HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Hérodote, Histoires, livre VII

Liste des contextes (ordre alphabétique)

χ = 145 formes différentes pour 332 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, chapitre

[7, 236]   καὶ τρόποισι τοιούτοισι χρεώμενοι Ἕλληνες χαίρουσι· τοῦ τε εὐτυχέειν φθονέουσι καὶ

[7, 63]   Ἀσσύριοι ἐκλήθησαν. τούτων δὲ μεταξὺ Χαλδαῖοι. Ἦρχε δὲ σφέων Ὀτάσπης ὁ

[7, 103]   δὲ ἔγωγε καὶ ἀνισωθέντας πλήθεϊ χαλεπῶς ἂν Ἕλληνας Πέρσῃσι μούνοισι μάχεσθαι.

[7, 123]   καὶ Σίνδον τε πόλιν καὶ Χαλέστρην ἐπὶ τὸν Ἄξιον ποταμόν, ὃς

[7, 40]   εἵπετο πεζῇ ἡνίοχος ἐχόμενος τῶν χαλινῶν· οὐδεὶς γὰρ δὴ ἐπὶ τοῦτον

[7, 76]   τε καὶ κέρεα προσῆν βοὸς χάλκεα, ἐπῆσαν δὲ καὶ λόφοι· τὰς

[7, 84]   κεφαλῇσι εἶχον ἔνιοι αὐτῶν καὶ χάλκεα καὶ σιδήρεα ἐξεληλαμένα ποιήματα. ~εἰσὶ

[7, 85]   δὲ οὐ νομίζουσι ἔχειν οὔτε χάλκεα οὔτε σιδήρεα ἔξω ἐγχειριδίων, χρέωνται

[7, 76]   ἐπὶ δὲ τῇσι κεφαλῇσι κράνεα χάλκεα· πρὸς δὲ τοῖσι κράνεσι ὦτά

[7, 63]   περὶ μὲν τῇσι κεφαλῇσι εἶχον χάλκεά τε κράνεα καὶ πεπλεγμένα τρόπον

[7, 183]   ἀπὸ τοῦ Ἀρτεμισίου μετορμίζοντο ἐς Χαλκίδα, φυλάξοντες μὲν τὸν Εὔριπον, λείποντες

[7, 189]   εἶναι, ναυλοχέοντες τῆς Εὐβοίης ἐν Χαλκίδι ὡς ἔμαθον αὐξόμενον τὸν χειμῶνα

[7, 185]   Ἐορδοὶ καὶ Βοττιαῖοι καὶ τὸ Χαλκιδικὸν γένος καὶ Βρύγοι καὶ Πίερες

[7, 176]   ἐπὶ τὴν ἔσοδον, ὡς ἂν χαραδρωθείη ὁ χῶρος, πᾶν μηχανώμενοι ὅκως

[7, 8]   δ᾽ ἄν μοι τάδε ποιέοντες χαρίζοισθε· ἐπεὰν ὑμῖν σημήνω τὸν χρόνον

[7, 178]   δεινῶς καταρρωδέουσι τὸν βάρβαρον ἐξαγγείλαντες χάριν ἀθάνατον κατέθεντο. μετὰ δὲ ταῦτα

[7, 120]   τε παροιχομένων ἔχειν σφι μεγάλην χάριν, ὅτι βασιλεὺς Ξέρξης οὐ δὶς

[7, 30]   ἐν τῇ Λύκος ποταμὸς ἐς χάσμα γῆς ἐσβάλλων ἀφανίζεται, ἔπειτα διὰ

[7, 124]   Παιονικῆς καὶ Κρηστωνικῆς ἐπὶ ποταμὸν Χείδωρον, ὃς ἐκ Κρηστωναίων ἀρξάμενος ῥέει

[7, 127]   τούτων ποταμῶν ἐκ Κρηστωναίων ῥέων Χείδωρος μοῦνος οὐκ ἀντέχρησε τῇ στρατιῇ

[7, 37]   διῶρυξ παντελέως πεποιημένη ἀγγέλλετο, ἐνθαῦτα χειμερίσας ἅμα τῶ ἔαρι παρεσκευασμένος ὁ

[7, 34]   δὴ ἐζευγμένου τοῦ πόρου ἐπιγενόμενος χειμὼν μέγας συνέκοψέ τε ἐκεῖνα πάντα

[7, 192]   δευτέρῃ ἡμέρῃ ἀπ᾽ ἧς ὁ χειμὼν ὁ πρῶτος ἐγένετο, ἐσήμαινον πάντα

[7, 188]   τῆς θαλάσσης ζεσάσης ἐπέπεσέ σφι χειμών τε μέγας καὶ πολλὸς ἄνεμος

[7, 188]   ὅρμου, οἳ δ᾽ ἔφθησαν τὸν χειμῶνα ἀνασπάσαντες τὰς νέας, καὶ αὐτοί

[7, 189]   Χαλκίδι ὡς ἔμαθον αὐξόμενον τὸν χειμῶνα ἢ καὶ πρὸ τούτου, ἐθύοντό

[7, 170]   Ἰηπυγίην γενέσθαι πλέοντας, ὑπολαβόντα σφέας χειμῶνα μέγαν ἐκβαλεῖν ἐς τὴν γῆν·

[7, 195]   δὲ σφέων τὰς ἕνδεκα τῷ χειμῶνι τῷ γενομένῳ κατὰ Σηπιάδα, μιῇ

[7, 49]   ὡς ἐγὼ εἰκάζω, ὅστις ἐγειρομένου χειμῶνος δεξάμενός σευ τοῦτο τὸ ναυτικὸν

[7, 188]   Κασθαναίην ἐξεβράσσοντο· ἦν τε τοῦ χειμῶνος χρῆμα ἀφόρητον. ~λέγεται δὲ λόγος

[7, 157]   γὰρ γενομένη πᾶσα ἡ Ἑλλὰς χεὶρ μεγάλη συνάγεται, καὶ ἀξιόμαχοι γινόμεθα

[7, 42]   Ἴδην δὲ λαβὼν ἐς ἀριστερὴν χεῖρα ἤιε ἐς τὴν Ἰλιάδα γῆν.

[7, 212]   οὐκ οἵους τε ἔσεσθαι ἔτι χεῖρας ἀνταείρασθαι συνέβαλλον. (οἱ δὲ Ἕλληνες

[7, 143]   τὸ δὲ σύμπαν εἰπεῖν οὐδὲ χεῖρας ἀνταείρεσθαι, ἀλλὰ ἐκλιπόντας χώρην τὴν

[7, 209]   ἀνθρώπων τὸ σὲ βασιλεῦ ὑπομενέει χεῖρας ἀνταειρόμενον· νῦν γὰρ πρὸς βασιληίην

[7, 8]   Αἰγύπτου ἅλωσιν ὡς ἔμελλε ἐς χεῖρας ἄξεσθαι τὸ στράτευμα τὸ ἐπὶ

[7, 16]   καὶ τὸ κάρτα εἴχομεν μετὰ χεῖρας. (εἰ δὲ ἄρα μή ἐστι

[7, 101]   τόδε φράσον, εἰ Ἕλληνες ὑπομενέουσι χεῖρας ἐμοὶ ἀνταειρόμενοι. οὐ γάρ, ὡς

[7, 233]   ἐπὶ τὸν κολωνόν, ἀποσχισθέντες τούτων χεῖράς τε προέτεινον καὶ ἤισαν ἆσσον

[7, 20]   πέμπτῳ δὲ ἔτεϊ ἀνομένῳ ἐστρατηλάτεε χειρὶ μεγάλῃ πλήθεος. (στόλων γὰρ τῶν

[7, 61]   περὶ δὲ τὸ σῶμα κιθῶνας χειριδωτοὺς ποικίλους, λεπίδος σιδηρέης ὄψιν ἰχθυοειδέος,

[7, 110]   τε καὶ Ἑλληνίδας ἐξ εὐωνύμου χειρὸς ἀπέργων παρεξήιε· ἔθνεα δὲ Θρηίκων

[7, 115]   τὸν ἐπὶ Ποσιδηίου ἐξ ἀριστερῆς χειρὸς ἔχων ἤιε διὰ Συλέος πεδίου

[7, 112]   τὴν ὁδὸν ἐποιέετο, ἐκ δεξιῆς χειρὸς τὸ Πάγγαιον ὄρος ἀπέργων, ἐὸν

[7, 78]   δὲ καὶ Μοσσυνοίκους Ἀρταΰκτης ὁ Χεράσμιος, ὃς Σηστὸν τὴν ἐν Ἑλλησπόντῳ

[7, 140]   οὔτε πόδες νέατοι οὔτ᾽ ὦν χέρες, οὔτε τι μέσσης λείπεται, ἀλλ᾽

[7, 119]   τὰ κάλλιστα, ἔτρεφόν τε ὄρνιθας χερσαίους καὶ λιμναίους ἔν τε οἰκήμασι

[7, 5]   ταῦτα πρήσσοις τά περ ἐν χερσὶ ἔχεις· ἡμερώσας δὲ Αἴγυπτον τὴν

[7, 225]   αὐτῶν ἐτύγχανον ἔτι περιεοῦσαι, καὶ χερσὶ καὶ στόμασι κατέχωσαν οἱ βάρβαροι

[7, 47]   μεμνώμεθα χρηστὰ ἔχοντες πρήγματα ἐν χερσί, φράσον δέ μοι τόδε· εἴ

[7, 98]   καὶ Κύπριοι Γόργος τε ὁ Χέρσιος καὶ Τιμῶναξ ὁ Τιμαγόρεω, καὶ

[7, 22]   ἐς τὴν ἤπειρον τὸ ὄρος, χερσονησοειδές τε ἐστὶ καὶ ἰσθμὸς ὡς

[7, 58]   ἐποιέετο τὴν ὁδὸν διὰ τῆς Χερσονήσου, ἐν δεξιῇ μὲν ἔχων τὸν

[7, 22]   Ἄθων. ἐν γὰρ Ἐλαιοῦντι τῆς Χερσονήσου ὅρμεον τριήρεες· ἐνθεῦτεν δὲ ὁρμώμενοι

[7, 33]   τὴν Εὐρώπην. ἔστι δὲ τῆς Χερσονήσου τῆς ἐν Ἑλλησπόντῳ, Σηστοῦ τε

[7, 89]   περὶ μὲν τῇσι κεφαλῇσι κράνεα χηλευτά, ἀσπίδας δὲ κοίλας, τὰς ἴτυς

[7, 153]   οἱ ἀπόγονοι γενόμενοι ἱροφάνται τῶν χθονίων θεῶν διετέλεον ἐόντες, Τηλίνεω ἑνός

[7, 184]   καὶ εἴκοσι μυριάδας καὶ πρὸς χιλιάδα τε καὶ τετρακοσίους, ὡς ἀνὰ

[7, 28]   εὗρον λογιζόμενος ἀργυρίου μὲν δύο χιλιάδας ἐούσας μοι ταλάντων, χρυσίου δὲ

[7, 29]   παρ᾽ ἐμεωυτοῦ δοὺς τὰς ἑπτὰ χιλιάδας, ἵνα μή τοι ἐπιδεέες ἔωσι

[7, 186]   καὶ εἴκοσι καὶ ὀκτὼ καὶ χιλιάδας τρεῖς καὶ ἑκατοντάδας δύο καὶ

[7, 184]   ἐὸν πεντήκοντα μυριάδες καὶ μία, χιλιάδες δὲ ἔπεισι ἐπὶ ταύτῃσι ἑπτὰ

[7, 184]   τριήκοντα καὶ μία, καὶ πρὸς χιλιάδες ἑπτὰ καὶ ἑκατοντάδες ἓξ καὶ

[7, 228]   τῇδε τριηκοσίαις ἐμάχοντο ἐκ Πελοποννάσου χιλιάδες τέτορες. (ταῦτα μὲν δὴ τοῖσι

[7, 29]   ἔωσι αἱ τετρακόσιαι μυριάδες ἑπτὰ χιλιάδων, ἀλλὰ ᾖ τοι ἀπαρτιλογίη ὑπ᾽

[7, 28]   μυριάδας στατήρων Δαρεικῶν ἐπιδεούσας ἑπτὰ χιλιάδων. (καὶ τούτοισί σε ἐγὼ δωρέομαι,

[7, 103]   ἢ χίλιοι, ἐόντων ἐκείνων πέντε χιλιάδων. (ὑπὸ μὲν γὰρ ἑνὸς ἀρχόμενοι

[7, 89]   ἐγένετο ἑπτὰ καὶ διηκόσιαι καὶ χίλιαι, παρείχοντο δὲ αὐτὰς οἵδε, Φοίνικες

[7, 81]   καὶ ἐξαριθμήσαντες οὗτοι ἦσαν καὶ χιλιάρχας τε καὶ μυριάρχας ἀποδέξαντες, ἑκατοντάρχας

[7, 43]   Ἀθηναίῃ τῇ Ἰλιάδι ἔθυσε βοῦς χιλίας, χοὰς δὲ οἱ Μάγοι τοῖσι

[7, 184]   ἐουσέων ἑπτὰ καὶ διηκοσιέων καὶ χιλιέων, τὸν μὲν ἀρχαῖον ἑκάστων τῶν

[7, 41]   ἔχοντες, μετὰ δὲ ἵππος ἄλλη χιλίη ἐκ Περσέων ἀπολελεγμένη, μετὰ δὲ

[7, 203]   οἱ Ὀπούντιοι πανστρατιῇ καὶ Φωκέων χίλιοι. αὐτοὶ γὰρ σφέας οἱ Ἕλληνες

[7, 40]   βασιλέι. (προηγεῦντο μὲν δὴ ἱππόται χίλιοι, ἐκ Περσέων πάντων ἀπολελεγμένοι· μετὰ

[7, 103]   περὶ ἕνα ἕκαστον γινόμεθα ἢ χίλιοι, ἐόντων ἐκείνων πέντε χιλιάδων. (ὑπὸ

[7, 55]   αἰχμοφόροι καὶ οἱ ἱππόται οἱ χίλιοι, ἐπὶ δὲ τούτοισι ὁ ἄλλος

[7, 103]   τῷ οἰκότι· κῶς ἂν δυναίατο χίλιοι ἢ καὶ μύριοι ἢ καὶ

[7, 202]   ὁπλῖται καὶ Τεγεητέων καὶ Μαντινέων χίλιοι, ἡμίσεες ἑκατέρων, ἐξ Ὀρχομενοῦ τε

[7, 40]   πάντων ἀπολελεγμένοι· μετὰ δὲ αἰχμοφόροι χίλιοι καὶ οὗτοι ἐκ πάντων ἀπολελεγμένοι,

[7, 41]   οἱ ἄριστοί τε καὶ γενναιότατοι χίλιοι, κατὰ νόμον τὰς λόγχας ἔχοντες,

[7, 41]   οὗτος πεζὸς ἦν· (καὶ τούτων χίλιοι μὲν ἐπὶ τοῖσι δόρασι ἀντὶ

[7, 217]   καὶ πρότερόν μοι εἴρηται, Φωκέων χίλιοι ὁπλῖται, ῥυόμενοί τε τὴν σφετέρην

