Livre, chapitre
[7, 33]	χρόνῳ ὕστερον οὐ πολλῷ, ἐπὶ	Ξανθίππου	τοῦ Ἀρίφρονος στρατηγοῦ Ἀθηναῖοι Ἀρταΰκτην
[7, 146]	οἳ δὲ ἀπικόμενοί τε ἐς	Ξάρδις	καὶ καταμαθόντες τὴν βασιλέος στρατιήν,
[7, 228]	τοῖσι δὲ Σπαρτιήτῃσι ἰδίῃ. ὦ	ξεῖν᾽	ἀγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ὅτι τῇδε κείμεθα
[7, 162]	λέγειν ταῦτα” ~ἀμείβετο Γέλων τοῖσιδε.	ξεῖνε	Ἀθηναῖε, ὑμεῖς οἴκατε τοὺς μὲν
[7, 29]	δὲ ἡσθεὶς τοῖσι εἰρημένοισι εἶπε	ξεῖνε	Λυδέ, ἐγὼ ἐπείτε ἐξῆλθον τὴν
[7, 160]	σφι τόνδε ἐξέφαινε λόγον. ὦ	ξεῖνε	Σπαρτιῆτα, ὀνείδεα κατιόντα ἀνθρώπῳ φιλέει
[7, 29]	συνέμιξα ἐς τόδε ὅστις ἠθέλησε	ξείνια	προθεῖναι στρατῷ τῷ ἐμῷ, οὐδὲ
[7, 135]	ἐν τῇ Ἀσίῃ· ὅς σφεας	ξείνια	προθέμενος ἱστία, ξεινίζων δὲ εἴρετο
[7, 39]	τέσσερας τῶν παίδων ῥύεται τὰ	ξείνια·	τοῦ δὲ ἑνός, τοῦ περιέχεαι
[7, 135]	ὅς σφεας ξείνια προθέμενος ἱστία,	ξεινίζων	δὲ εἴρετο τάδε. (ἄνδρες Λακεδαιμόνιοι,
[7, 228]	Σιμωνίδης ὁ Λεωπρέπεος ἐστὶ κατὰ	ξεινίην	ὁ ἐπιγράψας. ~δύο δὲ τούτων
[7, 116]	ἄρα ἐς τὴν Ἄκανθον ἀπίκετο,	ξεινίην	τε ὁ Ξέρξης τοῖσι Ἀκανθίοισι
[7, 165]	Ἄννωνος, Καρχηδονίων ἐόντα βασιλέα, κατὰ	ξεινίην	τε τὴν ἑωυτοῦ ὁ Τήριλλος
[7, 27]	ἐξείνισε τὴν βασιλέος στρατιὴν πᾶσαν	ξεινίοισι	μεγίστοισι καὶ αὐτὸν Ξέρξην, χρήματά
[7, 29]	ἀντὶ αὐτῶν γέρεα τοιάδε δίδωμι·	ξεῖνόν	τέ σε ποιεῦμαι ἐμὸν καὶ
[7, 226]	πάντα σφι ἀγαθὰ ὁ Τρηχίνιος	ξεῖνος	ἀγγέλλοι, εἰ ἀποκρυπτόντων τῶν Μήδων
[7, 237]	σπάνιοι δὲ εἰσὶ οἱ τοιοῦτοι·	(ξεῖνος	δὲ ξείνῳ εὖ πρήσσοντι ἐστὶ
[7, 237]	τῆς ἐς Δημάρητον, ἐόντος ἐμοὶ	ξείνου	πέρι, ἔχεσθαι τινὰ τοῦ λοιποῦ
[7, 237]	εἰσὶ οἱ τοιοῦτοι· (ξεῖνος δὲ	ξείνῳ	εὖ πρήσσοντι ἐστὶ εὐμενέστατον πάντων,
[7, 4]	κράτος. ~ἀποδέξας δὲ βασιλέα Πέρσῃσι	Ξέρξεα	Δαρεῖος ὁρμᾶτο στρατεύεσθαι. ἀλλὰ γὰρ
[7, 10]	~Μαρδόνιος μὲν τοσαῦτα ἐπιλεήνας τὴν	Ξέρξεω	γνώμην ἐπέπαυτο· σιωπώντων δὲ τῶν
[7, 114]	κατορύσσειν, ἐπεὶ καὶ Ἄμηστριν τὴν	Ξέρξεω	γυναῖκα πυνθάνομαι γηράσασαν δὶς ἑπτὰ
[7, 61]	Ὀτάνεα τὸν Ἀμήστριος πατέρα τῆς	Ξέρξεω	γυναικός, ἐκαλέοντο δὲ πάλαι ὑπὸ
[7, 130]	ὀρέων. ~οἱ δὲ κατηγεόμενοι, εἰρομένου	Ξέρξεω	εἰ ἔστι ἄλλη ἔξοδος ἐς
