>

Livre, Chap.
[4, 8]	βλάπτειν πέφυκε τοὺς χρωμένους. στρατὸν	δ'	ἄγειν καθαρὸν ἐκ πάντων τῶν
[4, 6]	ἀκμαζούσης περὶ ἀπαλλαγὴν ἐγίνοντο. τοὺς	δ'	ἀθυμία πολλὴ πρὸς τὴν ἀναχώρησιν
[4, 8]	τινι τῶν δεομένων γαμείσθω. ἂν	δ'	αἰχμάλωτόν τις λάβῃ παρθένον ἄν
[4, 3]	ὑπηρέτης ὧν σὺ προστάσσεις. εἰ	δ'	ἀληθεῖς πεποίηνται τὰς κατ' ἐμοῦ
[4, 8]	δεσπότας διὰ τὴν συγγένειαν, ἀφιγμένους	δ'	ἀλλαχόθεν ἀνθρώπους ξενίων τυχεῖν ἀξιοῦντας
[4, 8]	μάχῃ τοὺς ἀντιταξαμένους κτείνατε, τοὺς	δ'	ἄλλους εἰς τὸ τελεῖν ὑμῖν
[4, 3]	θεοῦ τῆς ἰσχύος γενόμενοι: ὀδύραιτο	δ'	ἄν τις οὐ μόνον τῆς
[4, 4]	πεμμάτων αὐτοῖς τινα χορηγεῖν. ὅσοι	δ'	ἂν αὑτοὺς καθιερῶσιν εὐχὴν πεποιημένοι,
[4, 6]	τὸ κεχαρισμένον αὐτῷ βούλησιν. πολὺ	δ'	ἂν δικαιότερον αὐτὸς τιμωρίαν ὑπομένοις
[4, 8]	κίνδυνος ὡς ἐμπεσουμένοις ᾖ. οὗ	δ'	ἂν εἰς ὄρυγμα τοιοῦτον μὴ
[4, 6]	ἐπὶ τούτοις ὁ σύλλογος. προεληλύθει	δ'	ἂν ἐπὶ πλεῖον ἡ τοῦ
[4, 8]	τὴν εὔκλειαν ὑμῖν ὑπάρξαι. τούτων	δ'	ἂν ἐφικέσθαι δυνηθείητε, εἰ τῶν
[4, 8]	ὁ νεκρὸς τὴν χώραν. ἣ	δ'	ἂν ᾖ πλησιαιτάτη πόλις, οἱ
[4, 6]	αὐτοὺς ἡμῖν θεοὺς προσκυνεῖν. μέμψαιτο	δ'	ἂν οὐδείς, εἰ γῆς εἰς
[4, 6]	καὶ δεσπότην οὐκ ἐχόντων. χαλεπώτερος	δ'	ἂν οὕτως Αἰγυπτίων Ἑβραίοις γένοιο
[4, 6]	τὴν σεαυτοῦ κατεσκευακὼς ἀτοπίαν: ἐγὼ	δ'	ἂν στεροίμην εἰκότως ὧν πράττω
[4, 8]	διαζευχθῆναι καθ' ἁσδηποτοῦν αἰτίας, πολλαὶ	δ'	ἂν τοῖς ἀνθρώποις τοιαῦται γίγνοιντο,
[4, 8]	ἀπίτω τοῦτο ἐλεύθερον ἔχουσα. (Ὅσοι	δ'	ἂν τῶν νέων περιφρονῶσι τοὺς
[4, 8]	βοηθοῦ πάντων περιφρονεῖν εὔλογον. τῆς	δ'	ἀρετῆς ἔπαθλα ὑμῖν μεγάλα κεῖται
[4, 5]	ὕδωρ αὐτοῖς πιπράσκειν ἐθέλοιεν. Σιχὼν	δ'	ἀρνούμενος ὁπλίζει τὸν οἰκεῖον στρατὸν
[4, 8]	ἀπονοηθέντων εἰ δυνατὸν καταλιπεῖν, εἰ	δ'	ἀσθενοῖεν λαβεῖν τὴν τιμωρίαν, αὐτὸ
[4, 6]	τῆς τοῦ πλησιάζειν συνηθείας: αἱ	δ'	ἀσμένως δεξάμεναι τοὺς λόγους συνῄεσαν
[4, 8]	τὸ μηδὲν εἶναι φανῶσιν, ἐχθροὺς	δ'	ἀσπόνδους αὑτῷ ποιῇ τοὺς νόμους
[4, 5]	τε Μωαβῖτιν καὶ Ἀμωρῖτιν. γῆ	δ'	αὕτη καρποφόρος καὶ πλῆθος ἀνθρώπων
[4, 4]	Ξανθικοῦ νουμηνίᾳ κατὰ σελήνην. θάπτουσι	δ'	αὐτὴν δημοσίᾳ πολυτελῶς ὑπέρ τινος
[4, 4]	ὕσσωπον καὶ φοινικτὸν ἔριον: συναγαγὼν	δ'	αὐτῆς ἅπασαν τὴν τέφραν ἁγνὸς
[4, 8]	αὐτοῖς τῶν ὡραίων μεταλαμβάνειν: ἀποφέρεσθαι	δ'	αὐτοῖς μηδὲν ἐξέστω. μηδὲ τρυγῶντες
[4, 6]	οὗ κἂν ἀπόλοιντο πάντες: συμπέσοι	δ'	αὐτοῖς ὀλίγα τε καὶ πρὸς
[4, 8]	λέγῃ, πρὸς ταῦτα ῥεπέτω: ὑπολύσασα	δ'	αὐτὸν ἡ γυνὴ τἀδελφοῦ τὰ
[4, 8]	ὅση τότε Μωυσέος ἀποθανόντος. ἐπόθουν	δ'	αὐτὸν οὐχ οἱ πειραθέντες αὐτοῦ
[4, 8]	ἀφανίζεται κατά τινος φάραγγος. γέγραφε	δ'	αὑτὸν ἐν ταῖς ἱεραῖς βίβλοις
[4, 6]	τῶν Ἑβραίων ἔχοι στρατόπεδον. Βάλακος	δ'	αὐτὸς ἀφικνεῖται τὸν μάντιν σὺν
[4, 8]	ἅπασιν αὑτὸν ὑμῖν εὐμενῆ. μᾶλλον	δ'	αὐτὸς ἦν ὁ καὶ τὴν
[4, 8]	μελετῴητε τὴν σύνεσιν αὐτῶν. ἄπειμι	δ'	αὐτὸς χαίρων ἐπὶ τοῖς ὑμετέροις
[4, 4]	χάριτος τοῦ θεοῦ πεπρᾶχθαι, κατηγόρουν	δ'	αὐτοῦ τὴν ὀργὴν τοῦ θεοῦ
[4, 6]	στρατοπέδου σταδίους ἀπέχον ἑξήκοντα. κατιδὼν	δ'	αὐτοὺς ἐκεῖνος βωμούς τε ἐκέλευσεν
[4, 8]	ἐπὶ ταῖς συμφοραῖς αὐτῶν, μετανοήσειν	δ'	αὐτοὺς ἐπὶ μηδενὶ χρησίμῳ ταῦτα
[4, 8]	ἐπ' αὐτῷ ποιῆσαι πάθος. Μωυσῆς	δ'	αὐτοὺς παρηγόρει, καὶ τοῦ δακρύων
[4, 6]	τοὺς λόγους συνῄεσαν αὐτοῖς. ἐνδησάμεναι	δ'	αὐτοὺς τῷ πρὸς αὐτὰς ἔρωτι
[4, 8]	ἔστω μὲν οὗτος ὁμόφυλος, πρόνοια	δ'	αὐτῷ δικαιοσύνης καὶ τῆς ἄλλης
[4, 7]	τὸν ἴσον ἀριθμὸν ἐπιλεξάμενος, στρατηγὸν	δ'	αὐτῶν ἀπέδειξε Φινεές, οὗ μικρῷ
[4, 5]	ἅμα καὶ τοξεύοντες διέφθειραν. ἀποθνήσκει	δ'	αὐτῶν καὶ Σιχὼν ὁ βασιλεύς.
[4, 7]	δ' ἐν τῇ Βατανίδι. κτησαμένων	δ'	αὐτῶν καὶ τὴν Χαναναίων γῆν
[4, 8]	τις ἓξ ἔτη δουλευέτω, τῷ	δ'	ἑβδόμῳ ἐλεύθερος ἀφείσθω: ἐὰν δὲ
[4, 8]	τοῦ δικαίου τιμωρίαν ἐκτίνων. ~(Δανείζειν	δ'	Ἑβραίων ἐπὶ τόκοις ἐξέστω μηδενὶ
[4, 8]	κατασείων μένειν ἠρεμοῦντας ἐκέλευε, τὸ	δ'	ἔγγιον λόγοις παρεκάλει μὴ ποιεῖν
[4, 6]	τῇ πρὸς τὸν τριγχόν. ὡς	δ'	ἐγκειμένου τοῦ ἀγγέλου ἡ ὄνος
[4, 6]	ταῦτα ὑμῖν, ἔφασαν, δέδοκται, τοῖς	δ'	ἔθεσι καὶ τῷ βίῳ πρὸς
[4, 8]	ὁ θεὸς ἡγεμὼν εἶναι. βασιλέως	δ'	εἰ γένοιτο ἔρως ὑμῖν, ἔστω
[4, 6]	κακοπραγίας κατειλημμένοις οὐκ ἔκρινε, κωλῦσαι	δ'	εἰ δύναιτο γενέσθαι μεγάλους λογιζόμενος
[4, 6]	ἐπαγαγόντων αὐτοῖς τὰς βλάβας. ὑμεῖς	δ'	εἰ νίκην τινὰ πρὸς βραχὺν
[4, 8]	ἂν τῶν νόμων ἔσοιτο. κωλυέσθω	δ'	εἰ τούτων τι διὰ σπουδῆς
[4, 3]	περὶ τῆς ἱερωσύνης ἀγωνιζομένων. συνέβαινε	δ'	εἶναι θορυβώδη τὴν ἐκκλησίαν μετεώρου
[4, 2]	βουλόμενοι δοκεῖν οὐ προσφέρουσι, τέχνῃ	δ'	εἶναι κακουργοῦσι δυνατοί. συμφέρειν δὲ
[4, 2]	γένει καὶ πλούτῳ διαφόρων ἱκανὸς	δ'	εἰπεῖν καὶ δήμοις ὁμιλεῖν πιθανώτατος,
[4, 2]	πρὸς τοὺς φυλέτας ἔλεγε. προιόντος	δ'	εἰς τοὺς πλείονας κατ' ὀλίγον
[4, 8]	τοῦ ἐκ δεξιῶν κειμένου, τοῦ	δ'	ἐκ λαιῶν Βουλῆ προσαγορευομένου, μερισθεῖσαν
[4, 8]	γυναικὸς παρ' αὐτοῦ χρήματα: θνησκούσης	δ'	ἐκ τῆς πληγῆς καὶ αὐτὸς
[4, 3]	περὶ Δαθάμην οὐδ' ἐλυποῦντο. (Μωυσῆς	δ'	ἐκάλει τοὺς περὶ τῆς ἱερωσύνης
[4, 6]	τὰς πατρίδας αὐτῶν ἐκπολιορκῆσον. τοῦ	δ'	ἐκπολεμηθῆναι πρὸς αὐτοὺς αἰτίαν ἔλαβε
[4, 8]	χωρεῖν ἐπὶ τὸν γάμον. εἰ	δ'	ἐμπλησθεὶς τῆς ἐπιθυμίας ὑπερηφανεύσειεν αὐτὴν
[4, 6]	ἐφ' οἷς Μαδιηνῖται παρακαλοῦσι. τοῦ	δ'	ἐμποδὼν στάντος ἀφικνεῖται πρὸς τοὺς
[4, 7]	τῆς Γαλαδηνῶν γῆς, καὶ Γαυλανὰν	δ'	ἐν τῇ Βατανίδι. κτησαμένων δ'
[4, 8]	δίκη περὶ τούτου γένηται: τὸ	δ'	ἐνέχυρον αἰτεῖν ἔξω καὶ τὸν
[4, 8]	λαοῦ πραττομένοις ἐνικήθη δακρῦσαι. πορευομένῳ	δ'	ἔνθεν οὗ ἔμελλεν ἀφανισθήσεσθαι πάντες
[4, 7]	κλήρου πρὸς αὐτοὺς ἀπιέναι, εἰ	δ'	ἐξ ἄλλης γαμοῖντό τισι φυλῆς,
[4, 8]	ἄχρι νομίμων γάμων καταλευέσθω, ἂν	δ'	ἐξ ἱερέων ᾖ γεγενημένη, καιέσθω
[4, 8]	τινι θεῷ κειμήλιον λαμβάνειν. (Μηδεὶς	δ'	ἐξ ὑμῶν κλωστὴν ἐξ ἐρίου
[4, 8]	σίκλους ἀποτινύτω τῷ πατρί. ἂν	δ'	ἐξελέγξῃ τὴν παιδίσκην ἐφθαρμένην, δημότις
[4, 8]	ἐν ἑτέρᾳ γραφῇ λέξομεν. ταῖς	δ'	ἑξῆς ἡμέραις, συνεχὲς γὰρ ἐκκλησίασεν,
[4, 3]	μὲν αἰφνίδιον ἡ γῆ, σάλου	δ'	ἐπ' αὐτῆς κινηθέντος ὥσπερ ἐξ
[4, 4]	τοῦτον ἐπαύθη τὸν τρόπον. (Μωυσῆς	δ'	ἐπεὶ πολέμου καὶ στρατείας ἡ
[4, 3]	ἀπὸ παντὸς φυλάξεις κακοῦ, ὃν	δ'	ἐπηρασάμην ὄλεθρον αὐτοῖς τοῦτον ποιήσεις
[4, 6]	μὲν κατηράσατο τοῖς Ἰσραηλίταις, πεσὼν	δ'	ἐπὶ στόμα πάθη προύλεγεν ὅσα
[4, 8]	ὑφελόμενος τὸ διπλοῦν ἀποτινέτω. κτείνας	δ'	ἐπὶ τοῖς κατ' οἶκον κλεπτομένοις
[4, 8]	καθάριοι πρὸς τὴν θέαν. ἡ	δ'	ἐπὶ τοῦτον πρόσβασις ἔστω μὴ
[4, 8]	καὶ ὁ στρατηγὸς Ἰησοῦς. ὡς	δ'	ἐπὶ τῷ ὄρει τῷ Ἀβαρεῖ
[4, 4]	ξύλου τῆς βακτηρίας κατεσκευασμένης. ἐκπλαγέντες	δ'	ἐπὶ τῷ παραλόγῳ τῆς θέας,
[4, 3]	οὖν διαλύουσι τὸν σύλλογον, τῇ	δ'	ἐπιούσῃ συνῆλθον εἰς τὴν ἐκκλησίαν
[4, 8]	νῦν πόλις ἐστὶν Ἀβίλη, φοινικόφυτον	δ'	ἐστὶ τὸ χωρίον, συνελθόντος τοῦ
[4, 6]	μέγα πεδίον Ἱεριχοῦντος ἀντικρύ, πόλις	δ'	ἐστὶν εὐδαίμων αὕτη φοίνικά τε
[4, 8]	τὴν μὲν τοῖς Λευίταις, τὴν	δ'	ἑτέραν πρὸς τὰς εὐωχίας, τρίτην
[4, 8]	ἢ κατ' ἄλλην αἰτίαν, τῆς	δ'	ἑτέρας ἐν ἐλάττονι μοίρᾳ τυγχανούσης,
[4, 8]	οὖν τοιάνδε Μωυσῆς κατέλιπε, νόμους	δ'	ἔτι πρότερον τεσσαρακοστῷ ἔτει γεγραμμένους
[4, 6]	τὴν δέησιν ὑμῶν ἀποστρεφόμεθα, πίστιν	δ'	εὐνοίας λαβοῦσαι τὴν μόνην ἡμῖν
[4, 8]	πλήττοντα ὁ δεσπότης ἀποσφαττέτω: εἰ	δ'	ἐφ' ἅλωος κτείνειέ τινα πλήξας,
[4, 6]	τοῦ κατὰ τοῦτον βίου. προσήκειν	δ'	ἕως ἔτι καὶ καλῶς αὐτοῖς
[4, 8]	ἑαυτοὺς ἐν ἀλλήλοις δακρύοντες. μόνη	δ'	ἡ γερουσία προύπεμψεν αὐτὸν καὶ
[4, 4]	πλήθους λαμβάνει ταῦτ' ἐστίν: ἀναγκαῖον	δ'	ἡγησάμην ἃ τοῖς ἱερεῦσιν ἰδίᾳ
[4, 8]	κατ' αὐτὴν ἀμελεῖν κεχαρισμένου. τριάκοντα	δ'	ἡμερῶν τῷ πένθει διελθουσῶν, αὐτάρκεις
[4, 8]	ὅτι μὴ κατελέλοιπε Μωυσῆς. νενεωτέρισται	δ'	ἡμῖν τὸ κατὰ γένος ἕκαστα
[4, 4]	ἑώρων καὶ καρπὸν ὡραῖον, ἀμύγδαλα	δ'	ἦν, ἐκ τοιούτου ξύλου τῆς
[4, 5]	συγχωρεῖ χρῆσθαι τὸ θεῖον. οἱ	δ'	ἧς ἐπόθουν ἐξουσίας λαβόμενοι καὶ
[4, 2]	παρά τε τοῖς Λευίταις, φυλέται	δ'	ἦσαν, καὶ μάλιστα παρὰ τοῖς
[4, 4]	ἐπιούσῃ προεκόμισε τὰς βακτηρίας: γνώριμοι	δ'	ἦσαν κατασημηναμένων αὐτὰς τῶν τε
[4, 5]	καὶ τῆς εὐπρεπείας πλεονεκτήμασι. τὴν	δ'	ἰσχὺν αὐτοῦ καὶ τὸ μέγεθος
[4, 6]	γνώμην τοῦ θεοῦ γενομένην. καταδείσας	δ'	ὁ Βάλαμος οἷός τε ἦν
[4, 1]	~(Ἑβραίους	δ'	ὁ κατὰ τὴν ἐρημίαν βίος
[4, 8]	τοῦ θεοῦ δυνατωτέρους ποιεῖ. ἂν	δ'	οἱ δικασταὶ μὴ νοῶσι περὶ
[4, 6]	ἡ Χαναναίων χωρήσει γῆ, τὴν	δ'	οἰκουμένην οἰκητήριον δι' αἰῶνος ἴστε
[4, 2]	οὕτως περὶ τοῦ γέρως. ἀνεμέσητον	δ'	οἶμαι καὶ Ἀαρῶνα προσδέξασθαι συγκριθησόμενον,
[4, 4]	ὕδατος αὐτοὺς κελεῦσαι καταβαλεῖν. ὁ	δ'	οἷς ἐπρεσβεύσατο Μωυσῆς οὐκ ἀρεσκόμενος
[4, 6]	αὐτῇ γενησόμενον ἐθεράπευεν. ἐν τούτοις	δ'	ὄντων τῶν πραγμάτων δείσας Μωυσῆς,
[4, 7]	ἐκεῖνος ἀπέδειξεν ἡμῖν πολεμίους. οἱ	δ'	ὁρῶντες ὀργιζόμενον αὐτὸν καὶ δικαίως
[4, 8]	ὁ θεὸς παραδίδωσι διατελοίητε: ἔργον	δ'	ὅτι ἂν πολεμικὸν ἢ νῦν
[4, 4]	ἐν τῇ ἱερᾷ πόλει. τῶν	δ'	οὐ νενομισμένων ἐσθίειν παρ' αὐτοῖς
[4, 6]	ταῖς ἐπιθυμίαις εἶναι. πρὸς τούτοις	δ'	οὐδ' εὔλογον ἔφασκε σωφρονήσαντας αὐτοὺς
[4, 3]	βαδίζειν πρὸς τοὺς ὑπερηφανήσαντας: οἱ	δ'	οὐδὲν ἀντειπόντες ἠκολούθουν. οἱ δὲ
[4, 6]	ἂν οὐκ εὐπαραλογίστους Ἑβραίους. ἐμὲ	δ'	οὐκ ἂν ἀκόλουθον οἷς σὺ
[4, 8]	ἀφ' ὕβρεως τὸ θεῖον, χείρων	δ'	οὐκ ἂν εἴη τῆς ἐπὶ
[4, 8]	ἢ ὑπὸ τῶν πολεμίων. ταῦτα	δ'	οὐκ ὀνειδίζειν ὑμᾶς προεθέμην, οὐ
[4, 3]	καὶ περιμένειν τὴν ἱερουργίαν. ὡς	δ'	οὔτε ὑπακούσεσθαι τοῖς ἀγγέλοις ἔφασαν
[4, 3]	ἦν ὑπήνεγκεν εἰς αὑτήν. ἠφανισμένων	δ'	οὕτως, ὡς μηδὲ φανῆναί τινας
[4, 6]	μηδὲν ἀντιλέγειν τοῖς πρέσβεσιν. ὁ	δ'	οὐχ ὑπολαβὼν ἀπάτῃ ταῦτα τὸν
[4, 6]	κοινῶν ὄντων πρὸς ἅπαντας, τοῦ	δ'	ὑμετέρου πρὸς μηδένα τοιούτου τυγχάνοντος.
