Livre, chapitre
[7, 154]	γὰρ Ἱπποκράτεος Καλλιπολίτας τε καὶ	Ναξίους	καὶ Ζαγκλαίους τε καὶ Λεοντίνους
[7, 161]	ἀντιτείνομεν, ἄλλῳ δὲ παρήσομεν οὐδενὶ	ναυαρχέειν.	(μάτην γὰρ ἂν ὧδε πάραλον
[7, 100]	ἀπογραφόμενος. (τὰς δὲ νέας οἱ	ναύαρχοι	ἀναγαγόντες ὅσον τε τέσσερα πλέθρα
[7, 59]	πάσας ἀπικομένας ἐς Δορίσκον οἱ	ναύαρχοι	κελεύσαντος Ξέρξεω ἐς τὸν αἰγιαλὸν
[7, 190]	γηοχέοντι περὶ Σηπιάδα μεγάλως ἡ	ναυηγίη	αὕτη ἐγένετο χρηστή· ὃς πολλὰ
[7, 192]	πάντα τὰ γενόμενα περὶ τὴν	ναυηγίην.	(οἳ δὲ ὡς ἐπύθοντο, Ποσειδέωνι
[7, 191]	Θεσσαλοί, ἕρκος ὑψηλὸν ἐκ τῶν	ναυηγίων	περιεβάλοντο· (ἡμέρας γὰρ δὴ ἐχείμαζε
[7, 189]	σφίσι τὸν Βορέην γαμβρὸν εἶναι,	ναυλοχέοντες	τῆς Εὐβοίης ἐν Χαλκίδι ὡς
[7, 89]	μεγάλας ἐχούσας, καὶ δόρατά τε	ναύμαχα	καὶ τύχους μεγάλους. τὸ δὲ
[7, 143]	Ἀθηναίους· παρασκευάζεσθαι ὦν αὐτοὺς ὡς	ναυμαχήσοντας	συνεβούλευε, ὡς τούτου ἐόντος τοῦ
[7, 164]	ἐπεὶ οἱ Ἕλληνες ἐπεκράτησαν τῇ	ναυμαχίῃ	καὶ Ξέρξης οἰχώκεε ἀπελαύνων, καὶ
[7, 10]	τῇσι νηυσὶ ἐμβάλωσι καὶ νικήσαντες	ναυμαχίῃ	πλέωσι ἐς τὸν Ἑλλήσποντον καὶ
[7, 143]	τῶν χρησμολόγων, οἳ οὐκ ἔων	ναυμαχίην	ἀρτέεσθαι, τὸ δὲ σύμπαν εἰπεῖν
[7, 142]	ἀμφὶ Σαλαμῖνα δεῖ σφεας ἑσσωθῆναι	ναυμαχίην	παρασκευασαμένους. ~ἦν δὲ τῶν τις
[7, 168]	καὶ οὐδεμιῇ κακότητι λειφθῆναι τῆς	ναυμαχίης.	~οὗτοι μὲν οὕτω διεκρούσαντο τοὺς
[7, 161]	δὲ ἁπάσης ἀπελαυνόμενος δέεαι τῆς	ναυτικῆς	ἄρχειν, οὕτω ἔχει τοι· οὐδ᾽
[7, 235]	φράζειν τὸ ἄριστον· εἰ τῆς	ναυτικῆς	στρατιῆς νέας τριηκοσίας ἀποστείλειας ἐπὶ
[7, 184]	δὴ τό ἐκ τῆς Ἀσίης	ναυτικὸν	ἦν, σύμπαν ἐὸν πεντήκοντα μυριάδες
[7, 175]	Ἑλλάδα τὸν βάρβαρον, τὸν δὲ	ναυτικὸν	στρατὸν πλέειν γῆς τῆς Ἱστιαιώτιδος
[7, 203]	Αἰγινητέων καὶ τῶν ἐς τὸν	ναυτικὸν	στρατὸν ταχθέντων, καί σφι εἴη
[7, 48]	ἔσεσθαι τοῦ ἡμετέρου, ἢ τὸ	ναυτικὸν	τὸ ἡμέτερον λείψεσθαι τοῦ ἐκείνων,
[7, 49]	χειμῶνος δεξάμενός σευ τοῦτο τὸ	ναυτικὸν	φερέγγυος ἔσται διασῶσαι τὰς νέας.
[7, 58]	ὁ πεζὸς στρατός. ~ὁ δὲ	ναυτικὸς	ἔξω τὸν Ἑλλήσποντον πλέων παρὰ
[7, 179]	τοὺς ἀνέμους ἱλάσκονται. ὁ δὲ	ναυτικὸς	Ξέρξεω στρατὸς ὁρμώμενος ἐκ Θέρμης
[7, 196]	Κορινθίων ἰσθμόν. ~ὁ μὲν δὴ	ναυτικὸς	ὁ τῶν βαρβάρων στρατός, πάρεξ
[7, 124]	καὶ Πέλλα. ~ὁ μὲν δὴ	ναυτικὸς	στρατὸς αὐτοῦ περὶ Ἄξιον ποταμὸν
[7, 236]	ἀντίπαλοι· ἁλὴς δὲ ἐὼν ὁ	ναυτικὸς	στρατὸς δυσμεταχείριστός τε αὐτοῖσι γίνεται,
[7, 99]	Ἐπιδαυρίους. ἐς μὲν τοσόνδε ὁ	ναυτικὸς	στρατὸς εἴρηται. ~Ξέρξης δέ, ἐπεὶ
[7, 188]	τὸ κράτος. ~ὁ δὲ δὴ	ναυτικὸς	στρατὸς ἐπείτε ὁρμηθεὶς ἔπλεε καὶ
[7, 123]	αὕτη Σιθωνίη καλέεται, ὁ δὲ	ναυτικὸς	στρατὸς ὁ Ξέρξεω συντάμνων ἀπ᾽
[7, 122]	καὶ Μεγάβυζον. ~ὁ μέν νυν	ναυτικὸς	στρατὸς ὡς ἀπείθη ὑπὸ Ξέρξεω
[7, 236]	τοι ἔσονται, καὶ πᾶς ὁ	ναυτικὸς	τῷ πεζῷ ἀρήξει καὶ ὁ
[7, 160]	πεζοῦ ὑμεῖς ἡγέοισθε, τοῦ δὲ	ναυτικοῦ	ἐγώ. εἰ δὲ ὑμῖν ἡδονὴ
[7, 97]	Πέρσαι, εἰρέαταί μοι. ~τοῦ δὲ	ναυτικοῦ	ἐστρατήγεον Ἀριαβίγνης τε ὁ Δαρείου
[7, 191]	ὥστε δείσαντες οἱ στρατηγοὶ τοῦ	ναυτικοῦ	στρατοῦ μή σφι κεκακωμένοισι ἐπιθέωνται
[7, 236]	τε ἐὼν Ξέρξεω καὶ τοῦ	ναυτικοῦ	στρατοῦ στρατηγός, παρατυχών τε τῷ
[7, 139]	κατὰ πόλις ἁλισκομένων ὑπὸ τοῦ	ναυτικοῦ	στρατοῦ τοῦ βαρβάρου, ἐμουνώθησαν, μουνωθέντες
[7, 121]	Ἀκάνθου, ἐντειλάμενος τοῖσι στρατηγοῖσι τοῦ	ναυτικοῦ	στρατοῦ ὑπομένειν ἐν Θέρμῃ, ἀπῆκε
[7, 236]	ἀρήξει καὶ ὁ πεζὸς τῷ	ναυτικῷ	ὁμοῦ πορευόμενος· εἰ δὲ διασπάσεις,
[7, 123]	τὸν Θερμαῖον κόλπον ἐγίνετο τῷ	ναυτικῷ	στρατῷ ὁ πλόος καὶ γῆν
[7, 121]	παρὰ θάλασσαν ἰέναι ὁμοῦ τῷ	ναυτικῷ·	(ταύτης μὲν δὴ ἐστρατήγεον Μαρδόνιός
[7, 128]	ἐποίεε ταῦτα· ἐσβὰς ἐς Σιδωνίην	νέα,	ἐς τήν περ ἐσέβαινε αἰεὶ
[7, 182]	γὰρ δὴ τάχιστα ἐπώκειλαν τὴν	νέα	οἱ Ἀθηναῖοι, ἀποθορόντες κατὰ Θεσσαλίην
[7, 100]	μετεκβὰς ἐκ τοῦ ἅρματος ἐς	νέα	Σιδωνίην ἵζετο ὑπὸ σκηνῇ χρυσέῃ
