Livre, chapitre
[7, 49]	ταῦτα ἐστὶ γῆ τε καὶ	θάλασσα.	(οὔτε γὰρ τῆς θαλάσσης ἐστὶ
[7, 203]	προσδόκιμοι πᾶσαν εἶεν ἡμέρην, ἡ	θάλασσά	τέ σφι εἴη ἐν φυλακῇ
[7, 176]	πρὸς τὴν ἠῶ τῆς ὁδοῦ	θάλασσα	ὑποδέκεται καὶ τενάγεα. ἔστι δὲ
[7, 54]	μαστιγώσαντι καὶ ἀντὶ τούτων τὴν	θάλασσαν	ἐδωρέετο. ~ὡς δὲ ταῦτά οἱ
[7, 198]	ποταμὸς ῥέων ἐξ Ἐνιήνων ἐς	θάλασσαν	ἐκδιδοῖ. ἀπὸ δὲ τούτου διὰ
[7, 200]	δὴ παραρρέων ὁ Ἀσωπὸς ἐς	θάλασσαν	ἐκδιδοῖ, καὶ χῶρος περὶ αὐτὴν
[7, 35]	ἁλμυρῷ ποταμῷ“ (τήν τε δὴ	θάλασσαν	ἐνετέλλετο τούτοισι ζημιοῦν καὶ τῶν
[7, 100]	ἐπεποίητο, τῶν νεῶν κατελκυσθεισέων ἐς	θάλασσαν,	ἐνθαῦτα ὁ Ξέρξης μετεκβὰς ἐκ
[7, 128]	ποταμὸν ἐστὶ παρατρέψαντα ἑτέρῃ ἐς	θάλασσαν	ἐξαγαγεῖν. ~τὴν δὲ Θεσσαλίην λόγος
[7, 177]	Θερμοπύλας πεζῇ, ἄλλοι δὲ κατὰ	θάλασσαν	ἐπ᾽ Ἀρτεμίσιον. ~οἱ μὲν δὴ
[7, 10]	κατὰ γῆν ἢ καὶ κατὰ	θάλασσαν	ἑσσωθῆναι, ἢ καὶ κατ᾽ ἀμφότερα·
[7, 54]	χρυσέης φιάλης Ξέρξης ἐς τὴν	θάλασσαν	εὔχετο πρὸς τὸν ἥλιον μηδεμίαν
[7, 115]	πρότερον κατέλεξα, τοὺς μὲν παρὰ	θάλασσαν	ἔχων οἰκημένους ἐκ νηυσὶ στρατευομένους,
[7, 160]	δὲ ὑμῖν ἡδονὴ τοῦ κατὰ	θάλασσαν	ἡγεμονεύειν, τοῦ πεζοῦ ἐγὼ θέλω.
[7, 121]	στρατόν, μίαν αὐτέων ἔταξε παρὰ	θάλασσαν	ἰέναι ὁμοῦ τῷ ναυτικῷ· (ταύτης
[7, 223]	δὴ ἐσέπιπτον αὐτῶν ἐς τὴν	θάλασσαν	καὶ διεφθείροντο, πολλῷ δ᾽ ἔτι
[7, 199]	ταύτης ἐκ τῶν ὀρέων ἐς	θάλασσαν,	κατ᾽ ἃ Τρηχὶς πεπόλισται· δισχίλιά
[7, 28]	γὰρ τάχιστά σε ἐπυθόμην ἐπὶ	θάλασσαν	καταβαίνοντα τὴν Ἑλληνίδα, βουλόμενός τοι
[7, 22]	μέγα τε καὶ ὀνομαστόν, ἐς	θάλασσαν	κατῆκον, οἰκημένον ὑπὸ ἀνθρώπων. τῇ
[7, 33]	καὶ Μαδύτου, ἀκτὴ παχέα ἐς	θάλασσαν	κατήκουσα Ἀβύδῳ καταντίον· ἔνθα μετὰ
[7, 130]	οὐκ ἔστι ἄλλη ἐξήλυσις ἐς	θάλασσαν	κατήκουσα, ἀλλ᾽ ἥδε αὐτή· ὄρεσι
[7, 110]	Σάτραι. τούτων οἱ μὲν παρὰ	θάλασσαν	κατοικημένοι ἐν τῇσι νηυσὶ εἵποντο·
[7, 109]	ποταμὸν δὲ Νέστον ῥέοντα ἐς	θάλασσαν.	(μετὰ δὲ ταύτας τὰς χώρας
[7, 139]	βασιλέι. εἰ τοίνυν κατὰ τὴν	θάλασσαν	μηδεὶς ἠντιοῦτο Ξέρξῃ, κατά γε
[7, 139]	σφέας αὐτοὺς Ξέρξῃ, κατὰ τὴν	θάλασσαν	οὐδαμοὶ ἂν ἐπειρῶντο ἀντιούμενοι βασιλέι.
[7, 173]	ἐβουλεύσαντο ἐς Θεσσαλίην πέμπειν κατὰ	θάλασσαν	πεζὸν στρατὸν φυλάξοντα τὴν ἐσβολήν.
[7, 16]	περ τὴν πάντων χρησιμωτάτην ἀνθρώποισι	θάλασσαν	πνεύματα φασὶ ἀνέμων ἐμπίπτοντα οὐ
[7, 129]	τούτου στεινοῦ ἔκροον ἔχουσι ἐς	θάλασσαν,	προσυμμίσγοντες τὸ ὕδωρ πάντες ἐς
[7, 123]	Βοττιαιίδα, τῆς ἔχουσι τὸ παρὰ	θάλασσαν	στεινὸν χωρίον πόλιες Ἴχναι τε
[7, 10]	ἀμείνονας ἢ Σκύθας, οἳ κατὰ	θάλασσάν	τε ἄριστοι καὶ κατὰ γῆν
[7, 22]	ἐκ θαλάσσης τῆς Ἀκανθίων ἐπὶ	θάλασσαν	τὴν ἀντίον Τορώνης. (ἐν δὲ
[7, 89]	τῆς Συρίης οἰκέουσι τὸ παρὰ	θάλασσαν·	τῆς δὲ Συρίης τοῦτο τὸ
[7, 130]	εἰ ἔστι ἄλλη ἔξοδος ἐς	θάλασσαν	τῷ Πηνειῷ, ἐξεπιστάμενοι ἀτρεκέως εἶπον
[7, 36]	μὴ φοβέηται τὰ ὑποζύγια τὴν	θάλασσαν	ὑπερορῶντα καὶ οἱ ἵπποι. ~ὡς
[7, 127]	στρατὸς αὐτοῦ στρατοπεδευόμενος τὴν παρὰ	θάλασσαν	χώρην τοσήνδε, ἀρξάμενος ἀπὸ Θέρμης
[7, 89]	αὐτοὶ λέγουσι, ἐπὶ τῇ Ἐρυθρῇ	θαλάσσῃ,	ἐνθεῦτεν δὲ ὑπερβάντες τῆς Συρίης
[7, 24]	διειρύσαι, ὀρύσσειν ἐκέλευε διώρυχα τῇ	θαλάσσῃ	εὖρος ὡς δύο τριήρεας πλέειν
[7, 6]	ἐπικείμεναι νῆσοι ἀφανιζοίατο κατὰ τῆς	θαλάσσης.	(διὸ ἐξήλασέ μιν ὁ Ἵππαρχος,
[7, 198]	ἐς τὴν Μηλίδα παρὰ κόλπον	θαλάσσης,	ἐν τῷ ἄμπωτίς τε καὶ
[7, 80]	ἔθνεα τὰ ἐκ τῆς Ἐρυθρῆς	θαλάσσης	ἑπόμενα, νήσων δὲ ἐν τῇσι
[7, 49]	καὶ θάλασσα. (οὔτε γὰρ τῆς	θαλάσσης	ἐστὶ λιμὴν τοσοῦτος οὐδαμόθι, ὡς
[7, 188]	αἰθρίης τε καὶ νηνεμίης τῆς	θαλάσσης	ζεσάσης ἐπέπεσέ σφι χειμών τε
[7, 235]	ἔφη εἶναι Σπαρτιήτῃσι κατὰ τῆς	θαλάσσης	καταδεδυκέναι μᾶλλον ἢ ὑπερέχειν, αἰεί
[7, 139]	ἂν ἦν, βασιλέος ἐπικρατέοντος τῆς	θαλάσσης.	(νῦν δὲ Ἀθηναίους ἄν τις
[7, 115]	νηυσὶ στρατευομένους, τοὺς δ᾽ ὑπὲρ	θαλάσσης	πεζῇ ἑπομένους. (τὴν δὲ ὁδὸν
