>

Livre, Chap.
[4, 6]	Σεμεωνίδος ἡγούμενος φυλῆς Χοσβίᾳ συνὼν	Μαδιανίτιδι	Οὔρου θυγατρὶ τῶν ἐκείνῃ δυναστεύοντος
[4, 6]	τῆς αἰτίας Μωυσῆς ἐπὶ τὸν	Μαδιανιτῶν	ὄλεθρον τὴν στρατιὰν ἐξέπεμπε, περὶ
[4, 6]	μὲν πρέσβεις ταῦτα εἰπὼν ἀπέλυσε.	(Μαδιηνῖται	δὲ Βαλάκου σφόδρα ἐγκειμένου καὶ
[4, 7]	τὸν παρανομοῦντα τούτους Ζαμβρίαν τιμωρησαμένου.	Μαδιηνῖται	δὲ προπυθόμενοι τὸν στρατὸν ἐπὶ
[4, 6]	μὲν ὧντε καὶ σὺ καὶ	Μαδιηνῖται	δεηθέντες ἐνταυθοῖ με προθύμως ἠγάγετε
[4, 6]	τίς αὕτη ἐστὶν ἐφ' οἷς	Μαδιηνῖται	παρακαλοῦσι. τοῦ δ' ἐμποδὼν στάντος
[4, 6]	διὰ σπουδῆς ἐστί μοι καὶ	Μαδιηνίταις,	ὧν ἀπώσασθαί μοι τὴν ἀξίωσιν
[4, 6]	πατρῴας οὔσης καὶ συμμαχίας πρὸς	Μαδιηνίτας,	ἐπεὶ τοὺς Ἰσραηλίτας τοσοῦτον φυομένους
[4, 6]	γενέσθαι μεγάλους λογιζόμενος πρεσβεῦσαι πρὸς	Μαδιηνίτας	ὑπὲρ αὐτῶν. οἱ δέ, ἦν
[4, 6]	μεταπεμψάμενος καὶ τοὺς ἄρχοντας τῶν	Μαδιηνιτῶν	Βάλακε, φησί, καὶ Μαδιηνιτῶν οἱ
[4, 7]	ὧν καὶ προεῖπον ἐπὶ τὴν	Μαδιηνιτῶν	γῆν ἔπεμψεν στρατιὰν τοὺς πάντας
[4, 6]	τῶν ὁπλιτῶν ἐξέπεμψε δῃῶσον τὴν	Μαδιηνιτῶν	γῆν καὶ τὰς πατρίδας αὐτῶν
[4, 6]	αὐτοῖς θέμενον τιμᾶν θεὸν τοὺς	Μαδιηνιτῶν	καὶ Μωαβιτῶν σέβωσιν: οὕτως γὰρ
[4, 6]	τῶν Μαδιηνιτῶν Βάλακε, φησί, καὶ	Μαδιηνιτῶν	οἱ παρόντες, χρὴ γὰρ καὶ
[4, 6]	γὰρ Βάλαμον παραληφθέντα ὑπὸ τῶν	Μαδιηνιτῶν,	ὅπως ἐπαράσηται τοῖς Ἑβραίοις, καὶ
[4, 6]	ὑποθέμενος αὐτοῖς ᾤχετο. (Τῶν δὲ	Μαδιηνιτῶν	πεμψάντων τὰς θυγατέρας κατὰ τὴν
[4, 7]	καὶ συμβολῆς γενομένης πίπτει τῶν	Μαδιηνιτῶν	πλῆθος ἀσυλλόγιστον καὶ ἀριθμοῦ κρεῖττον
[4, 3]	καὶ τοὺς αὖθις ἐσομένους αὐτὴν	μαθεῖν,	ἐκέλευσεν Ἐλεάζαρον τὸν Ἀαρῶνος υἱὸν
[4, 8]	ἀξιώματι τῆς ἀρετῆς ἀναλογοῦσαν καὶ	μαθεῖν	παρέξων δι' αὐτῆς τοῖς ἐντευξομένοις.
[4, 8]	οἱ παῖδες πρῶτον τοὺς νόμους	μάθημα	κάλλιστον καὶ τῆς εὐδαιμονίας αἴτιον.
[4, 8]	αὐτός, ὡς μηδέποτε ἐκλιπεῖν τὴν	μάθησιν	αὐτῶν ὑπὸ τοῦ χρόνου, ἃς
[4, 3]	αὐτὸς οἶσθ' ἀκριβέστερον οὐκ ἀκοῇ	μαθὼν	ὄψει δὲ τότ' αὐτοῖς παρὼν
[4, 6]	γένους οἰκήτορας. θαυμάζετε οὖν, ὦ	μακάριος	στρατός, ὅτι τοσοῦτος ἐξ ἑνὸς
[4, 8]	ἐξεπιστάμενος παραινῶ, οὐκ ἂν ὄντες	μακαριστοὶ	καὶ ζηλωτοὶ πᾶσιν ἀτυχήσαιτέ ποτ'
[4, 8]	πρὸς ἀλλήλους ὑμῖν χρωμένοις αὐτῇ	μακαριστὸν	ποιῆσαι τὸν βίον καὶ τῶν
[4, 6]	πολεμίων ὑμνεῖν αὐτοὺς ἐκείνους καὶ	μακαριωτάτους	ἀποφαίνειν ἀνθρώπων, ὦ Βάλακε, φησί,
[4, 8]	μηνὶ τοῦ ἔτους, ὑπὸ μὲν	Μακεδόνων	Δύστρου καλουμένου Ἀδάρου δ' ὑφ'
[4, 4]	Ἑκατομβαιῶνος καλουμένου Λώου δὲ παρὰ	Μακεδόσι	Σαβὰ δὲ παρὰ Ἑβραίοις. ~(Πένθος
[4, 8]	βούλεσθαι τῶν ὅρων: μὴ γὰρ	μακρὰν	εἶναι τοῦ καὶ τοὺς νόμους
[4, 8]	τοιάδε: (Ἄνδρες συστρατιῶται καὶ τῆς	μακρᾶς	κοινωνοὶ ταλαιπωρίας, ἐπεὶ τῷ θεῷ
[4, 7]	διὰ τὴν πρὸς τὸ πονεῖν	μαλακίαν	πεποιῆσθαι τὴν αἴτησιν, ἀλλ' ὅπως
[4, 8]	ἀποτιθέτω πρὶν ἡλίου δυσμῶν, καὶ	μάλιστ'	ἂν ἱμάτιον ᾖ τὸ ἐνέχυρον,
[4, 8]	παρ' ἄλλων ἔπαινον αὐτῷ παρέξει,	μάλιστα	δὲ τὸν θεόν, ὃν οὐδεὶς
[4, 8]	πανοικὶ χρῆναι ἀφανίσαι. (Φυλάσσειν δὲ	μάλιστα	ἐν ταῖς μάχαις, ὡς μήτε
[4, 6]	ταῦτα ποιήσαντες: τῶν θυγατέρων τὰς	μάλιστα	εὐπρεπεῖς καὶ βιάσασθαι καὶ νικῆσαι
[4, 2]	(Κορῆς τις Ἑβραίων ἐν τοῖς	μάλιστα	καὶ γένει καὶ πλούτῳ διαφόρων
[4, 2]	τοῖς μεγάλοις συμβαίνει στρατοπέδοις καὶ	μάλιστα	παρὰ τὰς κακοπραγίας δυσάρκτοις εἶναι
[4, 2]	Λευίταις, φυλέται δ' ἦσαν, καὶ	μάλιστα	παρὰ τοῖς συγγενέσι κατεβόα δεινὸν
[4, 8]	τὴν ἐκείνων αὐτῶν ἀρετὴν οἴκτου	μᾶλλον	ἀξιοῦν, ὅτι μοχθηρῶν ἐγένοντο πατέρων,
[4, 4]	οὕτως συνέβη παύσασθαι, πολλῷ δὲ	μᾶλλον	αὔξειν καὶ φύεσθαι: χαλεπωτέραν ἐλάμβανε
[4, 3]	μὴ τῆς στάσεως προιούσης ἀφανισθῇ	μᾶλλον	αὐτοῖς ὁ κόσμος τῆς καταστάσεως.
[4, 8]	ἐν ἅπασιν αὑτὸν ὑμῖν εὐμενῆ.	μᾶλλον	δ' αὐτὸς ἦν ὁ καὶ
[4, 6]	τὴν εὐμορφίαν αὐτῶν ἐπὶ τὸ	μᾶλλον	εὐπρεπὲς πέμψατε πλησίον ἐσομένας τοῦ
[4, 5]	διαφεύγοντες, ἔκαμνόν τε ἐπὶ δίψει	μᾶλλον	ἤ τινι τῶν πολεμικῶν, καὶ
[4, 8]	τοῦ παρ' ἄλλοις αὐτὰ βλέπειν	μᾶλλον	ἢ παρ' αὑτῷ. καὶ στρατηγὸς
[4, 8]	ἂν αἱ θυσίαι τῷ θεῷ	μᾶλλον	κεχαρισμέναι γένοιντο καὶ ὅπως ἂν
[4, 2]	δικαιότερον ἂν τῷ πλουτεῖν ἐκείνου	μᾶλλον	μὴ χείρων ὢν κατὰ γένος
[4, 2]	ἀγαθοῖς ὑποταγέντες τοῖς κρείττοσι, τότε	μᾶλλον	ὑπὸ τῆς ἀπορίας καὶ συμφορᾶς
[4, 8]	οἱ παῖδες δὲ θρηνοῦντες ἔτι	μᾶλλον	ὡς ἀσθενέστεροι κρατεῖν λύπης ἐδήλουν,
[4, 7]	τε καὶ Ῥουβήλου καὶ τῆς	Μανασσίτιδος	ἡμίσεια πλήθει τετραπόδων εὐδαιμονοῦντες καὶ
[4, 7]	προσελθόντων αὐτῷ τῶν πρώτων τῆς	Μανασσίτιδος	φυλῆς καὶ δηλούντων μὲν ὡς
[4, 8]	τῆς ζημίας αὑτοῖς αἴτιοι γεγόνασι.	μανθανέτωσαν	δὲ καὶ οἱ παῖδες πρῶτον
[4, 1]	εἰδέναι τὰ μέλλοντα παρ' αὐτοῦ	μανθάνοντα:	δόξειν τε συνετοὺς εἶναι τῆς
[4, 6]	μεγάλως ἐτίμησεν ἀναγράψας αὐτοῦ τὰς	μαντείας,	καὶ παρὸν αὐτῷ σφετερίσασθαι τὴν
[4, 6]	παρ' αὐτοῖς ἀξιολόγων παρακαλέσοντας τὸν	μάντιν	ἐλθεῖν, ὅπως ἐπ' ἐξωλείᾳ τῶν
[4, 6]	Βάλακος δ' αὐτὸς ἀφικνεῖται τὸν	μάντιν	σὺν βασιλικῇ θεραπείᾳ φιλοτίμως ἀγόμενος
[4, 6]	γάρ τις ἀπὸ Εὐφράτου Βάλαμος	μάντις	ἄριστος τῶν τότε καὶ πρὸς
[4, 4]	δὴ καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ	Μαριάμην	τελευτὴ τοῦ βίου καταλαμβάνει τεσσαρακοστὸν
[4, 8]	ἀγαθὴν καὶ πολλὴν ἔδωκε καρποῦσθαι,	μαρτυράμενος	δὲ ὡς τάς τε δεκάτας
[4, 8]	κυρίου παραχρῆμα παρ' αὑτῷ φυλαττέτω	μαρτυράμενος	τὸν θεὸν μὴ νοσφίζεσθαι ἀλλότρια.
[4, 8]	τὴν γερουσίαν ἐλθοῦσα ἡ γυνὴ	μαρτυράσθω	τοῦθ' ὅτι βουλομένην αὐτὴν ἐπὶ
[4, 8]	ὁπότε πρὸς ὕπνον ὥρα τρέπεσθαι	μαρτυρεῖν	τῷ θεῷ τὰς δωρεάς, ἃς
[4, 8]	καὶ θράσος τοῦ γένους αὐτῶν:	μαρτυρείτωσαν	δὲ μηδὲ δοῦλοι διὰ τὴν
[4, 8]	ἢ διὰ φόβον μὴ τἀληθῆ	μαρτυρῆσαι.	ἂν δέ τις ψευδομαρτυρήσας πιστευθῇ,
[4, 8]	προσῆκεν ἕκαστον εὖ πράττειν, καὶ	μάρτυρι	ἀρκούμενος αὐτῷ πάντα ποιείτω ἃ
[4, 8]	προβεβιωμένα. γυναικῶν δὲ μὴ ἔστω	μαρτυρία	διὰ κουφότητα καὶ θράσος τοῦ
[4, 8]	τὸ τελευταῖον δύο, ὧν τὴν	μαρτυρίαν	ἀληθῆ ποιήσει τὰ προβεβιωμένα. γυναικῶν
[4, 6]	μάρτυρος τοῦ διελέγξοντος, ἐκείνῳ τὴν	μαρτυρίαν	ἔδωκε καὶ τῆς ἐπ' αὐτῷ
[4, 6]	καὶ ἐξιδιώσασθαι μηδενὸς ἂν γενομένου	μάρτυρος	τοῦ διελέγξοντος, ἐκείνῳ τὴν μαρτυρίαν
[4, 3]	τῶν ὅλων, δικαστής μου καὶ	μάρτυς	ἀδωροδόκητος, ὡς οὔτε δωρεὰν ἐγὼ
[4, 8]	ἀποφαινέσθωσαν. (Εἷς δὲ μὴ πιστευέσθω	μάρτυς,	ἀλλὰ τρεῖς ἢ τὸ τελευταῖον
[4, 3]	ἐμοὶ τῶν ὑπ' ἐμοῦ πεπραγμένων	μάρτυς	ἀξιολογώτατος, ὡς γνώμῃ τε σῇ
[4, 3]	ἀδίκως ὑπονοοῦσι τούτων μοι γενοῦ	μάρτυς.	ἐγὼ βίον ἀπράγμονα καταστησάμενος ἀνδραγαθίᾳ
[4, 8]	ὑβριζομένων αὐτῷ τῶν νόμων καὶ	μάτην	κειμένων, θεοῦ δὲ μὴ πειραθείητε
[4, 8]	(Φυλάσσειν δὲ μάλιστα ἐν ταῖς	μάχαις,	ὡς μήτε γυναῖκα ἀνδρικῇ σκευῇ
[4, 8]	τρόπον. ταῦτα δὲ πράττοντες ἀλκιμώτατοι	μάχας	διενεγκεῖν ἁπάντων ἔσεσθε καὶ μηδενὶ
[4, 7]	πρὸς τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς	μάχας	χωρεῖν δύναιντο, ἑτοίμους τε ἔλεγον
[4, 5]	ἑαυτοῖς σωτηρίαν ὑπολαβόντες ἢ τὸ	μάχεσθαι	παρέξειν: ἐθάρρουν γὰρ ταῖς πόλεσιν
[4, 8]	φίλους τοὺς ἀπολωλότας ἐν τῇ	μάχῃ,	ὅπως τὸ ἐπ' αὐτοῖς κορέσασα
[4, 8]	ἀπόντα καὶ τὸν ἐνεόν. (Ἐν	μάχῃ	τις ὅπου μὴ σίδηρος πληγεὶς
[4, 8]	μεταβάντα γῆν. κρατήσαντες δὲ τῇ	μάχῃ	τοὺς ἀντιταξαμένους κτείνατε, τοὺς δ'
[4, 5]	οὕτως ἔγνω τοῖς Ἑβραίοις εἰς	μάχην	ἐλθεῖν περιέσεσθαί τε νομίζων καὶ
[4, 1]	ἐπὶ τὴν πρὸς τοὺς Χαναναίους	μάχην	ἦσαν ὡρμημένοι, τὸν θεὸν προστησάμενοι
[4, 5]	αὐτός τε ἀποθνήσκει κατὰ τὴν	μάχην	καὶ σύμπας ὁ στρατὸς αὐτοῦ
[4, 7]	αὐτοὺς δείσαντας τὴν πρὸς Χαναναίους	μάχην	πρόφασιν εὐπρεπῆ τὴν τῶν βοσκημάτων
[4, 4]	περαιοῦσθαι. καὶ Μωυσῆς, ἄρχειν γὰρ	μάχης	οὐ συνεβούλευσεν ὁ θεὸς χρωμένῳ,
[4, 5]	παρὰ τούτων ἦν ἐμπόδιον τοῦ	μαχίμου	παντὸς ἀπολωλότος. Ἀμορραίους μὲν οὖν
[4, 6]	σὺ καὶ Μαδιηνῖται δεηθέντες ἐνταυθοῖ	με	προθύμως ἠγάγετε καὶ δι' ἃ
[4, 8]	εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ἠνυσμένον δεῖ	με	τοῦ ζῆν ἀπελθεῖν καὶ τῶν
[4, 6]	ἤρχοντο δὲ φρονεῖν ἐφ' ἑαυτοῖς	μέγα	Ἰσραηλῖται καὶ τὴν πρὸς τοὺς
[4, 4]	νεωτερίσωσι πάλιν καὶ γένηταί τι	μέγα	καὶ χαλεπὸν συνήγαγε τὸ πλῆθος
[4, 6]	ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῳ κατὰ τὸ	μέγα	πεδίον Ἱεριχοῦντος ἀντικρύ, πόλις δ'
[4, 8]	τῆς δ' ἀρετῆς ἔπαθλα ὑμῖν	μεγάλα	κεῖται πρὸς ἅπαντα τὸν βίον
[4, 8]	ἀποπέμπεσθαι αὐτήν, πλὴν εἰ μὴ	μεγάλας	αἰτίας αὐτῷ παράσχοι καὶ πρὸς
[4, 4]	πλήθους μειῶσαί τι τῆς Μωυσέος	μεγαλαυχίας:	ἀσφαλὲς γὰρ αὐτοῖς τοῦτ' εἶναι.