[7, 59]	τοῦτον τὸν αἰγιαλὸν κατασχόντες τὰς	νέας	ἀνέψυχον ἀνελκύσαντες. ὁ δὲ ἐν
[7, 173]	ἀποβὰς ἐπορεύετο ἐς Θεσσαλίην, τὰς	νέας	αὐτοῦ καταλιπών, καὶ ἀπίκετο ἐς
[7, 24]	πόνον λαβόντας τὸν ἰσθμὸν τὰς	νέας	διειρύσαι, ὀρύσσειν ἐκέλευε διώρυχα τῇ
[7, 194]	τὰς ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ τῶν Ἑλλήνων	νέας.	ἔδοξάν τε δὴ τὰς σφετέρας
[7, 195]	Δημονόου, ὃς ἦγε μὲν δυώδεκα	νέας	ἐκ Πάφου, ἀποβαλὼν δὲ σφέων
[7, 168]	ἔχοντες δύναμιν οὐκ ἐλαχίστην οὐδὲ	νέας	ἐλαχίστας παρασχόντες ἂν ἀλλὰ πλείστας
[7, 91]	ἐπωνυμίην. Πάμφυλοι δὲ τριήκοντα παρείχοντο	νέας	Ἑλληνικοῖσι ὅπλοισι ἐσκευασμένοι. οἱ δὲ
[7, 168]	ἔδει βοηθέειν, ἄλλα νοέοντες ἐπλήρωσαν	νέας	ἑξήκοντα, μόγις δὲ ἀναχθέντες προσέμιξαν
[7, 193]	τὸ κῦμα ἔστρωτο, κατασπάσαντες τὰς	νέας	ἔπλεον παρὰ τὴν ἤπειρον, κάμψαντες
[7, 95]	Πόντου στρατευόμενοι παρείχοντο μὲν ἑκατὸν	νέας,	ἐσκευασμένοι δὲ ἦσαν ὡς Ἕλληνες.
[7, 99]	στρατιῆς, μετά γε τὰς Σιδωνίων,	νέας	εὐδοξοτάτας παρείχετο, πάντων τε τῶν
[7, 93]	ἐκ τῆς Ἀσίης τριήκοντα παρείχοντο	νέας,	ἔχοντές τε Ἑλληνικὰ ὅπλα καὶ
[7, 121]	ἀπῆκε ἀπ᾽ ἑωυτοῦ πορεύεσθαι τὰς	νέας,	Θέρμῃ δὲ τῇ ἐν τῷ
[7, 44]	καὶ τὸν πεζὸν καὶ τὰς	νέας,	θηεύμενος δὲ ἱμέρθη τῶν νεῶν
[7, 188]	ἔφθησαν τὸν χειμῶνα ἀνασπάσαντες τὰς	νέας,	καὶ αὐτοί τε περιῆσαν καὶ
[7, 21]	τοῖσι δὲ σῖτά τε καὶ	νέας.	~καὶ τοῦτο μέν, ὡς προσπταισάντων
[7, 49]	ναυτικὸν φερέγγυος ἔσται διασῶσαι τὰς	νέας.	καίτοι οὐκὶ ἕνα αὐτὸν δεῖ
[7, 168]	γῆς τῆς Λακεδαιμονίων ἀνεκώχευον τὰς	νέας,	καραδοκέοντες καὶ οὗτοι τὸν πόλεμον
[7, 142]	ἀπέντας. τοὺς ὦν δὴ τὰς	νέας	λέγοντας εἶναι τὸ ξύλινον τεῖχος
[7, 185]	ἐξηριθμημένῳ· δόκησιν δὲ δεῖ λέγειν.	νέας	μέν νυν οἱ ἀπὸ Θρηίκης
[7, 100]	πεζὸν καὶ ἀπογραφόμενος. (τὰς δὲ	νέας	οἱ ναύαρχοι ἀναγαγόντες ὅσον τε
[7, 190]	Ἰλισσόν. ~ἐν τούτῳ τῷ πόνῳ	νέας	οἳ ἐλαχίστας λέγουσι διαφθαρῆναι τετρακοσιέων
[7, 192]	ὀλίγας τινάς σφι ἀντιξόους ἔσεσθαι	νέας.	~οἳ μὲν δὴ τὸ δεύτερον
[7, 173]	δὲ οἱ Ἕλληνες ἐπὶ τὰς	νέας	ὀπίσω ἐπορεύοντο ἐς τὸν Ἰσθμόν.
[7, 91]	λέγουσι. ~Κίλικες δὲ ἑκατὸν παρείχοντο	νέας.	οὗτοι δ᾽ αὖ περὶ μὲν
[7, 89]	πᾶν Παλαιστίνη καλέεται. Αἰγύπτιοι δὲ	νέας	παρείχοντο διηκοσίας. (οὗτοι δὲ εἶχον
[7, 95]	ἀπ᾽ Ἀθηνέων. Αἰολέες δὲ ἑξήκοντα	νέας	παρείχοντο, ἐσκευασμένοι τε ὡς Ἕλληνες
[7, 94]	λόγων εἴρηται. ~Ἴωνες δὲ ἑκατὸν	νέας	παρείχοντο ἐσκευασμένοι ὡς Ἕλληνες. Ἴωνες
[7, 21]	μεγάλων ποταμῶν; (οἳ μὲν γὰρ	νέας	παρείχοντο, οἳ δὲ ἐς πεζὸν
[7, 21]	δὲ ἐς τὰς γεφύρας μακρὰς	νέας	παρέχειν, τοῖσι δὲ σῖτά τε
[7, 99]	Νισυρίων τε καὶ Καλυδνίων, πέντε	νέας	παρεχομένη. (καὶ συναπάσης τῆς στρατιῆς,
[7, 92]	καὶ Κάλχαντι. ~λύκιοι δὲ παρείχοντο	νέας	πεντήκοντα θωρηκοφόροι τε ἐόντες καὶ
[7, 90]	οὕτω ἐστάλατο, Κύπριοι δὲ παρείχοντο	νέας	πεντήκοντα καὶ ἑκατόν, ἐσκευασμένοι ὧδε·
[7, 142]	οἳ δ᾽ αὖ ἔλεγον τὰς	νέας	σημαίνειν τὸν θεόν, καὶ ταύτας
[7, 93]	Πελοποννήσου. Κᾶρες δὲ ἑβδομήκοντα παρείχοντο	νέας,	τὰ μὲν ἄλλα κατά περ
[7, 9]	τὸ ἐκ τῆς Ἀσίης καὶ	νέας	τὰς ἁπάσας; ὡς μὲν ἐγὼ
[7, 59]	ἐποίεε ταῦτα. τὰς μὲν δὴ	νέας	τὰς πάσας ἀπικομένας ἐς Δορίσκον
[7, 188]	ἐς πόντον καὶ ἐπὶ ὀκτὼ	νέας.	(ταύτην μὲν τὴν εὐφρόνην οὕτω,
[7, 1]	ἑκάστοισι ἢ πρότερον παρέχειν, καὶ	νέας	τε καὶ ἵππους καὶ σῖτον
[7, 123]	τῆς Παλλήνης ἀνέχει μάλιστα, ἐνθεῦτεν	νέας	τε καὶ στρατιὴν παρελάμβανε ἐκ
[7, 122]	γε τάσδε πόλις, ἐκ τῶν	νέας	τε καὶ στρατιὴν παρελάμβανε, Τορώνην
[7, 142]	αἱ γνῶμαι τῶν φαμένων τὰς	νέας	τὸ ξύλινον τεῖχος εἶναι· οἱ
[7, 144]	Ἀθηναίους τῆς διαιρέσιος ταύτης παυσαμένους	νέας	τούτων τῶν χρημάτων ποιήσασθαι διηκοσίας
[7, 235]	ἄριστον· εἰ τῆς ναυτικῆς στρατιῆς	νέας	τριηκοσίας ἀποστείλειας ἐπὶ τὴν Λάκαιναν
[7, 179]	Ἀττική. προϊδόντες δὲ οὗτοι τὰς	νέας	τῶν βαρβάρων ἐς φυγὴν ὅρμησαν.