[7, 22]	καὶ κολωνοὶ οὐ μεγάλοι ἐκ	θαλάσσης	τῆς Ἀκανθίων ἐπὶ θάλασσαν τὴν
[7, 144]	τὸ τότε τὴν Ἑλλάδα, ἀναγκάσας	θαλασσίους	γενέσθαι Ἀθηναίους. αἳ δὲ ἐς
[7, 19]	ἐδόκεε ὁ Ξέρξης ἐστεφανῶσθαι ἐλαίης	θαλλῷ,	ἀπὸ δὲ τῆς ἐλαίης τοὺς
[7, 194]	τῆς Αἰολίδος ὕπαρχος Σανδώκης ὁ	Θαμασίου	τὸν δὴ πρότερον τούτων βασιλεὺς
[7, 169]	συνεξεπρήξαντο αὐτῷ τὸν ἐν Καμικῷ	θάνατον	γενόμενον, ὑμεῖς δὲ ἐκείνοισι τὴν
[7, 223]	ἐπιστάμενοι τὸν μέλλοντα σφίσι ἔσεσθαι	θάνατον	ἐκ τῶν περιιόντων τὸ ὄρος,
[7, 219]	μέλλοντα ἔσεσθαι ἅμα ἠοῖ σφι	θάνατον,	ἐπὶ δὲ καὶ αὐτόμολοι ἦσαν
[7, 7]	δευτέρῳ μὲν ἔτεϊ μετὰ τὸν	θάνατον	τὸν Δαρείου πρῶτα στρατηίην ποιέεται
[7, 46]	τὸν βίον. (οὕτω ὁ μὲν	θάνατος	μοχθηρῆς ἐούσης τῆς ζόης καταφυγὴ
[7, 146]	ἀπολεόμενοι. (καὶ τοῖσι μὲν κατεκέκριτο	θάνατος,	Ξέρξης δὲ ὡς ἐπύθετο ταῦτα,
[7, 170]	νῦν Σικελίην καλευμένην ἀποθανεῖν βιαίῳ	θανάτῳ.	ἀνὰ δὲ χρόνον Κρῆτας, θεοῦ
[7, 83]	αὐτῶν ἐξέλιπε τὸν ἀριθμὸν ἢ	θανάτῳ	βιηθεὶς ἢ νούσῳ, ἄλλος ἀνὴρ
[7, 223]	Λεωνίδην Ἕλληνες, ὡς τὴν ἐπὶ	θανάτῳ	ἔξοδον ποιεύμενοι, ἤδη πολλῶ μᾶλλον
[7, 50]	οὐδαμὰ οὐδέν· κρέσσον δὲ πάντα	θαρσέοντα	ἥμισυ τῶν δεινῶν πάσχειν μᾶλλον
[7, 38]	δὲ ἐπείτε ταῦτα ἤκουσε, ἔλεγε	θαρσήσας	τάδε. ὦ δέσποτα, τυγχάνουσί μοι
[7, 138]	καὶ ὕδωρ τῷ Πέρσῃ εἶχον	θάρσος	ὡς οὐδὲν πεισόμενοι ἄχαρι πρὸς
[7, 118]	ἐκ τῶν οἴκων ἐγίνοντο· ὅκου	Θασίοισι	ὑπὲρ τῶν ἐν τῇ ἠπείρῳ
[7, 108]	ἐστὶ Μεσαμβρίη. ἔχεται δὲ ταύτης	Θασίων	πόλις Στρύμη, διὰ δὲ σφέων
[7, 228]	τῷ οὔνομα ἦν Διθύραμβος Ἁρματίδεω.	~θαφθεῖσι	δέ σφι αὐτοῦ ταύτῃ τῇ
[7, 117]	ἐξενεῖκαί τε αὐτὸν κάλλιστα καὶ	θάψαι·	ἐτυμβοχόεε δὲ πᾶσα ἡ στρατιή.
[7, 18]	ὡς οἶκε, καταλαμβάνει τις φθορὴ	θεήλατος,	ἐγὼ μὲν καὶ αὐτὸς τρέπομαι
[7, 148]	~οἱ μέν νυν κατάσκοποι οὕτω	θεησάμενοί	τε καὶ ἀποπεμφθέντες ἐνόστησαν ἐς
[7, 130]	φιλίην. εἴπας δὲ ταῦτα καὶ	θεησάμενος	ἀπέπλεε ἐς τὴν Θέρμην. ~ὁ
[7, 43]	πέργαμον ἀνέβη ἵμερον ἔχων θεήσασθαι·	(θεησάμενος	δὲ καὶ πυθόμενος ἐκείνων ἕκαστα
[7, 43]	Πριάμου πέργαμον ἀνέβη ἵμερον ἔχων	θεήσασθαι·	(θεησάμενος δὲ καὶ πυθόμενος ἐκείνων
[7, 100]	στρατός, ἐπεθύμησε αὐτός σφεας διεξελάσας	θεήσασθαι·	μετὰ δὲ ἐποίεε ταῦτα, καὶ
[7, 128]	ἐς Θεσσαλίην φέρουσαν, ἐπεθύμησε πλώσας	θεήσασθαι	τὴν ἐκβολὴν τοῦ Πηνειοῦ, ὅτι
[7, 16]	οὐδὲ ταῦτα ἐστι, ὦ παῖ,	θεῖα.	ἐνύπνια γὰρ τὰ ἐς ἀνθρώπους
[7, 141]	τοι ποτε κἀντίος ἔσσῃ. ὦ	θείη	Σαλαμίς, ἀπολεῖς δὲ σὺ τέκνα
[7, 142]	ῥηθέντα ὑπὸ τῆς Πυθίης, ὦ	θείη	Σαλαμίς, ἀπολεῖς δὲ σὺ τέκνα
[7, 143]	σχετλίη Σαλαμίς” ἀντὶ τοῦ ὦ	θείη	Σαλαμίς” εἴ πέρ γε ἔμελλον
[7, 137]	ἀνδρῶν, δῆλον ὦν μοι ὅτι	θεῖον	ἐγένετο τὸ πρῆγμα ἐκ τῆς
[7, 16]	συνεχέως, φαίην ἂν καὶ αὐτὸς	θεῖον	εἶναι. (εἰ δέ τοι οὕτω
[7, 137]	Λακεδαιμόνιοι. τοῦτο μοι ἐν τοῖσι	θειότατον	φαίνεται γενέσθαι. (ὅτι μὲν γὰρ
[7, 16]	ἐγὼ διαιρέω, ἀλλά τι τοῦ	θείου	μετέχον, σὺ πᾶν αὐτὸ συλλαβὼν
[7, 10]	εἰ γὰρ καὶ ἐναντιωθῆναί τι	θέλει,	βεβούλευται μὲν οὐδὲν ἧσσον εὖ,
[7, 37]	καὶ εἴρετο τοὺς Μάγους τὸ	θέλει	προφαίνειν τὸ φάσμα. (οἱ δὲ
[7, 49]	πολεμίη τῇδέ τοι κατίσταται· εἰ	θέλει	τοι μηδὲν ἀντίξοον καταστῆναι, τοσούτῳ
[7, 8]	αὐτὸς ἐν πᾶσι εἴπῃ τὰ	θέλει.	ὡς δὲ συνελέχθησαν, ἔλεξεν Ξέρξης
[7, 234]	καὶ πόλιες πολλαί· τὸ δὲ	θέλεις	ἐκμαθεῖν, εἰδήσεις. ἔστι ἐν τῇ
[7, 56]	Ξέρξην θέμενος ἀνάστατον τὴν Ἑλλάδα	θέλεις	ποιῆσαι, ἄγων πάντας ἀνθρώπους; καὶ
[7, 160]	θάλασσαν ἡγεμονεύειν, τοῦ πεζοῦ ἐγὼ	θέλω.	καὶ ἢ τούτοισι ὑμέας χρεόν
[7, 101]	ἐπιόντα ὑπομεῖναι, μὴ ἐόντες ἄρθμιοι.	(θέλω	μέντοι καὶ τὸ ἀπὸ σεῦ,
[7, 101]	ἡδύ τι ἐστὶ εἰρέσθαι τὰ	θέλω.	σὺ εἶς Ἕλλην τε, καὶ
[7, 104]	ταῦτα λέγων φλυηρέειν, τἆλλα σιγᾶν	θέλω	τὸ λοιπόν· νῦν τε ἀναγκασθεὶς
[7, 19]	προθυμίην πᾶσαν ἐπὶ τοῖσι εἰρημένοισι,	θέλων	αὐτὸς ἕκαστος τὰ προκείμενα δῶρα
[7, 6]	νεωτέρων ἔργων ἐπιθυμητὴς ἐὼν καὶ	θέλων	αὐτὸς τῆς Ἑλλάδος ὕπαρχος εἶναι.
