι προσέκειτο	αὕτη	ἡ ἄχαρις τιμή, τὰς δὲ
[7, 147]	πρήγματα ἔχειν. (οἶκε δὲ αὐτοῦ	αὕτη	ἡ γνώμη τῇ γε ἄλλῃ.
[7, 86]	ἕρκεσι ἐμπαλασσόμενοι διαφθείρονται. ~τούτων μὲν	αὕτη	ἡ μάχη, καὶ ἐπετετάχατο ἐς
[7, 113]	λόγον ἐποιεύμην. (ἡ δὲ γῆ	αὕτη	ἡ περὶ τὸ Πάγγαιον ὄρος
[7, 62]	ταύτην ἐσταλμένοι ἐστρατεύοντο· Μηδικὴ γὰρ	αὕτη	ἡ σκευή ἐστι καὶ οὐ
[7, 216]	Ἀνόπαια· τείνει δὲ ἡ Ἀνόπαια	αὕτη	κατὰ ῥάχιν τοῦ ὄρεος, λήγει
[7, 108]	τῷ δικαιοτάτῳ τῶν λόγων καί	αὕτη	Κικόνων. ~διαβὰς δὲ τοῦ Λίσου
[7, 108]	ἀλλ᾽ ἐπέλιπε. (ἡ δὲ χώρη	αὕτη	πάλαι μὲν ἐκαλέετο Γαλλαϊκή, νῦν
[7, 123]	Ὄλυνθον. ~ἡ μέν νυν χώρη	αὕτη	Σιθωνίη καλέεται, ὁ δὲ ναυτικὸς
[7, 135]	ὡς ἀποθανευμένους ἐς Μήδους ἀπέπεμψαν.	~αὕτη	τε ἡ τόλμα τούτων τῶν
[7, 84]	τοσάδε μοῦνα, Πέρσαι μὲν τὴν	αὐτὴν	ἐσκευασμένοι καὶ ὁ πεζὸς αὐτῶν·
[7, 200]	θάλασσαν ἐκδιδοῖ, καὶ χῶρος περὶ	αὐτὴν	εὐρύς, ἐν τῷ Δήμητρός τε
[7, 72]	Μαριανδυνοί τε καὶ Σύριοι τὴν	αὐτὴν	ἔχοντες Παφλαγόσι ἐστρατεύοντο. οἱ δὲ
[7, 156]	ἐπικρατέων λόγον ἐλάσσω ἐποιέετο, ἐπιτρέψας	αὐτὴν	Ἱέρωνι ἀδελφεῷ ἑωυτοῦ, ὁ δὲ
[7, 129]	κοίλη. (ὥστε ὦν ποταμῶν ἐς	αὐτὴν	καὶ ἄλλων συχνῶν ἐσβαλλόντων, πέντε
[7, 86]	δὲ σκευὴν μὲν εἶχον τὴν	αὐτὴν	καὶ ἐν τῷ πεζῷ, ἤλαυνον
[7, 77]	Μηίονες, Λασόνιοι δὲ καλεύμενοι, τὴν	αὐτὴν	Κίλιξι εἶχον σκευήν, τὴν ἐγώ,
[7, 171]	Κρήτης μετὰ τῶν ὑπολοίπων τρίτους	αὐτὴν	νῦν νέμεσθαι Κρῆτας. ἡ μὲν
[7, 66]	καὶ Γανδάριοι καὶ Δαδίκαι τὴν	αὐτὴν	σκευὴν ἔχοντες τὴν καὶ Βάκτριοι
[7, 62]	ἐπωνυμίην ἔσχον. ~Μῆδοι δὲ τὴν	αὐτὴν	ταύτην ἐσταλμένοι ἐστρατεύοντο· Μηδικὴ γὰρ
[7, 23]	ποιεῦντες διπλήσιον ἢ ὅσον ἔδεε	αὐτὴν	τὴν διώρυχα γενέσθαι, προβαίνοντος δὲ
[7, 188]	τὸν αἰγιαλόν· αἳ δὲ περὶ	αὐτὴν	τὴν Σηπιάδα περιέπιπτον, αἳ δὲ
[7, 99]	τῶν δὲ κατέλεξα πολίων ἡγεμονεύειν	αὐτήν,	τὸ ἔθνος ἀποφαίνω πᾶν ἐὸν
[7, 161]	οὐ προφαίνεις, ὡς δὲ στρατηγήσεις	αὐτῆς	γλίχεαι. (ὅσον μέν νυν παντὸς
[7, 2]	ἐόντες δὲ μητρὸς οὐ τῆς	αὐτῆς	ἐστασίαζον, (ὁ μὲν Ἀρτοβαζάνης κατότι
[7, 229]	ἀπολομένου, τοῦ δὲ τῆς μὲν	αὐτῆς	ἐχομένου προφάσιος οὐκ ἐθελήσαντος δὲ
[7, 161]	ὁ Λάκων ἐπιῇ τοι ἄρχειν	αὐτῆς,	ἡμεῖς ἐπήσομεν· ἡμετέρη γὰρ ἐστὶ
[7, 166]	τάδε λέγουσι, ὡς συνέβη τῆς	αὐτῆς	ἡμέρης ἔν τε τῇ Σικελίῃ
[7, 135]	ἂν δόρασι συμβουλεύοις ἡμῖν περὶ	αὐτῆς	μάχεσθαι, ἀλλὰ καὶ πελέκεσι” ~ταῦτα
[7, 135]	οὔτ᾽ εἰ μή. εἰ γὰρ	αὐτῆς	πειρήσαιο, οὐκ ἂν δόρασι συμβουλεύοις
[7, 26]	ποταμὸν ὡμίλησαν τῇ Φρυγίῃ, δι᾽	αὐτῆς	πορευόμενοι ἀπίκοντο ἐς Κελαινάς, ἵνα
[7, 129]	ὑπερμήκεσι ὄρεσι. τὰ μὲν γὰρ	αὐτῆς	πρὸς τὴν ἠῶ ἔχοντα τό
[7, 26]	τυγχάνει ἐὸν Καταρρήκτης, ὃς ἐξ	αὐτῆς	τῆς ἀγορῆς τῆς Κελαινέων ἀνατέλλων
[7, 184]	δεκάς. τοῦτο μὲν τὸ ἐξ	αὐτῆς	τῆς Ἀσίης στράτευμα ἐξαναχθὲν εἴρηται,
[7, 235]	ὑπερέχειν, αἰεί τι προσδοκῶν ἀπ᾽	αὐτῆς	τοιοῦτο ἔσεσθαι οἷόν τοι ἐγὼ
[7, 180]	βάρβαροι, καὶ ἔπειτα τῶν ἐπιβατέων	αὐτῆς	τὸν καλλιστεύοντα ἀγαγόντες ἐπὶ τῆς
[7, 180]	δὴ Τροιζηνίην, τῆς ἦρχε Πρηξῖνος,	αὐτίκα	αἱρέουσι ἐπισπόμενοι οἱ βάρβαροι, καὶ
[7, 39]	ζημιώσεαι” (ὡς δὲ ταῦτα ὑπεκρίνατο,	αὐτίκα	ἐκέλευε τοῖσι προσετέτακτο ταῦτα πρήσσειν,
[7, 220]	χρεωμένοισι περὶ τοῦ πολέμου τούτου	αὐτίκα	κατ᾽ ἀρχὰς ἐγειρομένου, ἢ Λακεδαίμονα
[7, 88]	ἡ νοῦσος. (τὸν δὲ ἵππον	αὐτίκα	κατ᾽ ἀρχὰς ἐποίησαν ὡς ἐκέλευε·