[7, 151]	Σοῦσα ἀγγέλους εἰρωτᾶν Ἀρτοξέρξεα τὸν	Ξέρξεω	εἴ σφι ἔτι ἐμμένει ἐθέλουσι
[7, 193]	ἐν τούτῳ ὦν ὅρμον οἱ	Ξέρξεω	ἐποιεῦντο. ~πεντεκαίδεκα δὲ τῶν νεῶν
[7, 59]	ἐς Δορίσκον οἱ ναύαρχοι κελεύσαντος	Ξέρξεω	ἐς τὸν αἰγιαλὸν τὸν προσεχέα
[7, 17]	τὸ κελευόμενον. ἐνδὺς δὲ τὴν	Ξέρξεω	ἐσθῆτα καὶ ἱξόμενος ἐς τὸν
[7, 233]	τοὺς δὲ πλεῦνας αὐτῶν κελεύσαντος	Ξέρξεω	ἔστιζον στίγματα βασιλήια, ἀρξάμενοι ἀπὸ
[7, 187]	οὐδεὶς αὐτῶν ἀξιονικότερος ἦν αὐτοῦ	Ξέρξεω	ἔχειν τοῦτο τὸ κράτος. ~ὁ
[7, 97]	θυγατρός· Αἰγυπτίων δὲ ἐστρατήγεε Ἀχαιμένης	Ξέρξεω	ἐὼν ἀπ᾽ ἀμφοτέρων ἀδελφεός, τῆς
[7, 56]	ἐλινύσας οὐδένα χρόνον. (ἐνθαῦτα λέγεται,	Ξέρξεω	ἤδη διαβεβηκότος τὸν Ἑλλήσποντον, ἄνδρα
[7, 122]	ναυτικὸς στρατὸς ὡς ἀπείθη ὑπὸ	Ξέρξεω	καὶ διεξέπλωσε τὴν διώρυχα τὴν
[7, 236]	τοῦτον Ἀχαιμένης, ἀδελφεός τε ἐὼν	Ξέρξεω	καὶ τοῦ ναυτικοῦ στρατοῦ στρατηγός,
[7, 173]	καὶ ἐσέβαλε ἡ στρατιὴ ἡ	Ξέρξεω.	καταβάντες δὲ οἱ Ἕλληνες ἐπὶ
[7, 187]	μὲν δὴ τοῦ συνάπαντος τοῦ	Ξέρξεω	στρατεύματος ἀριθμός, γυναικῶν δὲ σιτοποιῶν
[7, 118]	πολίων τῶν σφετερέων δεξαμένοισι τὴν	Ξέρξεω	στρατιὴν καὶ δειπνίσασι Ἀντίπατρος ὁ
[7, 195]	τὰ ἐβούλοντο πυθέσθαι ἀπὸ τῆς	Ξέρξεω	στρατιῆς, ἀποπέμπουσι δεδεμένους ἐς τὸν
[7, 179]	ἀνέμους ἱλάσκονται. ὁ δὲ ναυτικὸς	Ξέρξεω	στρατὸς ὁρμώμενος ἐκ Θέρμης πόλιος
[7, 108]	ἀντέσχε τὸ ὕδωρ παρέχων τῷ	Ξέρξεω	στρατῷ ἀλλ᾽ ἐπέλιπε. (ἡ δὲ
[7, 117]	ἀκούων. ~ἐν Ἀκάνθῳ δὲ ἐόντος	Ξέρξεω	συνήνεικε ὑπὸ νούσου ἀποθανεῖν τὸν
[7, 123]	ὁ δὲ ναυτικὸς στρατὸς ὁ	Ξέρξεω	συντάμνων ἀπ᾽ Ἀμπέλου ἄκρης ἐπὶ
[7, 225]	μούνης οἱ ἐούσης ταύτης τέκνου.	~Ξέρξεώ	τε δὴ δύο ἀδελφεοὶ ἐνθαῦτα
[7, 3]	τῆς βασιληίης γίνεσθαι. (χρησαμένου δὲ	Ξέρξεω	τῇ Δημαρήτου ὑποθήκῃ, γνοὺς ὁ
[7, 106]	ὣς δὲ καὶ Ἀρτοξέρξης ὁ	Ξέρξεω	τοῖσι Μασκαμείοισι ἐκγόνοισι. κατέστασαν γὰρ
[7, 209]	ἄνδρας ἀρίστους” (κάρτα τε δὴ	Ξέρξῃ	ἄπιστα ἐφαίνετο τὰ λεγόμενα εἶναι,
[7, 82]	Δαρείου ἀμφότεροι οὗτοι ἀδελφεῶν παῖδες,	Ξέρξῃ	δὲ ἐγίνοντο ἀνεψιοί, καὶ Μασίστης
[7, 239]	εἴτε καὶ καταχαίρων. ἐπείτε γὰρ	Ξέρξῃ	ἔδοξε στρατηλατέειν ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα,
[7, 37]	δὲ καὶ μαθόντι τοῦτο τῷ	Ξέρξῃ	ἐπιμελὲς ἐγένετο, καὶ εἴρετο τοὺς