[7, 205]	παρεκάλεε ὦν ἐς τὸν πόλεμον,	θέλων	εἰδέναι εἴτε συμπέμψουσι εἴτε καὶ
[7, 157]	ἡμέων καταπροδιδῶσι οἳ δὲ μὴ	θέλωσι	τιμωρέειν, τὸ δὲ ὑγιαῖνον τῆς
[7, 56]	καὶ οὔνομα ἀντὶ Διὸς Ξέρξην	θέμενος	ἀνάστατον τὴν Ἑλλάδα θέλεις ποιῆσαι,
[7, 82]	Τριτανταίχμης ὁ Ἀρταβάνου τοῦ γνώμην	θεμένου	μὴ στρατεύεσθαι ἐπὶ Ἑλλάδα καὶ
[7, 144]	ὀρχηδὸν ἕκαστος δέκα δραχμάς· τότε	Θεμιστοκλέης	ἀνέγνωσε Ἀθηναίους τῆς διαιρέσιος ταύτης
[7, 173]	οὐ τοῦ βασιληίου, Ἀθηναίων δὲ	Θεμιστοκλέης	ὁ Νεοκλέος. ἔμειναν δὲ ὀλίγας
[7, 143]	παριών, τῷ οὔνομα μὲν ἦν	Θεμιστοκλέης,	παῖς δὲ Νεοκλέος ἐκαλέετο. οὗτος
[7, 144]	ἄλλην τινὰ οἰκίζειν. ~ἑτέρη τε	Θεμιστοκλέι	γνώμη ἔμπροσθε ταύτης ἐς καιρὸν
[7, 143]	ἐόντος τοῦ ξυλίνου τείχεος. (ταύτῃ	Θεμιστοκλέος	ἀποφαινομένου Ἀθηναῖοι ταῦτα σφίσι ἔγνωσαν
[7, 36]	κατύπερθε τῶν ὅπλων τοῦ τόνου,	θέντες	δὲ ἐπεξῆς ἐνθαῦτα αὖτις ἐπεζεύγνυον·
[7, 36]	ταῦτα ὕλην ἐπεφόρησαν, κόσμῳ δὲ	θέντες	καὶ τὴν ὕλην γῆν ἐπεφόρησαν,
[7, 53]	νῦν δὲ διαβαίνωμεν ἐπευξάμενοι τοῖσι	θεοῖσι	οἳ Πέρσας λελόγχασι“ ~ταύτην μὲν
[7, 148]	τάδε. ἐχθρὲ περικτιόνεσσι, φίλ᾽ ἀθανάτοισι	θεοῖσιν,	εἴσω τὸν προβόλαιον ἔχων πεφυλαγμένος
[7, 203]	εἴη δεινὸν οὐδέν· (οὐ γὰρ	θεὸν	εἶναι τὸν ἐπιόντα ἐπὶ τὴν
[7, 148]	πέμψαι θεοπρόπους ἐς Δελφοὺς τὸν	θεὸν	ἐπειρησομένους ὥς σφι μέλλει ἄριστον
[7, 169]	κοινῇ θεοπρόπους ἐς Δελφοὺς τὸν	θεὸν	ἐπειρώτων εἴ σφι ἄμεινον τιμωρέουσι
[7, 142]	ἔλεγον τὰς νέας σημαίνειν τὸν	θεόν,	καὶ ταύτας παραρτέεσθαι ἐκέλευον τὰ
[7, 142]	ἔλεγον μετεξέτεροι δοκέειν σφίσι τὸν	θεὸν	τὴν ἀκρόπολιν χρῆσαι περιέσεσθαι. ἡ
[7, 197]	τῆς χώρης ποιευμένων Ἀχαιῶν ἐκ	θεοπροπίου	Ἀθάμαντα τὸν Αἰόλου καὶ μελλόντων
[7, 197]	βουλεύσας, μετέπειτα δὲ ὡς ἐκ	θεοπροπίου	Ἀχαιοὶ προτιθεῖσι τοῖσι ἐκείνου ἀπογόνοισι
[7, 189]	ὡς Ἀθηναῖοι τὸν Βορέην ἐκ	θεοπροπίου	ἐπεκαλέσαντο, ἐλθόντος σφι ἄλλου χρηστηρίου
[7, 117]	τῷ Ἀρταχαίῃ θύουσι Ἀκάνθιοι ἐκ	θεοπροπίου	ὡς ἥρωι, ἐπονομάζοντες τὸ οὔνομα.
