HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Flavius Josèphe (37 à +/- 100 ap. J. Chr.), Les Antiquités judaïques, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique)

φ = 135 formes différentes pour 180 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

>
Livre, Chap.

[4, 1]   καὶ τὸ λοιπὸν στράτευμα τῆς φάλαγγος αὐτῶν διαλυθείσης ἀκόσμως διωκόμενον εἰς

[4, 2]   αὐτὴν Δαθάμου καὶ Ἀβιράμου καὶ Φαλαοῦς: πρεσβύτατοι γὰρ οὗτοι τῶν ταύτην

[4, 3]   κατ' ἀνθρώπινον ἐξεληλυθότας τοῦ βίου φανέντας νόμον, ἀλλὰ χάνοι περὶ αὐτοὺς

[4, 3]   ἀλλὰ τῇ τοῦ θεοῦ κρίσει φανερᾷ γενομένῃ, μετὰ τῶν υἱῶν ἤδη

[4, 3]   ἐμῆς τέχνης νικωμένου. ποιήσεις δὲ φανερὰν τὴν ἐπ' αὐτοῖς δίκην οὕτως

[4, 8]   κέρδει χαριζομένους οὔτ' ἀξιώματι προσῆκε φανερὰς ποιεῖσθαι τὰς κρίσεις, ἀλλὰ τὸ

[4, 3]   εἰ πάθοι τι τῶν προειρημένων φανερὸν εἶναι τοῖς ὁρῶσι. καὶ οἱ

[4, 2]   μὴ παρελθεῖν εἰς δύναμιν ἐάσαντας φανεροὺς ἔχειν πολεμίους. τίνα γὰρ καὶ

[4, 2]   δυνάμενον. θυμιάσετε οὖν συνελθόντες ἐν φανερῷ παντὶ τῷ λαῷ, καὶ θυμιωμένων

[4, 3]   ἠφανισμένων δ' οὕτως, ὡς μηδὲ φανῆναί τινας γνῶναι, συνῄει τε πάλιν

[4, 8]   τοῦ σωφρονεῖν τὸ μηδὲν εἶναι φανῶσιν, ἐχθροὺς δ' ἀσπόνδους αὑτῷ ποιῇ

[4, 8]   πριάμενοι δάμαλιν καὶ κομίσαντες εἰς φάραγγα καὶ ἀνεπιτήδειον ἀρότρῳ καὶ φυτοῖς

[4, 8]   αὐτὸν στάντος ἀφανίζεται κατά τινος φάραγγος. γέγραφε δ' αὑτὸν ἐν ταῖς

[4, 3]   παρασχὼν καὶ μικροτέραν ἐμοῦ τὴν Φαραώθου ποιήσας ἡγεμονίαν, ὁ γῆν ἡμῖν

[4, 8]   ἂν ἐκείνους καθ' ὧν τὸ φάρμακον ἦν παρεσκευασμένον. (Πηρώσας πασχέτω τὰ

[4, 8]   ψυχῆς καταθέσθαι δικαιοῦντος τοῦ νόμου. ~(Φάρμακον μήτε θανάσιμον μήτε τῶν εἰς

[4, 6]   τεκμήριον ἧς ἔχειν τε νῦν φατε πρὸς ἡμᾶς εὐνοίας καὶ τῆς

[4, 6]   δεομένους ἐπείσθημεν. καὶ νῦν, ἐπεί φατε πρὸς ἡμᾶς φιλοστόργως ἔχειν καὶ

[4, 8]   περὶ τὰ μικρὰ καὶ τὰ φαῦλα πρότερον λαβοῦσα. δεῖ δὲ μηδὲν

[4, 8]   πατέρων, ἢ μίσους φύντας ἐκ φαύλων. οὐ μὴν οὐδὲ πατράσιν υἱῶν

[4, 8]   γῆν ἥμερα δένδρα κόπτοντας ἀλλὰ φείδεσθαι, λογιζομένους ἐπ' ὠφελείᾳ ταῦτα τῶν

[4, 8]   νεωστὶ γεγαμηκότας, μὴ πόθῳ τούτων φειδόμενοι τοῦ ζῆν καὶ τηροῦντες αὑτοὺς

[4, 8]   ἀράμενοι διὰ σπουδῆς ἀνεθρέψαμεν μηδενὸς φειδὼ ποιούμενοι τοῦ καὶ δόξαντος εἰς

[4, 6]   μοι τὴν ἀξίωσιν οὐκ εὐπρεπές, φέρε βωμούς τε ἑτέρους αὖθις ἐγείρωμεν

[4, 8]   προαίρεσιν ταραχὰς καὶ κινδύνους ἐμπεσεῖν, φέρε καὶ περὶ τούτων βραχέα προσδιατάξωμεν,

[4, 8]   ὑμῶν ἐν ἀφθονίᾳ τῶν κρειττόνων. φέρε οὖν ὑποθέμενος ὃν τρόπον ὑμεῖς

[4, 6]   ἐστὶν εὐδαίμων αὕτη φοίνικά τε φέρειν ἀγαθὴ καὶ βάλσαμον νεμομένη. ἤρχοντο

[4, 8]   καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν φέρειν ἐγγεγραμμένα ἐπὶ τῆς κεφαλῆς καὶ

[4, 2]   οὐχὶ τοῖς πολλῶν ὑποδεεστέροις ταύτην φέροντα προσνεῖμαι, κρίνοντά τε παρασχεῖν Ἀαρῶνι

[4, 2]   δικαίως ἂν ἕτερος εἶχε τοῦτο φέρων ἔδωκα τἀδελφῷ: καὶ γὰρ εἰ

[4, 8]   καταλιπεῖν ἠξίουν εἰς τὴν ἀνάμνησιν φέρων μηδὲ παρ' ὃν ἔπασχον αὐτὰ

[4, 8]   διδάσκεσθαι. (Γάλλους ἐκτρέπεσθαι καὶ σύνοδον φεύγειν τὴν μετ' αὐτῶν ἀφελομένων αὑτοὺς

[4, 7]   ἀπέδειξε τοῖς ἐπ' ἀκουσίῳ φόνῳ φευξομένοις, καὶ χρόνον ἔταξεν εἶναι τῆς

[4, 3]   ὁ τὸ πῦρ ἐκεῖνό μοι φήνας κατὰ τὸ Σιναῖον καὶ τῆς

[4, 6]   ὀκνήσαιμι. γύναιόν τε ξενικόν, ὡς φῄς, ἦγμαι: παρ' ἐμαυτοῦ γὰρ ἀκούσῃ

[4, 8]   ταῦτα πρὸς τελευτῇ τοῦ βίου φήσαντος καὶ μετ' εὐλογίας ἑκάστῃ τῶν

[4, 6]   τοὺς ἄρχοντας τῶν Μαδιηνιτῶν Βάλακε, φησί, καὶ Μαδιηνιτῶν οἱ παρόντες, χρὴ

[4, 6]   μακαριωτάτους ἀποφαίνειν ἀνθρώπων, ὦ Βάλακε, φησί, περὶ τῶν ὅλων λογίζῃ καὶ

[4, 8]   πᾶσαν ἐπευφημήσας τὴν πληθύν, ἐπεί, φησί, πρὸς τοὺς ἡμετέρους ἄπειμι προγόνους

[4, 8]   πλευρὰν ἑκατέραν, ᾗ καὶ στάντα φησὶ τὸν λαὸν θῦσαί τε καὶ

[4, 3]   πάσῃ τῇ πληθύι γενέσθαι, δέσποτα, φησί, τῶν ἐπ' οὐρανοῦ τε καὶ

[4, 7]   εἰ τούτων ὁ κλῆρος ἔσοιτο, φησίν, εἰ μὲν μέλλουσί τινι συνοικεῖν

[4, 6]   τρόπον εἶδε σημαινομένην, ὁ λεώς, φησίν, οὗτος εὐδαίμων, ᾧ ὁ θεὸς

[4, 2]   καὶ πλήθεσιν ὁμιλεῖν εὐφυής, ἐμοί, φησίν, ὦ Κορῆ, καὶ σὺ καὶ

[4, 6]   οὐδὲν γὰρ ἐν ἡμῖν ἔτι φθάσαντος εἰσελθεῖν ἐκείνου ἡμέτερον. ἔγωγ' οὖν

[4, 6]   ἡ τοῦ κακοῦ πεῖρα μὴ φθάσαντος Ζαμβρία τελευτῆσαι ἐκ τοιαύτης αἰτίας.

