>

Livre, Chap.
[4, 8]	οὖν ὑποθέμενος ὃν τρόπον ὑμεῖς	τ'	ἂν εὐδαιμονήσαιτε καὶ παισὶ τοῖς
[4, 6]	τοῦ βίου παντὸς ἀνηρτηκότα: χαρείη	τ'	ἂν οὐδεὶς κυριώτερον αὑτὸν περὶ
[4, 8]	αὐτοῦ κέρδος εἶναι νομίζειν τήν	τ'	ἐκείνων εὐχαριστίαν καὶ τὴν ἀμοιβὴν
[4, 8]	παρελθόντες εἰς ἐξουσίαν αὐτοῦ, τήν	τ'	ἐλευθερίαν ἡγεῖσθε μὴ τὸ προσαγανακτεῖν
[4, 8]	ἐκκλησίαν συναγαγών, ὡς παρεῖναι καὶ	τὰ	ἀνδράποδα, ὥρκου τῶν νόμων αὐτοὺς
[4, 8]	τοῖς δοῦσιν ὥσπερ ἀποθέμενοι εἰς	τὰ	αὑτῶν καὶ πάλιν εἰ δεηθεῖεν
[4, 8]	διημαρτηκότος τῆς ἀληθείας. ταῦτ' οὖν	τὰ	βιβλία παραδίδωσι τοῖς ἱερεῦσι καὶ
[4, 8]	πατράσι τοῖς ἑαυτῶν πράττοντες ἀπολεῖτε	τὰ	ἐκείνοις νομισθέντα, χρώμενοί τε νόμοις
[4, 8]	μὴ ἀναγκάζεσθαι πολεμεῖν αὐτοῖς μηδὲ	τὰ	ἐκείνων ἀφαιρουμένους ἀβούλητον αὑτοῖς κέρδος
[4, 8]	τοὺς νόμους ζησομένους ἀλλὰ παραβησομένους	τὰ	ἐν αὐτοῖς διωρισμένα. ἔπειτα ποίησιν
[4, 8]	ἀμέμπτου. (Ἀμῶντας δὲ καὶ συναιροῦντας	τὰ	θέρη μὴ καλαμᾶσθαι, καταλιπεῖν δέ
[4, 3]	ἐκέλευσεν Ἐλεάζαρον τὸν Ἀαρῶνος υἱὸν	τὰ	θυμιατήρια αὐτῶν παρὰ τὸν χάλκεον
[4, 8]	δι' αὐτῆς τοῖς ἐντευξομένοις. οἷα	τὰ	καθ' ἡμᾶς ἀρχῆθεν ἦν, ἐπὶ
[4, 8]	εὐλογίας ἑκάστῃ τῶν φυλῶν προφητεύσαντος	τὰ	καὶ γενόμενα τὸ πλῆθος εἰς
[4, 8]	ἐπὶ τῷ Γρίζειν γενομένους εὔχεσθαι	τὰ	κάλλιστα τοῖς περὶ τὴν θρησκείαν
[4, 6]	τοῖς ἀγαθοῖς ὄντας παροινεῖν, μηδὲ	τὰ	κτηθέντα ὑπὸ τῆς ἐνδείας δι'
[4, 6]	τὰ περιττὰ μειοῦν ἰσχὺς καὶ	τὰ	λείποντα διδόναι. (Καὶ ὁ μὲν
[4, 8]	τῶν πεπιστευμένων ἂν ἀπολέσας τύχῃ	τὰ	λοιπὰ πάντα ἃ ἔλαβεν ἀποδοῦναι
[4, 8]	δὲ καὶ τοῖς θυρώμασιν αὐτῶν	τὰ	μέγιστα ὧν εὐεργέτησεν αὐτοὺς ὁ
[4, 1]	εἰς τὸ πάντ' αὐτὸν εἰδέναι	τὰ	μέλλοντα παρ' αὐτοῦ μανθάνοντα: δόξειν
[4, 3]	τὴν τούτων ἀχαριστίαν ἐπίπροσθεν θέμενος.	τὰ	μὲν οὖν πρεσβύτερα τῆς ἐμῆς
[4, 5]	ἐκείνῳ καὶ τοῦ ὀνόματος μεταδίδωσι,	τὰ	μέντοι γε πρὸς τῇ δύσει
[4, 8]	τὴν ἀρχὴν ἀπὸ τῶν περὶ	τὰ	μικρὰ καὶ τὰ φαῦλα πρότερον
[4, 8]	τὴν εὔνοιαν καὶ τὴν πρὸς	τὰ	οἰκεῖα φιλοστοργίαν βούληται δουλεύειν, ἐνιαυτοῦ
[4, 8]	φάρμακον ἦν παρεσκευασμένον. (Πηρώσας πασχέτω	τὰ	ὅμοια> στερούμενος οὗπερ ἄλλον ἐστέρησε,
[4, 8]	ἐσομένων, καθ' ἣν καὶ γέγονε	τὰ	πάντα καὶ γίνεται, μηδὲν ἐκείνου
[4, 7]	τοῖς συγγενέσιν, ἕως ἂν καταστήσωνται	τὰ	πάντα. λαβόντες οὖν ἐπὶ τούτοις
[4, 4]	ἀδελφὴν ἀπέβαλε, βιοὺς δὲ ἔτη	τὰ	πάντα τρία πρὸς τοῖς εἴκοσι
[4, 3]	παντὸς ἐκ κακουργίας αὐξανόμενον, ἀκούσας	τὰ	παρ' αὐτῶν ὁ Μωυσῆς ἀκολουθεῖν
[4, 6]	ἂν δικαιότερον αὐτὸς τιμωρίαν ὑπομένοις	τὰ	παρ' ἑκάστοις ὁμολογούμενα καλῶς ἔχειν
[4, 6]	αὑτοὺς εἰς ἃ προεκαλοῦντο παρέβησαν	τὰ	πάτρια, θεούς τε πλείονας εἶναι
[4, 8]	ἔλεον νέμοντος. μύλην δὲ καὶ	τὰ	περὶ ταύτην σκεύη μὴ ἐξεῖναι
[4, 6]	θεοῦ προνοίας ἀνῄρηται, ᾧ καὶ	τὰ	περιττὰ μειοῦν ἰσχὺς καὶ τὰ
[4, 8]	μὲν νόμοις καὶ τῷ θεῷ	τὰ	πλείονα τοῦ φρονεῖν, πρασσέτω δὲ
[4, 6]	τροφὰς ὑμῖν ἰδιοτρόπους εἶναι καὶ	τὰ	ποτὰ μὴ κοινὰ τοῖς ἄλλοις,
[4, 5]	παρὸν μόνον τοῖς Ἑβραίοις ἐπέδωκε	τὰ	πράγματα, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ
[4, 8]	λοιποῦ φυλαττομένοις ὑμῖν ἄμεινον ἕξει	τὰ	πράγματα: μηδὲ τὴν ἴσην ἐπὶ
[4, 8]	ὧν τὴν μαρτυρίαν ἀληθῆ ποιήσει	τὰ	προβεβιωμένα. γυναικῶν δὲ μὴ ἔστω
[4, 8]	αὐτοῖς ἐπιφέρειν κελεύει ἐπιτελέσαντες τούτων	τὰ	προτέλεια τοῖς ἱερεῦσι διδότωσαν. ἐπειδὰν
[4, 8]	δ' αὐτὸν ἡ γυνὴ τἀδελφοῦ	τὰ	σάνδαλα, καὶ πτύουσα αὐτοῦ εἰς
[4, 8]	μὴ στερῶνται καὶ τῶν πρὸς	τὰ	σιτία ὀργάνων μηδ' ὑπ' ἐνδείας
[4, 8]	τὸν ἄροτον. εἶναι δὲ καθαρὰ	τὰ	σπέρματα καὶ ἀνεπίμικτα, καὶ μὴ
[4, 8]	ὁπότε τρίβοιεν τοὺς στάχυας ἀποδεῖν	τὰ	στόματα ἐπὶ τῆς ἅλωος: οὐ
[4, 3]	Δαθάμην ὑπηρέτας ἐκέλευσεν ἥκειν κατὰ	τὰ	συγκείμενα καὶ περιμένειν τὴν ἱερουργίαν.
[4, 3]	ἐπ' αὐτοὺς ἐφθάρησαν, ὡς καὶ	τὰ	σώματα αὐτῶν ἀφανῆ γεγονέναι. περισώζεται
[4, 8]	τε καὶ πλήθεσιν ὁμιλῆσαι κεχαρισμένος	τά	τε ἄλλα καὶ τῶν παθῶν
[4, 6]	ἐκ τοιαύτης αἰτίας. Φινεὲς ἀνὴρ	τά	τε ἄλλα τῶν νεωτέρων κρείττων
[4, 8]	δὲ ἐνιαυτός ἐστιν, ἐλευθερούσθω καὶ	τὰ	τέκνα καὶ τὴν γυναῖκα ἐλευθέραν
[4, 8]	Ἰησοῦς ἥ τε γερουσία καὶ	τὰ	τέλη τῶν φυλῶν, ὧν ἀκροᾶσθε
[4, 8]	τὴν ἀφήγησιν αὐτῶν διδοὺς καὶ	τὰ	τέλη χαριζόμενος, ὑποστρατήγῳ χρώμενος ἐμοὶ
[4, 8]	τὸν τῇ γενέσει πρεσβύτερον, ὅτι	τὰ	τῆς μητρὸς αὐτῷ ἥττονα παρὰ
[4, 5]	χεῖρα γενναῖος ἀνήρ, ὡς ἴσα	τὰ	τῶν ἔργων εἶναι τοῖς τοῦ
[4, 4]	μόνον τοῖς φυλάρχοις προειπὼν κομίζειν	τὰ	τῶν φυλῶν ὀνόματα βακτηρίαις ἐπιγεγραμμένα:
[4, 8]	τῶν περὶ τὰ μικρὰ καὶ	τὰ	φαῦλα πρότερον λαβοῦσα. δεῖ δὲ
[4, 8]	γὰρ ἂν οὕτω τῶν παίδων	τὰ	φρονήματα ἐλευθέρια καὶ πρὸς ἀρετὴν
[4, 8]	πέμπτου δὲ ἔτους κύριος ἔστω	τὰ	φυτὰ καρποῦσθαι. (Τὴν ἀμπέλοις κατάφυτον
[4, 8]	ἐτῶν τεσσάρων ἂν καρπὸν προβάλῃ	τὰ	φυτά, μήτε τῷ θεῷ ἀπαρχὰς
[4, 2]	παρέσχον ἑτέρῳ συγγενέστερος ὢν ἐμαυτῷ	τἀδελφοῦ,	καὶ πρὸς ἐμαυτὸν οἰκειότερον ἢ
[4, 8]	ὑπολύσασα δ' αὐτὸν ἡ γυνὴ	τἀδελφοῦ	τὰ σάνδαλα, καὶ πτύουσα αὐτοῦ
[4, 2]	ὑμῖν ἱερεὺς κεχειροτονήσεται, τῆς ἐπὶ	τἀδελφῷ	διαβολῆς ὡς κεχαρισμένου τὴν τιμὴν
[4, 2]	ἕτερος εἶχε τοῦτο φέρων ἔδωκα	τἀδελφῷ:	καὶ γὰρ εἰ μὴ φροντίζων
[4, 2]	τὴν δόσιν, ἀλλ' οὐκ ἐπὶ	τἀδελφῷ	καταλιπεῖν. (Μωυσῆς δὲ τὴν Κορέου
[4, 4]	ἔτι καὶ τὴν ἱερωσύνην ἀναμφίλεκτον	τἀδελφῷ	παρασχεῖν: οὐδένα γὰρ ἔτι αὐτῆς
[4, 2]	περιορᾶν, παρὰ τοὺς νόμους μὲν	τἀδελφῷ	τὴν ἱερωσύνην Ἀαρῶνι δόντα, μὴ
[4, 6]	βασιλεῦσιν ἔσται καὶ ὅσα πόλεσι	ταῖς	ἀξιολογωτάταις, ὧν ἐνίαις οὐδ' οἰκεῖσθαί
[4, 6]	τε καὶ πανταχόθεν αὑτοὺς ἐλεεινοὺς	ταῖς	γυναιξὶ κατασκευάζοντες εἶναι. αἱ δ'
[4, 8]	χρημάτων τοῖς συγγενέσι μενόντων, καὶ	ταῖς	γυναιξὶ κουφισμὸν οἴσει τῆς συμφορᾶς
[4, 8]	ὧν ἐν ἑτέρᾳ γραφῇ λέξομεν.	ταῖς	δ' ἑξῆς ἡμέραις, συνεχὲς γὰρ
[4, 8]	ὁμοίου πάθους ἀπομερίζειν τοῖς δεομένοις.	(Ταῖς	δὲ δεκάταις ταῖς δυσίν, ἃς
[4, 8]	τοῖς δεομένοις. (Ταῖς δὲ δεκάταις	ταῖς	δυσίν, ἃς ἔτους ἑκάστου προεῖπον
[4, 8]	καὶ πάντων τὰς δεκάτας ἅμα	ταῖς	εἰς τοὺς Λευίτας καὶ τὰς
[4, 6]	ἀλλ' ἐν τῷ μὴ εἴκειν	ταῖς	ἐπιθυμίαις εἶναι. πρὸς τούτοις δ'
[4, 6]	προστάξατε. ἐπειδὰν δὲ κεχειρωμένους ὁρῶσι	ταῖς	ἐπιθυμίαις, καταλιπέτωσαν καὶ παρακαλούντων μένειν
[4, 6]	λόγοις. καὶ πολεμεῖν μὲν ἐπὶ	ταῖς	εὐπραγίαις θρασύτερον ὑπὸ τῆς κακοπραγίας
[4, 8]	εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν ἐπὶ	ταῖς	θυσίαις δι' ἐτῶν ἑπτὰ τῆς
[4, 8]	φάραγγος. γέγραφε δ' αὑτὸν ἐν	ταῖς	ἱεραῖς βίβλοις τεθνεῶτα, δείσας μὴ
[4, 2]	λόγου καὶ τῶν ἀκροωμένων προστιθεμένων	ταῖς	κατὰ Ἀαρῶνος διαβολαῖς ἀναπίμπλαται τούτων
[4, 8]	ἀφανίσαι. (Φυλάσσειν δὲ μάλιστα ἐν	ταῖς	μάχαις, ὡς μήτε γυναῖκα ἀνδρικῇ
[4, 8]	δὲ καὶ οἱ δικάζειν λαχόντες	ταῖς	πόλεσιν ἐν πάσῃ τιμῇ, ὡς
[4, 5]	τὸ μάχεσθαι παρέξειν: ἐθάρρουν γὰρ	ταῖς	πόλεσιν οὔσαις ὀχυραῖς. παρ' ὧν
[4, 6]	ἑτέρους αὖθις ἐγείρωμεν καὶ θυσίας	ταῖς	πρὶν παραπλησίας ἐπιτελέσωμεν, εἰ πεῖσαι
[4, 6]	τὸν Βάλαμον ὡς ἄδικον ἐπὶ	ταῖς	πρότερον διακονίαις μηδὲν ἔχοντα ἐγκαλεῖν
[4, 7]	ἑαυτοῦ Ἰησοῦν καθίστησιν ἐπί τε	ταῖς	προφητείαις καὶ στρατηγὸν εἴ που
[4, 8]	ἀνδράσιν οὐδένα ληψομένοις οἶκτον ἐπὶ	ταῖς	συμφοραῖς αὐτῶν, μετανοήσειν δ' αὐτοὺς
[4, 5]	καὶ τοὺς πορρωτάτω συλληφθῆναι γεγονότας	ταῖς	σφενδόναις καὶ τοῖς τοξεύμασι κατελάμβανον.
[4, 8]	καὶ κόσμῳ τῆς πολιτείας καὶ	ταῖς	τῶν στρατηγῶν ἀρεταῖς, οἳ πρόνοιαν
[4, 3]	ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν ἐμαυτὸν ἐπέδωκα	ταῖς	ὑπὲρ τούτων ταλαιπωρίαις. καὶ πρότερον
[4, 8]	τοῖς δακρύοις αὗται τῶν φιλτάτων	ταῖς	φρονίμοις, τότε χωρεῖν ἐπὶ τὸν
[4, 8]	ὁμοφύλου τὰς τύχας, ἀλλὰ βοηθήσαντας	ταῖς	χρείαις αὐτοῦ κέρδος εἶναι νομίζειν
[4, 8]	μηδὲ οἱ δοῦλοι: καλὸν γὰρ	ταῖς	ψυχαῖς ἐγγραφέντας καὶ τῇ μνήμῃ
[4, 8]	προλεγόντων αὐτοῖς ἃ πείσονται καὶ	ταῖς	ψυχαῖς ἐγγραψάντων διὰ τῆς ἀκοῆς
[4, 3]	ἐμαυτὸν ἐπέδωκα ταῖς ὑπὲρ τούτων	ταλαιπωρίαις.	καὶ πρότερον μὲν ὑπὲρ τῆς
[4, 8]	συστρατιῶται καὶ τῆς μακρᾶς κοινωνοὶ	ταλαιπωρίας,	ἐπεὶ τῷ θεῷ δοκοῦν ἤδη
[4, 8]	εἰκὸς ἢ διὰ φόβον μὴ	τἀληθῆ	μαρτυρῆσαι. ἂν δέ τις ψευδομαρτυρήσας
[4, 2]	ἐδύνατο, δεξιὸς ὢν καὶ κατὰ	τἆλλα	καὶ πλήθεσιν ὁμιλεῖν εὐφυής, ἐμοί,
[4, 7]	τέκνα τε καὶ γυναῖκας καὶ	τἆλλα	ὅσα συμπεριάγειν μέλλουσιν αὐτοῖς ἂν
[4, 8]	ἐμφυλίου κατασχούσης ὑμᾶς, ὑφ' ἧς	τἀναντία	πατράσι τοῖς ἑαυτῶν πράττοντες ἀπολεῖτε
[4, 8]	ἐξεῖναι αὐτῇ ἐπανιέναι. τὴν ἄτεκνον	τἀνδρὸς	αὐτῇ τετελευτηκότος ὁ ἀδελφὸς ἐκείνου
[4, 8]	ἡμῖν τὸ κατὰ γένος ἕκαστα	τάξαι:	σποράδην γὰρ ὑπ' ἐκείνου κατελείφθη
[4, 6]	ἀπόλλυνται μὲν οὖν ἐκ τῶν	τάξεων	ἄνδρες οὐκ ἐλάττους τετρακισχιλίων καὶ
[4, 6]	καὶ πρὸς ὀλίγον, ὑφ' ὧν	ταπεινοῦσθαι	δοκοῦντες εἶτ' ἀνθήσουσιν ἐπὶ φόβῳ
[4, 6]	λόγων ἀσελγείας αὐτοῦ μιμηταὶ γενόμενοι	ταράξωσι	τὸ πλῆθος. καὶ διαλύεται μὲν
[4, 6]	οἷς αὐτὸς ἔσπευσεν ὑπηρετεῖν εἴργεται.	ταραττομένου	δὲ αὐτοῦ διὰ τὴν τῆς
[4, 8]	εἰς ἀβουλήτους ἢ κατὰ προαίρεσιν	ταραχὰς	καὶ κινδύνους ἐμπεσεῖν, φέρε καὶ
[4, 3]	φρονίμων, εἰ πραγμάτων ἀπαλλαγείησαν καὶ	ταραχῆς:	ἐδεδίεσαν γάρ, μὴ τῆς στάσεως
[4, 2]	στάσεως καὶ τῆς διὰ τοῦτο	ταραχῆς	παύσασθε, πρωὶ δὲ ὅσοι τῆς
[4, 2]	ἐκκλησίαν ἀκόσμως μετὰ θορύβου καὶ	ταραχῆς	συνελέγοντο, καὶ πρὸ τῆς σκηνῆς
[4, 3]	Μωυσέος εἰπόντος παύεται καὶ τῆς	ταραχῆς	τὸ πλῆθος καὶ τῆς εἰς
[4, 8]	προμηθείᾳ. γνώμας τε ὑμῖν εἰσηγήσονται	τὰς	ἀρίστας, αἷς ἑπόμενοι τὴν εὐδαιμονίαν
[4, 4]	κατατίθησι. τῇ δὲ ἐπιούσῃ προεκόμισε	τὰς	βακτηρίας: γνώριμοι δ' ἦσαν κατασημηναμένων
[4, 6]	ἐπὶ φόβῳ τῶν ἐπαγαγόντων αὐτοῖς	τὰς	βλάβας. ὑμεῖς δ' εἰ νίκην
[4, 8]	εἰς δάκρυα προύπεσεν, ὡς καὶ	τὰς	γυναῖκας στερνοτυπουμένας ἐμφανίζειν τὸ ἐπ'
[4, 8]	τὴν τούτων ἀπόλαυσιν ἐθελοκακήσωσι περὶ	τὰς	γυναῖκας. (Στρατοπεδευσάμενοι δὲ προνοεῖσθε, μή
[4, 7]	αὐτάς. (Οἰκοδομεῖ δὲ καὶ Μωυσῆς	τὰς	δέκα πόλεις τὰς εἰς τὸν
[4, 8]	ταῦτά τις ποιήσας καὶ πάντων	τὰς	δεκάτας ἅμα ταῖς εἰς τοὺς
[4, 8]	ὥρα τρέπεσθαι μαρτυρεῖν τῷ θεῷ	τὰς	δωρεάς, ἃς ἀπαλλαγεῖσιν αὐτοῖς ἐκ
[4, 7]	καὶ Μωυσῆς τὰς δέκα πόλεις	τὰς	εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ὀκτὼ
[4, 7]	οὐδέπω παρεσόμενον ἠθροίζοντό τε καὶ	τὰς	εἰσβολὰς τῆς χώρας, ᾗ προσεδέχοντο
[4, 3]	καὶ σκληροῦ ῥαγέντος ἤχου κατὰ	τὰς	ἐκείνων σκηνὰς συνίζησεν ἡ γῆ
[4, 6]	ἦγμαι: παρ' ἐμαυτοῦ γὰρ ἀκούσῃ	τὰς	ἐμὰς πράξεις ὡς παρὰ ἐλευθέρου,
[4, 8]	εὐωχίας ὑπηρετείτω καὶ τὰς θυσίας	τὰς	ἐν τῇ ἱερᾷ πόλει: δίκαιον
[4, 2]	τὸν νομοθέτην αὐτῶν ἐξυβρισάντων καὶ	τὰς	ἐντολάς, ἃς αὐτὸς διὰ Μωυσέος
[4, 8]	ἧς δι' ὕβριν τοῦ σώματος	τὰς	ἐπὶ τῷ γάμῳ θυσίας ὁ
[4, 8]	δὲ καὶ τῆς τρύγης ἀπολιπεῖν	τὰς	ἐπιφυλλίδας τοῖς πένησι καὶ τῶν
[4, 8]	εἶπε μὴ παρακουσαμένοις, εὐφημεῖν δὲ	τὰς	ἑτέρας, καὶ τούτων πάλιν εὐχομένων
[4, 8]	κυρώσει τῶν λεγομένων. ἀνέγραψε δὲ	τὰς	εὐλογίας καὶ τὰς κατάρας αὐτός,
[4, 8]	ταῖς εἰς τοὺς Λευίτας καὶ	τὰς	εὐωχίας ἀπενηνοχὼς ἀπιέναι μέλλῃ πρὸς
[4, 8]	Λευίταις, τὴν δ' ἑτέραν πρὸς	τὰς	εὐωχίας, τρίτην πρὸς αὐταῖς κατὰ
[4, 8]	ἐπὶ τῶν πατρίδων, εἰς δὲ	τὰς	εὐωχίας ὑπηρετείτω καὶ τὰς θυσίας
[4, 6]	ᾤχετο. (Τῶν δὲ Μαδιηνιτῶν πεμψάντων	τὰς	θυγατέρας κατὰ τὴν ἐκείνου παραίνεσιν
[4, 4]	τῶν τετραπόδων δὲ τῶν εἰς	τὰς	θυσίας νενομισμένων τὸ γεννηθὲν πρῶτον,
[4, 8]	δὲ τὰς εὐωχίας ὑπηρετείτω καὶ	τὰς	θυσίας τὰς ἐν τῇ ἱερᾷ
[4, 2]	συμβαίνει στρατοπέδοις καὶ μάλιστα παρὰ	τὰς	κακοπραγίας δυσάρκτοις εἶναι καὶ δυσπειθέσι,
[4, 3]	προστάσσεις. εἰ δ' ἀληθεῖς πεποίηνται	τὰς	κατ' ἐμοῦ διαβολάς, τοὺς μὲν
[4, 6]	τεθυκότι τὸ θεῖον οὐκ ἐπένευσε	τὰς	κατὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀράς, θύσας
[4, 8]	ἀνέγραψε δὲ τὰς εὐλογίας καὶ	τὰς	κατάρας αὐτός, ὡς μηδέποτε ἐκλιπεῖν
[4, 4]	τοῦτο δὲ καὶ κατελθοῦσιν εἰς	τὰς	κληρουχίας προσέταξε ποιεῖν. (Μετὰ δὲ
[4, 4]	ἀφιερῶσιν ἐπὶ θυσίᾳ τε δρῶσι	τὰς	κουρὰς νέμεσθαι πρὸς τοὺς ἱερέας.
[4, 8]	οὔτ' ἀξιώματι προσῆκε φανερὰς ποιεῖσθαι	τὰς	κρίσεις, ἀλλὰ τὸ δίκαιον ἐπάνω
[4, 8]	μηδὲ τρυγῶντες ὧν ἂν εἰς	τὰς	ληνοὺς κομίζωσιν εἰργέτωσαν τοὺς ὑπαντιάζοντας
[4, 6]	αὐτῆς ταῦτα ποιήσαντες: τῶν θυγατέρων	τὰς	μάλιστα εὐπρεπεῖς καὶ βιάσασθαι καὶ
[4, 6]	ταῦτα, μεγάλως ἐτίμησεν ἀναγράψας αὐτοῦ	τὰς	μαντείας, καὶ παρὸν αὐτῷ σφετερίσασθαι
[4, 7]	εὔζωνοι πρὸς τοὺς ἀγῶνας καὶ	τὰς	μάχας χωρεῖν δύναιντο, ἑτοίμους τε
[4, 4]	ἐκόμιζον καὶ τοῦ πλήθους. καὶ	τὰς	μὲν ἄλλας ἐφ' οὗπερ αὐτὰς
[4, 8]	ἡγησάμενον βοηθεῖν. (Μηνύειν δὲ καὶ	τὰς	ὁδοὺς τοῖς ἀγνοοῦσι, καὶ μὴ
[4, 5]	ἧς ἐπόθουν ἐξουσίας λαβόμενοι καὶ	τὰς	πανοπλίας ἀναλαβόντες εὐθέως ἐχώρουν εἰς
[4, 7]	οἰκήτορας γυναιξὶν ἅμα διαφθείραντες μόνας	τὰς	παρθένους κατέλιπον, τοῦτο Μωυσέος Φινέει
[4, 6]	δῃῶσον τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν καὶ	τὰς	πατρίδας αὐτῶν ἐκπολιορκῆσον. τοῦ δ'
[4, 8]	ἑτέρας, καὶ τούτων πάλιν εὐχομένων	τὰς	προηγμένας ἐπαινεῖν: ἔπειτα κατὰ ταὐτὰ
[4, 8]	δὲ ἄξιός εἰμι διά τε	τὰς	πρότερον ὑπὲρ ὑμῶν φιλοτιμίας καὶ
[4, 6]	Βαλάκου δυσχεραίνοντος καὶ παραβαίνειν αὐτὸν	τὰς	συνθήκας ἐφ' αἷς αὐτὸν ἀντὶ
[4, 8]	ἔδωκε καρποῦσθαι, μαρτυράμενος δὲ ὡς	τάς	τε δεκάτας κατὰ τοὺς Μωυσέος
[4, 5]	περαιωσάμενος διεξῄει τῆς Ὤγου βασιλείας	τάς	τε πόλεις καταστρεφόμενος καὶ κτείνων
[4, 2]	ψηφισαμένου, τυράννων δὲ τρόπῳ καταχαριζομένου	τὰς	τιμὰς οἷς ἂν ἐθελήσῃ χαλεπώτερον
[4, 4]	οὐ προσφερόμενοι, τούτους δὲ ὅταν	τὰς	τρίχας ἀφιερῶσιν ἐπὶ θυσίᾳ τε
[4, 6]	ἅπαντας ἀλλοτριώτατα χρῆσθε, ὡς καὶ	τὰς	τροφὰς ὑμῖν ἰδιοτρόπους εἶναι καὶ
[4, 8]	γὰρ δίκαιον προσοδεύεσθαι τοῦ ὁμοφύλου	τὰς	τύχας, ἀλλὰ βοηθήσαντας ταῖς χρείαις
[4, 6]	θρασυνθεῖεν ὥστε εἰς ὅπλα καὶ	τὰς	ὑμετέρας χεῖρας ἐλθεῖν: οὐ γὰρ
[4, 2]	τοίνυν πάλιν αὐτός, τίνας βούλεται	τὰς	ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῷ θυσίας ἐπιτελεῖν
[4, 7]	αἱ δὲ πόλεις αἱ πρὸς	τὰς	φυγὰς ἀποδεδειγμέναι ἦσαν αἵδε: Βοσάρα
[4, 3]	ἀμυνούμενοι. (Ὁ δὲ πλησίον γενόμενος	τὰς	χεῖρας εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνασχὼν
[4, 8]	τῆς πόλεως ἐκείνης καθαρὰς ἀναβοησάτωσαν	τὰς	χεῖρας ἔχειν ἀπὸ τοῦ φόνου
[4, 8]	ὑμῶν φιλοτιμίας καὶ διὰ τὸ	τὰς	ψυχὰς ἐπὶ τελευτῇ γιγνομένας μετ'
[4, 6]	παρ' ἑαυτῶν ὑπολαμβάνοντες, ὡς μὴ	ταῦθ'	ἅπερ ὑπαγορεύει τὸ θεῖον λέγειν,
[4, 6]	δείμασθαι τὸν βασιλέα καὶ τοσούτους	ταύρους	καὶ κριοὺς παραστῆσαι: ὑπουργήσαντος δὲ
[4, 1]	νομοθέτου συνεργίαν περιμένοντες. (Ὡς οὖν	ταῦτ'	ἄμεινον αὐτοῖς ἕξειν ἔκριναν καὶ
[4, 3]	κοινῇ πάντας Ἰσραηλίτας τιμωρίαν ἐκτίνειν.	(Ταῦτ'	εἰπόντος καὶ δακρύοντος σείεται μὲν
[4, 8]	δέ τις ψευδομαρτυρήσας πιστευθῇ, πασχέτω	ταῦτ'	ἐλεγχθεὶς ὅσα ὁ καταμαρτυρηθεὶς πάσχειν
[4, 6]	ὧν πράττω νυνὶ κρίνας ἀγαθὰ	ταῦτ'	ἔπειτα περὶ αὐτῶν ὁμολογεῖν ἐν
[4, 4]	φυλὴ παρὰ τοῦ πλήθους λαμβάνει	ταῦτ'	ἐστίν: ἀναγκαῖον δ' ἡγησάμην ἃ
[4, 8]	ἕτερον, οὐ γὰρ εἶναι νόμιμον.	ταῦτ'	οὖν Μωυσῆς διέταξε καὶ τὸ
[4, 8]	μηδὲν ἐκείνου διημαρτηκότος τῆς ἀληθείας.	ταῦτ'	οὖν τὰ βιβλία παραδίδωσι τοῖς
[4, 6]	κωλύειν δέον ἐξώτρυνον αὐτοὺς ἐπὶ	ταῦτα	ἀδικεῖν τῷ θεῷ δοκοῦντες ἀπέθνησκον.