[7, 142]	Ἀθήνας. ὡς δὲ ἀπελθόντες οἱ	θεοπρόποι	ἀπήγγελλον ἐς τὸν δῆμον, γνῶμαι
[7, 141]	~ταῦτα ἀκούσαντες οἱ τῶν Ἀθηναίων	θεοπρόποι	συμφορῇ τῇ μεγίστῃ ἐχρέωντο. προβάλλουσι
[7, 148]	παραλαμβάνοντες ἐπὶ τὸν Πέρσην, πέμψαι	θεοπρόπους	ἐς Δελφοὺς τὸν θεὸν ἐπειρησομένους
[7, 169]	Ἑλλήνων, ἐποίησαν τοιόνδε· πέμψαντες κοινῇ	θεοπρόπους	ἐς Δελφοὺς τὸν θεὸν ἐπειρώτων
[7, 140]	γὰρ οἱ Ἀθηναῖοι ἐς Δελφοὺς	θεοπρόπους	χρηστηριάζεσθαι ἦσαν ἕτοιμοι· καί σφι
[7, 10]	γὰρ ἐᾷ φρονέειν μέγα ὁ	θεὸς	ἄλλον ἢ ἑωυτόν. (ἐπειχθῆναι μέν
[7, 46]	τῷ ἀνθρώπῳ γέγονε, ὁ δὲ	θεὸς	γλυκὺν γεύσας τὸν αἰῶνα φθονερὸς
[7, 37]	ἔφραζον ὡς Ἕλλησι προδεικνύει ὁ	θεὸς	ἔκλειψιν τῶν πολίων, λέγοντες ἥλιον
[7, 15]	καὶ διαπειλῆσαν οἴχεται. (εἰ ὦν	θεός	ἐστι ὁ ἐπιπέμπων καί οἱ
[7, 10]	ὑπερέχοντα ζῷα ὡς κεραυνοῖ ὁ	θεὸς	οὐδὲ ἐᾷ φαντάζεσθαι, τὰ δὲ
[7, 10]	τὰ βέλεα· φιλέει γὰρ ὁ	θεὸς	τὰ ὑπερέχοντα πάντα κολούειν. οὕτω
[7, 8]	Μήδων, Κύρου κατελόντος Ἀστυάγεα· ἀλλὰ	θεός	τε οὕτω ἄγει καὶ αὐτοῖσι
[7, 10]	κατὰ τοιόνδε· ἐπεάν σφι ὁ	θεὸς	φθονήσας φόβον ἐμβάλῃ ἢ βροντήν,
[7, 197]	ἐπιγενομένοισι ἐξ ἑωυτοῦ μῆνιν τοῦ	θεοῦ	ἐνέβαλε. (Ξέρξης δὲ ταῦτα ἀκούσας
[7, 18]	ποίεε δὲ οὕτω ὅκως τοῦ	θεοῦ	παραδιδόντος τῶν σῶν ἐνδεήσει μηδέν”
[7, 18]	μὲν Πέρσῃσι τὰ ἐκ τοῦ	θεοῦ	πεμπόμενα, χρᾶσθαι δὲ κέλευε τοῖσι
[7, 170]	θανάτῳ. ἀνὰ δὲ χρόνον Κρῆτας,	θεοῦ	σφι ἐποτρύναντος, πάντας πλὴν Πολιχνιτέων
[7, 16]	ἐπ᾽ Ἕλληνας στόλον ἐπιφοιτᾶν ὄνειρον	θεοῦ	τινος πομπῇ, οὐκ ἐῶντά σε
[7, 129]	τὰ διεστεῶτα ὑπὸ σεισμοῦ τοῦ	θεοῦ	τούτου ἔργα εἶναι, κἂν ἐκεῖνο
[7, 139]	ἐπεγείραντες καὶ βασιλέα μετά γε	θεοὺς	ἀνωσάμενοι. (οὐδὲ σφέας χρηστήρια φοβερὰ
[7, 123]	Νέης πόλιος καὶ Αἰγῆς καὶ	Θεράμβω	καὶ Σκιώνης καὶ Μένδης καὶ
[7, 55]	Αἰγαῖον τὰ ὑποζύγια καὶ ἡ	θεραπηίη.	(ἡγέοντο δὲ πρῶτα μὲν οἱ
[7, 83]	ἤγοντο, ἐν δὲ παλλακὰς καὶ	θεραπηίην	πολλήν τε καὶ εὖ ἐσκευασμένην·
[7, 186]	τούτου ἐόντος ἀριθμὸν τοσούτου, τὴν	θεραπηίην	τὴν ἑπομένην τούτοισι καὶ τοὺς
[7, 184]	ἐξαναχθὲν εἴρηται, ἄνευ τε τῆς	θεραπηίης	τῆς ἑπομένης καὶ τῶν σιταγωγῶν
[7, 176]	δὲ ἐν τῇ ἐσόδῳ ταύτῃ	θερμὰ	λουτρά, τὰ Χύτρους καλέουσι οἱ
[7, 123]	ἤδη ἐς αὐτόν τε τὸν	Θερμαῖον	κόλπον ἐγίνετο τῷ ναυτικῷ στρατῷ
[7, 122]	παρέλαβε, ἔπλεε ἀπιέμενος ἐς τὸν	Θερμαῖον	κόλπον, κάμπτων δὲ Ἄμπελον τὴν
[7, 121]	Θέρμῃ δὲ τῇ ἐν τῷ	Θερμαίῳ	κόλπῳ οἰκημένῃ, ἀπ᾽ ἧς καὶ
[7, 123]	τῇ Παλλήνῃ, ὁμουρεουσέων δὲ τῷ	Θερμαίῳ	κόλπῳ, τῇσι οὐνόματα ἐστὶ τάδε,
[7, 121]	τοῦ ναυτικοῦ στρατοῦ ὑπομένειν ἐν	Θέρμῃ,	ἀπῆκε ἀπ᾽ ἑωυτοῦ πορεύεσθαι τὰς
[7, 121]	ἀπ᾽ ἑωυτοῦ πορεύεσθαι τὰς νέας,	Θέρμῃ	δὲ τῇ ἐν τῷ Θερμαίῳ
[7, 124]	τῆς ὁδοῦ, βουλόμενος ἐς τὴν	Θέρμην	ἀπικέσθαι· ἐπορεύετο δὲ διὰ τῆς
[7, 127]	γίνονται. ~ὡς δὲ ἐς τὴν	Θέρμην	ἀπίκετο ὁ Ξέρξης, ἵδρυσε αὐτοῦ
[7, 123]	ἀπίκετο ἔς τε τὴν προειρημένην	Θέρμην	καὶ Σίνδον τε πόλιν καὶ
[7, 124]	περὶ Ἄξιον ποταμὸν καὶ πόλιν	Θέρμην	καὶ τὰς μεταξὺ πόλιας τούτων
[7, 130]	καὶ θεησάμενος ἀπέπλεε ἐς τὴν	Θέρμην.	~ὁ μὲν δὴ περὶ Πιερίην
[7, 128]	~Ξέρξης δὲ ὁρέων ἐκ τῆς	Θέρμης	ὄρεα τὰ Θεσσαλικά, τόν τε
[7, 127]	θάλασσαν χώρην τοσήνδε, ἀρξάμενος ἀπὸ	Θέρμης	πόλιος καὶ τῆς Μυγδονίης μέχρι
[7, 179]	ναυτικὸς Ξέρξεω στρατὸς ὁρμώμενος ἐκ	Θέρμης	πόλιος παρέβαλε νηυσὶ τῇσι ἄριστα
[7, 183]	μετὰ τὴν βασιλέος ἐξέλασιν ἐκ	Θέρμης.	(τὸ δὲ ἕρμα σφι κατηγήσατο
[7, 183]	τὸ ἕρμα, ὁρμηθέντες αὐτοὶ ἐκ	Θέρμης,	ὥς σφι τὸ ἐμποδὼν ἐγεγόνεε
[7, 18]	Ἀρτάβανος τὸ ὄνειρον ἀπειλέειν καὶ	θερμοῖσι	σιδηρίοισι ἐκκαίειν αὐτοῦ μέλλειν τοὺς
[7, 176]	Φωκέες, καὶ τὸ ὕδωρ τὸ	θερμὸν	τότε ἐπῆκαν ἐπὶ τὴν ἔσοδον,
[7, 201]	ὑπὸ μὲν τῶν πλεόνων Ἑλλήνων	Θερμοπύλαι,	ὑπὸ δὲ τῶν ἐπιχωρίων καὶ
[7, 233]	ὑπὸ δὲ ἀναγκαίης ἐχόμενοι ἐς	Θερμοπύλας	ἀπικοίατο καὶ ἀναίτιοι εἶεν τοῦ
[7, 234]	Πλαταιέων. ~οἱ μὲν δὴ περὶ	Θερμοπύλας	Ἕλληνες οὕτω ἠγωνίσαντο, Ξέρξης δὲ
[7, 200]	ποταμοῦ πεντεκαίδεκα στάδια ἐστὶ ἐς	Θερμοπύλας.	(ἐν δὲ τῷ μεταξὺ Φοίνικος
[7, 205]	θυγατέρα. (ὃς τότε ἤιε ἐς	Θερμοπύλας	ἐπιλεξάμενος ἄνδρας τε τοὺς κατεστεῶτας
[7, 175]	πρότερον ἤ περ ἀπικόμενοι ἐς	Θερμοπύλας	ἐπύθοντο Τρηχινίων. ταύτην ὦν ἐβουλεύσαντο
[7, 213]	διὰ τοῦ ὄρεος φέρουσαν ἐς	Θερμοπύλας,	καὶ διέφθειρε τοὺς ταύτῃ ὑπομείναντας
[7, 177]	ἐστρατεύοντο αὐτῶν οἳ μὲν ἐς	Θερμοπύλας	πεζῇ, ἄλλοι δὲ κατὰ θάλασσαν
[7, 184]	νυν τούτου τοῦ χώρου καὶ	Θερμοπυλέων	ἀπαθής τε κακῶν ἦν ὁ
[7, 176]	τῆς ἄλλης, ἀλλ᾽ ἔμπροσθέ τε	Θερμοπυλέων	καὶ ὄπισθε, κατὰ τε Ἀλπηνοὺς
[7, 200]	τῷ μεταξὺ Φοίνικος ποταμοῦ καὶ	Θερμοπυλέων	κώμη τε ἐστὶ τῇ οὔνομα
[7, 186]	ὁ Δαρείου μέχρι Σηπιάδος καὶ	Θερμοπυλέων.	~οὗτος μὲν δὴ τοῦ συνάπαντος
[7, 176]	ἄλλη ἁμαξιτὸς μούνη. (τῶν δὲ	Θερμοπυλέων	τὸ μὲν πρὸς ἑσπέρης ὄρος
[7, 207]	διενένωντο ποιήσειν· οἱ δὲ ἐν	Θερμοπύλῃσι	Ἕλληνες, ἐπειδὴ πέλας ἐγένετο τῆς
[7, 219]	κατὰ τάχος. ~τοῖσι δὲ ἐν	Θερμοπύλῃσι	Ἑλλήνων πρῶτον μὲν ὁ μάντις
[7, 175]	δὲ γνώμη ἐγίνετο τὴν ἐν	Θερμοπύλῃσι	ἐσβολὴν φυλάξαι· στεινοτέρη γὰρ ἐφαίνετο
[7, 175]	ἣλωσαν οἱ ἁλόντες Ἑλλήνων ἐν	Θερμοπύλῃσι,	οὐδὲ ᾔδεσαν ἐοῦσαν πρότερον ἤ
[7, 206]	τάχος οὕτω διακριθήσεσθαι τὸν ἐν	Θερμοπύλῃσι	πόλεμον ἔπεμπον τοὺς προδρόμους. ~οὗτοι
[7, 222]	Λεωνίδης ἐν ὁμήρων λόγῳ ποιεύμενος·	Θεσπιέες	δὲ ἑκόντες μάλιστα, οἳ οὐκ
[7, 222]	τε ἀπιόντες καὶ ἐπείθοντο Λεωνίδῃ,	Θεσπιέες	δὲ καὶ Θηβαῖοι κατέμειναν μοῦνοι
[7, 227]	τε καὶ Μάρων Ὀρσιφάντου παῖδες.	Θεσπιέων	δὲ εὐδοκίμεε μάλιστα τῷ οὔνομα
[7, 202]	Πελοποννήσου παρῆσαν, ἀπὸ δὲ Βοιωτῶν	Θεσπιέων	τε ἑπτακόσιοι καὶ Θηβαίων τετρακόσιοι.
