>

Livre, Chap.
[4, 5]	ἔκαμνόν τε ἐπὶ δίψει μᾶλλον	ἤ	τινι τῶν πολεμικῶν, καὶ γὰρ
[4, 8]	δὲ ὁ τῆς κόρης πατὴρ	ἢ	ἀδελφὸς ἢ ὃς ἂν μετὰ
[4, 8]	ἐπὶ διαφθορᾷ τοῦ δικαίου ἐνδείξαιτ'	ἢ	ἄλλην τινὰ αἰτίαν προφέροι, καθ'
[4, 8]	(Ἐὰν δέ τις ἢ χρυσίον	ἢ	ἀργύριον εὕρῃ καθ' ὁδόν, ἐπιζητήσας
[4, 8]	ἔστω ζημία, ὁ δὲ χρυσὸν	ἢ	ἄργυρον ὑφελόμενος τὸ διπλοῦν ἀποτινέτω.
[4, 8]	τὴν τιμὴν αὐτοῖς μὴ νέμωσιν	ἢ	δι' αἰσχύνην ἢ διὰ σύνεσιν
[4, 8]	τιμῇ σφόδρα καὶ εὐνοίᾳ κειμένης	ἢ	δι' ἔρωτα καὶ κάλλος ἢ
[4, 8]	τὴν τῆς ψυχῆς ἀγένειαν, οὓς	ἢ	διὰ κέρδος εἰκὸς ἢ διὰ
[4, 8]	παρασχεῖν ἑαυτὴν πεισθεῖσα δι' ἡδονὴν	ἢ	διὰ κέρδος πρὸς τὴν ὕβριν:
[4, 8]	μὴ νέμωσιν ἢ δι' αἰσχύνην	ἢ	διὰ σύνεσιν ἐξυβρίζοντες εἰς αὐτούς,
[4, 8]	οὓς ἢ διὰ κέρδος εἰκὸς	ἢ	διὰ φόβον μὴ τἀληθῆ μαρτυρῆσαι.
[4, 8]	τὴν οἰκίαν βαδίσαντας ἐνεχυριάζειν πρὶν	ἢ	δίκη περὶ τούτου γένηται: τὸ
[4, 6]	ἔλεγον ἢ ταὐτὰ πᾶσιν ἡγητέον	ἢ	ζητεῖν ἄλλην οἰκουμένην, ἐν ᾗ
[4, 6]	γενόμενα τοῖς ἀνθρώποις διὰ γῆς	ἢ	θαλάσσης εἰς μνήμην τὴν ἐμήν.
[4, 8]	ἀνῃρημένῳ γεγενημένος. ἐὰν δὲ δοῦλον	ἢ	θεράπαιναν ἀποκτείνῃ βοῦς, αὐτὸς μὲν
[4, 2]	χαρίζεσθαι. ἀλλ' ἐγώ τε κρείττων	ἢ	κακουργεῖν ὅ τε θεὸς οὐκ
[4, 8]	ἢ δι' ἔρωτα καὶ κάλλος	ἢ	κατ' ἄλλην αἰτίαν, τῆς δ'
[4, 8]	τὸ ἀνθρώπειον καὶ εἰς ἀβουλήτους	ἢ	κατὰ προαίρεσιν ταραχὰς καὶ κινδύνους
[4, 6]	συσταίη τῶν δεινῶν ἀπαλλάττεσθαι, πρὶν	ἢ	καταγωνίσασθαι καὶ νίκην τὴν ἐπ'
[4, 8]	δεσπόται αὐτῶν διανεμέσθωσαν. (Οἱ φρέαρ	ἢ	λάκκον ὀρύξαντες ἐπιμελὲς ποιείσθωσαν ὥστε
[4, 6]	τι περὶ τῶν τοιούτων σιγᾶν	ἢ	λέγειν, ὅταν ἡμᾶς τὸ τοῦ
[4, 8]	ἀξιοῦν, ὅτι μοχθηρῶν ἐγένοντο πατέρων,	ἢ	μίσους φύντας ἐκ φαύλων. οὐ
[4, 8]	ἔργον δ' ὅτι ἂν πολεμικὸν	ἢ	νῦν ὑφ' ὑμῶν ἢ ὕστερον
[4, 8]	εἴτε τινὰ τῶν καρπῶν ὑγρὸν	ἢ	ξηρόν, κατὰ νοῦν αὐτοῖς τῶν
[4, 8]	εὐνῆς ἅψασθαι καὶ κοινωνίας, πρὶν	ἢ	ξυραμένην αὐτὴν καὶ πένθιμον σχῆμα
[4, 8]	τῆς κόρης πατὴρ ἢ ἀδελφὸς	ἢ	ὃς ἂν μετὰ τούτους ἐγγυτέρω
[4, 4]	τοὺς μὲν διεφθάρθαι μηδὲν ἐξαμαρτόντας	ἢ	ὅτι περὶ τὴν τοῦ θεοῦ
[4, 8]	παρ' ἄλλοις αὐτὰ βλέπειν μᾶλλον	ἢ	παρ' αὑτῷ. καὶ στρατηγὸς μὲν
[4, 1]	Χαναναίοις εἰς χεῖρας ἥξειν πρὶν	ἢ	παρὰ τοῦ θεοῦ τὸν εἰς
[4, 8]	καὶ ζηλωτοὶ πᾶσιν ἀτυχήσαιτέ ποτ'	ἢ	παύσαισθε, ἀλλ' ὧν τε νῦν
[4, 8]	ἐπ' ὀχεύσει κυνὸς ἤτοι θηρευτικοῦ	ἢ	ποιμνίων φύλακος λάβῃ τις μισθόν,
[4, 2]	τἀδελφοῦ, καὶ πρὸς ἐμαυτὸν οἰκειότερον	ἢ	πρὸς ἐκεῖνον διακείμενος: καὶ γὰρ
[4, 6]	γὰρ ἄλλο τι μέχρι νῦν	ἢ	προσχήματι νόμων καὶ τοῦ θεοῦ
[4, 6]	τυγχάνοντος. δεῖν οὖν αὐτοῖς ἔλεγον	ἢ	ταὐτὰ πᾶσιν ἡγητέον ἢ ζητεῖν
[4, 5]	τρέπονται, τοῦτο ἑαυτοῖς σωτηρίαν ὑπολαβόντες	ἢ	τὸ μάχεσθαι παρέξειν: ἐθάρρουν γὰρ
[4, 8]	μὴ πιστευέσθω μάρτυς, ἀλλὰ τρεῖς	ἢ	τὸ τελευταῖον δύο, ὧν τὴν
[4, 6]	ἡμᾶς εὐνοίας καὶ τῆς ἐσομένης	ἢ	τὸ τοὺς αὐτοὺς ἡμῖν θεοὺς
[4, 8]	πλεονάκις ἐκινδύνευσα ὑφ' ὑμῶν ἀποθανεῖν	ἢ	ὑπὸ τῶν πολεμίων. ταῦτα δ'
[4, 8]	πολεμικὸν ἢ νῦν ὑφ' ὑμῶν	ἢ	ὕστερον ἐπὶ παίδων ὑμετέρων γένηται
[4, 6]	θεοῦ κτησαμένους τὴν Χαναναίων, θᾶττον	ἢ	φρονιμώτερον ἐγχειρεῖν ἔγνω τοῖς λόγοις.
