>

Livre, Chap.
[4, 8]	ἑαυτοὺς οἵους αὐτός τε βούλεται	κἀγὼ	τὴν διάνοιαν αὐτοῦ σαφῶς ἐξεπιστάμενος
[4, 8]	ἡγεμονεύσας ἡμῖν, καθ' οὗ βούλησιν	κἀγὼ	χρήσιμος ὑμῖν ἐγενόμην, οὐ μέχρι
[4, 8]	δὲ τῆς συνοικούσης βουλόμενος διαζευχθῆναι	καθ'	ἁσδηποτοῦν αἰτίας, πολλαὶ δ' ἂν
[4, 3]	μόνον τῆς συμφορᾶς αὐτοὺς καὶ	καθ'	ἑαυτὴν οὔσης ἀξίας οἴκτου, ἀλλ'
[4, 8]	πρόθυμον τοῦ θεοῦ. (Ἀρχέτωσαν δὲ	καθ'	ἑκάστην πόλιν ἄνδρες ἑπτὰ οἱ
[4, 8]	προσαγορευομένου, μερισθεῖσαν δὲ τὴν στρατιὰν	καθ'	ἓξ φυλὰς ἐπὶ τοῖν δυοῖν
[4, 8]	αὐτῆς τοῖς ἐντευξομένοις. οἷα τὰ	καθ'	ἡμᾶς ἀρχῆθεν ἦν, ἐπὶ τὴν
[4, 8]	ἱερῷ πρόρρησιν περιέχουσαν τῶν ἐσομένων,	καθ'	ἣν καὶ γέγονε τὰ πάντα
[4, 8]	ἢ ἄλλην τινὰ αἰτίαν προφέροι,	καθ'	ἣν οὐ καλῶς ἐλέγχει αὐτοὺς
[4, 8]	ἢ χρυσίον ἢ ἀργύριον εὕρῃ	καθ'	ὁδόν, ἐπιζητήσας τὸν ἀπολωλεκότα καὶ
[4, 8]	ὁ μέχρι νῦν ἡγεμονεύσας ἡμῖν,	καθ'	οὗ βούλησιν κἀγὼ χρήσιμος ὑμῖν
[4, 8]	πάσχων ὃ διέθηκεν ἂν ἐκείνους	καθ'	ὧν τὸ φάρμακον ἦν παρεσκευασμένον.
[4, 8]	τυχεῖν ἀξιοῦντας ὧν ὁ θεὸς	καθ'	ὥραν αὐτοῖς παρέσχεν. ἀναλώματα γὰρ
[4, 8]	διαφθείραντας τὴν ἐν αὐτῇ πληθὺν	καθὰ	πρέπει, τὸν βωμόν τε ἀναστῆσαι
[4, 8]	μήτε εἴκοντας φόβῳ μήτε ἄλλην	καθάπαξ	αἰτίαν κυριωτέραν τῆς τῶν νόμων
[4, 8]	ποιεῖσθαι τὸν ἄροτον. εἶναι δὲ	καθαρὰ	τὰ σπέρματα καὶ ἀνεπίμικτα, καὶ
[4, 8]	ἡ γερουσία τῆς πόλεως ἐκείνης	καθαρὰς	ἀναβοησάτωσαν τὰς χεῖρας ἔχειν ἀπὸ
[4, 8]	χρισθέντες εὐπρεπεῖς τε εἶεν καὶ	καθάριοι	πρὸς τὴν θέαν. ἡ δ'
[4, 4]	καὶ ἑβδόμῃ τῶν ἡμερῶν καὶ	καθαροὶ	τὸ λοιπὸν ἦσαν. τοῦτο δὲ
[4, 8]	τοὺς χρωμένους. στρατὸν δ' ἄγειν	καθαρὸν	ἐκ πάντων τῶν ῥώμῃ σωμάτων
[4, 4]	πένθει τῆς ἀδελφῆς τοῦ στρατηγοῦ	κάθαρσιν	τοιαύτην γενομένην ἀπῆγε τὴν δύναμιν
[4, 6]	καὶ ζήλωσιν ἐπιτηδευμάτων ἀρίστων καὶ	καθαρῶν	πονηρίας ὑμεῖς ἀμείνους κριθήσεσθε καὶ
[4, 4]	τοῦ στρατοπέδου προαγαγὼν εἰς χωρίον	καθαρώτατον	ὁ ἀρχιερεὺς ἔθυέ τε καὶ
[4, 4]	ἁγνὸς ἀνὴρ κατατίθησιν εἰς χωρίον	καθαρώτατον.	τοὺς οὖν ἀπὸ νεκροῦ μεμιασμένους
[4, 6]	ἐφ' ἣν ὑμᾶς αὐτὸς ἔστειλε	καθέξετε	δουλεύσουσαν αἰεὶ παισὶν ὑμετέροις καὶ
[4, 2]	ἐν ὑπερβαλλούσῃ τιμῇ τὸν Μωυσῆν	καθεστῶτα	χαλεπῶς εἶχεν ὑπὸ φθόνου, καὶ
[4, 3]	καὶ πρὸ τῆς σκηνῆς πάντες	καθήγνισαν	ἐπὶ τοῖς θυμιατηρίοις ὁπόσα κομίζοντες
[4, 6]	κατὰ νόμον τὸν ἐπιχώριον τοῖς	καθιδρυσαμένοις	προθέμενοι ξενικοῖς τε βρώμασιν ἔχαιρον
[4, 4]	χορηγεῖν. ὅσοι δ' ἂν αὑτοὺς	καθιερῶσιν	εὐχὴν πεποιημένοι, ναζιραῖοι δὲ οὗτοι
[4, 4]	ὧν ἠκροᾶτο εἰς ἀπολογίαν οὐ	καθιστάμενος,	ἵνα μὴ παροξύνῃ τὸ πλῆθος,
[4, 3]	τὸ περὶ ἐκείνοις κεχηνὸς καὶ	καθίστατο,	ὡς μηδ' εἰ πάθοι τι
[4, 7]	ἤδη τυγχάνων διάδοχον ἑαυτοῦ Ἰησοῦν	καθίστησιν	ἐπί τε ταῖς προφητείαις καὶ
[4, 7]	ἔφυγε. μεθ' ὃν συνεχώρει τελευτήσαντα	κάθοδον,	ἐχόντων ἐξουσίαν τῶν τοῦ πεφονευμένου
[4, 8]	τῷ μηδένα εἶναι τὸν ἐξελέγξοντα.	καθόλου	μὲν γὰρ τὸ συνειδὸς ἐπιστάμενον
[4, 4]	τοῖς Λευίταις καὶ ἱερεῦσι τελεῖν.	καὶ	ἃ μὲν ἡ φυλὴ παρὰ
[4, 4]	διὰ μίσους ἦν ὁ Μωυσῆς	καὶ	Ἀαρών, ἀφέντες τοῦτο θαυμάζειν ἤρξαντο
[4, 4]	οὖν κομίζουσιν οἵ τε ἄλλοι	καὶ	Ἀαρὼν ἐπιγράψας Λευῖτιν ἐν τῇ
[4, 3]	αὐτῶν, ᾗ κἀκείνους ὑπερεβάλλοντο, προῆλθον	καὶ	Ἀαρὼν καὶ Κορῆς, καὶ πρὸ
[4, 3]	τοῦ θεοῦ νομίσειαν ἀπατᾶσθαι δύνασθαι.	καὶ	Ἀαρὼν μὲν οὐκέτι τῇ Μωυσέος
[4, 2]	τοῦ γέρως. ἀνεμέσητον δ' οἶμαι	καὶ	Ἀαρῶνα προσδέξασθαι συγκριθησόμενον, γένους μὲν
[4, 2]	τιμὴν ἔχοι λαμβανόντων αὐτὴν Δαθάμου	καὶ	Ἀβιράμου καὶ Φαλαοῦς: πρεσβύτατοι γὰρ
[4, 7]	οἶκον ἐχρῶντο: ὑπὸ γὰρ εὐδαιμονίας	καὶ	ἁβροδίαιτοι σφόδρα ἐτύγχανον. ἤχθησαν δὲ
[4, 6]	εὐπόρησαν. ~(Μωυσῆς μὲν οὖν στρατοπεδεύει	καὶ	ἀγαγὼν τὴν δύναμιν ἐπὶ τῷ
[4, 7]	ἁβροδίαιτοι σφόδρα ἐτύγχανον. ἤχθησαν δὲ	καὶ	αἱ παρθένοι περὶ δισχιλίας καὶ
[4, 8]	ὑπερεθέμην εἰς τὴν περὶ ἐθῶν	καὶ	αἰτιῶν ἀπόδοσιν, ἣν συλλαμβανομένου τοῦ
[4, 3]	σοῖς προστάγμασιν, ἀπαθῆ τηρῶν αὐτὴν	καὶ	ἀκοινώνητον τῆς τῶν ἡμαρτηκότων κολάσεως:
[4, 8]	πολιτείαν. ἔτι δὲ καὶ βωμοὺς	καὶ	ἄλση καὶ νεὼς ὁπόσους ἂν
[4, 2]	ἐπειδὴ πλούτῳ προεῖχε, σὺ γὰρ	καὶ	ἀμφοτέρους ἡμᾶς μεγέθει χρημάτων ὑπερβάλλεις,
[4, 5]	ἐκδίδωσιν ὁρίζων τήν τε Μωαβῖτιν	καὶ	Ἀμωρῖτιν. γῆ δ' αὕτη καρποφόρος
[4, 8]	εἶναι δὲ καθαρὰ τὰ σπέρματα	καὶ	ἀνεπίμικτα, καὶ μὴ σύνδυο καὶ
[4, 8]	δάμαλιν καὶ κομίσαντες εἰς φάραγγα	καὶ	ἀνεπιτήδειον ἀρότρῳ καὶ φυτοῖς χωρίον
[4, 8]	φυλάττειν. ὡς δεινὸς μὲν ἐχθρὸς	καὶ	ἄνθρωπος νομοθέτης ὑβριζομένων αὐτῷ τῶν
[4, 3]	διασώσας τοῖς ἀπὸ θαλάσσης, ὁ	καὶ	ἀπ' οὐρανοῦ τροφὴν καταπέμψας οὐ
[4, 7]	ὄνους δὲ ἑξακισμυρίας, χρυσοῦ δὲ	καὶ	ἀργύρου ἄπειρόν τι πλῆθος κατασκευῆς,
[4, 7]	πίπτει τῶν Μαδιηνιτῶν πλῆθος ἀσυλλόγιστον	καὶ	ἀριθμοῦ κρεῖττον οἵ τε βασιλεῖς
[4, 4]	τούς τε πέττοντας τὸν σῖτον	καὶ	ἀρτοποιουμένους τῶν πεμμάτων αὐτοῖς τινα
[4, 8]	πάντες οἱ ἄρχεσθαι καλῶς εἰδότες	καὶ	ἄρχειν εἴσονται παρελθόντες εἰς ἐξουσίαν
[4, 8]	θεὸς ἂν οὕτως δόξειε καταφρονεῖσθαι	καὶ	ἀσθενέστερος ἐκείνων οἷς ἄν τις
[4, 6]	ἡμετέρας ὁμιλίας λαβόντες ἔπειθ' ὑβρίσητε	καὶ	ἀτίμους ἀποπέμψητε πρὸς τοὺς γονεῖς.
[4, 8]	θεὸν καταλευσθεὶς κρεμάσθω δι' ἡμέρας	καὶ	ἀτίμως καὶ ἀφανῶς θαπτέσθω. (Συνερχέσθωσαν
[4, 8]	θνησκούσης δ' ἐκ τῆς πληγῆς	καὶ	αὐτὸς ἀποθνησκέτω ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς
[4, 8]	πατέρας τολμωμένοις χαλεπῶς ἔχειν, ὅτι	καὶ	αὐτὸς πατὴρ τοῦ παντὸς ἀνθρώπων
[4, 8]	κρεμάσθω δι' ἡμέρας καὶ ἀτίμως	καὶ	ἀφανῶς θαπτέσθω. (Συνερχέσθωσαν δὲ εἰς
[4, 8]	δοῦναί τε ταῦτα τοῖς ἀξίοις	καὶ	ἀφελέσθαι τῶν ἁμαρτανόντων εἰς αὐτὸν
[4, 2]	ἀνηρέθιστο δὲ καὶ τὸ πλῆθος	καὶ	βάλλειν τὸν Μωυσῆν ὡρμήκεσαν, εἴς
[4, 6]	αὕτη φοίνικά τε φέρειν ἀγαθὴ	καὶ	βάλσαμον νεμομένη. ἤρχοντο δὲ φρονεῖν
[4, 6]	τῶν θυγατέρων τὰς μάλιστα εὐπρεπεῖς	καὶ	βιάσασθαι καὶ νικῆσαι τὴν τῶν
[4, 8]	πράττειν ἀνάγκην ἔχουσιν ἐμπόδιον εἶναι	καὶ	βλάπτειν πέφυκε τοὺς χρωμένους. στρατὸν
[4, 8]	τῷ τοῖς ἄλλοις μεταδιδόναι φιλοτίμως,	καὶ	βουλομένου τῷ τρόπῳ τούτῳ τὴν
[4, 8]	νεὼς εἷς ἐν ταύτῃ ἔστω,	καὶ	βωμὸς εἷς ἐκ λίθων μὴ
[4, 8]	τὴν πάτριον πολιτείαν. ἔτι δὲ	καὶ	βωμοὺς καὶ ἄλση καὶ νεὼς
[4, 8]	ἔπειθ' οὕτως ἐπ' εὐωχίας τράπηται	καὶ	γάμους: καλὸν γὰρ εἶναι καὶ
[4, 2]	εἶχε τοῦτο φέρων ἔδωκα τἀδελφῷ:	καὶ	γὰρ εἰ μὴ φροντίζων τοῦ
[4, 4]	αὐτοῖς τοῦτ' εἶναι. (Μωυσῆς δέ,	καὶ	γὰρ ἐκ πολλοῦ συνιστάμενον ἠκροᾶτο
[4, 3]	ὑποψίας, ἐπένευσαν δὲ τοῖς εἰρημένοις:	καὶ	γὰρ ἦν καὶ ἐδόκει χρηστὰ
[4, 6]	ἐμὰς πράξεις ὡς παρὰ ἐλευθέρου,	καὶ	γὰρ οὐδὲ λαθεῖν προεθέμην: θύω
[4, 2]	οἰκειότερον ἢ πρὸς ἐκεῖνον διακείμενος:	καὶ	γὰρ οὐδὲ συνετὸν ἦν τοῖς
[4, 6]	τῶν αὐτοῦ πραγμάτων λίαν εὐλαβεῖτο,	καὶ	γὰρ οὐδὲν πέπυστο γῆν ἄλλω
[4, 8]	ἐκ τοῦ συμβάντος τῷ νομοθέτῃ:	καὶ	γὰρ πεπεισμένος ἅπαντι τῷ χρόνῳ
[4, 5]	ἀγαθῶν αὐτοῖς αἴτιος ἀποθανὼν ὑπῆρξε:	καὶ	γὰρ πόλεις ἑξήκοντα λαμπρῶς πάνυ
[4, 2]	καθεστῶτα χαλεπῶς εἶχεν ὑπὸ φθόνου,	καὶ	γὰρ φυλέτης ὢν ἐτύγχανεν αὐτοῦ
[4, 5]	μᾶλλον ἤ τινι τῶν πολεμικῶν,	καὶ	γὰρ ὥρα θέρους ἦν, καὶ
[4, 7]	Ἀρίμανον δὲ τῆς Γαλαδηνῶν γῆς,	καὶ	Γαυλανὰν δ' ἐν τῇ Βατανίδι.
[4, 5]	Ἰσραηλίταις Ὤγης ὁ τῆς Γαλαδηνῆς	καὶ	Γαυλανίτιδος βασιλεὺς στρατὸν ἄγων, καὶ
[4, 8]	τις λάβῃ παρθένον ἄν τε	καὶ	γεγαμημένην, βουλομένῳ συνοικεῖν μὴ πρότερον
[4, 8]	περιέχουσαν τῶν ἐσομένων, καθ' ἣν	καὶ	γέγονε τὰ πάντα καὶ γίνεται,
[4, 2]	τις Ἑβραίων ἐν τοῖς μάλιστα	καὶ	γένει καὶ πλούτῳ διαφόρων ἱκανὸς
[4, 4]	δείσας μή τι νεωτερίσωσι πάλιν	καὶ	γένηταί τι μέγα καὶ χαλεπὸν
[4, 8]	ἑκάστῃ τῶν φυλῶν προφητεύσαντος τὰ	καὶ	γενόμενα τὸ πλῆθος εἰς δάκρυα
[4, 8]	δικαίας οὔσης φύσει τῆς εὐχαριστίας	καὶ	γενομένης ἐπ' ἀμοιβῇ μὲν τῶν
[4, 4]	τρόπῳ: μόσχον θήλειαν, ἀρότρου μὲν	καὶ	γεωργίας ἄπειρον ὁλόκληρον δέ, ξανθὴν
[4, 8]	διὰ τῆς οἰκουμένης πᾶσαν ἐμπλήσετε	καὶ	γῆν καὶ θάλασσαν τῆς αὑτῶν
[4, 3]	φησί, τῶν ἐπ' οὐρανοῦ τε	καὶ	γῆς καὶ θαλάσσης: σὺ γὰρ
[4, 8]	ἣν καὶ γέγονε τὰ πάντα	καὶ	γίνεται, μηδὲν ἐκείνου διημαρτηκότος τῆς
[4, 8]	τούτων τῇ ψυχῇ δοκεῖν αὐτοῦ	καὶ	γινώσκειν μόνον αὐτῶν τὴν προσηγορίαν
[4, 4]	καὶ τοὺς οἰκέτας καὶ θυγατέρας	καὶ	γυναῖκας ἔξω τῶν ὑπὲρ ἁμαρτημάτων
[4, 7]	κτίσαντες πόλεις καρτερὰς τέκνα τε	καὶ	γυναῖκας καὶ τἆλλα ὅσα συμπεριάγειν
[4, 6]	νικηφόρος οὐδ' ὥστε παῖδας εὐφρᾶναι	καὶ	γυναῖκας. τοσοῦτον ὑμῖν ἀνδρείας τὸ
[4, 7]	κτίσαντας πόλεις εἰς φυλακὴν τέκνων	καὶ	γυναικῶν καὶ κτήσεως αὐτοῦ διδόντος
[4, 3]	τῶν Ἑβραίους ὀνησόντων, μετελθὼν Ἀβίραμον	καὶ	Δαθάμην, οἵ σου καταδικάζουσιν ἀναισθησίαν
[4, 3]	δὲ καὶ Μωυσῆς πρὸς Ἀβίραμον	καὶ	Δαθάμην ὑπηρέτας ἐκέλευσεν ἥκειν κατὰ
[4, 3]	Ἰσραηλίτας τιμωρίαν ἐκτίνειν. (Ταῦτ' εἰπόντος	καὶ	δακρύοντος σείεται μὲν αἰφνίδιον ἡ
[4, 8]	ὁπόσους ἂν ἔχοιεν κατερείπειν παραινῶ	καὶ	δαπανᾶν πυρὶ τὸ γένος αὐτῶν
[4, 6]	(Μαδιηνῖται δὲ Βαλάκου σφόδρα ἐγκειμένου	καὶ	δέησιν λιπαρὰν προσφέροντος πάλιν πέμπουσι
[4, 7]	ἐπιμέλειαν εὑρῆσθαι κακίστους τε ἀπεκάλει	καὶ	δειλίας εὐσχήμονα πρόφασιν ἐπινοήσαντας αὐτοὺς
[4, 6]	τοὺς πρέσβεις δέχεται ξενίᾳ φιλοφρόνως	καὶ	δειπνίσας ἀνέκρινε τὴν τοῦ θεοῦ
[4, 8]	ἀλλοτριωτάτους αὑτοῖς νομισθήσεσθαι. (Ἔστω δὲ	καὶ	δεκάτη τῶν καρπῶν ἐξαίρεσις ὑμῖν
[4, 5]	οὖν σύνοδον οὐχ ὑπομείναντες ἀντιστῆναι	καὶ	δέξασθαι τοὺς Ἑβραίους τρέπονται, τοῦτο
[4, 6]	πλησίον ἐσομένας τοῦ ἐκείνων στρατοπέδου,	καὶ	δεομένοις συνεῖναι τοῖς νεανίαις αὐτῶν
[4, 6]	γαμετὰς αὐτῶν ἐσομένας αὐτόθι μένειν	καὶ	δεσποίνας ἀποδειχθησομένας πάντων ὧν ὑπῆρχεν
[4, 8]	ὄντας μὲν Ἰσραηλίτας ὡς κοινωνοὺς	καὶ	δεσπότας διὰ τὴν συγγένειαν, ἀφιγμένους
[4, 6]	αὐτεξούσιον, ὃ τῶν ἐλευθέρων ἐστὶ	καὶ	δεσπότην οὐκ ἐχόντων. χαλεπώτερος δ'
[4, 7]	τῶν πρώτων τῆς Μανασσίτιδος φυλῆς	καὶ	δηλούντων μὲν ὡς τεθνήκοι τις
[4, 2]	πλούτῳ διαφόρων ἱκανὸς δ' εἰπεῖν	καὶ	δήμοις ὁμιλεῖν πιθανώτατος, ὁρῶν ἐν
[4, 5]	καὶ λείαν πολλὴν ἰδίᾳ τε	καὶ	δημοσίᾳ πάντες εὐπόρησαν. ~(Μωυσῆς μὲν
[4, 6]	δεηθέντες ἐνταυθοῖ με προθύμως ἠγάγετε	καὶ	δι' ἃ τὴν ἄφιξιν ἐποιησάμην,
[4, 8]	Χαναναίων γῆς ἐν τῷ καλλίστῳ	καὶ	δι' ἀρετὴν ἐπιφανεῖ, ἣν ἂν
[4, 5]	τῶν τῆς Ἀραβίας ὀρῶν ὡρμημένος	καὶ	διὰ πάσης ἐρήμου ῥέων εἰς
[4, 3]	πεντήκοντα καὶ διακοσίων ἀνδρῶν, οἳ	καὶ	διὰ πατέρων ἀρετὴν ἐτιμῶντο παρὰ
[4, 1]	διὰ τοὺς προγόνους ὧν ἐπετρόπευσε	καὶ	διὰ τὴν αὐτῶν ἀρετὴν πρότερόν
[4, 3]	ἀρετὴν ἐτιμῶντο παρὰ τῷ λαῷ	καὶ	διὰ τὴν αὐτῶν, ᾗ κἀκείνους
[4, 5]	πᾶσι τοῖς ἑκηβόλοις δεξιοὶ χρῆσθαι,	καὶ	διὰ τὴν ὅπλισιν οὖσαν εὐσταλῆ
[4, 2]	συνέπεσεν: ἑξήκοντα γὰρ ὄντες μυριάδες	καὶ	διὰ τὸ πλῆθος ἴσως ἂν
[4, 8]	τὰς πρότερον ὑπὲρ ὑμῶν φιλοτιμίας	καὶ	διὰ τὸ τὰς ψυχὰς ἐπὶ
[4, 8]	τολμηρῶς καὶ προπετῶς ἐπενεγκεῖν αἰτίαν	καὶ	διαβολὴν πρόστιμον ἐκτινύτω πληγὰς τεσσαράκοντα
[4, 2]	οἱ συντεταγμένοι τῷ Κορῇ πεντήκοντα	καὶ	διακόσιοι τῶν πρώτων ἄνδρες σπεύδοντες
[4, 2]	ἕκαστος, ἀπεδήλου δὲ τοὺς πεντήκοντα	καὶ	διακοσίους ἄνδρας, τιμῆς ἄξιοι δοκεῖτε,
[4, 3]	εἴη κεχειροτονημένος. συνελθόντων δὲ πεντήκοντα	καὶ	διακοσίων ἀνδρῶν, οἳ καὶ διὰ
[4, 6]	μιμηταὶ γενόμενοι ταράξωσι τὸ πλῆθος.	καὶ	διαλύεται μὲν ἐπὶ τούτοις ὁ
[4, 3]	ὁ νόμων ἡμῖν ἐπίνοιαν ὑποθέμενος	καὶ	διάταξιν πολιτείας: ἐλθέ, δέσποτα τῶν
[4, 3]	ἐπίδειξις ἂν ἰσχύος ἅπασι γένοιτο	καὶ	διδασκαλία σωφροσύνης δὲ εἰς τοὺς
[4, 5]	μεστῆς ἔτι τῶν καρπῶν ὑπαρχούσης,	καὶ	διεξῄει πᾶσιν ἀδεῶς τὸ στράτευμα
[4, 7]	δὲ λοιπὴν νέμει τῷ λαῷ.	καὶ	διῆγον τὸ λοιπὸν εὐδαιμόνως, ἀφθονίας
[4, 8]	καὶ γάμους: καλὸν γὰρ εἶναι	καὶ	δίκαιον παιδοποιὸν παραλαμβάνοντα θεραπεύειν αὐτῆς
[4, 6]	ὑμετέραν ἀξίωσιν, ἀλλ' ἄνδρας ἀγαθοὺς	καὶ	δικαίους ὑπολαβοῦσαι τοιούτοις ὑμᾶς τιμῆσαι
[4, 7]	οἱ δ' ὁρῶντες ὀργιζόμενον αὐτὸν	καὶ	δικαίως ἠρεθίσθαι πρὸς τὴν ἀξίωσιν
[4, 3]	ὄλεθρον αὐτοῖς τοῦτον ποιήσεις ἐμόν,	καὶ	δίκην εἰσπραξάμενος παρὰ τοῦ τὸν
[4, 1]	Μωυσέος πειθαρχοῦντες λόγοις ἠρεμεῖν, ἀλλὰ	καὶ	δίχα τῆς παρ' ἐκείνου προθυμίας
[4, 6]	φησί, περὶ τῶν ὅλων λογίζῃ	καὶ	δοκεῖς ἐφ' ἡμῖν εἶναί τι
[4, 8]	ἀνεθρέψαμεν μηδενὸς φειδὼ ποιούμενοι τοῦ	καὶ	δόξαντος εἰς σωτηρίαν τὴν σὴν
[4, 3]	γνώμῃ τε σῇ γίνεται πάντα	καὶ	δρωμένοις μηχανὴν ἐξεπόρισας οἶκτον ἐν
[4, 2]	τῶν ταύτην τὴν φυλὴν νεμομένων	καὶ	δυνατοὶ χρημάτων περιουσίᾳ. (Ἐβούλετο μὲν
[4, 8]	προθυμηθείη τῆς περὶ αὐτῶν σωτηρίας	καὶ	δυσελπιστοῦντες περὶ τῶν μελλόντων ὡς
[4, 2]	παρὰ τὰς κακοπραγίας δυσάρκτοις εἶναι	καὶ	δυσπειθέσι, τοῦτο καὶ τοῖς Ἰουδαίοις
[4, 8]	τῶν ὑμετέρων ἐποιήσατο κακῶν, ἀλλὰ	καὶ	δωρεᾶς τῶν κρειττόνων, ὅτι τε
[4, 4]	εἰς πηγὴν ἔρραινον τρίτῃ τε	καὶ	ἑβδόμῃ τῶν ἡμερῶν καὶ καθαροὶ
[4, 3]	τοῖς εἰρημένοις: καὶ γὰρ ἦν	καὶ	ἐδόκει χρηστὰ τῷ λαῷ. τότε
[4, 6]	γευσάμενον ξενικῶν ἐθισμῶν ἀπλήστως ἐνεφορεῖτο,	καὶ	εἴ τινες τῶν πρώτων ἀνδρῶν
[4, 3]	λαὸν τοῦ λοιποῦ βραβεύων ὁμόνοιαν	καὶ	εἰρήνην σῶζε τὴν πληθὺν ἑπομένην
[4, 8]	ἐπεὶ δὲ ἀνάγκη τὸ ἀνθρώπειον	καὶ	εἰς ἀβουλήτους ἢ κατὰ προαίρεσιν
[4, 6]	λέγων ἐπειρᾶτο τοὺς νέους ἐπανορθοῦν	καὶ	εἰς μετάνοιαν ἄγειν ὧν ἔπραττον.
[4, 4]	πάντα τρία πρὸς τοῖς εἴκοσι	καὶ	ἑκατόν. ἀποθνήσκει δὲ κατὰ σελήνην
[4, 8]	τῷ γήρᾳ χρόνον ἐτῶν εἴκοσι	καὶ	ἑκατὸν ἠνυσμένον δεῖ με τοῦ
[4, 8]	τὸν πάντα χρόνον ἐτῶν εἴκοσι	καὶ	ἑκατόν, ὧν ἦρξε τὸ τρίτον
[4, 7]	δὲ πεντακισχιλίας πρὸς μυριάσιν ἑπτὰ	καὶ	ἑξήκοντα, ὄνους δὲ ἑξακισμυρίας, χρυσοῦ
[4, 6]	σφετερίσασθαι τὴν ἐπ' αὐτοῖς δόξαν	καὶ	ἐξιδιώσασθαι μηδενὸς ἂν γενομένου μάρτυρος
[4, 5]	καὶ γὰρ ὥρα θέρους ἦν,	καὶ	ἐπιθυμίᾳ τοῦ πιεῖν. ἐπὶ ποταμὸν
[4, 6]	τεκμαίροιτ' ἄν τις, ὅ τι	καὶ	ἔσοιτο πρὸς τὸ μέλλον. (Βάλακος
[4, 8]	μὲν ἑτέρας ἐν τιμῇ σφόδρα	καὶ	εὐνοίᾳ κειμένης ἢ δι' ἔρωτα
[4, 6]	πατέρων ἀρετὰς ἐπιφανεῖς ἦσαν συνδιεφθείροντο,	(καὶ	Ζαμβρίας ὁ τῆς Σεμεωνίδος ἡγούμενος
[4, 6]	γένος, οὗ μὴ κατ' ἀρετὴν	καὶ	ζήλωσιν ἐπιτηδευμάτων ἀρίστων καὶ καθαρῶν
[4, 8]	παραινῶ, οὐκ ἂν ὄντες μακαριστοὶ	καὶ	ζηλωτοὶ πᾶσιν ἀτυχήσαιτέ ποτ' ἢ
[4, 1]	ἐξελθεῖν ὕβρεως Μωυσῆν τύραννον ἀνέχεσθαι	καὶ	ζῆν πρὸς τὴν τούτου βούλησιν
[4, 8]	ἐν ᾗ ὁ φόνος ἐπράχθη,	καὶ	ἡ γερουσία συνελθόντες μετρείτωσαν ἀπὸ
[4, 8]	οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται	καὶ	ἡ γερουσία τῆς πόλεως ἐκείνης
[4, 8]	τε ἀρχιερεὺς καὶ ὁ προφήτης	καὶ	ἡ γερουσία τὸ δοκοῦν ἀποφαινέσθωσαν.