[7, 132]	καὶ οἱ ἄλλοι Βοιωτοὶ πλὴν	Θεσπιέων	τε καὶ Πλαταιέων. (ἐπὶ τούτοισι
[7, 226]	πάντοθεν περισταδόν. ~Λακεδαιμονίων δὲ καὶ	Θεσπιέων	τοιούτων γενομένων ὅμως λέγεται ἀνὴρ
[7, 176]	δείσαντες, ἐπεὶ Θεσσαλοὶ ἦλθον ἐκ	Θεσπρωτῶν	οἰκήσοντες γῆν τὴν Αἰολίδα τήν
[7, 129]	τούτων τῶν λεχθέντων ὀρέων ἡ	Θεσσαλίη	ἐστὶ ἐοῦσα κοίλη. (ὥστε ὦν
[7, 198]	ἐσέβετο. ~ταῦτα μὲν τὰ ἐν	Θεσσαλίῃ	καὶ τὰ ἐν Ἀχαιίῃ· ἀπὸ
[7, 196]	δὴ τριταῖος ἐς Μηλιέας, ἐν	Θεσσαλίῃ	μὲν ἅμιλλαν ποιησάμενος ἵππων τῶν
[7, 130]	αὐτή· ὄρεσι γὰρ περιεστεφάνωται πᾶσα	Θεσσαλίη”	Ξέρξην δὲ λέγεται εἰπεῖν πρὸς
[7, 196]	πολλόν. τῶν μέν νυν ἐν	Θεσσαλίῃ	ποταμῶν Ὀνόχωνος μοῦνος οὐκ ἀπέχρησε
[7, 172]	τὴν ἐσβολὴν τὴν Ὀλυμπικήν, ἵνα	Θεσσαλίη	τε καὶ ἡ σύμπασα ᾖ
[7, 208]	ἀκηκόεε δὲ ἔτι ἐὼν ἐν	Θεσσαλίῃ	ὡς ἁλισμένη εἴη ταύτῃ στρατιὴ
[7, 175]	γὰρ ἐφαίνετο ἐοῦσα τῆς ἐς	Θεσσαλίην	καὶ ἅμα ἀγχοτέρη τῆς ἑωυτῶν·
[7, 213]	δὲ δείσας Λακεδαιμονίους ἔφυγε ἐς	Θεσσαλίην,	καί οἱ φυγόντι ὑπὸ τῶν
[7, 129]	ἐς θάλασσαν ἐξαγαγεῖν. ~τὴν δὲ	Θεσσαλίην	λόγος ἐστὶ τὸ παλαιὸν εἶναι
[7, 129]	τῶν ὀρέων τῶν περικληιόντων τὴν	Θεσσαλίην	ὀνομαζόμενοι δι᾽ ἑνὸς αὐλῶνος καὶ
[7, 130]	ὧν νῦν ῥέει ῥεέθρων, ὥστε	Θεσσαλίην	πᾶσαν ἔξω τῶν ὀρέων ὑπόβρυχα
[7, 129]	νῦν, ῥέοντας δὲ ποιέειν τὴν	Θεσσαλίην	πᾶσαν πέλαγος. (αὐτοὶ μέν νυν
[7, 173]	Ἕλληνες πρὸς ταῦτα ἐβουλεύσαντο ἐς	Θεσσαλίην	πέμπειν κατὰ θάλασσαν πεζὸν στρατὸν
[7, 182]	νέα οἱ Ἀθηναῖοι, ἀποθορόντες κατὰ	Θεσσαλίην	πορευόμενοι ἐκομίσθησαν ἐς Ἀθήνας. ~ταῦτα
[7, 174]	Ἰσθμόν. ~αὕτη ἐγένετο ἡ ἐς	Θεσσαλίην	στρατηίη, βασιλέος τε μέλλοντος διαβαίνειν
[7, 173]	ἐς Ἄλον, ἀποβὰς ἐπορεύετο ἐς	Θεσσαλίην,	τὰς νέας αὐτοῦ καταλιπών, καὶ
[7, 232]	καὶ ἄλλον ἀποπεμφθέντα ἄγγελον ἐς	Θεσσαλίην	τῶν τριηκοσίων τούτων περιγενέσθαι, τῷ
[7, 173]	ἀπὸ Μακεδονίης τῆς κάτω ἐς	Θεσσαλίην	φέρει παρὰ ποταμὸν Πηνειόν, μεταξὺ
[7, 128]	τε ταύτῃ εἶναι ὁδὸν ἐς	Θεσσαλίην	φέρουσαν, ἐπεθύμησε πλώσας θεήσασθαι τὴν
[7, 6]	οἱ δὲ Ἀλευάδαι οὗτοι ἦσαν	Θεσσαλίης	βασιλέες. τοῦτο δὲ Πεισιστρατιδέων οἱ
[7, 196]	τε ἑωυτοῦ ἀποπειρώμενος καὶ τῆς	Θεσσαλίης	ἵππου, πυθόμενος ὡς ἀρίστη εἴη
[7, 196]	καὶ ὁ πεζὸς πορευθεὶς διὰ	Θεσσαλίης	καὶ Ἀχαιίης ἐσβεβληκὼς ἦν καὶ
[7, 6]	Ξέρξην. (τοῦτο μὲν ἀπὸ τῆς	Θεσσαλίης	παρὰ τῶν Ἀλευαδέων ἀπιγμένοι ἄγγελοι
[7, 108]	πρότερόν μοι δεδήλωται, ἡ μέχρι	Θεσσαλίης	πᾶσα καὶ ἦν ὑπὸ βασιλέα
[7, 128]	ἐκ τῆς Θέρμης ὄρεα τὰ	Θεσσαλικά,	τόν τε Ὄλυμπον καὶ τὴν
[7, 174]	καὶ ἐόντος ἤδη ἐν Ἀβύδῳ.	Θεσσαλοὶ	δὲ ἐρημωθέντες συμμάχων οὕτω δὴ
[7, 172]	ἔσχε βουλομένους τιμωρέειν τοῖσι Ἕλλησι.	~Θεσσαλοὶ	δὲ ὑπὸ ἀναγκαίης τὸ πρῶτον
[7, 132]	δὲ δόντων ταῦτα ἐγένοντο οἵδε,	Θεσσαλοὶ	Δόλοπες Ἐνιῆνες Περραιβοὶ Λοκροὶ Μάγνητες
[7, 130]	παῖδας, ὅτι πρῶτοι Ἑλλήνων ἐόντες	Θεσσαλοὶ	ἔδοσαν ἑωυτοὺς βασιλέι, δοκέων ὁ
[7, 176]	ὅκως μή σφι ἐσβάλοιεν οἱ	Θεσσαλοὶ	ἐπὶ τὴν χώρην. (τὸ μέν
[7, 191]	μή σφι κεκακωμένοισι ἐπιθέωνται οἱ	Θεσσαλοί,	ἕρκος ὑψηλὸν ἐκ τῶν ναυηγίων
[7, 176]	Φωκέες τὸ τεῖχος δείσαντες, ἐπεὶ	Θεσσαλοὶ	ἦλθον ἐκ Θεσπρωτῶν οἰκήσοντες γῆν
[7, 173]	σωτηρίην μηχανώμενοι” ~ταῦτα ἔλεγον οἱ	Θεσσαλοί.	οἱ δὲ Ἕλληνες πρὸς ταῦτα
[7, 130]	πρὸς ταῦτα σοφοὶ ἄνδρες εἰσὶ	Θεσσαλοί.	(ταῦτ᾽ ἄρα πρὸ πολλοῦ ἐφυλάξαντο