[4, 8]   ἄλλος, ὥσθ' ὅ τι ἂν φθέγξαιτο δοκεῖν αὐτοῦ λέγοντος ἀκροᾶσθαι τοῦ

[4, 8]   στερεῖσθαι. ὁ κόρην ἄλλῳ κατηγγυημένην φθείρας, εἰ μὲν πείσας καὶ πρὸς

[4, 8]   βοηθοῦ παρόντος, μόνος ἀποθνησκέτω. ὁ φθείρας παρθένον μήπω κατηγγυημένην αὐτὸς γαμείτω:

[4, 6]   εἰς λόγους αὐταῖς παρεκάλουν μὴ φθονεῖν αὐτοῖς τῆς τοῦ κάλλους αὐτῶν

[4, 8]   θεοῦ παρῆλθεν εἰς τὸν βίον, φθονεῖν τοῖς ἐπιθυμοῦσιν αὐτῶν μεταλαμβάνειν τῆς

[4, 3]   οὔτε νοηθὲν λανθάνει, ὥστ' οὐδὲ φθονήσεις μοι τῆς ἀληθείας τὴν τούτων

[4, 2]   Μωυσῆν καθεστῶτα χαλεπῶς εἶχεν ὑπὸ φθόνου, καὶ γὰρ φυλέτης ὢν ἐτύγχανεν

[4, 8]   μὲν πείσας καὶ πρὸς τὴν φθορὰν συγκάταινον λαβών, ἀποθνησκέτω σὺν αὐτῇ:

[4, 8]   προαιρῆσθε, ταῦτα ποιοῦντες τῷ θεῷ φίλα πράξετε καὶ τὴν εὐδαιμονίαν βεβαίαν

[4, 3]   ἡ γῆ καὶ πάνθ' ὅσα φίλα τούτοις ἦν ὑπήνεγκεν εἰς αὑτήν.

[4, 2]   αὐτὸν δοὺς προπάτορα, οὐδὲ διὰ φιλαδελφίαν ὃ δικαίως ἂν ἕτερος εἶχε

[4, 6]   (Βάλακος ὁ τῶν Μωαβιτῶν βασιλεὺς φιλίας αὐτῷ πατρῴας οὔσης καὶ συμμαχίας

[4, 6]   ἀρετῆς ἀντιποίησις ἦν καὶ τοῦ φιλοκαλεῖν, μιμηταὶ γενόμενοι τῆς Φινεέσσου τόλμης

[4, 8]   καὶ τὴν πρὸς τὰ οἰκεῖα φιλοστοργίαν βούληται δουλεύειν, ἐνιαυτοῦ ἐνστάντος τοῦ

[4, 6]   νῦν, ἐπεί φατε πρὸς ἡμᾶς φιλοστόργως ἔχειν καὶ λυπεῖσθε μελλουσῶν ἀναχωρεῖν,

[4, 8]   τε τὰς πρότερον ὑπὲρ ὑμῶν φιλοτιμίας καὶ διὰ τὸ τὰς ψυχὰς

[4, 6]   τὸν μάντιν σὺν βασιλικῇ θεραπείᾳ φιλοτίμως ἀγόμενος εἰς ὄρος, ὅπερ ὑπὲρ

[4, 8]   καὶ τῷ τοῖς ἄλλοις μεταδιδόναι φιλοτίμως, καὶ βουλομένου τῷ τρόπῳ τούτῳ

[4, 5]   ὡς ἐπὶ συμμαχίαν τὴν Σιχῶνος φίλου τυγχάνοντος εὑρὼν δὲ ἐκεῖνον ἤδη

[4, 8]   σχῆμα ἀναλαβοῦσαν ἀποθρηνῆσαι συγγενεῖς καὶ φίλους τοὺς ἀπολωλότας ἐν τῇ μάχῃ,

[4, 6]   δὲ τοὺς πρέσβεις δέχεται ξενίᾳ φιλοφρόνως καὶ δειπνίσας ἀνέκρινε τὴν τοῦ

[4, 8]   ἐπὶ τοῖς δακρύοις αὗται τῶν φιλτάτων ταῖς φρονίμοις, τότε χωρεῖν ἐπὶ

[4, 8]   τοῦ ἄλλου καρποῦ μετὰ τῶν φίλων εὐωχούμενος ἀναλισκέτω καὶ μετ' ὀρφανῶν

[4, 7]   τὰς παρθένους κατέλιπον, τοῦτο Μωυσέος Φινέει κελεύσαντος. ὃς ἧκεν ἄγων τὸν

[4, 6]   Ζαμβρία τελευτῆσαι ἐκ τοιαύτης αἰτίας. Φινεὲς ἀνὴρ τά τε ἄλλα τῶν

[4, 7]   ἐπιλεξάμενος, στρατηγὸν δ' αὐτῶν ἀπέδειξε Φινεές, οὗ μικρῷ πρότερον ἐμνήσθημεν φυλάξαντος

[4, 6]   τοῦ φιλοκαλεῖν, μιμηταὶ γενόμενοι τῆς Φινεέσσου τόλμης ἀνῄρουν τοὺς ἐπὶ τοῖς

[4, 3]   θεοῦ κελεύσαντος ἁφθείη λαμπρὸν καὶ φλογωδέστατον: ὑφ' οὗ πάντες, οἵ τε

[4, 8]   ἐκείνων οἷς ἄν τις κατὰ φόβον ἰσχύος προσνέμοι τὴν ψῆφον κεκρίσθαι:

[4, 5]   παραλύσαντες αὐτῶν τὸν κόσμον εἰς φόβον κατέστησαν. καὶ οἱ μὲν ἀπορραγέντες

[4, 7]   αὐτῶν ὑπολαβόντες ἀπελογοῦντο μὴ διὰ φόβον κινδύνων μηδὲ διὰ τὴν πρὸς

[4, 8]   διὰ κέρδος εἰκὸς ἢ διὰ φόβον μὴ τἀληθῆ μαρτυρῆσαι. ἂν δέ

[4, 1]   ὁρῶν ὑπὸ τῆς ἥττης καταπεπληγότας, φοβούμενος δὲ μὴ θαρσήσαντες ἐπὶ τῇ

[4, 8]   μήτε συγγενείᾳ χαριζομένους μήτε εἴκοντας φόβῳ μήτε ἄλλην καθάπαξ αἰτίαν κυριωτέραν

[4, 6]   εἰπόντος ὁ μὲν λαὸς ἡσύχαζε φόβῳ τε τοῦ μέλλοντος καὶ τὸν

[4, 6]   ταπεινοῦσθαι δοκοῦντες εἶτ' ἀνθήσουσιν ἐπὶ φόβῳ τῶν ἐπαγαγόντων αὐτοῖς τὰς βλάβας.

[4, 6]   πόλις δ' ἐστὶν εὐδαίμων αὕτη φοίνικά τε φέρειν ἀγαθὴ καὶ βάλσαμον

[4, 8]   ὅπου νῦν πόλις ἐστὶν Ἀβίλη, φοινικόφυτον δ' ἐστὶ τὸ χωρίον, συνελθόντος

[4, 4]   τὸ πῦρ καὶ ὕσσωπον καὶ φοινικτὸν ἔριον: συναγαγὼν δ' αὐτῆς ἅπασαν

[4, 7]   ἐφ' οὗ δράσας τις τὸν φόνον ἔφυγε. μεθ' ὃν συνεχώρει τελευτήσαντα

[4, 8]   τῇ χώρᾳ, ἐν ᾗ ὁ φόνος ἐπράχθη, καὶ ἡ γερουσία συνελθόντες

[4, 5]   σφενδόναις καὶ τοῖς τοξεύμασι κατελάμβανον. φόνος τε οὖν γίνεται πολὺς καὶ

[4, 8]   πάσχειν ἔμελλεν. (Ἂν δὲ πραχθέντος φόνου ἔν τινι χώρᾳ μὴ εὑρίσκηται

[4, 8]   τὰς χεῖρας ἔχειν ἀπὸ τοῦ φόνου καὶ μήτε δρᾶσαι μήτε δρωμένῳ

[4, 7]   τρεῖς ἀπέδειξε τοῖς ἐπ' ἀκουσίῳ φόνῳ φευξομένοις, καὶ χρόνον ἔταξεν εἶναι