[4, 5]	αὐτός τε κατεπλάγη τοὺς Ἑβραίους	καὶ	ἡ δύναμις αὐτοῦ παρέχουσα θᾶττον
[4, 8]	θυγατέρα. οὐδ' ἂν οἱ λόγοι	καὶ	ἡ παρ' αὐτῶν διδασκαλία τοῦ
[4, 6]	πατρῷοι καὶ κτῆσις ἀγαθῶν ἄφθονος	καὶ	ἡ παρὰ τῶν γονέων καὶ
[4, 8]	πεῖραν λαμβάνουσιν ἀνωφελὴς ἡ μετάνοια	καὶ	ἡ τῶν οὐ φυλαχθέντων νόμων
[4, 6]	ἀγαθῶν καὶ σύμμαχον εἰς ἅπαντα	καὶ	ἡγεμόνα τὴν ἑαυτοῦ πρόνοιαν ἐπένευσεν.
[4, 2]	αὐτὸς ὢν Μωυσεῖ, πλούτῳ δὲ	καὶ	ἡλικίᾳ διαφέρων: εἰ δὲ τῇ
[4, 4]	πατρίους νόμους τοὺς δεσπότας σίκλον	καὶ	ἥμισυ αὐτοῖς ἀναφέρειν, ἀνθρώπου δὲ
[4, 6]	κλέους ἐμπλησθήσεται πᾶσα ἡ γῆ	καὶ	θάλασσα, ἀρκέσετε δὲ τῷ κόσμῳ
[4, 8]	οἰκουμένης πᾶσαν ἐμπλήσετε καὶ γῆν	καὶ	θάλασσαν τῆς αὑτῶν δουλείας. ἔσται
[4, 3]	ἐπ' οὐρανοῦ τε καὶ γῆς	καὶ	θαλάσσης: σὺ γὰρ ἐμοὶ τῶν
[4, 3]	σαυτοῦ φωνῆς ἀκροατὴν τότε καταστήσας	καὶ	θεατὴν τεράτων ὅσα μοι παρέσχεν
[4, 8]	(Παρακαταθήκην δὲ ὥσπερ ἱερόν τι	καὶ	θεῖον χρῆμα ὁ παραλαβὼν φυλακῆς
[4, 6]	αὐτοῖς. ταῦτα δὲ ὀμνύντες ἔλεγον	καὶ	θεὸν μεσίτην ὧν ὑπισχνοῦντο ποιούμενοι
[4, 8]	πρὸς τοὺς ἡμετέρους ἄπειμι προγόνους	καὶ	θεὸς τήνδε μοι τὴν ἡμέραν
[4, 6]	ἄλλοις, ἀνάγκη βουλομένους ἡμῖν συνοικεῖν	καὶ	θεοὺς τοὺς ἡμετέρους σέβειν, καὶ
[4, 8]	μὴ ἔστω μαρτυρία διὰ κουφότητα	καὶ	θράσος τοῦ γένους αὐτῶν: μαρτυρείτωσαν
[4, 6]	τοῦ πρὸς ὑμᾶς πολέμου λάβοι	καὶ	θρασυνθεῖεν ὥστε εἰς ὅπλα καὶ
[4, 4]	κοινωνεῖν διέταξε καὶ τοὺς οἰκέτας	καὶ	θυγατέρας καὶ γυναῖκας ἔξω τῶν
[4, 6]	θεούς τε πλείονας εἶναι νομίσαντες	καὶ	θύειν αὐτοῖς κατὰ νόμον τὸν
[4, 2]	ἐν φανερῷ παντὶ τῷ λαῷ,	καὶ	θυμιωμένων ὑμῶν οὗπερ ἂν τὴν
[4, 6]	βωμούς τε ἑτέρους αὖθις ἐγείρωμεν	καὶ	θυσίας ταῖς πρὶν παραπλησίας ἐπιτελέσωμεν,
[4, 8]	λαῷ παρῄνεσε κρατήσαντι τῆς γῆς	καὶ	ἱδρυθέντι μὴ λήθην λαβεῖν τῆς
[4, 8]	καὶ σὺν αὐτοῖς Λευίτας τε	καὶ	ἱερέας. καὶ πρώτους μὲν τοὺς
[4, 4]	δεκάτην αὐτοῖς τε τοῖς Λευίταις	καὶ	ἱερεῦσι τελεῖν. καὶ ἃ μὲν
[4, 7]	λόγῳ καλέσας Ἐλεάζαρον τὸν ἀρχιερέα	καὶ	Ἰησοῦν καὶ τοὺς ἐν τέλει
[4, 8]	εὐδαιμονίαν ἕξετε, ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος	καὶ	Ἰησοῦς ἥ τε γερουσία καὶ
[4, 8]	καὶ πρότερον δεδήλωκα. προεφήτευσε δὲ	καὶ	Ἰησοῦς Μωυσέος παρόντος. ἔπειτα πάνθ'
[4, 8]	νόμους αἰτησάσθω τὸν θεὸν εὐμενῆ	καὶ	ἵλεων αὐτῷ διὰ παντὸς εἶναι
[4, 8]	ὅτι καὶ στρατιὰν πολλὴν ἔχοντες	καὶ	ἵππους καὶ ὅπλα καὶ πρὸ
[4, 3]	οὐ μόνον τῆς συμφορᾶς αὐτοὺς	καὶ	καθ' ἑαυτὴν οὔσης ἀξίας οἴκτου,
[4, 8]	κονιάματι χρισθέντες εὐπρεπεῖς τε εἶεν	καὶ	καθάριοι πρὸς τὴν θέαν. ἡ
[4, 4]	τε καὶ ἑβδόμῃ τῶν ἡμερῶν	καὶ	καθαροὶ τὸ λοιπὸν ἦσαν. τοῦτο
[4, 6]	ἀρετὴν καὶ ζήλωσιν ἐπιτηδευμάτων ἀρίστων	καὶ	καθαρῶν πονηρίας ὑμεῖς ἀμείνους κριθήσεσθε
[4, 3]	γῆς τὸ περὶ ἐκείνοις κεχηνὸς	καὶ	καθίστατο, ὡς μηδ' εἰ πάθοι
[4, 8]	παρὰ τὴν αὐτοῦ βούλησιν ἀπόλοιτο	καὶ	κακίαν οὐδὲ χρησαμένου τινὶ μέρει
[4, 2]	Μωυσῆν δόξαν αὑτῷ θηρώμενον κατασκευάσαι	καὶ	κακουργοῦντα κτήσασθαι ταύτην ἐπὶ προφάσει
[4, 4]	ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα πόλεις ἀγαθὰς	καὶ	καλὰς τῆς τε πρὸ αὐτῶν
[4, 8]	εὐνοίᾳ κειμένης ἢ δι' ἔρωτα	καὶ	κάλλος ἢ κατ' ἄλλην αἰτίαν,
[4, 5]	χρημάτων. Ὤγης δὲ μέγεθός τε	καὶ	κάλλος ἦν οἷος ὀλίγοι σφόδρα,
[4, 6]	βίου. προσήκειν δ' ἕως ἔτι	καὶ	καλῶς αὐτοῖς ἂν ἔχοι μεταβαλέσθαι,
[4, 4]	τε καὶ κλάδους ἀναφύντας ἑώρων	καὶ	καρπὸν ὡραῖον, ἀμύγδαλα δ' ἦν,
[4, 1]	ἀεὶ παρέσεσθαι σύμμαχον: εἶναί τε	καὶ	κατ' αὐτοὺς ἱκανοὶ κρατεῖν τῶν
[4, 8]	λαοῦ σωτηρίας ἔν τε πολέμοις	καὶ	κατ' εἰρήνην νόμους τε συντιθεὶς
[4, 6]	πλῆθος ὑμῶν ἔν τε νήσοις	καὶ	κατ' ἤπειρον βιοτεύσετε ὅσον ἐστὶν
[4, 8]	πόλις, ἀμύνειν αὐτοῖς καὶ κοινῇ	καὶ	κατ' ἰδίαν, καὶ κρατήσαντας μὲν
[4, 6]	τῶν οἰκείων εὔνοια καὶ στοργή,	καὶ	κατ' οὐδενὸς τούτων πόρον ἐνθάδ'
[4, 8]	κρειττόνων, ὅτι τε πονοῦντί μοι	καὶ	κατὰ πᾶσαν ἐπὶ νοῦν τῆς
[4, 2]	ἐφ' ὅσον ἐδύνατο, δεξιὸς ὢν	καὶ	κατὰ τἆλλα καὶ πλήθεσιν ὁμιλεῖν
[4, 8]	ἔχει πεπειραμένοις ἐν Αἰγύπτῳ συμφορῶν	καὶ	κατὰ τὴν ἐρημίαν πρόνοιαν τῶν
[4, 6]	ὁμολογούμενα καλῶς ἔχειν ἀφανίσαι προῃρημένος	καὶ	κατὰ τῆς ἁπάντων δόξης ἰσχυρὰν
[4, 5]	οἷος ὀλίγοι σφόδρα, ἦν δὲ	καὶ	κατὰ χεῖρα γενναῖος ἀνήρ, ὡς
[4, 8]	τε ταύτην ὀφειλομένην ἀμοιβὴν ἀποδιδοὺς	καὶ	καταλείπων εἰς μνήμην ὑμῖν τὸ
[4, 8]	ποίησιν ἑξάμετρον αὐτοῖς ἀνέγνω, ἣν	καὶ	καταλέλοιπεν ἐν βίβλῳ ἐν τῷ
[4, 8]	τις τῶν ἐξ αἵματος συγχεῖν	καὶ	καταλύειν ἐπιχειρῇ τὴν κατ' αὐτοὺς
[4, 8]	γὰρ ἐκκλησίασεν, εὐλογίας αὐτοῖς δίδωσι	καὶ	κατάρας ἐπὶ τοὺς μὴ κατὰ
[4, 8]	αὐτοῖς πολεμίων πληρωθῆναι τὴν γῆν	καὶ	κατασκαφῆναι πόλεις καὶ τὸν νεὼν
[4, 4]	τὸ λοιπὸν ἦσαν. τοῦτο δὲ	καὶ	κατελθοῦσιν εἰς τὰς κληρουχίας προσέταξε
[4, 8]	πραχθείη. μέλλοντας δὲ πολεμεῖν πρεσβείαν	καὶ	κήρυκας πέμπειν παρὰ τοὺς ἑκουσίως
[4, 8]	καθ' ὁδόν, ἐπιζητήσας τὸν ἀπολωλεκότα	καὶ	κηρύξας τὸν τόπον ἐν ᾧ
[4, 6]	πολὺ χείρω τῆς προτέρας ἐμπεσεῖν	καὶ	κίνδυνον παντελοῦς τῶν ἰδίων ἐθισμῶν
[4, 8]	ἀβουλήτους ἢ κατὰ προαίρεσιν ταραχὰς	καὶ	κινδύνους ἐμπεσεῖν, φέρε καὶ περὶ
[4, 4]	δὲ τῆς Ἀαρῶνος βλαστούς τε	καὶ	κλάδους ἀναφύντας ἑώρων καὶ καρπὸν
[4, 6]	καὶ σπεύδων αὐτοῖς εὐδαίμονα βίον	καὶ	κλέος αἰώνιον παρασχεῖν ἐμοὶ τοιούτων
[4, 8]	ἄν τε πόλις, ἀμύνειν αὐτοῖς	καὶ	κοινῇ καὶ κατ' ἰδίαν, καὶ
[4, 1]	Μωυσεῖ χαριζόμενον ἐπικουρεῖν αὐτοῖς, ἀλλὰ	καὶ	κοινῇ κηδόμενον αὐτῶν τοῦ ἔθνους
[4, 8]	ἵλεων αὐτῷ διὰ παντὸς εἶναι	καὶ	κοινῇ πᾶσιν Ἑβραίοις διαμένειν, φυλάττοντα
[4, 8]	μὴ πρότερον ἐξέστω εὐνῆς ἅψασθαι	καὶ	κοινωνίας, πρὶν ἢ ξυραμένην αὐτὴν
[4, 8]	ἐν αὐτῇ δημόσιοι πριάμενοι δάμαλιν	καὶ	κομίσαντες εἰς φάραγγα καὶ ἀνεπιτήδειον
[4, 3]	οἵ τε διακόσιοι καὶ πεντήκοντα	καὶ	Κορῆς, ᾄξαντος ἐπ' αὐτοὺς ἐφθάρησαν,
[4, 3]	κἀκείνους ὑπερεβάλλοντο, προῆλθον καὶ Ἀαρὼν	καὶ	Κορῆς, καὶ πρὸ τῆς σκηνῆς
[4, 6]	γαμεταὶ διανύσαι. δέος γάρ, μὴ	καὶ	κόρον τῆς ἡμετέρας ὁμιλίας λαβόντες
[4, 8]	παρατιθέμενος ὑμᾶς νόμων τε σωφροσύνῃ	καὶ	κόσμῳ τῆς πολιτείας καὶ ταῖς
[4, 8]	καὶ κοινῇ καὶ κατ' ἰδίαν,	καὶ	κρατήσαντας μὲν ἐξ αὐτῶν ἀνασπᾶν
[4, 6]	ἐν εἰρήνῃ χορηγοῦν, νίκην δὲ	καὶ	κράτος ἐν πολέμῳ. παῖδας ἐχθρῶν
[4, 8]	τούτους ἐγγυτέρω δοκῇ τοῦ γένους.	καὶ	κριθεῖσα μὲν ἡ κόρη μὴ
[4, 6]	τὸν βασιλέα καὶ τοσούτους ταύρους	καὶ	κριοὺς παραστῆσαι: ὑπουργήσαντος δὲ διὰ
[4, 5]	βασιλείας τάς τε πόλεις καταστρεφόμενος	καὶ	κτείνων πάντας τοὺς ἐνοικοῦντας, οἳ
[4, 7]	εἰς φυλακὴν τέκνων καὶ γυναικῶν	καὶ	κτήσεως αὐτοῦ διδόντος συναπιέναι τῷ
[4, 6]	νέων, οἶκοί τέ εἰσι πατρῷοι	καὶ	κτῆσις ἀγαθῶν ἄφθονος καὶ ἡ
[4, 7]	οὖν ἐπὶ τούτοις τὴν χώραν	καὶ	κτίσαντες πόλεις καρτερὰς τέκνα τε
[4, 1]	ἀηδὴς καὶ χαλεπὸς ὢν ἐπόνει	καὶ	κωλύοντος τοῦ θεοῦ τῶν Χαναναίων
[4, 6]	τὴν δίκην αὐτὸν εἰσπράξασθαι διαγνοὺς	καὶ	κωλῦσαι διαβῆναι τὴν παρανομίαν εἰς
[4, 7]	ἧκεν ἄγων τὸν στρατὸν ἀπαθῆ	καὶ	λείαν ἄφθονον, βόας μὲν γὰρ
[4, 5]	βασιλεύς. Ἑβραῖοι δὲ νεκροὺς ἐσκύλευον	καὶ	λείαν ἔλαβον καὶ πολλὴν ἀφθονίαν
[4, 5]	πάνυ τετειχισμένας ὑποτελεῖς ἐκείνῳ παρέλαβον	καὶ	λείαν πολλὴν ἰδίᾳ τε καὶ
[4, 8]	χωρὶς ἧς διετάξατε τοῖς ἱερεῦσι	καὶ	Λευίταις δεδόσθαι, ἣ πιπρασκέσθω μὲν
[4, 8]	ἐξ ὑμῶν κλωστὴν ἐξ ἐρίου	καὶ	λίνου στολὴν φορείτω: τοῖς γὰρ
[4, 6]	τὴν ἀναχώρησιν τῶν γυναικῶν κατέλαβε	καὶ	λιπαροῦντες ἐνέκειντο, μὴ σφᾶς καταλιπεῖν,
[4, 2]	φανεροὺς ἔχειν πολεμίους. τίνα γὰρ	καὶ	λόγον ἀποδοῦναι δυνάμενος Μωυσῆς Ἀαρῶνι
[4, 6]	φωνὰς γὰρ ἃς βούλεται τοῦτο	καὶ	λόγους οὐδὲν ἡμῶν εἰδότων ἀφίησιν.
[4, 6]	τῶν παρανομησάντων, ἐφθάρησαν δὲ πάντες>	καὶ	λοιμῷ ταύτην ἐνσκήψαντος αὐτοῖς τοῦ
[4, 6]	φατε πρὸς ἡμᾶς φιλοστόργως ἔχειν	καὶ	λυπεῖσθε μελλουσῶν ἀναχωρεῖν, οὐδ' αὐταὶ
[4, 6]	μέμνημαι μὲν ὧντε καὶ σὺ	καὶ	Μαδιηνῖται δεηθέντες ἐνταυθοῖ με προθύμως
[4, 6]	σοὶ διὰ σπουδῆς ἐστί μοι	καὶ	Μαδιηνίταις, ὧν ἀπώσασθαί μοι τὴν
[4, 6]	ἄρχοντας τῶν Μαδιηνιτῶν Βάλακε, φησί,	καὶ	Μαδιηνιτῶν οἱ παρόντες, χρὴ γὰρ
[4, 8]	Μωυσέος ἀξιώματι τῆς ἀρετῆς ἀναλογοῦσαν	καὶ	μαθεῖν παρέξων δι' αὐτῆς τοῖς
[4, 6]	τῶν πολεμίων ὑμνεῖν αὐτοὺς ἐκείνους	καὶ	μακαριωτάτους ἀποφαίνειν ἀνθρώπων, ὦ Βάλακε,
[4, 8]	πένης, ἀποτιθέτω πρὶν ἡλίου δυσμῶν,	καὶ	μάλιστ' ἂν ἱμάτιον ᾖ τὸ
[4, 2]	δὲ τοῖς μεγάλοις συμβαίνει στρατοπέδοις	καὶ	μάλιστα παρὰ τὰς κακοπραγίας δυσάρκτοις
[4, 2]	τοῖς Λευίταις, φυλέται δ' ἦσαν,	καὶ	μάλιστα παρὰ τοῖς συγγενέσι κατεβόα
[4, 8]	αὐτοῦ προσῆκεν ἕκαστον εὖ πράττειν,	καὶ	μάρτυρι ἀρκούμενος αὐτῷ πάντα ποιείτω
[4, 3]	δέσποτα τῶν ὅλων, δικαστής μου	καὶ	μάρτυς ἀδωροδόκητος, ὡς οὔτε δωρεὰν
[4, 8]	νομοθέτης ὑβριζομένων αὐτῷ τῶν νόμων	καὶ	μάτην κειμένων, θεοῦ δὲ μὴ
[4, 8]	ἐδήλουν, ὅτι τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ	καὶ	μεγαλουργίας παρ' αὐτὴν τὴν ἡλικίαν
[4, 1]	ἐπὶ τῇ νίκῃ οἱ πολέμιοι	καὶ	μειζόνων ὀρεχθέντες ἐπ' αὐτοὺς ἔλθοιεν,
[4, 8]	πόλεως τοῦ πλήθους ἑπομένου καταλευέσθω	καὶ	μείνας δι' ὅλης τῆς ἡμέρας
[4, 8]	συνεταξάμην κατήκοοι καὶ φύλακες γένοισθε	καὶ	μελετῴητε τὴν σύνεσιν αὐτῶν. ἄπειμι
[4, 3]	πρὸ τῶν σκηνῶν ἀπέβλεπον, τί	καὶ	μέλλοι ποιεῖν ὁ Μωυσῆς: ἔτι
[4, 8]	νόμους πάντων ὧν τε παρέσχηκε	καὶ	μένων εὐμενὴς ἔτι παρέξει δώρημα
[4, 8]	λαὸν θῦσαί τε καὶ ὁλοκαυτῶσαι	καὶ	μετ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν οὐκ
[4, 8]	πρὸς τελευτῇ τοῦ βίου φήσαντος	καὶ	μετ' εὐλογίας ἑκάστῃ τῶν φυλῶν
[4, 8]	μετὰ τῶν φίλων εὐωχούμενος ἀναλισκέτω	καὶ	μετ' ὀρφανῶν καὶ χηρευουσῶν γυναικῶν.
[4, 8]	τῆς εἰς ἡμᾶς τιμῆς ὠλιγώρησας,	καὶ	μεταβαλοῦ πρὸς τὸ σωφρονέστερον λογισάμενος
[4, 8]	δίκην, εἰ δύναμις αὐτοῖς ἦν	καὶ	μετοικήσαντα ἂν καὶ πρὸς ἄλλην
[4, 7]	ἀξίωμα τῆς Ἀράβων ἔχουσα γῆς	καὶ	μέχρι νῦν ὑπὸ παντὸς τοῦ
[4, 8]	γὰρ ἐκ τούτου μὴ διαβῇ	καὶ	μέχρι τῶν ἀνθρωπείων ἡ πρὸς
[4, 2]	ὁ θεὸς οὐχ ἡμάρτομεν τοῦτο	καὶ	μὴ βουλομένων ὑμῶν λαμβάνοντες. ἦν
[4, 8]	καὶ τὰς ὁδοὺς τοῖς ἀγνοοῦσι,	καὶ	μὴ γέλωτα θηρωμένους αὑτοῖς ἐμποδίζειν
[4, 8]	καὶ ὁ κατ' αὐτὴν βίος,	καὶ	μὴ λάβῃ πόθος ὑμᾶς ἄλλης
[4, 2]	τοιούτους ἔτι λανθάνειν οἰομένους κολάζειν	καὶ	μὴ παρελθεῖν εἰς δύναμιν ἐάσαντας
[4, 1]	ἔρημον, ἐνταῦθα νομίζων ἡσυχάσειν αὐτοὺς	καὶ	μὴ πρότερον τοῖς Χαναναίοις εἰς
[4, 8]	καθαρὰ τὰ σπέρματα καὶ ἀνεπίμικτα,	καὶ	μὴ σύνδυο καὶ τρία σπείρειν:
[4, 8]	τῇ χρείᾳ τῶν σωτηρίων εὐπορῆτε	καὶ	μὴ τότε ἃ δεῖ ποιεῖν
[4, 8]	ἐλέγχηται προειδὼς αὐτοῦ τὴν φύσιν	καὶ	μὴ φυλαξάμενος, ἀποθνησκέτω ὡς αἴτιος
[4, 1]	συμφέρειν αὐτοῖς τὸ αὐτοκράτορσιν εἶναι,	καὶ	μὴ χαίροντας ἐπὶ τῷ τῆς
[4, 8]	μὲν ἐξ αὐτῶν ἀνασπᾶν θεμελίων	καὶ	μηδὲ τὸ ἔδαφος τῶν ἀπονοηθέντων
[4, 8]	χρῆμα ὁ παραλαβὼν φυλακῆς ἀξιούτω,	καὶ	μηδεὶς ἀποστερῆσαι θρασυνθείη τὸν πεπιστευκότα
[4, 3]	ὅτι πάντα σῇ προνοίᾳ διοικεῖται	καὶ	μηδὲν αὐτομάτως ἀλλὰ κατὰ βούλησιν
[4, 8]	αὐτό γε τοῦτ' ἀσφαλὲς εἶναι,	καὶ	μηδὲν εἰς τοὺς προεστηκότας ἐξυβρίσαι
[4, 6]	θεῷ σώζειν ἀπὸ παντὸς κακοῦ	καὶ	μηδὲν ἐπ' αὐτοὺς ἐᾶσαι τοιοῦτον
[4, 8]	ἀπηλλάχθαι. βουσὶν ἀροῦν τὴν γῆν,	καὶ	μηδὲν τῶν ἑτέρων ζῴων σὺν
[4, 8]	ἀλκιμώτατοι μάχας διενεγκεῖν ἁπάντων ἔσεσθε	καὶ	μηδενὶ τῶν ἐχθρῶν εὐάλωτοι. θεοῦ
[4, 8]	ἐπικαλεῖσθαι δὲ ἵλεω τὸν θεὸν	καὶ	μηκέτι τοιοῦτον δεινὸν συμβῆναι τῇ
[4, 8]	ἐξάκουστος, ἀναγινωσκέτω τοὺς νόμους ἅπασι,	καὶ	μήτε γυνὴ μήτε παῖδες εἰργέσθωσαν
[4, 8]	χεῖρας ἔχειν ἀπὸ τοῦ φόνου	καὶ	μήτε δρᾶσαι μήτε δρωμένῳ παρατυχεῖν,
[4, 8]	ὑμᾶς ἕπεσθαι βούλεται, τούτοις πειθαρχεῖτε,	καὶ	μήτε νομίμων τῶν παρόντων ἄλλην
[4, 3]	αὐτοὺς δουλείας δρασμὸν ἡμῖν παρασχὼν	καὶ	μικροτέραν ἐμοῦ τὴν Φαραώθου ποιήσας
[4, 8]	πραγματεύσασθαι τὴν τῶν ἀγαθῶν ἀπόλαυσιν,	καὶ	μνήμην ἐμαυτῷ γενομένων ὑμῶν ἐν
[4, 7]	στρατιὰν τοὺς πάντας εἰς δισχιλίους	καὶ	μυρίους ἐξ ἑκάστης φυλῆς τὸν
[4, 6]	τάξεων ἄνδρες οὐκ ἐλάττους τετρακισχιλίων	καὶ	μυρίων. (Ὑπὸ δὲ ταύτης παροξυνθεὶς
[4, 6]	θέμενον τιμᾶν θεὸν τοὺς Μαδιηνιτῶν	καὶ	Μωαβιτῶν σέβωσιν: οὕτως γὰρ αὐτοῖς
[4, 3]	οὔτε ὑπακούσεσθαι τοῖς ἀγγέλοις ἔφασαν	καὶ	Μωυσῆν οὐ περιόψεσθαι κατὰ τοῦ
[4, 7]	αὐτοῦ διδόντος συναπιέναι τῷ στρατῷ.	καὶ	Μωυσῆς ἀρεσθεὶς τῷ λόγῳ καλέσας
[4, 4]	αὐτοὺς εἰ τολμήσαιεν βίᾳ περαιοῦσθαι.	καὶ	Μωυσῆς, ἄρχειν γὰρ μάχης οὐ
[4, 6]	πρὸς τοὺς πολέμους ἐπιθυμίαν ὑπερέτεινον.	καὶ	Μωυσῆς ὀλίγων ἡμερῶν θύσας χαριστήρια
[4, 3]	γνώμην τρέπων ἐθορύβει. πέμψας δὲ	καὶ	Μωυσῆς πρὸς Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην
[4, 7]	ἀπέθεντο εἰς αὐτάς. (Οἰκοδομεῖ δὲ	καὶ	Μωυσῆς τὰς δέκα πόλεις τὰς
[4, 8]	ἔμελλεν ἀφανισθήσεσθαι πάντες εἵποντο δεδακρυμένοι,	καὶ	Μωυσῆς τοὺς μὲν πόρρω τῇ
[4, 8]	θαπτέσθωσαν δὲ καὶ οἱ πολέμιοι	καὶ	νεκρὸς μηδὲ εἷς ἄμοιρος γῆς
[4, 8]	θεὸς ἑαυτῷ διὰ προφητείας ἕληται,	καὶ	νεὼς εἷς ἐν ταύτῃ ἔστω,
[4, 8]	δὲ καὶ βωμοὺς καὶ ἄλση	καὶ	νεὼς ὁπόσους ἂν ἔχοιεν κατερείπειν
[4, 8]	χώραν, καὶ τοὺς μνηστευσαμένους δὲ	καὶ	νεωστὶ γεγαμηκότας, μὴ πόθῳ τούτων
[4, 5]	αὐτῷ δίδωσι. τοῦ δὲ θεοῦ	καὶ	νίκην ἐπισημήναντος αὐτὸς θαρσαλέως εἶχε
[4, 6]	δεινῶν ἀπαλλάττεσθαι, πρὶν ἢ καταγωνίσασθαι	καὶ	νίκην τὴν ἐπ' αὐτῷ λαβεῖν,
[4, 6]	τὰς μάλιστα εὐπρεπεῖς καὶ βιάσασθαι	καὶ	νικῆσαι τὴν τῶν ὁρώντων σωφροσύνην
[4, 3]	τοῦ συμβεβηκότος ἐβεβαίουν τὴν κρίσιν,	καὶ	νομίζοντες ὡς ἀλιτηρίους ἀπολωλέναι τοὺς
[4, 8]	αὐτοῖς παρὰ τῶν παίδων τυγχανόντων,	καὶ	νόμος κολαστὴς γίνεται τῶν τοιούτων
[4, 8]	τὸ χεῖρον ἀπονεύσῃ, συνέθηκα ὑμῖν	καὶ	νόμους ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ θεοῦ
[4, 8]	ἂν δὲ κομισθεὶς παρ' ἑαυτὸν	καὶ	νοσήσας ἐπὶ πλείονας ἡμέρας ἔπειτ'
[4, 2]	καὶ τῆς ἄλλης ἀξιώσεως ὑπάρχει.	καὶ	νῦν Ἀαρῶνι τὴν ἱερωσύνην οὐκ
[4, 1]	πρότερόν τε παρασχεῖν τὴν ἐλευθερίαν	καὶ	νῦν βουλομένοις πονεῖν ἀεὶ παρέσεσθαι
[4, 6]	ὑμᾶς τιμῆσαι ξενίοις δεομένους ἐπείσθημεν.	καὶ	νῦν, ἐπεί φατε πρὸς ἡμᾶς
[4, 3]	κατ' ἐμὴν χάριν. παράστησον δὲ	καὶ	νῦν, ὅτι πάντα σῇ προνοίᾳ
[4, 8]	τῶν δυσχερεστέρων ἐργάσησθε. πολιορκοῦντας δὲ	καὶ	ξύλων ἀπορουμένους εἰς ποίησιν μηχανημάτων
[4, 6]	ὄνου φωνὴν ἀνθρωπίνην οὖσαν ἐπιφανεὶς	καὶ	ὁ ἄγγελος ἐναργὴς ἐνεκάλει τῶν
[4, 8]	δ' ἡ γερουσία προύπεμψεν αὐτὸν	καὶ	ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ ὁ
[4, 8]	εὔχρηστος εἶναι κατηξιωμένος, ἐὰν δὲ	καὶ	ὁ δεσπότης ἐλέγχηται προειδὼς αὐτοῦ
[4, 8]	κατὰ τὴν πολιτείαν διάταξις ἔστω:	καὶ	ὁ θεὸς εὐμενὴς ἀστασίαστον αὐτῆς
[4, 8]	πάθος. ~(Ἀριστοκρατία μὲν οὖν κράτιστον	καὶ	ὁ κατ' αὐτὴν βίος, καὶ
[4, 8]	ὑβρίσαντα τὴν τοῦ κατοιχομένου μνήμην.	καὶ	ὁ μὲν ἐκ τῆς γερουσίας
[4, 2]	παρὰ τοῦ πλήθους τιμὴν μεταστῆσαι.	καὶ	ὁ μὲν ταῦτα κακοήθως μετ'
[4, 6]	ἐνδείας δι' εὐπορίαν αὐτῶν ἀπολέσθαι.	καὶ	ὁ μὲν ταῦτα λέγων ἐπειρᾶτο
[4, 6]	νοῦν αὐτῷ ποιήσειε τοῦτο σημαίνειν.	(Καὶ	ὁ μὲν ταῦτα τοῦ θεοῦ
[4, 6]	ἰσχὺς καὶ τὰ λείποντα διδόναι.	(Καὶ	ὁ μὲν τοιαῦτα ἐπεθείαζεν οὐκ
[4, 6]	γὰρ αὐτοῖς τὸν θεὸν ὀργισθήσεσθαι.	καὶ	ὁ μὲν τοῦθ' ὑποθέμενος αὐτοῖς
[4, 4]	Ἀαρῶνι καλῶς ἔχειν τὴν ἀρχιερωσύνην.	καὶ	ὁ μὲν τρὶς αὐτὸν τοῦ
[4, 8]	ἀποθάνῃ, πωλείσθωσαν καὶ ὁ τεθνεὼς	καὶ	ὁ πλήξας καὶ τὴν τιμὴν
[4, 8]	καὶ συνελθόντες ὅ τε ἀρχιερεὺς	καὶ	ὁ προφήτης καὶ ἡ γερουσία
[4, 8]	αὐτὸν καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος	καὶ	ὁ στρατηγὸς Ἰησοῦς. ὡς δ'
[4, 8]	ἐὰν οὕτως πληγεὶς ἀποθάνῃ, πωλείσθωσαν	καὶ	ὁ τεθνεὼς καὶ ὁ πλήξας
[4, 6]	θεοῦ μόνους ὑμᾶς ἀνθρώπους ἐφορῶντος	καὶ	ὅθεν ἂν γένοισθε πάντων εὐδαιμονέστεροι
[4, 8]	τῶν Λευιτῶν φυλῆς. ἔστωσαν δὲ	καὶ	οἱ δικάζειν λαχόντες ταῖς πόλεσιν
[4, 4]	κουρὰς νέμεσθαι πρὸς τοὺς ἱερέας.	καὶ	οἱ κορβᾶν αὑτοὺς ὀνομάσαντες τῷ
[4, 8]	κεφαλῆς τῆς βοὸς οἱ ἱερεῖς	καὶ	οἱ Λευῖται καὶ ἡ γερουσία
[4, 5]	τὸν κόσμον εἰς φόβον κατέστησαν.	καὶ	οἱ μὲν ἀπορραγέντες ἔφευγον ἐπὶ
[4, 3]	προειρημένων φανερὸν εἶναι τοῖς ὁρῶσι.	καὶ	οἱ μὲν οὕτως ἀπώλοντο ἐπίδειξις
[4, 8]	ἁπάντων θαπτέσθω νυκτός. οὕτως δὲ	καὶ	οἱ ὁπωσοῦν ὑπὸ τῶν νόμων
[4, 8]	τὸ ἐπ' αὐτῷ τεθνηξομένῳ πάθος.	καὶ	οἱ παῖδες δὲ θρηνοῦντες ἔτι
[4, 8]	αὑτοῖς αἴτιοι γεγόνασι. μανθανέτωσαν δὲ	καὶ	οἱ παῖδες πρῶτον τοὺς νόμους
[4, 8]	ὅ τε νομοθέτης ἀγαθὸς εἴη	καὶ	οἱ πατέρες εὐτυχεῖς οὐκ ἐπιδόντες
[4, 8]	νόμων ἀναιρεθῆναι κατακριθέντες. θαπτέσθωσαν δὲ	καὶ	οἱ πολέμιοι καὶ νεκρὸς μηδὲ
[4, 8]	οἱ πειραθέντες αὐτοῦ μόνον, ἀλλὰ	καὶ	οἱ τοῖς νόμοις ἐντυγχάνοντες αὐτοῦ
[4, 4]	ναζιραῖοι δὲ οὗτοι καλοῦνται, κομῶντες	καὶ	οἶνον οὐ προσφερόμενοι, τούτους δὲ
[4, 4]	γίνεται δηλῶσαι. (Τῶν μὲν τεσσαράκοντα	καὶ	ὀκτὼ πόλεων τρισκαίδεκα παραχωρῆσαι τοὺς
[4, 8]	φησὶ τὸν λαὸν θῦσαί τε	καὶ	ὁλοκαυτῶσαι καὶ μετ' ἐκείνην τὴν
[4, 8]	στρατιὰν πολλὴν ἔχοντες καὶ ἵππους	καὶ	ὅπλα καὶ πρὸ τούτων εὐμενῆ
[4, 8]	ἑκάστης ἡμέρας ἀρχομένης τε αὐτῆς	καὶ	ὁπότε πρὸς ὕπνον ὥρα τρέπεσθαι
[4, 8]	τῷ θεῷ μᾶλλον κεχαρισμέναι γένοιντο	καὶ	ὅπως ἂν οἱ στρατεύοντες ἐξίοιεν
[4, 2]	προενόησε. τήν τε οὖν στάσιν	καὶ	ὅσα μετ' αὐτὴν Μωυσῆς ἐπολιτεύσατο
[4, 6]	προύλεγεν ὅσα τε βασιλεῦσιν ἔσται	καὶ	ὅσα πόλεσι ταῖς ἀξιολογωτάταις, ὧν
[4, 8]	τὸν χρόνον τῆς κατακλίσεως ἀνάλωσε	καὶ	ὅσα τοῖς ἰατροῖς ἔδωκεν. ὁ
[4, 7]	τὸν στρατὸν ἐπὶ σφᾶς ἐλαύνοντα	καὶ	ὅσον οὐδέπω παρεσόμενον ἠθροίζοντό τε
[4, 5]	ποταμὸν οὖν τοὺς πλείους καταραχθέντας,	καὶ	ὅσον συνεστραμμένον ἔφευγε, περιστάντες ἔβαλλον
[4, 8]	περὶ τούτου τὸ πένθος ἦν	καὶ	ὅτι μήπω καλῶς τῆς ἀρετῆς
[4, 3]	εἴη τοῖς αὖθις ὧν ἔπαθον	καὶ	ὅτι τὴν ἰσχὺν τοῦ θεοῦ
[4, 6]	καὶ θεοὺς τοὺς ἡμετέρους σέβειν,	καὶ	οὐκ ἂν ἄλλο γένοιτο τεκμήριον
[4, 7]	καὶ Σούρης ἔτι δὲ Ῥοβέης	καὶ	Οὔρης, πέμπτος δὲ Ῥέκεμος, οὗ
[4, 8]	οὐδὲ χρησαμένου τινὶ μέρει αὐτῆς,	καὶ	οὕτως ἀνεπαιτίατος ἀπίτω. χρησάμενος δὲ
[4, 5]	εὑρὼν δὲ ἐκεῖνον ἤδη προαπολωλότα	καὶ	οὕτως ἔγνω τοῖς Ἑβραίοις εἰς
[4, 6]	πολλῶν ἐμαυτῷ πραγματεύεσθαι τὴν ἀλήθειαν,	καὶ	οὐχ ὥσπερ ἐν τυραννίδι ζῆν
[4, 8]	δόξαντος εἰς σωτηρίαν τὴν σὴν	καὶ	παιδείαν τῶν ἀρίστων εἶναι χρησίμου.