[7, 102]   ἤν τε γὰρ τύχωσι ἐξεστρατευμένοι χίλιοι, οὗτοι μαχήσονταί τοι, ἤν τε

[7, 202]   καὶ ἐκ τῆς λοιπῆς Ἀρκαδίης χίλιοι· τοσοῦτοι μὲν Ἀρκάδων, ἀπὸ δὲ

[7, 103]   Δημάρητε, οἷον ἐφθέγξαο ἔπος, ἄνδρας χιλίους στρατιῇ τοσῇδε μαχήσεσθαι. ἄγε εἰπέ

[7, 235]   τῇ οὔνομα ἐστὶ Κύθηρα, τὴν Χίλων ἀνὴρ παρ᾽ ἡμῖν σοφώτατος γενόμενος

[7, 111]   ὑψηλά, ἴδῃσί τε παντοίῃσι καὶ χιόνι συνηρεφέα, καὶ εἰσὶ τὰ πολέμια

[7, 43]   τῇ Ἰλιάδι ἔθυσε βοῦς χιλίας, χοὰς δὲ οἱ Μάγοι τοῖσι ἥρωσι

[7, 187]   τοσαύτῃσι. (εὑρίσκω γὰρ συμβαλλόμενος, εἰ χοίνικα πυρῶν ἕκαστος τῆς ἡμέρης ἐλάμβανε

[7, 170]   Ρηγίνων, οἳ ὑπὸ Μικύθου τοῦ Χοίρου ἀναγκαζόμενοι τῶν ἀστῶν καὶ ἀπικόμενοι

[7, 66]   ὁ Ὑδάρνεος. ~Πάρθοι δὲ καὶ Χοράσμιοι καὶ Σόγδοι τε καὶ Γανδάριοι

[7, 66]   ἦρχον οἵδε. Πάρθων μὲν καὶ Χορασμίων Ἀρτάβαζος ὁ Φαρνάκεος, Σόγδων δὲ

[7, 23]   δὲ παρεδίδοσαν τὸν αἰεὶ ἐξορυσσόμενον χοῦν ἄλλοισι κατύπερθε ἑστεῶσι ἐπὶ βάθρων,

[7, 141]   ταῦτα δὲ λέγουσι ἡ πρόμαντις χρᾷ δεύτερα τάδε. (οὐ δύναται Παλλὰς

[7, 140]   ἐς τὸ μέγαρον ἐσελθόντες ἵζοντο, χρᾷ ἡ Πυθίη, τῇ οὔνομα ἦν

[7, 220]   δέ σφι ἐν ἔπεσι ἑξαμέτροισι χρᾷ λέγοντα ὧδε. (ὑμῖν δ᾽ ὦ

[7, 18]   τὰ ἐκ τοῦ θεοῦ πεμπόμενα, χρᾶσθαι δὲ κέλευε τοῖσι ἐκ σέο

[7, 16]   οὐ περιορᾶν φύσι τῇ ἑωυτῆς χρᾶσθαι. (ἐμὲ δὲ ἀκούσαντα πρὸς σεῦ

[7, 10]   ἑλέσθαι, ἀλλὰ δεῖ τῇ εἰρημένῃ χρᾶσθαι, λεχθεισέων δὲ ἔστι, ὥσπερ τὸν

[7, 177]   ἐπιλογισθέντες ὅτι οὔτε πλήθεϊ ἕξουσι χρᾶσθαι οἱ βάρβαροι οὔτε ἵππῳ, ταύτῃ

[7, 141]   ἱκετηρίην λαβοῦσι δεύτερα αὖτις ἐλθόντας χρᾶσθαι τῷ χρηστηρίῳ ὡς ἱκέτας. (πειθομένοισι

[7, 209]   δὲ εἶπε ὦ βασιλεῦ, ἐμοὶ χρᾶσθαι ὡς ἀνδρὶ ψεύστῃ, ἢν μὴ

[7, 17]   παραυτίκα νῦν καταπροΐξεαι ἀποτρέπων τὸ χρεὸν γενέσθαι. Ξέρξην δὲ τὰ δεῖ

[7, 6]   τόν τε Ἑλλήσποντον ὡς ζευχθῆναι χρεὸν εἴη ὑπ᾽ ἀνδρὸς Πέρσεω, τήν

[7, 160]   θέλω. καὶ ἢ τούτοισι ὑμέας χρεόν ἐστι ἀρέσκεσθαι ἢ ἀπιέναι συμμάχων

[7, 13]   ἔπεα ἐς ἄνδρα πρεσβύτερον ἢ χρεόν· νῦν μέντοι συγγνοὺς χρήσομαι τῇ

[7, 71]   ἤισαν ἔχοντες, ἀκοντίοισι δὲ ἐπικαύτοισι χρεώμενοι, ἄρχοντα δὲ παρείχοντο Μασσάγην τὸν

[7, 50]   ὁμοίῃσι καὶ σύ, ἢ μὴ χρεώμενοι γνώμῃσι τοιαύτῃσι ἄλλους συμβούλους εἶχον

[7, 236]   γὰρ δὴ καὶ τρόποισι τοιούτοισι χρεώμενοι Ἕλληνες χαίρουσι· τοῦ τε εὐτυχέειν

[7, 211]   χώρῳ μαχόμενοι καὶ δόρασι βραχυτέροισι χρεώμενοι ἤ περ οἱ Ἕλληνες, καὶ

[7, 220]   ὑπὸ τῆς Πυθίης τοῖσι Σπαρτιήτῃσι χρεωμένοισι περὶ τοῦ πολέμου τούτου αὐτίκα

[7, 104]   βασιλεῦ, ἀρχῆθεν ἠπιστάμην ὅτι ἀληθείῃ χρεώμενος οὐ φίλα τοι ἐρέω· σὺ

[7, 6]   ἐξήλασέ μιν ὁ Ἵππαρχος, πρότερον χρεώμενος τὰ μάλιστα. τότε δὲ συναναβὰς

[7, 134]   σφι. ἀχθομένων δὲ καὶ συμφορῇ χρεωμένων Λακεδαιμονίων, ἁλίης τε πολλάκις συλλεγομένης

[7, 167]   Καρχηδονίων ὅδε λόγος λεγόμενος, οἰκότι χρεωμένων, ὡς οἱ μὲν βάρβαροι τοῖσι

[7, 85]   χάλκεα οὔτε σιδήρεα ἔξω ἐγχειριδίων, χρέωνται δὲ σειρῇσι πεπλεγμένῃσι ἐξ ἱμάντων·

[7, 111]   τοῦ ἱροῦ, πρόμαντις δὲ ἡ χρέωσα κατά περ ἐν Δελφοῖσι, καὶ

[7, 172]   ἕτοιμοι εἰμὲν συμφυλάσσειν, πέμπειν δὲ χρὴ καὶ ὑμέας στρατιὴν πολλήν, ὡς,

[7, 52]   γυναῖκας καὶ χρήματα οὐδ᾽ ἐπιλέγεσθαι χρὴ νεώτερόν τι ποιήσειν. οὕτω μηδὲ

[7, 214]   πιστός. (τοῦτο μὲν γὰρ τῷδε χρὴ σταθμώσασθαι, ὅτι οἱ τῶν Ἑλλήνων

[7, 11]   στρατεύσονται ἐπὶ τὴν ἡμετέρην, εἰ χρὴ σταθμώσασθαι τοῖσι ὑπαργμένοισι ἐξ ἐκείνων,

[7, 50]   εἰδέναι δὲ ἄνθρωπον ἐόντα κῶς χρὴ τὸ βέβαιον; δοκέω μὲν οὐδαμῶς.

[7, 53]   ὦ Πέρσαι, τῶνδ᾽ ἐγὼ ὑμέων χρηίζων συνέλεξα, ἄνδρας τε γενέσθαι ἀγαθοὺς

[7, 38]   Ξέρξην ἔλεγε τάδε. ὦ δέσποτα, χρηίσας ἄν τι σεῦ βουλοίμην τυχεῖν,

[7, 38]   δὲ πᾶν μᾶλλον δοκέων μιν χρηίσειν ἢ τὸ ἐδεήθη, ἔφη τε

[7, 188]   ἐξεβράσσοντο· ἦν τε τοῦ χειμῶνος χρῆμα ἀφόρητον. ~λέγεται δὲ λόγος ὡς

[7, 49]   μὲν ἀρρωδέοι, πᾶν ἐπιλεγόμενος πείσεσθαι χρῆμα, ἐν δὲ τῷ ἔργῳ θρασὺς

[7, 50]   δεινῶν πάσχειν μᾶλλον ἢ πᾶν χρῆμα προδειμαίνοντα μηδαμὰ μηδὲν παθεῖν. (εἰ

[7, 194]   βασιληίων δικαστέων. ὁ Σανδώκης ἐπὶ χρήμασι ἄδικον δίκην ἐδίκασε. (ἀνακρεμασθέντος ὦν

[7, 134]   φύσι τε γεγονότες εὖ καὶ χρήμασι ἀνήκοντες ἐς τὰ πρῶτα, ἐθελονταὶ

[7, 164]   τὴν Σικελίην ἀπὸ πάντα τὰ χρήματα ἄγων. ~λέγεται δὲ καὶ τάδε

[7, 163]   ὁ βάρβαρος νικᾷ, τά τε χρήματα αὐτῷ διδόναι καὶ γῆν τε

[7, 27]   ἐὼν ἀνδρῶν Πύθιος καὶ κόσα χρήματα ἐκτημένος ἐπαγγέλλοιτο ταῦτα. οἳ δὲ

[7, 28]   τοι δοῦναι ἐς τὸν πόλεμον χρήματα ἐξεμάνθανον, καὶ εὗρον λογιζόμενος ἀργυρίου

[7, 29]   τὸν πόλεμον ἐμοὶ ἠθέλησε συμβαλέσθαι χρήματα, ἔξω σεῦ. σὺ δὲ καὶ

[7, 29]   μεγάλως στρατὸν τὸν ἐμὸν καὶ χρήματα μεγάλα ἐπαγγέλλεαι. (σοὶ ὦν ἐγὼ

[7, 28]   εἴρετο Πύθιον ὁκόσα οἱ εἴη χρήματα. ὁ δὲ εἶπε ὦ βασιλεῦ,

[7, 52]   καταλιπόντας τέκνα καὶ γυναῖκας καὶ χρήματα οὐδ᾽ ἐπιλέγεσθαι χρὴ νεώτερόν τι

[7, 190]   Περσέων εὗρε, ἄλλα τε ἄφατα χρήματα περιεβάλετο. ἀλλ᾽ ὃ μὲν τἆλλα

[7, 163]   ἄνδρα Κῷον ἐς Δελφούς, ἔχοντα χρήματα πολλὰ καὶ φιλίους λόγους, καραδοκήσοντα

[7, 165]   Ἕλλησι ἀποπέμπειν ἐς Δελφοὺς τὰ χρήματα. ~πρὸς δὲ καὶ τάδε λέγουσι,

[7, 27]   τὸν πόλεμον παρέχειν. (ἐπαγγελλομένου δὲ χρήματα Πυθίου, εἴρετο Ξέρξης Περσέων τοὺς

[7, 27]   ξεινίοισι μεγίστοισι καὶ αὐτὸν Ξέρξην, χρήματά τε ἐπαγγέλλετο βουλόμενος ἐς τὸν

[7, 163]   Ἑλλήνων ἄγγελοι τοιαῦτα τῷ Γέλωνι χρηματισάμενοι ἀπέπλεον· Γέλων δὲ πρὸς ταῦτα

[7, 9]   κοίην πλήθεος συστροφήν; κοίην δὲ χρημάτων δύναμιν; τῶν ἐπιστάμεθα μὲν τὴν

[7, 38]   αὐτοῦ τε ἐμεῦ καὶ τῶν χρημάτων ἦ μελεδωνός· τοὺς δὲ τέσσερας

[7, 144]   καιρὸν ἠρίστευσε, ὅτε Ἀθηναίοισι γενομένων χρημάτων μεγάλων ἐν τῷ κοινῷ, τὰ

[7, 145]   ἐδόκεε βουλευομένοισι αὐτοῖσι πρῶτον μὲν χρημάτων πάντων καταλλάσσεσθαι τάς τε ἔχθρας

[7, 144]   ταύτης παυσαμένους νέας τούτων τῶν χρημάτων ποιήσασθαι διηκοσίας ἐς τὸν πόλεμον,

[7, 190]   οὐκ ἐλάσσονας, ἄνδρας τε ἀναριθμήτους χρημάτων τε πλῆθος ἄφθονον. ὥστε Ἀμεινοκλέι

[7, 164]   τούτων ἐλίπετο. κρατήσας γὰρ μεγάλων χρημάτων τῶν οἱ Γέλων ἐπετράπετο, παρεὸν

[7, 9]   ἐξώλεες γὰρ δὴ γίνονται· (τοὺς χρῆν ἐόντας ὁμογλώσσους κήρυξί τε διαχρεωμένους

[7, 39]   παιδός, ἐὼν ἐμὸς δοῦλος, τὸν χρῆν πανοικίῃ αὐτῇ τῇ γυναικὶ συνέπεσθαι

[7, 9]   ἔδεε πολεμέειν πρὸς ἀλλήλους, ἐξευρίσκειν χρῆν τῇ ἑκάτεροι εἰσὶ δυσχειρωτότατοι καὶ

[7, 142]   σφίσι τὸν θεὸν τὴν ἀκρόπολιν χρῆσαι περιέσεσθαι. ἡ γὰρ ἀκρόπολις τὸ

[7, 148]   σαώσει. ταῦτα μὲν τὴν Πυθίην χρῆσαι πρότερον· μετὰ δὲ ὡς ἐλθεῖν

[7, 229]   παρεὸν αὐτοῖσι ἀμφοτέροισι κοινῷ λόγῳ χρησαμένοισι ἢ ἀποσωθῆναι ὁμοῦ ἐς Σπάρτην,

[7, 3]   τὴν ἔκδεξιν τῆς βασιληίης γίνεσθαι. (χρησαμένου δὲ Ξέρξεω τῇ Δημαρήτου ὑποθήκῃ,

[7, 101]   ἡδονῇ; ὁ δέ μιν ἀληθείῃ χρήσασθαι ἐκέλευε, φὰς οὐδέν οἱ ἀηδέστερον

[7, 211]   Ἕλληνες, καὶ οὐκ ἔχοντες πλήθεϊ χρήσασθαι. (Λακεδαιμόνιοι δὲ ἐμάχοντο ἀξίως λόγου,

[7, 8]   δεῖ, προθύμως πάντα τινὰ ὑμέων χρήσει παρεῖναι. ὃς ἂν δὲ ἔχων

[7, 213]   ~ἀπορέοντος δὲ βασιλέος ὅ τι χρήσηται τῷ παρεόντι πρήγματι, Ἐπιάλτης ὁ

[7, 178]   βουλομένοισι εἶναι ἐλευθέροισι ἐξήγγειλαν τὰ χρησθέντα αὐτοῖσι, καί σφι δεινῶς καταρρωδέουσι

[7, 143]   ἂν οὕτω μιν δοκέειν ἠπίως χρησθῆναι, ἀλλὰ ὧδε ὦ σχετλίη Σαλαμίς”

[7, 236]   διασπάσεις, οὔτε σὺ ἔσεαι ἐκείνοισι χρήσιμος οὔτε ἐκεῖνοι σοί. (τὰ σεωτοῦ

[7, 16]   σφάλλουσι, κατά περ τὴν πάντων χρησιμωτάτην ἀνθρώποισι θάλασσαν πνεύματα φασὶ ἀνέμων