[4, 8]	θάλασσαν τῆς αὑτῶν δουλείας. ἔσται	δ'	ὑμῖν τούτων πεῖραν λαμβάνουσιν ἀνωφελὴς
[4, 3]	ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας αὐτῶν, νῦν	δ'	ὑπὲρ τῆς σωτηρίας μεγάλους ὑπέστην
[4, 8]	ζημίαν ἀποτινέτω πλὴν βοός, πενταπλῆν	δ'	ὑπὲρ τούτου καταβαλλέτω. ὁ δὲ
[4, 8]	γεγευμένοις ἀπολείπεσθαι συνέβαινεν αὐτοῦ. τὴν	δ'	ὑπερβολὴν τῆς τοῦ πλήθους οἰμωγῆς
[4, 6]	κατὰ τοὺς ἰδίους νόμους. (Οἱ	δ'	ὑπὸ τοῦ πρὸς αὐτὰς ἔρωτος
[4, 7]	γὰρ εἶναι βοσκήματα τρέφειν. ὁ	δ'	ὑπολαβὼν αὐτοὺς δείσαντας τὴν πρὸς
[4, 8]	ἀκόλουθα τούτοις ποιοῦν διατελεῖ. (Τῇ	δ'	ὑστεραίᾳ τὸν λαὸν σὺν γυναιξὶν
[4, 8]	μὲν Μακεδόνων Δύστρου καλουμένου Ἀδάρου	δ'	ὑφ' ἡμῶν νουμηνίᾳ, συνέσει τε
[4, 8]	πρὸς ἅπαντα τὸν βίον, ἡ	δ'	ᾧπερ ἂν βουληθῇ τινι τῶν
[4, 8]	χήραις καὶ παισὶν ὀρφανοῖς: τῶν	δ'	ὡραίων ὅ τι καὶ πρῶτον
[4, 6]	ταῖς γυναιξὶ κατασκευάζοντες εἶναι. αἱ	δ'	ὡς δεδουλωμένους αὐτοὺς κατενόησαν καὶ
[4, 6]	τοῦ λανθάνειν μετανοῆσαι δυναμένους, ἔλεγε	δ'	ὡς οὐκ ἄξια δρῷεν οὔτ'
[4, 8]	οὕς ἐστιν ὑμῖν εἰρήνη, φυλαττέσθω	δ'	ὥσπερ θεοῦ ψῆφον βεβαίαν εἰς
[4, 3]	Ἑβραίους ὀνησόντων, μετελθὼν Ἀβίραμον καὶ	Δαθάμην,	οἵ σου καταδικάζουσιν ἀναισθησίαν ὡς
[4, 3]	ὡς ἀλιτηρίους ἀπολωλέναι τοὺς περὶ	Δαθάμην	οὐδ' ἐλυποῦντο. (Μωυσῆς δ' ἐκάλει
[4, 3]	ἀξιώσας ἀπῄει πρὸς τοὺς περὶ	Δαθάμην,	οὐχ ἡγούμενος εἶναι δεινὸν βαδίζειν
[4, 3]	ἀντειπόντες ἠκολούθουν. οἱ δὲ περὶ	Δαθάμην	πυθόμενοι τὸν Μωυσῆν μετὰ τῶν
[4, 3]	καὶ Μωυσῆς πρὸς Ἀβίραμον καὶ	Δαθάμην	ὑπηρέτας ἐκέλευσεν ἥκειν κατὰ τὰ
[4, 2]	τὴν τιμὴν ἔχοι λαμβανόντων αὐτὴν	Δαθάμου	καὶ Ἀβιράμου καὶ Φαλαοῦς: πρεσβύτατοι
[4, 8]	ὡς ἅπαντα τὸν λαὸν εἰς	δάκρυα	προπεσόντα κρεῖττον καὶ τῆς ἐκ
[4, 8]	καὶ γενόμενα τὸ πλῆθος εἰς	δάκρυα	προύπεσεν, ὡς καὶ τὰς γυναῖκας
[4, 8]	διελθουσῶν, αὐτάρκεις γὰρ ἐπὶ τοῖς	δακρύοις	αὗται τῶν φιλτάτων ταῖς φρονίμοις,
[4, 8]	ἐφεῖναι κατέχουσιν ἑαυτοὺς ἐν ἀλλήλοις	δακρύοντες.	μόνη δ' ἡ γερουσία προύπεμψεν
[4, 6]	θεὸν μεσίτην ὧν ὑπισχνοῦντο ποιούμενοι	δακρύοντές	τε καὶ πανταχόθεν αὑτοὺς ἐλεεινοὺς
[4, 3]	τιμωρίαν ἐκτίνειν. (Ταῦτ' εἰπόντος καὶ	δακρύοντος	σείεται μὲν αἰφνίδιον ἡ γῆ,
[4, 8]	ὑπὸ τοῦ λαοῦ πραττομένοις ἐνικήθη	δακρῦσαι.	πορευομένῳ δ' ἔνθεν οὗ ἔμελλεν
[4, 8]	λόγοις παρεκάλει μὴ ποιεῖν αὐτῷ	δακρυτὴν	τὴν ἀπαλλαγὴν ἑπομένους. οἱ δὲ
[4, 8]	δ' αὐτοὺς παρηγόρει, καὶ τοῦ	δακρύων	αὐτὸν ἄξιον ὑπολαμβάνειν ἀπάγων αὐτοὺς
[4, 4]	τοῦ αἵματος ἑπτάκις ἔρρανε τῷ	δακτύλῳ	ἀντικρὺ τῆς σκηνῆς τοῦ θεοῦ.
[4, 4]	καιομένης ὡς εἶχεν ὅλης τῆς	δαμάλιδος	σὺν τῇ δορᾷ καὶ τοῖς
[4, 8]	οἱ ἐν αὐτῇ δημόσιοι πριάμενοι	δάμαλιν	καὶ κομίσαντες εἰς φάραγγα καὶ
[4, 8]	περαιτέρω τοῦ δικαίου τιμωρίαν ἐκτίνων.	~(Δανείζειν	δ' Ἑβραίων ἐπὶ τόκοις ἐξέστω
[4, 8]	ἂν ἔχοιεν κατερείπειν παραινῶ καὶ	δαπανᾶν	πυρὶ τὸ γένος αὐτῶν καὶ
[4, 8]	πλήξας, σωθέντος δὲ καὶ πολλὰ	δαπανήσαντος	εἰς τὴν νοσηλείαν ἀποτινέτω πάνθ'
[4, 4]	γὰρ ἐν τῷ ἱερῷ μόνοι	δαπανῶσιν	οἱ ἄρρενες τῶν ἱερέων αὐθημερόν.
[4, 6]	ἔσοιτο πρὸς τὸ μέλλον. (Βάλακος	δὲ	ἀγανακτήσας ἐπὶ τῷ μὴ καταράτους
[4, 5]	ἐχώρουν εἰς τὸ ἔργον. ὁ	δὲ	Ἀμορραῖος οὐκέτ' ἦν ἐπιόντων ὅμοιος
[4, 4]	σίκλους ἄνδρα δὲ πεντήκοντα. ὅσοι	δὲ	ἂν ἐνδεέστερα τῶν ὡρισμένων ἔχωσι
[4, 8]	πρὸς τὸ ἐναντίον μεταβαλεῖ. ἐπεὶ	δὲ	ἀνάγκη τὸ ἀνθρώπειον καὶ εἰς
[4, 8]	πάλιν εἰ δεηθεῖεν ἕξοντες. ἂν	δὲ	ἀναισχυντῶσι περὶ τὴν ἀπόδοσιν, μὴ
[4, 8]	οὕτως ἀπέλθω τοῦ βίου. πιστεύεσθαι	δὲ	ἄξιός εἰμι διά τε τὰς
[4, 4]	δὲ πρωτοτόκου πέντε σίκλους, εἶναι	δὲ	ἀπαρχὰς αὐτοῖς καὶ τῆς τῶν
[4, 4]	λαμβάνουσι, δεκάτην αὐτοῖς ἀπομερίζειν. ἔτι	δὲ	ἀπαρχὰς τὸν λαὸν δίκαιον τῷ
[4, 6]	Βάλαμον μηδεμιᾶς τιμῆς ἀξιώσας: ὁ	δὲ	ἀπιὼν ἤδη κἀπὶ τῷ περαιοῦν
[4, 2]	τότε βιάσασθαι μὴ θρασυνόμενος, οἷς	δὲ	ἄπορον ἐκ τοῦ δικαίου τιμᾶσθαι,
[4, 8]	τὸ δίκαιον σπουδὴν προησκηκότες: ἑκάστῃ	δὲ	ἀρχῇ δύο ἄνδρες ὑπηρέται διδόσθωσαν
[4, 6]	κελεύσαντος ἥκει πρὸς Βάλακον. δεξαμένου	δὲ	αὐτὸν τοῦ βασιλέως ἐκπρεπῶς ἠξίου
[4, 6]	αὐτὸς ἔσπευσεν ὑπηρετεῖν εἴργεται. ταραττομένου	δὲ	αὐτοῦ διὰ τὴν τῆς ὄνου
[4, 8]	τὸ μὲν πλῆθος ὤμνυεν. (Ἐδίδασκε	δὲ	αὐτούς, ὡς ἂν αἱ θυσίαι
[4, 6]	πνεύματι πρὸς αὐτὰ νενικημένος. τοῦ	δὲ	Βαλάκου δυσχεραίνοντος καὶ παραβαίνειν αὐτὸν
[4, 6]	πρέσβεις ταῦτα εἰπὼν ἀπέλυσε. (Μαδιηνῖται	δὲ	Βαλάκου σφόδρα ἐγκειμένου καὶ δέησιν
[4, 8]	τὸ Ἑβραίων γένος ἕν. (Ὁ	δὲ	βλασφημήσας θεὸν καταλευσθεὶς κρεμάσθω δι'
[4, 3]	καταστησάμενος ἀνδραγαθίᾳ μὲν ἐμῇ σῇ	δὲ	βουλῇ, καὶ τοῦτον Ῥαγουήλου μοι
[4, 7]	σκυθρωποῦ ταύτης ἀπολαύειν ἐμποδιζόμενοι. (Μωυσῆς	δὲ	γηραιὸς ἤδη τυγχάνων διάδοχον ἑαυτοῦ
[4, 8]	πάθους ἀπομερίζειν τοῖς δεομένοις. (Ταῖς	δὲ	δεκάταις ταῖς δυσίν, ἃς ἔτους
[4, 6]	ταύρους καὶ κριοὺς παραστῆσαι: ὑπουργήσαντος	δὲ	διὰ ταχέων τοῦ βασιλέως ὁλοκαυτεῖ
[4, 8]	θεοῦ μὴ καταφρονεῖν, ἀπεργαζομένης. οἱ	δὲ	δικασταὶ ἀποφήνασθαι κύριοι περὶ τοῦ
[4, 8]	τοῦ βοὸς ἀνῃρημένῳ γεγενημένος. ἐὰν	δὲ	δοῦλον ἢ θεράπαιναν ἀποκτείνῃ βοῦς,
[4, 8]	τῷ δεσπότῃ τοῦ ἀνῃρημένου. βοῦς	δὲ	ἐὰν οὕτως πληγεὶς ἀποθάνῃ, πωλείσθωσαν
[4, 1]	πληθὺν γενναίως αὐτοὺς ἐδέξαντο, τῶν	δὲ	Ἑβραίων ἀποθνήσκουσί τε πολλοὶ καὶ
[4, 8]	διάταξιν τῆς πολιτείας ἀναγεγραμμένην. οἱ	δὲ	ἐδάκρυόν τε καὶ πολλὴν ἐπιζήτησιν
[4, 2]	τοῦ κοινοῦ προνοεῖσθαι δοκεῖν, ἔργῳ	δὲ	εἰς ἑαυτὸν ἐπραγματεύετο τὴν παρὰ
[4, 8]	ἀτίμως καὶ ἀφανῶς θαπτέσθω. (Συνερχέσθωσαν	δὲ	εἰς ἣν ἀποφήνωσι πόλιν τὸν
[4, 3]	ἅπασι γένοιτο καὶ διδασκαλία σωφροσύνης	δὲ	εἰς τοὺς ταῦτα πείσεσθαι περὶ
[4, 8]	τῶν αὐτῶν κοινωνοῦντας ἐπιτηδευμάτων, τοῦτο	δὲ	ἐκ μὲν τῆς αὐτῆς ἐπιμιξίας
[4, 5]	τὴν Σιχῶνος φίλου τυγχάνοντος εὑρὼν	δὲ	ἐκεῖνον ἤδη προαπολωλότα καὶ οὕτως
[4, 8]	δὲ ὅσα δύναται χαρίζεσθαι. (Γαμείτωσαν	δὲ	ἐν ὥρᾳ γάμου γενόμενοι παρθένους
[4, 8]	ἐνιαυτοῦ ἐνστάντος τοῦ ἰοβήλου, πεντηκοστὸς	δὲ	ἐνιαυτός ἐστιν, ἐλευθερούσθω καὶ τὰ
[4, 7]	μυριάσιν ἑπτὰ καὶ ἑξήκοντα, ὄνους	δὲ	ἑξακισμυρίας, χρυσοῦ δὲ καὶ ἀργύρου
[4, 5]	Σαβὰ δὲ παρὰ Ἑβραίοις. ~(Πένθος	δὲ	ἐπ' αὐτῷ τοῦ λαοῦ τριακονθήμερον
[4, 3]	τότ' αὐτοῖς παρὼν γινομένοις, ἃ	δὲ	ἐπὶ τούτοις καίπερ ἐπιστάμενοι σαφῶς
[4, 4]	σκηνῇ τοῦ θεοῦ κατατίθησι. τῇ	δὲ	ἐπιούσῃ προεκόμισε τὰς βακτηρίας: γνώριμοι
[4, 4]	καὶ τὴν ἀδελφὴν ἀπέβαλε, βιοὺς	δὲ	ἔτη τὰ πάντα τρία πρὸς
[4, 8]	ὀρφανῶν καὶ χηρευουσῶν γυναικῶν. πέμπτου	δὲ	ἔτους κύριος ἔστω τὰ φυτὰ
[4, 6]	γνώμης τῆς ἐμῆς ἀποφαινόμενος. (Τοῦ	δὲ	Ζαμβρίου ταῦτα περὶ ὧν αὐτός
[4, 2]	αὐτῶν ἀποθανεῖν. οὐδ' ὁ θεὸς	δὲ	ἠμέλησε τοῦ μηδὲν αὐτοὺς παθεῖν
[4, 6]	πρὸς Μαδιηνίτας ὑπὲρ αὐτῶν. οἱ	δέ,	ἦν γάρ τις ἀπὸ Εὐφράτου
[4, 6]	τε ταῦτα φυλαττομέναις ἠξίουν. τῶν	δὲ	ἣν βούλονται πίστιν δώσειν ὁμολογούντων
[4, 7]	τε βασιλεῖς αὐτῶν ἅπαντες: πέντε	δὲ	ἦσαν, Ὦχός τε καὶ Σούρης
[4, 6]	οὐκ ὢν ἐν ἑαυτῷ τῷ	δὲ	θείῳ πνεύματι πρὸς αὐτὰ νενικημένος.
[4, 6]	εἰς ἃ δέονται τυχεῖν, τὸν	δὲ	θεὸν ἀντιλέγειν αὐτοῦ τῇ προαιρέσει
[4, 5]	εἰ πολεμεῖν αὐτῷ δίδωσι. τοῦ	δὲ	θεοῦ καὶ νίκην ἐπισημήναντος αὐτὸς
[4, 8]	τεθνηξομένῳ πάθος. καὶ οἱ παῖδες	δὲ	θρηνοῦντες ἔτι μᾶλλον ὡς ἀσθενέστεροι
[4, 7]	προστασίαν ἐπιτρέψαι τῶν πραγμάτων. ὁ	δὲ	Ἰησοῦς πᾶσαν ἐπεπαίδευτο τὴν περὶ
[4, 8]	δρᾶσαι μήτε δρωμένῳ παρατυχεῖν, ἐπικαλεῖσθαι	δὲ	ἵλεω τὸν θεὸν καὶ μηκέτι
[4, 8]	αὐτοὺς πρόθυμον τοῦ θεοῦ. (Ἀρχέτωσαν	δὲ	καθ' ἑκάστην πόλιν ἄνδρες ἑπτὰ
[4, 8]	κἀκείνοις ποιεῖσθαι τὸν ἄροτον. εἶναι	δὲ	καθαρὰ τὰ σπέρματα καὶ ἀνεπίμικτα,
[4, 7]	καὶ ἁβροδίαιτοι σφόδρα ἐτύγχανον. ἤχθησαν	δὲ	καὶ αἱ παρθένοι περὶ δισχιλίας
[4, 7]	ἑξήκοντα, ὄνους δὲ ἑξακισμυρίας, χρυσοῦ	δὲ	καὶ ἀργύρου ἄπειρόν τι πλῆθος
[4, 8]	διαφθείρητε τὴν πάτριον πολιτείαν. ἔτι	δὲ	καὶ βωμοὺς καὶ ἄλση καὶ
[4, 4]	γὰρ αὐτοῖς τοῦτ' εἶναι. (Μωυσῆς	δέ,	καὶ γὰρ ἐκ πολλοῦ συνιστάμενον
[4, 8]	μένοντας ἀλλοτριωτάτους αὑτοῖς νομισθήσεσθαι. (Ἔστω	δὲ	καὶ δεκάτη τῶν καρπῶν ἐξαίρεσις
[4, 2]	ὁ αὐτὸς ὢν Μωυσεῖ, πλούτῳ	δὲ	καὶ ἡλικίᾳ διαφέρων: εἰ δὲ
[4, 8]	ὡς καὶ πρότερον δεδήλωκα. προεφήτευσε	δὲ	καὶ Ἰησοῦς Μωυσέος παρόντος. ἔπειτα
[4, 5]	ἦν οἷος ὀλίγοι σφόδρα, ἦν	δὲ	καὶ κατὰ χεῖρα γενναῖος ἀνήρ,
[4, 4]	καθαροὶ τὸ λοιπὸν ἦσαν. τοῦτο	δὲ	καὶ κατελθοῦσιν εἰς τὰς κληρουχίας
[4, 6]	ἀγαθῶν ἐν εἰρήνῃ χορηγοῦν, νίκην	δὲ	καὶ κράτος ἐν πολέμῳ. παῖδας
[4, 3]	τὴν γνώμην τρέπων ἐθορύβει. πέμψας	δὲ	καὶ Μωυσῆς πρὸς Ἀβίραμον καὶ
[4, 7]	πονεῖν ἀπέθεντο εἰς αὐτάς. (Οἰκοδομεῖ	δὲ	καὶ Μωυσῆς τὰς δέκα πόλεις
[4, 8]	κατὰ χώραν, καὶ τοὺς μνηστευσαμένους	δὲ	καὶ νεωστὶ γεγαμηκότας, μὴ πόθῳ
[4, 3]	ἀλλὰ κατ' ἐμὴν χάριν. παράστησον	δὲ	καὶ νῦν, ὅτι πάντα σῇ
[4, 8]	τι τῶν δυσχερεστέρων ἐργάσησθε. πολιορκοῦντας	δὲ	καὶ ξύλων ἀπορουμένους εἰς ποίησιν
[4, 8]	τροφὴν εὔχρηστος εἶναι κατηξιωμένος, ἐὰν	δὲ	καὶ ὁ δεσπότης ἐλέγχηται προειδὼς
[4, 8]	τῆς τῶν Λευιτῶν φυλῆς. ἔστωσαν	δὲ	καὶ οἱ δικάζειν λαχόντες ταῖς
[4, 8]	τὴν ἁπάντων θαπτέσθω νυκτός. οὕτως	δὲ	καὶ οἱ ὁπωσοῦν ὑπὸ τῶν
[4, 8]	ζημίας αὑτοῖς αἴτιοι γεγόνασι. μανθανέτωσαν	δὲ	καὶ οἱ παῖδες πρῶτον τοὺς
[4, 8]	τῶν νόμων ἀναιρεθῆναι κατακριθέντες. θαπτέσθωσαν	δὲ	καὶ οἱ πολέμιοι καὶ νεκρὸς
[4, 8]	τοῦτο καὶ τὸ σῶμα: ὁμοίως	δὲ	καὶ πᾶν τὸ νομιζόμενον τέρας
[4, 8]	περὶ τοῦ μέλλοντος ἀπεθρήνουν, τοῖς	δὲ	καὶ περὶ τούτου τὸ πένθος
[4, 8]	ἀθῷος ἔστω ὁ πλήξας, σωθέντος	δὲ	καὶ πολλὰ δαπανήσαντος εἰς τὴν
[4, 8]	πρότερον γὰρ οὐκ ἐφετέον: εἰ	δὲ	καὶ πρὸς ἐκεῖνον κακωθείη καὶ
[4, 3]	μὲν ἔδεισεν ὁ λαός, πατάγου	δὲ	καὶ σκληροῦ ῥαγέντος ἤχου κατὰ
[4, 7]	πολεμίους, ἀσφαλισάμενοι περιέμενον αὐτούς. ἐλθόντων	δὲ	καὶ συμβολῆς γενομένης πίπτει τῶν
[4, 8]	τοῦ κατ' αὐτοὺς ἀμέμπτου. (Ἀμῶντας	δὲ	καὶ συναιροῦντας τὰ θέρη μὴ
[4, 8]	τοῖς πενομένοις ἔλεον νέμοντος. μύλην	δὲ	καὶ τὰ περὶ ταύτην σκεύη
[4, 8]	πόνον οἰκεῖον ἡγησάμενον βοηθεῖν. (Μηνύειν	δὲ	καὶ τὰς ὁδοὺς τοῖς ἀγνοοῦσι,
[4, 6]	ἀνδράσιν ἀνήρετο τὸν θεόν, ὁ	δὲ	καὶ τῆς πείρας δυσχεράνας κελεύει
[4, 8]	εἶναι τούτοις> πρὸς διατροφήν: ὁμοίως	δὲ	καὶ τῆς τρύγης ἀπολιπεῖν τὰς
[4, 2]	μὴ βουλομένων ὑμῶν λαμβάνοντες. ἦν	δὲ	καὶ τὸ μὴ προσέσθαι παρέχοντος
[4, 2]	καὶ τοῦτον αὐτὸν ἀτιμοῦν. ἀνηρέθιστο	δὲ	καὶ τὸ πλῆθος καὶ βάλλειν
[4, 8]	δὲ προτροπῇ τῶν ἐσομένων: ἐπιγράφειν	δὲ	καὶ τοῖς θυρώμασιν αὐτῶν τὰ
[4, 4]	τούτων ὡς βούλονται δοκιμάσαι. εἶναι	δὲ	καὶ τοῖς κατ' οἶκον θύουσιν
[4, 8]	αὐτοῦ τῷ δεσπότῃ καταβαλλέτω. περιβαλλέσθω	δὲ	καὶ τοῖς στέγεσιν ἅπερ ὡς
[4, 8]	κατοπτεύειν, ἀπέπεμπε τὴν γερουσίαν. ἀσπαζομένου	δὲ	καὶ τὸν Ἐλεάζαρον αὐτοῦ καὶ
[4, 4]	τειχῶν αὐτοῖς ἀνεῖναι. πρὸς τούτοις	δὲ	καὶ τὸν λαὸν ἐξέταξε τῶν
[4, 8]	χειμῶνος πεπτωκότων ἐν πηλῷ, συνδιασώζειν	δὲ	καὶ τὸν πόνον οἰκεῖον ἡγησάμενον
[4, 8]	δακρυτὴν τὴν ἀπαλλαγὴν ἑπομένους. οἱ	δὲ	καὶ τοῦτ' αὐτῷ χαρίζεσθαι κρίνοντες
[4, 6]	κατὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀράς, θύσας	δὲ	καὶ τρίτον ἄλλων πάλιν ἀνασταθέντων
[4, 8]	γαστρὶ μειώσας τὸ πλῆθος, διδόσθω	δὲ	καὶ τῷ ἀνδρὶ τῆς γυναικὸς
[4, 6]	τῶν ἀρξαμένων οὐ κολαζομένων, τόλμῃ	δὲ	καὶ ψυχῆς καὶ σώματος ἀνδρείᾳ
[4, 8]	καὶ οὕτως ἀνεπαιτίατος ἀπίτω. χρησάμενος	δὲ	κἂν ἐλαχίστῳ μέρει τῶν πεπιστευμένων
[4, 8]	αὐτῶν ἐνιαύσιος, καὶ φυτεύσαντας οὔπω	δὲ	καρπῶν μετεσχηκότας, ἐᾶν κατὰ χώραν,
[4, 8]	αὐτὴν τὴν ἡλικίαν συνίεσαν. ἦν	δὲ	κατ' ἐπίνοιαν τοῖς τε νέοις
[4, 4]	τοῖς εἴκοσι καὶ ἑκατόν. ἀποθνήσκει	δὲ	κατὰ σελήνην νουμηνίᾳ μηνὸς ὄντος
[4, 8]	Ἰσραηλιτῶν ἐχέτω μηδὲ εἷς: ἐὰν	δὲ	κεκτημένος φωραθῇ τεθνάτω, τοῦτο πάσχων
[4, 6]	τοῖς νεανίαις αὐτῶν προστάξατε. ἐπειδὰν	δὲ	κεχειρωμένους ὁρῶσι ταῖς ἐπιθυμίαις, καταλιπέτωσαν
[4, 8]	ἀνηκόντων εἰς τὴν πολιτείαν. οὓς	δὲ	κοινοὺς ἡμῖν καὶ πρὸς ἀλλήλους
[4, 8]	ταὐτὸν παθόντος τοῦ πεπληχότος. ἂν	δὲ	κομισθεὶς παρ' ἑαυτὸν καὶ νοσήσας
[4, 2]	καὶ πῦρ πάριτε. καὶ σὺ	δέ,	Κορῆ, παραχώρησον τὴν κρίσιν τῷ
[4, 2]	ποίει τοῦ θεοῦ κρείττονα, παραγίνου	δὲ	κριθησόμενος οὕτως περὶ τοῦ γέρως.
