>

Livre, Chap.
[4, 8]	γὰρ τῇ τῶν ἀνομοίων κοινωνίᾳ	χαίρειν	τὴν φύσιν. μηδὲ κτήνεσιν ἐπάγειν
[4, 8]	κἂν ἐγχώριοι τυγχάνωσι κἂν ξένοι,	χαίροντας	ἐπὶ τῷ παρέχειν αὐτοῖς τῶν
[4, 1]	τὸ αὐτοκράτορσιν εἶναι, καὶ μὴ	χαίροντας	ἐπὶ τῷ τῆς παρ' Αἰγυπτίων
[4, 8]	σύνεσιν αὐτῶν. ἄπειμι δ' αὐτὸς	χαίρων	ἐπὶ τοῖς ὑμετέροις ἀγαθοῖς παρατιθέμενος
[4, 3]	ὁ δὲ πᾶς ὅμιλος φύσει	χαίρων	τῷ καταβοᾶν τῶν ἐν τέλει
[4, 8]	κειμένων, θεοῦ δὲ μὴ πειραθείητε	χαλεπαίνοντος	ὑπὲρ ἀμελουμένων νόμων, οὓς αὐτὸς
[4, 4]	καὶ γένηταί τι μέγα καὶ	χαλεπὸν	συνήγαγε τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν,
[4, 1]	τὴν ἐρημίαν βίος ἀηδὴς καὶ	χαλεπὸς	ὢν ἐπόνει καὶ κωλύοντος τοῦ
[4, 8]	τῶν φυλῶν, ὧν ἀκροᾶσθε μὴ	χαλεπῶς,	γινώσκοντες ὅτι πάντες οἱ ἄρχεσθαι
[4, 2]	ὑπερβαλλούσῃ τιμῇ τὸν Μωυσῆν καθεστῶτα	χαλεπῶς	εἶχεν ὑπὸ φθόνου, καὶ γὰρ
[4, 8]	ἐπὶ τοῖς εἰς πατέρας τολμωμένοις	χαλεπῶς	ἔχειν, ὅτι καὶ αὐτὸς πατὴρ
[4, 4]	δὲ μᾶλλον αὔξειν καὶ φύεσθαι:	χαλεπωτέραν	ἐλάμβανε τῆς ἐπὶ τὸ χεῖρον
[4, 2]	τὰς τιμὰς οἷς ἂν ἐθελήσῃ	χαλεπώτερον	ἤδη τυγχάνειν τοῦ βιάζεσθαι τό
[4, 6]	ἐστὶ καὶ δεσπότην οὐκ ἐχόντων.	χαλεπώτερος	δ' ἂν οὕτως Αἰγυπτίων Ἑβραίοις
[4, 3]	τὰ θυμιατήρια αὐτῶν παρὰ τὸν	χάλκεον	καταθέσθαι βωμόν, ὡς ἂν ὑπόμνησις
[4, 8]	διαβᾶσι τὸν Ἰορδάνην καὶ τὴν	Χαναναίαν	κτησαμέναις περιστήσεται. ἐπεὶ προαχθέντες εἰς
[4, 4]	κατὰ βούλησιν τοῦ θεοῦ τὴν	Χαναναίαν	κτησαμένους τοὺς Ἑβραίους ἐκέλευε κατανεῖμαι
[4, 1]	αὐτοὺς καὶ μὴ πρότερον τοῖς	Χαναναίοις	εἰς χεῖρας ἥξειν πρὶν ἢ
[4, 1]	βοηθείας δέωνται, πολεμεῖν δὲ τοῖς	Χαναναίοις	ὡρμήκεσαν λέγοντες τὸν θεὸν οὐχὶ
[4, 1]	δοκεῖν, ἐπὶ τὴν πρὸς τοὺς	Χαναναίους	μάχην ἦσαν ὡρμημένοι, τὸν θεὸν
[4, 7]	ὑπολαβὼν αὐτοὺς δείσαντας τὴν πρὸς	Χαναναίους	μάχην πρόφασιν εὐπρεπῆ τὴν τῶν
[4, 8]	οὖν τὸν Ἰησοῦν ἐπὶ τοὺς	Χαναναίους	στρατιὰν ἐξάγειν, ὡς τοῦ θεοῦ
[4, 8]	ἐποίησαν κακῶς, ἐξελόντας δὲ τὴν	Χαναναίων	γῆν καὶ πᾶσαν διαφθείραντας τὴν
[4, 8]	πραγματείαν συντάξασθαι πρόκειται. (Ἐπειδὰν τὴν	Χαναναίων	γῆν κτησάμενοι καὶ σχολὴν ἐν
[4, 7]	κτησαμένων δ' αὐτῶν καὶ τὴν	Χαναναίων	γῆν τρεῖς ἕτεραι πόλεις ἔμελλον