[7, 96]	τούτων δὲ ἄριστα πλεούσας παρείχοντο	νέας	Φοίνικες καὶ Φοινίκων Σιδώνιοι. τούτοισι
[7, 95]	Ἴωνες. ~νησιῶται δὲ ἑπτακαίδεκα παρείχοντο	νέας,	ὡπλισμένοι ὡς Ἕλληνες, καὶ τοῦτο
[7, 173]	τε τῆς στρατιῆς καὶ τὰς	νέας.	ὡς δὲ οὗτοί σφι ταῦτα
[7, 189]	καὶ διαφθεῖραι τῶν βαρβάρων τὰς	νέας,	ὡς καὶ πρότερον περὶ Ἄθων.
[7, 140]	οὔτε τὸ σῶμα, οὔτε πόδες	νέατοι	οὔτ᾽ ὦν χέρες, οὔτε τι
[7, 75]	τε καὶ τὰς κνήμας πέδιλα	νεβρῶν,	πρὸς δὲ ἀκόντιά τε καὶ
[7, 55]	ὁ ἄλλος στρατός. καὶ αἱ	νέες	ἅμα ἀνήγοντο ἐς τὴν ἀπεναντίον.
[7, 188]	αὐτοί τε περιῆσαν καὶ αἱ	νέες	αὐτῶν· ὅσας δὲ τῶν νεῶν
[7, 236]	ἐπὶ τῇσι παρεούσῃσι τύχῃσι, τῶν	νέες	νεναυηγήκασι τετρακόσιαι, ἄλλας ἐκ τοῦ
[7, 144]	ἐγένοντο. αὗταί τε δὴ αἱ	νέες	τοῖσι Ἀθηναίοισι προποιηθεῖσαι ὑπῆρχον, ἑτέρας
[7, 179]	ἰθὺ Σκιάθου, ἔνθα ἦσαν προφυλάσσουσαι	νέες	τρεῖς Ἑλληνίδες, Τροιζηνίη τε καὶ
[7, 99]	τὴν τυραννίδα καὶ παιδὸς ὑπάρχοντος	νεηνίεω	ὑπὸ λήματός τε καὶ ἀνδρηίης
[7, 123]	ἐκ Ποτιδαίης καὶ Ἀφύτιος καὶ	Νέης	πόλιος καὶ Αἰγῆς καὶ Θεράμβω
[7, 225]	Ἕλληνες, ἐνθεῦτεν ἤδη ἑτεροιοῦτο τὸ	νεῖκος·	ἔς τε γὰρ τὸ στεινὸν
[7, 158]	συνεπάψασθαι, ὅτε μοι πρὸς Καρχηδονίους	νεῖκος	συνῆπτο, ἐπισκήπτοντός τε τὸν Δωριέος
[7, 238]	γὰρ ἄν κοτε ἐς τὸν	νεκρὸν	ταῦτα παρενόμησε, ἐπεὶ τιμᾶν μάλιστα
[7, 225]	πίπτουσι μαχόμενοι, καὶ ὑπὲρ τοῦ	νεκροῦ	τοῦ Λεωνίδεω Περσέων τε καὶ
[7, 238]	εἴπας Ξέρξης διεξήιε διὰ τῶν	νεκρῶν,	καὶ Λεωνίδεω, ἀκηκοὼς ὅτι βασιλεύς
[7, 171]	τῶν ὑπολοίπων τρίτους αὐτὴν νῦν	νέμεσθαι	Κρῆτας. ἡ μὲν δὴ Πυθίη
[7, 158]	ὑμέας τάδε ἅπαντα ὑπὸ βαρβάροισι	νέμεται.	(ἀλλὰ εὖ γὰρ ἡμῖν καὶ
[7, 123]	Παλλήνην πρότερον δὲ Φλέγρην καλεομένην	νεμόμεναι.	(παραπλέων δὲ καὶ ταύτην τὴν
[7, 112]	καὶ ἀργύρεα ἔνι μέταλλα, τὰ	νέμονται	Πίερές τε καὶ Ὀδόμαντοι καὶ
[7, 185]	ὅσοι τῆς Θρηίκης τὴν παραλίην	νέμονται,	τούτων τῶν ἐθνέων τριήκοντα μυριάδας
[7, 8]	καταστρεψόμεθα, οἳ Πέλοπος τοῦ Φρυγὸς	νέμονται	χώρην, γῆν τὴν Περσίδα ἀποδέξομεν
[7, 23]	μὲν αὗται αἳ τὸν Ἄθων	νέμονται,	ὤρυσσον δὲ ὧδε δασάμενοι τὸν
[7, 10]	Σκύθας, ἄνδρας οὐδαμόθι γῆς ἄστυ	νέμοντας.	ὁ δὲ ἐλπίζων Σκύθας τοὺς
[7, 236]	τῇσι παρεούσῃσι τύχῃσι, τῶν νέες	νεναυηγήκασι	τετρακόσιαι, ἄλλας ἐκ τοῦ στρατοπέδου
[7, 153]	οὐ πρὸς τοῦ ἅπαντος ἀνδρὸς	νενόμικα	γίνεσθαι, ἀλλὰ πρὸς ψυχῆς τε
[7, 143]	μὲν ἦν Θεμιστοκλέης, παῖς δὲ	Νεοκλέος	ἐκαλέετο. οὗτος ὡνὴρ οὐκ ἔφη
[7, 173]	βασιληίου, Ἀθηναίων δὲ Θεμιστοκλέης ὁ	Νεοκλέος.	ἔμειναν δὲ ὀλίγας ἡμέρας ἐνθαῦτα·
[7, 180]	ἀγαγόντες ἐπὶ τῆς πρῴρης τῆς	νεὸς	ἔσφαξαν, διαδέξιον ποιεύμενοι τὸν εἷλον
[7, 101]	διεξέπλωσε καὶ ἐξέβη ἐκ τῆς	νεός,	μετεπέμψατο Δημάρητον τὸν Ἀρίστωνος συστρατευόμενον
[7, 13]	Ἀρταβάνου γνώμης παραυτίκα μὲν ἡ	νεότης	ἐπέζεσε, ὥστε ἀεικέστερα ἀπορρῖψαι ἔπεα
[7, 109]	ὀνομαστὴν παραμείψατο Ξέρξης, ποταμὸν δὲ	Νέστον	ῥέοντα ἐς θάλασσαν. (μετὰ δὲ
[7, 126]	τε δι᾽ Ἀβδήρων ῥέων ποταμὸς	Νέστος	καὶ ὁ δι᾽ Ἀκαρνανίης ῥέων
[7, 126]	τὸ πρὸς τὴν ἠῶ τοῦ	Νέστου	οὐδαμόθι πάσης τῆς ἔμπροσθε Εὐρώπης
[7, 44]	νέας, θηεύμενος δὲ ἱμέρθη τῶν	νεῶν	ἅμιλλαν γινομένην ἰδέσθαι. ἐπεὶ δὲ
[7, 185]	ἐκ μέν νυν τουτέων τῶν	νεῶν	ἄνδρες τετρακισχίλιοι καὶ δισμύριοι γίνονται.