[4, 8]	τὸ μὴ κατὰ βούλησιν ἰδίαν	ταῦτα	γίνεσθαι δεικνύναι. καὶ τὸ μὲν
[4, 8]	ἀποθανεῖν ἢ ὑπὸ τῶν πολεμίων.	ταῦτα	δ' οὐκ ὀνειδίζειν ὑμᾶς προεθέμην,
[4, 6]	ἀποδειχθησομένας πάντων ὧν ὑπῆρχεν αὐτοῖς.	ταῦτα	δὲ ὀμνύντες ἔλεγον καὶ θεὸν
[4, 8]	καταφρονήσαντες εἰς ἄλλον μεταστήσησθε τρόπον.	ταῦτα	δὲ πράττοντες ἀλκιμώτατοι μάχας διενεγκεῖν
[4, 6]	καταλυσαμένους. καὶ τοὺς μὲν πρέσβεις	ταῦτα	εἰπὼν ἀπέλυσε. (Μαδιηνῖται δὲ Βαλάκου
[4, 8]	φυλάξαντες πάντων ἂν εὐδαιμονέστατοι κριθείητε.	(Ταῦτα	εἰπὼν δίδωσιν αὐτοῖς ἐν βιβλίῳ
[4, 2]	τιμὴν μεταστῆσαι. καὶ ὁ μὲν	ταῦτα	κακοήθως μετ' εὐπρεπείας πρὸς τοὺς
[4, 1]	χρηστὸν προσεδόκα λογιζόμενον, ὅτι καὶ	ταῦτα	κατὰ μῆνιν θεοῦ πάθοιεν προεξορμήσαντες
[4, 6]	κριθήσεσθε καὶ παισὶ βελτίοσιν αὐτῶν	ταῦτα	καταλείψετε, θεοῦ μόνους ὑμᾶς ἀνθρώπους
[4, 6]	αὐτῶν ἀπολέσθαι. καὶ ὁ μὲν	ταῦτα	λέγων ἐπειρᾶτο τοὺς νέους ἐπανορθοῦν
[4, 2]	χρημάτων περιουσίᾳ. (Ἐβούλετο μὲν οὖν	ταῦτα	λέγων ὁ Κορῆς τοῦ κοινοῦ
[4, 6]	ἐπιτηδεύμασι νοσησάντων δή τινων περὶ	ταῦτα,	μεγάλως ἐτίμησεν ἀναγράψας αὐτοῦ τὰς
[4, 6]	ἐπ' αὐτῷ μνήμης ἠξίωσε. καὶ	ταῦτα	μὲν ὡς ἂν αὐτοῖς τισι
[4, 4]	τῶν ἱερέων αὐθημερόν. (Ὡς δὲ	ταῦτα	μετὰ τὴν στάσιν Μωυσῆς διέταξεν,
[4, 3]	κεχαρισμένου τὴν τιμὴν αὐτῷ ῥυόμενος.	~(Ταῦτα	Μωυσέος εἰπόντος παύεται καὶ τῆς
[4, 8]	δ' αὐτοὺς ἐπὶ μηδενὶ χρησίμῳ	ταῦτα	πάσχοντας. ὁ μέντοι θεὸς ὁ
[4, 3]	διδασκαλία σωφροσύνης δὲ εἰς τοὺς	ταῦτα	πείσεσθαι περὶ σοῦ δοξάζοντας οὐχ
[4, 6]	ἐμῆς ἀποφαινόμενος. (Τοῦ δὲ Ζαμβρίου	ταῦτα	περὶ ὧν αὐτός τε ἠδίκει
[4, 6]	κερδᾶναι ποθεῖτε, τύχοιτ' ἂν αὐτῆς	ταῦτα	ποιήσαντες: τῶν θυγατέρων τὰς μάλιστα
[4, 8]	κἀκείνοις μεταδιδόντων. ὁ δὲ παρὰ	ταῦτα	ποιήσας πληγὰς μιᾷ λειπούσας τεσσαράκοντα
[4, 8]	τὸ λοιπὸν ἤδη κτίζειν προαιρῆσθε,	ταῦτα	ποιοῦντες τῷ θεῷ φίλα πράξετε
[4, 8]	γεννήσας ὑμῖν ἔδωκε. (Μωυσέος δὲ	ταῦτα	πρὸς τελευτῇ τοῦ βίου φήσαντος
[4, 8]	ἄν τε μείζω λέγῃ, πρὸς	ταῦτα	ῥεπέτω: ὑπολύσασα δ' αὐτὸν ἡ
[4, 8]	τοῖς ἱερεῦσι διδότωσαν. ἐπειδὰν δὲ	ταῦτά	τις ποιήσας καὶ πάντων τὰς
[4, 8]	μόνος γὰρ οὗτος δοῦναί τε	ταῦτα	τοῖς ἀξίοις καὶ ἀφελέσθαι τῶν
[4, 6]	ὁ δ' οὐχ ὑπολαβὼν ἀπάτῃ	ταῦτα	τὸν θεὸν κεκελευκέναι συναπῄει τοῖς
[4, 6]	τοῦτο σημαίνειν. (Καὶ ὁ μὲν	ταῦτα	τοῦ θεοῦ κελεύσαντος ἥκει πρὸς
[4, 8]	ἀλλὰ φείδεσθαι, λογιζομένους ἐπ' ὠφελείᾳ	ταῦτα	τῶν ἀνθρώπων γεγονέναι, καὶ φωνῆς
[4, 6]	ἰδίους αὐτῆς θεοὺς προστρέποισθε καὶ	ταῦτα	τῶν μὲν ἡμετέρων κοινῶν ὄντων
[4, 6]	τοῦ πρὸς αὐτὰς πάθους ἐπεὶ	ταῦτα	ὑμῖν, ἔφασαν, δέδοκται, τοῖς δ'
[4, 6]	πρὸς αὐτὰς ἔρωτος κάλλιστα λέγεσθαι	ταῦτα	ὑπολαβόντες καὶ παραδόντες αὑτοὺς εἰς
[4, 6]	πρὸς τοὺς γονεῖς. συγγινώσκειν τε	ταῦτα	φυλαττομέναις ἠξίουν. τῶν δὲ ἣν
[4, 4]	τοῦ θεοῦ προνοίας οὐκ ἐβούλοντο	ταῦτα	χωρὶς τῆς εἰς Μωυσῆν χάριτος
[4, 6]	δεῖν οὖν αὐτοῖς ἔλεγον ἢ	ταὐτὰ	πᾶσιν ἡγητέον ἢ ζητεῖν ἄλλην
[4, 8]	τὰς προηγμένας ἐπαινεῖν: ἔπειτα κατὰ	ταὐτὰ	τοῖς παραβησομένοις κατάρας τίθεσθαι ὑποφωνούσας
[4, 4]	τῶν ὑπὲρ ἁμαρτημάτων ἐπιφερομένων θυσιῶν:	ταύτας	γὰρ ἐν τῷ ἱερῷ μόνοι
[4, 4]	Λευῖτιν ἐν τῇ βακτηρίᾳ, καὶ	ταύτας	Μωυσῆς ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ
[4, 5]	οὐδὲν αὐτοῖς ὄφελος ἦν εἰς	ταύτας	συνδιωχθεῖσιν: Ἑβραῖοι γὰρ ὡς ἐνδόντας
[4, 8]	ἕληται, καὶ νεὼς εἷς ἐν	ταύτῃ	ἔστω, καὶ βωμὸς εἷς ἐκ
[4, 8]	τῷ δημοσίῳ σκύτει λαβὼν τιμωρίαν	ταύτην	αἰσχίστην ἐλεύθερος ὑπομενέτω, ὅτι τῷ
[4, 8]	φορείτω: τοῖς γὰρ ἱερεῦσι μόνοις	ταύτην	ἀποδεδεῖχθαι. (Συνελθόντος δὲ τοῦ πλήθους
[4, 1]	τὴν ἐρημίαν, ὑφ' ἧς ἔτι	ταύτην	αὐτοῖς χείρω συνέβαινεν εἶναι δοκεῖν,
[4, 2]	τὴν ἐξουσίαν τοῦ τίνι παράσχῃ	ταύτην	ἀφελέσθαι τὸν θεόν. τῆς οὖν
[4, 6]	ἐφθάρησαν δὲ πάντες> καὶ λοιμῷ	ταύτην	ἐνσκήψαντος αὐτοῖς τοῦ θεοῦ τὴν
[4, 8]	προνοίας τοῦ θεοῦ τὴν αὐτὴν	ταύτην	ἐξ ὁμοίου πάθους ἀπομερίζειν τοῖς
[4, 1]	μὴ τῷ διὰ τὴν αἰτίαν	ταύτην	ἐπ' ὀνόματι τοῦ θεοῦ κωλύοντι
[4, 2]	θηρώμενον κατασκευάσαι καὶ κακουργοῦντα κτήσασθαι	ταύτην	ἐπὶ προφάσει τοῦ θεοῦ περιορᾶν,
[4, 2]	προσνεῖμαι, κρίνοντά τε παρασχεῖν Ἀαρῶνι	ταύτην	ἐπὶ τῷ πλήθει ποιήσασθαι τὴν
[4, 8]	ἣν συλλαμβανομένου τοῦ θεοῦ μετὰ	ταύτην	ἡμῖν τὴν πραγματείαν συντάξασθαι πρόκειται.
[4, 7]	Ἰορδάνην ὁ θεὸς παραδώσειν ὑπέσχηται	ταύτην	λαβεῖν καταστρεψαμένους οὓς ἐκεῖνος ἀπέδειξεν
[4, 8]	καλῶς ἔχειν ἡγησάμην, αὐτός τε	ταύτην	ὀφειλομένην ἀμοιβὴν ἀποδιδοὺς καὶ καταλείπων
[4, 8]	μύλην δὲ καὶ τὰ περὶ	ταύτην	σκεύη μὴ ἐξεῖναι λαμβάνειν ἐνέχυρον,
[4, 8]	πόθος ὑμᾶς ἄλλης πολιτείας, ἀλλὰ	ταύτην	στέργοιτε καὶ τοὺς νόμους ἔχοντες
[4, 6]	τῷ θεῷ: συνεβούλευέ τε διὰ	ταύτην	τὴν αἰτίαν χωρεῖν παρ' αὐτοὺς
[4, 2]	Φαλαοῦς: πρεσβύτατοι γὰρ οὗτοι τῶν	ταύτην	τὴν φυλὴν νεμομένων καὶ δυνατοὶ
[4, 2]	παράγειν, οὐχὶ τοῖς πολλῶν ὑποδεεστέροις	ταύτην	φέροντα προσνεῖμαι, κρίνοντά τε παρασχεῖν
[4, 5]	Σιχῶνα τὸν βασιλεύοντα τῆς χώρας	ταύτης	ἀπέστειλε Μωυσῆς τῷ στρατῷ δίοδον
[4, 7]	γεγενημένης, ὑπὸ μηδενὸς δὲ σκυθρωποῦ	ταύτης	ἀπολαύειν ἐμποδιζόμενοι. (Μωυσῆς δὲ γηραιὸς
[4, 4]	αὐτοῖς, ὡς ἐν τῇ πρὸ	ταύτης	βίβλῳ δεδηλώκαμεν, εὐπορίαν ἐπενόησε. πάντων
[4, 2]	θεός τινι παρασχεῖν ἔκρινεν, ἐγὼ	ταύτης	δικαιότερος τυγχάνειν γένει μὲν ὁ
[4, 4]	βαπτίσαντές τε καὶ τῆς τέφρας	ταύτης	εἰς πηγὴν ἔρραινον τρίτῃ τε
[4, 6]	τετρακισχιλίων καὶ μυρίων. (Ὑπὸ δὲ	ταύτης	παροξυνθεὶς τῆς αἰτίας Μωυσῆς ἐπὶ
[4, 6]	κλέος δι' ἀλήθειαν καὶ τὴν	ταύτης	πρόρρησιν ἀγάγοι: τὸν γὰρ στρατόν,
[4, 2]	αὐτοῦ καὶ συγγενής, ἀχθόμενος ὅτι	ταύτης	τῆς δόξης δικαιότερον ἂν τῷ
[4, 8]	πληγεὶς παραχρῆμα μὲν ἀποθανὼν ἐκδικείσθω	ταὐτὸν	παθόντος τοῦ πεπληχότος. ἂν δὲ
[4, 8]	βεβαία μενεῖ τῶν τε ἀπόντων	ταχεῖαν	ἕξετε τὴν παρουσίαν. μόνον οἷς
[4, 6]	κριοὺς παραστῆσαι: ὑπουργήσαντος δὲ διὰ	ταχέων	τοῦ βασιλέως ὁλοκαυτεῖ τυθέντας, ὡς
[4, 8]	καὶ πλήθεσιν ὁμιλῆσαι κεχαρισμένος τά	τε	ἄλλα καὶ τῶν παθῶν αὐτοκράτωρ>
[4, 6]	τοιαύτης αἰτίας. Φινεὲς ἀνὴρ τά	τε	ἄλλα τῶν νεωτέρων κρείττων καὶ
[4, 4]	βακτηρίᾳ. δόξαν οὖν κομίζουσιν οἵ	τε	ἄλλοι καὶ Ἀαρὼν ἐπιγράψας Λευῖτιν
[4, 8]	πληθὺν καθὰ πρέπει, τὸν βωμόν	τε	ἀναστῆσαι πρὸς ἥλιον ἀνίσχοντα τετραμμένον
[4, 4]	δ' ἦσαν κατασημηναμένων αὐτὰς τῶν	τε	ἀνδρῶν οἵπερ ἐκόμιζον καὶ τοῦ
[4, 7]	τῶν βοσκημάτων ἐπιμέλειαν εὑρῆσθαι κακίστους	τε	ἀπεκάλει καὶ δειλίας εὐσχήμονα πρόφασιν
[4, 5]	διαμαρτὼν δὲ τῆς ἐλπίδος αὐτός	τε	ἀποθνήσκει κατὰ τὴν μάχην καὶ
[4, 8]	ἡ κτῆσις βεβαία μενεῖ τῶν	τε	ἀπόντων ταχεῖαν ἕξετε τὴν παρουσίαν.
[4, 5]	προπεπονήκεσαν προσεπιταλαιπωρῆσαι προθέμενοι, καὶ σφενδονᾶν	τε	ἄριστοι τυγχάνοντες καὶ πᾶσι τοῖς
[4, 8]	ἱερὰν πόλιν, καὶ συνελθόντες ὅ	τε	ἀρχιερεὺς καὶ ὁ προφήτης καὶ
[4, 8]	(Δίς τε ἑκάστης ἡμέρας ἀρχομένης	τε	αὐτῆς καὶ ὁπότε πρὸς ὕπνον
[4, 8]	θρησκείαν πειραθήσονται κακῶν, ὡς ὅπλων	τε	αὐτοῖς πολεμίων πληρωθῆναι τὴν γῆν
[4, 6]	περαιοῦν τὸν Εὐφράτην γενόμενος τόν	τε	Βάλακον μεταπεμψάμενος καὶ τοὺς ἄρχοντας
[4, 7]	ἀσυλλόγιστον καὶ ἀριθμοῦ κρεῖττον οἵ	τε	βασιλεῖς αὐτῶν ἅπαντες: πέντε δὲ
[4, 6]	ἐπὶ στόμα πάθη προύλεγεν ὅσα	τε	βασιλεῦσιν ἔσται καὶ ὅσα πόλεσι
[4, 8]	ᾧ παρέχοντες ἑαυτοὺς οἵους αὐτός	τε	βούλεται κἀγὼ τὴν διάνοιαν αὐτοῦ
[4, 8]	εὐεργέτησεν αὐτοὺς ὁ θεὸς ἔν	τε	βραχίοσιν ἕκαστον διαφαίνειν, ὅσα τε
[4, 6]	ἐπιχώριον τοῖς καθιδρυσαμένοις προθέμενοι ξενικοῖς	τε	βρώμασιν ἔχαιρον καὶ πάντ' εἰς
[4, 6]	λόγων ὑπέθετο. νῦν δέ, χαρίζεσθαί	τε	γὰρ αὐτῷ σοὶ διὰ σπουδῆς
[4, 8]	ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ Ἰησοῦς ἥ	τε	γερουσία καὶ τὰ τέλη τῶν
[4, 8]	ποιήσαντες δὲ τοῦτον ἐχθρὸν τήν	τε	γῆν, ἣν κτήσεσθε, κρατηθέντες ὅπλοις
[4, 8]	καρποῦσθαι, μαρτυράμενος δὲ ὡς τάς	τε	δεκάτας κατὰ τοὺς Μωυσέος τελέσειε
[4, 6]	εὐνοίας εἶναι τῷ θεῷ: συνεβούλευέ	τε	διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν χωρεῖν
[4, 3]	φλογωδέστατον: ὑφ' οὗ πάντες, οἵ	τε	διακόσιοι καὶ πεντήκοντα καὶ Κορῆς,
[4, 4]	τὰς τρίχας ἀφιερῶσιν ἐπὶ θυσίᾳ	τε	δρῶσι τὰς κουρὰς νέμεσθαι πρὸς
[4, 8]	συγκειμένων, οἳ κονιάματι χρισθέντες εὐπρεπεῖς	τε	εἶεν καὶ καθάριοι πρὸς τὴν
[4, 6]	(Ἡμῖν, ὦ κράτιστοι νέων, οἶκοί	τέ	εἰσι πατρῷοι καὶ κτῆσις ἀγαθῶν
[4, 8]	καὶ τῆς εὐδαιμονίας αἴτιον. (Δίς	τε	ἑκάστης ἡμέρας ἀρχομένης τε αὐτῆς
[4, 6]	κατιδὼν δ' αὐτοὺς ἐκεῖνος βωμούς	τε	ἐκέλευσεν ἑπτὰ δείμασθαι τὸν βασιλέα
[4, 2]	βάλλειν τὸν Μωυσῆν ὡρμήκεσαν, εἴς	τε	ἐκκλησίαν ἀκόσμως μετὰ θορύβου καὶ
[4, 7]	τὰς μάχας χωρεῖν δύναιντο, ἑτοίμους	τε	ἔλεγον ἑαυτοὺς κτίσαντας πόλεις εἰς
[4, 5]	τραύμασιν ἐπόνουν οἱ διαφεύγοντες, ἔκαμνόν	τε	ἐπὶ δίψει μᾶλλον ἤ τινι
[4, 8]	Μωυσῆν εἶναι τὸν παρακαλοῦντα. ὧν	τε	ἐπὶ τῆς ἐρήμου μετ' ὀργῆς
[4, 6]	ἀξίωσιν οὐκ εὐπρεπές, φέρε βωμούς	τε	ἑτέρους αὖθις ἐγείρωμεν καὶ θυσίας
[4, 6]	Ζαμβρίου ταῦτα περὶ ὧν αὐτός	τε	ἠδίκει καὶ τῶν ἄλλων τινὲς
[4, 6]	καταδείσας δ' ὁ Βάλαμος οἷός	τε	ἦν ἀναστρέφειν, ἀλλ' ὁ θεὸς
[4, 8]	ἐκ τῶν δεομένων ἔλθοι, τό	τε	θεῖον τὴν γῆν προθυμοτέραν εἰς
[4, 6]	γὰρ οὐδὲ λαθεῖν προεθέμην: θύω	τε	θεοῖς οἷς θύειν μοι νομίζεται
[4, 2]	τε κρείττων ἢ κακουργεῖν ὅ	τε	θεὸς οὐκ ἂν περιεῖδεν ἑαυτὸν
[4, 3]	μέλλοι ποιεῖν ὁ Μωυσῆς: ἔτι	τε	θεράποντες ἦσαν περὶ αὐτούς, ὡς
[4, 8]	αἰχμάλωτόν τις λάβῃ παρθένον ἄν	τε	καὶ γεγαμημένην, βουλομένῳ συνοικεῖν μὴ
[4, 3]	δέσποτα, φησί, τῶν ἐπ' οὐρανοῦ	τε	καὶ γῆς καὶ θαλάσσης: σὺ
[4, 7]	καὶ κτίσαντες πόλεις καρτερὰς τέκνα	τε	καὶ γυναῖκας καὶ τἆλλα ὅσα
[4, 5]	παρέλαβον καὶ λείαν πολλὴν ἰδίᾳ	τε	καὶ δημοσίᾳ πάντες εὐπόρησαν. ~(Μωυσῆς
[4, 4]	ταύτης εἰς πηγὴν ἔρραινον τρίτῃ	τε	καὶ ἑβδόμῃ τῶν ἡμερῶν καὶ
[4, 8]	ἀναστῆναι καὶ σὺν αὐτοῖς Λευίτας	τε	καὶ ἱερέας. καὶ πρώτους μὲν
[4, 5]	πλῆθος χρημάτων. Ὤγης δὲ μέγεθός	τε	καὶ κάλλος ἦν οἷος ὀλίγοι
[4, 1]	πονεῖν ἀεὶ παρέσεσθαι σύμμαχον: εἶναί	τε	καὶ κατ' αὐτοὺς ἱκανοὶ κρατεῖν
[4, 4]	ἐκ δὲ τῆς Ἀαρῶνος βλαστούς	τε	καὶ κλάδους ἀναφύντας ἑώρων καὶ
[4, 8]	στάντα φησὶ τὸν λαὸν θῦσαί	τε	καὶ ὁλοκαυτῶσαι καὶ μετ' ἐκείνην
[4, 6]	μεσίτην ὧν ὑπισχνοῦντο ποιούμενοι δακρύοντές	τε	καὶ πανταχόθεν αὑτοὺς ἐλεεινοὺς ταῖς
[4, 8]	χρησάμενος ἄριστα τοῖς νοηθεῖσιν, εἰπεῖν	τε	καὶ πλήθεσιν ὁμιλῆσαι κεχαρισμένος τά
[4, 8]	πολιτείας ἀναγεγραμμένην. οἱ δὲ ἐδάκρυόν	τε	καὶ πολλὴν ἐπιζήτησιν ἐποιοῦντο τοῦ
[4, 6]	πάντες: συμπέσοι δ' αὐτοῖς ὀλίγα	τε	καὶ πρὸς ὀλίγον, ὑφ' ὧν
[4, 6]	πω συνέβαινε τὴν ἀρχήν, ἅ	τε	καὶ προυπῆρξεν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν
[4, 7]	(Κἀν τούτῳ δύο φυλαὶ Γαδίς	τε	καὶ Ῥουβήλου καὶ τῆς Μανασσίτιδος
[4, 7]	ἅπαντες: πέντε δὲ ἦσαν, Ὦχός	τε	καὶ Σούρης ἔτι δὲ Ῥοβέης
[4, 7]	καὶ ὅσον οὐδέπω παρεσόμενον ἠθροίζοντό	τε	καὶ τὰς εἰσβολὰς τῆς χώρας,
[4, 4]	πηγὴν ἐνιέντες καὶ ὕσσωπον βαπτίσαντές	τε	καὶ τῆς τέφρας ταύτης εἰς
[4, 8]	εἰς μνήμην ὑμῖν τὸ σέβειν	τε	καὶ τιμᾶν προσήκειν τοῦτον ὑμῖν
[4, 4]	χωρίον καθαρώτατον ὁ ἀρχιερεὺς ἔθυέ	τε	καὶ τοῦ αἵματος ἑπτάκις ἔρρανε
[4, 4]	ἀνάγκην κομίζειν τοῖς ἱερεῦσιν ἔνυστρόν	τε	καὶ χελύνιον καὶ τὸν δεξιὸν
[4, 5]	ἐνοικοῦντας, ὧν Σιχὼν ἐκράτει, τοῖς	τε	κατὰ τὴν ἀγορὰν χρῆσθαι πρὸς
[4, 5]	ἐπιόντων ὅμοιος αὑτῷ, ἀλλ' αὐτός	τε	κατεπλάγη τοὺς Ἑβραίους καὶ ἡ
[4, 8]	ἠσκημένοις ἀπόλεμον μὲν νέμεσθαι παράσχοι	τε	κεκτημένοις αὐτὴν μήτε ἀλλοτρίων εἰς
[4, 2]	τούτου εὐδαιμονίαν χαρίζεσθαι. ἀλλ' ἐγώ	τε	κρείττων ἢ κακουργεῖν ὅ τε
[4, 8]	κατέθετο, καὶ τὴν σκηνήν: τῷ	τε	λαῷ παρῄνεσε κρατήσαντι τῆς γῆς
[4, 2]	ἤδη τυγχάνειν τοῦ βιάζεσθαι τό	τε	λεληθότως ἐξυβρίζειν, ὅτι μὴ μόνον
[4, 8]	γάμον, ἄν τε μικρὰν ἄν	τε	μείζω λέγῃ, πρὸς ταῦτα ῥεπέτω:
[4, 8]	δέωνται παρ' αὐτῶν ἕξουσι, γενόμενόν	τε	μετὰ χαρᾶς καὶ τοῦ τῷ
[4, 8]	τῆς τῶν γερουσιαστῶν γνώμης γάμοις	τε	μὴ πολλοῖς χρώμενος μηδὲ πλῆθος
[4, 8]	ἔχοι πρὸς τὸν γάμον, ἄν	τε	μικρὰν ἄν τε μείζω λέγῃ,
[4, 6]	ἃ τὴν ἄφιξιν ἐποιησάμην, ἦν	τέ	μοι δι' εὐχῆς μηδὲν ἀδικῆσαί
[4, 5]	Ἀσφαλτῖτιν λίμνην ἐκδίδωσιν ὁρίζων τήν	τε	Μωαβῖτιν καὶ Ἀμωρῖτιν. γῆ δ'
[4, 8]	τὴν πολιτείαν πρότερον εἰπὼν τῷ	τε	Μωυσέος ἀξιώματι τῆς ἀρετῆς ἀναλογοῦσαν
[4, 8]	τῶν νόμων φυλακὴν σπουδάσασιν ὧν	τε	Μωυσῆς εἶπε μὴ παρακουσαμένοις, εὐφημεῖν
[4, 8]	ἦν δὲ κατ' ἐπίνοιαν τοῖς	τε	νέοις καὶ προηβηκόσιν ἡ ἅμιλλα
[4, 8]	τραπὲν εἰς φυγὴν ὠφελήσῃ. τούς	τε	νεωστὶ δειμαμένους οἰκίας, οἷς οὔπω
[4, 6]	καὶ τὸ πλῆθος ὑμῶν ἔν	τε	νήσοις καὶ κατ' ἤπειρον βιοτεύσετε
[4, 5]	Ἑβραίοις εἰς μάχην ἐλθεῖν περιέσεσθαί	τε	νομίζων καὶ τῆς ἀρετῆς αὐτῶν
[4, 8]	ὀνειδῶν. οὕτως γὰρ ἂν ὅ	τε	νομοθέτης ἀγαθὸς εἴη καὶ οἱ
[4, 8]	ἐν τοῖς νόμοις διωρισμένων, οἵ	τε	νόμοι πολλὴν πρὸς ἁμαρτάνοντας ἕξουσι
[4, 8]	ἀπολεῖτε τὰ ἐκείνοις νομισθέντα, χρώμενοί	τε	νόμοις οὓς ἀγαθοὺς δοκιμάσας ὁ
[4, 8]	ποτ' ἢ παύσαισθε, ἀλλ' ὧν	τε	νῦν ὑμῖν ἐστιν ἀγαθῶν ἡ
[4, 6]	ἄλλο γένοιτο τεκμήριον ἧς ἔχειν	τε	νῦν φατε πρὸς ἡμᾶς εὐνοίας
[4, 6]	ἐν τούτοις οὐκ ὀκνήσαιμι. γύναιόν	τε	ξενικόν, ὡς φῄς, ἦγμαι: παρ'
[4, 8]	ἕξουσιν ὑμῶν τοῦ συμφέροντος. θεός	τε	ὁ μέχρι νῦν ἡγεμονεύσας ἡμῖν,
[4, 8]	εἶναι μὴ ἀγνοεῖν ἀλλήλους ὁμοφύλους	τε	ὄντας καὶ τῶν αὐτῶν κοινωνοῦντας
[4, 5]	καὶ τοῖς τοξεύμασι κατελάμβανον. φόνος	τε	οὖν γίνεται πολὺς καὶ τραύμασιν
[4, 6]	ὑπὸ τὸν ἥλιον ἐκπορίζοντος. γῆν	τε	οὖν ἐφ' ἣν ὑμᾶς αὐτὸς
[4, 2]	δεινῶν, εἰ μὴ προενόησε. τήν	τε	οὖν στάσιν καὶ ὅσα μετ'
[4, 8]	μεταλαμβάνειν τῆς ὥρας ἐν ἀκμῇ	τε	οὔσης καὶ σπευδούσης ἀπελθεῖν: ὡς
[4, 8]	αὐτῆς ἐπιμιξίας αὐτοῖς ὑπάρξειν, τῇ	τε	ὄψει καὶ τῇ ὁμιλίᾳ μνήμην
[4, 6]	τοῦ Ζαμβρίου σκηνὴν παραγενόμενος αὐτόν	τε	παίων τῇ ῥομφαίᾳ καὶ τὴν
[4, 3]	μηδὲ φανῆναί τινας γνῶναι, συνῄει	τε	πάλιν τῆς γῆς τὸ περὶ
[4, 2]	ὑποδεεστέροις ταύτην φέροντα προσνεῖμαι, κρίνοντά	τε	παρασχεῖν Ἀαρῶνι ταύτην ἐπὶ τῷ
[4, 1]	διὰ τὴν αὐτῶν ἀρετὴν πρότερόν	τε	παρασχεῖν τὴν ἐλευθερίαν καὶ νῦν
[4, 8]	καὶ τοὺς νόμους πάντων ὧν	τε	παρέσχηκε καὶ μένων εὐμενὴς ἔτι
[4, 4]	τῆς τῶν προβάτων κουρᾶς, τούς	τε	πέττοντας τὸν σῖτον καὶ ἀρτοποιουμένους
[4, 6]	προεκαλοῦντο παρέβησαν τὰ πάτρια, θεούς	τε	πλείονας εἶναι νομίσαντες καὶ θύειν
[4, 5]	διεξῄει τῆς Ὤγου βασιλείας τάς	τε	πόλεις καταστρεφόμενος καὶ κτείνων πάντας
[4, 8]	τῆς τοῦ λαοῦ σωτηρίας ἔν	τε	πολέμοις καὶ κατ' εἰρήνην νόμους
[4, 8]	τὴν κατ' αὐτοὺς πολιτείαν ἄν	τε	πόλις, ἀμύνειν αὐτοῖς καὶ κοινῇ
[4, 8]	θεὸς ὁ κτίσας ὑμᾶς πόλεις	τε	πολίταις ὑμετέροις ἀποδώσει καὶ τὸν
[4, 1]	ἐδέξαντο, τῶν δὲ Ἑβραίων ἀποθνήσκουσί	τε	πολλοὶ καὶ τὸ λοιπὸν στράτευμα
[4, 8]	καὶ δωρεᾶς τῶν κρειττόνων, ὅτι	τε	πονοῦντί μοι καὶ κατὰ πᾶσαν
[4, 4]	πόλεις ἀγαθὰς καὶ καλὰς τῆς	τε	πρὸ αὐτῶν γῆς περιγράψαντας εἰς
[4, 5]	αὐτὴν ἀπορίας, ὑφ' ἧς στασιάσαι	τε	πρότερον αὐτοῖς συνέπεσε καὶ τότε
[4, 3]	πεπραγμένων μάρτυς ἀξιολογώτατος, ὡς γνώμῃ	τε	σῇ γίνεται πάντα καὶ δρωμένοις
[4, 6]	τοῦ θεοῦ τὴν νόσον ὅσοι	τε>	συγγενεῖς ὄντες κωλύειν δέον ἐξώτρυνον
[4, 1]	Μωυσῆς ἐθελήσῃ τὸν θεόν: ὅλως	τε	συμφέρειν αὐτοῖς τὸ αὐτοκράτορσιν εἶναι,
[4, 1]	μέλλοντα παρ' αὐτοῦ μανθάνοντα: δόξειν	τε	συνετοὺς εἶναι τῆς ἀλαζονείας αὐτοῦ
[4, 8]	πολέμοις καὶ κατ' εἰρήνην νόμους	τε	συντιθεὶς καὶ τὸν τῆς πολιτείας
[4, 8]	ὑμετέροις ἀγαθοῖς παρατιθέμενος ὑμᾶς νόμων	τε	σωφροσύνῃ καὶ κόσμῳ τῆς πολιτείας
[4, 7]	διάδοχον ἑαυτοῦ Ἰησοῦν καθίστησιν ἐπί	τε	ταῖς προφητείαις καὶ στρατηγὸν εἴ
[4, 8]	πιστεύεσθαι δὲ ἄξιός εἰμι διά	τε	τὰς πρότερον ὑπὲρ ὑμῶν φιλοτιμίας
[4, 8]	εὐμενής: μόνος γὰρ οὗτος δοῦναί	τε	ταῦτα τοῖς ἀξίοις καὶ ἀφελέσθαι
[4, 6]	ἀποπέμψητε πρὸς τοὺς γονεῖς. συγγινώσκειν	τε	ταῦτα φυλαττομέναις ἠξίουν. τῶν δὲ
[4, 8]	ἀπαλλασσόμενος καλῶς ἔχειν ἡγησάμην, αὐτός	τε	ταύτην ὀφειλομένην ἀμοιβὴν ἀποδιδοὺς καὶ
[4, 8]	τε βραχίοσιν ἕκαστον διαφαίνειν, ὅσα	τε	τὴν ἰσχὺν ἀποσημαίνειν δύναται τοῦ
[4, 8]	παρὼν ὑμῖν ἔχειν ὁμολογῶ προνοίας	τε	τῆς ὑπὲρ ὑμῶν, ἣν οὐχ
[4, 8]	ὑπολαμβάνοντας παραβῆναι τούτους, ἀλλ' ἄν	τέ	τις τῶν ἐξ αἵματος συγχεῖν
[4, 4]	τῶν ἐπετείων καρπῶν δεκάτην αὐτοῖς	τε	τοῖς Λευίταις καὶ ἱερεῦσι τελεῖν.