[7, 26]	ὁ πεζὸς ἅπας συλλελεγμένος ἅμα	Ξέρξῃ	ἐπορεύετο ἐς Σάρδις, ἐκ ἐκ
[7, 117]	διώρυχος Ἀρταχαίην, δόκιμον ἐόντα παρὰ	Ξέρξῃ	καὶ γένος Ἀχαιμενίδην, μεγάθεΐ τε
[7, 139]	κατὰ τὴν θάλασσαν μηδεὶς ἠντιοῦτο	Ξέρξῃ,	κατά γε ἂν τὴν ἤπειρον
[7, 139]	ἀλλὰ μείναντες ἔδοσαν σφέας αὐτοὺς	Ξέρξῃ,	κατὰ τὴν θάλασσαν οὐδαμοὶ ἂν
[7, 14]	γενομένης αὖτις τὠυτὸ ὄνειρον τῷ	Ξέρξῃ	κατυπνωμένῳ ἔλεγε ἐπιστάν ὦ παῖ
[7, 5]	Μαρδόνιος ὁ Γοβρύεω, ὃς ἦν	Ξέρξῃ	μὲν ἀνεψιὸς Δαρείου δὲ ἀδελφεῆς
[7, 59]	Σκύθας ἐστρατεύετο. (ἔδοξε ὦν τῷ	Ξέρξῃ	ὁ χῶρος εἶναι ἐπιτήδεος ἐνδιατάξαι
[7, 197]	Ἄλον δὲ τῆς Ἀχαιίης ἀπικομένῳ	Ξέρξῃ	οἱ κατηγεμόνες τῆς ὁδοῦ βουλόμενοι
[7, 26]	κατ᾽ ἤπειρον μέλλοντα ἅμα αὐτῷ	Ξέρξῃ	πορεύεσθαι στρατόν. (ὃς μέν νυν
[7, 46]	γνώμην ἀπεδέξατο ἐλευθέρως οὐ συμβουλεύων	Ξέρξῃ	στρατεύεσθαι ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα, οὗτος
[7, 19]	ἐπισπεύδων φανερὸς ἦν. ~ὁρμημένῳ δὲ	Ξέρξῃ	στρατηλατέειν μετὰ ταῦτα τρίτη ὄψις
[7, 3]	ὡς ἡ φάτις μιν ἔχει,	Ξέρξῃ	συνεβούλευε λέγειν πρὸς τοῖσι ἔλεγε
[7, 41]	καὶ μῆλα οἱ ἄγχιστα ἑπόμενοι	Ξέρξῃ.	τοῖσι δὲ μυρίοισι ἐπετέτακτο ἵππος
[7, 10]	Ἀρτάβανος ὁ Ὑστάσπεος, πάτρως ἐὼν	Ξέρξῃ,	τῷ δὴ καὶ πίσυνος ἐὼν
[7, 134]	πρῶτα, ἐθελονταὶ ὑπέδυσαν ποινὴν τῖσαι	Ξέρξῃ	τῶν Δαρείου κηρύκων τῶν ἐν
[7, 18]	ἀμβώσας μέγα ἀναθρώσκει, καὶ παριζόμενος	Ξέρξῃ,	ὡς τὴν ὄψιν οἱ τοῦ
[7, 17]	χρήσομαι” ~τοσαῦτα εἴπας Ἀρτάβανος, ἐλπίζων	Ξέρξην	ἀποδέξειν λέγοντα οὐδέν, ἐποίεε τὸ
[7, 46]	τὴν Ἑλλάδα, οὗτος ὡνὴρ φρασθεὶς	Ξέρξην	δακρύσαντα εἴρετο τάδε. ὦ βασιλεῦ,
[7, 130]	ὄρεσι γὰρ περιεστεφάνωται πᾶσα Θεσσαλίη”	Ξέρξην	δὲ λέγεται εἰπεῖν πρὸς ταῦτα
[7, 17]	καταπροΐξεαι ἀποτρέπων τὸ χρεὸν γενέσθαι.	Ξέρξην	δὲ τὰ δεῖ ἀνηκουστέοντα παθεῖν,
[7, 12]	δὲ εὐφρόνη τε ἐγίνετο καὶ	Ξέρξην	ἔκνιζε ἡ Ἀρταβάνου γνώμη· νυκτὶ
[7, 38]	τε τοῖσι δωρήμασι, ἐλθὼν παρὰ	Ξέρξην	ἔλεγε τάδε. ὦ δέσποτα, χρηίσας
[7, 120]	δείπνῳ παρασκευάζειν, ἢ μὴ ὑπομένειν	Ξέρξην	ἐπιόντα ἢ καταμείναντας κάκιστα πάντων
[7, 118]	Ἑλλήνων τὴν στρατιὴν καὶ δειπνίζοντες	Ξέρξην	ἐς πᾶν κακοῦ ἀπίκατο, οὕτω