[7, 45]	μὲν τὸν Ἑλλήσποντον ὑπὸ τῶν	νεῶν	ἀποκεκρυμμένον, πάσας δὲ τὰς ἀκτὰς
[7, 181]	οἵ περ ἐπεβάτευον ἐπὶ τῶν	νεῶν,	δι᾽ ἀρετὴν τὴν ἐκείνου περιποιῆσαί
[7, 138]	δείματι μεγάλῳ κατέστασαν, ἅτε οὔτε	νεῶν	ἐουσέων ἐν τῇ Ἑλλάδι ἀριθμὸν
[7, 100]	παρέπλεε παρὰ τὰς πρῴρας τῶν	νεῶν,	ἐπειρωτῶν τε ἑκάστας ὁμοίως καὶ
[7, 184]	δὴ τό τε ἐκ τῶν	νεῶν	καὶ τοῦ πεζοῦ πλῆθος συντιθέμενον
[7, 100]	δὲ ταῦτά οἱ ἐπεποίητο, τῶν	νεῶν	κατελκυσθεισέων ἐς θάλασσαν, ἐνθαῦτα ὁ
[7, 188]	νέες αὐτῶν· ὅσας δὲ τῶν	νεῶν	μεταρσίας ἔλαβε, τὰς μὲν ἐξέφερε
[7, 188]	αἱ μὲν δὴ πρῶται τῶν	νεῶν	ὅρμεον πρὸς γῇ, ἄλλαι δ᾽
[7, 182]	~αἱ μὲν δὴ δύο τῶν	νεῶν	οὕτω ἐχειρώθησαν· ἡ δὲ τρίτη,
[7, 96]	~ἐπεβάτευον δὲ ἐπὶ πασέων τῶν	νεῶν	Πέρσαι καὶ Μῆδοι καὶ Σαάκαι.
[7, 160]	τε ἐόντα πολλαπλησίης ἡγεμόνα καὶ	νεῶν	πολλὸν πλεύνων. ἀλλ᾽ ἐπείτε ὑμῖν
[7, 49]	ἔχει, μέμφοιτ᾽ ἂν οὔτε τῶν	νεῶν	τὸ πλῆθος· ἢν δὲ πλεῦνας
[7, 194]	Ξέρξεω ἐποιεῦντο. ~πεντεκαίδεκα δὲ τῶν	νεῶν	τουτέων ἔτυχόν τε ὕσταται πολλὸν
[7, 183]	τῆς Εὐβοίης. (τῶν δὲ δέκα	νεῶν	τῶν βαρβάρων τρεῖς ἐπήλασαν περὶ
[7, 196]	βαρβάρων στρατός, πάρεξ τῶν πεντεκαίδεκα	νεῶν	τῶν εἶπον Σανδώκεα στρατηγέειν, ἀπίκοντο
[7, 184]	εὑρίσκω, τῶν μὲν ἐκ τῶν	νεῶν	τῶν ἐκ τῆς Ἀσίης, ἐουσέων
[7, 184]	(ἐπεβάτευον δὲ ἐπὶ τουτέων τῶν	νεῶν,	χωρὶς ἑκάστων τῶν ἐπιχωρίων ἐπιβατέων,
[7, 148]	σφι μέλλει ἄριστον ποιέουσι γενέσθαι·	νεωστὶ	γὰρ σφέων τεθνάναι ἑξακισχιλίους ὑπὸ
[7, 143]	τις Ἀθηναίων ἀνὴρ ἐς πρώτους	νεωστὶ	παριών, τῷ οὔνομα μὲν ἦν
[7, 205]	ἐγεγόνεε Κλεομβρότου· οὗτος γὰρ ἦν	νεώτατος	Ἀναξανδρίδεω παῖς καὶ δὴ καὶ
[7, 52]	καὶ χρήματα οὐδ᾽ ἐπιλέγεσθαι χρὴ	νεώτερόν	τι ποιήσειν. οὕτω μηδὲ τοῦτο
[7, 6]	ἀξίη ἐκτῆσθαι. ~ταῦτα ἔλεγε οἷα	νεωτέρων	ἔργων ἐπιθυμητὴς ἐὼν καὶ θέλων
[7, 184]	διηκοσίους ἄνδρας λογιζομένοισι ἐν ἑκάστῃ	νηί.	(ἐπεβάτευον δὲ ἐπὶ τουτέων τῶν
[7, 181]	ἄλλους τοὺς ἔλαβον ἐν τῇ	νηὶ	ταύτῃ περιεῖπον ὡς ἀνδράποδα. ~αἱ
[7, 218]	δρυῶν ἐπίπλεον. ἦν μὲν δὴ	νηνεμίη,	ψόφου δὲ γινομένου πολλοῦ, ὡς
[7, 188]	ὄρθρῳ ἐξ αἰθρίης τε καὶ	νηνεμίης	τῆς θαλάσσης ζεσάσης ἐπέπεσέ σφι
[7, 140]	σὸν οἶον, πολλοὺς δ᾽ ἀθανάτων	νηοὺς	μαλερῷ πυρὶ δώσει, οἵ που
[7, 169]	(ἡ δὲ Πυθίη ὑπεκρίνατο ὦ	νήπιοι,	ἐπιμέμφεσθε ὅσα ὑμῖν ἐκ τῶν
[7, 191]	ἐκείνης τε καὶ τῶν ἀλλέων	Νηρηίδων.	~ὃ μὲν δὴ τετάρτῃ ἡμέρῃ
[7, 191]	καὶ τῇ Θέτι καὶ τῇσι	Νηρηίσι	θύοντες, ἔπαυσαν τετάρτῃ ἡμέρῃ, ἢ
[7, 40]	ἵπποι δέκα κεκοσμημένοι ὡς κάλλιστα.	(Νησαῖοι	δὲ καλέονται ἵπποι ἐπὶ τοῦδε·
[7, 40]	γῆν τρέψαντες· μετὰ δὲ ἱροὶ	Νησαῖοι	καλεόμενοι ἵπποι δέκα κεκοσμημένοι ὡς
[7, 40]	τῆς Μηδικῆς τῷ οὔνομα ἐστὶ	Νήσαιον·	τοὺς ὦν δὴ ἵππους τοὺς
[7, 40]	αὐτὸς Ξέρξης ἐπ᾽ ἅρματος ἵππων	Νησαίων·	παραβεβήκεε δέ οἱ ἡνίοχος τῷ
[7, 95]	δὲ Ἴωνος τοῦ Ξούθου Ἴωνες.	~νησιῶται	δὲ ἑπτακαίδεκα παρείχοντο νέας, ὡπλισμένοι
[7, 170]	Ἰήπυγας Μεσσαπίους, ἀντὶ δὲ εἶναι	νησιώτας	ἠπειρώτας. (ἀπὸ δὲ Ὑρίης πόλιος
[7, 80]	καὶ ὅπλα. τούτων δὲ τῶν	νησιωτέων	ἦρχε Μαρδόντης ὁ Βαγαίου, ὃς
[7, 22]	οἰκημέναι, τὰς τότε ὁ Πέρσης	νησιώτιδας	ἀντὶ ἠπειρωτίδων ὅρμητο ποιέειν· εἰσὶ
[7, 80]	ὁ Σιρομίτρεω ἦρχε. ~τὰ δὲ	νησιωτικὰ	ἔθνεα τὰ ἐκ τῆς Ἐρυθρῆς
[7, 6]	ὡς αἱ ἐπὶ Λήμνῳ ἐπικείμεναι	νῆσοι	ἀφανιζοίατο κατὰ τῆς θαλάσσης. (διὸ
[7, 235]	χώρην. (ἔστι δὲ ἐπ᾽ αὐτῇ	νῆσος	ἐπικειμένη τῇ οὔνομα ἐστὶ Κύθηρα,