[4, 2]	καιρὸν λάβωσιν. ~(Ὅπερ δὲ τοῖς	μεγάλοις	συμβαίνει στρατοπέδοις καὶ μάλιστα παρὰ
[4, 8]	ὅτι τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ καὶ	μεγαλουργίας	παρ' αὐτὴν τὴν ἡλικίαν συνίεσαν.
[4, 6]	κωλῦσαι δ' εἰ δύναιτο γενέσθαι	μεγάλους	λογιζόμενος πρεσβεῦσαι πρὸς Μαδιηνίτας ὑπὲρ
[4, 3]	νῦν δ' ὑπὲρ τῆς σωτηρίας	μεγάλους	ὑπέστην πόνους καὶ παντὶ δεινῷ
[4, 6]	συνθήκας ἐφ' αἷς αὐτὸν ἀντὶ	μεγάλων	λάβοι δωρεῶν παρὰ τῶν συμμάχων
[4, 6]	νοσησάντων δή τινων περὶ ταῦτα,	μεγάλως	ἐτίμησεν ἀναγράψας αὐτοῦ τὰς μαντείας,
[4, 2]	σὺ γὰρ καὶ ἀμφοτέρους ἡμᾶς	μεγέθει	χρημάτων ὑπερβάλλεις, οὐ μὴν οὐδ'
[4, 5]	δ' ἰσχὺν αὐτοῦ καὶ τὸ	μέγεθος	ἐτεκμηριώσαντο κλίνην αὐτοῦ λαβόντες ἐν
[4, 8]	ἄλλη κατέσχεν Ἑβραίους τοσαύτη τὸ	μέγεθος,	ὅση τότε Μωυσέος ἀποθανόντος. ἐπόθουν
[4, 5]	καὶ πλῆθος χρημάτων. Ὤγης δὲ	μέγεθός	τε καὶ κάλλος ἦν οἷος
[4, 5]	τῶν ἔργων εἶναι τοῖς τοῦ	μεγέθους	καὶ τῆς εὐπρεπείας πλεονεκτήμασι. τὴν
[4, 8]	καὶ τοῖς θυρώμασιν αὐτῶν τὰ	μέγιστα	ὧν εὐεργέτησεν αὐτοὺς ὁ θεὸς
[4, 8]	τῷ θεῷ χάριν εἰδέναι τὴν	μεγίστην	ἀράμενοι διὰ σπουδῆς ἀνεθρέψαμεν μηδενὸς
[4, 8]	ὑπὸ τῶν αὖθις ἀφαιρεθήσεσθε μετὰ	μεγίστων	ὀνειδῶν καὶ σκεδασθέντες διὰ τῆς
[4, 8]	παρὰ τοῦ θεοῦ χωρησάντων κομίζοντες	μεθ'	ἡδονῆς ἀποδιδότωσαν τοῖς δοῦσιν ὥσπερ
[4, 7]	δράσας τις τὸν φόνον ἔφυγε.	μεθ'	ὃν συνεχώρει τελευτήσαντα κάθοδον, ἐχόντων
[4, 6]	ἡμῖν ἀξιόλογον νομισθεῖσαν ἀγαπήσομεν τὸν	μεθ'	ὑμῶν βίον ὡς γαμεταὶ διανύσαι.
[4, 5]	δὲ τοῦ διπλασίονος ἑνὶ πήχει	μείζονα.	τούτου τοίνυν πταίσαντος οὐκ εἰς
[4, 1]	τῇ νίκῃ οἱ πολέμιοι καὶ	μειζόνων	ὀρεχθέντες ἐπ' αὐτοὺς ἔλθοιεν, ἔγνω
[4, 8]	ἄν τε μικρὰν ἄν τε	μείζω	λέγῃ, πρὸς ταῦτα ῥεπέτω: ὑπολύσασα
[4, 8]	τοῦ πλήθους ἑπομένου καταλευέσθω καὶ	μείνας	δι' ὅλης τῆς ἡμέρας εἰς
[4, 6]	ἀνῄρηται, ᾧ καὶ τὰ περιττὰ	μειοῦν	ἰσχὺς καὶ τὰ λείποντα διδόναι.
[4, 4]	δέησις ἐγένετο πολλὴ τοῦ πλήθους	μειῶσαί	τι τῆς Μωυσέος μεγαλαυχίας: ἀσφαλὲς
[4, 8]	τὸ διαφθαρὲν ἐν τῇ γαστρὶ	μειώσας	τὸ πλῆθος, διδόσθω δὲ καὶ
[4, 8]	κατήκοοι καὶ φύλακες γένοισθε καὶ	μελετῴητε	τὴν σύνεσιν αὐτῶν. ἄπειμι δ'
[4, 8]	τὴν τοῦ θεοῦ δύναμιν, ᾧ	μελήσει	καὶ πρὸς τὸ μέλλον ὑμῶν,
[4, 8]	καὶ τὰς εὐωχίας ἀπενηνοχὼς ἀπιέναι	μέλλῃ	πρὸς αὑτὸν οἴκαδε, στὰς ἀντικρὺ
[4, 8]	γυνή, μηδ' εἰ χρυσὸν ἄπειρον	μέλλοι	κερδαίνειν, καταφρονῶν τῷ μηδένα εἶναι
[4, 3]	τῶν σκηνῶν ἀπέβλεπον, τί καὶ	μέλλοι	ποιεῖν ὁ Μωυσῆς: ἔτι τε
[4, 4]	αὐτὸ Μωυσέος αὐτῷ δεδηλωκότος, ὅτι	μέλλοι	τελευτᾶν, παντὸς τοῦ στρατεύματος ὁρῶντος,
[4, 5]	πράγματα, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ	μέλλον	ἀγαθῶν αὐτοῖς αἴτιος ἀποθανὼν ὑπῆρξε:
[4, 6]	τι καὶ ἔσοιτο πρὸς τὸ	μέλλον.	(Βάλακος δὲ ἀγανακτήσας ἐπὶ τῷ
[4, 8]	τοῦ σωφρονήσειν ὑμᾶς εἰς τὸ	μέλλον	κατ' αὐτό γε τοῦτ' ἀσφαλὲς
[4, 8]	καὶ περὶ τῶν εἰς τὸ	μέλλον	παρακαλῶσι καὶ συνιόντες ἀλλήλοις καὶ
[4, 8]	ᾧ μελήσει καὶ πρὸς τὸ	μέλλον	ὑμῶν, ἀπαλλασσόμενος καλῶς ἔχειν ἡγησάμην,
[4, 1]	τὸ πάντ' αὐτὸν εἰδέναι τὰ	μέλλοντα	παρ' αὐτοῦ μανθάνοντα: δόξειν τε
[4, 8]	ὑμετέρων γένηται τοῦθ' ὑπερόριον πραχθείη.	μέλλοντας	δὲ πολεμεῖν πρεσβείαν καὶ κήρυκας
[4, 8]	οἵου ἐστέρηνται κηδεμόνος περὶ τοῦ	μέλλοντος	ἀπεθρήνουν, τοῖς δὲ καὶ περὶ
[4, 6]	λαὸς ἡσύχαζε φόβῳ τε τοῦ	μέλλοντος	καὶ τὸν νομοθέτην δὲ ὁρῶν
[4, 8]	σωτηρίας καὶ δυσελπιστοῦντες περὶ τῶν	μελλόντων	ὡς οὐκ ἐσομένης ἄλλης ἀρχῆς
[4, 8]	τῷ χρόνῳ μὴ δεῖν ἐπὶ	μελλούσῃ	τελευτῇ κατηφεῖν, ὡς κατὰ βούλησιν
[4, 7]	κλῆρος ἔσοιτο, φησίν, εἰ μὲν	μέλλουσί	τινι συνοικεῖν τῶν φυλετῶν, μετὰ
[4, 7]	γυναῖκας καὶ τἆλλα ὅσα συμπεριάγειν	μέλλουσιν	αὐτοῖς ἂν ἦν ἐμπόδια τοῦ
[4, 6]	ἡμᾶς φιλοστόργως ἔχειν καὶ λυπεῖσθε	μελλουσῶν	ἀναχωρεῖν, οὐδ' αὐταὶ τὴν δέησιν
[4, 8]	πέρα τοῦ Ἰορδάνου πραχθησομένων οὐ	μέλλω	βοηθὸς ὑμῖν ἔσεσθαι καὶ σύμμαχος
[4, 8]	γονέων ἀγαθῶν, ὁ δὲ μὴ	μέλλων	ἄγεσθαι παρθένον μὴ ζευγνύσθω συνοικοῦσαν
[4, 4]	σχήματος Μωυσῆς παρέλαβεν ἐπὶ τούτου	μεμενηκυίας	ἔβλεπον, ἐκ δὲ τῆς Ἀαρῶνος
[4, 3]	τὴν ἐπ' αὐτοῖς δίκην οὕτως	μεμηνότων	κατὰ τῆς σῆς δόξης, μὴ
[4, 4]	καθαρώτατον. τοὺς οὖν ἀπὸ νεκροῦ	μεμιασμένους	τῆς τέφρας ὀλίγον εἰς πηγὴν
[4, 8]	ἐπὶ σώμασι τοῖς αὐτῶν ἐργαζομένων,	μεμισήσθω.	ὅθεν οὐκ ἀποστερητέον ἀνδρὸς πένητος
[4, 6]	ἡμῶν εἰδότων ἀφίησιν. ἐγὼ δὲ	μέμνημαι	μὲν ὧντε καὶ σὺ καὶ
[4, 8]	πολλὴν ἐπιζήτησιν ἐποιοῦντο τοῦ στρατηγοῦ	μεμνημένοι	τε ὧν κινδυνεύσειε καὶ προθυμηθείη
[4, 2]	ὄντα τοῦ αὐτοῦ μηδὲν δὲ	μεμφθῆναι	τοῖς παρὰ τὴν ἱερωσύνην πεπραγμένοις
[4, 6]	τοὺς αὐτοὺς ἡμῖν θεοὺς προσκυνεῖν.	μέμψαιτο	δ' ἂν οὐδείς, εἰ γῆς
[4, 8]	τῶν ὁμοφύλων ἐντυχόντων τῇ γραφῇ	μέμψις	ὡς διημαρτηκόσι γένηται. ἔχει δὲ
[4, 8]	κοινῇ πᾶσιν Ἑβραίοις διαμένειν, φυλάττοντα	μὲν	ἃ δέδωκεν αὐτοῖς ἀγαθὰ προσκτήσασθαι
[4, 2]	ἐκ τοῦ δικαίου τιμᾶσθαι, βίαν	μὲν	ἀγαθοὶ βουλόμενοι δοκεῖν οὐ προσφέρουσι,
[4, 7]	διῆγον τὸ λοιπὸν εὐδαιμόνως, ἀφθονίας	μὲν	ἀγαθῶν αὐτοῖς ὑπ' ἀρετῆς γεγενημένης,
[4, 4]	νουμηνίᾳ μηνὸς ὄντος τοῦ παρὰ	μὲν	Ἀθηναίοις Ἑκατομβαιῶνος καλουμένου Λώου δὲ
[4, 3]	(Ταῦτ' εἰπόντος καὶ δακρύοντος σείεται	μὲν	αἰφνίδιον ἡ γῆ, σάλου δ'
[4, 4]	καὶ τοῦ πλήθους. καὶ τὰς	μὲν	ἄλλας ἐφ' οὗπερ αὐτὰς σχήματος
[4, 8]	ἐφ' υἱάσιν οὗτοι δικασταί, συνελθεῖν	μὲν	ἀλλήλοις οὐχ ἡδονῆς ἕνεκα λέγοντες
[4, 3]	τὰς κατ' ἐμοῦ διαβολάς, τοὺς	μὲν	ἀπαθεῖς ἀπὸ παντὸς φυλάξεις κακοῦ,
[4, 8]	ὅπου μὴ σίδηρος πληγεὶς παραχρῆμα	μὲν	ἀποθανὼν ἐκδικείσθω ταὐτὸν παθόντος τοῦ
[4, 5]	εἰς φόβον κατέστησαν. καὶ οἱ	μὲν	ἀπορραγέντες ἔφευγον ἐπὶ τῶν πόλεων,
[4, 4]	μητρόπολιν αὑτῶν Ἄραβες νενομίκασι, πρότερον	μὲν	Ἄρκην λεγομένην Πέτραν δὲ νῦν
[4, 5]	νήσῳ τὴν φύσιν ὑπάρχει, τοῦ	μὲν	Ἀρνῶνος ἀπὸ μεσημβρίας ὁρίζοντος αὐτό,
[4, 8]	στρατὸν ἐπ' αὐτοὺς ἀγάγοιτε, στρατηγῷ	μὲν	αὐτοκράτορι χρώμενοι τῷ θεῷ, ὑποστράτηγον
[4, 8]	ὡς διὰ μῖσος ἀπεκτονηκώς, ζητείτωσαν	μὲν	αὐτὸν μετὰ πολλῆς σπουδῆς μήνυτρα
[4, 1]	αὐτοὶ τῶν πολεμίων νομίζοντες κατηγόρουν	μὲν	αὐτοῦ καὶ πραγματεύεσθαι μένειν αὐτοὺς
[4, 8]	πρὸς ἐκείνους ἀφίξεως ὥρισε, χάριν	μὲν	αὐτῷ ζῶν ἔτι καὶ παρὼν
[4, 4]	πλήθους εἰς αὐτὸν ἀφορῶντος, τῷ	μὲν	αὐτῷ τελευτήσας ἔτει, ᾧ καὶ
[4, 7]	δειλίας εὐσχήμονα πρόφασιν ἐπινοήσαντας αὐτοὺς	μὲν	βούλεσθαι τρυφᾶν ἀπόνως διάγοντας πάντων
[4, 7]	ἀπαθῆ καὶ λείαν ἄφθονον, βόας	μὲν	γὰρ δισχιλίους καὶ πεντακισμυρίους, ὄις
[4, 8]	ἡ ἅμιλλα τῆς λύπης: οἱ	μὲν	γὰρ εἰδότες οἵου ἐστέρηνται κηδεμόνος
[4, 2]	αὐτοῦ τὴν ἱερωσύνην παρέδωκεν; εἰ	μὲν	γὰρ ἐκ τῆς Λευίτιδος φυλῆς
[4, 8]	οἱ ἡγεμόνες πράττειν ἀξιῶσι: νῦν	μὲν	γὰρ ἐν τῷ τοὺς εὐεργέτας
[4, 8]	μηδένα εἶναι τὸν ἐξελέγξοντα. καθόλου	μὲν	γὰρ τὸ συνειδὸς ἐπιστάμενον τὸ
[4, 4]	ὡς Μωυσέος πραγματευσαμένου: καὶ τοὺς	μὲν	διεφθάρθαι μηδὲν ἐξαμαρτόντας ἢ ὅτι
[4, 6]	τοῦ θεοῦ χαρίσασθαι ὑμῖν, τὸ	μὲν	Ἑβραίων γένος οὐκ ἂν ὄλεθρος
[4, 3]	ἀνέμου βίας σαλευομένου κύματος πᾶς	μὲν	ἔδεισεν ὁ λαός, πατάγου δὲ
[4, 6]	μετ' αὐτὸν Ζαμβρίας ἀλλὰ σὺ	μέν,	εἶπεν, ὦ Μωυσῆ, χρῶ νόμοις
[4, 3]	ἐλπίδι τῶν ἐσομένων, καὶ τῶν	μὲν	εἰς ἡδονὴν λαμβανόντων, εἰ Μωυσῆς
[4, 8]	τοῦ κατοιχομένου μνήμην. καὶ ὁ	μὲν	ἐκ τῆς γερουσίας ἀπίτω τοῦτ'
[4, 3]	ἐγὼ βίον ἀπράγμονα καταστησάμενος ἀνδραγαθίᾳ	μὲν	ἐμῇ σῇ δὲ βουλῇ, καὶ
[4, 8]	ἢ παρ' αὑτῷ. καὶ στρατηγὸς	μὲν	ἐν ὀλίγοις, προφήτης δὲ οἷος
[4, 8]	καὶ κατ' ἰδίαν, καὶ κρατήσαντας	μὲν	ἐξ αὐτῶν ἀνασπᾶν θεμελίων καὶ
[4, 8]	ὁ γυναῖκα λακτίσας ἔγκυον, ἂν	μὲν	ἐξαμβλώσῃ ἡ γυνὴ ζημιούσθω χρήμασιν
[4, 6]	ἔγνω τοῖς λόγοις. καὶ πολεμεῖν	μὲν	ἐπὶ ταῖς εὐπραγίαις θρασύτερον ὑπὸ
[4, 7]	φυγὰς ἀποδεδειγμέναι ἦσαν αἵδε: Βοσάρα	μὲν	ἐπὶ τοῖς ὁρίοις τῆς Ἀραβίας,
[4, 6]	ταράξωσι τὸ πλῆθος. καὶ διαλύεται	μὲν	ἐπὶ τούτοις ὁ σύλλογος. προεληλύθει
[4, 8]	καὶ Λευίταις δεδόσθαι, ἣ πιπρασκέσθω	μὲν	ἐπὶ τῶν πατρίδων, εἰς δὲ
[4, 8]	γυναικῶν οὐσῶν τινι, καὶ τῆς	μὲν	ἑτέρας ἐν τιμῇ σφόδρα καὶ
[4, 7]	δὲ μερίσας τὴν λείαν τῆς	μὲν	ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν Ἐλεαζάρῳ δίδωσι
[4, 8]	βοηθείας ἐπ' αὐτὸν ἥκοντι. κἂν	μὲν	εὔπορος ᾖ ὁ ἐνεχυρασμένος, κατεχέτω