[7, 148]	ἑωυτοὺς γενέσθαι ὧδε. πυθέσθαι γὰρ	αὐτίκα	κατ᾽ ἀρχὰς τὰ ἐκ τοῦ
[7, 103]	αὐτὸς γενέσθαι· σὺ ὦν ἐθελήσεις	αὐτίκα	μάλα πρὸς ἄνδρας δέκα μάχεσθαι;
[7, 1]	στρατεύεσθαι ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα. (καὶ	αὐτίκα	μὲν ἐπηγγέλλετο πέμπων ἀγγέλους κατὰ
[7, 218]	καὶ ἐνέδυνον τὰ ὅπλα, καὶ	αὐτίκα	οἱ βάρβαροι παρῆσαν. (ὡς δὲ
[7, 19]	Μάγων, Περσέων τε τῶν συλλεχθέντων	αὐτίκα	πᾶς ἀνὴρ ἐς τὴν ἀρχὴν
[7, 215]	τὰ ὑπέσχετο ὁ Ἐπιάλτης κατεργάσασθαι,	αὐτίκα	περιχαρὴς γενόμενος ἔπεμπε Ὑδάρνεα καὶ
[7, 14]	τόδ᾽ ἴσθι· ἤν περ μὴ	αὐτίκα	στρατηλατέῃς, τάδε τοι ἐξ αὐτῶν
[7, 10]	μὲν τὸν σύλλογον τόνδε διάλυσον·	αὖτις	δέ, ὅταν τοι δοκέῃ, προσκεψάμενος
[7, 102]	λόγους δουλοσύνην φέροντας τῇ Ἑλλάδι,	αὖτις	δὲ ὡς ἀντιώσονταί τοι ἐς
[7, 141]	συνεβούλευέ σφι ἱκετηρίην λαβοῦσι δεύτερα	αὖτις	ἐλθόντας χρᾶσθαι τῷ χρηστηρίῳ ὡς
[7, 36]	τόνου, θέντες δὲ ἐπεξῆς ἐνθαῦτα	αὖτις	ἐπεζεύγνυον· (ποιήσαντες δὲ ταῦτα ὕλην
[7, 141]	μήτιδι πυκνῇ. σοὶ δὲ τόδ᾽	αὖτις	ἔπος ἐρέω ἀδάμαντι πελάσσας. τῶν
[7, 176]	ὑπὸ χρόνου ἔκειτο· τοῖσι δὲ	αὖτις	ὀρθώσασι ἔδοξε ταύτῃ ἀπαμύνειν ἀπὸ
[7, 12]	τὴν Ἑλλάδα. δεδογμένων δέ οἱ	αὖτις	τούτων κατύπνωσε, καὶ δή κου
[7, 14]	κεχαρηκότες προσεκύνεον. νυκτὸς δὲ γενομένης	αὖτις	τὠυτὸ ὄνειρον τῷ Ξέρξῃ κατυπνωμένῳ
[7, 24]	ἐμὲ συμβαλλόμενον εὑρίσκειν, μεγαλοφροσύνης εἵνεκεν	αὐτὸ	Ξέρξης ὀρύσσειν ἐκέλευε, ἐθέλων τε
[7, 16]	γίνεσθαι καὶ οὐκ οἶά τε	αὐτὸ	παρατρέψαι, ἀλλ᾽ ἤδη δεῖ ἐμὲ
[7, 16]	τοῦ θείου μετέχον, σὺ πᾶν	αὐτὸ	συλλαβὼν εἴρηκας· φανήτω γὰρ δὴ
[7, 32]	τότε δείσαντας δώσειν· βουλόμενος ὦν	αὐτὸ	τοῦτο ἐκμαθεῖν ἀκριβέως ἔπεμπε. ~μετὰ
[7, 133]	εἵνεκα· πρότερον Δαρείου πέμψαντος ἐπ᾽	αὐτὸ	τοῦτο, οἳ μὲν αὐτῶν τοὺς
[7, 152]	ἄλλην γε ἢ τήν περ	αὐτοὶ	Ἀργεῖοι λέγουσι· (ἐπίσταμαι δὲ τοσοῦτο
[7, 83]	παρείχοντο διὰ πάντων Πέρσαι, καὶ	αὐτοὶ	ἄριστοι ἦσαν· σκευὴν μὲν τοιαύτην
[7, 203]	Ὀπούντιοι πανστρατιῇ καὶ Φωκέων χίλιοι.	αὐτοὶ	γὰρ σφέας οἱ Ἕλληνες ἐπεκαλέσαντο,
[7, 158]	ἐπὶ τὸν βάρβαρον παρακαλέοντες ἐλθεῖν·	(αὐτοὶ	δὲ ἐμεῦ πρότερον δεηθέντος βαρβαρικοῦ
[7, 146]	πλήρεες, ἀποπέμπειν ἐς τὴν ἂν	αὐτοὶ	ἐθέλωσι χώρην ἀσινέας. ~ἐπιλέγων δὲ
[7, 183]	κομίσαντες ἐπὶ τὸ ἕρμα, ὁρμηθέντες	αὐτοὶ	ἐκ Θέρμης, ὥς σφι τὸ
[7, 206]	λοιποὶ τῶν συμμάχων ἐνένωντο καὶ	αὐτοὶ	ἕτερα τοιαῦτα ποιήσειν· ἦν γὰρ
[7, 236]	εἰσί. ἱκανοὶ γὰρ ἐκεῖνοί γε	αὐτοὶ	ἑωυτῶν πέρι φροντίζειν εἰσί, ἡμεῖς
[7, 86]	Κάσπιοι ὁμοίως. (Λίβυες δὲ καὶ	αὐτοὶ	κατά περ ἐν τῷ πεζῷ·
[7, 90]	οἳ δὲ ἀπὸ Αἰθιοπίης, ὡς	αὐτοὶ	Κύπριοι λέγουσι. ~Κίλικες δὲ ἑκατὸν
[7, 89]	Φοίνικες τὸ παλαιὸν οἴκεον, ὡς	αὐτοὶ	λέγουσι, ἐπὶ τῇ Ἐρυθρῇ θαλάσσῃ,
[7, 75]	τὸ δὲ πρότερον ἐκαλέοντο, ὡς	αὐτοὶ	λέγουσι, Στρυμόνιοι, οἰκέοντες ἐπὶ Στρυμόνι·
[7, 150]	δὲ μή, περιέψεσθαι ὡς πολεμίους.	~αὐτοὶ	μὲν Ἀργεῖοι τοσαῦτα τούτων πέρι
[7, 203]	ἐπεκαλέσαντο, λέγοντες δι᾽ ἀγγέλων ὡς	αὐτοὶ	μὲν ἥκοιεν πρόδρομοι τῶν ἄλλων,
[7, 129]	ποιέειν τὴν Θεσσαλίην πᾶσαν πέλαγος.	(αὐτοὶ	μέν νυν Θεσσαλοί φασι Ποσειδέωνα
[7, 168]	καὶ γὰρ τούτους παρελάμβανον οἱ	αὐτοὶ	οἵ περ ἐς Σικελίην ἀπίκοντο,
[7, 139]	τὸ λοιπόν, ὅσον μὴ ἐμήδισε,	αὐτοὶ	οὗτοι ἦσαν οἱ ἐπεγείραντες καὶ
[7, 62]	μετέβαλον καὶ οὗτοι τὸ οὔνομα.	αὐτοὶ	περὶ σφέων ὧδε λέγουσι Μῆδοι.
