HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Flavius Josèphe (37 à +/- 100 ap. J. Chr.), Les Antiquités judaïques, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique)

υ = 118 formes différentes pour 283 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

>
Livre, Chap.

[4, 8]   μὴ λήθην λαβεῖν τῆς Ἀμαληκιτῶν ὕβρεως, ἀλλὰ στρατεύσαντας ἐπ' αὐτοὺς τιμωρίαν

[4, 8]   ὅτι τῆς ἀπ' Αἰγυπτίων αὐτοὺς ὕβρεως ἀπαλλάξας γῆν αὐτοῖς ἀγαθὴν καὶ

[4, 8]   αὐτῷ, πεντήκοντα σίκλους τιμὴν τῆς ὕβρεως καταβαλλέτω. γυναικὸς δὲ τῆς συνοικούσης

[4, 1]   τῷ τῆς παρ' Αἰγυπτίων ἐξελθεῖν ὕβρεως Μωυσῆν τύραννον ἀνέχεσθαι καὶ ζῆν

[4, 8]   ἥδεσθαι γὰρ μηδενὶ τῶν ἀφ' ὕβρεως τὸ θεῖον, χείρων δ' οὐκ

[4, 8]   γὰρ ἐν τῷ τοὺς εὐεργέτας ὑβρίζειν ἐν τούτῳ τὴν παρρησίαν τίθεσθε,

[4, 8]   μὲν ἐχθρὸς καὶ ἄνθρωπος νομοθέτης ὑβριζομένων αὐτῷ τῶν νόμων καὶ μάτην

[4, 8]   τεκνοῦν ἐξ αὐτοῦ μὴ προσδέχοιτο ὑβρίζων τὴν τοῦ τεθνηκότος ἀδελφοῦ μνήμην.

[4, 8]   ἢ διὰ κέρδος πρὸς τὴν ὕβριν: ἐὰν δέ που μόνῃ περιπεσὼν

[4, 8]   ἡταιρημένης εἶναι γάμον, ἧς δι' ὕβριν τοῦ σώματος τὰς ἐπὶ τῷ

[4, 6]   καὶ πρὶν ἰσχυροτέραν γενέσθαι τὴν ὕβριν ὑπὸ τῆς ἀδείας ἔργῳ τὴν

[4, 8]   εἶναι παρ' αὐτῆς λεγέτω τυγχάνειν ὑβρίσαντα τὴν τοῦ κατοιχομένου μνήμην. καὶ

[4, 8]   ὑπομενέτω, ὅτι τῷ κέρδει δουλεύσας ὕβρισε τὸ ἀξίωμα: καλῶς γὰρ ὑμῖν

[4, 6]   τῆς ἡμετέρας ὁμιλίας λαβόντες ἔπειθ' ὑβρίσητε καὶ ἀτίμους ἀποπέμψητε πρὸς τοὺς

[4, 8]   ἀργύρια εἴτε τινὰ τῶν καρπῶν ὑγρὸν ἢ ξηρόν, κατὰ νοῦν αὐτοῖς

[4, 4]   στρατῷ χορηγῆσαι καὶ τιμὴν τοῦ ὕδατος αὐτοὺς κελεῦσαι καταβαλεῖν. ὁ δ'

[4, 8]   κεκλεισμένα, οὐχ ὅπως τινὲς εἴργοιντο ὑδρείας, ἀλλ' ἵνα μηδεὶς κίνδυνος ὡς

[4, 5]   ἐκείνων λυσιτελές, εἰ καὶ τὸ ὕδωρ αὐτοῖς πιπράσκειν ἐθέλοιεν. Σιχὼν δ'

[4, 8]   οἱ πατέρες, αὐτάρκεις γὰρ ἐφ' υἱάσιν οὗτοι δικασταί, συνελθεῖν μὲν ἀλλήλοις

[4, 2]   δυνάμενος Μωυσῆς Ἀαρῶνι καὶ τοῖς υἱέσιν αὐτοῦ τὴν ἱερωσύνην παρέδωκεν; εἰ

[4, 8]   πατέρες εὐτυχεῖς οὐκ ἐπιδόντες οὔτε υἱὸν κολαζόμενον οὔτε θυγατέρα. οὐδ' ἂν

[4, 3]   μαθεῖν, ἐκέλευσεν Ἐλεάζαρον τὸν Ἀαρῶνος υἱὸν τὰ θυμιατήρια αὐτῶν παρὰ τὸν

[4, 8]   φαύλων. οὐ μὴν οὐδὲ πατράσιν υἱῶν ἁμαρτίαν λογιστέον τῶν νέων πολλὰ

[4, 3]   κρίσει φανερᾷ γενομένῃ, μετὰ τῶν υἱῶν ἤδη βεβαίως ἀπέλαυε τῆς τιμῆς.

[4, 3]   καύματος οὔτε κατὰ βίαν πνευμάτων ὕλης πρὸς αὐτὸ παρατριβείσης αὐτομάτως ἐξεκρούσθη,

[4, 2]   ἂν περιεῖδεν ἑαυτὸν καταφρονούμενον οὐδ' ὑμᾶς ἀγνοοῦντας ὅτι καὶ ποιοῦντες αὐτῷ

[4, 8]   βίος, καὶ μὴ λάβῃ πόθος ὑμᾶς ἄλλης πολιτείας, ἀλλὰ ταύτην στέργοιτε

[4, 6]   αὐτῶν ταῦτα καταλείψετε, θεοῦ μόνους ὑμᾶς ἀνθρώπους ἐφορῶντος καὶ ὅθεν ἂν

[4, 6]   γῆν τε οὖν ἐφ' ἣν ὑμᾶς αὐτὸς ἔστειλε καθέξετε δουλεύσουσαν αἰεὶ

[4, 8]   γενόμενος, ἀλλ' ὥστε τοῦ σωφρονήσειν ὑμᾶς εἰς τὸ μέλλον κατ' αὐτό

[4, 8]   παρουσίαν. μόνον οἷς ὁ θεὸς ὑμᾶς ἕπεσθαι βούλεται, τούτοις πειθαρχεῖτε, καὶ

[4, 8]   προσλαμβάνειν. καὶ πειθομένων μὲν καλῶς ὑμᾶς ἔχειν τὴν εἰρήνην φυλάττειν, εἰ

[4, 8]   ἐπὶ τοῖς ὑμετέροις ἀγαθοῖς παρατιθέμενος ὑμᾶς νόμων τε σωφροσύνῃ καὶ κόσμῳ

[4, 8]   μὴ τὸ προσαγανακτεῖν οἷς ἂν ὑμᾶς οἱ ἡγεμόνες πράττειν ἀξιῶσι: νῦν

[4, 2]   γέρας ἔχειν τὸ μὴ στασιάζοντας ὑμᾶς ὁρᾶν καί τοι κατὰ τὴν

[4, 8]   ὁ μέντοι θεὸς ὁ κτίσας ὑμᾶς πόλεις τε πολίταις ὑμετέροις ἀποδώσει

[4, 6]   παῖδας ἐχθρῶν ἔρως τοῦ πρὸς ὑμᾶς πολέμου λάβοι καὶ θρασυνθεῖεν ὥστε

[4, 8]   πολεμίων. ταῦτα δ' οὐκ ὀνειδίζειν ὑμᾶς προεθέμην, οὐ γὰρ ἐπ' ἐξόδου

[4, 6]   ἀγαθοὺς καὶ δικαίους ὑπολαβοῦσαι τοιούτοις ὑμᾶς τιμῆσαι ξενίοις δεομένους ἐπείσθημεν. καὶ

[4, 8]   στρατευσάντων μήτε στάσεως ἐμφυλίου κατασχούσης ὑμᾶς, ὑφ' ἧς τἀναντία πατράσι τοῖς

[4, 8]   φωνῆς ἂν εὐπορήσαντα δικαιολογήσασθαι πρὸς ὑμᾶς, ὡς οὐδὲν αἴτια τοῦ πολέμου

[4, 6]   ἐπιτηδευμάτων ἀρίστων καὶ καθαρῶν πονηρίας ὑμεῖς ἀμείνους κριθήσεσθε καὶ παισὶ βελτίοσιν

[4, 6]   τῶν ἐπαγαγόντων αὐτοῖς τὰς βλάβας. ὑμεῖς δ' εἰ νίκην τινὰ πρὸς

[4, 8]   φέρε οὖν ὑποθέμενος ὃν τρόπον ὑμεῖς τ' ἂν εὐδαιμονήσαιτε καὶ παισὶ

[4, 6]   ὥραν τοῦ σώματος προσηκάμεθα τὴν ὑμετέραν ἀξίωσιν, ἀλλ' ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ

[4, 2]   ὁρᾶν καί τοι κατὰ τὴν ὑμετέραν γνώμην αὐτοῦ τυγχάνων: ὃ γὰρ

[4, 8]   νῦν ἐγκαταλιπεῖν τοὐμὸν ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας εὐδαιμονίας πρόθυμον, ἀλλ' ἀίδιόν τε

[4, 6]   ὥστε εἰς ὅπλα καὶ τὰς ὑμετέρας χεῖρας ἐλθεῖν: οὐ γὰρ ἂν

[4, 8]   δ' αὐτὸς χαίρων ἐπὶ τοῖς ὑμετέροις ἀγαθοῖς παρατιθέμενος ὑμᾶς νόμων τε

[4, 8]   κτίσας ὑμᾶς πόλεις τε πολίταις ὑμετέροις ἀποδώσει καὶ τὸν ναόν: ἔσεσθαι

[4, 6]   ἔστειλε καθέξετε δουλεύσουσαν αἰεὶ παισὶν ὑμετέροις καὶ τοῦ περὶ αὐτῶν κλέους

[4, 6]   παρασχεῖν ἑκάστῃ γῇ τῶν ἀφ' ὑμετέρου γένους οἰκήτορας. θαυμάζετε οὖν, ὦ

[4, 6]   ὄντων πρὸς ἅπαντας, τοῦ δ' ὑμετέρου πρὸς μηδένα τοιούτου τυγχάνοντος. δεῖν

[4, 8]   ὑμῶν ἢ ὕστερον ἐπὶ παίδων ὑμετέρων γένηται τοῦθ' ὑπερόριον πραχθείη. μέλλοντας

[4, 8]   οὐχ ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς μόνον τῶν ὑμετέρων ἐποιήσατο κακῶν, ἀλλὰ καὶ δωρεᾶς

[4, 8]   ὃ δὴ τοῦ λοιποῦ φυλαττομένοις ὑμῖν ἄμεινον ἕξει τὰ πράγματα: μηδὲ

[4, 6]   παῖδας εὐφρᾶναι καὶ γυναῖκας. τοσοῦτον ὑμῖν ἀνδρείας τὸ περιὸν ἐκ θεοῦ

[4, 8]   ἐχθρῶν εὐάλωτοι. θεοῦ γὰρ παρόντος ὑμῖν βοηθοῦ πάντων περιφρονεῖν εὔλογον. τῆς

[4, 8]   σπουδῆς ἔχοι, γίγνεσθαι τοῦ συμφέροντος ὑμῖν δυνατώτερος. (Ὅρους γῆς μὴ ἐξέστω

[4, 8]   καθ' οὗ βούλησιν κἀγὼ χρήσιμος ὑμῖν ἐγενόμην, οὐ μέχρι τοῦ δεῦρο

[4, 8]   ἀμελουμένων νόμων, οὓς αὐτὸς γεννήσας ὑμῖν ἔδωκε. (Μωυσέος δὲ ταῦτα πρὸς

[4, 8]   μήτ' ἀλλοτρίας πρὸς οὕς ἐστιν ὑμῖν εἰρήνη, φυλαττέσθω δ' ὥσπερ θεοῦ

[4, 8]   ἄλλων ζῴων. (Αὕτη μὲν οὖν ὑμῖν εἰρηνικὴ τῶν νόμων κατὰ τὴν

[4, 8]   χρήσεσθε τῇ προμηθείᾳ. γνώμας τε ὑμῖν εἰσηγήσονται τὰς ἀρίστας, αἷς ἑπόμενοι

[4, 2]   ἀποστερῶ τιμῆς, κἂν ὑστερῶσιν ὧν ὑμῖν ἐκ πλούτου καὶ τῆς ἄλλης

[4, 8]   Ἰορδάνου πραχθησομένων οὐ μέλλω βοηθὸς ὑμῖν ἔσεσθαι καὶ σύμμαχος κωλυόμενος ὑπὸ

[4, 8]   παύσαισθε, ἀλλ' ὧν τε νῦν ὑμῖν ἐστιν ἀγαθῶν ἡ κτῆσις βεβαία

[4, 8]   βασιλέως δ' εἰ γένοιτο ἔρως ὑμῖν, ἔστω μὲν οὗτος ὁμόφυλος, πρόνοια

[4, 8]   καὶ παρέσχεν ἐν ἅπασιν αὑτὸν ὑμῖν εὐμενῆ. μᾶλλον δ' αὐτὸς ἦν

[4, 6]   πρὸς αὐτὰς πάθους ἐπεὶ ταῦτα ὑμῖν, ἔφασαν, δέδοκται, τοῖς δ' ἔθεσι

[4, 8]   ὕβρισε τὸ ἀξίωμα: καλῶς γὰρ ὑμῖν ἔχει πεπειραμένοις ἐν Αἰγύπτῳ συμφορῶν

[4, 8]   αὐτῷ ζῶν ἔτι καὶ παρὼν ὑμῖν ἔχειν ὁμολογῶ προνοίας τε τῆς

[4, 8]   ἀπαρασκεύαστοι τοῖς καιροῖς περιπέσητε. ~(Γῆν ὑμῖν ἣν ὁ θεὸς ἔδωκε πόνων