[4, 8]	ἱερὰ πόλις ἔστω μία τῆς	Χαναναίων	γῆς ἐν τῷ καλλίστῳ καὶ
[4, 8]	ὑμῖν φόρους σώζετε πλὴν τοῦ	Χαναναίων	ἔθνους τούτους γὰρ πανοικὶ χρῆναι
[4, 1]	τὴν στρατιὰν ἀπαγαγεῖν πορρωτέρω τῶν	Χαναναίων	εἰς τὴν ἔρημον. καὶ τοῦ
[4, 6]	ἀπηγορευκότος τοῦ θεοῦ κτησαμένους τὴν	Χαναναίων,	θᾶττον ἢ φρονιμώτερον ἐγχειρεῖν ἔγνω
[4, 8]	ἀντικρὺ κεῖται γῆν ἀρίστην τῶν	Χαναναίων	καὶ πλείστην παρέχον τοῖς ἐπ'
[4, 1]	καὶ κωλύοντος τοῦ θεοῦ τῶν	Χαναναίων	πεῖραν λαμβάνειν: οὐ γὰρ ἠξίουν
[4, 6]	τὸν νῦν ὑμῶν ὀλίγον ἡ	Χαναναίων	χωρήσει γῆ, τὴν δ' οἰκουμένην
[4, 3]	τοῦ βίου φανέντας νόμον, ἀλλὰ	χάνοι	περὶ αὐτοὺς ἅμα τῇ γενεᾷ
[4, 8]	αὐτῶν ἕξουσι, γενόμενόν τε μετὰ	χαρᾶς	καὶ τοῦ τῷ θεῷ χάριν
[4, 6]	ἐλπίδα τοῦ βίου παντὸς ἀνηρτηκότα:	χαρείη	τ' ἂν οὐδεὶς κυριώτερον αὑτὸν
[4, 2]	ἄλλῳ τὴν διὰ τούτου εὐδαιμονίαν	χαρίζεσθαι.	ἀλλ' ἐγώ τε κρείττων ἢ
[4, 8]	ἀγαθὰ προσκτήσασθαι δὲ ὅσα δύναται	χαρίζεσθαι.	(Γαμείτωσαν δὲ ἐν ὥρᾳ γάμου
[4, 6]	δὲ ὁ θεὸς ὧν ἐγὼ	χαρίζεσθαι	διεγνώκειν: καὶ παντελῶς ἀσθενεῖς οἱ
[4, 8]	οἱ δὲ καὶ τοῦτ' αὐτῷ	χαρίζεσθαι	κρίνοντες τὸ κατὰ βούλησιν ἀπελθεῖν
[4, 6]	ἀπαγγελίαν λόγων ὑπέθετο. νῦν δέ,	χαρίζεσθαί	τε γὰρ αὐτῷ σοὶ διὰ
[4, 6]	πρὸς τὸν Βάλαμον. κἀκεῖνος βουλόμενος	χαρίζεσθαί	τι τοῖς ἀνδράσιν ἀνήρετο τὸν
[4, 2]	ἀγνοοῦντας ὅτι καὶ ποιοῦντες αὐτῷ	χαρίζεσθε,	ἀλλ' αὐτὸς ἐπιλεξάμενος τὸν ἱερωσόμενον
[4, 8]	ἔπειτα καὶ τὴν τῶν ἄλλων	χαρίζεται	περιουσίαν, ὡς καὶ πρὸς ἀλλήλους
[4, 1]	λέγοντες τὸν θεὸν οὐχὶ Μωυσεῖ	χαριζόμενον	ἐπικουρεῖν αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ κοινῇ
[4, 8]	αὐτῶν διδοὺς καὶ τὰ τέλη	χαριζόμενος,	ὑποστρατήγῳ χρώμενος ἐμοὶ καὶ ὑπηρέτῃ
[4, 8]	μηδὲν εἰς αὐτοὺς μήτε συγγενείᾳ	χαριζομένους	μήτε εἴκοντας φόβῳ μήτε ἄλλην
[4, 8]	αὐτοὺς ἀποφηναμένους: οὔτε γὰρ κέρδει	χαριζομένους	οὔτ' ἀξιώματι προσῆκε φανερὰς ποιεῖσθαι
[4, 8]	παρὰ τοῦ θεοῦ πύθοιτο. τούτου	χάριν	ἀναγκαῖον ἡγησάμην προδιαστείλασθαι, μὴ καί
[4, 8]	χαρᾶς καὶ τοῦ τῷ θεῷ	χάριν	εἰδέναι τὴν μεγίστην ἀράμενοι διὰ
[4, 2]	ἀλλ' οὐ κατὰ τὴν αὐτοῦ	χάριν,	ἧκεν εἰς τὴν ἐκκλησίαν. καὶ