[7, 50]	οὐδὲν παθόντες. τοῦτο μὲν γὰρ	αὐτοὶ	πολλὴν φορβὴν φερόμενοι πορευόμεθα, τοῦτο
[7, 188]	χειμῶνα ἀνασπάσαντες τὰς νέας, καὶ	αὐτοί	τε περιῆσαν καὶ αἱ νέες
[7, 11]	οὕτω ὡς καὶ ἐς τόδε	αὐτοί	τε ὥνθρωποι καὶ ἡ γῆ
[7, 172]	κρέσσων ἔφυ. ἡμεῖς δὲ πειρησόμεθα	αὐτοί	τινα σωτηρίην μηχανώμενοι” ~ταῦτα ἔλεγον
[7, 197]	τούτῳ ἐπιτάξαντες ἔργεσθαι τοῦ ληίτου	αὐτοὶ	φυλακὰς ἔχουσι. λήιτον δὲ καλέουσι
[7, 10]	ἀπεὼν τοῦ λόγου τάδε ἐν	αὐτοῖσι	ἀδικέεται, διαβληθείς τε ὑπὸ τοῦ
[7, 229]	Εὔρυτόν τε καὶ Ἀριστόδημον, παρεὸν	αὐτοῖσι	ἀμφοτέροισι κοινῷ λόγῳ χρησαμένοισι ἢ
[7, 148]	πέμπειν. (τὴν δὲ Πυθίην ἐπειρωτῶσι	αὐτοῖσι	ἀνελεῖν τάδε. ἐχθρὲ περικτιόνεσσι, φίλ᾽
[7, 236]	ὁ ναυτικὸς στρατὸς δυσμεταχείριστός τε	αὐτοῖσι	γίνεται, καὶ ἀρχὴν οὐκ ἀξιόμαχοί
[7, 176]	καὶ βωμὸς ἵδρυται Ἡρακλέος ἐπ᾽	αὐτοῖσι.	ἐδέδμητο δὲ τεῖχος κατὰ ταύτας
[7, 10]	γῆν λέγονται εἶναι. τὸ δὲ	αὐτοῖσι	ἔνεστι δεινόν, ἐμὲ σοὶ δίκαιον
[7, 149]	τοὺς πλεῦνας, περὶ δὲ ἡγεμονίης	αὐτοῖσι	ἐντετάλθαι ὑποκρίνασθαι, καὶ δὴ λέγειν,
[7, 23]	ἐκείνῳ. ἀπολαχόντες γὰρ μόριον ὅσον	αὐτοῖσι	ἐπέβαλλε, ὤρυσσον τὸ μὲν ἄνω
[7, 8]	θεός τε οὕτω ἄγει καὶ	αὐτοῖσι	ἡμῖν πολλὰ ἐπέπουσι συμφέρεται ἐπὶ
[7, 150]	ἀντιξόους γίνεσθαι, ἀλλὰ παρ᾽ ὑμῖν	αὐτοῖσι	ἡσυχίην ἔχοντας κατῆσθαι. ἢν γὰρ
[7, 10]	οἱ ἐμοὶ παῖδες, πρὸς δὲ	αὐτοῖσι	καὶ ἐγώ· ἢν δὲ τῇ
[7, 178]	εἶναι ἐλευθέροισι ἐξήγγειλαν τὰ χρησθέντα	αὐτοῖσι,	καί σφι δεινῶς καταρρωδέουσι τὸν
[7, 171]	τε καὶ λοιμὸν γενέσθαι καὶ	αὐτοῖσι	καὶ τοῖσι προβάτοισι, ἔστε τὸ
[7, 50]	βέβαιον ἀποδέξεις, σφάλλεσθαι ὀφείλεις ἐν	αὐτοῖσι	ὁμοίως καὶ ὁ ὑπεναντία τούτοισι
[7, 145]	καὶ πίστιν, ἐνθαῦτα ἐδόκεε βουλευομένοισι	αὐτοῖσι	πρῶτον μὲν χρημάτων πάντων καταλλάσσεσθαι
[7, 136]	ποινὴν ἐκείνων τίσοντας” λέγουσι δὲ	αὐτοῖσι	ταῦτα Ξέρξης ὑπὸ μεγαλοφροσύνης οὐκ
[7, 184]	ὦν ἄνδρες ἂν εἶεν ἐν	αὐτοῖσι	τέσσερες μυριάδες καὶ εἴκοσι. (τοῦτο
[7, 8]	αὐτοὺς στρατεύεσθαι, ἀγαθὰ δὲ ἐν	αὐτοῖσι	τοσάδε ἀνευρίσκω λογιζόμενος· εἰ τούτους
[7, 24]	πλέειν ὁμοῦ ἐλαστρεομένας. τοῖσι δὲ	αὐτοῖσι	τούτοισι, τοῖσί περ καὶ τὸ
[7, 9]	ἔστω δ᾽ ὦν μηδὲν ἀπείρητον·	αὐτόματον	γὰρ οὐδέν, ἀλλ᾽ ἀπὸ πείρης
[7, 219]	σφι θάνατον, ἐπὶ δὲ καὶ	αὐτόμολοι	ἦσαν οἱ ἐξαγγείλαντες τῶν Περσέων
[7, 105]	ἐποιήσατο ὀργὴν οὐδεμίαν, ἀλλ᾽ ἠπίως	αὐτὸν	ἀπεπέμψατο. τούτῳ δὲ ἐς λόγους
[7, 10]	ἀκούειν. Ἕλληνας γὰρ διαβάλλων ἐπαείρεις	αὐτὸν	βασιλέα στρατεύεσθαι· αὐτοῦ δὲ τούτου
[7, 4]	τῷ ὑστέρῳ ἔτεϊ παρασκευαζόμενον συνήνεικε	αὐτὸν	Δαρεῖον, βασιλεύσαντα τὰ πάντα ἕξ
[7, 9]	ἀποφαίνεσθαι” ταῦτα εἴπας ἐπαύετο. ~μετ᾽	αὐτὸν	δὲ Μαρδόνιος ἔλεγε ὦ δέσποτα,
[7, 49]	τὰς νέας. καίτοι οὐκὶ ἕνα	αὐτὸν	δεῖ εἶναι τὸν λιμένα, ἀλλὰ
[7, 101]	ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα, καλέσας δ᾽	αὐτὸν	εἴρετο τάδε. Δημάρητε, νῦν μοι
[7, 229]	ἐς τοὺς μαχομένους, ὅκως δὲ	αὐτὸν	ἤγαγε, τὸν μὲν ἀγαγόντα οἴχεσθαι
[7, 117]	συμφορὴν ποιησάμενον μεγάλην ἐξενεῖκαί τε	αὐτὸν	κάλλιστα καὶ θάψαι· ἐτυμβοχόεε δὲ
[7, 95]	δὲ Ἰωνικὸν ἐκλήθη κατὰ τὸν	αὐτὸν	λόγον καὶ οἱ δυωδεκαπόλιες Ἴωνες
[7, 10]	ὥσπερ τὸν χρυσὸν τὸν ἀκήρατον	αὐτὸν	μὲν ἐπ᾽ ἑωυτοῦ οὐ διαγινώσκομεν,
[7, 27]	στρατιὴν πᾶσαν ξεινίοισι μεγίστοισι καὶ	αὐτὸν	Ξέρξην, χρήματά τε ἐπαγγέλλετο βουλόμενος
[7, 123]	πόλις, ἀπὸ ταύτης ἤδη ἐς	αὐτόν	τε τὸν Θερμαῖον κόλπον ἐγίνετο
[7, 113]	δὲ πρὸς μεσαμβρίην τείνουσα ἐς	αὐτὸν	τὸν Στρυμόνα· ἐς τὸν οἱ
[7, 165]	τύραννος ἐὼν Ἱμέρης ἐπῆγε ὑπ᾽	αὐτὸν	τὸν χρόνον τοῦτον Φοινίκων καὶ
[7, 151]	τούτου ἀναβάντας, Ἀργείους δὲ τὸν	αὐτὸν	τοῦτον χρόνον πέμψαντας καὶ τούτους
[7, 57]	ἑωυτοῦ τρέχων ἥξειν ἐς τὸν	αὐτὸν	χῶρον. ἐγένετο δὲ καὶ ἕτερον
[7, 164]	ἀπικόμενον διὰ δικαιοσύνην, τήν οἱ	αὐτὸς	ἄλλην συνῄδεε ἐοῦσαν, ἔπεμπε· ὃς
[7, 155]	ἐπεκράτησε μάχῃ τῶν Γελῴων, ἦρχε	αὐτὸς	ἀποστερήσας τοὺς Ἱπποκράτεος παῖδας. (μετὰ
[7, 103]	φῂς τούτων τῶν ἀνδρῶν βασιλεὺς	αὐτὸς	γενέσθαι· σὺ ὦν ἐθελήσεις αὐτίκα
[7, 136]	πάντων ἀνθρώπων νόμιμα ἀποκτείναντας κήρυκας,	αὐτὸς	δὲ τὰ ἐκείνοισι ἐπιπλήσσει ταῦτα
[7, 28]	τῶν ἐπέων τὸ τελευταῖον Ξέρξης	αὐτὸς	δεύτερα εἴρετο Πύθιον ὁκόσα οἱ
[7, 191]	τετάρτῃ ἡμέρῃ, ἢ ἄλλως κως	αὐτὸς	ἐθέλων ἐκόπασε. τῇ δὲ Θέτι
[7, 19]	πᾶσαν ἐπὶ τοῖσι εἰρημένοισι, θέλων	αὐτὸς	ἕκαστος τὰ προκείμενα δῶρα λαβεῖν,
[7, 29]	(ἔκτησό τε αὐτὸς τά περ	αὐτὸς	ἐκτήσαο, ἐπίστασό τε εἶναι αἰεὶ
[7, 153]	ὅθεν δὲ αὐτὰ ἔλαβε ἢ	αὐτὸς	ἐκτήσατο, τοῦτο δὲ οὐκ ἔχω
[7, 158]	ἄλλῳ δὲ λόγῳ οὔτ᾽ ἂν	αὐτὸς	ἔλθοιμι οὔτ᾽ ἂν ἄλλους πέμψαιμι”
[7, 10]	τούτους στρατεύεσθαι, φέρε, βασιλεὺς μὲν	αὐτὸς	ἐν ἤθεσι τοῖσι Περσέων μενέτω,
[7, 8]	γνώμας τε πύθηται σφέων καὶ	αὐτὸς	ἐν πᾶσι εἴπῃ τὰ θέλει.