[4, 8]	γενησομένην ἐπὶ τῇ χρηστότητι. (Οἱ	δὲ	λαβόντες εἴτε ἀργύρια εἴτε τινὰ
[4, 7]	ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν μέρος, τὴν	δὲ	λοιπὴν νέμει τῷ λαῷ. καὶ
[4, 6]	τοῦθ' ὑποθέμενος αὐτοῖς ᾤχετο. (Τῶν	δὲ	Μαδιηνιτῶν πεμψάντων τὰς θυγατέρας κατὰ
[4, 8]	γὰρ πανοικὶ χρῆναι ἀφανίσαι. (Φυλάσσειν	δὲ	μάλιστα ἐν ταῖς μάχαις, ὡς
[4, 4]	οὐδ' οὕτως συνέβη παύσασθαι, πολλῷ	δὲ	μᾶλλον αὔξειν καὶ φύεσθαι: χαλεπωτέραν
[4, 5]	γῆς καὶ πλῆθος χρημάτων. Ὤγης	δὲ	μέγεθός τε καὶ κάλλος ἦν
[4, 6]	οὐδὲν ἡμῶν εἰδότων ἀφίησιν. ἐγὼ	δὲ	μέμνημαι μὲν ὧντε καὶ σὺ
[4, 2]	μὲν ὄντα τοῦ αὐτοῦ μηδὲν	δὲ	μεμφθῆναι τοῖς παρὰ τὴν ἱερωσύνην
[4, 7]	περὶ δισχιλίας καὶ τρισμυρίας. Μωυσῆς	δὲ	μερίσας τὴν λείαν τῆς μὲν
[4, 6]	μετάνοιαν ἄγειν ὧν ἔπραττον. (Ἀναστὰς	δὲ	μετ' αὐτὸν Ζαμβρίας ἀλλὰ σὺ
[4, 8]	τῶν προτέρων ἀνδρῶν συνοικούσαις. ἐὰν	δὲ	μὴ βούληται γαμεῖν ὁ ἀδελφός,
[4, 8]	τὸν πρότερον αὐτῆς ἄνδρα: δούλας	δὲ	μὴ γαμεῖσθαι τοῖς ἐλευθέροις, μηδ'
[4, 8]	τῶν οἰκείων ἀγαθῶν ἀσφάλεια. ἵνα	δὲ	μὴ δι' ἀμαθίαν τοῦ κρείττονος
[4, 8]	ἀληθῆ ποιήσει τὰ προβεβιωμένα. γυναικῶν	δὲ	μὴ ἔστω μαρτυρία διὰ κουφότητα
[4, 1]	ὑπὸ τῆς ἥττης καταπεπληγότας, φοβούμενος	δὲ	μὴ θαρσήσαντες ἐπὶ τῇ νίκῃ
[4, 8]	παρθένους ἐλευθέρας γονέων ἀγαθῶν, ὁ	δὲ	μὴ μέλλων ἄγεσθαι παρθένον μὴ
[4, 8]	νόμων καὶ μάτην κειμένων, θεοῦ	δὲ	μὴ πειραθείητε χαλεπαίνοντος ὑπὲρ ἀμελουμένων
[4, 8]	γερουσία τὸ δοκοῦν ἀποφαινέσθωσαν. (Εἷς	δὲ	μὴ πιστευέσθω μάρτυς, ἀλλὰ τρεῖς
[4, 8]	θράσος τοῦ γένους αὐτῶν: μαρτυρείτωσαν	δὲ	μηδὲ δοῦλοι διὰ τὴν τῆς
[4, 8]	τούτου θύειν τῷ θεῷ. (Βλασφημείτω	δὲ	μηδεὶς θεοὺς οὓς πόλεις ἄλλαι
[4, 8]	τὰ πλείονα τοῦ φρονεῖν, πρασσέτω	δὲ	μηδὲν δίχα τοῦ ἀρχιερέως καὶ
[4, 8]	τὰ φαῦλα πρότερον λαβοῦσα. δεῖ	δὲ	μηδὲν εἶναι τοιοῦτον συγκεχωρημένον, ἐξ
[4, 8]	οὐδεὶς πονηρὸς ὢν λανθάνει. εἰ	δὲ	μηδὲν ἐπίβουλον δρῶν ὁ πιστευθεὶς
[4, 8]	πολλῆς σπουδῆς μήνυτρα προθέμενοι: μηδενὸς	δὲ	μηνύοντος αἱ ἀρχαὶ τῶν πόλεων
[4, 4]	μὴ παροξύνῃ τὸ πλῆθος, αὐτὸ	δὲ	μόνον τοῖς φυλάρχοις προειπὼν κομίζειν
[4, 3]	σώματα αὐτῶν ἀφανῆ γεγονέναι. περισώζεται	δὲ	μόνος Ἀαρὼν μηδὲν ὑπὸ τοῦ
[4, 5]	καὶ Σιχὼν ὁ βασιλεύς. Ἑβραῖοι	δὲ	νεκροὺς ἐσκύλευον καὶ λείαν ἔλαβον
[4, 6]	καὶ τὴν Χοσβίαν ἀπέκτεινεν. οἱ	δὲ	νέοι πάντες, οἷς ἀρετῆς ἀντιποίησις
[4, 4]	πρότερον μὲν Ἄρκην λεγομένην Πέτραν	δὲ	νῦν ὀνομαζομένην. ἐνταῦθα ὑψηλοῦ περιέχοντος
[4, 4]	μὲν καὶ γεωργίας ἄπειρον ὁλόκληρον	δέ,	ξανθὴν πᾶσαν, μικρὸν ἄπωθεν τοῦ
[4, 4]	οὗ τὴν Αἴγυπτον κατέλιπε μηνὸς	δὲ	Ξανθικοῦ νουμηνίᾳ κατὰ σελήνην. θάπτουσι
[4, 6]	ἀδικῆσαί σου τὴν ἐπιθυμίαν. κρείττων	δὲ	ὁ θεὸς ὧν ἐγὼ χαρίζεσθαι
[4, 8]	εἰ πρὸς διορύγματι τειχίου. βόσκημα	δὲ	ὁ κλέψας τετραπλῆν τὴν ζημίαν
[4, 8]	οἷς ἂν ἔχῃ τεκμηρίοις, ἀπολογείσθω	δὲ	ὁ τῆς κόρης πατὴρ ἢ
[4, 6]	τοῦ κτήνους ὄντος αἰτίου, τὴν	δὲ	ὁδὸν αὐτοῦ διακωλύοντος παρὰ γνώμην
[4, 2]	τούτων ἅπας ὁ στρατός. ἦσαν	δὲ	οἱ συντεταγμένοι τῷ Κορῇ πεντήκοντα
[4, 8]	στρατηγὸς μὲν ἐν ὀλίγοις, προφήτης	δὲ	οἷος οὐκ ἄλλος, ὥσθ' ὅ
[4, 6]	πάντων ὧν ὑπῆρχεν αὐτοῖς. ταῦτα	δὲ	ὀμνύντες ἔλεγον καὶ θεὸν μεσίτην
[4, 8]	δοῦλος ἔστω τοῖς καταδεδικασμένοις. (Πραθεὶς	δὲ	ὁμοφύλῳ τις ἓξ ἔτη δουλευέτω,
[4, 6]	τοῦ μέλλοντος καὶ τὸν νομοθέτην	δὲ	ὁρῶν μὴ περαιτέρω τὴν ἀπόνοιαν
[4, 5]	Ἀρνῶνα κωλύειν ἑτοιμότατος ἦν. (Μωυσῆς	δὲ	ὁρῶν πολεμίως αὐτοῖς τὸν Ἀμοραῖον
[4, 8]	ἃ δέδωκεν αὐτοῖς ἀγαθὰ προσκτήσασθαι	δὲ	ὅσα δύναται χαρίζεσθαι. (Γαμείτωσαν δὲ
[4, 2]	διὰ τοῦτο ταραχῆς παύσασθε, πρωὶ	δὲ	ὅσοι τῆς ἱερωσύνης ἀντιποιεῖσθε κομίζων
[4, 4]	καὶ οἶνον οὐ προσφερόμενοι, τούτους	δὲ	ὅταν τὰς τρίχας ἀφιερῶσιν ἐπὶ
[4, 8]	λαὸς ἐφ' ἡμέρας τριάκοντα, λύπη	δὲ	οὐκ ἄλλη κατέσχεν Ἑβραίους τοσαύτη
[4, 7]	ἣν ἔφυγε τὸν πεφονευκότα: ἑτέρῳ	δὲ	οὐκ ἐπετέτραπτο. αἱ δὲ πόλεις
[4, 6]	ἀστέρων ἀριθμὸς ἐν οὐρανῷ. τοσούτοις	δὲ	οὖσιν οὐκ ἀπαγορεύσει τὸ θεῖον
[4, 4]	αὑτοὺς καθιερῶσιν εὐχὴν πεποιημένοι, ναζιραῖοι	δὲ	οὗτοι καλοῦνται, κομῶντες καὶ οἶνον
[4, 8]	ἀρετῆς διὰ παντὸς ἔστω. παραχωροίη	δὲ	οὗτος τοῖς μὲν νόμοις καὶ
[4, 8]	μέμψις ὡς διημαρτηκόσι γένηται. ἔχει	δὲ	οὕτως ἡ διάταξις ἡμῶν τῶν
[4, 8]	ἡμῖν ὁ θεὸς παρέσχεν, ἐλαύνειν	δὲ	οὕτως ὡς ἐπὶ τέκνων σφαγῇ
[4, 8]	τῶν ἄλλων τραπέσθαι διήγησιν. γέγραπται	δὲ	πάνθ' ὡς ἐκεῖνος κατέλιπεν οὐδὲν
[4, 2]	ἄξιοι δοκεῖτε, καὶ τὸν ὅμιλον	δὲ	πάντα τῆς ὁμοίας οὐκ ἀποστερῶ
[4, 6]	ἀνδραγαθίας πολλοὶ τῶν παρανομησάντων, ἐφθάρησαν	δὲ	πάντες> καὶ λοιμῷ ταύτην ἐνσκήψαντος
[4, 4]	Λώου δὲ παρὰ Μακεδόσι Σαβὰ	δὲ	παρὰ Ἑβραίοις. ~(Πένθος δὲ ἐπ'
[4, 4]	μὲν Ἀθηναίοις Ἑκατομβαιῶνος καλουμένου Λώου	δὲ	παρὰ Μακεδόσι Σαβὰ δὲ παρὰ
[4, 8]	περιόντος αὐτοῖς κἀκείνοις μεταδιδόντων. ὁ	δὲ	παρὰ ταῦτα ποιήσας πληγὰς μιᾷ
[4, 8]	ἐλευθέρου γάμου τὴν κόρην, ἡ	δὲ	παρασχεῖν ἑαυτὴν πεισθεῖσα δι' ἡδονὴν
[4, 8]	μὴ νοσφίζεσθαι ἀλλότρια. (Μὴ ἐξεῖναι	δὲ	παριέναι κτηνῶν τινι κακοπαθούντων ὑπὸ
[4, 3]	ὁ κόσμος τῆς καταστάσεως. ὁ	δὲ	πᾶς ὅμιλος φύσει χαίρων τῷ
[4, 8]	τῆς ἀποδόσεως ὁ δεδανεικώς, ἂν	δὲ	πένης, ἀποτιθέτω πρὶν ἡλίου δυσμῶν,
[4, 7]	γὰρ δισχιλίους καὶ πεντακισμυρίους, ὄις	δὲ	πεντακισχιλίας πρὸς μυριάσιν ἑπτὰ καὶ
[4, 3]	θεὸς ἥδιον εἴη κεχειροτονημένος. συνελθόντων	δὲ	πεντήκοντα καὶ διακοσίων ἀνδρῶν, οἳ
[4, 4]	γυναῖκα μὲν τριάκοντα σίκλους ἄνδρα	δὲ	πεντήκοντα. ὅσοι δὲ ἂν ἐνδεέστερα
[4, 3]	δ' οὐδὲν ἀντειπόντες ἠκολούθουν. οἱ	δὲ	περὶ Δαθάμην πυθόμενοι τὸν Μωυσῆν
[4, 5]	τῇ μὲν κατασκευῇ σιδηρέαν, τεσσάρων	δὲ	πηχῶν τὸ εὖρος, μήκει δὲ
[4, 3]	τινὰ προσφέροι Μωυσῆς ἀμυνούμενοι. (Ὁ	δὲ	πλησίον γενόμενος τὰς χεῖρας εἰς
[4, 8]	τέρας τοῖς ὁρῶσι. μὴ ἐξεῖναι	δὲ	ποιεῖν ἐκτομίας μήτε ἀνθρώπους μήτε
[4, 8]	αὐτῷ καταπρανοῦς γενομένης. ἐν ἑτέρᾳ	δὲ	πόλει μήτε βωμὸς μήτε νεὼς
[4, 7]	ἑτέρῳ δὲ οὐκ ἐπετέτραπτο. αἱ	δὲ	πόλεις αἱ πρὸς τὰς φυγὰς
[4, 8]	γένηται τοῦθ' ὑπερόριον πραχθείη. μέλλοντας	δὲ	πολεμεῖν πρεσβείαν καὶ κήρυκας πέμπειν
[4, 8]	ἐπ' αὐτοὺς παρατεταγμένων ἀποφήνασθαι, συμβαίνει	δὲ	πολλὰ τοιαῦτα τοῖς ἀνθρώποις, ἀναπεμπέτωσαν
[4, 8]	κέρδος πρὸς τὴν ὕβριν: ἐὰν	δέ	που μόνῃ περιπεσὼν βιάσηται μηδενὸς
[4, 8]	εἰς ἄλλον μεταστήσησθε τρόπον. ταῦτα	δὲ	πράττοντες ἀλκιμώτατοι μάχας διενεγκεῖν ἁπάντων
[4, 8]	ὁ καταμαρτυρηθεὶς πάσχειν ἔμελλεν. (Ἂν	δὲ	πραχθέντος φόνου ἔν τινι χώρᾳ
[4, 8]	ἐθελοκακήσωσι περὶ τὰς γυναῖκας. (Στρατοπεδευσάμενοι	δὲ	προνοεῖσθε, μή τι τῶν δυσχερεστέρων
[4, 7]	παρανομοῦντα τούτους Ζαμβρίαν τιμωρησαμένου. Μαδιηνῖται	δὲ	προπυθόμενοι τὸν στρατὸν ἐπὶ σφᾶς
[4, 5]	ἔφευγον ἐπὶ τῶν πόλεων, οἱ	δὲ	πρὸς τὴν δίωξιν οὐκ ἔκαμνον,
[4, 7]	εἰς κατοικισμὸν Μωυσέος ἐπιστείλαντος. (Μωυσῆς	δὲ	προσελθόντων αὐτῷ τῶν πρώτων τῆς
[4, 8]	μὲν τῶν ἤδη γεγονότων ἐπὶ	δὲ	προτροπῇ τῶν ἐσομένων: ἐπιγράφειν δὲ
[4, 4]	καὶ ἥμισυ αὐτοῖς ἀναφέρειν, ἀνθρώπου	δὲ	πρωτοτόκου πέντε σίκλους, εἶναι δὲ
[4, 3]	θυμιατηρίοις ὁπόσα κομίζοντες ἔτυχον. ἐξέλαμψε	δὲ	πῦρ τοσοῦτον ὅσον οὔτε χειροποίητον
[4, 7]	δὲ Ῥοβέης καὶ Οὔρης, πέμπτος	δὲ	Ῥέκεμος, οὗ πόλις ἐπώνυμος τὸ
[4, 7]	Ὦχός τε καὶ Σούρης ἔτι	δὲ	Ῥοβέης καὶ Οὔρης, πέμπτος δὲ
[4, 6]	θεοῦ δουλείαν μὲν ἡμῖν ἀρχὴν	δὲ	σαυτῷ κακουργεῖς ἀφαιρούμενος ἡμᾶς τὸ
[4, 8]	βοῦς, αὐτὸς μὲν καταλιθούσθω, τριάκοντα	δὲ	σίκλους ὁ κύριος τοῦ βοὸς
[4, 7]	ὑπ' ἀρετῆς γεγενημένης, ὑπὸ μηδενὸς	δὲ	σκυθρωποῦ ταύτης ἀπολαύειν ἐμποδιζόμενοι. (Μωυσῆς
[4, 8]	τῶν ἀρίστων εἶναι χρησίμου. νῦν	δέ,	συγγνώμην γὰρ χρὴ νέμειν ἐφ'
[4, 7]	ὑπ' αὐτῶν γῆν, μὴ θέλειν	δὲ	συναραμένους τῶν ἐπιλοίπων ἀγώνων γῆν
[4, 8]	Μωυσῆς εἶπε μὴ παρακουσαμένοις, εὐφημεῖν	δὲ	τὰς ἑτέρας, καὶ τούτων πάλιν
[4, 8]	τῇ κυρώσει τῶν λεγομένων. ἀνέγραψε	δὲ	τὰς εὐλογίας καὶ τὰς κατάρας
[4, 8]	μὲν ἐπὶ τῶν πατρίδων, εἰς	δὲ	τὰς εὐωχίας ὑπηρετείτω καὶ τὰς
[4, 4]	ἄρρενες τῶν ἱερέων αὐθημερόν. (Ὡς	δὲ	ταῦτα μετὰ τὴν στάσιν Μωυσῆς
[4, 8]	αὐτὸς γεννήσας ὑμῖν ἔδωκε. (Μωυσέος	δὲ	ταῦτα πρὸς τελευτῇ τοῦ βίου
[4, 8]	προτέλεια τοῖς ἱερεῦσι διδότωσαν. ἐπειδὰν	δὲ	ταῦτά τις ποιήσας καὶ πάντων
[4, 6]	ἐλάττους τετρακισχιλίων καὶ μυρίων. (Ὑπὸ	δὲ	ταύτης παροξυνθεὶς τῆς αἰτίας Μωυσῆς