[4, 8]	τῆς πρὸς ἐκείνους ἀφίξεως ὥρισε,	χάριν	μὲν αὐτῷ ζῶν ἔτι καὶ
[4, 3]	τὴν ἱερωσύνην ἀλλὰ κατ' ἐμὴν	χάριν.	παράστησον δὲ καὶ νῦν, ὅτι
[4, 8]	εὐπορία τοῖς δεσπόταις γένοιτο, ὅση	χάρις	ἐκ τῶν δεομένων ἔλθοι, τό
[4, 3]	οὖσι τὴν ἐξ ὅπλων ἀσφάλειαν	χαρισάμενος,	ὁ ποτίμους ἡμῖν διεφθαρμένας πηγὰς
[4, 6]	καὶ παρὰ βούλησιν τοῦ θεοῦ	χαρίσασθαι	ὑμῖν, τὸ μὲν Ἑβραίων γένος
[4, 6]	καὶ Μωυσῆς ὀλίγων ἡμερῶν θύσας	χαριστήρια	πρῶτον τῷ θεῷ καὶ τὸν
[4, 3]	Ἀαρὼν μὲν οὐκέτι τῇ Μωυσέος	χάριτι	τὴν ἀρχιερωσύνην ἔχειν δοκῶν, ἀλλὰ
[4, 2]	ἠλευθέρωσεν. οὐ μὴν ἐξ ἐμῆς	χάριτος	λαβεῖν ἀλλὰ μὴ κατὰ κρίσιν
[4, 4]	ταῦτα χωρὶς τῆς εἰς Μωυσῆν	χάριτος	τοῦ θεοῦ πεπρᾶχθαι, κατηγόρουν δ'
[4, 8]	παριέναι κτηνῶν τινι κακοπαθούντων ὑπὸ	χειμῶνος	πεπτωκότων ἐν πηλῷ, συνδιασώζειν δὲ
[4, 5]	σφόδρα, ἦν δὲ καὶ κατὰ	χεῖρα	γενναῖος ἀνήρ, ὡς ἴσα τὰ
[4, 3]	(Ὁ δὲ πλησίον γενόμενος τὰς	χεῖρας	εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνασχὼν γεγωνότερον
[4, 6]	εἰς ὅπλα καὶ τὰς ὑμετέρας	χεῖρας	ἐλθεῖν: οὐ γὰρ ἂν ὑποστρέψειέ
[4, 8]	πόλεως ἐκείνης καθαρὰς ἀναβοησάτωσαν τὰς	χεῖρας	ἔχειν ἀπὸ τοῦ φόνου καὶ
[4, 1]	μὴ πρότερον τοῖς Χαναναίοις εἰς	χεῖρας	ἥξειν πρὶν ἢ παρὰ τοῦ
[4, 8]	Μωυσῆς τοὺς μὲν πόρρω τῇ	χειρὶ	κατασείων μένειν ἠρεμοῦντας ἐκέλευε, τὸ
[4, 8]	ἡ φύσις ὑμῶν πρὸς τὸ	χεῖρον	ἀπονεύσῃ, συνέθηκα ὑμῖν καὶ νόμους
[4, 4]	χαλεπωτέραν ἐλάμβανε τῆς ἐπὶ τὸ	χεῖρον	προκοπῆς αἰτίαν, ὑφ' ἧς οὐδέποτε
[4, 6]	δείσας Μωυσῆς, μὴ γένηταί τι	χεῖρον,	συναγαγὼν εἰς ἐκκλησίαν τὸν λαὸν
[4, 8]	ὑπ' ἐνδείας πάθωσί τι τῶν	χειρόνων.	(Ἐπ' ἀνθρώπου μὲν κλοπῇ θάνατος
[4, 3]	δὲ πῦρ τοσοῦτον ὅσον οὔτε	χειροποίητον	ἱστόρησέ τις οὔτε γῆθεν ἀναδοθὲν
[4, 8]	χρώμενοι τῷ θεῷ, ὑποστράτηγον δὲ	χειροτονήσαντες	ἕνα τὸν ἀρετῇ προύχοντα: πολυαρχία
[4, 4]	μὲν τρὶς αὐτὸν τοῦ θεοῦ	χειροτονήσαντος	βεβαίως εἶχε τὴν τιμήν, ἡ
[4, 1]	ὑφ' ἧς ἔτι ταύτην αὐτοῖς	χείρω	συνέβαινεν εἶναι δοκεῖν, ἐπὶ τὴν
[4, 6]	νέων καὶ στάσιν αὐτοῖς πολὺ	χείρω	τῆς προτέρας ἐμπεσεῖν καὶ κίνδυνον
[4, 8]	τῶν ἀφ' ὕβρεως τὸ θεῖον,	χείρων	δ' οὐκ ἂν εἴη τῆς
[4, 2]	τῷ πλουτεῖν ἐκείνου μᾶλλον μὴ	χείρων	ὢν κατὰ γένος αὐτὸς ἀπέλαυε.