[7, 194]	Δαρεῖος, καὶ γνοὺς ὡς ταχύτερα	αὐτὸς	ἢ σοφώτερα ἐργασμένος εἴη, ἔλυσε.
[7, 9]	Δωριέες καλέονται. (ἐπειρήθην δὲ καὶ	αὐτὸς	ἤδη ἐπελαύνων ἐπὶ τοὺς ἄνδρας
[7, 16]	γε συνεχέως, φαίην ἂν καὶ	αὐτὸς	θεῖον εἶναι. (εἰ δέ τοι
[7, 106]	πέμπεσκε ὡς ἀριστεύοντι πάντων ὅσους	αὐτὸς	κατέστησε ἢ Δαρεῖος ὑπάρχους, πέμπεσκε
[7, 8]	Ξέρξης τάδε. (ἄνδρες Πέρσαι, οὔτ᾽	αὐτὸς	κατηγήσομαι νόμον τόνδε ἐν ὑμῖν
[7, 104]	τὰ νῦν τάδε ἐστοργὼς ἐκείνους,	αὐτὸς	μάλιστα ἐξεπίστεαι, οἵ με τιμήν
[7, 3]	πρὸς τοῖσι ἔλεγε ἔπεσι, ὡς	αὐτὸς	μὲν γένοιτο Δαρείῳ ἤδη βασιλεύοντι
[7, 221]	συναπόληταί σφι. ὁ δὲ ἀποπεμπόμενος	αὐτὸς	μὲν οὐκ ἀπέλιπε, τὸν δὲ
[7, 40]	ἀνθρώπων ἐπιβαίνει. τούτου δὲ ὄπισθε	αὐτὸς	Ξέρξης ἐπ᾽ ἅρματος ἵππων Νησαίων·
[7, 121]	τῶν μοιρέων, μετ᾽ ἧς ἐπορεύετο	αὐτὸς	Ξέρξης, ἤιε μὲν τὸ μέσον
[7, 119]	ἔσκε πεπηγυῖα ἑτοίμη ἐς τὴν	αὐτὸς	σταθμὸν ποιεέσκετο Ξέρξης, ἡ δὲ
[7, 10]	ἀμφοτέρων παραβαλλομένων τὰ τέκνα, στρατηλάτεε	αὐτὸς	σὺ ἐπιλεξάμενός τε ἄνδρας τοὺς
[7, 220]	παρεσκευάδατο. ~λέγεται δὲ καὶ ὡς	αὐτός	σφεας ἀπέπεμψε Λεωνίδης, μὴ ἀπόλωνται
[7, 100]	καὶ διετάχθη ὁ στρατός, ἐπεθύμησε	αὐτός	σφεας διεξελάσας θεήσασθαι· μετὰ δὲ
[7, 29]	ὑπ᾽ ἐμέο πεπληρωμένη. (ἔκτησό τε	αὐτὸς	τά περ αὐτὸς ἐκτήσαο, ἐπίστασό
[7, 10]	(ἐγὼ δὲ οὐδεμιῇ σοφίῃ οἰκηίῃ	αὐτὸς	ταῦτα συμβάλλομαι, ἀλλ᾽ οἷον κοτὲ
[7, 197]	ὡς κατὰ τὸ ἄλσος ἐγίνετο,	αὐτός	τε ἔργετο αὐτοῦ καὶ τῇ
[7, 55]	ἅρμα τὸ ἱρόν, ἐπὶ δὲ	αὐτός	τε Ξέρξης καὶ οἱ αἰχμοφόροι
[7, 6]	ἔργων ἐπιθυμητὴς ἐὼν καὶ θέλων	αὐτὸς	τῆς Ἑλλάδος ὕπαρχος εἶναι. χρόνῳ
[7, 18]	φθορὴ θεήλατος, ἐγὼ μὲν καὶ	αὐτὸς	τρέπομαι καὶ τὴν γνώμην μετατίθεμαι,
[7, 119]	οἳ δὲ ὅκως πλησθέντες νύκτα	αὐτοῦ	ἀγάγοιεν, τῇ ὑστεραίῃ τήν τε
[7, 17]	τὴν Ἑλλάδα ὡς δὴ κηδόμενος	αὐτοῦ	ἀλλ᾽ οὔτε ἐς τὸ μετέπειτα
[7, 135]	αὐτοὺς βασιλέι, δεδόξωσθε γὰρ πρὸς	αὐτοῦ	ἄνδρες εἶναι ἀγαθοί, ἕκαστος ἂν
[7, 222]	ἀπολιπόντες Λεωνίδην καὶ τοὺς μετ᾽	αὐτοῦ	ἀπαλλάξεσθαι, ἀλλὰ καταμείναντες συναπέθανον. ἐστρατήγεε
[7, 230]	ὁδῷ περιγενέσθαι, τὸν δὲ συνάγγελον	αὐτοῦ	ἀπικόμενον ἐς τὴν μάχην ἀποθανεῖν.
[7, 147]	στρατηλατέοντας πρήγματα ἔχειν. (οἶκε δὲ	αὐτοῦ	αὕτη ἡ γνώμη τῇ γε
[7, 41]	ἐκ τοῦ ἅρματος ἐς ἁρμάμαξαν.	αὐτοῦ	δὲ ὄπισθε αἰχμοφόροι Περσέων οἱ
[7, 10]	διαβάλλων ἐπαείρεις αὐτὸν βασιλέα στρατεύεσθαι·	αὐτοῦ	δὲ τούτου εἵνεκα δοκέεις μοι
[7, 151]	φιλίην συνεκεράσαντο, ἢ νομιζοίατο πρὸς	αὐτοῦ	εἶναι πολέμιοι· βασιλέα δὲ Ἀρτοξέρξεα
[7, 125]	πρότερον ὀπώπεσαν θηρίον μήτ᾽ ἐπεπειρέατο	αὐτοῦ.	~εἰσὶ δὲ κατὰ ταῦτα τὰ
[7, 56]	διαβαίνοντα· διέβη δὲ ὁ στρατὸς	αὐτοῦ	ἐν ἑπτὰ ἡμέρῃσι καὶ ἐν
[7, 107]	οὐκ ἐπαύετο, καὶ τοὺς περιεόντας	αὐτοῦ	ἐν Πέρσῃσι παῖδας ἐτίμα μάλιστα,
[7, 239]	δελτίον δίπτυχον λαβὼν τὸν κηρὸν	αὐτοῦ	ἐξέκνησε, καὶ ἔπειτα ἐν τῷ
[7, 39]	ἄνθρωπε, σὺ ἐτόλμησας, ἐμεῦ στρατευομένου	αὐτοῦ	ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἄγοντος
[7, 176]	τε ἐδέδμητο καὶ τὸ πλέον	αὐτοῦ	ἤδη ὑπὸ χρόνου ἔκειτο· τοῖσι
[7, 153]	ἐπ᾽ ᾧ τε οἱ ἀπόγονοι	αὐτοῦ	ἱροφάνται τῶν θεῶν ἔσονται. (θῶμά
[7, 197]	ἄλσος ἐγίνετο, αὐτός τε ἔργετο	αὐτοῦ	καὶ τῇ στρατιῇ πάσῃ παρήγγειλε,
[7, 61]	οὔνομα ἔθετο Πέρσην, τοῦτον δὲ	αὐτοῦ	καταλείπει· ἐτύγχανε γὰρ ἄπαις ἐὼν
[7, 173]	ἐπορεύετο ἐς Θεσσαλίην, τὰς νέας	αὐτοῦ	καταλιπών, καὶ ἀπίκετο ἐς τὰ
[7, 220]	οὐ καλῶς ἔχειν· μένοντι δὲ	αὐτοῦ	κλέος μέγα ἐλείπετο, καὶ ἡ
[7, 194]	ἄδικον δίκην ἐδίκασε. (ἀνακρεμασθέντος ὦν	αὐτοῦ,	λογιζόμενος ὁ Δαρεῖος εὗρέ οἱ
[7, 18]	ἀπειλέειν καὶ θερμοῖσι σιδηρίοισι ἐκκαίειν	αὐτοῦ	μέλλειν τοὺς ὀφθαλμούς. καὶ ὃς
[7, 187]	μεγάθεος οὐδεὶς αὐτῶν ἀξιονικότερος ἦν	αὐτοῦ	Ξέρξεω ἔχειν τοῦτο τὸ κράτος.