[4, 8]   ἐξ ἐρίου καὶ λίνου στολὴν φορείτω: τοῖς γὰρ ἱερεῦσι μόνοις ταύτην

[4, 8]   ἄλλους εἰς τὸ τελεῖν ὑμῖν φόρους σώζετε πλὴν τοῦ Χαναναίων ἔθνους

[4, 8]   οἱ δεσπόται αὐτῶν διανεμέσθωσαν. (Οἱ φρέαρ ἢ λάκκον ὀρύξαντες ἐπιμελὲς ποιείσθωσαν

[4, 6]   καὶ βάλσαμον νεμομένη. ἤρχοντο δὲ φρονεῖν ἐφ' ἑαυτοῖς μέγα Ἰσραηλῖται καὶ

[4, 8]   τῷ θεῷ τὰ πλείονα τοῦ φρονεῖν, πρασσέτω δὲ μηδὲν δίχα τοῦ

[4, 8]   ἂν οὕτω τῶν παίδων τὰ φρονήματα ἐλευθέρια καὶ πρὸς ἀρετὴν ὄρθια,

[4, 5]   οὖν τοιοῦτο πάθος κατέλαβεν οὔτε φρονῆσαι δεινοὺς οὔτε ἀγαθοὺς κατὰ τὸ

[4, 8]   δακρύοις αὗται τῶν φιλτάτων ταῖς φρονίμοις, τότε χωρεῖν ἐπὶ τὸν γάμον.

[4, 3]   Μωυσῆς ἐλεγχθείη κακουργῶν, τῶν δὲ φρονίμων, εἰ πραγμάτων ἀπαλλαγείησαν καὶ ταραχῆς:

[4, 6]   κτησαμένους τὴν Χαναναίων, θᾶττον ἢ φρονιμώτερον ἐγχειρεῖν ἔγνω τοῖς λόγοις. καὶ

[4, 8]   τὴν εἰρήνην φυλάττειν, εἰ δὲ φρονοῦντες ἐφ' ἑαυτοῖς ὡς ἰσχύι διαφέρουσιν

[4, 8]   ἐπὶ τὸ βέλτιον ὑμῶν μεταβολῆς φροντίδα λαμβάνοντι συνηγωνίσατο καὶ παρέσχεν ἐν

[4, 3]   εἰς τέλος ἔρχεται, ὅτι δὲ φροντίζεις τῶν Ἑβραίους ὀνησόντων, μετελθὼν Ἀβίραμον

[4, 2]   τἀδελφῷ: καὶ γὰρ εἰ μὴ φροντίζων τοῦ θεοῦ καὶ τῶν νόμων

[4, 7]   δὲ πόλεις αἱ πρὸς τὰς φυγὰς ἀποδεδειγμέναι ἦσαν αἵδε: Βοσάρα μὲν

[4, 7]   ἀνατεθήσεσθαι τῶν Λευίτιδων πόλεων τοῖς φυγάσιν εἰς κατοικισμὸν Μωυσέος ἐπιστείλαντος. (Μωυσῆς

[4, 8]   παρὰ τὸ ἔργον τραπὲν εἰς φυγὴν ὠφελήσῃ. τούς τε νεωστὶ δειμαμένους

[4, 7]   καὶ χρόνον ἔταξεν εἶναι τῆς φυγῆς τὸν αὐτὸν τῷ ἀρχιερεῖ, ἐφ'

[4, 4]   πολλῷ δὲ μᾶλλον αὔξειν καὶ φύεσθαι: χαλεπωτέραν ἐλάμβανε τῆς ἐπὶ τὸ

[4, 7]   Μωυσέος ἐκδιδάξαντος. (Κἀν τούτῳ δύο φυλαὶ Γαδίς τε καὶ Ῥουβήλου καὶ

[4, 8]   τοῦ θεοῦ συνεταξάμην κατήκοοι καὶ φύλακες γένοισθε καὶ μελετῴητε τὴν σύνεσιν

[4, 8]   ἀνδράποδα, ὥρκου τῶν νόμων αὐτοὺς φυλακὴν ποιήσασθαι καὶ τῆς τοῦ θεοῦ

[4, 8]   θεοῦ καὶ τὴν τῶν νόμων φυλακὴν σπουδάσασιν ὧν τε Μωυσῆς εἶπε

[4, 7]   ἔλεγον ἑαυτοὺς κτίσαντας πόλεις εἰς φυλακὴν τέκνων καὶ γυναικῶν καὶ κτήσεως

[4, 8]   καὶ θεῖον χρῆμα ὁ παραλαβὼν φυλακῆς ἀξιούτω, καὶ μηδεὶς ἀποστερῆσαι θρασυνθείη

[4, 8]   αἰτίαν κυριωτέραν τῆς τῶν νόμων φυλακῆς ὑπολαμβάνοντας παραβῆναι τούτους, ἀλλ' ἄν

[4, 8]   κυνὸς ἤτοι θηρευτικοῦ ἢ ποιμνίων φύλακος λάβῃ τις μισθόν, ἐκ τούτου

[4, 8]   αὐτοῦ τὴν φύσιν καὶ μὴ φυλαξάμενος, ἀποθνησκέτω ὡς αἴτιος τῷ ὑπὸ

[4, 8]   καὶ πολιτείαν, ἧς τὸν κόσμον φυλάξαντες πάντων ἂν εὐδαιμονέστατοι κριθείητε. (Ταῦτα

[4, 7]   Φινεές, οὗ μικρῷ πρότερον ἐμνήσθημεν φυλάξαντος τοῖς Ἑβραίοις τοὺς νόμους καὶ

[4, 3]   τοὺς μὲν ἀπαθεῖς ἀπὸ παντὸς φυλάξεις κακοῦ, ὃν δ' ἐπηρασάμην ὄλεθρον

[4, 4]   πλῆθος, αὐτὸ δὲ μόνον τοῖς φυλάρχοις προειπὼν κομίζειν τὰ τῶν φυλῶν

[4, 8]   δὲ τὴν στρατιὰν καθ' ἓξ φυλὰς ἐπὶ τοῖν δυοῖν ὀροῖν ἀναστῆναι

[4, 8]   τούτους γὰρ πανοικὶ χρῆναι ἀφανίσαι. (Φυλάσσειν δὲ μάλιστα ἐν ταῖς μάχαις,

[4, 8]   καλῶς ὑμᾶς ἔχειν τὴν εἰρήνην φυλάττειν, εἰ δὲ φρονοῦντες ἐφ' ἑαυτοῖς

[4, 8]   εὐμενὴς ἔτι παρέξει δώρημα κάλλιστον φυλάττειν. ὡς δεινὸς μὲν ἐχθρὸς καὶ

[4, 8]   πρὸς οὕς ἐστιν ὑμῖν εἰρήνη, φυλαττέσθω δ' ὥσπερ θεοῦ ψῆφον βεβαίαν

[4, 8]   τοῦ κυρίου παραχρῆμα παρ' αὑτῷ φυλαττέτω μαρτυράμενος τὸν θεὸν μὴ νοσφίζεσθαι

[4, 6]   τοὺς γονεῖς. συγγινώσκειν τε ταῦτα φυλαττομέναις ἠξίουν. τῶν δὲ ἣν βούλονται

[4, 8]   τίθεσθε, ὃ δὴ τοῦ λοιποῦ φυλαττομένοις ὑμῖν ἄμεινον ἕξει τὰ πράγματα:

[4, 8]   καὶ κοινῇ πᾶσιν Ἑβραίοις διαμένειν, φυλάττοντα μὲν ἃ δέδωκεν αὐτοῖς ἀγαθὰ

[4, 8]   μετάνοια καὶ ἡ τῶν οὐ φυλαχθέντων νόμων ἀνάμνησις. ὅθεν εἰ βούλοισθε

[4, 8]   ψυχαῖς ἐγγραφέντας καὶ τῇ μνήμῃ φυλαχθῆναι μηδέποτε ἐξαλειφθῆναι δυναμένους. οὕτως γὰρ