[4, 4]	τοῖς ἱερεῦσιν ἔνυστρόν τε καὶ	χελύνιον	καὶ τὸν δεξιὸν βραχίονα τοῦ
[4, 8]	τένοντας κοψάτωσαν τῆς βοός, καὶ	χέρνιβας	ἑλόμενοι ὑπὲρ κεφαλῆς τῆς βοὸς
[4, 8]	διανέμησιν τῶν σπανιζόντων γυναιξί τε	χήραις	καὶ παισὶν ὀρφανοῖς: τῶν δ'
[4, 8]	ἀναλισκέτω καὶ μετ' ὀρφανῶν καὶ	χηρευουσῶν	γυναικῶν. πέμπτου δὲ ἔτους κύριος
[4, 4]	ἀρτοποιουμένους τῶν πεμμάτων αὐτοῖς τινα	χορηγεῖν.	ὅσοι δ' ἂν αὑτοὺς καθιερῶσιν
[4, 4]	ὁμολογῶν, ἀγοράν τε τῷ στρατῷ	χορηγῆσαι	καὶ τιμὴν τοῦ ὕδατος αὐτοὺς
[4, 8]	Ἰσραηλιτῶν λαὸν εὔνοιαν καὶ τὴν	χορηγίαν	τῆς εὐδαιμονίας καὶ τοῖς ἄλλοις
[4, 6]	μὲν παντοίων ἀγαθῶν ἐν εἰρήνῃ	χορηγοῦν,	νίκην δὲ καὶ κράτος ἐν
[4, 8]	θεοῦ τὴν ἀφθονίαν τῶν ἀγαθῶν	χορηγοῦντος	οὐκ ἐπὶ τῷ καρποῦσθαι μόνοις,
[4, 6]	ὁ τῆς Σεμεωνίδος ἡγούμενος φυλῆς	Χοσβίᾳ	συνὼν Μαδιανίτιδι Οὔρου θυγατρὶ τῶν
[4, 6]	παίων τῇ ῥομφαίᾳ καὶ τὴν	Χοσβίαν	ἀπέκτεινεν. οἱ δὲ νέοι πάντες,
[4, 8]	ἃ χρὴ ποιεῖν ἐν τῇ	χρείᾳ	τῶν σωτηρίων εὐπορῆτε καὶ μὴ
[4, 8]	τὰς τύχας, ἀλλὰ βοηθήσαντας ταῖς	χρείαις	αὐτοῦ κέρδος εἶναι νομίζειν τήν
[4, 8]	αὑτοῖς ἐμποδίζειν πλάνῃ τὴν ἑτέρου	χρείαν.	Ὁμοίως μηδὲ βλασφημείτω τις τὸν
[4, 6]	φησί, καὶ Μαδιηνιτῶν οἱ παρόντες,	χρὴ	γὰρ καὶ παρὰ βούλησιν τοῦ
[4, 8]	χρησίμου. νῦν δέ, συγγνώμην γὰρ	χρὴ	νέμειν ἐφ' ἁμαρτήμασι νέων, ἀπόχρη
[4, 8]	προσδιατάξωμεν, ὡς ἂν προειδότες ἃ	χρὴ	ποιεῖν ἐν τῇ χρείᾳ τῶν
[4, 8]	ὥσπερ ἱερόν τι καὶ θεῖον	χρῆμα	ὁ παραλαβὼν φυλακῆς ἀξιούτω, καὶ
[4, 8]	μὲν ἐξαμβλώσῃ ἡ γυνὴ ζημιούσθω	χρήμασιν	ὑπὸ τῶν δικαστῶν ὡς παρὰ
[4, 8]	ἀνδρὶ τῆς γυναικὸς παρ' αὐτοῦ	χρήματα:	θνησκούσης δ' ἐκ τῆς πληγῆς
[4, 8]	ἄλλον ἐστέρησε, πλὴν εἰ μήτι	χρήματα	λαβεῖν ἐθελήσειεν ὁ πεπηρωμένος, αὐτὸν
[4, 8]	ἔστωσαν, πλὴν εἰ μή τι	χρήματα	λαβόντας τις αὐτοὺς ἐπὶ διαφθορᾷ
[4, 4]	ἂν ἐνδεέστερα τῶν ὡρισμένων ἔχωσι	χρήματα	τοῖς ἱερεῦσιν ἐξεῖναι περὶ τούτων