[4, 8]	ἐλευθέραν ἐπαγόμενος. (Ἐὰν δέ τις	ἢ	χρυσίον ἢ ἀργύριον εὕρῃ καθ'
[4, 8]	καταλευέσθω, ἂν δ' ἐξ ἱερέων	ᾖ	γεγενημένη, καιέσθω ζῶσα. δύο γυναικῶν
[4, 4]	τὸ γεννηθὲν πρῶτον, ἂν ἄρσεν	ᾖ,	καταθῦσαι παρασχεῖν τοῖς ἱερεῦσιν, ὥστε
[4, 8]	αὐτὸν ἥκοντι. κἂν μὲν εὔπορος	ᾖ	ὁ ἐνεχυρασμένος, κατεχέτω τοῦτο μέχρι
[4, 8]	ἵνα μηδεὶς κίνδυνος ὡς ἐμπεσουμένοις	ᾖ.	οὗ δ' ἂν εἰς ὄρυγμα
[4, 8]	τὴν χώραν. ἣ δ' ἂν	ᾖ	πλησιαιτάτη πόλις, οἱ ἐν αὐτῇ
[4, 8]	ἱερὰ ξενικά, μηδ' ἂν ἐπωνομασμένον	ᾖ	τινι θεῷ κειμήλιον λαμβάνειν. (Μηδεὶς
[4, 8]	δυσμῶν, καὶ μάλιστ' ἂν ἱμάτιον	ᾖ	τὸ ἐνέχυρον, ὅπως εἰς ὕπνον
[4, 8]	τοῖς τε νέοις καὶ προηβηκόσιν	ἡ	ἅμιλλα τῆς λύπης: οἱ μὲν
[4, 4]	πρὸς ὃν διὰ τὴν ἡλικίαν	ἡ	ἀρχιερωσύνη παραγίνεται, θνήσκει τοῦ πλήθους
[4, 8]	ἐν ἀλλήλοις δακρύοντες. μόνη δ'	ἡ	γερουσία προύπεμψεν αὐτὸν καὶ ὁ
[4, 8]	ᾗ ὁ φόνος ἐπράχθη, καὶ	ἡ	γερουσία συνελθόντες μετρείτωσαν ἀπὸ τοῦ
[4, 8]	ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται καὶ	ἡ	γερουσία τῆς πόλεως ἐκείνης καθαρὰς
[4, 8]	ἀρχιερεὺς καὶ ὁ προφήτης καὶ	ἡ	γερουσία τὸ δοκοῦν ἀποφαινέσθωσαν. (Εἷς
[4, 6]	περὶ αὐτῶν κλέους ἐμπλησθήσεται πᾶσα	ἡ	γῆ καὶ θάλασσα, ἀρκέσετε δὲ
[4, 3]	κατὰ τὰς ἐκείνων σκηνὰς συνίζησεν	ἡ	γῆ καὶ πάνθ' ὅσα φίλα
[4, 3]	καὶ δακρύοντος σείεται μὲν αἰφνίδιον	ἡ	γῆ, σάλου δ' ἐπ' αὐτῆς
[4, 8]	λακτίσας ἔγκυον, ἂν μὲν ἐξαμβλώσῃ	ἡ	γυνὴ ζημιούσθω χρήμασιν ὑπὸ τῶν
[4, 8]	ἀδελφός, ἐπὶ τὴν γερουσίαν ἐλθοῦσα	ἡ	γυνὴ μαρτυράσθω τοῦθ' ὅτι βουλομένην
[4, 8]	ταῦτα ῥεπέτω: ὑπολύσασα δ' αὐτὸν	ἡ	γυνὴ τἀδελφοῦ τὰ σάνδαλα, καὶ
[4, 8]	καὶ καθάριοι πρὸς τὴν θέαν.	ἡ	δ' ἐπὶ τοῦτον πρόσβασις ἔστω
[4, 8]	ὄνειδος πρὸς ἅπαντα τὸν βίον,	ἡ	δ' ᾧπερ ἂν βουληθῇ τινι
[4, 8]	τοῦ ἐλευθέρου γάμου τὴν κόρην,	ἡ	δὲ παρασχεῖν ἑαυτὴν πεισθεῖσα δι'
[4, 4]	χειροτονήσαντος βεβαίως εἶχε τὴν τιμήν,	ἡ	δὲ τῶν Ἑβραίων στάσις πολὺν
[4, 8]	διημαρτηκόσι γένηται. ἔχει δὲ οὕτως	ἡ	διάταξις ἡμῶν τῶν νόμων τῶν
[4, 5]	τε κατεπλάγη τοὺς Ἑβραίους καὶ	ἡ	δύναμις αὐτοῦ παρέχουσα θᾶττον αὑτὴν
[4, 8]	τοῦ γένους. καὶ κριθεῖσα μὲν	ἡ	κόρη μὴ ἀδικεῖν συνοικείτω τῷ
[4, 8]	τε νῦν ὑμῖν ἐστιν ἀγαθῶν	ἡ	κτῆσις βεβαία μενεῖ τῶν τε
[4, 8]	ὑμῖν τούτων πεῖραν λαμβάνουσιν ἀνωφελὴς	ἡ	μετάνοια καὶ ἡ τῶν οὐ
[4, 6]	στενὸν χωρίον περιειλημμένον αἱμασιαῖς διπλαῖς	ἡ	ὄνος, ἐφ' ἧς ὁ Βάλαμος
[4, 6]	ὡς δ' ἐγκειμένου τοῦ ἀγγέλου	ἡ	ὄνος τυπτομένη ὤκλασε, κατὰ βούλησιν
[4, 8]	οὐδ' ἂν οἱ λόγοι καὶ	ἡ	παρ' αὐτῶν διδασκαλία τοῦ σωφρονεῖν
[4, 6]	καὶ κτῆσις ἀγαθῶν ἄφθονος καὶ	ἡ	παρὰ τῶν γονέων καὶ τῶν
[4, 8]	διαβῇ καὶ μέχρι τῶν ἀνθρωπείων	ἡ	πρὸς τὸ ὁμόφυλον ἀτιμία τὴν
[4, 2]	πρεσβυτάτῃ τῶν φυλῶν, εἰκότως ἂν	ἡ	Ῥουβήλου τὴν τιμὴν ἔχοι λαμβανόντων
[4, 6]	προεληλύθει δ' ἂν ἐπὶ πλεῖον	ἡ	τοῦ κακοῦ πεῖρα μὴ φθάσαντος
[4, 4]	δ' ἐπεὶ πολέμου καὶ στρατείας	ἡ	τῶν Λευιτῶν ἀφεῖτο φυλὴ θεραπεύουσα
[4, 8]	ἂν οὕτως ὑμῖν μόνον ὑπάρξειεν	ἡ	τῶν οἰκείων ἀγαθῶν ἀσφάλεια. ἵνα
[4, 8]	λαμβάνουσιν ἀνωφελὴς ἡ μετάνοια καὶ	ἡ	τῶν οὐ φυλαχθέντων νόμων ἀνάμνησις.