[7, 17]	τὠυτὸ ὄνειρον τὸ καὶ παρὰ	Ξέρξην	ἐφοίτα, ὑπερστὰν δὲ τοῦ Ἀρταβάνου
[7, 56]	Πέρσῃ καὶ οὔνομα ἀντὶ Διὸς	Ξέρξην	θέμενος ἀνάστατον τὴν Ἑλλάδα θέλεις
[7, 139]	μηδίζοντας ὁμολογίῃ ἂν ἐχρήσαντο πρὸς	Ξέρξην.	καὶ οὕτω ἂν ἐπ᾽ ἀμφότερα
[7, 5]	ἐς τὸν παῖδα τὸν ἐκείνου	Ξέρξην.	ὁ τοίνυν Ξέρξης ἐπὶ μὲν
[7, 223]	τε δὴ βάρβαροι οἱ ἀμφὶ	Ξέρξην	προσήισαν, καὶ οἱ ἀμφὶ Λεωνίδην
[7, 17]	δὴ κεῖνος εἶς ὁ ἀποσπεύδων	Ξέρξην	στρατεύεσθαι ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα ὡς
[7, 117]	φωνέοντά τε μέγιστον ἀνθρώπων, ὥστε	Ξέρξην	συμφορὴν ποιησάμενον μεγάλην ἐξενεῖκαί τε
[7, 145]	καὶ Αἰγινήτῃσι. (μετὰ δὲ πυνθανόμενοι	Ξέρξην	σὺν τῷ στρατῷ εἶναι ἐν
[7, 6]	καὶ ἀνέπεισε ὥστε ποιέειν ταῦτα	Ξέρξην·	συνέλαβε γὰρ καὶ ἄλλα οἱ
[7, 208]	πολλῆς· ἀπελθών τε ἔλεγε πρὸς	Ξέρξην	τά περ ὀπώπεε πάντα. ~ἀκούων
[7, 210]	~ταῦτα λέγων οὐκ ἔπειθε τὸν	Ξέρξην	τέσσερας μὲν δὴ παρεξῆκε ἡμέρας,
[7, 6]	σύμμαχα γενόμενα ἐς τὸ πείθεσθαι	Ξέρξην.	(τοῦτο μὲν ἀπὸ τῆς Θεσσαλίης
[7, 151]	ἔτι ἐμμένει ἐθέλουσι τὴν πρὸς	Ξέρξην	φιλίην συνεκεράσαντο, ἢ νομιζοίατο πρὸς
[7, 27]	πᾶσαν ξεινίοισι μεγίστοισι καὶ αὐτὸν	Ξέρξην,	χρήματά τε ἐπαγγέλλετο βουλόμενος ἐς
[7, 57]	ἐλᾶν στρατιὴν ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα	Ξέρξης	ἀγαυρότατα καὶ μεγαλοπρεπέστατα, ὀπίσω δὲ
[7, 12]	λέγεται ὑπὸ Περσέων· ἐδόκεε ὁ	Ξέρξης	ἄνδρα οἱ ἐπιστάντα μέγαν τε
[7, 130]	ἔδοσαν ἑωυτοὺς βασιλέι, δοκέων ὁ	Ξέρξης	ἀπὸ παντός σφεας τοῦ ἔθνεος
[7, 118]	τὸ οὔνομα. ~βασιλεὺς μὲν δὴ	Ξέρξης	ἀπολομένου Ἀρταχαίεω ἐποιέετο συμφορήν. οἱ
[7, 13]	μὲν ταῦτα εἰπόντα ἐδόκεε ὁ	Ξέρξης	ἀποπτάσθαι, ἡμέρης δὲ ἐπιλαμψάσης ὀνείρου
[7, 52]	τέλος καταφαίνεσθαι” ~ἀμείβεται πρὸς ταῦτα	Ξέρξης	Ἀρτάβανε, τῶν ἀπεφήναο γνωμέων σφάλλεαι
[7, 28]	δὲ τῶν ἐπέων τὸ τελευταῖον	Ξέρξης	αὐτὸς δεύτερα εἴρετο Πύθιον ὁκόσα
[7, 103]	τε καὶ πλεῦνες” ~ταῦτα ἀκούσας	Ξέρξης	γελάσας ἔφη Δημάρητε, οἷον ἐφθέγξαο
[7, 121]	ὁδὸν ἐποιέετο· τρεῖς μοίρας ὁ	Ξέρξης	δασάμενος πάντα τὸν πεζὸν στρατόν,
[7, 47]	φθονερὸς ἐν αὐτῷ εὑρίσκεται ἐών”	~Ξέρξης	δὲ ἀμείβετο λέγων Ἀρτάβανε, βιοτῆς