[7, 235]	ἀνδρῶν στόλον. (ἐκ ταύτης τῆς	νήσου	ὁρμώμενοι φοβεόντων τοὺς Λακεδαιμονίους. παροίκου
[7, 176]	ἐόντα τὸν πόρον τὸν μεταξὺ	νήσου	τε Σκιάθου καὶ ἠπείρου Μαγνησίης·
[7, 153]	ὁ ἐν Γέλῃ, ἦν ἐκ	νήσου	Τήλου τῆς ἐπὶ Τριοπίῳ κειμένης·
[7, 80]	ἐκ τῆς Ἐρυθρῆς θαλάσσης ἑπόμενα,	νήσων	δὲ ἐν τῇσι τοὺς ἀνασπάστους
[7, 185]	Ἕλληνες καὶ οἱ ἐκ τῶν	νήσων	τῶν ἐπικειμενέων τῇ Θρηίκῃ παρείχοντο
[7, 181]	τὴν ἡμέρην· ὃς ἐπειδὴ ἡ	νηῦς	ἡλίσκετο ἐς τοῦτο ἀντεῖχε μαχόμενος
[7, 110]	παρὰ θάλασσαν κατοικημένοι ἐν τῇσι	νηυσὶ	εἵποντο· οἱ δὲ αὐτῶν τὴν
[7, 10]	σφι ἐχώρησε. ἀλλ᾽ ἢν τῇσι	νηυσὶ	ἐμβάλωσι καὶ νικήσαντες ναυμαχίῃ πλέωσι
[7, 183]	ἐγεγόνεε καθαρόν, ἐπέπλεον πάσῃσι τῇσι	νηυσί,	ἕνδεκα ἡμέρας παρέντες μετὰ τὴν
[7, 144]	Ἑλλάδα τὸν βάρβαρον δέκεσθαι τῇσι	νηυσὶ	πανδημεί, τῷ θεῷ πειθομένους, ἅμα
[7, 115]	παρὰ θάλασσαν ἔχων οἰκημένους ἐκ	νηυσὶ	στρατευομένους, τοὺς δ᾽ ὑπὲρ θαλάσσης
[7, 179]	ὁρμώμενος ἐκ Θέρμης πόλιος παρέβαλε	νηυσὶ	τῇσι ἄριστα πλεούσῃσι δέκα ἰθὺ
[7, 163]	καὶ ἢν μὲν ὁ βάρβαρος	νικᾷ,	τά τε χρήματα αὐτῷ διδόναι
[7, 166]	τῇ Σικελίῃ Γέλωνα καὶ Θήρωνα	νικᾶν	Ἀμίλκαν τὸν Καρχηδόνιον καὶ ἐν
[7, 10]	ἢν τῇσι νηυσὶ ἐμβάλωσι καὶ	νικήσαντες	ναυμαχίῃ πλέωσι ἐς τὸν Ἑλλήσποντον
[7, 137]	βασιλέα διὰ τὴν μῆνιν, ἐς	Νικόλαν	τε τὸν Βούλιος καὶ ἐς
[7, 134]	ὁ Ἀνηρίστου καὶ Βοῦλις ὁ	Νικόλεω,	ἄνδρες Σπαρτιῆται φύσι τε γεγονότες
[7, 9]	ὥστε σὺν κακῷ μεγάλῳ οἱ	νικῶντες	ἀπαλλάσσονται· περὶ δὲ τῶν ἑσσουμένων
[7, 175]	καὶ ἐν οἵοισι χώροισι. ἡ	νικῶσα	δὲ γνώμη ἐγίνετο τὴν ἐν
[7, 99]	Ἁλικαρνησσέων τε καὶ Κῴων καὶ	Νισυρίων	τε καὶ Καλυδνίων, πέντε νέας
[7, 38]	ἅμα σεωυτῷ, καὶ πρήξας τὰ	νοέεις	νοστήσειας ὀπίσω” ~κάρτα τε ἐθυμώθη
[7, 168]	ἐπεὶ δὲ ἔδει βοηθέειν, ἄλλα	νοέοντες	ἐπλήρωσαν νέας ἑξήκοντα, μόγις δὲ
[7, 8]	νῦν ἐγὼ συνέλεξα, ἵνα τὸ	νοέω	πρήσσειν ὑπερθέωμαι ὑμῖν· (μέλλω ζεύξας
[7, 10]	ὁ δὲ ἐλπίζων Σκύθας τοὺς	νομάδας	καταστρέψεσθαι ἐμοί τε οὐκ ἐπείθετο,
[7, 50]	ἐπ᾽ ἀροτῆρας δὲ καὶ οὐ	νομάδας	στρατευόμεθα ἄνδρας” ~λέγει Ἀρτάβανος μετὰ
[7, 85]	ἐξεληλαμένα ποιήματα. ~εἰσὶ δὲ τινὲς	νομάδες	ἄνθρωποι Σαγάρτιοι καλεόμενοι, ἔθνος μὲν
[7, 129]	Πηνειός, οἰκότα λέγοντες· ὅστις γὰρ	νομίζει	Ποσειδέωνα τὴν γῆν σείειν καὶ
[7, 151]	μάλιστα ἐμμένειν φάναι, καὶ οὐδεμίαν	νομίζειν	πόλιν Ἄργεος φιλιωτέρην. ~εἰ μέν
[7, 3]	ἔφη ὁ Δημάρητος ὑποτιθέμενος οὕτω	νομίζεσθαι,	ἢν οἳ μὲν προγεγονότες ἔωσι
[7, 8]	δώσω οἱ δῶρα τὰ τιμιώτατα	νομίζεται	εἶναι ἐν ἡμετέρου. (ποιητέα μέν
[7, 151]	πρὸς Ξέρξην φιλίην συνεκεράσαντο, ἢ	νομιζοίατο	πρὸς αὐτοῦ εἶναι πολέμιοι· βασιλέα
[7, 150]	Ξέρξης τάδε ὑμῖν λέγει. ἡμεῖς	νομίζομεν	Πέρσην εἶναι ἀπ᾽ οὗ ἡμεῖς
[7, 140]	ποιήσασι περὶ τὸ ἱρὸν τὰ	νομιζόμενα,	ὡς ἐς τὸ μέγαρον ἐσελθόντες
[7, 2]	παντὸς τοῦ γόνου καὶ ὅτι	νομιζόμενον	εἴη πρὸς πάντων ἀνθρώπων τὸν
[7, 193]	τούτου ἔτι καὶ ἐς τόδε	νομίζοντες.	οἱ δὲ βάρβαροι, ὡς ἐπαύσατό
[7, 85]	ἵππον ὀκτακισχιλίην, ὅπλα δὲ οὐ	νομίζουσι	ἔχειν οὔτε χάλκεα οὔτε σιδήρεα
[7, 238]	ταῦτα παρενόμησε, ἐπεὶ τιμᾶν μάλιστα	νομίζουσι	τῶν ἐγὼ οἶδα ἀνθρώπων Πέρσαι
[7, 136]	γὰρ συγχέαι τὰ πάντων ἀνθρώπων	νόμιμα	ἀποκτείναντας κήρυκας, αὐτὸς δὲ τὰ
[7, 156]	ἐποίεε δὲ ταῦτα τούτους ἀμφοτέρους	νομίσας	δῆμον εἶναι συνοίκημα ἀχαριτώτατον. ~τοιούτῳ
[7, 10]	τε ὑπὸ τοῦ ἑτέρου καὶ	νομισθεὶς	πρὸς τοῦ ἑτέρου κακὸς εἶναι.