[4, 4]	ἱερεῦσι τελεῖν. καὶ ἃ μὲν	ἡ	φυλὴ παρὰ τοῦ πλήθους λαμβάνει
[4, 8]	μὴ δι' ἀμαθίαν τοῦ κρείττονος	ἡ	φύσις ὑμῶν πρὸς τὸ χεῖρον
[4, 6]	ἀλλὰ τὸν νῦν ὑμῶν ὀλίγον	ἡ	Χαναναίων χωρήσει γῆ, τὴν δ'
[4, 8]	ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ Ἰησοῦς	ἥ	τε γερουσία καὶ τὰ τέλη
[4, 8]	κεῖται ὁ νεκρὸς τὴν χώραν.	ἣ	δ' ἂν ᾖ πλησιαιτάτη πόλις,
[4, 8]	τοῖς ἱερεῦσι καὶ Λευίταις δεδόσθαι,	ἣ	πιπρασκέσθω μὲν ἐπὶ τῶν πατρίδων,
[4, 6]	ἢ ζητεῖν ἄλλην οἰκουμένην, ἐν	ᾗ	βιώσονται μόνοι κατὰ τοὺς ἰδίους
[4, 8]	τελευτῶν ἐνέγραψε κατὰ πλευρὰν ἑκατέραν,	ᾗ	καὶ στάντα φησὶ τὸν λαὸν
[4, 3]	λαῷ καὶ διὰ τὴν αὐτῶν,	ᾗ	κἀκείνους ὑπερεβάλλοντο, προῆλθον καὶ Ἀαρὼν
[4, 8]	ἐπὶ τούτοις ὀργήν ποτε λαμβάνετε,	ᾗ	κατ' ἐμοῦ πολλάκις ἐτολμήσατε χρῆσθαι:
[4, 7]	ἀργύρου ἄπειρόν τι πλῆθος κατασκευῆς,	ᾗ	κατ' οἶκον ἐχρῶντο: ὑπὸ γὰρ
[4, 8]	τῶν πλησίον τῇ χώρᾳ, ἐν	ᾗ	ὁ φόνος ἐπράχθη, καὶ ἡ
[4, 7]	καὶ τὰς εἰσβολὰς τῆς χώρας,	ᾗ	προσεδέχοντο τοὺς πολεμίους, ἀσφαλισάμενοι περιέμενον
[4, 6]	θείᾳ προνοίᾳ, γνώμην δὲ ὑποθέμενον,	ᾗ	χρησαμένων τῶν πολεμίων ὀλίγου τὸ
[4, 6]	Μαδιηνῖται δεηθέντες ἐνταυθοῖ με προθύμως	ἠγάγετε	καὶ δι' ἃ τὴν ἄφιξιν
[4, 8]	ἐξουσίαν αὐτοῦ, τήν τ' ἐλευθερίαν	ἡγεῖσθε	μὴ τὸ προσαγανακτεῖν οἷς ἂν
[4, 2]	πρὸς ἀλλήλους καὶ πρὸς τὸν	ἡγεμόνα.	στάσις οὖν αὐτοὺς οἵαν ἴσμεν
[4, 6]	καὶ σύμμαχον εἰς ἅπαντα καὶ	ἡγεμόνα	τὴν ἑαυτοῦ πρόνοιαν ἐπένευσεν. ὡς
[4, 8]	προσαγανακτεῖν οἷς ἂν ὑμᾶς οἱ	ἡγεμόνες	πράττειν ἀξιῶσι: νῦν μὲν γὰρ
[4, 8]	θεός τε ὁ μέχρι νῦν	ἡγεμονεύσας	ἡμῖν, καθ' οὗ βούλησιν κἀγὼ
[4, 3]	μικροτέραν ἐμοῦ τὴν Φαραώθου ποιήσας	ἡγεμονίαν,	ὁ γῆν ἡμῖν ἀμαθῶς ἔχουσι
[4, 8]	πράττετε: ἀρκεῖ γὰρ ὁ θεὸς	ἡγεμὼν	εἶναι. βασιλέως δ' εἰ γένοιτο
[4, 8]	δὲ καὶ τὸν πόνον οἰκεῖον	ἡγησάμενον	βοηθεῖν. (Μηνύειν δὲ καὶ τὰς
[4, 4]	λαμβάνει ταῦτ' ἐστίν: ἀναγκαῖον δ'	ἡγησάμην	ἃ τοῖς ἱερεῦσιν ἰδίᾳ παρὰ
[4, 8]	μέλλον ὑμῶν, ἀπαλλασσόμενος καλῶς ἔχειν	ἡγησάμην,	αὐτός τε ταύτην ὀφειλομένην ἀμοιβὴν
[4, 8]	κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ θεοῦ, δίκαιον	ἡγησάμην	μηδὲ νῦν ἐγκαταλιπεῖν τοὐμὸν ὑπὲρ
[4, 8]	θεοῦ πύθοιτο. τούτου χάριν ἀναγκαῖον	ἡγησάμην	προδιαστείλασθαι, μὴ καί τις ἡμῖν
[4, 6]	αὐτοῖς ἔλεγον ἢ ταὐτὰ πᾶσιν	ἡγητέον	ἢ ζητεῖν ἄλλην οἰκουμένην, ἐν
[4, 8]	αὐτοῖς παρέσχεν. ἀναλώματα γὰρ οὐχ	ἡγητέον	ὅσα τις κατὰ χρηστότητα παρίησιν
[4, 6]	γύναιόν τε ξενικόν, ὡς φῄς,	ἦγμαι:	παρ' ἐμαυτοῦ γὰρ ἀκούσῃ τὰς
[4, 8]	αὔθαδες, ἀπαλλαττέσθωσαν τῶν ἐπὶ τοῖς	ἠγνοημένοις	ὀνειδῶν. οὕτως γὰρ ἂν ὅ
[4, 3]	πρὸς τοὺς περὶ Δαθάμην, οὐχ	ἡγούμενος	εἶναι δεινὸν βαδίζειν πρὸς τοὺς
[4, 6]	οἷς θύειν μοι νομίζεται δίκαιον	ἡγούμενος	παρὰ πολλῶν ἐμαυτῷ πραγματεύεσθαι τὴν
[4, 6]	(καὶ Ζαμβρίας ὁ τῆς Σεμεωνίδος	ἡγούμενος	φυλῆς Χοσβίᾳ συνὼν Μαδιανίτιδι Οὔρου
[4, 8]	γυναικὸς ἡταιρημένης θυσίας μὴ τελεῖν:	ἥδεσθαι	γὰρ μηδενὶ τῶν ἀφ' ὕβρεως
[4, 3]	φανερᾷ γενομένῃ, μετὰ τῶν υἱῶν	ἤδη	βεβαίως ἀπέλαυε τῆς τιμῆς. ~(Τὴν
[4, 8]	γενομένης ἐπ' ἀμοιβῇ μὲν τῶν	ἤδη	γεγονότων ἐπὶ δὲ προτροπῇ τῶν
[4, 8]	ταλαιπωρίας, ἐπεὶ τῷ θεῷ δοκοῦν	ἤδη	καὶ τῷ γήρᾳ χρόνον ἐτῶν
[4, 6]	τιμῆς ἀξιώσας: ὁ δὲ ἀπιὼν	ἤδη	κἀπὶ τῷ περαιοῦν τὸν Εὐφράτην
[4, 6]	ἐχόντων τὸν τρόπον πολλάκις ἂν	ἤδη	κεκολασμένος ἔγνως ἂν οὐκ εὐπαραλογίστους
[4, 8]	ἀγαθῶν ἔχοντες πόλεις τὸ λοιπὸν	ἤδη	κτίζειν προαιρῆσθε, ταῦτα ποιοῦντες τῷ
[4, 4]	παραμενεῖν. οἱ γὰρ ἄνθρωποι πεπιστευκότες	ἤδη	μηδὲν γίνεσθαι δίχα τῆς τοῦ
[4, 5]	φίλου τυγχάνοντος εὑρὼν δὲ ἐκεῖνον	ἤδη	προαπολωλότα καὶ οὕτως ἔγνω τοῖς