[4, 2]	κατὰ γένος αὐτὸς ἀπέλαυε. παρά	τε	τοῖς Λευίταις, φυλέται δ' ἦσαν,
[4, 8]	ἐσομένης ἄλλης ἀρχῆς τοιαύτης, ἧττόν	τε	τοῦ θεοῦ προνοησομένου διὰ τὸ
[4, 6]	ὁ μὲν λαὸς ἡσύχαζε φόβῳ	τε	τοῦ μέλλοντος καὶ τὸν νομοθέτην
[4, 8]	δ' ὑφ' ἡμῶν νουμηνίᾳ, συνέσει	τε	τοὺς πώποτ' ἀνθρώπους ὑπερβαλὼν καὶ
[4, 4]	μηδὲν ἀδικηθήσεσθαι δώσειν ὁμολογῶν, ἀγοράν	τε	τῷ στρατῷ χορηγῆσαι καὶ τιμὴν
[4, 8]	αὐτοῦ χρήσεσθε τῇ προμηθείᾳ. γνώμας	τε	ὑμῖν εἰσηγήσονται τὰς ἀρίστας, αἷς
[4, 8]	ὑμετέρας εὐδαιμονίας πρόθυμον, ἀλλ' ἀίδιόν	τε	ὑμῖν πραγματεύσασθαι τὴν τῶν ἀγαθῶν
[4, 6]	δ' ἐστὶν εὐδαίμων αὕτη φοίνικά	τε	φέρειν ἀγαθὴ καὶ βάλσαμον νεμομένη.
[4, 8]	εἰς διανέμησιν τῶν σπανιζόντων γυναιξί	τε	χήραις καὶ παισὶν ὀρφανοῖς: τῶν
[4, 8]	ἐπιζήτησιν ἐποιοῦντο τοῦ στρατηγοῦ μεμνημένοι	τε	ὧν κινδυνεύσειε καὶ προθυμηθείη τῆς
[4, 8]	γάρ, ὡς τῆς ψυχῆς αὐτοῖς	τεθηλυσμένης	μετεκοσμήσαντο πρὸς τοῦτο καὶ τὸ
[4, 8]	εἷς: ἐὰν δὲ κεκτημένος φωραθῇ	τεθνάτω,	τοῦτο πάσχων ὃ διέθηκεν ἂν
[4, 8]	πληγεὶς ἀποθάνῃ, πωλείσθωσαν καὶ ὁ	τεθνεὼς	καὶ ὁ πλήξας καὶ τὴν
[4, 8]	αὑτὸν ἐν ταῖς ἱεραῖς βίβλοις	τεθνεῶτα,	δείσας μὴ δι' ὑπερβολὴν τῆς
[4, 8]	παῖδα τὸν γενόμενον τῷ τοῦ	τεθνεῶτος	καλέσας ὀνόματι τρεφέτω τοῦ κλήρου
[4, 7]	φυλῆς καὶ δηλούντων μὲν ὡς	τεθνήκοι	τις τῶν φυλετῶν ἐπίσημος ἀνὴρ
[4, 8]	μὴ προσδέχοιτο ὑβρίζων τὴν τοῦ	τεθνηκότος	ἀδελφοῦ μνήμην. ἐρομένης δὲ τῆς
[4, 8]	στερνοτυπουμένας ἐμφανίζειν τὸ ἐπ' αὐτῷ	τεθνηξομένῳ	πάθος. καὶ οἱ παῖδες δὲ
[4, 6]	δὲ τοῦ Βαλάκου δὶς μὲν	τεθυκότι	τὸ θεῖον οὐκ ἐπένευσε τὰς
[4, 8]	ἔστω κἂν εἰ πρὸς διορύγματι	τειχίου.	βόσκημα δὲ ὁ κλέψας τετραπλῆν
[4, 8]	τοῖς στέγεσιν ἅπερ ὡς ἀντὶ	τείχους	ὄντα οὐκ ἐάσει τινὰς ἀποκυλισθέντας
[4, 4]	εἰς δισχιλίους πήχεις ἀπὸ τῶν	τειχῶν	αὐτοῖς ἀνεῖναι. πρὸς τούτοις δὲ
[4, 6]	λαβόντων τέλος ὁποῖον ἐκεῖνος προεῖπε	τεκμαίροιτ'	ἄν τις, ὅ τι καὶ
[4, 8]	πλήθους οἰμωγῆς καὶ τῶν ὀδυρμῶν	τεκμαίροιτο	ἄν τις ἐκ τοῦ συμβάντος
[4, 8]	εἰς ἀπόδειξιν οἷς ἂν ἔχῃ	τεκμηρίοις,	ἀπολογείσθω δὲ ὁ τῆς κόρης
[4, 6]	καὶ οὐκ ἂν ἄλλο γένοιτο	τεκμήριον	ἧς ἔχειν τε νῦν φατε
[4, 8]	ὅπως ἂν οἱ στρατεύοντες ἐξίοιεν	τεκμηρίῳ	χρώμενοι τοῖς λίθοις, ὡς καὶ
[4, 8]	ἐνιαυτός ἐστιν, ἐλευθερούσθω καὶ τὰ	τέκνα	καὶ τὴν γυναῖκα ἐλευθέραν ἐπαγόμενος.
[4, 7]	χώραν καὶ κτίσαντες πόλεις καρτερὰς	τέκνα	τε καὶ γυναῖκας καὶ τἆλλα
[4, 8]	λαὸν σὺν γυναιξὶν ἅμα καὶ	τέκνοις	εἰς ἐκκλησίαν συναγαγών, ὡς παρεῖναι
[4, 3]	παραγινόμενον προελθόντες γυναιξὶν ἅμα καὶ	τέκνοις	πρὸ τῶν σκηνῶν ἀπέβλεπον, τί
[4, 8]	ἐπὶ τοῦ οἴκου μένειν καὶ	τεκνοῦν	ἐξ αὐτοῦ μὴ προσδέχοιτο ὑβρίζων
[4, 8]	ἑβδόμῳ ἐλεύθερος ἀφείσθω: ἐὰν δὲ	τέκνων	αὐτῷ γενομένων ἐκ δούλης παρὰ
[4, 7]	ἑαυτοὺς κτίσαντας πόλεις εἰς φυλακὴν	τέκνων	καὶ γυναικῶν καὶ κτήσεως αὐτοῦ
[4, 8]	ἐλαύνειν δὲ οὕτως ὡς ἐπὶ	τέκνων	σφαγῇ καὶ πρὸς τούτῳ ἀπολλύντας
[4, 3]	χαίρων τῷ καταβοᾶν τῶν ἐν	τέλει	καὶ πρὸς ὅ τις εἴποι
[4, 7]	καὶ Ἰησοῦν καὶ τοὺς ἐν	τέλει	πάντας συνεχώρει τὴν Ἀμορρῖτιν αὐτοῖς
[4, 8]	μισθοῦ γυναικὸς ἡταιρημένης θυσίας μὴ	τελεῖν:	ἥδεσθαι γὰρ μηδενὶ τῶν ἀφ'
[4, 4]	τε τοῖς Λευίταις καὶ ἱερεῦσι	τελεῖν.	καὶ ἃ μὲν ἡ φυλὴ
[4, 8]	δυσίν, ἃς ἔτους ἑκάστου προεῖπον	τελεῖν,	τὴν μὲν τοῖς Λευίταις, τὴν
[4, 8]	τοὺς δ' ἄλλους εἰς τὸ	τελεῖν	ὑμῖν φόρους σώζετε πλὴν τοῦ
[4, 8]	τε δεκάτας κατὰ τοὺς Μωυσέος	τελέσειε	νόμους αἰτησάσθω τὸν θεὸν εὐμενῆ
[4, 8]	μάρτυς, ἀλλὰ τρεῖς ἢ τὸ	τελευταῖον	δύο, ὧν τὴν μαρτυρίαν ἀληθῆ
[4, 4]	Μωυσέος αὐτῷ δεδηλωκότος, ὅτι μέλλοι	τελευτᾶν,	παντὸς τοῦ στρατεύματος ὁρῶντος, κάταντες
[4, 8]	διὰ τὸ τὰς ψυχὰς ἐπὶ	τελευτῇ	γιγνομένας μετ' ἀρετῆς πάσης ὁμιλεῖν.
[4, 8]	χρόνῳ μὴ δεῖν ἐπὶ μελλούσῃ	τελευτῇ	κατηφεῖν, ὡς κατὰ βούλησιν αὐτὸ
[4, 4]	καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ Μαριάμην	τελευτὴ	τοῦ βίου καταλαμβάνει τεσσαρακοστὸν ἔτος
[4, 8]	ἔδωκε. (Μωυσέος δὲ ταῦτα πρὸς	τελευτῇ	τοῦ βίου φήσαντος καὶ μετ'
[4, 6]	κακοῦ πεῖρα μὴ φθάσαντος Ζαμβρία	τελευτῆσαι	ἐκ τοιαύτης αἰτίας. Φινεὲς ἀνὴρ
[4, 7]	φόνον ἔφυγε. μεθ' ὃν συνεχώρει	τελευτήσαντα	κάθοδον, ἐχόντων ἐξουσίαν τῶν τοῦ
[4, 8]	καὶ πρὸς ἐκεῖνον κακωθείη καὶ	τελευτήσαντος	αὐτοῦ θελήσειε γαμεῖν ὁ πρότερος,
[4, 4]	αὐτὸν ἀφορῶντος, τῷ μὲν αὐτῷ	τελευτήσας	ἔτει, ᾧ καὶ τὴν ἀδελφὴν
[4, 8]	ἃς δὴ καὶ τῷ βωμῷ	τελευτῶν	ἐνέγραψε κατὰ πλευρὰν ἑκατέραν, ᾗ
[4, 3]	διεφθαρμένας πηγὰς ῥεῦσαι παρασκευάσας καὶ	τελέως	ἀποροῦσιν ἐκ πετρῶν ἐλθεῖν ἡμῖν
[4, 6]	ὡς δεδουλωμένους αὐτοὺς κατενόησαν καὶ	τελέως	ὑπὸ τῆς συνηθείας ἐχομένους, ἤρξαντο
[4, 8]	ἥ τε γερουσία καὶ τὰ	τέλη	τῶν φυλῶν, ὧν ἀκροᾶσθε μὴ
[4, 8]	ἀφήγησιν αὐτῶν διδοὺς καὶ τὰ	τέλη	χαριζόμενος, ὑποστρατήγῳ χρώμενος ἐμοὶ καὶ
[4, 3]	βούλησιν βραβευόμενον τὴν σὴν εἰς	τέλος	ἔρχεται, ὅτι δὲ φροντίζεις τῶν
[4, 6]	ἐμήν. ἐξ ὧν ἁπάντων λαβόντων	τέλος	ὁποῖον ἐκεῖνος προεῖπε τεκμαίροιτ' ἄν
[4, 8]	καὶ τὸ μὲν κατὰ Μωυσῆν	τέλος	τοιοῦτον ἡμῖν δεδηλώσθω.
[4, 4]	πάντων δὲ τῶν τοῖς ἱερεῦσι	τελουμένων	κοινωνεῖν διέταξε καὶ τοὺς οἰκέτας
[4, 8]	αὑτὸν οἴκαδε, στὰς ἀντικρὺ τοῦ	τεμενίσματος	εὐχαριστησάτω μὲν τῷ θεῷ, ὅτι
[4, 8]	ἀρότρῳ καὶ φυτοῖς χωρίον τοὺς	τένοντας	κοψάτωσαν τῆς βοός, καὶ χέρνιβας
[4, 8]	δὲ καὶ πᾶν τὸ νομιζόμενον	τέρας	τοῖς ὁρῶσι. μὴ ἐξεῖναι δὲ
[4, 3]	ἀκροατὴν τότε καταστήσας καὶ θεατὴν	τεράτων	ὅσα μοι παρέσχεν ἰδεῖν ἐκεῖνος
[4, 7]	τὸν ἀριθμὸν τῶν ὀκτὼ καὶ	τεσσαράκοντα	γενησομένας, ὧν τρεῖς ἀπέδειξε τοῖς
[4, 8]	τῇ φυλῇ διετάξατο. ~(Τῶν δὲ	τεσσαράκοντα	ἐτῶν παρὰ τριάκοντα ἡμέρας συμπεπληρωμένων
[4, 4]	πάντων γίνεται δηλῶσαι. (Τῶν μὲν	τεσσαράκοντα	καὶ ὀκτὼ πόλεων τρισκαίδεκα παραχωρῆσαι
[4, 8]	καὶ διαβολὴν πρόστιμον ἐκτινύτω πληγὰς	τεσσαράκοντα	μιᾷ λειπούσας λαμβάνων καὶ πεντήκοντα
[4, 4]	κατανεῖμαι τοῖς Λευίταις ὀκτὼ καὶ	τεσσαράκοντα	πόλεις ἀγαθὰς καὶ καλὰς τῆς
[4, 8]	ταῦτα ποιήσας πληγὰς μιᾷ λειπούσας	τεσσαράκοντα	τῷ δημοσίῳ σκύτει λαβὼν τιμωρίαν
[4, 4]	Μαριάμην τελευτὴ τοῦ βίου καταλαμβάνει	τεσσαρακοστὸν	ἔτος πεπληρωκυῖαν ἀφ' οὗ τὴν
[4, 8]	κατέλιπε, νόμους δ' ἔτι πρότερον	τεσσαρακοστῷ	ἔτει γεγραμμένους παραδίδωσι, περὶ ὧν
[4, 8]	(Γῆν ὁ φυτεύσας, πρὸ ἐτῶν	τεσσάρων	ἂν καρπὸν προβάλῃ τὰ φυτά,
[4, 5]	Ἀμμανίτιδος, τῇ μὲν κατασκευῇ σιδηρέαν,	τεσσάρων	δὲ πηχῶν τὸ εὖρος, μήκει
[4, 7]	βούλεσθαι τρυφᾶν ἀπόνως διάγοντας πάντων	τεταλαιπωρηκότων	ὑπὲρ τοῦ κτήσασθαι τὴν αἰτουμένην
[4, 8]	τῷ δεσπότῃ χρῆσθαι. τῷ δὲ	τετάρτῳ	τρυγάτω πᾶν τὸ γενόμενον, τότε
[4, 5]	γὰρ πόλεις ἑξήκοντα λαμπρῶς πάνυ	τετειχισμένας	ὑποτελεῖς ἐκείνῳ παρέλαβον καὶ λείαν
[4, 8]	ἐπανιέναι. τὴν ἄτεκνον τἀνδρὸς αὐτῇ	τετελευτηκότος	ὁ ἀδελφὸς ἐκείνου γαμείτω καὶ
[4, 6]	τῶν τάξεων ἄνδρες οὐκ ἐλάττους	τετρακισχιλίων	καὶ μυρίων. (Ὑπὸ δὲ ταύτης
[4, 8]	τε ἀναστῆσαι πρὸς ἥλιον ἀνίσχοντα	τετραμμένον	οὐ πόρρω τῆς Σικιμίων πόλεως
[4, 8]	τειχίου. βόσκημα δὲ ὁ κλέψας	τετραπλῆν	τὴν ζημίαν ἀποτινέτω πλὴν βοός,
[4, 4]	φυομένων καρπῶν ἐπιφέρειν, καὶ τῶν	τετραπόδων	δὲ τῶν εἰς τὰς θυσίας
[4, 7]	καὶ τῆς Μανασσίτιδος ἡμίσεια πλήθει	τετραπόδων	εὐδαιμονοῦντες καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασι,
[4, 4]	συναγαγὼν δ' αὐτῆς ἅπασαν τὴν	τέφραν	ἁγνὸς ἀνὴρ κατατίθησιν εἰς χωρίον
[4, 4]	οὖν ἀπὸ νεκροῦ μεμιασμένους τῆς	τέφρας	ὀλίγον εἰς πηγὴν ἐνιέντες καὶ
[4, 4]	ὕσσωπον βαπτίσαντές τε καὶ τῆς	τέφρας	ταύτης εἰς πηγὴν ἔρραινον τρίτῃ
[4, 2]	ἀγαθοὶ βουλόμενοι δοκεῖν οὐ προσφέρουσι,	τέχνῃ	δ' εἶναι κακουργοῦσι δυνατοί. συμφέρειν
[4, 3]	καταδικάζουσιν ἀναισθησίαν ὡς ὑπ' ἐμῆς	τέχνης	νικωμένου. ποιήσεις δὲ φανερὰν τὴν
[4, 4]	οὗπερ ἂν ὁ θεὸς ἐπισημήνῃ	τῇ	βακτηρίᾳ. δόξαν οὖν κομίζουσιν οἵ
[4, 4]	καὶ Ἀαρὼν ἐπιγράψας Λευῖτιν ἐν	τῇ	βακτηρίᾳ, καὶ ταύτας Μωυσῆς ἐν
[4, 7]	γῆς, καὶ Γαυλανὰν δ' ἐν	τῇ	Βατανίδι. κτησαμένων δ' αὐτῶν καὶ
[4, 8]	ὡς παρὰ τὸ διαφθαρὲν ἐν	τῇ	γαστρὶ μειώσας τὸ πλῆθος, διδόσθω
[4, 3]	ἀλλὰ χάνοι περὶ αὐτοὺς ἅμα	τῇ	γενεᾷ καὶ τοῖς ὑπάρχουσιν ἣν
[4, 8]	μὴ συγκεχωρήσθω: ἄδικον γὰρ τὸν	τῇ	γενέσει πρεσβύτερον, ὅτι τὰ τῆς
[4, 8]	καὶ μηκέτι τοιοῦτον δεινὸν συμβῆναι	τῇ	γῇ πάθος. ~(Ἀριστοκρατία μὲν οὖν
[4, 8]	ἡμῖν παρὰ τῶν ὁμοφύλων ἐντυχόντων	τῇ	γραφῇ μέμψις ὡς διημαρτηκόσι γένηται.
[4, 3]	μὲν οὖν διαλύουσι τὸν σύλλογον,	τῇ	δ' ἐπιούσῃ συνῆλθον εἰς τὴν
[4, 8]	ἔθνος ἀκόλουθα τούτοις ποιοῦν διατελεῖ.	(Τῇ	δ' ὑστεραίᾳ τὸν λαὸν σὺν
[4, 4]	τῇ σκηνῇ τοῦ θεοῦ κατατίθησι.	τῇ	δὲ ἐπιούσῃ προεκόμισε τὰς βακτηρίας:
[4, 8]	ἱερὰν πόλιν κομιζέτω, καὶ σὺν	τῇ	δεκάτῃ τοῦ ἄλλου καρποῦ μετὰ
[4, 3]	ἐκκλησίαν παρατευξόμενοι τῇ θυσίᾳ καὶ	τῇ	δι' αὐτῆς κρίσει τῶν περὶ
[4, 8]	τῆς μητρὸς αὐτῷ ἥττονα παρὰ	τῇ	διαθέσει τοῦ πατρός, τῶν ὀφειλομένων
[4, 4]	εἶχεν ὅλης τῆς δαμάλιδος σὺν	τῇ	δορᾷ καὶ τοῖς ἐντὸς ξύλον
[4, 5]	μεταδίδωσι, τὰ μέντοι γε πρὸς	τῇ	δύσει τοῦ χωρίου περίεισιν αὐτὴν
[4, 6]	ὁ Βάλαμος ἐπέφερεν αὐτῇ κακοπαθῶν	τῇ	θλίψει τῇ πρὸς τὸν τριγχόν.
[4, 3]	συνῆλθον εἰς τὴν ἐκκλησίαν παρατευξόμενοι	τῇ	θυσίᾳ καὶ τῇ δι' αὐτῆς
[4, 8]	καὶ τὰς θυσίας τὰς ἐν	τῇ	ἱερᾷ πόλει: δίκαιον γὰρ εἶναι
[4, 4]	ὥστε αὐτοὺς πανοικὶ σιτεῖσθαι ἐν	τῇ	ἱερᾷ πόλει. τῶν δ' οὐ
[4, 8]	κατάρας τίθεσθαι ὑποφωνούσας ἀλλήλαις ἐπὶ	τῇ	κυρώσει τῶν λεγομένων. ἀνέγραψε δὲ
[4, 8]	καὶ φίλους τοὺς ἀπολωλότας ἐν	τῇ	μάχῃ, ὅπως τὸ ἐπ' αὐτοῖς
[4, 8]	ἄλλην μεταβάντα γῆν. κρατήσαντες δὲ	τῇ	μάχῃ τοὺς ἀντιταξαμένους κτείνατε, τοὺς
[4, 5]	πόλει τῶν βασιλείων τῆς Ἀμμανίτιδος,	τῇ	μὲν κατασκευῇ σιδηρέαν, τεσσάρων δὲ
[4, 8]	γὰρ ταῖς ψυχαῖς ἐγγραφέντας καὶ	τῇ	μνήμῃ φυλαχθῆναι μηδέποτε ἐξαλειφθῆναι δυναμένους.
[4, 3]	δύνασθαι. καὶ Ἀαρὼν μὲν οὐκέτι	τῇ	Μωυσέος χάριτι τὴν ἀρχιερωσύνην ἔχειν
[4, 1]	φοβούμενος δὲ μὴ θαρσήσαντες ἐπὶ	τῇ	νίκῃ οἱ πολέμιοι καὶ μειζόνων
[4, 8]	ὑπάρξειν, τῇ τε ὄψει καὶ	τῇ	ὁμιλίᾳ μνήμην αὐτῶν ἐντιθέντας: ἀνεπιμίκτους
[4, 7]	τισι φυλῆς, τὸν κλῆρον ἐν	τῇ	πατρῴᾳ φυλῇ καταλιπεῖν. καὶ τότε
[4, 3]	γεγωνότερον ἐκβοήσας, ὡς ἀκουστὸν πάσῃ	τῇ	πληθύι γενέσθαι, δέσποτα, φησί, τῶν
[4, 8]	ἄξιον ὑπολαμβάνειν ἀπάγων αὐτοὺς χρῆσθαι	τῇ	πολιτείᾳ παρεκάλει. καὶ τότε μὲν
[4, 2]	καὶ ἡλικίᾳ διαφέρων: εἰ δὲ	τῇ	πρεσβυτάτῃ τῶν φυλῶν, εἰκότως ἂν
[4, 4]	λαὸς δίδωσιν αὐτοῖς, ὡς ἐν	τῇ	πρὸ ταύτης βίβλῳ δεδηλώκαμεν, εὐπορίαν
[4, 6]	τὸν δὲ θεὸν ἀντιλέγειν αὐτοῦ	τῇ	προαιρέσει δηλῶν, ὃς αὐτὸν ἐπὶ
[4, 8]	μένοντες, ἐπὶ τοσοῦτον αὐτοῦ χρήσεσθε	τῇ	προμηθείᾳ. γνώμας τε ὑμῖν εἰσηγήσονται
[4, 6]	ἐπέφερεν αὐτῇ κακοπαθῶν τῇ θλίψει	τῇ	πρὸς τὸν τριγχόν. ὡς δ'
[4, 6]	σκηνὴν παραγενόμενος αὐτόν τε παίων	τῇ	ῥομφαίᾳ καὶ τὴν Χοσβίαν ἀπέκτεινεν.