[7, 174]   πρήγμασι ἐφαίνοντο βασιλέι ἄνδρες ἐόντες χρησιμώτατοι. ~οἱ δὲ Ἕλληνες ἐπείτε ἀπίκατο

[7, 142]   ξύλινον τεῖχος εἶναι· οἱ γὰρ χρησμολόγοι ταύτῃ ταῦτα ἐλάμβανον, ὡς ἀμφὶ

[7, 6]   οἱ· (ἔχοντες Ὀνομάκριτον ἄνδρα Ἀθηναῖον, χρησμολόγον τε καὶ διαθέτην χρησμῶν τῶν

[7, 143]   οὐκ ἔφη πᾶν ὀρθῶς τοὺς χρησμολόγους συμβάλλεσθαι, λέγων τοιάδε· εἰ ἐς

[7, 143]   εἶναι μᾶλλον ἢ τὰ τῶν χρησμολόγων, οἳ οὐκ ἔων ναυμαχίην ἀρτέεσθαι,

[7, 6]   Ἑρμιονέος ἐμποιέων ἐς τὰ Μουσαίου χρησμόν, ὡς αἱ ἐπὶ Λήμνῳ ἐπικείμεναι

[7, 6]   ἔλασιν ἐξηγεόμενος. (οὗτός τε δὴ χρησμῳδέων προσεφέρετο καὶ οἵ τε Πεισιστρατίδαι

[7, 6]   αὐτοῦ σεμνοὺς λόγους, κατέλεγε τῶν χρησμῶν· εἰ μέν τι ἐνέοι σφάλμα

[7, 6]   Ἀθηναῖον, χρησμολόγον τε καὶ διαθέτην χρησμῶν τῶν Μουσαίου, ἀναβεβήκεσαν, τὴν ἔχθρην

[7, 13]   ἢ χρεόν· νῦν μέντοι συγγνοὺς χρήσομαι τῇ ἐκείνου γνώμῃ. (ὡς ὦν

[7, 16]   δὲ τούτου τῇ παρεούσῃ γνώμῃ χρήσομαι” ~τοσαῦτα εἴπας Ἀρτάβανος, ἐλπίζων Ξέρξην

[7, 8]   ὑμῖν τιθείς, παραδεξάμενός τε αὐτῷ χρήσομαι. ὡς γὰρ ἐγὼ πυνθάνομαι τῶν

[7, 141]   τοῖσι Ἀθηναίοισι καὶ λέγουσι ὦναξ, χρῆσον ἡμῖν ἄμεινόν τι περὶ τῆς

[7, 173]   δὲ οὗτοί σφι ταῦτα συνεβούλευον, χρηστὰ γὰρ ἐδόκεον συμβουλεύειν καί σφι

[7, 16]   τε εὖ καὶ τῷ λέγοντι χρηστὰ ἐθέλειν πείθεσθαι· τά σε καὶ

[7, 47]   εἶναι, παυσώμεθα, μηδὲ κακῶν μεμνώμεθα χρηστὰ ἔχοντες πρήγματα ἐν χερσί, φράσον

[7, 39]   ἀνθρώπων οἰκέει ὁ θυμός, ὃς χρηστὰ μὲν ἀκούσας τέρψιος ἐμπιπλεῖ τὸ

[7, 39]   ἀκούσας ἀνοιδέει. (ὅτε μέν νυν χρηστὰ ποιήσας ἕτερα τοιαῦτα ἐπηγγέλλεο, εὐεργεσίῃσι

[7, 157]   πρήγματι τελευτὴ ὡς τὸ ἐπίπαν χρηστὴ ἐθέλει ἐπιγίνεσθαι” ~οἳ μὲν ταῦτα

[7, 215]   τόσου δὴ κατεδέδεκτο ἐοῦσα οὐδὲν χρηστὴ Μηλιεῦσι. ~ἔχει δὲ ὧδε ἡ

[7, 190]   μεγάλως ἡ ναυηγίη αὕτη ἐγένετο χρηστή· ὃς πολλὰ μὲν χρύσεα ποτήρια

[7, 145]   τοῖσι βουλομένοισι. ~τὰ μὲν δὴ χρηστήρια ταῦτα τοῖσι Ἀθηναίοισι ἐγεγόνεε. συλλεγομένων

[7, 139]   γε θεοὺς ἀνωσάμενοι. (οὐδὲ σφέας χρηστήρια φοβερὰ ἐλθόντα ἐκ Δελφῶν καὶ

[7, 140]   οἱ Ἀθηναῖοι ἐς Δελφοὺς θεοπρόπους χρηστηριάζεσθαι ἦσαν ἕτοιμοι· καί σφι ποιήσασι

[7, 144]   (ἔδοξέ τέ σφι μετὰ τὸ χρηστήριον βουλευομένοισι ἐπιόντα ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα

[7, 179]   ~Δελφοὶ μὲν δὴ κατὰ τὸ χρηστήριον ἔτι καὶ νῦν τοὺς ἀνέμους

[7, 76]   τούτοισι τοῖσι ἀνδράσι Ἄρεος ἐστὶ χρηστήριον. ~Καβηλέες δὲ οἱ Μηίονες, Λασόνιοι

[7, 143]   πολεμίους τῷ θεῷ εἰρῆσθαι τὸ χρηστήριον συλλαμβάνοντι κατὰ τὸ ὀρθόν, ἀλλ᾽

[7, 239]   καὶ οὕτω δὴ ἐς τὸ χρηστήριον τὸ ἐς Δελφοὺς ἀπέπεμψαν, ἔνθα

[7, 149]   σπονδὰς γενέσθαι τριηκοντοέτιδας καίπερ τὸ χρηστήριον φοβεόμενοι, ἵνα δή σφι οἱ

[7, 149]   ὑποκρίνασθαι, καίπερ ἀπαγορεύοντός σφι τοῦ χρηστηρίου μὴ ποιέεσθαι τὴν πρὸς τοὺς

[7, 189]   θεοπροπίου ἐπεκαλέσαντο, ἐλθόντος σφι ἄλλου χρηστηρίου τὸν γαμβρὸν ἐπίκουρον καλέσασθαι. Βορέης

[7, 141]   δεύτερα αὖτις ἐλθόντας χρᾶσθαι τῷ χρηστηρίῳ ὡς ἱκέτας. (πειθομένοισι δὲ ταῦτα

[7, 15]   εἴπας ἐς σὲ μάταια ἔπεα χρηστῆς εἵνεκα συμβουλίης· (μετὰ μέντοι οὐ

[7, 9]   ταύτῃ πειρᾶν. τρόπῳ τοίνυν οὐ χρηστῷ Ἕλληνες διαχρεώμενοι, ἐμέο ἐλάσαντος μέχρι

[7, 101]   ὑπολαβὼν ἔφη βασιλεῦ, κότερα ἀληθείῃ χρήσωμαι πρὸς σὲ ἢ ἡδονῇ; ὁ

[7, 153]   καὶ Ἀντιφήμου οὐκ ἐλείφθη. (ἀνὰ χρόνον δὲ αὐτοῦ οἱ ἀπόγονοι γενόμενοι

[7, 154]   Ἱπποκράτεος. (μετὰ δὲ οὐ πολλὸν χρόνον δι᾽ ἀρετὴν ἀπεδέχθη πάσης τῆς

[7, 94]   Ἕλληνες. Ἴωνες δὲ ὅσον μὲν χρόνον ἐν Πελοποννήσῳ οἴκεον τὴν νῦν

[7, 56]   ἐν ἑπτὰ εὐφρόνῃσι, ἐλινύσας οὐδένα χρόνον. (ἐνθαῦτα λέγεται, Ξέρξεω ἤδη διαβεβηκότος

[7, 10]   παραυτίκα δοκέοντα εἶναι, ἀλλ᾽ ἀνὰ χρόνον ἐξεύροι τις ἄν. (σοὶ μὲν

[7, 223]   ἡλίου ἀνατείλαντος σπονδὰς ἐποιήσατο, ἐπισχὼν χρόνον ἐς ἀγορῆς κου μάλιστα πληθώρην

[7, 8]   χαρίζοισθε· ἐπεὰν ὑμῖν σημήνω τὸν χρόνον ἐς τὸν ἥκειν δεῖ, προθύμως

[7, 170]   ἀποθανεῖν βιαίῳ θανάτῳ. ἀνὰ δὲ χρόνον Κρῆτας, θεοῦ σφι ἐποτρύναντος, πάντας

[7, 208]   ἔκειτο· ἔτυχον δὲ τοῦτον τὸν χρόνον Λακεδαιμόνιοι ἔξω τεταγμένοι. (τοὺς μὲν

[7, 29]   ἐς τὸ παρεὸν οὔτε ἐς χρόνον μεταμελήσει” ~ταῦτα δὲ εἴπας καὶ

[7, 15]   συμβουλίης· (μετὰ μέντοι οὐ πολλὸν χρόνον μετέγνων, ἔγνων δὲ ταῦτα μοι

[7, 13]   οἱ παρηγορεόμενοι ἐκεῖνα ποιέειν οὐδένα χρόνον μευ ἀπέχονται. ἀκούσαντι μέντοι μοι

[7, 73]   ὡς Μακεδόνες λέγουσι, ἐκαλέοντο Βρίγες χρόνον ὅσον Εὐρωπήιοι ἐόντες σύνοικοι ἦσαν

[7, 151]   Ἀργείους δὲ τὸν αὐτὸν τοῦτον χρόνον πέμψαντας καὶ τούτους ἐς Σοῦσα

[7, 134]   οὐκ ἐδύνατο· τοῦτο δ᾽ ἐπὶ χρόνον συχνὸν ἦν σφι. ἀχθομένων δὲ

[7, 59]   ἐν τῷ Δορίσκῳ τοῦτον τὸν χρόνον τῆς στρατιῆς ἀριθμὸν ἐποιέετο. ~ὅσον

[7, 165]   Ἱμέρης ἐπῆγε ὑπ᾽ αὐτὸν τὸν χρόνον τοῦτον Φοινίκων καὶ Λιβύων καὶ

[7, 197]   οἴχοντο ἀποδράντες ἐς ἄλλην χώρην, χρόνου δὲ προϊόντος ὀπίσω κατελθόντες ἢν

[7, 176]   τὸ πλέον αὐτοῦ ἤδη ὑπὸ χρόνου ἔκειτο· τοῖσι δὲ αὖτις ὀρθώσασι

[7, 59]   ὑπὸ Δαρείου ἐξ ἐκείνου τοῦ χρόνου ἐπείτε ἐπὶ Σκύθας ἐστρατεύετο. (ἔδοξε

[7, 119]   τι ἐγίνετο, οἷα ἐκ πολλοῦ χρόνου προειρημένον καὶ περὶ πολλοῦ ποιευμένων·

[7, 49]   τὴν χώρην πλεῦνα ἐν πλέονι χρόνῳ γινομένην λιμὸν τέξεσθαι. ἀνὴρ δὲ

[7, 6]   αὐτὸς τῆς Ἑλλάδος ὕπαρχος εἶναι. χρόνῳ δὲ κατεργάσατό τε καὶ ἀνέπεισε

[7, 137]   Σπάρτην Σπερθίεώ τε καὶ Βούλιος. χρόνῳ δὲ μετέπειτα πολλῷ ἐπηγέρθη κατὰ

[7, 213]   τὴν Πυλαίην συλλεγομένων ἀργύριον ἐπεκηρύχθη. χρόνῳ δὲ ὕστερον, κατῆλθε γὰρ ἐς

[7, 190]   πολλὰ μὲν χρύσεα ποτήρια ὑστέρῳ χρόνῳ ἐκβρασσόμενα ἀνείλετο πολλὰ δὲ ἀργύρεα,

[7, 178]   Δελφοὶ δ᾽ ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ ἐχρηστηριάζοντο τῷ θεῷ ὑπὲρ ἑωυτῶν

[7, 167]   δὲ Ἀμίλκας ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ μένων ἐν τῷ στρατοπέδῳ ἐθύετο

[7, 233]   Λεοντιάδεω· τοῦ τὸν παῖδα Εὐρύμαχον χρόνῳ μετέπειτα ἐφόνευσαν Πλαταιέες στρατηγήσαντα ἀνδρῶν

[7, 7]   Ἀχαιμένεα μέν νυν ἐπιτροπεύοντα Αἰγύπτου χρόνῳ μετέπειτα ἐφόνευσε Ἰνάρως ὁ Ψαμμητίχου

[7, 14]   καὶ πολλὸς ἐγένεο ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ, οὕτω καὶ ταπεινὸς ὀπίσω κατὰ

[7, 33]   Ἀβύδῳ καταντίον· ἔνθα μετὰ ταῦτα, χρόνῳ ὕστερον οὐ πολλῷ, ἐπὶ Ξανθίππου

[7, 170]   ἄλλας οἰκίσαι, τὰς δὴ Ταραντῖνοι χρόνῳ ὕστερον πολλῷ ἐξανιστάντες προσέπταισαν μεγάλως,

[7, 190]   ἐγένετο χρηστή· ὃς πολλὰ μὲν χρύσεα ποτήρια ὑστέρῳ χρόνῳ ἐκβρασσόμενα ἀνείλετο

[7, 112]   τε καὶ ὑψηλόν, ἐν τῷ χρύσεά τε καὶ ἀργύρεα ἔνι μέταλλα,

[7, 119]   ὑποδοχὰς τοῦ στρατοῦ· τοῦτο δὲ χρύσεά τε καὶ ἀργύρεα ποτήριά τε

[7, 41]   ἀντὶ τῶν σαυρωτήρων ῥοιὰς εἶχον χρυσέας καὶ πέριξ συνεκλήιον τοὺς ἄλλους,

[7, 41]   ἀργυρέας ῥοιὰς εἶχον· εἶχον δὲ χρυσέας ῥοιὰς καὶ οἱ ἐς τὴν

[7, 100]   νέα Σιδωνίην ἵζετο ὑπὸ σκηνῇ χρυσέῃ καὶ παρέπλεε παρὰ τὰς πρῴρας

[7, 27]   Δαρεῖον ἐδωρήσατο τῇ πλατανίστῳ τῇ χρυσέῃ καὶ τῇ ἀμπέλῳ· ὃς καὶ

[7, 69]   στέρξας τῶν γυναικῶν Δαρεῖος εἰκὼ χρυσέην σφυρήλατον ἐποιήσατο. ~τῶν μὲν δὴ

[7, 54]   ἐπανέτελλε ὁ ἥλιος, σπένδων ἐκ χρυσέης φιάλης Ξέρξης ἐς τὴν θάλασσαν

[7, 54]   φιάλην ἐς τὸν Ἑλλήσποντον καὶ χρύσεον κρητῆρα καὶ Περσικὸν ξίφος, τὸν

[7, 31]   τὴν κάλλεος εἵνεκα δωρησάμενος κόσμῳ χρυσέῳ καὶ μελεδωνῷ ἀθανάτῳ ἀνδρὶ ἐπιτρέψας

[7, 28]   δύο χιλιάδας ἐούσας μοι ταλάντων, χρυσίου δὲ τετρακοσίας μυριάδας στατήρων Δαρεικῶν