[4, 8]	ἕνεκα λέγοντες οὐδὲ τῆς τῶν	χρημάτων	αὐξήσεως κοινῶν τῶν ἑκατέροις ὑπαρχόντων
[4, 8]	πολλοῖς χρώμενος μηδὲ πλῆθος διώκων	χρημάτων	μηδ' ἵππων, ὧν αὐτῷ παραγενομένων
[4, 2]	τὴν φυλὴν νεμομένων καὶ δυνατοὶ	χρημάτων	περιουσίᾳ. (Ἐβούλετο μὲν οὖν ταῦτα
[4, 8]	οἴκων οὐκ ἐκλειπόντων καὶ τῶν	χρημάτων	τοῖς συγγενέσι μενόντων, καὶ ταῖς
[4, 2]	γὰρ καὶ ἀμφοτέρους ἡμᾶς μεγέθει	χρημάτων	ὑπερβάλλεις, οὐ μὴν οὐδ' εὐγενείᾳ,
[4, 5]	δι' ἀρετὴν γῆς καὶ πλῆθος	χρημάτων.	Ὤγης δὲ μέγεθός τε καὶ
[4, 8]	Χαναναίων ἔθνους τούτους γὰρ πανοικὶ	χρῆναι	ἀφανίσαι. (Φυλάσσειν δὲ μάλιστα ἐν
[4, 8]	τοὺς πώποτ' ἀνθρώπους ὑπερβαλὼν καὶ	χρησάμενος	ἄριστα τοῖς νοηθεῖσιν, εἰπεῖν τε
[4, 8]	αὐτῆς, καὶ οὕτως ἀνεπαιτίατος ἀπίτω.	χρησάμενος	δὲ κἂν ἐλαχίστῳ μέρει τῶν
[4, 8]	βούλησιν ἀπόλοιτο καὶ κακίαν οὐδὲ	χρησαμένου	τινὶ μέρει αὐτῆς, καὶ οὕτως
[4, 6]	προνοίᾳ, γνώμην δὲ ὑποθέμενον, ᾗ	χρησαμένων	τῶν πολεμίων ὀλίγου τὸ τῶν
[4, 8]	γῆν κτησάμενοι καὶ σχολὴν ἐν	χρήσει	τῶν ἀγαθῶν ἔχοντες πόλεις τὸ
[4, 8]	ἐπιτηδεύμασι μένοντες, ἐπὶ τοσοῦτον αὐτοῦ	χρήσεσθε	τῇ προμηθείᾳ. γνώμας τε ὑμῖν
[4, 8]	θεοῦ τῆς ἐξ ὧν πεπόνηκε	χρήσεως	ὑστερεῖν τὸν ἐργασάμενον. (Παῖδας ὑπὲρ
[4, 8]	ᾗ κατ' ἐμοῦ πολλάκις ἐτολμήσατε	χρῆσθαι:	γινώσκετε γὰρ ὡς πλεονάκις ἐκινδύνευσα
[4, 5]	καὶ πᾶσι τοῖς ἑκηβόλοις δεξιοὶ	χρῆσθαι,	καὶ διὰ τὴν ὅπλισιν οὖσαν
[4, 8]	γὰρ τῶν ὅπλων καλὸν εἶναι	χρῆσθαι	λόγοις πρὸς αὐτοὺς δηλοῦντας, ὅτι
[4, 8]	ὡς μήτε γυναῖκα ἀνδρικῇ σκευῇ	χρῆσθαι	μήτ' ἄνδρα στολῇ γυναικείᾳ. (Πολιτείαν
[4, 5]	τοῖς τε κατὰ τὴν ἀγορὰν	χρῆσθαι	πρὸς τὸ ἐκείνων λυσιτελές, εἰ
[4, 8]	αὐτὸν ἄξιον ὑπολαμβάνειν ἀπάγων αὐτοὺς	χρῆσθαι	τῇ πολιτείᾳ παρεκάλει. καὶ τότε
[4, 5]	ἡδονῆς ἀπολαύειν, ὅτ' αὐτῇ συγχωρεῖ	χρῆσθαι	τὸ θεῖον. οἱ δ' ἧς
[4, 8]	ἁρμόζειν μήτ' αὐτῷ τῷ δεσπότῃ	χρῆσθαι.	τῷ δὲ τετάρτῳ τρυγάτω πᾶν