[4, 6]   χρῆσθε, ὡς καὶ τὰς τροφὰς ὑμῖν ἰδιοτρόπους εἶναι καὶ τὰ ποτὰ

[4, 2]   ἡδίω κρίνῃ ὁ θεός, οὗτος ὑμῖν ἱερεὺς κεχειροτονήσεται, τῆς ἐπὶ τἀδελφῷ

[4, 8]   πρὸς τὸ χεῖρον ἀπονεύσῃ, συνέθηκα ὑμῖν καὶ νόμους ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ

[4, 6]   οἰκητήριον δι' αἰῶνος ἴστε προκειμένην ὑμῖν, καὶ τὸ πλῆθος ὑμῶν ἔν

[4, 8]   τε καὶ τιμᾶν προσήκειν τοῦτον ὑμῖν καὶ τοὺς νόμους πάντων ὧν

[4, 8]   εὔλογον. τῆς δ' ἀρετῆς ἔπαθλα ὑμῖν μεγάλα κεῖται πρὸς ἅπαντα τὸν

[4, 8]   ἀνάμνησις. ὅθεν εἰ βούλοισθε τούτους ὑμῖν μένειν, τῶν πολεμίων μηδένα ὑπολείπησθε

[4, 8]   μνήμην: βεβαία γὰρ ἂν οὕτως ὑμῖν μόνον ὑπάρξειεν ἡ τῶν οἰκείων

[4, 8]   προεστηκότας ἐξυβρίσαι διὰ πλοῦτον, ὃς ὑμῖν πολὺς διαβᾶσι τὸν Ἰορδάνην καὶ

[4, 8]   εὐδαιμονίας πρόθυμον, ἀλλ' ἀίδιόν τε ὑμῖν πραγματεύσασθαι τὴν τῶν ἀγαθῶν ἀπόλαυσιν,

[4, 6]   παρὰ βούλησιν τοῦ θεοῦ χαρίσασθαι ὑμῖν, τὸ μὲν Ἑβραίων γένος οὐκ

[4, 8]   ἀποδιδοὺς καὶ καταλείπων εἰς μνήμην ὑμῖν τὸ σέβειν τε καὶ τιμᾶν

[4, 8]   τῆς αὑτῶν δουλείας. ἔσται δ' ὑμῖν τούτων πεῖραν λαμβάνουσιν ἀνωφελὴς ἡ

[4, 8]   παρὰ τοῖς αὖθις τὴν εὔκλειαν ὑμῖν ὑπάρξαι. τούτων δ' ἂν ἐφικέσθαι

[4, 8]   δ' ἄλλους εἰς τὸ τελεῖν ὑμῖν φόρους σώζετε πλὴν τοῦ Χαναναίων

[4, 8]   περιουσίαν, ὡς καὶ πρὸς ἀλλήλους ὑμῖν χρωμένοις αὐτῇ μακαριστὸν ποιῆσαι τὸν

[4, 8]   καὶ δεκάτη τῶν καρπῶν ἐξαίρεσις ὑμῖν χωρὶς ἧς διετάξατε τοῖς ἱερεῦσι

[4, 6]   γὰρ ἐπὶ κατάρᾳ τῶν πολεμίων ὑμνεῖν αὐτοὺς ἐκείνους καὶ μακαριωτάτους ἀποφαίνειν

[4, 8]   μελήσει καὶ πρὸς τὸ μέλλον ὑμῶν, ἀπαλλασσόμενος καλῶς ἔχειν ἡγησάμην, αὐτός

[4, 8]   γὰρ ὡς πλεονάκις ἐκινδύνευσα ὑφ' ὑμῶν ἀποθανεῖν ἢ ὑπὸ τῶν πολεμίων.

[4, 6]   ἀναχωρεῖν, οὐδ' αὐταὶ τὴν δέησιν ὑμῶν ἀποστρεφόμεθα, πίστιν δ' εὐνοίας λαβοῦσαι

[4, 6]   ἀξιόλογον νομισθεῖσαν ἀγαπήσομεν τὸν μεθ' ὑμῶν βίον ὡς γαμεταὶ διανύσαι. δέος

[4, 8]   ἀπόλαυσιν, καὶ μνήμην ἐμαυτῷ γενομένων ὑμῶν ἐν ἀφθονίᾳ τῶν κρειττόνων. φέρε

[4, 6]   προκειμένην ὑμῖν, καὶ τὸ πλῆθος ὑμῶν ἔν τε νήσοις καὶ κατ'

[4, 8]   ἂν πολεμικὸν ἢ νῦν ὑφ' ὑμῶν ἢ ὕστερον ἐπὶ παίδων ὑμετέρων

[4, 8]   ὁμολογῶ προνοίας τε τῆς ὑπὲρ ὑμῶν, ἣν οὐχ ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς μόνον

[4, 8]   κειμήλιον λαμβάνειν. (Μηδεὶς δ' ἐξ ὑμῶν κλωστὴν ἐξ ἐρίου καὶ λίνου

[4, 2]   ἡμάρτομεν τοῦτο καὶ μὴ βουλομένων ὑμῶν λαμβάνοντες. ἦν δὲ καὶ τὸ

[4, 8]   νοῦν τῆς ἐπὶ τὸ βέλτιον ὑμῶν μεταβολῆς φροντίδα λαμβάνοντι συνηγωνίσατο καὶ

[4, 6]   πατρὸς γεγόνατε. ἀλλὰ τὸν νῦν ὑμῶν ὀλίγον ἡ Χαναναίων χωρήσει γῆ,

[4, 2]   παντὶ τῷ λαῷ, καὶ θυμιωμένων ὑμῶν οὗπερ ἂν τὴν θυσίαν ἡδίω

[4, 8]   ἀμαθίαν τοῦ κρείττονος ἡ φύσις ὑμῶν πρὸς τὸ χεῖρον ἀπονεύσῃ, συνέθηκα

[4, 8]   στρατηγῶν ἀρεταῖς, οἳ πρόνοιαν ἕξουσιν ὑμῶν τοῦ συμφέροντος. θεός τε ὁ

[4, 8]   διά τε τὰς πρότερον ὑπὲρ ὑμῶν φιλοτιμίας καὶ διὰ τὸ τὰς

[4, 8]   θεῷ κεχαρισμένον ἂν εἴη, κἂν ὑπ' αἰσχύνης τινὰς ὀκνοῦντας ἅψασθαι λαβεῖν

[4, 7]   εὐδαιμόνως, ἀφθονίας μὲν ἀγαθῶν αὐτοῖς ὑπ' ἀρετῆς γεγενημένης, ὑπὸ μηδενὸς δὲ

[4, 8]   περιστήσεται. ἐπεὶ προαχθέντες εἰς καταφρόνησιν ὑπ' αὐτοῦ καὶ τῆς ἀρετῆς ὀλιγωρίαν

[4, 3]   Αἰγυπτίων εὐδαιμονίαν σείσας καὶ τῆς ὑπ' αὐτοὺς δουλείας δρασμὸν ἡμῖν παρασχὼν

[4, 2]   ὅτι παρ' ὀλίγον ἦλθε καταλευσθεὶς ὑπ' αὐτῶν ἀποθανεῖν. οὐδ' ὁ θεὸς

[4, 7]   ὑπὲρ τοῦ κτήσασθαι τὴν αἰτουμένην ὑπ' αὐτῶν γῆν, μὴ θέλειν δὲ

[4, 8]   οὐ γὰρ κατὰ καιρὸν τοῦτον ὑπ' αὐτῶν ἐνεχθῆναι, βιασαμένης δὲ τῆς

[4, 8]   κατὰ τῶν γονέων τολμήμασι, προαχθεὶς ὑπ' αὐτῶν τούτων ἔξω τῆς πόλεως

[4, 8]   γένος ἕκαστα τάξαι: σποράδην γὰρ ὑπ' ἐκείνου κατελείφθη γραφέντα καὶ ὡς

[4, 3]   οἵ σου καταδικάζουσιν ἀναισθησίαν ὡς ὑπ' ἐμῆς τέχνης νικωμένου. ποιήσεις δὲ

[4, 3]   θαλάσσης: σὺ γὰρ ἐμοὶ τῶν ὑπ' ἐμοῦ πεπραγμένων μάρτυς ἀξιολογώτατος, ὡς

[4, 8]   πρὸς τὰ σιτία ὀργάνων μηδ' ὑπ' ἐνδείας πάθωσί τι τῶν χειρόνων.

[4, 8]   γαμεῖσθαι τοῖς ἐλευθέροις, μηδ' ἂν ὑπ' ἔρωτος πρὸς τοῦτό τινες ἐκβιάζωνται,

[4, 6]   ὑπολαμβάνοντες, ὡς μὴ ταῦθ' ἅπερ ὑπαγορεύει τὸ θεῖον λέγειν, βιάζεσθαι δὲ

[4, 8]   ἀπονεύσῃ, συνέθηκα ὑμῖν καὶ νόμους ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ θεοῦ καὶ πολιτείαν,

[4, 8]   δυνηθείητε, εἰ τῶν νόμων οὓς ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ θεοῦ συνεταξάμην κατήκοοι

[4, 3]   τὴν ἱερουργίαν. ὡς δ' οὔτε ὑπακούσεσθαι τοῖς ἀγγέλοις ἔφασαν καὶ Μωυσῆν

[4, 4]   ὁ θεὸς χρωμένῳ, τὴν δύναμιν ὑπανῆγε διὰ τῆς ἐρήμου ἐκπεριιών. (Τότε

[4, 8]   τὰς ληνοὺς κομίζωσιν εἰργέτωσαν τοὺς ὑπαντιάζοντας ἐπεσθίειν: ἄδικον γὰρ ἀγαθῶν, ἃ

[4, 6]   ὠχεῖτο, συνεῖσα τοῦ θείου πνεύματος ὑπαντῶντος ἀπέκλινε τὸν Βάλαμον πρὸς τὸν

[4, 8]   τοῖς αὖθις τὴν εὔκλειαν ὑμῖν ὑπάρξαι. τούτων δ' ἂν ἐφικέσθαι δυνηθείητε,

[4, 8]   γὰρ ἂν οὕτως ὑμῖν μόνον ὑπάρξειεν ἡ τῶν οἰκείων ἀγαθῶν ἀσφάλεια.

[4, 8]   μὲν τῆς αὐτῆς ἐπιμιξίας αὐτοῖς ὑπάρξειν, τῇ τε ὄψει καὶ τῇ

[4, 2]   πλούτου καὶ τῆς ἄλλης ἀξιώσεως ὑπάρχει. καὶ νῦν Ἀαρῶνι τὴν ἱερωσύνην

[4, 5]   ὅμοιόν τι νήσῳ τὴν φύσιν ὑπάρχει, τοῦ μὲν Ἀρνῶνος ἀπὸ μεσημβρίας

[4, 8]   χρημάτων αὐξήσεως κοινῶν τῶν ἑκατέροις ὑπαρχόντων γενομένων, ἀλλ' ὅπως παίδων τύχωσιν,

[4, 8]   πρόνοιαν τῶν ἐν τοῖς ὁμοίοις ὑπαρχόντων ποιεῖσθαι, καὶ τυχόντας εὐπορίας ἐξ

[4, 5]   εἶχον μεστῆς ἔτι τῶν καρπῶν ὑπαρχούσης, καὶ διεξῄει πᾶσιν ἀδεῶς τὸ

[4, 3]   ἅμα τῇ γενεᾷ καὶ τοῖς ὑπάρχουσιν ἣν πατοῦσι γῆν: τοῦτο γὰρ

[4, 6]   παρασχεῖν ἐμοὶ τοιούτων ἀπαγγελίαν λόγων ὑπέθετο. νῦν δέ, χαρίζεσθαί τε γὰρ

[4, 1]   καὶ πραγματεύεσθαι μένειν αὐτοὺς ἀπόρους ὑπενόουν, ἵν' ἀεὶ τῆς ἐξ αὐτοῦ

[4, 8]   χρήσεως ὑστερεῖν τὸν ἐργασάμενον. (Παῖδας ὑπὲρ ἀδικίας πατέρων μὴ κολάζειν, ἀλλὰ

[4, 4]   θυγατέρας καὶ γυναῖκας ἔξω τῶν ὑπὲρ ἁμαρτημάτων ἐπιφερομένων θυσιῶν: ταύτας γὰρ

[4, 4]   ἱερεῦσι Μωυσῆς τοσαύτην, πάρεξ ὧν ὑπὲρ ἁμαρτημάτων θύων ὁ λαὸς δίδωσιν

[4, 8]   θεοῦ δὲ μὴ πειραθείητε χαλεπαίνοντος ὑπὲρ ἀμελουμένων νόμων, οὓς αὐτὸς γεννήσας

[4, 8]   τῆς ὑπὲρ ὑμῶν, ἣν οὐχ ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς μόνον τῶν ὑμετέρων ἐποιήσατο

[4, 8]   καὶ προσομιλοῦντος ἔτι, νέφους αἰφνίδιον ὑπὲρ αὐτὸν στάντος ἀφανίζεται κατά τινος

[4, 6]   μεγάλους λογιζόμενος πρεσβεῦσαι πρὸς Μαδιηνίτας ὑπὲρ αὐτῶν. οἱ δέ, ἦν γάρ