[4, 2]   ἀπέλαυε. παρά τε τοῖς Λευίταις, φυλέται δ' ἦσαν, καὶ μάλιστα παρὰ

[4, 2]   κακοήθως μετ' εὐπρεπείας πρὸς τοὺς φυλέτας ἔλεγε. προιόντος δ' εἰς τοὺς

[4, 2]   εἶχεν ὑπὸ φθόνου, καὶ γὰρ φυλέτης ὢν ἐτύγχανεν αὐτοῦ καὶ συγγενής,

[4, 7]   μὲν ὡς τεθνήκοι τις τῶν φυλετῶν ἐπίσημος ἀνὴρ Σωλοφάντης ὄνομα, παῖδας

[4, 7]   μὲν μέλλουσί τινι συνοικεῖν τῶν φυλετῶν, μετὰ τοῦ κλήρου πρὸς αὐτοὺς

[4, 7]   ἑκάστου τὸν κλῆρον ἐν τῇ φυλῇ διετάξατο. ~(Τῶν δὲ τεσσαράκοντα ἐτῶν

[4, 4]   στρατείας ἡ τῶν Λευιτῶν ἀφεῖτο φυλὴ θεραπεύουσα τὸν θεόν, ἵνα μὴ

[4, 7]   τὸν κλῆρον ἐν τῇ πατρῴᾳ φυλῇ καταλιπεῖν. καὶ τότε μένειν ἑκάστου

[4, 4]   τελεῖν. καὶ ἃ μὲν ἡ φυλὴ παρὰ τοῦ πλήθους λαμβάνει ταῦτ'

[4, 2]   γὰρ οὗτοι τῶν ταύτην τὴν φυλὴν νεμομένων καὶ δυνατοὶ χρημάτων περιουσίᾳ.

[4, 8]   διδόσθωσαν ἐκ τῆς τῶν Λευιτῶν φυλῆς. ἔστωσαν δὲ καὶ οἱ δικάζειν

[4, 7]   αὐτῷ τῶν πρώτων τῆς Μανασσίτιδος φυλῆς καὶ δηλούντων μὲν ὡς τεθνήκοι

[4, 2]   μὲν γὰρ ἐκ τῆς Λευίτιδος φυλῆς τὴν τιμὴν ὁ θεός τινι

[4, 7]   δισχιλίους καὶ μυρίους ἐξ ἑκάστης φυλῆς τὸν ἴσον ἀριθμὸν ἐπιλεξάμενος, στρατηγὸν

[4, 7]   δ' ἐξ ἄλλης γαμοῖντό τισι φυλῆς, τὸν κλῆρον ἐν τῇ πατρῴᾳ

[4, 6]   Ζαμβρίας ὁ τῆς Σεμεωνίδος ἡγούμενος φυλῆς Χοσβίᾳ συνὼν Μαδιανίτιδι Οὔρου θυγατρὶ

[4, 2]   εἰ δὲ τῇ πρεσβυτάτῃ τῶν φυλῶν, εἰκότως ἂν ἡ Ῥουβήλου τὴν

[4, 4]   φυλάρχοις προειπὼν κομίζειν τὰ τῶν φυλῶν ὀνόματα βακτηρίαις ἐπιγεγραμμένα: λήψεσθαι γὰρ

[4, 8]   καὶ μετ' εὐλογίας ἑκάστῃ τῶν φυλῶν προφητεύσαντος τὰ καὶ γενόμενα τὸ

[4, 8]   γερουσία καὶ τὰ τέλη τῶν φυλῶν, ὧν ἀκροᾶσθε μὴ χαλεπῶς, γινώσκοντες

[4, 8]   μοχθηρῶν ἐγένοντο πατέρων, ἢ μίσους φύντας ἐκ φαύλων. οὐ μὴν οὐδὲ

[4, 8]   εἰ μὴ τύχοιεν ἐκ γάμων φύντες αἰσχρῶν, μηδ' ἐξ ἐπιθυμίας οὐκ

[4, 8]   ὢν τοῦ ἐκ τῆς ἑτέρας φύντος ἀξιοῖ διὰ τὴν πρὸς τὴν

[4, 6]   Μαδιηνίτας, ἐπεὶ τοὺς Ἰσραηλίτας τοσοῦτον φυομένους ἑώρα καὶ περὶ τῶν αὐτοῦ

[4, 4]   πάντων τῶν ἐκ τῆς γῆς φυομένων καρπῶν ἐπιφέρειν, καὶ τῶν τετραπόδων

[4, 8]   Αἰγυπτίων γῆς παρέσχε, δικαίας οὔσης φύσει τῆς εὐχαριστίας καὶ γενομένης ἐπ'

[4, 8]   ὅπως εἰς ὕπνον ἔχῃ τοῦτο, φύσει τοῦ θεοῦ τοῖς πενομένοις ἔλεον

[4, 3]   καταστάσεως. ὁ δὲ πᾶς ὅμιλος φύσει χαίρων τῷ καταβοᾶν τῶν ἐν

[4, 8]   αὐτῶν ἐνεχθῆναι, βιασαμένης δὲ τῆς φύσεως ἀώρως μήτε τῷ θεῷ ἁρμόζειν

[4, 8]   βούλησιν αὐτὸ πάσχοντας θεοῦ καὶ φύσεως νόμῳ, ἐπὶ τοῖς ὑπὸ τοῦ

[4, 8]   δεσπότης ἐλέγχηται προειδὼς αὐτοῦ τὴν φύσιν καὶ μὴ φυλαξάμενος, ἀποθνησκέτω ὡς

[4, 8]   τῶν ἀνομοίων κοινωνίᾳ χαίρειν τὴν φύσιν. μηδὲ κτήνεσιν ἐπάγειν ὅσα μὴ

[4, 5]   κείμενον ὅμοιόν τι νήσῳ τὴν φύσιν ὑπάρχει, τοῦ μὲν Ἀρνῶνος ἀπὸ

[4, 8]   δι' ἀμαθίαν τοῦ κρείττονος ἡ φύσις ὑμῶν πρὸς τὸ χεῖρον ἀπονεύσῃ,

[4, 8]   δὲ ἔτους κύριος ἔστω τὰ φυτὰ καρποῦσθαι. (Τὴν ἀμπέλοις κατάφυτον γῆν

[4, 8]   τεσσάρων ἂν καρπὸν προβάλῃ τὰ φυτά, μήτε τῷ θεῷ ἀπαρχὰς ἐντεῦθεν

[4, 8]   χρόνος ἀπολαύσεως αὐτῶν ἐνιαύσιος, καὶ φυτεύσαντας οὔπω δὲ καρπῶν μετεσχηκότας, ἐᾶν

[4, 8]   τὸν ὅρον μετακινοῦντας. (Γῆν ὁ φυτεύσας, πρὸ ἐτῶν τεσσάρων ἂν καρπὸν

[4, 8]   φάραγγα καὶ ἀνεπιτήδειον ἀρότρῳ καὶ φυτοῖς χωρίον τοὺς τένοντας κοψάτωσαν τῆς

[4, 8]   γὰρ αὐτὴν τρέφειν τοῦτο τὸ φυτὸν καὶ τῶν ἐξ ἀρότρου πόνων

[4, 6]   τὸ τοῦ θεοῦ λάβῃ πνεῦμα; φωνὰς γὰρ ἃς βούλεται τοῦτο καὶ

[4, 6]   τυπτομένη ὤκλασε, κατὰ βούλησιν θεοῦ φωνὴν ἀνθρωπίνην ἀφεῖσα κατεμέμφετο τὸν Βάλαμον

[4, 6]   αὐτοῦ διὰ τὴν τῆς ὄνου φωνὴν ἀνθρωπίνην οὖσαν ἐπιφανεὶς καὶ ὁ

[4, 3]   τὸ Σιναῖον καὶ τῆς σαυτοῦ φωνῆς ἀκροατὴν τότε καταστήσας καὶ θεατὴν

[4, 8]   ταῦτα τῶν ἀνθρώπων γεγονέναι, καὶ φωνῆς ἂν εὐπορήσαντα δικαιολογήσασθαι πρὸς ὑμᾶς,