[7, 129]	πᾶσαν πέλαγος. (αὐτοὶ μέν νυν	Θεσσαλοί	φασι Ποσειδέωνα ποιῆσαι τὸν αὐλῶνα
[7, 215]	οἱ ἐπιχώριοι Μηλιέες, ἐξευρόντες δὲ	Θεσσαλοῖσι	κατηγήσαντο ἐπὶ Φωκέας, τότε ὅτε
[7, 173]	καὶ ἄλλην ἐοῦσαν ἐσβολὴν ἐς	Θεσσαλοὺς	κατὰ τὴν ἄνω Μακεδονίην διὰ
[7, 233]	λέγοντες περιεγίνοντο· εἶχον γὰρ καὶ	Θεσσαλοὺς	τούτων τῶν λόγων μάρτυρας· οὐ
[7, 173]	συλλεγέντες, καί σφι προσῆν ἡ	Θεσσαλῶν	ἵππος· ἐστρατήγεε δὲ Λακεδαιμονίων μὲν
[7, 176]	ἐκτέαται. ἅτε δὴ πειρωμένων τῶν	Θεσσαλῶν	καταστρέφεσθαι σφέας, τοῦτο προεφυλάξαντο οἱ
[7, 172]	(ἀπικόμενοι δὲ ἐπὶ τούτους τῶν	Θεσσαλῶν	οἱ ἄγγελοι ἔλεγον Ἄνδρες Ἕλληνες,
[7, 191]	αὐτὸς ἐθέλων ἐκόπασε. τῇ δὲ	Θέτι	ἔθυον πυθόμενοι παρὰ τῶν Ἰώνων
[7, 191]	πρός τε τούτοισι καὶ τῇ	Θέτι	καὶ τῇσι Νηρηίσι θύοντες, ἔπαυσαν
[7, 114]	τῷ ὑπὸ γῆν λεγομένῳ εἶναι	θεῷ	ἀντιχαρίζεσθαι κατορύσσουσαν. ~ὡς δὲ ἀπὸ
[7, 143]	γὰρ ἐς τοὺς πολεμίους τῷ	θεῷ	εἰρῆσθαι τὸ χρηστήριον συλλαμβάνοντι κατὰ
[7, 144]	δέκεσθαι τῇσι νηυσὶ πανδημεί, τῷ	θεῷ	πειθομένους, ἅμα Ἑλλήνων τοῖσι βουλομένοισι.
[7, 132]	τούτους δεκατεῦσαι τῷ ἐν Δελφοῖσι	θεῷ.	τὸ μὲν δὴ ὅρκιον ὧδε
[7, 178]	τούτῳ τῷ χρόνῳ ἐχρηστηριάζοντο τῷ	θεῷ	ὑπὲρ ἑωυτῶν καὶ τῆς Ἑλλάδος
[7, 208]	τὰς κόμας κτενιζομένους. ταῦτα δὴ	θεώμενος	ἐθώμαζε καὶ τὸ πλῆθος ἐμάνθανε.
[7, 153]	ἀπόγονοι γενόμενοι ἱροφάνται τῶν χθονίων	θεῶν	διετέλεον ἐόντες, Τηλίνεω ἑνός τευ
[7, 153]	οἱ ἀπόγονοι αὐτοῦ ἱροφάνται τῶν	θεῶν	ἔσονται. (θῶμά μοι ὦν καὶ
[7, 153]	δύναμιν ἀλλὰ ἱρὰ τούτων τῶν	θεῶν·	ὅθεν δὲ αὐτὰ ἔλαβε ἢ
[7, 120]	σφέτερα ἱρὰ ἵζεσθαι ἱκέτας τῶν	θεῶν	παραιτεομένους καὶ τὸ λοιπόν σφι
[7, 132]	Μηλιέες Ἀχαιοὶ οἱ Φθιῶται καὶ	Θηβαῖοι	καὶ οἱ ἄλλοι Βοιωτοὶ πλὴν
[7, 222]	ἐπείθοντο Λεωνίδῃ, Θεσπιέες δὲ καὶ	Θηβαῖοι	κατέμειναν μοῦνοι παρὰ Λακεδαιμονίοισι. τούτων
[7, 222]	μοῦνοι παρὰ Λακεδαιμονίοισι. τούτων δὲ	Θηβαῖοι	μὲν ἀέκοντες ἔμενον καὶ οὐ
[7, 233]	ὡς ἠτίμωτο, ἀπάγξασθαι. ~οἱ δὲ	Θηβαῖοι,	τῶν ὁ Λεοντιάδης ἐστρατήγεε, τέως
[7, 225]	πάντες ἁλέες οἱ ἄλλοι πλὴν	Θηβαίων.	ὁ δὲ κολωνὸς ἐστὶ ἐν
[7, 202]	Βοιωτῶν Θεσπιέων τε ἑπτακόσιοι καὶ	Θηβαίων	τετρακόσιοι. ~πρὸς τούτοισι ἐπίκλητοι ἐγένοντο
[7, 233]	μετέπειτα ἐφόνευσαν Πλαταιέες στρατηγήσαντα ἀνδρῶν	Θηβαίων	τετρακοσίων καὶ σχόντα τὸ ἄστυ
[7, 205]	ἐόντες· παραλαβὼν δὲ ἀπίκετο καὶ	Θηβαίων	τοὺς ἐς τὸν ἀριθμὸν λογισάμενος
[7, 42]	πόλιν· ἀπὸ δὲ ταύτης διὰ	Θήβης	πεδίου ἐπορεύετο, Ἀδραμύττειόν τε πόλιν
[7, 146]	τὴν ἵππον, ἐπεὰν δὲ ταῦτα	θηεύμενοι	ἔωσι πλήρεες, ἀποπέμπειν ἐς τὴν
[7, 212]	προσόδοισι τῆς μάχης λέγεται βασιλέα	θηεύμενον	τρὶς ἀναδραμεῖν ἐκ τοῦ θρόνου
[7, 44]	τὸν πεζὸν καὶ τὰς νέας,	θηεύμενος	δὲ ἱμέρθη τῶν νεῶν ἅμιλλαν
[7, 57]	τὰ μὲν ἔρσενος τὰ δὲ	θηλέης·	κατύπερθε δὲ ἦν τὰ τοῦ
[7, 153]	οἰκητόρων τὰ ὑπεναντία τούτων πεφυκέναι	θηλυδρίης	τε καὶ μαλακώτερος ἀνὴρ. ~οὗτος
[7, 125]	ἐπιτίθεσθαι, τὸ μήτε πρότερον ὀπώπεσαν	θηρίον	μήτ᾽ ἐπεπειρέατο αὐτοῦ. ~εἰσὶ δὲ
[7, 166]	τε τῇ Σικελίῃ Γέλωνα καὶ	Θήρωνα	νικᾶν Ἀμίλκαν τὸν Καρχηδόνιον καὶ
[7, 165]	τοῖσι Ἕλλησι, εἰ μὴ ὑπὸ	Θήρωνος	τοῦ Αἰνησιδήμου Ἀκραγαντίνων μουνάρχου ἐξελασθεὶς
[7, 190]	ἐκβρασσόμενα ἀνείλετο πολλὰ δὲ ἀργύρεα,	θησαυρούς	τε τῶν Περσέων εὗρε, ἄλλα
[7, 8]	πάσας ἐγὼ ἅμα ὑμῖν χώρην	θήσω,	διὰ πάσης διεξελθὼν τῆς Εὐρώπης.