[4, 6]	καθαρῶν πονηρίας ὑμεῖς ἀμείνους κριθήσεσθε	καὶ	παισὶ βελτίοσιν αὐτῶν ταῦτα καταλείψετε,
[4, 8]	τρόπον ὑμεῖς τ' ἂν εὐδαιμονήσαιτε	καὶ	παισὶ τοῖς αὑτῶν καταλίποιτε κτῆσιν
[4, 8]	τῶν σπανιζόντων γυναιξί τε χήραις	καὶ	παισὶν ὀρφανοῖς: τῶν δ' ὡραίων
[4, 2]	παρέχοντος ἐκείνου τὴν τιμὴν ἀσεβές,	καὶ	πάλιν ἀξιοῦντ' ἔχειν εἰς ἅπαντα
[4, 8]	ὥσπερ ἀποθέμενοι εἰς τὰ αὑτῶν	καὶ	πάλιν εἰ δεηθεῖεν ἕξοντες. ἂν
[4, 8]	καὶ τὸ σῶμα: ὁμοίως δὲ	καὶ	πᾶν τὸ νομιζόμενον τέρας τοῖς
[4, 3]	ἐκείνων σκηνὰς συνίζησεν ἡ γῆ	καὶ	πάνθ' ὅσα φίλα τούτοις ἦν
[4, 6]	προθέμενοι ξενικοῖς τε βρώμασιν ἔχαιρον	καὶ	πάντ' εἰς ἡδονὴν τῶν γυναικῶν
[4, 5]	ὅσον συνεστραμμένον ἔφευγε, περιστάντες ἔβαλλον	καὶ	πάντας αὐτοὺς ἀκοντίζοντες ἅμα καὶ
[4, 6]	ὧν ὑπισχνοῦντο ποιούμενοι δακρύοντές τε	καὶ	πανταχόθεν αὑτοὺς ἐλεεινοὺς ταῖς γυναιξὶ
[4, 6]	θεὸς ὧν ἐγὼ χαρίζεσθαι διεγνώκειν:	καὶ	παντελῶς ἀσθενεῖς οἱ προγινώσκειν περὶ
[4, 3]	τῆς σωτηρίας μεγάλους ὑπέστην πόνους	καὶ	παντὶ δεινῷ τοὐμὸν ἀντιτάξας πρόθυμον.
[4, 4]	τὸν δὲ τοιούτων ἀνδρῶν> ὀλέθρῳ	καὶ	πάντων ἀρίστων ἐζημιωκότα τὸν λαὸν
[4, 8]	ἐπειδὰν δὲ ταῦτά τις ποιήσας	καὶ	πάντων τὰς δεκάτας ἅμα ταῖς
[4, 6]	Μαδιηνιτῶν οἱ παρόντες, χρὴ γὰρ	καὶ	παρὰ βούλησιν τοῦ θεοῦ χαρίσασθαι
[4, 8]	τῶν ἀλλοφύλων πλέον δοξαζομένους ἀδήριτον	καὶ	παρὰ τοῖς αὖθις τὴν εὔκλειαν
[4, 4]	κακῶς ἀπολωλότας. ἔτι γε μὴν	καὶ	παρὰ τῶν οἰκείων τοῖς διεφθαρμένοις
[4, 6]	νενικημένος. τοῦ δὲ Βαλάκου δυσχεραίνοντος	καὶ	παραβαίνειν αὐτὸν τὰς συνθήκας ἐφ'
[4, 6]	ἁλίσκονται νέοι τῆς εὐπρεπείας αὐτῶν	καὶ	παραγενόμενοι εἰς λόγους αὐταῖς παρεκάλουν
[4, 6]	ἔρωτος κάλλιστα λέγεσθαι ταῦτα ὑπολαβόντες	καὶ	παραδόντες αὑτοὺς εἰς ἃ προεκαλοῦντο
[4, 4]	χωρίον, ἀποδύεται τὴν ἀρχιερατικὴν στολὴν	καὶ	παραδοὺς αὐτὴν Ἐλεαζάρῳ τῷ παιδί,
[4, 6]	κεχειρωμένους ὁρῶσι ταῖς ἐπιθυμίαις, καταλιπέτωσαν	καὶ	παρακαλούντων μένειν μὴ πρότερον ἐπινευέτωσαν,
[4, 5]	ἐνδόντας αὐτοὺς εὐθὺς εἶδον, ἐνέκειντο	καὶ	παραλύσαντες αὐτῶν τὸν κόσμον εἰς
[4, 8]	ὑμῶν μεταβολῆς φροντίδα λαμβάνοντι συνηγωνίσατο	καὶ	παρέσχεν ἐν ἅπασιν αὑτὸν ὑμῖν
[4, 6]	ἐτίμησεν ἀναγράψας αὐτοῦ τὰς μαντείας,	καὶ	παρὸν αὐτῷ σφετερίσασθαι τὴν ἐπ'
[4, 8]	χάριν μὲν αὐτῷ ζῶν ἔτι	καὶ	παρὼν ὑμῖν ἔχειν ὁμολογῶ προνοίας
[4, 8]	ἐξελόντας δὲ τὴν Χαναναίων γῆν	καὶ	πᾶσαν διαφθείραντας τὴν ἐν αὐτῇ
[4, 8]	θεοῦ συνεργοῦντος οἷς ἂν ἐπιχειρήσειε,	καὶ	πᾶσαν ἐπευφημήσας τὴν πληθύν, ἐπεί,
[4, 5]	καὶ σφενδονᾶν τε ἄριστοι τυγχάνοντες	καὶ	πᾶσι τοῖς ἑκηβόλοις δεξιοὶ χρῆσθαι,
[4, 8]	ἀφαιρουμένους ἀβούλητον αὑτοῖς κέρδος προσλαμβάνειν.	καὶ	πειθομένων μὲν καλῶς ὑμᾶς ἔχειν
[4, 4]	τινος ὄρους, ὃ καλοῦσι Σίν,	καὶ	πενθήσαντα ἐπὶ τριάκοντα ἡμέρας τὸν
[4, 8]	κοινωνίας, πρὶν ἢ ξυραμένην αὐτὴν	καὶ	πένθιμον σχῆμα ἀναλαβοῦσαν ἀποθρηνῆσαι συγγενεῖς
[4, 7]	ἄφθονον, βόας μὲν γὰρ δισχιλίους	καὶ	πεντακισμυρίους, ὄις δὲ πεντακισχιλίας πρὸς
[4, 3]	οὗ πάντες, οἵ τε διακόσιοι	καὶ	πεντήκοντα καὶ Κορῆς, ᾄξαντος ἐπ'
[4, 8]	πληγὰς τεσσαράκοντα μιᾷ λειπούσας λαμβάνων	καὶ	πεντήκοντα σίκλους ἀποτινύτω τῷ πατρί.
[4, 8]	ὠφέλειαν οὐκ ἀγαθὴν ὑπολαμβάνων. ὁμοίως	καὶ	περὶ βοσκημάτων οἷς ἂν ἐντύχῃ
[4, 4]	συνήγαγε τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν,	καὶ>	περὶ μὲν ὧν ἠκροᾶτο εἰς
[4, 8]	εἴργειν τοὺς συνειργασμένους τοῦ καρποῦ	καὶ	περὶ τὴν γένεσιν αὐτοῦ πονήσαντας.
[4, 8]	τοῦ μέλλοντος ἀπεθρήνουν, τοῖς δὲ	καὶ	περὶ τούτου τὸ πένθος ἦν
[4, 8]	ταραχὰς καὶ κινδύνους ἐμπεσεῖν, φέρε	καὶ	περὶ τούτων βραχέα προσδιατάξωμεν, ὡς
[4, 6]	τοὺς Ἰσραηλίτας τοσοῦτον φυομένους ἑώρα	καὶ	περὶ τῶν αὐτοῦ πραγμάτων λίαν
[4, 8]	θεῷ τῶν μὲν ὑπηργμένων εὐχαριστῶσι	καὶ	περὶ τῶν εἰς τὸ μέλλον
[4, 3]	ἐκέλευσεν ἥκειν κατὰ τὰ συγκείμενα	καὶ	περιμένειν τὴν ἱερουργίαν. ὡς δ'
[4, 8]	κεῖται γῆν ἀρίστην τῶν Χαναναίων	καὶ	πλείστην παρέχον τοῖς ἐπ' αὐτοῦ
[4, 2]	δεξιὸς ὢν καὶ κατὰ τἆλλα	καὶ	πλήθεσιν ὁμιλεῖν εὐφυής, ἐμοί, φησίν,
[4, 8]	ἄριστα τοῖς νοηθεῖσιν, εἰπεῖν τε	καὶ	πλήθεσιν ὁμιλῆσαι κεχαρισμένος τά τε
[4, 5]	Ἀμωρῖτιν. γῆ δ' αὕτη καρποφόρος	καὶ	πλῆθος ἀνθρώπων τοῖς παρ' αὐτῆς
[4, 5]	ἐκείνῃ ἠπειρωτῶν δι' ἀρετὴν γῆς	καὶ	πλῆθος χρημάτων. Ὤγης δὲ μέγεθός
[4, 2]	ἐν τοῖς μάλιστα καὶ γένει	καὶ	πλούτῳ διαφόρων ἱκανὸς δ' εἰπεῖν
[4, 5]	κτείνων πάντας τοὺς ἐνοικοῦντας, οἳ	καὶ	πλούτῳ διέφερον πάντων τῶν ἐκείνῃ
[4, 2]	καταφρονούμενον οὐδ' ὑμᾶς ἀγνοοῦντας ὅτι	καὶ	ποιοῦντες αὐτῷ χαρίζεσθε, ἀλλ' αὐτὸς
[4, 6]	φρονιμώτερον ἐγχειρεῖν ἔγνω τοῖς λόγοις.	καὶ	πολεμεῖν μὲν ἐπὶ ταῖς εὐπραγίαις
[4, 8]	νόμους ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ θεοῦ	καὶ	πολιτείαν, ἧς τὸν κόσμον φυλάξαντες
[4, 8]	ἔστω ὁ πλήξας, σωθέντος δὲ	καὶ	πολλὰ δαπανήσαντος εἰς τὴν νοσηλείαν
[4, 5]	νεκροὺς ἐσκύλευον καὶ λείαν ἔλαβον	καὶ	πολλὴν ἀφθονίαν τῶν ἐκ τῆς
[4, 8]	ὕβρεως ἀπαλλάξας γῆν αὐτοῖς ἀγαθὴν	καὶ	πολλὴν ἔδωκε καρποῦσθαι, μαρτυράμενος δὲ
[4, 8]	ἀναγεγραμμένην. οἱ δὲ ἐδάκρυόν τε	καὶ	πολλὴν ἐπιζήτησιν ἐποιοῦντο τοῦ στρατηγοῦ
[4, 7]	Ἑβραῖοι διήρπασαν αὐτῶν τὴν χώραν	καὶ	πολλὴν λείαν λαβόντες καὶ τοὺς
[4, 1]	πολεμίων νομίζοντες κατηγόρουν μὲν αὐτοῦ	καὶ	πραγματεύεσθαι μένειν αὐτοὺς ἀπόρους ὑπενόουν,
[4, 8]	πόλεις καὶ τὸν νεὼν καταπρησθῆναι	καὶ	πραθέντας δουλεύειν ἀνδράσιν οὐδένα ληψομένοις
[4, 4]	τοὺς τῆς Ἰδουμαίας ὅρους ἦλθε	καὶ	πρέσβεις πρὸς τὸν βασιλέα τῶν
[4, 6]	τοῖς πεπραγμένοις ὑπὸ τοῦ Ζαμβρίου,	καὶ	πρὶν ἰσχυροτέραν γενέσθαι τὴν ὕβριν
[4, 3]	προῆλθον καὶ Ἀαρὼν καὶ Κορῆς,	καὶ	πρὸ τῆς σκηνῆς πάντες καθήγνισαν
[4, 2]	μετὰ θορύβου καὶ ταραχῆς συνελέγοντο,	καὶ	πρὸ τῆς σκηνῆς τοῦ θεοῦ
[4, 8]	ἔχοντες καὶ ἵππους καὶ ὅπλα	καὶ	πρὸ τούτων εὐμενῆ τὸν θεὸν
[4, 7]	σκοπείτωσαν. ~(Μωυσῆς δὲ ὑπὲρ ὧν	καὶ	προεῖπον ἐπὶ τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν
[4, 2]	ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῷ θυσίας ἐπιτελεῖν	καὶ	προεστάναι τῆς εὐσεβείας: ἄτοπον γὰρ
[4, 8]	κατ' ἐπίνοιαν τοῖς τε νέοις	καὶ	προηβηκόσιν ἡ ἅμιλλα τῆς λύπης:
[4, 8]	στρατηγοῦ μεμνημένοι τε ὧν κινδυνεύσειε	καὶ	προθυμηθείη τῆς περὶ αὐτῶν σωτηρίας
[4, 8]	καὶ τυχόντας εὐπορίας ἐξ ἐλέου	καὶ	προνοίας τοῦ θεοῦ τὴν αὐτὴν
[4, 8]	ἀντειπεῖν δυνηθείη. τοῦ δὲ τολμηρῶς	καὶ	προπετῶς ἐπενεγκεῖν αἰτίαν καὶ διαβολὴν
[4, 2]	τῆς ἀπορίας καὶ συμφορᾶς ἐξηγανάκτουν	καὶ	πρὸς ἀλλήλους καὶ πρὸς τὸν
[4, 8]	πολιτείαν. οὓς δὲ κοινοὺς ἡμῖν	καὶ	πρὸς ἀλλήλους κατέλιπε τούτους ὑπερεθέμην
[4, 8]	τῶν ἄλλων χαρίζεται περιουσίαν, ὡς	καὶ	πρὸς ἀλλήλους ὑμῖν χρωμένοις αὐτῇ
[4, 8]	αὐτοῖς ἦν καὶ μετοικήσαντα ἂν	καὶ	πρὸς ἄλλην μεταβάντα γῆν. κρατήσαντες
[4, 8]	τῶν παίδων τὰ φρονήματα ἐλευθέρια	καὶ	πρὸς ἀρετὴν ὄρθια, εἰ μὴ
[4, 8]	μὴ μεγάλας αἰτίας αὐτῷ παράσχοι	καὶ	πρὸς ἃς οὐδ' ἀντειπεῖν δυνηθείη.
[4, 6]	Βάλαμος μάντις ἄριστος τῶν τότε	καὶ	πρὸς αὐτοὺς ἐπιτηδείως ἔχων, πέμπουσι
[4, 8]	γὰρ οὐκ ἐφετέον: εἰ δὲ	καὶ	πρὸς ἐκεῖνον κακωθείη καὶ τελευτήσαντος
[4, 2]	ἑτέρῳ συγγενέστερος ὢν ἐμαυτῷ τἀδελφοῦ,	καὶ	πρὸς ἐμαυτὸν οἰκειότερον ἢ πρὸς
[4, 2]	χάριν, ἧκεν εἰς τὴν ἐκκλησίαν.	καὶ	πρὸς μὲν τὸ πλῆθος οὐδένα
[4, 3]	τῷ καταβοᾶν τῶν ἐν τέλει	καὶ	πρὸς ὅ τις εἴποι πρὸς
[4, 6]	συμπέσοι δ' αὐτοῖς ὀλίγα τε	καὶ	πρὸς ὀλίγον, ὑφ' ὧν ταπεινοῦσθαι
[4, 8]	κατηγγυημένην φθείρας, εἰ μὲν πείσας	καὶ	πρὸς τὴν φθορὰν συγκάταινον λαβών,
[4, 8]	εἷς, ὃς καινίσει τι τούτων	καὶ	πρὸς τὸ ἐναντίον μεταβαλεῖ. ἐπεὶ
[4, 5]	Ἑβραίοις ἐπέδωκε τὰ πράγματα, ἀλλὰ	καὶ	πρὸς τὸ μέλλον ἀγαθῶν αὐτοῖς
[4, 8]	τοῦ θεοῦ δύναμιν, ᾧ μελήσει	καὶ	πρὸς τὸ μέλλον ὑμῶν, ἀπαλλασσόμενος
[4, 6]	ἣν βούλονται πίστιν δώσειν ὁμολογούντων	καὶ	πρὸς τὸ μηδὲν ἀντιλεγόντων ὑπὸ
[4, 2]	συμφορᾶς ἐξηγανάκτουν καὶ πρὸς ἀλλήλους	καὶ	πρὸς τὸν ἡγεμόνα. στάσις οὖν
[4, 8]	οὕτως ὡς ἐπὶ τέκνων σφαγῇ	καὶ	πρὸς τούτῳ ἀπολλύντας τὸ ἐκείνων
[4, 8]	Ἐλεάζαρον αὐτοῦ καὶ τὸν Ἰησοῦν	καὶ	προσομιλοῦντος ἔτι, νέφους αἰφνίδιον ὑπὲρ
[4, 8]	τεκμηρίῳ χρώμενοι τοῖς λίθοις, ὡς	καὶ	πρότερον δεδήλωκα. προεφήτευσε δὲ καὶ
[4, 3]	ἐπέδωκα ταῖς ὑπὲρ τούτων ταλαιπωρίαις.	καὶ	πρότερον μὲν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας
[4, 8]	τὸ αἴσχιστον πείσας ἑκουσίως ὑπομεῖναι	καὶ	προτιμῆσαι τοῦτο τοῦ ἐλευθέρου γάμου
[4, 6]	συνέβαινε τὴν ἀρχήν, ἅ τε	καὶ	προυπῆρξεν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις
[4, 8]	τῶν δ' ὡραίων ὅ τι	καὶ	πρῶτον ἑκάστῳ τύχῃ γενόμενον εἰς
[4, 8]	αὐτοῖς Λευίτας τε καὶ ἱερέας.	καὶ	πρώτους μὲν τοὺς ἐπὶ τῷ
[4, 8]	ἡ γυνὴ τἀδελφοῦ τὰ σάνδαλα,	καὶ	πτύουσα αὐτοῦ εἰς τὸ πρόσωπον
[4, 7]	καταλιπὼν ἄρσενας θυγατέρας δέ τοι,	καὶ	πυθομένων εἰ τούτων ὁ κλῆρος
[4, 2]	ἕκαστος θυμιατήριον οἴκοθεν σὺν θυμιάμασι	καὶ	πῦρ πάριτε. καὶ σὺ δέ,
[4, 7]	τούτῳ δύο φυλαὶ Γαδίς τε	καὶ	Ῥουβήλου καὶ τῆς Μανασσίτιδος ἡμίσεια
[4, 5]	τοξεύοντες διέφθειραν. ἀποθνήσκει δ' αὐτῶν	καὶ	Σιχὼν ὁ βασιλεύς. Ἑβραῖοι δὲ
[4, 8]	αὖθις ἀφαιρεθήσεσθε μετὰ μεγίστων ὀνειδῶν	καὶ	σκεδασθέντες διὰ τῆς οἰκουμένης πᾶσαν
[4, 3]	ἔδεισεν ὁ λαός, πατάγου δὲ	καὶ	σκληροῦ ῥαγέντος ἤχου κατὰ τὰς
[4, 7]	πέντε δὲ ἦσαν, Ὦχός τε	καὶ	Σούρης ἔτι δὲ Ῥοβέης καὶ
[4, 6]	ἐν πολέμῳ οὔτ' ἐν λοιμῷ	καὶ	σπάνει τῶν ἀπὸ γῆς καρπῶν,
[4, 8]	ὥρας ἐν ἀκμῇ τε οὔσης	καὶ	σπευδούσης ἀπελθεῖν: ὡς τῷ θεῷ
[4, 6]	ἀλλ' εὐμενὴς αὐτοῖς οὗτος ὢν	καὶ	σπεύδων αὐτοῖς εὐδαίμονα βίον καὶ
[4, 5]	καὶ Γαυλανίτιδος βασιλεὺς στρατὸν ἄγων,	καὶ	σπεύδων μὲν ὡς ἐπὶ συμμαχίαν
[4, 6]	πρὸς τοὺς πρέσβεις, προθυμίαν μὲν	καὶ	σπουδὴν τὴν ἰδίαν ἐμφανίζων αὐτοῖς
[4, 8]	ἐνέγραψε κατὰ πλευρὰν ἑκατέραν, ᾗ	καὶ	στάντα φησὶ τὸν λαὸν θῦσαί
[4, 8]	κειμένην ἀναιρεῖν, ὡς πολέμων ἐντεῦθεν	καὶ	στάσεων γινομένων ἐκ τοῦ πλεονεκτοῦντας
[4, 6]	τὴν παρανομίαν χωρεῖν τῶν νέων	καὶ	στάσιν αὐτοῖς πολὺ χείρω τῆς
[4, 6]	γονέων καὶ τῶν οἰκείων εὔνοια	καὶ	στοργή, καὶ κατ' οὐδενὸς τούτων
[4, 4]	τρόπον. (Μωυσῆς δ' ἐπεὶ πολέμου	καὶ	στρατείας ἡ τῶν Λευιτῶν ἀφεῖτο
[4, 7]	καθίστησιν ἐπί τε ταῖς προφητείαις	καὶ	στρατηγὸν εἴ που δεήσειε γενησόμενον,
[4, 8]	βλέπειν μᾶλλον ἢ παρ' αὑτῷ.	καὶ	στρατηγὸς μὲν ἐν ὀλίγοις, προφήτης
[4, 8]	λόγοις πρὸς αὐτοὺς δηλοῦντας, ὅτι	καὶ	στρατιὰν πολλὴν ἔχοντες καὶ ἵππους
[4, 2]	σὺν θυμιάμασι καὶ πῦρ πάριτε.	καὶ	σὺ δέ, Κορῆ, παραχώρησον τὴν
[4, 6]	ἐγὼ δὲ μέμνημαι μὲν ὧντε	καὶ	σὺ καὶ Μαδιηνῖται δεηθέντες ἐνταυθοῖ
[4, 2]	εὐφυής, ἐμοί, φησίν, ὦ Κορῆ,	καὶ	σὺ καὶ τούτων ἕκαστος, ἀπεδήλου
[4, 2]	γὰρ φυλέτης ὢν ἐτύγχανεν αὐτοῦ	καὶ	συγγενής, ἀχθόμενος ὅτι ταύτης τῆς
[4, 8]	τιμήσασθαι τὸ συμβεβηκὸς αὐτῷ πάθος	καὶ	συγχωροῦντος, εἰ μὴ βούλεται γενέσθαι
[4, 7]	ἀσφαλισάμενοι περιέμενον αὐτούς. ἐλθόντων δὲ	καὶ	συμβολῆς γενομένης πίπτει τῶν Μαδιηνιτῶν
[4, 6]	βασιλεὺς φιλίας αὐτῷ πατρῴας οὔσης	καὶ	συμμαχίας πρὸς Μαδιηνίτας, ἐπεὶ τοὺς
[4, 6]	θεὸς δίδωσι μυρίων κτῆσιν ἀγαθῶν	καὶ	σύμμαχον εἰς ἅπαντα καὶ ἡγεμόνα
[4, 8]	πρὸ τούτων εὐμενῆ τὸν θεὸν	καὶ	σύμμαχον, ὅμως ἀξιοῦτε μὴ ἀναγκάζεσθαι
[4, 8]	οὐ μέλλω βοηθὸς ὑμῖν ἔσεσθαι	καὶ	σύμμαχος κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ θεοῦ,
[4, 5]	τε ἀποθνήσκει κατὰ τὴν μάχην	καὶ	σύμπας ὁ στρατὸς αὐτοῦ διαφθείρεται.