[7, 121]	πιεζόμενοι ὅμως τὸ ἐπιτασσόμενον ἐπετέλεον.	Ξέρξης	δὲ ἐκ τῆς Ἀκάνθου, ἐντειλάμενος
[7, 108]	καὶ ἐς τόδε ὑπὸ Περσέων.	~Ξέρξης	δὲ ἐκ τοῦ Δορίσκου ἐπορεύετο
[7, 56]	καὶ ὕστατον διαβῆναι βασιλέα πάντων.	~Ξέρξης	δὲ ἐπεὶ διέβη ἐς τὴν
[7, 223]	ἐστρατήγεε δὲ αὐτῶν Δημόφιλος Διαδρόμεω.	~Ξέρξης	δὲ ἐπεὶ ἡλίου ἀνατείλαντος σπονδὰς
[7, 215]	τὴν ἀτραπόν, τοῦτον αἴτιον γράφω.	~Ξέρξης	δέ, ἐπεὶ ἤρεσε τὰ ὑπέσχετο
[7, 100]	τοσόνδε ὁ ναυτικὸς στρατὸς εἴρηται.	~Ξέρξης	δέ, ἐπεὶ ἠριθμήθη τε καὶ
[7, 105]	~ὃ μὲν δὴ ταῦτα ἀμείψατο,	Ξέρξης	δὲ ἐς γέλωτά τε ἔτρεψε
[7, 29]	βίος” ~ὃ μὲν ταῦτα ἔλεγε,	Ξέρξης	δὲ ἡσθεὶς τοῖσι εἰρημένοισι εἶπε
[7, 11]	βασιλέα” ~Ἀρτάβανος μὲν ταῦτα ἔλεξε,	Ξέρξης	δὲ θυμωθεὶς ἀμείβεται τοῖσιδε. Ἀρτάβανε,
[7, 196]	Σανδώκεα στρατηγέειν, ἀπίκοντο ἐς Ἀφέτας.	Ξέρξης	δὲ καὶ ὁ πεζὸς πορευθεὶς
[7, 124]	πόλιας τούτων περιμένων Βασιλέα ἐστρατοπεδεύετο,	Ξέρξης	δὲ καὶ ὁ πεζὸς στρατὸς
[7, 234]	περὶ Θερμοπύλας Ἕλληνες οὕτω ἠγωνίσαντο,	Ξέρξης	δὲ καλέσας Δημάρητον εἰρώτα ἀρξάμενος
[7, 8]	Ἰνάρως ὁ Ψαμμητίχου ἀνὴρ Λίβυς.	~Ξέρξης	δὲ μετὰ Αἰγύπτου ἅλωσιν ὡς
[7, 128]	τῇ στρατιῇ πινόμενος ἀλλ᾽ ἐπέλιπε.	~Ξέρξης	δὲ ὁρέων ἐκ τῆς Θέρμης
[7, 38]	ὑπουργῆσαι, ἐμοὶ δὲ μέγα γενόμενον”	(Ξέρξης	δὲ πᾶν μᾶλλον δοκέων μιν
[7, 48]	τὰ μέγιστα πάντων ἐόντα πολεμιώτατα”	~Ξέρξης	δὲ πρὸς ταῦτα ἀμείβετο τοῖσιδε.
[7, 197]	ἑωυτοῦ μῆνιν τοῦ θεοῦ ἐνέβαλε.	(Ξέρξης	δὲ ταῦτα ἀκούσας ὡς κατὰ
[7, 2]	τὸν πρεσβύτατον τὴν ἀρχὴν ἔχειν,	Ξέρξης	δὲ ὡς Ἀτόσσης τε παῖς
[7, 146]	(καὶ τοῖσι μὲν κατεκέκριτο θάνατος,	Ξέρξης	δὲ ὡς ἐπύθετο ταῦτα, μεμφθεὶς
[7, 35]	καὶ διέλυσε. ~ὡς δ᾽ ἐπύθετο	Ξέρξης,	δεινὰ ποιεύμενος τὸν Ἑλλήσποντον ἐκέλευσε
[7, 234]	ἀγαθοὶ δέ” (εἶπε πρὸς ταῦτα	Ξέρξης	Δημάρητε, τέῳ τρόπῳ ἀπονητότατα τῶν
[7, 35]	ἄδικον παθόν. καὶ βασιλεὺς μὲν	Ξέρξης	διαβήσεταί σε, ἤν τε σύ
[7, 238]	τοῦ λοιποῦ κελεύω” ~ταῦτα εἴπας	Ξέρξης	διεξήιε διὰ τῶν νεκρῶν, καὶ
[7, 106]	τοιόνδε Μασκάμην γενόμενον, τῷ μούνῳ	Ξέρξης	δῶρα πέμπεσκε ὡς ἀριστεύοντι πάντων
[7, 147]	ἐὼν γὰρ ἐν Ἀβύδῳ ὁ	Ξέρξης	εἶδε πλοῖα ἐκ τοῦ Πόντου
[7, 147]	βασιλέα ὁκότε παραγγελέει. (ὁ δὲ	Ξέρξης	εἴρετο αὐτοὺς ὅκῃ πλέοιεν· οἳ