[7, 2]	ἀποδέξαντα βασιλέα κατὰ τὸν Περσέων	νόμον	οὕτω στρατεύεσθαι. (ἦσαν γὰρ Δαρείῳ
[7, 41]	τε καὶ γενναιότατοι χίλιοι, κατὰ	νόμον	τὰς λόγχας ἔχοντες, μετὰ δὲ
[7, 8]	(ἄνδρες Πέρσαι, οὔτ᾽ αὐτὸς κατηγήσομαι	νόμον	τόνδε ἐν ὑμῖν τιθείς, παραδεξάμενός
[7, 209]	τῆς ἐσόδου, καὶ ταῦτα παρασκευάζονται.	νόμος	γάρ σφι ἔχων οὕτω ἐστί·
[7, 104]	εἰσί· ἔπεστι γάρ σφι δεσπότης	νόμος,	τὸν ὑποδειμαίνουσι πολλῷ ἔτι μᾶλλον
[7, 102]	ἀπό τε σοφίης κατεργασμένη καὶ	νόμου	ἰσχυροῦ· τῇ διαχρεωμένη ἡ Ἑλλὰς
[7, 103]	πρὸς τὸ διπλήσιον ἀντιτάσσεσθαι κατὰ	νόμους	τοὺς ὑμετέρους. (εἰ γὰρ κείνων
[7, 136]	οὐδαμά· οὔτε γὰρ σφίσι ἐν	νόμῳ	εἶναι ἄνθρωπον προσκυνέειν οὔτε κατὰ
[7, 150]	ἢν γὰρ ἐμοὶ γένηται κατὰ	νόον,	οὐδαμοὺς μέζονας ὑμέων ἄξω” (ταῦτα
[7, 104]	ἀναγκασθεὶς ἔλεξα. γένοιτο μέντοι κατὰ	νόον	τοι, βασιλεῦ” ~ὃ μὲν δὴ
[7, 162]	αὐτῇ ἐξαραίρηται” (οὗτος δὲ ὁ	νόος	τοῦ ῥήματος τὸ ἐθέλει λέγειν·
[7, 88]	συνίππαρχος Φαρνούχης κατελέλειπτο ἐν Σάρδισι	νοσέων.	ὡς γὰρ ὁρμῶντο ἐκ Σαρδίων,
[7, 229]	ἢ εἴ γε μὴ ἐβούλοντο	νοστῆσαι,	ἀποθανεῖν ἅμα τοῖσι ἄλλοισι, παρεόν
[7, 107]	παρεὸν αὐτῷ ὑπόσπονδον ἐξελθεῖν καὶ	νοστῆσαι	ἐς τὴν Ἀσίην, οὐκ ἠθέλησε,
[7, 232]	περιγενέσθαι, τῷ οὔνομα εἶναι Παντίτην·	νοστήσαντα	δὲ τοῦτον ἐς Σπάρτην, ὡς
[7, 147]	μέγα ἐσίναντο, ἄνδρας τρεῖς ἀπολέσαντες·	νοστησάντων	δὲ τούτων ἐς τὴν Ἑλλάδα
[7, 38]	σεωυτῷ, καὶ πρήξας τὰ νοέεις	νοστήσειας	ὀπίσω” ~κάρτα τε ἐθυμώθη ὁ
[7, 50]	καὶ καταστρεψάμενοι πᾶσαν τὴν Εὐρώπην	νοστήσομεν	ὀπίσω, οὔτε λιμῷ ἐντυχόντες οὐδαμόθι
[7, 129]	πρὸς μεσαμβρίην τε καὶ ἄνεμον	νότον	ἡ Ὄθρυς· τὸ μέσον δὲ
[7, 201]	Τρηχῖνος, οἳ δὲ τῶν πρὸς	νότον	καὶ μεσαμβρίην φερόντων τὸ ἐπὶ
[7, 36]	τοῦ Αἰγαίου ζεφύρου τε καὶ	νότου	εἵνεκα. διέκπλοον δὲ ὑπόφαυσιν κατέλιπον
[7, 46]	γὰρ συμφοραὶ προσπίπτουσαι καὶ αἱ	νοῦσοι	συνταράσσουσαι καὶ βραχὺν ἐόντα μακρὸν
[7, 88]	καὶ ἐς φθίσιν περιῆλθε ἡ	νοῦσος.	(τὸν δὲ ἵππον αὐτίκα κατ᾽
[7, 117]	δὲ ἐόντος Ξέρξεω συνήνεικε ὑπὸ	νούσου	ἀποθανεῖν τὸν ἐπεστεῶτα τῆς διώρυχος
[7, 83]	ἀριθμὸν ἢ θανάτῳ βιηθεὶς ἢ	νούσῳ,	ἄλλος ἀνὴρ ἀραίρητο, καὶ ἐγίνοντο
[7, 157]	ὡς ἐπ᾽ Ἀθήνας ἐλαύνει, ἐν	νόῳ	δὲ ἔχων πᾶσαν τὴν Ἑλλάδα
[7, 42]	μέν οἱ ὑπὸ τῇ Ἴδῃ	νύκτα	ἀναμείναντι βρονταί τε καὶ πρηστῆρες
[7, 119]	πόνον, οἳ δὲ ὅκως πλησθέντες	νύκτα	αὐτοῦ ἀγάγοιεν, τῇ ὑστεραίῃ τήν
[7, 217]	Ἀσωπὸν διαβάντες, ἐπορεύοντο πᾶσαν τὴν	νύκτα,	ἐν δεξιῇ μὲν ἔχοντες ὄρεα
[7, 125]	καταφοιτέοντες γὰρ οἱ λέοντες τὰς	νύκτας	καὶ λείποντες τὰ σφέτερα ἤθεα
[7, 12]	Ξέρξην ἔκνιζε ἡ Ἀρταβάνου γνώμη·	νυκτὶ	δὲ βουλὴν διδοὺς πάγχυ εὕρισκέ
[7, 12]	καὶ δή κου ἐν τῇ	νυκτὶ	εἶδε ὄψιν τοιήνδε, ὡς λέγεται
[7, 14]	ὡς ἤκουσαν ταῦτα, κεχαρηκότες προσεκύνεον.	νυκτὸς	δὲ γενομένης αὖτις τὠυτὸ ὄνειρον
[7, 219]	τὴν περίοδον. οὗτοι μὲν ἔτι	νυκτὸς	ἐσήμηναν, τρίτοι δὲ οἱ ἡμεροσκόποι
[7, 43]	ἥρωσι ἐχέαντο. ταῦτα δὲ ποιησαμένοισι	νυκτὸς	φόβος ἐς τὸ στρατόπεδον ἐνέπεσε.