[4, 4]	βακτηρίᾳ, καὶ ταύτας Μωυσῆς ἐν	τῇ	σκηνῇ τοῦ θεοῦ κατατίθησι. τῇ
[4, 8]	τῆς αὐτῆς ἐπιμιξίας αὐτοῖς ὑπάρξειν,	τῇ	τε ὄψει καὶ τῇ ὁμιλίᾳ
[4, 3]	τὴν ἀρχιερωσύνην ἔχειν δοκῶν, ἀλλὰ	τῇ	τοῦ θεοῦ κρίσει φανερᾷ γενομένῃ,
[4, 2]	αὐτοῦ δουλείας ἀπηλλάχθαι τὸ πλῆθος,	τῇ	τοῦ θεοῦ προφάσει βίαια προστάγματα
[4, 8]	καὶ τρία σπείρειν: οὐ γὰρ	τῇ	τῶν ἀνομοίων κοινωνίᾳ χαίρειν τὴν
[4, 7]	μένειν ἑκάστου τὸν κλῆρον ἐν	τῇ	φυλῇ διετάξατο. ~(Τῶν δὲ τεσσαράκοντα
[4, 8]	καὶ Μωυσῆς τοὺς μὲν πόρρω	τῇ	χειρὶ κατασείων μένειν ἠρεμοῦντας ἐκέλευε,
[4, 8]	προειδότες ἃ χρὴ ποιεῖν ἐν	τῇ	χρείᾳ τῶν σωτηρίων εὐπορῆτε καὶ
[4, 8]	παρὰ τοῦ θεοῦ γενησομένην ἐπὶ	τῇ	χρηστότητι. (Οἱ δὲ λαβόντες εἴτε
[4, 8]	ἀρχαὶ τῶν πόλεων τῶν πλησίον	τῇ	χώρᾳ, ἐν ᾗ ὁ φόνος
[4, 8]	αὐτοκράτωρ> ὡς μηδὲ ἐνεῖναι τούτων	τῇ	ψυχῇ δοκεῖν αὐτοῦ καὶ γινώσκειν
[4, 5]	Σιχὼν ἐκράτει, τοῖς τε κατὰ	τὴν	ἀγορὰν χρῆσθαι πρὸς τὸ ἐκείνων
[4, 4]	αὐτῷ τελευτήσας ἔτει, ᾧ καὶ	τὴν	ἀδελφὴν ἀπέβαλε, βιοὺς δὲ ἔτη
[4, 4]	ἐρήμου ἐκπεριιών. (Τότε δὴ καὶ	τὴν	ἀδελφὴν αὐτοῦ Μαριάμην τελευτὴ τοῦ
[4, 3]	σὴν γνώμην τούτοις ἐμφανίσαι, ὁ	τὴν	Αἰγυπτίων εὐδαιμονίαν σείσας καὶ τῆς
[4, 4]	τεσσαρακοστὸν ἔτος πεπληρωκυῖαν ἀφ' οὗ	τὴν	Αἴγυπτον κατέλιπε μηνὸς δὲ Ξανθικοῦ
[4, 7]	πρὸς τὸ πονεῖν μαλακίαν πεποιῆσθαι	τὴν	αἴτησιν, ἀλλ' ὅπως τὴν λείαν
[4, 2]	αὐτὴν Μωυσῆς ἐπολιτεύσατο διηγήσομαι προδιελθὼν	τὴν	αἰτίαν ἀφ' ἧς ἐγένετο. (Κορῆς
[4, 6]	τοὺς ἐπὶ τοῖς ὁμοίοις Ζαμβρίᾳ	τὴν	αἰτίαν εἰληφότας. ἀπόλλυνται μὲν οὖν
[4, 1]	θελήσασιν, ἀλλὰ μὴ τῷ διὰ	τὴν	αἰτίαν ταύτην ἐπ' ὀνόματι τοῦ
[4, 6]	θεῷ: συνεβούλευέ τε διὰ ταύτην	τὴν	αἰτίαν χωρεῖν παρ' αὐτοὺς τὴν
[4, 7]	πάντων τεταλαιπωρηκότων ὑπὲρ τοῦ κτήσασθαι	τὴν	αἰτουμένην ὑπ' αὐτῶν γῆν, μὴ
[4, 6]	ἡγούμενος παρὰ πολλῶν ἐμαυτῷ πραγματεύεσθαι	τὴν	ἀλήθειαν, καὶ οὐχ ὥσπερ ἐν
[4, 8]	τήν τ' ἐκείνων εὐχαριστίαν καὶ	τὴν	ἀμοιβὴν τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ
[4, 7]	παρεκάλουν τὸν Μωυσῆν ἐξαίρετον αὐτοῖς	τὴν	Ἀμορῖτιν παρασχεῖν δορίκτητον οὖσαν: ἀγαθὴν
[4, 7]	τοὺς ἐν τέλει πάντας συνεχώρει	τὴν	Ἀμορρῖτιν αὐτοῖς ἐπὶ τῷ συμμαχῆσαι
[4, 8]	κύριος ἔστω τὰ φυτὰ καρποῦσθαι.	(Τὴν	ἀμπέλοις κατάφυτον γῆν μὴ σπείρειν:
[4, 8]	ὁ πλήξας καὶ τὴν τιμὴν	τὴν	ἀμφοτέρων οἱ δεσπόται αὐτῶν διανεμέσθωσαν.
[4, 3]	ὁδῶν ποιήσας τὸ πέλαγος καὶ	τὴν	ἀνακεκομμένην θάλασσαν τοῖς Αἰγυπτίων ἐπικυμήνας
[4, 8]	ζῆν δυσχεραίνοντας καταλιπεῖν ἠξίουν εἰς	τὴν	ἀνάμνησιν φέρων μηδὲ παρ' ὃν
[4, 6]	τοὺς δ' ἀθυμία πολλὴ πρὸς	τὴν	ἀναχώρησιν τῶν γυναικῶν κατέλαβε καὶ
[4, 6]	καλῶς αὐτοῖς ἂν ἔχοι μεταβαλέσθαι,	τὴν	ἀνδρείαν ὑπολαμβάνουσιν οὐκ ἐν τῷ
[4, 7]	αὐτὸν καὶ δικαίως ἠρεθίσθαι πρὸς	τὴν	ἀξίωσιν αὐτῶν ὑπολαβόντες ἀπελογοῦντο μὴ
[4, 6]	καὶ Μαδιηνίταις, ὧν ἀπώσασθαί μοι	τὴν	ἀξίωσιν οὐκ εὐπρεπές, φέρε βωμούς
[4, 8]	παρεκάλει μὴ ποιεῖν αὐτῷ δακρυτὴν	τὴν	ἀπαλλαγὴν ἑπομένους. οἱ δὲ καὶ
[4, 8]	ὅλης τῆς ἡμέρας εἰς θέαν	τὴν	ἁπάντων θαπτέσθω νυκτός. οὕτως δὲ
[4, 8]	εἴη παρεσχηκώς: ἀλλὰ μηδὲ ἀναβάλλεσθαι	τὴν	ἀπόδοσιν, ἀλλ' αὐθημερὸν ἐκτίνειν ὡς
[4, 8]	ἕξοντες. ἂν δὲ ἀναισχυντῶσι περὶ	τὴν	ἀπόδοσιν, μὴ περὶ τὴν οἰκίαν
[4, 6]	νομοθέτην δὲ ὁρῶν μὴ περαιτέρω	τὴν	ἀπόνοιαν αὐτοῦ προαγαγεῖν ἐκ τῆς
[4, 1]	ὀνόματι τοῦ θεοῦ κωλύοντι προσσχοῖεν.	τὴν	ἀπορίαν οὖν λογιζόμενοι καὶ τὴν
[4, 8]	πόλιν ἄνδρες ἑπτὰ οἱ καὶ	τὴν	ἀρετὴν καὶ τὴν περὶ τὸ
[4, 5]	μεσημβρίας ὁρίζοντος αὐτό, Ἰοβάκου δὲ	τὴν	ἀρκτῴαν αὐτοῦ πλευρὰν περιγράφοντος, ὃς
[4, 6]	ἐνίαις οὐδ' οἰκεῖσθαί πω συνέβαινε	τὴν	ἀρχήν, ἅ τε καὶ προυπῆρξεν
[4, 8]	ἡ πρὸς τὸ ὁμόφυλον ἀτιμία	τὴν	ἀρχὴν ἀπὸ τῶν περὶ τὰ
[4, 4]	γὰρ ἦν τὸ χωρίον, ἀποδύεται	τὴν	ἀρχιερατικὴν στολὴν καὶ παραδοὺς αὐτὴν
[4, 3]	μὲν οὐκέτι τῇ Μωυσέος χάριτι	τὴν	ἀρχιερωσύνην ἔχειν δοκῶν, ἀλλὰ τῇ
[4, 4]	θεῷ συνεχώρουν Ἀαρῶνι καλῶς ἔχειν	τὴν	ἀρχιερωσύνην. καὶ ὁ μὲν τρὶς
[4, 2]	ἔχειν εἰς ἅπαντα χρόνον μὴ	τὴν	ἀσφάλειαν τὴν ἐπ' αὐτῇ βεβαιοῦντος
[4, 5]	διὰ πάσης ἐρήμου ῥέων εἰς	τὴν	Ἀσφαλτῖτιν λίμνην ἐκδίδωσιν ὁρίζων τήν
[4, 8]	πρότερος, μὴ ἐξεῖναι αὐτῇ ἐπανιέναι.	τὴν	ἄτεκνον τἀνδρὸς αὐτῇ τετελευτηκότος ὁ
[4, 8]	ἐστὶ καὶ συνατιμοῦσθαι δοκεῖ τοῖς	τὴν	αὐτὴν αὐτῷ προσηγορίαν ἔχουσιν οὐχ
[4, 8]	ἐλέου καὶ προνοίας τοῦ θεοῦ	τὴν	αὐτὴν ταύτην ἐξ ὁμοίου πάθους
[4, 8]	τὸν θεόν, ὅτι μηδὲν παρὰ	τὴν	αὐτοῦ βούλησιν ἀπόλοιτο καὶ κακίαν
[4, 2]	ἱερωσύνης τυχεῖν, ἀλλ' οὐ κατὰ	τὴν	αὐτοῦ χάριν, ἧκεν εἰς τὴν
[4, 8]	οὐ μέχρι τοῦ δεῦρο στήσει	τὴν	αὑτοῦ πρόνοιαν, ἀλλ' ἐφ' ὃν
[4, 1]	προγόνους ὧν ἐπετρόπευσε καὶ διὰ	τὴν	αὐτῶν ἀρετὴν πρότερόν τε παρασχεῖν
[4, 3]	παρὰ τῷ λαῷ καὶ διὰ	τὴν	αὐτῶν, ᾗ κἀκείνους ὑπερεβάλλοντο, προῆλθον
[4, 8]	δ' αὐτὸς ἦν ὁ καὶ	τὴν	ἀφήγησιν αὐτῶν διδοὺς καὶ τὰ
[4, 8]	παρίησιν ἀνθρώποις λαμβάνειν, τοῦ θεοῦ	τὴν	ἀφθονίαν τῶν ἀγαθῶν χορηγοῦντος οὐκ
[4, 6]	προθύμως ἠγάγετε καὶ δι' ἃ	τὴν	ἄφιξιν ἐποιησάμην, ἦν τέ μοι
[4, 8]	συνειργασμένους τοῦ καρποῦ καὶ περὶ	τὴν	γένεσιν αὐτοῦ πονήσαντας. μηδὲ ὀπώρας
[4, 8]	τοῖς ἐπ' αὐτοῦ κατοπτεύειν, ἀπέπεμπε	τὴν	γερουσίαν. ἀσπαζομένου δὲ καὶ τὸν
[4, 8]	βούληται γαμεῖν ὁ ἀδελφός, ἐπὶ	τὴν	γερουσίαν ἐλθοῦσα ἡ γυνὴ μαρτυράσθω
[4, 8]	εἰς ποίησιν μηχανημάτων μὴ κείρειν	τὴν	γῆν ἥμερα δένδρα κόπτοντας ἀλλὰ
[4, 8]	ὅπλων τε αὐτοῖς πολεμίων πληρωθῆναι	τὴν	γῆν καὶ κατασκαφῆναι πόλεις καὶ
[4, 8]	ἀρότρου πόνων ἀπηλλάχθαι. βουσὶν ἀροῦν	τὴν	γῆν, καὶ μηδὲν τῶν ἑτέρων
[4, 5]	πίστεσιν, ὥστε μηδὲν ἀδικηθῆναι μήτε	τὴν	γῆν μήτε τοὺς ἐνοικοῦντας, ὧν
[4, 8]	δεομένων ἔλθοι, τό τε θεῖον	τὴν	γῆν προθυμοτέραν εἰς τὴν ἐκτροφὴν
[4, 3]	ὅ τις εἴποι πρὸς τοῦτο	τὴν	γνώμην τρέπων ἐθορύβει. πέμψας δὲ
[4, 8]	ἐλευθερούσθω καὶ τὰ τέκνα καὶ	τὴν	γυναῖκα ἐλευθέραν ἐπαγόμενος. (Ἐὰν δέ
[4, 8]	τελεῖν, τὴν μὲν τοῖς Λευίταις,	τὴν	δ' ἑτέραν πρὸς τὰς εὐωχίας,
[4, 5]	μεγέθους καὶ τῆς εὐπρεπείας πλεονεκτήμασι.	τὴν	δ' ἰσχὺν αὐτοῦ καὶ τὸ
[4, 6]	ὀλίγον ἡ Χαναναίων χωρήσει γῆ,	τὴν	δ' οἰκουμένην οἰκητήριον δι' αἰῶνος
[4, 8]	αὐτοῦ γεγευμένοις ἀπολείπεσθαι συνέβαινεν αὐτοῦ.	τὴν	δ' ὑπερβολὴν τῆς τοῦ πλήθους
[4, 7]	τῆς ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν μέρος,	τὴν	δὲ λοιπὴν νέμει τῷ λαῷ.
[4, 6]	οὐχὶ τοῦ κτήνους ὄντος αἰτίου,	τὴν	δὲ ὁδὸν αὐτοῦ διακωλύοντος παρὰ
[4, 6]	λυπεῖσθε μελλουσῶν ἀναχωρεῖν, οὐδ' αὐταὶ	τὴν	δέησιν ὑμῶν ἀποστρεφόμεθα, πίστιν δ'
[4, 2]	τοῖς ἐκ τοῦ παρανομεῖν ἄλλῳ	τὴν	διὰ τούτου εὐδαιμονίαν χαρίζεσθαι. ἀλλ'
[4, 8]	οἵους αὐτός τε βούλεται κἀγὼ	τὴν	διάνοιαν αὐτοῦ σαφῶς ἐξεπιστάμενος παραινῶ,
[4, 8]	ἐν βιβλίῳ τοὺς νόμους καὶ	τὴν	διάταξιν τῆς πολιτείας ἀναγεγραμμένην. οἱ
[4, 6]	ὕβριν ὑπὸ τῆς ἀδείας ἔργῳ	τὴν	δίκην αὐτὸν εἰσπράξασθαι διαγνοὺς καὶ
[4, 8]	πολλὰ τοιαῦτα τοῖς ἀνθρώποις, ἀναπεμπέτωσαν	τὴν	δίκην εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν,
[4, 4]	Μωυσῆς οὐκ ἀρεσκόμενος οὐδὲ συγχωρῶν	τὴν	δίοδον ἔνοπλον τὴν στρατιὰν ἀγαγὼν
[4, 5]	τῶν πόλεων, οἱ δὲ πρὸς	τὴν	δίωξιν οὐκ ἔκαμνον, ἀλλ' οἷς
[4, 2]	ταύτην ἐπὶ τῷ πλήθει ποιήσασθαι	τὴν	δόσιν, ἀλλ' οὐκ ἐπὶ τἀδελφῷ
[4, 4]	στρατηγοῦ κάθαρσιν τοιαύτην γενομένην ἀπῆγε	τὴν	δύναμιν διὰ τῆς ἐρήμου καὶ
[4, 6]	μὲν οὖν στρατοπεδεύει καὶ ἀγαγὼν	τὴν	δύναμιν ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῳ κατὰ
[4, 4]	οὐ συνεβούλευσεν ὁ θεὸς χρωμένῳ,	τὴν	δύναμιν ὑπανῆγε διὰ τῆς ἐρήμου
[4, 6]	σύμμαχον εἰς ἅπαντα καὶ ἡγεμόνα	τὴν	ἑαυτοῦ πρόνοιαν ἐπένευσεν. ὡς οὐδέν
[4, 8]	πειθομένων μὲν καλῶς ὑμᾶς ἔχειν	τὴν	εἰρήνην φυλάττειν, εἰ δὲ φρονοῦντες
[4, 8]	τόπον ἐν ᾧ εὗρεν ἀποδότω,	τὴν	ἐκ τῆς ἑτέρου ζημίας ὠφέλειαν
[4, 6]	τιμωρεῖν ἀξιῶν κατὰ τοὺς> νόμους	τὴν	ἑκάστου πρὸς τὸ κεχαρισμένον αὐτῷ
[4, 6]	τὸ θεῖον λέγειν, βιάζεσθαι δὲ	τὴν	ἐκείνου βούλησιν: οὐδὲν γὰρ ἐν
[4, 6]	Μαδιηνιτῶν πεμψάντων τὰς θυγατέρας κατὰ	τὴν	ἐκείνου παραίνεσιν οἱ τῶν Ἑβραίων
[4, 3]	μοι τοῦ πενθεροῦ καταλιπόντος ἀφεὶς	τὴν	ἐκείνων ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν ἐμαυτὸν
[4, 8]	πατέρων μὴ κολάζειν, ἀλλὰ διὰ	τὴν	ἐκείνων αὐτῶν ἀρετὴν οἴκτου μᾶλλον
[4, 5]	τὸ ἔργον γεγονότας, Ἑβραῖοι δὲ	τὴν	ἐκείνων παρελάμβανον. ἔστι δὲ χωρίον,
[4, 2]	τὴν αὐτοῦ χάριν, ἧκεν εἰς	τὴν	ἐκκλησίαν. καὶ πρὸς μὲν τὸ
[4, 3]	ἀγωνιζομένων. συνέβαινε δ' εἶναι θορυβώδη	τὴν	ἐκκλησίαν μετεώρου τοῦ πλήθους ὄντος
[4, 3]	τῇ δ' ἐπιούσῃ συνῆλθον εἰς	τὴν	ἐκκλησίαν παρατευξόμενοι τῇ θυσίᾳ καὶ
[4, 8]	θεῖον τὴν γῆν προθυμοτέραν εἰς	τὴν	ἐκτροφὴν τῶν καρπῶν ἀπεργάσεται μὴ
[4, 1]	αὐτῶν ἀρετὴν πρότερόν τε παρασχεῖν	τὴν	ἐλευθερίαν καὶ νῦν βουλομένοις πονεῖν
[4, 6]	γῆς ἢ θαλάσσης εἰς μνήμην	τὴν	ἐμήν. ἐξ ὧν ἁπάντων λαβόντων
[4, 8]	Χαναναίων γῆν καὶ πᾶσαν διαφθείραντας	τὴν	ἐν αὐτῇ πληθὺν καθὰ πρέπει,
[4, 3]	ἐπικυμήνας ὀλέθροις, ὁ γυμνοῖς οὖσι	τὴν	ἐξ ὅπλων ἀσφάλειαν χαρισάμενος, ὁ
[4, 2]	γὰρ Κορῆν ἐφιέμενον τῆς τιμῆς	τὴν	ἐξουσίαν τοῦ τίνι παράσχῃ ταύτην
[4, 2]	ἅπαντα χρόνον μὴ τὴν ἀσφάλειαν	τὴν	ἐπ' αὐτῇ βεβαιοῦντος ἡμῖν τοῦ
[4, 3]	τέχνης νικωμένου. ποιήσεις δὲ φανερὰν	τὴν	ἐπ' αὐτοῖς δίκην οὕτως μεμηνότων
[4, 6]	μαντείας, καὶ παρὸν αὐτῷ σφετερίσασθαι	τὴν	ἐπ' αὐτοῖς δόξαν καὶ ἐξιδιώσασθαι
[4, 6]	πρὶν ἢ καταγωνίσασθαι καὶ νίκην	τὴν	ἐπ' αὐτῷ λαβεῖν, ἐπὶ τὴν
[4, 2]	τὴν κρίσιν τῷ θεῷ καὶ	τὴν	ἐπὶ τούτοις αὐτοῦ μένε ψηφοφορίαν,
[4, 4]	κληρουχίας προσέταξε ποιεῖν. (Μετὰ δὲ	τὴν	ἐπὶ τῷ πένθει τῆς ἀδελφῆς
[4, 8]	νόμοις ἐντυγχάνοντες αὐτοῦ δεινὴν ἐποιοῦντο	τὴν	ἐπιζήτησιν, τὸ περιὸν αὐτοῦ τῆς
[4, 6]	δι' εὐχῆς μηδὲν ἀδικῆσαί σου	τὴν	ἐπιθυμίαν. κρείττων δὲ ὁ θεὸς
[4, 1]	~(Ἑβραίους δ' ὁ κατὰ	τὴν	ἐρημίαν βίος ἀηδὴς καὶ χαλεπὸς
[4, 8]	ἐν Αἰγύπτῳ συμφορῶν καὶ κατὰ	τὴν	ἐρημίαν πρόνοιαν τῶν ἐν τοῖς
[4, 1]	τὴν ἀπορίαν οὖν λογιζόμενοι καὶ	τὴν	ἐρημίαν, ὑφ' ἧς ἔτι ταύτην
[4, 1]	ἀναστήσας τὸ στράτευμα προῆλθεν εἰς	τὴν	ἔρημον, ἐνταῦθα νομίζων ἡσυχάσειν αὐτοὺς
[4, 1]	ἀπαγαγεῖν πορρωτέρω τῶν Χαναναίων εἰς	τὴν	ἔρημον. καὶ τοῦ πλήθους ἐπιτρέψαντος
[4, 8]	γέλωτα θηρωμένους αὑτοῖς ἐμποδίζειν πλάνῃ	τὴν	ἑτέρου χρείαν. Ὁμοίως μηδὲ βλασφημείτω
[4, 8]	τῷ θεῷ φίλα πράξετε καὶ	τὴν	εὐδαιμονίαν βεβαίαν ἕξετε: ἱερὰ πόλις
[4, 8]	εἰσηγήσονται τὰς ἀρίστας, αἷς ἑπόμενοι	τὴν	εὐδαιμονίαν ἕξετε, ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος
[4, 8]	ἀδήριτον καὶ παρὰ τοῖς αὖθις	τὴν	εὔκλειαν ὑμῖν ὑπάρξαι. τούτων δ'
[4, 6]	ἱκανὰς διὰ τὸ κάλλος ἀσκήσαντες	τὴν	εὐμορφίαν αὐτῶν ἐπὶ τὸ μᾶλλον
[4, 8]	δούλης παρὰ τῷ πριαμένῳ διὰ	τὴν	εὔνοιαν καὶ τὴν πρὸς τὰ
[4, 8]	τῆς ἀρετῆς ὀλιγωρίαν ἀπολεῖτε καὶ	τὴν	εὔνοιαν τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ,
[4, 1]	οἱ μὲν οὐ καταπλαγέντες αὐτῶν	τὴν	ἔφοδον οὐδὲ τὴν πληθὺν γενναίως
[4, 6]	τὴν αἰτίαν χωρεῖν παρ' αὐτοὺς	τὴν	ἔχθραν τὴν πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας
[4, 8]	βόσκημα δὲ ὁ κλέψας τετραπλῆν	τὴν	ζημίαν ἀποτινέτω πλὴν βοός, πενταπλῆν
[4, 6]	δρῷεν οὔτ' αὐτῶν οὔτε πατέρων	τὴν	ἡδονὴν προτιμήσαντες τοῦ θεοῦ καὶ
[4, 4]	τῷ παιδί, πρὸς ὃν διὰ	τὴν	ἡλικίαν ἡ ἀρχιερωσύνη παραγίνεται, θνήσκει
[4, 8]	αὐτοῦ καὶ μεγαλουργίας παρ' αὐτὴν	τὴν	ἡλικίαν συνίεσαν. ἦν δὲ κατ'
[4, 8]	καὶ ὁλοκαυτῶσαι καὶ μετ' ἐκείνην	τὴν	ἡμέραν οὐκ ἐπενεγκεῖν ἱερεῖον ἕτερον,
[4, 8]	προγόνους καὶ θεὸς τήνδε μοι	τὴν	ἡμέραν τῆς πρὸς ἐκείνους ἀφίξεως
[4, 8]	λογιστέον τῶν νέων πολλὰ παρὰ	τὴν	ἡμετέραν διδασκαλίαν αὐτοῖς ἐπιτρεπόντων ὑπερηφανίᾳ
[4, 8]	τε εἶεν καὶ καθάριοι πρὸς	τὴν	θέαν. ἡ δ' ἐπὶ τοῦτον
[4, 8]	εὔχεσθαι τὰ κάλλιστα τοῖς περὶ	τὴν	θρησκείαν τοῦ θεοῦ καὶ τὴν
[4, 2]	καὶ θυμιωμένων ὑμῶν οὗπερ ἂν	τὴν	θυσίαν ἡδίω κρίνῃ ὁ θεός,
[4, 3]	ἱερέων δοκιμασίαν, ἵν' οὗ προσδέξηται	τὴν	θυσίαν ὁ θεὸς ἥδιον εἴη
[4, 6]	πρέσβεις, προθυμίαν μὲν καὶ σπουδὴν	τὴν	ἰδίαν ἐμφανίζων αὐτοῖς εἰς ἃ
[4, 8]	τὸ κατὰ βούλησιν ἀπελθεῖν αὐτῷ	τὴν	ἰδίαν ἐφεῖναι κατέχουσιν ἑαυτοὺς ἐν
[4, 8]	αὐτῆς τὸ βουλητὸν, ἀλλὰ μὴ	τὴν	ἰδίαν ἡδονὴν διώκοντα μόνον τοῦ
[4, 8]	καὶ βουλομένου τῷ τρόπῳ τούτῳ	τὴν	ἰδίαν περὶ τὸν Ἰσραηλιτῶν λαὸν
[4, 8]	(Συνελθόντος δὲ τοῦ πλήθους εἰς	τὴν	ἱερὰν πόλιν ἐπὶ ταῖς θυσίαις
[4, 8]	ἀνθρώποις, ἀναπεμπέτωσαν τὴν δίκην εἰς	τὴν	ἱερὰν πόλιν, καὶ συνελθόντες ὅ
[4, 8]	ὥριον εἶναι, καὶ συναγαγὼν εἰς	τὴν	ἱερὰν πόλιν κομιζέτω, καὶ σὺν
[4, 3]	κατὰ τὰ συγκείμενα καὶ περιμένειν	τὴν	ἱερουργίαν. ὡς δ' οὔτε ὑπακούσεσθαι
[4, 2]	παρὰ τοὺς νόμους μὲν τἀδελφῷ	τὴν	ἱερωσύνην Ἀαρῶνι δόντα, μὴ τῷ
[4, 3]	οὐχὶ σοῦ κελεύσαντος Ἀαρῶνι δοὺς	τὴν	ἱερωσύνην ἀλλὰ κατ' ἐμὴν χάριν.
[4, 4]	μηδεμίαν ὑποσχεῖν δίκην ἔτι καὶ	τὴν	ἱερωσύνην ἀναμφίλεκτον τἀδελφῷ παρασχεῖν: οὐδένα
[4, 2]	ἀξιώσεως ὑπάρχει. καὶ νῦν Ἀαρῶνι	τὴν	ἱερωσύνην οὐκ ἐπειδὴ πλούτῳ προεῖχε,
[4, 4]	βακτηρίαις ἐπιγεγραμμένα: λήψεσθαι γὰρ ἐκεῖνον	τὴν	ἱερωσύνην, οὗπερ ἂν ὁ θεὸς
[4, 2]	Ἀαρῶνι καὶ τοῖς υἱέσιν αὐτοῦ	τὴν	ἱερωσύνην παρέδωκεν; εἰ μὲν γὰρ
[4, 2]	μηδὲν δὲ μεμφθῆναι τοῖς παρὰ	τὴν	ἱερωσύνην πεπραγμένοις δυνάμενον. θυμιάσετε οὖν
[4, 2]	τῶν πρώτων ἄνδρες σπεύδοντες ἀφελέσθαι	τὴν	ἱερωσύνην τὸν Μωυσέος ἀδελφὸν καὶ
[4, 8]	ἄμεινον ἕξει τὰ πράγματα: μηδὲ	τὴν	ἴσην ἐπὶ τούτοις ὀργήν ποτε
[4, 8]	βραχίοσιν ἕκαστον διαφαίνειν, ὅσα τε	τὴν	ἰσχὺν ἀποσημαίνειν δύναται τοῦ θεοῦ
[4, 2]	ἄκοντας μηδὲ συνιέντας τῆς ἐπιβουλῆς	τὴν	ἰσχὺν ἀφαιρεῖται: ὅστις γὰρ αὐτῷ
[4, 3]	αὖθις ὧν ἔπαθον καὶ ὅτι	τὴν	ἰσχὺν τοῦ θεοῦ νομίσειαν ἀπατᾶσθαι
[4, 8]	αἵματος συγχεῖν καὶ καταλύειν ἐπιχειρῇ	τὴν	κατ' αὐτοὺς πολιτείαν ἄν τε
[4, 8]	βιβλία παραδίδωσι τοῖς ἱερεῦσι καὶ	τὴν	κιβωτόν, εἰς ἣν καὶ τοὺς
[4, 2]	ἐπὶ τἀδελφῷ καταλιπεῖν. (Μωυσῆς δὲ	τὴν	Κορέου διαβολὴν ἐκ πολλοῦ προειδὼς
[4, 8]	προτιμῆσαι τοῦτο τοῦ ἐλευθέρου γάμου	τὴν	κόρην, ἡ δὲ παρασχεῖν ἑαυτὴν
[4, 3]	τὴν ὄψιν τοῦ συμβεβηκότος ἐβεβαίουν	τὴν	κρίσιν, καὶ νομίζοντες ὡς ἀλιτηρίους
[4, 2]	καὶ σὺ δέ, Κορῆ, παραχώρησον	τὴν	κρίσιν τῷ θεῷ καὶ τὴν
[4, 7]	πεποιῆσθαι τὴν αἴτησιν, ἀλλ' ὅπως	τὴν	λείαν ἐν ἐπιτηδείοις καταλιπόντες εὔζωνοι
[4, 7]	καὶ τρισμυρίας. Μωυσῆς δὲ μερίσας	τὴν	λείαν τῆς μὲν ἑτέρας τὸ
[4, 7]	ὑπὲρ ὧν καὶ προεῖπον ἐπὶ	τὴν	Μαδιηνιτῶν γῆν ἔπεμψεν στρατιὰν τοὺς
[4, 6]	τι τῶν ὁπλιτῶν ἐξέπεμψε δῃῶσον	τὴν	Μαδιηνιτῶν γῆν καὶ τὰς πατρίδας
[4, 8]	κατάρας αὐτός, ὡς μηδέποτε ἐκλιπεῖν	τὴν	μάθησιν αὐτῶν ὑπὸ τοῦ χρόνου,
[4, 8]	ἢ τὸ τελευταῖον δύο, ὧν	τὴν	μαρτυρίαν ἀληθῆ ποιήσει τὰ προβεβιωμένα.