[7, 209]	στρατοπέδῳ· (ἀπικόμενον δέ μιν εἰρώτα	Ξέρξης	ἕκαστα τούτων, ἐθέλων μαθεῖν τὸ
[7, 57]	τέρας σφι ἐφάνη μέγα, τὸ	Ξέρξης	ἐν οὐδενὶ λόγῳ ἐποιήσατο καίπερ
[7, 107]	ἐξαιρεθέντων ὑπὸ Ἑλλήνων οὐδένα βασιλεὺς	Ξέρξης	ἐνόμισε εἶναι ἄνδρα ἀγαθὸν εἰ
[7, 2]	ἐπρέσβευε Ἀρτοβαζάνης, τῶν δὲ ἐπιγενομένων	Ξέρξης.	ἐόντες δὲ μητρὸς οὐ τῆς
[7, 40]	ἐπιβαίνει. τούτου δὲ ὄπισθε αὐτὸς	Ξέρξης	ἐπ᾽ ἅρματος ἵππων Νησαίων· παραβεβήκεε
[7, 150]	λεγόμενος ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα, ὡς	Ξέρξης	ἔπεμψε κήρυκα ἐς Ἄργος πρότερον
[7, 133]	Ἀθήνας καὶ Σπάρτην οὐκ ἀπέπεμψε	Ξέρξης	ἐπὶ γῆς αἴτησιν κήρυκας τῶνδε
[7, 5]	τὸν ἐκείνου Ξέρξην. ὁ τοίνυν	Ξέρξης	ἐπὶ μὲν τὴν Ἑλλάδα οὐδαμῶς
[7, 54]	ἥλιος, σπένδων ἐκ χρυσέης φιάλης	Ξέρξης	ἐς τὴν θάλασσαν εὔχετο πρὸς
[7, 43]	δὴ τὸν ποταμὸν ὡς ἀπίκετο	Ξέρξης,	ἐς τὸ Πριάμου πέργαμον ἀνέβη
[7, 19]	ὄψις ἦν ἥδε· ἐδόκεε ὁ	Ξέρξης	ἐστεφανῶσθαι ἐλαίης θαλλῷ, ἀπὸ δὲ
[7, 201]	Ἀμφικτύονος ἱρόν. ~βασιλεὺς μὲν δὴ	Ξέρξης	ἐστρατοπεδεύετο τῆς Μηλίδος ἐν τῇ
[7, 45]	πεδία ἐπίπλεα ἀνθρώπων, ἐνθαῦτα ὁ	Ξέρξης	ἑωυτὸν ἐμακάρισε, μετὰ δὲ τοῦτο
[7, 3]	ταύτης τῆς ὑποθήκης βασιλεῦσαι ἂν	Ξέρξης·	ἡ γὰρ Ἄτοσσα εἶχε τὸ
[7, 119]	ἐς τὴν αὐτὸς σταθμὸν ποιεέσκετο	Ξέρξης,	ἡ δὲ ἄλλη στρατιὴ ἔσκε
[7, 121]	μοιρέων, μετ᾽ ἧς ἐπορεύετο αὐτὸς	Ξέρξης,	ἤιε μὲν τὸ μέσον αὐτῶν,
[7, 44]	ἐγένετο ἐν Ἀβύδῳ μέσῃ, ἠθέλησε	Ξέρξης	ἰδέσθαι πάντα τὸν στρατόν· καὶ
[7, 127]	ἐς τὴν Θέρμην ἀπίκετο ὁ	Ξέρξης,	ἵδρυσε αὐτοῦ τὴν στρατιήν. ἐπέσχε
[7, 39]	ὀπίσω” ~κάρτα τε ἐθυμώθη ὁ	Ξέρξης	καὶ ἀμείβετο τοῖσιδε. ὦ κακὲ
[7, 55]	ἱρόν, ἐπὶ δὲ αὐτός τε	Ξέρξης	καὶ οἱ αἰχμοφόροι καὶ οἱ
[7, 105]	τούτῳ δὲ ἐς λόγους ἐλθὼν	Ξέρξης,	καὶ ὕπαρχον ἐν τῷ Δορίσκῳ
[7, 208]	ἀλέξασθαι. ~ταῦτα βουλευομένων σφέων, ἔπεμπε	Ξέρξης	κατάσκοπον ἱππέα ἰδέσθαι ὁκόσοι εἰσὶ
[7, 21]	Ἀσίης ἔθνος ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα	Ξέρξης;	κοῖον δὲ πινόμενόν μιν ὕδωρ
[7, 15]	ταπεινὸς ὀπίσω κατὰ τάχος ἔσεαι”	~Ξέρξης	μὲν περιδεὴς γενόμενος τῇ ὄψι
[7, 16]	ἐν κοίτῃ τῇ ἐμῇ κατυπνώσειας”	~Ξέρξης	μὲν ταῦτά οἱ ἔλεγε· Ἀρτάβανος