[7, 203]	καὶ τὸν ἐπελαύνοντα, ὡς ἐόντα	θνητόν,	ἀπὸ τῆς δόξης πεσεῖν ἄν.
[7, 203]	Ἑλλάδα ἀλλ᾽ ἄνθρωπον, εἶναι δὲ	θνητὸν	οὐδένα οὐδὲ ἔσεσθαι τῷ κακὸν
[7, 5]	τε ἄκρη, βασιλέι τε μούνῳ	θνητῶν	ἀξίη ἐκτῆσθαι. ~ταῦτα ἔλεγε οἷα
[7, 35]	ἀνθρώπων θύει ὡς ἐόντι καὶ	θολερῷ	καὶ ἁλμυρῷ ποταμῷ“ (τήν τε
[7, 181]	ἐτριηράρχεε Ἀσωνίδης, καὶ τινά σφι	θόρυβον	παρέσχε, Πυθέω τοῦ Ἰσχενόου ἐπιβατεύοντος,
[7, 9]	ἐγὼ δοκέω, οὐκ ἐς τοῦτο	θράσεος	ἀνήκει τὰ Ἑλλήνων πρήγματα· εἰ
[7, 49]	χρῆμα, ἐν δὲ τῷ ἔργῳ	θρασὺς	εἴη” ~ἀμείβεται Ξέρξης τοῖσιδε. Ἀρτάβανε,
[7, 20]	Εὐρώπην κατὰ Βόσπορον τούς τε	Θρήικας	κατεστρέψαντο πάντας καὶ ἐπὶ τὸν
[7, 75]	ἐς Μαραθῶνα ἐσέβαλε ἅμα Δάτι.	~Θρήικες	δὲ ἐπὶ μὲν τῇσι κεφαλῇσι
[7, 115]	τὸν στρατὸν ἤλασε, οὔτε συγχέουσι	Θρήικες	οὔτ᾽ ἐπισπείρουσι σέβονταί τε μεγάλως
[7, 185]	δισμύριοι γίνονται. (πεζοῦ δὲ τὸν	Θρήικες	παρείχοντο καὶ Παίονες καὶ Ἐορδοὶ
[7, 106]	τῆς ἐλάσιος ὕπαρχοι ἐν τῇ	Θρηίκῃ	καὶ τοῦ Ἑλλησπόντου πανταχῇ. (οὗτοι
[7, 185]	τῶν νήσων τῶν ἐπικειμενέων τῇ	Θρηίκῃ	παρείχοντο εἴκοσι καὶ ἑκατόν· ἐκ
[7, 25]	ἐς Λευκὴν ἀκτὴν καλεομένην τῆς	Θρηίκης	ἀγίνεον, οἳ δὲ ἐς Τυρόδιζαν
[7, 59]	~ὁ δὲ Δορίσκος ἐστὶ τῆς	Θρηίκης	αἰγιαλός τε καὶ πεδίον μέγα,
[7, 185]	νέας μέν νυν οἱ ἀπὸ	Θρηίκης	Ἕλληνες καὶ οἱ ἐκ τῶν
[7, 105]	ἐξήλαυνε τὸν στρατὸν διὰ τῆς	Θρηίκης	ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα. ~κατέλιπε δὲ
[7, 106]	ὦν πάντες οἵ τε ἐκ	Θρηίκης	καὶ τοῦ Ἑλλησπόντου, πλὴν τοῦ
[7, 185]	καὶ Ἀχαιοὶ καὶ ὅσοι τῆς	Θρηίκης	τὴν παραλίην νέμονται, τούτων τῶν
[7, 10]	πατὴρ σὸς ζεύξας Βόσπορον τὸν	Θρηίκιον,	γεφυρώσας δὲ ποταμὸν Ἴστρον διέβη
[7, 176]	Ἀρτεμίσιον· ἐκ τοῦ πελάγεος τοῦ	Θρηικίου	ἐξ εὐρέος συνάγεται ἐς στεινὸν
[7, 137]	δὲ ὑπὸ Σιτάλκεω τοῦ Τήρεω	Θρηίκων	βασιλέος καὶ Νυμφοδώρου τοῦ Πύθεω
[7, 75]	ὑπὸ Τευκρῶν τε καὶ Μυσῶν.	Θρηίκων	δὲ τῶν ἐν τῇ Ἀσίῃ
[7, 110]	χειρὸς ἀπέργων παρεξήιε· ἔθνεα δὲ	Θρηίκων	δι᾽ ὧν τῆς χώρης ὁδὸν
[7, 111]	ἐμεῦ αἰεὶ ἐόντες ἐλεύθεροι μοῦνοι	Θρηίκων·	οἰκέουσί τε γὰρ ὄρεα ὑψηλά,
[7, 40]	γὰρ δὴ ἐπὶ τοῦτον τὸν	θρόνον	ἀνθρώπων ἐπιβαίνει. τούτου δὲ ὄπισθε
[7, 16]	οὐκ ἀξιεύμενος ἐς τὸν βασιλήιον	θρόνον	ἵζεσθαι, τέλος ὡς ἠναγκάζετο εἴπας
[7, 15]	τοῦτο ἵζοιο ἐς τὸν ἐμὸν	θρόνον,	καὶ ἔπειτα ἐν κοίτῃ τῇ
[7, 8]	(ἐγὼ δὲ ἐπείτε παρέλαβον τὸν	θρόνον	τοῦτον, ἐφρόντιζον ὅκως μὴ λείψομαι
[7, 17]	καὶ ἱξόμενος ἐς τὸν βασιλήιον	θρόνον	ὡς μετὰ ταῦτα κοῖτον ἐποιέετο,
[7, 212]	θηεύμενον τρὶς ἀναδραμεῖν ἐκ τοῦ	θρόνου	δείσαντα περὶ τῇ στρατιῇ. τότε
[7, 165]	τῷ πενθερῷ· Τηρίλλου γὰρ εἶχε	θυγατέρα	Ἀναξίλεως, τῇ οὔνομα ἦν Κυδίππη.