[4, 6]	τῷ βίῳ πρὸς ἅπαντας ἀλλοτριώτατα	χρῆσθε,	ὡς καὶ τὰς τροφὰς ὑμῖν
[4, 8]	ἀπαρχὰς ἐντεῦθεν ἀποφερέτω μήτ' αὐτὸς	χρήσθω:	οὐ γὰρ κατὰ καιρὸν τοῦτον
[4, 8]	ἡμῖν, καθ' οὗ βούλησιν κἀγὼ	χρήσιμος	ὑμῖν ἐγενόμην, οὐ μέχρι τοῦ
[4, 8]	καὶ παιδείαν τῶν ἀρίστων εἶναι	χρησίμου.	νῦν δέ, συγγνώμην γὰρ χρὴ
[4, 8]	μετανοήσειν δ' αὐτοὺς ἐπὶ μηδενὶ	χρησίμῳ	ταῦτα πάσχοντας. ὁ μέντοι θεὸς
[4, 3]	καὶ γὰρ ἦν καὶ ἐδόκει	χρηστὰ	τῷ λαῷ. τότε μὲν οὖν
[4, 1]	ἀτυχῆσαι παντάπασιν ἀθυμοῦν οὐδὲν ἔτι	χρηστὸν	προσεδόκα λογιζόμενον, ὅτι καὶ ταῦτα
[4, 8]	οὐχ ἡγητέον ὅσα τις κατὰ	χρηστότητα	παρίησιν ἀνθρώποις λαμβάνειν, τοῦ θεοῦ
[4, 8]	τοῦ θεοῦ γενησομένην ἐπὶ τῇ	χρηστότητι.	(Οἱ δὲ λαβόντες εἴτε ἀργύρια
[4, 8]	ἀλλὰ λογάδην συγκειμένων, οἳ κονιάματι	χρισθέντες	εὐπρεπεῖς τε εἶεν καὶ καθάριοι
[4, 6]	καὶ προυπῆρξεν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν	χρόνοις	γενόμενα τοῖς ἀνθρώποις διὰ γῆς
[4, 7]	ἐπ' ἀκουσίῳ φόνῳ φευξομένοις, καὶ	χρόνον	ἔταξεν εἶναι τῆς φυγῆς τὸν
[4, 8]	δοκοῦν ἤδη καὶ τῷ γήρᾳ	χρόνον	ἐτῶν εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ἠνυσμένον
[4, 8]	εἰπεῖν. (Ἐβίωσε δὲ τὸν πάντα	χρόνον	ἐτῶν εἴκοσι καὶ ἑκατόν, ὧν
[4, 2]	πάλιν ἀξιοῦντ' ἔχειν εἰς ἅπαντα	χρόνον	μὴ τὴν ἀσφάλειαν τὴν ἐπ'
[4, 4]	δεινὸν ἦν εἰκὸς ἀλλ' εἰς	χρόνον	παραμενεῖν. οἱ γὰρ ἄνθρωποι πεπιστευκότες
[4, 8]	ἀποτινέτω πάνθ' ὅσα παρὰ τὸν	χρόνον	τῆς κατακλίσεως ἀνάλωσε καὶ ὅσα
[4, 4]	τῶν Ἑβραίων στάσις πολὺν ἀκμάσασα	χρόνον	τοῦτον ἐπαύθη τὸν τρόπον. (Μωυσῆς
[4, 8]	ἀλλ' ἐφ' ὃν αὐτοὶ βούλεσθε	χρόνον	τοῦτον ἔχειν προστάτην ἐν τοῖς
[4, 8]	νεωστὶ δειμαμένους οἰκίας, οἷς οὔπω	χρόνος	ἀπολαύσεως αὐτῶν ἐνιαύσιος, καὶ φυτεύσαντας
[4, 8]	τὸν κόσμον παρέξεται, γένοιτο δὲ	χρόνος	μηδὲ εἷς, ὃς καινίσει τι
[4, 8]	τὴν μάθησιν αὐτῶν ὑπὸ τοῦ	χρόνου,	ἃς δὴ καὶ τῷ βωμῷ