[7, 41]	~ἐξήλασε μὲν οὕτω ἐκ Σαρδίων	Ξέρξης,	μετεκβαίνεσκε δέ, ὅκως μιν λόγος
[7, 100]	κατελκυσθεισέων ἐς θάλασσαν, ἐνθαῦτα ὁ	Ξέρξης	μετεκβὰς ἐκ τοῦ ἅρματος ἐς
[7, 186]	καὶ δεκάδας δύο ἀνδρῶν ἤγαγε	Ξέρξης	ὁ Δαρείου μέχρι Σηπιάδος καὶ
[7, 164]	Ἕλληνες ἐπεκράτησαν τῇ ναυμαχίῃ καὶ	Ξέρξης	οἰχώκεε ἀπελαύνων, καὶ δὴ καὶ
[7, 24]	συμβαλλόμενον εὑρίσκειν, μεγαλοφροσύνης εἵνεκεν αὐτὸ	Ξέρξης	ὀρύσσειν ἐκέλευε, ἐθέλων τε δύναμιν
[7, 120]	σφι μεγάλην χάριν, ὅτι βασιλεὺς	Ξέρξης	οὐ δὶς ἑκάστης ἡμέρης ἐνόμισε
[7, 209]	περ ὀπώπεε πάντα. ~ἀκούων δὲ	Ξέρξης	οὐκ εἶχε συμβαλέσθαι τὸ ἐόν,
[7, 238]	οὐκ ἥκιστα γέγονε, ὅτι βασιλεὺς	Ξέρξης	πάντων δὴ μάλιστα ἀνδρῶν ἐθυμώθη
[7, 37]	δὲ σφέων. ταῦτα πυθόμενος ὁ	Ξέρξης	περιχαρὴς ἐὼν ἐποιέετο τὴν ἔλασιν.
[7, 53]	ἀποστείλας ἐς Σοῦσα δεύτερα μετεπέμψατο	Ξέρξης	Περσέων τοὺς δοκιμωτάτους· ἐπεὶ δέ
[7, 27]	(ἐπαγγελλομένου δὲ χρήματα Πυθίου, εἴρετο	Ξέρξης	Περσέων τοὺς παρεόντας τίς τε
[7, 236]	λόγῳ καὶ δείσας μὴ ἀναγνωσθῇ	Ξέρξης	ποιέειν ταῦτα, ὦ βασιλεῦ, ὁρῶ
[7, 109]	μὲν οὐδεμίαν ἐοῦσαν ὀνομαστὴν παραμείψατο	Ξέρξης,	ποταμὸν δὲ Νέστον ῥέοντα ἐς
[7, 7]	γνώμας ἀποδεικνύμενοι. ~ὡς δὲ ἀνεγνώσθη	Ξέρξης	στρατεύεσθαι ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα, ἐνθαῦτα
[7, 8]	θέλει. ὡς δὲ συνελέχθησαν, ἔλεξεν	Ξέρξης	τάδε. (ἄνδρες Πέρσαι, οὔτ᾽ αὐτὸς
[7, 15]	καλέοντα· ἀπικομένῳ δέ οἱ ἔλεγε	Ξέρξης	τάδε. Ἀρτάβανε, ἐγὼ τὸ παραυτίκα
[7, 150]	λέγεται εἰπεῖν ἄνδρες Ἀργεῖοι, βασιλεὺς	Ξέρξης	τάδε ὑμῖν λέγει. ἡμεῖς νομίζομεν
[7, 152]	Ἄργεος φιλιωτέρην. ~εἰ μέν νυν	Ξέρξης	τε ἀπέπεμψε ταῦτα λέγοντα κήρυκα
[7, 18]	ὄψι, ὡς ἡμέρη ἐγένετο τάχιστα,	Ξέρξης	τε ὑπερετίθετο ταῦτα Πέρσῃσι, καὶ
[7, 112]	οὐδὲν ποικιλώτερον. ~παραμειψάμενος δὲ ὁ	Ξέρξης	τὴν εἰρημένην, δεύτερα τούτων παραμείβετο
[7, 128]	ἐπεὶ δὲ ἀπίκετο καὶ ἐθεήσατο	Ξέρξης	τὴν ἐκβολὴν τοῦ Πηνειοῦ, ἐν
[7, 31]	πυροῦ ποιεῦσι, ταύτην ἰὼν ὁ	Ξέρξης	τὴν ὁδὸν εὗρε πλατάνιστον, τὴν
[7, 116]	Ἄκανθον ἀπίκετο, ξεινίην τε ὁ	Ξέρξης	τοῖσι Ἀκανθίοισι προεῖπε καὶ ἐδωρήσατο
[7, 50]	τῷ ἔργῳ θρασὺς εἴη” ~ἀμείβεται	Ξέρξης	τοῖσιδε. Ἀρτάβανε, οἰκότως μὲν σύ