[4, 8]	δ' ἑβδόμῳ ἐλεύθερος ἀφείσθω: ἐὰν	δὲ	τέκνων αὐτῷ γενομένων ἐκ δούλης
[4, 8]	ἐν τῇ φυλῇ διετάξατο. ~(Τῶν	δὲ	τεσσαράκοντα ἐτῶν παρὰ τριάκοντα ἡμέρας
[4, 8]	αὐτῷ τῷ δεσπότῃ χρῆσθαι. τῷ	δὲ	τετάρτῳ τρυγάτω πᾶν τὸ γενόμενον,
[4, 8]	πρὸς ἄλλην μεταβάντα γῆν. κρατήσαντες	δὲ	τῇ μάχῃ τοὺς ἀντιταξαμένους κτείνατε,
[4, 2]	δὲ καὶ ἡλικίᾳ διαφέρων: εἰ	δὲ	τῇ πρεσβυτάτῃ τῶν φυλῶν, εἰκότως
[4, 5]	ἀπὸ μεσημβρίας ὁρίζοντος αὐτό, Ἰοβάκου	δὲ	τὴν ἀρκτῴαν αὐτοῦ πλευρὰν περιγράφοντος,
[4, 6]	ὑπαγορεύει τὸ θεῖον λέγειν, βιάζεσθαι	δὲ	τὴν ἐκείνου βούλησιν: οὐδὲν γὰρ
[4, 5]	κατὰ τὸ ἔργον γεγονότας, Ἑβραῖοι	δὲ	τὴν ἐκείνων παρελάμβανον. ἔστι δὲ
[4, 4]	τὰς κληρουχίας προσέταξε ποιεῖν. (Μετὰ	δὲ	τὴν ἐπὶ τῷ πένθει τῆς
[4, 2]	οὐκ ἐπὶ τἀδελφῷ καταλιπεῖν. (Μωυσῆς	δὲ	τὴν Κορέου διαβολὴν ἐκ πολλοῦ
[4, 6]	κεκελευκέναι συναπῄει τοῖς πρέσβεσι. κατὰ	δὲ	τὴν ὁδὸν ἀγγέλου θείου προσβαλόντος
[4, 8]	τότε μὲν οὕτω διελύθησαν. (Βούλομαι	δὲ	τὴν πολιτείαν πρότερον εἰπὼν τῷ
[4, 8]	ἐκ λαιῶν Βουλῆ προσαγορευομένου, μερισθεῖσαν	δὲ	τὴν στρατιὰν καθ' ἓξ φυλὰς
[4, 8]	ἀποδώσει καὶ τὸν ναόν: ἔσεσθαι	δὲ	τὴν τούτων ἀποβολὴν οὐχ ἅπαξ,
[4, 8]	ἐρήμου τυγχάνοντας ἐποίησαν κακῶς, ἐξελόντας	δὲ	τὴν Χαναναίων γῆν καὶ πᾶσαν
[4, 4]	ἐπὶ τούτου μεμενηκυίας ἔβλεπον, ἐκ	δὲ	τῆς Ἀαρῶνος βλαστούς τε καὶ
[4, 7]	τοῖς ὁρίοις τῆς Ἀραβίας, Ἀρίμανον	δὲ	τῆς Γαλαδηνῶν γῆς, καὶ Γαυλανὰν
[4, 8]	τοῦ τεθνηκότος ἀδελφοῦ μνήμην. ἐρομένης	δὲ	τῆς γερουσίας, διὰ ποίαν αἰτίαν
[4, 5]	αὐτῶν διάπειραν βουλόμενος λαβεῖν: διαμαρτὼν	δὲ	τῆς ἐλπίδος αὐτός τε ἀποθνήσκει
[4, 8]	πρὸς τοῦτό τινες ἐκβιάζωνται, κρατεῖν	δὲ	τῆς ἐπιθυμίας τὸ εὐπρεπὲς καὶ
[4, 7]	δίδωσι καὶ τοῖς ἱερεῦσι, Λευίταις	δὲ	τῆς ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν μέρος,
[4, 8]	τιμὴν τῆς ὕβρεως καταβαλλέτω. γυναικὸς	δὲ	τῆς συνοικούσης βουλόμενος διαζευχθῆναι καθ'
[4, 8]	τοῦτον ὑπ' αὐτῶν ἐνεχθῆναι, βιασαμένης	δὲ	τῆς φύσεως ἀώρως μήτε τῷ
[4, 8]	τὰ θέρη μὴ καλαμᾶσθαι, καταλιπεῖν	δέ	τινα καὶ τῶν δραγμάτων τοῖς
[4, 8]	τὴν γυναῖκα ἐλευθέραν ἐπαγόμενος. (Ἐὰν	δέ	τις ἢ χρυσίον ἢ ἀργύριον
[4, 8]	φόβον μὴ τἀληθῆ μαρτυρῆσαι. ἂν	δέ	τις ψευδομαρτυρήσας πιστευθῇ, πασχέτω ταῦτ'
[4, 8]	δ' ὑπὲρ τούτου καταβαλλέτω. ὁ	δὲ	τὸ ἐπιτίμιον ἄπορος διαλύσασθαι δοῦλος
[4, 7]	μὲν οὐ καταλιπὼν ἄρσενας θυγατέρας	δέ	τοι, καὶ πυθομένων εἰ τούτων
[4, 4]	τοῦ θεοῦ θρησκείαν ἐσπουδάκεσαν, τὸν	δὲ	τοιούτων ἀνδρῶν> ὀλέθρῳ καὶ πάντων
[4, 3]	τῆς εἰς Μωυσῆν ὑποψίας, ἐπένευσαν	δὲ	τοῖς εἰρημένοις: καὶ γὰρ ἦν
[4, 2]	εἰς τοῦτο καιρὸν λάβωσιν. ~(Ὅπερ	δὲ	τοῖς μεγάλοις συμβαίνει στρατοπέδοις καὶ
[4, 1]	ἐξ αὐτοῦ βοηθείας δέωνται, πολεμεῖν	δὲ	τοῖς Χαναναίοις ὡρμήκεσαν λέγοντες τὸν
[4, 8]	ἃς οὐδ' ἀντειπεῖν δυνηθείη. τοῦ	δὲ	τολμηρῶς καὶ προπετῶς ἐπενεγκεῖν αἰτίαν
[4, 8]	ἄλλων ἔπαινον αὐτῷ παρέξει, μάλιστα	δὲ	τὸν θεόν, ὃν οὐδεὶς πονηρὸς
[4, 2]	πλῆθος οὐδένα ἐποιήσατο λόγον, πρὸς	δὲ	τὸν Κορῆ βοῶν ἐφ' ὅσον
[4, 8]	αὐτὸν ἀναχωρῆσαι τολμήσωσιν εἰπεῖν. (Ἐβίωσε	δὲ	τὸν πάντα χρόνον ἐτῶν εἴκοσι
[4, 5]	ὁ στρατὸς αὐτοῦ διαφθείρεται. Μωυσῆς	δὲ	τὸν ποταμὸν Ἰόβακον περαιωσάμενος διεξῄει
[4, 3]	ἀκριβέστερον οὐκ ἀκοῇ μαθὼν ὄψει	δὲ	τότ' αὐτοῖς παρὼν γινομένοις, ἃ
[4, 6]	τοὺς ἀνθρώπους ἀραῖς ἐνδῆσαι. συγχωρήσαντος	δὲ	τοῦ Βαλάκου δὶς μὲν τεθυκότι
[4, 5]	δὲ πηχῶν τὸ εὖρος, μήκει	δὲ	τοῦ διπλασίονος ἑνὶ πήχει μείζονα.
[4, 8]	ἱερεῦσι μόνοις ταύτην ἀποδεδεῖχθαι. (Συνελθόντος	δὲ	τοῦ πλήθους εἰς τὴν ἱερὰν
[4, 1]	πόλεμον τῆς ἐκείνου βουλήσεως. (Μωυσῆς	δὲ	τοὺς μὲν οἰκείους ὁρῶν ὑπὸ
[4, 2]	σὺ καὶ τούτων ἕκαστος, ἀπεδήλου	δὲ	τοὺς πεντήκοντα καὶ διακοσίους ἄνδρας,
[4, 6]	τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀρὰς ποιήσηται. παραγενομένους	δὲ	τοὺς πρέσβεις δέχεται ξενίᾳ φιλοφρόνως
[4, 4]	αὑτοὺς ὀνομάσαντες τῷ θεῷ, δῶρον	δὲ	τοῦτο σημαίνει κατὰ Ἑλλήνων γλῶτταν,
[4, 8]	τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ, ποιήσαντες	δὲ	τοῦτον ἐχθρὸν τήν τε γῆν,
[4, 3]	οὓς ἔδει καίειν ἀπεσταλκότα. Μωυσῆς	δὲ	τούτων ἀπολομένων βουλόμενος τὴν τιμωρίαν
[4, 2]	πλήθους ἀλλ' αὐτοῦ ψηφισαμένου, τυράννων	δὲ	τρόπῳ καταχαριζομένου τὰς τιμὰς οἷς
[4, 6]	ἡ γῆ καὶ θάλασσα, ἀρκέσετε	δὲ	τῷ κόσμῳ παρασχεῖν ἑκάστῃ γῇ
[4, 8]	μήπω κατηγγυημένην αὐτὸς γαμείτω: ἢν	δὲ	τῷ πατρὶ τῆς κόρης μὴ
[4, 8]	ἃ ἔλαβεν ἀποδοῦναι κατεγνώσθω. ὁμοίως	δὲ	τῷ περὶ παρακαταθηκῶν κἂν μισθόν
[4, 2]	δ' εἶναι κακουργοῦσι δυνατοί. συμφέρειν	δὲ	τῷ πλήθει τοὺς τοιούτους ἔτι
[4, 8]	μέρος ἑνὶ λείποντι μηνί. ἐτελεύτησε	δὲ	τῷ ὑστάτῳ μηνὶ τοῦ ἔτους,
[4, 4]	βεβαίως εἶχε τὴν τιμήν, ἡ	δὲ	τῶν Ἑβραίων στάσις πολὺν ἀκμάσασα
[4, 4]	καρπῶν ἐπιφέρειν, καὶ τῶν τετραπόδων	δὲ	τῶν εἰς τὰς θυσίας νενομισμένων
[4, 7]	Πέτρα παρ' Ἕλλησι λεγομένη. τραπέντων	δὲ	τῶν πολεμίων οἱ Ἑβραῖοι διήρπασαν
[4, 4]	βίβλῳ δεδηλώκαμεν, εὐπορίαν ἐπενόησε. πάντων	δὲ	τῶν τοῖς ἱερεῦσι τελουμένων κοινωνεῖν
[4, 7]	τισι δοκῇ οὕτω σκοπείτωσαν. ~(Μωυσῆς	δὲ	ὑπὲρ ὧν καὶ προεῖπον ἐπὶ
[4, 6]	οὐ δυνηθέντα θείᾳ προνοίᾳ, γνώμην	δὲ	ὑποθέμενον, ᾗ χρησαμένων τῶν πολεμίων
[4, 8]	τῷ Ἀβαρεῖ καλουμένῳ ἐγένετο, τοῦτο	δὲ	ὑψηλὸν Ἱεριχοῦντος ἀντικρὺ κεῖται γῆν
[4, 3]	ὑπ' ἐμῆς τέχνης νικωμένου. ποιήσεις	δὲ	φανερὰν τὴν ἐπ' αὐτοῖς δίκην
[4, 6]	ἀγαθὴ καὶ βάλσαμον νεμομένη. ἤρχοντο	δὲ	φρονεῖν ἐφ' ἑαυτοῖς μέγα Ἰσραηλῖται
[4, 3]	εἰ Μωυσῆς ἐλεγχθείη κακουργῶν, τῶν	δὲ	φρονίμων, εἰ πραγμάτων ἀπαλλαγείησαν καὶ
[4, 8]	ἔχειν τὴν εἰρήνην φυλάττειν, εἰ	δὲ	φρονοῦντες ἐφ' ἑαυτοῖς ὡς ἰσχύι
[4, 3]	σὴν εἰς τέλος ἔρχεται, ὅτι	δὲ	φροντίζεις τῶν Ἑβραίους ὀνησόντων, μετελθὼν
[4, 6]	τοιούτων ἀπαγγελίαν λόγων ὑπέθετο. νῦν	δέ,	χαρίζεσθαί τε γὰρ αὐτῷ σοὶ
[4, 8]	αὐτοκράτορι χρώμενοι τῷ θεῷ, ὑποστράτηγον	δὲ	χειροτονήσαντες ἕνα τὸν ἀρετῇ προύχοντα:
[4, 8]	αὐτῆς τὸν κόσμον παρέξεται, γένοιτο	δὲ	χρόνος μηδὲ εἷς, ὃς καινίσει
[4, 8]	κλοπῇ θάνατος ἔστω ζημία, ὁ	δὲ	χρυσὸν ἢ ἄργυρον ὑφελόμενος τὸ
[4, 5]	δὲ τὴν ἐκείνων παρελάμβανον. ἔστι	δὲ	χωρίον, ὃ τριῶν μεταξὺ ποταμῶν
[4, 8]	καὶ πολλὴν ἔδωκε καρποῦσθαι, μαρτυράμενος	δὲ	ὡς τάς τε δεκάτας κατὰ
[4, 8]	ἐάσει τινὰς ἀποκυλισθέντας ἀπολέσθαι. (Παρακαταθήκην	δὲ	ὥσπερ ἱερόν τι καὶ θεῖον
[4, 8]	οὗ ἔμελλεν ἀφανισθήσεσθαι πάντες εἵποντο	δεδακρυμένοι,	καὶ Μωυσῆς τοὺς μὲν πόρρω
[4, 8]	τοῦτο μέχρι τῆς ἀποδόσεως ὁ	δεδανεικώς,	ἂν δὲ πένης, ἀποτιθέτω πρὶν
[4, 8]	τοῖς λίθοις, ὡς καὶ πρότερον	δεδήλωκα.	προεφήτευσε δὲ καὶ Ἰησοῦς Μωυσέος
[4, 4]	ἐν τῇ πρὸ ταύτης βίβλῳ	δεδηλώκαμεν,	εὐπορίαν ἐπενόησε. πάντων δὲ τῶν
[4, 4]	Ἀαρὼν ἐπ' αὐτὸ Μωυσέος αὐτῷ	δεδηλωκότος,	ὅτι μέλλοι τελευτᾶν, παντὸς τοῦ
[4, 8]	κατὰ Μωυσῆν τέλος τοιοῦτον ἡμῖν	δεδηλώσθω.
[4, 4]	καὶ τὸ λοιπὸν ἐπευφημοῦντες τοῖς	δεδογμένοις	τῷ θεῷ συνεχώρουν Ἀαρῶνι καλῶς
[4, 6]	πάθους ἐπεὶ ταῦτα ὑμῖν, ἔφασαν,	δέδοκται,	τοῖς δ' ἔθεσι καὶ τῷ
[4, 8]	διετάξατε τοῖς ἱερεῦσι καὶ Λευίταις	δεδόσθαι,	ἣ πιπρασκέσθω μὲν ἐπὶ τῶν
[4, 6]	κατασκευάζοντες εἶναι. αἱ δ' ὡς	δεδουλωμένους	αὐτοὺς κατενόησαν καὶ τελέως ὑπὸ
[4, 8]	Ἑβραίοις διαμένειν, φυλάττοντα μὲν ἃ	δέδωκεν	αὐτοῖς ἀγαθὰ προσκτήσασθαι δὲ ὅσα
[4, 8]	κτήσασθαι παρέσχεν, ἐπὶ τιμῇ τοῦ	δεδωκότος	ἀπολαύειν. ~(Ἐκ μισθοῦ γυναικὸς ἡταιρημένης
[4, 8]	τὰ αὑτῶν καὶ πάλιν εἰ	δεηθεῖεν	ἕξοντες. ἂν δὲ ἀναισχυντῶσι περὶ
[4, 6]	ὧντε καὶ σὺ καὶ Μαδιηνῖται	δεηθέντες	ἐνταυθοῖ με προθύμως ἠγάγετε καὶ
[4, 7]	προφητείαις καὶ στρατηγὸν εἴ που	δεήσειε	γενησόμενον, κελεύσαντος καὶ τοῦ θεοῦ
[4, 6]	δὲ Βαλάκου σφόδρα ἐγκειμένου καὶ	δέησιν	λιπαρὰν προσφέροντος πάλιν πέμπουσι πρὸς
[4, 6]	μελλουσῶν ἀναχωρεῖν, οὐδ' αὐταὶ τὴν	δέησιν	ὑμῶν ἀποστρεφόμεθα, πίστιν δ' εὐνοίας
[4, 4]	παρὰ τῶν οἰκείων τοῖς διεφθαρμένοις	δέησις	ἐγένετο πολλὴ τοῦ πλήθους μειῶσαί
[4, 8]	καὶ τὰ φαῦλα πρότερον λαβοῦσα.	δεῖ	δὲ μηδὲν εἶναι τοιοῦτον συγκεχωρημένον,
[4, 8]	ἐτῶν εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ἠνυσμένον	δεῖ	με τοῦ ζῆν ἀπελθεῖν καὶ
[4, 8]	εὐπορῆτε καὶ μὴ τότε ἃ	δεῖ	ποιεῖν ἐπιζητοῦντες ἀπαρασκεύαστοι τοῖς καιροῖς
[4, 8]	κατὰ βούλησιν ἰδίαν ταῦτα γίνεσθαι	δεικνύναι.	καὶ τὸ μὲν πλῆθος ὤμνυεν.