[7, 153]	οὐκ ἐλείφθη. (ἀνὰ χρόνον δὲ	αὐτοῦ	οἱ ἀπόγονοι γενόμενοι ἱροφάνται τῶν
[7, 224]	γενόμενος ἄριστος καὶ ἕτεροι μετ᾽	αὐτοῦ	ὀνομαστοὶ Σπαρτιητέων, τῶν ἐγὼ ὡς
[7, 219]	δὲ αὐτῶν ἅμα Λεωνίδῃ μένειν	αὐτοῦ	παρεσκευάδατο. ~λέγεται δὲ καὶ ὡς
[7, 124]	~ὁ μὲν δὴ ναυτικὸς στρατὸς	αὐτοῦ	περὶ Ἄξιον ποταμὸν καὶ πόλιν
[7, 59]	καὶ πεδίον μέγα, διὰ δὲ	αὐτοῦ	ῥέει ποταμὸς μέγας Ἕβρος· ἐν
[7, 6]	βασιλέος, λεγόντων τῶν Πεισιστρατιδέων περὶ	αὐτοῦ	σεμνοὺς λόγους, κατέλεγε τῶν χρησμῶν·
[7, 59]	πόλις καὶ Ζώνη, τελευτᾷ δὲ	αὐτοῦ	Σέρρειον ἄκρη ὀνομαστή. ὁ δὲ
[7, 2]	Αἴγυπτον καὶ Ἀθήνας, τῶν παίδων	αὐτοῦ	στάσις ἐγένετο μεγάλη περὶ τῆς
[7, 127]	στρατιήν. ἐπέσχε δὲ ὁ στρατὸς	αὐτοῦ	στρατοπεδευόμενος τὴν παρὰ θάλασσαν χώρην
[7, 42]	καὶ πρηστῆρες ἐπεσπίπτουσι καί τινα	αὐτοῦ	ταύτῃ συχνὸν ὅμιλον διέφθειραν. ~ἀπικομένου
[7, 228]	Διθύραμβος Ἁρματίδεω. ~θαφθεῖσι δέ σφι	αὐτοῦ	ταύτῃ τῇ περ ἔπεσον, καὶ
[7, 38]	τῆς στρατηίης τὸν πρεσβύτατον, ἵνα	αὐτοῦ	τε ἐμεῦ καὶ τῶν χρημάτων
[7, 11]	συστρατεύεσθαι ἔμοιγε ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα	αὐτοῦ	τε μένειν ἅμα τῇσι γυναιξί·
[7, 207]	Λοκρῶν περισπερχεόντων τῇ γνώμῃ ταύτῃ,	αὐτοῦ	τε μένειν ἐψηφίζετο πέμπειν τε
[7, 141]	ἄπιμεν ἐκ τοῦ ἀδύτου, ἀλλ᾽	αὐτοῦ	τῇδε μενέομεν ἔστ᾽ ἂν καὶ
[7, 10]	Ἑλλάδα, ἀκούσεσθαι τινὰ φημὶ τῶν	αὐτοῦ	τῇδε ὑπολειπομένων Μαρδόνιον, μέγα τι
[7, 61]	Κηφέα τὸν Βήλου καὶ ἔσχε	αὐτοῦ	τὴν θυγατέρα Ἀνδρομέδην, γίνεται αὐτῷ
[7, 127]	Θέρμην ἀπίκετο ὁ Ξέρξης, ἵδρυσε	αὐτοῦ	τὴν στρατιήν. ἐπέσχε δὲ ὁ
[7, 128]	καὶ τοῖσι ἄλλοισι ἀνάγεσθαι, καταλιπὼν	αὐτοῦ	τὸν πεζὸν στρατόν. ἐπεὶ δὲ
[7, 200]	καὶ ἕδραι εἰσὶ Ἀμφικτύοσι καὶ	αὐτοῦ	τοῦ Ἀμφικτύονος ἱρόν. ~βασιλεὺς μὲν
[7, 147]	κομιζόμενα. οἱ μὲν δὴ πάρεδροι	αὐτοῦ	ὡς ἐπύθοντο πολέμια εἶναι τὰ
[7, 135]	καὶ ὑμεῖς εἰ δοίητε ὑμέας	αὐτοὺς	βασιλέι, δεδόξωσθε γὰρ πρὸς αὐτοῦ
[7, 233]	γε πάντα εὐτύχησαν· ὡς γὰρ	αὐτοὺς	ἔλαβον οἱ βάρβαροι ἐλθόντας, τοὺς
[7, 132]	ὅσοι τῷ Πέρσῃ ἔδοσαν σφέας	αὐτοὺς	Ἕλληνες ἐόντες μὴ ἀναγκασθέντες, καταστάντων
[7, 226]	ἥλιον ὑπὸ σκιῇ ἔσοιτο πρὸς	αὐτοὺς	ἡ μάχη καὶ οὐκ ἐν
[7, 120]	ἐγένετο, ὃς συνεβούλευσε Ἀβδηρίτῃσι πανδημεί,	αὐτοὺς	καὶ γυναῖκας, ἐλθόντας ἐς τὰ
[7, 146]	ἑωυτόν. (ὡς δὲ ἔτι περιεόντας	αὐτοὺς	κατέλαβον καὶ ἦγον ἐς ὄψιν
[7, 168]	ἐς Σικελίην ἀπίκοντο, λέγοντες τοὺς	αὐτοὺς	λόγους τοὺς καὶ πρὸς Γέλωνα
[7, 210]	ἀβουλίῃ διαχρεώμενοι μένειν, πέμπει ἐπ᾽	αὐτοὺς	Μήδους τε καὶ Κισσίους θυμωθείς,
[7, 139]	ἐκλιπόντες ἀλλὰ μείναντες ἔδοσαν σφέας	αὐτοὺς	Ξέρξῃ, κατὰ τὴν θάλασσαν οὐδαμοὶ
[7, 147]	παραγγελέει. (ὁ δὲ Ξέρξης εἴρετο	αὐτοὺς	ὅκῃ πλέοιεν· οἳ δὲ εἶπαν
[7, 116]	Μηδικῇ ἐπαίνεέ τε, ὁρέων καὶ	αὐτοὺς	προθύμους ἐόντας ἐς τὸν πόλεμον
[7, 206]	μηδὲ καὶ οὗτοι μηδίσωσι, ἢν	αὐτοὺς	πυνθάνωνται ὑπερβαλλομένους· μετὰ δέ, Κάρνεια
[7, 8]	μὲν τοίνυν εἵνεκα ἀνάρτημαι ἐπ᾽	αὐτοὺς	στρατεύεσθαι, ἀγαθὰ δὲ ἐν αὐτοῖσι
[7, 147]	καὶ οὕτω οὐδὲ δεήσειν ἐπ᾽	αὐτοὺς	στρατηλατέοντας πρήγματα ἔχειν. (οἶκε δὲ
[7, 141]	μεγίστῃ ἐχρέωντο. προβάλλουσι δὲ σφέας	αὐτοὺς	ὑπὸ τοῦ κακοῦ τοῦ κεχρησμένου,
[7, 143]	οὐκ ἐς Ἀθηναίους· παρασκευάζεσθαι ὦν	αὐτοὺς	ὡς ναυμαχήσοντας συνεβούλευε, ὡς τούτου
[7, 6]	ὁ Ὀνομάκριτος ἐξ Ἀθηνέων, ἐπ᾽	αὐτοφώρῳ	ἁλοὺς ὑπὸ Λάσου τοῦ Ἑρμιονέος