[7, 137]	τοῦ Τήρεω Θρηίκων βασιλέος καὶ	Νυμφοδώρου	τοῦ Πύθεω ἀνδρὸς Ἀβδηρίτεω, ἥλωσαν
[7, 87]	καὶ τῶν ἁρμάτων. οἱ μέν	νυν	ἄλλοι ἱππέες ἐτετάχατο κατὰ τέλεα,
[7, 207]	ἐβουλεύοντο περὶ ἀπαλλαγῆς. τοῖσι μέν	νυν	ἄλλοισι Πελοποννησίοισι ἐδόκεε ἐλθοῦσι ἐς
[7, 23]	τε καὶ ἐξέβαλλον. (τοῖσι μέν	νυν	ἄλλοισι πλὴν Φοινίκων καταρρηγνύμενοι οἱ
[7, 99]	Δαμασίθυμος ὁ Κανδαύλεω. ~τῶν μέν	νυν	ἄλλων οὐ παραμέμνημαι ταξιάρχων ὡς
[7, 47]	ἀμείβετο λέγων Ἀρτάβανε, βιοτῆς μέν	νυν	ἀνθρωπηίης πέρι, ἐούσης τοιαύτης οἵην
[7, 188]	τὰ χωρία οἰκημένοι. (ὅσοι μέν	νυν	αὐτῶν αὐξόμενον ἔμαθον τὸν ἄνεμον
[7, 209]	σὲ βασιλεῦ ὑπομενέει χεῖρας ἀνταειρόμενον·	νῦν	γὰρ πρὸς βασιληίην τε καὶ
[7, 51]	ἢ δικαιοτάτους συνελευθεροῦντας. (ἀδικώτατοι μέν	νυν	γινόμενοι οὐδὲν κέρδος μέγα ἡμῖν
[7, 139]	ἦν, βασιλέος ἐπικρατέοντος τῆς θαλάσσης.	(νῦν	δὲ Ἀθηναίους ἄν τις λέγων
[7, 108]	αὕτη πάλαι μὲν ἐκαλέετο Γαλλαϊκή,	νῦν	δὲ Βριαντική· ἔστι μέντοι τῷ
[7, 53]	ἄλλος στρατὸς ἀντιστῇ κοτε ἀνθρώπων.	νῦν	δὲ διαβαίνωμεν ἐπευξάμενοι τοῖσι θεοῖσι
[7, 158]	καὶ ἐπὶ τὸ ἄμεινον κατέστη.	νῦν	δὲ ἐπειδὴ περιελήλυθε ὁ πόλεμος
[7, 15]	οὐδαμῶς συνεπαινέον ποιέειν με ταῦτα·	νῦν	δὲ καὶ διαπειλῆσαν οἴχεται. (εἰ
[7, 50]	εἶδες αὐτὰ ἐς τοῦτο προελθόντα·	νῦν	δὲ κινδύνους ἀναρριπτέοντες ἐς τοῦτο
[7, 234]	γὰρ εἶπας, ἅπαντα ἀπέβη οὕτω.	νῦν	δέ μοι εἰπέ, κόσοι τινὲς
[7, 189]	πρότερον περὶ Ἄθων. (εἰ μέν	νυν	διὰ ταῦτα τοῖσι βαρβάροισι ὁρμέουσι
[7, 8]	καὶ τίσιν γινομένην. διὸ ὑμέας	νῦν	ἐγὼ συνέλεξα, ἵνα τὸ νοέω
[7, 60]	στρατιῆς ἀριθμὸν ἐποιέετο. ~ὅσον μέν	νυν	ἕκαστοι παρεῖχον πλῆθος ἐς ἀριθμόν,
[7, 201]	καὶ περιοίκων Πύλαι. ἐστρατοπεδεύοντο μέν	νυν	ἑκάτεροι ἐν τούτοισι τοῖσι χωρίοισι,
[7, 176]	οἰκήσοντες γῆν τὴν Αἰολίδα τήν	νῦν	ἐκτέαται. ἅτε δὴ πειρωμένων τῶν
[7, 8]	ἡμῖν προσγινόμενον χώρην τε τῆς	νῦν	ἐκτήμεθα οὐκ ἐλάσσονα οὐδὲ φλαυροτέρην
[7, 154]	καὶ μαλακώτερος ἀνὴρ. ~οὗτος μέν	νυν	ἐκτήσατο τοῦτο τὸ γέρας· Κλεάνδρου
[7, 196]	ἵπποι ἐλείποντο πολλόν. τῶν μέν	νυν	ἐν Θεσσαλίῃ ποταμῶν Ὀνόχωνος μοῦνος
[7, 50]	ὑπεναντία τούτοισι λέξας. τοῦτο μέν	νυν	ἐπ᾽ ἴσης ἔχει· εἰδέναι δὲ
[7, 7]	Δαρείου δὲ παιδί. Ἀχαιμένεα μέν	νυν	ἐπιτροπεύοντα Αἰγύπτου χρόνῳ μετέπειτα ἐφόνευσε
[7, 129]	Ἐνιπέος καὶ Παμίσου, οἳ μέν	νυν	ἐς τὸ πεδίον τοῦτο συλλεγόμενοι
[7, 27]	καὶ τῇ ἀμπέλῳ· ὃς καὶ	νῦν	ἐστι πρῶτος ἀνθρώπων πλούτῳ τῶν
[7, 172]	σκέπῃ τοῦ πολέμου. ἡμεῖς μέν	νυν	ἕτοιμοι εἰμὲν συμφυλάσσειν, πέμπειν δὲ
[7, 229]	δὲ λιποψυχέοντα λειφθῆναι. (εἰ μέν	νυν	ἢ μοῦνον Ἀριστόδημον ἀλγήσαντα ἀπονοστῆσαι
[7, 129]	Θεσσαλίην πᾶσαν πέλαγος. (αὐτοὶ μέν	νυν	Θεσσαλοί φασι Ποσειδέωνα ποιῆσαι τὸν
[7, 140]	μαλερῷ πυρὶ δώσει, οἵ που	νῦν	ἱδρῶτι ῥεούμενοι ἑστήκασι, δείματι παλλόμενοι,
[7, 204]	τὴν Τρηχῖνα. ~τούτοισι ἦσαν μέν	νυν	καὶ ἄλλοι στρατηγοὶ κατὰ πόλιας
[7, 72]	Περσέων Καππαδόκαι καλέονται. (Παφλαγόνων μέν	νυν	καὶ Ματιηνῶν Δῶτος ὁ Μεγασίδρου
[7, 8]	πατέρα τὸν ἐμόν. (ὡρᾶτε μέν	νυν	καὶ πατέρα τὸν ἐμὸν Δαρεῖον
[7, 228]	Σπάρτης ἡγεμόνα προλιπεῖν. (ἐπιγράμμασι μέν	νυν	καὶ στήλῃσι, ἔξω ἢ τὸ
[7, 94]	χρόνον ἐν Πελοποννήσῳ οἴκεον τὴν	νῦν	καλεομένην Ἀχαιίην, καὶ πρὶν ἢ
[7, 17]	μετέπειτα οὔτε ἐς τὸ παραυτίκα	νῦν	καταπροΐξεαι ἀποτρέπων τὸ χρεὸν γενέσθαι.