[4, 2]   πάλιν αὐτός, τίνας βούλεται τὰς ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῷ θυσίας ἐπιτελεῖν καὶ

[4, 6]   φιλοτίμως ἀγόμενος εἰς ὄρος, ὅπερ ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν ἔκειτο τοῦ στρατοπέδου

[4, 8]   τῆς βοός, καὶ χέρνιβας ἑλόμενοι ὑπὲρ κεφαλῆς τῆς βοὸς οἱ ἱερεῖς

[4, 3]   αὐτὸς οἶσθα, ὡς οὐ δίκαιον ὑπὲρ τῆς ἐκείνων κακίας κοινῇ πάντας

[4, 3]   τούτων ταλαιπωρίαις. καὶ πρότερον μὲν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας αὐτῶν, νῦν δ'

[4, 8]   ἱερὸν κομιζέτωσαν, καὶ τὸν θεὸν ὑπὲρ τῆς ἐνεγκαμένης αὐτὸ γῆς, ἣν

[4, 3]   τῆς ἐλευθερίας αὐτῶν, νῦν δ' ὑπὲρ τῆς σωτηρίας μεγάλους ὑπέστην πόνους

[4, 8]   παρόντος. ἔπειτα πάνθ' ὅσα ποιήσειεν ὑπὲρ τῆς τοῦ λαοῦ σωτηρίας ἔν

[4, 8]   ἡγησάμην μηδὲ νῦν ἐγκαταλιπεῖν τοὐμὸν ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας εὐδαιμονίας πρόθυμον, ἀλλ'

[4, 4]   θάπτουσι δ' αὐτὴν δημοσίᾳ πολυτελῶς ὑπέρ τινος ὄρους, ὃ καλοῦσι Σίν,

[4, 7]   τρυφᾶν ἀπόνως διάγοντας πάντων τεταλαιπωρηκότων ὑπὲρ τοῦ κτήσασθαι τὴν αἰτουμένην ὑπ'

[4, 4]   πίστεις ἃς αὐτὸς ἐθέλοι λαβεῖν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν ἀδικηθήσεσθαι δώσειν ὁμολογῶν,

[4, 8]   ἀποτινέτω πλὴν βοός, πενταπλῆν δ' ὑπὲρ τούτου καταβαλλέτω. ὁ δὲ τὸ

[4, 3]   τῶν ἀγαθῶν ἐμαυτὸν ἐπέδωκα ταῖς ὑπὲρ τούτων ταλαιπωρίαις. καὶ πρότερον μὲν

[4, 8]   ἔχειν ὁμολογῶ προνοίας τε τῆς ὑπὲρ ὑμῶν, ἣν οὐχ ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς

[4, 8]   εἰμι διά τε τὰς πρότερον ὑπὲρ ὑμῶν φιλοτιμίας καὶ διὰ τὸ

[4, 7]   δοκῇ οὕτω σκοπείτωσαν. ~(Μωυσῆς δὲ ὑπὲρ ὧν καὶ προεῖπον ἐπὶ τὴν

[4, 8]   εἶναι τοῦ καὶ τοὺς νόμους ὑπερβαίνειν τοὺς τὸν ὅρον μετακινοῦντας. (Γῆν

[4, 2]   καὶ ἀμφοτέρους ἡμᾶς μεγέθει χρημάτων ὑπερβάλλεις, οὐ μὴν οὐδ' εὐγενείᾳ, κοινὸν

[4, 2]   δήμοις ὁμιλεῖν πιθανώτατος, ὁρῶν ἐν ὑπερβαλλούσῃ τιμῇ τὸν Μωυσῆν καθεστῶτα χαλεπῶς

[4, 8]   συνέσει τε τοὺς πώποτ' ἀνθρώπους ὑπερβαλὼν καὶ χρησάμενος ἄριστα τοῖς νοηθεῖσιν,

[4, 8]   βίβλοις τεθνεῶτα, δείσας μὴ δι' ὑπερβολὴν τῆς περὶ αὐτὸν ἀρετῆς πρὸς

[4, 8]   ἀπολείπεσθαι συνέβαινεν αὐτοῦ. τὴν δ' ὑπερβολὴν τῆς τοῦ πλήθους οἰμωγῆς καὶ

[4, 3]   διὰ τὴν αὐτῶν, ᾗ κἀκείνους ὑπερεβάλλοντο, προῆλθον καὶ Ἀαρὼν καὶ Κορῆς,

[4, 8]   καὶ πρὸς ἀλλήλους κατέλιπε τούτους ὑπερεθέμην εἰς τὴν περὶ ἐθῶν καὶ

[4, 6]   τὴν πρὸς τοὺς πολέμους ἐπιθυμίαν ὑπερέτεινον. καὶ Μωυσῆς ὀλίγων ἡμερῶν θύσας

[4, 6]   τοῦ πατρὸς ἀξιώματι τοὺς ἡλικιώτας ὑπερέχων, Ἐλεαζάρου γὰρ τοῦ ἀρχιερέως ἦν,

[4, 8]   εἰ δ' ἐμπλησθεὶς τῆς ἐπιθυμίας ὑπερηφανεύσειεν αὐτὴν γαμετὴν ἔχειν, μηκέτ' ἐξουσίαν

[4, 3]   εἶναι δεινὸν βαδίζειν πρὸς τοὺς ὑπερηφανήσαντας: οἱ δ' οὐδὲν ἀντειπόντες ἠκολούθουν.

[4, 8]   τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν αὐτοῖς ἐπιτρεπόντων ὑπερηφανίᾳ τοῦ διδάσκεσθαι. (Γάλλους ἐκτρέπεσθαι καὶ

[4, 8]   μηδ' ἵππων, ὧν αὐτῷ παραγενομένων ὑπερήφανος ἂν τῶν νόμων ἔσοιτο. κωλυέσθω

[4, 8]   ἐπὶ παίδων ὑμετέρων γένηται τοῦθ' ὑπερόριον πραχθείη. μέλλοντας δὲ πολεμεῖν πρεσβείαν

[4, 3]   δ' ὑπὲρ τῆς σωτηρίας μεγάλους ὑπέστην πόνους καὶ παντὶ δεινῷ τοὐμὸν

[4, 1]   πιστεύσαντες κτήσασθαι γῆν ἣν αὐτοῖς ὑπέσχηται θελήσασιν, ἀλλὰ μὴ τῷ διὰ

[4, 7]   τὸν Ἰορδάνην ὁ θεὸς παραδώσειν ὑπέσχηται ταύτην λαβεῖν καταστρεψαμένους οὓς ἐκεῖνος

[4, 3]   πάνθ' ὅσα φίλα τούτοις ἦν ὑπήνεγκεν εἰς αὑτήν. ἠφανισμένων δ' οὕτως,

[4, 8]   ὅπως τῷ θεῷ τῶν μὲν ὑπηργμένων εὐχαριστῶσι καὶ περὶ τῶν εἰς

[4, 8]   ἑκάστῃ δὲ ἀρχῇ δύο ἄνδρες ὑπηρέται διδόσθωσαν ἐκ τῆς τῶν Λευιτῶν

[4, 3]   Μωυσῆς πρὸς Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην ὑπηρέτας ἐκέλευσεν ἥκειν κατὰ τὰ συγκείμενα

[4, 6]   θεοῦ προαίρεσιν οἷς αὐτὸς ἔσπευσεν ὑπηρετεῖν εἴργεται. ταραττομένου δὲ αὐτοῦ διὰ

[4, 8]   πατρίδων, εἰς δὲ τὰς εὐωχίας ὑπηρετείτω καὶ τὰς θυσίας τὰς ἐν

[4, 8]   χαριζόμενος, ὑποστρατήγῳ χρώμενος ἐμοὶ καὶ ὑπηρέτῃ ὧν τὸν ἡμέτερον λαὸν εὐεργετεῖν

[4, 3]   εὑρεθείην γὰρ ἂν οὕτως ἀγαθὸς ὑπηρέτης ὧν σὺ προστάσσεις. εἰ δ'

[4, 5]   μέλλον ἀγαθῶν αὐτοῖς αἴτιος ἀποθανὼν ὑπῆρξε: καὶ γὰρ πόλεις ἑξήκοντα λαμπρῶς

[4, 3]   οἷς ἐκ τῶν ἐμῶν καμάτων ὑπῆρχε τὸ περιεῖναι, εἰκότως ἂν αὐτός,

[4, 6]   καὶ δεσποίνας ἀποδειχθησομένας πάντων ὧν ὑπῆρχεν αὐτοῖς. ταῦτα δὲ ὀμνύντες ἔλεγον

[4, 6]   ἔλεγον καὶ θεὸν μεσίτην ὧν ὑπισχνοῦντο ποιούμενοι δακρύοντές τε καὶ πανταχόθεν

[4, 8]   ᾖ τὸ ἐνέχυρον, ὅπως εἰς ὕπνον ἔχῃ τοῦτο, φύσει τοῦ θεοῦ

[4, 8]   τε αὐτῆς καὶ ὁπότε πρὸς ὕπνον ὥρα τρέπεσθαι μαρτυρεῖν τῷ θεῷ

[4, 7]   κατασκευῆς, ᾗ κατ' οἶκον ἐχρῶντο: ὑπὸ γὰρ εὐδαιμονίας καὶ ἁβροδίαιτοι σφόδρα

[4, 6]   οὐκ ἐλάττους τετρακισχιλίων καὶ μυρίων. (Ὑπὸ δὲ ταύτης παροξυνθεὶς τῆς αἰτίας

[4, 8]   τῶν ἑτέρων ζῴων σὺν αὐτοῖς> ὑπὸ ζεύγλην ἄγοντας, ἀλλὰ κατ' οἰκεῖα

[4, 8]   τῷ ὑστάτῳ μηνὶ τοῦ ἔτους, ὑπὸ μὲν Μακεδόνων Δύστρου καλουμένου Ἀδάρου

[4, 7]   ἀγαθῶν αὐτοῖς ὑπ' ἀρετῆς γεγενημένης, ὑπὸ μηδενὸς δὲ σκυθρωποῦ ταύτης ἀπολαύειν

[4, 7]   ἔχουσα γῆς καὶ μέχρι νῦν ὑπὸ παντὸς τοῦ Ἀραβίου τοῦ κτίσαντος

[4, 6]   πρὶν ἰσχυροτέραν γενέσθαι τὴν ὕβριν ὑπὸ τῆς ἀδείας ἔργῳ τὴν δίκην

[4, 2]   ὑποταγέντες τοῖς κρείττοσι, τότε μᾶλλον ὑπὸ τῆς ἀπορίας καὶ συμφορᾶς ἐξηγανάκτουν

[4, 6]   τῶν ἐκείνῃ δυναστεύοντος ἀνδρὸς κελευσθεὶς ὑπὸ τῆς γυναικὸς πρὸ τῶν Μωυσεῖ

[4, 6]   ὄντας παροινεῖν, μηδὲ τὰ κτηθέντα ὑπὸ τῆς ἐνδείας δι' εὐπορίαν αὐτῶν

[4, 1]   δὲ τοὺς μὲν οἰκείους ὁρῶν ὑπὸ τῆς ἥττης καταπεπληγότας, φοβούμενος δὲ

[4, 6]   μὲν ἐπὶ ταῖς εὐπραγίαις θρασύτερον ὑπὸ τῆς κακοπραγίας κατειλημμένοις οὐκ ἔκρινε,

[4, 6]   δεδουλωμένους αὐτοὺς κατενόησαν καὶ τελέως ὑπὸ τῆς συνηθείας ἐχομένους, ἤρξαντο πρὸς

[4, 6]   εἰληφότας. ἀπόλλυνται μὲν οὖν καὶ ὑπὸ τῆς τούτων ἀνδραγαθίας πολλοὶ τῶν

[4, 6]   ἂν γένοισθε πάντων εὐδαιμονέστεροι τῶν ὑπὸ τὸν ἥλιον ἐκπορίζοντος. γῆν τε

[4, 8]   φυλαξάμενος, ἀποθνησκέτω ὡς αἴτιος τῷ ὑπὸ τοῦ βοὸς ἀνῃρημένῳ γεγενημένος. ἐὰν

[4, 6]   ἀρχιερέως ἦν, περιαλγήσας τοῖς πεπραγμένοις ὑπὸ τοῦ Ζαμβρίου, καὶ πρὶν ἰσχυροτέραν

[4, 8]   ὑμῖν ἔσεσθαι καὶ σύμμαχος κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ θεοῦ, δίκαιον ἡγησάμην μηδὲ

[4, 8]   καὶ φύσεως νόμῳ, ἐπὶ τοῖς ὑπὸ τοῦ λαοῦ πραττομένοις ἐνικήθη δακρῦσαι.