[4, 8]	καὶ γὰρ πεπεισμένος ἅπαντι τῷ	χρόνῳ	μὴ δεῖν ἐπὶ μελλούσῃ τελευτῇ
[4, 8]	ἐπαγόμενος. (Ἐὰν δέ τις ἢ	χρυσίον	ἢ ἀργύριον εὕρῃ καθ' ὁδόν,
[4, 8]	ἀνὴρ μήτε γυνή, μηδ' εἰ	χρυσὸν	ἄπειρον μέλλοι κερδαίνειν, καταφρονῶν τῷ
[4, 8]	θάνατος ἔστω ζημία, ὁ δὲ	χρυσὸν	ἢ ἄργυρον ὑφελόμενος τὸ διπλοῦν
[4, 7]	καὶ ἑξήκοντα, ὄνους δὲ ἑξακισμυρίας,	χρυσοῦ	δὲ καὶ ἀργύρου ἄπειρόν τι
[4, 6]	σὺ μέν, εἶπεν, ὦ Μωυσῆ,	χρῶ	νόμοις οἷς αὐτὸς ἐσπούδακας ἐκ
[4, 8]	πράττοντες ἀπολεῖτε τὰ ἐκείνοις νομισθέντα,	χρώμενοί	τε νόμοις οὓς ἀγαθοὺς δοκιμάσας
[4, 8]	ἂν οἱ στρατεύοντες ἐξίοιεν τεκμηρίῳ	χρώμενοι	τοῖς λίθοις, ὡς καὶ πρότερον
[4, 8]	αὐτοὺς ἀγάγοιτε, στρατηγῷ μὲν αὐτοκράτορι	χρώμενοι	τῷ θεῷ, ὑποστράτηγον δὲ χειροτονήσαντες
[4, 8]	ὡς καὶ πρὸς ἀλλήλους ὑμῖν	χρωμένοις	αὐτῇ μακαριστὸν ποιῆσαι τὸν βίον
[4, 5]	πᾶσιν ἀδεῶς τὸ στράτευμα προνομῇ	χρώμενον	ἁλισκομένων καὶ τῶν πόλεων: οὐδὲν
[4, 8]	δίκην λαχὼν αὐτὸς μὲν κατηγορείτω	χρώμενος	εἰς ἀπόδειξιν οἷς ἂν ἔχῃ
[4, 8]	καὶ τὰ τέλη χαριζόμενος, ὑποστρατήγῳ	χρώμενος	ἐμοὶ καὶ ὑπηρέτῃ ὧν τὸν
[4, 8]	γνώμης γάμοις τε μὴ πολλοῖς	χρώμενος	μηδὲ πλῆθος διώκων χρημάτων μηδ'
[4, 8]	εἶναι καὶ βλάπτειν πέφυκε τοὺς	χρωμένους.	στρατὸν δ' ἄγειν καθαρὸν ἐκ
[4, 4]	μάχης οὐ συνεβούλευσεν ὁ θεὸς	χρωμένῳ,	τὴν δύναμιν ὑπανῆγε διὰ τῆς
[4, 8]	τῶν πόλεων τῶν πλησίον τῇ	χώρᾳ,	ἐν ᾗ ὁ φόνος ἐπράχθη,
[4, 8]	δὲ πραχθέντος φόνου ἔν τινι	χώρᾳ	μὴ εὑρίσκηται ὁ δράσας μηδ'
[4, 8]	ὅπου κεῖται ὁ νεκρὸς τὴν	χώραν.	ἣ δ' ἂν ᾖ πλησιαιτάτη
[4, 7]	λαβόντες οὖν ἐπὶ τούτοις τὴν	χώραν	καὶ κτίσαντες πόλεις καρτερὰς τέκνα
[4, 7]	οἱ Ἑβραῖοι διήρπασαν αὐτῶν τὴν	χώραν	καὶ πολλὴν λείαν λαβόντες καὶ
[4, 8]	δὲ καρπῶν μετεσχηκότας, ἐᾶν κατὰ	χώραν,	καὶ τοὺς μνηστευσαμένους δὲ καὶ
[4, 7]	τε καὶ τὰς εἰσβολὰς τῆς	χώρας,	ᾗ προσεδέχοντο τοὺς πολεμίους, ἀσφαλισάμενοι