[4, 6]	ποιοῦντες διετέλουν, ὡς διὰ παντὸς	ἤδη	τοῦ στρατοῦ τὴν παρανομίαν χωρεῖν
[4, 2]	τιμὰς οἷς ἂν ἐθελήσῃ χαλεπώτερον	ἤδη	τυγχάνειν τοῦ βιάζεσθαι τό τε
[4, 7]	ἀπολαύειν ἐμποδιζόμενοι. (Μωυσῆς δὲ γηραιὸς	ἤδη	τυγχάνων διάδοχον ἑαυτοῦ Ἰησοῦν καθίστησιν
[4, 2]	βουλομένοις, οὐκ ἐκ τοῦ προκριθεὶς	ἤδη	τυχεῖν αὐτῆς ἀξιῶν ἐπιτραπῆναι καὶ
[4, 6]	ταῦτα περὶ ὧν αὐτός τε	ἠδίκει	καὶ τῶν ἄλλων τινὲς εἰπόντος
[4, 8]	τὴν προαίρεσιν αὐτῶν ἧς ὀλιγωρήσαντες	ἠδίκησαν	καὶ τῆς ζημίας αὑτοῖς αἴτιοι
[4, 3]	προσδέξηται τὴν θυσίαν ὁ θεὸς	ἥδιον	εἴη κεχειροτονημένος. συνελθόντων δὲ πεντήκοντα
[4, 2]	ὑμῶν οὗπερ ἂν τὴν θυσίαν	ἡδίω	κρίνῃ ὁ θεός, οὗτος ὑμῖν
[4, 6]	τῶν Μωυσεῖ δοχθέντων τὸ πρὸς	ἡδονὴν	αὐτῇ γενησόμενον ἐθεράπευεν. ἐν τούτοις
[4, 8]	βουλητὸν, ἀλλὰ μὴ τὴν ἰδίαν	ἡδονὴν	διώκοντα μόνον τοῦ κατ' αὐτὴν
[4, 8]	δὲ παρασχεῖν ἑαυτὴν πεισθεῖσα δι'	ἡδονὴν	ἢ διὰ κέρδος πρὸς τὴν
[4, 3]	ἐσομένων, καὶ τῶν μὲν εἰς	ἡδονὴν	λαμβανόντων, εἰ Μωυσῆς ἐλεγχθείη κακουργῶν,
[4, 6]	οὔτ' αὐτῶν οὔτε πατέρων τὴν	ἡδονὴν	προτιμήσαντες τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ
[4, 6]	βρώμασιν ἔχαιρον καὶ πάντ' εἰς	ἡδονὴν	τῶν γυναικῶν ἐπὶ τοὐναντίον οἷς
[4, 8]	τοῦ θεοῦ χωρησάντων κομίζοντες μεθ'	ἡδονῆς	ἀποδιδότωσαν τοῖς δοῦσιν ὥσπερ ἀποθέμενοι
[4, 5]	αὐτοὺς ἀξιῶν τῆς τοῦ πολεμεῖν	ἡδονῆς	ἀπολαύειν, ὅτ' αὐτῇ συγχωρεῖ χρῆσθαι
[4, 8]	δικασταί, συνελθεῖν μὲν ἀλλήλοις οὐχ	ἡδονῆς	ἕνεκα λέγοντες οὐδὲ τῆς τῶν
[4, 6]	σαυτῷ κακουργεῖς ἀφαιρούμενος ἡμᾶς τὸ	ἡδὺ	καὶ τὸ κατὰ τὸν βίον
[4, 8]	ὧν τὸν ἡμέτερον λαὸν εὐεργετεῖν	ἠθέλησεν.	ἀνθ' ὧν προευλογῆσαι τὴν τοῦ
[4, 7]	ἐλαύνοντα καὶ ὅσον οὐδέπω παρεσόμενον	ἠθροίζοντό	τε καὶ τὰς εἰσβολὰς τῆς
[4, 6]	μὲν ταῦτα τοῦ θεοῦ κελεύσαντος	ἥκει	πρὸς Βάλακον. δεξαμένου δὲ αὐτὸν
[4, 3]	Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην ὑπηρέτας ἐκέλευσεν	ἥκειν	κατὰ τὰ συγκείμενα καὶ περιμένειν
[4, 2]	σκηνῆς τοῦ θεοῦ στάντες ἐβόων	ἥκειν	τὸν τύραννον καὶ τῆς ἀπ'
[4, 7]	τοῦτο Μωυσέος Φινέει κελεύσαντος. ὃς	ἧκεν	ἄγων τὸν στρατὸν ἀπαθῆ καὶ
[4, 2]	οὐ κατὰ τὴν αὐτοῦ χάριν,	ἧκεν	εἰς τὴν ἐκκλησίαν. καὶ πρὸς
[4, 3]	ὑπερηφανήσαντας: οἱ δ' οὐδὲν ἀντειπόντες	ἠκολούθουν.	οἱ δὲ περὶ Δαθάμην πυθόμενοι
[4, 6]	ἐνθάδ' ἥκουσαι ἡμεῖς εἰς ὁμιλίαν	ἥκομεν,	οὐδ' ἐμπορευσόμεναι τὴν ὥραν τοῦ
[4, 8]	μετὰ νόμου βοηθείας ἐπ' αὐτὸν	ἥκοντι.	κἂν μὲν εὔπορος ᾖ ὁ
[4, 6]	κατ' οὐδενὸς τούτων πόρον ἐνθάδ'	ἥκουσαι	ἡμεῖς εἰς ὁμιλίαν ἥκομεν, οὐδ'
[4, 4]	ἐκκλησίαν, καὶ> περὶ μὲν ὧν	ἠκροᾶτο	εἰς ἀπολογίαν οὐ καθιστάμενος, ἵνα
[4, 4]	καὶ γὰρ ἐκ πολλοῦ συνιστάμενον	ἠκροᾶτο	τὸν θόρυβον, δείσας μή τι
[4, 8]	μετ' ὀργῆς ὁμιλήσειαν αὐτῷ μετανοοῦντες	ἤλγουν,	ὡς ἅπαντα τὸν λαὸν εἰς
[4, 2]	τῆς κατὰ τοῦτ' αἰτίας ἡμᾶς	ἠλευθέρωσεν.	οὐ μὴν ἐξ ἐμῆς χάριτος
[4, 4]	ἐπὶ τοὺς τῆς Ἰδουμαίας ὅρους	ἦλθε	καὶ πρέσβεις πρὸς τὸν βασιλέα
[4, 2]	οὐ μνησικακῶν, ὅτι παρ' ὀλίγον	ἦλθε	καταλευσθεὶς ὑπ' αὐτῶν ἀποθανεῖν. οὐδ'
[4, 2]	ὢν Μωυσεῖ, πλούτῳ δὲ καὶ	ἡλικίᾳ	διαφέρων: εἰ δὲ τῇ πρεσβυτάτῃ
[4, 4]	παιδί, πρὸς ὃν διὰ τὴν	ἡλικίαν	ἡ ἀρχιερωσύνη παραγίνεται, θνήσκει τοῦ
[4, 8]	καὶ μεγαλουργίας παρ' αὐτὴν τὴν	ἡλικίαν	συνίεσαν. ἦν δὲ κατ' ἐπίνοιαν
[4, 6]	καὶ τοῦ πατρὸς ἀξιώματι τοὺς	ἡλικιώτας	ὑπερέχων, Ἐλεαζάρου γὰρ τοῦ ἀρχιερέως
[4, 8]	τὸν βωμόν τε ἀναστῆσαι πρὸς	ἥλιον	ἀνίσχοντα τετραμμένον οὐ πόρρω τῆς
[4, 6]	πάντων εὐδαιμονέστεροι τῶν ὑπὸ τὸν	ἥλιον	ἐκπορίζοντος. γῆν τε οὖν ἐφ'
[4, 8]	ἂν δὲ πένης, ἀποτιθέτω πρὶν	ἡλίου	δυσμῶν, καὶ μάλιστ' ἂν ἱμάτιον