[7, 107]   πῦρ, μετὰ δὲ ταῦτα τὸν χρυσὸν ἅπαντα τὸν ἐκ τοῦ ἄστεος

[7, 83]   ἥ περ εἴρηται, χωρὶς δὲ χρυσόν τε πολλὸν καὶ ἄφθονον ἔχοντες

[7, 10]   λεχθεισέων δὲ ἔστι, ὥσπερ τὸν χρυσὸν τὸν ἀκήρατον αὐτὸν μὲν ἐπ᾽

[7, 10]   διαγινώσκομεν, ἐπεὰν δὲ παρατρίψωμεν ἄλλῳ χρυσῷ, διαγινώσκομεν τὸν ἀμείνω. (ἐγὼ δὲ

[7, 37]   περὶ τὸν Ἄθων, οἵ τε χυτοὶ περὶ τὰ στόματα τῆς διώρυχος,

[7, 176]   ἐσόδῳ ταύτῃ θερμὰ λουτρά, τὰ Χύτρους καλέουσι οἱ ἐπιχώριοι, καὶ βωμὸς

[7, 130]   ἐπεῖναι σφέων ἐπὶ τὴν χώρην, χώματι ἐκ τοῦ αὐλῶνος ἐκβιβάσαντα καὶ

[7, 109]   θάλασσαν. (μετὰ δὲ ταύτας τὰς χώρας ἰὼν τὰς ἠπειρώτιδας πόλις παρήιε,

[7, 108]   στρατῷ ἀλλ᾽ ἐπέλιπε. (ἡ δὲ χώρη αὕτη πάλαι μὲν ἐκαλέετο Γαλλαϊκή,

[7, 123]   Μηκύβερναν Ὄλυνθον. ~ἡ μέν νυν χώρη αὕτη Σιθωνίη καλέεται, ὁ δὲ

[7, 5]   ὡς ἡ Εὐρώπη περικαλλὴς εἴη χώρη, καὶ δένδρεα παντοῖα φέρει τὰ

[7, 133]   τι, πλὴν ὅτι σφέων ἡ χώρη καὶ ἡ πόλις ἐδηιώθη. ἀλλὰ

[7, 73]   ἐς τὴν Ἀσίην ἅμα τῇ χώρῃ καὶ τὸ οὔνομα μετέβαλον ἐς

[7, 123]   Σμίλα Αἴνεια· ἡ δε τουτέων χώρη Κροσσαίη ἔτι καὶ ἐς τόδε

[7, 214]   τὴν ἀτραπὸν Ὀνήτης, εἰ τῇ χώρῃ πολλὰ ὡμιληκὼς εἴη· ἀλλ᾽ Ἐπιάλτης

[7, 130]   γνωσιμαχέοντες καὶ τἆλλα καὶ ὅτι χώρην ἄρα εἶχον εὐαίρετόν τε καὶ

[7, 146]   ἐς τὴν ἂν αὐτοὶ ἐθέλωσι χώρην ἀσινέας. ~ἐπιλέγων δὲ τὸν λόγον

[7, 8]   αἰθέρι ὁμουρέουσαν. (οὐ γὰρ δὴ χώρην γε οὐδεμίαν κατόψεται ἥλιος ὅμουρον

[7, 8]   οἳ Πέλοπος τοῦ Φρυγὸς νέμονται χώρην, γῆν τὴν Περσίδα ἀποδέξομεν τῷ

[7, 139]   ἀνέσχοντο τὸν ἐπιόντα ἐπὶ τὴν χώρην δέξασθαι. ~πέμψαντες γὰρ οἱ Ἀθηναῖοι

[7, 123]   (παραπλέων δὲ καὶ ταύτην τὴν χώρην ἔπλεε ἐς τὸ προειρημένον, παραλαμβάνων

[7, 20]   Κιμμερίους διώκοντες ἐς τὴν Μηδικὴν χώρην ἐσβαλόντες σχεδὸν πάντα τὰ ἄνω

[7, 235]   τριηκοσίας ἀποστείλειας ἐπὶ τὴν Λάκαιναν χώρην. (ἔστι δὲ ἐπ᾽ αὐτῇ νῆσος

[7, 8]   σφέας πάσας ἐγὼ ἅμα ὑμῖν χώρην θήσω, διὰ πάσης διεξελθὼν τῆς

[7, 217]   ὁπλῖται, ῥυόμενοί τε τὴν σφετέρην χώρην καὶ φρουρέοντες τὴν ἀτραπόν. ἡ

[7, 95]   γὰρ προσετέτακτο ἐκ βασιλέος κατὰ χώρην μένουσι φύλακας εἶναι τῶν γεφυρέων)

[7, 10]   Ἀρταφρένεϊ ἐλθοῦσαν ἐς τὴν Ἀττικὴν χώρην μοῦνοι Ἀθηναῖοι διέφθειραν. (οὔκων ἀμφοτέρῃ

[7, 29]   ἐγὼ ἐπείτε ἐξῆλθον τὴν Περσίδα χώρην, οὐδενὶ ἀνδρὶ συνέμιξα ἐς τόδε

[7, 49]   ὡς οὐδενὸς ἐναντιευμένου, λέγω τὴν χώρην πλεῦνα ἐν πλέονι χρόνῳ γινομένην

[7, 8]   μὲν κῦδος τε ἡμῖν προσγινόμενον χώρην τε τῆς νῦν ἐκτήμεθα οὐκ

[7, 143]   οὐδὲ χεῖρας ἀνταείρεσθαι, ἀλλὰ ἐκλιπόντας χώρην τὴν Ἀττικὴν ἄλλην τινὰ οἰκίζειν.

[7, 123]   τὸν Ἄξιον ποταμόν, ὃς οὐρίζει χώρην τὴν Μυγδονίην τε καὶ Βοττιαιίδα,

[7, 176]   ἐσβάλοιεν οἱ Θεσσαλοὶ ἐπὶ τὴν χώρην. (τὸ μέν νυν τεῖχος τὸ

[7, 127]   αὐτοῦ στρατοπεδευόμενος τὴν παρὰ θάλασσαν χώρην τοσήνδε, ἀρξάμενος ἀπὸ Θέρμης πόλιος

[7, 197]   δείσαντες οἴχοντο ἀποδράντες ἐς ἄλλην χώρην, χρόνου δὲ προϊόντος ὀπίσω κατελθόντες

[7, 130]   μοῦνον ἐπεῖναι σφέων ἐπὶ τὴν χώρην, χώματι ἐκ τοῦ αὐλῶνος ἐκβιβάσαντα

[7, 149]   ἡλίου ἀπαλλάσσεσθαι ἐκ τῆς Ἀργείων χώρης, εἰ δὲ μή, περιέψεσθαι ὡς

[7, 183]   οἱ βάρβαροι ἐξανύουσι τῆς Μαγνησίης χώρης ἐπὶ Σηπιάδα τε καὶ τὸν

[7, 188]   ἔπλεε καὶ κατέσχε τῆς Μαγνησίης χώρης ἐς τὸν αἰγιαλὸν τὸν μεταξὺ

[7, 124]   Κρηστωναίων ἀρξάμενος ῥέει διὰ Μυγδονίης χώρης καὶ ἐξιεῖ παρὰ τὸ ἕλος

[7, 110]   δὲ Θρηίκων δι᾽ ὧν τῆς χώρης ὁδὸν ἐποιέετο τοσάδε, Παῖτοι Κίκονες

[7, 197]   παιδὸς ἀπόγονοι, διότι καθαρμὸν τῆς χώρης ποιευμένων Ἀχαιῶν ἐκ θεοπροπίου Ἀθάμαντα

[7, 199]   καὶ εὐρύτατον ἐστὶ πάσης τῆς χώρης ταύτης ἐκ τῶν ὀρέων ἐς

[7, 176]   γε ἐστὶ τὸ στεινότατον τῆς χώρης τῆς ἄλλης, ἀλλ᾽ ἔμπροσθέ τε

[7, 126]   ~εἰσὶ δὲ κατὰ ταῦτα τὰ χωρία καὶ λέοντες πολλοὶ καὶ βόες

[7, 188]   καλέουσι οἱ περὶ ταῦτα τὰ χωρία οἰκημένοι. (ὅσοι μέν νυν αὐτῶν

[7, 201]   νυν ἑκάτεροι ἐν τούτοισι τοῖσι χωρίοισι, ἐπεκράτεε δὲ ὃ μὲν τῶν

[7, 127]   μὲν δὴ ἐν τούτοισι τοῖσι χωρίοισι οἱ βάρβαροι, τῶν δὲ καταλεχθέντων

[7, 9]   πόλεμον προείπωσι, ἐξευρόντες τὸ κάλλιστον χωρίον καὶ λειότατον, ἐς τοῦτο κατιόντες

[7, 89]   τῆς δὲ Συρίης τοῦτο τὸ χωρίον καὶ τὸ μέχρι Αἰγύπτου πᾶν

[7, 123]   ἔχουσι τὸ παρὰ θάλασσαν στεινὸν χωρίον πόλιες Ἴχναι τε καὶ Πέλλα.

[7, 83]   τοιαύτην εἶχον ἥ περ εἴρηται, χωρὶς δὲ χρυσόν τε πολλὸν καὶ

[7, 184]   δὲ ἐπὶ τουτέων τῶν νεῶν, χωρὶς ἑκάστων τῶν ἐπιχωρίων ἐπιβατέων, Περσέων

[7, 36]   ὄνοισι ξυλίνοισι τὰ ὅπλα, οὐκέτι χωρὶς ἑκάτερα τάξαντες, ἀλλὰ δύο μὲν

[7, 83]   εὖ ἐσκευασμένην· σῖτα δέ σφι, χωρὶς τῶν ἄλλων στρατιωτέων, κάμηλοί τε

[7, 83]   ἦσαν στρατηγοὶ τοῦ σύμπαντος πεζοῦ χωρὶς τῶν μυρίων· τῶν δὲ μυρίων

[7, 177]   οἱ Ἕλληνες. ~οἱ μέν νυν χῶροι οὗτοι τοῖσι Ἕλλησι εἶναι ἐφαίνοντο

[7, 175]   κατὰ ἑκατέρους ἐόντα, οἵ τε χῶροι οὕτω ἔχουσι. ~τοῦτο μὲν τὸ

[7, 175]   τὸν πόλεμον καὶ ἐν οἵοισι χώροισι. ἡ νικῶσα δὲ γνώμη ἐγίνετο

[7, 57]   τρέχων ἥξειν ἐς τὸν αὐτὸν χῶρον. ἐγένετο δὲ καὶ ἕτερον αὐτῷ

[7, 88]   ἀπαγαγόντες οἱ οἰκέται ἐς τὸν χῶρον ἐν τῷ περ κατέβαλε τὸν

[7, 60]   τρόπον· συνήγαγόν τε ἐς ἕνα χῶρον μυριάδα ἀνθρώπων, καὶ συννάξαντες ταύτην

[7, 23]   ὤρυσσον δὲ ὧδε δασάμενοι τὸν χῶρον οἱ βάρβαροι κατὰ ἔθνεα· κατὰ

[7, 198]   κάρτα στεινός· περὶ δὲ τὸν χῶρον ὄρεα ὑψηλὰ καὶ ἄβατα περικληίει

[7, 19]   τοῦ στρατοῦ οὕτω ἐπάγερσιν ποιέεται, χῶρον πάντα ἐρευνῶν τῆς ἠπείρου. ~ἀπὸ

[7, 114]   Ἐννέα δὲ ὁδοὺς πυνθανόμενοι τὸν χῶρον τοῦτον καλέεσθαι, τοσούτους ἐν αὐτῷ

[7, 59]   (ἔδοξε ὦν τῷ Ξέρξῃ ὁ χῶρος εἶναι ἐπιτήδεος ἐνδιατάξαι τε καὶ

[7, 193]   ἐπὶ Παγασέων φέροντα. (ἔστι δὲ χῶρος ἐν τῷ κόλπῳ τούτῳ τῆς

[7, 178]   ἐστί, ἐπ᾽ ἧς καὶ ὁ χῶρος οὗτος τὴν ἐπωνυμίην ἔχει, καὶ

[7, 59]   Σέρρειον ἄκρη ὀνομαστή. ὁ δὲ χῶρος οὗτος τὸ παλαιὸν ἦν Κικόνων.

[7, 201]   τῇ διόδῳ. καλέεται δὲ ὁ χῶρος οὗτος ὑπὸ μὲν τῶν πλεόνων

[7, 176]   ἔσοδον, ὡς ἂν χαραδρωθείη ὁ χῶρος, πᾶν μηχανώμενοι ὅκως μή σφι

[7, 198]   δὲ τὸν κόλπον τοῦτον ἐστὶ χῶρος πεδινός, τῇ μὲν εὐρὺς τῇ

[7, 200]   Ἀσωπὸς ἐς θάλασσαν ἐκδιδοῖ, καὶ χῶρος περὶ αὐτὴν εὐρύς, ἐν τῷ

[7, 223]   τε ἐστὶ καὶ βραχύτερος ὁ χῶρος πολλὸν ἤ περ ἡ περίοδός

[7, 184]   ~μέχρι μέν νυν τούτου τοῦ χώρου καὶ Θερμοπυλέων ἀπαθής τε κακῶν

[7, 191]   τὸν λόγον. ὡς ἐκ τοῦ χώρου τούτου ἁρπασθείη ὑπὸ Πηλέος, εἴη

[7, 25]   τὴν Ἑλλάδα· (ἀναπυθόμενος δὲ τοὺς χώρους καταβάλλειν ἐκέλευε ἵνα ἐπιτηδεότατον εἴη,

[7, 102]   τοὺς περὶ ἐκείνους τοὺς Δωρικοὺς χώρους οἰκημένους, ἔρχομαι δὲ λέξων οὐ

[7, 225]   Λεωνίδῃ. (ἐν τούτῳ σφέας τῷ χώρῳ ἀλεξομένους μαχαίρῃσι, τοῖσι αὐτῶν ἐτύγχανον

[7, 211]   αὐτά, ἅτε ἐν στεινοπόρῳ τε χώρῳ μαχόμενοι καὶ δόρασι βραχυτέροισι χρεώμενοι

[7, 193]   ἀφήσειν. ἐπὶ τούτου δὲ τῷ χώρῳ οὔνομα γέγονε Ἀφέται. ἐν τούτῳ

[7, 235]   ἰσθμὸς στεινός· ἐν τούτῳ τῷ χώρῳ πάντων Πελοποννησίων συνομοσάντων ἐπὶ σοὶ