[4, 8]   μηδὲ εἷς: ἐὰν δὲ κεκτημένος φωραθῇ τεθνάτω, τοῦτο πάσχων ὃ διέθηκεν

Livre, Chap.
[4, 1]	καὶ τὸ λοιπὸν στράτευμα τῆς	φάλαγγος	αὐτῶν διαλυθείσης ἀκόσμως διωκόμενον εἰς
[4, 2]	αὐτὴν Δαθάμου καὶ Ἀβιράμου καὶ	Φαλαοῦς:	πρεσβύτατοι γὰρ οὗτοι τῶν ταύτην
[4, 3]	κατ' ἀνθρώπινον ἐξεληλυθότας τοῦ βίου	φανέντας	νόμον, ἀλλὰ χάνοι περὶ αὐτοὺς
[4, 3]	ἀλλὰ τῇ τοῦ θεοῦ κρίσει	φανερᾷ	γενομένῃ, μετὰ τῶν υἱῶν ἤδη
[4, 3]	ἐμῆς τέχνης νικωμένου. ποιήσεις δὲ	φανερὰν	τὴν ἐπ' αὐτοῖς δίκην οὕτως
[4, 8]	κέρδει χαριζομένους οὔτ' ἀξιώματι προσῆκε	φανερὰς	ποιεῖσθαι τὰς κρίσεις, ἀλλὰ τὸ
[4, 3]	εἰ πάθοι τι τῶν προειρημένων	φανερὸν	εἶναι τοῖς ὁρῶσι. καὶ οἱ
[4, 2]	μὴ παρελθεῖν εἰς δύναμιν ἐάσαντας	φανεροὺς	ἔχειν πολεμίους. τίνα γὰρ καὶ
[4, 2]	δυνάμενον. θυμιάσετε οὖν συνελθόντες ἐν	φανερῷ	παντὶ τῷ λαῷ, καὶ θυμιωμένων
[4, 3]	ἠφανισμένων δ' οὕτως, ὡς μηδὲ	φανῆναί	τινας γνῶναι, συνῄει τε πάλιν
[4, 8]	τοῦ σωφρονεῖν τὸ μηδὲν εἶναι	φανῶσιν,	ἐχθροὺς δ' ἀσπόνδους αὑτῷ ποιῇ
[4, 8]	πριάμενοι δάμαλιν καὶ κομίσαντες εἰς	φάραγγα	καὶ ἀνεπιτήδειον ἀρότρῳ καὶ φυτοῖς
[4, 8]	αὐτὸν στάντος ἀφανίζεται κατά τινος	φάραγγος.	γέγραφε δ' αὑτὸν ἐν ταῖς
[4, 3]	παρασχὼν καὶ μικροτέραν ἐμοῦ τὴν	Φαραώθου	ποιήσας ἡγεμονίαν, ὁ γῆν ἡμῖν
[4, 8]	ἂν ἐκείνους καθ' ὧν τὸ	φάρμακον	ἦν παρεσκευασμένον. (Πηρώσας πασχέτω τὰ
[4, 8]	ψυχῆς καταθέσθαι δικαιοῦντος τοῦ νόμου.	~(Φάρμακον	μήτε θανάσιμον μήτε τῶν εἰς
[4, 6]	τεκμήριον ἧς ἔχειν τε νῦν	φατε	πρὸς ἡμᾶς εὐνοίας καὶ τῆς
[4, 6]	δεομένους ἐπείσθημεν. καὶ νῦν, ἐπεί	φατε	πρὸς ἡμᾶς φιλοστόργως ἔχειν καὶ
[4, 8]	περὶ τὰ μικρὰ καὶ τὰ	φαῦλα	πρότερον λαβοῦσα. δεῖ δὲ μηδὲν
[4, 8]	πατέρων, ἢ μίσους φύντας ἐκ	φαύλων.	οὐ μὴν οὐδὲ πατράσιν υἱῶν
[4, 8]	γῆν ἥμερα δένδρα κόπτοντας ἀλλὰ	φείδεσθαι,	λογιζομένους ἐπ' ὠφελείᾳ ταῦτα τῶν
[4, 8]	νεωστὶ γεγαμηκότας, μὴ πόθῳ τούτων	φειδόμενοι	τοῦ ζῆν καὶ τηροῦντες αὑτοὺς
[4, 8]	ἀράμενοι διὰ σπουδῆς ἀνεθρέψαμεν μηδενὸς	φειδὼ	ποιούμενοι τοῦ καὶ δόξαντος εἰς
[4, 6]	μοι τὴν ἀξίωσιν οὐκ εὐπρεπές,	φέρε	βωμούς τε ἑτέρους αὖθις ἐγείρωμεν
[4, 8]	προαίρεσιν ταραχὰς καὶ κινδύνους ἐμπεσεῖν,	φέρε	καὶ περὶ τούτων βραχέα προσδιατάξωμεν,
[4, 8]	ὑμῶν ἐν ἀφθονίᾳ τῶν κρειττόνων.	φέρε	οὖν ὑποθέμενος ὃν τρόπον ὑμεῖς
[4, 6]	ἐστὶν εὐδαίμων αὕτη φοίνικά τε	φέρειν	ἀγαθὴ καὶ βάλσαμον νεμομένη. ἤρχοντο
[4, 8]	καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν	φέρειν	ἐγγεγραμμένα ἐπὶ τῆς κεφαλῆς καὶ
[4, 2]	οὐχὶ τοῖς πολλῶν ὑποδεεστέροις ταύτην	φέροντα	προσνεῖμαι, κρίνοντά τε παρασχεῖν Ἀαρῶνι
[4, 2]	δικαίως ἂν ἕτερος εἶχε τοῦτο	φέρων	ἔδωκα τἀδελφῷ: καὶ γὰρ εἰ
[4, 8]	καταλιπεῖν ἠξίουν εἰς τὴν ἀνάμνησιν	φέρων	μηδὲ παρ' ὃν ἔπασχον αὐτὰ
[4, 8]	διδάσκεσθαι. (Γάλλους ἐκτρέπεσθαι καὶ σύνοδον	φεύγειν	τὴν μετ' αὐτῶν ἀφελομένων αὑτοὺς
[4, 7]	ἀπέδειξε τοῖς ἐπ' ἀκουσίῳ φόνῳ	φευξομένοις,	καὶ χρόνον ἔταξεν εἶναι τῆς
[4, 3]	ὁ τὸ πῦρ ἐκεῖνό μοι	φήνας	κατὰ τὸ Σιναῖον καὶ τῆς
[4, 6]	ὀκνήσαιμι. γύναιόν τε ξενικόν, ὡς	φῄς,	ἦγμαι: παρ' ἐμαυτοῦ γὰρ ἀκούσῃ
[4, 8]	ταῦτα πρὸς τελευτῇ τοῦ βίου	φήσαντος	καὶ μετ' εὐλογίας ἑκάστῃ τῶν
[4, 6]	τοὺς ἄρχοντας τῶν Μαδιηνιτῶν Βάλακε,	φησί,	καὶ Μαδιηνιτῶν οἱ παρόντες, χρὴ
[4, 6]	μακαριωτάτους ἀποφαίνειν ἀνθρώπων, ὦ Βάλακε,	φησί,	περὶ τῶν ὅλων λογίζῃ καὶ
[4, 8]	πᾶσαν ἐπευφημήσας τὴν πληθύν, ἐπεί,	φησί,	πρὸς τοὺς ἡμετέρους ἄπειμι προγόνους
[4, 8]	πλευρὰν ἑκατέραν, ᾗ καὶ στάντα	φησὶ	τὸν λαὸν θῦσαί τε καὶ
[4, 3]	πάσῃ τῇ πληθύι γενέσθαι, δέσποτα,	φησί,	τῶν ἐπ' οὐρανοῦ τε καὶ
[4, 7]	εἰ τούτων ὁ κλῆρος ἔσοιτο,	φησίν,	εἰ μὲν μέλλουσί τινι συνοικεῖν
[4, 6]	τρόπον εἶδε σημαινομένην, ὁ λεώς,	φησίν,	οὗτος εὐδαίμων, ᾧ ὁ θεὸς
[4, 2]	καὶ πλήθεσιν ὁμιλεῖν εὐφυής, ἐμοί,	φησίν,	ὦ Κορῆ, καὶ σὺ καὶ