[4, 3]	αὐτὴν καὶ ἀκοινώνητον τῆς τῶν	ἡμαρτηκότων	κολάσεως: σὺ γὰρ αὐτὸς οἶσθα,
[4, 2]	γὰρ ἔδωκεν ὁ θεὸς οὐχ	ἡμάρτομεν	τοῦτο καὶ μὴ βουλομένων ὑμῶν
[4, 8]	τοῖς ἐντευξομένοις. οἷα τὰ καθ'	ἡμᾶς	ἀρχῆθεν ἦν, ἐπὶ τὴν τῶν
[4, 6]	ἔχειν τε νῦν φατε πρὸς	ἡμᾶς	εὐνοίας καὶ τῆς ἐσομένης ἢ
[4, 2]	αὐτῷ τῆς κατὰ τοῦτ' αἰτίας	ἡμᾶς	ἠλευθέρωσεν. οὐ μὴν ἐξ ἐμῆς
[4, 2]	προεῖχε, σὺ γὰρ καὶ ἀμφοτέρους	ἡμᾶς	μεγέθει χρημάτων ὑπερβάλλεις, οὐ μὴν
[4, 8]	ἀπόχρη σοι ὅσα τῆς εἰς	ἡμᾶς	τιμῆς ὠλιγώρησας, καὶ μεταβαλοῦ πρὸς
[4, 6]	ἀρχὴν δὲ σαυτῷ κακουργεῖς ἀφαιρούμενος	ἡμᾶς	τὸ ἡδὺ καὶ τὸ κατὰ
[4, 6]	τοιούτων σιγᾶν ἢ λέγειν, ὅταν	ἡμᾶς	τὸ τοῦ θεοῦ λάβῃ πνεῦμα;
[4, 6]	καὶ νῦν, ἐπεί φατε πρὸς	ἡμᾶς	φιλοστόργως ἔχειν καὶ λυπεῖσθε μελλουσῶν
[4, 6]	οὐδενὸς τούτων πόρον ἐνθάδ' ἥκουσαι	ἡμεῖς	εἰς ὁμιλίαν ἥκομεν, οὐδ' ἐμπορευσόμεναι
[4, 2]	ἀποθανεῖν. οὐδ' ὁ θεὸς δὲ	ἠμέλησε	τοῦ μηδὲν αὐτοὺς παθεῖν τῶν
[4, 8]	ὡς οὐδὲ περὶ τῶν τυχόντων	ἠμέληται	τοῖς νόμοις εἰδόσι προνοεῖσθαι τοῦ
[4, 8]	μηχανημάτων μὴ κείρειν τὴν γῆν	ἥμερα	δένδρα κόπτοντας ἀλλὰ φείδεσθαι, λογιζομένους
[4, 8]	γραφῇ λέξομεν. ταῖς δ' ἑξῆς	ἡμέραις,	συνεχὲς γὰρ ἐκκλησίασεν, εὐλογίας αὐτοῖς
[4, 8]	ὁλοκαυτῶσαι καὶ μετ' ἐκείνην τὴν	ἡμέραν	οὐκ ἐπενεγκεῖν ἱερεῖον ἕτερον, οὐ
[4, 8]	καὶ θεὸς τήνδε μοι τὴν	ἡμέραν	τῆς πρὸς ἐκείνους ἀφίξεως ὥρισε,
[4, 8]	εὐδαιμονίας αἴτιον. (Δίς τε ἑκάστης	ἡμέρας	ἀρχομένης τε αὐτῆς καὶ ὁπότε
[4, 8]	καὶ μείνας δι' ὅλης τῆς	ἡμέρας	εἰς θέαν τὴν ἁπάντων θαπτέσθω
[4, 8]	ἑαυτὸν καὶ νοσήσας ἐπὶ πλείονας	ἡμέρας	ἔπειτ' ἀποθάνῃ, ἀθῷος ἔστω ὁ
[4, 8]	βλασφημήσας θεὸν καταλευσθεὶς κρεμάσθω δι'	ἡμέρας	καὶ ἀτίμως καὶ ἀφανῶς θαπτέσθω.
[4, 8]	δὲ τεσσαράκοντα ἐτῶν παρὰ τριάκοντα	ἡμέρας	συμπεπληρωμένων Μωυσῆς ἐκκλησίαν ἐπὶ τῷ
[4, 4]	Σίν, καὶ πενθήσαντα ἐπὶ τριάκοντα	ἡμέρας	τὸν λαὸν ἐκάθηρε Μωυσῆς τούτῳ
[4, 8]	οὖν αὐτὸν ὁ λαὸς ἐφ'	ἡμέρας	τριάκοντα, λύπη δὲ οὐκ ἄλλη
[4, 6]	ἐπιθυμίαν ὑπερέτεινον. καὶ Μωυσῆς ὀλίγων	ἡμερῶν	θύσας χαριστήρια πρῶτον τῷ θεῷ
[4, 4]	τρίτῃ τε καὶ ἑβδόμῃ τῶν	ἡμερῶν	καὶ καθαροὶ τὸ λοιπὸν ἦσαν.
[4, 8]	αὐτὴν ἀμελεῖν κεχαρισμένου. τριάκοντα δ'	ἡμερῶν	τῷ πένθει διελθουσῶν, αὐτάρκεις γὰρ
[4, 8]	τῶν νέων πολλὰ παρὰ τὴν	ἡμετέραν	διδασκαλίαν αὐτοῖς ἐπιτρεπόντων ὑπερηφανίᾳ τοῦ
[4, 6]	γάρ, μὴ καὶ κόρον τῆς	ἡμετέρας	ὁμιλίας λαβόντες ἔπειθ' ὑβρίσητε καὶ
[4, 6]	ἡμῖν ἔτι φθάσαντος εἰσελθεῖν ἐκείνου	ἡμέτερον.	ἔγωγ' οὖν τὸν στρατὸν τοῦτον
[4, 8]	ἐμοὶ καὶ ὑπηρέτῃ ὧν τὸν	ἡμέτερον	λαὸν εὐεργετεῖν ἠθέλησεν. ἀνθ' ὧν
[4, 8]	πληθύν, ἐπεί, φησί, πρὸς τοὺς	ἡμετέρους	ἄπειμι προγόνους καὶ θεὸς τήνδε
[4, 6]	ἡμῖν συνοικεῖν καὶ θεοὺς τοὺς	ἡμετέρους	σέβειν, καὶ οὐκ ἂν ἄλλο
[4, 1]	θεῖον αὐτῷ προδηλοῖ περὶ τῶν	ἡμετέρων	κατὰ τὴν πρὸς αὐτὸν εὔνοιαν,
[4, 6]	προστρέποισθε καὶ ταῦτα τῶν μὲν	ἡμετέρων	κοινῶν ὄντων πρὸς ἅπαντας, τοῦ
[4, 3]	Φαραώθου ποιήσας ἡγεμονίαν, ὁ γῆν	ἡμῖν	ἀμαθῶς ἔχουσι τῶν ὁδῶν ποιήσας
[4, 6]	δ' εὐνοίας λαβοῦσαι τὴν μόνην	ἡμῖν	ἀξιόλογον νομισθεῖσαν ἀγαπήσομεν τὸν μεθ'
[4, 6]	καὶ τοῦ θεοῦ δουλείαν μὲν	ἡμῖν	ἀρχὴν δὲ σαυτῷ κακουργεῖς ἀφαιρούμενος
[4, 8]	μὲν κατὰ Μωυσῆν τέλος τοιοῦτον	ἡμῖν	δεδηλώσθω.
[4, 3]	ὅπλων ἀσφάλειαν χαρισάμενος, ὁ ποτίμους	ἡμῖν	διεφθαρμένας πηγὰς ῥεῦσαι παρασκευάσας καὶ
[4, 6]	ὅλων λογίζῃ καὶ δοκεῖς ἐφ'	ἡμῖν	εἶναί τι περὶ τῶν τοιούτων
[4, 3]	οὐ πρότερον ἱστορηθεῖσαν, ὁ νόμων	ἡμῖν	ἐπίνοιαν ὑποθέμενος καὶ διάταξιν πολιτείας:
[4, 6]	ἐκείνου βούλησιν: οὐδὲν γὰρ ἐν	ἡμῖν	ἔτι φθάσαντος εἰσελθεῖν ἐκείνου ἡμέτερον.