[4, 6]	γενομένου μάρτυρος τοῦ διελέγξοντος, ἐκείνῳ	τὴν	μαρτυρίαν ἔδωκε καὶ τῆς ἐπ'
[4, 5]	ἐλπίδος αὐτός τε ἀποθνήσκει κατὰ	τὴν	μάχην καὶ σύμπας ὁ στρατὸς
[4, 8]	τοῦ τῷ θεῷ χάριν εἰδέναι	τὴν	μεγίστην ἀράμενοι διὰ σπουδῆς ἀνεθρέψαμεν
[4, 8]	ἃς ἔτους ἑκάστου προεῖπον τελεῖν,	τὴν	μὲν τοῖς Λευίταις, τὴν δ'
[4, 4]	ἤδη βεβαίως ἀπέλαυε τῆς τιμῆς.	~(Τὴν	μέντοι στάσιν οὐδ' οὕτως συνέβη
[4, 8]	(Γάλλους ἐκτρέπεσθαι καὶ σύνοδον φεύγειν	τὴν	μετ' αὐτῶν ἀφελομένων αὑτοὺς τὸ
[4, 8]	φύντος ἀξιοῖ διὰ τὴν πρὸς	τὴν	μητέρα τοῦ πατρὸς εὔνοιαν τῶν
[4, 8]	πυρὶ τὸ γένος αὐτῶν καὶ	τὴν	μνήμην: βεβαία γὰρ ἂν οὕτως
[4, 6]	ἀποστρεφόμεθα, πίστιν δ' εὐνοίας λαβοῦσαι	τὴν	μόνην ἡμῖν ἀξιόλογον νομισθεῖσαν ἀγαπήσομεν
[4, 8]	δὲ καὶ πολλὰ δαπανήσαντος εἰς	τὴν	νοσηλείαν ἀποτινέτω πάνθ' ὅσα παρὰ
[4, 6]	ταύτην ἐνσκήψαντος αὐτοῖς τοῦ θεοῦ	τὴν	νόσον ὅσοι τε> συγγενεῖς ὄντες
[4, 6]	συναπῄει τοῖς πρέσβεσι. κατὰ δὲ	τὴν	ὁδὸν ἀγγέλου θείου προσβαλόντος αὐτῷ
[4, 8]	περὶ τὴν ἀπόδοσιν, μὴ περὶ	τὴν	οἰκίαν βαδίσαντας ἐνεχυριάζειν πρὶν ἢ
[4, 6]	οὐχ ὥσπερ ἐν τυραννίδι ζῆν	τὴν	ὅλην ἐξ ἑνὸς ἐλπίδα τοῦ
[4, 5]	ἑκηβόλοις δεξιοὶ χρῆσθαι, καὶ διὰ	τὴν	ὅπλισιν οὖσαν εὐσταλῆ κοῦφοι πρὸς
[4, 4]	θεοῦ πεπρᾶχθαι, κατηγόρουν δ' αὐτοῦ	τὴν	ὀργὴν τοῦ θεοῦ γίνεσθαι τοσαύτην
[4, 3]	τῶν γὰρ συντεταγμένων ἐκλαθόμενοι πρὸς	τὴν	ὄψιν τοῦ συμβεβηκότος ἐβεβαίουν τὴν
[4, 8]	τῷ πατρί. ἂν δ' ἐξελέγξῃ	τὴν	παιδίσκην ἐφθαρμένην, δημότις μὲν οὖσα
[4, 8]	ἐκείνων εὐχαριστίαν καὶ τὴν ἀμοιβὴν	τὴν	παρὰ τοῦ θεοῦ γενησομένην ἐπὶ
[4, 8]	ὀλιγωρίαν ἀπολεῖτε καὶ τὴν εὔνοιαν	τὴν	παρὰ τοῦ θεοῦ, ποιήσαντες δὲ
[4, 1]	θεὸν προστησάμενοι στρατηγὸν ἀλλ' οὐχὶ	τὴν	παρὰ τοῦ νομοθέτου συνεργίαν περιμένοντες.
[4, 2]	ἔργῳ δὲ εἰς ἑαυτὸν ἐπραγματεύετο	τὴν	παρὰ τοῦ πλήθους τιμὴν μεταστῆσαι.
[4, 6]	εἰσπράξασθαι διαγνοὺς καὶ κωλῦσαι διαβῆναι	τὴν	παρανομίαν εἰς πλείονας τῶν ἀρξαμένων
[4, 6]	διὰ παντὸς ἤδη τοῦ στρατοῦ	τὴν	παρανομίαν χωρεῖν τῶν νέων καὶ
[4, 1]	αὐτῶν διαλυθείσης ἀκόσμως διωκόμενον εἰς	τὴν	παρεμβολὴν συνέφυγε, καὶ τῷ παρ'
[4, 8]	τῶν τε ἀπόντων ταχεῖαν ἕξετε	τὴν	παρουσίαν. μόνον οἷς ὁ θεὸς
[4, 8]	τοὺς εὐεργέτας ὑβρίζειν ἐν τούτῳ	τὴν	παρρησίαν τίθεσθε, ὃ δὴ τοῦ
[4, 8]	παραγευσάμενοι τῆς ἐκείνων ἐπιτηδεύσεως διαφθείρητε	τὴν	πάτριον πολιτείαν. ἔτι δὲ καὶ
[4, 8]	ἀλλήλους κατέλιπε τούτους ὑπερεθέμην εἰς	τὴν	περὶ ἐθῶν καὶ αἰτιῶν ἀπόδοσιν,
[4, 8]	οἱ καὶ τὴν ἀρετὴν καὶ	τὴν	περὶ τὸ δίκαιον σπουδὴν προησκηκότες:
[4, 7]	ὁ δὲ Ἰησοῦς πᾶσαν ἐπεπαίδευτο	τὴν	περὶ τοὺς νόμους παιδείαν καὶ
[4, 1]	καταπλαγέντες αὐτῶν τὴν ἔφοδον οὐδὲ	τὴν	πληθὺν γενναίως αὐτοὺς ἐδέξαντο, τῶν
[4, 8]	ἂν ἐπιχειρήσειε, καὶ πᾶσαν ἐπευφημήσας	τὴν	πληθύν, ἐπεί, φησί, πρὸς τοὺς
[4, 3]	βραβεύων ὁμόνοιαν καὶ εἰρήνην σῶζε	τὴν	πληθὺν ἑπομένην τοῖς σοῖς προστάγμασιν,
[4, 8]	ὑμῖν εἰρηνικὴ τῶν νόμων κατὰ	τὴν	πολιτείαν διάταξις ἔστω: καὶ ὁ
[4, 8]	μίμησιν παρατροπή τις τῶν κατὰ	τὴν	πολιτείαν ἔσοιτο, ἀλλ' ὡς οὐδὲ
[4, 8]	τῶν νόμων τῶν ἀνηκόντων εἰς	τὴν	πολιτείαν. οὓς δὲ κοινοὺς ἡμῖν
[4, 8]	μὲν οὕτω διελύθησαν. (Βούλομαι δὲ	τὴν	πολιτείαν πρότερον εἰπὼν τῷ τε
[4, 8]	τοῦ θεοῦ μετὰ ταύτην ἡμῖν	τὴν	πραγματείαν συντάξασθαι πρόκειται. (Ἐπειδὰν τὴν
[4, 8]	εἶναι διὰ παντὸς ἔνδον αὐτοῖς	τὴν	προαίρεσιν αὐτῶν ἧς ὀλιγωρήσαντες ἠδίκησαν
[4, 6]	ἀλλ' ὁ θεὸς αὐτὸν χωρεῖν	τὴν	προκειμένην παρώρμησε προστάξας ὅτιπερ ἂν
[4, 1]	προδηλοῖ περὶ τῶν ἡμετέρων κατὰ	τὴν	πρὸς αὐτὸν εὔνοιαν, ὡς οὐχ
[4, 8]	αὐτῷ τὸ θεῖον, ὅτι παραβάντες	τὴν	πρὸς αὐτὸν θρησκείαν πειραθήσονται κακῶν,
[4, 8]	ἀποσημαίνειν δύναται τοῦ θεοῦ καὶ	τὴν	πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν φέρειν ἐγγεγραμμένα
[4, 8]	πριαμένῳ διὰ τὴν εὔνοιαν καὶ	τὴν	πρὸς τὰ οἰκεῖα φιλοστοργίαν βούληται
[4, 8]	τῆς ἑτέρας φύντος ἀξιοῖ διὰ	τὴν	πρὸς τὴν μητέρα τοῦ πατρὸς
[4, 7]	διὰ φόβον κινδύνων μηδὲ διὰ	τὴν	πρὸς τὸ πονεῖν μαλακίαν πεποιῆσθαι
[4, 6]	χωρεῖν παρ' αὐτοὺς τὴν ἔχθραν	τὴν	πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καταλυσαμένους. καὶ
[4, 6]	ἐφ' ἑαυτοῖς μέγα Ἰσραηλῖται καὶ	τὴν	πρὸς τοὺς πολέμους ἐπιθυμίαν ὑπερέτεινον.
[4, 1]	χείρω συνέβαινεν εἶναι δοκεῖν, ἐπὶ	τὴν	πρὸς τοὺς Χαναναίους μάχην ἦσαν
[4, 7]	ὁ δ' ὑπολαβὼν αὐτοὺς δείσαντας	τὴν	πρὸς Χαναναίους μάχην πρόφασιν εὐπρεπῆ
[4, 8]	αὐτοῦ καὶ γινώσκειν μόνον αὐτῶν	τὴν	προσηγορίαν ἐκ τοῦ παρ' ἄλλοις
[4, 7]	κελεύσαντος καὶ τοῦ θεοῦ τούτῳ	τὴν	προστασίαν ἐπιτρέψαι τῶν πραγμάτων. ὁ
[4, 5]	εἶναι δοκεῖν τότ' ἀπηλέγχθη πεφοβημένη.	τὴν	πρώτην οὖν σύνοδον οὐχ ὑπομείναντες
[4, 6]	κατὰ τῆς ἁπάντων δόξης ἰσχυρὰν	τὴν	σεαυτοῦ κατεσκευακὼς ἀτοπίαν: ἐγὼ δ'
[4, 3]	κελεύσας ἐπ' Αἰγύπτου σταλῆναι καὶ	τὴν	σὴν γνώμην τούτοις ἐμφανίσαι, ὁ
[4, 3]	αὐτομάτως ἀλλὰ κατὰ βούλησιν βραβευόμενον	τὴν	σὴν εἰς τέλος ἔρχεται, ὅτι
[4, 8]	τοῦ καὶ δόξαντος εἰς σωτηρίαν	τὴν	σὴν καὶ παιδείαν τῶν ἀρίστων
[4, 5]	σπεύδων μὲν ὡς ἐπὶ συμμαχίαν	τὴν	Σιχῶνος φίλου τυγχάνοντος εὑρὼν δὲ
[4, 8]	ἐν δυσὶ πλαξὶ κατέθετο, καὶ	τὴν	σκηνήν: τῷ τε λαῷ παρῄνεσε
[4, 4]	αὐθημερόν. (Ὡς δὲ ταῦτα μετὰ	τὴν	στάσιν Μωυσῆς διέταξεν, ἄρας μετὰ
[4, 4]	οὐδὲ συγχωρῶν τὴν δίοδον ἔνοπλον	τὴν	στρατιὰν ἀγαγὼν προαπήντα τῷ Μωυσεῖ,
[4, 1]	ἐπ' αὐτοὺς ἔλθοιεν, ἔγνω δεῖν	τὴν	στρατιὰν ἀπαγαγεῖν πορρωτέρω τῶν Χαναναίων
[4, 6]	Μωυσῆς ἐπὶ τὸν Μαδιανιτῶν ὄλεθρον	τὴν	στρατιὰν ἐξέπεμπε, περὶ ὧν τῆς
[4, 8]	λαιῶν Βουλῆ προσαγορευομένου, μερισθεῖσαν δὲ	τὴν	στρατιὰν καθ' ἓξ φυλὰς ἐπὶ
[4, 8]	ὡς κοινωνοὺς καὶ δεσπότας διὰ	τὴν	συγγένειαν, ἀφιγμένους δ' ἀλλαχόθεν ἀνθρώπους
[4, 8]	καὶ φύλακες γένοισθε καὶ μελετῴητε	τὴν	σύνεσιν αὐτῶν. ἄπειμι δ' αὐτὸς
[4, 8]	χρείαις αὐτοῦ κέρδος εἶναι νομίζειν	τήν	τ' ἐκείνων εὐχαριστίαν καὶ τὴν
[4, 8]	εἴσονται παρελθόντες εἰς ἐξουσίαν αὐτοῦ,	τήν	τ' ἐλευθερίαν ἡγεῖσθε μὴ τὸ
[4, 6]	τοσοῦτον κλέος δι' ἀλήθειαν καὶ	τὴν	ταύτης πρόρρησιν ἀγάγοι: τὸν γὰρ
[4, 8]	θεοῦ, ποιήσαντες δὲ τοῦτον ἐχθρὸν	τήν	τε γῆν, ἣν κτήσεσθε, κρατηθέντες
[4, 5]	τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην ἐκδίδωσιν ὁρίζων	τήν	τε Μωαβῖτιν καὶ Ἀμωρῖτιν. γῆ
[4, 2]	γενομένων δεινῶν, εἰ μὴ προενόησε.	τήν	τε οὖν στάσιν καὶ ὅσα
[4, 4]	ἔριον: συναγαγὼν δ' αὐτῆς ἅπασαν	τὴν	τέφραν ἁγνὸς ἀνὴρ κατατίθησιν εἰς
[4, 6]	εἴργεται. ταραττομένου δὲ αὐτοῦ διὰ	τὴν	τῆς ὄνου φωνὴν ἀνθρωπίνην οὖσαν
[4, 8]	μαρτυρείτωσαν δὲ μηδὲ δοῦλοι διὰ	τὴν	τῆς ψυχῆς ἀγένειαν, οὓς ἢ
[4, 2]	τὸ μὴ προσέσθαι παρέχοντος ἐκείνου	τὴν	τιμὴν ἀσεβές, καὶ πάλιν ἀξιοῦντ'
[4, 8]	νέων περιφρονῶσι τοὺς γονεῖς καὶ	τὴν	τιμὴν αὐτοῖς μὴ νέμωσιν ἢ
[4, 8]	κλειστὸν ἐμπεσὸν βόσκημά τινος διαφθαρῇ,	τὴν	τιμὴν αὐτοῦ τῷ δεσπότῃ καταβαλλέτω.
[4, 2]	ἐπὶ τἀδελφῷ διαβολῆς ὡς κεχαρισμένου	τὴν	τιμὴν αὐτῷ ῥυόμενος. ~(Ταῦτα Μωυσέος
[4, 2]	τοῦ θεοῦ καὶ τῶν νόμων	τὴν	τιμὴν ἐχαριζόμην, οὐκ ἂν ἐμαυτῷ
[4, 2]	φυλῶν, εἰκότως ἂν ἡ Ῥουβήλου	τὴν	τιμὴν ἔχοι λαμβανόντων αὐτὴν Δαθάμου
[4, 4]	τοῦ θεοῦ χειροτονήσαντος βεβαίως εἶχε	τὴν	τιμήν, ἡ δὲ τῶν Ἑβραίων
[4, 2]	γὰρ ἐκ τῆς Λευίτιδος φυλῆς	τὴν	τιμὴν ὁ θεός τινι παρασχεῖν
[4, 2]	ἐκλεγόμενος, τὸν ἄξιον ἂν εἰς	τὴν	τιμὴν παράγειν, οὐχὶ τοῖς πολλῶν
[4, 8]	τεθνεὼς καὶ ὁ πλήξας καὶ	τὴν	τιμὴν τὴν ἀμφοτέρων οἱ δεσπόται
[4, 8]	καταλιπεῖν, εἰ δ' ἀσθενοῖεν λαβεῖν	τὴν	τιμωρίαν, αὐτὸ τὸ μὴ κατὰ
[4, 3]	Μωυσῆς δὲ τούτων ἀπολομένων βουλόμενος	τὴν	τιμωρίαν αὐτῶν μνήμῃ παραδοθῆναι καὶ
[4, 6]	τὴν ἐπ' αὐτῷ λαβεῖν, ἐπὶ	τὴν	τοῦ Ζαμβρίου σκηνὴν παραγενόμενος αὐτόν
[4, 6]	ξενίᾳ φιλοφρόνως καὶ δειπνίσας ἀνέκρινε	τὴν	τοῦ θεοῦ διάνοιαν, τίς αὕτη
[4, 8]	εὐεργετεῖν ἠθέλησεν. ἀνθ' ὧν προευλογῆσαι	τὴν	τοῦ θεοῦ δύναμιν, ᾧ μελήσει
[4, 4]	μηδὲν ἐξαμαρτόντας ἢ ὅτι περὶ	τὴν	τοῦ θεοῦ θρησκείαν ἐσπουδάκεσαν, τὸν
[4, 4]	Ἀαρών, ἀφέντες τοῦτο θαυμάζειν ἤρξαντο	τὴν	τοῦ θεοῦ περὶ αὐτῶν κρίσιν
[4, 2]	καὶ τὸν ἀδελφὸν εἰδὼς κατὰ	τὴν	τοῦ θεοῦ προαίρεσιν τῆς ἱερωσύνης
[4, 8]	παρ' αὐτῆς λεγέτω τυγχάνειν ὑβρίσαντα	τὴν	τοῦ κατοιχομένου μνήμην. καὶ ὁ
[4, 6]	παρελίπομεν: δίκαιον γὰρ> ἐπὶ τούτου	τὴν	τοῦ νομοθέτου γνώμην μὴ παρελθεῖν
[4, 8]	ἐξ αὐτοῦ μὴ προσδέχοιτο ὑβρίζων	τὴν	τοῦ τεθνηκότος ἀδελφοῦ μνήμην. ἐρομένης
[4, 1]	τύραννον ἀνέχεσθαι καὶ ζῆν πρὸς	τὴν	τούτου βούλησιν ἐξαπατωμένους, ὅτι μόνῳ
[4, 8]	καὶ τὸν ναόν: ἔσεσθαι δὲ	τὴν	τούτων ἀποβολὴν οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ
[4, 8]	ζῆν καὶ τηροῦντες αὑτοὺς εἰς	τὴν	τούτων ἀπόλαυσιν ἐθελοκακήσωσι περὶ τὰς
[4, 3]	οὐδὲ φθονήσεις μοι τῆς ἀληθείας	τὴν	τούτων ἀχαριστίαν ἐπίπροσθεν θέμενος. τὰ
[4, 8]	ἀλλ' ἀίδιόν τε ὑμῖν πραγματεύσασθαι	τὴν	τῶν ἀγαθῶν ἀπόλαυσιν, καὶ μνήμην
[4, 8]	καθ' ἡμᾶς ἀρχῆθεν ἦν, ἐπὶ	τὴν	τῶν ἄλλων τραπέσθαι διήγησιν. γέγραπται
[4, 8]	τὸ πρέσβιστόν ἐστιν, ἔπειτα καὶ	τὴν	τῶν ἄλλων χαρίζεται περιουσίαν, ὡς
[4, 7]	πρὸς Χαναναίους μάχην πρόφασιν εὐπρεπῆ	τὴν	τῶν βοσκημάτων ἐπιμέλειαν εὑρῆσθαι κακίστους
[4, 3]	περὶ τῆς ἱερωσύνης ἁμιλλωμένους διὰ	τὴν	τῶν ἱερέων δοκιμασίαν, ἵν' οὗ
[4, 4]	γίνεσθαι τοσαύτην οὐχ οὕτω διὰ	τὴν	τῶν κολασθέντων ἀδικίαν, ὡς Μωυσέος
[4, 8]	τὴν θρησκείαν τοῦ θεοῦ καὶ	τὴν	τῶν νόμων φυλακὴν σπουδάσασιν ὧν
[4, 6]	εὐπρεπεῖς καὶ βιάσασθαι καὶ νικῆσαι	τὴν	τῶν ὁρώντων σωφροσύνην ἱκανὰς διὰ
[4, 8]	ἡδονὴν ἢ διὰ κέρδος πρὸς	τὴν	ὕβριν: ἐὰν δέ που μόνῃ
[4, 6]	Ζαμβρίου, καὶ πρὶν ἰσχυροτέραν γενέσθαι	τὴν	ὕβριν ὑπὸ τῆς ἀδείας ἔργῳ
[4, 6]	τὴν ὥραν τοῦ σώματος προσηκάμεθα	τὴν	ὑμετέραν ἀξίωσιν, ἀλλ' ἄνδρας ἀγαθοὺς
[4, 2]	ὑμᾶς ὁρᾶν καί τοι κατὰ	τὴν	ὑμετέραν γνώμην αὐτοῦ τυγχάνων: ὃ
[4, 3]	ἡμῖν παρασχὼν καὶ μικροτέραν ἐμοῦ	τὴν	Φαραώθου ποιήσας ἡγεμονίαν, ὁ γῆν
[4, 8]	εἰ μὲν πείσας καὶ πρὸς	τὴν	φθορὰν συγκάταινον λαβών, ἀποθνησκέτω σὺν
[4, 2]	πρεσβύτατοι γὰρ οὗτοι τῶν ταύτην	τὴν	φυλὴν νεμομένων καὶ δυνατοὶ χρημάτων
[4, 8]	ὁ δεσπότης ἐλέγχηται προειδὼς αὐτοῦ	τὴν	φύσιν καὶ μὴ φυλαξάμενος, ἀποθνησκέτω
[4, 8]	τῇ τῶν ἀνομοίων κοινωνίᾳ χαίρειν	τὴν	φύσιν. μηδὲ κτήνεσιν ἐπάγειν ὅσα
[4, 5]	ποταμῶν κείμενον ὅμοιόν τι νήσῳ	τὴν	φύσιν ὑπάρχει, τοῦ μὲν Ἀρνῶνος
[4, 8]	πολὺς διαβᾶσι τὸν Ἰορδάνην καὶ	τὴν	Χαναναίαν κτησαμέναις περιστήσεται. ἐπεὶ προαχθέντες
[4, 4]	ἱεροῦ, κατὰ βούλησιν τοῦ θεοῦ	τὴν	Χαναναίαν κτησαμένους τοὺς Ἑβραίους ἐκέλευε
[4, 8]	τυγχάνοντας ἐποίησαν κακῶς, ἐξελόντας δὲ	τὴν	Χαναναίων γῆν καὶ πᾶσαν διαφθείραντας
[4, 8]	τὴν πραγματείαν συντάξασθαι πρόκειται. (Ἐπειδὰν	τὴν	Χαναναίων γῆν κτησάμενοι καὶ σχολὴν
[4, 7]	Βατανίδι. κτησαμένων δ' αὐτῶν καὶ	τὴν	Χαναναίων γῆν τρεῖς ἕτεραι πόλεις
[4, 6]	Ἑβραίους ἀπηγορευκότος τοῦ θεοῦ κτησαμένους	τὴν	Χαναναίων, θᾶττον ἢ φρονιμώτερον ἐγχειρεῖν
[4, 8]	τὸν Ἰσραηλιτῶν λαὸν εὔνοιαν καὶ	τὴν	χορηγίαν τῆς εὐδαιμονίας καὶ τοῖς
[4, 6]	τε παίων τῇ ῥομφαίᾳ καὶ	τὴν	Χοσβίαν ἀπέκτεινεν. οἱ δὲ νέοι
[4, 8]	τόπου ὅπου κεῖται ὁ νεκρὸς	τὴν	χώραν. ἣ δ' ἂν ᾖ
[4, 7]	πάντα. λαβόντες οὖν ἐπὶ τούτοις	τὴν	χώραν καὶ κτίσαντες πόλεις καρτερὰς
[4, 7]	πολεμίων οἱ Ἑβραῖοι διήρπασαν αὐτῶν	τὴν	χώραν καὶ πολλὴν λείαν λαβόντες
[4, 8]	τις κατὰ φόβον ἰσχύος προσνέμοι	τὴν	ψῆφον κεκρίσθαι: τοῦ θεοῦ γὰρ
[4, 6]	εἰς ὁμιλίαν ἥκομεν, οὐδ' ἐμπορευσόμεναι	τὴν	ὥραν τοῦ σώματος προσηκάμεθα τὴν
[4, 8]	ἡμετέρους ἄπειμι προγόνους καὶ θεὸς	τήνδε	μοι τὴν ἡμέραν τῆς πρὸς
[4, 8]	τούτων φειδόμενοι τοῦ ζῆν καὶ	τηροῦντες	αὑτοὺς εἰς τὴν τούτων ἀπόλαυσιν
[4, 3]	ἑπομένην τοῖς σοῖς προστάγμασιν, ἀπαθῆ	τηρῶν	αὐτὴν καὶ ἀκοινώνητον τῆς τῶν
[4, 4]	τούτου μεμενηκυίας ἔβλεπον, ἐκ δὲ	τῆς	Ἀαρῶνος βλαστούς τε καὶ κλάδους
[4, 1]	εὔνοιαν, ὡς οὐχ ἁπάντων ἐκ	τῆς	Ἁβράμου γενεᾶς ὄντων, ἀλλ' αἴτιον
[4, 8]	μοίρᾳ τυγχανούσης, ἂν ὁ ἐκ	τῆς	ἀγαπωμένης παῖς γενόμενος νεώτερος ὢν
[4, 6]	ἰσχυροτέραν γενέσθαι τὴν ὕβριν ὑπὸ	τῆς	ἀδείας ἔργῳ τὴν δίκην αὐτὸν
[4, 4]	δὲ τὴν ἐπὶ τῷ πένθει	τῆς	ἀδελφῆς τοῦ στρατηγοῦ κάθαρσιν τοιαύτην
[4, 8]	δωρεάς, ἃς ἀπαλλαγεῖσιν αὐτοῖς ἐκ	τῆς	Αἰγυπτίων γῆς παρέσχε, δικαίας οὔσης
[4, 6]	μυρίων. (Ὑπὸ δὲ ταύτης παροξυνθεὶς	τῆς	αἰτίας Μωυσῆς ἐπὶ τὸν Μαδιανιτῶν
[4, 8]	καὶ ταῖς ψυχαῖς ἐγγραψάντων διὰ	τῆς	ἀκοῆς ἃ κελεύουσιν, ὥστ' εἶναι
[4, 1]	μανθάνοντα: δόξειν τε συνετοὺς εἶναι	τῆς	ἀλαζονείας αὐτοῦ καταγνόντες καὶ τῷ
[4, 8]	καὶ γίνεται, μηδὲν ἐκείνου διημαρτηκότος	τῆς	ἀληθείας. ταῦτ' οὖν τὰ βιβλία
[4, 3]	λανθάνει, ὥστ' οὐδὲ φθονήσεις μοι	τῆς	ἀληθείας τὴν τούτων ἀχαριστίαν ἐπίπροσθεν
[4, 2]	ὧν ὑμῖν ἐκ πλούτου καὶ	τῆς	ἄλλης ἀξιώσεως ὑπάρχει. καὶ νῦν
[4, 8]	πρόνοια δ' αὐτῷ δικαιοσύνης καὶ	τῆς	ἄλλης ἀρετῆς διὰ παντὸς ἔστω.