[4, 7]	εὑρῆσθαι κακίστους τε ἀπεκάλει καὶ	δειλίας	εὐσχήμονα πρόφασιν ἐπινοήσαντας αὐτοὺς μὲν
[4, 8]	καὶ ψυχῆς εὐτολμίᾳ διαφερόντων τὸ	δειλὸν	ἀποκρίναντας, μὴ τοὺς πολεμίους παρὰ
[4, 8]	φυγὴν ὠφελήσῃ. τούς τε νεωστὶ	δειμαμένους	οἰκίας, οἷς οὔπω χρόνος ἀπολαύσεως
[4, 6]	ἐκεῖνος βωμούς τε ἐκέλευσεν ἑπτὰ	δείμασθαι	τὸν βασιλέα καὶ τοσούτους ταύρους
[4, 5]	Ἀμοραῖον διακείμενον οὔτε περιφρονούμενος ἀνέχεσθαι	δεῖν	ἔγνω καὶ τοὺς Ἑβραίους τῆς
[4, 8]	πεπεισμένος ἅπαντι τῷ χρόνῳ μὴ	δεῖν	ἐπὶ μελλούσῃ τελευτῇ κατηφεῖν, ὡς
[4, 6]	ὑμετέρου πρὸς μηδένα τοιούτου τυγχάνοντος.	δεῖν	οὖν αὐτοῖς ἔλεγον ἢ ταὐτὰ
[4, 1]	ὀρεχθέντες ἐπ' αὐτοὺς ἔλθοιεν, ἔγνω	δεῖν	τὴν στρατιὰν ἀπαγαγεῖν πορρωτέρω τῶν
[4, 8]	οἱ τοῖς νόμοις ἐντυγχάνοντες αὐτοῦ	δεινὴν	ἐποιοῦντο τὴν ἐπιζήτησιν, τὸ περιὸν
[4, 3]	μηχανὴν ἐξεπόρισας οἶκτον ἐν πᾶσι	δεινοῖς	Ἑβραίων ποιησάμενος, ἐλθέ μοι τούτων
[4, 3]	περὶ Δαθάμην, οὐχ ἡγούμενος εἶναι	δεινὸν	βαδίζειν πρὸς τοὺς ὑπερηφανήσαντας: οἱ
[4, 2]	μάλιστα παρὰ τοῖς συγγενέσι κατεβόα	δεινὸν	εἶναι λέγων Μωυσῆν δόξαν αὑτῷ
[4, 4]	ὑφ' ἧς οὐδέποτε λήξειν τὸ	δεινὸν	ἦν εἰκὸς ἀλλ' εἰς χρόνον
[4, 8]	τὸν θεὸν καὶ μηκέτι τοιοῦτον	δεινὸν	συμβῆναι τῇ γῇ πάθος. ~(Ἀριστοκρατία
[4, 8]	παρέξει δώρημα κάλλιστον φυλάττειν. ὡς	δεινὸς	μὲν ἐχθρὸς καὶ ἄνθρωπος νομοθέτης
[4, 5]	τοιοῦτο πάθος κατέλαβεν οὔτε φρονῆσαι	δεινοὺς	οὔτε ἀγαθοὺς κατὰ τὸ ἔργον
[4, 3]	μεγάλους ὑπέστην πόνους καὶ παντὶ	δεινῷ	τοὐμὸν ἀντιτάξας πρόθυμον. νῦν οὖν
[4, 2]	τοῦ μηδὲν αὐτοὺς παθεῖν τῶν	δεινῶν,	ἀλλὰ καίπερ εἰς τὸν νομοθέτην
[4, 6]	πρότερον εἴ τινι συσταίη τῶν	δεινῶν	ἀπαλλάττεσθαι, πρὶν ἢ καταγωνίσασθαι καὶ
[4, 2]	τοῦ στασιάζειν αὐτοῖς ἂν γενομένων	δεινῶν,	εἰ μὴ προενόησε. τήν τε
[4, 6]	πρέσβεις δέχεται ξενίᾳ φιλοφρόνως καὶ	δειπνίσας	ἀνέκρινε τὴν τοῦ θεοῦ διάνοιαν,
[4, 7]	τρέφειν. ὁ δ' ὑπολαβὼν αὐτοὺς	δείσαντας	τὴν πρὸς Χαναναίους μάχην πρόφασιν
[4, 8]	ἐν ταῖς ἱεραῖς βίβλοις τεθνεῶτα,	δείσας	μὴ δι' ὑπερβολὴν τῆς περὶ
[4, 4]	πολλοῦ συνιστάμενον ἠκροᾶτο τὸν θόρυβον,	δείσας	μή τι νεωτερίσωσι πάλιν καὶ
[4, 6]	τούτοις δ' ὄντων τῶν πραγμάτων	δείσας	Μωυσῆς, μὴ γένηταί τι χεῖρον,
[4, 8]	κιβωτόν, εἰς ἣν καὶ τοὺς	δέκα	λόγους γεγραμμένους ἐν δυσὶ πλαξὶ
[4, 7]	(Οἰκοδομεῖ δὲ καὶ Μωυσῆς τὰς	δέκα	πόλεις τὰς εἰς τὸν ἀριθμὸν
[4, 8]	ἀπομερίζειν τοῖς δεομένοις. (Ταῖς δὲ	δεκάταις	ταῖς δυσίν, ἃς ἔτους ἑκάστου
[4, 8]	τις ποιήσας καὶ πάντων τὰς	δεκάτας	ἅμα ταῖς εἰς τοὺς Λευίτας
[4, 8]	μαρτυράμενος δὲ ὡς τάς τε	δεκάτας	κατὰ τοὺς Μωυσέος τελέσειε νόμους
[4, 8]	πόλιν κομιζέτω, καὶ σὺν τῇ	δεκάτῃ	τοῦ ἄλλου καρποῦ μετὰ τῶν
[4, 8]	αὑτοῖς νομισθήσεσθαι. (Ἔστω δὲ καὶ	δεκάτη	τῶν καρπῶν ἐξαίρεσις ὑμῖν χωρὶς
[4, 4]	τοῦ λαοῦ κατ' ἔτος λαμβάνουσι,	δεκάτην	αὐτοῖς ἀπομερίζειν. ἔτι δὲ ἀπαρχὰς
[4, 4]	λαὸν ἐξέταξε τῶν ἐπετείων καρπῶν	δεκάτην	αὐτοῖς τε τοῖς Λευίταις καὶ
[4, 4]	Λευίτας αὐτοῖς προσέταξε καὶ τῆς	δεκάτης,	ἧς παρὰ τοῦ λαοῦ κατ'
[4, 8]	μὴ κείρειν τὴν γῆν ἥμερα	δένδρα	κόπτοντας ἀλλὰ φείδεσθαι, λογιζομένους ἐπ'
[4, 6]	πλησιάζειν συνηθείας: αἱ δ' ἀσμένως	δεξάμεναι	τοὺς λόγους συνῄεσαν αὐτοῖς. ἐνδησάμεναι
[4, 6]	θεοῦ κελεύσαντος ἥκει πρὸς Βάλακον.	δεξαμένου	δὲ αὐτὸν τοῦ βασιλέως ἐκπρεπῶς
[4, 5]	σύνοδον οὐχ ὑπομείναντες ἀντιστῆναι καὶ	δέξασθαι	τοὺς Ἑβραίους τρέπονται, τοῦτο ἑαυτοῖς
[4, 5]	τυγχάνοντες καὶ πᾶσι τοῖς ἑκηβόλοις	δεξιοὶ	χρῆσθαι, καὶ διὰ τὴν ὅπλισιν
[4, 4]	τε καὶ χελύνιον καὶ τὸν	δεξιὸν	βραχίονα τοῦ θύματος. καὶ τοῖς
[4, 2]	Κορῆ βοῶν ἐφ' ὅσον ἐδύνατο,	δεξιὸς	ὢν καὶ κατὰ τἆλλα καὶ
[4, 8]	ὀροῖν, Γριζαίου μὲν τοῦ ἐκ	δεξιῶν	κειμένου, τοῦ δ' ἐκ λαιῶν
[4, 6]	ἐσομένας τοῦ ἐκείνων στρατοπέδου, καὶ	δεομένοις	συνεῖναι τοῖς νεανίαις αὐτῶν προστάξατε.
[4, 8]	ἐξ ὁμοίου πάθους ἀπομερίζειν τοῖς	δεομένοις.	(Ταῖς δὲ δεκάταις ταῖς δυσίν,
[4, 6]	ὑπολαβοῦσαι τοιούτοις ὑμᾶς τιμῆσαι ξενίοις	δεομένους	ἐπείσθημεν. καὶ νῦν, ἐπεί φατε
[4, 8]	ᾧπερ ἂν βουληθῇ τινι τῶν	δεομένων	γαμείσθω. ἂν δ' αἰχμάλωτόν τις
[4, 8]	γένοιτο, ὅση χάρις ἐκ τῶν	δεομένων	ἔλθοι, τό τε θεῖον τὴν
[4, 6]	ὅσοι τε> συγγενεῖς ὄντες κωλύειν	δέον	ἐξώτρυνον αὐτοὺς ἐπὶ ταῦτα ἀδικεῖν
[4, 6]	ἰδίαν ἐμφανίζων αὐτοῖς εἰς ἃ	δέονται	τυχεῖν, τὸν δὲ θεὸν ἀντιλέγειν
[4, 8]	κτήνεσιν ἐπάγειν ὅσα μὴ συγγενῆ:	δέος	γὰρ ἐκ τούτου μὴ διαβῇ
[4, 6]	ὑμῶν βίον ὡς γαμεταὶ διανύσαι.	δέος	γάρ, μὴ καὶ κόρον τῆς
[4, 6]	αὐτῶν ἐσομένας αὐτόθι μένειν καὶ	δεσποίνας	ἀποδειχθησομένας πάντων ὧν ὑπῆρχεν αὐτοῖς.
[4, 3]	ὑποθέμενος καὶ διάταξιν πολιτείας: ἐλθέ,	δέσποτα	τῶν ὅλων, δικαστής μου καὶ
[4, 3]	ἀκουστὸν πάσῃ τῇ πληθύι γενέσθαι,	δέσποτα,	φησί, τῶν ἐπ' οὐρανοῦ τε
[4, 8]	τὴν τιμὴν τὴν ἀμφοτέρων οἱ	δεσπόται	αὐτῶν διανεμέσθωσαν. (Οἱ φρέαρ ἢ
[4, 8]	ἀκριβὲς αὐτῶν συλλογῆς εὐπορία τοῖς	δεσπόταις	γένοιτο, ὅση χάρις ἐκ τῶν
[4, 8]	μὲν Ἰσραηλίτας ὡς κοινωνοὺς καὶ	δεσπότας	διὰ τὴν συγγένειαν, ἀφιγμένους δ'
[4, 8]	στέργοιτε καὶ τοὺς νόμους ἔχοντες	δεσπότας	κατ' αὐτοὺς ἕκαστα πράττετε: ἀρκεῖ
[4, 4]	κατὰ τοὺς πατρίους νόμους τοὺς	δεσπότας	σίκλον καὶ ἥμισυ αὐτοῖς ἀναφέρειν,
[4, 8]	διαφθαρῇ, τὴν τιμὴν αὐτοῦ τῷ	δεσπότῃ	καταβαλλέτω. περιβαλλέσθω δὲ καὶ τοῖς
[4, 8]	κύριος τοῦ βοὸς ἀποτινέτω τῷ	δεσπότῃ	τοῦ ἀνῃρημένου. βοῦς δὲ ἐὰν
[4, 8]	θεῷ ἁρμόζειν μήτ' αὐτῷ τῷ	δεσπότῃ	χρῆσθαι. τῷ δὲ τετάρτῳ τρυγάτω
[4, 6]	ὃ τῶν ἐλευθέρων ἐστὶ καὶ	δεσπότην	οὐκ ἐχόντων. χαλεπώτερος δ' ἂν
[4, 8]	(Βοῦν τοῖς κέρασι πλήττοντα ὁ	δεσπότης	ἀποσφαττέτω: εἰ δ' ἐφ' ἅλωος
[4, 8]	κατηξιωμένος, ἐὰν δὲ καὶ ὁ	δεσπότης	ἐλέγχηται προειδὼς αὐτοῦ τὴν φύσιν
[4, 8]	ὑμῖν ἐγενόμην, οὐ μέχρι τοῦ	δεῦρο	στήσει τὴν αὑτοῦ πρόνοιαν, ἀλλ'
[4, 6]	ποιήσηται. παραγενομένους δὲ τοὺς πρέσβεις	δέχεται	ξενίᾳ φιλοφρόνως καὶ δειπνίσας ἀνέκρινε
[4, 8]	γηρωκομήσουσιν αὐτοὺς καὶ ὧν ἂν	δέωνται	παρ' αὐτῶν ἕξουσι, γενόμενόν τε
[4, 1]	ἀεὶ τῆς ἐξ αὐτοῦ βοηθείας	δέωνται,	πολεμεῖν δὲ τοῖς Χαναναίοις ὡρμήκεσαν
[4, 4]	διὰ τῆς ἐρήμου ἐκπεριιών. (Τότε	δὴ	καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ Μαριάμην
[4, 8]	αὐτῶν ὑπὸ τοῦ χρόνου, ἃς	δὴ	καὶ τῷ βωμῷ τελευτῶν ἐνέγραψε
[4, 6]	πλῆθος διεφθάρη τοῖς ἐπιτηδεύμασι νοσησάντων	δή	τινων περὶ ταῦτα, μεγάλως ἐτίμησεν
[4, 8]	τούτῳ τὴν παρρησίαν τίθεσθε, ὃ	δὴ	τοῦ λοιποῦ φυλαττομένοις ὑμῖν ἄμεινον
[4, 8]	τούτῳ ἀπολλύντας τὸ ἐκείνων αἴτιον:	δῆλον	γάρ, ὡς τῆς ψυχῆς αὐτοῖς
[4, 8]	εἶναι χρῆσθαι λόγοις πρὸς αὐτοὺς	δηλοῦντας,	ὅτι καὶ στρατιὰν πολλὴν ἔχοντες
[4, 7]	πρώτων τῆς Μανασσίτιδος φυλῆς καὶ	δηλούντων	μὲν ὡς τεθνήκοι τις τῶν
[4, 6]	θεὸν ἀντιλέγειν αὐτοῦ τῇ προαιρέσει	δηλῶν,	ὃς αὐτὸν ἐπὶ τοσοῦτον κλέος
[4, 4]	ἱερεῦσιν ἰδίᾳ παρὰ πάντων γίνεται	δηλῶσαι.	(Τῶν μὲν τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ
[4, 8]	κόσμον συμπορίζων ἀναλογιζόμενος προεῖπεν, ὡς	δηλώσειεν	αὐτῷ τὸ θεῖον, ὅτι παραβάντες
[4, 2]	διαφόρων ἱκανὸς δ' εἰπεῖν καὶ	δήμοις	ὁμιλεῖν πιθανώτατος, ὁρῶν ἐν ὑπερβαλλούσῃ
[4, 5]	λείαν πολλὴν ἰδίᾳ τε καὶ	δημοσίᾳ	πάντες εὐπόρησαν. ~(Μωυσῆς μὲν οὖν
[4, 4]	κατὰ σελήνην. θάπτουσι δ' αὐτὴν	δημοσίᾳ	πολυτελῶς ὑπέρ τινος ὄρους, ὃ
[4, 8]	πλησιαιτάτη πόλις, οἱ ἐν αὐτῇ	δημόσιοι	πριάμενοι δάμαλιν καὶ κομίσαντες εἰς
[4, 8]	διάδοχον: τοῦτο γὰρ καὶ τοῖς	δημοσίοις	λυσιτελήσει γιγνόμενον τῶν οἴκων οὐκ
[4, 8]	πληγὰς μιᾷ λειπούσας τεσσαράκοντα τῷ	δημοσίῳ	σκύτει λαβὼν τιμωρίαν ταύτην αἰσχίστην
[4, 8]	δ' ἐξελέγξῃ τὴν παιδίσκην ἐφθαρμένην,	δημότις	μὲν οὖσα τοῦ μὴ σωφρόνως
[4, 6]	μέρος τι τῶν ὁπλιτῶν ἐξέπεμψε	δῃῶσον	τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν καὶ τὰς
[4, 6]	ἐνταυθοῖ με προθύμως ἠγάγετε καὶ	δι'	ἃ τὴν ἄφιξιν ἐποιησάμην, ἦν
[4, 8]	τιμὴν αὐτοῖς μὴ νέμωσιν ἢ	δι'	αἰσχύνην ἢ διὰ σύνεσιν ἐξυβρίζοντες
[4, 6]	γῆ, τὴν δ' οἰκουμένην οἰκητήριον	δι'	αἰῶνος ἴστε προκειμένην ὑμῖν, καὶ
[4, 6]	ὃς αὐτὸν ἐπὶ τοσοῦτον κλέος	δι'	ἀλήθειαν καὶ τὴν ταύτης πρόρρησιν
[4, 8]	ἀγαθῶν ἀσφάλεια. ἵνα δὲ μὴ	δι'	ἀμαθίαν τοῦ κρείττονος ἡ φύσις
[4, 4]	θεραπεύουσα τὸν θεόν, ἵνα μὴ	δι'	ἀπορίαν μηδὲ ζήτησιν τῶν εἰς
[4, 5]	διέφερον πάντων τῶν ἐκείνῃ ἠπειρωτῶν	δι'	ἀρετὴν γῆς καὶ πλῆθος χρημάτων.