[4, 8]	δώρημα κάλλιστον φυλάττειν. ὡς δεινὸς	μὲν	ἐχθρὸς καὶ ἄνθρωπος νομοθέτης ὑβριζομένων
[4, 8]	δοκῇ τοῦ γένους. καὶ κριθεῖσα	μὲν	ἡ κόρη μὴ ἀδικεῖν συνοικείτω
[4, 4]	καὶ ἱερεῦσι τελεῖν. καὶ ἃ	μὲν	ἡ φυλὴ παρὰ τοῦ πλήθους
[4, 6]	θεοὺς προστρέποισθε καὶ ταῦτα τῶν	μὲν	ἡμετέρων κοινῶν ὄντων πρὸς ἅπαντας,
[4, 6]	νόμων καὶ τοῦ θεοῦ δουλείαν	μὲν	ἡμῖν ἀρχὴν δὲ σαυτῷ κακουργεῖς
[4, 4]	βραχίονα τοῦ θύματος. καὶ τοῖς	μὲν	ἱερεῦσι Μωυσῆς τοσαύτην, πάρεξ ὧν
[4, 8]	ὀκνοῦντας ἅψασθαι λαβεῖν παρακαλῶσιν, ὄντας	μὲν	Ἰσραηλίτας ὡς κοινωνοὺς καὶ δεσπότας
[4, 4]	τῷ τρόπῳ: μόσχον θήλειαν, ἀρότρου	μὲν	καὶ γεωργίας ἄπειρον ὁλόκληρον δέ,
[4, 6]	ἀφικνεῖται πρὸς τοὺς πρέσβεις, προθυμίαν	μὲν	καὶ σπουδὴν τὴν ἰδίαν ἐμφανίζων
[4, 8]	αὑτοῖς κέρδος προσλαμβάνειν. καὶ πειθομένων	μὲν	καλῶς ὑμᾶς ἔχειν τὴν εἰρήνην
[4, 8]	ἐκ τούτων λογιζόμενοι. καὶ τὸ	μὲν	κατὰ Μωυσῆν τέλος τοιοῦτον ἡμῖν
[4, 8]	ἅλωος κτείνειέ τινα πλήξας, αὐτὸς	μὲν	καταλευσθεὶς ἀποθνησκέτω μηδ' εἰς τροφὴν
[4, 8]	ἢ θεράπαιναν ἀποκτείνῃ βοῦς, αὐτὸς	μὲν	καταλιθούσθω, τριάκοντα δὲ σίκλους ὁ
[4, 5]	τῶν βασιλείων τῆς Ἀμμανίτιδος, τῇ	μὲν	κατασκευῇ σιδηρέαν, τεσσάρων δὲ πηχῶν
[4, 6]	εἰς ἐκκλησίαν τὸν λαὸν οὐδενὸς	μὲν	κατηγόρει πρὸς ὄνομα μὴ βουλόμενος
[4, 8]	τοιαύτην εὕροι, δίκην λαχὼν αὐτὸς	μὲν	κατηγορείτω χρώμενος εἰς ἀπόδειξιν οἷς
[4, 6]	πάλιν ἀνασταθέντων βωμῶν οὐδὲ τότε	μὲν	κατηράσατο τοῖς Ἰσραηλίταις, πεσὼν δ'
[4, 8]	τι τῶν χειρόνων. (Ἐπ' ἀνθρώπου	μὲν	κλοπῇ θάνατος ἔστω ζημία, ὁ
[4, 6]	τῶν ἄλλων τινὲς εἰπόντος ὁ	μὲν	λαὸς ἡσύχαζε φόβῳ τε τοῦ
[4, 8]	σύνεσιν ἐξυβρίζοντες εἰς αὐτούς, πρῶτον	μὲν	λόγοις αὐτοὺς νουθετείτωσαν οἱ πατέρες,
[4, 8]	ὑστάτῳ μηνὶ τοῦ ἔτους, ὑπὸ	μὲν	Μακεδόνων Δύστρου καλουμένου Ἀδάρου δ'
[4, 7]	ὁ κλῆρος ἔσοιτο, φησίν, εἰ	μὲν	μέλλουσί τινι συνοικεῖν τῶν φυλετῶν,
[4, 8]	ψυχὰς πρὸς ἀρετὴν ἠσκημένοις ἀπόλεμον	μὲν	νέμεσθαι παράσχοι τε κεκτημένοις αὐτὴν
[4, 8]	ἔστω. παραχωροίη δὲ οὗτος τοῖς	μὲν	νόμοις καὶ τῷ θεῷ τὰ
[4, 2]	ἐγὼ ταύτης δικαιότερος τυγχάνειν γένει	μὲν	ὁ αὐτὸς ὢν Μωυσεῖ, πλούτῳ
[4, 1]	ἐκείνου βουλήσεως. (Μωυσῆς δὲ τοὺς	μὲν	οἰκείους ὁρῶν ὑπὸ τῆς ἥττης
[4, 2]	καὶ Ἀαρῶνα προσδέξασθαι συγκριθησόμενον, γένους	μὲν	ὄντα τοῦ αὐτοῦ μηδὲν δὲ
[4, 6]	ἐπαράσηται τοῖς Ἑβραίοις, καὶ τοῦτο	μὲν	οὐ δυνηθέντα θείᾳ προνοίᾳ, γνώμην
[4, 7]	ἐπίσημος ἀνὴρ Σωλοφάντης ὄνομα, παῖδας	μὲν	οὐ καταλιπὼν ἄρσενας θυγατέρας δέ
[4, 1]	καὶ τοῖς πολεμίοις ἐπῆλθον, οἱ	μὲν	οὐ καταπλαγέντες αὐτῶν τὴν ἔφοδον
[4, 3]	νομίσειαν ἀπατᾶσθαι δύνασθαι. καὶ Ἀαρὼν	μὲν	οὐκέτι τῇ Μωυσέος χάριτι τὴν
[4, 8]	λέγοντος ἀκροᾶσθαι τοῦ θεοῦ. πενθεῖ	μὲν	οὖν αὐτὸν ὁ λαὸς ἐφ'
[4, 3]	ἐδόκει χρηστὰ τῷ λαῷ. τότε	μὲν	οὖν διαλύουσι τὸν σύλλογον, τῇ
[4, 6]	τῷ θεῷ δοκοῦντες ἀπέθνησκον. ἀπόλλυνται	μὲν	οὖν ἐκ τῶν τάξεων ἄνδρες
[4, 6]	Ζαμβρίᾳ τὴν αἰτίαν εἰληφότας. ἀπόλλυνται	μὲν	οὖν καὶ ὑπὸ τῆς τούτων
[4, 8]	συμβῆναι τῇ γῇ πάθος. ~(Ἀριστοκρατία	μὲν	οὖν κράτιστον καὶ ὁ κατ'
[4, 3]	τούτων ἀχαριστίαν ἐπίπροσθεν θέμενος. τὰ	μὲν	οὖν πρεσβύτερα τῆς ἐμῆς γενέσεως
[4, 6]	καὶ δημοσίᾳ πάντες εὐπόρησαν. ~(Μωυσῆς	μὲν	οὖν στρατοπεδεύει καὶ ἀγαγὼν τὴν
[4, 2]	καὶ δυνατοὶ χρημάτων περιουσίᾳ. (Ἐβούλετο	μὲν	οὖν ταῦτα λέγων ὁ Κορῆς
[4, 8]	μήτ' ἄνδρα στολῇ γυναικείᾳ. (Πολιτείαν	μὲν	οὖν τοιάνδε Μωυσῆς κατέλιπε, νόμους
[4, 5]	τοῦ μαχίμου παντὸς ἀπολωλότος. Ἀμορραίους	μὲν	οὖν τοιοῦτο πάθος κατέλαβεν οὔτε
[4, 8]	μήτε τῶν ἄλλων ζῴων. (Αὕτη	μὲν	οὖν ὑμῖν εἰρηνικὴ τῶν νόμων
[4, 8]	ἐξελέγξῃ τὴν παιδίσκην ἐφθαρμένην, δημότις	μὲν	οὖσα τοῦ μὴ σωφρόνως προστῆναι
[4, 8]	εἰ γένοιτο ἔρως ὑμῖν, ἔστω	μὲν	οὗτος ὁμόφυλος, πρόνοια δ' αὐτῷ
[4, 8]	τῇ πολιτείᾳ παρεκάλει. καὶ τότε	μὲν	οὕτω διελύθησαν. (Βούλομαι δὲ τὴν
[4, 3]	εἶναι τοῖς ὁρῶσι. καὶ οἱ	μὲν	οὕτως ἀπώλοντο ἐπίδειξις τοῦ θεοῦ
[4, 6]	οὐκ ἀπαγορεύσει τὸ θεῖον ἀφθονίαν	μὲν	παντοίων ἀγαθῶν ἐν εἰρήνῃ χορηγοῦν,
[4, 8]	κόρην ἄλλῳ κατηγγυημένην φθείρας, εἰ	μὲν	πείσας καὶ πρὸς τὴν φθορὰν
[4, 8]	τοῖς ἀνθρώποις τοιαῦται γίγνοιντο, γράμμασι	μὲν	περὶ τοῦ μηδέποτε συνελθεῖν ἰσχυριζέσθω:
[4, 8]	ταῦτα γίνεσθαι δεικνύναι. καὶ τὸ	μὲν	πλῆθος ὤμνυεν. (Ἐδίδασκε δὲ αὐτούς,
[4, 8]	εἵποντο δεδακρυμένοι, καὶ Μωυσῆς τοὺς	μὲν	πόρρω τῇ χειρὶ κατασείων μένειν
[4, 6]	τοὺς Ἰσραηλίτας καταλυσαμένους. καὶ τοὺς	μὲν	πρέσβεις ταῦτα εἰπὼν ἀπέλυσε. (Μαδιηνῖται
[4, 2]	θεοῦ περιορᾶν, παρὰ τοὺς νόμους	μὲν	τἀδελφῷ τὴν ἱερωσύνην Ἀαρῶνι δόντα,
[4, 2]	πλήθους τιμὴν μεταστῆσαι. καὶ ὁ	μὲν	ταῦτα κακοήθως μετ' εὐπρεπείας πρὸς
[4, 6]	εὐπορίαν αὐτῶν ἀπολέσθαι. καὶ ὁ	μὲν	ταῦτα λέγων ἐπειρᾶτο τοὺς νέους
[4, 6]	ποιήσειε τοῦτο σημαίνειν. (Καὶ ὁ	μὲν	ταῦτα τοῦ θεοῦ κελεύσαντος ἥκει
[4, 6]	συγχωρήσαντος δὲ τοῦ Βαλάκου δὶς	μὲν	τεθυκότι τὸ θεῖον οὐκ ἐπένευσε
[4, 4]	παρὰ πάντων γίνεται δηλῶσαι. (Τῶν	μὲν	τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ πόλεων τρισκαίδεκα
[4, 8]	κοινωνοῦντας ἐπιτηδευμάτων, τοῦτο δὲ ἐκ	μὲν	τῆς αὐτῆς ἐπιμιξίας αὐτοῖς ὑπάρξειν,
[4, 8]	πονηροὶ γὰρ ὁμοίως ἑκάτεροι, ὁ	μὲν	τὸ αἴσχιστον πείσας ἑκουσίως ὑπομεῖναι
[4, 2]	εἰς τὴν ἐκκλησίαν. καὶ πρὸς	μὲν	τὸ πλῆθος οὐδένα ἐποιήσατο λόγον,
[4, 6]	τὰ λείποντα διδόναι. (Καὶ ὁ	μὲν	τοιαῦτα ἐπεθείαζεν οὐκ ὢν ἐν
[4, 8]	ἔτους ἑκάστου προεῖπον τελεῖν, τὴν	μὲν	τοῖς Λευίταις, τὴν δ' ἑτέραν
[4, 8]	ἐμπεριάγειν μεταξὺ δυοῖν ὀροῖν, Γριζαίου	μὲν	τοῦ ἐκ δεξιῶν κειμένου, τοῦ
[4, 6]	τὸν θεὸν ὀργισθήσεσθαι. καὶ ὁ	μὲν	τοῦθ' ὑποθέμενος αὐτοῖς ᾤχετο. (Τῶν
[4, 8]	τε καὶ ἱερέας. καὶ πρώτους	μὲν	τοὺς ἐπὶ τῷ Γρίζειν γενομένους
[4, 8]	οὗ σὺ μὴ πειραθείης. κἂν	μὲν	τούτοις θεραπεύηται τὸ τῶν νέων
[4, 4]	τοῖς ἱερεῦσι καταβάλλειν ἀργύριον, γυναῖκα	μὲν	τριάκοντα σίκλους ἄνδρα δὲ πεντήκοντα.
[4, 4]	ἔχειν τὴν ἀρχιερωσύνην. καὶ ὁ	μὲν	τρὶς αὐτὸν τοῦ θεοῦ χειροτονήσαντος
[4, 8]	στὰς ἀντικρὺ τοῦ τεμενίσματος εὐχαριστησάτω	μὲν	τῷ θεῷ, ὅτι τῆς ἀπ'
[4, 8]	εὐχαριστίας καὶ γενομένης ἐπ' ἀμοιβῇ	μὲν	τῶν ἤδη γεγονότων ἐπὶ δὲ
[4, 3]	ὑπὲρ τούτων ταλαιπωρίαις. καὶ πρότερον	μὲν	ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας αὐτῶν, νῦν
[4, 8]	κρατῶσιν, ὅπως τῷ θεῷ τῶν	μὲν	ὑπηργμένων εὐχαριστῶσι καὶ περὶ τῶν
[4, 4]	πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν, καὶ> περὶ	μὲν	ὧν ἠκροᾶτο εἰς ἀπολογίαν οὐ
[4, 6]	εἰδότων ἀφίησιν. ἐγὼ δὲ μέμνημαι	μὲν	ὧντε καὶ σὺ καὶ Μαδιηνῖται
[4, 6]	αὐτῷ μνήμης ἠξίωσε. καὶ ταῦτα	μὲν	ὡς ἂν αὐτοῖς τισι δοκῇ
[4, 5]	βασιλεὺς στρατὸν ἄγων, καὶ σπεύδων	μὲν	ὡς ἐπὶ συμμαχίαν τὴν Σιχῶνος
[4, 7]	τῆς Μανασσίτιδος φυλῆς καὶ δηλούντων	μὲν	ὡς τεθνήκοι τις τῶν φυλετῶν
[4, 2]	καὶ τὴν ἐπὶ τούτοις αὐτοῦ	μένε	ψηφοφορίαν, ἀλλὰ μὴ σαυτὸν ποίει
[4, 8]	ἐστιν ἀγαθῶν ἡ κτῆσις βεβαία	μενεῖ	τῶν τε ἀπόντων ταχεῖαν ἕξετε
[4, 1]	κατηγόρουν μὲν αὐτοῦ καὶ πραγματεύεσθαι	μένειν	αὐτοὺς ἀπόρους ὑπενόουν, ἵν' ἀεὶ
[4, 7]	πατρῴᾳ φυλῇ καταλιπεῖν. καὶ τότε	μένειν	ἑκάστου τὸν κλῆρον ἐν τῇ
[4, 8]	μὲν πόρρω τῇ χειρὶ κατασείων	μένειν	ἠρεμοῦντας ἐκέλευε, τὸ δ' ἔγγιον
[4, 6]	ἀλλὰ γαμετὰς αὐτῶν ἐσομένας αὐτόθι	μένειν	καὶ δεσποίνας ἀποδειχθησομένας πάντων ὧν
[4, 8]	βουλομένην αὐτὴν ἐπὶ τοῦ οἴκου	μένειν	καὶ τεκνοῦν ἐξ αὐτοῦ μὴ
[4, 6]	ταῖς ἐπιθυμίαις, καταλιπέτωσαν καὶ παρακαλούντων	μένειν	μὴ πρότερον ἐπινευέτωσαν, πρὶν ἂν
[4, 8]	ὅθεν εἰ βούλοισθε τούτους ὑμῖν	μένειν,	τῶν πολεμίων μηδένα ὑπολείπησθε κρατήσαντες
[4, 8]	αὐτῶν ἐντιθέντας: ἀνεπιμίκτους γὰρ ἀλλήλοις	μένοντας	ἀλλοτριωτάτους αὑτοῖς νομισθήσεσθαι. (Ἔστω δὲ
[4, 8]	ἐν τοῖς τῆς ἀρετῆς ἐπιτηδεύμασι	μένοντες,	ἐπὶ τοσοῦτον αὐτοῦ χρήσεσθε τῇ
[4, 8]	καὶ τῶν χρημάτων τοῖς συγγενέσι	μενόντων,	καὶ ταῖς γυναιξὶ κουφισμὸν οἴσει
[4, 5]	καὶ τοῦ ὀνόματος μεταδίδωσι, τὰ	μέντοι	γε πρὸς τῇ δύσει τοῦ
[4, 8]	μηδενὶ χρησίμῳ ταῦτα πάσχοντας. ὁ	μέντοι	θεὸς ὁ κτίσας ὑμᾶς πόλεις
[4, 4]	βεβαίως ἀπέλαυε τῆς τιμῆς. ~(Τὴν	μέντοι	στάσιν οὐδ' οὕτως συνέβη παύσασθαι,
[4, 8]	πάντων ὧν τε παρέσχηκε καὶ	μένων	εὐμενὴς ἔτι παρέξει δώρημα κάλλιστον
[4, 8]	καὶ κακίαν οὐδὲ χρησαμένου τινὶ	μέρει	αὐτῆς, καὶ οὕτως ἀνεπαιτίατος ἀπίτω.