[4, 8]	στάχυας ἀποδεῖν τὰ στόματα ἐπὶ	τῆς	ἅλωος: οὐ γὰρ εἶναι δίκαιον
[4, 8]	καὶ ἱδρυθέντι μὴ λήθην λαβεῖν	τῆς	Ἀμαληκιτῶν ὕβρεως, ἀλλὰ στρατεύσαντας ἐπ'
[4, 5]	ἐν Ῥαβαθᾶ πόλει τῶν βασιλείων	τῆς	Ἀμμανίτιδος, τῇ μὲν κατασκευῇ σιδηρέαν,
[4, 6]	τὴν ἀπόνοιαν αὐτοῦ προαγαγεῖν ἐκ	τῆς	ἄντικρυς διαμάχης θελήσαντα: περιίστατο γάρ,
[4, 8]	εὐχαριστησάτω μὲν τῷ θεῷ, ὅτι	τῆς	ἀπ' Αἰγυπτίων αὐτοὺς ὕβρεως ἀπαλλάξας
[4, 2]	ἐβόων ἥκειν τὸν τύραννον καὶ	τῆς	ἀπ' αὐτοῦ δουλείας ἀπηλλάχθαι τὸ
[4, 6]	ἔχειν ἀφανίσαι προῃρημένος καὶ κατὰ	τῆς	ἁπάντων δόξης ἰσχυρὰν τὴν σεαυτοῦ
[4, 8]	ὁ ἐνεχυρασμένος, κατεχέτω τοῦτο μέχρι	τῆς	ἀποδόσεως ὁ δεδανεικώς, ἂν δὲ
[4, 2]	τοῖς κρείττοσι, τότε μᾶλλον ὑπὸ	τῆς	ἀπορίας καὶ συμφορᾶς ἐξηγανάκτουν καὶ
[4, 5]	δεῖν ἔγνω καὶ τοὺς Ἑβραίους	τῆς	ἀπραξίας καὶ τῆς δι' αὐτὴν
[4, 7]	Βοσάρα μὲν ἐπὶ τοῖς ὁρίοις	τῆς	Ἀραβίας, Ἀρίμανον δὲ τῆς Γαλαδηνῶν
[4, 4]	δύναμιν διὰ τῆς ἐρήμου καὶ	τῆς	Ἀραβίας ἐλθὼν εἰς χωρίον, ὃ
[4, 5]	ποταμὸν Ἀρνῶν' ὃς ἐκ τῶν	τῆς	Ἀραβίας ὀρῶν ὡρμημένος καὶ διὰ
[4, 7]	πόλις ἐπώνυμος τὸ πᾶν ἀξίωμα	τῆς	Ἀράβων ἔχουσα γῆς καὶ μέχρι
[4, 8]	εἰπὼν τῷ τε Μωυσέος ἀξιώματι	τῆς	ἀρετῆς ἀναλογοῦσαν καὶ μαθεῖν παρέξων
[4, 8]	ἦν καὶ ὅτι μήπω καλῶς	τῆς	ἀρετῆς αὐτοῦ γεγευμένοις ἀπολείπεσθαι συνέβαινεν
[4, 8]	ἀσθενέστεροι κρατεῖν λύπης ἐδήλουν, ὅτι	τῆς	ἀρετῆς αὐτοῦ καὶ μεγαλουργίας παρ'
[4, 5]	ἐλθεῖν περιέσεσθαί τε νομίζων καὶ	τῆς	ἀρετῆς αὐτῶν διάπειραν βουλόμενος λαβεῖν:
[4, 8]	τὴν ἐπιζήτησιν, τὸ περιὸν αὐτοῦ	τῆς	ἀρετῆς ἐκ τούτων λογιζόμενοι. καὶ
[4, 8]	τοῦτον ἔχειν προστάτην ἐν τοῖς	τῆς	ἀρετῆς ἐπιτηδεύμασι μένοντες, ἐπὶ τοσοῦτον
[4, 8]	εἰς καταφρόνησιν ὑπ' αὐτοῦ καὶ	τῆς	ἀρετῆς ὀλιγωρίαν ἀπολεῖτε καὶ τὴν
[4, 8]	ἐπιτηδευμάτων, τοῦτο δὲ ἐκ μὲν	τῆς	αὐτῆς ἐπιμιξίας αὐτοῖς ὑπάρξειν, τῇ
[4, 1]	πάλιν ἐκείνῳ, συνῆκε γὰρ δίχα	τῆς	αὐτοῦ προνοίας οὐ δυνησόμενον ἐρρῶσθαι
[4, 4]	κατ' οἶκον θύουσιν εὐωχίας ἕνεκα	τῆς	αὑτῶν ἀλλὰ μὴ θρησκείας ἀνάγκην
[4, 8]	ἐμπλήσετε καὶ γῆν καὶ θάλασσαν	τῆς	αὑτῶν δουλείας. ἔσται δ' ὑμῖν
[4, 4]	δ' ἦν, ἐκ τοιούτου ξύλου	τῆς	βακτηρίας κατεσκευασμένης. ἐκπλαγέντες δ' ἐπὶ
[4, 8]	φυτοῖς χωρίον τοὺς τένοντας κοψάτωσαν	τῆς	βοός, καὶ χέρνιβας ἑλόμενοι ὑπὲρ
[4, 8]	καὶ χέρνιβας ἑλόμενοι ὑπὲρ κεφαλῆς	τῆς	βοὸς οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ
[4, 5]	ἐπιτίθεται τοῖς Ἰσραηλίταις Ὤγης ὁ	τῆς	Γαλαδηνῆς καὶ Γαυλανίτιδος βασιλεὺς στρατὸν
[4, 7]	ὁρίοις τῆς Ἀραβίας, Ἀρίμανον δὲ	τῆς	Γαλαδηνῶν γῆς, καὶ Γαυλανὰν δ'
[4, 8]	μνήμην. καὶ ὁ μὲν ἐκ	τῆς	γερουσίας ἀπίτω τοῦτ' ἔχων ὄνειδος
[4, 8]	τεθνηκότος ἀδελφοῦ μνήμην. ἐρομένης δὲ	τῆς	γερουσίας, διὰ ποίαν αἰτίαν ἀλλοτρίως
[4, 8]	δίκαιον γὰρ εἶναι τῶν ἐκ	τῆς	γῆς ἀναδιδομένων, ἣν ὁ θεὸς
[4, 5]	καὶ πολλὴν ἀφθονίαν τῶν ἐκ	τῆς	γῆς εἶχον μεστῆς ἔτι τῶν
[4, 8]	ἔτους οἱ ἐκ τῶν περάτων	τῆς	γῆς, ἧς ἂν Ἑβραῖοι κρατῶσιν,
[4, 8]	τῷ τε λαῷ παρῄνεσε κρατήσαντι	τῆς	γῆς καὶ ἱδρυθέντι μὴ λήθην
[4, 3]	τινας γνῶναι, συνῄει τε πάλιν	τῆς	γῆς τὸ περὶ ἐκείνοις κεχηνὸς
[4, 4]	τῷ θεῷ πάντων τῶν ἐκ	τῆς	γῆς φυομένων καρπῶν ἐπιφέρειν, καὶ
[4, 8]	διδόσθω δὲ καὶ τῷ ἀνδρὶ	τῆς	γυναικὸς παρ' αὐτοῦ χρήματα: θνησκούσης
[4, 6]	ἐκείνῃ δυναστεύοντος ἀνδρὸς κελευσθεὶς ὑπὸ	τῆς	γυναικὸς πρὸ τῶν Μωυσεῖ δοχθέντων
[4, 8]	ὑμῖν βοηθοῦ πάντων περιφρονεῖν εὔλογον.	τῆς	δ' ἀρετῆς ἔπαθλα ὑμῖν μεγάλα
[4, 8]	κάλλος ἢ κατ' ἄλλην αἰτίαν,	τῆς	δ' ἑτέρας ἐν ἐλάττονι μοίρᾳ
[4, 4]	ἔπειτα καιομένης ὡς εἶχεν ὅλης	τῆς	δαμάλιδος σὺν τῇ δορᾷ καὶ
[4, 4]	τοὺς Λευίτας αὐτοῖς προσέταξε καὶ	τῆς	δεκάτης, ἧς παρὰ τοῦ λαοῦ
[4, 5]	τοὺς Ἑβραίους τῆς ἀπραξίας καὶ	τῆς	δι' αὐτὴν ἀπορίας, ὑφ' ἧς
[4, 2]	θεόν. τῆς οὖν στάσεως καὶ	τῆς	διὰ τοῦτο ταραχῆς παύσασθε, πρωὶ
[4, 2]	καὶ συγγενής, ἀχθόμενος ὅτι ταύτης	τῆς	δόξης δικαιότερον ἂν τῷ πλουτεῖν
[4, 8]	ἁμαρτήμασι νέων, ἀπόχρη σοι ὅσα	τῆς	εἰς ἡμᾶς τιμῆς ὠλιγώρησας, καὶ
[4, 3]	τῆς ταραχῆς τὸ πλῆθος καὶ	τῆς	εἰς Μωυσῆν ὑποψίας, ἐπένευσαν δὲ
[4, 4]	προνοίας οὐκ ἐβούλοντο ταῦτα χωρὶς	τῆς	εἰς Μωυσῆν χάριτος τοῦ θεοῦ
[4, 8]	εἰς δάκρυα προπεσόντα κρεῖττον καὶ	τῆς	ἐκ λόγου παρηγορίας τὸ ἐπ'
[4, 1]	πάθοιεν προεξορμήσαντες ἐπὶ τὸν πόλεμον	τῆς	ἐκείνου βουλήσεως. (Μωυσῆς δὲ τοὺς
[4, 8]	συμφέρειν, ἵνα μή τινων παραγευσάμενοι	τῆς	ἐκείνων ἐπιτηδεύσεως διαφθείρητε τὴν πάτριον
[4, 3]	οἶσθα, ὡς οὐ δίκαιον ὑπὲρ	τῆς	ἐκείνων κακίας κοινῇ πάντας Ἰσραηλίτας
[4, 3]	ταλαιπωρίαις. καὶ πρότερον μὲν ὑπὲρ	τῆς	ἐλευθερίας αὐτῶν, νῦν δ' ὑπὲρ
[4, 5]	διάπειραν βουλόμενος λαβεῖν: διαμαρτὼν δὲ	τῆς	ἐλπίδος αὐτός τε ἀποθνήσκει κατὰ
[4, 6]	αὑτὸν περὶ ὧν πράξαιμι γνώμης	τῆς	ἐμῆς ἀποφαινόμενος. (Τοῦ δὲ Ζαμβρίου
[4, 3]	θέμενος. τὰ μὲν οὖν πρεσβύτερα	τῆς	ἐμῆς γενέσεως αὐτὸς οἶσθ' ἀκριβέστερον
[4, 6]	παροινεῖν, μηδὲ τὰ κτηθέντα ὑπὸ	τῆς	ἐνδείας δι' εὐπορίαν αὐτῶν ἀπολέσθαι.
[4, 8]	κομιζέτωσαν, καὶ τὸν θεὸν ὑπὲρ	τῆς	ἐνεγκαμένης αὐτὸ γῆς, ἣν αὐτοῖς
[4, 1]	αὐτοὺς ἀπόρους ὑπενόουν, ἵν' ἀεὶ	τῆς	ἐξ αὐτοῦ βοηθείας δέωνται, πολεμεῖν
[4, 8]	ὡς οὐ βουλομένου τοῦ θεοῦ	τῆς	ἐξ ὧν πεπόνηκε χρήσεως ὑστερεῖν
[4, 8]	οὐ τοσαύτη γὰρ ἂν ἐκ	τῆς	ἐπ' ἀκριβὲς αὐτῶν συλλογῆς εὐπορία
[4, 6]	τὴν στρατιὰν ἐξέπεμπε, περὶ ὧν	τῆς	ἐπ' αὐτοὺς ἐξόδου μετὰ μικρὸν
[4, 6]	ἐκείνῳ τὴν μαρτυρίαν ἔδωκε καὶ	τῆς	ἐπ' αὐτῷ μνήμης ἠξίωσε. καὶ
[4, 2]	θεός, οὗτος ὑμῖν ἱερεὺς κεχειροτονήσεται,	τῆς	ἐπὶ τἀδελφῷ διαβολῆς ὡς κεχαρισμένου
[4, 8]	καὶ κατὰ πᾶσαν ἐπὶ νοῦν	τῆς	ἐπὶ τὸ βέλτιον ὑμῶν μεταβολῆς
[4, 4]	αὔξειν καὶ φύεσθαι: χαλεπωτέραν ἐλάμβανε	τῆς	ἐπὶ τὸ χεῖρον προκοπῆς αἰτίαν,
[4, 8]	χείρων δ' οὐκ ἂν εἴη	τῆς	ἐπὶ τοῖς σώμασιν αἰσχύνης: ὁμοίως
[4, 2]	μὴ μόνον ἄκοντας μηδὲ συνιέντας	τῆς	ἐπιβουλῆς τὴν ἰσχὺν ἀφαιρεῖται: ὅστις
[4, 6]	τῷ πρὸς αὐτὰς ἔρωτι καὶ	τῆς	ἐπιθυμίας ἀκμαζούσης περὶ ἀπαλλαγὴν ἐγίνοντο.
[4, 8]	τοῦτό τινες ἐκβιάζωνται, κρατεῖν δὲ	τῆς	ἐπιθυμίας τὸ εὐπρεπὲς καὶ τοῖς
[4, 8]	τὸν γάμον. εἰ δ' ἐμπλησθεὶς	τῆς	ἐπιθυμίας ὑπερηφανεύσειεν αὐτὴν γαμετὴν ἔχειν,
[4, 4]	χρωμένῳ, τὴν δύναμιν ὑπανῆγε διὰ	τῆς	ἐρήμου ἐκπεριιών. (Τότε δὴ καὶ
[4, 4]	γενομένην ἀπῆγε τὴν δύναμιν διὰ	τῆς	ἐρήμου καὶ τῆς Ἀραβίας ἐλθὼν
[4, 8]	τὸν παρακαλοῦντα. ὧν τε ἐπὶ	τῆς	ἐρήμου μετ' ὀργῆς ὁμιλήσειαν αὐτῷ
[4, 6]	εὔλογον ἔφασκε σωφρονήσαντας αὐτοὺς ἐπὶ	τῆς	ἐρήμου νῦν ἐν τοῖς ἀγαθοῖς
[4, 8]	αὐτοὺς τιμωρίαν ἀπολαβεῖν ὧν ἐπὶ	τῆς	ἐρήμου τυγχάνοντας ἐποίησαν κακῶς, ἐξελόντας
[4, 6]	φατε πρὸς ἡμᾶς εὐνοίας καὶ	τῆς	ἐσομένης ἢ τὸ τοὺς αὐτοὺς
[4, 7]	καὶ τοῖς ἱερεῦσι, Λευίταις δὲ	τῆς	ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν μέρος, τὴν
[4, 8]	γενόμενος νεώτερος ὢν τοῦ ἐκ	τῆς	ἑτέρας φύντος ἀξιοῖ διὰ τὴν
[4, 8]	ᾧ εὗρεν ἀποδότω, τὴν ἐκ	τῆς	ἑτέρου ζημίας ὠφέλειαν οὐκ ἀγαθὴν
[4, 8]	τοὺς νόμους μάθημα κάλλιστον καὶ	τῆς	εὐδαιμονίας αἴτιον. (Δίς τε ἑκάστης
[4, 8]	λαὸν εὔνοιαν καὶ τὴν χορηγίαν	τῆς	εὐδαιμονίας καὶ τοῖς ἄλλοις ἐμφανίζεσθαι
[4, 6]	οἱ τῶν Ἑβραίων ἁλίσκονται νέοι	τῆς	εὐπρεπείας αὐτῶν καὶ παραγενόμενοι εἰς
[4, 5]	εἶναι τοῖς τοῦ μεγέθους καὶ	τῆς	εὐπρεπείας πλεονεκτήμασι. τὴν δ' ἰσχὺν
[4, 2]	αὐτῷ θυσίας ἐπιτελεῖν καὶ προεστάναι	τῆς	εὐσεβείας: ἄτοπον γὰρ Κορῆν ἐφιέμενον
[4, 8]	γῆς παρέσχε, δικαίας οὔσης φύσει	τῆς	εὐχαριστίας καὶ γενομένης ἐπ' ἀμοιβῇ
[4, 8]	αὐτῶν ἧς ὀλιγωρήσαντες ἠδίκησαν καὶ	τῆς	ζημίας αὑτοῖς αἴτιοι γεγόνασι. μανθανέτωσαν
[4, 8]	καταλευέσθω καὶ μείνας δι' ὅλης	τῆς	ἡμέρας εἰς θέαν τὴν ἁπάντων
[4, 6]	δέος γάρ, μὴ καὶ κόρον	τῆς	ἡμετέρας ὁμιλίας λαβόντες ἔπειθ' ὑβρίσητε
[4, 1]	τοὺς μὲν οἰκείους ὁρῶν ὑπὸ	τῆς	ἥττης καταπεπληγότας, φοβούμενος δὲ μὴ
[4, 4]	ἐκπλαγέντες δ' ἐπὶ τῷ παραλόγῳ	τῆς	θέας, εἰ καί τισι διὰ
[4, 4]	πάσης τῆς στρατιᾶς ἐπὶ τοὺς	τῆς	Ἰδουμαίας ὅρους ἦλθε καὶ πρέσβεις
[4, 3]	δι' αὐτῆς κρίσει τῶν περὶ	τῆς	ἱερωσύνης ἀγωνιζομένων. συνέβαινε δ' εἶναι
[4, 3]	(Μωυσῆς δ' ἐκάλει τοὺς περὶ	τῆς	ἱερωσύνης ἁμιλλωμένους διὰ τὴν τῶν
[4, 2]	ταραχῆς παύσασθε, πρωὶ δὲ ὅσοι	τῆς	ἱερωσύνης ἀντιποιεῖσθε κομίζων ἕκαστος θυμιατήριον
[4, 2]	κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ προαίρεσιν	τῆς	ἱερωσύνης τυχεῖν, ἀλλ' οὐ κατὰ
[4, 3]	οὕτως ἀπώλοντο ἐπίδειξις τοῦ θεοῦ	τῆς	ἰσχύος γενόμενοι: ὀδύραιτο δ' ἄν
[4, 6]	ἐπὶ ταῖς εὐπραγίαις θρασύτερον ὑπὸ	τῆς	κακοπραγίας κατειλημμένοις οὐκ ἔκρινε, κωλῦσαι
[4, 2]	αὐτὸς ἐπιλεξάμενος τὸν ἱερωσόμενον αὐτῷ	τῆς	κατὰ τοῦτ' αἰτίας ἡμᾶς ἠλευθέρωσεν.
[4, 8]	πάνθ' ὅσα παρὰ τὸν χρόνον	τῆς	κατακλίσεως ἀνάλωσε καὶ ὅσα τοῖς
[4, 3]	ἀφανισθῇ μᾶλλον αὐτοῖς ὁ κόσμος	τῆς	καταστάσεως. ὁ δὲ πᾶς ὅμιλος
[4, 8]	αὐτοὺς εὔνοιαν φέρειν ἐγγεγραμμένα ἐπὶ	τῆς	κεφαλῆς καὶ τοῦ βραχίονος, ὡς
[4, 8]	γαμείτω: ἢν δὲ τῷ πατρὶ	τῆς	κόρης μὴ δόξῃ συνοικίζειν αὐτῷ,
[4, 8]	ἔχῃ τεκμηρίοις, ἀπολογείσθω δὲ ὁ	τῆς	κόρης πατὴρ ἢ ἀδελφὸς ἢ
[4, 4]	κατὰ Ἑλλήνων γλῶτταν, βουλομένους ἀφίεσθαι	τῆς	λειτουργίας τοῖς ἱερεῦσι καταβάλλειν ἀργύριον,
[4, 2]	παρέδωκεν; εἰ μὲν γὰρ ἐκ	τῆς	Λευίτιδος φυλῆς τὴν τιμὴν ὁ
[4, 8]	νέοις καὶ προηβηκόσιν ἡ ἅμιλλα	τῆς	λύπης: οἱ μὲν γὰρ εἰδότες
[4, 8]	λέγει τοιάδε: (Ἄνδρες συστρατιῶται καὶ	τῆς	μακρᾶς κοινωνοὶ ταλαιπωρίας, ἐπεὶ τῷ
[4, 7]	Γαδίς τε καὶ Ῥουβήλου καὶ	τῆς	Μανασσίτιδος ἡμίσεια πλήθει τετραπόδων εὐδαιμονοῦντες
[4, 7]	δὲ προσελθόντων αὐτῷ τῶν πρώτων	τῆς	Μανασσίτιδος φυλῆς καὶ δηλούντων μὲν
[4, 8]	δύο γυναικῶν οὐσῶν τινι, καὶ	τῆς	μὲν ἑτέρας ἐν τιμῇ σφόδρα
[4, 7]	Μωυσῆς δὲ μερίσας τὴν λείαν	τῆς	μὲν ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν Ἐλεαζάρῳ
[4, 8]	τῇ γενέσει πρεσβύτερον, ὅτι τὰ	τῆς	μητρὸς αὐτῷ ἥττονα παρὰ τῇ
[4, 4]	πολλὴ τοῦ πλήθους μειῶσαί τι	τῆς	Μωυσέος μεγαλαυχίας: ἀσφαλὲς γὰρ αὐτοῖς
[4, 8]	μεγίστων ὀνειδῶν καὶ σκεδασθέντες διὰ	τῆς	οἰκουμένης πᾶσαν ἐμπλήσετε καὶ γῆν
[4, 2]	καὶ τὸν ὅμιλον δὲ πάντα	τῆς	ὁμοίας οὐκ ἀποστερῶ τιμῆς, κἂν
[4, 6]	ταραττομένου δὲ αὐτοῦ διὰ τὴν	τῆς	ὄνου φωνὴν ἀνθρωπίνην οὖσαν ἐπιφανεὶς
[4, 2]	παράσχῃ ταύτην ἀφελέσθαι τὸν θεόν.	τῆς	οὖν στάσεως καὶ τῆς διὰ
[4, 8]	αὑτοὺς τὸ ἄρρεν καὶ τὸν	τῆς	παιδοποιίας καρπόν, ὃν ἀνθρώποις ἐπ'
[4, 1]	καὶ μὴ χαίροντας ἐπὶ τῷ	τῆς	παρ' Αἰγυπτίων ἐξελθεῖν ὕβρεως Μωυσῆν
[4, 1]	λόγοις ἠρεμεῖν, ἀλλὰ καὶ δίχα	τῆς	παρ' ἐκείνου προθυμίας κρατήσειν αὐτοὶ
[4, 8]	οὖσα τοῦ μὴ σωφρόνως προστῆναι	τῆς	παρθενίας ἄχρι νομίμων γάμων καταλευέσθω,
[4, 8]	τυγχάνειν, ὥστε διπλοῦν τὸ μέρος	τῆς	πατρῴας οὐσίας ἐκλαμβάνειν, τοῦτο γὰρ
[4, 6]	τὸν θεόν, ὁ δὲ καὶ	τῆς	πείρας δυσχεράνας κελεύει μηδὲν ἀντιλέγειν
[4, 8]	τεθνεῶτα, δείσας μὴ δι' ὑπερβολὴν	τῆς	περὶ αὐτὸν ἀρετῆς πρὸς τὸ
[4, 8]	τε ὧν κινδυνεύσειε καὶ προθυμηθείη	τῆς	περὶ αὐτῶν σωτηρίας καὶ δυσελπιστοῦντες
[4, 8]	αὐτοῦ χρήματα: θνησκούσης δ' ἐκ	τῆς	πληγῆς καὶ αὐτὸς ἀποθνησκέτω ψυχὴν
[4, 3]	τὸν Μωυσῆν μετὰ τῶν ἀξιολόγων	τῆς	πληθύος πρὸς αὐτοὺς παραγινόμενον προελθόντες
[4, 7]	εἰ λάβοιεν ἔξω τῶν ὅρων	τῆς	πόλεως εἰς ἣν ἔφυγε τὸν
[4, 8]	οἱ Λευῖται καὶ ἡ γερουσία	τῆς	πόλεως ἐκείνης καθαρὰς ἀναβοησάτωσαν τὰς
[4, 8]	προαχθεὶς ὑπ' αὐτῶν τούτων ἔξω	τῆς	πόλεως τοῦ πλήθους ἑπομένου καταλευέσθω
[4, 8]	τοὺς νόμους καὶ τὴν διάταξιν	τῆς	πολιτείας ἀναγεγραμμένην. οἱ δὲ ἐδάκρυόν
[4, 8]	νόμων τε σωφροσύνῃ καὶ κόσμῳ	τῆς	πολιτείας καὶ ταῖς τῶν στρατηγῶν
[4, 8]	νόμους τε συντιθεὶς καὶ τὸν	τῆς	πολιτείας κόσμον συμπορίζων ἀναλογιζόμενος προεῖπεν,
[4, 8]	θεὸς τήνδε μοι τὴν ἡμέραν	τῆς	πρὸς ἐκείνους ἀφίξεως ὥρισε, χάριν
[4, 8]	παρόντων μήτε θρασύνεσθαί τισιν ἐξεῖναι	τῆς	πρὸς τοὺς ἐν ἀξιώματι τῶν
[4, 6]	καὶ στάσιν αὐτοῖς πολὺ χείρω	τῆς	προτέρας ἐμπεσεῖν καὶ κίνδυνον παντελοῦς
[4, 3]	φήνας κατὰ τὸ Σιναῖον καὶ	τῆς	σαυτοῦ φωνῆς ἀκροατὴν τότε καταστήσας
[4, 6]	ἦσαν συνδιεφθείροντο, (καὶ Ζαμβρίας ὁ	τῆς	Σεμεωνίδος ἡγούμενος φυλῆς Χοσβίᾳ συνὼν
[4, 3]	αὐτοῖς δίκην οὕτως μεμηνότων κατὰ	τῆς	σῆς δόξης, μὴ κοινῶς ἐκ
[4, 8]	ἥλιον ἀνίσχοντα τετραμμένον οὐ πόρρω	τῆς	Σικιμίων πόλεως ἐμπεριάγειν μεταξὺ δυοῖν
[4, 3]	Ἀαρὼν καὶ Κορῆς, καὶ πρὸ	τῆς	σκηνῆς πάντες καθήγνισαν ἐπὶ τοῖς
[4, 4]	ἑπτάκις ἔρρανε τῷ δακτύλῳ ἀντικρὺ	τῆς	σκηνῆς τοῦ θεοῦ. ἔπειτα καιομένης
[4, 2]	καὶ ταραχῆς συνελέγοντο, καὶ πρὸ	τῆς	σκηνῆς τοῦ θεοῦ στάντες ἐβόων
[4, 8]	ταῖς θυσίαις δι' ἐτῶν ἑπτὰ	τῆς	σκηνοπηγίας ἑορτῆς ἐνστάσης ὁ ἀρχιερεὺς
[4, 3]	καὶ ταραχῆς: ἐδεδίεσαν γάρ, μὴ	τῆς	στάσεως προιούσης ἀφανισθῇ μᾶλλον αὐτοῖς
[4, 4]	Μωυσῆς διέταξεν, ἄρας μετὰ πάσης	τῆς	στρατιᾶς ἐπὶ τοὺς τῆς Ἰδουμαίας
[4, 3]	δ' ἄν τις οὐ μόνον	τῆς	συμφορᾶς αὐτοὺς καὶ καθ' ἑαυτὴν
[4, 8]	καὶ ταῖς γυναιξὶ κουφισμὸν οἴσει	τῆς	συμφορᾶς τοῖς ἔγγιστα τῶν προτέρων
[4, 6]	αὐτοὺς κατενόησαν καὶ τελέως ὑπὸ	τῆς	συνηθείας ἐχομένους, ἤρξαντο πρὸς αὐτοὺς
[4, 8]	τῆς ὕβρεως καταβαλλέτω. γυναικὸς δὲ	τῆς	συνοικούσης βουλόμενος διαζευχθῆναι καθ' ἁσδηποτοῦν
[4, 3]	ἐλευθερίας αὐτῶν, νῦν δ' ὑπὲρ	τῆς	σωτηρίας μεγάλους ὑπέστην πόνους καὶ
[4, 3]	~(Ταῦτα Μωυσέος εἰπόντος παύεται καὶ	τῆς	ταραχῆς τὸ πλῆθος καὶ τῆς
[4, 4]	τεσσαράκοντα πόλεις ἀγαθὰς καὶ καλὰς	τῆς	τε πρὸ αὐτῶν γῆς περιγράψαντας
[4, 4]	τοὺς οὖν ἀπὸ νεκροῦ μεμιασμένους	τῆς	τέφρας ὀλίγον εἰς πηγὴν ἐνιέντες
[4, 4]	καὶ ὕσσωπον βαπτίσαντές τε καὶ	τῆς	τέφρας ταύτης εἰς πηγὴν ἔρραινον
[4, 2]	εὐσεβείας: ἄτοπον γὰρ Κορῆν ἐφιέμενον	τῆς	τιμῆς τὴν ἐξουσίαν τοῦ τίνι
[4, 3]	τῶν υἱῶν ἤδη βεβαίως ἀπέλαυε	τῆς	τιμῆς. ~(Τὴν μέντοι στάσιν οὐδ'
[4, 8]	νόμων αὐτοὺς φυλακὴν ποιήσασθαι καὶ	τῆς	τοῦ θεοῦ διανοίας ἀκριβεῖς λογιστὰς
[4, 4]	πεπιστευκότες ἤδη μηδὲν γίνεσθαι δίχα	τῆς	τοῦ θεοῦ προνοίας οὐκ ἐβούλοντο
[4, 6]	αὐταῖς παρεκάλουν μὴ φθονεῖν αὐτοῖς	τῆς	τοῦ κάλλους αὐτῶν ἀπολαύσεως μηδὲ
[4, 8]	ἔπειτα πάνθ' ὅσα ποιήσειεν ὑπὲρ	τῆς	τοῦ λαοῦ σωτηρίας ἔν τε
[4, 8]	συνέβαινεν αὐτοῦ. τὴν δ' ὑπερβολὴν	τῆς	τοῦ πλήθους οἰμωγῆς καὶ τῶν
[4, 6]	τοῦ κάλλους αὐτῶν ἀπολαύσεως μηδὲ	τῆς	τοῦ πλησιάζειν συνηθείας: αἱ δ'
[4, 5]	στρατιώτας παρώρμα, νῦν αὐτοὺς ἀξιῶν	τῆς	τοῦ πολεμεῖν ἡδονῆς ἀπολαύειν, ὅτ'
[4, 6]	ἀπόλλυνται μὲν οὖν καὶ ὑπὸ	τῆς	τούτων ἀνδραγαθίας πολλοὶ τῶν παρανομησάντων,
[4, 6]	νόμοις οἷς αὐτὸς ἐσπούδακας ἐκ	τῆς	τούτων εὐηθείας τὸ βέβαιον αὐτοῖς
[4, 8]	πρὸς διατροφήν: ὁμοίως δὲ καὶ	τῆς	τρύγης ἀπολιπεῖν τὰς ἐπιφυλλίδας τοῖς
[4, 8]	αὐτοὺς προνοουμένων λυσιτελοῦς, ἀλλὰ καὶ	τῆς	τῶν ἄλλων διατροφῆς λόγον ἐχόντων.
[4, 8]	μηδὲν δίχα τοῦ ἀρχιερέως καὶ	τῆς	τῶν γερουσιαστῶν γνώμης γάμοις τε
[4, 3]	ἀπαθῆ τηρῶν αὐτὴν καὶ ἀκοινώνητον	τῆς	τῶν ἡμαρτηκότων κολάσεως: σὺ γὰρ
[4, 8]	δύο ἄνδρες ὑπηρέται διδόσθωσαν ἐκ	τῆς	τῶν Λευιτῶν φυλῆς. ἔστωσαν δὲ
[4, 6]	θελήσαντα: περιίστατο γάρ, μὴ πολλοὶ	τῆς	τῶν λόγων ἀσελγείας αὐτοῦ μιμηταὶ
[4, 8]	μήτε ἄλλην καθάπαξ αἰτίαν κυριωτέραν	τῆς	τῶν νόμων φυλακῆς ὑπολαμβάνοντας παραβῆναι
[4, 4]	εἶναι δὲ ἀπαρχὰς αὐτοῖς καὶ	τῆς	τῶν προβάτων κουρᾶς, τούς τε
[4, 8]	οὐχ ἡδονῆς ἕνεκα λέγοντες οὐδὲ	τῆς	τῶν χρημάτων αὐξήσεως κοινῶν τῶν
[4, 8]	συνοικίζειν αὐτῷ, πεντήκοντα σίκλους τιμὴν	τῆς	ὕβρεως καταβαλλέτω. γυναικὸς δὲ τῆς
[4, 8]	μηδὲ νῦν ἐγκαταλιπεῖν τοὐμὸν ὑπὲρ	τῆς	ὑμετέρας εὐδαιμονίας πρόθυμον, ἀλλ' ἀίδιόν
[4, 3]	τὴν Αἰγυπτίων εὐδαιμονίαν σείσας καὶ	τῆς	ὑπ' αὐτοὺς δουλείας δρασμὸν ἡμῖν
[4, 8]	ὑμῖν ἔχειν ὁμολογῶ προνοίας τε	τῆς	ὑπὲρ ὑμῶν, ἣν οὐχ ὑπὲρ
[4, 1]	πολλοὶ καὶ τὸ λοιπὸν στράτευμα	τῆς	φάλαγγος αὐτῶν διαλυθείσης ἀκόσμως διωκόμενον
[4, 6]	καὶ τοῦ φιλοκαλεῖν, μιμηταὶ γενόμενοι	τῆς	Φινεέσσου τόλμης ἀνῄρουν τοὺς ἐπὶ
[4, 7]	φευξομένοις, καὶ χρόνον ἔταξεν εἶναι	τῆς	φυγῆς τὸν αὐτὸν τῷ ἀρχιερεῖ,
[4, 8]	ὑπ' αὐτῶν ἐνεχθῆναι, βιασαμένης δὲ	τῆς	φύσεως ἀώρως μήτε τῷ θεῷ
[4, 8]	ἕξετε: ἱερὰ πόλις ἔστω μία	τῆς	Χαναναίων γῆς ἐν τῷ καλλίστῳ
[4, 7]	ἠθροίζοντό τε καὶ τὰς εἰσβολὰς	τῆς	χώρας, ᾗ προσεδέχοντο τοὺς πολεμίους,
[4, 5]	πρὸς οὖν Σιχῶνα τὸν βασιλεύοντα	τῆς	χώρας ταύτης ἀπέστειλε Μωυσῆς τῷ
[4, 8]	δὲ μηδὲ δοῦλοι διὰ τὴν	τῆς	ψυχῆς ἀγένειαν, οὓς ἢ διὰ
[4, 8]	ἐκείνων αἴτιον: δῆλον γάρ, ὡς	τῆς	ψυχῆς αὐτοῖς τεθηλυσμένης μετεκοσμήσαντο πρὸς
[4, 5]	τὸν ποταμὸν Ἰόβακον περαιωσάμενος διεξῄει	τῆς	Ὤγου βασιλείας τάς τε πόλεις
[4, 8]	φθονεῖν τοῖς ἐπιθυμοῦσιν αὐτῶν μεταλαμβάνειν	τῆς	ὥρας ἐν ἀκμῇ τε οὔσης
[4, 8]	οἷος οὐκ ἄλλος, ὥσθ' ὅ	τι	ἂν φθέγξαιτο δοκεῖν αὐτοῦ λέγοντος
[4, 8]	ἔσοιτο. κωλυέσθω δ' εἰ τούτων	τι	διὰ σπουδῆς ἔχοι, γίγνεσθαι τοῦ
[4, 6]	προεῖπε τεκμαίροιτ' ἄν τις, ὅ	τι	καὶ ἔσοιτο πρὸς τὸ μέλλον.