[4, 6]   τοὺς ἰδίους νόμους. (Οἱ δ' ὑπὸ τοῦ πρὸς αὐτὰς ἔρωτος κάλλιστα

[4, 6]   καὶ πρὸς τὸ μηδὲν ἀντιλεγόντων ὑπὸ τοῦ πρὸς αὐτὰς πάθους ἐπεὶ

[4, 3]   περισώζεται δὲ μόνος Ἀαρὼν μηδὲν ὑπὸ τοῦ πυρὸς βλαβεὶς τῷ τὸν

[4, 8]   μηδέποτε ἐκλιπεῖν τὴν μάθησιν αὐτῶν ὑπὸ τοῦ χρόνου, ἃς δὴ καὶ

[4, 8]   γῆν, ἣν κτήσεσθε, κρατηθέντες ὅπλοις ὑπὸ τῶν αὖθις ἀφαιρεθήσεσθε μετὰ μεγίστων

[4, 8]   ἐξαμβλώσῃ ἡ γυνὴ ζημιούσθω χρήμασιν ὑπὸ τῶν δικαστῶν ὡς παρὰ τὸ

[4, 6]   ἀνεγκωμίαστον. τὸν γὰρ Βάλαμον παραληφθέντα ὑπὸ τῶν Μαδιηνιτῶν, ὅπως ἐπαράσηται τοῖς

[4, 8]   οὕτως δὲ καὶ οἱ ὁπωσοῦν ὑπὸ τῶν νόμων ἀναιρεθῆναι κατακριθέντες. θαπτέσθωσαν

[4, 8]   ἐκινδύνευσα ὑφ' ὑμῶν ἀποθανεῖν ἢ ὑπὸ τῶν πολεμίων. ταῦτα δ' οὐκ

[4, 2]   τὸν Μωυσῆν καθεστῶτα χαλεπῶς εἶχεν ὑπὸ φθόνου, καὶ γὰρ φυλέτης ὢν

[4, 8]   δὲ παριέναι κτηνῶν τινι κακοπαθούντων ὑπὸ χειμῶνος πεπτωκότων ἐν πηλῷ, συνδιασώζειν

[4, 2]   τιμὴν παράγειν, οὐχὶ τοῖς πολλῶν ὑποδεεστέροις ταύτην φέροντα προσνεῖμαι, κρίνοντά τε

[4, 3]   τις οὔτε γῆθεν ἀναδοθὲν κατὰ ὑποδρομὴν καύματος οὔτε κατὰ βίαν πνευμάτων

[4, 6]   δυνηθέντα θείᾳ προνοίᾳ, γνώμην δὲ ὑποθέμενον, ᾗ χρησαμένων τῶν πολεμίων ὀλίγου

[4, 6]   ὀργισθήσεσθαι. καὶ ὁ μὲν τοῦθ' ὑποθέμενος αὐτοῖς ᾤχετο. (Τῶν δὲ Μαδιηνιτῶν

[4, 3]   ἱστορηθεῖσαν, ὁ νόμων ἡμῖν ἐπίνοιαν ὑποθέμενος καὶ διάταξιν πολιτείας: ἐλθέ, δέσποτα

[4, 8]   ἀφθονίᾳ τῶν κρειττόνων. φέρε οὖν ὑποθέμενος ὃν τρόπον ὑμεῖς τ' ἂν

[4, 7]   ἠρεθίσθαι πρὸς τὴν ἀξίωσιν αὐτῶν ὑπολαβόντες ἀπελογοῦντο μὴ διὰ φόβον κινδύνων

[4, 5]   Ἑβραίους τρέπονται, τοῦτο ἑαυτοῖς σωτηρίαν ὑπολαβόντες ἢ τὸ μάχεσθαι παρέξειν: ἐθάρρουν

[4, 6]   αὐτὰς ἔρωτος κάλλιστα λέγεσθαι ταῦτα ὑπολαβόντες καὶ παραδόντες αὑτοὺς εἰς ἃ

[4, 6]   ἀλλ' ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ δικαίους ὑπολαβοῦσαι τοιούτοις ὑμᾶς τιμῆσαι ξενίοις δεομένους

[4, 6]   τοῖς πρέσβεσιν. ὁ δ' οὐχ ὑπολαβὼν ἀπάτῃ ταῦτα τὸν θεὸν κεκελευκέναι

[4, 7]   εἶναι βοσκήματα τρέφειν. ὁ δ' ὑπολαβὼν αὐτοὺς δείσαντας τὴν πρὸς Χαναναίους

[4, 8]   καὶ τοῦ δακρύων αὐτὸν ἄξιον ὑπολαμβάνειν ἀπάγων αὐτοὺς χρῆσθαι τῇ πολιτείᾳ

[4, 8]   κυριωτέραν τῆς τῶν νόμων φυλακῆς ὑπολαμβάνοντας παραβῆναι τούτους, ἀλλ' ἄν τέ

[4, 6]   περὶ τῶν ἀνθρωπίνων παρ' ἑαυτῶν ὑπολαμβάνοντες, ὡς μὴ ταῦθ' ἅπερ ὑπαγορεύει

[4, 6]   ἂν ἔχοι μεταβαλέσθαι, τὴν ἀνδρείαν ὑπολαμβάνουσιν οὐκ ἐν τῷ βιάζεσθαι τοὺς

[4, 8]   ἑτέρου ζημίας ὠφέλειαν οὐκ ἀγαθὴν ὑπολαμβάνων. ὁμοίως καὶ περὶ βοσκημάτων οἷς

[4, 8]   ὑμῖν μένειν, τῶν πολεμίων μηδένα ὑπολείπησθε κρατήσαντες αὐτῶν, ἀλλ' ἀπολλύναι πάντας

[4, 8]   μείζω λέγῃ, πρὸς ταῦτα ῥεπέτω: ὑπολύσασα δ' αὐτὸν ἡ γυνὴ τἀδελφοῦ

[4, 8]   μὲν τὸ αἴσχιστον πείσας ἑκουσίως ὑπομεῖναι καὶ προτιμῆσαι τοῦτο τοῦ ἐλευθέρου

[4, 5]   τὴν πρώτην οὖν σύνοδον οὐχ ὑπομείναντες ἀντιστῆναι καὶ δέξασθαι τοὺς Ἑβραίους

[4, 8]   λαβὼν τιμωρίαν ταύτην αἰσχίστην ἐλεύθερος ὑπομενέτω, ὅτι τῷ κέρδει δουλεύσας ὕβρισε

[4, 6]   δ' ἂν δικαιότερον αὐτὸς τιμωρίαν ὑπομένοις τὰ παρ' ἑκάστοις ὁμολογούμενα καλῶς

[4, 3]   χάλκεον καταθέσθαι βωμόν, ὡς ἂν ὑπόμνησις εἴη τοῖς αὖθις ὧν ἔπαθον

[4, 8]   μὴ εὑρίσκηται ὁ δράσας μηδ' ὑπονοῆταί τις ὡς διὰ μῖσος ἀπεκτονηκώς,

[4, 3]   τούτοις καίπερ ἐπιστάμενοι σαφῶς ἀδίκως ὑπονοοῦσι τούτων μοι γενοῦ μάρτυς. ἐγὼ

[4, 3]   πρόθυμον. νῦν οὖν ἐπεὶ κακουργεῖν ὑποπτεύομαι παρ' ἀνδράσιν, οἷς ἐκ τῶν

[4, 8]   μὲν αὐτοκράτορι χρώμενοι τῷ θεῷ, ὑποστράτηγον δὲ χειροτονήσαντες ἕνα τὸν ἀρετῇ

[4, 8]   διδοὺς καὶ τὰ τέλη χαριζόμενος, ὑποστρατήγῳ χρώμενος ἐμοὶ καὶ ὑπηρέτῃ ὧν

[4, 6]   χεῖρας ἐλθεῖν: οὐ γὰρ ἂν ὑποστρέψειέ τις νικηφόρος οὐδ' ὥστε παῖδας

[4, 4]   τὸν λαὸν πρὸς τῷ μηδεμίαν ὑποσχεῖν δίκην ἔτι καὶ τὴν ἱερωσύνην

[4, 2]   ἴσως ἂν μηδ' ἐν ἀγαθοῖς ὑποταγέντες τοῖς κρείττοσι, τότε μᾶλλον ὑπὸ

[4, 5]   πόλεις ἑξήκοντα λαμπρῶς πάνυ τετειχισμένας ὑποτελεῖς ἐκείνῳ παρέλαβον καὶ λείαν πολλὴν

[4, 2]   συνετὸν ἦν τοῖς κινδύνοις ἐμαυτὸν ὑποτιθέντα τοῖς ἐκ τοῦ παρανομεῖν ἄλλῳ

[4, 6]   τοσούτους ταύρους καὶ κριοὺς παραστῆσαι: ὑπουργήσαντος δὲ διὰ ταχέων τοῦ βασιλέως

[4, 8]   ταὐτὰ τοῖς παραβησομένοις κατάρας τίθεσθαι ὑποφωνούσας ἀλλήλαις ἐπὶ τῇ κυρώσει τῶν

[4, 3]   πλῆθος καὶ τῆς εἰς Μωυσῆν ὑποψίας, ἐπένευσαν δὲ τοῖς εἰρημένοις: καὶ

[4, 4]   ὀλίγον εἰς πηγὴν ἐνιέντες καὶ ὕσσωπον βαπτίσαντές τε καὶ τῆς τέφρας

[4, 4]   μέσον ἐμβάλλουσι τὸ πῦρ καὶ ὕσσωπον καὶ φοινικτὸν ἔριον: συναγαγὼν δ'

[4, 8]   λείποντι μηνί. ἐτελεύτησε δὲ τῷ ὑστάτῳ μηνὶ τοῦ ἔτους, ὑπὸ μὲν

[4, 8]   τούτοις ποιοῦν διατελεῖ. (Τῇ δ' ὑστεραίᾳ τὸν λαὸν σὺν γυναιξὶν ἅμα

[4, 8]   τῆς ἐξ ὧν πεπόνηκε χρήσεως ὑστερεῖν τὸν ἐργασάμενον. (Παῖδας ὑπὲρ ἀδικίας

[4, 8]   ἢ νῦν ὑφ' ὑμῶν ἢ ὕστερον ἐπὶ παίδων ὑμετέρων γένηται τοῦθ'

[4, 2]   ὁμοίας οὐκ ἀποστερῶ τιμῆς, κἂν ὑστερῶσιν ὧν ὑμῖν ἐκ πλούτου καὶ

[4, 8]   Μακεδόνων Δύστρου καλουμένου Ἀδάρου δ' ὑφ' ἡμῶν νουμηνίᾳ, συνέσει τε τοὺς

[4, 2]   οὔτε παρὰ βαρβάροις γενομένην κατέλαβεν, ὑφ' ἧς ἅπαντας ἀπολέσθαι κινδυνεύσαντας ἔσωσε

[4, 1]   οὖν λογιζόμενοι καὶ τὴν ἐρημίαν, ὑφ' ἧς ἔτι ταύτην αὐτοῖς χείρω

[4, 4]   ἐπὶ τὸ χεῖρον προκοπῆς αἰτίαν, ὑφ' ἧς οὐδέποτε λήξειν τὸ δεινὸν

[4, 5]   καὶ τῆς δι' αὐτὴν ἀπορίας, ὑφ' ἧς στασιάσαι τε πρότερον αὐτοῖς

[4, 8]   μήτε στάσεως ἐμφυλίου κατασχούσης ὑμᾶς, ὑφ' ἧς τἀναντία πατράσι τοῖς ἑαυτῶν

[4, 6]   αὐτοὺς ἐᾶσαι τοιοῦτον πάθος> ἐλθεῖν, ὑφ' οὗ κἂν ἀπόλοιντο πάντες: συμπέσοι

[4, 3]   κελεύσαντος ἁφθείη λαμπρὸν καὶ φλογωδέστατον: ὑφ' οὗ πάντες, οἵ τε διακόσιοι

[4, 8]   γινώσκετε γὰρ ὡς πλεονάκις ἐκινδύνευσα ὑφ' ὑμῶν ἀποθανεῖν ἢ ὑπὸ τῶν

[4, 8]   ὅτι ἂν πολεμικὸν ἢ νῦν ὑφ' ὑμῶν ἢ ὕστερον ἐπὶ παίδων

[4, 6]   ὀλίγα τε καὶ πρὸς ὀλίγον, ὑφ' ὧν ταπεινοῦσθαι δοκοῦντες εἶτ' ἀνθήσουσιν

[4, 8]   ὁ δὲ χρυσὸν ἢ ἄργυρον ὑφελόμενος τὸ διπλοῦν ἀποτινέτω. κτείνας δ'

[4, 8]   Ἀβαρεῖ καλουμένῳ ἐγένετο, τοῦτο δὲ ὑψηλὸν Ἱεριχοῦντος ἀντικρὺ κεῖται γῆν ἀρίστην

[4, 4]   Πέτραν δὲ νῦν ὀνομαζομένην. ἐνταῦθα ὑψηλοῦ περιέχοντος ὄρους αὐτὸ ἀναβὰς Ἀαρὼν

[4, 8]   ἐνστάσης ὁ ἀρχιερεὺς ἐπὶ βήματος ὑψηλοῦ σταθείς, ἀφ' οὗ γένοιτο ἐξάκουστος,