[4, 2]	τότε μᾶλλον ὑπὸ τῆς ἀπορίας	καὶ	συμφορᾶς ἐξηγανάκτουν καὶ πρὸς ἀλλήλους
[4, 8]	ἐπὶ τοῖν δυοῖν ὀροῖν ἀναστῆναι	καὶ	σὺν αὐτοῖς Λευίτας τε καὶ
[4, 8]	εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν κομιζέτω,	καὶ	σὺν τῇ δεκάτῃ τοῦ ἄλλου
[4, 8]	γενόμενον, τότε γὰρ ὥριον εἶναι,	καὶ	συναγαγὼν εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν
[4, 8]	κατ' αὐτοὺς ἀμέμπτου. (Ἀμῶντας δὲ	καὶ	συναιροῦντας τὰ θέρη μὴ καλαμᾶσθαι,
[4, 8]	τοῦ παντὸς ἀνθρώπων γένους ἐστὶ	καὶ	συνατιμοῦσθαι δοκεῖ τοῖς τὴν αὐτὴν
[4, 8]	δίκην εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν,	καὶ	συνελθόντες ὅ τε ἀρχιερεὺς καὶ
[4, 8]	μέλλον παρακαλῶσι καὶ συνιόντες ἀλλήλοις	καὶ	συνευωχούμενοι προσφιλεῖς ὦσι: καλὸν γὰρ
[4, 8]	τῶν εἰς τὸ μέλλον παρακαλῶσι	καὶ	συνιόντες ἀλλήλοις καὶ συνευωχούμενοι προσφιλεῖς
[4, 8]	ὑπερηφανίᾳ τοῦ διδάσκεσθαι. (Γάλλους ἐκτρέπεσθαι	καὶ	σύνοδον φεύγειν τὴν μετ' αὐτῶν
[4, 5]	ἀλλ' οἷς προπεπονήκεσαν προσεπιταλαιπωρῆσαι προθέμενοι,	καὶ	σφενδονᾶν τε ἄριστοι τυγχάνοντες καὶ
[4, 8]	(Ἐπειδὰν τὴν Χαναναίων γῆν κτησάμενοι	καὶ	σχολὴν ἐν χρήσει τῶν ἀγαθῶν
[4, 6]	κολαζομένων, τόλμῃ δὲ καὶ ψυχῆς	καὶ	σώματος ἀνδρείᾳ τοσοῦτον προύχων, ὡς
[4, 8]	εἰς ἐκκλησίαν συναγαγών, ὡς παρεῖναι	καὶ	τὰ ἀνδράποδα, ὥρκου τῶν νόμων
[4, 6]	καὶ τὰ περιττὰ μειοῦν ἰσχὺς	καὶ	τὰ λείποντα διδόναι. (Καὶ ὁ
[4, 8]	πενομένοις ἔλεον νέμοντος. μύλην δὲ	καὶ	τὰ περὶ ταύτην σκεύη μὴ
[4, 6]	ἐκ θεοῦ προνοίας ἀνῄρηται, ᾧ	καὶ	τὰ περιττὰ μειοῦν ἰσχὺς καὶ
[4, 6]	τὰς τροφὰς ὑμῖν ἰδιοτρόπους εἶναι	καὶ	τὰ ποτὰ μὴ κοινὰ τοῖς
[4, 3]	ᾄξαντος ἐπ' αὐτοὺς ἐφθάρησαν, ὡς	καὶ	τὰ σώματα αὐτῶν ἀφανῆ γεγονέναι.
[4, 8]	πεντηκοστὸς δὲ ἐνιαυτός ἐστιν, ἐλευθερούσθω	καὶ	τὰ τέκνα καὶ τὴν γυναῖκα
[4, 8]	καὶ Ἰησοῦς ἥ τε γερουσία	καὶ	τὰ τέλη τῶν φυλῶν, ὧν
[4, 8]	καὶ τὴν ἀφήγησιν αὐτῶν διδοὺς	καὶ	τὰ τέλη χαριζόμενος, ὑποστρατήγῳ χρώμενος
[4, 8]	ἀπὸ τῶν περὶ τὰ μικρὰ	καὶ	τὰ φαῦλα πρότερον λαβοῦσα. δεῖ
[4, 8]	τῶν χρημάτων τοῖς συγγενέσι μενόντων,	καὶ	ταῖς γυναιξὶ κουφισμὸν οἴσει τῆς
[4, 8]	σωφροσύνῃ καὶ κόσμῳ τῆς πολιτείας	καὶ	ταῖς τῶν στρατηγῶν ἀρεταῖς, οἳ
[4, 8]	ὡς προλεγόντων αὐτοῖς ἃ πείσονται	καὶ	ταῖς ψυχαῖς ἐγγραψάντων διὰ τῆς
[4, 7]	καρτερὰς τέκνα τε καὶ γυναῖκας	καὶ	τἆλλα ὅσα συμπεριάγειν μέλλουσιν αὐτοῖς
[4, 3]	δὲ φρονίμων, εἰ πραγμάτων ἀπαλλαγείησαν	καὶ	ταραχῆς: ἐδεδίεσαν γάρ, μὴ τῆς
[4, 2]	τε ἐκκλησίαν ἀκόσμως μετὰ θορύβου	καὶ	ταραχῆς συνελέγοντο, καὶ πρὸ τῆς
[4, 8]	πλῆθος εἰς δάκρυα προύπεσεν, ὡς	καὶ	τὰς γυναῖκας στερνοτυπουμένας ἐμφανίζειν τὸ
[4, 7]	ὅσον οὐδέπω παρεσόμενον ἠθροίζοντό τε	καὶ	τὰς εἰσβολὰς τῆς χώρας, ᾗ
[4, 2]	εἰς τὸν νομοθέτην αὐτῶν ἐξυβρισάντων	καὶ	τὰς ἐντολάς, ἃς αὐτὸς διὰ
[4, 8]	ἅμα ταῖς εἰς τοὺς Λευίτας	καὶ	τὰς εὐωχίας ἀπενηνοχὼς ἀπιέναι μέλλῃ
[4, 8]	εἰς δὲ τὰς εὐωχίας ὑπηρετείτω	καὶ	τὰς θυσίας τὰς ἐν τῇ
[4, 8]	λεγομένων. ἀνέγραψε δὲ τὰς εὐλογίας	καὶ	τὰς κατάρας αὐτός, ὡς μηδέποτε
[4, 7]	καταλιπόντες εὔζωνοι πρὸς τοὺς ἀγῶνας	καὶ	τὰς μάχας χωρεῖν δύναιντο, ἑτοίμους
[4, 4]	οἵπερ ἐκόμιζον καὶ τοῦ πλήθους.	καὶ	τὰς μὲν ἄλλας ἐφ' οὗπερ
[4, 8]	οἰκεῖον ἡγησάμενον βοηθεῖν. (Μηνύειν δὲ	καὶ	τὰς ὁδοὺς τοῖς ἀγνοοῦσι, καὶ
[4, 5]	δ' ἧς ἐπόθουν ἐξουσίας λαβόμενοι	καὶ	τὰς πανοπλίας ἀναλαβόντες εὐθέως ἐχώρουν
[4, 6]	ἐξέπεμψε δῃῶσον τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν	καὶ	τὰς πατρίδας αὐτῶν ἐκπολιορκῆσον. τοῦ
[4, 6]	πρὸς ἅπαντας ἀλλοτριώτατα χρῆσθε, ὡς	καὶ	τὰς τροφὰς ὑμῖν ἰδιοτρόπους εἶναι
[4, 6]	καὶ θρασυνθεῖεν ὥστε εἰς ὅπλα	καὶ	τὰς ὑμετέρας χεῖρας ἐλθεῖν: οὐ
[4, 1]	ἔτι χρηστὸν προσεδόκα λογιζόμενον, ὅτι	καὶ	ταῦτα κατὰ μῆνιν θεοῦ πάθοιεν
[4, 6]	τῆς ἐπ' αὐτῷ μνήμης ἠξίωσε.	καὶ	ταῦτα μὲν ὡς ἂν αὐτοῖς
[4, 6]	τοὺς ἰδίους αὐτῆς θεοὺς προστρέποισθε	καὶ	ταῦτα τῶν μὲν ἡμετέρων κοινῶν
[4, 4]	ἐπιγράψας Λευῖτιν ἐν τῇ βακτηρίᾳ,	καὶ	ταύτας Μωυσῆς ἐν τῇ σκηνῇ
[4, 8]	τὸν λαὸν σὺν γυναιξὶν ἅμα	καὶ	τέκνοις εἰς ἐκκλησίαν συναγαγών, ὡς
[4, 3]	αὐτοὺς παραγινόμενον προελθόντες γυναιξὶν ἅμα	καὶ	τέκνοις πρὸ τῶν σκηνῶν ἀπέβλεπον,
[4, 8]	αὐτὴν ἐπὶ τοῦ οἴκου μένειν	καὶ	τεκνοῦν ἐξ αὐτοῦ μὴ προσδέχοιτο
[4, 8]	δὲ καὶ πρὸς ἐκεῖνον κακωθείη	καὶ	τελευτήσαντος αὐτοῦ θελήσειε γαμεῖν ὁ
[4, 3]	ἡμῖν διεφθαρμένας πηγὰς ῥεῦσαι παρασκευάσας	καὶ	τελέως ἀποροῦσιν ἐκ πετρῶν ἐλθεῖν
[4, 6]	δ' ὡς δεδουλωμένους αὐτοὺς κατενόησαν	καὶ	τελέως ὑπὸ τῆς συνηθείας ἐχομένους,
[4, 7]	εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ὀκτὼ	καὶ	τεσσαράκοντα γενησομένας, ὧν τρεῖς ἀπέδειξε
[4, 4]	ἐκέλευε κατανεῖμαι τοῖς Λευίταις ὀκτὼ	καὶ	τεσσαράκοντα πόλεις ἀγαθὰς καὶ καλὰς
[4, 3]	τὴν ἐκκλησίαν παρατευξόμενοι τῇ θυσίᾳ	καὶ	τῇ δι' αὐτῆς κρίσει τῶν
[4, 8]	καλὸν γὰρ ταῖς ψυχαῖς ἐγγραφέντας	καὶ	τῇ μνήμῃ φυλαχθῆναι μηδέποτε ἐξαλειφθῆναι
[4, 8]	αὐτοῖς ὑπάρξειν, τῇ τε ὄψει	καὶ	τῇ ὁμιλίᾳ μνήμην αὐτῶν ἐντιθέντας:
[4, 4]	μὲν αὐτῷ τελευτήσας ἔτει, ᾧ	καὶ	τὴν ἀδελφὴν ἀπέβαλε, βιοὺς δὲ
[4, 4]	τῆς ἐρήμου ἐκπεριιών. (Τότε δὴ	καὶ	τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ Μαριάμην τελευτὴ
[4, 8]	νομίζειν τήν τ' ἐκείνων εὐχαριστίαν	καὶ	τὴν ἀμοιβὴν τὴν παρὰ τοῦ
[4, 3]	τῶν ὁδῶν ποιήσας τὸ πέλαγος	καὶ	τὴν ἀνακεκομμένην θάλασσαν τοῖς Αἰγυπτίων
[4, 8]	ἑκάστην πόλιν ἄνδρες ἑπτὰ οἱ	καὶ	τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν περὶ
[4, 8]	μᾶλλον δ' αὐτὸς ἦν ὁ	καὶ	τὴν ἀφήγησιν αὐτῶν διδοὺς καὶ
[4, 8]	ἐστιν, ἐλευθερούσθω καὶ τὰ τέκνα	καὶ	τὴν γυναῖκα ἐλευθέραν ἐπαγόμενος. (Ἐὰν
[4, 8]	αὐτοῖς ἐν βιβλίῳ τοὺς νόμους	καὶ	τὴν διάταξιν τῆς πολιτείας ἀναγεγραμμένην.
[4, 2]	παραχώρησον τὴν κρίσιν τῷ θεῷ	καὶ	τὴν ἐπὶ τούτοις αὐτοῦ μένε
[4, 1]	προσσχοῖεν. τὴν ἀπορίαν οὖν λογιζόμενοι	καὶ	τὴν ἐρημίαν, ὑφ' ἧς ἔτι
[4, 8]	ποιοῦντες τῷ θεῷ φίλα πράξετε	καὶ	τὴν εὐδαιμονίαν βεβαίαν ἕξετε: ἱερὰ
[4, 8]	καὶ τῆς ἀρετῆς ὀλιγωρίαν ἀπολεῖτε	καὶ	τὴν εὔνοιαν τὴν παρὰ τοῦ
[4, 4]	τῷ μηδεμίαν ὑποσχεῖν δίκην ἔτι	καὶ	τὴν ἱερωσύνην ἀναμφίλεκτον τἀδελφῷ παρασχεῖν:
[4, 8]	τὰ βιβλία παραδίδωσι τοῖς ἱερεῦσι	καὶ	τὴν κιβωτόν, εἰς ἣν καὶ
[4, 8]	δαπανᾶν πυρὶ τὸ γένος αὐτῶν	καὶ	τὴν μνήμην: βεβαία γὰρ ἂν
[4, 8]	ἑπτὰ οἱ καὶ τὴν ἀρετὴν	καὶ	τὴν περὶ τὸ δίκαιον σπουδὴν
[4, 8]	ἰσχὺν ἀποσημαίνειν δύναται τοῦ θεοῦ	καὶ	τὴν πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν φέρειν
[4, 8]	τῷ πριαμένῳ διὰ τὴν εὔνοιαν	καὶ	τὴν πρὸς τὰ οἰκεῖα φιλοστοργίαν
[4, 6]	φρονεῖν ἐφ' ἑαυτοῖς μέγα Ἰσραηλῖται	καὶ	τὴν πρὸς τοὺς πολέμους ἐπιθυμίαν
[4, 3]	ὁ κελεύσας ἐπ' Αἰγύπτου σταλῆναι	καὶ	τὴν σὴν γνώμην τούτοις ἐμφανίσαι,
[4, 8]	γεγραμμένους ἐν δυσὶ πλαξὶ κατέθετο,	καὶ	τὴν σκηνήν: τῷ τε λαῷ
[4, 6]	ἐπὶ τοσοῦτον κλέος δι' ἀλήθειαν	καὶ	τὴν ταύτης πρόρρησιν ἀγάγοι: τὸν
[4, 8]	τῶν νέων περιφρονῶσι τοὺς γονεῖς	καὶ	τὴν τιμὴν αὐτοῖς μὴ νέμωσιν
[4, 8]	ὁ τεθνεὼς καὶ ὁ πλήξας	καὶ	τὴν τιμὴν τὴν ἀμφοτέρων οἱ
[4, 8]	ἀγαθῶν τὸ πρέσβιστόν ἐστιν, ἔπειτα	καὶ	τὴν τῶν ἄλλων χαρίζεται περιουσίαν,
[4, 8]	περὶ τὴν θρησκείαν τοῦ θεοῦ	καὶ	τὴν τῶν νόμων φυλακὴν σπουδάσασιν
[4, 8]	ὑμῖν πολὺς διαβᾶσι τὸν Ἰορδάνην	καὶ	τὴν Χαναναίαν κτησαμέναις περιστήσεται. ἐπεὶ
[4, 7]	τῇ Βατανίδι. κτησαμένων δ' αὐτῶν	καὶ	τὴν Χαναναίων γῆν τρεῖς ἕτεραι
[4, 8]	περὶ τὸν Ἰσραηλιτῶν λαὸν εὔνοιαν	καὶ	τὴν χορηγίαν τῆς εὐδαιμονίας καὶ
[4, 6]	αὐτόν τε παίων τῇ ῥομφαίᾳ	καὶ	τὴν Χοσβίαν ἀπέκτεινεν. οἱ δὲ
[4, 8]	πόθῳ τούτων φειδόμενοι τοῦ ζῆν	καὶ	τηροῦντες αὑτοὺς εἰς τὴν τούτων
[4, 2]	ὑστερῶσιν ὧν ὑμῖν ἐκ πλούτου	καὶ	τῆς ἄλλης ἀξιώσεως ὑπάρχει. καὶ
[4, 8]	ὁμόφυλος, πρόνοια δ' αὐτῷ δικαιοσύνης	καὶ	τῆς ἄλλης ἀρετῆς διὰ παντὸς
[4, 2]	στάντες ἐβόων ἥκειν τὸν τύραννον	καὶ	τῆς ἀπ' αὐτοῦ δουλείας ἀπηλλάχθαι
[4, 4]	τὴν δύναμιν διὰ τῆς ἐρήμου	καὶ	τῆς Ἀραβίας ἐλθὼν εἰς χωρίον,
[4, 5]	μάχην ἐλθεῖν περιέσεσθαί τε νομίζων	καὶ	τῆς ἀρετῆς αὐτῶν διάπειραν βουλόμενος
[4, 8]	προαχθέντες εἰς καταφρόνησιν ὑπ' αὐτοῦ	καὶ	τῆς ἀρετῆς ὀλιγωρίαν ἀπολεῖτε καὶ
[4, 4]	παραχωρῆσαι τοὺς Λευίτας αὐτοῖς προσέταξε	καὶ	τῆς δεκάτης, ἧς παρὰ τοῦ
[4, 5]	καὶ τοὺς Ἑβραίους τῆς ἀπραξίας	καὶ	τῆς δι' αὐτὴν ἀπορίας, ὑφ'
[4, 2]	τὸν θεόν. τῆς οὖν στάσεως	καὶ	τῆς διὰ τοῦτο ταραχῆς παύσασθε,
[4, 3]	καὶ τῆς ταραχῆς τὸ πλῆθος	καὶ	τῆς εἰς Μωυσῆν ὑποψίας, ἐπένευσαν
[4, 8]	λαὸν εἰς δάκρυα προπεσόντα κρεῖττον	καὶ	τῆς ἐκ λόγου παρηγορίας τὸ
[4, 6]	διελέγξοντος, ἐκείνῳ τὴν μαρτυρίαν ἔδωκε	καὶ	τῆς ἐπ' αὐτῷ μνήμης ἠξίωσε.
[4, 6]	αὐτοὺς τῷ πρὸς αὐτὰς ἔρωτι	καὶ	τῆς ἐπιθυμίας ἀκμαζούσης περὶ ἀπαλλαγὴν
[4, 6]	νῦν φατε πρὸς ἡμᾶς εὐνοίας	καὶ	τῆς ἐσομένης ἢ τὸ τοὺς
[4, 8]	πρῶτον τοὺς νόμους μάθημα κάλλιστον	καὶ	τῆς εὐδαιμονίας αἴτιον. (Δίς τε
[4, 5]	ἔργων εἶναι τοῖς τοῦ μεγέθους	καὶ	τῆς εὐπρεπείας πλεονεκτήμασι. τὴν δ'
[4, 8]	προαίρεσιν αὐτῶν ἧς ὀλιγωρήσαντες ἠδίκησαν	καὶ	τῆς ζημίας αὑτοῖς αἴτιοι γεγόνασι.
[4, 8]	παντὸς λέγει τοιάδε: (Ἄνδρες συστρατιῶται	καὶ	τῆς μακρᾶς κοινωνοὶ ταλαιπωρίας, ἐπεὶ
[4, 7]	φυλαὶ Γαδίς τε καὶ Ῥουβήλου	καὶ	τῆς Μανασσίτιδος ἡμίσεια πλήθει τετραπόδων
[4, 8]	ζῶσα. δύο γυναικῶν οὐσῶν τινι,	καὶ	τῆς μὲν ἑτέρας ἐν τιμῇ
[4, 6]	ἀνήρετο τὸν θεόν, ὁ δὲ	καὶ	τῆς πείρας δυσχεράνας κελεύει μηδὲν
[4, 3]	μοι φήνας κατὰ τὸ Σιναῖον	καὶ	τῆς σαυτοῦ φωνῆς ἀκροατὴν τότε
[4, 3]	ῥυόμενος. ~(Ταῦτα Μωυσέος εἰπόντος παύεται	καὶ	τῆς ταραχῆς τὸ πλῆθος καὶ
[4, 4]	ἐνιέντες καὶ ὕσσωπον βαπτίσαντές τε	καὶ	τῆς τέφρας ταύτης εἰς πηγὴν
[4, 8]	τῶν νόμων αὐτοὺς φυλακὴν ποιήσασθαι	καὶ	τῆς τοῦ θεοῦ διανοίας ἀκριβεῖς
[4, 8]	τούτοις> πρὸς διατροφήν: ὁμοίως δὲ	καὶ	τῆς τρύγης ἀπολιπεῖν τὰς ἐπιφυλλίδας
[4, 8]	κατ' αὐτοὺς προνοουμένων λυσιτελοῦς, ἀλλὰ	καὶ	τῆς τῶν ἄλλων διατροφῆς λόγον
[4, 8]	δὲ μηδὲν δίχα τοῦ ἀρχιερέως	καὶ	τῆς τῶν γερουσιαστῶν γνώμης γάμοις
[4, 4]	σίκλους, εἶναι δὲ ἀπαρχὰς αὐτοῖς	καὶ	τῆς τῶν προβάτων κουρᾶς, τούς
[4, 3]	ὁ τὴν Αἰγυπτίων εὐδαιμονίαν σείσας	καὶ	τῆς ὑπ' αὐτοὺς δουλείας δρασμὸν
[4, 8]	μνήμην ὑμῖν τὸ σέβειν τε	καὶ	τιμᾶν προσήκειν τοῦτον ὑμῖν καὶ
[4, 4]	ἀγοράν τε τῷ στρατῷ χορηγῆσαι	καὶ	τιμὴν τοῦ ὕδατος αὐτοὺς κελεῦσαι
[4, 8]	χάριν ἀναγκαῖον ἡγησάμην προδιαστείλασθαι, μὴ	καί	τις ἡμῖν παρὰ τῶν ὁμοφύλων
[4, 4]	τῷ παραλόγῳ τῆς θέας, εἰ	καί	τισι διὰ μίσους ἦν ὁ
[4, 8]	νεὼς ἔστω: θεὸς γὰρ εἷς	καὶ	τὸ Ἑβραίων γένος ἕν. (Ὁ
[4, 8]	νόμιμον. ταῦτ' οὖν Μωυσῆς διέταξε	καὶ	τὸ Ἑβραίων ἔθνος ἀκόλουθα τούτοις
[4, 7]	τὴν περὶ τοὺς νόμους παιδείαν	καὶ	τὸ θεῖον Μωυσέος ἐκδιδάξαντος. (Κἀν
[4, 6]	κακουργεῖς ἀφαιρούμενος ἡμᾶς τὸ ἡδὺ	καὶ	τὸ κατὰ τὸν βίον αὐτεξούσιον,
[4, 4]	τοῦ θεοῦ περὶ αὐτῶν κρίσιν	καὶ	τὸ λοιπὸν ἐπευφημοῦντες τοῖς δεδογμένοις
[4, 1]	δὲ Ἑβραίων ἀποθνήσκουσί τε πολλοὶ	καὶ	τὸ λοιπὸν στράτευμα τῆς φάλαγγος
[4, 5]	πλεονεκτήμασι. τὴν δ' ἰσχὺν αὐτοῦ	καὶ	τὸ μέγεθος ἐτεκμηριώσαντο κλίνην αὐτοῦ
[4, 8]	τῆς ἀρετῆς ἐκ τούτων λογιζόμενοι.	καὶ	τὸ μὲν κατὰ Μωυσῆν τέλος
[4, 8]	βούλησιν ἰδίαν ταῦτα γίνεσθαι δεικνύναι.	καὶ	τὸ μὲν πλῆθος ὤμνυεν. (Ἐδίδασκε
[4, 2]	βουλομένων ὑμῶν λαμβάνοντες. ἦν δὲ	καὶ	τὸ μὴ προσέσθαι παρέχοντος ἐκείνου
[4, 2]	τοῦτον αὐτὸν ἀτιμοῦν. ἀνηρέθιστο δὲ	καὶ	τὸ πλῆθος καὶ βάλλειν τὸν
[4, 6]	δι' αἰῶνος ἴστε προκειμένην ὑμῖν,	καὶ	τὸ πλῆθος ὑμῶν ἔν τε
[4, 8]	αὐτοῖς τεθηλυσμένης μετεκοσμήσαντο πρὸς τοῦτο	καὶ	τὸ σῶμα: ὁμοίως δὲ καὶ
[4, 5]	πρὸς τὸ ἐκείνων λυσιτελές, εἰ	καὶ	τὸ ὕδωρ αὐτοῖς πιπράσκειν ἐθέλοιεν.
[4, 2]	τὸ μὴ στασιάζοντας ὑμᾶς ὁρᾶν	καί	τοι κατὰ τὴν ὑμετέραν γνώμην
[4, 3]	οὔσης ἀξίας οἴκτου, ἀλλ' ὅτι	καὶ	τοιαῦτα παθόντων ἐφήσθησαν οἱ συγγενεῖς:
[4, 7]	Μανασσίτιδος ἡμίσεια πλήθει τετραπόδων εὐδαιμονοῦντες	καὶ	τοῖς ἄλλοις ἅπασι, κοινολογησάμενοι παρεκάλουν
[4, 8]	καὶ τὴν χορηγίαν τῆς εὐδαιμονίας	καὶ	τοῖς ἄλλοις ἐμφανίζεσθαι ἐκ πολλοῦ
[4, 8]	δὲ τῆς ἐπιθυμίας τὸ εὐπρεπὲς	καὶ	τοῖς ἀξιώμασι πρόσφορον. ἔτι μηδὲ
[4, 8]	τοῦ κλήρου διάδοχον: τοῦτο γὰρ	καὶ	τοῖς δημοσίοις λυσιτελήσει γιγνόμενον τῶν
[4, 4]	τῆς δαμάλιδος σὺν τῇ δορᾷ	καὶ	τοῖς ἐντὸς ξύλον κέδρινον εἰς
[4, 8]	προτροπῇ τῶν ἐσομένων: ἐπιγράφειν δὲ	καὶ	τοῖς θυρώμασιν αὐτῶν τὰ μέγιστα
[4, 7]	ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν Ἐλεαζάρῳ δίδωσι	καὶ	τοῖς ἱερεῦσι, Λευίταις δὲ τῆς
[4, 2]	δυσάρκτοις εἶναι καὶ δυσπειθέσι, τοῦτο	καὶ	τοῖς Ἰουδαίοις συνέπεσεν: ἑξήκοντα γὰρ
[4, 4]	ὡς βούλονται δοκιμάσαι. εἶναι δὲ	καὶ	τοῖς κατ' οἶκον θύουσιν εὐωχίας
[4, 4]	τὸν δεξιὸν βραχίονα τοῦ θύματος.	καὶ	τοῖς μὲν ἱερεῦσι Μωυσῆς τοσαύτην,
[4, 1]	ταῦτ' ἄμεινον αὐτοῖς ἕξειν ἔκριναν	καὶ	τοῖς πολεμίοις ἐπῆλθον, οἱ μὲν
[4, 8]	τῷ δεσπότῃ καταβαλλέτω. περιβαλλέσθω δὲ	καὶ	τοῖς στέγεσιν ἅπερ ὡς ἀντὶ
[4, 5]	πορρωτάτω συλληφθῆναι γεγονότας ταῖς σφενδόναις	καὶ	τοῖς τοξεύμασι κατελάμβανον. φόνος τε
[4, 2]	λόγον ἀποδοῦναι δυνάμενος Μωυσῆς Ἀαρῶνι	καὶ	τοῖς υἱέσιν αὐτοῦ τὴν ἱερωσύνην
[4, 3]	περὶ αὐτοὺς ἅμα τῇ γενεᾷ	καὶ	τοῖς ὑπάρχουσιν ἣν πατοῦσι γῆν:
[4, 2]	περὶ τῶν πραγμάτων καλῶς ἐβουλεύετο	καὶ	τὸν ἀδελφὸν εἰδὼς κατὰ τὴν
[4, 4]	ἱερεῦσιν ἔνυστρόν τε καὶ χελύνιον	καὶ	τὸν δεξιὸν βραχίονα τοῦ θύματος.
[4, 8]	ἀπέπεμπε τὴν γερουσίαν. ἀσπαζομένου δὲ	καὶ	τὸν Ἐλεάζαρον αὐτοῦ καὶ τὸν
[4, 8]	μηδὲ βλασφημείτω τις τὸν ἀπόντα	καὶ	τὸν ἐνεόν. (Ἐν μάχῃ τις
[4, 8]	μεταβαλοῦ πρὸς τὸ σωφρονέστερον λογισάμενος	καὶ	τὸν θεὸν ἐπὶ τοῖς εἰς
[4, 8]	γενόμενον εἰς τὸ ἱερὸν κομιζέτωσαν,	καὶ	τὸν θεὸν ὑπὲρ τῆς ἐνεγκαμένης
[4, 8]	δὲ καὶ τὸν Ἐλεάζαρον αὐτοῦ	καὶ	τὸν Ἰησοῦν καὶ προσομιλοῦντος ἔτι,
[4, 4]	αὐτοῖς ἀνεῖναι. πρὸς τούτοις δὲ	καὶ	τὸν λαὸν ἐξέταξε τῶν ἐπετείων
[4, 6]	θύσας χαριστήρια πρῶτον τῷ θεῷ	καὶ	τὸν λαὸν εὐωχήσας μέρος τι
[4, 2]	Κορέου διαβολὴν ἐκ πολλοῦ προειδὼς	καὶ	τὸν λαὸν παροξυνόμενον ἰδὼν οὐκ
[4, 8]	πόλεις τε πολίταις ὑμετέροις ἀποδώσει	καὶ	τὸν ναόν: ἔσεσθαι δὲ τὴν
[4, 8]	τὴν γῆν καὶ κατασκαφῆναι πόλεις	καὶ	τὸν νεὼν καταπρησθῆναι καὶ πραθέντας
[4, 6]	ἡσύχαζε φόβῳ τε τοῦ μέλλοντος	καὶ	τὸν νομοθέτην δὲ ὁρῶν μὴ
[4, 2]	διακοσίους ἄνδρας, τιμῆς ἄξιοι δοκεῖτε,	καὶ	τὸν ὅμιλον δὲ πάντα τῆς
[4, 8]	τὸ δ' ἐνέχυρον αἰτεῖν ἔξω	καὶ	τὸν ὀφείλοντα κομίζειν δι' αὐτοῦ
[4, 8]	τετελευτηκότος ὁ ἀδελφὸς ἐκείνου γαμείτω	καὶ	τὸν παῖδα τὸν γενόμενον τῷ
[4, 7]	φυλάξαντος τοῖς Ἑβραίοις τοὺς νόμους	καὶ	τὸν παρανομοῦντα τούτους Ζαμβρίαν τιμωρησαμένου.
[4, 8]	πεπτωκότων ἐν πηλῷ, συνδιασώζειν δὲ	καὶ	τὸν πόνον οἰκεῖον ἡγησάμενον βοηθεῖν.