[7, 202]   τὸν Πέρσην ἐν τούτῳ τῷ χώρῳ, Σπαρτιητέων τε τριηκόσιοι ὁπλῖται καὶ

[7, 198]   Ἀχαιίῃ· ἀπὸ δὲ τούτων τῶν χώρων ἤιε ἐς τὴν Μηλίδα παρὰ

Livre, chapitre
[7, 236]	καὶ τρόποισι τοιούτοισι χρεώμενοι Ἕλληνες	χαίρουσι·	τοῦ τε εὐτυχέειν φθονέουσι καὶ
[7, 63]	Ἀσσύριοι ἐκλήθησαν. τούτων δὲ μεταξὺ	Χαλδαῖοι.	Ἦρχε δὲ σφέων Ὀτάσπης ὁ
[7, 103]	δὲ ἔγωγε καὶ ἀνισωθέντας πλήθεϊ	χαλεπῶς	ἂν Ἕλληνας Πέρσῃσι μούνοισι μάχεσθαι.
[7, 123]	καὶ Σίνδον τε πόλιν καὶ	Χαλέστρην	ἐπὶ τὸν Ἄξιον ποταμόν, ὃς
[7, 40]	εἵπετο πεζῇ ἡνίοχος ἐχόμενος τῶν	χαλινῶν·	οὐδεὶς γὰρ δὴ ἐπὶ τοῦτον
[7, 76]	τε καὶ κέρεα προσῆν βοὸς	χάλκεα,	ἐπῆσαν δὲ καὶ λόφοι· τὰς
[7, 84]	κεφαλῇσι εἶχον ἔνιοι αὐτῶν καὶ	χάλκεα	καὶ σιδήρεα ἐξεληλαμένα ποιήματα. ~εἰσὶ
[7, 85]	δὲ οὐ νομίζουσι ἔχειν οὔτε	χάλκεα	οὔτε σιδήρεα ἔξω ἐγχειριδίων, χρέωνται
[7, 76]	ἐπὶ δὲ τῇσι κεφαλῇσι κράνεα	χάλκεα·	πρὸς δὲ τοῖσι κράνεσι ὦτά
[7, 63]	περὶ μὲν τῇσι κεφαλῇσι εἶχον	χάλκεά	τε κράνεα καὶ πεπλεγμένα τρόπον
[7, 183]	ἀπὸ τοῦ Ἀρτεμισίου μετορμίζοντο ἐς	Χαλκίδα,	φυλάξοντες μὲν τὸν Εὔριπον, λείποντες
[7, 189]	εἶναι, ναυλοχέοντες τῆς Εὐβοίης ἐν	Χαλκίδι	ὡς ἔμαθον αὐξόμενον τὸν χειμῶνα
[7, 185]	Ἐορδοὶ καὶ Βοττιαῖοι καὶ τὸ	Χαλκιδικὸν	γένος καὶ Βρύγοι καὶ Πίερες
[7, 176]	ἐπὶ τὴν ἔσοδον, ὡς ἂν	χαραδρωθείη	ὁ χῶρος, πᾶν μηχανώμενοι ὅκως
[7, 8]	δ᾽ ἄν μοι τάδε ποιέοντες	χαρίζοισθε·	ἐπεὰν ὑμῖν σημήνω τὸν χρόνον
[7, 178]	δεινῶς καταρρωδέουσι τὸν βάρβαρον ἐξαγγείλαντες	χάριν	ἀθάνατον κατέθεντο. μετὰ δὲ ταῦτα
[7, 120]	τε παροιχομένων ἔχειν σφι μεγάλην	χάριν,	ὅτι βασιλεὺς Ξέρξης οὐ δὶς
[7, 30]	ἐν τῇ Λύκος ποταμὸς ἐς	χάσμα	γῆς ἐσβάλλων ἀφανίζεται, ἔπειτα διὰ
[7, 124]	Παιονικῆς καὶ Κρηστωνικῆς ἐπὶ ποταμὸν	Χείδωρον,	ὃς ἐκ Κρηστωναίων ἀρξάμενος ῥέει
[7, 127]	τούτων ποταμῶν ἐκ Κρηστωναίων ῥέων	Χείδωρος	μοῦνος οὐκ ἀντέχρησε τῇ στρατιῇ
[7, 37]	διῶρυξ παντελέως πεποιημένη ἀγγέλλετο, ἐνθαῦτα	χειμερίσας	ἅμα τῶ ἔαρι παρεσκευασμένος ὁ
[7, 34]	δὴ ἐζευγμένου τοῦ πόρου ἐπιγενόμενος	χειμὼν	μέγας συνέκοψέ τε ἐκεῖνα πάντα
[7, 192]	δευτέρῃ ἡμέρῃ ἀπ᾽ ἧς ὁ	χειμὼν	ὁ πρῶτος ἐγένετο, ἐσήμαινον πάντα
[7, 188]	τῆς θαλάσσης ζεσάσης ἐπέπεσέ σφι	χειμών	τε μέγας καὶ πολλὸς ἄνεμος
[7, 188]	ὅρμου, οἳ δ᾽ ἔφθησαν τὸν	χειμῶνα	ἀνασπάσαντες τὰς νέας, καὶ αὐτοί
[7, 189]	Χαλκίδι ὡς ἔμαθον αὐξόμενον τὸν	χειμῶνα	ἢ καὶ πρὸ τούτου, ἐθύοντό
[7, 170]	Ἰηπυγίην γενέσθαι πλέοντας, ὑπολαβόντα σφέας	χειμῶνα	μέγαν ἐκβαλεῖν ἐς τὴν γῆν·
[7, 195]	δὲ σφέων τὰς ἕνδεκα τῷ	χειμῶνι	τῷ γενομένῳ κατὰ Σηπιάδα, μιῇ
[7, 49]	ὡς ἐγὼ εἰκάζω, ὅστις ἐγειρομένου	χειμῶνος	δεξάμενός σευ τοῦτο τὸ ναυτικὸν
[7, 188]	Κασθαναίην ἐξεβράσσοντο· ἦν τε τοῦ	χειμῶνος	χρῆμα ἀφόρητον. ~λέγεται δὲ λόγος
[7, 157]	γὰρ γενομένη πᾶσα ἡ Ἑλλὰς	χεὶρ	μεγάλη συνάγεται, καὶ ἀξιόμαχοι γινόμεθα
[7, 42]	Ἴδην δὲ λαβὼν ἐς ἀριστερὴν	χεῖρα	ἤιε ἐς τὴν Ἰλιάδα γῆν.
[7, 212]	οὐκ οἵους τε ἔσεσθαι ἔτι	χεῖρας	ἀνταείρασθαι συνέβαλλον. (οἱ δὲ Ἕλληνες
[7, 143]	τὸ δὲ σύμπαν εἰπεῖν οὐδὲ	χεῖρας	ἀνταείρεσθαι, ἀλλὰ ἐκλιπόντας χώρην τὴν
[7, 209]	ἀνθρώπων τὸ σὲ βασιλεῦ ὑπομενέει	χεῖρας	ἀνταειρόμενον· νῦν γὰρ πρὸς βασιληίην
[7, 8]	Αἰγύπτου ἅλωσιν ὡς ἔμελλε ἐς	χεῖρας	ἄξεσθαι τὸ στράτευμα τὸ ἐπὶ
[7, 16]	καὶ τὸ κάρτα εἴχομεν μετὰ	χεῖρας.	(εἰ δὲ ἄρα μή ἐστι
[7, 101]	τόδε φράσον, εἰ Ἕλληνες ὑπομενέουσι	χεῖρας	ἐμοὶ ἀνταειρόμενοι. οὐ γάρ, ὡς
[7, 233]	ἐπὶ τὸν κολωνόν, ἀποσχισθέντες τούτων	χεῖράς	τε προέτεινον καὶ ἤισαν ἆσσον
[7, 20]	πέμπτῳ δὲ ἔτεϊ ἀνομένῳ ἐστρατηλάτεε	χειρὶ	μεγάλῃ πλήθεος. (στόλων γὰρ τῶν
[7, 61]	περὶ δὲ τὸ σῶμα κιθῶνας	χειριδωτοὺς	ποικίλους, λεπίδος σιδηρέης ὄψιν ἰχθυοειδέος,
[7, 110]	τε καὶ Ἑλληνίδας ἐξ εὐωνύμου	χειρὸς	ἀπέργων παρεξήιε· ἔθνεα δὲ Θρηίκων
[7, 115]	τὸν ἐπὶ Ποσιδηίου ἐξ ἀριστερῆς	χειρὸς	ἔχων ἤιε διὰ Συλέος πεδίου
[7, 112]	τὴν ὁδὸν ἐποιέετο, ἐκ δεξιῆς	χειρὸς	τὸ Πάγγαιον ὄρος ἀπέργων, ἐὸν
[7, 78]	δὲ καὶ Μοσσυνοίκους Ἀρταΰκτης ὁ	Χεράσμιος,	ὃς Σηστὸν τὴν ἐν Ἑλλησπόντῳ
[7, 140]	οὔτε πόδες νέατοι οὔτ᾽ ὦν	χέρες,	οὔτε τι μέσσης λείπεται, ἀλλ᾽
[7, 119]	τὰ κάλλιστα, ἔτρεφόν τε ὄρνιθας	χερσαίους	καὶ λιμναίους ἔν τε οἰκήμασι
[7, 5]	ταῦτα πρήσσοις τά περ ἐν	χερσὶ	ἔχεις· ἡμερώσας δὲ Αἴγυπτον τὴν
[7, 225]	αὐτῶν ἐτύγχανον ἔτι περιεοῦσαι, καὶ	χερσὶ	καὶ στόμασι κατέχωσαν οἱ βάρβαροι
[7, 47]	μεμνώμεθα χρηστὰ ἔχοντες πρήγματα ἐν	χερσί,	φράσον δέ μοι τόδε· εἴ
[7, 98]	καὶ Κύπριοι Γόργος τε ὁ	Χέρσιος	καὶ Τιμῶναξ ὁ Τιμαγόρεω, καὶ
[7, 22]	ἐς τὴν ἤπειρον τὸ ὄρος,	χερσονησοειδές	τε ἐστὶ καὶ ἰσθμὸς ὡς
[7, 58]	ἐποιέετο τὴν ὁδὸν διὰ τῆς	Χερσονήσου,	ἐν δεξιῇ μὲν ἔχων τὸν
[7, 22]	Ἄθων. ἐν γὰρ Ἐλαιοῦντι τῆς	Χερσονήσου	ὅρμεον τριήρεες· ἐνθεῦτεν δὲ ὁρμώμενοι
[7, 33]	τὴν Εὐρώπην. ἔστι δὲ τῆς	Χερσονήσου	τῆς ἐν Ἑλλησπόντῳ, Σηστοῦ τε
[7, 89]	περὶ μὲν τῇσι κεφαλῇσι κράνεα	χηλευτά,	ἀσπίδας δὲ κοίλας, τὰς ἴτυς
[7, 153]	οἱ ἀπόγονοι γενόμενοι ἱροφάνται τῶν	χθονίων	θεῶν διετέλεον ἐόντες, Τηλίνεω ἑνός
[7, 184]	καὶ εἴκοσι μυριάδας καὶ πρὸς	χιλιάδα	τε καὶ τετρακοσίους, ὡς ἀνὰ
[7, 28]	εὗρον λογιζόμενος ἀργυρίου μὲν δύο	χιλιάδας	ἐούσας μοι ταλάντων, χρυσίου δὲ
[7, 29]	παρ᾽ ἐμεωυτοῦ δοὺς τὰς ἑπτὰ	χιλιάδας,	ἵνα μή τοι ἐπιδεέες ἔωσι
[7, 186]	καὶ εἴκοσι καὶ ὀκτὼ καὶ	χιλιάδας	τρεῖς καὶ ἑκατοντάδας δύο καὶ
[7, 184]	ἐὸν πεντήκοντα μυριάδες καὶ μία,	χιλιάδες	δὲ ἔπεισι ἐπὶ ταύτῃσι ἑπτὰ
[7, 184]	τριήκοντα καὶ μία, καὶ πρὸς	χιλιάδες	ἑπτὰ καὶ ἑκατοντάδες ἓξ καὶ
[7, 228]	τῇδε τριηκοσίαις ἐμάχοντο ἐκ Πελοποννάσου	χιλιάδες	τέτορες. (ταῦτα μὲν δὴ τοῖσι
[7, 29]	ἔωσι αἱ τετρακόσιαι μυριάδες ἑπτὰ	χιλιάδων,	ἀλλὰ ᾖ τοι ἀπαρτιλογίη ὑπ᾽
[7, 28]	μυριάδας στατήρων Δαρεικῶν ἐπιδεούσας ἑπτὰ	χιλιάδων.	(καὶ τούτοισί σε ἐγὼ δωρέομαι,
[7, 103]	ἢ χίλιοι, ἐόντων ἐκείνων πέντε	χιλιάδων.	(ὑπὸ μὲν γὰρ ἑνὸς ἀρχόμενοι
[7, 89]	ἐγένετο ἑπτὰ καὶ διηκόσιαι καὶ	χίλιαι,	παρείχοντο δὲ αὐτὰς οἵδε, Φοίνικες
[7, 81]	καὶ ἐξαριθμήσαντες οὗτοι ἦσαν καὶ	χιλιάρχας	τε καὶ μυριάρχας ἀποδέξαντες, ἑκατοντάρχας
[7, 43]	Ἀθηναίῃ τῇ Ἰλιάδι ἔθυσε βοῦς	χιλίας,	χοὰς δὲ οἱ Μάγοι τοῖσι
[7, 184]	ἐουσέων ἑπτὰ καὶ διηκοσιέων καὶ	χιλιέων,	τὸν μὲν ἀρχαῖον ἑκάστων τῶν
[7, 41]	ἔχοντες, μετὰ δὲ ἵππος ἄλλη	χιλίη	ἐκ Περσέων ἀπολελεγμένη, μετὰ δὲ
[7, 203]	οἱ Ὀπούντιοι πανστρατιῇ καὶ Φωκέων	χίλιοι.	αὐτοὶ γὰρ σφέας οἱ Ἕλληνες
[7, 40]	βασιλέι. (προηγεῦντο μὲν δὴ ἱππόται	χίλιοι,	ἐκ Περσέων πάντων ἀπολελεγμένοι· μετὰ
[7, 103]	περὶ ἕνα ἕκαστον γινόμεθα ἢ	χίλιοι,	ἐόντων ἐκείνων πέντε χιλιάδων. (ὑπὸ
[7, 55]	αἰχμοφόροι καὶ οἱ ἱππόται οἱ	χίλιοι,	ἐπὶ δὲ τούτοισι ὁ ἄλλος
[7, 103]	τῷ οἰκότι· κῶς ἂν δυναίατο	χίλιοι	ἢ καὶ μύριοι ἢ καὶ
[7, 202]	ὁπλῖται καὶ Τεγεητέων καὶ Μαντινέων	χίλιοι,	ἡμίσεες ἑκατέρων, ἐξ Ὀρχομενοῦ τε
[7, 40]	πάντων ἀπολελεγμένοι· μετὰ δὲ αἰχμοφόροι	χίλιοι	καὶ οὗτοι ἐκ πάντων ἀπολελεγμένοι,
[7, 41]	οἱ ἄριστοί τε καὶ γενναιότατοι	χίλιοι,	κατὰ νόμον τὰς λόγχας ἔχοντες,
[7, 41]	οὗτος πεζὸς ἦν· (καὶ τούτων	χίλιοι	μὲν ἐπὶ τοῖσι δόρασι ἀντὶ
[7, 217]	καὶ πρότερόν μοι εἴρηται, Φωκέων	χίλιοι	ὁπλῖται, ῥυόμενοί τε τὴν σφετέρην