[7, 210]	παντί τεῳ καὶ οὐκ ἥκιστα	αὐτῷ	βασιλέι, ὅτι πολλοὶ μὲν ἄνθρωποι
[7, 209]	καὶ ἀπολέοντες κατὰ δύναμιν· ἀλλ᾽	αὐτῷ	γελοῖα γὰρ ἐφαίνοντο ποιέειν, μετεπέμψατο
[7, 220]	ἐθέλοντας συνδιακινδυνεύειν, κελεῦσαι σφέας ἀπαλλάσσεσθαι,	αὐτῷ	δὲ ἀπιέναι οὐ καλῶς ἔχειν·
[7, 220]	ἀπέπεμψε Λεωνίδης, μὴ ἀπόλωνται κηδόμενος·	αὐτῷ	δὲ καὶ Σπαρτιητέων τοῖσι παρεοῦσι
[7, 28]	(καὶ τούτοισί σε ἐγὼ δωρέομαι,	αὐτῷ	δέ μοι ἀπὸ ἀνδραπόδων τε
[7, 163]	βάρβαρος νικᾷ, τά τε χρήματα	αὐτῷ	διδόναι καὶ γῆν τε καὶ
[7, 17]	δὲ τὰ δεῖ ἀνηκουστέοντα παθεῖν,	αὐτῷ	ἐκείνῳ δεδήλωται” ~ταῦτά τε ἐδόκεε
[7, 101]	μετεπέμψατο Δημάρητον τὸν Ἀρίστωνος συστρατευόμενον	αὐτῷ	ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα, καλέσας δ᾽
[7, 157]	ἀπίκατο ἐς τὰς Συρηκούσας, ἐλθόντες	αὐτῷ	ἐς λόγους ἔλεγον τάδε. ἔπεμψαν
[7, 46]	γεύσας τὸν αἰῶνα φθονερὸς ἐν	αὐτῷ	εὑρίσκεται ἐών” ~Ξέρξης δὲ ἀμείβετο
[7, 156]	αὐτῶν παχέας, ἀειραμένους τε πόλεμον	αὐτῷ	καὶ προσδοκῶντας ἀπολέεσθαι διὰ τοῦτο,
[7, 230]	πεμφθέντα ἐκ τοῦ στρατοπέδου, ἐξεὸν	αὐτῷ	καταλαβεῖν τὴν μάχην γινομένην οὐκ
[7, 59]	κέκληται, καὶ Περσέων φρουρὴ ἐν	αὐτῷ	κατεστήκεε ὑπὸ Δαρείου ἐξ ἐκείνου
[7, 5]	παρεὼν δὲ καὶ δυνάμενος παρ᾽	αὐτῷ	μέγιστον Περσέων Μαρδόνιος ὁ Γοβρύεω,
[7, 26]	τὸν κατ᾽ ἤπειρον μέλλοντα ἅμα	αὐτῷ	Ξέρξῃ πορεύεσθαι στρατόν. (ὃς μέν
[7, 114]	χῶρον τοῦτον καλέεσθαι, τοσούτους ἐν	αὐτῷ	παῖδάς τε καὶ παρθένους ἀνδρῶν
[7, 61]	αὐτοῦ τὴν θυγατέρα Ἀνδρομέδην, γίνεται	αὐτῷ	παῖς τῷ οὔνομα ἔθετο Πέρσην,
[7, 58]	ποιεύμενος τὴν ἄπιξιν, ἐς τὴν	αὐτῷ	προείρητο ἀπικομένῳ περιμένειν· ὁ δὲ
[7, 44]	προεπεποίητο γὰρ ἐπὶ κολωνοῦ ἐπίτηδες	αὐτῷ	ταύτῃ προεξέδρη λίθου λευκοῦ, ἐποίησαν
[7, 119]	τράπεζαν τιθέαται πάντα. (ταῦτα μὲν	αὐτῷ	τε βασιλέι καὶ τοῖσι ὁμοσίτοισι
[7, 57]	χῶρον. ἐγένετο δὲ καὶ ἕτερον	αὐτῷ	τέρας ἐόντι ἐν Σάρδισι· (ἡμίονος
[7, 8]	μὲν τετελεύτηκε καὶ οὐκ ἐξεγένετο	αὐτῷ	τιμωρήσασθαι· ἐγὼ δὲ ὑπέρ τε
[7, 169]	ὅτι οἳ μὲν οὐ συνεξεπρήξαντο	αὐτῷ	τὸν ἐν Καμικῷ θάνατον γενόμενον,
[7, 107]	καὶ Κίμωνος τοῦ Μιλτιάδεω, παρεὸν	αὐτῷ	ὑπόσπονδον ἐξελθεῖν καὶ νοστῆσαι ἐς
[7, 8]	ἐν ὑμῖν τιθείς, παραδεξάμενός τε	αὐτῷ	χρήσομαι. ὡς γὰρ ἐγὼ πυνθάνομαι
[7, 219]	πόλις ἕκαστοι ἐτράποντο, οἳ δὲ	αὐτῶν	ἅμα Λεωνίδῃ μένειν αὐτοῦ παρεσκευάδατο.
[7, 165]	Κυρνίων τριήκοντα μυριάδας καὶ στρατηγὸν	αὐτῶν	Ἀμίλκαν τὸν Ἄννωνος, Καρχηδονίων ἐόντα
[7, 14]	αὐτίκα στρατηλατέῃς, τάδε τοι ἐξ	αὐτῶν	ἀνασχήσει· ὡς καὶ μέγας καὶ
[7, 187]	τε εἵνεκα καὶ μεγάθεος οὐδεὶς	αὐτῶν	ἀξιονικότερος ἦν αὐτοῦ Ξέρξεω ἔχειν
[7, 229]	προσθέσθαι· νυνὶ δὲ τοῦ μὲν	αὐτῶν	ἀπολομένου, τοῦ δὲ τῆς μὲν
[7, 152]	εἰπεῖν, οὐδέ τινα γνώμην περὶ	αὐτῶν	ἀποφαίνομαι ἄλλην γε ἢ τήν
[7, 152]	τῶν πέλας κακὰ ἀσπασίως ἕκαστοι	αὐτῶν	ἀποφεροίατο ὀπίσω τὰ ἐσενεικαίατο. (οὕτω
[7, 128]	ὑπερμήκεα ἐόντα, διὰ μέσου τε	αὐτῶν	αὐλῶνα στεινὸν πυνθανόμενος εἶναι δι᾽
[7, 188]	χωρία οἰκημένοι. (ὅσοι μέν νυν	αὐτῶν	αὐξόμενον ἔμαθον τὸν ἄνεμον καὶ
[7, 161]	γὰρ ἐστὶ αὕτη γε, μὴ	αὐτῶν	βουλομένων Λακεδαιμονίων. τούτοισι μὲν ὦν
[7, 29]	ἐπαγγέλλεαι. (σοὶ ὦν ἐγὼ ἀντὶ	αὐτῶν	γέρεα τοιάδε δίδωμι· ξεῖνόν τέ
[7, 170]	τιμωροὶ Ταραντίνοισι ἀπέθανον τρισχίλιοι οὕτω·	αὐτῶν	δὲ Ταραντίνων οὐκ ἐπῆν ἀριθμός.