[4, 8]	αὐτῶν ἀφελομένων αὑτοὺς τὸ ἄρρεν	καὶ	τὸν τῆς παιδοποιίας καρπόν, ὃν
[4, 8]	κατ' εἰρήνην νόμους τε συντιθεὶς	καὶ	τὸν τῆς πολιτείας κόσμον συμπορίζων
[4, 6]	αὐτοὺς ἀφέντας τοὺς πατρίους νόμους	καὶ	τὸν τούτους αὐτοῖς θέμενον τιμᾶν
[4, 5]	καὶ πάντας αὐτοὺς ἀκοντίζοντες ἅμα	καὶ	τοξεύοντες διέφθειραν. ἀποθνήσκει δ' αὐτῶν
[4, 6]	ἐκέλευσεν ἑπτὰ δείμασθαι τὸν βασιλέα	καὶ	τοσούτους ταύρους καὶ κριοὺς παραστῆσαι:
[4, 2]	λαβεῖν ἀξίῳ πείθει τυγχάνειν αὐτὸν	καὶ	τότε βιάσασθαι μὴ θρασυνόμενος, οἷς
[4, 5]	στασιάσαι τε πρότερον αὐτοῖς συνέπεσε	καὶ	τότε δυσκόλως εἶχον, ἀπαλλάξαι διαγνοὺς
[4, 8]	αὐτοὺς χρῆσθαι τῇ πολιτείᾳ παρεκάλει.	καὶ	τότε μὲν οὕτω διελύθησαν. (Βούλομαι
[4, 7]	ἐν τῇ πατρῴᾳ φυλῇ καταλιπεῖν.	καὶ	τότε μένειν ἑκάστου τὸν κλῆρον
[4, 4]	καθαρώτατον ὁ ἀρχιερεὺς ἔθυέ τε	καὶ	τοῦ αἵματος ἑπτάκις ἔρρανε τῷ
[4, 8]	φέρειν ἐγγεγραμμένα ἐπὶ τῆς κεφαλῆς	καὶ	τοῦ βραχίονος, ὡς περίβλεπτον πανταχόθεν
[4, 8]	πάθος. Μωυσῆς δ' αὐτοὺς παρηγόρει,	καὶ	τοῦ δακρύων αὐτὸν ἄξιον ὑπολαμβάνειν
[4, 6]	μέχρι νῦν ἢ προσχήματι νόμων	καὶ	τοῦ θεοῦ δουλείαν μὲν ἡμῖν
[4, 7]	εἴ που δεήσειε γενησόμενον, κελεύσαντος	καὶ	τοῦ θεοῦ τούτῳ τὴν προστασίαν
[4, 6]	τὴν ἡδονὴν προτιμήσαντες τοῦ θεοῦ	καὶ	τοῦ κατὰ τοῦτον βίου. προσήκειν
[4, 5]	τὸν Ἰόρδανον ποταμὸν ἐκβάλλων ἐκείνῳ	καὶ	τοῦ ὀνόματος μεταδίδωσι, τὰ μέντοι
[4, 6]	τε ἄλλα τῶν νεωτέρων κρείττων	καὶ	τοῦ πατρὸς ἀξιώματι τοὺς ἡλικιώτας
[4, 6]	καθέξετε δουλεύσουσαν αἰεὶ παισὶν ὑμετέροις	καὶ	τοῦ περὶ αὐτῶν κλέους ἐμπλησθήσεται
[4, 1]	τῶν Χαναναίων εἰς τὴν ἔρημον.	καὶ	τοῦ πλήθους ἐπιτρέψαντος ἑαυτὸ πάλιν
[4, 4]	τῶν τε ἀνδρῶν οἵπερ ἐκόμιζον	καὶ	τοῦ πλήθους. καὶ τὰς μὲν
[4, 8]	ἕξουσι, γενόμενόν τε μετὰ χαρᾶς	καὶ	τοῦ τῷ θεῷ χάριν εἰδέναι
[4, 6]	πάντες, οἷς ἀρετῆς ἀντιποίησις ἦν	καὶ	τοῦ φιλοκαλεῖν, μιμηταὶ γενόμενοι τῆς
[4, 6]	γενόμενος τόν τε Βάλακον μεταπεμψάμενος	καὶ	τοὺς ἄρχοντας τῶν Μαδιηνιτῶν Βάλακε,
[4, 3]	τὴν τιμωρίαν αὐτῶν μνήμῃ παραδοθῆναι	καὶ	τοὺς αὖθις ἐσομένους αὐτὴν μαθεῖν,
[4, 8]	καὶ τὴν κιβωτόν, εἰς ἣν	καὶ	τοὺς δέκα λόγους γεγραμμένους ἐν
[4, 5]	ἀρνούμενος ὁπλίζει τὸν οἰκεῖον στρατὸν	καὶ	τοὺς Ἑβραίους διαβαίνειν τὸν Ἀρνῶνα
[4, 5]	οὔτε περιφρονούμενος ἀνέχεσθαι δεῖν ἔγνω	καὶ	τοὺς Ἑβραίους τῆς ἀπραξίας καὶ
[4, 7]	Ἐλεάζαρον τὸν ἀρχιερέα καὶ Ἰησοῦν	καὶ	τοὺς ἐν τέλει πάντας συνεχώρει
[4, 4]	κολασθέντων ἀδικίαν, ὡς Μωυσέος πραγματευσαμένου:	καὶ	τοὺς μὲν διεφθάρθαι μηδὲν ἐξαμαρτόντας
[4, 6]	τὴν πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καταλυσαμένους.	καὶ	τοὺς μὲν πρέσβεις ταῦτα εἰπὼν
[4, 8]	καρπῶν μετεσχηκότας, ἐᾶν κατὰ χώραν,	καὶ	τοὺς μνηστευσαμένους δὲ καὶ νεωστὶ
[4, 8]	ἄλλης πολιτείας, ἀλλὰ ταύτην στέργοιτε	καὶ	τοὺς νόμους ἔχοντες δεσπότας κατ'
[4, 8]	καὶ τιμᾶν προσήκειν τοῦτον ὑμῖν	καὶ	τοὺς νόμους πάντων ὧν τε
[4, 8]	μὴ γὰρ μακρὰν εἶναι τοῦ	καὶ	τοὺς νόμους ὑπερβαίνειν τοὺς τὸν
[4, 4]	τοῖς ἱερεῦσι τελουμένων κοινωνεῖν διέταξε	καὶ	τοὺς οἰκέτας καὶ θυγατέρας καὶ
[4, 7]	χώραν καὶ πολλὴν λείαν λαβόντες	καὶ	τοὺς οἰκήτορας γυναιξὶν ἅμα διαφθείραντες
[4, 5]	διώκειν ὄντες μετέθεον τοὺς πολεμίους	καὶ	τοὺς πορρωτάτω συλληφθῆναι γεγονότας ταῖς
[4, 4]	γὰρ ἔτι αὐτῆς ἄλλον ἀντιποιήσεσθαι	καὶ	τοὺς πρώτους ὁρῶντα κακῶς ἀπολωλότας.
[4, 5]	θαρσαλέως εἶχε πρὸς τὸν ἀγῶνα	καὶ	τοὺς στρατιώτας παρώρμα, νῦν αὐτοὺς
[4, 8]	τὴν ἀπαλλαγὴν ἑπομένους. οἱ δὲ	καὶ	τοῦτ' αὐτῷ χαρίζεσθαι κρίνοντες τὸ
[4, 6]	Μαδιηνιτῶν, ὅπως ἐπαράσηται τοῖς Ἑβραίοις,	καὶ	τοῦτο μὲν οὐ δυνηθέντα θείᾳ
[4, 2]	ἤδη τυχεῖν αὐτῆς ἀξιῶν ἐπιτραπῆναι	καὶ	τοῦτο νῦν αὐτῷ συγχωρηθῆναι> περὶ
[4, 2]	τὴν ἱερωσύνην τὸν Μωυσέος ἀδελφὸν	καὶ	τοῦτον αὐτὸν ἀτιμοῦν. ἀνηρέθιστο δὲ
[4, 3]	μὲν ἐμῇ σῇ δὲ βουλῇ,	καὶ	τοῦτον Ῥαγουήλου μοι τοῦ πενθεροῦ
[4, 2]	φησίν, ὦ Κορῆ, καὶ σὺ	καὶ	τούτων ἕκαστος, ἀπεδήλου δὲ τοὺς
[4, 8]	παρακουσαμένοις, εὐφημεῖν δὲ τὰς ἑτέρας,	καὶ	τούτων πάλιν εὐχομένων τὰς προηγμένας
[4, 5]	φόνος τε οὖν γίνεται πολὺς	καὶ	τραύμασιν ἐπόνουν οἱ διαφεύγοντες, ἔκαμνόν
[4, 8]	καὶ ἀνεπίμικτα, καὶ μὴ σύνδυο	καὶ	τρία σπείρειν: οὐ γὰρ τῇ
[4, 7]	καὶ αἱ παρθένοι περὶ δισχιλίας	καὶ	τρισμυρίας. Μωυσῆς δὲ μερίσας τὴν
[4, 6]	τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀράς, θύσας δὲ	καὶ	τρίτον ἄλλων πάλιν ἀνασταθέντων βωμῶν
[4, 8]	ἐν τοῖς ὁμοίοις ὑπαρχόντων ποιεῖσθαι,	καὶ	τυχόντας εὐπορίας ἐξ ἐλέου καὶ
[4, 8]	μειώσας τὸ πλῆθος, διδόσθω δὲ	καὶ	τῷ ἀνδρὶ τῆς γυναικὸς παρ'
[4, 6]	ἔφασαν, δέδοκται, τοῖς δ' ἔθεσι	καὶ	τῷ βίῳ πρὸς ἅπαντας ἀλλοτριώτατα
[4, 8]	ὑπὸ τοῦ χρόνου, ἃς δὴ	καὶ	τῷ βωμῷ τελευτῶν ἐνέγραψε κατὰ
[4, 8]	ἐπεὶ τῷ θεῷ δοκοῦν ἤδη	καὶ	τῷ γήρᾳ χρόνον ἐτῶν εἴκοσι
[4, 1]	εἶναι τῆς ἀλαζονείας αὐτοῦ καταγνόντες	καὶ	τῷ θεῷ πιστεύσαντες κτήσασθαι γῆν
[4, 8]	δὲ οὗτος τοῖς μὲν νόμοις	καὶ	τῷ θεῷ τὰ πλείονα τοῦ
[4, 1]	διωκόμενον εἰς τὴν παρεμβολὴν συνέφυγε,	καὶ	τῷ παρ' ἐλπίδας ἀτυχῆσαι παντάπασιν
[4, 8]	ἐπὶ τῷ καρποῦσθαι μόνοις, ἀλλὰ	καὶ	τῷ τοῖς ἄλλοις μεταδιδόναι φιλοτίμως,
[4, 2]	πλείονας κατ' ὀλίγον τοῦ λόγου	καὶ	τῶν ἀκροωμένων προστιθεμένων ταῖς κατὰ
[4, 8]	αὐτῇ μακαριστὸν ποιῆσαι τὸν βίον	καὶ	τῶν ἀλλοφύλων πλέον δοξαζομένους ἀδήριτον
[4, 8]	μισθὸν εἰδότας, ὡς ἀντὶ γῆς	καὶ	τῶν ἄλλων κτημάτων ὁ θεὸς
[4, 6]	περὶ ὧν αὐτός τε ἠδίκει	καὶ	τῶν ἄλλων τινὲς εἰπόντος ὁ
[4, 8]	ἀγνοεῖν ἀλλήλους ὁμοφύλους τε ὄντας	καὶ	τῶν αὐτῶν κοινωνοῦντας ἐπιτηδευμάτων, τοῦτο
[4, 8]	μὴ καλαμᾶσθαι, καταλιπεῖν δέ τινα	καὶ	τῶν δραγμάτων τοῖς βίου σπανίζουσιν
[4, 8]	ἀπολιπεῖν τὰς ἐπιφυλλίδας τοῖς πένησι	καὶ	τῶν ἐλαιῶν παρεῖναί τι τοῦ
[4, 8]	αὐτὴν τρέφειν τοῦτο τὸ φυτὸν	καὶ	τῶν ἐξ ἀρότρου πόνων ἀπηλλάχθαι.
[4, 3]	ὄντος ἐπ' ἐλπίδι τῶν ἐσομένων,	καὶ	τῶν μὲν εἰς ἡδονὴν λαμβανόντων,
[4, 2]	εἰ μὴ φροντίζων τοῦ θεοῦ	καὶ	τῶν νόμων τὴν τιμὴν ἐχαριζόμην,
[4, 8]	ὑπερβολὴν τῆς τοῦ πλήθους οἰμωγῆς	καὶ	τῶν ὀδυρμῶν τεκμαίροιτο ἄν τις
[4, 6]	καὶ ἡ παρὰ τῶν γονέων	καὶ	τῶν οἰκείων εὔνοια καὶ στοργή,
[4, 8]	ὁμιλῆσαι κεχαρισμένος τά τε ἄλλα	καὶ	τῶν παθῶν αὐτοκράτωρ> ὡς μηδὲ
[4, 8]	δεῖ με τοῦ ζῆν ἀπελθεῖν	καὶ	τῶν πέρα τοῦ Ἰορδάνου πραχθησομένων
[4, 5]	τὸ στράτευμα προνομῇ χρώμενον ἁλισκομένων	καὶ	τῶν πόλεων: οὐδὲν γὰρ παρὰ
[4, 8]	λαμβάνειν ἐνέχυρον, ὅπως μὴ στερῶνται	καὶ	τῶν πρὸς τὰ σιτία ὀργάνων
[4, 4]	τῆς γῆς φυομένων καρπῶν ἐπιφέρειν,	καὶ	τῶν τετραπόδων δὲ τῶν εἰς
[4, 8]	γιγνόμενον τῶν οἴκων οὐκ ἐκλειπόντων	καὶ	τῶν χρημάτων τοῖς συγγενέσι μενόντων,
[4, 8]	τέλη χαριζόμενος, ὑποστρατήγῳ χρώμενος ἐμοὶ	καὶ	ὑπηρέτῃ ὧν τὸν ἡμέτερον λαὸν
[4, 6]	αἰτίαν εἰληφότας. ἀπόλλυνται μὲν οὖν	καὶ	ὑπὸ τῆς τούτων ἀνδραγαθίας πολλοὶ
[4, 4]	τέφρας ὀλίγον εἰς πηγὴν ἐνιέντες	καὶ	ὕσσωπον βαπτίσαντές τε καὶ τῆς
[4, 4]	εἰς μέσον ἐμβάλλουσι τὸ πῦρ	καὶ	ὕσσωπον καὶ φοινικτὸν ἔριον: συναγαγὼν
[4, 2]	λαμβανόντων αὐτὴν Δαθάμου καὶ Ἀβιράμου	καὶ	Φαλαοῦς: πρεσβύτατοι γὰρ οὗτοι τῶν
[4, 8]	πένθιμον σχῆμα ἀναλαβοῦσαν ἀποθρηνῆσαι συγγενεῖς	καὶ	φίλους τοὺς ἀπολωλότας ἐν τῇ
[4, 3]	ὁποῖον θεοῦ κελεύσαντος ἁφθείη λαμπρὸν	καὶ	φλογωδέστατον: ὑφ' οὗ πάντες, οἵ
[4, 4]	ἐμβάλλουσι τὸ πῦρ καὶ ὕσσωπον	καὶ	φοινικτὸν ἔριον: συναγαγὼν δ' αὐτῆς
[4, 4]	παύσασθαι, πολλῷ δὲ μᾶλλον αὔξειν	καὶ	φύεσθαι: χαλεπωτέραν ἐλάμβανε τῆς ἐπὶ
[4, 8]	μοι τοῦ θεοῦ συνεταξάμην κατήκοοι	καὶ	φύλακες γένοισθε καὶ μελετῴητε τὴν
[4, 8]	κατὰ βούλησιν αὐτὸ πάσχοντας θεοῦ	καὶ	φύσεως νόμῳ, ἐπὶ τοῖς ὑπὸ
[4, 8]	οὔπω χρόνος ἀπολαύσεως αὐτῶν ἐνιαύσιος,	καὶ	φυτεύσαντας οὔπω δὲ καρπῶν μετεσχηκότας,
[4, 8]	εἰς φάραγγα καὶ ἀνεπιτήδειον ἀρότρῳ	καὶ	φυτοῖς χωρίον τοὺς τένοντας κοψάτωσαν
[4, 8]	ὠφελείᾳ ταῦτα τῶν ἀνθρώπων γεγονέναι,	καὶ	φωνῆς ἂν εὐπορήσαντα δικαιολογήσασθαι πρὸς
[4, 4]	πάλιν καὶ γένηταί τι μέγα	καὶ	χαλεπὸν συνήγαγε τὸ πλῆθος εἰς
[4, 1]	κατὰ τὴν ἐρημίαν βίος ἀηδὴς	καὶ	χαλεπὸς ὢν ἐπόνει καὶ κωλύοντος
[4, 4]	κομίζειν τοῖς ἱερεῦσιν ἔνυστρόν τε	καὶ	χελύνιον καὶ τὸν δεξιὸν βραχίονα
[4, 8]	τοὺς τένοντας κοψάτωσαν τῆς βοός,	καὶ	χέρνιβας ἑλόμενοι ὑπὲρ κεφαλῆς τῆς
[4, 8]	εὐωχούμενος ἀναλισκέτω καὶ μετ' ὀρφανῶν	καὶ	χηρευουσῶν γυναικῶν. πέμπτου δὲ ἔτους
[4, 8]	τε τοὺς πώποτ' ἀνθρώπους ὑπερβαλὼν	καὶ	χρησάμενος ἄριστα τοῖς νοηθεῖσιν, εἰπεῖν
[4, 7]	τοῖς ἐπ' ἀκουσίῳ φόνῳ φευξομένοις,	καὶ	χρόνον ἔταξεν εἶναι τῆς φυγῆς
[4, 8]	ὁ θεὸς ἔδωκε πόνων καταφρονοῦσι	καὶ	ψυχὰς πρὸς ἀρετὴν ἠσκημένοις ἀπόλεμον
[4, 8]	ἐκ πάντων τῶν ῥώμῃ σωμάτων	καὶ	ψυχῆς εὐτολμίᾳ διαφερόντων τὸ δειλὸν
[4, 6]	ἀρξαμένων οὐ κολαζομένων, τόλμῃ δὲ	καὶ	ψυχῆς καὶ σώματος ἀνδρείᾳ τοσοῦτον
[4, 8]	παίδων τύχωσιν, οἳ γηρωκομήσουσιν αὐτοὺς	καὶ	ὧν ἂν δέωνται παρ' αὐτῶν
[4, 8]	γὰρ ὑπ' ἐκείνου κατελείφθη γραφέντα	καὶ	ὡς ἕκαστόν τι παρὰ τοῦ
[4, 3]	θεὸν εἶναι> τὸν οὓς ἔδει	καίειν	ἀπεσταλκότα. Μωυσῆς δὲ τούτων ἀπολομένων
[4, 8]	δ' ἐξ ἱερέων ᾖ γεγενημένη,	καιέσθω	ζῶσα. δύο γυναικῶν οὐσῶν τινι,
[4, 8]	δὲ χρόνος μηδὲ εἷς, ὃς	καινίσει	τι τούτων καὶ πρὸς τὸ
[4, 4]	τῆς σκηνῆς τοῦ θεοῦ. ἔπειτα	καιομένης	ὡς εἶχεν ὅλης τῆς δαμάλιδος
[4, 2]	αὐτοὺς παθεῖν τῶν δεινῶν, ἀλλὰ	καίπερ	εἰς τὸν νομοθέτην αὐτῶν ἐξυβρισάντων
[4, 3]	γινομένοις, ἃ δὲ ἐπὶ τούτοις	καίπερ	ἐπιστάμενοι σαφῶς ἀδίκως ὑπονοοῦσι τούτων
[4, 8]	δεῖ ποιεῖν ἐπιζητοῦντες ἀπαρασκεύαστοι τοῖς	καιροῖς	περιπέσητε. ~(Γῆν ὑμῖν ἣν ὁ
[4, 8]	μηδὲ παρ' ὃν ἔπασχον αὐτὰ	καιρὸν	ἐν ὀργῇ γενόμενος, ἀλλ' ὥστε
[4, 6]	εἰ νίκην τινὰ πρὸς βραχὺν	καιρὸν	κατ' αὐτῶν κερδᾶναι ποθεῖτε, τύχοιτ'
[4, 1]	τοῦ θεοῦ τὸν εἰς τοῦτο	καιρὸν	λάβωσιν. ~(Ὅπερ δὲ τοῖς μεγάλοις
[4, 8]	αὐτὸς χρήσθω: οὐ γὰρ κατὰ	καιρὸν	τοῦτον ὑπ' αὐτῶν ἐνεχθῆναι, βιασαμένης
[4, 8]	ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόντος αὐτοῖς	κἀκείνοις	μεταδιδόντων. ὁ δὲ παρὰ ταῦτα
[4, 8]	ἄγοντας, ἀλλὰ κατ' οἰκεῖα γένη	κἀκείνοις	ποιεῖσθαι τὸν ἄροτον. εἶναι δὲ
[4, 6]	πάλιν πέμπουσι πρὸς τὸν Βάλαμον.	κἀκεῖνος	βουλόμενος χαρίζεσθαί τι τοῖς ἀνδράσιν
[4, 3]	καὶ διὰ τὴν αὐτῶν, ᾗ	κἀκείνους	ὑπερεβάλλοντο, προῆλθον καὶ Ἀαρὼν καὶ
[4, 8]	τὴν αὐτοῦ βούλησιν ἀπόλοιτο καὶ	κακίαν	οὐδὲ χρησαμένου τινὶ μέρει αὐτῆς,
[4, 3]	οὐ δίκαιον ὑπὲρ τῆς ἐκείνων	κακίας	κοινῇ πάντας Ἰσραηλίτας τιμωρίαν ἐκτίνειν.
[4, 7]	τὴν τῶν βοσκημάτων ἐπιμέλειαν εὑρῆσθαι	κακίστους	τε ἀπεκάλει καὶ δειλίας εὐσχήμονα
[4, 2]	μεταστῆσαι. καὶ ὁ μὲν ταῦτα	κακοήθως	μετ' εὐπρεπείας πρὸς τοὺς φυλέτας
[4, 8]	ἐξεῖναι δὲ παριέναι κτηνῶν τινι	κακοπαθούντων	ὑπὸ χειμῶνος πεπτωκότων ἐν πηλῷ,
[4, 6]	ἃς ὁ Βάλαμος ἐπέφερεν αὐτῇ	κακοπαθῶν	τῇ θλίψει τῇ πρὸς τὸν
[4, 2]	στρατοπέδοις καὶ μάλιστα παρὰ τὰς	κακοπραγίας	δυσάρκτοις εἶναι καὶ δυσπειθέσι, τοῦτο
[4, 6]	ταῖς εὐπραγίαις θρασύτερον ὑπὸ τῆς	κακοπραγίας	κατειλημμένοις οὐκ ἔκρινε, κωλῦσαι δ'
[4, 6]	τῷ θεῷ σώζειν ἀπὸ παντὸς	κακοῦ	καὶ μηδὲν ἐπ' αὐτοὺς ἐᾶσαι
[4, 3]	μὲν ἀπαθεῖς ἀπὸ παντὸς φυλάξεις	κακοῦ,	ὃν δ' ἐπηρασάμην ὄλεθρον αὐτοῖς
[4, 6]	ἂν ἐπὶ πλεῖον ἡ τοῦ	κακοῦ	πεῖρα μὴ φθάσαντος Ζαμβρία τελευτῆσαι
[4, 2]	ἀλλ' ἐγώ τε κρείττων ἢ	κακουργεῖν	ὅ τε θεὸς οὐκ ἂν
[4, 3]	ἀντιτάξας πρόθυμον. νῦν οὖν ἐπεὶ	κακουργεῖν	ὑποπτεύομαι παρ' ἀνδράσιν, οἷς ἐκ
[4, 6]	μὲν ἡμῖν ἀρχὴν δὲ σαυτῷ	κακουργεῖς	ἀφαιρούμενος ἡμᾶς τὸ ἡδὺ καὶ
[4, 3]	κατὰ τοῦ λαοῦ παντὸς ἐκ	κακουργίας	αὐξανόμενον, ἀκούσας τὰ παρ' αὐτῶν
[4, 2]	δόξαν αὑτῷ θηρώμενον κατασκευάσαι καὶ	κακουργοῦντα	κτήσασθαι ταύτην ἐπὶ προφάσει τοῦ
[4, 2]	οὐ προσφέρουσι, τέχνῃ δ' εἶναι	κακουργοῦσι	δυνατοί. συμφέρειν δὲ τῷ πλήθει
[4, 3]	ἡδονὴν λαμβανόντων, εἰ Μωυσῆς ἐλεγχθείη	κακουργῶν,	τῶν δὲ φρονίμων, εἰ πραγμάτων
[4, 8]	εἰ δὲ καὶ πρὸς ἐκεῖνον	κακωθείη	καὶ τελευτήσαντος αὐτοῦ θελήσειε γαμεῖν
[4, 8]	ἀπαλλαγῆς μόνον τῶν ὑμετέρων ἐποιήσατο	κακῶν,	ἀλλὰ καὶ δωρεᾶς τῶν κρειττόνων,
[4, 8]	τὴν πρὸς αὐτὸν θρησκείαν πειραθήσονται	κακῶν,	ὡς ὅπλων τε αὐτοῖς πολεμίων
[4, 4]	ἀντιποιήσεσθαι καὶ τοὺς πρώτους ὁρῶντα	κακῶς	ἀπολωλότας. ἔτι γε μὴν καὶ
[4, 8]	ἐπὶ τῆς ἐρήμου τυγχάνοντας ἐποίησαν	κακῶς,	ἐξελόντας δὲ τὴν Χαναναίων γῆν
[4, 8]	αἴτια τοῦ πολέμου γεγονότα πάσχοι	κακῶς	παρὰ δίκην, εἰ δύναμις αὐτοῖς
[4, 8]	μήτε ἀλλοτρίων εἰς αὐτὴν ἐπὶ	κακώσει	στρατευσάντων μήτε στάσεως ἐμφυλίου κατασχούσης
[4, 8]	καὶ συναιροῦντας τὰ θέρη μὴ	καλαμᾶσθαι,	καταλιπεῖν δέ τινα καὶ τῶν
[4, 4]	καὶ τεσσαράκοντα πόλεις ἀγαθὰς καὶ	καλὰς	τῆς τε πρὸ αὐτῶν γῆς
[4, 7]	κτίσαντος βασιλέως τὸ ὄνομα Ῥεκέμης	καλεῖται,	Πέτρα παρ' Ἕλλησι λεγομένη. τραπέντων
[4, 7]	καὶ Μωυσῆς ἀρεσθεὶς τῷ λόγῳ	καλέσας	Ἐλεάζαρον τὸν ἀρχιερέα καὶ Ἰησοῦν
[4, 8]	τὸν γενόμενον τῷ τοῦ τεθνεῶτος	καλέσας	ὀνόματι τρεφέτω τοῦ κλήρου διάδοχον:
[4, 6]	ὑπὸ τοῦ πρὸς αὐτὰς ἔρωτος	κάλλιστα	λέγεσθαι ταῦτα ὑπολαβόντες καὶ παραδόντες
[4, 8]	τῷ Γρίζειν γενομένους εὔχεσθαι τὰ	κάλλιστα	τοῖς περὶ τὴν θρησκείαν τοῦ
[4, 8]	παῖδες πρῶτον τοὺς νόμους μάθημα	κάλλιστον	καὶ τῆς εὐδαιμονίας αἴτιον. (Δίς
[4, 8]	μένων εὐμενὴς ἔτι παρέξει δώρημα	κάλλιστον	φυλάττειν. ὡς δεινὸς μὲν ἐχθρὸς
[4, 8]	τῆς Χαναναίων γῆς ἐν τῷ	καλλίστῳ	καὶ δι' ἀρετὴν ἐπιφανεῖ, ἣν
[4, 6]	ὁρώντων σωφροσύνην ἱκανὰς διὰ τὸ	κάλλος	ἀσκήσαντες τὴν εὐμορφίαν αὐτῶν ἐπὶ
[4, 8]	κειμένης ἢ δι' ἔρωτα καὶ	κάλλος	ἢ κατ' ἄλλην αἰτίαν, τῆς
[4, 5]	Ὤγης δὲ μέγεθός τε καὶ	κάλλος	ἦν οἷος ὀλίγοι σφόδρα, ἦν
[4, 6]	μὴ φθονεῖν αὐτοῖς τῆς τοῦ	κάλλους	αὐτῶν ἀπολαύσεως μηδὲ τῆς τοῦ
[4, 8]	ἐκεῖνος κατέλιπεν οὐδὲν ἡμῶν ἐπὶ	καλλωπισμῷ	προσθέντων οὐδ' ὅτι μὴ κατελέλοιπε
[4, 8]	ἐπ' εὐωχίας τράπηται καὶ γάμους:	καλὸν	γὰρ εἶναι καὶ δίκαιον παιδοποιὸν
[4, 8]	ἀλλήλοις καὶ συνευωχούμενοι προσφιλεῖς ὦσι:	καλὸν	γὰρ εἶναι μὴ ἀγνοεῖν ἀλλήλους
[4, 8]	ἀκούειν, ἀλλὰ μηδὲ οἱ δοῦλοι:	καλὸν	γὰρ ταῖς ψυχαῖς ἐγγραφέντας καὶ
[4, 8]	πολεμίους: πρὸ γὰρ τῶν ὅπλων	καλὸν	εἶναι χρῆσθαι λόγοις πρὸς αὐτοὺς
[4, 8]	ἔτους, ὑπὸ μὲν Μακεδόνων Δύστρου	καλουμένου	Ἀδάρου δ' ὑφ' ἡμῶν νουμηνίᾳ,
[4, 4]	τοῦ παρὰ μὲν Ἀθηναίοις Ἑκατομβαιῶνος	καλουμένου	Λώου δὲ παρὰ Μακεδόσι Σαβὰ
[4, 8]	ἐπὶ τῷ ὄρει τῷ Ἀβαρεῖ	καλουμένῳ	ἐγένετο, τοῦτο δὲ ὑψηλὸν Ἱεριχοῦντος
[4, 4]	εὐχὴν πεποιημένοι, ναζιραῖοι δὲ οὗτοι	καλοῦνται,	κομῶντες καὶ οἶνον οὐ προσφερόμενοι,
[4, 4]	πολυτελῶς ὑπέρ τινος ὄρους, ὃ	καλοῦσι	Σίν, καὶ πενθήσαντα ἐπὶ τριάκοντα
[4, 6]	προσήκειν δ' ἕως ἔτι καὶ	καλῶς	αὐτοῖς ἂν ἔχοι μεταβαλέσθαι, τὴν
[4, 8]	κέρδει δουλεύσας ὕβρισε τὸ ἀξίωμα:	καλῶς	γὰρ ὑμῖν ἔχει πεπειραμένοις ἐν
[4, 2]	θαρρῶν οἷς περὶ τῶν πραγμάτων	καλῶς	ἐβουλεύετο καὶ τὸν ἀδελφὸν εἰδὼς
[4, 8]	γινώσκοντες ὅτι πάντες οἱ ἄρχεσθαι	καλῶς	εἰδότες καὶ ἄρχειν εἴσονται παρελθόντες
[4, 8]	αἰτίαν προφέροι, καθ' ἣν οὐ	καλῶς	ἐλέγχει αὐτοὺς ἀποφηναμένους: οὔτε γὰρ
[4, 6]	ὑπομένοις τὰ παρ' ἑκάστοις ὁμολογούμενα	καλῶς	ἔχειν ἀφανίσαι προῃρημένος καὶ κατὰ
[4, 8]	πρὸς τὸ μέλλον ὑμῶν, ἀπαλλασσόμενος	καλῶς	ἔχειν ἡγησάμην, αὐτός τε ταύτην
[4, 4]	δεδογμένοις τῷ θεῷ συνεχώρουν Ἀαρῶνι	καλῶς	ἔχειν τὴν ἀρχιερωσύνην. καὶ ὁ
[4, 8]	πένθος ἦν καὶ ὅτι μήπω	καλῶς	τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ γεγευμένοις ἀπολείπεσθαι
[4, 8]	κέρδος προσλαμβάνειν. καὶ πειθομένων μὲν	καλῶς	ὑμᾶς ἔχειν τὴν εἰρήνην φυλάττειν,
[4, 3]	ἀνδράσιν, οἷς ἐκ τῶν ἐμῶν	καμάτων	ὑπῆρχε τὸ περιεῖναι, εἰκότως ἂν
[4, 7]	καὶ τὸ θεῖον Μωυσέος ἐκδιδάξαντος.	(Κἀν	τούτῳ δύο φυλαὶ Γαδίς τε
[4, 1]	ἱκανοὶ κρατεῖν τῶν ἐθνῶν ἔφασκον,	κἂν	ἀπαλλοτριοῦν αὐτῶν Μωυσῆς ἐθελήσῃ τὸν
[4, 6]	τοιοῦτον πάθος> ἐλθεῖν, ὑφ' οὗ	κἂν	ἀπόλοιντο πάντες: συμπέσοι δ' αὐτοῖς
[4, 8]	ἐξ οἰκείων αὐτοῖς ἐπιτρέπειν ἐμπίπλασθαι,	κἂν	ἐγχώριοι τυγχάνωσι κἂν ξένοι, χαίροντας
[4, 8]	οἶκον κλεπτομένοις τις ἀθῷος ἔστω	κἂν	εἰ πρὸς διορύγματι τειχίου. βόσκημα
[4, 8]	οὕτως ἀνεπαιτίατος ἀπίτω. χρησάμενος δὲ	κἂν	ἐλαχίστῳ μέρει τῶν πεπιστευμένων ἂν
[4, 8]	νόμου βοηθείας ἐπ' αὐτὸν ἥκοντι.	κἂν	μὲν εὔπορος ᾖ ὁ ἐνεχυρασμένος,
[4, 8]	ἀπαραίτητος, οὗ σὺ μὴ πειραθείης.	κἂν	μὲν τούτοις θεραπεύηται τὸ τῶν
[4, 8]	ὁμοίως δὲ τῷ περὶ παρακαταθηκῶν	κἂν	μισθόν τις ἀποστερήσῃ τῶν ἐπὶ