[4, 8]	ἀπίτω. χρησάμενος δὲ κἂν ἐλαχίστῳ	μέρει	τῶν πεπιστευμένων ἂν ἀπολέσας τύχῃ
[4, 7]	δισχιλίας καὶ τρισμυρίας. Μωυσῆς δὲ	μερίσας	τὴν λείαν τῆς μὲν ἑτέρας
[4, 8]	δ' ἐκ λαιῶν Βουλῆ προσαγορευομένου,	μερισθεῖσαν	δὲ τὴν στρατιὰν καθ' ἓξ
[4, 8]	ἑκατόν, ὧν ἦρξε τὸ τρίτον	μέρος	ἑνὶ λείποντι μηνί. ἐτελεύτησε δὲ
[4, 7]	δὲ τῆς ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν	μέρος,	τὴν δὲ λοιπὴν νέμει τῷ
[4, 8]	πρεσβείων τυγχάνειν, ὥστε διπλοῦν τὸ	μέρος	τῆς πατρῴας οὐσίας ἐκλαμβάνειν, τοῦτο
[4, 6]	θεῷ καὶ τὸν λαὸν εὐωχήσας	μέρος	τι τῶν ὁπλιτῶν ἐξέπεμψε δῃῶσον
[4, 5]	ὑπάρχει, τοῦ μὲν Ἀρνῶνος ἀπὸ	μεσημβρίας	ὁρίζοντος αὐτό, Ἰοβάκου δὲ τὴν
[4, 6]	δὲ ὀμνύντες ἔλεγον καὶ θεὸν	μεσίτην	ὧν ὑπισχνοῦντο ποιούμενοι δακρύοντές τε
[4, 4]	τοῖς ἐντὸς ξύλον κέδρινον εἰς	μέσον	ἐμβάλλουσι τὸ πῦρ καὶ ὕσσωπον
[4, 2]	κρίσιν θεοῦ, κατατίθησιν αὐτὴν εἰς	μέσον	ἐπιδικάσιμον τοῖς βουλομένοις, οὐκ ἐκ
[4, 5]	τῶν ἐκ τῆς γῆς εἶχον	μεστῆς	ἔτι τῶν καρπῶν ὑπαρχούσης, καὶ
[4, 8]	τὰς ψυχὰς ἐπὶ τελευτῇ γιγνομένας	μετ'	ἀρετῆς πάσης ὁμιλεῖν. ὦ παῖδες
[4, 2]	τε οὖν στάσιν καὶ ὅσα	μετ'	αὐτὴν Μωυσῆς ἐπολιτεύσατο διηγήσομαι προδιελθὼν
[4, 6]	ἄγειν ὧν ἔπραττον. (Ἀναστὰς δὲ	μετ'	αὐτὸν Ζαμβρίας ἀλλὰ σὺ μέν,
[4, 8]	ἐκτρέπεσθαι καὶ σύνοδον φεύγειν τὴν	μετ'	αὐτῶν ἀφελομένων αὑτοὺς τὸ ἄρρεν
[4, 8]	θῦσαί τε καὶ ὁλοκαυτῶσαι καὶ	μετ'	ἐκείνην τὴν ἡμέραν οὐκ ἐπενεγκεῖν
[4, 8]	τελευτῇ τοῦ βίου φήσαντος καὶ	μετ'	εὐλογίας ἑκάστῃ τῶν φυλῶν προφητεύσαντος
[4, 2]	καὶ ὁ μὲν ταῦτα κακοήθως	μετ'	εὐπρεπείας πρὸς τοὺς φυλέτας ἔλεγε.
[4, 8]	ὧν τε ἐπὶ τῆς ἐρήμου	μετ'	ὀργῆς ὁμιλήσειαν αὐτῷ μετανοοῦντες ἤλγουν,
[4, 8]	τῶν φίλων εὐωχούμενος ἀναλισκέτω καὶ	μετ'	ὀρφανῶν καὶ χηρευουσῶν γυναικῶν. πέμπτου
[4, 4]	εἰς τὰς κληρουχίας προσέταξε ποιεῖν.	(Μετὰ	δὲ τὴν ἐπὶ τῷ πένθει
[4, 2]	ὡρμήκεσαν, εἴς τε ἐκκλησίαν ἀκόσμως	μετὰ	θορύβου καὶ ταραχῆς συνελέγοντο, καὶ
[4, 8]	ὅπλοις ὑπὸ τῶν αὖθις ἀφαιρεθήσεσθε	μετὰ	μεγίστων ὀνειδῶν καὶ σκεδασθέντες διὰ
[4, 6]	ὧν τῆς ἐπ' αὐτοὺς ἐξόδου	μετὰ	μικρὸν ἀπαγγελοῦμεν προδιηγησάμενοι πρῶτον ὃ
[4, 8]	δι' αὐτοῦ μηδὲν ἀντιλέγοντα τῷ	μετὰ	νόμου βοηθείας ἐπ' αὐτὸν ἥκοντι.
[4, 4]	τὴν στάσιν Μωυσῆς διέταξεν, ἄρας	μετὰ	πάσης τῆς στρατιᾶς ἐπὶ τοὺς
[4, 8]	μῖσος ἀπεκτονηκώς, ζητείτωσαν μὲν αὐτὸν	μετὰ	πολλῆς σπουδῆς μήνυτρα προθέμενοι: μηδενὸς
[4, 8]	ἀπόδοσιν, ἣν συλλαμβανομένου τοῦ θεοῦ	μετὰ	ταύτην ἡμῖν τὴν πραγματείαν συντάξασθαι
[4, 4]	ἱερέων αὐθημερόν. (Ὡς δὲ ταῦτα	μετὰ	τὴν στάσιν Μωυσῆς διέταξεν, ἄρας
[4, 7]	μέλλουσί τινι συνοικεῖν τῶν φυλετῶν,	μετὰ	τοῦ κλήρου πρὸς αὐτοὺς ἀπιέναι,
[4, 8]	ἢ ἀδελφὸς ἢ ὃς ἂν	μετὰ	τούτους ἐγγυτέρω δοκῇ τοῦ γένους.
[4, 3]	περὶ Δαθάμην πυθόμενοι τὸν Μωυσῆν	μετὰ	τῶν ἀξιολόγων τῆς πληθύος πρὸς
[4, 6]	πρὸς αὐτοὺς ἐπιτηδείως ἔχων, πέμπουσι	μετὰ	τῶν Βαλάκου πρέσβεων ἄνδρας τῶν
[4, 3]	τοῦ θεοῦ κρίσει φανερᾷ γενομένῃ,	μετὰ	τῶν υἱῶν ἤδη βεβαίως ἀπέλαυε
[4, 8]	τῇ δεκάτῃ τοῦ ἄλλου καρποῦ	μετὰ	τῶν φίλων εὐωχούμενος ἀναλισκέτω καὶ
[4, 8]	παρ' αὐτῶν ἕξουσι, γενόμενόν τε	μετὰ	χαρᾶς καὶ τοῦ τῷ θεῷ
[4, 8]	τούτων καὶ πρὸς τὸ ἐναντίον	μεταβαλεῖ.	ἐπεὶ δὲ ἀνάγκη τὸ ἀνθρώπειον
[4, 6]	καὶ καλῶς αὐτοῖς ἂν ἔχοι	μεταβαλέσθαι,	τὴν ἀνδρείαν ὑπολαμβάνουσιν οὐκ ἐν
[4, 8]	εἰς ἡμᾶς τιμῆς ὠλιγώρησας, καὶ	μεταβαλοῦ	πρὸς τὸ σωφρονέστερον λογισάμενος καὶ
[4, 8]	μετοικήσαντα ἂν καὶ πρὸς ἄλλην	μεταβάντα	γῆν. κρατήσαντες δὲ τῇ μάχῃ
[4, 8]	τῆς ἐπὶ τὸ βέλτιον ὑμῶν	μεταβολῆς	φροντίδα λαμβάνοντι συνηγωνίσατο καὶ παρέσχεν
[4, 8]	ἀλλὰ καὶ τῷ τοῖς ἄλλοις	μεταδιδόναι	φιλοτίμως, καὶ βουλομένου τῷ τρόπῳ
[4, 8]	πολλοῦ τοῦ περιόντος αὐτοῖς κἀκείνοις	μεταδιδόντων.	ὁ δὲ παρὰ ταῦτα ποιήσας
[4, 5]	ἐκβάλλων ἐκείνῳ καὶ τοῦ ὀνόματος	μεταδίδωσι,	τὰ μέντοι γε πρὸς τῇ
[4, 8]	νόμους ὑπερβαίνειν τοὺς τὸν ὅρον	μετακινοῦντας.	(Γῆν ὁ φυτεύσας, πρὸ ἐτῶν
[4, 8]	τοῖς ἐξ ἰδίων οὐκ ἔχουσι	μεταλαβεῖν:	οὐ τοσαύτη γὰρ ἂν ἐκ
[4, 8]	τῷ παρέχειν αὐτοῖς τῶν ὡραίων	μεταλαμβάνειν:	ἀποφέρεσθαι δ' αὐτοῖς μηδὲν ἐξέστω.
[4, 8]	βίον, φθονεῖν τοῖς ἐπιθυμοῦσιν αὐτῶν	μεταλαμβάνειν	τῆς ὥρας ἐν ἀκμῇ τε
[4, 6]	περιστῆσαι τοὺς ἐκ τοῦ λανθάνειν	μετανοῆσαι	δυναμένους, ἔλεγε δ' ὡς οὐκ
[4, 8]	οἶκτον ἐπὶ ταῖς συμφοραῖς αὐτῶν,	μετανοήσειν	δ' αὐτοὺς ἐπὶ μηδενὶ χρησίμῳ
[4, 8]	τούτων πεῖραν λαμβάνουσιν ἀνωφελὴς ἡ	μετάνοια	καὶ ἡ τῶν οὐ φυλαχθέντων
[4, 6]	τοὺς νέους ἐπανορθοῦν καὶ εἰς	μετάνοιαν	ἄγειν ὧν ἔπραττον. (Ἀναστὰς δὲ
[4, 8]	ἐρήμου μετ' ὀργῆς ὁμιλήσειαν αὐτῷ	μετανοοῦντες	ἤλγουν, ὡς ἅπαντα τὸν λαὸν
[4, 8]	πόρρω τῆς Σικιμίων πόλεως ἐμπεριάγειν	μεταξὺ	δυοῖν ὀροῖν, Γριζαίου μὲν τοῦ
[4, 5]	ἔστι δὲ χωρίον, ὃ τριῶν	μεταξὺ	ποταμῶν κείμενον ὅμοιόν τι νήσῳ
[4, 6]	Εὐφράτην γενόμενος τόν τε Βάλακον	μεταπεμψάμενος	καὶ τοὺς ἄρχοντας τῶν Μαδιηνιτῶν
[4, 2]	τὴν παρὰ τοῦ πλήθους τιμὴν	μεταστῆσαι.	καὶ ὁ μὲν ταῦτα κακοήθως
[4, 3]	κοινῶς ἐκ τοῦ ζῆν αὐτοὺς	μεταστήσας	μηδ' ὡς ἀποθανόντας κατ' ἀνθρώπινον
[4, 8]	θεὸν ἔχοντες καταφρονήσαντες εἰς ἄλλον	μεταστήσησθε	τρόπον. ταῦτα δὲ πράττοντες ἀλκιμώτατοι
[4, 5]	κοῦφοι πρὸς τὸ διώκειν ὄντες	μετέθεον	τοὺς πολεμίους καὶ τοὺς πορρωτάτω
[4, 8]	ὡς τῆς ψυχῆς αὐτοῖς τεθηλυσμένης	μετεκοσμήσαντο	πρὸς τοῦτο καὶ τὸ σῶμα:
[4, 3]	δὲ φροντίζεις τῶν Ἑβραίους ὀνησόντων,	μετελθὼν	Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην, οἵ σου
[4, 8]	καὶ φυτεύσαντας οὔπω δὲ καρπῶν	μετεσχηκότας,	ἐᾶν κατὰ χώραν, καὶ τοὺς
[4, 3]	δ' εἶναι θορυβώδη τὴν ἐκκλησίαν	μετεώρου	τοῦ πλήθους ὄντος ἐπ' ἐλπίδι
[4, 8]	εἰ δύναμις αὐτοῖς ἦν καὶ	μετοικήσαντα	ἂν καὶ πρὸς ἄλλην μεταβάντα
[4, 8]	ἐπράχθη, καὶ ἡ γερουσία συνελθόντες	μετρείτωσαν	ἀπὸ τοῦ τόπου ὅπου κεῖται
[4, 6]	λάβοις: οὐ γὰρ ἄλλο τι	μέχρι	νῦν ἢ προσχήματι νόμων καὶ
[4, 8]	τοῦ συμφέροντος. θεός τε ὁ	μέχρι	νῦν ἡγεμονεύσας ἡμῖν, καθ' οὗ
[4, 7]	τῆς Ἀράβων ἔχουσα γῆς καὶ	μέχρι	νῦν ὑπὸ παντὸς τοῦ Ἀραβίου
[4, 8]	ᾖ ὁ ἐνεχυρασμένος, κατεχέτω τοῦτο	μέχρι	τῆς ἀποδόσεως ὁ δεδανεικώς, ἂν
[4, 8]	κἀγὼ χρήσιμος ὑμῖν ἐγενόμην, οὐ	μέχρι	τοῦ δεῦρο στήσει τὴν αὑτοῦ
[4, 8]	ἐκ τούτου μὴ διαβῇ καὶ	μέχρι	τῶν ἀνθρωπείων ἡ πρὸς τὸ
[4, 8]	προσφιλεῖς ὦσι: καλὸν γὰρ εἶναι	μὴ	ἀγνοεῖν ἀλλήλους ὁμοφύλους τε ὄντας
[4, 8]	καὶ κριθεῖσα μὲν ἡ κόρη	μὴ	ἀδικεῖν συνοικείτω τῷ κατηγορήσαντι μηδεμίαν
[4, 8]	θεὸν καὶ σύμμαχον, ὅμως ἀξιοῦτε	μὴ	ἀναγκάζεσθαι πολεμεῖν αὐτοῖς μηδὲ τὰ
[4, 8]	αὐτῷ πάθος καὶ συγχωροῦντος, εἰ	μὴ	βούλεται γενέσθαι πικρότερος. (Βοῦν τοῖς
[4, 8]	προτέρων ἀνδρῶν συνοικούσαις. ἐὰν δὲ	μὴ	βούληται γαμεῖν ὁ ἀδελφός, ἐπὶ
[4, 6]	οὐδενὸς μὲν κατηγόρει πρὸς ὄνομα	μὴ	βουλόμενος εἰς ἀπόνοιαν περιστῆσαι τοὺς
[4, 2]	θεὸς οὐχ ἡμάρτομεν τοῦτο καὶ	μὴ	βουλομένων ὑμῶν λαμβάνοντες. ἦν δὲ
[4, 8]	πρότερον αὐτῆς ἄνδρα: δούλας δὲ	μὴ	γαμεῖσθαι τοῖς ἐλευθέροις, μηδ' ἂν
[4, 8]	προσωτέρω χωρεῖν βούλεσθαι τῶν ὅρων:	μὴ	γὰρ μακρὰν εἶναι τοῦ καὶ
[4, 8]	τὰς ὁδοὺς τοῖς ἀγνοοῦσι, καὶ	μὴ	γέλωτα θηρωμένους αὑτοῖς ἐμποδίζειν πλάνῃ
[4, 6]	ὄντων τῶν πραγμάτων δείσας Μωυσῆς,	μὴ	γένηταί τι χεῖρον, συναγαγὼν εἰς
[4, 8]	γὰρ πεπεισμένος ἅπαντι τῷ χρόνῳ	μὴ	δεῖν ἐπὶ μελλούσῃ τελευτῇ κατηφεῖν,
[4, 8]	οἰκείων ἀγαθῶν ἀσφάλεια. ἵνα δὲ	μὴ	δι' ἀμαθίαν τοῦ κρείττονος ἡ
[4, 4]	φυλὴ θεραπεύουσα τὸν θεόν, ἵνα	μὴ	δι' ἀπορίαν μηδὲ ζήτησιν τῶν
[4, 8]	ταῖς ἱεραῖς βίβλοις τεθνεῶτα, δείσας	μὴ	δι' ὑπερβολὴν τῆς περὶ αὐτὸν
[4, 8]	δ' ἐπὶ τοῦτον πρόσβασις ἔστω	μὴ	διὰ βαθμίδων, ἀλλὰ προσχώσεως αὐτῷ
[4, 7]	τὴν ἀξίωσιν αὐτῶν ὑπολαβόντες ἀπελογοῦντο	μὴ	διὰ φόβον κινδύνων μηδὲ διὰ
[4, 8]	συγγενῆ: δέος γὰρ ἐκ τούτου	μὴ	διαβῇ καὶ μέχρι τῶν ἀνθρωπείων
[4, 8]	δὲ τῷ πατρὶ τῆς κόρης	μὴ	δόξῃ συνοικίζειν αὐτῷ, πεντήκοντα σίκλους
[4, 8]	δυναμένους. οὕτως γὰρ οὐδὲν ἁμαρτήσονται	μὴ	δυνάμενοι λέγειν ἄγνοιαν τῶν ἐν
[4, 6]	τοὺς νόμους ἀλλ' ἐν τῷ	μὴ	εἴκειν ταῖς ἐπιθυμίαις εἶναι. πρὸς
[4, 8]	αὐτοῦ θελήσειε γαμεῖν ὁ πρότερος,	μὴ	ἐξεῖναι αὐτῇ ἐπανιέναι. τὴν ἄτεκνον
[4, 8]	τὸν θεὸν μὴ νοσφίζεσθαι ἀλλότρια.	(Μὴ	ἐξεῖναι δὲ παριέναι κτηνῶν τινι
[4, 8]	τὸ νομιζόμενον τέρας τοῖς ὁρῶσι.	μὴ	ἐξεῖναι δὲ ποιεῖν ἐκτομίας μήτε
[4, 8]	καὶ τὰ περὶ ταύτην σκεύη	μὴ	ἐξεῖναι λαμβάνειν ἐνέχυρον, ὅπως μὴ
[4, 8]	συμφέροντος ὑμῖν δυνατώτερος. (Ὅρους γῆς	μὴ	ἐξέστω κινεῖν μήτε οἰκείας μήτ'