Livre, Chap.
[4, 8]	μὴ λήθην λαβεῖν τῆς Ἀμαληκιτῶν	ὕβρεως,	ἀλλὰ στρατεύσαντας ἐπ' αὐτοὺς τιμωρίαν
[4, 8]	ὅτι τῆς ἀπ' Αἰγυπτίων αὐτοὺς	ὕβρεως	ἀπαλλάξας γῆν αὐτοῖς ἀγαθὴν καὶ
[4, 8]	αὐτῷ, πεντήκοντα σίκλους τιμὴν τῆς	ὕβρεως	καταβαλλέτω. γυναικὸς δὲ τῆς συνοικούσης
[4, 1]	τῷ τῆς παρ' Αἰγυπτίων ἐξελθεῖν	ὕβρεως	Μωυσῆν τύραννον ἀνέχεσθαι καὶ ζῆν
[4, 8]	ἥδεσθαι γὰρ μηδενὶ τῶν ἀφ'	ὕβρεως	τὸ θεῖον, χείρων δ' οὐκ
[4, 8]	γὰρ ἐν τῷ τοὺς εὐεργέτας	ὑβρίζειν	ἐν τούτῳ τὴν παρρησίαν τίθεσθε,
[4, 8]	μὲν ἐχθρὸς καὶ ἄνθρωπος νομοθέτης	ὑβριζομένων	αὐτῷ τῶν νόμων καὶ μάτην
[4, 8]	τεκνοῦν ἐξ αὐτοῦ μὴ προσδέχοιτο	ὑβρίζων	τὴν τοῦ τεθνηκότος ἀδελφοῦ μνήμην.
[4, 8]	ἢ διὰ κέρδος πρὸς τὴν	ὕβριν:	ἐὰν δέ που μόνῃ περιπεσὼν
[4, 8]	ἡταιρημένης εἶναι γάμον, ἧς δι'	ὕβριν	τοῦ σώματος τὰς ἐπὶ τῷ
[4, 6]	καὶ πρὶν ἰσχυροτέραν γενέσθαι τὴν	ὕβριν	ὑπὸ τῆς ἀδείας ἔργῳ τὴν
[4, 8]	εἶναι παρ' αὐτῆς λεγέτω τυγχάνειν	ὑβρίσαντα	τὴν τοῦ κατοιχομένου μνήμην. καὶ
[4, 8]	ὑπομενέτω, ὅτι τῷ κέρδει δουλεύσας	ὕβρισε	τὸ ἀξίωμα: καλῶς γὰρ ὑμῖν
[4, 6]	τῆς ἡμετέρας ὁμιλίας λαβόντες ἔπειθ'	ὑβρίσητε	καὶ ἀτίμους ἀποπέμψητε πρὸς τοὺς
[4, 8]	ἀργύρια εἴτε τινὰ τῶν καρπῶν	ὑγρὸν	ἢ ξηρόν, κατὰ νοῦν αὐτοῖς
[4, 4]	στρατῷ χορηγῆσαι καὶ τιμὴν τοῦ	ὕδατος	αὐτοὺς κελεῦσαι καταβαλεῖν. ὁ δ'
[4, 8]	κεκλεισμένα, οὐχ ὅπως τινὲς εἴργοιντο	ὑδρείας,	ἀλλ' ἵνα μηδεὶς κίνδυνος ὡς
[4, 5]	ἐκείνων λυσιτελές, εἰ καὶ τὸ	ὕδωρ	αὐτοῖς πιπράσκειν ἐθέλοιεν. Σιχὼν δ'
[4, 8]	οἱ πατέρες, αὐτάρκεις γὰρ ἐφ'	υἱάσιν	οὗτοι δικασταί, συνελθεῖν μὲν ἀλλήλοις
[4, 2]	δυνάμενος Μωυσῆς Ἀαρῶνι καὶ τοῖς	υἱέσιν	αὐτοῦ τὴν ἱερωσύνην παρέδωκεν; εἰ
[4, 8]	πατέρες εὐτυχεῖς οὐκ ἐπιδόντες οὔτε	υἱὸν	κολαζόμενον οὔτε θυγατέρα. οὐδ' ἂν
[4, 3]	μαθεῖν, ἐκέλευσεν Ἐλεάζαρον τὸν Ἀαρῶνος	υἱὸν	τὰ θυμιατήρια αὐτῶν παρὰ τὸν
[4, 8]	φαύλων. οὐ μὴν οὐδὲ πατράσιν	υἱῶν	ἁμαρτίαν λογιστέον τῶν νέων πολλὰ
[4, 3]	κρίσει φανερᾷ γενομένῃ, μετὰ τῶν	υἱῶν	ἤδη βεβαίως ἀπέλαυε τῆς τιμῆς.
[4, 3]	καύματος οὔτε κατὰ βίαν πνευμάτων	ὕλης	πρὸς αὐτὸ παρατριβείσης αὐτομάτως ἐξεκρούσθη,
[4, 2]	ἂν περιεῖδεν ἑαυτὸν καταφρονούμενον οὐδ'	ὑμᾶς	ἀγνοοῦντας ὅτι καὶ ποιοῦντες αὐτῷ
[4, 8]	βίος, καὶ μὴ λάβῃ πόθος	ὑμᾶς	ἄλλης πολιτείας, ἀλλὰ ταύτην στέργοιτε
[4, 6]	αὐτῶν ταῦτα καταλείψετε, θεοῦ μόνους	ὑμᾶς	ἀνθρώπους ἐφορῶντος καὶ ὅθεν ἂν
[4, 6]	γῆν τε οὖν ἐφ' ἣν	ὑμᾶς	αὐτὸς ἔστειλε καθέξετε δουλεύσουσαν αἰεὶ
[4, 8]	γενόμενος, ἀλλ' ὥστε τοῦ σωφρονήσειν	ὑμᾶς	εἰς τὸ μέλλον κατ' αὐτό
[4, 8]	παρουσίαν. μόνον οἷς ὁ θεὸς	ὑμᾶς	ἕπεσθαι βούλεται, τούτοις πειθαρχεῖτε, καὶ
[4, 8]	προσλαμβάνειν. καὶ πειθομένων μὲν καλῶς	ὑμᾶς	ἔχειν τὴν εἰρήνην φυλάττειν, εἰ
[4, 8]	ἐπὶ τοῖς ὑμετέροις ἀγαθοῖς παρατιθέμενος	ὑμᾶς	νόμων τε σωφροσύνῃ καὶ κόσμῳ
[4, 8]	μὴ τὸ προσαγανακτεῖν οἷς ἂν	ὑμᾶς	οἱ ἡγεμόνες πράττειν ἀξιῶσι: νῦν
[4, 2]	γέρας ἔχειν τὸ μὴ στασιάζοντας	ὑμᾶς	ὁρᾶν καί τοι κατὰ τὴν
[4, 8]	ὁ μέντοι θεὸς ὁ κτίσας	ὑμᾶς	πόλεις τε πολίταις ὑμετέροις ἀποδώσει
[4, 6]	παῖδας ἐχθρῶν ἔρως τοῦ πρὸς	ὑμᾶς	πολέμου λάβοι καὶ θρασυνθεῖεν ὥστε
[4, 8]	πολεμίων. ταῦτα δ' οὐκ ὀνειδίζειν	ὑμᾶς	προεθέμην, οὐ γὰρ ἐπ' ἐξόδου
[4, 6]	ἀγαθοὺς καὶ δικαίους ὑπολαβοῦσαι τοιούτοις	ὑμᾶς	τιμῆσαι ξενίοις δεομένους ἐπείσθημεν. καὶ
[4, 8]	στρατευσάντων μήτε στάσεως ἐμφυλίου κατασχούσης	ὑμᾶς,	ὑφ' ἧς τἀναντία πατράσι τοῖς
[4, 8]	φωνῆς ἂν εὐπορήσαντα δικαιολογήσασθαι πρὸς	ὑμᾶς,	ὡς οὐδὲν αἴτια τοῦ πολέμου
[4, 6]	ἐπιτηδευμάτων ἀρίστων καὶ καθαρῶν πονηρίας	ὑμεῖς	ἀμείνους κριθήσεσθε καὶ παισὶ βελτίοσιν
[4, 6]	τῶν ἐπαγαγόντων αὐτοῖς τὰς βλάβας.	ὑμεῖς	δ' εἰ νίκην τινὰ πρὸς
[4, 8]	φέρε οὖν ὑποθέμενος ὃν τρόπον	ὑμεῖς	τ' ἂν εὐδαιμονήσαιτε καὶ παισὶ
[4, 6]	ὥραν τοῦ σώματος προσηκάμεθα τὴν	ὑμετέραν	ἀξίωσιν, ἀλλ' ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ
[4, 2]	ὁρᾶν καί τοι κατὰ τὴν	ὑμετέραν	γνώμην αὐτοῦ τυγχάνων: ὃ γὰρ
[4, 8]	νῦν ἐγκαταλιπεῖν τοὐμὸν ὑπὲρ τῆς	ὑμετέρας	εὐδαιμονίας πρόθυμον, ἀλλ' ἀίδιόν τε
[4, 6]	ὥστε εἰς ὅπλα καὶ τὰς	ὑμετέρας	χεῖρας ἐλθεῖν: οὐ γὰρ ἂν
[4, 8]	δ' αὐτὸς χαίρων ἐπὶ τοῖς	ὑμετέροις	ἀγαθοῖς παρατιθέμενος ὑμᾶς νόμων τε
[4, 8]	κτίσας ὑμᾶς πόλεις τε πολίταις	ὑμετέροις	ἀποδώσει καὶ τὸν ναόν: ἔσεσθαι
[4, 6]	ἔστειλε καθέξετε δουλεύσουσαν αἰεὶ παισὶν	ὑμετέροις	καὶ τοῦ περὶ αὐτῶν κλέους
[4, 6]	παρασχεῖν ἑκάστῃ γῇ τῶν ἀφ'	ὑμετέρου	γένους οἰκήτορας. θαυμάζετε οὖν, ὦ
[4, 6]	ὄντων πρὸς ἅπαντας, τοῦ δ'	ὑμετέρου	πρὸς μηδένα τοιούτου τυγχάνοντος. δεῖν
[4, 8]	ὑμῶν ἢ ὕστερον ἐπὶ παίδων	ὑμετέρων	γένηται τοῦθ' ὑπερόριον πραχθείη. μέλλοντας
[4, 8]	οὐχ ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς μόνον τῶν	ὑμετέρων	ἐποιήσατο κακῶν, ἀλλὰ καὶ δωρεᾶς
[4, 8]	ὃ δὴ τοῦ λοιποῦ φυλαττομένοις	ὑμῖν	ἄμεινον ἕξει τὰ πράγματα: μηδὲ
[4, 6]	παῖδας εὐφρᾶναι καὶ γυναῖκας. τοσοῦτον	ὑμῖν	ἀνδρείας τὸ περιὸν ἐκ θεοῦ
[4, 8]	ἐχθρῶν εὐάλωτοι. θεοῦ γὰρ παρόντος	ὑμῖν	βοηθοῦ πάντων περιφρονεῖν εὔλογον. τῆς
[4, 8]	σπουδῆς ἔχοι, γίγνεσθαι τοῦ συμφέροντος	ὑμῖν	δυνατώτερος. (Ὅρους γῆς μὴ ἐξέστω
[4, 8]	καθ' οὗ βούλησιν κἀγὼ χρήσιμος	ὑμῖν	ἐγενόμην, οὐ μέχρι τοῦ δεῦρο
[4, 8]	ἀμελουμένων νόμων, οὓς αὐτὸς γεννήσας	ὑμῖν	ἔδωκε. (Μωυσέος δὲ ταῦτα πρὸς
[4, 8]	μήτ' ἀλλοτρίας πρὸς οὕς ἐστιν	ὑμῖν	εἰρήνη, φυλαττέσθω δ' ὥσπερ θεοῦ
[4, 8]	ἄλλων ζῴων. (Αὕτη μὲν οὖν	ὑμῖν	εἰρηνικὴ τῶν νόμων κατὰ τὴν
[4, 8]	χρήσεσθε τῇ προμηθείᾳ. γνώμας τε	ὑμῖν	εἰσηγήσονται τὰς ἀρίστας, αἷς ἑπόμενοι
[4, 2]	ἀποστερῶ τιμῆς, κἂν ὑστερῶσιν ὧν	ὑμῖν	ἐκ πλούτου καὶ τῆς ἄλλης
[4, 8]	Ἰορδάνου πραχθησομένων οὐ μέλλω βοηθὸς	ὑμῖν	ἔσεσθαι καὶ σύμμαχος κωλυόμενος ὑπὸ
[4, 8]	παύσαισθε, ἀλλ' ὧν τε νῦν	ὑμῖν	ἐστιν ἀγαθῶν ἡ κτῆσις βεβαία
[4, 8]	βασιλέως δ' εἰ γένοιτο ἔρως	ὑμῖν,	ἔστω μὲν οὗτος ὁμόφυλος, πρόνοια
[4, 8]	καὶ παρέσχεν ἐν ἅπασιν αὑτὸν	ὑμῖν	εὐμενῆ. μᾶλλον δ' αὐτὸς ἦν
[4, 6]	πρὸς αὐτὰς πάθους ἐπεὶ ταῦτα	ὑμῖν,	ἔφασαν, δέδοκται, τοῖς δ' ἔθεσι
[4, 8]	ὕβρισε τὸ ἀξίωμα: καλῶς γὰρ	ὑμῖν	ἔχει πεπειραμένοις ἐν Αἰγύπτῳ συμφορῶν
[4, 8]	αὐτῷ ζῶν ἔτι καὶ παρὼν	ὑμῖν	ἔχειν ὁμολογῶ προνοίας τε τῆς