[4, 8]	ἀπολέσθαι. (Παρακαταθήκην δὲ ὥσπερ ἱερόν	τι	καὶ θεῖον χρῆμα ὁ παραλαβὼν
[4, 3]	τέκνοις πρὸ τῶν σκηνῶν ἀπέβλεπον,	τί	καὶ μέλλοι ποιεῖν ὁ Μωυσῆς:
[4, 8]	ὀρφανοῖς: τῶν δ' ὡραίων ὅ	τι	καὶ πρῶτον ἑκάστῳ τύχῃ γενόμενον
[4, 4]	τι νεωτερίσωσι πάλιν καὶ γένηταί	τι	μέγα καὶ χαλεπὸν συνήγαγε τὸ
[4, 6]	τυραννικῶς λάβοις: οὐ γὰρ ἄλλο	τι	μέχρι νῦν ἢ προσχήματι νόμων
[4, 4]	ἠκροᾶτο τὸν θόρυβον, δείσας μή	τι	νεωτερίσωσι πάλιν καὶ γένηταί τι
[4, 5]	τριῶν μεταξὺ ποταμῶν κείμενον ὅμοιόν	τι	νήσῳ τὴν φύσιν ὑπάρχει, τοῦ
[4, 8]	κατελείφθη γραφέντα καὶ ὡς ἕκαστόν	τι	παρὰ τοῦ θεοῦ πύθοιτο. τούτου
[4, 6]	καὶ δοκεῖς ἐφ' ἡμῖν εἶναί	τι	περὶ τῶν τοιούτων σιγᾶν ἢ
[4, 7]	χρυσοῦ δὲ καὶ ἀργύρου ἄπειρόν	τι	πλῆθος κατασκευῆς, ᾗ κατ' οἶκον
[4, 8]	γὰρ πρὸς τῷ τοῖς ὀξέως	τι	πράττειν ἀνάγκην ἔχουσιν ἐμπόδιον εἶναι
[4, 6]	ἀγγέλου θείου προσβαλόντος αὐτῷ κατά	τι	στενὸν χωρίον περιειλημμένον αἱμασιαῖς διπλαῖς
[4, 4]	ἐγένετο πολλὴ τοῦ πλήθους μειῶσαί	τι	τῆς Μωυσέος μεγαλαυχίας: ἀσφαλὲς γὰρ
[4, 6]	τὸν Βάλαμον. κἀκεῖνος βουλόμενος χαρίζεσθαί	τι	τοῖς ἀνδράσιν ἀνήρετο τὸν θεόν,
[4, 8]	πένησι καὶ τῶν ἐλαιῶν παρεῖναί	τι	τοῦ καρποῦ πρὸς συλλογὴν τοῖς
[4, 8]	χρόνος μηδὲ εἷς, ὃς καινίσει	τι	τούτων καὶ πρὸς τὸ ἐναντίον
[4, 8]	γυναῖκας. (Στρατοπεδευσάμενοι δὲ προνοεῖσθε, μή	τι	τῶν δυσχερεστέρων ἐργάσησθε. πολιορκοῦντας δὲ
[4, 6]	καὶ τὸν λαὸν εὐωχήσας μέρος	τι	τῶν ὁπλιτῶν ἐξέπεμψε δῃῶσον τὴν
[4, 6]	βασιλέως ἐκπρεπῶς ἠξίου προαχθεὶς ἐπί	τι	τῶν ὀρῶν σκέψασθαι, πῶς τὸ
[4, 3]	καθίστατο, ὡς μηδ' εἰ πάθοι	τι	τῶν προειρημένων φανερὸν εἶναι τοῖς
[4, 8]	ὀργάνων μηδ' ὑπ' ἐνδείας πάθωσί	τι	τῶν χειρόνων. (Ἐπ' ἀνθρώπου μὲν
[4, 6]	πραγμάτων δείσας Μωυσῆς, μὴ γένηταί	τι	χεῖρον, συναγαγὼν εἰς ἐκκλησίαν τὸν
[4, 8]	αὐτοῖς ἔστωσαν, πλὴν εἰ μή	τι	χρήματα λαβόντας τις αὐτοὺς ἐπὶ
[4, 8]	ἀλλὰ τὸ δίκαιον ἐπάνω πάντων	τιθεμένους.	ὁ γὰρ θεὸς ἂν οὕτως
[4, 8]	κατὰ ταὐτὰ τοῖς παραβησομένοις κατάρας	τίθεσθαι	ὑποφωνούσας ἀλλήλαις ἐπὶ τῇ κυρώσει
[4, 8]	ὑβρίζειν ἐν τούτῳ τὴν παρρησίαν	τίθεσθε,	ὃ δὴ τοῦ λοιποῦ φυλαττομένοις
[4, 6]	καὶ τὸν τούτους αὐτοῖς θέμενον	τιμᾶν	θεὸν τοὺς Μαδιηνιτῶν καὶ Μωαβιτῶν
[4, 8]	ὑμῖν τὸ σέβειν τε καὶ	τιμᾶν	προσήκειν τοῦτον ὑμῖν καὶ τοὺς
[4, 2]	τυράννων δὲ τρόπῳ καταχαριζομένου τὰς	τιμὰς	οἷς ἂν ἐθελήσῃ χαλεπώτερον ἤδη
[4, 2]	δὲ ἄπορον ἐκ τοῦ δικαίου	τιμᾶσθαι,	βίαν μὲν ἀγαθοὶ βουλόμενοι δοκεῖν
[4, 8]	καὶ τῆς μὲν ἑτέρας ἐν	τιμῇ	σφόδρα καὶ εὐνοίᾳ κειμένης ἢ
[4, 2]	ὁμιλεῖν πιθανώτατος, ὁρῶν ἐν ὑπερβαλλούσῃ	τιμῇ	τὸν Μωυσῆν καθεστῶτα χαλεπῶς εἶχεν
[4, 8]	θεὸς αὐτοῖς κτήσασθαι παρέσχεν, ἐπὶ	τιμῇ	τοῦ δεδωκότος ἀπολαύειν. ~(Ἐκ μισθοῦ
[4, 8]	λαχόντες ταῖς πόλεσιν ἐν πάσῃ	τιμῇ,	ὡς μήτε βλασφημεῖν ἐκείνων παρόντων
[4, 2]	μὴ προσέσθαι παρέχοντος ἐκείνου τὴν	τιμὴν	ἀσεβές, καὶ πάλιν ἀξιοῦντ' ἔχειν
[4, 8]	περιφρονῶσι τοὺς γονεῖς καὶ τὴν	τιμὴν	αὐτοῖς μὴ νέμωσιν ἢ δι'
[4, 8]	ἐμπεσὸν βόσκημά τινος διαφθαρῇ, τὴν	τιμὴν	αὐτοῦ τῷ δεσπότῃ καταβαλλέτω. περιβαλλέσθω
[4, 2]	τἀδελφῷ διαβολῆς ὡς κεχαρισμένου τὴν	τιμὴν	αὐτῷ ῥυόμενος. ~(Ταῦτα Μωυσέος εἰπόντος
[4, 2]	θεοῦ καὶ τῶν νόμων τὴν	τιμὴν	ἐχαριζόμην, οὐκ ἂν ἐμαυτῷ παρεὶς
[4, 2]	εἰκότως ἂν ἡ Ῥουβήλου τὴν	τιμὴν	ἔχοι λαμβανόντων αὐτὴν Δαθάμου καὶ
[4, 4]	θεοῦ χειροτονήσαντος βεβαίως εἶχε τὴν	τιμήν,	ἡ δὲ τῶν Ἑβραίων στάσις
[4, 2]	ἐπραγματεύετο τὴν παρὰ τοῦ πλήθους	τιμὴν	μεταστῆσαι. καὶ ὁ μὲν ταῦτα
[4, 2]	ἐκ τῆς Λευίτιδος φυλῆς τὴν	τιμὴν	ὁ θεός τινι παρασχεῖν ἔκρινεν,
[4, 2]	τὸν ἄξιον ἂν εἰς τὴν	τιμὴν	παράγειν, οὐχὶ τοῖς πολλῶν ὑποδεεστέροις
[4, 8]	καὶ ὁ πλήξας καὶ τὴν	τιμὴν	τὴν ἀμφοτέρων οἱ δεσπόται αὐτῶν
[4, 8]	δόξῃ συνοικίζειν αὐτῷ, πεντήκοντα σίκλους	τιμὴν	τῆς ὕβρεως καταβαλλέτω. γυναικὸς δὲ
[4, 4]	τε τῷ στρατῷ χορηγῆσαι καὶ	τιμὴν	τοῦ ὕδατος αὐτοὺς κελεῦσαι καταβαλεῖν.
[4, 2]	τοὺς πεντήκοντα καὶ διακοσίους ἄνδρας,	τιμῆς	ἄξιοι δοκεῖτε, καὶ τὸν ὅμιλον
[4, 6]	Ἰσραηλίτας ἀποπέμπει τὸν Βάλαμον μηδεμιᾶς	τιμῆς	ἀξιώσας: ὁ δὲ ἀπιὼν ἤδη
[4, 2]	πάντα τῆς ὁμοίας οὐκ ἀποστερῶ	τιμῆς,	κἂν ὑστερῶσιν ὧν ὑμῖν ἐκ
[4, 2]	ἄτοπον γὰρ Κορῆν ἐφιέμενον τῆς	τιμῆς	τὴν ἐξουσίαν τοῦ τίνι παράσχῃ
[4, 3]	υἱῶν ἤδη βεβαίως ἀπέλαυε τῆς	τιμῆς.	~(Τὴν μέντοι στάσιν οὐδ' οὕτως
[4, 8]	σοι ὅσα τῆς εἰς ἡμᾶς	τιμῆς	ὠλιγώρησας, καὶ μεταβαλοῦ πρὸς τὸ
[4, 6]	καὶ δικαίους ὑπολαβοῦσαι τοιούτοις ὑμᾶς	τιμῆσαι	ξενίοις δεομένους ἐπείσθημεν. καὶ νῦν,
[4, 8]	πεπονθότα κύριον τοῦ νόμου ποιοῦντος	τιμήσασθαι	τὸ συμβεβηκὸς αὐτῷ πάθος καὶ
[4, 6]	ἂν οὕτως Αἰγυπτίων Ἑβραίοις γένοιο	τιμωρεῖν	ἀξιῶν κατὰ τοὺς> νόμους τὴν
[4, 7]	καὶ τὸν παρανομοῦντα τούτους Ζαμβρίαν	τιμωρησαμένου.	Μαδιηνῖται δὲ προπυθόμενοι τὸν στρατὸν
[4, 8]	ὕβρεως, ἀλλὰ στρατεύσαντας ἐπ' αὐτοὺς	τιμωρίαν	ἀπολαβεῖν ὧν ἐπὶ τῆς ἐρήμου
[4, 8]	εἰ δ' ἀσθενοῖεν λαβεῖν τὴν	τιμωρίαν,	αὐτὸ τὸ μὴ κατὰ βούλησιν
[4, 3]	δὲ τούτων ἀπολομένων βουλόμενος τὴν	τιμωρίαν	αὐτῶν μνήμῃ παραδοθῆναι καὶ τοὺς
[4, 3]	ἐκείνων κακίας κοινῇ πάντας Ἰσραηλίτας	τιμωρίαν	ἐκτίνειν. (Ταῦτ' εἰπόντος καὶ δακρύοντος
[4, 8]	γῆς κείσθω περαιτέρω τοῦ δικαίου	τιμωρίαν	ἐκτίνων. ~(Δανείζειν δ' Ἑβραίων ἐπὶ
[4, 8]	τεσσαράκοντα τῷ δημοσίῳ σκύτει λαβὼν	τιμωρίαν	ταύτην αἰσχίστην ἐλεύθερος ὑπομενέτω, ὅτι
[4, 6]	πολὺ δ' ἂν δικαιότερον αὐτὸς	τιμωρίαν	ὑπομένοις τὰ παρ' ἑκάστοις ὁμολογούμενα
[4, 8]	τοῦ δικαίου ἐνδείξαιτ' ἢ ἄλλην	τινὰ	αἰτίαν προφέροι, καθ' ἣν οὐ
[4, 2]	δύναμιν ἐάσαντας φανεροὺς ἔχειν πολεμίους.	τίνα	γὰρ καὶ λόγον ἀποδοῦναι δυνάμενος
[4, 8]	θέρη μὴ καλαμᾶσθαι, καταλιπεῖν δέ	τινα	καὶ τῶν δραγμάτων τοῖς βίου
[4, 8]	εἰ δ' ἐφ' ἅλωος κτείνειέ	τινα	πλήξας, αὐτὸς μὲν καταλευσθεὶς ἀποθνησκέτω
[4, 6]	βλάβας. ὑμεῖς δ' εἰ νίκην	τινὰ	πρὸς βραχὺν καιρὸν κατ' αὐτῶν
[4, 3]	περὶ αὐτούς, ὡς εἰ βίαν	τινὰ	προσφέροι Μωυσῆς ἀμυνούμενοι. (Ὁ δὲ
[4, 8]	δὲ λαβόντες εἴτε ἀργύρια εἴτε	τινὰ	τῶν καρπῶν ὑγρὸν ἢ ξηρόν,
[4, 4]	καὶ ἀρτοποιουμένους τῶν πεμμάτων αὐτοῖς	τινα	χορηγεῖν. ὅσοι δ' ἂν αὑτοὺς
[4, 8]	ἀντὶ τείχους ὄντα οὐκ ἐάσει	τινὰς	ἀποκυλισθέντας ἀπολέσθαι. (Παρακαταθήκην δὲ ὥσπερ
[4, 2]	ἀλόγιστον. κρινεῖ τοίνυν πάλιν αὐτός,	τίνας	βούλεται τὰς ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῷ
[4, 3]	δ' οὕτως, ὡς μηδὲ φανῆναί	τινας	γνῶναι, συνῄει τε πάλιν τῆς
[4, 8]	ἂν εἴη, κἂν ὑπ' αἰσχύνης	τινὰς	ὀκνοῦντας ἅψασθαι λαβεῖν παρακαλῶσιν, ὄντας
[4, 6]	τε ἠδίκει καὶ τῶν ἄλλων	τινὲς	εἰπόντος ὁ μὲν λαὸς ἡσύχαζε
[4, 8]	ἐπιβολαῖς ἔχειν κεκλεισμένα, οὐχ ὅπως	τινὲς	εἴργοιντο ὑδρείας, ἀλλ' ἵνα μηδεὶς
[4, 8]	ἂν ὑπ' ἔρωτος πρὸς τοῦτό	τινες	ἐκβιάζωνται, κρατεῖν δὲ τῆς ἐπιθυμίας
[4, 6]	ἐθισμῶν ἀπλήστως ἐνεφορεῖτο, καὶ εἴ	τινες	τῶν πρώτων ἀνδρῶν διὰ πατέρων
[4, 8]	ξενικά, μηδ' ἂν ἐπωνομασμένον ᾖ	τινι	θεῷ κειμήλιον λαμβάνειν. (Μηδεὶς δ'
[4, 8]	καιέσθω ζῶσα. δύο γυναικῶν οὐσῶν	τινι,	καὶ τῆς μὲν ἑτέρας ἐν
[4, 8]	(Μὴ ἐξεῖναι δὲ παριέναι κτηνῶν	τινι	κακοπαθούντων ὑπὸ χειμῶνος πεπτωκότων ἐν
[4, 8]	ἀπόλοιτο καὶ κακίαν οὐδὲ χρησαμένου	τινὶ	μέρει αὐτῆς, καὶ οὕτως ἀνεπαιτίατος
[4, 2]	φυλῆς τὴν τιμὴν ὁ θεός	τινι	παρασχεῖν ἔκρινεν, ἐγὼ ταύτης δικαιότερος
[4, 2]	τῆς τιμῆς τὴν ἐξουσίαν τοῦ	τίνι	παράσχῃ ταύτην ἀφελέσθαι τὸν θεόν.
[4, 7]	ἔσοιτο, φησίν, εἰ μὲν μέλλουσί	τινι	συνοικεῖν τῶν φυλετῶν, μετὰ τοῦ
[4, 6]	προύχων, ὡς μὴ πρότερον εἴ	τινι	συσταίη τῶν δεινῶν ἀπαλλάττεσθαι, πρὶν
[4, 8]	ἡ δ' ᾧπερ ἂν βουληθῇ	τινι	τῶν δεομένων γαμείσθω. ἂν δ'
[4, 5]	τε ἐπὶ δίψει μᾶλλον ἤ	τινι	τῶν πολεμικῶν, καὶ γὰρ ὥρα
[4, 8]	(Ἂν δὲ πραχθέντος φόνου ἔν	τινι	χώρᾳ μὴ εὑρίσκηται ὁ δράσας
[4, 8]	τοιοῦτον μὴ κλειστὸν ἐμπεσὸν βόσκημά	τινος	διαφθαρῇ, τὴν τιμὴν αὐτοῦ τῷ
[4, 3]	οὔτε δωρεὰν ἐγὼ παρ' Ἑβραίων	τινὸς	κατὰ τοῦ δικαίου προσηκάμην οὔτε
[4, 4]	δ' αὐτὴν δημοσίᾳ πολυτελῶς ὑπέρ	τινος	ὄρους, ὃ καλοῦσι Σίν, καὶ
[4, 8]	ὑπὲρ αὐτὸν στάντος ἀφανίζεται κατά	τινος	φάραγγος. γέγραφε δ' αὑτὸν ἐν
[4, 8]	πάντας κρίνατε συμφέρειν, ἵνα μή	τινων	παραγευσάμενοι τῆς ἐκείνων ἐπιτηδεύσεως διαφθείρητε
[4, 6]	διεφθάρη τοῖς ἐπιτηδεύμασι νοσησάντων δή	τινων	περὶ ταῦτα, μεγάλως ἐτίμησεν ἀναγράψας
[4, 8]	ἐπὶ τοῖς κατ' οἶκον κλεπτομένοις	τις	ἀθῷος ἔστω κἂν εἰ πρὸς
[4, 6]	ἀπὸ γῆς καρπῶν, οὔτ' ἄλλη	τις	αἰτία παράλογος διαφθείρειεν. πρόνοια γάρ
[4, 6]	αὐτῶν. οἱ δέ, ἦν γάρ	τις	ἀπὸ Εὐφράτου Βάλαμος μάντις ἄριστος
[4, 8]	τῷ περὶ παρακαταθηκῶν κἂν μισθόν	τις	ἀποστερήσῃ τῶν ἐπὶ σώμασι τοῖς
[4, 6]	ἀνέκρινε τὴν τοῦ θεοῦ διάνοιαν,	τίς	αὕτη ἐστὶν ἐφ' οἷς Μαδιηνῖται
[4, 8]	εἰ μή τι χρήματα λαβόντας	τις	αὐτοὺς ἐπὶ διαφθορᾷ τοῦ δικαίου
[4, 2]	αἰτίαν ἀφ' ἧς ἐγένετο. (Κορῆς	τις	Ἑβραίων ἐν τοῖς μάλιστα καὶ
[4, 3]	ἐν τέλει καὶ πρὸς ὅ	τις	εἴποι πρὸς τοῦτο τὴν γνώμην
[4, 8]	καὶ τῶν ὀδυρμῶν τεκμαίροιτο ἄν	τις	ἐκ τοῦ συμβάντος τῷ νομοθέτῃ:
[4, 8]	τοῖς ἐν ἀξιώμασι τυγχάνουσι καταχαριζόμενός	τις	ἐκείνους τοῦ θεοῦ δυνατωτέρους ποιεῖ.
[4, 8]	τοῖς καταδεδικασμένοις. (Πραθεὶς δὲ ὁμοφύλῳ	τις	ἓξ ἔτη δουλευέτω, τῷ δ'
[4, 8]	γυναῖκα ἐλευθέραν ἐπαγόμενος. (Ἐὰν δέ	τις	ἢ χρυσίον ἢ ἀργύριον εὕρῃ
[4, 8]	ἀναγκαῖον ἡγησάμην προδιαστείλασθαι, μὴ καί	τις	ἡμῖν παρὰ τῶν ὁμοφύλων ἐντυχόντων
[4, 8]	περὶ βοσκημάτων οἷς ἂν ἐντύχῃ	τις	κατ' ἐρημίαν πλανωμένοις, μὴ εὑρεθέντος
[4, 8]	καὶ ἀσθενέστερος ἐκείνων οἷς ἄν	τις	κατὰ φόβον ἰσχύος προσνέμοι τὴν
[4, 8]	ἀναλώματα γὰρ οὐχ ἡγητέον ὅσα	τις	κατὰ χρηστότητα παρίησιν ἀνθρώποις λαμβάνειν,
[4, 8]	δεομένων γαμείσθω. ἂν δ' αἰχμάλωτόν	τις	λάβῃ παρθένον ἄν τε καὶ
[4, 8]	θηρευτικοῦ ἢ ποιμνίων φύλακος λάβῃ	τις	μισθόν, ἐκ τούτου θύειν τῷ
[4, 6]	ἐλθεῖν: οὐ γὰρ ἂν ὑποστρέψειέ	τις	νικηφόρος οὐδ' ὥστε παῖδας εὐφρᾶναι
[4, 6]	ὁποῖον ἐκεῖνος προεῖπε τεκμαίροιτ' ἄν	τις,	ὅ τι καὶ ἔσοιτο πρὸς
[4, 8]	καὶ τὸν ἐνεόν. (Ἐν μάχῃ	τις	ὅπου μὴ σίδηρος πληγεὶς παραχρῆμα
[4, 3]	ἰσχύος γενόμενοι: ὀδύραιτο δ' ἄν	τις	οὐ μόνον τῆς συμφορᾶς αὐτοὺς
[4, 3]	τοσοῦτον ὅσον οὔτε χειροποίητον ἱστόρησέ	τις	οὔτε γῆθεν ἀναδοθὲν κατὰ ὑποδρομὴν
[4, 8]	ἱερεῦσι διδότωσαν. ἐπειδὰν δὲ ταῦτά	τις	ποιήσας καὶ πάντων τὰς δεκάτας
[4, 8]	ἑτέρου χρείαν. Ὁμοίως μηδὲ βλασφημείτω	τις	τὸν ἀπόντα καὶ τὸν ἐνεόν.
[4, 7]	τῷ ἀρχιερεῖ, ἐφ' οὗ δράσας	τις	τὸν φόνον ἔφυγε. μεθ' ὃν
[4, 8]	παραβῆναι τούτους, ἀλλ' ἄν τέ	τις	τῶν ἐξ αἵματος συγχεῖν καὶ
[4, 8]	ἐξ οὗ κατὰ μίμησιν παρατροπή	τις	τῶν κατὰ τὴν πολιτείαν ἔσοιτο,
[4, 7]	καὶ δηλούντων μὲν ὡς τεθνήκοι	τις	τῶν φυλετῶν ἐπίσημος ἀνὴρ Σωλοφάντης
[4, 8]	μὴ τἀληθῆ μαρτυρῆσαι. ἂν δέ	τις	ψευδομαρτυρήσας πιστευθῇ, πασχέτω ταῦτ' ἐλεγχθεὶς
[4, 8]	εὑρίσκηται ὁ δράσας μηδ' ὑπονοῆταί	τις	ὡς διὰ μῖσος ἀπεκτονηκώς, ζητείτωσαν
[4, 8]	ἐπιθυμίας οὐκ ἐλευθερίας συνελθόντων. εἴ	τις	ὡς παρθένον μνηστευσάμενος ἔπειτα μὴ
[4, 4]	παραλόγῳ τῆς θέας, εἰ καί	τισι	διὰ μίσους ἦν ὁ Μωυσῆς
[4, 6]	ταῦτα μὲν ὡς ἂν αὐτοῖς	τισι	δοκῇ οὕτω σκοπείτωσαν. ~(Μωυσῆς δὲ
[4, 7]	εἰ δ' ἐξ ἄλλης γαμοῖντό	τισι	φυλῆς, τὸν κλῆρον ἐν τῇ
[4, 8]	βλασφημεῖν ἐκείνων παρόντων μήτε θρασύνεσθαί	τισιν	ἐξεῖναι τῆς πρὸς τοὺς ἐν
[4, 8]	γὰρ ὁμοίως ἑκάτεροι, ὁ μὲν	τὸ	αἴσχιστον πείσας ἑκουσίως ὑπομεῖναι καὶ
[4, 8]	ἐναντίον μεταβαλεῖ. ἐπεὶ δὲ ἀνάγκη	τὸ	ἀνθρώπειον καὶ εἰς ἀβουλήτους ἢ
[4, 8]	ὅτι τῷ κέρδει δουλεύσας ὕβρισε	τὸ	ἀξίωμα: καλῶς γὰρ ὑμῖν ἔχει
[4, 8]	τὴν μετ' αὐτῶν ἀφελομένων αὑτοὺς	τὸ	ἄρρεν καὶ τὸν τῆς παιδοποιίας
[4, 1]	θεόν: ὅλως τε συμφέρειν αὐτοῖς	τὸ	αὐτοκράτορσιν εἶναι, καὶ μὴ χαίροντας
[4, 8]	μὲν γὰρ τὸ συνειδὸς ἐπιστάμενον	τὸ	αὐτοῦ προσῆκεν ἕκαστον εὖ πράττειν,
[4, 6]	ἐσπούδακας ἐκ τῆς τούτων εὐηθείας	τὸ	βέβαιον αὐτοῖς παρεσχημένος: ἐπεὶ μὴ
[4, 8]	πᾶσαν ἐπὶ νοῦν τῆς ἐπὶ	τὸ	βέλτιον ὑμῶν μεταβολῆς φροντίδα λαμβάνοντι
[4, 8]	δίκαιον παιδοποιὸν παραλαμβάνοντα θεραπεύειν αὐτῆς	τὸ	βουλητὸν, ἀλλὰ μὴ τὴν ἰδίαν
[4, 4]	τῶν εἰς τὰς θυσίας νενομισμένων	τὸ	γεννηθὲν πρῶτον, ἂν ἄρσεν ᾖ,
[4, 8]	τῷ δὲ τετάρτῳ τρυγάτω πᾶν	τὸ	γενόμενον, τότε γὰρ ὥριον εἶναι,
[4, 8]	κατερείπειν παραινῶ καὶ δαπανᾶν πυρὶ	τὸ	γένος αὐτῶν καὶ τὴν μνήμην:
[4, 6]	ἐπαινέσαι προεθέμην οὔτ' ἐφ' οἷς	τὸ	γένος αὐτῶν ὁ θεὸς ἀγαθοῖς
[4, 2]	περὶ αὐτῆς σπουδάσαι, προτιμῶν τοῦ	τὸ	γέρας ἔχειν τὸ μὴ στασιάζοντας
[4, 8]	χειρὶ κατασείων μένειν ἠρεμοῦντας ἐκέλευε,	τὸ	δ' ἔγγιον λόγοις παρεκάλει μὴ
[4, 8]	ἢ δίκη περὶ τούτου γένηται:	τὸ	δ' ἐνέχυρον αἰτεῖν ἔξω καὶ
[4, 8]	σωμάτων καὶ ψυχῆς εὐτολμίᾳ διαφερόντων	τὸ	δειλὸν ἀποκρίναντας, μὴ τοὺς πολεμίους
[4, 4]	αἰτίαν, ὑφ' ἧς οὐδέποτε λήξειν	τὸ	δεινὸν ἦν εἰκὸς ἀλλ' εἰς
[4, 8]	ὑπὸ τῶν δικαστῶν ὡς παρὰ	τὸ	διαφθαρὲν ἐν τῇ γαστρὶ μειώσας
[4, 8]	φανερὰς ποιεῖσθαι τὰς κρίσεις, ἀλλὰ	τὸ	δίκαιον ἐπάνω πάντων τιθεμένους. ὁ
[4, 8]	τοῦ θεοῦ γὰρ ἰσχύς ἐστι	τὸ	δίκαιον. ὃ τοῖς ἐν ἀξιώμασι
[4, 8]	τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν περὶ	τὸ	δίκαιον σπουδὴν προησκηκότες: ἑκάστῃ δὲ
[4, 8]	δὲ χρυσὸν ἢ ἄργυρον ὑφελόμενος	τὸ	διπλοῦν ἀποτινέτω. κτείνας δ' ἐπὶ
[4, 5]	ὅπλισιν οὖσαν εὐσταλῆ κοῦφοι πρὸς	τὸ	διώκειν ὄντες μετέθεον τοὺς πολεμίους
[4, 8]	ὁ προφήτης καὶ ἡ γερουσία	τὸ	δοκοῦν ἀποφαινέσθωσαν. (Εἷς δὲ μὴ
[4, 8]	ἔστω: θεὸς γὰρ εἷς καὶ	τὸ	Ἑβραίων γένος ἕν. (Ὁ δὲ
[4, 8]	ταῦτ' οὖν Μωυσῆς διέταξε καὶ	τὸ	Ἑβραίων ἔθνος ἀκόλουθα τούτοις ποιοῦν
[4, 8]	αὐτῶν ἀνασπᾶν θεμελίων καὶ μηδὲ	τὸ	ἔδαφος τῶν ἀπονοηθέντων εἰ δυνατὸν
[4, 8]	σφαγῇ καὶ πρὸς τούτῳ ἀπολλύντας	τὸ	ἐκείνων αἴτιον: δῆλον γάρ, ὡς
[4, 5]	κατὰ τὴν ἀγορὰν χρῆσθαι πρὸς	τὸ	ἐκείνων λυσιτελές, εἰ καὶ τὸ
[4, 8]	καινίσει τι τούτων καὶ πρὸς	τὸ	ἐναντίον μεταβαλεῖ. ἐπεὶ δὲ ἀνάγκη
[4, 8]	καὶ μάλιστ' ἂν ἱμάτιον ᾖ	τὸ	ἐνέχυρον, ὅπως εἰς ὕπνον ἔχῃ
[4, 8]	ἀπολωλότας ἐν τῇ μάχῃ, ὅπως	τὸ	ἐπ' αὐτοῖς κορέσασα λυπηρὸν ἔπειθ'
[4, 8]	καὶ τῆς ἐκ λόγου παρηγορίας	τὸ	ἐπ' αὐτῷ ποιῆσαι πάθος. Μωυσῆς
[4, 8]	καὶ τὰς γυναῖκας στερνοτυπουμένας ἐμφανίζειν	τὸ	ἐπ' αὐτῷ τεθνηξομένῳ πάθος. καὶ
[4, 8]	ὑπὲρ τούτου καταβαλλέτω. ὁ δὲ	τὸ	ἐπιτίμιον ἄπορος διαλύσασθαι δοῦλος ἔστω
[4, 5]	φρονῆσαι δεινοὺς οὔτε ἀγαθοὺς κατὰ	τὸ	ἔργον γεγονότας, Ἑβραῖοι δὲ τὴν
[4, 5]	πανοπλίας ἀναλαβόντες εὐθέως ἐχώρουν εἰς	τὸ	ἔργον. ὁ δὲ Ἀμορραῖος οὐκέτ'
[4, 8]	ἀποκρίναντας, μὴ τοὺς πολεμίους παρὰ	τὸ	ἔργον τραπὲν εἰς φυγὴν ὠφελήσῃ.