[7, 61]	Βήλου καὶ ἔσχε αὐτοῦ τὴν	θυγατέρα	Ἀνδρομέδην, γίνεται αὐτῷ παῖς τῷ
[7, 224]	παῖς· ὃς καὶ ἐκδιδοὺς τὴν	θυγατέρα	Δαρείῳ τὸν οἶκον πάντα τὸν
[7, 73]	συναμφοτέρων ἦρχε Ἀρτόχμης Δαρείου ἔχων	θυγατέρα.	~Λυδοὶ δὲ ἀγχοτάτω τῶν Ἑλληνικῶν
[7, 205]	καὶ δὴ καὶ εἶχε Κλεομένεος	θυγατέρα.	(ὃς τότε ἤιε ἐς Θερμοπύλας
[7, 99]	μὲν δὴ ἦν αὐτῇ Ἀρτεμισίη,	θυγάτηρ	δὲ ἦν Λυγδάμιος, γένος δὲ
[7, 239]	ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι, Κλεομένεος μὲν	θυγάτηρ	Λεωνίδεω δὲ γυνὴ Γοργὼ ὑπέθετο
[7, 97]	τε παῖς καὶ τῆς Γοβρύεω	θυγατρός·	Αἰγυπτίων δὲ ἐστρατήγεε Ἀχαιμένης Ξέρξεω
[7, 150]	Δανάης, γεγονότα ἐκ τῆς Κηφέος	θυγατρὸς	Ἀνδρομέδης. οὕτω ἂν ὦν εἴημεν
[7, 178]	Θυίῃ, τῇ περ τῆς Κηφισοῦ	θυγατρὸς	Θυίης τὸ τέμενος ἐστί, ἐπ᾽
[7, 2]	ἐκ τῆς προτέρης γυναικός, Γοβρύεω	θυγατρός,	καὶ βασιλεύσαντι ἐξ Ἀτόσσης τῆς
[7, 2]	τε παῖς εἴη τῆς Κύρου	θυγατρὸς	καὶ ὅτι Κῦρος εἴη ὁ
[7, 69]	Δαρείου καὶ Ἀρτυστώνης τῆς Κύρου	θυγατρός,	τὴν μάλιστα στέρξας τῶν γυναικῶν
[7, 224]	καὶ Ὑπεράνθης, ἐκ τῆς Ἀρτάνεω	θυγατρὸς	Φραταγούνης γεγονότες Δαρείῳ. ὁ δὲ
[7, 35]	κατὰ δίκην ἄρα οὐδεὶς ἀνθρώπων	θύει	ὡς ἐόντι καὶ θολερῷ καὶ
[7, 197]	τὸν Αἰόλου καὶ μελλόντων μιν	θύειν	ἀπικόμενος οὗτος ὁ Κυτίσσωρος ἐξ
[7, 197]	ἐστέλλοντο ἐς τὸ πρυτανήιον· ὡς	θύεταί	τε ἐξηγέοντο στέμμασι πᾶς πυκασθεὶς
[7, 178]	ἀνέμοισι βωμόν τε ἀπέδεξαν ἐν	Θυίῃ,	τῇ περ τῆς Κηφισοῦ θυγατρὸς
[7, 178]	τῇ περ τῆς Κηφισοῦ θυγατρὸς	Θυίης	τὸ τέμενος ἐστί, ἐπ᾽ ἧς
[7, 54]	τὸν ἥλιον ἐθέλοντες ἰδέσθαι ἀνίσχοντα,	θυμιήματά	τε παντοῖα ἐπὶ τῶν γεφυρέων
[7, 52]	οὕτω μηδὲ τοῦτο φοβέο, ἀλλὰ	θυμὸν	ἔχων ἀγαθὸν σῶζε οἶκόν τε
[7, 160]	κατιόντα ἀνθρώπῳ φιλέει ἐπανάγειν τὸν	θυμόν·	σὺ μέντοι ἀποδεξάμενος ὑβρίσματα ἐν
[7, 140]	ἐξ ἀδύτοιο, κακοῖς δ᾽ ἐπικίδνατε	θυμόν.	~ταῦτα ἀκούσαντες οἱ τῶν Ἀθηναίων
[7, 51]	τὴν σὴν στρατιὴν γίνονται. ἐς	θυμὸν	ὦν βάλευ καὶ τὸ παλαιὸν
[7, 39]	ὠσὶ τῶν ἀνθρώπων οἰκέει ὁ	θυμός,	ὃς χρηστὰ μὲν ἀκούσας τέρψιος
[7, 11]	μὲν ταῦτα ἔλεξε, Ξέρξης δὲ	θυμωθεὶς	ἀμείβεται τοῖσιδε. Ἀρτάβανε, πατρὸς εἶς
[7, 210]	αὐτοὺς Μήδους τε καὶ Κισσίους	θυμωθείς,	ἐντειλάμενος σφέας ζωγρήσαντας ἄγειν ἐς
[7, 134]	δὲ ταῦτα τοῖσι Σπαρτιήτῃσι καλλιερῆσαι	θυομένοισι	οὐκ ἐδύνατο· τοῦτο δ᾽ ἐπὶ
[7, 191]	τῇ Θέτι καὶ τῇσι Νηρηίσι	θύοντες,	ἔπαυσαν τετάρτῃ ἡμέρῃ, ἢ ἄλλως
[7, 117]	στρατιή. (τούτῳ δὲ τῷ Ἀρταχαίῃ	θύουσι	Ἀκάνθιοι ἐκ θεοπροπίου ὡς ἥρωι,
[7, 167]	καὶ Συρηκόσιοι, τοῦτο μέν οἱ	θύουσι,	τοῦτο δὲ μνήματα ἐποίησαν ἐν
[7, 197]	πολλοὶ ἤδη τούτων τῶν μελλόντων	θύσεσθαι	δείσαντες οἴχοντο ἀποδράντες ἐς ἄλλην
[7, 197]	ἔστι ὅκως ἔξεισι πρὶν ἢ	θύσεσθαι	μέλλῃ· ὥς τ᾽ ἔτι πρὸς
[7, 178]	οὗτος τὴν ἐπωνυμίην ἔχει, καὶ	θυσίῃσι	σφέας μετήισαν. ~Δελφοὶ μὲν δὴ
[7, 22]	δὲ αἵδε, Δῖον Ὀλόφυξος Ἀκρόθῳον	Θύσσος	Κλεωναί. ~πόλιες μὲν αὗται αἳ
[7, 187]	μᾶλλον ὅκως τὰ σιτία ἀντέχρησε	θῶμά	μοι μυριάσι τοσαύτῃσι. (εὑρίσκω γὰρ
[7, 153]	αὐτοῦ ἱροφάνται τῶν θεῶν ἔσονται.	(θῶμά	μοι ὦν καὶ τοῦτο γέγονε
[7, 187]	εἴποι ἀριθμόν. ὥστε οὐδέν μοι	θῶμα	παρίσταται προδοῦναι τὰ ῥέεθρα τῶν
[7, 99]	ἀναγκαζόμενος, Ἀρτεμισίης δὲ τῆς μάλιστα	θῶμα	ποιεῦμαι ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα στρατευσαμένης
[7, 204]	κατὰ πόλιας ἑκάστων, ὁ δὲ	θωμαζόμενος	μάλιστα καὶ παντὸς τοῦ στρατεύματος
[7, 125]	δὲ τὰς καμήλους ἐκεράιζον μούνας.	θωμάζω	δὲ τὸ αἴτιον, ὅ τι
[7, 28]	τῶν ἡμεῖς ἴδμεν μετὰ σέ”	~θωμάσας	δὲ τῶν ἐπέων τὸ τελευταῖον
[7, 239]	πρότερον εἶπον· ἐπύθοντο δὲ τρόπῳ	θωμασίῳ.	(Δημάρητος γὰρ ὁ Ἀρίστωνος φυγὼν
[7, 218]	εἶδον ἄνδρας ἐνδυομένους ὅπλα, ἐν	θώματι	ἐγένοντο· ἐλπόμενοι γὰρ οὐδένα σφι
[7, 128]	τὴν ἐκβολὴν τοῦ Πηνειοῦ, ἐν	θώματι	μεγάλῳ ἐνέσχετο, καλέσας δὲ τοὺς
[7, 135]	ἡ τόλμα τούτων τῶν ἀνδρῶν	θώματος	ἀξίη καὶ τάδε πρὸς τούτοισι
[7, 89]	τρόπον τὸν Ἑλληνικόν, ἐνδεδυκότες δὲ	θώρηκας	λινέους, ἀσπίδας δὲ ἴτυς οὐκ
[7, 63]	ξύλων τετυλωμένα σιδήρῳ, καὶ λινέους	θώρηκας.	οὗτοι δὲ ὑπὸ μὲν Ἑλλήνων
[7, 89]	μεγάλους. τὸ δὲ πλῆθος αὐτῶν	θωρηκοφόροι	ἦσαν, μαχαίρας δὲ μεγάλας εἶχον.
[7, 92]	~λύκιοι δὲ παρείχοντο νέας πεντήκοντα	θωρηκοφόροι	τε ἐόντες καὶ κνημιδοφόροι, εἶχον

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 11/01/2006