[4, 8]	ἀπαρασκεύαστοι τοῖς καιροῖς περιπέσητε. ~(Γῆν	ὑμῖν	ἣν ὁ θεὸς ἔδωκε πόνων
[4, 6]	χρῆσθε, ὡς καὶ τὰς τροφὰς	ὑμῖν	ἰδιοτρόπους εἶναι καὶ τὰ ποτὰ
[4, 2]	ἡδίω κρίνῃ ὁ θεός, οὗτος	ὑμῖν	ἱερεὺς κεχειροτονήσεται, τῆς ἐπὶ τἀδελφῷ
[4, 8]	πρὸς τὸ χεῖρον ἀπονεύσῃ, συνέθηκα	ὑμῖν	καὶ νόμους ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ
[4, 6]	οἰκητήριον δι' αἰῶνος ἴστε προκειμένην	ὑμῖν,	καὶ τὸ πλῆθος ὑμῶν ἔν
[4, 8]	τε καὶ τιμᾶν προσήκειν τοῦτον	ὑμῖν	καὶ τοὺς νόμους πάντων ὧν
[4, 8]	εὔλογον. τῆς δ' ἀρετῆς ἔπαθλα	ὑμῖν	μεγάλα κεῖται πρὸς ἅπαντα τὸν
[4, 8]	ἀνάμνησις. ὅθεν εἰ βούλοισθε τούτους	ὑμῖν	μένειν, τῶν πολεμίων μηδένα ὑπολείπησθε
[4, 8]	μνήμην: βεβαία γὰρ ἂν οὕτως	ὑμῖν	μόνον ὑπάρξειεν ἡ τῶν οἰκείων
[4, 8]	προεστηκότας ἐξυβρίσαι διὰ πλοῦτον, ὃς	ὑμῖν	πολὺς διαβᾶσι τὸν Ἰορδάνην καὶ
[4, 8]	εὐδαιμονίας πρόθυμον, ἀλλ' ἀίδιόν τε	ὑμῖν	πραγματεύσασθαι τὴν τῶν ἀγαθῶν ἀπόλαυσιν,
[4, 6]	παρὰ βούλησιν τοῦ θεοῦ χαρίσασθαι	ὑμῖν,	τὸ μὲν Ἑβραίων γένος οὐκ
[4, 8]	ἀποδιδοὺς καὶ καταλείπων εἰς μνήμην	ὑμῖν	τὸ σέβειν τε καὶ τιμᾶν
[4, 8]	τῆς αὑτῶν δουλείας. ἔσται δ'	ὑμῖν	τούτων πεῖραν λαμβάνουσιν ἀνωφελὴς ἡ
[4, 8]	παρὰ τοῖς αὖθις τὴν εὔκλειαν	ὑμῖν	ὑπάρξαι. τούτων δ' ἂν ἐφικέσθαι
[4, 8]	δ' ἄλλους εἰς τὸ τελεῖν	ὑμῖν	φόρους σώζετε πλὴν τοῦ Χαναναίων
[4, 8]	περιουσίαν, ὡς καὶ πρὸς ἀλλήλους	ὑμῖν	χρωμένοις αὐτῇ μακαριστὸν ποιῆσαι τὸν
[4, 8]	καὶ δεκάτη τῶν καρπῶν ἐξαίρεσις	ὑμῖν	χωρὶς ἧς διετάξατε τοῖς ἱερεῦσι
[4, 6]	γὰρ ἐπὶ κατάρᾳ τῶν πολεμίων	ὑμνεῖν	αὐτοὺς ἐκείνους καὶ μακαριωτάτους ἀποφαίνειν
[4, 8]	μελήσει καὶ πρὸς τὸ μέλλον	ὑμῶν,	ἀπαλλασσόμενος καλῶς ἔχειν ἡγησάμην, αὐτός
[4, 8]	γὰρ ὡς πλεονάκις ἐκινδύνευσα ὑφ'	ὑμῶν	ἀποθανεῖν ἢ ὑπὸ τῶν πολεμίων.
[4, 6]	ἀναχωρεῖν, οὐδ' αὐταὶ τὴν δέησιν	ὑμῶν	ἀποστρεφόμεθα, πίστιν δ' εὐνοίας λαβοῦσαι
[4, 6]	ἀξιόλογον νομισθεῖσαν ἀγαπήσομεν τὸν μεθ'	ὑμῶν	βίον ὡς γαμεταὶ διανύσαι. δέος
[4, 8]	ἀπόλαυσιν, καὶ μνήμην ἐμαυτῷ γενομένων	ὑμῶν	ἐν ἀφθονίᾳ τῶν κρειττόνων. φέρε
[4, 6]	προκειμένην ὑμῖν, καὶ τὸ πλῆθος	ὑμῶν	ἔν τε νήσοις καὶ κατ'
[4, 8]	ἂν πολεμικὸν ἢ νῦν ὑφ'	ὑμῶν	ἢ ὕστερον ἐπὶ παίδων ὑμετέρων
[4, 8]	ὁμολογῶ προνοίας τε τῆς ὑπὲρ	ὑμῶν,	ἣν οὐχ ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς μόνον
[4, 8]	κειμήλιον λαμβάνειν. (Μηδεὶς δ' ἐξ	ὑμῶν	κλωστὴν ἐξ ἐρίου καὶ λίνου
[4, 2]	ἡμάρτομεν τοῦτο καὶ μὴ βουλομένων	ὑμῶν	λαμβάνοντες. ἦν δὲ καὶ τὸ
[4, 8]	νοῦν τῆς ἐπὶ τὸ βέλτιον	ὑμῶν	μεταβολῆς φροντίδα λαμβάνοντι συνηγωνίσατο καὶ
[4, 6]	πατρὸς γεγόνατε. ἀλλὰ τὸν νῦν	ὑμῶν	ὀλίγον ἡ Χαναναίων χωρήσει γῆ,
[4, 2]	παντὶ τῷ λαῷ, καὶ θυμιωμένων	ὑμῶν	οὗπερ ἂν τὴν θυσίαν ἡδίω
[4, 8]	ἀμαθίαν τοῦ κρείττονος ἡ φύσις	ὑμῶν	πρὸς τὸ χεῖρον ἀπονεύσῃ, συνέθηκα
[4, 8]	στρατηγῶν ἀρεταῖς, οἳ πρόνοιαν ἕξουσιν	ὑμῶν	τοῦ συμφέροντος. θεός τε ὁ
[4, 8]	διά τε τὰς πρότερον ὑπὲρ	ὑμῶν	φιλοτιμίας καὶ διὰ τὸ τὰς
[4, 8]	θεῷ κεχαρισμένον ἂν εἴη, κἂν	ὑπ'	αἰσχύνης τινὰς ὀκνοῦντας ἅψασθαι λαβεῖν
[4, 7]	εὐδαιμόνως, ἀφθονίας μὲν ἀγαθῶν αὐτοῖς	ὑπ'	ἀρετῆς γεγενημένης, ὑπὸ μηδενὸς δὲ
[4, 8]	περιστήσεται. ἐπεὶ προαχθέντες εἰς καταφρόνησιν	ὑπ'	αὐτοῦ καὶ τῆς ἀρετῆς ὀλιγωρίαν
[4, 3]	Αἰγυπτίων εὐδαιμονίαν σείσας καὶ τῆς	ὑπ'	αὐτοὺς δουλείας δρασμὸν ἡμῖν παρασχὼν
[4, 2]	ὅτι παρ' ὀλίγον ἦλθε καταλευσθεὶς	ὑπ'	αὐτῶν ἀποθανεῖν. οὐδ' ὁ θεὸς
[4, 7]	ὑπὲρ τοῦ κτήσασθαι τὴν αἰτουμένην	ὑπ'	αὐτῶν γῆν, μὴ θέλειν δὲ
[4, 8]	οὐ γὰρ κατὰ καιρὸν τοῦτον	ὑπ'	αὐτῶν ἐνεχθῆναι, βιασαμένης δὲ τῆς
[4, 8]	κατὰ τῶν γονέων τολμήμασι, προαχθεὶς	ὑπ'	αὐτῶν τούτων ἔξω τῆς πόλεως
[4, 8]	γένος ἕκαστα τάξαι: σποράδην γὰρ	ὑπ'	ἐκείνου κατελείφθη γραφέντα καὶ ὡς
[4, 3]	οἵ σου καταδικάζουσιν ἀναισθησίαν ὡς	ὑπ'	ἐμῆς τέχνης νικωμένου. ποιήσεις δὲ
[4, 3]	θαλάσσης: σὺ γὰρ ἐμοὶ τῶν	ὑπ'	ἐμοῦ πεπραγμένων μάρτυς ἀξιολογώτατος, ὡς
[4, 8]	πρὸς τὰ σιτία ὀργάνων μηδ'	ὑπ'	ἐνδείας πάθωσί τι τῶν χειρόνων.
[4, 8]	γαμεῖσθαι τοῖς ἐλευθέροις, μηδ' ἂν	ὑπ'	ἔρωτος πρὸς τοῦτό τινες ἐκβιάζωνται,
[4, 6]	ὑπολαμβάνοντες, ὡς μὴ ταῦθ' ἅπερ	ὑπαγορεύει	τὸ θεῖον λέγειν, βιάζεσθαι δὲ
[4, 8]	ἀπονεύσῃ, συνέθηκα ὑμῖν καὶ νόμους	ὑπαγορεύσαντός	μοι τοῦ θεοῦ καὶ πολιτείαν,
[4, 8]	δυνηθείητε, εἰ τῶν νόμων οὓς	ὑπαγορεύσαντός	μοι τοῦ θεοῦ συνεταξάμην κατήκοοι
[4, 3]	τὴν ἱερουργίαν. ὡς δ' οὔτε	ὑπακούσεσθαι	τοῖς ἀγγέλοις ἔφασαν καὶ Μωυσῆν
[4, 4]	ὁ θεὸς χρωμένῳ, τὴν δύναμιν	ὑπανῆγε	διὰ τῆς ἐρήμου ἐκπεριιών. (Τότε
[4, 8]	τὰς ληνοὺς κομίζωσιν εἰργέτωσαν τοὺς	ὑπαντιάζοντας	ἐπεσθίειν: ἄδικον γὰρ ἀγαθῶν, ἃ
[4, 6]	ὠχεῖτο, συνεῖσα τοῦ θείου πνεύματος	ὑπαντῶντος	ἀπέκλινε τὸν Βάλαμον πρὸς τὸν
[4, 8]	τοῖς αὖθις τὴν εὔκλειαν ὑμῖν	ὑπάρξαι.	τούτων δ' ἂν ἐφικέσθαι δυνηθείητε,
[4, 8]	γὰρ ἂν οὕτως ὑμῖν μόνον	ὑπάρξειεν	ἡ τῶν οἰκείων ἀγαθῶν ἀσφάλεια.
[4, 8]	μὲν τῆς αὐτῆς ἐπιμιξίας αὐτοῖς	ὑπάρξειν,	τῇ τε ὄψει καὶ τῇ
[4, 2]	πλούτου καὶ τῆς ἄλλης ἀξιώσεως	ὑπάρχει.	καὶ νῦν Ἀαρῶνι τὴν ἱερωσύνην
[4, 5]	ὅμοιόν τι νήσῳ τὴν φύσιν	ὑπάρχει,	τοῦ μὲν Ἀρνῶνος ἀπὸ μεσημβρίας
[4, 8]	χρημάτων αὐξήσεως κοινῶν τῶν ἑκατέροις	ὑπαρχόντων	γενομένων, ἀλλ' ὅπως παίδων τύχωσιν,
[4, 8]	πρόνοιαν τῶν ἐν τοῖς ὁμοίοις	ὑπαρχόντων	ποιεῖσθαι, καὶ τυχόντας εὐπορίας ἐξ
[4, 5]	εἶχον μεστῆς ἔτι τῶν καρπῶν	ὑπαρχούσης,	καὶ διεξῄει πᾶσιν ἀδεῶς τὸ
[4, 3]	ἅμα τῇ γενεᾷ καὶ τοῖς	ὑπάρχουσιν	ἣν πατοῦσι γῆν: τοῦτο γὰρ
[4, 6]	παρασχεῖν ἐμοὶ τοιούτων ἀπαγγελίαν λόγων	ὑπέθετο.	νῦν δέ, χαρίζεσθαί τε γὰρ
[4, 1]	καὶ πραγματεύεσθαι μένειν αὐτοὺς ἀπόρους	ὑπενόουν,	ἵν' ἀεὶ τῆς ἐξ αὐτοῦ
[4, 8]	χρήσεως ὑστερεῖν τὸν ἐργασάμενον. (Παῖδας	ὑπὲρ	ἀδικίας πατέρων μὴ κολάζειν, ἀλλὰ
[4, 4]	θυγατέρας καὶ γυναῖκας ἔξω τῶν	ὑπὲρ	ἁμαρτημάτων ἐπιφερομένων θυσιῶν: ταύτας γὰρ
[4, 4]	ἱερεῦσι Μωυσῆς τοσαύτην, πάρεξ ὧν	ὑπὲρ	ἁμαρτημάτων θύων ὁ λαὸς δίδωσιν
[4, 8]	θεοῦ δὲ μὴ πειραθείητε χαλεπαίνοντος	ὑπὲρ	ἀμελουμένων νόμων, οὓς αὐτὸς γεννήσας
[4, 8]	τῆς ὑπὲρ ὑμῶν, ἣν οὐχ	ὑπὲρ	ἀπαλλαγῆς μόνον τῶν ὑμετέρων ἐποιήσατο
[4, 8]	καὶ προσομιλοῦντος ἔτι, νέφους αἰφνίδιον	ὑπὲρ	αὐτὸν στάντος ἀφανίζεται κατά τινος