[4, 8]	ἐπιτρέπειν ἐμπίπλασθαι, κἂν ἐγχώριοι τυγχάνωσι	κἂν	ξένοι, χαίροντας ἐπὶ τῷ παρέχειν
[4, 8]	τῷ θεῷ κεχαρισμένον ἂν εἴη,	κἂν	ὑπ' αἰσχύνης τινὰς ὀκνοῦντας ἅψασθαι
[4, 2]	τῆς ὁμοίας οὐκ ἀποστερῶ τιμῆς,	κἂν	ὑστερῶσιν ὧν ὑμῖν ἐκ πλούτου
[4, 6]	ἀξιώσας: ὁ δὲ ἀπιὼν ἤδη	κἀπὶ	τῷ περαιοῦν τὸν Εὐφράτην γενόμενος
[4, 8]	ἄρρεν καὶ τὸν τῆς παιδοποιίας	καρπόν,	ὃν ἀνθρώποις ἐπ' αὐξήσει τοῦ
[4, 8]	φυτεύσας, πρὸ ἐτῶν τεσσάρων ἂν	καρπὸν	προβάλῃ τὰ φυτά, μήτε τῷ
[4, 4]	καὶ κλάδους ἀναφύντας ἑώρων καὶ	καρπὸν	ὡραῖον, ἀμύγδαλα δ' ἦν, ἐκ
[4, 8]	δίκαιον εἴργειν τοὺς συνειργασμένους τοῦ	καρποῦ	καὶ περὶ τὴν γένεσιν αὐτοῦ
[4, 8]	σὺν τῇ δεκάτῃ τοῦ ἄλλου	καρποῦ	μετὰ τῶν φίλων εὐωχούμενος ἀναλισκέτω
[4, 8]	τῶν ἐλαιῶν παρεῖναί τι τοῦ	καρποῦ	πρὸς συλλογὴν τοῖς ἐξ ἰδίων
[4, 8]	αὐτοῖς ἀγαθὴν καὶ πολλὴν ἔδωκε	καρποῦσθαι,	μαρτυράμενος δὲ ὡς τάς τε
[4, 8]	ἀγαθῶν χορηγοῦντος οὐκ ἐπὶ τῷ	καρποῦσθαι	μόνοις, ἀλλὰ καὶ τῷ τοῖς
[4, 8]	ἔτους κύριος ἔστω τὰ φυτὰ	καρποῦσθαι.	(Τὴν ἀμπέλοις κατάφυτον γῆν μὴ
[4, 5]	καὶ Ἀμωρῖτιν. γῆ δ' αὕτη	καρποφόρος	καὶ πλῆθος ἀνθρώπων τοῖς παρ'
[4, 8]	προθυμοτέραν εἰς τὴν ἐκτροφὴν τῶν	καρπῶν	ἀπεργάσεται μὴ τοῦ κατ' αὐτοὺς
[4, 4]	τὸν λαὸν ἐξέταξε τῶν ἐπετείων	καρπῶν	δεκάτην αὐτοῖς τε τοῖς Λευίταις
[4, 8]	(Ἔστω δὲ καὶ δεκάτη τῶν	καρπῶν	ἐξαίρεσις ὑμῖν χωρὶς ἧς διετάξατε
[4, 4]	τῶν ἐκ τῆς γῆς φυομένων	καρπῶν	ἐπιφέρειν, καὶ τῶν τετραπόδων δὲ
[4, 8]	ἐνιαύσιος, καὶ φυτεύσαντας οὔπω δὲ	καρπῶν	μετεσχηκότας, ἐᾶν κατὰ χώραν, καὶ
[4, 6]	καὶ σπάνει τῶν ἀπὸ γῆς	καρπῶν,	οὔτ' ἄλλη τις αἰτία παράλογος
[4, 8]	εἴτε ἀργύρια εἴτε τινὰ τῶν	καρπῶν	ὑγρὸν ἢ ξηρόν, κατὰ νοῦν
[4, 5]	γῆς εἶχον μεστῆς ἔτι τῶν	καρπῶν	ὑπαρχούσης, καὶ διεξῄει πᾶσιν ἀδεῶς
[4, 7]	τὴν χώραν καὶ κτίσαντες πόλεις	καρτερὰς	τέκνα τε καὶ γυναῖκας καὶ
[4, 8]	δι' ἔρωτα καὶ κάλλος ἢ	κατ'	ἄλλην αἰτίαν, τῆς δ' ἑτέρας
[4, 3]	αὐτοὺς μεταστήσας μηδ' ὡς ἀποθανόντας	κατ'	ἀνθρώπινον ἐξεληλυθότας τοῦ βίου φανέντας
[4, 6]	ἐστιν ἀνθρώπινον γένος, οὗ μὴ	κατ'	ἀρετὴν καὶ ζήλωσιν ἐπιτηδευμάτων ἀρίστων
[4, 8]	ἰδίαν ἡδονὴν διώκοντα μόνον τοῦ	κατ'	αὐτὴν ἀμελεῖν κεχαρισμένου. τριάκοντα δ'
[4, 8]	μὲν οὖν κράτιστον καὶ ὁ	κατ'	αὐτὴν βίος, καὶ μὴ λάβῃ
[4, 8]	σωφρονήσειν ὑμᾶς εἰς τὸ μέλλον	κατ'	αὐτό γε τοῦτ' ἀσφαλὲς εἶναι,
[4, 8]	τοῖς νόμοις εἰδόσι προνοεῖσθαι τοῦ	κατ'	αὐτοὺς ἀμέμπτου. (Ἀμῶντας δὲ καὶ
[4, 8]	καὶ τοὺς νόμους ἔχοντες δεσπότας	κατ'	αὐτοὺς ἕκαστα πράττετε: ἀρκεῖ γὰρ
[4, 1]	παρέσεσθαι σύμμαχον: εἶναί τε καὶ	κατ'	αὐτοὺς ἱκανοὶ κρατεῖν τῶν ἐθνῶν
[4, 8]	συγχεῖν καὶ καταλύειν ἐπιχειρῇ τὴν	κατ'	αὐτοὺς πολιτείαν ἄν τε πόλις,
[4, 8]	τῶν καρπῶν ἀπεργάσεται μὴ τοῦ	κατ'	αὐτοὺς προνοουμένων λυσιτελοῦς, ἀλλὰ καὶ
[4, 6]	νίκην τινὰ πρὸς βραχὺν καιρὸν	κατ'	αὐτῶν κερδᾶναι ποθεῖτε, τύχοιτ' ἂν
[4, 8]	σωτηρίας ἔν τε πολέμοις καὶ	κατ'	εἰρήνην νόμους τε συντιθεὶς καὶ
[4, 3]	Ἀαρῶνι δοὺς τὴν ἱερωσύνην ἀλλὰ	κατ'	ἐμὴν χάριν. παράστησον δὲ καὶ
[4, 3]	εἰ δ' ἀληθεῖς πεποίηνται τὰς	κατ'	ἐμοῦ διαβολάς, τοὺς μὲν ἀπαθεῖς
[4, 8]	τούτοις ὀργήν ποτε λαμβάνετε, ᾗ	κατ'	ἐμοῦ πολλάκις ἐτολμήσατε χρῆσθαι: γινώσκετε
[4, 8]	τὴν ἡλικίαν συνίεσαν. ἦν δὲ	κατ'	ἐπίνοιαν τοῖς τε νέοις καὶ
[4, 8]	βοσκημάτων οἷς ἂν ἐντύχῃ τις	κατ'	ἐρημίαν πλανωμένοις, μὴ εὑρεθέντος τοῦ
[4, 4]	δεκάτης, ἧς παρὰ τοῦ λαοῦ	κατ'	ἔτος λαμβάνουσι, δεκάτην αὐτοῖς ἀπομερίζειν.
[4, 6]	ὑμῶν ἔν τε νήσοις καὶ	κατ'	ἤπειρον βιοτεύσετε ὅσον ἐστὶν οὐδ'
[4, 8]	ἀμύνειν αὐτοῖς καὶ κοινῇ καὶ	κατ'	ἰδίαν, καὶ κρατήσαντας μὲν ἐξ
[4, 8]	αὐτοῖς> ὑπὸ ζεύγλην ἄγοντας, ἀλλὰ	κατ'	οἰκεῖα γένη κἀκείνοις ποιεῖσθαι τὸν
[4, 7]	ἄπειρόν τι πλῆθος κατασκευῆς, ᾗ	κατ'	οἶκον ἐχρῶντο: ὑπὸ γὰρ εὐδαιμονίας
[4, 4]	δοκιμάσαι. εἶναι δὲ καὶ τοῖς	κατ'	οἶκον θύουσιν εὐωχίας ἕνεκα τῆς
[4, 8]	ἀποτινέτω. κτείνας δ' ἐπὶ τοῖς	κατ'	οἶκον κλεπτομένοις τις ἀθῷος ἔστω
[4, 2]	προιόντος δ' εἰς τοὺς πλείονας	κατ'	ὀλίγον τοῦ λόγου καὶ τῶν
[4, 6]	οἰκείων εὔνοια καὶ στοργή, καὶ	κατ'	οὐδενὸς τούτων πόρον ἐνθάδ' ἥκουσαι
[4, 2]	καὶ τῶν ἀκροωμένων προστιθεμένων ταῖς	κατὰ	Ἀαρῶνος διαβολαῖς ἀναπίμπλαται τούτων ἅπας
[4, 3]	ἀναδοθὲν κατὰ ὑποδρομὴν καύματος οὔτε	κατὰ	βίαν πνευμάτων ὕλης πρὸς αὐτὸ
[4, 8]	τοῦτ' αὐτῷ χαρίζεσθαι κρίνοντες τὸ	κατὰ	βούλησιν ἀπελθεῖν αὐτῷ τὴν ἰδίαν
[4, 8]	ἐπὶ μελλούσῃ τελευτῇ κατηφεῖν, ὡς	κατὰ	βούλησιν αὐτὸ πάσχοντας θεοῦ καὶ
[4, 3]	διοικεῖται καὶ μηδὲν αὐτομάτως ἀλλὰ	κατὰ	βούλησιν βραβευόμενον τὴν σὴν εἰς
[4, 8]	ἐπεσθίειν: ἄδικον γὰρ ἀγαθῶν, ἃ	κατὰ	βούλησιν θεοῦ παρῆλθεν εἰς τὸν
[4, 6]	ἀγγέλου ἡ ὄνος τυπτομένη ὤκλασε,	κατὰ	βούλησιν θεοῦ φωνὴν ἀνθρωπίνην ἀφεῖσα
[4, 8]	τὴν τιμωρίαν, αὐτὸ τὸ μὴ	κατὰ	βούλησιν ἰδίαν ταῦτα γίνεσθαι δεικνύναι.
[4, 4]	βίον ἀναγκαίων ἀμελοῖεν τοῦ ἱεροῦ,	κατὰ	βούλησιν τοῦ θεοῦ τὴν Χαναναίαν
[4, 2]	ἐκείνου μᾶλλον μὴ χείρων ὢν	κατὰ	γένος αὐτὸς ἀπέλαυε. παρά τε
[4, 8]	Μωυσῆς. νενεωτέρισται δ' ἡμῖν τὸ	κατὰ	γένος ἕκαστα τάξαι: σποράδην γὰρ
[4, 6]	θεὸν κεκελευκέναι συναπῄει τοῖς πρέσβεσι.	κατὰ	δὲ τὴν ὁδὸν ἀγγέλου θείου
[4, 4]	θεῷ, δῶρον δὲ τοῦτο σημαίνει	κατὰ	Ἑλλήνων γλῶτταν, βουλομένους ἀφίεσθαι τῆς
[4, 6]	ἐπιφέρειν μὴ συνιείς, ὅτι νῦν	κατὰ	θεοῦ προαίρεσιν οἷς αὐτὸς ἔσπευσεν
[4, 8]	μήτ' αὐτὸς χρήσθω: οὐ γὰρ	κατὰ	καιρὸν τοῦτον ὑπ' αὐτῶν ἐνεχθῆναι,
[4, 2]	ἐμῆς χάριτος λαβεῖν ἀλλὰ μὴ	κατὰ	κρίσιν θεοῦ, κατατίθησιν αὐτὴν εἰς
[4, 1]	προσεδόκα λογιζόμενον, ὅτι καὶ ταῦτα	κατὰ	μῆνιν θεοῦ πάθοιεν προεξορμήσαντες ἐπὶ
[4, 8]	εἶναι τοιοῦτον συγκεχωρημένον, ἐξ οὗ	κατὰ	μίμησιν παρατροπή τις τῶν κατὰ
[4, 8]	τούτων λογιζόμενοι. καὶ τὸ μὲν	κατὰ	Μωυσῆν τέλος τοιοῦτον ἡμῖν δεδηλώσθω.
[4, 6]	εἶναι νομίσαντες καὶ θύειν αὐτοῖς	κατὰ	νόμον τὸν ἐπιχώριον τοῖς καθιδρυσαμένοις
[4, 8]	τῶν καρπῶν ὑγρὸν ἢ ξηρόν,	κατὰ	νοῦν αὐτοῖς τῶν παρὰ τοῦ
[4, 6]	παρώρμησε προστάξας ὅτιπερ ἂν αὐτὸς	κατὰ	νοῦν αὐτῷ ποιήσειε τοῦτο σημαίνειν.
[4, 8]	ὅτι τε πονοῦντί μοι καὶ	κατὰ	πᾶσαν ἐπὶ νοῦν τῆς ἐπὶ
[4, 8]	καὶ τῷ βωμῷ τελευτῶν ἐνέγραψε	κατὰ	πλευρὰν ἑκατέραν, ᾗ καὶ στάντα
[4, 8]	ἀνθρώπειον καὶ εἰς ἀβουλήτους ἢ	κατὰ	προαίρεσιν ταραχὰς καὶ κινδύνους ἐμπεσεῖν,
[4, 4]	κατέλιπε μηνὸς δὲ Ξανθικοῦ νουμηνίᾳ	κατὰ	σελήνην. θάπτουσι δ' αὐτὴν δημοσίᾳ
[4, 4]	εἴκοσι καὶ ἑκατόν. ἀποθνήσκει δὲ	κατὰ	σελήνην νουμηνίᾳ μηνὸς ὄντος τοῦ
[4, 3]	καὶ Δαθάμην ὑπηρέτας ἐκέλευσεν ἥκειν	κατὰ	τὰ συγκείμενα καὶ περιμένειν τὴν
[4, 2]	ὅσον ἐδύνατο, δεξιὸς ὢν καὶ	κατὰ	τἆλλα καὶ πλήθεσιν ὁμιλεῖν εὐφυής,
[4, 3]	δὲ καὶ σκληροῦ ῥαγέντος ἤχου	κατὰ	τὰς ἐκείνων σκηνὰς συνίζησεν ἡ
[4, 8]	εὐχομένων τὰς προηγμένας ἐπαινεῖν: ἔπειτα	κατὰ	ταὐτὰ τοῖς παραβησομένοις κατάρας τίθεσθαι
[4, 5]	ὧν Σιχὼν ἐκράτει, τοῖς τε	κατὰ	τὴν ἀγορὰν χρῆσθαι πρὸς τὸ
[4, 2]	τῆς ἱερωσύνης τυχεῖν, ἀλλ' οὐ	κατὰ	τὴν αὐτοῦ χάριν, ἧκεν εἰς
[4, 6]	δὲ Μαδιηνιτῶν πεμψάντων τὰς θυγατέρας	κατὰ	τὴν ἐκείνου παραίνεσιν οἱ τῶν
[4, 1]	~(Ἑβραίους δ' ὁ	κατὰ	τὴν ἐρημίαν βίος ἀηδὴς καὶ
[4, 8]	πεπειραμένοις ἐν Αἰγύπτῳ συμφορῶν καὶ	κατὰ	τὴν ἐρημίαν πρόνοιαν τῶν ἐν
[4, 5]	τῆς ἐλπίδος αὐτός τε ἀποθνήσκει	κατὰ	τὴν μάχην καὶ σύμπας ὁ
[4, 8]	οὖν ὑμῖν εἰρηνικὴ τῶν νόμων	κατὰ	τὴν πολιτείαν διάταξις ἔστω: καὶ
[4, 8]	κατὰ μίμησιν παρατροπή τις τῶν	κατὰ	τὴν πολιτείαν ἔσοιτο, ἀλλ' ὡς
[4, 1]	αὐτῷ προδηλοῖ περὶ τῶν ἡμετέρων	κατὰ	τὴν πρὸς αὐτὸν εὔνοιαν, ὡς
[4, 2]	ἐβουλεύετο καὶ τὸν ἀδελφὸν εἰδὼς	κατὰ	τὴν τοῦ θεοῦ προαίρεσιν τῆς
[4, 2]	στασιάζοντας ὑμᾶς ὁρᾶν καί τοι	κατὰ	τὴν ὑμετέραν γνώμην αὐτοῦ τυγχάνων:
[4, 6]	καλῶς ἔχειν ἀφανίσαι προῃρημένος καὶ	κατὰ	τῆς ἁπάντων δόξης ἰσχυρὰν τὴν
[4, 3]	ἐπ' αὐτοῖς δίκην οὕτως μεμηνότων	κατὰ	τῆς σῆς δόξης, μὴ κοινῶς
[4, 6]	ὁδὸν ἀγγέλου θείου προσβαλόντος αὐτῷ	κατά	τι στενὸν χωρίον περιειλημμένον αἱμασιαῖς
[4, 8]	αἰφνίδιον ὑπὲρ αὐτὸν στάντος ἀφανίζεται	κατά	τινος φάραγγος. γέγραφε δ' αὑτὸν
[4, 5]	οὔτε φρονῆσαι δεινοὺς οὔτε ἀγαθοὺς	κατὰ	τὸ ἔργον γεγονότας, Ἑβραῖοι δὲ
[4, 8]	τὰς εὐωχίας, τρίτην πρὸς αὐταῖς	κατὰ	τὸ ἔτος τρίτον συμφέρειν εἰς
[4, 6]	τὴν δύναμιν ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῳ	κατὰ	τὸ μέγα πεδίον Ἱεριχοῦντος ἀντικρύ,
[4, 3]	τὸ πῦρ ἐκεῖνό μοι φήνας	κατὰ	τὸ Σιναῖον καὶ τῆς σαυτοῦ
[4, 6]	ἡμᾶς τὸ ἡδὺ καὶ τὸ	κατὰ	τὸν βίον αὐτεξούσιον, ὃ τῶν
[4, 3]	δωρεὰν ἐγὼ παρ' Ἑβραίων τινὸς	κατὰ	τοῦ δικαίου προσηκάμην οὔτε πλούτῳ
[4, 3]	ἔφασαν καὶ Μωυσῆν οὐ περιόψεσθαι	κατὰ	τοῦ λαοῦ παντὸς ἐκ κακουργίας
[4, 6]	οἰκουμένην, ἐν ᾗ βιώσονται μόνοι	κατὰ	τοὺς ἰδίους νόμους. (Οἱ δ'
[4, 8]	δὲ ὡς τάς τε δεκάτας	κατὰ	τοὺς Μωυσέος τελέσειε νόμους αἰτησάσθω
[4, 8]	καὶ κατάρας ἐπὶ τοὺς μὴ	κατὰ	τοὺς νόμους ζησομένους ἀλλὰ παραβησομένους
[4, 6]	Αἰγυπτίων Ἑβραίοις γένοιο τιμωρεῖν ἀξιῶν	κατὰ	τοὺς> νόμους τὴν ἑκάστου πρὸς
[4, 4]	οὐ νενομισμένων ἐσθίειν παρ' αὐτοῖς	κατὰ	τοὺς πατρίους νόμους τοὺς δεσπότας
[4, 2]	ἐπιλεξάμενος τὸν ἱερωσόμενον αὐτῷ τῆς	κατὰ	τοῦτ' αἰτίας ἡμᾶς ἠλευθέρωσεν. οὐ
[4, 6]	προτιμήσαντες τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ	κατὰ	τοῦτον βίου. προσήκειν δ' ἕως
[4, 8]	ποιῇ τοὺς νόμους τοῖς συνεχέσι	κατὰ	τῶν γονέων τολμήμασι, προαχθεὶς ὑπ'
[4, 6]	τὸ θεῖον οὐκ ἐπένευσε τὰς	κατὰ	τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀράς, θύσας δὲ
[4, 3]	ἱστόρησέ τις οὔτε γῆθεν ἀναδοθὲν	κατὰ	ὑποδρομὴν καύματος οὔτε κατὰ βίαν
[4, 8]	ἀσθενέστερος ἐκείνων οἷς ἄν τις	κατὰ	φόβον ἰσχύος προσνέμοι τὴν ψῆφον
[4, 5]	ὀλίγοι σφόδρα, ἦν δὲ καὶ	κατὰ	χεῖρα γενναῖος ἀνήρ, ὡς ἴσα
[4, 8]	γὰρ οὐχ ἡγητέον ὅσα τις	κατὰ	χρηστότητα παρίησιν ἀνθρώποις λαμβάνειν, τοῦ
[4, 8]	οὔπω δὲ καρπῶν μετεσχηκότας, ἐᾶν	κατὰ	χώραν, καὶ τοὺς μνηστευσαμένους δὲ
[4, 4]	τιμὴν τοῦ ὕδατος αὐτοὺς κελεῦσαι	καταβαλεῖν.	ὁ δ' οἷς ἐπρεσβεύσατο Μωυσῆς
[4, 4]	ἀφίεσθαι τῆς λειτουργίας τοῖς ἱερεῦσι	καταβάλλειν	ἀργύριον, γυναῖκα μὲν τριάκοντα σίκλους
[4, 8]	πεντήκοντα σίκλους τιμὴν τῆς ὕβρεως	καταβαλλέτω.	γυναικὸς δὲ τῆς συνοικούσης βουλόμενος
[4, 8]	βοός, πενταπλῆν δ' ὑπὲρ τούτου	καταβαλλέτω.	ὁ δὲ τὸ ἐπιτίμιον ἄπορος
[4, 8]	τὴν τιμὴν αὐτοῦ τῷ δεσπότῃ	καταβαλλέτω.	περιβαλλέσθω δὲ καὶ τοῖς στέγεσιν
[4, 3]	πᾶς ὅμιλος φύσει χαίρων τῷ	καταβοᾶν	τῶν ἐν τέλει καὶ πρὸς
[4, 1]	συνετοὺς εἶναι τῆς ἀλαζονείας αὐτοῦ	καταγνόντες	καὶ τῷ θεῷ πιστεύσαντες κτήσασθαι
[4, 6]	τῶν δεινῶν ἀπαλλάττεσθαι, πρὶν ἢ	καταγωνίσασθαι	καὶ νίκην τὴν ἐπ' αὐτῷ
[4, 8]	ἄπορος διαλύσασθαι δοῦλος ἔστω τοῖς	καταδεδικασμένοις.	(Πραθεὶς δὲ ὁμοφύλῳ τις ἓξ
[4, 6]	παρὰ γνώμην τοῦ θεοῦ γενομένην.	καταδείσας	δ' ὁ Βάλαμος οἷός τε
[4, 3]	Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην, οἵ σου	καταδικάζουσιν	ἀναισθησίαν ὡς ὑπ' ἐμῆς τέχνης
[4, 8]	γαμετὴν ἔχειν, μηκέτ' ἐξουσίαν ἐχέτω	καταδουλοῦν	αὐτήν, ἀλλ' ὅπη βούλεται χωρεῖν
[4, 3]	θυμιατήρια αὐτῶν παρὰ τὸν χάλκεον	καταθέσθαι	βωμόν, ὡς ἂν ὑπόμνησις εἴη
[4, 8]	αὐτὸς ἀποθνησκέτω ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς	καταθέσθαι	δικαιοῦντος τοῦ νόμου. ~(Φάρμακον μήτε
[4, 4]	γεννηθὲν πρῶτον, ἂν ἄρσεν ᾖ,	καταθῦσαι	παρασχεῖν τοῖς ἱερεῦσιν, ὥστε αὐτοὺς
[4, 8]	ὅσα παρὰ τὸν χρόνον τῆς	κατακλίσεως	ἀνάλωσε καὶ ὅσα τοῖς ἰατροῖς
[4, 8]	ὁπωσοῦν ὑπὸ τῶν νόμων ἀναιρεθῆναι	κατακριθέντες.	θαπτέσθωσαν δὲ καὶ οἱ πολέμιοι
[4, 6]	γένος οὐκ ἂν ὄλεθρος παντελὴς	καταλάβοι	οὔτ' ἐν πολέμῳ οὔτ' ἐν
[4, 4]	αὐτοῦ Μαριάμην τελευτὴ τοῦ βίου	καταλαμβάνει	τεσσαρακοστὸν ἔτος πεπληρωκυῖαν ἀφ' οὗ
[4, 8]	ταύτην ὀφειλομένην ἀμοιβὴν ἀποδιδοὺς καὶ	καταλείπων	εἰς μνήμην ὑμῖν τὸ σέβειν
[4, 6]	καὶ παισὶ βελτίοσιν αὐτῶν ταῦτα	καταλείψετε,	θεοῦ μόνους ὑμᾶς ἀνθρώπους ἐφορῶντος
[4, 8]	ἑξάμετρον αὐτοῖς ἀνέγνω, ἣν καὶ	καταλέλοιπεν	ἐν βίβλῳ ἐν τῷ ἱερῷ
[4, 8]	τῆς παρθενίας ἄχρι νομίμων γάμων	καταλευέσθω,	ἂν δ' ἐξ ἱερέων ᾖ
[4, 8]	τῆς πόλεως τοῦ πλήθους ἑπομένου	καταλευέσθω	καὶ μείνας δι' ὅλης τῆς
[4, 8]	κτείνειέ τινα πλήξας, αὐτὸς μὲν	καταλευσθεὶς	ἀποθνησκέτω μηδ' εἰς τροφὴν εὔχρηστος
[4, 8]	ἕν. (Ὁ δὲ βλασφημήσας θεὸν	καταλευσθεὶς	κρεμάσθω δι' ἡμέρας καὶ ἀτίμως
[4, 2]	μνησικακῶν, ὅτι παρ' ὀλίγον ἦλθε	καταλευσθεὶς	ὑπ' αὐτῶν ἀποθανεῖν. οὐδ' ὁ
[4, 8]	θεράπαιναν ἀποκτείνῃ βοῦς, αὐτὸς μὲν	καταλιθούσθω,	τριάκοντα δὲ σίκλους ὁ κύριος
[4, 6]	καὶ λιπαροῦντες ἐνέκειντο, μὴ σφᾶς	καταλιπεῖν,	ἀλλὰ γαμετὰς αὐτῶν ἐσομένας αὐτόθι
[4, 8]	συναιροῦντας τὰ θέρη μὴ καλαμᾶσθαι,	καταλιπεῖν	δέ τινα καὶ τῶν δραγμάτων
[4, 8]	ἔδαφος τῶν ἀπονοηθέντων εἰ δυνατὸν	καταλιπεῖν,	εἰ δ' ἀσθενοῖεν λαβεῖν τὴν
[4, 8]	ἐπ' ἐξόδου τοῦ ζῆν δυσχεραίνοντας	καταλιπεῖν	ἠξίουν εἰς τὴν ἀνάμνησιν φέρων
[4, 7]	κλῆρον ἐν τῇ πατρῴᾳ φυλῇ	καταλιπεῖν.	καὶ τότε μένειν ἑκάστου τὸν
[4, 2]	δόσιν, ἀλλ' οὐκ ἐπὶ τἀδελφῷ	καταλιπεῖν.	(Μωυσῆς δὲ τὴν Κορέου διαβολὴν
[4, 6]	δὲ κεχειρωμένους ὁρῶσι ταῖς ἐπιθυμίαις,	καταλιπέτωσαν	καὶ παρακαλούντων μένειν μὴ πρότερον
[4, 8]	εὐδαιμονήσαιτε καὶ παισὶ τοῖς αὑτῶν	καταλίποιτε	κτῆσιν ἀγαθῶν ἀίδιον παραθέμενος οὕτως
[4, 7]	ὅπως τὴν λείαν ἐν ἐπιτηδείοις	καταλιπόντες	εὔζωνοι πρὸς τοὺς ἀγῶνας καὶ
[4, 3]	τοῦτον Ῥαγουήλου μοι τοῦ πενθεροῦ	καταλιπόντος	ἀφεὶς τὴν ἐκείνων ἀπόλαυσιν τῶν
[4, 7]	Σωλοφάντης ὄνομα, παῖδας μὲν οὐ	καταλιπὼν	ἄρσενας θυγατέρας δέ τοι, καὶ
[4, 8]	τῶν ἐξ αἵματος συγχεῖν καὶ	καταλύειν	ἐπιχειρῇ τὴν κατ' αὐτοὺς πολιτείαν
[4, 6]	ἔχθραν τὴν πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας	καταλυσαμένους.	καὶ τοὺς μὲν πρέσβεις ταῦτα
[4, 8]	πασχέτω ταῦτ' ἐλεγχθεὶς ὅσα ὁ	καταμαρτυρηθεὶς	πάσχειν ἔμελλεν. (Ἂν δὲ πραχθέντος
[4, 4]	Χαναναίαν κτησαμένους τοὺς Ἑβραίους ἐκέλευε	κατανεῖμαι	τοῖς Λευίταις ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα
[4, 4]	τελευτᾶν, παντὸς τοῦ στρατεύματος ὁρῶντος,	κάταντες	γὰρ ἦν τὸ χωρίον, ἀποδύεται
[4, 3]	ὁ καὶ ἀπ' οὐρανοῦ τροφὴν	καταπέμψας	οὐ πρότερον ἱστορηθεῖσαν, ὁ νόμων
[4, 1]	οἰκείους ὁρῶν ὑπὸ τῆς ἥττης	καταπεπληγότας,	φοβούμενος δὲ μὴ θαρσήσαντες ἐπὶ
[4, 1]	πολεμίοις ἐπῆλθον, οἱ μὲν οὐ	καταπλαγέντες	αὐτῶν τὴν ἔφοδον οὐδὲ τὴν
[4, 8]	διὰ βαθμίδων, ἀλλὰ προσχώσεως αὐτῷ	καταπρανοῦς	γενομένης. ἐν ἑτέρᾳ δὲ πόλει
[4, 8]	κατασκαφῆναι πόλεις καὶ τὸν νεὼν	καταπρησθῆναι	καὶ πραθέντας δουλεύειν ἀνδράσιν οὐδένα
[4, 6]	συμμάχων ἐπικαλοῦντος, ἐλθόντα γὰρ ἐπὶ	κατάρᾳ	τῶν πολεμίων ὑμνεῖν αὐτοὺς ἐκείνους
[4, 8]	δὲ τὰς εὐλογίας καὶ τὰς	κατάρας	αὐτός, ὡς μηδέποτε ἐκλιπεῖν τὴν
[4, 8]	ἐκκλησίασεν, εὐλογίας αὐτοῖς δίδωσι καὶ	κατάρας	ἐπὶ τοὺς μὴ κατὰ τοὺς
[4, 8]	ἔπειτα κατὰ ταὐτὰ τοῖς παραβησομένοις	κατάρας	τίθεσθαι ὑποφωνούσας ἀλλήλαις ἐπὶ τῇ
[4, 6]	ἀγάγοι: τὸν γὰρ στρατόν, ᾧ	καταρασόμενον	αὐτὸν ἐλθεῖν παρακαλοῦσι, δι' εὐνοίας
[4, 6]	δὲ ἀγανακτήσας ἐπὶ τῷ μὴ	καταράτους	γενέσθαι τοὺς Ἰσραηλίτας ἀποπέμπει τὸν
[4, 5]	ἐπὶ ποταμὸν οὖν τοὺς πλείους	καταραχθέντας,	καὶ ὅσον συνεστραμμένον ἔφευγε, περιστάντες
[4, 8]	τοὺς μὲν πόρρω τῇ χειρὶ	κατασείων	μένειν ἠρεμοῦντας ἐκέλευε, τὸ δ'
[4, 4]	τὰς βακτηρίας: γνώριμοι δ' ἦσαν	κατασημηναμένων	αὐτὰς τῶν τε ἀνδρῶν οἵπερ
[4, 8]	πολεμίων πληρωθῆναι τὴν γῆν καὶ	κατασκαφῆναι	πόλεις καὶ τὸν νεὼν καταπρησθῆναι
[4, 6]	πανταχόθεν αὑτοὺς ἐλεεινοὺς ταῖς γυναιξὶ	κατασκευάζοντες	εἶναι. αἱ δ' ὡς δεδουλωμένους
[4, 2]	λέγων Μωυσῆν δόξαν αὑτῷ θηρώμενον	κατασκευάσαι	καὶ κακουργοῦντα κτήσασθαι ταύτην ἐπὶ
[4, 5]	βασιλείων τῆς Ἀμμανίτιδος, τῇ μὲν	κατασκευῇ	σιδηρέαν, τεσσάρων δὲ πηχῶν τὸ
[4, 7]	καὶ ἀργύρου ἄπειρόν τι πλῆθος	κατασκευῆς,	ᾗ κατ' οἶκον ἐχρῶντο: ὑπὸ
[4, 3]	μᾶλλον αὐτοῖς ὁ κόσμος τῆς	καταστάσεως.	ὁ δὲ πᾶς ὅμιλος φύσει
[4, 3]	γενοῦ μάρτυς. ἐγὼ βίον ἀπράγμονα	καταστησάμενος	ἀνδραγαθίᾳ μὲν ἐμῇ σῇ δὲ
[4, 3]	τῆς σαυτοῦ φωνῆς ἀκροατὴν τότε	καταστήσας	καὶ θεατὴν τεράτων ὅσα μοι
[4, 7]	συμμαχῆσαι τοῖς συγγενέσιν, ἕως ἂν	καταστήσωνται	τὰ πάντα. λαβόντες οὖν ἐπὶ
[4, 5]	Ὤγου βασιλείας τάς τε πόλεις	καταστρεφόμενος	καὶ κτείνων πάντας τοὺς ἐνοικοῦντας,
[4, 7]	θεὸς παραδώσειν ὑπέσχηται ταύτην λαβεῖν	καταστρεψαμένους	οὓς ἐκεῖνος ἀπέδειξεν ἡμῖν πολεμίους.