[4, 6]	ἐσομένης ἢ τὸ τοὺς αὐτοὺς	ἡμῖν	θεοὺς προσκυνεῖν. μέμψαιτο δ' ἂν
[4, 8]	τε ὁ μέχρι νῦν ἡγεμονεύσας	ἡμῖν,	καθ' οὗ βούλησιν κἀγὼ χρήσιμος
[4, 8]	τὴν πολιτείαν. οὓς δὲ κοινοὺς	ἡμῖν	καὶ πρὸς ἀλλήλους κατέλιπε τούτους
[4, 8]	ἀνθρώποις ἐπ' αὐξήσει τοῦ γένους	ἡμῖν	ὁ θεὸς παρέσχεν, ἐλαύνειν δὲ
[4, 8]	ἡγησάμην προδιαστείλασθαι, μὴ καί τις	ἡμῖν	παρὰ τῶν ὁμοφύλων ἐντυχόντων τῇ
[4, 3]	τῆς ὑπ' αὐτοὺς δουλείας δρασμὸν	ἡμῖν	παρασχὼν καὶ μικροτέραν ἐμοῦ τὴν
[4, 7]	λαβεῖν καταστρεψαμένους οὓς ἐκεῖνος ἀπέδειξεν	ἡμῖν	πολεμίους. οἱ δ' ὁρῶντες ὀργιζόμενον
[4, 3]	τελέως ἀποροῦσιν ἐκ πετρῶν ἐλθεῖν	ἡμῖν	ποτὸν μηχανησάμενος, ὁ τῶν γῆθεν
[4, 6]	κοινὰ τοῖς ἄλλοις, ἀνάγκη βουλομένους	ἡμῖν	συνοικεῖν καὶ θεοὺς τοὺς ἡμετέρους
[4, 8]	συλλαμβανομένου τοῦ θεοῦ μετὰ ταύτην	ἡμῖν	τὴν πραγματείαν συντάξασθαι πρόκειται. (Ἐπειδὰν
[4, 8]	μὴ κατελέλοιπε Μωυσῆς. νενεωτέρισται δ'	ἡμῖν	τὸ κατὰ γένος ἕκαστα τάξαι:
[4, 2]	ἀσφάλειαν τὴν ἐπ' αὐτῇ βεβαιοῦντος	ἡμῖν	τοῦ θεοῦ παντάπασιν ἀλόγιστον. κρινεῖ
[4, 2]	μὴν οὐδ' εὐγενείᾳ, κοινὸν γὰρ	ἡμῖν	τοῦτο ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν
[4, 6]	ἐχομένους, ἤρξαντο πρὸς αὐτοὺς λέγειν:	(Ἡμῖν,	ὦ κράτιστοι νέων, οἶκοί τέ
[4, 7]	καὶ Ῥουβήλου καὶ τῆς Μανασσίτιδος	ἡμίσεια	πλήθει τετραπόδων εὐδαιμονοῦντες καὶ τοῖς
[4, 4]	νόμους τοὺς δεσπότας σίκλον καὶ	ἥμισυ	αὐτοῖς ἀναφέρειν, ἀνθρώπου δὲ πρωτοτόκου
[4, 2]	αὐτός, τίνας βούλεται τὰς ὑπὲρ	ἡμῶν	αὐτῷ θυσίας ἐπιτελεῖν καὶ προεστάναι
[4, 6]	βούλεται τοῦτο καὶ λόγους οὐδὲν	ἡμῶν	εἰδότων ἀφίησιν. ἐγὼ δὲ μέμνημαι
[4, 8]	πάνθ' ὡς ἐκεῖνος κατέλιπεν οὐδὲν	ἡμῶν	ἐπὶ καλλωπισμῷ προσθέντων οὐδ' ὅτι
[4, 8]	Δύστρου καλουμένου Ἀδάρου δ' ὑφ'	ἡμῶν	νουμηνίᾳ, συνέσει τε τοὺς πώποτ'
[4, 8]	ἔχει δὲ οὕτως ἡ διάταξις	ἡμῶν	τῶν νόμων τῶν ἀνηκόντων εἰς
[4, 8]	παρθένον μήπω κατηγγυημένην αὐτὸς γαμείτω:	ἢν	δὲ τῷ πατρὶ τῆς κόρης
[4, 6]	δ' ὁ Βάλαμος οἷός τε	ἦν	ἀναστρέφειν, ἀλλ' ὁ θεὸς αὐτὸν
[4, 6]	Μαδιηνίτας ὑπὲρ αὐτῶν. οἱ δέ,	ἦν	γάρ τις ἀπὸ Εὐφράτου Βάλαμος
[4, 5]	κάλλος ἦν οἷος ὀλίγοι σφόδρα,	ἦν	δὲ καὶ κατὰ χεῖρα γενναῖος
[4, 2]	καὶ μὴ βουλομένων ὑμῶν λαμβάνοντες.	ἦν	δὲ καὶ τὸ μὴ προσέσθαι
[4, 8]	παρ' αὐτὴν τὴν ἡλικίαν συνίεσαν.	ἦν	δὲ κατ' ἐπίνοιαν τοῖς τε
[4, 4]	ἧς οὐδέποτε λήξειν τὸ δεινὸν	ἦν	εἰκὸς ἀλλ' εἰς χρόνον παραμενεῖν.
[4, 5]	παρ' ὧν οὐδὲν αὐτοῖς ὄφελος	ἦν	εἰς ταύτας συνδιωχθεῖσιν: Ἑβραῖοι γὰρ
[4, 4]	καὶ καρπὸν ὡραῖον, ἀμύγδαλα δ'	ἦν,	ἐκ τοιούτου ξύλου τῆς βακτηρίας
[4, 7]	ὅσα συμπεριάγειν μέλλουσιν αὐτοῖς ἂν	ἦν	ἐμπόδια τοῦ πονεῖν ἀπέθεντο εἰς
[4, 5]	πόλεων: οὐδὲν γὰρ παρὰ τούτων	ἦν	ἐμπόδιον τοῦ μαχίμου παντὸς ἀπολωλότος.
[4, 8]	οἷα τὰ καθ' ἡμᾶς ἀρχῆθεν	ἦν,	ἐπὶ τὴν τῶν ἄλλων τραπέσθαι
[4, 5]	ἔργον. ὁ δὲ Ἀμορραῖος οὐκέτ'	ἦν	ἐπιόντων ὅμοιος αὑτῷ, ἀλλ' αὐτός
[4, 3]	δὲ τοῖς εἰρημένοις: καὶ γὰρ	ἦν	καὶ ἐδόκει χρηστὰ τῷ λαῷ.