[4, 8]	ποιήσει τὰ προβεβιωμένα. γυναικῶν δὲ	μὴ	ἔστω μαρτυρία διὰ κουφότητα καὶ
[4, 8]	ἐντύχῃ τις κατ' ἐρημίαν πλανωμένοις,	μὴ	εὑρεθέντος τοῦ κυρίου παραχρῆμα παρ'
[4, 8]	πραχθέντος φόνου ἔν τινι χώρᾳ	μὴ	εὑρίσκηται ὁ δράσας μηδ' ὑπονοῆταί
[4, 8]	δὲ μὴ μέλλων ἄγεσθαι παρθένον	μὴ	ζευγνύσθω συνοικοῦσαν ἄλλῳ νοθεύσας μηδὲ
[4, 1]	τῆς ἥττης καταπεπληγότας, φοβούμενος δὲ	μὴ	θαρσήσαντες ἐπὶ τῇ νίκῃ οἱ
[4, 7]	τὴν αἰτουμένην ὑπ' αὐτῶν γῆν,	μὴ	θέλειν δὲ συναραμένους τῶν ἐπιλοίπων
[4, 2]	τυγχάνειν αὐτὸν καὶ τότε βιάσασθαι	μὴ	θρασυνόμενος, οἷς δὲ ἄπορον ἐκ
[4, 4]	εὐωχίας ἕνεκα τῆς αὑτῶν ἀλλὰ	μὴ	θρησκείας ἀνάγκην κομίζειν τοῖς ἱερεῦσιν
[4, 6]	ὡς γαμεταὶ διανύσαι. δέος γάρ,	μὴ	καὶ κόρον τῆς ἡμετέρας ὁμιλίας
[4, 8]	τούτου χάριν ἀναγκαῖον ἡγησάμην προδιαστείλασθαι,	μὴ	καί τις ἡμῖν παρὰ τῶν
[4, 8]	δὲ καὶ συναιροῦντας τὰ θέρη	μὴ	καλαμᾶσθαι, καταλιπεῖν δέ τινα καὶ
[4, 6]	οὐδέν ἐστιν ἀνθρώπινον γένος, οὗ	μὴ	κατ' ἀρετὴν καὶ ζήλωσιν ἐπιτηδευμάτων
[4, 8]	λαβεῖν τὴν τιμωρίαν, αὐτὸ τὸ	μὴ	κατὰ βούλησιν ἰδίαν ταῦτα γίνεσθαι
[4, 2]	ἐξ ἐμῆς χάριτος λαβεῖν ἀλλὰ	μὴ	κατὰ κρίσιν θεοῦ, κατατίθησιν αὐτὴν
[4, 8]	δίδωσι καὶ κατάρας ἐπὶ τοὺς	μὴ	κατὰ τοὺς νόμους ζησομένους ἀλλὰ
[4, 6]	(Βάλακος δὲ ἀγανακτήσας ἐπὶ τῷ	μὴ	καταράτους γενέσθαι τοὺς Ἰσραηλίτας ἀποπέμπει
[4, 8]	αὐτῶν εὐλαβεστέρους, ὥστε τοῦ θεοῦ	μὴ	καταφρονεῖν, ἀπεργαζομένης. οἱ δὲ δικασταὶ
[4, 8]	καὶ βωμὸς εἷς ἐκ λίθων	μὴ	κατειργασμένων, ἀλλὰ λογάδην συγκειμένων, οἳ
[4, 8]	ἐπὶ καλλωπισμῷ προσθέντων οὐδ' ὅτι	μὴ	κατελέλοιπε Μωυσῆς. νενεωτέρισται δ' ἡμῖν
[4, 8]	ξύλων ἀπορουμένους εἰς ποίησιν μηχανημάτων	μὴ	κείρειν τὴν γῆν ἥμερα δένδρα
[4, 8]	δ' ἂν εἰς ὄρυγμα τοιοῦτον	μὴ	κλειστὸν ἐμπεσὸν βόσκημά τινος διαφθαρῇ,
[4, 6]	ἰδιοτρόπους εἶναι καὶ τὰ ποτὰ	μὴ	κοινὰ τοῖς ἄλλοις, ἀνάγκη βουλομένους
[4, 3]	μεμηνότων κατὰ τῆς σῆς δόξης,	μὴ	κοινῶς ἐκ τοῦ ζῆν αὐτοὺς
[4, 8]	ἐργασάμενον. (Παῖδας ὑπὲρ ἀδικίας πατέρων	μὴ	κολάζειν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐκείνων
[4, 8]	ὁ κατ' αὐτὴν βίος, καὶ	μὴ	λάβῃ πόθος ὑμᾶς ἄλλης πολιτείας,
[4, 8]	κρατήσαντι τῆς γῆς καὶ ἱδρυθέντι	μὴ	λήθην λαβεῖν τῆς Ἀμαληκιτῶν ὕβρεως,
[4, 8]	ἐκείνου ἀποπέμπεσθαι αὐτήν, πλὴν εἰ	μὴ	μεγάλας αἰτίας αὐτῷ παράσχοι καὶ
[4, 8]	ἐλευθέρας γονέων ἀγαθῶν, ὁ δὲ	μὴ	μέλλων ἄγεσθαι παρθένον μὴ ζευγνύσθω
[4, 2]	τό τε λεληθότως ἐξυβρίζειν, ὅτι	μὴ	μόνον ἄκοντας μηδὲ συνιέντας τῆς
[4, 8]	γονεῖς καὶ τὴν τιμὴν αὐτοῖς	μὴ	νέμωσιν ἢ δι' αἰσχύνην ἢ
[4, 8]	αὑτῷ φυλαττέτω μαρτυράμενος τὸν θεὸν	μὴ	νοσφίζεσθαι ἀλλότρια. (Μὴ ἐξεῖναι δὲ
[4, 8]	ποιεῖ. ἂν δ' οἱ δικασταὶ	μὴ	νοῶσι περὶ τῶν ἐπ' αὐτοὺς
[4, 8]	σπουδάσασιν ὧν τε Μωυσῆς εἶπε	μὴ	παρακουσαμένοις, εὐφημεῖν δὲ τὰς ἑτέρας,
[4, 6]	τούτου τὴν τοῦ νομοθέτου γνώμην	μὴ	παρελθεῖν ἀνεγκωμίαστον. τὸν γὰρ Βάλαμον
[4, 2]	ἔτι λανθάνειν οἰομένους κολάζειν καὶ	μὴ	παρελθεῖν εἰς δύναμιν ἐάσαντας φανεροὺς
[4, 4]	εἰς ἀπολογίαν οὐ καθιστάμενος, ἵνα	μὴ	παροξύνῃ τὸ πλῆθος, αὐτὸ δὲ
[4, 8]	τῶν τοιούτων ἀπαραίτητος, οὗ σὺ	μὴ	πειραθείης. κἂν μὲν τούτοις θεραπεύηται
[4, 8]	καὶ μάτην κειμένων, θεοῦ δὲ	μὴ	πειραθείητε χαλεπαίνοντος ὑπὲρ ἀμελουμένων νόμων,
[4, 6]	καὶ τὸν νομοθέτην δὲ ὁρῶν	μὴ	περαιτέρω τὴν ἀπόνοιαν αὐτοῦ προαγαγεῖν
[4, 8]	δὲ ἀναισχυντῶσι περὶ τὴν ἀπόδοσιν,	μὴ	περὶ τὴν οἰκίαν βαδίσαντας ἐνεχυριάζειν
[4, 8]	τὸ δοκοῦν ἀποφαινέσθωσαν. (Εἷς δὲ	μὴ	πιστευέσθω μάρτυς, ἀλλὰ τρεῖς ἢ
[4, 8]	μνηστευσαμένους δὲ καὶ νεωστὶ γεγαμηκότας,	μὴ	πόθῳ τούτων φειδόμενοι τοῦ ζῆν
[4, 8]	τὸ δ' ἔγγιον λόγοις παρεκάλει	μὴ	ποιεῖν αὐτῷ δακρυτὴν τὴν ἀπαλλαγὴν
[4, 6]	ἄντικρυς διαμάχης θελήσαντα: περιίστατο γάρ,	μὴ	πολλοὶ τῆς τῶν λόγων ἀσελγείας
[4, 8]	τῶν γερουσιαστῶν γνώμης γάμοις τε	μὴ	πολλοῖς χρώμενος μηδὲ πλῆθος διώκων
[4, 2]	αὐτοῖς ἂν γενομένων δεινῶν, εἰ	μὴ	προενόησε. τήν τε οὖν στάσιν
[4, 8]	μένειν καὶ τεκνοῦν ἐξ αὐτοῦ	μὴ	προσδέχοιτο ὑβρίζων τὴν τοῦ τεθνηκότος
[4, 2]	λαμβάνοντες. ἦν δὲ καὶ τὸ	μὴ	προσέσθαι παρέχοντος ἐκείνου τὴν τιμὴν
[4, 6]	σώματος ἀνδρείᾳ τοσοῦτον προύχων, ὡς	μὴ	πρότερον εἴ τινι συσταίη τῶν
[4, 8]	τε καὶ γεγαμημένην, βουλομένῳ συνοικεῖν	μὴ	πρότερον ἐξέστω εὐνῆς ἅψασθαι καὶ
[4, 6]	ἐπιθυμίαις, καταλιπέτωσαν καὶ παρακαλούντων μένειν	μὴ	πρότερον ἐπινευέτωσαν, πρὶν ἂν πείσωσιν
[4, 1]	ἐνταῦθα νομίζων ἡσυχάσειν αὐτοὺς καὶ	μὴ	πρότερον τοῖς Χαναναίοις εἰς χεῖρας
[4, 2]	τούτοις αὐτοῦ μένε ψηφοφορίαν, ἀλλὰ	μὴ	σαυτὸν ποίει τοῦ θεοῦ κρείττονα,
[4, 8]	ἐνεόν. (Ἐν μάχῃ τις ὅπου	μὴ	σίδηρος πληγεὶς παραχρῆμα μὲν ἀποθανὼν
[4, 8]	καρποῦσθαι. (Τὴν ἀμπέλοις κατάφυτον γῆν	μὴ	σπείρειν: ἀρκεῖσθαι γὰρ αὐτὴν τρέφειν
[4, 2]	τοῦ τὸ γέρας ἔχειν τὸ	μὴ	στασιάζοντας ὑμᾶς ὁρᾶν καί τοι
[4, 8]	μὴ ἐξεῖναι λαμβάνειν ἐνέχυρον, ὅπως	μὴ	στερῶνται καὶ τῶν πρὸς τὰ
[4, 8]	φύσιν. μηδὲ κτήνεσιν ἐπάγειν ὅσα	μὴ	συγγενῆ: δέος γὰρ ἐκ τούτου
[4, 8]	γὰρ ἐν τοῖς νόμοις διεταξάμην,	μὴ	συγκεχωρήσθω: ἄδικον γὰρ τὸν τῇ
[4, 8]	τὰ σπέρματα καὶ ἀνεπίμικτα, καὶ	μὴ	σύνδυο καὶ τρία σπείρειν: οὐ
[4, 6]	ἔχοντα ἐγκαλεῖν αὐτῇ πληγὰς ἐπιφέρειν	μὴ	συνιείς, ὅτι νῦν κατὰ θεοῦ
[4, 6]	γυναικῶν κατέλαβε καὶ λιπαροῦντες ἐνέκειντο,	μὴ	σφᾶς καταλιπεῖν, ἀλλὰ γαμετὰς αὐτῶν
[4, 8]	ἐφθαρμένην, δημότις μὲν οὖσα τοῦ	μὴ	σωφρόνως προστῆναι τῆς παρθενίας ἄχρι
[4, 8]	κέρδος εἰκὸς ἢ διὰ φόβον	μὴ	τἀληθῆ μαρτυρῆσαι. ἂν δέ τις
[4, 6]	ἀνθρωπίνων παρ' ἑαυτῶν ὑπολαμβάνοντες, ὡς	μὴ	ταῦθ' ἅπερ ὑπαγορεύει τὸ θεῖον
[4, 8]	~(Ἐκ μισθοῦ γυναικὸς ἡταιρημένης θυσίας	μὴ	τελεῖν: ἥδεσθαι γὰρ μηδενὶ τῶν
[4, 2]	ἀξιοῦντ' ἔχειν εἰς ἅπαντα χρόνον	μὴ	τὴν ἀσφάλειαν τὴν ἐπ' αὐτῇ
[4, 8]	θεραπεύειν αὐτῆς τὸ βουλητὸν, ἀλλὰ	μὴ	τὴν ἰδίαν ἡδονὴν διώκοντα μόνον
[4, 3]	ἀπαλλαγείησαν καὶ ταραχῆς: ἐδεδίεσαν γάρ,	μὴ	τῆς στάσεως προιούσης ἀφανισθῇ μᾶλλον
[4, 4]	συνιστάμενον ἠκροᾶτο τὸν θόρυβον, δείσας	μή	τι νεωτερίσωσι πάλιν καὶ γένηταί
[4, 8]	τὰς γυναῖκας. (Στρατοπεδευσάμενοι δὲ προνοεῖσθε,	μή	τι τῶν δυσχερεστέρων ἐργάσησθε. πολιορκοῦντας
[4, 8]	δόξαντος αὐτοῖς ἔστωσαν, πλὴν εἰ	μή	τι χρήματα λαβόντας τις αὐτοὺς
[4, 8]	ἀπολλύναι πάντας κρίνατε συμφέρειν, ἵνα	μή	τινων παραγευσάμενοι τῆς ἐκείνων ἐπιτηδεύσεως
[4, 8]	αὐτοῦ, τήν τ' ἐλευθερίαν ἡγεῖσθε	μὴ	τὸ προσαγανακτεῖν οἷς ἂν ὑμᾶς
[4, 8]	τις ὡς παρθένον μνηστευσάμενος ἔπειτα	μὴ	τοιαύτην εὕροι, δίκην λαχὼν αὐτὸς
[4, 8]	χρείᾳ τῶν σωτηρίων εὐπορῆτε καὶ	μὴ	τότε ἃ δεῖ ποιεῖν ἐπιζητοῦντες
[4, 8]	τὴν ἐκτροφὴν τῶν καρπῶν ἀπεργάσεται	μὴ	τοῦ κατ' αὐτοὺς προνοουμένων λυσιτελοῦς,
[4, 8]	εὐτολμίᾳ διαφερόντων τὸ δειλὸν ἀποκρίναντας,	μὴ	τοὺς πολεμίους παρὰ τὸ ἔργον
[4, 6]	τὸ βέβαιον αὐτοῖς παρεσχημένος: ἐπεὶ	μὴ	τοῦτον αὐτῶν ἐχόντων τὸν τρόπον
[4, 8]	καὶ πρὸς ἀρετὴν ὄρθια, εἰ	μὴ	τύχοιεν ἐκ γάμων φύντες αἰσχρῶν,
[4, 1]	ἣν αὐτοῖς ὑπέσχηται θελήσασιν, ἀλλὰ	μὴ	τῷ διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην
[4, 2]	τἀδελφῷ τὴν ἱερωσύνην Ἀαρῶνι δόντα,	μὴ	τῷ κοινῷ δόγματι τοῦ πλήθους
[4, 6]	πλεῖον ἡ τοῦ κακοῦ πεῖρα	μὴ	φθάσαντος Ζαμβρία τελευτῆσαι ἐκ τοιαύτης
[4, 6]	παραγενόμενοι εἰς λόγους αὐταῖς παρεκάλουν	μὴ	φθονεῖν αὐτοῖς τῆς τοῦ κάλλους
[4, 2]	ἔδωκα τἀδελφῷ: καὶ γὰρ εἰ	μὴ	φροντίζων τοῦ θεοῦ καὶ τῶν
[4, 8]	προειδὼς αὐτοῦ τὴν φύσιν καὶ	μὴ	φυλαξάμενος, ἀποθνησκέτω ὡς αἴτιος τῷ
[4, 1]	αὐτοῖς τὸ αὐτοκράτορσιν εἶναι, καὶ	μὴ	χαίροντας ἐπὶ τῷ τῆς παρ'
[4, 8]	τέλη τῶν φυλῶν, ὧν ἀκροᾶσθε	μὴ	χαλεπῶς, γινώσκοντες ὅτι πάντες οἱ
[4, 2]	ἂν τῷ πλουτεῖν ἐκείνου μᾶλλον	μὴ	χείρων ὢν κατὰ γένος αὐτὸς
[4, 8]	ἐπὶ τοῖς σώμασιν αἰσχύνης: ὁμοίως	μηδ'	ἂν ἐπ' ὀχεύσει κυνὸς ἤτοι
[4, 8]	νομίζουσι. μηδὲ συλᾶν ἱερὰ ξενικά,	μηδ'	ἂν ἐπωνομασμένον ᾖ τινι θεῷ
[4, 8]	δὲ μὴ γαμεῖσθαι τοῖς ἐλευθέροις,	μηδ'	ἂν ὑπ' ἔρωτος πρὸς τοῦτό
[4, 3]	ἐκείνοις κεχηνὸς καὶ καθίστατο, ὡς	μηδ'	εἰ πάθοι τι τῶν προειρημένων
[4, 8]	πεπιστευκότα μήτ' ἀνὴρ μήτε γυνή,	μηδ'	εἰ χρυσὸν ἄπειρον μέλλοι κερδαίνειν,
[4, 8]	πλήξας, αὐτὸς μὲν καταλευσθεὶς ἀποθνησκέτω	μηδ'	εἰς τροφὴν εὔχρηστος εἶναι κατηξιωμένος,
[4, 2]	διὰ τὸ πλῆθος ἴσως ἂν	μηδ'	ἐν ἀγαθοῖς ὑποταγέντες τοῖς κρείττοσι,
[4, 8]	τύχοιεν ἐκ γάμων φύντες αἰσχρῶν,	μηδ'	ἐξ ἐπιθυμίας οὐκ ἐλευθερίας συνελθόντων.