[4, 8]	κακώσει στρατευσάντων μήτε στάσεως ἐμφυλίου	κατασχούσης	ὑμᾶς, ὑφ' ἧς τἀναντία πατράσι
[4, 4]	ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ θεοῦ	κατατίθησι.	τῇ δὲ ἐπιούσῃ προεκόμισε τὰς
[4, 2]	ἀλλὰ μὴ κατὰ κρίσιν θεοῦ,	κατατίθησιν	αὐτὴν εἰς μέσον ἐπιδικάσιμον τοῖς
[4, 4]	ἅπασαν τὴν τέφραν ἁγνὸς ἀνὴρ	κατατίθησιν	εἰς χωρίον καθαρώτατον. τοὺς οὖν
[4, 8]	εὐλαβεστέρους, ὥστε τοῦ θεοῦ μὴ	καταφρονεῖν,	ἀπεργαζομένης. οἱ δὲ δικασταὶ ἀποφήνασθαι
[4, 8]	γὰρ θεὸς ἂν οὕτως δόξειε	καταφρονεῖσθαι	καὶ ἀσθενέστερος ἐκείνων οἷς ἄν
[4, 8]	νῦν περὶ τὸν θεὸν ἔχοντες	καταφρονήσαντες	εἰς ἄλλον μεταστήσησθε τρόπον. ταῦτα
[4, 8]	κτησαμέναις περιστήσεται. ἐπεὶ προαχθέντες εἰς	καταφρόνησιν	ὑπ' αὐτοῦ καὶ τῆς ἀρετῆς
[4, 2]	θεὸς οὐκ ἂν περιεῖδεν ἑαυτὸν	καταφρονούμενον	οὐδ' ὑμᾶς ἀγνοοῦντας ὅτι καὶ
[4, 8]	ἣν ὁ θεὸς ἔδωκε πόνων	καταφρονοῦσι	καὶ ψυχὰς πρὸς ἀρετὴν ἠσκημένοις
[4, 8]	εἰ χρυσὸν ἄπειρον μέλλοι κερδαίνειν,	καταφρονῶν	τῷ μηδένα εἶναι τὸν ἐξελέγξοντα.
[4, 8]	τὰ φυτὰ καρποῦσθαι. (Τὴν ἀμπέλοις	κατάφυτον	γῆν μὴ σπείρειν: ἀρκεῖσθαι γὰρ
[4, 8]	ὃ τοῖς ἐν ἀξιώμασι τυγχάνουσι	καταχαριζόμενός	τις ἐκείνους τοῦ θεοῦ δυνατωτέρους
[4, 2]	αὐτοῦ ψηφισαμένου, τυράννων δὲ τρόπῳ	καταχαριζομένου	τὰς τιμὰς οἷς ἂν ἐθελήσῃ
[4, 2]	καὶ μάλιστα παρὰ τοῖς συγγενέσι	κατεβόα	δεινὸν εἶναι λέγων Μωυσῆν δόξαν
[4, 8]	λοιπὰ πάντα ἃ ἔλαβεν ἀποδοῦναι	κατεγνώσθω.	ὁμοίως δὲ τῷ περὶ παρακαταθηκῶν
[4, 8]	λόγους γεγραμμένους ἐν δυσὶ πλαξὶ	κατέθετο,	καὶ τὴν σκηνήν: τῷ τε
[4, 6]	εὐπραγίαις θρασύτερον ὑπὸ τῆς κακοπραγίας	κατειλημμένοις	οὐκ ἔκρινε, κωλῦσαι δ' εἰ
[4, 8]	βωμὸς εἷς ἐκ λίθων μὴ	κατειργασμένων,	ἀλλὰ λογάδην συγκειμένων, οἳ κονιάματι
[4, 3]	τοῦ δικαίου προσηκάμην οὔτε πλούτῳ	κατέκρινα	πενίαν νικᾶν δυναμένην οὔτε ἐπὶ
[4, 6]	πρὸς τὴν ἀναχώρησιν τῶν γυναικῶν	κατέλαβε	καὶ λιπαροῦντες ἐνέκειντο, μὴ σφᾶς
[4, 5]	Ἀμορραίους μὲν οὖν τοιοῦτο πάθος	κατέλαβεν	οὔτε φρονῆσαι δεινοὺς οὔτε ἀγαθοὺς
[4, 2]	Ἕλλησιν οὔτε παρὰ βαρβάροις γενομένην	κατέλαβεν,	ὑφ' ἧς ἅπαντας ἀπολέσθαι κινδυνεύσαντας
[4, 5]	ταῖς σφενδόναις καὶ τοῖς τοξεύμασι	κατελάμβανον.	φόνος τε οὖν γίνεται πολὺς
[4, 8]	τάξαι: σποράδην γὰρ ὑπ' ἐκείνου	κατελείφθη	γραφέντα καὶ ὡς ἕκαστόν τι
[4, 8]	καλλωπισμῷ προσθέντων οὐδ' ὅτι μὴ	κατελέλοιπε	Μωυσῆς. νενεωτέρισται δ' ἡμῖν τὸ
[4, 4]	λοιπὸν ἦσαν. τοῦτο δὲ καὶ	κατελθοῦσιν	εἰς τὰς κληρουχίας προσέταξε ποιεῖν.
[4, 4]	πεπληρωκυῖαν ἀφ' οὗ τὴν Αἴγυπτον	κατέλιπε	μηνὸς δὲ Ξανθικοῦ νουμηνίᾳ κατὰ
[4, 8]	(Πολιτείαν μὲν οὖν τοιάνδε Μωυσῆς	κατέλιπε,	νόμους δ' ἔτι πρότερον τεσσαρακοστῷ
[4, 8]	κοινοὺς ἡμῖν καὶ πρὸς ἀλλήλους	κατέλιπε	τούτους ὑπερεθέμην εἰς τὴν περὶ
[4, 8]	γέγραπται δὲ πάνθ' ὡς ἐκεῖνος	κατέλιπεν	οὐδὲν ἡμῶν ἐπὶ καλλωπισμῷ προσθέντων
[4, 7]	ἅμα διαφθείραντες μόνας τὰς παρθένους	κατέλιπον,	τοῦτο Μωυσέος Φινέει κελεύσαντος. ὃς
[4, 6]	βούλησιν θεοῦ φωνὴν ἀνθρωπίνην ἀφεῖσα	κατεμέμφετο	τὸν Βάλαμον ὡς ἄδικον ἐπὶ
[4, 6]	αἱ δ' ὡς δεδουλωμένους αὐτοὺς	κατενόησαν	καὶ τελέως ὑπὸ τῆς συνηθείας
[4, 5]	ὅμοιος αὑτῷ, ἀλλ' αὐτός τε	κατεπλάγη	τοὺς Ἑβραίους καὶ ἡ δύναμις
[4, 8]	καὶ νεὼς ὁπόσους ἂν ἔχοιεν	κατερείπειν	παραινῶ καὶ δαπανᾶν πυρὶ τὸ
[4, 6]	ἁπάντων δόξης ἰσχυρὰν τὴν σεαυτοῦ	κατεσκευακὼς	ἀτοπίαν: ἐγὼ δ' ἂν στεροίμην
[4, 4]	ἐκ τοιούτου ξύλου τῆς βακτηρίας	κατεσκευασμένης.	ἐκπλαγέντες δ' ἐπὶ τῷ παραλόγῳ
[4, 5]	αὐτῶν τὸν κόσμον εἰς φόβον	κατέστησαν.	καὶ οἱ μὲν ἀπορραγέντες ἔφευγον
[4, 8]	τριάκοντα, λύπη δὲ οὐκ ἄλλη	κατέσχεν	Ἑβραίους τοσαύτη τὸ μέγεθος, ὅση
[4, 8]	μὲν εὔπορος ᾖ ὁ ἐνεχυρασμένος,	κατεχέτω	τοῦτο μέχρι τῆς ἀποδόσεως ὁ
[4, 8]	ἀπελθεῖν αὐτῷ τὴν ἰδίαν ἐφεῖναι	κατέχουσιν	ἑαυτοὺς ἐν ἀλλήλοις δακρύοντες. μόνη
[4, 8]	ἀποθνησκέτω. ὁ φθείρας παρθένον μήπω	κατηγγυημένην	αὐτὸς γαμείτω: ἢν δὲ τῷ
[4, 8]	αὐτῷ στερεῖσθαι. ὁ κόρην ἄλλῳ	κατηγγυημένην	φθείρας, εἰ μὲν πείσας καὶ
[4, 6]	ἐκκλησίαν τὸν λαὸν οὐδενὸς μὲν	κατηγόρει	πρὸς ὄνομα μὴ βουλόμενος εἰς
[4, 8]	εὕροι, δίκην λαχὼν αὐτὸς μὲν	κατηγορείτω	χρώμενος εἰς ἀπόδειξιν οἷς ἂν
[4, 8]	κόρη μὴ ἀδικεῖν συνοικείτω τῷ	κατηγορήσαντι	μηδεμίαν ἐξουσίαν ἔχοντος ἐκείνου ἀποπέμπεσθαι
[4, 4]	Μωυσῆν χάριτος τοῦ θεοῦ πεπρᾶχθαι,	κατηγόρουν	δ' αὐτοῦ τὴν ὀργὴν τοῦ
[4, 1]	κρατήσειν αὐτοὶ τῶν πολεμίων νομίζοντες	κατηγόρουν	μὲν αὐτοῦ καὶ πραγματεύεσθαι μένειν
[4, 8]	ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ θεοῦ συνεταξάμην	κατήκοοι	καὶ φύλακες γένοισθε καὶ μελετῴητε
[4, 8]	μηδ' εἰς τροφὴν εὔχρηστος εἶναι	κατηξιωμένος,	ἐὰν δὲ καὶ ὁ δεσπότης
[4, 6]	ἀνασταθέντων βωμῶν οὐδὲ τότε μὲν	κατηράσατο	τοῖς Ἰσραηλίταις, πεσὼν δ' ἐπὶ
[4, 8]	μὴ δεῖν ἐπὶ μελλούσῃ τελευτῇ	κατηφεῖν,	ὡς κατὰ βούλησιν αὐτὸ πάσχοντας
[4, 6]	τοῦ στρατοπέδου σταδίους ἀπέχον ἑξήκοντα.	κατιδὼν	δ' αὐτοὺς ἐκεῖνος βωμούς τε
[4, 7]	Λευίτιδων πόλεων τοῖς φυγάσιν εἰς	κατοικισμὸν	Μωυσέος ἐπιστείλαντος. (Μωυσῆς δὲ προσελθόντων
[4, 8]	λεγέτω τυγχάνειν ὑβρίσαντα τὴν τοῦ	κατοιχομένου	μνήμην. καὶ ὁ μὲν ἐκ
[4, 8]	πλείστην παρέχον τοῖς ἐπ' αὐτοῦ	κατοπτεύειν,	ἀπέπεμπε τὴν γερουσίαν. ἀσπαζομένου δὲ
[4, 3]	οὔτε γῆθεν ἀναδοθὲν κατὰ ὑποδρομὴν	καύματος	οὔτε κατὰ βίαν πνευμάτων ὕλης
[4, 4]	δορᾷ καὶ τοῖς ἐντὸς ξύλον	κέδρινον	εἰς μέσον ἐμβάλλουσι τὸ πῦρ
[4, 8]	θεοῦ ψῆφον βεβαίαν εἰς αἰῶνα	κειμένην	ἀναιρεῖν, ὡς πολέμων ἐντεῦθεν καὶ
[4, 8]	ἐν τιμῇ σφόδρα καὶ εὐνοίᾳ	κειμένης	ἢ δι' ἔρωτα καὶ κάλλος
[4, 5]	χωρίον, ὃ τριῶν μεταξὺ ποταμῶν	κείμενον	ὅμοιόν τι νήσῳ τὴν φύσιν
[4, 8]	Γριζαίου μὲν τοῦ ἐκ δεξιῶν	κειμένου,	τοῦ δ' ἐκ λαιῶν Βουλῆ
[4, 8]	αὐτῷ τῶν νόμων καὶ μάτην	κειμένων,	θεοῦ δὲ μὴ πειραθείητε χαλεπαίνοντος
[4, 8]	ἂν ἐπωνομασμένον ᾖ τινι θεῷ	κειμήλιον	λαμβάνειν. (Μηδεὶς δ' ἐξ ὑμῶν
[4, 8]	ἀπορουμένους εἰς ποίησιν μηχανημάτων μὴ	κείρειν	τὴν γῆν ἥμερα δένδρα κόπτοντας
[4, 8]	νεκρὸς μηδὲ εἷς ἄμοιρος γῆς	κείσθω	περαιτέρω τοῦ δικαίου τιμωρίαν ἐκτίνων.
[4, 8]	τοῦτο δὲ ὑψηλὸν Ἱεριχοῦντος ἀντικρὺ	κεῖται	γῆν ἀρίστην τῶν Χαναναίων καὶ
[4, 8]	μετρείτωσαν ἀπὸ τοῦ τόπου ὅπου	κεῖται	ὁ νεκρὸς τὴν χώραν. ἣ
[4, 8]	δ' ἀρετῆς ἔπαθλα ὑμῖν μεγάλα	κεῖται	πρὸς ἅπαντα τὸν βίον κτησαμένοις:
[4, 6]	ὑπολαβὼν ἀπάτῃ ταῦτα τὸν θεὸν	κεκελευκέναι	συναπῄει τοῖς πρέσβεσι. κατὰ δὲ
[4, 8]	ποιείσθωσαν ὥστε σανίδων ἐπιβολαῖς ἔχειν	κεκλεισμένα,	οὐχ ὅπως τινὲς εἴργοιντο ὑδρείας,
[4, 6]	τὸν τρόπον πολλάκις ἂν ἤδη	κεκολασμένος	ἔγνως ἂν οὐκ εὐπαραλογίστους Ἑβραίους.
[4, 8]	φόβον ἰσχύος προσνέμοι τὴν ψῆφον	κεκρίσθαι:	τοῦ θεοῦ γὰρ ἰσχύς ἐστι
[4, 8]	ἀπόλεμον μὲν νέμεσθαι παράσχοι τε	κεκτημένοις	αὐτὴν μήτε ἀλλοτρίων εἰς αὐτὴν
[4, 8]	ἐχέτω μηδὲ εἷς: ἐὰν δὲ	κεκτημένος	φωραθῇ τεθνάτω, τοῦτο πάσχων ὃ
[4, 8]	ἃς ὁ νόμος αὐτοῖς ἐπιφέρειν	κελεύει	ἐπιτελέσαντες τούτων τὰ προτέλεια τοῖς
[4, 6]	δὲ καὶ τῆς πείρας δυσχεράνας	κελεύει	μηδὲν ἀντιλέγειν τοῖς πρέσβεσιν. ὁ
[4, 2]	τοῦ θεοῦ προφάσει βίαια προστάγματα	κελεύοντος:	τὸν γὰρ θεόν, εἴπερ αὐτὸς
[4, 8]	ἐγγραψάντων διὰ τῆς ἀκοῆς ἃ	κελεύουσιν,	ὥστ' εἶναι διὰ παντὸς ἔνδον
[4, 4]	καὶ τιμὴν τοῦ ὕδατος αὐτοὺς	κελεῦσαι	καταβαλεῖν. ὁ δ' οἷς ἐπρεσβεύσατο
[4, 3]	ἐπινοίας πάρειμι, ὡς οὐχὶ σοῦ	κελεύσαντος	Ἀαρῶνι δοὺς τὴν ἱερωσύνην ἀλλὰ
[4, 3]	αὐτομάτως ἐξεκρούσθη, ἀλλ' ὁποῖον θεοῦ	κελεύσαντος	ἁφθείη λαμπρὸν καὶ φλογωδέστατον: ὑφ'
[4, 6]	ὁ μὲν ταῦτα τοῦ θεοῦ	κελεύσαντος	ἥκει πρὸς Βάλακον. δεξαμένου δὲ
[4, 7]	στρατηγὸν εἴ που δεήσειε γενησόμενον,	κελεύσαντος	καὶ τοῦ θεοῦ τούτῳ τὴν
[4, 7]	παρθένους κατέλιπον, τοῦτο Μωυσέος Φινέει	κελεύσαντος.	ὃς ἧκεν ἄγων τὸν στρατὸν
[4, 3]	ἐκεῖνος ὁ τόπος ποιήσας, ὁ	κελεύσας	ἐπ' Αἰγύπτου σταλῆναι καὶ τὴν
[4, 6]	θυγατρὶ τῶν ἐκείνῃ δυναστεύοντος ἀνδρὸς	κελευσθεὶς	ὑπὸ τῆς γυναικὸς πρὸ τῶν
[4, 8]	βούλεται γενέσθαι πικρότερος. (Βοῦν τοῖς	κέρασι	πλήττοντα ὁ δεσπότης ἀποσφαττέτω: εἰ
[4, 8]	μηδ' εἰ χρυσὸν ἄπειρον μέλλοι	κερδαίνειν,	καταφρονῶν τῷ μηδένα εἶναι τὸν
[4, 6]	πρὸς βραχὺν καιρὸν κατ' αὐτῶν	κερδᾶναι	ποθεῖτε, τύχοιτ' ἂν αὐτῆς ταῦτα
[4, 8]	αἰσχίστην ἐλεύθερος ὑπομενέτω, ὅτι τῷ	κέρδει	δουλεύσας ὕβρισε τὸ ἀξίωμα: καλῶς
[4, 8]	ἐλέγχει αὐτοὺς ἀποφηναμένους: οὔτε γὰρ	κέρδει	χαριζομένους οὔτ' ἀξιώματι προσῆκε φανερὰς
[4, 8]	ψυχῆς ἀγένειαν, οὓς ἢ διὰ	κέρδος	εἰκὸς ἢ διὰ φόβον μὴ
[4, 8]	ἀλλὰ βοηθήσαντας ταῖς χρείαις αὐτοῦ	κέρδος	εἶναι νομίζειν τήν τ' ἐκείνων
[4, 8]	πεισθεῖσα δι' ἡδονὴν ἢ διὰ	κέρδος	πρὸς τὴν ὕβριν: ἐὰν δέ
[4, 8]	τὰ ἐκείνων ἀφαιρουμένους ἀβούλητον αὑτοῖς	κέρδος	προσλαμβάνειν. καὶ πειθομένων μὲν καλῶς
[4, 6]	ἀγόμενος εἰς ὄρος, ὅπερ ὑπὲρ	κεφαλῆς	αὐτῶν ἔκειτο τοῦ στρατοπέδου σταδίους
[4, 8]	εὔνοιαν φέρειν ἐγγεγραμμένα ἐπὶ τῆς	κεφαλῆς	καὶ τοῦ βραχίονος, ὡς περίβλεπτον
[4, 8]	βοός, καὶ χέρνιβας ἑλόμενοι ὑπὲρ	κεφαλῆς	τῆς βοὸς οἱ ἱερεῖς καὶ
[4, 8]	αἱ θυσίαι τῷ θεῷ μᾶλλον	κεχαρισμέναι	γένοιντο καὶ ὅπως ἂν οἱ
[4, 8]	σπευδούσης ἀπελθεῖν: ὡς τῷ θεῷ	κεχαρισμένον	ἂν εἴη, κἂν ὑπ' αἰσχύνης
[4, 6]	νόμους τὴν ἑκάστου πρὸς τὸ	κεχαρισμένον	αὐτῷ βούλησιν. πολὺ δ' ἂν
[4, 8]	εἰπεῖν τε καὶ πλήθεσιν ὁμιλῆσαι	κεχαρισμένος	τά τε ἄλλα καὶ τῶν
[4, 2]	τῆς ἐπὶ τἀδελφῷ διαβολῆς ὡς	κεχαρισμένου	τὴν τιμὴν αὐτῷ ῥυόμενος. ~(Ταῦτα
[4, 8]	μόνον τοῦ κατ' αὐτὴν ἀμελεῖν	κεχαρισμένου.	τριάκοντα δ' ἡμερῶν τῷ πένθει
[4, 3]	θυσίαν ὁ θεὸς ἥδιον εἴη	κεχειροτονημένος.	συνελθόντων δὲ πεντήκοντα καὶ διακοσίων
[4, 2]	ὁ θεός, οὗτος ὑμῖν ἱερεὺς	κεχειροτονήσεται,	τῆς ἐπὶ τἀδελφῷ διαβολῆς ὡς
[4, 6]	νεανίαις αὐτῶν προστάξατε. ἐπειδὰν δὲ	κεχειρωμένους	ὁρῶσι ταῖς ἐπιθυμίαις, καταλιπέτωσαν καὶ
[4, 3]	τῆς γῆς τὸ περὶ ἐκείνοις	κεχηνὸς	καὶ καθίστατο, ὡς μηδ' εἰ
[4, 8]	μὲν γὰρ εἰδότες οἵου ἐστέρηνται	κηδεμόνος	περὶ τοῦ μέλλοντος ἀπεθρήνουν, τοῖς
[4, 1]	ἐπικουρεῖν αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ κοινῇ	κηδόμενον	αὐτῶν τοῦ ἔθνους διὰ τοὺς
[4, 8]	μέλλοντας δὲ πολεμεῖν πρεσβείαν καὶ	κήρυκας	πέμπειν παρὰ τοὺς ἑκουσίως πολεμίους:
[4, 8]	ὁδόν, ἐπιζητήσας τὸν ἀπολωλεκότα καὶ	κηρύξας	τὸν τόπον ἐν ᾧ εὗρεν
[4, 8]	παραδίδωσι τοῖς ἱερεῦσι καὶ τὴν	κιβωτόν,	εἰς ἣν καὶ τοὺς δέκα
[4, 2]	κατέλαβεν, ὑφ' ἧς ἅπαντας ἀπολέσθαι	κινδυνεύσαντας	ἔσωσε Μωυσῆς οὐ μνησικακῶν, ὅτι
[4, 8]	τοῦ στρατηγοῦ μεμνημένοι τε ὧν	κινδυνεύσειε	καὶ προθυμηθείη τῆς περὶ αὐτῶν
[4, 2]	γὰρ οὐδὲ συνετὸν ἦν τοῖς	κινδύνοις	ἐμαυτὸν ὑποτιθέντα τοῖς ἐκ τοῦ
[4, 6]	χείρω τῆς προτέρας ἐμπεσεῖν καὶ	κίνδυνον	παντελοῦς τῶν ἰδίων ἐθισμῶν ἀπωλείας.
[4, 8]	εἴργοιντο ὑδρείας, ἀλλ' ἵνα μηδεὶς	κίνδυνος	ὡς ἐμπεσουμένοις ᾖ. οὗ δ'
[4, 8]	ἢ κατὰ προαίρεσιν ταραχὰς καὶ	κινδύνους	ἐμπεσεῖν, φέρε καὶ περὶ τούτων
[4, 7]	ὑπολαβόντες ἀπελογοῦντο μὴ διὰ φόβον	κινδύνων	μηδὲ διὰ τὴν πρὸς τὸ
[4, 8]	δυνατώτερος. (Ὅρους γῆς μὴ ἐξέστω	κινεῖν	μήτε οἰκείας μήτ' ἀλλοτρίας πρὸς
[4, 3]	γῆ, σάλου δ' ἐπ' αὐτῆς	κινηθέντος	ὥσπερ ἐξ ἀνέμου βίας σαλευομένου
[4, 4]	τῆς Ἀαρῶνος βλαστούς τε καὶ	κλάδους	ἀναφύντας ἑώρων καὶ καρπὸν ὡραῖον,
[4, 8]	ἂν εἰς ὄρυγμα τοιοῦτον μὴ	κλειστὸν	ἐμπεσὸν βόσκημά τινος διαφθαρῇ, τὴν
[4, 6]	σπεύδων αὐτοῖς εὐδαίμονα βίον καὶ	κλέος	αἰώνιον παρασχεῖν ἐμοὶ τοιούτων ἀπαγγελίαν
[4, 6]	δηλῶν, ὃς αὐτὸν ἐπὶ τοσοῦτον	κλέος	δι' ἀλήθειαν καὶ τὴν ταύτης
[4, 6]	ὑμετέροις καὶ τοῦ περὶ αὐτῶν	κλέους	ἐμπλησθήσεται πᾶσα ἡ γῆ καὶ
[4, 8]	δ' ἐπὶ τοῖς κατ' οἶκον	κλεπτομένοις	τις ἀθῷος ἔστω κἂν εἰ
[4, 8]	διορύγματι τειχίου. βόσκημα δὲ ὁ	κλέψας	τετραπλῆν τὴν ζημίαν ἀποτινέτω πλὴν
[4, 7]	ἄλλης γαμοῖντό τισι φυλῆς, τὸν	κλῆρον	ἐν τῇ πατρῴᾳ φυλῇ καταλιπεῖν.