[4, 5]	πολεμικῶν, καὶ γὰρ ὥρα θέρους	ἦν,	καὶ ἐπιθυμίᾳ τοῦ πιεῖν. ἐπὶ
[4, 8]	παρὰ δίκην, εἰ δύναμις αὐτοῖς	ἦν	καὶ μετοικήσαντα ἂν καὶ πρὸς
[4, 8]	καὶ περὶ τούτου τὸ πένθος	ἦν	καὶ ὅτι μήπω καλῶς τῆς
[4, 6]	νέοι πάντες, οἷς ἀρετῆς ἀντιποίησις	ἦν	καὶ τοῦ φιλοκαλεῖν, μιμηταὶ γενόμενοι
[4, 5]	διαβαίνειν τὸν Ἀρνῶνα κωλύειν ἑτοιμότατος	ἦν.	(Μωυσῆς δὲ ὁρῶν πολεμίως αὐτοῖς
[4, 8]	ὑμῖν εὐμενῆ. μᾶλλον δ' αὐτὸς	ἦν	ὁ καὶ τὴν ἀφήγησιν αὐτῶν
[4, 4]	εἰ καί τισι διὰ μίσους	ἦν	ὁ Μωυσῆς καὶ Ἀαρών, ἀφέντες
[4, 2]	τὸν γὰρ θεόν, εἴπερ αὐτὸς	ἦν	ὁ τὸν ἱερωσόμενον ἐκλεγόμενος, τὸν
[4, 5]	δὲ μέγεθός τε καὶ κάλλος	ἦν	οἷος ὀλίγοι σφόδρα, ἦν δὲ
[4, 8]	ἐκείνους καθ' ὧν τὸ φάρμακον	ἦν	παρεσκευασμένον. (Πηρώσας πασχέτω τὰ ὅμοια>
[4, 6]	ὑπερέχων, Ἐλεαζάρου γὰρ τοῦ ἀρχιερέως	ἦν,	περιαλγήσας τοῖς πεπραγμένοις ὑπὸ τοῦ
[4, 6]	δι' ἃ τὴν ἄφιξιν ἐποιησάμην,	ἦν	τέ μοι δι' εὐχῆς μηδὲν
[4, 4]	τοῦ στρατεύματος ὁρῶντος, κάταντες γὰρ	ἦν	τὸ χωρίον, ἀποδύεται τὴν ἀρχιερατικὴν
[4, 2]	διακείμενος: καὶ γὰρ οὐδὲ συνετὸν	ἦν	τοῖς κινδύνοις ἐμαυτὸν ὑποτιθέντα τοῖς
[4, 3]	καὶ πάνθ' ὅσα φίλα τούτοις	ἦν	ὑπήνεγκεν εἰς αὑτήν. ἠφανισμένων δ'
[4, 8]	καλλίστῳ καὶ δι' ἀρετὴν ἐπιφανεῖ,	ἣν	ἂν ὁ θεὸς ἑαυτῷ διὰ
[4, 8]	ἀφανῶς θαπτέσθω. (Συνερχέσθωσαν δὲ εἰς	ἣν	ἀποφήνωσι πόλιν τὸν νεὼν τρὶς
[4, 8]	ὑπὲρ τῆς ἐνεγκαμένης αὐτὸ γῆς,	ἣν	αὐτοῖς κτήσασθαι παρέσχεν, εὐλογήσαντες θυσίας
[4, 1]	τῷ θεῷ πιστεύσαντες κτήσασθαι γῆν	ἣν	αὐτοῖς ὑπέσχηται θελήσασιν, ἀλλὰ μὴ
[4, 6]	ἂν οὐδείς, εἰ γῆς εἰς	ἣν	ἀφῖχθε τοὺς ἰδίους αὐτῆς θεοὺς
[4, 6]	ταῦτα φυλαττομέναις ἠξίουν. τῶν δὲ	ἣν	βούλονται πίστιν δώσειν ὁμολογούντων καὶ
[4, 7]	συναραμένους τῶν ἐπιλοίπων ἀγώνων γῆν	ἣν	διαβᾶσιν αὐτοῖς τὸν Ἰορδάνην ὁ
[4, 7]	τῶν ὅρων τῆς πόλεως εἰς	ἣν	ἔφυγε τὸν πεφονευκότα: ἑτέρῳ δὲ
[4, 8]	πρόρρησιν περιέχουσαν τῶν ἐσομένων, καθ'	ἣν	καὶ γέγονε τὰ πάντα καὶ
[4, 8]	ἔπειτα ποίησιν ἑξάμετρον αὐτοῖς ἀνέγνω,	ἣν	καὶ καταλέλοιπεν ἐν βίβλῳ ἐν
[4, 8]	ἱερεῦσι καὶ τὴν κιβωτόν, εἰς	ἣν	καὶ τοὺς δέκα λόγους γεγραμμένους
[4, 8]	τοῦτον ἐχθρὸν τήν τε γῆν,	ἣν	κτήσεσθε, κρατηθέντες ὅπλοις ὑπὸ τῶν
[4, 8]	τῶν ἐκ τῆς γῆς ἀναδιδομένων,	ἣν	ὁ θεὸς αὐτοῖς κτήσασθαι παρέσχεν,
[4, 8]	τοῖς καιροῖς περιπέσητε. ~(Γῆν ὑμῖν	ἣν	ὁ θεὸς ἔδωκε πόνων καταφρονοῦσι
[4, 8]	ἄλλην τινὰ αἰτίαν προφέροι, καθ'	ἣν	οὐ καλῶς ἐλέγχει αὐτοὺς ἀποφηναμένους:
[4, 8]	προνοίας τε τῆς ὑπὲρ ὑμῶν,	ἣν	οὐχ ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς μόνον τῶν
[4, 3]	τῇ γενεᾷ καὶ τοῖς ὑπάρχουσιν	ἣν	πατοῦσι γῆν: τοῦτο γὰρ σῆς
[4, 8]	περὶ ἐθῶν καὶ αἰτιῶν ἀπόδοσιν,	ἣν	συλλαμβανομένου τοῦ θεοῦ μετὰ ταύτην
[4, 6]	ἐκπορίζοντος. γῆν τε οὖν ἐφ'	ἣν	ὑμᾶς αὐτὸς ἔστειλε καθέξετε δουλεύσουσαν
[4, 8]	χρόνον ἐτῶν εἴκοσι καὶ ἑκατὸν	ἠνυσμένον	δεῖ με τοῦ ζῆν ἀπελθεῖν
[4, 1]	πρότερον τοῖς Χαναναίοις εἰς χεῖρας	ἥξειν	πρὶν ἢ παρὰ τοῦ θεοῦ
[4, 4]	τὸν βασιλέα τῶν Ἰδουμαίων πέμψας	ἠξίου	δίοδον αὐτῷ παρασχεῖν, πίστεις ἃς
[4, 6]	δὲ αὐτὸν τοῦ βασιλέως ἐκπρεπῶς	ἠξίου	προαχθεὶς ἐπί τι τῶν ὀρῶν
[4, 8]	ἐξόδου τοῦ ζῆν δυσχεραίνοντας καταλιπεῖν	ἠξίουν	εἰς τὴν ἀνάμνησιν φέρων μηδὲ
[4, 1]	Χαναναίων πεῖραν λαμβάνειν: οὐ γὰρ	ἠξίουν	τοῖς Μωυσέος πειθαρχοῦντες λόγοις ἠρεμεῖν,
[4, 6]	γονεῖς. συγγινώσκειν τε ταῦτα φυλαττομέναις	ἠξίουν.	τῶν δὲ ἣν βούλονται πίστιν
[4, 6]	καὶ τῆς ἐπ' αὐτῷ μνήμης	ἠξίωσε.	καὶ ταῦτα μὲν ὡς ἂν
[4, 6]	ἔν τε νήσοις καὶ κατ'	ἤπειρον	βιοτεύσετε ὅσον ἐστὶν οὐδ' ἀστέρων
[4, 5]	πλούτῳ διέφερον πάντων τῶν ἐκείνῃ	ἠπειρωτῶν	δι' ἀρετὴν γῆς καὶ πλῆθος
[4, 7]	ὁρῶντες ὀργιζόμενον αὐτὸν καὶ δικαίως	ἠρεθίσθαι	πρὸς τὴν ἀξίωσιν αὐτῶν ὑπολαβόντες