[7, 222]	ἀλλὰ καταμείναντες συναπέθανον. ἐστρατήγεε δὲ	αὐτῶν	Δημόφιλος Διαδρόμεω. ~Ξέρξης δὲ ἐπεὶ
[7, 138]	πάντες ἐποιεῦντο. (οἱ μὲν γὰρ	αὐτῶν	δόντες γῆν καὶ ὕδωρ τῷ
[7, 226]	τῶν ὀιστῶν ἀποκρύπτουσι· τοσοῦτο πλῆθος	αὐτῶν	εἶναι. (τὸν δὲ οὐκ ἐκπλαγέντα
[7, 83]	οὗτοι ἐπὶ τοῦδε· εἴ τις	αὐτῶν	ἐξέλιπε τὸν ἀριθμὸν ἢ θανάτῳ
[7, 96]	τοῖσι ἐς τὸν πεζὸν τεταγμένοισι	αὐτῶν	ἐπῆσαν ἑκάστοισι ἐπιχώριοι ἡγεμόνες, τῶν
[7, 136]	προσπίπτοντας, οὐκ ἔφασαν ὠθεόμενοι ὑπ᾽	αὐτῶν	ἐπὶ κεφαλὴν ποιήσειν ταῦτα οὐδαμά·
[7, 11]	τε ὥνθρωποι καὶ ἡ γῆ	αὐτῶν	ἐπώνυμοι τοῦ καταστρεψαμένου καλέονται” ~ταῦτα
[7, 223]	ἐποτρύνοντες. πολλοὶ μὲν δὴ ἐσέπιπτον	αὐτῶν	ἐς τὴν θάλασσαν καὶ διεφθείροντο,
[7, 196]	ποταμῶν ῥεόντων οὐδὲ ὅστις μέγιστος	αὐτῶν	ἐστι Ἠπιδανός, οὐδὲ οὗτος ἀντέσχε
[7, 225]	τῷ χώρῳ ἀλεξομένους μαχαίρῃσι, τοῖσι	αὐτῶν	ἐτύγχανον ἔτι περιεοῦσαι, καὶ χερσὶ
[7, 184]	ποιήσας, ὅ τι πλέον ἦν	αὐτῶν	ἢ ἔλασσον, ἀν᾽ ὀγδώκοντα ἄνδρας
[7, 96]	ἄρχοντες τῶν ἐθνέων ἑκάστων, ὅσοι	αὐτῶν	ἦσαν Πέρσαι, εἰρέαταί μοι. ~τοῦ
[7, 89]	τύχους μεγάλους. τὸ δὲ πλῆθος	αὐτῶν	θωρηκοφόροι ἦσαν, μαχαίρας δὲ μεγάλας
[7, 137]	ἀπέθανον ὑπὸ Ἀθηναίων, μετὰ δὲ	αὐτῶν	καὶ Ἀριστέας ὁ Ἀδειμάντου Κορίνθιος
[7, 61]	Ἑλλήνων Κηφῆνες, ὑπὸ μέντοι σφέων	αὐτῶν	καὶ τῶν περιοίκων Ἀρταῖοι. (ἐπεὶ
[7, 84]	ἐπὶ τῇσι κεφαλῇσι εἶχον ἔνιοι	αὐτῶν	καὶ χάλκεα καὶ σιδήρεα ἐξεληλαμένα
[7, 167]	διζήμενον Γέλωνα. ~ἔστι δὲ ὑπ᾽	αὐτῶν	Καρχηδονίων ὅδε λόγος λεγόμενος, οἰκότι
[7, 233]	ἀπέκτειναν προσιόντας, τοὺς δὲ πλεῦνας	αὐτῶν	κελεύσαντος Ξέρξεω ἔστιζον στίγματα βασιλήια,
[7, 6]	ἀναβεβηκότες ἐς Σοῦσα, τῶν τε	αὐτῶν	λόγων ἐχόμενοι τῶν καὶ οἱ
[7, 203]	οὐ συνεμίχθη, τοῖσι δὲ μεγίστοισι	αὐτῶν	μέγιστα. ὀφείλειν ὦν καὶ τὸν
[7, 90]	κεφαλὰς εἱλίχατο μίτρῃσι οἱ βασιλέες	αὐτῶν,	οἱ δὲ ἄλλοι εἶχον κιθῶνας,
[7, 177]	διαλυθέντες ἐκ τοῦ Ἰσθμοῦ ἐστρατεύοντο	αὐτῶν	οἳ μὲν ἐς Θερμοπύλας πεζῇ,
[7, 207]	κελεύοντάς σφι ἐπιβοηθέειν, ὡς ἐόντων	αὐτῶν	ὀλίγων στρατὸν τὸν Μήδων ἀλέξασθαι.
[7, 188]	τε περιῆσαν καὶ αἱ νέες	αὐτῶν·	ὅσας δὲ τῶν νεῶν μεταρσίας
[7, 9]	δύναμιν ἐοῦσαν ἀσθενέα· ἔχομεν δὲ	αὐτῶν	παῖδας καταστρεψάμενοι, τούτους οἳ ἐν
[7, 156]	ἐς ὁμολογίην προσεχώρησαν, τοὺς μὲν	αὐτῶν	παχέας, ἀειραμένους τε πόλεμον αὐτῷ
[7, 84]	αὐτὴν ἐσκευασμένοι καὶ ὁ πεζὸς	αὐτῶν·	πλὴν ἐπὶ τῇσι κεφαλῇσι εἶχον
[7, 101]	σεῦ, ὁκοῖόν τι λέγεις περὶ	αὐτῶν,	πυθέσθαι” ὃ μὲν ταῦτα εἰρώτα,
[7, 121]	Ξέρξης, ἤιε μὲν τὸ μέσον	αὐτῶν,	στρατηγοὺς δὲ παρείχετο Σμερδομένεά τε
[7, 234]	ἴθι ἐξηγέο· σὺ γὰρ ἔχεις	αὐτῶν	τὰς διεξόδους τῶν βουλευμάτων οἷα
[7, 170]	ἐγένετο πάντων τῶν ἡμεῖς ἴδμεν,	αὐτῶν	τε Ταραντίνων καὶ Ρηγίνων, οἳ
[7, 194]	εἶδον προσπλέοντας οἱ Ἕλληνες, μαθόντες	αὐτῶν	τὴν γινομένην ἁμαρτάδα, ἐπαναχθέντες εὐπετέως
[7, 110]	τῇσι νηυσὶ εἵποντο· οἱ δὲ	αὐτῶν	τὴν μεσόγαιαν οἰκέοντες καταλεχθέντες τε
[7, 224]	~δόρατα μέν νυν τοῖσι πλέοσι	αὐτῶν	τηνικαῦτα ἤδη ἐτύγχανε κατεηγότα, οἳ
[7, 77]	καὶ εἵματα ἐνεπεπορπέατο· εἶχον δὲ	αὐτῶν	τόξα μετεξέτεροι Λύκια, περὶ δὲ
[7, 133]	ἐπ᾽ αὐτὸ τοῦτο, οἳ μὲν	αὐτῶν	τοὺς αἰτέοντας ἐς τὸ βάραθρον
[7, 211]	τῶν Περσέων· ἔπιπτον δὲ καὶ	αὐτῶν	τῶν Σπαρτιητέων ἐνθαῦτα ὀλίγοι. ἐπεὶ
[7, 86]	οὗτοι πάντες ἅρματα. ὣς δ᾽	αὕτως	Κάσπιοι καὶ Παρικάνιοι ἐσεσάχατο ὁμοίως
[7, 103]	ἐμὲ φοιτῶσι Ἑλλήνων ἐς λόγους	αὐχέετε	τοσοῦτον, ὅρα μὴ μάτην κόμπος
[7, 223]	ἐπεξήισαν ἐς τὸ εὐρύτερον τοῦ	αὐχένος.	τὸ μὲν γὰρ ἔρυμα τοῦ
[7, 220]	πέρθεται, ἢ τὸ μὲν οὐχί,	ἀφ᾽	Ἡρακλέους δὲ γενέθλης πενθήσει βασιλῆ
[7, 37]	τὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἕδρην	ἀφανὴς	ἦν οὔτ᾽ ἐπινεφέλων ἐόντων αἰθρίης
[7, 30]	ποταμὸς ἐς χάσμα γῆς ἐσβάλλων	ἀφανίζεται,	ἔπειτα διὰ σταδίων ὡς πέντε
[7, 6]	αἱ ἐπὶ Λήμνῳ ἐπικείμεναι νῆσοι	ἀφανιζοίατο	κατὰ τῆς θαλάσσης. (διὸ ἐξήλασέ