[7, 102]	ἤν τε γὰρ τύχωσι ἐξεστρατευμένοι	χίλιοι,	οὗτοι μαχήσονταί τοι, ἤν τε
[7, 202]	καὶ ἐκ τῆς λοιπῆς Ἀρκαδίης	χίλιοι·	τοσοῦτοι μὲν Ἀρκάδων, ἀπὸ δὲ
[7, 103]	Δημάρητε, οἷον ἐφθέγξαο ἔπος, ἄνδρας	χιλίους	στρατιῇ τοσῇδε μαχήσεσθαι. ἄγε εἰπέ
[7, 235]	τῇ οὔνομα ἐστὶ Κύθηρα, τὴν	Χίλων	ἀνὴρ παρ᾽ ἡμῖν σοφώτατος γενόμενος
[7, 111]	ὑψηλά, ἴδῃσί τε παντοίῃσι καὶ	χιόνι	συνηρεφέα, καὶ εἰσὶ τὰ πολέμια
[7, 43]	τῇ Ἰλιάδι ἔθυσε βοῦς χιλίας,	χοὰς	δὲ οἱ Μάγοι τοῖσι ἥρωσι
[7, 187]	τοσαύτῃσι. (εὑρίσκω γὰρ συμβαλλόμενος, εἰ	χοίνικα	πυρῶν ἕκαστος τῆς ἡμέρης ἐλάμβανε
[7, 170]	Ρηγίνων, οἳ ὑπὸ Μικύθου τοῦ	Χοίρου	ἀναγκαζόμενοι τῶν ἀστῶν καὶ ἀπικόμενοι
[7, 66]	ὁ Ὑδάρνεος. ~Πάρθοι δὲ καὶ	Χοράσμιοι	καὶ Σόγδοι τε καὶ Γανδάριοι
[7, 66]	ἦρχον οἵδε. Πάρθων μὲν καὶ	Χορασμίων	Ἀρτάβαζος ὁ Φαρνάκεος, Σόγδων δὲ
[7, 23]	δὲ παρεδίδοσαν τὸν αἰεὶ ἐξορυσσόμενον	χοῦν	ἄλλοισι κατύπερθε ἑστεῶσι ἐπὶ βάθρων,
[7, 141]	ταῦτα δὲ λέγουσι ἡ πρόμαντις	χρᾷ	δεύτερα τάδε. (οὐ δύναται Παλλὰς
[7, 140]	ἐς τὸ μέγαρον ἐσελθόντες ἵζοντο,	χρᾷ	ἡ Πυθίη, τῇ οὔνομα ἦν
[7, 220]	δέ σφι ἐν ἔπεσι ἑξαμέτροισι	χρᾷ	λέγοντα ὧδε. (ὑμῖν δ᾽ ὦ
[7, 18]	τὰ ἐκ τοῦ θεοῦ πεμπόμενα,	χρᾶσθαι	δὲ κέλευε τοῖσι ἐκ σέο
[7, 16]	οὐ περιορᾶν φύσι τῇ ἑωυτῆς	χρᾶσθαι.	(ἐμὲ δὲ ἀκούσαντα πρὸς σεῦ
[7, 10]	ἑλέσθαι, ἀλλὰ δεῖ τῇ εἰρημένῃ	χρᾶσθαι,	λεχθεισέων δὲ ἔστι, ὥσπερ τὸν
[7, 177]	ἐπιλογισθέντες ὅτι οὔτε πλήθεϊ ἕξουσι	χρᾶσθαι	οἱ βάρβαροι οὔτε ἵππῳ, ταύτῃ
[7, 141]	ἱκετηρίην λαβοῦσι δεύτερα αὖτις ἐλθόντας	χρᾶσθαι	τῷ χρηστηρίῳ ὡς ἱκέτας. (πειθομένοισι
[7, 209]	δὲ εἶπε ὦ βασιλεῦ, ἐμοὶ	χρᾶσθαι	ὡς ἀνδρὶ ψεύστῃ, ἢν μὴ
[7, 17]	παραυτίκα νῦν καταπροΐξεαι ἀποτρέπων τὸ	χρεὸν	γενέσθαι. Ξέρξην δὲ τὰ δεῖ
[7, 6]	τόν τε Ἑλλήσποντον ὡς ζευχθῆναι	χρεὸν	εἴη ὑπ᾽ ἀνδρὸς Πέρσεω, τήν
[7, 160]	θέλω. καὶ ἢ τούτοισι ὑμέας	χρεόν	ἐστι ἀρέσκεσθαι ἢ ἀπιέναι συμμάχων
[7, 13]	ἔπεα ἐς ἄνδρα πρεσβύτερον ἢ	χρεόν·	νῦν μέντοι συγγνοὺς χρήσομαι τῇ
[7, 71]	ἤισαν ἔχοντες, ἀκοντίοισι δὲ ἐπικαύτοισι	χρεώμενοι,	ἄρχοντα δὲ παρείχοντο Μασσάγην τὸν
[7, 50]	ὁμοίῃσι καὶ σύ, ἢ μὴ	χρεώμενοι	γνώμῃσι τοιαύτῃσι ἄλλους συμβούλους εἶχον
[7, 236]	γὰρ δὴ καὶ τρόποισι τοιούτοισι	χρεώμενοι	Ἕλληνες χαίρουσι· τοῦ τε εὐτυχέειν
[7, 211]	χώρῳ μαχόμενοι καὶ δόρασι βραχυτέροισι	χρεώμενοι	ἤ περ οἱ Ἕλληνες, καὶ
[7, 220]	ὑπὸ τῆς Πυθίης τοῖσι Σπαρτιήτῃσι	χρεωμένοισι	περὶ τοῦ πολέμου τούτου αὐτίκα
[7, 104]	βασιλεῦ, ἀρχῆθεν ἠπιστάμην ὅτι ἀληθείῃ	χρεώμενος	οὐ φίλα τοι ἐρέω· σὺ
[7, 6]	ἐξήλασέ μιν ὁ Ἵππαρχος, πρότερον	χρεώμενος	τὰ μάλιστα. τότε δὲ συναναβὰς
[7, 134]	σφι. ἀχθομένων δὲ καὶ συμφορῇ	χρεωμένων	Λακεδαιμονίων, ἁλίης τε πολλάκις συλλεγομένης
[7, 167]	Καρχηδονίων ὅδε λόγος λεγόμενος, οἰκότι	χρεωμένων,	ὡς οἱ μὲν βάρβαροι τοῖσι
[7, 85]	χάλκεα οὔτε σιδήρεα ἔξω ἐγχειριδίων,	χρέωνται	δὲ σειρῇσι πεπλεγμένῃσι ἐξ ἱμάντων·
[7, 111]	τοῦ ἱροῦ, πρόμαντις δὲ ἡ	χρέωσα	κατά περ ἐν Δελφοῖσι, καὶ
[7, 172]	ἕτοιμοι εἰμὲν συμφυλάσσειν, πέμπειν δὲ	χρὴ	καὶ ὑμέας στρατιὴν πολλήν, ὡς,
[7, 52]	γυναῖκας καὶ χρήματα οὐδ᾽ ἐπιλέγεσθαι	χρὴ	νεώτερόν τι ποιήσειν. οὕτω μηδὲ
[7, 214]	πιστός. (τοῦτο μὲν γὰρ τῷδε	χρὴ	σταθμώσασθαι, ὅτι οἱ τῶν Ἑλλήνων
[7, 11]	στρατεύσονται ἐπὶ τὴν ἡμετέρην, εἰ	χρὴ	σταθμώσασθαι τοῖσι ὑπαργμένοισι ἐξ ἐκείνων,
[7, 50]	εἰδέναι δὲ ἄνθρωπον ἐόντα κῶς	χρὴ	τὸ βέβαιον; δοκέω μὲν οὐδαμῶς.
[7, 53]	ὦ Πέρσαι, τῶνδ᾽ ἐγὼ ὑμέων	χρηίζων	συνέλεξα, ἄνδρας τε γενέσθαι ἀγαθοὺς
[7, 38]	Ξέρξην ἔλεγε τάδε. ὦ δέσποτα,	χρηίσας	ἄν τι σεῦ βουλοίμην τυχεῖν,
[7, 38]	δὲ πᾶν μᾶλλον δοκέων μιν	χρηίσειν	ἢ τὸ ἐδεήθη, ἔφη τε
[7, 188]	ἐξεβράσσοντο· ἦν τε τοῦ χειμῶνος	χρῆμα	ἀφόρητον. ~λέγεται δὲ λόγος ὡς
[7, 49]	μὲν ἀρρωδέοι, πᾶν ἐπιλεγόμενος πείσεσθαι	χρῆμα,	ἐν δὲ τῷ ἔργῳ θρασὺς
[7, 50]	δεινῶν πάσχειν μᾶλλον ἢ πᾶν	χρῆμα	προδειμαίνοντα μηδαμὰ μηδὲν παθεῖν. (εἰ
[7, 194]	βασιληίων δικαστέων. ὁ Σανδώκης ἐπὶ	χρήμασι	ἄδικον δίκην ἐδίκασε. (ἀνακρεμασθέντος ὦν
[7, 134]	φύσι τε γεγονότες εὖ καὶ	χρήμασι	ἀνήκοντες ἐς τὰ πρῶτα, ἐθελονταὶ
[7, 164]	τὴν Σικελίην ἀπὸ πάντα τὰ	χρήματα	ἄγων. ~λέγεται δὲ καὶ τάδε
[7, 163]	ὁ βάρβαρος νικᾷ, τά τε	χρήματα	αὐτῷ διδόναι καὶ γῆν τε
[7, 27]	ἐὼν ἀνδρῶν Πύθιος καὶ κόσα	χρήματα	ἐκτημένος ἐπαγγέλλοιτο ταῦτα. οἳ δὲ
[7, 28]	τοι δοῦναι ἐς τὸν πόλεμον	χρήματα	ἐξεμάνθανον, καὶ εὗρον λογιζόμενος ἀργυρίου
[7, 29]	τὸν πόλεμον ἐμοὶ ἠθέλησε συμβαλέσθαι	χρήματα,	ἔξω σεῦ. σὺ δὲ καὶ
[7, 29]	μεγάλως στρατὸν τὸν ἐμὸν καὶ	χρήματα	μεγάλα ἐπαγγέλλεαι. (σοὶ ὦν ἐγὼ
[7, 28]	εἴρετο Πύθιον ὁκόσα οἱ εἴη	χρήματα.	ὁ δὲ εἶπε ὦ βασιλεῦ,
[7, 52]	καταλιπόντας τέκνα καὶ γυναῖκας καὶ	χρήματα	οὐδ᾽ ἐπιλέγεσθαι χρὴ νεώτερόν τι
[7, 190]	Περσέων εὗρε, ἄλλα τε ἄφατα	χρήματα	περιεβάλετο. ἀλλ᾽ ὃ μὲν τἆλλα
[7, 163]	ἄνδρα Κῷον ἐς Δελφούς, ἔχοντα	χρήματα	πολλὰ καὶ φιλίους λόγους, καραδοκήσοντα
[7, 165]	Ἕλλησι ἀποπέμπειν ἐς Δελφοὺς τὰ	χρήματα.	~πρὸς δὲ καὶ τάδε λέγουσι,
[7, 27]	τὸν πόλεμον παρέχειν. (ἐπαγγελλομένου δὲ	χρήματα	Πυθίου, εἴρετο Ξέρξης Περσέων τοὺς
[7, 27]	ξεινίοισι μεγίστοισι καὶ αὐτὸν Ξέρξην,	χρήματά	τε ἐπαγγέλλετο βουλόμενος ἐς τὸν
[7, 163]	Ἑλλήνων ἄγγελοι τοιαῦτα τῷ Γέλωνι	χρηματισάμενοι	ἀπέπλεον· Γέλων δὲ πρὸς ταῦτα
[7, 9]	κοίην πλήθεος συστροφήν; κοίην δὲ	χρημάτων	δύναμιν; τῶν ἐπιστάμεθα μὲν τὴν
[7, 38]	αὐτοῦ τε ἐμεῦ καὶ τῶν	χρημάτων	ἦ μελεδωνός· τοὺς δὲ τέσσερας
[7, 144]	καιρὸν ἠρίστευσε, ὅτε Ἀθηναίοισι γενομένων	χρημάτων	μεγάλων ἐν τῷ κοινῷ, τὰ
[7, 145]	ἐδόκεε βουλευομένοισι αὐτοῖσι πρῶτον μὲν	χρημάτων	πάντων καταλλάσσεσθαι τάς τε ἔχθρας
[7, 144]	ταύτης παυσαμένους νέας τούτων τῶν	χρημάτων	ποιήσασθαι διηκοσίας ἐς τὸν πόλεμον,
[7, 190]	οὐκ ἐλάσσονας, ἄνδρας τε ἀναριθμήτους	χρημάτων	τε πλῆθος ἄφθονον. ὥστε Ἀμεινοκλέι
[7, 164]	τούτων ἐλίπετο. κρατήσας γὰρ μεγάλων	χρημάτων	τῶν οἱ Γέλων ἐπετράπετο, παρεὸν
[7, 9]	ἐξώλεες γὰρ δὴ γίνονται· (τοὺς	χρῆν	ἐόντας ὁμογλώσσους κήρυξί τε διαχρεωμένους
[7, 39]	παιδός, ἐὼν ἐμὸς δοῦλος, τὸν	χρῆν	πανοικίῃ αὐτῇ τῇ γυναικὶ συνέπεσθαι
[7, 9]	ἔδεε πολεμέειν πρὸς ἀλλήλους, ἐξευρίσκειν	χρῆν	τῇ ἑκάτεροι εἰσὶ δυσχειρωτότατοι καὶ
[7, 142]	σφίσι τὸν θεὸν τὴν ἀκρόπολιν	χρῆσαι	περιέσεσθαι. ἡ γὰρ ἀκρόπολις τὸ
[7, 148]	σαώσει. ταῦτα μὲν τὴν Πυθίην	χρῆσαι	πρότερον· μετὰ δὲ ὡς ἐλθεῖν
[7, 229]	παρεὸν αὐτοῖσι ἀμφοτέροισι κοινῷ λόγῳ	χρησαμένοισι	ἢ ἀποσωθῆναι ὁμοῦ ἐς Σπάρτην,
[7, 3]	τὴν ἔκδεξιν τῆς βασιληίης γίνεσθαι.	(χρησαμένου	δὲ Ξέρξεω τῇ Δημαρήτου ὑποθήκῃ,
[7, 101]	ἡδονῇ; ὁ δέ μιν ἀληθείῃ	χρήσασθαι	ἐκέλευε, φὰς οὐδέν οἱ ἀηδέστερον
[7, 211]	Ἕλληνες, καὶ οὐκ ἔχοντες πλήθεϊ	χρήσασθαι.	(Λακεδαιμόνιοι δὲ ἐμάχοντο ἀξίως λόγου,
[7, 8]	δεῖ, προθύμως πάντα τινὰ ὑμέων	χρήσει	παρεῖναι. ὃς ἂν δὲ ἔχων
[7, 213]	~ἀπορέοντος δὲ βασιλέος ὅ τι	χρήσηται	τῷ παρεόντι πρήγματι, Ἐπιάλτης ὁ
[7, 178]	βουλομένοισι εἶναι ἐλευθέροισι ἐξήγγειλαν τὰ	χρησθέντα	αὐτοῖσι, καί σφι δεινῶς καταρρωδέουσι
[7, 143]	ἂν οὕτω μιν δοκέειν ἠπίως	χρησθῆναι,	ἀλλὰ ὧδε ὦ σχετλίη Σαλαμίς”