[4, 5]	οὖν Σιχῶνα τὸν βασιλεύοντα τῆς	χώρας	ταύτης ἀπέστειλε Μωυσῆς τῷ στρατῷ
[4, 8]	καταδουλοῦν αὐτήν, ἀλλ' ὅπη βούλεται	χωρεῖν	ἀπίτω τοῦτο ἐλεύθερον ἔχουσα. (Ὅσοι
[4, 8]	γινομένων ἐκ τοῦ πλεονεκτοῦντας προσωτέρω	χωρεῖν	βούλεσθαι τῶν ὅρων: μὴ γὰρ
[4, 7]	τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς μάχας	χωρεῖν	δύναιντο, ἑτοίμους τε ἔλεγον ἑαυτοὺς
[4, 8]	τῶν φιλτάτων ταῖς φρονίμοις, τότε	χωρεῖν	ἐπὶ τὸν γάμον. εἰ δ'
[4, 6]	τε διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν	χωρεῖν	παρ' αὐτοὺς τὴν ἔχθραν τὴν
[4, 6]	ἀναστρέφειν, ἀλλ' ὁ θεὸς αὐτὸν	χωρεῖν	τὴν προκειμένην παρώρμησε προστάξας ὅτιπερ
[4, 6]	ἤδη τοῦ στρατοῦ τὴν παρανομίαν	χωρεῖν	τῶν νέων καὶ στάσιν αὐτοῖς
[4, 8]	αὐτοῖς τῶν παρὰ τοῦ θεοῦ	χωρησάντων	κομίζοντες μεθ' ἡδονῆς ἀποδιδότωσαν τοῖς
[4, 6]	νῦν ὑμῶν ὀλίγον ἡ Χαναναίων	χωρήσει	γῆ, τὴν δ' οἰκουμένην οἰκητήριον
[4, 4]	ὁρῶντος, κάταντες γὰρ ἦν τὸ	χωρίον,	ἀποδύεται τὴν ἀρχιερατικὴν στολὴν καὶ
[4, 4]	ἄπωθεν τοῦ στρατοπέδου προαγαγὼν εἰς	χωρίον	καθαρώτατον ὁ ἀρχιερεὺς ἔθυέ τε
[4, 4]	τέφραν ἁγνὸς ἀνὴρ κατατίθησιν εἰς	χωρίον	καθαρώτατον. τοὺς οὖν ἀπὸ νεκροῦ
[4, 4]	καὶ τῆς Ἀραβίας ἐλθὼν εἰς	χωρίον,	ὃ μητρόπολιν αὑτῶν Ἄραβες νενομίκασι,
[4, 5]	τὴν ἐκείνων παρελάμβανον. ἔστι δὲ	χωρίον,	ὃ τριῶν μεταξὺ ποταμῶν κείμενον
[4, 6]	προσβαλόντος αὐτῷ κατά τι στενὸν	χωρίον	περιειλημμένον αἱμασιαῖς διπλαῖς ἡ ὄνος,
[4, 8]	Ἀβίλη, φοινικόφυτον δ' ἐστὶ τὸ	χωρίον,	συνελθόντος τοῦ λαοῦ παντὸς λέγει
[4, 8]	καὶ ἀνεπιτήδειον ἀρότρῳ καὶ φυτοῖς	χωρίον	τοὺς τένοντας κοψάτωσαν τῆς βοός,
[4, 5]	γε πρὸς τῇ δύσει τοῦ	χωρίου	περίεισιν αὐτὴν Ἰόρδανος. (Οὕτως οὖν
[4, 8]	δεκάτη τῶν καρπῶν ἐξαίρεσις ὑμῖν	χωρὶς	ἧς διετάξατε τοῖς ἱερεῦσι καὶ
[4, 4]	θεοῦ προνοίας οὐκ ἐβούλοντο ταῦτα	χωρὶς	τῆς εἰς Μωυσῆν χάριτος τοῦ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 25/03/2010