[4, 6]	μεγάλους λογιζόμενος πρεσβεῦσαι πρὸς Μαδιηνίτας	ὑπὲρ	αὐτῶν. οἱ δέ, ἦν γάρ
[4, 2]	πάλιν αὐτός, τίνας βούλεται τὰς	ὑπὲρ	ἡμῶν αὐτῷ θυσίας ἐπιτελεῖν καὶ
[4, 6]	φιλοτίμως ἀγόμενος εἰς ὄρος, ὅπερ	ὑπὲρ	κεφαλῆς αὐτῶν ἔκειτο τοῦ στρατοπέδου
[4, 8]	τῆς βοός, καὶ χέρνιβας ἑλόμενοι	ὑπὲρ	κεφαλῆς τῆς βοὸς οἱ ἱερεῖς
[4, 3]	αὐτὸς οἶσθα, ὡς οὐ δίκαιον	ὑπὲρ	τῆς ἐκείνων κακίας κοινῇ πάντας
[4, 3]	τούτων ταλαιπωρίαις. καὶ πρότερον μὲν	ὑπὲρ	τῆς ἐλευθερίας αὐτῶν, νῦν δ'
[4, 8]	ἱερὸν κομιζέτωσαν, καὶ τὸν θεὸν	ὑπὲρ	τῆς ἐνεγκαμένης αὐτὸ γῆς, ἣν
[4, 3]	τῆς ἐλευθερίας αὐτῶν, νῦν δ'	ὑπὲρ	τῆς σωτηρίας μεγάλους ὑπέστην πόνους
[4, 8]	παρόντος. ἔπειτα πάνθ' ὅσα ποιήσειεν	ὑπὲρ	τῆς τοῦ λαοῦ σωτηρίας ἔν
[4, 8]	ἡγησάμην μηδὲ νῦν ἐγκαταλιπεῖν τοὐμὸν	ὑπὲρ	τῆς ὑμετέρας εὐδαιμονίας πρόθυμον, ἀλλ'
[4, 4]	θάπτουσι δ' αὐτὴν δημοσίᾳ πολυτελῶς	ὑπέρ	τινος ὄρους, ὃ καλοῦσι Σίν,
[4, 7]	τρυφᾶν ἀπόνως διάγοντας πάντων τεταλαιπωρηκότων	ὑπὲρ	τοῦ κτήσασθαι τὴν αἰτουμένην ὑπ'
[4, 4]	πίστεις ἃς αὐτὸς ἐθέλοι λαβεῖν	ὑπὲρ	τοῦ μηδὲν ἀδικηθήσεσθαι δώσειν ὁμολογῶν,
[4, 8]	ἀποτινέτω πλὴν βοός, πενταπλῆν δ'	ὑπὲρ	τούτου καταβαλλέτω. ὁ δὲ τὸ
[4, 3]	τῶν ἀγαθῶν ἐμαυτὸν ἐπέδωκα ταῖς	ὑπὲρ	τούτων ταλαιπωρίαις. καὶ πρότερον μὲν
[4, 8]	ἔχειν ὁμολογῶ προνοίας τε τῆς	ὑπὲρ	ὑμῶν, ἣν οὐχ ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς
[4, 8]	εἰμι διά τε τὰς πρότερον	ὑπὲρ	ὑμῶν φιλοτιμίας καὶ διὰ τὸ
[4, 7]	δοκῇ οὕτω σκοπείτωσαν. ~(Μωυσῆς δὲ	ὑπὲρ	ὧν καὶ προεῖπον ἐπὶ τὴν
[4, 8]	εἶναι τοῦ καὶ τοὺς νόμους	ὑπερβαίνειν	τοὺς τὸν ὅρον μετακινοῦντας. (Γῆν
[4, 2]	καὶ ἀμφοτέρους ἡμᾶς μεγέθει χρημάτων	ὑπερβάλλεις,	οὐ μὴν οὐδ' εὐγενείᾳ, κοινὸν
[4, 2]	δήμοις ὁμιλεῖν πιθανώτατος, ὁρῶν ἐν	ὑπερβαλλούσῃ	τιμῇ τὸν Μωυσῆν καθεστῶτα χαλεπῶς
[4, 8]	συνέσει τε τοὺς πώποτ' ἀνθρώπους	ὑπερβαλὼν	καὶ χρησάμενος ἄριστα τοῖς νοηθεῖσιν,
[4, 8]	βίβλοις τεθνεῶτα, δείσας μὴ δι'	ὑπερβολὴν	τῆς περὶ αὐτὸν ἀρετῆς πρὸς
[4, 8]	ἀπολείπεσθαι συνέβαινεν αὐτοῦ. τὴν δ'	ὑπερβολὴν	τῆς τοῦ πλήθους οἰμωγῆς καὶ
[4, 3]	διὰ τὴν αὐτῶν, ᾗ κἀκείνους	ὑπερεβάλλοντο,	προῆλθον καὶ Ἀαρὼν καὶ Κορῆς,
[4, 8]	καὶ πρὸς ἀλλήλους κατέλιπε τούτους	ὑπερεθέμην	εἰς τὴν περὶ ἐθῶν καὶ
[4, 6]	τὴν πρὸς τοὺς πολέμους ἐπιθυμίαν	ὑπερέτεινον.	καὶ Μωυσῆς ὀλίγων ἡμερῶν θύσας
[4, 6]	τοῦ πατρὸς ἀξιώματι τοὺς ἡλικιώτας	ὑπερέχων,	Ἐλεαζάρου γὰρ τοῦ ἀρχιερέως ἦν,
[4, 8]	εἰ δ' ἐμπλησθεὶς τῆς ἐπιθυμίας	ὑπερηφανεύσειεν	αὐτὴν γαμετὴν ἔχειν, μηκέτ' ἐξουσίαν
[4, 3]	εἶναι δεινὸν βαδίζειν πρὸς τοὺς	ὑπερηφανήσαντας:	οἱ δ' οὐδὲν ἀντειπόντες ἠκολούθουν.
[4, 8]	τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν αὐτοῖς ἐπιτρεπόντων	ὑπερηφανίᾳ	τοῦ διδάσκεσθαι. (Γάλλους ἐκτρέπεσθαι καὶ
[4, 8]	μηδ' ἵππων, ὧν αὐτῷ παραγενομένων	ὑπερήφανος	ἂν τῶν νόμων ἔσοιτο. κωλυέσθω
[4, 8]	ἐπὶ παίδων ὑμετέρων γένηται τοῦθ'	ὑπερόριον	πραχθείη. μέλλοντας δὲ πολεμεῖν πρεσβείαν
[4, 3]	δ' ὑπὲρ τῆς σωτηρίας μεγάλους	ὑπέστην	πόνους καὶ παντὶ δεινῷ τοὐμὸν
[4, 1]	πιστεύσαντες κτήσασθαι γῆν ἣν αὐτοῖς	ὑπέσχηται	θελήσασιν, ἀλλὰ μὴ τῷ διὰ
[4, 7]	τὸν Ἰορδάνην ὁ θεὸς παραδώσειν	ὑπέσχηται	ταύτην λαβεῖν καταστρεψαμένους οὓς ἐκεῖνος
[4, 3]	πάνθ' ὅσα φίλα τούτοις ἦν	ὑπήνεγκεν	εἰς αὑτήν. ἠφανισμένων δ' οὕτως,
[4, 8]	ὅπως τῷ θεῷ τῶν μὲν	ὑπηργμένων	εὐχαριστῶσι καὶ περὶ τῶν εἰς
[4, 8]	ἑκάστῃ δὲ ἀρχῇ δύο ἄνδρες	ὑπηρέται	διδόσθωσαν ἐκ τῆς τῶν Λευιτῶν
[4, 3]	Μωυσῆς πρὸς Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην	ὑπηρέτας	ἐκέλευσεν ἥκειν κατὰ τὰ συγκείμενα
[4, 6]	θεοῦ προαίρεσιν οἷς αὐτὸς ἔσπευσεν	ὑπηρετεῖν	εἴργεται. ταραττομένου δὲ αὐτοῦ διὰ
[4, 8]	πατρίδων, εἰς δὲ τὰς εὐωχίας	ὑπηρετείτω	καὶ τὰς θυσίας τὰς ἐν
[4, 8]	χαριζόμενος, ὑποστρατήγῳ χρώμενος ἐμοὶ καὶ	ὑπηρέτῃ	ὧν τὸν ἡμέτερον λαὸν εὐεργετεῖν
[4, 3]	εὑρεθείην γὰρ ἂν οὕτως ἀγαθὸς	ὑπηρέτης	ὧν σὺ προστάσσεις. εἰ δ'
[4, 5]	μέλλον ἀγαθῶν αὐτοῖς αἴτιος ἀποθανὼν	ὑπῆρξε:	καὶ γὰρ πόλεις ἑξήκοντα λαμπρῶς
[4, 3]	οἷς ἐκ τῶν ἐμῶν καμάτων	ὑπῆρχε	τὸ περιεῖναι, εἰκότως ἂν αὐτός,
[4, 6]	καὶ δεσποίνας ἀποδειχθησομένας πάντων ὧν	ὑπῆρχεν	αὐτοῖς. ταῦτα δὲ ὀμνύντες ἔλεγον
[4, 6]	ἔλεγον καὶ θεὸν μεσίτην ὧν	ὑπισχνοῦντο	ποιούμενοι δακρύοντές τε καὶ πανταχόθεν
[4, 8]	ᾖ τὸ ἐνέχυρον, ὅπως εἰς	ὕπνον	ἔχῃ τοῦτο, φύσει τοῦ θεοῦ
[4, 8]	τε αὐτῆς καὶ ὁπότε πρὸς	ὕπνον	ὥρα τρέπεσθαι μαρτυρεῖν τῷ θεῷ
[4, 7]	κατασκευῆς, ᾗ κατ' οἶκον ἐχρῶντο:	ὑπὸ	γὰρ εὐδαιμονίας καὶ ἁβροδίαιτοι σφόδρα
[4, 6]	οὐκ ἐλάττους τετρακισχιλίων καὶ μυρίων.	(Ὑπὸ	δὲ ταύτης παροξυνθεὶς τῆς αἰτίας
[4, 8]	τῶν ἑτέρων ζῴων σὺν αὐτοῖς>	ὑπὸ	ζεύγλην ἄγοντας, ἀλλὰ κατ' οἰκεῖα
[4, 8]	τῷ ὑστάτῳ μηνὶ τοῦ ἔτους,	ὑπὸ	μὲν Μακεδόνων Δύστρου καλουμένου Ἀδάρου
[4, 7]	ἀγαθῶν αὐτοῖς ὑπ' ἀρετῆς γεγενημένης,	ὑπὸ	μηδενὸς δὲ σκυθρωποῦ ταύτης ἀπολαύειν
[4, 7]	ἔχουσα γῆς καὶ μέχρι νῦν	ὑπὸ	παντὸς τοῦ Ἀραβίου τοῦ κτίσαντος
[4, 6]	πρὶν ἰσχυροτέραν γενέσθαι τὴν ὕβριν	ὑπὸ	τῆς ἀδείας ἔργῳ τὴν δίκην
[4, 2]	ὑποταγέντες τοῖς κρείττοσι, τότε μᾶλλον	ὑπὸ	τῆς ἀπορίας καὶ συμφορᾶς ἐξηγανάκτουν
[4, 6]	τῶν ἐκείνῃ δυναστεύοντος ἀνδρὸς κελευσθεὶς	ὑπὸ	τῆς γυναικὸς πρὸ τῶν Μωυσεῖ
[4, 6]	ὄντας παροινεῖν, μηδὲ τὰ κτηθέντα	ὑπὸ	τῆς ἐνδείας δι' εὐπορίαν αὐτῶν
[4, 1]	δὲ τοὺς μὲν οἰκείους ὁρῶν	ὑπὸ	τῆς ἥττης καταπεπληγότας, φοβούμενος δὲ
[4, 6]	μὲν ἐπὶ ταῖς εὐπραγίαις θρασύτερον	ὑπὸ	τῆς κακοπραγίας κατειλημμένοις οὐκ ἔκρινε,
[4, 6]	δεδουλωμένους αὐτοὺς κατενόησαν καὶ τελέως	ὑπὸ	τῆς συνηθείας ἐχομένους, ἤρξαντο πρὸς
[4, 6]	εἰληφότας. ἀπόλλυνται μὲν οὖν καὶ	ὑπὸ	τῆς τούτων ἀνδραγαθίας πολλοὶ τῶν
[4, 6]	ἂν γένοισθε πάντων εὐδαιμονέστεροι τῶν	ὑπὸ	τὸν ἥλιον ἐκπορίζοντος. γῆν τε
[4, 8]	φυλαξάμενος, ἀποθνησκέτω ὡς αἴτιος τῷ	ὑπὸ	τοῦ βοὸς ἀνῃρημένῳ γεγενημένος. ἐὰν
[4, 6]	ἀρχιερέως ἦν, περιαλγήσας τοῖς πεπραγμένοις	ὑπὸ	τοῦ Ζαμβρίου, καὶ πρὶν ἰσχυροτέραν
[4, 8]	ὑμῖν ἔσεσθαι καὶ σύμμαχος κωλυόμενος	ὑπὸ	τοῦ θεοῦ, δίκαιον ἡγησάμην μηδὲ
[4, 8]	καὶ φύσεως νόμῳ, ἐπὶ τοῖς	ὑπὸ	τοῦ λαοῦ πραττομένοις ἐνικήθη δακρῦσαι.