[7, 237]	τὸ παρεὸν τρῶμα ἀκεῦνται” ~ἀμείβεται	Ξέρξης	τοῖσιδε. Ἀχαίμενες, εὖ τε μοι
[7, 115]	δὲ ὁδὸν ταύτην, τῇ βασιλεὺς	Ξέρξης	τὸν στρατὸν ἤλασε, οὔτε συγχέουσι
[7, 19]	τὰ προκείμενα δῶρα λαβεῖν, καὶ	Ξέρξης	τοῦ στρατοῦ οὕτω ἐπάγερσιν ποιέεται,
[7, 133]	(τούτων μὲν εἵνεκα οὐκ ἔπεμψε	Ξέρξης	τοὺς αἰτήσοντας· ὅ τι δὲ
[7, 136]	τίσοντας” λέγουσι δὲ αὐτοῖσι ταῦτα	Ξέρξης	ὑπὸ μεγαλοφροσύνης οὐκ ἔφη ὅμοιος
[7, 224]	ἐτύγχανε κατεηγότα, οἳ δὲ τοῖσι	ξίφεσι	διεργάζοντο τοὺς Πέρσας. καὶ Λεωνίδης
[7, 91]	δύο δὲ ἀκόντια ἕκαστος καὶ	ξίφος	εἶχον, ἀγχοτάτω τῇσι Αἰγυπτίῃσι μαχαίρῃσι
[7, 54]	καὶ χρύσεον κρητῆρα καὶ Περσικὸν	ξίφος,	τὸν ἀκινάκην καλέουσι. (ταῦτα οὐκ
[7, 94]	πρὶν ἢ Δαναόν τε καὶ	Ξοῦθον	ἀπικέσθαι ἐς Πελοπόννησον, ὡς Ἕλληνες
[7, 94]	Αἰγιαλέες, ἐπὶ δὲ Ἴωνος τοῦ	Ξούθου	Ἴωνες. ~νησιῶται δὲ ἑπτακαίδεκα παρείχοντο
[7, 79]	περὶ μὲν τῇσι κεφαλῇσι κράνεα	ξύλινα,	ἀσπίδας δὲ ὠμοβοΐνας μικρὰς αἰχμάς
[7, 78]	περὶ μὲν τῇσι κεφαλῇσι κυνέας	ξυλίνας	εἶχον, ἀσπίδας δὲ καὶ αἰχμὰς
[7, 36]	κατέτεινον ἐκ γῆς στρεβλοῦντες ὄνοισι	ξυλίνοισι	τὰ ὅπλα, οὐκέτι χωρὶς ἑκάτερα
[7, 141]	τε Κιθαιρῶνος ζαθέοιο, τεῖχος Τριτογενεῖ	ξύλινον	διδοῖ εὐρύοπα Ζεύς μοῦνον ἀπόρθητον
[7, 142]	τῶν φαμένων τὰς νέας τὸ	ξύλινον	τεῖχος εἶναι· οἱ γὰρ χρησμολόγοι
[7, 142]	τὸν φραγμὸν συνεβάλλοντο τοῦτο τὸ	ξύλινον	τεῖχος εἶναι, οἳ δ᾽ αὖ
[7, 142]	τὰς νέας λέγοντας εἶναι τὸ	ξύλινον	τεῖχος ἔσφαλλε τὰ δύο τὰ
[7, 143]	συνεβούλευε, ὡς τούτου ἐόντος τοῦ	ξυλίνου	τείχεος. (ταύτῃ Θεμιστοκλέος ἀποφαινομένου Ἀθηναῖοι
[7, 239]	εὑρήσειν σφέας γράμματα ἐν τῷ	ξύλῳ.	πειθόμενοι δὲ εὗρον καὶ ἐπελέξαντο,
[7, 239]	ἐξέκνησε, καὶ ἔπειτα ἐν τῷ	ξύλῳ	τοῦ δελτίου ἔγραψε τὴν βασιλέος
[7, 36]	δὲ ἐγεφυρώθη ὁ πόρος, κορμοὺς	ξύλων	καταπρίσαντες καὶ ποιήσαντες ἴσους τῆς
[7, 65]	δὲ εἵματα μὲν ἐνδεδυκότες ἀπὸ	ξύλων	πεποιημένα, τόξα δὲ καλάμινα εἶχον
[7, 63]	Αἰγυπτίῃσι εἶχον, πρὸς δὲ ῥόπαλα	ξύλων	τετυλωμένα σιδήρῳ, καὶ λινέους θώρηκας.
[7, 53]	καὶ οἱ σύμπαντες προθυμίην ἔχωμεν·	ξυνὸν	γὰρ πᾶσι τοῦτο ἀγαθὸν σπεύδεται.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 11/01/2006