[4, 6]	οὐδὲν γὰρ ἐν ἡμῖν ἔτι	φθάσαντος	εἰσελθεῖν ἐκείνου ἡμέτερον. ἔγωγ' οὖν
[4, 6]	ἡ τοῦ κακοῦ πεῖρα μὴ	φθάσαντος	Ζαμβρία τελευτῆσαι ἐκ τοιαύτης αἰτίας.
[4, 8]	ἄλλος, ὥσθ' ὅ τι ἂν	φθέγξαιτο	δοκεῖν αὐτοῦ λέγοντος ἀκροᾶσθαι τοῦ
[4, 8]	στερεῖσθαι. ὁ κόρην ἄλλῳ κατηγγυημένην	φθείρας,	εἰ μὲν πείσας καὶ πρὸς
[4, 8]	βοηθοῦ παρόντος, μόνος ἀποθνησκέτω. ὁ	φθείρας	παρθένον μήπω κατηγγυημένην αὐτὸς γαμείτω:
[4, 6]	εἰς λόγους αὐταῖς παρεκάλουν μὴ	φθονεῖν	αὐτοῖς τῆς τοῦ κάλλους αὐτῶν
[4, 8]	θεοῦ παρῆλθεν εἰς τὸν βίον,	φθονεῖν	τοῖς ἐπιθυμοῦσιν αὐτῶν μεταλαμβάνειν τῆς
[4, 3]	οὔτε νοηθὲν λανθάνει, ὥστ' οὐδὲ	φθονήσεις	μοι τῆς ἀληθείας τὴν τούτων
[4, 2]	Μωυσῆν καθεστῶτα χαλεπῶς εἶχεν ὑπὸ	φθόνου,	καὶ γὰρ φυλέτης ὢν ἐτύγχανεν
[4, 8]	μὲν πείσας καὶ πρὸς τὴν	φθορὰν	συγκάταινον λαβών, ἀποθνησκέτω σὺν αὐτῇ:
[4, 8]	προαιρῆσθε, ταῦτα ποιοῦντες τῷ θεῷ	φίλα	πράξετε καὶ τὴν εὐδαιμονίαν βεβαίαν
[4, 3]	ἡ γῆ καὶ πάνθ' ὅσα	φίλα	τούτοις ἦν ὑπήνεγκεν εἰς αὑτήν.
[4, 2]	αὐτὸν δοὺς προπάτορα, οὐδὲ διὰ	φιλαδελφίαν	ὃ δικαίως ἂν ἕτερος εἶχε
[4, 6]	(Βάλακος ὁ τῶν Μωαβιτῶν βασιλεὺς	φιλίας	αὐτῷ πατρῴας οὔσης καὶ συμμαχίας
[4, 6]	ἀρετῆς ἀντιποίησις ἦν καὶ τοῦ	φιλοκαλεῖν,	μιμηταὶ γενόμενοι τῆς Φινεέσσου τόλμης
[4, 8]	καὶ τὴν πρὸς τὰ οἰκεῖα	φιλοστοργίαν	βούληται δουλεύειν, ἐνιαυτοῦ ἐνστάντος τοῦ
[4, 6]	νῦν, ἐπεί φατε πρὸς ἡμᾶς	φιλοστόργως	ἔχειν καὶ λυπεῖσθε μελλουσῶν ἀναχωρεῖν,
[4, 8]	τε τὰς πρότερον ὑπὲρ ὑμῶν	φιλοτιμίας	καὶ διὰ τὸ τὰς ψυχὰς
[4, 6]	τὸν μάντιν σὺν βασιλικῇ θεραπείᾳ	φιλοτίμως	ἀγόμενος εἰς ὄρος, ὅπερ ὑπὲρ
[4, 8]	καὶ τῷ τοῖς ἄλλοις μεταδιδόναι	φιλοτίμως,	καὶ βουλομένου τῷ τρόπῳ τούτῳ
[4, 5]	ὡς ἐπὶ συμμαχίαν τὴν Σιχῶνος	φίλου	τυγχάνοντος εὑρὼν δὲ ἐκεῖνον ἤδη
[4, 8]	σχῆμα ἀναλαβοῦσαν ἀποθρηνῆσαι συγγενεῖς καὶ	φίλους	τοὺς ἀπολωλότας ἐν τῇ μάχῃ,
[4, 6]	δὲ τοὺς πρέσβεις δέχεται ξενίᾳ	φιλοφρόνως	καὶ δειπνίσας ἀνέκρινε τὴν τοῦ
[4, 8]	ἐπὶ τοῖς δακρύοις αὗται τῶν	φιλτάτων	ταῖς φρονίμοις, τότε χωρεῖν ἐπὶ
[4, 8]	τοῦ ἄλλου καρποῦ μετὰ τῶν	φίλων	εὐωχούμενος ἀναλισκέτω καὶ μετ' ὀρφανῶν
[4, 7]	τὰς παρθένους κατέλιπον, τοῦτο Μωυσέος	Φινέει	κελεύσαντος. ὃς ἧκεν ἄγων τὸν
[4, 6]	Ζαμβρία τελευτῆσαι ἐκ τοιαύτης αἰτίας.	Φινεὲς	ἀνὴρ τά τε ἄλλα τῶν
[4, 7]	ἐπιλεξάμενος, στρατηγὸν δ' αὐτῶν ἀπέδειξε	Φινεές,	οὗ μικρῷ πρότερον ἐμνήσθημεν φυλάξαντος
[4, 6]	τοῦ φιλοκαλεῖν, μιμηταὶ γενόμενοι τῆς	Φινεέσσου	τόλμης ἀνῄρουν τοὺς ἐπὶ τοῖς
[4, 3]	θεοῦ κελεύσαντος ἁφθείη λαμπρὸν καὶ	φλογωδέστατον:	ὑφ' οὗ πάντες, οἵ τε
[4, 8]	ἐκείνων οἷς ἄν τις κατὰ	φόβον	ἰσχύος προσνέμοι τὴν ψῆφον κεκρίσθαι:
[4, 5]	παραλύσαντες αὐτῶν τὸν κόσμον εἰς	φόβον	κατέστησαν. καὶ οἱ μὲν ἀπορραγέντες
[4, 7]	αὐτῶν ὑπολαβόντες ἀπελογοῦντο μὴ διὰ	φόβον	κινδύνων μηδὲ διὰ τὴν πρὸς
[4, 8]	διὰ κέρδος εἰκὸς ἢ διὰ	φόβον	μὴ τἀληθῆ μαρτυρῆσαι. ἂν δέ
[4, 1]	ὁρῶν ὑπὸ τῆς ἥττης καταπεπληγότας,	φοβούμενος	δὲ μὴ θαρσήσαντες ἐπὶ τῇ
[4, 8]	μήτε συγγενείᾳ χαριζομένους μήτε εἴκοντας	φόβῳ	μήτε ἄλλην καθάπαξ αἰτίαν κυριωτέραν
[4, 6]	εἰπόντος ὁ μὲν λαὸς ἡσύχαζε	φόβῳ	τε τοῦ μέλλοντος καὶ τὸν
[4, 6]	ταπεινοῦσθαι δοκοῦντες εἶτ' ἀνθήσουσιν ἐπὶ	φόβῳ	τῶν ἐπαγαγόντων αὐτοῖς τὰς βλάβας.
[4, 6]	πόλις δ' ἐστὶν εὐδαίμων αὕτη	φοίνικά	τε φέρειν ἀγαθὴ καὶ βάλσαμον
[4, 8]	ὅπου νῦν πόλις ἐστὶν Ἀβίλη,	φοινικόφυτον	δ' ἐστὶ τὸ χωρίον, συνελθόντος
[4, 4]	τὸ πῦρ καὶ ὕσσωπον καὶ	φοινικτὸν	ἔριον: συναγαγὼν δ' αὐτῆς ἅπασαν
[4, 7]	ἐφ' οὗ δράσας τις τὸν	φόνον	ἔφυγε. μεθ' ὃν συνεχώρει τελευτήσαντα
[4, 8]	τῇ χώρᾳ, ἐν ᾗ ὁ	φόνος	ἐπράχθη, καὶ ἡ γερουσία συνελθόντες
[4, 5]	σφενδόναις καὶ τοῖς τοξεύμασι κατελάμβανον.	φόνος	τε οὖν γίνεται πολὺς καὶ
[4, 8]	πάσχειν ἔμελλεν. (Ἂν δὲ πραχθέντος	φόνου	ἔν τινι χώρᾳ μὴ εὑρίσκηται