[4, 8]	γῆς ἐν τῷ καλλίστῳ καὶ	δι'	ἀρετὴν ἐπιφανεῖ, ἣν ἂν ὁ
[4, 5]	Ἑβραίους τῆς ἀπραξίας καὶ τῆς	δι'	αὐτὴν ἀπορίας, ὑφ' ἧς στασιάσαι
[4, 3]	παρατευξόμενοι τῇ θυσίᾳ καὶ τῇ	δι'	αὐτῆς κρίσει τῶν περὶ τῆς
[4, 8]	ἀρετῆς ἀναλογοῦσαν καὶ μαθεῖν παρέξων	δι'	αὐτῆς τοῖς ἐντευξομένοις. οἷα τὰ
[4, 8]	ἔξω καὶ τὸν ὀφείλοντα κομίζειν	δι'	αὐτοῦ μηδὲν ἀντιλέγοντα τῷ μετὰ
[4, 8]	σφόδρα καὶ εὐνοίᾳ κειμένης ἢ	δι'	ἔρωτα καὶ κάλλος ἢ κατ'
[4, 8]	ἱερὰν πόλιν ἐπὶ ταῖς θυσίαις	δι'	ἐτῶν ἑπτὰ τῆς σκηνοπηγίας ἑορτῆς
[4, 6]	ᾧ καταρασόμενον αὐτὸν ἐλθεῖν παρακαλοῦσι,	δι'	εὐνοίας εἶναι τῷ θεῷ: συνεβούλευέ
[4, 6]	τὰ κτηθέντα ὑπὸ τῆς ἐνδείας	δι'	εὐπορίαν αὐτῶν ἀπολέσθαι. καὶ ὁ
[4, 6]	ἄφιξιν ἐποιησάμην, ἦν τέ μοι	δι'	εὐχῆς μηδὲν ἀδικῆσαί σου τὴν
[4, 8]	ἡ δὲ παρασχεῖν ἑαυτὴν πεισθεῖσα	δι'	ἡδονὴν ἢ διὰ κέρδος πρὸς
[4, 8]	δὲ βλασφημήσας θεὸν καταλευσθεὶς κρεμάσθω	δι'	ἡμέρας καὶ ἀτίμως καὶ ἀφανῶς
[4, 8]	πλήθους ἑπομένου καταλευέσθω καὶ μείνας	δι'	ὅλης τῆς ἡμέρας εἰς θέαν
[4, 8]	μηδὲ ἡταιρημένης εἶναι γάμον, ἧς	δι'	ὕβριν τοῦ σώματος τὰς ἐπὶ
[4, 8]	ἱεραῖς βίβλοις τεθνεῶτα, δείσας μὴ	δι'	ὑπερβολὴν τῆς περὶ αὐτὸν ἀρετῆς
[4, 8]	ἐπὶ τοῦτον πρόσβασις ἔστω μὴ	διὰ	βαθμίδων, ἀλλὰ προσχώσεως αὐτῷ καταπρανοῦς
[4, 6]	ἔμπροσθεν χρόνοις γενόμενα τοῖς ἀνθρώποις	διὰ	γῆς ἢ θαλάσσης εἰς μνήμην
[4, 8]	τῆς ψυχῆς ἀγένειαν, οὓς ἢ	διὰ	κέρδος εἰκὸς ἢ διὰ φόβον
[4, 8]	ἑαυτὴν πεισθεῖσα δι' ἡδονὴν ἢ	διὰ	κέρδος πρὸς τὴν ὕβριν: ἐὰν
[4, 8]	γυναικῶν δὲ μὴ ἔστω μαρτυρία	διὰ	κουφότητα καὶ θράσος τοῦ γένους
[4, 8]	δράσας μηδ' ὑπονοῆταί τις ὡς	διὰ	μῖσος ἀπεκτονηκώς, ζητείτωσαν μὲν αὐτὸν
[4, 4]	τῆς θέας, εἰ καί τισι	διὰ	μίσους ἦν ὁ Μωυσῆς καὶ
[4, 2]	καὶ τὰς ἐντολάς, ἃς αὐτὸς	διὰ	Μωυσέος αὐτοῖς ἐπέστειλεν, ἐρρύσατο τῶν
[4, 8]	θεὸν εὐμενῆ καὶ ἵλεων αὐτῷ	διὰ	παντὸς εἶναι καὶ κοινῇ πᾶσιν
[4, 8]	ἀκοῆς ἃ κελεύουσιν, ὥστ' εἶναι	διὰ	παντὸς ἔνδον αὐτοῖς τὴν προαίρεσιν
[4, 8]	δικαιοσύνης καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς	διὰ	παντὸς ἔστω. παραχωροίη δὲ οὗτος
[4, 6]	αὐτῶν ἐκέλευε ποιοῦντες διετέλουν, ὡς	διὰ	παντὸς ἤδη τοῦ στρατοῦ τὴν
[4, 5]	τῆς Ἀραβίας ὀρῶν ὡρμημένος καὶ	διὰ	πάσης ἐρήμου ῥέων εἰς τὴν
[4, 6]	εἴ τινες τῶν πρώτων ἀνδρῶν	διὰ	πατέρων ἀρετὰς ἐπιφανεῖς ἦσαν συνδιεφθείροντο,
[4, 3]	καὶ διακοσίων ἀνδρῶν, οἳ καὶ	διὰ	πατέρων ἀρετὴν ἐτιμῶντο παρὰ τῷ
[4, 8]	μηδὲν εἰς τοὺς προεστηκότας ἐξυβρίσαι	διὰ	πλοῦτον, ὃς ὑμῖν πολὺς διαβᾶσι
[4, 8]	μνήμην. ἐρομένης δὲ τῆς γερουσίας,	διὰ	ποίαν αἰτίαν ἀλλοτρίως ἔχοι πρὸς
[4, 8]	ἣν ἂν ὁ θεὸς ἑαυτῷ	διὰ	προφητείας ἕληται, καὶ νεὼς εἷς
[4, 8]	χάριν εἰδέναι τὴν μεγίστην ἀράμενοι	διὰ	σπουδῆς ἀνεθρέψαμεν μηδενὸς φειδὼ ποιούμενοι
[4, 6]	χαρίζεσθαί τε γὰρ αὐτῷ σοὶ	διὰ	σπουδῆς ἐστί μοι καὶ Μαδιηνίταις,
[4, 8]	κωλυέσθω δ' εἰ τούτων τι	διὰ	σπουδῆς ἔχοι, γίγνεσθαι τοῦ συμφέροντος
[4, 8]	νέμωσιν ἢ δι' αἰσχύνην ἢ	διὰ	σύνεσιν ἐξυβρίζοντες εἰς αὐτούς, πρῶτον
[4, 6]	εἶναι τῷ θεῷ: συνεβούλευέ τε	διὰ	ταύτην τὴν αἰτίαν χωρεῖν παρ'
[4, 6]	καὶ κριοὺς παραστῆσαι: ὑπουργήσαντος δὲ	διὰ	ταχέων τοῦ βασιλέως ὁλοκαυτεῖ τυθέντας,
[4, 8]	βίου. πιστεύεσθαι δὲ ἄξιός εἰμι	διά	τε τὰς πρότερον ὑπὲρ ὑμῶν
[4, 1]	ὑπέσχηται θελήσασιν, ἀλλὰ μὴ τῷ	διὰ	τὴν αἰτίαν ταύτην ἐπ' ὀνόματι
[4, 1]	τοὺς προγόνους ὧν ἐπετρόπευσε καὶ	διὰ	τὴν αὐτῶν ἀρετὴν πρότερόν τε
[4, 3]	ἐτιμῶντο παρὰ τῷ λαῷ καὶ	διὰ	τὴν αὐτῶν, ᾗ κἀκείνους ὑπερεβάλλοντο,
[4, 8]	ἀδικίας πατέρων μὴ κολάζειν, ἀλλὰ	διὰ	τὴν ἐκείνων αὐτῶν ἀρετὴν οἴκτου
[4, 8]	ἐκ δούλης παρὰ τῷ πριαμένῳ	διὰ	τὴν εὔνοιαν καὶ τὴν πρὸς
[4, 4]	Ἐλεαζάρῳ τῷ παιδί, πρὸς ὃν	διὰ	τὴν ἡλικίαν ἡ ἀρχιερωσύνη παραγίνεται,
[4, 5]	τοῖς ἑκηβόλοις δεξιοὶ χρῆσθαι, καὶ	διὰ	τὴν ὅπλισιν οὖσαν εὐσταλῆ κοῦφοι
[4, 8]	ἐκ τῆς ἑτέρας φύντος ἀξιοῖ	διὰ	τὴν πρὸς τὴν μητέρα τοῦ
[4, 7]	μὴ διὰ φόβον κινδύνων μηδὲ	διὰ	τὴν πρὸς τὸ πονεῖν μαλακίαν
[4, 8]	Ἰσραηλίτας ὡς κοινωνοὺς καὶ δεσπότας	διὰ	τὴν συγγένειαν, ἀφιγμένους δ' ἀλλαχόθεν
[4, 6]	ὑπηρετεῖν εἴργεται. ταραττομένου δὲ αὐτοῦ	διὰ	τὴν τῆς ὄνου φωνὴν ἀνθρωπίνην
[4, 8]	αὐτῶν: μαρτυρείτωσαν δὲ μηδὲ δοῦλοι	διὰ	τὴν τῆς ψυχῆς ἀγένειαν, οὓς
[4, 3]	τοὺς περὶ τῆς ἱερωσύνης ἁμιλλωμένους	διὰ	τὴν τῶν ἱερέων δοκιμασίαν, ἵν'
[4, 4]	θεοῦ γίνεσθαι τοσαύτην οὐχ οὕτω	διὰ	τὴν τῶν κολασθέντων ἀδικίαν, ὡς
[4, 8]	πείσονται καὶ ταῖς ψυχαῖς ἐγγραψάντων	διὰ	τῆς ἀκοῆς ἃ κελεύουσιν, ὥστ'
[4, 4]	θεὸς χρωμένῳ, τὴν δύναμιν ὑπανῆγε	διὰ	τῆς ἐρήμου ἐκπεριιών. (Τότε δὴ
[4, 4]	τοιαύτην γενομένην ἀπῆγε τὴν δύναμιν	διὰ	τῆς ἐρήμου καὶ τῆς Ἀραβίας
[4, 8]	μετὰ μεγίστων ὀνειδῶν καὶ σκεδασθέντες	διὰ	τῆς οἰκουμένης πᾶσαν ἐμπλήσετε καὶ
[4, 6]	τὴν τῶν ὁρώντων σωφροσύνην ἱκανὰς	διὰ	τὸ κάλλος ἀσκήσαντες τὴν εὐμορφίαν
[4, 8]	ἧττόν τε τοῦ θεοῦ προνοησομένου	διὰ	τὸ Μωυσῆν εἶναι τὸν παρακαλοῦντα.
[4, 2]	ἑξήκοντα γὰρ ὄντες μυριάδες καὶ	διὰ	τὸ πλῆθος ἴσως ἂν μηδ'
[4, 8]	πρότερον ὑπὲρ ὑμῶν φιλοτιμίας καὶ	διὰ	τὸ τὰς ψυχὰς ἐπὶ τελευτῇ
[4, 1]	κοινῇ κηδόμενον αὐτῶν τοῦ ἔθνους	διὰ	τοὺς προγόνους ὧν ἐπετρόπευσε καὶ
[4, 2]	τῆς οὖν στάσεως καὶ τῆς	διὰ	τοῦτο ταραχῆς παύσασθε, πρωὶ δὲ
[4, 2]	ἐκ τοῦ παρανομεῖν ἄλλῳ τὴν	διὰ	τούτου εὐδαιμονίαν χαρίζεσθαι. ἀλλ' ἐγώ
[4, 2]	τὸν αὐτὸν δοὺς προπάτορα, οὐδὲ	διὰ	φιλαδελφίαν ὃ δικαίως ἂν ἕτερος
[4, 7]	ἀξίωσιν αὐτῶν ὑπολαβόντες ἀπελογοῦντο μὴ	διὰ	φόβον κινδύνων μηδὲ διὰ τὴν
[4, 8]	ἢ διὰ κέρδος εἰκὸς ἢ	διὰ	φόβον μὴ τἀληθῆ μαρτυρῆσαι. ἂν
[4, 5]	οἰκεῖον στρατὸν καὶ τοὺς Ἑβραίους	διαβαίνειν	τὸν Ἀρνῶνα κωλύειν ἑτοιμότατος ἦν.
[4, 8]	διὰ πλοῦτον, ὃς ὑμῖν πολὺς	διαβᾶσι	τὸν Ἰορδάνην καὶ τὴν Χαναναίαν
[4, 7]	τῶν ἐπιλοίπων ἀγώνων γῆν ἣν	διαβᾶσιν	αὐτοῖς τὸν Ἰορδάνην ὁ θεὸς
[4, 8]	δέος γὰρ ἐκ τούτου μὴ	διαβῇ	καὶ μέχρι τῶν ἀνθρωπείων ἡ
[4, 6]	αὐτὸν εἰσπράξασθαι διαγνοὺς καὶ κωλῦσαι	διαβῆναι	τὴν παρανομίαν εἰς πλείονας τῶν
[4, 2]	ἀκροωμένων προστιθεμένων ταῖς κατὰ Ἀαρῶνος	διαβολαῖς	ἀναπίμπλαται τούτων ἅπας ὁ στρατός.
[4, 3]	ἀληθεῖς πεποίηνται τὰς κατ' ἐμοῦ	διαβολάς,	τοὺς μὲν ἀπαθεῖς ἀπὸ παντὸς
[4, 2]	καταλιπεῖν. (Μωυσῆς δὲ τὴν Κορέου	διαβολὴν	ἐκ πολλοῦ προειδὼς καὶ τὸν
[4, 8]	καὶ προπετῶς ἐπενεγκεῖν αἰτίαν καὶ	διαβολὴν	πρόστιμον ἐκτινύτω πληγὰς τεσσαράκοντα μιᾷ
[4, 2]	ἱερεὺς κεχειροτονήσεται, τῆς ἐπὶ τἀδελφῷ	διαβολῆς	ὡς κεχαρισμένου τὴν τιμὴν αὐτῷ
[4, 5]	καὶ τότε δυσκόλως εἶχον, ἀπαλλάξαι	διαγνοὺς	ἤρετο τὸν θεόν, εἰ πολεμεῖν
[4, 6]	ἔργῳ τὴν δίκην αὐτὸν εἰσπράξασθαι	διαγνοὺς	καὶ κωλῦσαι διαβῆναι τὴν παρανομίαν
[4, 7]	αὐτοὺς μὲν βούλεσθαι τρυφᾶν ἀπόνως	διάγοντας	πάντων τεταλαιπωρηκότων ὑπὲρ τοῦ κτήσασθαι
[4, 7]	(Μωυσῆς δὲ γηραιὸς ἤδη τυγχάνων	διάδοχον	ἑαυτοῦ Ἰησοῦν καθίστησιν ἐπί τε
[4, 8]	καλέσας ὀνόματι τρεφέτω τοῦ κλήρου	διάδοχον:	τοῦτο γὰρ καὶ τοῖς δημοσίοις
[4, 8]	γυναικὸς δὲ τῆς συνοικούσης βουλόμενος	διαζευχθῆναι	καθ' ἁσδηποτοῦν αἰτίας, πολλαὶ δ'
[4, 8]	μητρὸς αὐτῷ ἥττονα παρὰ τῇ	διαθέσει	τοῦ πατρός, τῶν ὀφειλομένων αὐτῷ
[4, 5]	ὁρῶν πολεμίως αὐτοῖς τὸν Ἀμοραῖον	διακείμενον	οὔτε περιφρονούμενος ἀνέχεσθαι δεῖν ἔγνω
[4, 2]	ἐμαυτὸν οἰκειότερον ἢ πρὸς ἐκεῖνον	διακείμενος:	καὶ γὰρ οὐδὲ συνετὸν ἦν
[4, 6]	ὡς ἄδικον ἐπὶ ταῖς πρότερον	διακονίαις	μηδὲν ἔχοντα ἐγκαλεῖν αὐτῇ πληγὰς
[4, 3]	ὑφ' οὗ πάντες, οἵ τε	διακόσιοι	καὶ πεντήκοντα καὶ Κορῆς, ᾄξαντος
[4, 2]	συντεταγμένοι τῷ Κορῇ πεντήκοντα καὶ	διακόσιοι	τῶν πρώτων ἄνδρες σπεύδοντες ἀφελέσθαι
[4, 2]	ἀπεδήλου δὲ τοὺς πεντήκοντα καὶ	διακοσίους	ἄνδρας, τιμῆς ἄξιοι δοκεῖτε, καὶ
[4, 3]	κεχειροτονημένος. συνελθόντων δὲ πεντήκοντα καὶ	διακοσίων	ἀνδρῶν, οἳ καὶ διὰ πατέρων
[4, 6]	αἰτίου, τὴν δὲ ὁδὸν αὐτοῦ	διακωλύοντος	παρὰ γνώμην τοῦ θεοῦ γενομένην.
[4, 6]	γενόμενοι ταράξωσι τὸ πλῆθος. καὶ	διαλύεται	μὲν ἐπὶ τούτοις ὁ σύλλογος.
[4, 1]	λοιπὸν στράτευμα τῆς φάλαγγος αὐτῶν	διαλυθείσης	ἀκόσμως διωκόμενον εἰς τὴν παρεμβολὴν
[4, 3]	τῷ λαῷ. τότε μὲν οὖν	διαλύουσι	τὸν σύλλογον, τῇ δ' ἐπιούσῃ
[4, 8]	ὁ δὲ τὸ ἐπιτίμιον ἄπορος	διαλύσασθαι	δοῦλος ἔστω τοῖς καταδεδικασμένοις. (Πραθεὶς
[4, 5]	ἀρετῆς αὐτῶν διάπειραν βουλόμενος λαβεῖν:	διαμαρτὼν	δὲ τῆς ἐλπίδος αὐτός τε
[4, 6]	αὐτοῦ προαγαγεῖν ἐκ τῆς ἄντικρυς	διαμάχης	θελήσαντα: περιίστατο γάρ, μὴ πολλοὶ
[4, 8]	εἶναι καὶ κοινῇ πᾶσιν Ἑβραίοις	διαμένειν,	φυλάττοντα μὲν ἃ δέδωκεν αὐτοῖς
[4, 8]	τὴν ἀμφοτέρων οἱ δεσπόται αὐτῶν	διανεμέσθωσαν.	(Οἱ φρέαρ ἢ λάκκον ὀρύξαντες
[4, 8]	τὸ ἔτος τρίτον συμφέρειν εἰς	διανέμησιν	τῶν σπανιζόντων γυναιξί τε χήραις
[4, 8]	αὐτός τε βούλεται κἀγὼ τὴν	διάνοιαν	αὐτοῦ σαφῶς ἐξεπιστάμενος παραινῶ, οὐκ
[4, 6]	δειπνίσας ἀνέκρινε τὴν τοῦ θεοῦ	διάνοιαν,	τίς αὕτη ἐστὶν ἐφ' οἷς
[4, 8]	ποιήσασθαι καὶ τῆς τοῦ θεοῦ	διανοίας	ἀκριβεῖς λογιστὰς γινομένους εἰ μηδὲν
[4, 6]	μεθ' ὑμῶν βίον ὡς γαμεταὶ	διανύσαι.	δέος γάρ, μὴ καὶ κόρον
[4, 5]	νομίζων καὶ τῆς ἀρετῆς αὐτῶν	διάπειραν	βουλόμενος λαβεῖν: διαμαρτὼν δὲ τῆς
[4, 3]	τῶν γῆθεν ἀπορουμένους εἰς τροφὴν	διασώσας	τοῖς ἀπὸ θαλάσσης, ὁ καὶ
[4, 8]	νομίμων τῶν παρόντων ἄλλην προτιμήσητε	διάταξιν	μήτ' εὐσεβείας ἧς νῦν περὶ
[4, 3]	νόμων ἡμῖν ἐπίνοιαν ὑποθέμενος καὶ	διάταξιν	πολιτείας: ἐλθέ, δέσποτα τῶν ὅλων,
[4, 8]	βιβλίῳ τοὺς νόμους καὶ τὴν	διάταξιν	τῆς πολιτείας ἀναγεγραμμένην. οἱ δὲ
[4, 8]	τῶν νόμων κατὰ τὴν πολιτείαν	διάταξις	ἔστω: καὶ ὁ θεὸς εὐμενὴς
[4, 8]	γένηται. ἔχει δὲ οὕτως ἡ	διάταξις	ἡμῶν τῶν νόμων τῶν ἀνηκόντων
[4, 8]	Ἑβραίων ἔθνος ἀκόλουθα τούτοις ποιοῦν	διατελεῖ.	(Τῇ δ' ὑστεραίᾳ τὸν λαὸν
[4, 8]	ἀγαθοὺς δοκιμάσας ὁ θεὸς παραδίδωσι	διατελοίητε:	ἔργον δ' ὅτι ἂν πολεμικὸν
[4, 8]	σπανίζουσιν ἕρμαιον εἶναι τούτοις> πρὸς	διατροφήν:	ὁμοίως δὲ καὶ τῆς τρύγης
[4, 8]	ἀλλὰ καὶ τῆς τῶν ἄλλων	διατροφῆς	λόγον ἐχόντων. μηδὲ βοῶν ὁπότε
[4, 8]	θεὸς ἔν τε βραχίοσιν ἕκαστον	διαφαίνειν,	ὅσα τε τὴν ἰσχὺν ἀποσημαίνειν
[4, 8]	ῥώμῃ σωμάτων καὶ ψυχῆς εὐτολμίᾳ	διαφερόντων	τὸ δειλὸν ἀποκρίναντας, μὴ τοὺς
[4, 8]	φρονοῦντες ἐφ' ἑαυτοῖς ὡς ἰσχύι	διαφέρουσιν	ἀδικεῖν ἐθέλοιεν, στρατὸν ἐπ' αὐτοὺς
[4, 2]	Μωυσεῖ, πλούτῳ δὲ καὶ ἡλικίᾳ	διαφέρων:	εἰ δὲ τῇ πρεσβυτάτῃ τῶν
[4, 5]	πολὺς καὶ τραύμασιν ἐπόνουν οἱ	διαφεύγοντες,	ἔκαμνόν τε ἐπὶ δίψει μᾶλλον
[4, 8]	τῶν δικαστῶν ὡς παρὰ τὸ	διαφθαρὲν	ἐν τῇ γαστρὶ μειώσας τὸ
[4, 8]	μὴ κλειστὸν ἐμπεσὸν βόσκημά τινος	διαφθαρῇ,	τὴν τιμὴν αὐτοῦ τῷ δεσπότῃ
[4, 8]	τὴν Χαναναίων γῆν καὶ πᾶσαν	διαφθείραντας	τὴν ἐν αὐτῇ πληθὺν καθὰ
[4, 7]	καὶ τοὺς οἰκήτορας γυναιξὶν ἅμα	διαφθείραντες	μόνας τὰς παρθένους κατέλιπον, τοῦτο
[4, 6]	οὔτ' ἄλλη τις αἰτία παράλογος	διαφθείρειεν.	πρόνοια γάρ ἐστιν αὐτῶν τῷ
[4, 5]	καὶ σύμπας ὁ στρατὸς αὐτοῦ	διαφθείρεται.	Μωυσῆς δὲ τὸν ποταμὸν Ἰόβακον
[4, 8]	τινων παραγευσάμενοι τῆς ἐκείνων ἐπιτηδεύσεως	διαφθείρητε	τὴν πάτριον πολιτείαν. ἔτι δὲ
[4, 8]	χρήματα λαβόντας τις αὐτοὺς ἐπὶ	διαφθορᾷ	τοῦ δικαίου ἐνδείξαιτ' ἢ ἄλλην
[4, 2]	μάλιστα καὶ γένει καὶ πλούτῳ	διαφόρων	ἱκανὸς δ' εἰπεῖν καὶ δήμοις
[4, 3]	ἂν ἰσχύος ἅπασι γένοιτο καὶ	διδασκαλία	σωφροσύνης δὲ εἰς τοὺς ταῦτα
[4, 8]	λόγοι καὶ ἡ παρ' αὐτῶν	διδασκαλία	τοῦ σωφρονεῖν τὸ μηδὲν εἶναι
[4, 8]	νέων πολλὰ παρὰ τὴν ἡμετέραν	διδασκαλίαν	αὐτοῖς ἐπιτρεπόντων ὑπερηφανίᾳ τοῦ διδάσκεσθαι.
[4, 8]	διδασκαλίαν αὐτοῖς ἐπιτρεπόντων ὑπερηφανίᾳ τοῦ	διδάσκεσθαι.	(Γάλλους ἐκτρέπεσθαι καὶ σύνοδον φεύγειν
[4, 6]	μειοῦν ἰσχὺς καὶ τὰ λείποντα	διδόναι.	(Καὶ ὁ μὲν τοιαῦτα ἐπεθείαζεν
[4, 7]	καὶ γυναικῶν καὶ κτήσεως αὐτοῦ	διδόντος	συναπιέναι τῷ στρατῷ. καὶ Μωυσῆς
[4, 8]	τῇ γαστρὶ μειώσας τὸ πλῆθος,	διδόσθω	δὲ καὶ τῷ ἀνδρὶ τῆς
[4, 8]	δὲ ἀρχῇ δύο ἄνδρες ὑπηρέται	διδόσθωσαν	ἐκ τῆς τῶν Λευιτῶν φυλῆς.