[7, 148]	ἡμῖν σιτία παρακομίζοντες; ~οἱ μέν	νυν	κατάσκοποι οὕτω θεησάμενοί τε καὶ
[7, 7]	ἐπὶ τοὺς ἀπεστεῶτας. τούτους μέν	νυν	καταστρεψάμενος καὶ Αἴγυπτον πᾶσαν πολλὸν
[7, 8]	ἐπὶ τὸ ἄμεινον. τὰ μέν	νυν	Κῦρός τε καὶ Καμβύσης πατήρ
[7, 10]	ἀνάγκης ἐούσης, ἀλλὰ ἐμοὶ πείθευ.	νῦν	μὲν τὸν σύλλογον τόνδε διάλυσον·
[7, 13]	ἐς ἄνδρα πρεσβύτερον ἢ χρεόν·	νῦν	μέντοι συγγνοὺς χρήσομαι τῇ ἐκείνου
[7, 101]	δ᾽ αὐτὸν εἴρετο τάδε. Δημάρητε,	νῦν	μοι σὲ ἡδύ τι ἐστὶ
[7, 122]	τε καὶ Μεγάβυζον. ~ὁ μέν	νυν	ναυτικὸς στρατὸς ὡς ἀπείθη ὑπὸ
[7, 171]	μετὰ τῶν ὑπολοίπων τρίτους αὐτὴν	νῦν	νέμεσθαι Κρῆτας. ἡ μὲν δὴ
[7, 152]	πόλιν Ἄργεος φιλιωτέρην. ~εἰ μέν	νυν	Ξέρξης τε ἀπέπεμψε ταῦτα λέγοντα
[7, 225]	ἐστὶ ἐν τῇ ἐσόδῳ, ὅκου	νῦν	ὁ λίθινος λέων ἕστηκε ἐπὶ
[7, 209]	μέγιστος ἐστί. (ἄκουσον δὲ καὶ	νῦν·	οἱ ἄνδρες οὗτοι ἀπίκαται μαχησόμενοι
[7, 185]	δὲ δεῖ λέγειν. νέας μέν	νυν	οἱ ἀπὸ Θρηίκης Ἕλληνες καὶ
[7, 10]	μοι πᾶσαν προθυμίην ἐκτείνειν. μή	νυν	οὕτω γένηται. (διαβολὴ γὰρ ἐστὶ
[7, 25]	ποταμὸν ζεύξαντας γεφυρῶσαι. ~ταῦτα μέν	νυν	οὕτω ἐποίεε, παρεσκευάζετο δὲ καὶ
[7, 230]	μηνῖσαι μεγάλως Ἀριστοδήμῳ. ~οἳ μέν	νυν	οὕτω σωθῆναι λέγουσι Ἀριστόδημον ἐς
[7, 123]	αὗται γὰρ εἰσὶ αἱ τὴν	νῦν	Παλλήνην πρότερον δὲ Φλέγρην καλεομένην
[7, 10]	ἄλλον ἢ ἑωυτόν. (ἐπειχθῆναι μέν	νυν	πᾶν πρῆγμα τίκτει σφάλματα, ἐκ
[7, 102]	καὶ τὴν δεσποσύνην. (αἰνέω μέν	νυν	πάντας Ἕλληνας τοὺς περὶ ἐκείνους
[7, 161]	στρατηγήσεις αὐτῆς γλίχεαι. (ὅσον μέν	νυν	παντὸς τοῦ Ἑλλήνων στρατοῦ ἐδέεο
[7, 198]	Τρηχίνιαι πέτραι καλεόμεναι. (πρώτη μέν	νυν	πόλις ἐστὶ ἐν τῷ κόλπῳ
[7, 137]	Ἀδειμάντου Κορίνθιος ἀνήρ. ταῦτα μέν	νυν	πολλοῖσι ἔτεσι ὕστερον ἐγένετο τοῦ
[7, 130]	ἐκβιβάσαντα καὶ παρατρέψαντα δι᾽ ὧν	νῦν	ῥέει ῥεέθρων, ὥστε Θεσσαλίην πᾶσαν
[7, 129]	λίμνην, οὔτε ὀνομάζεσθαι κατά περ	νῦν	ῥέειν τε οὐδὲν ἧσσον ἢ
[7, 129]	ῥέειν τε οὐδὲν ἧσσον ἢ	νῦν,	ῥέοντας δὲ ποιέειν τὴν Θεσσαλίην
[7, 170]	Δαιδάλου ἀπικόμενον ἐς Σικανίην τὴν	νῦν	Σικελίην καλευμένην ἀποθανεῖν βιαίῳ θανάτῳ.
[7, 222]	οἱ μουνογενέα, ἀπέπεμψε. ~οἱ μέν	νυν	σύμμαχοι οἱ ἀποπεμπόμενοι οἴχοντό τε
[7, 104]	(καίτοι ὡς ἐγὼ τυγχάνω τὰ	νῦν	τάδε ἐστοργὼς ἐκείνους, αὐτὸς μάλιστα
[7, 8]	εἶναι ἐν ἡμετέρου. (ποιητέα μέν	νυν	ταῦτα ἐστὶ οὕτω· ἵνα δὲ
[7, 5]	ἐποίησαν. ἀλλ᾽ εἰ τὸ μὲν	νῦν	ταῦτα πρήσσοις τά περ ἐν
[7, 104]	τἆλλα σιγᾶν θέλω τὸ λοιπόν·	νῦν	τε ἀναγκασθεὶς ἔλεξα. γένοιτο μέντοι
[7, 46]	ὡς πολλὸν ἀλλήλων κεχωρισμένα ἐργάσαο	νῦν	τε καὶ ὀλίγῳ πρότερον· μακαρίσας
[7, 176]	ἐπὶ τὴν χώρην. (τὸ μέν	νυν	τεῖχος τὸ ἀρχαῖον ἐκ παλαιοῦ
[7, 39]	αὐτῇ τῇ γυναικὶ συνέπεσθαι εὖ	νυν	τόδ᾽ ἐξεπίστασο, ὡς ἐν τοῖσι
[7, 14]	ὡς παρ᾽ οὐδενὸς ἀκούσας; εὖ	νυν	τόδ᾽ ἴσθι· ἤν περ μὴ
[7, 224]	τε καὶ ἀτέοντες. ~δόρατα μέν	νυν	τοῖσι πλέοσι αὐτῶν τηνικαῦτα ἤδη
[7, 179]	κατὰ τὸ χρηστήριον ἔτι καὶ	νῦν	τοὺς ἀνέμους ἱλάσκονται. ὁ δὲ
[7, 185]	εἴκοσι καὶ ἑκατόν· ἐκ μέν	νυν	τουτέων τῶν νεῶν ἄνδρες τετρακισχίλιοι
[7, 184]	καὶ Σηπιάδος ἀκτῆς. ~μέχρι μέν	νυν	τούτου τοῦ χώρου καὶ Θερμοπυλέων
[7, 26]	Ξέρξῃ πορεύεσθαι στρατόν. (ὃς μέν	νυν	τῶν ὑπάρχων στρατὸν κάλλιστα ἐσταλμένον
[7, 39]	τούτοισι ἀκούσας ἀνοιδέει. (ὅτε μέν	νυν	χρηστὰ ποιήσας ἕτερα τοιαῦτα ἐπηγγέλλεο,
[7, 123]	Σερμύλην Μηκύβερναν Ὄλυνθον. ~ἡ μέν	νυν	χώρη αὕτη Σιθωνίη καλέεται, ὁ
[7, 177]	ἐλογίζοντο οἱ Ἕλληνες. ~οἱ μέν	νυν	χῶροι οὗτοι τοῖσι Ἕλλησι εἶναι
[7, 16]	σεωυτῷ τε καὶ Πέρσῃσι ἀναιρέο.	(νῦν	ὦν, ἐπειδὴ τέτραψαι ἐπὶ τὴν
[7, 101]	πόλιος οὔτ᾽ ἐλαχίστης οὔτ᾽ ἀσθενεστάτης.	(νῦν	ὦν μοι τόδε φράσον, εἰ
[7, 229]	σφι Σπαρτιήτας μῆνιν οὐδεμίαν προσθέσθαι·	νυνὶ	δὲ τοῦ μὲν αὐτῶν ἀπολομένου,
[7, 37]	τὰ μάλιστα, ἀντὶ ἡμέρης τε	νὺξ	ἐγένετο. ἰδόντι δὲ καὶ μαθόντι
[7, 211]	ἐξεπιστάμενοι, καὶ ὅκως ἐντρέψειαν τὰ	νῶτα,	ἁλέες φεύγεσκον δῆθεν, οἱ δὲ
[7, 141]	ἠπείρου στρατὸν ἥσυχος, ἀλλ᾽ ὑποχωρεῖν	νῶτον	ἐπιστρέψας· ἔτι τοι ποτε κἀντίος

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 11/01/2006