[4, 8]	τὰς χεῖρας ἔχειν ἀπὸ τοῦ	φόνου	καὶ μήτε δρᾶσαι μήτε δρωμένῳ
[4, 7]	τρεῖς ἀπέδειξε τοῖς ἐπ' ἀκουσίῳ	φόνῳ	φευξομένοις, καὶ χρόνον ἔταξεν εἶναι
[4, 8]	ἐξ ἐρίου καὶ λίνου στολὴν	φορείτω:	τοῖς γὰρ ἱερεῦσι μόνοις ταύτην
[4, 8]	ἄλλους εἰς τὸ τελεῖν ὑμῖν	φόρους	σώζετε πλὴν τοῦ Χαναναίων ἔθνους
[4, 8]	οἱ δεσπόται αὐτῶν διανεμέσθωσαν. (Οἱ	φρέαρ	ἢ λάκκον ὀρύξαντες ἐπιμελὲς ποιείσθωσαν
[4, 6]	καὶ βάλσαμον νεμομένη. ἤρχοντο δὲ	φρονεῖν	ἐφ' ἑαυτοῖς μέγα Ἰσραηλῖται καὶ
[4, 8]	τῷ θεῷ τὰ πλείονα τοῦ	φρονεῖν,	πρασσέτω δὲ μηδὲν δίχα τοῦ
[4, 8]	ἂν οὕτω τῶν παίδων τὰ	φρονήματα	ἐλευθέρια καὶ πρὸς ἀρετὴν ὄρθια,
[4, 5]	οὖν τοιοῦτο πάθος κατέλαβεν οὔτε	φρονῆσαι	δεινοὺς οὔτε ἀγαθοὺς κατὰ τὸ
[4, 8]	δακρύοις αὗται τῶν φιλτάτων ταῖς	φρονίμοις,	τότε χωρεῖν ἐπὶ τὸν γάμον.
[4, 3]	Μωυσῆς ἐλεγχθείη κακουργῶν, τῶν δὲ	φρονίμων,	εἰ πραγμάτων ἀπαλλαγείησαν καὶ ταραχῆς:
[4, 6]	κτησαμένους τὴν Χαναναίων, θᾶττον ἢ	φρονιμώτερον	ἐγχειρεῖν ἔγνω τοῖς λόγοις. καὶ
[4, 8]	τὴν εἰρήνην φυλάττειν, εἰ δὲ	φρονοῦντες	ἐφ' ἑαυτοῖς ὡς ἰσχύι διαφέρουσιν
[4, 8]	ἐπὶ τὸ βέλτιον ὑμῶν μεταβολῆς	φροντίδα	λαμβάνοντι συνηγωνίσατο καὶ παρέσχεν ἐν
[4, 3]	εἰς τέλος ἔρχεται, ὅτι δὲ	φροντίζεις	τῶν Ἑβραίους ὀνησόντων, μετελθὼν Ἀβίραμον
[4, 2]	τἀδελφῷ: καὶ γὰρ εἰ μὴ	φροντίζων	τοῦ θεοῦ καὶ τῶν νόμων
[4, 7]	δὲ πόλεις αἱ πρὸς τὰς	φυγὰς	ἀποδεδειγμέναι ἦσαν αἵδε: Βοσάρα μὲν
[4, 7]	ἀνατεθήσεσθαι τῶν Λευίτιδων πόλεων τοῖς	φυγάσιν	εἰς κατοικισμὸν Μωυσέος ἐπιστείλαντος. (Μωυσῆς
[4, 8]	παρὰ τὸ ἔργον τραπὲν εἰς	φυγὴν	ὠφελήσῃ. τούς τε νεωστὶ δειμαμένους
[4, 7]	καὶ χρόνον ἔταξεν εἶναι τῆς	φυγῆς	τὸν αὐτὸν τῷ ἀρχιερεῖ, ἐφ'
[4, 4]	πολλῷ δὲ μᾶλλον αὔξειν καὶ	φύεσθαι:	χαλεπωτέραν ἐλάμβανε τῆς ἐπὶ τὸ
[4, 7]	Μωυσέος ἐκδιδάξαντος. (Κἀν τούτῳ δύο	φυλαὶ	Γαδίς τε καὶ Ῥουβήλου καὶ
[4, 8]	τοῦ θεοῦ συνεταξάμην κατήκοοι καὶ	φύλακες	γένοισθε καὶ μελετῴητε τὴν σύνεσιν
[4, 8]	ἀνδράποδα, ὥρκου τῶν νόμων αὐτοὺς	φυλακὴν	ποιήσασθαι καὶ τῆς τοῦ θεοῦ
[4, 8]	θεοῦ καὶ τὴν τῶν νόμων	φυλακὴν	σπουδάσασιν ὧν τε Μωυσῆς εἶπε
[4, 7]	ἔλεγον ἑαυτοὺς κτίσαντας πόλεις εἰς	φυλακὴν	τέκνων καὶ γυναικῶν καὶ κτήσεως
[4, 8]	καὶ θεῖον χρῆμα ὁ παραλαβὼν	φυλακῆς	ἀξιούτω, καὶ μηδεὶς ἀποστερῆσαι θρασυνθείη
[4, 8]	αἰτίαν κυριωτέραν τῆς τῶν νόμων	φυλακῆς	ὑπολαμβάνοντας παραβῆναι τούτους, ἀλλ' ἄν
[4, 8]	κυνὸς ἤτοι θηρευτικοῦ ἢ ποιμνίων	φύλακος	λάβῃ τις μισθόν, ἐκ τούτου
[4, 8]	αὐτοῦ τὴν φύσιν καὶ μὴ	φυλαξάμενος,	ἀποθνησκέτω ὡς αἴτιος τῷ ὑπὸ
[4, 8]	καὶ πολιτείαν, ἧς τὸν κόσμον	φυλάξαντες	πάντων ἂν εὐδαιμονέστατοι κριθείητε. (Ταῦτα
[4, 7]	Φινεές, οὗ μικρῷ πρότερον ἐμνήσθημεν	φυλάξαντος	τοῖς Ἑβραίοις τοὺς νόμους καὶ
[4, 3]	τοὺς μὲν ἀπαθεῖς ἀπὸ παντὸς	φυλάξεις	κακοῦ, ὃν δ' ἐπηρασάμην ὄλεθρον
[4, 4]	πλῆθος, αὐτὸ δὲ μόνον τοῖς	φυλάρχοις	προειπὼν κομίζειν τὰ τῶν φυλῶν
[4, 8]	δὲ τὴν στρατιὰν καθ' ἓξ	φυλὰς	ἐπὶ τοῖν δυοῖν ὀροῖν ἀναστῆναι
[4, 8]	τούτους γὰρ πανοικὶ χρῆναι ἀφανίσαι.	(Φυλάσσειν	δὲ μάλιστα ἐν ταῖς μάχαις,
[4, 8]	καλῶς ὑμᾶς ἔχειν τὴν εἰρήνην	φυλάττειν,	εἰ δὲ φρονοῦντες ἐφ' ἑαυτοῖς
[4, 8]	εὐμενὴς ἔτι παρέξει δώρημα κάλλιστον	φυλάττειν.	ὡς δεινὸς μὲν ἐχθρὸς καὶ
[4, 8]	πρὸς οὕς ἐστιν ὑμῖν εἰρήνη,	φυλαττέσθω	δ' ὥσπερ θεοῦ ψῆφον βεβαίαν
[4, 8]	τοῦ κυρίου παραχρῆμα παρ' αὑτῷ	φυλαττέτω	μαρτυράμενος τὸν θεὸν μὴ νοσφίζεσθαι
[4, 6]	τοὺς γονεῖς. συγγινώσκειν τε ταῦτα	φυλαττομέναις	ἠξίουν. τῶν δὲ ἣν βούλονται
[4, 8]	τίθεσθε, ὃ δὴ τοῦ λοιποῦ	φυλαττομένοις	ὑμῖν ἄμεινον ἕξει τὰ πράγματα:
[4, 8]	καὶ κοινῇ πᾶσιν Ἑβραίοις διαμένειν,	φυλάττοντα	μὲν ἃ δέδωκεν αὐτοῖς ἀγαθὰ
[4, 8]	μετάνοια καὶ ἡ τῶν οὐ	φυλαχθέντων	νόμων ἀνάμνησις. ὅθεν εἰ βούλοισθε
[4, 8]	ψυχαῖς ἐγγραφέντας καὶ τῇ μνήμῃ	φυλαχθῆναι	μηδέποτε ἐξαλειφθῆναι δυναμένους. οὕτως γὰρ