[7, 236]	διασπάσεις, οὔτε σὺ ἔσεαι ἐκείνοισι	χρήσιμος	οὔτε ἐκεῖνοι σοί. (τὰ σεωτοῦ
[7, 16]	σφάλλουσι, κατά περ τὴν πάντων	χρησιμωτάτην	ἀνθρώποισι θάλασσαν πνεύματα φασὶ ἀνέμων
[7, 174]	πρήγμασι ἐφαίνοντο βασιλέι ἄνδρες ἐόντες	χρησιμώτατοι.	~οἱ δὲ Ἕλληνες ἐπείτε ἀπίκατο
[7, 142]	ξύλινον τεῖχος εἶναι· οἱ γὰρ	χρησμολόγοι	ταύτῃ ταῦτα ἐλάμβανον, ὡς ἀμφὶ
[7, 6]	οἱ· (ἔχοντες Ὀνομάκριτον ἄνδρα Ἀθηναῖον,	χρησμολόγον	τε καὶ διαθέτην χρησμῶν τῶν
[7, 143]	οὐκ ἔφη πᾶν ὀρθῶς τοὺς	χρησμολόγους	συμβάλλεσθαι, λέγων τοιάδε· εἰ ἐς
[7, 143]	εἶναι μᾶλλον ἢ τὰ τῶν	χρησμολόγων,	οἳ οὐκ ἔων ναυμαχίην ἀρτέεσθαι,
[7, 6]	Ἑρμιονέος ἐμποιέων ἐς τὰ Μουσαίου	χρησμόν,	ὡς αἱ ἐπὶ Λήμνῳ ἐπικείμεναι
[7, 6]	ἔλασιν ἐξηγεόμενος. (οὗτός τε δὴ	χρησμῳδέων	προσεφέρετο καὶ οἵ τε Πεισιστρατίδαι
[7, 6]	αὐτοῦ σεμνοὺς λόγους, κατέλεγε τῶν	χρησμῶν·	εἰ μέν τι ἐνέοι σφάλμα
[7, 6]	Ἀθηναῖον, χρησμολόγον τε καὶ διαθέτην	χρησμῶν	τῶν Μουσαίου, ἀναβεβήκεσαν, τὴν ἔχθρην
[7, 13]	ἢ χρεόν· νῦν μέντοι συγγνοὺς	χρήσομαι	τῇ ἐκείνου γνώμῃ. (ὡς ὦν
[7, 16]	δὲ τούτου τῇ παρεούσῃ γνώμῃ	χρήσομαι”	~τοσαῦτα εἴπας Ἀρτάβανος, ἐλπίζων Ξέρξην
[7, 8]	ὑμῖν τιθείς, παραδεξάμενός τε αὐτῷ	χρήσομαι.	ὡς γὰρ ἐγὼ πυνθάνομαι τῶν
[7, 141]	τοῖσι Ἀθηναίοισι καὶ λέγουσι ὦναξ,	χρῆσον	ἡμῖν ἄμεινόν τι περὶ τῆς
[7, 173]	δὲ οὗτοί σφι ταῦτα συνεβούλευον,	χρηστὰ	γὰρ ἐδόκεον συμβουλεύειν καί σφι
[7, 16]	τε εὖ καὶ τῷ λέγοντι	χρηστὰ	ἐθέλειν πείθεσθαι· τά σε καὶ
[7, 47]	εἶναι, παυσώμεθα, μηδὲ κακῶν μεμνώμεθα	χρηστὰ	ἔχοντες πρήγματα ἐν χερσί, φράσον
[7, 39]	ἀνθρώπων οἰκέει ὁ θυμός, ὃς	χρηστὰ	μὲν ἀκούσας τέρψιος ἐμπιπλεῖ τὸ
[7, 39]	ἀκούσας ἀνοιδέει. (ὅτε μέν νυν	χρηστὰ	ποιήσας ἕτερα τοιαῦτα ἐπηγγέλλεο, εὐεργεσίῃσι
[7, 157]	πρήγματι τελευτὴ ὡς τὸ ἐπίπαν	χρηστὴ	ἐθέλει ἐπιγίνεσθαι” ~οἳ μὲν ταῦτα
[7, 215]	τόσου δὴ κατεδέδεκτο ἐοῦσα οὐδὲν	χρηστὴ	Μηλιεῦσι. ~ἔχει δὲ ὧδε ἡ
[7, 190]	μεγάλως ἡ ναυηγίη αὕτη ἐγένετο	χρηστή·	ὃς πολλὰ μὲν χρύσεα ποτήρια
[7, 145]	τοῖσι βουλομένοισι. ~τὰ μὲν δὴ	χρηστήρια	ταῦτα τοῖσι Ἀθηναίοισι ἐγεγόνεε. συλλεγομένων
[7, 139]	γε θεοὺς ἀνωσάμενοι. (οὐδὲ σφέας	χρηστήρια	φοβερὰ ἐλθόντα ἐκ Δελφῶν καὶ
[7, 140]	οἱ Ἀθηναῖοι ἐς Δελφοὺς θεοπρόπους	χρηστηριάζεσθαι	ἦσαν ἕτοιμοι· καί σφι ποιήσασι
[7, 144]	(ἔδοξέ τέ σφι μετὰ τὸ	χρηστήριον	βουλευομένοισι ἐπιόντα ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα
[7, 179]	~Δελφοὶ μὲν δὴ κατὰ τὸ	χρηστήριον	ἔτι καὶ νῦν τοὺς ἀνέμους
[7, 76]	τούτοισι τοῖσι ἀνδράσι Ἄρεος ἐστὶ	χρηστήριον.	~Καβηλέες δὲ οἱ Μηίονες, Λασόνιοι
[7, 143]	πολεμίους τῷ θεῷ εἰρῆσθαι τὸ	χρηστήριον	συλλαμβάνοντι κατὰ τὸ ὀρθόν, ἀλλ᾽
[7, 239]	καὶ οὕτω δὴ ἐς τὸ	χρηστήριον	τὸ ἐς Δελφοὺς ἀπέπεμψαν, ἔνθα
[7, 149]	σπονδὰς γενέσθαι τριηκοντοέτιδας καίπερ τὸ	χρηστήριον	φοβεόμενοι, ἵνα δή σφι οἱ
[7, 149]	ὑποκρίνασθαι, καίπερ ἀπαγορεύοντός σφι τοῦ	χρηστηρίου	μὴ ποιέεσθαι τὴν πρὸς τοὺς
[7, 189]	θεοπροπίου ἐπεκαλέσαντο, ἐλθόντος σφι ἄλλου	χρηστηρίου	τὸν γαμβρὸν ἐπίκουρον καλέσασθαι. Βορέης
[7, 141]	δεύτερα αὖτις ἐλθόντας χρᾶσθαι τῷ	χρηστηρίῳ	ὡς ἱκέτας. (πειθομένοισι δὲ ταῦτα
[7, 15]	εἴπας ἐς σὲ μάταια ἔπεα	χρηστῆς	εἵνεκα συμβουλίης· (μετὰ μέντοι οὐ
[7, 9]	ταύτῃ πειρᾶν. τρόπῳ τοίνυν οὐ	χρηστῷ	Ἕλληνες διαχρεώμενοι, ἐμέο ἐλάσαντος μέχρι
[7, 101]	ὑπολαβὼν ἔφη βασιλεῦ, κότερα ἀληθείῃ	χρήσωμαι	πρὸς σὲ ἢ ἡδονῇ; ὁ
[7, 153]	καὶ Ἀντιφήμου οὐκ ἐλείφθη. (ἀνὰ	χρόνον	δὲ αὐτοῦ οἱ ἀπόγονοι γενόμενοι
[7, 154]	Ἱπποκράτεος. (μετὰ δὲ οὐ πολλὸν	χρόνον	δι᾽ ἀρετὴν ἀπεδέχθη πάσης τῆς
[7, 94]	Ἕλληνες. Ἴωνες δὲ ὅσον μὲν	χρόνον	ἐν Πελοποννήσῳ οἴκεον τὴν νῦν
[7, 56]	ἐν ἑπτὰ εὐφρόνῃσι, ἐλινύσας οὐδένα	χρόνον.	(ἐνθαῦτα λέγεται, Ξέρξεω ἤδη διαβεβηκότος
[7, 10]	παραυτίκα δοκέοντα εἶναι, ἀλλ᾽ ἀνὰ	χρόνον	ἐξεύροι τις ἄν. (σοὶ μὲν
[7, 223]	ἡλίου ἀνατείλαντος σπονδὰς ἐποιήσατο, ἐπισχὼν	χρόνον	ἐς ἀγορῆς κου μάλιστα πληθώρην
[7, 8]	χαρίζοισθε· ἐπεὰν ὑμῖν σημήνω τὸν	χρόνον	ἐς τὸν ἥκειν δεῖ, προθύμως
[7, 170]	ἀποθανεῖν βιαίῳ θανάτῳ. ἀνὰ δὲ	χρόνον	Κρῆτας, θεοῦ σφι ἐποτρύναντος, πάντας
[7, 208]	ἔκειτο· ἔτυχον δὲ τοῦτον τὸν	χρόνον	Λακεδαιμόνιοι ἔξω τεταγμένοι. (τοὺς μὲν
[7, 29]	ἐς τὸ παρεὸν οὔτε ἐς	χρόνον	μεταμελήσει” ~ταῦτα δὲ εἴπας καὶ
[7, 15]	συμβουλίης· (μετὰ μέντοι οὐ πολλὸν	χρόνον	μετέγνων, ἔγνων δὲ ταῦτα μοι
[7, 13]	οἱ παρηγορεόμενοι ἐκεῖνα ποιέειν οὐδένα	χρόνον	μευ ἀπέχονται. ἀκούσαντι μέντοι μοι
[7, 73]	ὡς Μακεδόνες λέγουσι, ἐκαλέοντο Βρίγες	χρόνον	ὅσον Εὐρωπήιοι ἐόντες σύνοικοι ἦσαν
[7, 151]	Ἀργείους δὲ τὸν αὐτὸν τοῦτον	χρόνον	πέμψαντας καὶ τούτους ἐς Σοῦσα
[7, 134]	οὐκ ἐδύνατο· τοῦτο δ᾽ ἐπὶ	χρόνον	συχνὸν ἦν σφι. ἀχθομένων δὲ
[7, 59]	ἐν τῷ Δορίσκῳ τοῦτον τὸν	χρόνον	τῆς στρατιῆς ἀριθμὸν ἐποιέετο. ~ὅσον
[7, 165]	Ἱμέρης ἐπῆγε ὑπ᾽ αὐτὸν τὸν	χρόνον	τοῦτον Φοινίκων καὶ Λιβύων καὶ
[7, 197]	οἴχοντο ἀποδράντες ἐς ἄλλην χώρην,	χρόνου	δὲ προϊόντος ὀπίσω κατελθόντες ἢν
[7, 176]	τὸ πλέον αὐτοῦ ἤδη ὑπὸ	χρόνου	ἔκειτο· τοῖσι δὲ αὖτις ὀρθώσασι
[7, 59]	ὑπὸ Δαρείου ἐξ ἐκείνου τοῦ	χρόνου	ἐπείτε ἐπὶ Σκύθας ἐστρατεύετο. (ἔδοξε
[7, 119]	τι ἐγίνετο, οἷα ἐκ πολλοῦ	χρόνου	προειρημένον καὶ περὶ πολλοῦ ποιευμένων·
[7, 49]	τὴν χώρην πλεῦνα ἐν πλέονι	χρόνῳ	γινομένην λιμὸν τέξεσθαι. ἀνὴρ δὲ
[7, 6]	αὐτὸς τῆς Ἑλλάδος ὕπαρχος εἶναι.	χρόνῳ	δὲ κατεργάσατό τε καὶ ἀνέπεισε
[7, 137]	Σπάρτην Σπερθίεώ τε καὶ Βούλιος.	χρόνῳ	δὲ μετέπειτα πολλῷ ἐπηγέρθη κατὰ
[7, 213]	τὴν Πυλαίην συλλεγομένων ἀργύριον ἐπεκηρύχθη.	χρόνῳ	δὲ ὕστερον, κατῆλθε γὰρ ἐς
[7, 190]	πολλὰ μὲν χρύσεα ποτήρια ὑστέρῳ	χρόνῳ	ἐκβρασσόμενα ἀνείλετο πολλὰ δὲ ἀργύρεα,
[7, 178]	Δελφοὶ δ᾽ ἐν τούτῳ τῷ	χρόνῳ	ἐχρηστηριάζοντο τῷ θεῷ ὑπὲρ ἑωυτῶν
[7, 167]	δὲ Ἀμίλκας ἐν τούτῳ τῷ	χρόνῳ	μένων ἐν τῷ στρατοπέδῳ ἐθύετο
[7, 233]	Λεοντιάδεω· τοῦ τὸν παῖδα Εὐρύμαχον	χρόνῳ	μετέπειτα ἐφόνευσαν Πλαταιέες στρατηγήσαντα ἀνδρῶν
[7, 7]	Ἀχαιμένεα μέν νυν ἐπιτροπεύοντα Αἰγύπτου	χρόνῳ	μετέπειτα ἐφόνευσε Ἰνάρως ὁ Ψαμμητίχου
[7, 14]	καὶ πολλὸς ἐγένεο ἐν ὀλίγῳ	χρόνῳ,	οὕτω καὶ ταπεινὸς ὀπίσω κατὰ
[7, 33]	Ἀβύδῳ καταντίον· ἔνθα μετὰ ταῦτα,	χρόνῳ	ὕστερον οὐ πολλῷ, ἐπὶ Ξανθίππου
[7, 170]	ἄλλας οἰκίσαι, τὰς δὴ Ταραντῖνοι	χρόνῳ	ὕστερον πολλῷ ἐξανιστάντες προσέπταισαν μεγάλως,
[7, 190]	ἐγένετο χρηστή· ὃς πολλὰ μὲν	χρύσεα	ποτήρια ὑστέρῳ χρόνῳ ἐκβρασσόμενα ἀνείλετο
[7, 112]	τε καὶ ὑψηλόν, ἐν τῷ	χρύσεά	τε καὶ ἀργύρεα ἔνι μέταλλα,
[7, 119]	ὑποδοχὰς τοῦ στρατοῦ· τοῦτο δὲ	χρύσεά	τε καὶ ἀργύρεα ποτήριά τε
[7, 41]	ἀντὶ τῶν σαυρωτήρων ῥοιὰς εἶχον	χρυσέας	καὶ πέριξ συνεκλήιον τοὺς ἄλλους,
[7, 41]	ἀργυρέας ῥοιὰς εἶχον· εἶχον δὲ	χρυσέας	ῥοιὰς καὶ οἱ ἐς τὴν
[7, 100]	νέα Σιδωνίην ἵζετο ὑπὸ σκηνῇ	χρυσέῃ	καὶ παρέπλεε παρὰ τὰς πρῴρας
[7, 27]	Δαρεῖον ἐδωρήσατο τῇ πλατανίστῳ τῇ	χρυσέῃ	καὶ τῇ ἀμπέλῳ· ὃς καὶ
[7, 69]	στέρξας τῶν γυναικῶν Δαρεῖος εἰκὼ	χρυσέην	σφυρήλατον ἐποιήσατο. ~τῶν μὲν δὴ
[7, 54]	ἐπανέτελλε ὁ ἥλιος, σπένδων ἐκ	χρυσέης	φιάλης Ξέρξης ἐς τὴν θάλασσαν
[7, 54]	φιάλην ἐς τὸν Ἑλλήσποντον καὶ	χρύσεον	κρητῆρα καὶ Περσικὸν ξίφος, τὸν