[4, 7]	καὶ τότε μένειν ἑκάστου τὸν	κλῆρον	ἐν τῇ φυλῇ διετάξατο. ~(Τῶν
[4, 7]	καὶ πυθομένων εἰ τούτων ὁ	κλῆρος	ἔσοιτο, φησίν, εἰ μὲν μέλλουσί
[4, 8]	τεθνεῶτος καλέσας ὀνόματι τρεφέτω τοῦ	κλήρου	διάδοχον: τοῦτο γὰρ καὶ τοῖς
[4, 7]	συνοικεῖν τῶν φυλετῶν, μετὰ τοῦ	κλήρου	πρὸς αὐτοὺς ἀπιέναι, εἰ δ'
[4, 4]	δὲ καὶ κατελθοῦσιν εἰς τὰς	κληρουχίας	προσέταξε ποιεῖν. (Μετὰ δὲ τὴν
[4, 5]	αὐτοῦ καὶ τὸ μέγεθος ἐτεκμηριώσαντο	κλίνην	αὐτοῦ λαβόντες ἐν Ῥαβαθᾶ πόλει
[4, 8]	τῶν χειρόνων. (Ἐπ' ἀνθρώπου μὲν	κλοπῇ	θάνατος ἔστω ζημία, ὁ δὲ
[4, 8]	λαμβάνειν. (Μηδεὶς δ' ἐξ ὑμῶν	κλωστὴν	ἐξ ἐρίου καὶ λίνου στολὴν
[4, 6]	εἶναι καὶ τὰ ποτὰ μὴ	κοινὰ	τοῖς ἄλλοις, ἀνάγκη βουλομένους ἡμῖν
[4, 8]	τε πόλις, ἀμύνειν αὐτοῖς καὶ	κοινῇ	καὶ κατ' ἰδίαν, καὶ κρατήσαντας
[4, 1]	χαριζόμενον ἐπικουρεῖν αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ	κοινῇ	κηδόμενον αὐτῶν τοῦ ἔθνους διὰ
[4, 3]	δίκαιον ὑπὲρ τῆς ἐκείνων κακίας	κοινῇ	πάντας Ἰσραηλίτας τιμωρίαν ἐκτίνειν. (Ταῦτ'
[4, 8]	αὐτῷ διὰ παντὸς εἶναι καὶ	κοινῇ	πᾶσιν Ἑβραίοις διαμένειν, φυλάττοντα μὲν
[4, 7]	εὐδαιμονοῦντες καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασι,	κοινολογησάμενοι	παρεκάλουν τὸν Μωυσῆν ἐξαίρετον αὐτοῖς
[4, 2]	ὑπερβάλλεις, οὐ μὴν οὐδ' εὐγενείᾳ,	κοινὸν	γὰρ ἡμῖν τοῦτο ἐποίησεν ὁ
[4, 3]	δυναμένην οὔτε ἐπὶ βλάβῃ τοῦ	κοινοῦ	πολιτευσάμενος εἰς ἀλλοτριωτάτας τῶν ἐμῶν
[4, 2]	ταῦτα λέγων ὁ Κορῆς τοῦ	κοινοῦ	προνοεῖσθαι δοκεῖν, ἔργῳ δὲ εἰς
[4, 8]	εἰς τὴν πολιτείαν. οὓς δὲ	κοινοὺς	ἡμῖν καὶ πρὸς ἀλλήλους κατέλιπε
[4, 2]	ἱερωσύνην Ἀαρῶνι δόντα, μὴ τῷ	κοινῷ	δόγματι τοῦ πλήθους ἀλλ' αὐτοῦ
[4, 6]	καὶ ταῦτα τῶν μὲν ἡμετέρων	κοινῶν	ὄντων πρὸς ἅπαντας, τοῦ δ'
[4, 8]	οὐδὲ τῆς τῶν χρημάτων αὐξήσεως	κοινῶν	τῶν ἑκατέροις ὑπαρχόντων γενομένων, ἀλλ'
[4, 4]	δὲ τῶν τοῖς ἱερεῦσι τελουμένων	κοινωνεῖν	διέταξε καὶ τοὺς οἰκέτας καὶ
[4, 8]	οὐ γὰρ τῇ τῶν ἀνομοίων	κοινωνίᾳ	χαίρειν τὴν φύσιν. μηδὲ κτήνεσιν
[4, 8]	πρότερον ἐξέστω εὐνῆς ἅψασθαι καὶ	κοινωνίας,	πρὶν ἢ ξυραμένην αὐτὴν καὶ
[4, 8]	(Ἄνδρες συστρατιῶται καὶ τῆς μακρᾶς	κοινωνοὶ	ταλαιπωρίας, ἐπεὶ τῷ θεῷ δοκοῦν
[4, 8]	τε ὄντας καὶ τῶν αὐτῶν	κοινωνοῦντας	ἐπιτηδευμάτων, τοῦτο δὲ ἐκ μὲν
[4, 8]	παρακαλῶσιν, ὄντας μὲν Ἰσραηλίτας ὡς	κοινωνοὺς	καὶ δεσπότας διὰ τὴν συγγένειαν,
[4, 3]	κατὰ τῆς σῆς δόξης, μὴ	κοινῶς	ἐκ τοῦ ζῆν αὐτοὺς μεταστήσας
[4, 8]	(Παῖδας ὑπὲρ ἀδικίας πατέρων μὴ	κολάζειν,	ἀλλὰ διὰ τὴν ἐκείνων αὐτῶν
[4, 2]	τοὺς τοιούτους ἔτι λανθάνειν οἰομένους	κολάζειν	καὶ μὴ παρελθεῖν εἰς δύναμιν
[4, 8]	εὐτυχεῖς οὐκ ἐπιδόντες οὔτε υἱὸν	κολαζόμενον	οὔτε θυγατέρα. οὐδ' ἂν οἱ
[4, 6]	εἰς πλείονας τῶν ἀρξαμένων οὐ	κολαζομένων,	τόλμῃ δὲ καὶ ψυχῆς καὶ
[4, 3]	καὶ ἀκοινώνητον τῆς τῶν ἡμαρτηκότων	κολάσεως:	σὺ γὰρ αὐτὸς οἶσθα, ὡς
[4, 4]	οὐχ οὕτω διὰ τὴν τῶν	κολασθέντων	ἀδικίαν, ὡς Μωυσέος πραγματευσαμένου: καὶ
[4, 8]	τῶν παίδων τυγχανόντων, καὶ νόμος	κολαστὴς	γίνεται τῶν τοιούτων ἀπαραίτητος, οὗ
[4, 8]	αἰτεῖν ἔξω καὶ τὸν ὀφείλοντα	κομίζειν	δι' αὐτοῦ μηδὲν ἀντιλέγοντα τῷ
[4, 4]	δὲ μόνον τοῖς φυλάρχοις προειπὼν	κομίζειν	τὰ τῶν φυλῶν ὀνόματα βακτηρίαις
[4, 4]	αὑτῶν ἀλλὰ μὴ θρησκείας ἀνάγκην	κομίζειν	τοῖς ἱερεῦσιν ἔνυστρόν τε καὶ
[4, 8]	συναγαγὼν εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν	κομιζέτω,	καὶ σὺν τῇ δεκάτῃ τοῦ
[4, 8]	τύχῃ γενόμενον εἰς τὸ ἱερὸν	κομιζέτωσαν,	καὶ τὸν θεὸν ὑπὲρ τῆς
[4, 3]	καθήγνισαν ἐπὶ τοῖς θυμιατηρίοις ὁπόσα	κομίζοντες	ἔτυχον. ἐξέλαμψε δὲ πῦρ τοσοῦτον
[4, 8]	τῶν παρὰ τοῦ θεοῦ χωρησάντων	κομίζοντες	μεθ' ἡδονῆς ἀποδιδότωσαν τοῖς δοῦσιν
[4, 4]	ἐπισημήνῃ τῇ βακτηρίᾳ. δόξαν οὖν	κομίζουσιν	οἵ τε ἄλλοι καὶ Ἀαρὼν
[4, 2]	δὲ ὅσοι τῆς ἱερωσύνης ἀντιποιεῖσθε	κομίζων	ἕκαστος θυμιατήριον οἴκοθεν σὺν θυμιάμασι
[4, 8]	ὧν ἂν εἰς τὰς ληνοὺς	κομίζωσιν	εἰργέτωσαν τοὺς ὑπαντιάζοντας ἐπεσθίειν: ἄδικον
[4, 8]	αὐτῇ δημόσιοι πριάμενοι δάμαλιν καὶ	κομίσαντες	εἰς φάραγγα καὶ ἀνεπιτήδειον ἀρότρῳ
[4, 8]	παθόντος τοῦ πεπληχότος. ἂν δὲ	κομισθεὶς	παρ' ἑαυτὸν καὶ νοσήσας ἐπὶ
[4, 4]	πεποιημένοι, ναζιραῖοι δὲ οὗτοι καλοῦνται,	κομῶντες	καὶ οἶνον οὐ προσφερόμενοι, τούτους
[4, 8]	κατειργασμένων, ἀλλὰ λογάδην συγκειμένων, οἳ	κονιάματι	χρισθέντες εὐπρεπεῖς τε εἶεν καὶ
[4, 8]	κείρειν τὴν γῆν ἥμερα δένδρα	κόπτοντας	ἀλλὰ φείδεσθαι, λογιζομένους ἐπ' ὠφελείᾳ
[4, 4]	πρὸς τοὺς ἱερέας. καὶ οἱ	κορβᾶν	αὑτοὺς ὀνομάσαντες τῷ θεῷ, δῶρον
[4, 2]	τἀδελφῷ καταλιπεῖν. (Μωυσῆς δὲ τὴν	Κορέου	διαβολὴν ἐκ πολλοῦ προειδὼς καὶ
[4, 8]	μάχῃ, ὅπως τὸ ἐπ' αὐτοῖς	κορέσασα	λυπηρὸν ἔπειθ' οὕτως ἐπ' εὐωχίας
[4, 2]	ἐποιήσατο λόγον, πρὸς δὲ τὸν	Κορῆ	βοῶν ἐφ' ὅσον ἐδύνατο, δεξιὸς
[4, 2]	ὁμιλεῖν εὐφυής, ἐμοί, φησίν, ὦ	Κορῆ,	καὶ σὺ καὶ τούτων ἕκαστος,
[4, 8]	γένους. καὶ κριθεῖσα μὲν ἡ	κόρη	μὴ ἀδικεῖν συνοικείτω τῷ κατηγορήσαντι
[4, 2]	πῦρ πάριτε. καὶ σὺ δέ,	Κορῆ,	παραχώρησον τὴν κρίσιν τῷ θεῷ
[4, 2]	ἦσαν δὲ οἱ συντεταγμένοι τῷ	Κορῇ	πεντήκοντα καὶ διακόσιοι τῶν πρώτων
[4, 8]	τῶν ὀφειλομένων αὐτῷ στερεῖσθαι. ὁ	κόρην	ἄλλῳ κατηγγυημένην φθείρας, εἰ μὲν
[4, 2]	προεστάναι τῆς εὐσεβείας: ἄτοπον γὰρ	Κορῆν	ἐφιέμενον τῆς τιμῆς τὴν ἐξουσίαν
[4, 8]	τοῦτο τοῦ ἐλευθέρου γάμου τὴν	κόρην,	ἡ δὲ παρασχεῖν ἑαυτὴν πεισθεῖσα
[4, 3]	τε διακόσιοι καὶ πεντήκοντα καὶ	Κορῆς,	ᾄξαντος ἐπ' αὐτοὺς ἐφθάρησαν, ὡς
[4, 3]	ὑπερεβάλλοντο, προῆλθον καὶ Ἀαρὼν καὶ	Κορῆς,	καὶ πρὸ τῆς σκηνῆς πάντες
[4, 8]	ἢν δὲ τῷ πατρὶ τῆς	κόρης	μὴ δόξῃ συνοικίζειν αὐτῷ, πεντήκοντα
[4, 8]	τεκμηρίοις, ἀπολογείσθω δὲ ὁ τῆς	κόρης	πατὴρ ἢ ἀδελφὸς ἢ ὃς
[4, 2]	τὴν αἰτίαν ἀφ' ἧς ἐγένετο.	(Κορῆς	τις Ἑβραίων ἐν τοῖς μάλιστα
[4, 2]	μὲν οὖν ταῦτα λέγων ὁ	Κορῆς	τοῦ κοινοῦ προνοεῖσθαι δοκεῖν, ἔργῳ
[4, 6]	διανύσαι. δέος γάρ, μὴ καὶ	κόρον	τῆς ἡμετέρας ὁμιλίας λαβόντες ἔπειθ'
[4, 5]	ἐνέκειντο καὶ παραλύσαντες αὐτῶν τὸν	κόσμον	εἰς φόβον κατέστησαν. καὶ οἱ
[4, 8]	θεὸς εὐμενὴς ἀστασίαστον αὐτῆς τὸν	κόσμον	παρέξεται, γένοιτο δὲ χρόνος μηδὲ
[4, 8]	συντιθεὶς καὶ τὸν τῆς πολιτείας	κόσμον	συμπορίζων ἀναλογιζόμενος προεῖπεν, ὡς δηλώσειεν
[4, 8]	θεοῦ καὶ πολιτείαν, ἧς τὸν	κόσμον	φυλάξαντες πάντων ἂν εὐδαιμονέστατοι κριθείητε.
[4, 3]	προιούσης ἀφανισθῇ μᾶλλον αὐτοῖς ὁ	κόσμος	τῆς καταστάσεως. ὁ δὲ πᾶς
[4, 6]	καὶ θάλασσα, ἀρκέσετε δὲ τῷ	κόσμῳ	παρασχεῖν ἑκάστῃ γῇ τῶν ἀφ'
[4, 8]	ὑμᾶς νόμων τε σωφροσύνῃ καὶ	κόσμῳ	τῆς πολιτείας καὶ ταῖς τῶν
[4, 4]	ἐπὶ θυσίᾳ τε δρῶσι τὰς	κουρὰς	νέμεσθαι πρὸς τοὺς ἱερέας. καὶ
[4, 4]	αὐτοῖς καὶ τῆς τῶν προβάτων	κουρᾶς,	τούς τε πέττοντας τὸν σῖτον
[4, 8]	συγγενέσι μενόντων, καὶ ταῖς γυναιξὶ	κουφισμὸν	οἴσει τῆς συμφορᾶς τοῖς ἔγγιστα
[4, 5]	διὰ τὴν ὅπλισιν οὖσαν εὐσταλῆ	κοῦφοι	πρὸς τὸ διώκειν ὄντες μετέθεον
[4, 8]	δὲ μὴ ἔστω μαρτυρία διὰ	κουφότητα	καὶ θράσος τοῦ γένους αὐτῶν:
[4, 8]	καὶ φυτοῖς χωρίον τοὺς τένοντας	κοψάτωσαν	τῆς βοός, καὶ χέρνιβας ἑλόμενοι
[4, 8]	ἔρωτος πρὸς τοῦτό τινες ἐκβιάζωνται,	κρατεῖν	δὲ τῆς ἐπιθυμίας τὸ εὐπρεπὲς
[4, 8]	θρηνοῦντες ἔτι μᾶλλον ὡς ἀσθενέστεροι	κρατεῖν	λύπης ἐδήλουν, ὅτι τῆς ἀρετῆς
[4, 1]	τε καὶ κατ' αὐτοὺς ἱκανοὶ	κρατεῖν	τῶν ἐθνῶν ἔφασκον, κἂν ἀπαλλοτριοῦν
[4, 8]	τήν τε γῆν, ἣν κτήσεσθε,	κρατηθέντες	ὅπλοις ὑπὸ τῶν αὖθις ἀφαιρεθήσεσθε
[4, 8]	κοινῇ καὶ κατ' ἰδίαν, καὶ	κρατήσαντας	μὲν ἐξ αὐτῶν ἀνασπᾶν θεμελίων
[4, 8]	μένειν, τῶν πολεμίων μηδένα ὑπολείπησθε	κρατήσαντες	αὐτῶν, ἀλλ' ἀπολλύναι πάντας κρίνατε
[4, 8]	καὶ πρὸς ἄλλην μεταβάντα γῆν.	κρατήσαντες	δὲ τῇ μάχῃ τοὺς ἀντιταξαμένους
[4, 8]	σκηνήν: τῷ τε λαῷ παρῄνεσε	κρατήσαντι	τῆς γῆς καὶ ἱδρυθέντι μὴ
[4, 1]	δίχα τῆς παρ' ἐκείνου προθυμίας	κρατήσειν	αὐτοὶ τῶν πολεμίων νομίζοντες κατηγόρουν
[4, 6]	πρὸς αὐτοὺς λέγειν: (Ἡμῖν, ὦ	κράτιστοι	νέων, οἶκοί τέ εἰσι πατρῷοι
[4, 8]	γῇ πάθος. ~(Ἀριστοκρατία μὲν οὖν	κράτιστον	καὶ ὁ κατ' αὐτὴν βίος,
[4, 6]	εἰρήνῃ χορηγοῦν, νίκην δὲ καὶ	κράτος	ἐν πολέμῳ. παῖδας ἐχθρῶν ἔρως
[4, 8]	τῆς γῆς, ἧς ἂν Ἑβραῖοι	κρατῶσιν,	ὅπως τῷ θεῷ τῶν μὲν
[4, 8]	τὸν λαὸν εἰς δάκρυα προπεσόντα	κρεῖττον	καὶ τῆς ἐκ λόγου παρηγορίας
[4, 7]	Μαδιηνιτῶν πλῆθος ἀσυλλόγιστον καὶ ἀριθμοῦ	κρεῖττον	οἵ τε βασιλεῖς αὐτῶν ἅπαντες:
[4, 2]	μὴ σαυτὸν ποίει τοῦ θεοῦ	κρείττονα,	παραγίνου δὲ κριθησόμενος οὕτως περὶ
[4, 8]	δὲ μὴ δι' ἀμαθίαν τοῦ	κρείττονος	ἡ φύσις ὑμῶν πρὸς τὸ
[4, 8]	κακῶν, ἀλλὰ καὶ δωρεᾶς τῶν	κρειττόνων,	ὅτι τε πονοῦντί μοι καὶ
[4, 8]	γενομένων ὑμῶν ἐν ἀφθονίᾳ τῶν	κρειττόνων.	φέρε οὖν ὑποθέμενος ὃν τρόπον
[4, 2]	μηδ' ἐν ἀγαθοῖς ὑποταγέντες τοῖς	κρείττοσι,	τότε μᾶλλον ὑπὸ τῆς ἀπορίας
[4, 6]	μηδὲν ἀδικῆσαί σου τὴν ἐπιθυμίαν.	κρείττων	δὲ ὁ θεὸς ὧν ἐγὼ
[4, 2]	εὐδαιμονίαν χαρίζεσθαι. ἀλλ' ἐγώ τε	κρείττων	ἢ κακουργεῖν ὅ τε θεὸς
[4, 6]	τά τε ἄλλα τῶν νεωτέρων	κρείττων	καὶ τοῦ πατρὸς ἀξιώματι τοὺς
[4, 8]	(Ὁ δὲ βλασφημήσας θεὸν καταλευσθεὶς	κρεμάσθω	δι' ἡμέρας καὶ ἀτίμως καὶ
[4, 8]	κόσμον φυλάξαντες πάντων ἂν εὐδαιμονέστατοι	κριθείητε.	(Ταῦτα εἰπὼν δίδωσιν αὐτοῖς ἐν
[4, 8]	ἐγγυτέρω δοκῇ τοῦ γένους. καὶ	κριθεῖσα	μὲν ἡ κόρη μὴ ἀδικεῖν
[4, 6]	καὶ καθαρῶν πονηρίας ὑμεῖς ἀμείνους	κριθήσεσθε	καὶ παισὶ βελτίοσιν αὐτῶν ταῦτα
[4, 2]	τοῦ θεοῦ κρείττονα, παραγίνου δὲ	κριθησόμενος	οὕτως περὶ τοῦ γέρως. ἀνεμέσητον
[4, 6]	στεροίμην εἰκότως ὧν πράττω νυνὶ	κρίνας	ἀγαθὰ ταῦτ' ἔπειτα περὶ αὐτῶν
[4, 8]	κρατήσαντες αὐτῶν, ἀλλ' ἀπολλύναι πάντας	κρίνατε	συμφέρειν, ἵνα μή τινων παραγευσάμενοι
[4, 2]	ἡμῖν τοῦ θεοῦ παντάπασιν ἀλόγιστον.	κρινεῖ	τοίνυν πάλιν αὐτός, τίνας βούλεται
[4, 2]	οὗπερ ἂν τὴν θυσίαν ἡδίω	κρίνῃ	ὁ θεός, οὗτος ὑμῖν ἱερεὺς
[4, 2]	πολλῶν ὑποδεεστέροις ταύτην φέροντα προσνεῖμαι,	κρίνοντά	τε παρασχεῖν Ἀαρῶνι ταύτην ἐπὶ
[4, 8]	δὲ καὶ τοῦτ' αὐτῷ χαρίζεσθαι	κρίνοντες	τὸ κατὰ βούλησιν ἀπελθεῖν αὐτῷ
[4, 6]	βασιλέα καὶ τοσούτους ταύρους καὶ	κριοὺς	παραστῆσαι: ὑπουργήσαντος δὲ διὰ ταχέων
[4, 3]	θυσίᾳ καὶ τῇ δι' αὐτῆς	κρίσει	τῶν περὶ τῆς ἱερωσύνης ἀγωνιζομένων.
[4, 3]	δοκῶν, ἀλλὰ τῇ τοῦ θεοῦ	κρίσει	φανερᾷ γενομένῃ, μετὰ τῶν υἱῶν
[4, 8]	ἀξιώματι προσῆκε φανερὰς ποιεῖσθαι τὰς	κρίσεις,	ἀλλὰ τὸ δίκαιον ἐπάνω πάντων
[4, 2]	χάριτος λαβεῖν ἀλλὰ μὴ κατὰ	κρίσιν	θεοῦ, κατατίθησιν αὐτὴν εἰς μέσον
[4, 3]	ὄψιν τοῦ συμβεβηκότος ἐβεβαίουν τὴν	κρίσιν,	καὶ νομίζοντες ὡς ἀλιτηρίους ἀπολωλέναι
[4, 4]	τὴν τοῦ θεοῦ περὶ αὐτῶν	κρίσιν	καὶ τὸ λοιπὸν ἐπευφημοῦντες τοῖς
[4, 2]	σὺ δέ, Κορῆ, παραχώρησον τὴν	κρίσιν	τῷ θεῷ καὶ τὴν ἐπὶ
[4, 8]	ἀπολέσειεν, ἀφικόμενος ἐπὶ τοὺς ἑπτὰ	κριτὰς	ὀμνύτω τὸν θεόν, ὅτι μηδὲν
[4, 8]	ἄργυρον ὑφελόμενος τὸ διπλοῦν ἀποτινέτω.	κτείνας	δ' ἐπὶ τοῖς κατ' οἶκον
[4, 8]	δὲ τῇ μάχῃ τοὺς ἀντιταξαμένους	κτείνατε,	τοὺς δ' ἄλλους εἰς τὸ
[4, 8]	ἀποσφαττέτω: εἰ δ' ἐφ' ἅλωος	κτείνειέ	τινα πλήξας, αὐτὸς μὲν καταλευσθεὶς
[4, 7]	ἐξουσίαν τῶν τοῦ πεφονευμένου συγγενῶν	κτείνειν,	εἰ λάβοιεν ἔξω τῶν ὅρων
[4, 5]	τάς τε πόλεις καταστρεφόμενος καὶ	κτείνων	πάντας τοὺς ἐνοικοῦντας, οἳ καὶ
[4, 6]	ἀγαθοῖς ὄντας παροινεῖν, μηδὲ τὰ	κτηθέντα	ὑπὸ τῆς ἐνδείας δι' εὐπορίαν
[4, 8]	ἀντὶ γῆς καὶ τῶν ἄλλων	κτημάτων	ὁ θεὸς αὐτῷ τοῦτον εἴη
[4, 8]	κοινωνίᾳ χαίρειν τὴν φύσιν. μηδὲ	κτήνεσιν	ἐπάγειν ὅσα μὴ συγγενῆ: δέος
[4, 6]	τῶν πληγῶν, ὡς οὐχὶ τοῦ	κτήνους	ὄντος αἰτίου, τὴν δὲ ὁδὸν
[4, 8]	ἀλλότρια. (Μὴ ἐξεῖναι δὲ παριέναι	κτηνῶν	τινι κακοπαθούντων ὑπὸ χειμῶνος πεπτωκότων
[4, 8]	τὸν Ἰορδάνην καὶ τὴν Χαναναίαν	κτησαμέναις	περιστήσεται. ἐπεὶ προαχθέντες εἰς καταφρόνησιν
[4, 8]	πρόκειται. (Ἐπειδὰν τὴν Χαναναίων γῆν	κτησάμενοι	καὶ σχολὴν ἐν χρήσει τῶν
[4, 8]	κεῖται πρὸς ἅπαντα τὸν βίον	κτησαμένοις:	αὐτή γε τὸ πρῶτον ἀγαθῶν
[4, 6]	τοὺς Ἑβραίους ἀπηγορευκότος τοῦ θεοῦ	κτησαμένους	τὴν Χαναναίων, θᾶττον ἢ φρονιμώτερον
[4, 4]	βούλησιν τοῦ θεοῦ τὴν Χαναναίαν	κτησαμένους	τοὺς Ἑβραίους ἐκέλευε κατανεῖμαι τοῖς
[4, 7]	Γαυλανὰν δ' ἐν τῇ Βατανίδι.	κτησαμένων	δ' αὐτῶν καὶ τὴν Χαναναίων
[4, 1]	καταγνόντες καὶ τῷ θεῷ πιστεύσαντες	κτήσασθαι	γῆν ἣν αὐτοῖς ὑπέσχηται θελήσασιν,
[4, 8]	ἀναδιδομένων, ἣν ὁ θεὸς αὐτοῖς	κτήσασθαι	παρέσχεν, ἐπὶ τιμῇ τοῦ δεδωκότος
[4, 8]	ἐνεγκαμένης αὐτὸ γῆς, ἣν αὐτοῖς	κτήσασθαι	παρέσχεν, εὐλογήσαντες θυσίας ἃς ὁ
[4, 2]	αὑτῷ θηρώμενον κατασκευάσαι καὶ κακουργοῦντα	κτήσασθαι	ταύτην ἐπὶ προφάσει τοῦ θεοῦ
[4, 7]	διάγοντας πάντων τεταλαιπωρηκότων ὑπὲρ τοῦ	κτήσασθαι	τὴν αἰτουμένην ὑπ' αὐτῶν γῆν,
[4, 8]	ἐχθρὸν τήν τε γῆν, ἣν	κτήσεσθε,	κρατηθέντες ὅπλοις ὑπὸ τῶν αὖθις
[4, 8]	Ἰσραήλου, μία πᾶσιν ἀνθρώποις ἀγαθῶν	κτήσεως	αἰτία ὁ θεὸς εὐμενής: μόνος
[4, 7]	φυλακὴν τέκνων καὶ γυναικῶν καὶ	κτήσεως	αὐτοῦ διδόντος συναπιέναι τῷ στρατῷ.
[4, 8]	καὶ παισὶ τοῖς αὑτῶν καταλίποιτε	κτῆσιν	ἀγαθῶν ἀίδιον παραθέμενος οὕτως ἀπέλθω
[4, 6]	ᾧ ὁ θεὸς δίδωσι μυρίων	κτῆσιν	ἀγαθῶν καὶ σύμμαχον εἰς ἅπαντα
[4, 6]	οἶκοί τέ εἰσι πατρῷοι καὶ	κτῆσις	ἀγαθῶν ἄφθονος καὶ ἡ παρὰ
[4, 8]	νῦν ὑμῖν ἐστιν ἀγαθῶν ἡ	κτῆσις	βεβαία μενεῖ τῶν τε ἀπόντων
[4, 8]	ἔχοντες πόλεις τὸ λοιπὸν ἤδη	κτίζειν	προαιρῆσθε, ταῦτα ποιοῦντες τῷ θεῷ
[4, 7]	δύναιντο, ἑτοίμους τε ἔλεγον ἑαυτοὺς	κτίσαντας	πόλεις εἰς φυλακὴν τέκνων καὶ
[4, 7]	ἐπὶ τούτοις τὴν χώραν καὶ	κτίσαντες	πόλεις καρτερὰς τέκνα τε καὶ
[4, 7]	ὑπὸ παντὸς τοῦ Ἀραβίου τοῦ	κτίσαντος	βασιλέως τὸ ὄνομα Ῥεκέμης καλεῖται,
[4, 8]	πάσχοντας. ὁ μέντοι θεὸς ὁ	κτίσας	ὑμᾶς πόλεις τε πολίταις ὑμετέροις
[4, 3]	ὥσπερ ἐξ ἀνέμου βίας σαλευομένου	κύματος	πᾶς μὲν ἔδεισεν ὁ λαός,
[4, 8]	ὁμοίως μηδ' ἂν ἐπ' ὀχεύσει	κυνὸς	ἤτοι θηρευτικοῦ ἢ ποιμνίων φύλακος
[4, 8]	ἀπεργαζομένης. οἱ δὲ δικασταὶ ἀποφήνασθαι	κύριοι	περὶ τοῦ δόξαντος αὐτοῖς ἔστωσαν,
[4, 8]	ὁ πεπηρωμένος, αὐτὸν τὸν πεπονθότα	κύριον	τοῦ νόμου ποιοῦντος τιμήσασθαι τὸ
[4, 8]	χηρευουσῶν γυναικῶν. πέμπτου δὲ ἔτους	κύριος	ἔστω τὰ φυτὰ καρποῦσθαι. (Τὴν
[4, 8]	καταλιθούσθω, τριάκοντα δὲ σίκλους ὁ	κύριος	τοῦ βοὸς ἀποτινέτω τῷ δεσπότῃ
[4, 8]	ἐρημίαν πλανωμένοις, μὴ εὑρεθέντος τοῦ	κυρίου	παραχρῆμα παρ' αὑτῷ φυλαττέτω μαρτυράμενος
[4, 8]	φόβῳ μήτε ἄλλην καθάπαξ αἰτίαν	κυριωτέραν	τῆς τῶν νόμων φυλακῆς ὑπολαμβάνοντας
[4, 6]	ἀνηρτηκότα: χαρείη τ' ἂν οὐδεὶς	κυριώτερον	αὑτὸν περὶ ὧν πράξαιμι γνώμης
[4, 8]	τίθεσθαι ὑποφωνούσας ἀλλήλαις ἐπὶ τῇ	κυρώσει	τῶν λεγομένων. ἀνέγραψε δὲ τὰς
[4, 8]	αὐτοῦ πονήσαντας. μηδὲ ὀπώρας ἀκμαζούσης	κωλύειν	ἅπτεσθαι τοὺς ὁδῷ βαδίζοντας, ἀλλ'
[4, 6]	νόσον ὅσοι τε> συγγενεῖς ὄντες	κωλύειν	δέον ἐξώτρυνον αὐτοὺς ἐπὶ ταῦτα
[4, 5]	τοὺς Ἑβραίους διαβαίνειν τὸν Ἀρνῶνα	κωλύειν	ἑτοιμότατος ἦν. (Μωυσῆς δὲ ὁρῶν
[4, 8]	ὑπερήφανος ἂν τῶν νόμων ἔσοιτο.	κωλυέσθω	δ' εἰ τούτων τι διὰ
[4, 8]	βοηθὸς ὑμῖν ἔσεσθαι καὶ σύμμαχος	κωλυόμενος	ὑπὸ τοῦ θεοῦ, δίκαιον ἡγησάμην
[4, 1]	ταύτην ἐπ' ὀνόματι τοῦ θεοῦ	κωλύοντι	προσσχοῖεν. τὴν ἀπορίαν οὖν λογιζόμενοι
[4, 1]	καὶ χαλεπὸς ὢν ἐπόνει καὶ	κωλύοντος	τοῦ θεοῦ τῶν Χαναναίων πεῖραν
[4, 6]	τῆς κακοπραγίας κατειλημμένοις οὐκ ἔκρινε,	κωλῦσαι	δ' εἰ δύναιτο γενέσθαι μεγάλους
[4, 6]	δίκην αὐτὸν εἰσπράξασθαι διαγνοὺς καὶ	κωλῦσαι	διαβῆναι τὴν παρανομίαν εἰς πλείονας
[4, 4]	στρατιὰν ἀγαγὼν προαπήντα τῷ Μωυσεῖ,	κωλύσων	αὐτοὺς εἰ τολμήσαιεν βίᾳ περαιοῦσθαι.