[4, 2]	ἀπέλαυε. παρά τε τοῖς Λευίταις,	φυλέται	δ' ἦσαν, καὶ μάλιστα παρὰ
[4, 2]	κακοήθως μετ' εὐπρεπείας πρὸς τοὺς	φυλέτας	ἔλεγε. προιόντος δ' εἰς τοὺς
[4, 2]	εἶχεν ὑπὸ φθόνου, καὶ γὰρ	φυλέτης	ὢν ἐτύγχανεν αὐτοῦ καὶ συγγενής,
[4, 7]	μὲν ὡς τεθνήκοι τις τῶν	φυλετῶν	ἐπίσημος ἀνὴρ Σωλοφάντης ὄνομα, παῖδας
[4, 7]	μὲν μέλλουσί τινι συνοικεῖν τῶν	φυλετῶν,	μετὰ τοῦ κλήρου πρὸς αὐτοὺς
[4, 7]	ἑκάστου τὸν κλῆρον ἐν τῇ	φυλῇ	διετάξατο. ~(Τῶν δὲ τεσσαράκοντα ἐτῶν
[4, 4]	στρατείας ἡ τῶν Λευιτῶν ἀφεῖτο	φυλὴ	θεραπεύουσα τὸν θεόν, ἵνα μὴ
[4, 7]	τὸν κλῆρον ἐν τῇ πατρῴᾳ	φυλῇ	καταλιπεῖν. καὶ τότε μένειν ἑκάστου
[4, 4]	τελεῖν. καὶ ἃ μὲν ἡ	φυλὴ	παρὰ τοῦ πλήθους λαμβάνει ταῦτ'
[4, 2]	γὰρ οὗτοι τῶν ταύτην τὴν	φυλὴν	νεμομένων καὶ δυνατοὶ χρημάτων περιουσίᾳ.
[4, 8]	διδόσθωσαν ἐκ τῆς τῶν Λευιτῶν	φυλῆς.	ἔστωσαν δὲ καὶ οἱ δικάζειν
[4, 7]	αὐτῷ τῶν πρώτων τῆς Μανασσίτιδος	φυλῆς	καὶ δηλούντων μὲν ὡς τεθνήκοι
[4, 2]	μὲν γὰρ ἐκ τῆς Λευίτιδος	φυλῆς	τὴν τιμὴν ὁ θεός τινι
[4, 7]	δισχιλίους καὶ μυρίους ἐξ ἑκάστης	φυλῆς	τὸν ἴσον ἀριθμὸν ἐπιλεξάμενος, στρατηγὸν
[4, 7]	δ' ἐξ ἄλλης γαμοῖντό τισι	φυλῆς,	τὸν κλῆρον ἐν τῇ πατρῴᾳ
[4, 6]	Ζαμβρίας ὁ τῆς Σεμεωνίδος ἡγούμενος	φυλῆς	Χοσβίᾳ συνὼν Μαδιανίτιδι Οὔρου θυγατρὶ
[4, 2]	εἰ δὲ τῇ πρεσβυτάτῃ τῶν	φυλῶν,	εἰκότως ἂν ἡ Ῥουβήλου τὴν
[4, 4]	φυλάρχοις προειπὼν κομίζειν τὰ τῶν	φυλῶν	ὀνόματα βακτηρίαις ἐπιγεγραμμένα: λήψεσθαι γὰρ
[4, 8]	καὶ μετ' εὐλογίας ἑκάστῃ τῶν	φυλῶν	προφητεύσαντος τὰ καὶ γενόμενα τὸ
[4, 8]	γερουσία καὶ τὰ τέλη τῶν	φυλῶν,	ὧν ἀκροᾶσθε μὴ χαλεπῶς, γινώσκοντες
[4, 8]	μοχθηρῶν ἐγένοντο πατέρων, ἢ μίσους	φύντας	ἐκ φαύλων. οὐ μὴν οὐδὲ
[4, 8]	εἰ μὴ τύχοιεν ἐκ γάμων	φύντες	αἰσχρῶν, μηδ' ἐξ ἐπιθυμίας οὐκ
[4, 8]	ὢν τοῦ ἐκ τῆς ἑτέρας	φύντος	ἀξιοῖ διὰ τὴν πρὸς τὴν
[4, 6]	Μαδιηνίτας, ἐπεὶ τοὺς Ἰσραηλίτας τοσοῦτον	φυομένους	ἑώρα καὶ περὶ τῶν αὐτοῦ
[4, 4]	πάντων τῶν ἐκ τῆς γῆς	φυομένων	καρπῶν ἐπιφέρειν, καὶ τῶν τετραπόδων
[4, 8]	Αἰγυπτίων γῆς παρέσχε, δικαίας οὔσης	φύσει	τῆς εὐχαριστίας καὶ γενομένης ἐπ'
[4, 8]	ὅπως εἰς ὕπνον ἔχῃ τοῦτο,	φύσει	τοῦ θεοῦ τοῖς πενομένοις ἔλεον
[4, 3]	καταστάσεως. ὁ δὲ πᾶς ὅμιλος	φύσει	χαίρων τῷ καταβοᾶν τῶν ἐν
[4, 8]	αὐτῶν ἐνεχθῆναι, βιασαμένης δὲ τῆς	φύσεως	ἀώρως μήτε τῷ θεῷ ἁρμόζειν
[4, 8]	βούλησιν αὐτὸ πάσχοντας θεοῦ καὶ	φύσεως	νόμῳ, ἐπὶ τοῖς ὑπὸ τοῦ
[4, 8]	δεσπότης ἐλέγχηται προειδὼς αὐτοῦ τὴν	φύσιν	καὶ μὴ φυλαξάμενος, ἀποθνησκέτω ὡς
[4, 8]	τῶν ἀνομοίων κοινωνίᾳ χαίρειν τὴν	φύσιν.	μηδὲ κτήνεσιν ἐπάγειν ὅσα μὴ
[4, 5]	κείμενον ὅμοιόν τι νήσῳ τὴν	φύσιν	ὑπάρχει, τοῦ μὲν Ἀρνῶνος ἀπὸ
[4, 8]	δι' ἀμαθίαν τοῦ κρείττονος ἡ	φύσις	ὑμῶν πρὸς τὸ χεῖρον ἀπονεύσῃ,
[4, 8]	δὲ ἔτους κύριος ἔστω τὰ	φυτὰ	καρποῦσθαι. (Τὴν ἀμπέλοις κατάφυτον γῆν
[4, 8]	τεσσάρων ἂν καρπὸν προβάλῃ τὰ	φυτά,	μήτε τῷ θεῷ ἀπαρχὰς ἐντεῦθεν
[4, 8]	χρόνος ἀπολαύσεως αὐτῶν ἐνιαύσιος, καὶ	φυτεύσαντας	οὔπω δὲ καρπῶν μετεσχηκότας, ἐᾶν
[4, 8]	τὸν ὅρον μετακινοῦντας. (Γῆν ὁ	φυτεύσας,	πρὸ ἐτῶν τεσσάρων ἂν καρπὸν
[4, 8]	φάραγγα καὶ ἀνεπιτήδειον ἀρότρῳ καὶ	φυτοῖς	χωρίον τοὺς τένοντας κοψάτωσαν τῆς
[4, 8]	γὰρ αὐτὴν τρέφειν τοῦτο τὸ	φυτὸν	καὶ τῶν ἐξ ἀρότρου πόνων
[4, 6]	τὸ τοῦ θεοῦ λάβῃ πνεῦμα;	φωνὰς	γὰρ ἃς βούλεται τοῦτο καὶ
[4, 6]	τυπτομένη ὤκλασε, κατὰ βούλησιν θεοῦ	φωνὴν	ἀνθρωπίνην ἀφεῖσα κατεμέμφετο τὸν Βάλαμον
[4, 6]	αὐτοῦ διὰ τὴν τῆς ὄνου	φωνὴν	ἀνθρωπίνην οὖσαν ἐπιφανεὶς καὶ ὁ
[4, 3]	τὸ Σιναῖον καὶ τῆς σαυτοῦ	φωνῆς	ἀκροατὴν τότε καταστήσας καὶ θεατὴν
[4, 8]	ταῦτα τῶν ἀνθρώπων γεγονέναι, καὶ	φωνῆς	ἂν εὐπορήσαντα δικαιολογήσασθαι πρὸς ὑμᾶς,
[4, 8]	μηδὲ εἷς: ἐὰν δὲ κεκτημένος	φωραθῇ	τεθνάτω, τοῦτο πάσχων ὃ διέθηκεν

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 25/03/2010