[7, 31]	τὴν κάλλεος εἵνεκα δωρησάμενος κόσμῳ	χρυσέῳ	καὶ μελεδωνῷ ἀθανάτῳ ἀνδρὶ ἐπιτρέψας
[7, 28]	δύο χιλιάδας ἐούσας μοι ταλάντων,	χρυσίου	δὲ τετρακοσίας μυριάδας στατήρων Δαρεικῶν
[7, 107]	πῦρ, μετὰ δὲ ταῦτα τὸν	χρυσὸν	ἅπαντα τὸν ἐκ τοῦ ἄστεος
[7, 83]	ἥ περ εἴρηται, χωρὶς δὲ	χρυσόν	τε πολλὸν καὶ ἄφθονον ἔχοντες
[7, 10]	λεχθεισέων δὲ ἔστι, ὥσπερ τὸν	χρυσὸν	τὸν ἀκήρατον αὐτὸν μὲν ἐπ᾽
[7, 10]	διαγινώσκομεν, ἐπεὰν δὲ παρατρίψωμεν ἄλλῳ	χρυσῷ,	διαγινώσκομεν τὸν ἀμείνω. (ἐγὼ δὲ
[7, 37]	περὶ τὸν Ἄθων, οἵ τε	χυτοὶ	περὶ τὰ στόματα τῆς διώρυχος,
[7, 176]	ἐσόδῳ ταύτῃ θερμὰ λουτρά, τὰ	Χύτρους	καλέουσι οἱ ἐπιχώριοι, καὶ βωμὸς
[7, 130]	ἐπεῖναι σφέων ἐπὶ τὴν χώρην,	χώματι	ἐκ τοῦ αὐλῶνος ἐκβιβάσαντα καὶ
[7, 109]	θάλασσαν. (μετὰ δὲ ταύτας τὰς	χώρας	ἰὼν τὰς ἠπειρώτιδας πόλις παρήιε,
[7, 108]	στρατῷ ἀλλ᾽ ἐπέλιπε. (ἡ δὲ	χώρη	αὕτη πάλαι μὲν ἐκαλέετο Γαλλαϊκή,
[7, 123]	Μηκύβερναν Ὄλυνθον. ~ἡ μέν νυν	χώρη	αὕτη Σιθωνίη καλέεται, ὁ δὲ
[7, 5]	ὡς ἡ Εὐρώπη περικαλλὴς εἴη	χώρη,	καὶ δένδρεα παντοῖα φέρει τὰ
[7, 133]	τι, πλὴν ὅτι σφέων ἡ	χώρη	καὶ ἡ πόλις ἐδηιώθη. ἀλλὰ
[7, 73]	ἐς τὴν Ἀσίην ἅμα τῇ	χώρῃ	καὶ τὸ οὔνομα μετέβαλον ἐς
[7, 123]	Σμίλα Αἴνεια· ἡ δε τουτέων	χώρη	Κροσσαίη ἔτι καὶ ἐς τόδε
[7, 214]	τὴν ἀτραπὸν Ὀνήτης, εἰ τῇ	χώρῃ	πολλὰ ὡμιληκὼς εἴη· ἀλλ᾽ Ἐπιάλτης
[7, 130]	γνωσιμαχέοντες καὶ τἆλλα καὶ ὅτι	χώρην	ἄρα εἶχον εὐαίρετόν τε καὶ
[7, 146]	ἐς τὴν ἂν αὐτοὶ ἐθέλωσι	χώρην	ἀσινέας. ~ἐπιλέγων δὲ τὸν λόγον
[7, 8]	αἰθέρι ὁμουρέουσαν. (οὐ γὰρ δὴ	χώρην	γε οὐδεμίαν κατόψεται ἥλιος ὅμουρον
[7, 8]	οἳ Πέλοπος τοῦ Φρυγὸς νέμονται	χώρην,	γῆν τὴν Περσίδα ἀποδέξομεν τῷ
[7, 139]	ἀνέσχοντο τὸν ἐπιόντα ἐπὶ τὴν	χώρην	δέξασθαι. ~πέμψαντες γὰρ οἱ Ἀθηναῖοι
[7, 123]	(παραπλέων δὲ καὶ ταύτην τὴν	χώρην	ἔπλεε ἐς τὸ προειρημένον, παραλαμβάνων
[7, 20]	Κιμμερίους διώκοντες ἐς τὴν Μηδικὴν	χώρην	ἐσβαλόντες σχεδὸν πάντα τὰ ἄνω
[7, 235]	τριηκοσίας ἀποστείλειας ἐπὶ τὴν Λάκαιναν	χώρην.	(ἔστι δὲ ἐπ᾽ αὐτῇ νῆσος
[7, 8]	σφέας πάσας ἐγὼ ἅμα ὑμῖν	χώρην	θήσω, διὰ πάσης διεξελθὼν τῆς
[7, 217]	ὁπλῖται, ῥυόμενοί τε τὴν σφετέρην	χώρην	καὶ φρουρέοντες τὴν ἀτραπόν. ἡ
[7, 95]	γὰρ προσετέτακτο ἐκ βασιλέος κατὰ	χώρην	μένουσι φύλακας εἶναι τῶν γεφυρέων)
[7, 10]	Ἀρταφρένεϊ ἐλθοῦσαν ἐς τὴν Ἀττικὴν	χώρην	μοῦνοι Ἀθηναῖοι διέφθειραν. (οὔκων ἀμφοτέρῃ
[7, 29]	ἐγὼ ἐπείτε ἐξῆλθον τὴν Περσίδα	χώρην,	οὐδενὶ ἀνδρὶ συνέμιξα ἐς τόδε
[7, 49]	ὡς οὐδενὸς ἐναντιευμένου, λέγω τὴν	χώρην	πλεῦνα ἐν πλέονι χρόνῳ γινομένην
[7, 8]	μὲν κῦδος τε ἡμῖν προσγινόμενον	χώρην	τε τῆς νῦν ἐκτήμεθα οὐκ
[7, 143]	οὐδὲ χεῖρας ἀνταείρεσθαι, ἀλλὰ ἐκλιπόντας	χώρην	τὴν Ἀττικὴν ἄλλην τινὰ οἰκίζειν.
[7, 123]	τὸν Ἄξιον ποταμόν, ὃς οὐρίζει	χώρην	τὴν Μυγδονίην τε καὶ Βοττιαιίδα,
[7, 176]	ἐσβάλοιεν οἱ Θεσσαλοὶ ἐπὶ τὴν	χώρην.	(τὸ μέν νυν τεῖχος τὸ
[7, 127]	αὐτοῦ στρατοπεδευόμενος τὴν παρὰ θάλασσαν	χώρην	τοσήνδε, ἀρξάμενος ἀπὸ Θέρμης πόλιος
[7, 197]	δείσαντες οἴχοντο ἀποδράντες ἐς ἄλλην	χώρην,	χρόνου δὲ προϊόντος ὀπίσω κατελθόντες
[7, 130]	μοῦνον ἐπεῖναι σφέων ἐπὶ τὴν	χώρην,	χώματι ἐκ τοῦ αὐλῶνος ἐκβιβάσαντα
[7, 149]	ἡλίου ἀπαλλάσσεσθαι ἐκ τῆς Ἀργείων	χώρης,	εἰ δὲ μή, περιέψεσθαι ὡς
[7, 183]	οἱ βάρβαροι ἐξανύουσι τῆς Μαγνησίης	χώρης	ἐπὶ Σηπιάδα τε καὶ τὸν
[7, 188]	ἔπλεε καὶ κατέσχε τῆς Μαγνησίης	χώρης	ἐς τὸν αἰγιαλὸν τὸν μεταξὺ
[7, 124]	Κρηστωναίων ἀρξάμενος ῥέει διὰ Μυγδονίης	χώρης	καὶ ἐξιεῖ παρὰ τὸ ἕλος
[7, 110]	δὲ Θρηίκων δι᾽ ὧν τῆς	χώρης	ὁδὸν ἐποιέετο τοσάδε, Παῖτοι Κίκονες
[7, 197]	παιδὸς ἀπόγονοι, διότι καθαρμὸν τῆς	χώρης	ποιευμένων Ἀχαιῶν ἐκ θεοπροπίου Ἀθάμαντα
[7, 199]	καὶ εὐρύτατον ἐστὶ πάσης τῆς	χώρης	ταύτης ἐκ τῶν ὀρέων ἐς
[7, 176]	γε ἐστὶ τὸ στεινότατον τῆς	χώρης	τῆς ἄλλης, ἀλλ᾽ ἔμπροσθέ τε
[7, 126]	~εἰσὶ δὲ κατὰ ταῦτα τὰ	χωρία	καὶ λέοντες πολλοὶ καὶ βόες
[7, 188]	καλέουσι οἱ περὶ ταῦτα τὰ	χωρία	οἰκημένοι. (ὅσοι μέν νυν αὐτῶν
[7, 201]	νυν ἑκάτεροι ἐν τούτοισι τοῖσι	χωρίοισι,	ἐπεκράτεε δὲ ὃ μὲν τῶν
[7, 127]	μὲν δὴ ἐν τούτοισι τοῖσι	χωρίοισι	οἱ βάρβαροι, τῶν δὲ καταλεχθέντων
[7, 9]	πόλεμον προείπωσι, ἐξευρόντες τὸ κάλλιστον	χωρίον	καὶ λειότατον, ἐς τοῦτο κατιόντες
[7, 89]	τῆς δὲ Συρίης τοῦτο τὸ	χωρίον	καὶ τὸ μέχρι Αἰγύπτου πᾶν
[7, 123]	ἔχουσι τὸ παρὰ θάλασσαν στεινὸν	χωρίον	πόλιες Ἴχναι τε καὶ Πέλλα.
[7, 83]	τοιαύτην εἶχον ἥ περ εἴρηται,	χωρὶς	δὲ χρυσόν τε πολλὸν καὶ
[7, 184]	δὲ ἐπὶ τουτέων τῶν νεῶν,	χωρὶς	ἑκάστων τῶν ἐπιχωρίων ἐπιβατέων, Περσέων
[7, 36]	ὄνοισι ξυλίνοισι τὰ ὅπλα, οὐκέτι	χωρὶς	ἑκάτερα τάξαντες, ἀλλὰ δύο μὲν
[7, 83]	εὖ ἐσκευασμένην· σῖτα δέ σφι,	χωρὶς	τῶν ἄλλων στρατιωτέων, κάμηλοί τε
[7, 83]	ἦσαν στρατηγοὶ τοῦ σύμπαντος πεζοῦ	χωρὶς	τῶν μυρίων· τῶν δὲ μυρίων
[7, 177]	οἱ Ἕλληνες. ~οἱ μέν νυν	χῶροι	οὗτοι τοῖσι Ἕλλησι εἶναι ἐφαίνοντο
[7, 175]	κατὰ ἑκατέρους ἐόντα, οἵ τε	χῶροι	οὕτω ἔχουσι. ~τοῦτο μὲν τὸ
[7, 175]	τὸν πόλεμον καὶ ἐν οἵοισι	χώροισι.	ἡ νικῶσα δὲ γνώμη ἐγίνετο
[7, 57]	τρέχων ἥξειν ἐς τὸν αὐτὸν	χῶρον.	ἐγένετο δὲ καὶ ἕτερον αὐτῷ
[7, 88]	ἀπαγαγόντες οἱ οἰκέται ἐς τὸν	χῶρον	ἐν τῷ περ κατέβαλε τὸν
[7, 60]	τρόπον· συνήγαγόν τε ἐς ἕνα	χῶρον	μυριάδα ἀνθρώπων, καὶ συννάξαντες ταύτην
[7, 23]	ὤρυσσον δὲ ὧδε δασάμενοι τὸν	χῶρον	οἱ βάρβαροι κατὰ ἔθνεα· κατὰ
[7, 198]	κάρτα στεινός· περὶ δὲ τὸν	χῶρον	ὄρεα ὑψηλὰ καὶ ἄβατα περικληίει
[7, 19]	τοῦ στρατοῦ οὕτω ἐπάγερσιν ποιέεται,	χῶρον	πάντα ἐρευνῶν τῆς ἠπείρου. ~ἀπὸ
[7, 114]	Ἐννέα δὲ ὁδοὺς πυνθανόμενοι τὸν	χῶρον	τοῦτον καλέεσθαι, τοσούτους ἐν αὐτῷ
[7, 59]	(ἔδοξε ὦν τῷ Ξέρξῃ ὁ	χῶρος	εἶναι ἐπιτήδεος ἐνδιατάξαι τε καὶ
[7, 193]	ἐπὶ Παγασέων φέροντα. (ἔστι δὲ	χῶρος	ἐν τῷ κόλπῳ τούτῳ τῆς
[7, 178]	ἐστί, ἐπ᾽ ἧς καὶ ὁ	χῶρος	οὗτος τὴν ἐπωνυμίην ἔχει, καὶ
[7, 59]	Σέρρειον ἄκρη ὀνομαστή. ὁ δὲ	χῶρος	οὗτος τὸ παλαιὸν ἦν Κικόνων.
[7, 201]	τῇ διόδῳ. καλέεται δὲ ὁ	χῶρος	οὗτος ὑπὸ μὲν τῶν πλεόνων
[7, 176]	ἔσοδον, ὡς ἂν χαραδρωθείη ὁ	χῶρος,	πᾶν μηχανώμενοι ὅκως μή σφι
[7, 198]	δὲ τὸν κόλπον τοῦτον ἐστὶ	χῶρος	πεδινός, τῇ μὲν εὐρὺς τῇ
[7, 200]	Ἀσωπὸς ἐς θάλασσαν ἐκδιδοῖ, καὶ	χῶρος	περὶ αὐτὴν εὐρύς, ἐν τῷ
[7, 223]	τε ἐστὶ καὶ βραχύτερος ὁ	χῶρος	πολλὸν ἤ περ ἡ περίοδός
[7, 184]	~μέχρι μέν νυν τούτου τοῦ	χώρου	καὶ Θερμοπυλέων ἀπαθής τε κακῶν
[7, 191]	τὸν λόγον. ὡς ἐκ τοῦ	χώρου	τούτου ἁρπασθείη ὑπὸ Πηλέος, εἴη
[7, 25]	τὴν Ἑλλάδα· (ἀναπυθόμενος δὲ τοὺς	χώρους	καταβάλλειν ἐκέλευε ἵνα ἐπιτηδεότατον εἴη,
[7, 102]	τοὺς περὶ ἐκείνους τοὺς Δωρικοὺς	χώρους	οἰκημένους, ἔρχομαι δὲ λέξων οὐ
[7, 225]	Λεωνίδῃ. (ἐν τούτῳ σφέας τῷ	χώρῳ	ἀλεξομένους μαχαίρῃσι, τοῖσι αὐτῶν ἐτύγχανον
[7, 211]	αὐτά, ἅτε ἐν στεινοπόρῳ τε	χώρῳ	μαχόμενοι καὶ δόρασι βραχυτέροισι χρεώμενοι
[7, 193]	ἀφήσειν. ἐπὶ τούτου δὲ τῷ	χώρῳ	οὔνομα γέγονε Ἀφέται. ἐν τούτῳ
[7, 235]	ἰσθμὸς στεινός· ἐν τούτῳ τῷ	χώρῳ	πάντων Πελοποννησίων συνομοσάντων ἐπὶ σοὶ
[7, 202]	τὸν Πέρσην ἐν τούτῳ τῷ	χώρῳ,	Σπαρτιητέων τε τριηκόσιοι ὁπλῖται καὶ
[7, 198]	Ἀχαιίῃ· ἀπὸ δὲ τούτων τῶν	χώρων	ἤιε ἐς τὴν Μηλίδα παρὰ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 11/01/2006