[4, 1]	ἠξίουν τοῖς Μωυσέος πειθαρχοῦντες λόγοις	ἠρεμεῖν,	ἀλλὰ καὶ δίχα τῆς παρ'
[4, 8]	πόρρω τῇ χειρὶ κατασείων μένειν	ἠρεμοῦντας	ἐκέλευε, τὸ δ' ἔγγιον λόγοις
[4, 5]	τότε δυσκόλως εἶχον, ἀπαλλάξαι διαγνοὺς	ἤρετο	τὸν θεόν, εἰ πολεμεῖν αὐτῷ
[4, 6]	τελέως ὑπὸ τῆς συνηθείας ἐχομένους,	ἤρξαντο	πρὸς αὐτοὺς λέγειν: (Ἡμῖν, ὦ
[4, 4]	καὶ Ἀαρών, ἀφέντες τοῦτο θαυμάζειν	ἤρξαντο	τὴν τοῦ θεοῦ περὶ αὐτῶν
[4, 8]	ἐτῶν εἴκοσι καὶ ἑκατόν, ὧν	ἦρξε	τὸ τρίτον μέρος ἑνὶ λείποντι
[4, 6]	φέρειν ἀγαθὴ καὶ βάλσαμον νεμομένη.	ἤρχοντο	δὲ φρονεῖν ἐφ' ἑαυτοῖς μέγα
[4, 8]	ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς,	ἧς	ἂν Ἑβραῖοι κρατῶσιν, ὅπως τῷ
[4, 2]	παρὰ βαρβάροις γενομένην κατέλαβεν, ὑφ'	ἧς	ἅπαντας ἀπολέσθαι κινδυνεύσαντας ἔσωσε Μωυσῆς
[4, 8]	ἔτι μηδὲ ἡταιρημένης εἶναι γάμον,	ἧς	δι' ὕβριν τοῦ σώματος τὰς
[4, 8]	τῶν καρπῶν ἐξαίρεσις ὑμῖν χωρὶς	ἧς	διετάξατε τοῖς ἱερεῦσι καὶ Λευίταις
[4, 2]	διηγήσομαι προδιελθὼν τὴν αἰτίαν ἀφ'	ἧς	ἐγένετο. (Κορῆς τις Ἑβραίων ἐν
[4, 5]	χρῆσθαι τὸ θεῖον. οἱ δ'	ἧς	ἐπόθουν ἐξουσίας λαβόμενοι καὶ τὰς
[4, 1]	λογιζόμενοι καὶ τὴν ἐρημίαν, ὑφ'	ἧς	ἔτι ταύτην αὐτοῖς χείρω συνέβαινεν
[4, 6]	οὐκ ἂν ἄλλο γένοιτο τεκμήριον	ἧς	ἔχειν τε νῦν φατε πρὸς
[4, 8]	ἄλλην προτιμήσητε διάταξιν μήτ' εὐσεβείας	ἧς	νῦν περὶ τὸν θεὸν ἔχοντες
[4, 6]	αἱμασιαῖς διπλαῖς ἡ ὄνος, ἐφ'	ἧς	ὁ Βάλαμος ὠχεῖτο, συνεῖσα τοῦ
[4, 8]	ἔνδον αὐτοῖς τὴν προαίρεσιν αὐτῶν	ἧς	ὀλιγωρήσαντες ἠδίκησαν καὶ τῆς ζημίας
[4, 4]	τὸ χεῖρον προκοπῆς αἰτίαν, ὑφ'	ἧς	οὐδέποτε λήξειν τὸ δεινὸν ἦν
[4, 4]	αὐτοῖς προσέταξε καὶ τῆς δεκάτης,	ἧς	παρὰ τοῦ λαοῦ κατ' ἔτος
[4, 5]	τῆς δι' αὐτὴν ἀπορίας, ὑφ'	ἧς	στασιάσαι τε πρότερον αὐτοῖς συνέπεσε
[4, 8]	στάσεως ἐμφυλίου κατασχούσης ὑμᾶς, ὑφ'	ἧς	τἀναντία πατράσι τοῖς ἑαυτῶν πράττοντες
[4, 8]	μοι τοῦ θεοῦ καὶ πολιτείαν,	ἧς	τὸν κόσμον φυλάξαντες πάντων ἂν
[4, 7]	αἱ πρὸς τὰς φυγὰς ἀποδεδειγμέναι	ἦσαν	αἵδε: Βοσάρα μὲν ἐπὶ τοῖς
[4, 2]	ἀναπίμπλαται τούτων ἅπας ὁ στρατός.	ἦσαν	δὲ οἱ συντεταγμένοι τῷ Κορῇ
[4, 2]	τε τοῖς Λευίταις, φυλέται δ'	ἦσαν,	καὶ μάλιστα παρὰ τοῖς συγγενέσι
[4, 4]	προεκόμισε τὰς βακτηρίας: γνώριμοι δ'	ἦσαν	κατασημηναμένων αὐτὰς τῶν τε ἀνδρῶν
[4, 3]	ὁ Μωυσῆς: ἔτι τε θεράποντες	ἦσαν	περὶ αὐτούς, ὡς εἰ βίαν
[4, 6]	ἀνδρῶν διὰ πατέρων ἀρετὰς ἐπιφανεῖς	ἦσαν	συνδιεφθείροντο, (καὶ Ζαμβρίας ὁ τῆς
[4, 4]	ἡμερῶν καὶ καθαροὶ τὸ λοιπὸν	ἦσαν.	τοῦτο δὲ καὶ κατελθοῦσιν εἰς
[4, 1]	τὴν πρὸς τοὺς Χαναναίους μάχην	ἦσαν	ὡρμημένοι, τὸν θεὸν προστησάμενοι στρατηγὸν
[4, 7]	βασιλεῖς αὐτῶν ἅπαντες: πέντε δὲ	ἦσαν,	Ὦχός τε καὶ Σούρης ἔτι
[4, 8]	καταφρονοῦσι καὶ ψυχὰς πρὸς ἀρετὴν	ἠσκημένοις	ἀπόλεμον μὲν νέμεσθαι παράσχοι τε
[4, 6]	τινὲς εἰπόντος ὁ μὲν λαὸς	ἡσύχαζε	φόβῳ τε τοῦ μέλλοντος καὶ
[4, 1]	εἰς τὴν ἔρημον, ἐνταῦθα νομίζων	ἡσυχάσειν	αὐτοὺς καὶ μὴ πρότερον τοῖς
[4, 8]	τοῖς ἀξιώμασι πρόσφορον. ἔτι μηδὲ	ἡταιρημένης	εἶναι γάμον, ἧς δι' ὕβριν
[4, 8]	δεδωκότος ἀπολαύειν. ~(Ἐκ μισθοῦ γυναικὸς	ἡταιρημένης	θυσίας μὴ τελεῖν: ἥδεσθαι γὰρ
[4, 8]	μηδ' ἂν ἐπ' ὀχεύσει κυνὸς	ἤτοι	θηρευτικοῦ ἢ ποιμνίων φύλακος λάβῃ
[4, 1]	μὲν οἰκείους ὁρῶν ὑπὸ τῆς	ἥττης	καταπεπληγότας, φοβούμενος δὲ μὴ θαρσήσαντες
[4, 8]	οὐκ ἐσομένης ἄλλης ἀρχῆς τοιαύτης,	ἧττόν	τε τοῦ θεοῦ προνοησομένου διὰ
[4, 8]	ὅτι τὰ τῆς μητρὸς αὐτῷ	ἥττονα	παρὰ τῇ διαθέσει τοῦ πατρός,
[4, 3]	τούτοις ἦν ὑπήνεγκεν εἰς αὑτήν.	ἠφανισμένων	δ' οὕτως, ὡς μηδὲ φανῆναί
[4, 7]	εὐδαιμονίας καὶ ἁβροδίαιτοι σφόδρα ἐτύγχανον.	ἤχθησαν	δὲ καὶ αἱ παρθένοι περὶ
[4, 3]	πατάγου δὲ καὶ σκληροῦ ῥαγέντος	ἤχου	κατὰ τὰς ἐκείνων σκηνὰς συνίζησεν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 25/03/2010