[4, 8]	τούτων τὰ προτέλεια τοῖς ἱερεῦσι	διδότωσαν.	ἐπειδὰν δὲ ταῦτά τις ποιήσας
[4, 8]	ὁ καὶ τὴν ἀφήγησιν αὐτῶν	διδοὺς	καὶ τὰ τέλη χαριζόμενος, ὑποστρατήγῳ
[4, 8]	συνεχὲς γὰρ ἐκκλησίασεν, εὐλογίας αὐτοῖς	δίδωσι	καὶ κατάρας ἐπὶ τοὺς μὴ
[4, 7]	μὲν ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν Ἐλεαζάρῳ	δίδωσι	καὶ τοῖς ἱερεῦσι, Λευίταις δὲ
[4, 6]	οὗτος εὐδαίμων, ᾧ ὁ θεὸς	δίδωσι	μυρίων κτῆσιν ἀγαθῶν καὶ σύμμαχον
[4, 5]	τὸν θεόν, εἰ πολεμεῖν αὐτῷ	δίδωσι.	τοῦ δὲ θεοῦ καὶ νίκην
[4, 8]	ἂν εὐδαιμονέστατοι κριθείητε. (Ταῦτα εἰπὼν	δίδωσιν	αὐτοῖς ἐν βιβλίῳ τοὺς νόμους
[4, 4]	ὑπὲρ ἁμαρτημάτων θύων ὁ λαὸς	δίδωσιν	αὐτοῖς, ὡς ἐν τῇ πρὸ
[4, 6]	ὁ θεὸς ὧν ἐγὼ χαρίζεσθαι	διεγνώκειν:	καὶ παντελῶς ἀσθενεῖς οἱ προγινώσκειν
[4, 8]	φωραθῇ τεθνάτω, τοῦτο πάσχων ὃ	διέθηκεν	ἂν ἐκείνους καθ' ὧν τὸ
[4, 6]	μηδενὸς ἂν γενομένου μάρτυρος τοῦ	διελέγξοντος,	ἐκείνῳ τὴν μαρτυρίαν ἔδωκε καὶ
[4, 6]	αὐτῶν ὁ θεὸς ἀγαθοῖς ἐμηχανήσατο	διελθεῖν,	ἀλλ' εὐμενὴς αὐτοῖς οὗτος ὢν
[4, 8]	τριάκοντα δ' ἡμερῶν τῷ πένθει	διελθουσῶν,	αὐτάρκεις γὰρ ἐπὶ τοῖς δακρύοις
[4, 8]	παρεκάλει. καὶ τότε μὲν οὕτω	διελύθησαν.	(Βούλομαι δὲ τὴν πολιτείαν πρότερον
[4, 8]	ταῦτα δὲ πράττοντες ἀλκιμώτατοι μάχας	διενεγκεῖν	ἁπάντων ἔσεσθε καὶ μηδενὶ τῶν
[4, 5]	ἔτι τῶν καρπῶν ὑπαρχούσης, καὶ	διεξῄει	πᾶσιν ἀδεῶς τὸ στράτευμα προνομῇ
[4, 5]	δὲ τὸν ποταμὸν Ἰόβακον περαιωσάμενος	διεξῄει	τῆς Ὤγου βασιλείας τάς τε
[4, 8]	τοῦτο γὰρ ἐν τοῖς νόμοις	διεταξάμην,	μὴ συγκεχωρήσθω: ἄδικον γὰρ τὸν
[4, 8]	καρπῶν ἐξαίρεσις ὑμῖν χωρὶς ἧς	διετάξατε	τοῖς ἱερεῦσι καὶ Λευίταις δεδόσθαι,
[4, 7]	τὸν κλῆρον ἐν τῇ φυλῇ	διετάξατο.	~(Τῶν δὲ τεσσαράκοντα ἐτῶν παρὰ
[4, 8]	εἶναι νόμιμον. ταῦτ' οὖν Μωυσῆς	διέταξε	καὶ τὸ Ἑβραίων ἔθνος ἀκόλουθα
[4, 4]	τῶν τοῖς ἱερεῦσι τελουμένων κοινωνεῖν	διέταξε	καὶ τοὺς οἰκέτας καὶ θυγατέρας
[4, 4]	ταῦτα μετὰ τὴν στάσιν Μωυσῆς	διέταξεν,	ἄρας μετὰ πάσης τῆς στρατιᾶς
[4, 6]	ὁ νόμος αὐτῶν ἐκέλευε ποιοῦντες	διετέλουν,	ὡς διὰ παντὸς ἤδη τοῦ
[4, 5]	τοὺς ἐνοικοῦντας, οἳ καὶ πλούτῳ	διέφερον	πάντων τῶν ἐκείνῃ ἠπειρωτῶν δι'
[4, 6]	ὀλίγου τὸ τῶν Ἑβραίων πλῆθος	διεφθάρη	τοῖς ἐπιτηδεύμασι νοσησάντων δή τινων
[4, 4]	Μωυσέος πραγματευσαμένου: καὶ τοὺς μὲν	διεφθάρθαι	μηδὲν ἐξαμαρτόντας ἢ ὅτι περὶ
[4, 3]	ἀσφάλειαν χαρισάμενος, ὁ ποτίμους ἡμῖν	διεφθαρμένας	πηγὰς ῥεῦσαι παρασκευάσας καὶ τελέως
[4, 4]	καὶ παρὰ τῶν οἰκείων τοῖς	διεφθαρμένοις	δέησις ἐγένετο πολλὴ τοῦ πλήθους
[4, 5]	αὐτοὺς ἀκοντίζοντες ἅμα καὶ τοξεύοντες	διέφθειραν.	ἀποθνήσκει δ' αὐτῶν καὶ Σιχὼν
[4, 8]	ἐπὶ τὴν τῶν ἄλλων τραπέσθαι	διήγησιν.	γέγραπται δὲ πάνθ' ὡς ἐκεῖνος
[4, 2]	ὅσα μετ' αὐτὴν Μωυσῆς ἐπολιτεύσατο	διηγήσομαι	προδιελθὼν τὴν αἰτίαν ἀφ' ἧς
[4, 7]	λοιπὴν νέμει τῷ λαῷ. καὶ	διῆγον	τὸ λοιπὸν εὐδαιμόνως, ἀφθονίας μὲν
[4, 8]	ἐντυχόντων τῇ γραφῇ μέμψις ὡς	διημαρτηκόσι	γένηται. ἔχει δὲ οὕτως ἡ
[4, 8]	πάντα καὶ γίνεται, μηδὲν ἐκείνου	διημαρτηκότος	τῆς ἀληθείας. ταῦτ' οὖν τὰ
[4, 7]	δὲ τῶν πολεμίων οἱ Ἑβραῖοι	διήρπασαν	αὐτῶν τὴν χώραν καὶ πολλὴν
[4, 8]	φυλῆς. ἔστωσαν δὲ καὶ οἱ	δικάζειν	λαχόντες ταῖς πόλεσιν ἐν πάσῃ
[4, 8]	ἐκ τῆς Αἰγυπτίων γῆς παρέσχε,	δικαίας	οὔσης φύσει τῆς εὐχαριστίας καὶ
[4, 8]	γεγονέναι, καὶ φωνῆς ἂν εὐπορήσαντα	δικαιολογήσασθαι	πρὸς ὑμᾶς, ὡς οὐδὲν αἴτια
[4, 8]	τὰς ἐν τῇ ἱερᾷ πόλει:	δίκαιον	γὰρ εἶναι τῶν ἐκ τῆς
[4, 6]	ἀπαγγελοῦμεν προδιηγησάμενοι πρῶτον ὃ παρελίπομεν:	δίκαιον	γὰρ> ἐπὶ τούτου τὴν τοῦ
[4, 8]	τῆς ἅλωος: οὐ γὰρ εἶναι	δίκαιον	εἴργειν τοὺς συνειργασμένους τοῦ καρποῦ
[4, 8]	ποιεῖσθαι τὰς κρίσεις, ἀλλὰ τὸ	δίκαιον	ἐπάνω πάντων τιθεμένους. ὁ γὰρ
[4, 8]	σύμμαχος κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ θεοῦ,	δίκαιον	ἡγησάμην μηδὲ νῦν ἐγκαταλιπεῖν τοὐμὸν
[4, 6]	θεοῖς οἷς θύειν μοι νομίζεται	δίκαιον	ἡγούμενος παρὰ πολλῶν ἐμαυτῷ πραγματεύεσθαι
[4, 8]	θεοῦ γὰρ ἰσχύς ἐστι τὸ	δίκαιον.	ὃ τοῖς ἐν ἀξιώμασι τυγχάνουσι
[4, 8]	γάμους: καλὸν γὰρ εἶναι καὶ	δίκαιον	παιδοποιὸν παραλαμβάνοντα θεραπεύειν αὐτῆς τὸ
[4, 8]	βρωτὸν μήτε ποτόν: οὐ γὰρ	δίκαιον	προσοδεύεσθαι τοῦ ὁμοφύλου τὰς τύχας,
[4, 8]	ἀρετὴν καὶ τὴν περὶ τὸ	δίκαιον	σπουδὴν προησκηκότες: ἑκάστῃ δὲ ἀρχῇ
[4, 4]	ἔτι δὲ ἀπαρχὰς τὸν λαὸν	δίκαιον	τῷ θεῷ πάντων τῶν ἐκ
[4, 3]	γὰρ αὐτὸς οἶσθα, ὡς οὐ	δίκαιον	ὑπὲρ τῆς ἐκείνων κακίας κοινῇ
[4, 8]	οὗτος ὁμόφυλος, πρόνοια δ' αὐτῷ	δικαιοσύνης	καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς διὰ
[4, 2]	ἀχθόμενος ὅτι ταύτης τῆς δόξης	δικαιότερον	ἂν τῷ πλουτεῖν ἐκείνου μᾶλλον
[4, 6]	αὐτῷ βούλησιν. πολὺ δ' ἂν	δικαιότερον	αὐτὸς τιμωρίαν ὑπομένοις τὰ παρ'
[4, 2]	τινι παρασχεῖν ἔκρινεν, ἐγὼ ταύτης	δικαιότερος	τυγχάνειν γένει μὲν ὁ αὐτὸς
[4, 8]	τις αὐτοὺς ἐπὶ διαφθορᾷ τοῦ	δικαίου	ἐνδείξαιτ' ἢ ἄλλην τινὰ αἰτίαν
[4, 3]	παρ' Ἑβραίων τινὸς κατὰ τοῦ	δικαίου	προσηκάμην οὔτε πλούτῳ κατέκρινα πενίαν
[4, 2]	οἷς δὲ ἄπορον ἐκ τοῦ	δικαίου	τιμᾶσθαι, βίαν μὲν ἀγαθοὶ βουλόμενοι
[4, 8]	ἄμοιρος γῆς κείσθω περαιτέρω τοῦ	δικαίου	τιμωρίαν ἐκτίνων. ~(Δανείζειν δ' Ἑβραίων
[4, 8]	ἀποθνησκέτω ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς καταθέσθαι	δικαιοῦντος	τοῦ νόμου. ~(Φάρμακον μήτε θανάσιμον
[4, 6]	ἀξίωσιν, ἀλλ' ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ	δικαίους	ὑπολαβοῦσαι τοιούτοις ὑμᾶς τιμῆσαι ξενίοις
[4, 2]	προπάτορα, οὐδὲ διὰ φιλαδελφίαν ὃ	δικαίως	ἂν ἕτερος εἶχε τοῦτο φέρων
[4, 7]	δ' ὁρῶντες ὀργιζόμενον αὐτὸν καὶ	δικαίως	ἠρεθίσθαι πρὸς τὴν ἀξίωσιν αὐτῶν
[4, 8]	μὴ καταφρονεῖν, ἀπεργαζομένης. οἱ δὲ	δικασταὶ	ἀποφήνασθαι κύριοι περὶ τοῦ δόξαντος
[4, 8]	δυνατωτέρους ποιεῖ. ἂν δ' οἱ	δικασταὶ	μὴ νοῶσι περὶ τῶν ἐπ'
[4, 8]	αὐτάρκεις γὰρ ἐφ' υἱάσιν οὗτοι	δικασταί,	συνελθεῖν μὲν ἀλλήλοις οὐχ ἡδονῆς
[4, 3]	πολιτείας: ἐλθέ, δέσποτα τῶν ὅλων,	δικαστής	μου καὶ μάρτυς ἀδωροδόκητος, ὡς
[4, 8]	γυνὴ ζημιούσθω χρήμασιν ὑπὸ τῶν	δικαστῶν	ὡς παρὰ τὸ διαφθαρὲν ἐν
[4, 8]	οἰκίαν βαδίσαντας ἐνεχυριάζειν πρὶν ἢ	δίκη	περὶ τούτου γένηται: τὸ δ'
[4, 6]	ὑπὸ τῆς ἀδείας ἔργῳ τὴν	δίκην	αὐτὸν εἰσπράξασθαι διαγνοὺς καὶ κωλῦσαι
[4, 8]	πολέμου γεγονότα πάσχοι κακῶς παρὰ	δίκην,	εἰ δύναμις αὐτοῖς ἦν καὶ
[4, 8]	τοιαῦτα τοῖς ἀνθρώποις, ἀναπεμπέτωσαν τὴν	δίκην	εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν, καὶ
[4, 3]	αὐτοῖς τοῦτον ποιήσεις ἐμόν, καὶ	δίκην	εἰσπραξάμενος παρὰ τοῦ τὸν σὸν
[4, 4]	λαὸν πρὸς τῷ μηδεμίαν ὑποσχεῖν	δίκην	ἔτι καὶ τὴν ἱερωσύνην ἀναμφίλεκτον
[4, 8]	μνηστευσάμενος ἔπειτα μὴ τοιαύτην εὕροι,	δίκην	λαχὼν αὐτὸς μὲν κατηγορείτω χρώμενος
[4, 3]	δὲ φανερὰν τὴν ἐπ' αὐτοῖς	δίκην	οὕτως μεμηνότων κατὰ τῆς σῆς
[4, 5]	ταύτης ἀπέστειλε Μωυσῆς τῷ στρατῷ	δίοδον	αἰτῶν ἐφ' αἷς ἂν θελήσειε
[4, 4]	βασιλέα τῶν Ἰδουμαίων πέμψας ἠξίου	δίοδον	αὐτῷ παρασχεῖν, πίστεις ἃς αὐτὸς
[4, 4]	οὐκ ἀρεσκόμενος οὐδὲ συγχωρῶν τὴν	δίοδον	ἔνοπλον τὴν στρατιὰν ἀγαγὼν προαπήντα
[4, 3]	νῦν, ὅτι πάντα σῇ προνοίᾳ	διοικεῖται	καὶ μηδὲν αὐτομάτως ἀλλὰ κατὰ
[4, 8]	ἀθῷος ἔστω κἂν εἰ πρὸς	διορύγματι	τειχίου. βόσκημα δὲ ὁ κλέψας
[4, 6]	τι στενὸν χωρίον περιειλημμένον αἱμασιαῖς	διπλαῖς	ἡ ὄνος, ἐφ' ἧς ὁ
[4, 5]	τὸ εὖρος, μήκει δὲ τοῦ	διπλασίονος	ἑνὶ πήχει μείζονα. τούτου τοίνυν
[4, 8]	χρυσὸν ἢ ἄργυρον ὑφελόμενος τὸ	διπλοῦν	ἀποτινέτω. κτείνας δ' ἐπὶ τοῖς
[4, 8]	εὔνοιαν τῶν πρεσβείων τυγχάνειν, ὥστε	διπλοῦν	τὸ μέρος τῆς πατρῴας οὐσίας
[4, 6]	ἐνδῆσαι. συγχωρήσαντος δὲ τοῦ Βαλάκου	δὶς	μὲν τεθυκότι τὸ θεῖον οὐκ
[4, 8]	κάλλιστον καὶ τῆς εὐδαιμονίας αἴτιον.	(Δίς	τε ἑκάστης ἡμέρας ἀρχομένης τε
[4, 7]	δὲ καὶ αἱ παρθένοι περὶ	δισχιλίας	καὶ τρισμυρίας. Μωυσῆς δὲ μερίσας
[4, 7]	ἔπεμψεν στρατιὰν τοὺς πάντας εἰς	δισχιλίους	καὶ μυρίους ἐξ ἑκάστης φυλῆς
[4, 7]	λείαν ἄφθονον, βόας μὲν γὰρ	δισχιλίους	καὶ πεντακισμυρίους, ὄις δὲ πεντακισχιλίας
[4, 4]	πρὸ αὐτῶν γῆς περιγράψαντας εἰς	δισχιλίους	πήχεις ἀπὸ τῶν τειχῶν αὐτοῖς
[4, 1]	ἑαυτὸ πάλιν ἐκείνῳ, συνῆκε γὰρ	δίχα	τῆς αὐτοῦ προνοίας οὐ δυνησόμενον
[4, 1]	πειθαρχοῦντες λόγοις ἠρεμεῖν, ἀλλὰ καὶ	δίχα	τῆς παρ' ἐκείνου προθυμίας κρατήσειν
[4, 4]	ἄνθρωποι πεπιστευκότες ἤδη μηδὲν γίνεσθαι	δίχα	τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας οὐκ
[4, 8]	τοῦ φρονεῖν, πρασσέτω δὲ μηδὲν	δίχα	τοῦ ἀρχιερέως καὶ τῆς τῶν
[4, 5]	οἱ διαφεύγοντες, ἔκαμνόν τε ἐπὶ	δίψει	μᾶλλον ἤ τινι τῶν πολεμικῶν,
[4, 5]	οὖσαν εὐσταλῆ κοῦφοι πρὸς τὸ	διώκειν	ὄντες μετέθεον τοὺς πολεμίους καὶ
[4, 1]	τῆς φάλαγγος αὐτῶν διαλυθείσης ἀκόσμως	διωκόμενον	εἰς τὴν παρεμβολὴν συνέφυγε, καὶ
[4, 8]	ἀλλὰ μὴ τὴν ἰδίαν ἡδονὴν	διώκοντα	μόνον τοῦ κατ' αὐτὴν ἀμελεῖν
[4, 8]	μὴ πολλοῖς χρώμενος μηδὲ πλῆθος	διώκων	χρημάτων μηδ' ἵππων, ὧν αὐτῷ
[4, 5]	πόλεων, οἱ δὲ πρὸς τὴν	δίωξιν	οὐκ ἔκαμνον, ἀλλ' οἷς προπεπονήκεσαν
[4, 8]	ἀλλὰ παραβησομένους τὰ ἐν αὐτοῖς	διωρισμένα.	ἔπειτα ποίησιν ἑξάμετρον αὐτοῖς ἀνέγνω,
[4, 8]	ἄγνοιαν τῶν ἐν τοῖς νόμοις	διωρισμένων,	οἵ τε νόμοι πολλὴν πρὸς
[4, 2]	Ἀαρῶνι δόντα, μὴ τῷ κοινῷ	δόγματι	τοῦ πλήθους ἀλλ' αὐτοῦ ψηφισαμένου,
[4, 8]	ἀνθρώπων γένους ἐστὶ καὶ συνατιμοῦσθαι	δοκεῖ	τοῖς τὴν αὐτὴν αὐτῷ προσηγορίαν
[4, 8]	μηδὲ ἐνεῖναι τούτων τῇ ψυχῇ	δοκεῖν	αὐτοῦ καὶ γινώσκειν μόνον αὐτῶν
[4, 8]	ὥσθ' ὅ τι ἂν φθέγξαιτο	δοκεῖν	αὐτοῦ λέγοντος ἀκροᾶσθαι τοῦ θεοῦ.