[4, 8]	χρώμενος μηδὲ πλῆθος διώκων χρημάτων	μηδ'	ἵππων, ὧν αὐτῷ παραγενομένων ὑπερήφανος
[4, 8]	τῶν πρὸς τὰ σιτία ὀργάνων	μηδ'	ὑπ' ἐνδείας πάθωσί τι τῶν
[4, 8]	χώρᾳ μὴ εὑρίσκηται ὁ δράσας	μηδ'	ὑπονοῆταί τις ὡς διὰ μῖσος
[4, 3]	ἐκ τοῦ ζῆν αὐτοὺς μεταστήσας	μηδ'	ὡς ἀποθανόντας κατ' ἀνθρώπινον ἐξεληλυθότας
[4, 8]	αὐτῷ τοῦτον εἴη παρεσχηκώς: ἀλλὰ	μηδὲ	ἀναβάλλεσθαι τὴν ἀπόδοσιν, ἀλλ' αὐθημερὸν
[4, 8]	πλάνῃ τὴν ἑτέρου χρείαν. Ὁμοίως	μηδὲ	βλασφημείτω τις τὸν ἀπόντα καὶ
[4, 8]	τῶν ἄλλων διατροφῆς λόγον ἐχόντων.	μηδὲ	βοῶν ὁπότε τρίβοιεν τοὺς στάχυας
[4, 7]	ἀπελογοῦντο μὴ διὰ φόβον κινδύνων	μηδὲ	διὰ τὴν πρὸς τὸ πονεῖν
[4, 8]	τοῦ γένους αὐτῶν: μαρτυρείτωσαν δὲ	μηδὲ	δοῦλοι διὰ τὴν τῆς ψυχῆς
[4, 8]	καὶ οἱ πολέμιοι καὶ νεκρὸς	μηδὲ	εἷς ἄμοιρος γῆς κείσθω περαιτέρω
[4, 8]	ἄλλας βλάβας πεποιημένων Ἰσραηλιτῶν ἐχέτω	μηδὲ	εἷς: ἐὰν δὲ κεκτημένος φωραθῇ
[4, 8]	κόσμον παρέξεται, γένοιτο δὲ χρόνος	μηδὲ	εἷς, ὃς καινίσει τι τούτων
[4, 8]	καὶ τῶν παθῶν αὐτοκράτωρ> ὡς	μηδὲ	ἐνεῖναι τούτων τῇ ψυχῇ δοκεῖν
[4, 4]	θεόν, ἵνα μὴ δι' ἀπορίαν	μηδὲ	ζήτησιν τῶν εἰς τὸν βίον
[4, 8]	καὶ τοῖς ἀξιώμασι πρόσφορον. ἔτι	μηδὲ	ἡταιρημένης εἶναι γάμον, ἧς δι'
[4, 8]	ἀνομοίων κοινωνίᾳ χαίρειν τὴν φύσιν.	μηδὲ	κτήνεσιν ἐπάγειν ὅσα μὴ συγγενῆ:
[4, 8]	μὴ ζευγνύσθω συνοικοῦσαν ἄλλῳ νοθεύσας	μηδὲ	λυπῶν τὸν πρότερον αὐτῆς ἄνδρα:
[4, 8]	ὑπὸ τοῦ θεοῦ, δίκαιον ἡγησάμην	μηδὲ	νῦν ἐγκαταλιπεῖν τοὐμὸν ὑπὲρ τῆς
[4, 8]	παῖδες εἰργέσθωσαν τοῦ ἀκούειν, ἀλλὰ	μηδὲ	οἱ δοῦλοι: καλὸν γὰρ ταῖς
[4, 8]	περὶ τὴν γένεσιν αὐτοῦ πονήσαντας.	μηδὲ	ὀπώρας ἀκμαζούσης κωλύειν ἅπτεσθαι τοὺς
[4, 8]	ἠξίουν εἰς τὴν ἀνάμνησιν φέρων	μηδὲ	παρ' ὃν ἔπασχον αὐτὰ καιρὸν
[4, 8]	γάμοις τε μὴ πολλοῖς χρώμενος	μηδὲ	πλῆθος διώκων χρημάτων μηδ' ἵππων,
[4, 8]	θεοὺς οὓς πόλεις ἄλλαι νομίζουσι.	μηδὲ	συλᾶν ἱερὰ ξενικά, μηδ' ἂν
[4, 2]	ἐξυβρίζειν, ὅτι μὴ μόνον ἄκοντας	μηδὲ	συνιέντας τῆς ἐπιβουλῆς τὴν ἰσχὺν
[4, 8]	ἀξιοῦτε μὴ ἀναγκάζεσθαι πολεμεῖν αὐτοῖς	μηδὲ	τὰ ἐκείνων ἀφαιρουμένους ἀβούλητον αὑτοῖς
[4, 6]	ἐν τοῖς ἀγαθοῖς ὄντας παροινεῖν,	μηδὲ	τὰ κτηθέντα ὑπὸ τῆς ἐνδείας
[4, 8]	ὑμῖν ἄμεινον ἕξει τὰ πράγματα:	μηδὲ	τὴν ἴσην ἐπὶ τούτοις ὀργήν
[4, 6]	τῆς τοῦ κάλλους αὐτῶν ἀπολαύσεως	μηδὲ	τῆς τοῦ πλησιάζειν συνηθείας: αἱ
[4, 8]	ἐξ αὐτῶν ἀνασπᾶν θεμελίων καὶ	μηδὲ	τὸ ἔδαφος τῶν ἀπονοηθέντων εἰ
[4, 8]	ἀποφέρεσθαι δ' αὐτοῖς μηδὲν ἐξέστω.	μηδὲ	τρυγῶντες ὧν ἂν εἰς τὰς
[4, 3]	αὑτήν. ἠφανισμένων δ' οὕτως, ὡς	μηδὲ	φανῆναί τινας γνῶναι, συνῄει τε
[4, 8]	ὁ παραλαβὼν φυλακῆς ἀξιούτω, καὶ	μηδεὶς	ἀποστερῆσαι θρασυνθείη τὸν πεπιστευκότα μήτ'
[4, 8]	ᾖ τινι θεῷ κειμήλιον λαμβάνειν.	(Μηδεὶς	δ' ἐξ ὑμῶν κλωστὴν ἐξ
[4, 8]	θύειν τῷ θεῷ. (Βλασφημείτω δὲ	μηδεὶς	θεοὺς οὓς πόλεις ἄλλαι νομίζουσι.
[4, 8]	τινὲς εἴργοιντο ὑδρείας, ἀλλ' ἵνα	μηδεὶς	κίνδυνος ὡς ἐμπεσουμένοις ᾖ. οὗ
[4, 8]	μὴ ἀδικεῖν συνοικείτω τῷ κατηγορήσαντι	μηδεμίαν	ἐξουσίαν ἔχοντος ἐκείνου ἀποπέμπεσθαι αὐτήν,
[4, 4]	ἐζημιωκότα τὸν λαὸν πρὸς τῷ	μηδεμίαν	ὑποσχεῖν δίκην ἔτι καὶ τὴν
[4, 6]	τοὺς Ἰσραηλίτας ἀποπέμπει τὸν Βάλαμον	μηδεμιᾶς	τιμῆς ἀξιώσας: ὁ δὲ ἀπιὼν
[4, 5]	αἷς ἂν θελήσειε πίστεσιν, ὥστε	μηδὲν	ἀδικηθῆναι μήτε τὴν γῆν μήτε
[4, 4]	αὐτὸς ἐθέλοι λαβεῖν ὑπὲρ τοῦ	μηδὲν	ἀδικηθήσεσθαι δώσειν ὁμολογῶν, ἀγοράν τε
[4, 6]	ἦν τέ μοι δι' εὐχῆς	μηδὲν	ἀδικῆσαί σου τὴν ἐπιθυμίαν. κρείττων
[4, 6]	καὶ τῆς πείρας δυσχεράνας κελεύει	μηδὲν	ἀντιλέγειν τοῖς πρέσβεσιν. ὁ δ'
[4, 8]	τὸν ὀφείλοντα κομίζειν δι' αὐτοῦ	μηδὲν	ἀντιλέγοντα τῷ μετὰ νόμου βοηθείας
[4, 6]	δώσειν ὁμολογούντων καὶ πρὸς τὸ	μηδὲν	ἀντιλεγόντων ὑπὸ τοῦ πρὸς αὐτὰς
[4, 3]	πάντα σῇ προνοίᾳ διοικεῖται καὶ	μηδὲν	αὐτομάτως ἀλλὰ κατὰ βούλησιν βραβευόμενον
[4, 2]	ὁ θεὸς δὲ ἠμέλησε τοῦ	μηδὲν	αὐτοὺς παθεῖν τῶν δεινῶν, ἀλλὰ
[4, 4]	οἱ γὰρ ἄνθρωποι πεπιστευκότες ἤδη	μηδὲν	γίνεσθαι δίχα τῆς τοῦ θεοῦ
[4, 2]	γένους μὲν ὄντα τοῦ αὐτοῦ	μηδὲν	δὲ μεμφθῆναι τοῖς παρὰ τὴν
[4, 8]	πλείονα τοῦ φρονεῖν, πρασσέτω δὲ	μηδὲν	δίχα τοῦ ἀρχιερέως καὶ τῆς
[4, 8]	φαῦλα πρότερον λαβοῦσα. δεῖ δὲ	μηδὲν	εἶναι τοιοῦτον συγκεχωρημένον, ἐξ οὗ
[4, 8]	αὐτῶν διδασκαλία τοῦ σωφρονεῖν τὸ	μηδὲν	εἶναι φανῶσιν, ἐχθροὺς δ' ἀσπόνδους
[4, 8]	διανοίας ἀκριβεῖς λογιστὰς γινομένους εἰ	μηδὲν	εἰς αὐτοὺς μήτε συγγενείᾳ χαριζομένους
[4, 8]	γε τοῦτ' ἀσφαλὲς εἶναι, καὶ	μηδὲν	εἰς τοὺς προεστηκότας ἐξυβρίσαι διὰ
[4, 8]	γέγονε τὰ πάντα καὶ γίνεται,	μηδὲν	ἐκείνου διημαρτηκότος τῆς ἀληθείας. ταῦτ'
[4, 4]	πραγματευσαμένου: καὶ τοὺς μὲν διεφθάρθαι	μηδὲν	ἐξαμαρτόντας ἢ ὅτι περὶ τὴν
[4, 8]	ὡραίων μεταλαμβάνειν: ἀποφέρεσθαι δ' αὐτοῖς	μηδὲν	ἐξέστω. μηδὲ τρυγῶντες ὧν ἂν
[4, 6]	σώζειν ἀπὸ παντὸς κακοῦ καὶ	μηδὲν	ἐπ' αὐτοὺς ἐᾶσαι τοιοῦτον πάθος>
[4, 8]	πονηρὸς ὢν λανθάνει. εἰ δὲ	μηδὲν	ἐπίβουλον δρῶν ὁ πιστευθεὶς ἀπολέσειεν,
[4, 6]	ἄδικον ἐπὶ ταῖς πρότερον διακονίαις	μηδὲν	ἔχοντα ἐγκαλεῖν αὐτῇ πληγὰς ἐπιφέρειν
[4, 8]	κριτὰς ὀμνύτω τὸν θεόν, ὅτι	μηδὲν	παρὰ τὴν αὐτοῦ βούλησιν ἀπόλοιτο
[4, 8]	βουσὶν ἀροῦν τὴν γῆν, καὶ	μηδὲν	τῶν ἑτέρων ζῴων σὺν αὐτοῖς>
[4, 3]	γεγονέναι. περισώζεται δὲ μόνος Ἀαρὼν	μηδὲν	ὑπὸ τοῦ πυρὸς βλαβεὶς τῷ
[4, 8]	ἄπειρον μέλλοι κερδαίνειν, καταφρονῶν τῷ	μηδένα	εἶναι τὸν ἐξελέγξοντα. καθόλου μὲν
[4, 6]	ἅπαντας, τοῦ δ' ὑμετέρου πρὸς	μηδένα	τοιούτου τυγχάνοντος. δεῖν οὖν αὐτοῖς
[4, 8]	τούτους ὑμῖν μένειν, τῶν πολεμίων	μηδένα	ὑπολείπησθε κρατήσαντες αὐτῶν, ἀλλ' ἀπολλύναι
[4, 8]	δ' Ἑβραίων ἐπὶ τόκοις ἐξέστω	μηδενὶ	μήτε βρωτὸν μήτε ποτόν: οὐ
[4, 8]	θυσίας μὴ τελεῖν: ἥδεσθαι γὰρ	μηδενὶ	τῶν ἀφ' ὕβρεως τὸ θεῖον,
[4, 8]	μάχας διενεγκεῖν ἁπάντων ἔσεσθε καὶ	μηδενὶ	τῶν ἐχθρῶν εὐάλωτοι. θεοῦ γὰρ
[4, 8]	αὐτῶν, μετανοήσειν δ' αὐτοὺς ἐπὶ	μηδενὶ	χρησίμῳ ταῦτα πάσχοντας. ὁ μέντοι
[4, 6]	ἐπ' αὐτοῖς δόξαν καὶ ἐξιδιώσασθαι	μηδενὸς	ἂν γενομένου μάρτυρος τοῦ διελέγξοντος,
[4, 8]	δέ που μόνῃ περιπεσὼν βιάσηται	μηδενὸς	βοηθοῦ παρόντος, μόνος ἀποθνησκέτω. ὁ
[4, 8]	μετὰ πολλῆς σπουδῆς μήνυτρα προθέμενοι:	μηδενὸς	δὲ μηνύοντος αἱ ἀρχαὶ τῶν
[4, 7]	αὐτοῖς ὑπ' ἀρετῆς γεγενημένης, ὑπὸ	μηδενὸς	δὲ σκυθρωποῦ ταύτης ἀπολαύειν ἐμποδιζόμενοι.
[4, 8]	μεγίστην ἀράμενοι διὰ σπουδῆς ἀνεθρέψαμεν	μηδενὸς	φειδὼ ποιούμενοι τοῦ καὶ δόξαντος
[4, 8]	καὶ τὰς κατάρας αὐτός, ὡς	μηδέποτε	ἐκλιπεῖν τὴν μάθησιν αὐτῶν ὑπὸ
[4, 8]	ἐγγραφέντας καὶ τῇ μνήμῃ φυλαχθῆναι	μηδέποτε	ἐξαλειφθῆναι δυναμένους. οὕτως γὰρ οὐδὲν
[4, 8]	γίγνοιντο, γράμμασι μὲν περὶ τοῦ	μηδέποτε	συνελθεῖν ἰσχυριζέσθω: λάβοι γὰρ ἂν
[4, 5]	τεσσάρων δὲ πηχῶν τὸ εὖρος,	μήκει	δὲ τοῦ διπλασίονος ἑνὶ πήχει
[4, 8]	ἐπιθυμίας ὑπερηφανεύσειεν αὐτὴν γαμετὴν ἔχειν,	μηκέτ'	ἐξουσίαν ἐχέτω καταδουλοῦν αὐτήν, ἀλλ'
[4, 8]	δὲ ἵλεω τὸν θεὸν καὶ	μηκέτι	τοιοῦτον δεινὸν συμβῆναι τῇ γῇ
[4, 2]	τοῦτ' αἰτίας ἡμᾶς ἠλευθέρωσεν. οὐ	μὴν	ἐξ ἐμῆς χάριτος λαβεῖν ἀλλὰ
[4, 4]	ὁρῶντα κακῶς ἀπολωλότας. ἔτι γε	μὴν	καὶ παρὰ τῶν οἰκείων τοῖς
[4, 2]	ἡμᾶς μεγέθει χρημάτων ὑπερβάλλεις, οὐ	μὴν	οὐδ' εὐγενείᾳ, κοινὸν γὰρ ἡμῖν
[4, 8]	μίσους φύντας ἐκ φαύλων. οὐ	μὴν	οὐδὲ πατράσιν υἱῶν ἁμαρτίαν λογιστέον
[4, 8]	τὸ τρίτον μέρος ἑνὶ λείποντι	μηνί.	ἐτελεύτησε δὲ τῷ ὑστάτῳ μηνὶ
[4, 8]	μηνί. ἐτελεύτησε δὲ τῷ ὑστάτῳ	μηνὶ	τοῦ ἔτους, ὑπὸ μὲν Μακεδόνων
[4, 1]	λογιζόμενον, ὅτι καὶ ταῦτα κατὰ	μῆνιν	θεοῦ πάθοιεν προεξορμήσαντες ἐπὶ τὸν
[4, 4]	ἀφ' οὗ τὴν Αἴγυπτον κατέλιπε	μηνὸς	δὲ Ξανθικοῦ νουμηνίᾳ κατὰ σελήνην.
[4, 4]	ἀποθνήσκει δὲ κατὰ σελήνην νουμηνίᾳ	μηνὸς	ὄντος τοῦ παρὰ μὲν Ἀθηναίοις
[4, 8]	τὸν πόνον οἰκεῖον ἡγησάμενον βοηθεῖν.	(Μηνύειν	δὲ καὶ τὰς ὁδοὺς τοῖς
[4, 8]	σπουδῆς μήνυτρα προθέμενοι: μηδενὸς δὲ	μηνύοντος	αἱ ἀρχαὶ τῶν πόλεων τῶν
[4, 8]	μὲν αὐτὸν μετὰ πολλῆς σπουδῆς	μήνυτρα	προθέμενοι: μηδενὸς δὲ μηνύοντος αἱ
[4, 8]	τὸ πένθος ἦν καὶ ὅτι	μήπω	καλῶς τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ γεγευμένοις
[4, 8]	μόνος ἀποθνησκέτω. ὁ φθείρας παρθένον	μήπω	κατηγγυημένην αὐτὸς γαμείτω: ἢν δὲ
[4, 8]	μὴ ἐξέστω κινεῖν μήτε οἰκείας	μήτ'	ἀλλοτρίας πρὸς οὕς ἐστιν ὑμῖν
[4, 8]	μήτε γυναῖκα ἀνδρικῇ σκευῇ χρῆσθαι	μήτ'	ἄνδρα στολῇ γυναικείᾳ. (Πολιτείαν μὲν
[4, 8]	μηδεὶς ἀποστερῆσαι θρασυνθείη τὸν πεπιστευκότα	μήτ'	ἀνὴρ μήτε γυνή, μηδ' εἰ
[4, 8]	τῷ θεῷ ἀπαρχὰς ἐντεῦθεν ἀποφερέτω	μήτ'	αὐτὸς χρήσθω: οὐ γὰρ κατὰ
[4, 8]	ἀώρως μήτε τῷ θεῷ ἁρμόζειν	μήτ'	αὐτῷ τῷ δεσπότῃ χρῆσθαι. τῷ
[4, 8]	τῶν παρόντων ἄλλην προτιμήσητε διάταξιν	μήτ'	εὐσεβείας ἧς νῦν περὶ τὸν
[4, 8]	συγγενείᾳ χαριζομένους μήτε εἴκοντας φόβῳ	μήτε	ἄλλην καθάπαξ αἰτίαν κυριωτέραν τῆς
[4, 8]	νέμεσθαι παράσχοι τε κεκτημένοις αὐτὴν	μήτε	ἀλλοτρίων εἰς αὐτὴν ἐπὶ κακώσει
[4, 8]	μὴ ἐξεῖναι δὲ ποιεῖν ἐκτομίας	μήτε	ἀνθρώπους μήτε τῶν ἄλλων ζῴων.