[7, 167]	πῦρ· οὕτω δὴ κατακαυθέντα ἀφανισθῆναι.	(ἀφανισθέντι	δὲ Ἀμίλκᾳ τρόπῳ εἴτε τοιούτῳ
[7, 167]	τὸ πῦρ· οὕτω δὴ κατακαυθέντα	ἀφανισθῆναι.	(ἀφανισθέντι δὲ Ἀμίλκᾳ τρόπῳ εἴτε
[7, 19]	γῆν πᾶσαν ἐπισχεῖν, μετὰ δὲ	ἀφανισθῆναι	περὶ τῇ κεφαλῇ κείμενον τὸν
[7, 166]	καὶ ὡς ἑσσοῦτο τῇ μάχῃ,	ἀφανισθῆναι	πυνθάνομαι· οὔτε γὰρ ζῶντα οὔτε
[7, 215]	Ὑδάρνης· ὁρμέατο δὲ περὶ λύχνων	ἁφὰς	ἐκ τοῦ στρατοπέδου. τὴν δὲ
[7, 190]	τῶν Περσέων εὗρε, ἄλλα τε	ἄφατα	χρήματα περιεβάλετο. ἀλλ᾽ ὃ μὲν
[7, 193]	δὲ τῷ χώρῳ οὔνομα γέγονε	Ἀφέται.	ἐν τούτῳ ὦν ὅρμον οἱ
[7, 196]	εἶπον Σανδώκεα στρατηγέειν, ἀπίκοντο ἐς	Ἀφέτας.	Ξέρξης δὲ καὶ ὁ πεζὸς
[7, 193]	ἔμελλον ὑδρευσάμενοι ἐς τὸ πέλαγος	ἀφήσειν.	ἐπὶ τούτου δὲ τῷ χώρῳ
[7, 83]	δὲ χρυσόν τε πολλὸν καὶ	ἄφθονον	ἔχοντες ἐνέπρεπον, ἁρμαμάξας τε ἅμα
[7, 190]	τε ἀναριθμήτους χρημάτων τε πλῆθος	ἄφθονον.	ὥστε Ἀμεινοκλέι τῷ Κρητίνεω ἀνδρὶ
[7, 188]	ἦν τε τοῦ χειμῶνος χρῆμα	ἀφόρητον.	~λέγεται δὲ λόγος ὡς Ἀθηναῖοι
[7, 123]	στρατιὴν παρελάμβανε ἐκ Ποτιδαίης καὶ	Ἀφύτιος	καὶ Νέης πόλιος καὶ Αἰγῆς
[7, 198]	ἐν Θεσσαλίῃ καὶ τὰ ἐν	Ἀχαιίῃ·	ἀπὸ δὲ τούτων τῶν χώρων
[7, 196]	ῥέεθρον πινόμενος· τῶν δὲ ἐν	Ἀχαιίῃ	ποταμῶν ῥεόντων οὐδὲ ὅστις μέγιστος
[7, 94]	Πελοποννήσῳ οἴκεον τὴν νῦν καλεομένην	Ἀχαιίην,	καὶ πρὶν ἢ Δαναόν τε
[7, 198]	ἐν τῷ κόλπῳ ἰόντι ἀπὸ	Ἀχαιίης	Ἀντικύρη, παρ᾽ ἣν Σπερχειὸς ποταμὸς
[7, 197]	φλαύρως. ~ἐς Ἄλον δὲ τῆς	Ἀχαιίης	ἀπικομένῳ Ξέρξῃ οἱ κατηγεμόνες τῆς
[7, 173]	δι᾽ Εὐρίπου· ἀπικόμενος δὲ τῆς	Ἀχαιίης	ἐς Ἄλον, ἀποβὰς ἐπορεύετο ἐς
[7, 196]	πεζὸς πορευθεὶς διὰ Θεσσαλίης καὶ	Ἀχαιίης	ἐσβεβληκὼς ἦν καὶ δὴ τριταῖος
[7, 7]	μὲν ἑωυτοῦ, Δαρείου δὲ παιδί.	Ἀχαιμένεα	μέν νυν ἐπιτροπεύοντα Αἰγύπτου χρόνῳ
[7, 7]	ἢ ἐπὶ Δαρείου ἦν, ἐπιτράπει	Ἀχαιμένεϊ	ἀδελφεῷ μὲν ἑωυτοῦ, Δαρείου δὲ
[7, 11]	τοῦ Καμβύσεω τοῦ Τεΐσπεος τοῦ	Ἀχαιμένεος	γεγονώς, μὴ τιμωρησάμενος Ἀθηναίους, εὖ
[7, 237]	τρῶμα ἀκεῦνται” ~ἀμείβεται Ξέρξης τοῖσιδε.	Ἀχαίμενες,	εὖ τε μοι δοκέεις λέγειν
[7, 236]	πόλιες προσχωρήσουσι” ~λέγει μετὰ τοῦτον	Ἀχαιμένης,	ἀδελφεός τε ἐὼν Ξέρξεω καὶ
[7, 97]	Γοβρύεω θυγατρός· Αἰγυπτίων δὲ ἐστρατήγεε	Ἀχαιμένης	Ξέρξεω ἐὼν ἀπ᾽ ἀμφοτέρων ἀδελφεός,
[7, 97]	καὶ Μεγάβαζος ὁ Μεγαβάτεω καὶ	Ἀχαιμένης	ὁ Δαρείου, τῆς μὲν Ἰάδος
[7, 62]	ἄρχοντα μὲν παρείχοντο Τιγράνην ἄνδρα	Ἀχαιμενίδην,	ἐκαλέοντο δὲ πάλαι πρὸς πάντων
[7, 117]	ἐόντα παρὰ Ξέρξῃ καὶ γένος	Ἀχαιμενίδην,	μεγάθεΐ τε μέγιστον ἐόντα Περσέων
[7, 197]	δὲ καλέουσι τὸ πρυτανήιον οἱ	Ἀχαιοί.	ἢν δὲ ἐσέλθῃ, οὐκ ἔστι
[7, 185]	καὶ Δόλοπες καὶ Μάγνητες καὶ	Ἀχαιοὶ	καὶ ὅσοι τῆς Θρηίκης τὴν
[7, 132]	Ἐνιῆνες Περραιβοὶ Λοκροὶ Μάγνητες Μηλιέες	Ἀχαιοὶ	οἱ Φθιῶται καὶ Θηβαῖοι καὶ
[7, 197]	μετέπειτα δὲ ὡς ἐκ θεοπροπίου	Ἀχαιοὶ	προτιθεῖσι τοῖσι ἐκείνου ἀπογόνοισι ἀέθλους
[7, 197]	διότι καθαρμὸν τῆς χώρης ποιευμένων	Ἀχαιῶν	ἐκ θεοπροπίου Ἀθάμαντα τὸν Αἰόλου
[7, 52]	δὲ δικαιοσύνην καὶ πιστότητα ἐνέδωκαν,	ἄχαρι	δὲ οὐδέν. (πάρεξ δὲ τούτου,
[7, 50]	λιμῷ ἐντυχόντες οὐδαμόθι οὔτε ἄλλο	ἄχαρι	οὐδὲν παθόντες. τοῦτο μὲν γὰρ
[7, 138]	εἶχον θάρσος ὡς οὐδὲν πεισόμενοι	ἄχαρι	πρὸς τοῦ βαρβάρου· οἱ δὲ
[7, 190]	ἦν γάρ τις καὶ τοῦτον	ἄχαρις	συμφορὴ λυπεῦσα παιδοφόνος. ~σιταγωγῶν δὲ
[7, 36]	ἐποίεον, τοῖσι προσέκειτο αὕτη ἡ	ἄχαρις	τιμή, τὰς δὲ ἄλλοι ἀρχιτέκτονες
[7, 156]	ἀμφοτέρους νομίσας δῆμον εἶναι συνοίκημα	ἀχαριτώτατον.	~τοιούτῳ μὲν τρόπῳ τύραννος ἐγεγόνεε
[7, 126]	καὶ ὁ δι᾽ Ἀκαρνανίης ῥέων	Ἀχελῷος·	οὔτε γὰρ τὸ πρὸς τὴν
[7, 126]	λέοντα, οὔτε πρὸς ἑσπέρης τοῦ	Ἀχελῴου	ἐν τῇ ἐπιλοίπῳ ἠπείρῳ, ἀλλ᾽
[7, 134]	ἐπὶ χρόνον συχνὸν ἦν σφι.	ἀχθομένων	δὲ καὶ συμφορῇ χρεωμένων Λακεδαιμονίων,
[7, 187]	καὶ τῶν ἄλλων κτηνέων τῶν	ἀχθοφόρων	καὶ κυνῶν Ἰνδικῶν τῶν ἑπομένων,