[4, 1]	ταύτην αὐτοῖς χείρω συνέβαινεν εἶναι	δοκεῖν,	ἐπὶ τὴν πρὸς τοὺς Χαναναίους
[4, 2]	ὁ Κορῆς τοῦ κοινοῦ προνοεῖσθαι	δοκεῖν,	ἔργῳ δὲ εἰς ἑαυτὸν ἐπραγματεύετο
[4, 2]	τιμᾶσθαι, βίαν μὲν ἀγαθοὶ βουλόμενοι	δοκεῖν	οὐ προσφέρουσι, τέχνῃ δ' εἶναι
[4, 5]	παρέχουσα θᾶττον αὑτὴν εὔψυχον εἶναι	δοκεῖν	τότ' ἀπηλέγχθη πεφοβημένη. τὴν πρώτην
[4, 6]	περὶ τῶν ὅλων λογίζῃ καὶ	δοκεῖς	ἐφ' ἡμῖν εἶναί τι περὶ
[4, 2]	καὶ διακοσίους ἄνδρας, τιμῆς ἄξιοι	δοκεῖτε,	καὶ τὸν ὅμιλον δὲ πάντα
[4, 6]	μὲν ὡς ἂν αὐτοῖς τισι	δοκῇ	οὕτω σκοπείτωσαν. ~(Μωυσῆς δὲ ὑπὲρ
[4, 8]	ὃς ἂν μετὰ τούτους ἐγγυτέρω	δοκῇ	τοῦ γένους. καὶ κριθεῖσα μὲν
[4, 4]	ἐξεῖναι περὶ τούτων ὡς βούλονται	δοκιμάσαι.	εἶναι δὲ καὶ τοῖς κατ'
[4, 8]	χρώμενοί τε νόμοις οὓς ἀγαθοὺς	δοκιμάσας	ὁ θεὸς παραδίδωσι διατελοίητε: ἔργον
[4, 3]	ἁμιλλωμένους διὰ τὴν τῶν ἱερέων	δοκιμασίαν,	ἵν' οὗ προσδέξηται τὴν θυσίαν
[4, 8]	προφήτης καὶ ἡ γερουσία τὸ	δοκοῦν	ἀποφαινέσθωσαν. (Εἷς δὲ μὴ πιστευέσθω
[4, 8]	κοινωνοὶ ταλαιπωρίας, ἐπεὶ τῷ θεῷ	δοκοῦν	ἤδη καὶ τῷ γήρᾳ χρόνον
[4, 6]	ἐπὶ ταῦτα ἀδικεῖν τῷ θεῷ	δοκοῦντες	ἀπέθνησκον. ἀπόλλυνται μὲν οὖν ἐκ
[4, 6]	πρὸς ὀλίγον, ὑφ' ὧν ταπεινοῦσθαι	δοκοῦντες	εἶτ' ἀνθήσουσιν ἐπὶ φόβῳ τῶν
[4, 3]	Μωυσέος χάριτι τὴν ἀρχιερωσύνην ἔχειν	δοκῶν,	ἀλλὰ τῇ τοῦ θεοῦ κρίσει
[4, 2]	μὲν τἀδελφῷ τὴν ἱερωσύνην Ἀαρῶνι	δόντα,	μὴ τῷ κοινῷ δόγματι τοῦ
[4, 8]	βίον καὶ τῶν ἀλλοφύλων πλέον	δοξαζομένους	ἀδήριτον καὶ παρὰ τοῖς αὖθις
[4, 3]	τοὺς ταῦτα πείσεσθαι περὶ σοῦ	δοξάζοντας	οὐχ ὅσια: εὑρεθείην γὰρ ἂν
[4, 2]	κατεβόα δεινὸν εἶναι λέγων Μωυσῆν	δόξαν	αὑτῷ θηρώμενον κατασκευάσαι καὶ κακουργοῦντα
[4, 6]	αὐτῷ σφετερίσασθαι τὴν ἐπ' αὐτοῖς	δόξαν	καὶ ἐξιδιώσασθαι μηδενὸς ἂν γενομένου
[4, 4]	ὁ θεὸς ἐπισημήνῃ τῇ βακτηρίᾳ.	δόξαν	οὖν κομίζουσιν οἵ τε ἄλλοι
[4, 8]	δικασταὶ ἀποφήνασθαι κύριοι περὶ τοῦ	δόξαντος	αὐτοῖς ἔστωσαν, πλὴν εἰ μή
[4, 8]	μηδενὸς φειδὼ ποιούμενοι τοῦ καὶ	δόξαντος	εἰς σωτηρίαν τὴν σὴν καὶ
[4, 8]	ὁ γὰρ θεὸς ἂν οὕτως	δόξειε	καταφρονεῖσθαι καὶ ἀσθενέστερος ἐκείνων οἷς
[4, 1]	τὰ μέλλοντα παρ' αὐτοῦ μανθάνοντα:	δόξειν	τε συνετοὺς εἶναι τῆς ἀλαζονείας
[4, 8]	τῷ πατρὶ τῆς κόρης μὴ	δόξῃ	συνοικίζειν αὐτῷ, πεντήκοντα σίκλους τιμὴν
[4, 2]	συγγενής, ἀχθόμενος ὅτι ταύτης τῆς	δόξης	δικαιότερον ἂν τῷ πλουτεῖν ἐκείνου
[4, 6]	προῃρημένος καὶ κατὰ τῆς ἁπάντων	δόξης	ἰσχυρὰν τὴν σεαυτοῦ κατεσκευακὼς ἀτοπίαν:
[4, 3]	οὕτως μεμηνότων κατὰ τῆς σῆς	δόξης,	μὴ κοινῶς ἐκ τοῦ ζῆν
[4, 4]	ὅλης τῆς δαμάλιδος σὺν τῇ	δορᾷ	καὶ τοῖς ἐντὸς ξύλον κέδρινον
[4, 7]	ἐξαίρετον αὐτοῖς τὴν Ἀμορῖτιν παρασχεῖν	δορίκτητον	οὖσαν: ἀγαθὴν γὰρ εἶναι βοσκήματα
[4, 2]	ἐπὶ τῷ πλήθει ποιήσασθαι τὴν	δόσιν,	ἀλλ' οὐκ ἐπὶ τἀδελφῷ καταλιπεῖν.
[4, 8]	λυπῶν τὸν πρότερον αὐτῆς ἄνδρα:	δούλας	δὲ μὴ γαμεῖσθαι τοῖς ἐλευθέροις,
[4, 6]	προσχήματι νόμων καὶ τοῦ θεοῦ	δουλείαν	μὲν ἡμῖν ἀρχὴν δὲ σαυτῷ
[4, 2]	τύραννον καὶ τῆς ἀπ' αὐτοῦ	δουλείας	ἀπηλλάχθαι τὸ πλῆθος, τῇ τοῦ
[4, 3]	σείσας καὶ τῆς ὑπ' αὐτοὺς	δουλείας	δρασμὸν ἡμῖν παρασχὼν καὶ μικροτέραν
[4, 8]	γῆν καὶ θάλασσαν τῆς αὑτῶν	δουλείας.	ἔσται δ' ὑμῖν τούτων πεῖραν
[4, 8]	τὸν νεὼν καταπρησθῆναι καὶ πραθέντας	δουλεύειν	ἀνδράσιν οὐδένα ληψομένοις οἶκτον ἐπὶ
[4, 8]	πρὸς τὰ οἰκεῖα φιλοστοργίαν βούληται	δουλεύειν,	ἐνιαυτοῦ ἐνστάντος τοῦ ἰοβήλου, πεντηκοστὸς
[4, 8]	δὲ ὁμοφύλῳ τις ἓξ ἔτη	δουλευέτω,	τῷ δ' ἑβδόμῳ ἐλεύθερος ἀφείσθω:
[4, 8]	ἐλεύθερος ὑπομενέτω, ὅτι τῷ κέρδει	δουλεύσας	ὕβρισε τὸ ἀξίωμα: καλῶς γὰρ
[4, 6]	ἣν ὑμᾶς αὐτὸς ἔστειλε καθέξετε	δουλεύσουσαν	αἰεὶ παισὶν ὑμετέροις καὶ τοῦ
[4, 8]	δὲ τέκνων αὐτῷ γενομένων ἐκ	δούλης	παρὰ τῷ πριαμένῳ διὰ τὴν
[4, 8]	γένους αὐτῶν: μαρτυρείτωσαν δὲ μηδὲ	δοῦλοι	διὰ τὴν τῆς ψυχῆς ἀγένειαν,
[4, 8]	τοῦ ἀκούειν, ἀλλὰ μηδὲ οἱ	δοῦλοι:	καλὸν γὰρ ταῖς ψυχαῖς ἐγγραφέντας
[4, 8]	βοὸς ἀνῃρημένῳ γεγενημένος. ἐὰν δὲ	δοῦλον	ἢ θεράπαιναν ἀποκτείνῃ βοῦς, αὐτὸς
[4, 8]	δὲ τὸ ἐπιτίμιον ἄπορος διαλύσασθαι	δοῦλος	ἔστω τοῖς καταδεδικασμένοις. (Πραθεὶς δὲ
[4, 2]	ἐχαριζόμην, οὐκ ἂν ἐμαυτῷ παρεὶς	δοῦναι	παρέσχον ἑτέρῳ συγγενέστερος ὢν ἐμαυτῷ
[4, 8]	θεὸς εὐμενής: μόνος γὰρ οὗτος	δοῦναί	τε ταῦτα τοῖς ἀξίοις καὶ
[4, 2]	ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν αὐτὸν	δοὺς	προπάτορα, οὐδὲ διὰ φιλαδελφίαν ὃ
[4, 3]	ὡς οὐχὶ σοῦ κελεύσαντος Ἀαρῶνι	δοὺς	τὴν ἱερωσύνην ἀλλὰ κατ' ἐμὴν
[4, 8]	κομίζοντες μεθ' ἡδονῆς ἀποδιδότωσαν τοῖς	δοῦσιν	ὥσπερ ἀποθέμενοι εἰς τὰ αὑτῶν
[4, 6]	τῆς γυναικὸς πρὸ τῶν Μωυσεῖ	δοχθέντων	τὸ πρὸς ἡδονὴν αὐτῇ γενησόμενον
[4, 8]	καταλιπεῖν δέ τινα καὶ τῶν	δραγμάτων	τοῖς βίου σπανίζουσιν ἕρμαιον εἶναι
[4, 8]	ἀπὸ τοῦ φόνου καὶ μήτε	δρᾶσαι	μήτε δρωμένῳ παρατυχεῖν, ἐπικαλεῖσθαι δὲ
[4, 8]	τινι χώρᾳ μὴ εὑρίσκηται ὁ	δράσας	μηδ' ὑπονοῆταί τις ὡς διὰ
[4, 7]	αὐτὸν τῷ ἀρχιερεῖ, ἐφ' οὗ	δράσας	τις τὸν φόνον ἔφυγε. μεθ'
[4, 3]	καὶ τῆς ὑπ' αὐτοὺς δουλείας	δρασμὸν	ἡμῖν παρασχὼν καὶ μικροτέραν ἐμοῦ
[4, 6]	ἔλεγε δ' ὡς οὐκ ἄξια	δρῷεν	οὔτ' αὐτῶν οὔτε πατέρων τὴν
[4, 3]	τε σῇ γίνεται πάντα καὶ	δρωμένοις	μηχανὴν ἐξεπόρισας οἶκτον ἐν πᾶσι
[4, 8]	φόνου καὶ μήτε δρᾶσαι μήτε	δρωμένῳ	παρατυχεῖν, ἐπικαλεῖσθαι δὲ ἵλεω τὸν
[4, 8]	λανθάνει. εἰ δὲ μηδὲν ἐπίβουλον	δρῶν	ὁ πιστευθεὶς ἀπολέσειεν, ἀφικόμενος ἐπὶ
[4, 4]	τρίχας ἀφιερῶσιν ἐπὶ θυσίᾳ τε	δρῶσι	τὰς κουρὰς νέμεσθαι πρὸς τοὺς
[4, 7]	ἀγῶνας καὶ τὰς μάχας χωρεῖν	δύναιντο,	ἑτοίμους τε ἔλεγον ἑαυτοὺς κτίσαντας
[4, 6]	οὐκ ἔκρινε, κωλῦσαι δ' εἰ	δύναιτο	γενέσθαι μεγάλους λογιζόμενος πρεσβεῦσαι πρὸς
[4, 3]	οὔτε πλούτῳ κατέκρινα πενίαν νικᾶν	δυναμένην	οὔτε ἐπὶ βλάβῃ τοῦ κοινοῦ
[4, 8]	οὕτως γὰρ οὐδὲν ἁμαρτήσονται μὴ	δυνάμενοι	λέγειν ἄγνοιαν τῶν ἐν τοῖς
[4, 2]	τοῖς παρὰ τὴν ἱερωσύνην πεπραγμένοις	δυνάμενον.	θυμιάσετε οὖν συνελθόντες ἐν φανερῷ
[4, 2]	τίνα γὰρ καὶ λόγον ἀποδοῦναι	δυνάμενος	Μωυσῆς Ἀαρῶνι καὶ τοῖς υἱέσιν
[4, 6]	τοὺς ἐκ τοῦ λανθάνειν μετανοῆσαι	δυναμένους,	ἔλεγε δ' ὡς οὐκ ἄξια
[4, 8]	τῇ μνήμῃ φυλαχθῆναι μηδέποτε ἐξαλειφθῆναι	δυναμένους.	οὕτως γὰρ οὐδὲν ἁμαρτήσονται μὴ
[4, 4]	κάθαρσιν τοιαύτην γενομένην ἀπῆγε τὴν	δύναμιν	διὰ τῆς ἐρήμου καὶ τῆς
[4, 2]	κολάζειν καὶ μὴ παρελθεῖν εἰς	δύναμιν	ἐάσαντας φανεροὺς ἔχειν πολεμίους. τίνα
[4, 6]	οὖν στρατοπεδεύει καὶ ἀγαγὼν τὴν	δύναμιν	ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῳ κατὰ τὸ
[4, 4]	συνεβούλευσεν ὁ θεὸς χρωμένῳ, τὴν	δύναμιν	ὑπανῆγε διὰ τῆς ἐρήμου ἐκπεριιών.
[4, 8]	ὧν προευλογῆσαι τὴν τοῦ θεοῦ	δύναμιν,	ᾧ μελήσει καὶ πρὸς τὸ
[4, 8]	πάσχοι κακῶς παρὰ δίκην, εἰ	δύναμις	αὐτοῖς ἦν καὶ μετοικήσαντα ἂν
[4, 5]	κατεπλάγη τοὺς Ἑβραίους καὶ ἡ	δύναμις	αὐτοῦ παρέχουσα θᾶττον αὑτὴν εὔψυχον
[4, 3]	ἰσχὺν τοῦ θεοῦ νομίσειαν ἀπατᾶσθαι	δύνασθαι.	καὶ Ἀαρὼν μὲν οὐκέτι τῇ
[4, 6]	Μαδιανίτιδι Οὔρου θυγατρὶ τῶν ἐκείνῃ	δυναστεύοντος	ἀνδρὸς κελευσθεὶς ὑπὸ τῆς γυναικὸς
[4, 8]	ὅσα τε τὴν ἰσχὺν ἀποσημαίνειν	δύναται	τοῦ θεοῦ καὶ τὴν πρὸς
[4, 8]	αὐτοῖς ἀγαθὰ προσκτήσασθαι δὲ ὅσα	δύναται	χαρίζεσθαι. (Γαμείτωσαν δὲ ἐν ὥρᾳ
[4, 2]	προσφέρουσι, τέχνῃ δ' εἶναι κακουργοῦσι	δυνατοί.	συμφέρειν δὲ τῷ πλήθει τοὺς
[4, 2]	ταύτην τὴν φυλὴν νεμομένων καὶ	δυνατοὶ	χρημάτων περιουσίᾳ. (Ἐβούλετο μὲν οὖν
[4, 8]	τὸ ἔδαφος τῶν ἀπονοηθέντων εἰ	δυνατὸν	καταλιπεῖν, εἰ δ' ἀσθενοῖεν λαβεῖν
[4, 8]	ἔχοι, γίγνεσθαι τοῦ συμφέροντος ὑμῖν	δυνατώτερος.	(Ὅρους γῆς μὴ ἐξέστω κινεῖν
[4, 8]	καταχαριζόμενός τις ἐκείνους τοῦ θεοῦ	δυνατωτέρους	ποιεῖ. ἂν δ' οἱ δικασταὶ
[4, 8]	καὶ πρὸς ἃς οὐδ' ἀντειπεῖν	δυνηθείη.	τοῦ δὲ τολμηρῶς καὶ προπετῶς
[4, 6]	ἐπιτελέσωμεν, εἰ πεῖσαι τὸν θεὸν	δυνηθείην	ἐπιτρέψαι μοι τοὺς ἀνθρώπους ἀραῖς
[4, 8]	ὑπάρξαι. τούτων δ' ἂν ἐφικέσθαι	δυνηθείητε,	εἰ τῶν νόμων οὓς ὑπαγορεύσαντός
[4, 6]	Ἑβραίοις, καὶ τοῦτο μὲν οὐ	δυνηθέντα	θείᾳ προνοίᾳ, γνώμην δὲ ὑποθέμενον,
[4, 1]	δίχα τῆς αὐτοῦ προνοίας οὐ	δυνησόμενον	ἐρρῶσθαι τοῖς πράγμασιν, ἀναστήσας τὸ
[4, 8]	σπουδὴν προησκηκότες: ἑκάστῃ δὲ ἀρχῇ	δύο	ἄνδρες ὑπηρέται διδόσθωσαν ἐκ τῆς
[4, 8]	ἱερέων ᾖ γεγενημένη, καιέσθω ζῶσα.	δύο	γυναικῶν οὐσῶν τινι, καὶ τῆς
[4, 7]	θεῖον Μωυσέος ἐκδιδάξαντος. (Κἀν τούτῳ	δύο	φυλαὶ Γαδίς τε καὶ Ῥουβήλου
[4, 8]	ἀλλὰ τρεῖς ἢ τὸ τελευταῖον	δύο,	ὧν τὴν μαρτυρίαν ἀληθῆ ποιήσει
[4, 8]	καθ' ἓξ φυλὰς ἐπὶ τοῖν	δυοῖν	ὀροῖν ἀναστῆναι καὶ σὺν αὐτοῖς
[4, 8]	τῆς Σικιμίων πόλεως ἐμπεριάγειν μεταξὺ	δυοῖν	ὀροῖν, Γριζαίου μὲν τοῦ ἐκ
[4, 2]	καὶ μάλιστα παρὰ τὰς κακοπραγίας	δυσάρκτοις	εἶναι καὶ δυσπειθέσι, τοῦτο καὶ
[4, 5]	τὰ μέντοι γε πρὸς τῇ	δύσει	τοῦ χωρίου περίεισιν αὐτὴν Ἰόρδανος.
[4, 8]	τῆς περὶ αὐτῶν σωτηρίας καὶ	δυσελπιστοῦντες	περὶ τῶν μελλόντων ὡς οὐκ
[4, 8]	τοὺς δέκα λόγους γεγραμμένους ἐν	δυσὶ	πλαξὶ κατέθετο, καὶ τὴν σκηνήν:
[4, 8]	δεομένοις. (Ταῖς δὲ δεκάταις ταῖς	δυσίν,	ἃς ἔτους ἑκάστου προεῖπον τελεῖν,
[4, 5]	πρότερον αὐτοῖς συνέπεσε καὶ τότε	δυσκόλως	εἶχον, ἀπαλλάξαι διαγνοὺς ἤρετο τὸν
[4, 8]	δὲ πένης, ἀποτιθέτω πρὶν ἡλίου	δυσμῶν,	καὶ μάλιστ' ἂν ἱμάτιον ᾖ
[4, 2]	τὰς κακοπραγίας δυσάρκτοις εἶναι καὶ	δυσπειθέσι,	τοῦτο καὶ τοῖς Ἰουδαίοις συνέπεσεν:
[4, 8]	τοῦ ἔτους, ὑπὸ μὲν Μακεδόνων	Δύστρου	καλουμένου Ἀδάρου δ' ὑφ' ἡμῶν
[4, 8]	γὰρ ἐπ' ἐξόδου τοῦ ζῆν	δυσχεραίνοντας	καταλιπεῖν ἠξίουν εἰς τὴν ἀνάμνησιν
[4, 6]	αὐτὰ νενικημένος. τοῦ δὲ Βαλάκου	δυσχεραίνοντος	καὶ παραβαίνειν αὐτὸν τὰς συνθήκας
[4, 6]	ὁ δὲ καὶ τῆς πείρας	δυσχεράνας	κελεύει μηδὲν ἀντιλέγειν τοῖς πρέσβεσιν.
[4, 8]	δὲ προνοεῖσθε, μή τι τῶν	δυσχερεστέρων	ἐργάσησθε. πολιορκοῦντας δὲ καὶ ξύλων
[4, 3]	καὶ μάρτυς ἀδωροδόκητος, ὡς οὔτε	δωρεὰν	ἐγὼ παρ' Ἑβραίων τινὸς κατὰ
[4, 8]	τρέπεσθαι μαρτυρεῖν τῷ θεῷ τὰς	δωρεάς,	ἃς ἀπαλλαγεῖσιν αὐτοῖς ἐκ τῆς
[4, 8]	ὑμετέρων ἐποιήσατο κακῶν, ἀλλὰ καὶ	δωρεᾶς	τῶν κρειττόνων, ὅτι τε πονοῦντί
[4, 6]	αἷς αὐτὸν ἀντὶ μεγάλων λάβοι	δωρεῶν	παρὰ τῶν συμμάχων ἐπικαλοῦντος, ἐλθόντα
[4, 8]	καὶ μένων εὐμενὴς ἔτι παρέξει	δώρημα	κάλλιστον φυλάττειν. ὡς δεινὸς μὲν
[4, 4]	κορβᾶν αὑτοὺς ὀνομάσαντες τῷ θεῷ,	δῶρον	δὲ τοῦτο σημαίνει κατὰ Ἑλλήνων
[4, 6]	τῶν δὲ ἣν βούλονται πίστιν	δώσειν	ὁμολογούντων καὶ πρὸς τὸ μηδὲν
[4, 4]	λαβεῖν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν ἀδικηθήσεσθαι	δώσειν	ὁμολογῶν, ἀγοράν τε τῷ στρατῷ