[4, 8]	πόλεσιν ἐν πάσῃ τιμῇ, ὡς	μήτε	βλασφημεῖν ἐκείνων παρόντων μήτε θρασύνεσθαί
[4, 8]	Ἑβραίων ἐπὶ τόκοις ἐξέστω μηδενὶ	μήτε	βρωτὸν μήτε ποτόν: οὐ γὰρ
[4, 8]	γενομένης. ἐν ἑτέρᾳ δὲ πόλει	μήτε	βωμὸς μήτε νεὼς ἔστω: θεὸς
[4, 8]	μάλιστα ἐν ταῖς μάχαις, ὡς	μήτε	γυναῖκα ἀνδρικῇ σκευῇ χρῆσθαι μήτ'
[4, 8]	θρασυνθείη τὸν πεπιστευκότα μήτ' ἀνὴρ	μήτε	γυνή, μηδ' εἰ χρυσὸν ἄπειρον
[4, 8]	ἀναγινωσκέτω τοὺς νόμους ἅπασι, καὶ	μήτε	γυνὴ μήτε παῖδες εἰργέσθωσαν τοῦ
[4, 8]	ἔχειν ἀπὸ τοῦ φόνου καὶ	μήτε	δρᾶσαι μήτε δρωμένῳ παρατυχεῖν, ἐπικαλεῖσθαι
[4, 8]	τοῦ φόνου καὶ μήτε δρᾶσαι	μήτε	δρωμένῳ παρατυχεῖν, ἐπικαλεῖσθαι δὲ ἵλεω
[4, 8]	εἰς αὐτοὺς μήτε συγγενείᾳ χαριζομένους	μήτε	εἴκοντας φόβῳ μήτε ἄλλην καθάπαξ
[4, 8]	καταθέσθαι δικαιοῦντος τοῦ νόμου. ~(Φάρμακον	μήτε	θανάσιμον μήτε τῶν εἰς ἄλλας
[4, 8]	ὡς μήτε βλασφημεῖν ἐκείνων παρόντων	μήτε	θρασύνεσθαί τισιν ἐξεῖναι τῆς πρὸς
[4, 8]	ἑτέρᾳ δὲ πόλει μήτε βωμὸς	μήτε	νεὼς ἔστω: θεὸς γὰρ εἷς
[4, 8]	ἕπεσθαι βούλεται, τούτοις πειθαρχεῖτε, καὶ	μήτε	νομίμων τῶν παρόντων ἄλλην προτιμήσητε
[4, 8]	(Ὅρους γῆς μὴ ἐξέστω κινεῖν	μήτε	οἰκείας μήτ' ἀλλοτρίας πρὸς οὕς
[4, 8]	νόμους ἅπασι, καὶ μήτε γυνὴ	μήτε	παῖδες εἰργέσθωσαν τοῦ ἀκούειν, ἀλλὰ
[4, 8]	τόκοις ἐξέστω μηδενὶ μήτε βρωτὸν	μήτε	ποτόν: οὐ γὰρ δίκαιον προσοδεύεσθαι
[4, 8]	εἰς αὐτὴν ἐπὶ κακώσει στρατευσάντων	μήτε	στάσεως ἐμφυλίου κατασχούσης ὑμᾶς, ὑφ'
[4, 8]	γινομένους εἰ μηδὲν εἰς αὐτοὺς	μήτε	συγγενείᾳ χαριζομένους μήτε εἴκοντας φόβῳ
[4, 5]	θελήσειε πίστεσιν, ὥστε μηδὲν ἀδικηθῆναι	μήτε	τὴν γῆν μήτε τοὺς ἐνοικοῦντας,
[4, 5]	μηδὲν ἀδικηθῆναι μήτε τὴν γῆν	μήτε	τοὺς ἐνοικοῦντας, ὧν Σιχὼν ἐκράτει,
[4, 8]	ἂν καρπὸν προβάλῃ τὰ φυτά,	μήτε	τῷ θεῷ ἀπαρχὰς ἐντεῦθεν ἀποφερέτω
[4, 8]	βιασαμένης δὲ τῆς φύσεως ἀώρως	μήτε	τῷ θεῷ ἁρμόζειν μήτ' αὐτῷ
[4, 8]	δὲ ποιεῖν ἐκτομίας μήτε ἀνθρώπους	μήτε	τῶν ἄλλων ζῴων. (Αὕτη μὲν
[4, 8]	τοῦ νόμου. ~(Φάρμακον μήτε θανάσιμον	μήτε	τῶν εἰς ἄλλας βλάβας πεποιημένων
[4, 8]	ἀξιοῖ διὰ τὴν πρὸς τὴν	μητέρα	τοῦ πατρὸς εὔνοιαν τῶν πρεσβείων
[4, 8]	οὗπερ ἄλλον ἐστέρησε, πλὴν εἰ	μήτι	χρήματα λαβεῖν ἐθελήσειεν ὁ πεπηρωμένος,
[4, 4]	Ἀραβίας ἐλθὼν εἰς χωρίον, ὃ	μητρόπολιν	αὑτῶν Ἄραβες νενομίκασι, πρότερον μὲν
[4, 8]	γενέσει πρεσβύτερον, ὅτι τὰ τῆς	μητρὸς	αὐτῷ ἥττονα παρὰ τῇ διαθέσει
[4, 8]	καὶ ξύλων ἀπορουμένους εἰς ποίησιν	μηχανημάτων	μὴ κείρειν τὴν γῆν ἥμερα
[4, 3]	σῇ γίνεται πάντα καὶ δρωμένοις	μηχανὴν	ἐξεπόρισας οἶκτον ἐν πᾶσι δεινοῖς
[4, 3]	ἐκ πετρῶν ἐλθεῖν ἡμῖν ποτὸν	μηχανησάμενος,	ὁ τῶν γῆθεν ἀπορουμένους εἰς
[4, 8]	διαβολὴν πρόστιμον ἐκτινύτω πληγὰς τεσσαράκοντα	μιᾷ	λειπούσας λαμβάνων καὶ πεντήκοντα σίκλους
[4, 8]	δὲ παρὰ ταῦτα ποιήσας πληγὰς	μιᾷ	λειπούσας τεσσαράκοντα τῷ δημοσίῳ σκύτει
[4, 8]	πάσης ὁμιλεῖν. ὦ παῖδες Ἰσραήλου,	μία	πᾶσιν ἀνθρώποις ἀγαθῶν κτήσεως αἰτία
[4, 8]	βεβαίαν ἕξετε: ἱερὰ πόλις ἔστω	μία	τῆς Χαναναίων γῆς ἐν τῷ
[4, 8]	ἀρχὴν ἀπὸ τῶν περὶ τὰ	μικρὰ	καὶ τὰ φαῦλα πρότερον λαβοῦσα.
[4, 8]	πρὸς τὸν γάμον, ἄν τε	μικρὰν	ἄν τε μείζω λέγῃ, πρὸς
[4, 6]	τῆς ἐπ' αὐτοὺς ἐξόδου μετὰ	μικρὸν	ἀπαγγελοῦμεν προδιηγησάμενοι πρῶτον ὃ παρελίπομεν:
[4, 4]	ἄπειρον ὁλόκληρον δέ, ξανθὴν πᾶσαν,	μικρὸν	ἄπωθεν τοῦ στρατοπέδου προαγαγὼν εἰς
[4, 3]	δουλείας δρασμὸν ἡμῖν παρασχὼν καὶ	μικροτέραν	ἐμοῦ τὴν Φαραώθου ποιήσας ἡγεμονίαν,
[4, 7]	δ' αὐτῶν ἀπέδειξε Φινεές, οὗ	μικρῷ	πρότερον ἐμνήσθημεν φυλάξαντος τοῖς Ἑβραίοις
[4, 8]	τοιοῦτον συγκεχωρημένον, ἐξ οὗ κατὰ	μίμησιν	παρατροπή τις τῶν κατὰ τὴν
[4, 6]	τῆς τῶν λόγων ἀσελγείας αὐτοῦ	μιμηταὶ	γενόμενοι ταράξωσι τὸ πλῆθος. καὶ
[4, 6]	ἀντιποίησις ἦν καὶ τοῦ φιλοκαλεῖν,	μιμηταὶ	γενόμενοι τῆς Φινεέσσου τόλμης ἀνῄρουν
[4, 8]	ὅθεν οὐκ ἀποστερητέον ἀνδρὸς πένητος	μισθὸν	εἰδότας, ὡς ἀντὶ γῆς καὶ
[4, 8]	ἢ ποιμνίων φύλακος λάβῃ τις	μισθόν,	ἐκ τούτου θύειν τῷ θεῷ.
[4, 8]	δὲ τῷ περὶ παρακαταθηκῶν κἂν	μισθόν	τις ἀποστερήσῃ τῶν ἐπὶ σώμασι
[4, 8]	τιμῇ τοῦ δεδωκότος ἀπολαύειν. ~(Ἐκ	μισθοῦ	γυναικὸς ἡταιρημένης θυσίας μὴ τελεῖν:
[4, 8]	μηδ' ὑπονοῆταί τις ὡς διὰ	μῖσος	ἀπεκτονηκώς, ζητείτωσαν μὲν αὐτὸν μετὰ
[4, 4]	θέας, εἰ καί τισι διὰ	μίσους	ἦν ὁ Μωυσῆς καὶ Ἀαρών,
[4, 8]	ὅτι μοχθηρῶν ἐγένοντο πατέρων, ἢ	μίσους	φύντας ἐκ φαύλων. οὐ μὴν
[4, 3]	ἀπολομένων βουλόμενος τὴν τιμωρίαν αὐτῶν	μνήμῃ	παραδοθῆναι καὶ τοὺς αὖθις ἐσομένους
[4, 8]	ταῖς ψυχαῖς ἐγγραφέντας καὶ τῇ	μνήμῃ	φυλαχθῆναι μηδέποτε ἐξαλειφθῆναι δυναμένους. οὕτως
[4, 8]	τε ὄψει καὶ τῇ ὁμιλίᾳ	μνήμην	αὐτῶν ἐντιθέντας: ἀνεπιμίκτους γὰρ ἀλλήλοις
[4, 8]	τὸ γένος αὐτῶν καὶ τὴν	μνήμην:	βεβαία γὰρ ἂν οὕτως ὑμῖν
[4, 8]	τὴν τῶν ἀγαθῶν ἀπόλαυσιν, καὶ	μνήμην	ἐμαυτῷ γενομένων ὑμῶν ἐν ἀφθονίᾳ
[4, 8]	ὑβρίζων τὴν τοῦ τεθνηκότος ἀδελφοῦ	μνήμην.	ἐρομένης δὲ τῆς γερουσίας, διὰ
[4, 8]	τυγχάνειν ὑβρίσαντα τὴν τοῦ κατοιχομένου	μνήμην.	καὶ ὁ μὲν ἐκ τῆς
[4, 6]	διὰ γῆς ἢ θαλάσσης εἰς	μνήμην	τὴν ἐμήν. ἐξ ὧν ἁπάντων
[4, 8]	ἀμοιβὴν ἀποδιδοὺς καὶ καταλείπων εἰς	μνήμην	ὑμῖν τὸ σέβειν τε καὶ
[4, 6]	ἔδωκε καὶ τῆς ἐπ' αὐτῷ	μνήμης	ἠξίωσε. καὶ ταῦτα μὲν ὡς
[4, 2]	ἀπολέσθαι κινδυνεύσαντας ἔσωσε Μωυσῆς οὐ	μνησικακῶν,	ὅτι παρ' ὀλίγον ἦλθε καταλευσθεὶς
[4, 8]	συνελθόντων. εἴ τις ὡς παρθένον	μνηστευσάμενος	ἔπειτα μὴ τοιαύτην εὕροι, δίκην
[4, 8]	ἐᾶν κατὰ χώραν, καὶ τοὺς	μνηστευσαμένους	δὲ καὶ νεωστὶ γεγαμηκότας, μὴ
[4, 3]	ἐπιστάμενοι σαφῶς ἀδίκως ὑπονοοῦσι τούτων	μοι	γενοῦ μάρτυς. ἐγὼ βίον ἀπράγμονα
[4, 6]	τὴν ἄφιξιν ἐποιησάμην, ἦν τέ	μοι	δι' εὐχῆς μηδὲν ἀδικῆσαί σου
[4, 8]	τῶν κρειττόνων, ὅτι τε πονοῦντί	μοι	καὶ κατὰ πᾶσαν ἐπὶ νοῦν
[4, 6]	αὐτῷ σοὶ διὰ σπουδῆς ἐστί	μοι	καὶ Μαδιηνίταις, ὧν ἀπώσασθαί μοι
[4, 6]	θύω τε θεοῖς οἷς θύειν	μοι	νομίζεται δίκαιον ἡγούμενος παρὰ πολλῶν
[4, 3]	καταστήσας καὶ θεατὴν τεράτων ὅσα	μοι	παρέσχεν ἰδεῖν ἐκεῖνος ὁ τόπος
[4, 6]	μοι καὶ Μαδιηνίταις, ὧν ἀπώσασθαί	μοι	τὴν ἀξίωσιν οὐκ εὐπρεπές, φέρε
[4, 8]	ἄπειμι προγόνους καὶ θεὸς τήνδε	μοι	τὴν ἡμέραν τῆς πρὸς ἐκείνους
[4, 3]	νοηθὲν λανθάνει, ὥστ' οὐδὲ φθονήσεις	μοι	τῆς ἀληθείας τὴν τούτων ἀχαριστίαν
[4, 8]	συνέθηκα ὑμῖν καὶ νόμους ὑπαγορεύσαντός	μοι	τοῦ θεοῦ καὶ πολιτείαν, ἧς
[4, 8]	εἰ τῶν νόμων οὓς ὑπαγορεύσαντός	μοι	τοῦ θεοῦ συνεταξάμην κατήκοοι καὶ
[4, 3]	δὲ βουλῇ, καὶ τοῦτον Ῥαγουήλου	μοι	τοῦ πενθεροῦ καταλιπόντος ἀφεὶς τὴν
[4, 6]	πεῖσαι τὸν θεὸν δυνηθείην ἐπιτρέψαι	μοι	τοὺς ἀνθρώπους ἀραῖς ἐνδῆσαι. συγχωρήσαντος
[4, 3]	πᾶσι δεινοῖς Ἑβραίων ποιησάμενος, ἐλθέ	μοι	τούτων ἀκροατὴς τῶν λόγων: σὲ
[4, 3]	αὐτός, ὁ τὸ πῦρ ἐκεῖνό	μοι	φήνας κατὰ τὸ Σιναῖον καὶ
[4, 8]	τῆς δ' ἑτέρας ἐν ἐλάττονι	μοίρᾳ	τυγχανούσης, ἂν ὁ ἐκ τῆς
[4, 7]	τοὺς οἰκήτορας γυναιξὶν ἅμα διαφθείραντες	μόνας	τὰς παρθένους κατέλιπον, τοῦτο Μωυσέος
[4, 8]	κατέχουσιν ἑαυτοὺς ἐν ἀλλήλοις δακρύοντες.	μόνη	δ' ἡ γερουσία προύπεμψεν αὐτὸν
[4, 8]	τὴν ὕβριν: ἐὰν δέ που	μόνῃ	περιπεσὼν βιάσηται μηδενὸς βοηθοῦ παρόντος,
[4, 6]	πίστιν δ' εὐνοίας λαβοῦσαι τὴν	μόνην	ἡμῖν ἀξιόλογον νομισθεῖσαν ἀγαπήσομεν τὸν
[4, 4]	ταύτας γὰρ ἐν τῷ ἱερῷ	μόνοι	δαπανῶσιν οἱ ἄρρενες τῶν ἱερέων
[4, 6]	ἄλλην οἰκουμένην, ἐν ᾗ βιώσονται	μόνοι	κατὰ τοὺς ἰδίους νόμους. (Οἱ
[4, 8]	χορηγοῦντος οὐκ ἐπὶ τῷ καρποῦσθαι	μόνοις,	ἀλλὰ καὶ τῷ τοῖς ἄλλοις
[4, 8]	στολὴν φορείτω: τοῖς γὰρ ἱερεῦσι	μόνοις	ταύτην ἀποδεδεῖχθαι. (Συνελθόντος δὲ τοῦ
[4, 2]	τε λεληθότως ἐξυβρίζειν, ὅτι μὴ	μόνον	ἄκοντας μηδὲ συνιέντας τῆς ἐπιβουλῆς
[4, 8]	αὐτὸν οὐχ οἱ πειραθέντες αὐτοῦ	μόνον,	ἀλλὰ καὶ οἱ τοῖς νόμοις
[4, 8]	ψυχῇ δοκεῖν αὐτοῦ καὶ γινώσκειν	μόνον	αὐτῶν τὴν προσηγορίαν ἐκ τοῦ
[4, 8]	ἀπόντων ταχεῖαν ἕξετε τὴν παρουσίαν.	μόνον	οἷς ὁ θεὸς ὑμᾶς ἕπεσθαι
[4, 3]	ὀδύραιτο δ' ἄν τις οὐ	μόνον	τῆς συμφορᾶς αὐτοὺς καὶ καθ'
[4, 5]	πταίσαντος οὐκ εἰς τὸ παρὸν	μόνον	τοῖς Ἑβραίοις ἐπέδωκε τὰ πράγματα,
[4, 4]	παροξύνῃ τὸ πλῆθος, αὐτὸ δὲ	μόνον	τοῖς φυλάρχοις προειπὼν κομίζειν τὰ
[4, 8]	μὴ τὴν ἰδίαν ἡδονὴν διώκοντα	μόνον	τοῦ κατ' αὐτὴν ἀμελεῖν κεχαρισμένου.