[4, 6]	τοὺς ἰδίους νόμους. (Οἱ δ'	ὑπὸ	τοῦ πρὸς αὐτὰς ἔρωτος κάλλιστα
[4, 6]	καὶ πρὸς τὸ μηδὲν ἀντιλεγόντων	ὑπὸ	τοῦ πρὸς αὐτὰς πάθους ἐπεὶ
[4, 3]	περισώζεται δὲ μόνος Ἀαρὼν μηδὲν	ὑπὸ	τοῦ πυρὸς βλαβεὶς τῷ τὸν
[4, 8]	μηδέποτε ἐκλιπεῖν τὴν μάθησιν αὐτῶν	ὑπὸ	τοῦ χρόνου, ἃς δὴ καὶ
[4, 8]	γῆν, ἣν κτήσεσθε, κρατηθέντες ὅπλοις	ὑπὸ	τῶν αὖθις ἀφαιρεθήσεσθε μετὰ μεγίστων
[4, 8]	ἐξαμβλώσῃ ἡ γυνὴ ζημιούσθω χρήμασιν	ὑπὸ	τῶν δικαστῶν ὡς παρὰ τὸ
[4, 6]	ἀνεγκωμίαστον. τὸν γὰρ Βάλαμον παραληφθέντα	ὑπὸ	τῶν Μαδιηνιτῶν, ὅπως ἐπαράσηται τοῖς
[4, 8]	οὕτως δὲ καὶ οἱ ὁπωσοῦν	ὑπὸ	τῶν νόμων ἀναιρεθῆναι κατακριθέντες. θαπτέσθωσαν
[4, 8]	ἐκινδύνευσα ὑφ' ὑμῶν ἀποθανεῖν ἢ	ὑπὸ	τῶν πολεμίων. ταῦτα δ' οὐκ
[4, 2]	τὸν Μωυσῆν καθεστῶτα χαλεπῶς εἶχεν	ὑπὸ	φθόνου, καὶ γὰρ φυλέτης ὢν
[4, 8]	δὲ παριέναι κτηνῶν τινι κακοπαθούντων	ὑπὸ	χειμῶνος πεπτωκότων ἐν πηλῷ, συνδιασώζειν
[4, 2]	τιμὴν παράγειν, οὐχὶ τοῖς πολλῶν	ὑποδεεστέροις	ταύτην φέροντα προσνεῖμαι, κρίνοντά τε
[4, 3]	τις οὔτε γῆθεν ἀναδοθὲν κατὰ	ὑποδρομὴν	καύματος οὔτε κατὰ βίαν πνευμάτων
[4, 6]	δυνηθέντα θείᾳ προνοίᾳ, γνώμην δὲ	ὑποθέμενον,	ᾗ χρησαμένων τῶν πολεμίων ὀλίγου
[4, 6]	ὀργισθήσεσθαι. καὶ ὁ μὲν τοῦθ'	ὑποθέμενος	αὐτοῖς ᾤχετο. (Τῶν δὲ Μαδιηνιτῶν
[4, 3]	ἱστορηθεῖσαν, ὁ νόμων ἡμῖν ἐπίνοιαν	ὑποθέμενος	καὶ διάταξιν πολιτείας: ἐλθέ, δέσποτα
[4, 8]	ἀφθονίᾳ τῶν κρειττόνων. φέρε οὖν	ὑποθέμενος	ὃν τρόπον ὑμεῖς τ' ἂν
[4, 7]	ἠρεθίσθαι πρὸς τὴν ἀξίωσιν αὐτῶν	ὑπολαβόντες	ἀπελογοῦντο μὴ διὰ φόβον κινδύνων
[4, 5]	Ἑβραίους τρέπονται, τοῦτο ἑαυτοῖς σωτηρίαν	ὑπολαβόντες	ἢ τὸ μάχεσθαι παρέξειν: ἐθάρρουν
[4, 6]	αὐτὰς ἔρωτος κάλλιστα λέγεσθαι ταῦτα	ὑπολαβόντες	καὶ παραδόντες αὑτοὺς εἰς ἃ
[4, 6]	ἀλλ' ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ δικαίους	ὑπολαβοῦσαι	τοιούτοις ὑμᾶς τιμῆσαι ξενίοις δεομένους
[4, 6]	τοῖς πρέσβεσιν. ὁ δ' οὐχ	ὑπολαβὼν	ἀπάτῃ ταῦτα τὸν θεὸν κεκελευκέναι
[4, 7]	εἶναι βοσκήματα τρέφειν. ὁ δ'	ὑπολαβὼν	αὐτοὺς δείσαντας τὴν πρὸς Χαναναίους
[4, 8]	καὶ τοῦ δακρύων αὐτὸν ἄξιον	ὑπολαμβάνειν	ἀπάγων αὐτοὺς χρῆσθαι τῇ πολιτείᾳ
[4, 8]	κυριωτέραν τῆς τῶν νόμων φυλακῆς	ὑπολαμβάνοντας	παραβῆναι τούτους, ἀλλ' ἄν τέ
[4, 6]	περὶ τῶν ἀνθρωπίνων παρ' ἑαυτῶν	ὑπολαμβάνοντες,	ὡς μὴ ταῦθ' ἅπερ ὑπαγορεύει
[4, 6]	ἂν ἔχοι μεταβαλέσθαι, τὴν ἀνδρείαν	ὑπολαμβάνουσιν	οὐκ ἐν τῷ βιάζεσθαι τοὺς
[4, 8]	ἑτέρου ζημίας ὠφέλειαν οὐκ ἀγαθὴν	ὑπολαμβάνων.	ὁμοίως καὶ περὶ βοσκημάτων οἷς
[4, 8]	ὑμῖν μένειν, τῶν πολεμίων μηδένα	ὑπολείπησθε	κρατήσαντες αὐτῶν, ἀλλ' ἀπολλύναι πάντας
[4, 8]	μείζω λέγῃ, πρὸς ταῦτα ῥεπέτω:	ὑπολύσασα	δ' αὐτὸν ἡ γυνὴ τἀδελφοῦ
[4, 8]	μὲν τὸ αἴσχιστον πείσας ἑκουσίως	ὑπομεῖναι	καὶ προτιμῆσαι τοῦτο τοῦ ἐλευθέρου
[4, 5]	τὴν πρώτην οὖν σύνοδον οὐχ	ὑπομείναντες	ἀντιστῆναι καὶ δέξασθαι τοὺς Ἑβραίους
[4, 8]	λαβὼν τιμωρίαν ταύτην αἰσχίστην ἐλεύθερος	ὑπομενέτω,	ὅτι τῷ κέρδει δουλεύσας ὕβρισε
[4, 6]	δ' ἂν δικαιότερον αὐτὸς τιμωρίαν	ὑπομένοις	τὰ παρ' ἑκάστοις ὁμολογούμενα καλῶς
[4, 3]	χάλκεον καταθέσθαι βωμόν, ὡς ἂν	ὑπόμνησις	εἴη τοῖς αὖθις ὧν ἔπαθον
[4, 8]	μὴ εὑρίσκηται ὁ δράσας μηδ'	ὑπονοῆταί	τις ὡς διὰ μῖσος ἀπεκτονηκώς,
[4, 3]	τούτοις καίπερ ἐπιστάμενοι σαφῶς ἀδίκως	ὑπονοοῦσι	τούτων μοι γενοῦ μάρτυς. ἐγὼ
[4, 3]	πρόθυμον. νῦν οὖν ἐπεὶ κακουργεῖν	ὑποπτεύομαι	παρ' ἀνδράσιν, οἷς ἐκ τῶν
[4, 8]	μὲν αὐτοκράτορι χρώμενοι τῷ θεῷ,	ὑποστράτηγον	δὲ χειροτονήσαντες ἕνα τὸν ἀρετῇ
[4, 8]	διδοὺς καὶ τὰ τέλη χαριζόμενος,	ὑποστρατήγῳ	χρώμενος ἐμοὶ καὶ ὑπηρέτῃ ὧν
[4, 6]	χεῖρας ἐλθεῖν: οὐ γὰρ ἂν	ὑποστρέψειέ	τις νικηφόρος οὐδ' ὥστε παῖδας
[4, 4]	τὸν λαὸν πρὸς τῷ μηδεμίαν	ὑποσχεῖν	δίκην ἔτι καὶ τὴν ἱερωσύνην
[4, 2]	ἴσως ἂν μηδ' ἐν ἀγαθοῖς	ὑποταγέντες	τοῖς κρείττοσι, τότε μᾶλλον ὑπὸ
[4, 5]	πόλεις ἑξήκοντα λαμπρῶς πάνυ τετειχισμένας	ὑποτελεῖς	ἐκείνῳ παρέλαβον καὶ λείαν πολλὴν
[4, 2]	συνετὸν ἦν τοῖς κινδύνοις ἐμαυτὸν	ὑποτιθέντα	τοῖς ἐκ τοῦ παρανομεῖν ἄλλῳ
[4, 6]	τοσούτους ταύρους καὶ κριοὺς παραστῆσαι:	ὑπουργήσαντος	δὲ διὰ ταχέων τοῦ βασιλέως
[4, 8]	ταὐτὰ τοῖς παραβησομένοις κατάρας τίθεσθαι	ὑποφωνούσας	ἀλλήλαις ἐπὶ τῇ κυρώσει τῶν
[4, 3]	πλῆθος καὶ τῆς εἰς Μωυσῆν	ὑποψίας,	ἐπένευσαν δὲ τοῖς εἰρημένοις: καὶ
[4, 4]	ὀλίγον εἰς πηγὴν ἐνιέντες καὶ	ὕσσωπον	βαπτίσαντές τε καὶ τῆς τέφρας
[4, 4]	μέσον ἐμβάλλουσι τὸ πῦρ καὶ	ὕσσωπον	καὶ φοινικτὸν ἔριον: συναγαγὼν δ'
[4, 8]	λείποντι μηνί. ἐτελεύτησε δὲ τῷ	ὑστάτῳ	μηνὶ τοῦ ἔτους, ὑπὸ μὲν
[4, 8]	τούτοις ποιοῦν διατελεῖ. (Τῇ δ'	ὑστεραίᾳ	τὸν λαὸν σὺν γυναιξὶν ἅμα
[4, 8]	τῆς ἐξ ὧν πεπόνηκε χρήσεως	ὑστερεῖν	τὸν ἐργασάμενον. (Παῖδας ὑπὲρ ἀδικίας
[4, 8]	ἢ νῦν ὑφ' ὑμῶν ἢ	ὕστερον	ἐπὶ παίδων ὑμετέρων γένηται τοῦθ'
[4, 2]	ὁμοίας οὐκ ἀποστερῶ τιμῆς, κἂν	ὑστερῶσιν	ὧν ὑμῖν ἐκ πλούτου καὶ
[4, 8]	Μακεδόνων Δύστρου καλουμένου Ἀδάρου δ'	ὑφ'	ἡμῶν νουμηνίᾳ, συνέσει τε τοὺς
[4, 2]	οὔτε παρὰ βαρβάροις γενομένην κατέλαβεν,	ὑφ'	ἧς ἅπαντας ἀπολέσθαι κινδυνεύσαντας ἔσωσε
[4, 1]	οὖν λογιζόμενοι καὶ τὴν ἐρημίαν,	ὑφ'	ἧς ἔτι ταύτην αὐτοῖς χείρω
[4, 4]	ἐπὶ τὸ χεῖρον προκοπῆς αἰτίαν,	ὑφ'	ἧς οὐδέποτε λήξειν τὸ δεινὸν
[4, 5]	καὶ τῆς δι' αὐτὴν ἀπορίας,	ὑφ'	ἧς στασιάσαι τε πρότερον αὐτοῖς
[4, 8]	μήτε στάσεως ἐμφυλίου κατασχούσης ὑμᾶς,	ὑφ'	ἧς τἀναντία πατράσι τοῖς ἑαυτῶν
[4, 6]	αὐτοὺς ἐᾶσαι τοιοῦτον πάθος> ἐλθεῖν,	ὑφ'	οὗ κἂν ἀπόλοιντο πάντες: συμπέσοι
[4, 3]	κελεύσαντος ἁφθείη λαμπρὸν καὶ φλογωδέστατον:	ὑφ'	οὗ πάντες, οἵ τε διακόσιοι
[4, 8]	γινώσκετε γὰρ ὡς πλεονάκις ἐκινδύνευσα	ὑφ'	ὑμῶν ἀποθανεῖν ἢ ὑπὸ τῶν
[4, 8]	ὅτι ἂν πολεμικὸν ἢ νῦν	ὑφ'	ὑμῶν ἢ ὕστερον ἐπὶ παίδων
[4, 6]	ὀλίγα τε καὶ πρὸς ὀλίγον,	ὑφ'	ὧν ταπεινοῦσθαι δοκοῦντες εἶτ' ἀνθήσουσιν
[4, 8]	ὁ δὲ χρυσὸν ἢ ἄργυρον	ὑφελόμενος	τὸ διπλοῦν ἀποτινέτω. κτείνας δ'
[4, 8]	Ἀβαρεῖ καλουμένῳ ἐγένετο, τοῦτο δὲ	ὑψηλὸν	Ἱεριχοῦντος ἀντικρὺ κεῖται γῆν ἀρίστην
[4, 4]	Πέτραν δὲ νῦν ὀνομαζομένην. ἐνταῦθα	ὑψηλοῦ	περιέχοντος ὄρους αὐτὸ ἀναβὰς Ἀαρὼν
[4, 8]	ἐνστάσης ὁ ἀρχιερεὺς ἐπὶ βήματος	ὑψηλοῦ	σταθείς, ἀφ' οὗ γένοιτο ἐξάκουστος,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 25/03/2010