[4, 8]	ὑμῶν, ἣν οὐχ ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς	μόνον	τῶν ὑμετέρων ἐποιήσατο κακῶν, ἀλλὰ
[4, 8]	βεβαία γὰρ ἂν οὕτως ὑμῖν	μόνον	ὑπάρξειεν ἡ τῶν οἰκείων ἀγαθῶν
[4, 3]	αὐτῶν ἀφανῆ γεγονέναι. περισώζεται δὲ	μόνος	Ἀαρὼν μηδὲν ὑπὸ τοῦ πυρὸς
[4, 8]	περιπεσὼν βιάσηται μηδενὸς βοηθοῦ παρόντος,	μόνος	ἀποθνησκέτω. ὁ φθείρας παρθένον μήπω
[4, 8]	κτήσεως αἰτία ὁ θεὸς εὐμενής:	μόνος	γὰρ οὗτος δοῦναί τε ταῦτα
[4, 6]	βελτίοσιν αὐτῶν ταῦτα καταλείψετε, θεοῦ	μόνους	ὑμᾶς ἀνθρώπους ἐφορῶντος καὶ ὅθεν
[4, 1]	τὴν τούτου βούλησιν ἐξαπατωμένους, ὅτι	μόνῳ	τὸ θεῖον αὐτῷ προδηλοῖ περὶ
[4, 4]	ἐκάθηρε Μωυσῆς τούτῳ τῷ τρόπῳ:	μόσχον	θήλειαν, ἀρότρου μὲν καὶ γεωργίας
[4, 3]	ἐλθέ, δέσποτα τῶν ὅλων, δικαστής	μου	καὶ μάρτυς ἀδωροδόκητος, ὡς οὔτε
[4, 8]	ἀρετὴν οἴκτου μᾶλλον ἀξιοῦν, ὅτι	μοχθηρῶν	ἐγένοντο πατέρων, ἢ μίσους φύντας
[4, 8]	θεοῦ τοῖς πενομένοις ἔλεον νέμοντος.	μύλην	δὲ καὶ τὰ περὶ ταύτην
[4, 2]	Ἰουδαίοις συνέπεσεν: ἑξήκοντα γὰρ ὄντες	μυριάδες	καὶ διὰ τὸ πλῆθος ἴσως
[4, 7]	πεντακισμυρίους, ὄις δὲ πεντακισχιλίας πρὸς	μυριάσιν	ἑπτὰ καὶ ἑξήκοντα, ὄνους δὲ
[4, 7]	τοὺς πάντας εἰς δισχιλίους καὶ	μυρίους	ἐξ ἑκάστης φυλῆς τὸν ἴσον
[4, 6]	εὐδαίμων, ᾧ ὁ θεὸς δίδωσι	μυρίων	κτῆσιν ἀγαθῶν καὶ σύμμαχον εἰς
[4, 6]	ἄνδρες οὐκ ἐλάττους τετρακισχιλίων καὶ	μυρίων.	(Ὑπὸ δὲ ταύτης παροξυνθεὶς τῆς
[4, 5]	λίμνην ἐκδίδωσιν ὁρίζων τήν τε	Μωαβῖτιν	καὶ Ἀμωρῖτιν. γῆ δ' αὕτη
[4, 6]	ἔλαβε τοιαύτην. (Βάλακος ὁ τῶν	Μωαβιτῶν	βασιλεὺς φιλίας αὐτῷ πατρῴας οὔσης
[4, 6]	τιμᾶν θεὸν τοὺς Μαδιηνιτῶν καὶ	Μωαβιτῶν	σέβωσιν: οὕτως γὰρ αὐτοῖς τὸν
[4, 6]	ὑπὸ τῆς γυναικὸς πρὸ τῶν	Μωυσεῖ	δοχθέντων τὸ πρὸς ἡδονὴν αὐτῇ
[4, 4]	τὴν στρατιὰν ἀγαγὼν προαπήντα τῷ	Μωυσεῖ,	κωλύσων αὐτοὺς εἰ τολμήσαιεν βίᾳ
[4, 2]	γένει μὲν ὁ αὐτὸς ὢν	Μωυσεῖ,	πλούτῳ δὲ καὶ ἡλικίᾳ διαφέρων:
[4, 1]	ὡρμήκεσαν λέγοντες τὸν θεὸν οὐχὶ	Μωυσεῖ	χαριζόμενον ἐπικουρεῖν αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ
[4, 2]	σπεύδοντες ἀφελέσθαι τὴν ἱερωσύνην τὸν	Μωυσέος	ἀδελφὸν καὶ τοῦτον αὐτὸν ἀτιμοῦν.
[4, 8]	πολιτείαν πρότερον εἰπὼν τῷ τε	Μωυσέος	ἀξιώματι τῆς ἀρετῆς ἀναλογοῦσαν καὶ
[4, 8]	τοσαύτη τὸ μέγεθος, ὅση τότε	Μωυσέος	ἀποθανόντος. ἐπόθουν δ' αὐτὸν οὐχ
[4, 2]	τὰς ἐντολάς, ἃς αὐτὸς διὰ	Μωυσέος	αὐτοῖς ἐπέστειλεν, ἐρρύσατο τῶν ἐκ
[4, 4]	αὐτὸ ἀναβὰς Ἀαρὼν ἐπ' αὐτὸ	Μωυσέος	αὐτῷ δεδηλωκότος, ὅτι μέλλοι τελευτᾶν,
[4, 8]	οὓς αὐτὸς γεννήσας ὑμῖν ἔδωκε.	(Μωυσέος	δὲ ταῦτα πρὸς τελευτῇ τοῦ
[4, 3]	τὴν τιμὴν αὐτῷ ῥυόμενος. ~(Ταῦτα	Μωυσέος	εἰπόντος παύεται καὶ τῆς ταραχῆς
[4, 7]	νόμους παιδείαν καὶ τὸ θεῖον	Μωυσέος	ἐκδιδάξαντος. (Κἀν τούτῳ δύο φυλαὶ
[4, 7]	πόλεων τοῖς φυγάσιν εἰς κατοικισμὸν	Μωυσέος	ἐπιστείλαντος. (Μωυσῆς δὲ προσελθόντων αὐτῷ
[4, 4]	τοῦ πλήθους μειῶσαί τι τῆς	Μωυσέος	μεγαλαυχίας: ἀσφαλὲς γὰρ αὐτοῖς τοῦτ'
[4, 8]	δεδήλωκα. προεφήτευσε δὲ καὶ Ἰησοῦς	Μωυσέος	παρόντος. ἔπειτα πάνθ' ὅσα ποιήσειεν
[4, 1]	λαμβάνειν: οὐ γὰρ ἠξίουν τοῖς	Μωυσέος	πειθαρχοῦντες λόγοις ἠρεμεῖν, ἀλλὰ καὶ
[4, 4]	τὴν τῶν κολασθέντων ἀδικίαν, ὡς	Μωυσέος	πραγματευσαμένου: καὶ τοὺς μὲν διεφθάρθαι
[4, 8]	τάς τε δεκάτας κατὰ τοὺς	Μωυσέος	τελέσειε νόμους αἰτησάσθω τὸν θεὸν
[4, 7]	μόνας τὰς παρθένους κατέλιπον, τοῦτο	Μωυσέος	Φινέει κελεύσαντος. ὃς ἧκεν ἄγων
[4, 3]	καὶ Ἀαρὼν μὲν οὐκέτι τῇ	Μωυσέος	χάριτι τὴν ἀρχιερωσύνην ἔχειν δοκῶν,
[4, 6]	ἀλλὰ σὺ μέν, εἶπεν, ὦ	Μωυσῆ,	χρῶ νόμοις οἷς αὐτὸς ἐσπούδακας
[4, 2]	συγγενέσι κατεβόα δεινὸν εἶναι λέγων	Μωυσῆν	δόξαν αὑτῷ θηρώμενον κατασκευάσαι καὶ
[4, 8]	τοῦ θεοῦ προνοησομένου διὰ τὸ	Μωυσῆν	εἶναι τὸν παρακαλοῦντα. ὧν τε
[4, 7]	ἄλλοις ἅπασι, κοινολογησάμενοι παρεκάλουν τὸν	Μωυσῆν	ἐξαίρετον αὐτοῖς τὴν Ἀμορῖτιν παρασχεῖν
[4, 2]	ὁρῶν ἐν ὑπερβαλλούσῃ τιμῇ τὸν	Μωυσῆν	καθεστῶτα χαλεπῶς εἶχεν ὑπὸ φθόνου,
[4, 3]	δὲ περὶ Δαθάμην πυθόμενοι τὸν	Μωυσῆν	μετὰ τῶν ἀξιολόγων τῆς πληθύος
[4, 3]	ὑπακούσεσθαι τοῖς ἀγγέλοις ἔφασαν καὶ	Μωυσῆν	οὐ περιόψεσθαι κατὰ τοῦ λαοῦ
[4, 8]	λογιζόμενοι. καὶ τὸ μὲν κατὰ	Μωυσῆν	τέλος τοιοῦτον ἡμῖν δεδηλώσθω.
[4, 1]	τῆς παρ' Αἰγυπτίων ἐξελθεῖν ὕβρεως	Μωυσῆν	τύραννον ἀνέχεσθαι καὶ ζῆν πρὸς
[4, 3]	τὸ πλῆθος καὶ τῆς εἰς	Μωυσῆν	ὑποψίας, ἐπένευσαν δὲ τοῖς εἰρημένοις:
[4, 4]	ἐβούλοντο ταῦτα χωρὶς τῆς εἰς	Μωυσῆν	χάριτος τοῦ θεοῦ πεπρᾶχθαι, κατηγόρουν
[4, 2]	τὸ πλῆθος καὶ βάλλειν τὸν	Μωυσῆν	ὡρμήκεσαν, εἴς τε ἐκκλησίαν ἀκόσμως
[4, 2]	γὰρ καὶ λόγον ἀποδοῦναι δυνάμενος	Μωυσῆς	Ἀαρῶνι καὶ τοῖς υἱέσιν αὐτοῦ
[4, 3]	ἀκούσας τὰ παρ' αὐτῶν ὁ	Μωυσῆς	ἀκολουθεῖν αὐτῷ τοὺς προβούλους ἀξιώσας
[4, 3]	ὡς εἰ βίαν τινὰ προσφέροι	Μωυσῆς	ἀμυνούμενοι. (Ὁ δὲ πλησίον γενόμενος
[4, 7]	διδόντος συναπιέναι τῷ στρατῷ. καὶ	Μωυσῆς	ἀρεσθεὶς τῷ λόγῳ καλέσας Ἐλεάζαρον
[4, 4]	εἰ τολμήσαιεν βίᾳ περαιοῦσθαι. καὶ	Μωυσῆς,	ἄρχειν γὰρ μάχης οὐ συνεβούλευσεν
[4, 8]	τὸ ἐπ' αὐτῷ ποιῆσαι πάθος.	Μωυσῆς	δ' αὐτοὺς παρηγόρει, καὶ τοῦ
[4, 3]	τοὺς περὶ Δαθάμην οὐδ' ἐλυποῦντο.	(Μωυσῆς	δ' ἐκάλει τοὺς περὶ τῆς
[4, 4]	χρόνον τοῦτον ἐπαύθη τὸν τρόπον.	(Μωυσῆς	δ' ἐπεὶ πολέμου καὶ στρατείας
[4, 7]	δὲ σκυθρωποῦ ταύτης ἀπολαύειν ἐμποδιζόμενοι.	(Μωυσῆς	δὲ γηραιὸς ἤδη τυγχάνων διάδοχον
[4, 4]	ἀσφαλὲς γὰρ αὐτοῖς τοῦτ' εἶναι.	(Μωυσῆς	δέ, καὶ γὰρ ἐκ πολλοῦ
[4, 7]	παρθένοι περὶ δισχιλίας καὶ τρισμυρίας.	Μωυσῆς	δὲ μερίσας τὴν λείαν τῆς
[4, 5]	τὸν Ἀρνῶνα κωλύειν ἑτοιμότατος ἦν.	(Μωυσῆς	δὲ ὁρῶν πολεμίως αὐτοῖς τὸν
[4, 7]	φυγάσιν εἰς κατοικισμὸν Μωυσέος ἐπιστείλαντος.	(Μωυσῆς	δὲ προσελθόντων αὐτῷ τῶν πρώτων
[4, 2]	ἀλλ' οὐκ ἐπὶ τἀδελφῷ καταλιπεῖν.	(Μωυσῆς	δὲ τὴν Κορέου διαβολὴν ἐκ
[4, 5]	σύμπας ὁ στρατὸς αὐτοῦ διαφθείρεται.	Μωυσῆς	δὲ τὸν ποταμὸν Ἰόβακον περαιωσάμενος
[4, 1]	τὸν πόλεμον τῆς ἐκείνου βουλήσεως.	(Μωυσῆς	δὲ τοὺς μὲν οἰκείους ὁρῶν
[4, 3]	τὸν οὓς ἔδει καίειν ἀπεσταλκότα.	Μωυσῆς	δὲ τούτων ἀπολομένων βουλόμενος τὴν
[4, 7]	αὐτοῖς τισι δοκῇ οὕτω σκοπείτωσαν.	~(Μωυσῆς	δὲ ὑπὲρ ὧν καὶ προεῖπον
[4, 8]	γὰρ εἶναι νόμιμον. ταῦτ' οὖν	Μωυσῆς	διέταξε καὶ τὸ Ἑβραίων ἔθνος
[4, 4]	δὲ ταῦτα μετὰ τὴν στάσιν	Μωυσῆς	διέταξεν, ἄρας μετὰ πάσης τῆς
[4, 1]	ἐθνῶν ἔφασκον, κἂν ἀπαλλοτριοῦν αὐτῶν	Μωυσῆς	ἐθελήσῃ τὸν θεόν: ὅλως τε
[4, 8]	νόμων φυλακὴν σπουδάσασιν ὧν τε	Μωυσῆς	εἶπε μὴ παρακουσαμένοις, εὐφημεῖν δὲ
[4, 8]	ἐτῶν παρὰ τριάκοντα ἡμέρας συμπεπληρωμένων	Μωυσῆς	ἐκκλησίαν ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῃ συναγαγών,
[4, 3]	μὲν εἰς ἡδονὴν λαμβανόντων, εἰ	Μωυσῆς	ἐλεγχθείη κακουργῶν, τῶν δὲ φρονίμων,
[4, 4]	ἐν τῇ βακτηρίᾳ, καὶ ταύτας	Μωυσῆς	ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ θεοῦ
[4, 6]	δὲ ταύτης παροξυνθεὶς τῆς αἰτίας	Μωυσῆς	ἐπὶ τὸν Μαδιανιτῶν ὄλεθρον τὴν
[4, 2]	στάσιν καὶ ὅσα μετ' αὐτὴν	Μωυσῆς	ἐπολιτεύσατο διηγήσομαι προδιελθὼν τὴν αἰτίαν
[4, 3]	τί καὶ μέλλοι ποιεῖν ὁ	Μωυσῆς:	ἔτι τε θεράποντες ἦσαν περὶ
[4, 4]	τισι διὰ μίσους ἦν ὁ	Μωυσῆς	καὶ Ἀαρών, ἀφέντες τοῦτο θαυμάζειν
[4, 8]	γυναικείᾳ. (Πολιτείαν μὲν οὖν τοιάνδε	Μωυσῆς	κατέλιπε, νόμους δ' ἔτι πρότερον
[4, 6]	τε καὶ δημοσίᾳ πάντες εὐπόρησαν.	~(Μωυσῆς	μὲν οὖν στρατοπεδεύει καὶ ἀγαγὼν
[4, 6]	δ' ὄντων τῶν πραγμάτων δείσας	Μωυσῆς,	μὴ γένηταί τι χεῖρον, συναγαγὼν
[4, 8]	προσθέντων οὐδ' ὅτι μὴ κατελέλοιπε	Μωυσῆς.	νενεωτέρισται δ' ἡμῖν τὸ κατὰ
[4, 6]	τοὺς πολέμους ἐπιθυμίαν ὑπερέτεινον. καὶ	Μωυσῆς	ὀλίγων ἡμερῶν θύσας χαριστήρια πρῶτον
[4, 2]	ἧς ἅπαντας ἀπολέσθαι κινδυνεύσαντας ἔσωσε	Μωυσῆς	οὐ μνησικακῶν, ὅτι παρ' ὀλίγον
[4, 4]	καταβαλεῖν. ὁ δ' οἷς ἐπρεσβεύσατο	Μωυσῆς	οὐκ ἀρεσκόμενος οὐδὲ συγχωρῶν τὴν
[4, 4]	ἄλλας ἐφ' οὗπερ αὐτὰς σχήματος	Μωυσῆς	παρέλαβεν ἐπὶ τούτου μεμενηκυίας ἔβλεπον,
[4, 3]	τρέπων ἐθορύβει. πέμψας δὲ καὶ	Μωυσῆς	πρὸς Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην ὑπηρέτας
[4, 7]	εἰς αὐτάς. (Οἰκοδομεῖ δὲ καὶ	Μωυσῆς	τὰς δέκα πόλεις τὰς εἰς
[4, 5]	ἐπεὶ τοῦτ' ἐλώφησεν, ἀναλαβὼν ἐκεῖθεν	Μωυσῆς	τὸν στρατὸν παρῆν ἐπὶ τὸν
[4, 4]	θύματος. καὶ τοῖς μὲν ἱερεῦσι	Μωυσῆς	τοσαύτην, πάρεξ ὧν ὑπὲρ ἁμαρτημάτων
[4, 8]	ἀφανισθήσεσθαι πάντες εἵποντο δεδακρυμένοι, καὶ	Μωυσῆς	τοὺς μὲν πόρρω τῇ χειρὶ
[4, 4]	τριάκοντα ἡμέρας τὸν λαὸν ἐκάθηρε	Μωυσῆς	τούτῳ τῷ τρόπῳ: μόσχον θήλειαν,
[4, 5]	βασιλεύοντα τῆς χώρας ταύτης ἀπέστειλε	Μωυσῆς	τῷ στρατῷ δίοδον αἰτῶν ἐφ'