[4, 8]	εὐωχίας, τρίτην πρὸς αὐταῖς κατὰ	τὸ	ἔτος τρίτον συμφέρειν εἰς διανέμησιν
[4, 8]	ἐκβιάζωνται, κρατεῖν δὲ τῆς ἐπιθυμίας	τὸ	εὐπρεπὲς καὶ τοῖς ἀξιώμασι πρόσφορον.
[4, 5]	κατασκευῇ σιδηρέαν, τεσσάρων δὲ πηχῶν	τὸ	εὖρος, μήκει δὲ τοῦ διπλασίονος
[4, 6]	δὲ σαυτῷ κακουργεῖς ἀφαιρούμενος ἡμᾶς	τὸ	ἡδὺ καὶ τὸ κατὰ τὸν
[4, 8]	τῆς περὶ αὐτὸν ἀρετῆς πρὸς	τὸ	θεῖον αὐτὸν ἀναχωρῆσαι τολμήσωσιν εἰπεῖν.
[4, 1]	τούτου βούλησιν ἐξαπατωμένους, ὅτι μόνῳ	τὸ	θεῖον αὐτῷ προδηλοῖ περὶ τῶν
[4, 6]	τοσούτοις δὲ οὖσιν οὐκ ἀπαγορεύσει	τὸ	θεῖον ἀφθονίαν μὲν παντοίων ἀγαθῶν
[4, 6]	ὡς μὴ ταῦθ' ἅπερ ὑπαγορεύει	τὸ	θεῖον λέγειν, βιάζεσθαι δὲ τὴν
[4, 7]	περὶ τοὺς νόμους παιδείαν καὶ	τὸ	θεῖον Μωυσέος ἐκδιδάξαντος. (Κἀν τούτῳ
[4, 5]	ἀπολαύειν, ὅτ' αὐτῇ συγχωρεῖ χρῆσθαι	τὸ	θεῖον. οἱ δ' ἧς ἐπόθουν
[4, 8]	ἀναλογιζόμενος προεῖπεν, ὡς δηλώσειεν αὐτῷ	τὸ	θεῖον, ὅτι παραβάντες τὴν πρὸς
[4, 6]	τοῦ Βαλάκου δὶς μὲν τεθυκότι	τὸ	θεῖον οὐκ ἐπένευσε τὰς κατὰ
[4, 8]	γὰρ μηδενὶ τῶν ἀφ' ὕβρεως	τὸ	θεῖον, χείρων δ' οὐκ ἂν
[4, 8]	πρῶτον ἑκάστῳ τύχῃ γενόμενον εἰς	τὸ	ἱερὸν κομιζέτωσαν, καὶ τὸν θεὸν
[4, 6]	τῶν ὁρώντων σωφροσύνην ἱκανὰς διὰ	τὸ	κάλλος ἀσκήσαντες τὴν εὐμορφίαν αὐτῶν
[4, 8]	καὶ τοῦτ' αὐτῷ χαρίζεσθαι κρίνοντες	τὸ	κατὰ βούλησιν ἀπελθεῖν αὐτῷ τὴν
[4, 8]	κατελέλοιπε Μωυσῆς. νενεωτέρισται δ' ἡμῖν	τὸ	κατὰ γένος ἕκαστα τάξαι: σποράδην
[4, 6]	ἀφαιρούμενος ἡμᾶς τὸ ἡδὺ καὶ	τὸ	κατὰ τὸν βίον αὐτεξούσιον, ὃ
[4, 6]	τοὺς> νόμους τὴν ἑκάστου πρὸς	τὸ	κεχαρισμένον αὐτῷ βούλησιν. πολὺ δ'
[4, 4]	θεοῦ περὶ αὐτῶν κρίσιν καὶ	τὸ	λοιπὸν ἐπευφημοῦντες τοῖς δεδογμένοις τῷ
[4, 7]	νέμει τῷ λαῷ. καὶ διῆγον	τὸ	λοιπὸν εὐδαιμόνως, ἀφθονίας μὲν ἀγαθῶν
[4, 8]	χρήσει τῶν ἀγαθῶν ἔχοντες πόλεις	τὸ	λοιπὸν ἤδη κτίζειν προαιρῆσθε, ταῦτα
[4, 4]	ἑβδόμῃ τῶν ἡμερῶν καὶ καθαροὶ	τὸ	λοιπὸν ἦσαν. τοῦτο δὲ καὶ
[4, 1]	Ἑβραίων ἀποθνήσκουσί τε πολλοὶ καὶ	τὸ	λοιπὸν στράτευμα τῆς φάλαγγος αὐτῶν
[4, 6]	ἀσκήσαντες τὴν εὐμορφίαν αὐτῶν ἐπὶ	τὸ	μᾶλλον εὐπρεπὲς πέμψατε πλησίον ἐσομένας
[4, 5]	τοῦτο ἑαυτοῖς σωτηρίαν ὑπολαβόντες ἢ	τὸ	μάχεσθαι παρέξειν: ἐθάρρουν γὰρ ταῖς
[4, 6]	δύναμιν ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῳ κατὰ	τὸ	μέγα πεδίον Ἱεριχοῦντος ἀντικρύ, πόλις
[4, 5]	τὴν δ' ἰσχὺν αὐτοῦ καὶ	τὸ	μέγεθος ἐτεκμηριώσαντο κλίνην αὐτοῦ λαβόντες
[4, 8]	οὐκ ἄλλη κατέσχεν Ἑβραίους τοσαύτη	τὸ	μέγεθος, ὅση τότε Μωυσέος ἀποθανόντος.
[4, 5]	τὰ πράγματα, ἀλλὰ καὶ πρὸς	τὸ	μέλλον ἀγαθῶν αὐτοῖς αἴτιος ἀποθανὼν
[4, 6]	ὅ τι καὶ ἔσοιτο πρὸς	τὸ	μέλλον. (Βάλακος δὲ ἀγανακτήσας ἐπὶ
[4, 8]	ὥστε τοῦ σωφρονήσειν ὑμᾶς εἰς	τὸ	μέλλον κατ' αὐτό γε τοῦτ'
[4, 8]	εὐχαριστῶσι καὶ περὶ τῶν εἰς	τὸ	μέλλον παρακαλῶσι καὶ συνιόντες ἀλλήλοις
[4, 8]	δύναμιν, ᾧ μελήσει καὶ πρὸς	τὸ	μέλλον ὑμῶν, ἀπαλλασσόμενος καλῶς ἔχειν
[4, 6]	βούλησιν τοῦ θεοῦ χαρίσασθαι ὑμῖν,	τὸ	μὲν Ἑβραίων γένος οὐκ ἂν
[4, 8]	ἀρετῆς ἐκ τούτων λογιζόμενοι. καὶ	τὸ	μὲν κατὰ Μωυσῆν τέλος τοιοῦτον
[4, 8]	ἰδίαν ταῦτα γίνεσθαι δεικνύναι. καὶ	τὸ	μὲν πλῆθος ὤμνυεν. (Ἐδίδασκε δὲ
[4, 8]	τῶν πρεσβείων τυγχάνειν, ὥστε διπλοῦν	τὸ	μέρος τῆς πατρῴας οὐσίας ἐκλαμβάνειν,
[4, 8]	ἀσθενοῖεν λαβεῖν τὴν τιμωρίαν, αὐτὸ	τὸ	μὴ κατὰ βούλησιν ἰδίαν ταῦτα
[4, 2]	ὑμῶν λαμβάνοντες. ἦν δὲ καὶ	τὸ	μὴ προσέσθαι παρέχοντος ἐκείνου τὴν
[4, 2]	προτιμῶν τοῦ τὸ γέρας ἔχειν	τὸ	μὴ στασιάζοντας ὑμᾶς ὁρᾶν καί
[4, 6]	πίστιν δώσειν ὁμολογούντων καὶ πρὸς	τὸ	μηδὲν ἀντιλεγόντων ὑπὸ τοῦ πρὸς
[4, 8]	παρ' αὐτῶν διδασκαλία τοῦ σωφρονεῖν	τὸ	μηδὲν εἶναι φανῶσιν, ἐχθροὺς δ'
[4, 8]	τε τοῦ θεοῦ προνοησομένου διὰ	τὸ	Μωυσῆν εἶναι τὸν παρακαλοῦντα. ὧν
[4, 6]	ἰδίων ἐθισμῶν ἀπωλείας. ἅπαξ γὰρ	τὸ	νέον γευσάμενον ξενικῶν ἐθισμῶν ἀπλήστως
[4, 8]	σῶμα: ὁμοίως δὲ καὶ πᾶν	τὸ	νομιζόμενον τέρας τοῖς ὁρῶσι. μὴ
[4, 8]	μέχρι τῶν ἀνθρωπείων ἡ πρὸς	τὸ	ὁμόφυλον ἀτιμία τὴν ἀρχὴν ἀπὸ
[4, 7]	τοῦ Ἀραβίου τοῦ κτίσαντος βασιλέως	τὸ	ὄνομα Ῥεκέμης καλεῖται, Πέτρα παρ'
[4, 7]	δὲ Ῥέκεμος, οὗ πόλις ἐπώνυμος	τὸ	πᾶν ἀξίωμα τῆς Ἀράβων ἔχουσα
[4, 1]	τούτων τοῦ θεοῦ παρεσχηκότος εἰς	τὸ	πάντ' αὐτὸν εἰδέναι τὰ μέλλοντα
[4, 5]	τούτου τοίνυν πταίσαντος οὐκ εἰς	τὸ	παρὸν μόνον τοῖς Ἑβραίοις ἐπέδωκε
[4, 3]	ἀμαθῶς ἔχουσι τῶν ὁδῶν ποιήσας	τὸ	πέλαγος καὶ τὴν ἀνακεκομμένην θάλασσαν
[4, 8]	τοῖς δὲ καὶ περὶ τούτου	τὸ	πένθος ἦν καὶ ὅτι μήπω
[4, 7]	τὴν λείαν τῆς μὲν ἑτέρας	τὸ	πεντηκοστὸν Ἐλεαζάρῳ δίδωσι καὶ τοῖς
[4, 7]	ἱερεῦσι, Λευίταις δὲ τῆς ἑτέρας	τὸ	πεντηκοστὸν μέρος, τὴν δὲ λοιπὴν
[4, 8]	τοῦ βραχίονος, ὡς περίβλεπτον πανταχόθεν	τὸ	περὶ αὐτοὺς πρόθυμον τοῦ θεοῦ.
[4, 3]	συνῄει τε πάλιν τῆς γῆς	τὸ	περὶ ἐκείνοις κεχηνὸς καὶ καθίστατο,
[4, 3]	ἐκ τῶν ἐμῶν καμάτων ὑπῆρχε	τὸ	περιεῖναι, εἰκότως ἂν αὐτός, ὁ
[4, 8]	αὐτοῦ δεινὴν ἐποιοῦντο τὴν ἐπιζήτησιν,	τὸ	περιὸν αὐτοῦ τῆς ἀρετῆς ἐκ
[4, 6]	καὶ γυναῖκας. τοσοῦτον ὑμῖν ἀνδρείας	τὸ	περιὸν ἐκ θεοῦ προνοίας ἀνῄρηται,
[4, 4]	οὐ καθιστάμενος, ἵνα μὴ παροξύνῃ	τὸ	πλῆθος, αὐτὸ δὲ μόνον τοῖς
[4, 8]	διαφθαρὲν ἐν τῇ γαστρὶ μειώσας	τὸ	πλῆθος, διδόσθω δὲ καὶ τῷ
[4, 8]	φυλῶν προφητεύσαντος τὰ καὶ γενόμενα	τὸ	πλῆθος εἰς δάκρυα προύπεσεν, ὡς
[4, 4]	τι μέγα καὶ χαλεπὸν συνήγαγε	τὸ	πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν, καὶ> περὶ
[4, 2]	γὰρ ὄντες μυριάδες καὶ διὰ	τὸ	πλῆθος ἴσως ἂν μηδ' ἐν
[4, 2]	αὐτὸν ἀτιμοῦν. ἀνηρέθιστο δὲ καὶ	τὸ	πλῆθος καὶ βάλλειν τὸν Μωυσῆν
[4, 6]	ἀσελγείας αὐτοῦ μιμηταὶ γενόμενοι ταράξωσι	τὸ	πλῆθος. καὶ διαλύεται μὲν ἐπὶ
[4, 3]	εἰπόντος παύεται καὶ τῆς ταραχῆς	τὸ	πλῆθος καὶ τῆς εἰς Μωυσῆν
[4, 2]	τὴν ἐκκλησίαν. καὶ πρὸς μὲν	τὸ	πλῆθος οὐδένα ἐποιήσατο λόγον, πρὸς
[4, 2]	τῆς ἀπ' αὐτοῦ δουλείας ἀπηλλάχθαι	τὸ	πλῆθος, τῇ τοῦ θεοῦ προφάσει
[4, 6]	αἰῶνος ἴστε προκειμένην ὑμῖν, καὶ	τὸ	πλῆθος ὑμῶν ἔν τε νήσοις
[4, 7]	κινδύνων μηδὲ διὰ τὴν πρὸς	τὸ	πονεῖν μαλακίαν πεποιῆσθαι τὴν αἴτησιν,
[4, 8]	αὐτή γε τὸ πρῶτον ἀγαθῶν	τὸ	πρέσβιστόν ἐστιν, ἔπειτα καὶ τὴν
[4, 6]	γυναικὸς πρὸ τῶν Μωυσεῖ δοχθέντων	τὸ	πρὸς ἡδονὴν αὐτῇ γενησόμενον ἐθεράπευεν.
[4, 8]	τήν τ' ἐλευθερίαν ἡγεῖσθε μὴ	τὸ	προσαγανακτεῖν οἷς ἂν ὑμᾶς οἱ
[4, 8]	σάνδαλα, καὶ πτύουσα αὐτοῦ εἰς	τὸ	πρόσωπον τούτων αὐτὸν ἄξιον εἶναι
[4, 8]	τὸν βίον κτησαμένοις: αὐτή γε	τὸ	πρῶτον ἀγαθῶν τὸ πρέσβιστόν ἐστιν,
[4, 3]	περιεῖναι, εἰκότως ἂν αὐτός, ὁ	τὸ	πῦρ ἐκεῖνό μοι φήνας κατὰ
[4, 4]	ξύλον κέδρινον εἰς μέσον ἐμβάλλουσι	τὸ	πῦρ καὶ ὕσσωπον καὶ φοινικτὸν
[4, 8]	καὶ καταλείπων εἰς μνήμην ὑμῖν	τὸ	σέβειν τε καὶ τιμᾶν προσήκειν
[4, 3]	πῦρ ἐκεῖνό μοι φήνας κατὰ	τὸ	Σιναῖον καὶ τῆς σαυτοῦ φωνῆς
[4, 1]	δυνησόμενον ἐρρῶσθαι τοῖς πράγμασιν, ἀναστήσας	τὸ	στράτευμα προῆλθεν εἰς τὴν ἔρημον,
[4, 5]	ὑπαρχούσης, καὶ διεξῄει πᾶσιν ἀδεῶς	τὸ	στράτευμα προνομῇ χρώμενον ἁλισκομένων καὶ
[4, 8]	κύριον τοῦ νόμου ποιοῦντος τιμήσασθαι	τὸ	συμβεβηκὸς αὐτῷ πάθος καὶ συγχωροῦντος,
[4, 8]	τὸν ἐξελέγξοντα. καθόλου μὲν γὰρ	τὸ	συνειδὸς ἐπιστάμενον τὸ αὐτοῦ προσῆκεν
[4, 8]	τεθηλυσμένης μετεκοσμήσαντο πρὸς τοῦτο καὶ	τὸ	σῶμα: ὁμοίως δὲ καὶ πᾶν
[4, 8]	τιμῆς ὠλιγώρησας, καὶ μεταβαλοῦ πρὸς	τὸ	σωφρονέστερον λογισάμενος καὶ τὸν θεὸν
[4, 8]	ὑπὲρ ὑμῶν φιλοτιμίας καὶ διὰ	τὸ	τὰς ψυχὰς ἐπὶ τελευτῇ γιγνομένας
[4, 8]	χάρις ἐκ τῶν δεομένων ἔλθοι,	τό	τε θεῖον τὴν γῆν προθυμοτέραν
[4, 2]	χαλεπώτερον ἤδη τυγχάνειν τοῦ βιάζεσθαι	τό	τε λεληθότως ἐξυβρίζειν, ὅτι μὴ
[4, 8]	κτείνατε, τοὺς δ' ἄλλους εἰς	τὸ	τελεῖν ὑμῖν φόρους σώζετε πλὴν
[4, 8]	πιστευέσθω μάρτυς, ἀλλὰ τρεῖς ἢ	τὸ	τελευταῖον δύο, ὧν τὴν μαρτυρίαν
[4, 6]	σιγᾶν ἢ λέγειν, ὅταν ἡμᾶς	τὸ	τοῦ θεοῦ λάβῃ πνεῦμα; φωνὰς
[4, 6]	εὐνοίας καὶ τῆς ἐσομένης ἢ	τὸ	τοὺς αὐτοὺς ἡμῖν θεοὺς προσκυνεῖν.
[4, 8]	εἴκοσι καὶ ἑκατόν, ὧν ἦρξε	τὸ	τρίτον μέρος ἑνὶ λείποντι μηνί.
[4, 6]	τι τῶν ὀρῶν σκέψασθαι, πῶς	τὸ	τῶν Ἑβραίων ἔχοι στρατόπεδον. Βάλακος
[4, 6]	ᾗ χρησαμένων τῶν πολεμίων ὀλίγου	τὸ	τῶν Ἑβραίων πλῆθος διεφθάρη τοῖς
[4, 8]	πειραθείης. κἂν μὲν τούτοις θεραπεύηται	τὸ	τῶν νέων αὔθαδες, ἀπαλλαττέσθωσαν τῶν
[4, 5]	τὸ ἐκείνων λυσιτελές, εἰ καὶ	τὸ	ὕδωρ αὐτοῖς πιπράσκειν ἐθέλοιεν. Σιχὼν
[4, 8]	διέθηκεν ἂν ἐκείνους καθ' ὧν	τὸ	φάρμακον ἦν παρεσκευασμένον. (Πηρώσας πασχέτω
[4, 8]	ἀρκεῖσθαι γὰρ αὐτὴν τρέφειν τοῦτο	τὸ	φυτὸν καὶ τῶν ἐξ ἀρότρου
[4, 8]	κρείττονος ἡ φύσις ὑμῶν πρὸς	τὸ	χεῖρον ἀπονεύσῃ, συνέθηκα ὑμῖν καὶ
[4, 4]	φύεσθαι: χαλεπωτέραν ἐλάμβανε τῆς ἐπὶ	τὸ	χεῖρον προκοπῆς αἰτίαν, ὑφ' ἧς
[4, 4]	στρατεύματος ὁρῶντος, κάταντες γὰρ ἦν	τὸ	χωρίον, ἀποδύεται τὴν ἀρχιερατικὴν στολὴν
[4, 8]	ἐστὶν Ἀβίλη, φοινικόφυτον δ' ἐστὶ	τὸ	χωρίον, συνελθόντος τοῦ λαοῦ παντὸς
[4, 7]	οὐ καταλιπὼν ἄρσενας θυγατέρας δέ	τοι,	καὶ πυθομένων εἰ τούτων ὁ
[4, 2]	μὴ στασιάζοντας ὑμᾶς ὁρᾶν καί	τοι	κατὰ τὴν ὑμετέραν γνώμην αὐτοῦ
[4, 8]	συνελθόντος τοῦ λαοῦ παντὸς λέγει	τοιάδε:	(Ἄνδρες συστρατιῶται καὶ τῆς μακρᾶς
[4, 8]	στολῇ γυναικείᾳ. (Πολιτείαν μὲν οὖν	τοιάνδε	Μωυσῆς κατέλιπε, νόμους δ' ἔτι
[4, 6]	λείποντα διδόναι. (Καὶ ὁ μὲν	τοιαῦτα	ἐπεθείαζεν οὐκ ὢν ἐν ἑαυτῷ
[4, 3]	ἀξίας οἴκτου, ἀλλ' ὅτι καὶ	τοιαῦτα	παθόντων ἐφήσθησαν οἱ συγγενεῖς: τῶν
[4, 8]	παρατεταγμένων ἀποφήνασθαι, συμβαίνει δὲ πολλὰ	τοιαῦτα	τοῖς ἀνθρώποις, ἀναπεμπέτωσαν τὴν δίκην
[4, 8]	πολλαὶ δ' ἂν τοῖς ἀνθρώποις	τοιαῦται	γίγνοιντο, γράμμασι μὲν περὶ τοῦ
[4, 6]	ἐκπολεμηθῆναι πρὸς αὐτοὺς αἰτίαν ἔλαβε	τοιαύτην.	(Βάλακος ὁ τῶν Μωαβιτῶν βασιλεὺς
[4, 4]	τῆς ἀδελφῆς τοῦ στρατηγοῦ κάθαρσιν	τοιαύτην	γενομένην ἀπῆγε τὴν δύναμιν διὰ
[4, 8]	ὡς παρθένον μνηστευσάμενος ἔπειτα μὴ	τοιαύτην	εὕροι, δίκην λαχὼν αὐτὸς μὲν
[4, 6]	μὴ φθάσαντος Ζαμβρία τελευτῆσαι ἐκ	τοιαύτης	αἰτίας. Φινεὲς ἀνὴρ τά τε
[4, 8]	ὡς οὐκ ἐσομένης ἄλλης ἀρχῆς	τοιαύτης,	ἧττόν τε τοῦ θεοῦ προνοησομένου
[4, 8]	στρατιὰν καθ' ἓξ φυλὰς ἐπὶ	τοῖν	δυοῖν ὀροῖν ἀναστῆναι καὶ σὺν
[4, 2]	τοῦ θεοῦ παντάπασιν ἀλόγιστον. κρινεῖ	τοίνυν	πάλιν αὐτός, τίνας βούλεται τὰς
[4, 5]	διπλασίονος ἑνὶ πήχει μείζονα. τούτου	τοίνυν	πταίσαντος οὐκ εἰς τὸ παρὸν
[4, 5]	παντὸς ἀπολωλότος. Ἀμορραίους μὲν οὖν	τοιοῦτο	πάθος κατέλαβεν οὔτε φρονῆσαι δεινοὺς
[4, 6]	ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ δικαίους ὑπολαβοῦσαι	τοιούτοις	ὑμᾶς τιμῆσαι ξενίοις δεομένους ἐπείσθημεν.
[4, 8]	ἵλεω τὸν θεὸν καὶ μηκέτι	τοιοῦτον	δεινὸν συμβῆναι τῇ γῇ πάθος.
[4, 8]	τὸ μὲν κατὰ Μωυσῆν τέλος	τοιοῦτον	ἡμῖν δεδηλώσθω.
[4, 8]	οὗ δ' ἂν εἰς ὄρυγμα	τοιοῦτον	μὴ κλειστὸν ἐμπεσὸν βόσκημά τινος
[4, 6]	καὶ μηδὲν ἐπ' αὐτοὺς ἐᾶσαι	τοιοῦτον	πάθος> ἐλθεῖν, ὑφ' οὗ κἂν
[4, 8]	λαβοῦσα. δεῖ δὲ μηδὲν εἶναι	τοιοῦτον	συγκεχωρημένον, ἐξ οὗ κατὰ μίμησιν
[4, 4]	ὡραῖον, ἀμύγδαλα δ' ἦν, ἐκ	τοιούτου	ξύλου τῆς βακτηρίας κατεσκευασμένης. ἐκπλαγέντες
[4, 6]	τοῦ δ' ὑμετέρου πρὸς μηδένα	τοιούτου	τυγχάνοντος. δεῖν οὖν αὐτοῖς ἔλεγον
[4, 2]	συμφέρειν δὲ τῷ πλήθει τοὺς	τοιούτους	ἔτι λανθάνειν οἰομένους κολάζειν καὶ
[4, 4]	θεοῦ θρησκείαν ἐσπουδάκεσαν, τὸν δὲ	τοιούτων	ἀνδρῶν> ὀλέθρῳ καὶ πάντων ἀρίστων
[4, 6]	καὶ κλέος αἰώνιον παρασχεῖν ἐμοὶ	τοιούτων	ἀπαγγελίαν λόγων ὑπέθετο. νῦν δέ,
[4, 8]	καὶ νόμος κολαστὴς γίνεται τῶν	τοιούτων	ἀπαραίτητος, οὗ σὺ μὴ πειραθείης.
[4, 6]	ἡμῖν εἶναί τι περὶ τῶν	τοιούτων	σιγᾶν ἢ λέγειν, ὅταν ἡμᾶς
[4, 6]	ἐπὶ τῆς ἐρήμου νῦν ἐν	τοῖς	ἀγαθοῖς ὄντας παροινεῖν, μηδὲ τὰ
[4, 3]	ἱερουργίαν. ὡς δ' οὔτε ὑπακούσεσθαι	τοῖς	ἀγγέλοις ἔφασαν καὶ Μωυσῆν οὐ
[4, 8]	(Μηνύειν δὲ καὶ τὰς ὁδοὺς	τοῖς	ἀγνοοῦσι, καὶ μὴ γέλωτα θηρωμένους
[4, 3]	πέλαγος καὶ τὴν ἀνακεκομμένην θάλασσαν	τοῖς	Αἰγυπτίων ἐπικυμήνας ὀλέθροις, ὁ γυμνοῖς
[4, 6]	καὶ τὰ ποτὰ μὴ κοινὰ	τοῖς	ἄλλοις, ἀνάγκη βουλομένους ἡμῖν συνοικεῖν
[4, 7]	ἡμίσεια πλήθει τετραπόδων εὐδαιμονοῦντες καὶ	τοῖς	ἄλλοις ἅπασι, κοινολογησάμενοι παρεκάλουν τὸν
[4, 8]	τὴν χορηγίαν τῆς εὐδαιμονίας καὶ	τοῖς	ἄλλοις ἐμφανίζεσθαι ἐκ πολλοῦ τοῦ
[4, 8]	καρποῦσθαι μόνοις, ἀλλὰ καὶ τῷ	τοῖς	ἄλλοις μεταδιδόναι φιλοτίμως, καὶ βουλομένου
[4, 6]	Βάλαμον. κἀκεῖνος βουλόμενος χαρίζεσθαί τι	τοῖς	ἀνδράσιν ἀνήρετο τὸν θεόν, ὁ
[4, 8]	ἀποφήνασθαι, συμβαίνει δὲ πολλὰ τοιαῦτα	τοῖς	ἀνθρώποις, ἀναπεμπέτωσαν τὴν δίκην εἰς
[4, 6]	ἐν τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις γενόμενα	τοῖς	ἀνθρώποις διὰ γῆς ἢ θαλάσσης
[4, 8]	ἁσδηποτοῦν αἰτίας, πολλαὶ δ' ἂν	τοῖς	ἀνθρώποις τοιαῦται γίγνοιντο, γράμμασι μὲν
[4, 8]	γὰρ οὗτος δοῦναί τε ταῦτα	τοῖς	ἀξίοις καὶ ἀφελέσθαι τῶν ἁμαρτανόντων
[4, 8]	τῆς ἐπιθυμίας τὸ εὐπρεπὲς καὶ	τοῖς	ἀξιώμασι πρόσφορον. ἔτι μηδὲ ἡταιρημένης
[4, 3]	γῆθεν ἀπορουμένους εἰς τροφὴν διασώσας	τοῖς	ἀπὸ θαλάσσης, ὁ καὶ ἀπ'
[4, 8]	πλέον δοξαζομένους ἀδήριτον καὶ παρὰ	τοῖς	αὖθις τὴν εὔκλειαν ὑμῖν ὑπάρξαι.
[4, 3]	βωμόν, ὡς ἂν ὑπόμνησις εἴη	τοῖς	αὖθις ὧν ἔπαθον καὶ ὅτι
[4, 8]	τις ἀποστερήσῃ τῶν ἐπὶ σώμασι	τοῖς	αὐτῶν ἐργαζομένων, μεμισήσθω. ὅθεν οὐκ
[4, 8]	τ' ἂν εὐδαιμονήσαιτε καὶ παισὶ	τοῖς	αὑτῶν καταλίποιτε κτῆσιν ἀγαθῶν ἀίδιον
[4, 8]	δέ τινα καὶ τῶν δραγμάτων	τοῖς	βίου σπανίζουσιν ἕρμαιον εἶναι τούτοις>
[4, 2]	κατατίθησιν αὐτὴν εἰς μέσον ἐπιδικάσιμον	τοῖς	βουλομένοις, οὐκ ἐκ τοῦ προκριθεὶς
[4, 8]	ἐρίου καὶ λίνου στολὴν φορείτω:	τοῖς	γὰρ ἱερεῦσι μόνοις ταύτην ἀποδεδεῖχθαι.
[4, 6]	ἐπεὶ ταῦτα ὑμῖν, ἔφασαν, δέδοκται,	τοῖς	δ' ἔθεσι καὶ τῷ βίῳ
[4, 8]	πένθει διελθουσῶν, αὐτάρκεις γὰρ ἐπὶ	τοῖς	δακρύοις αὗται τῶν φιλτάτων ταῖς
[4, 8]	κηδεμόνος περὶ τοῦ μέλλοντος ἀπεθρήνουν,	τοῖς	δὲ καὶ περὶ τούτου τὸ
[4, 4]	κρίσιν καὶ τὸ λοιπὸν ἐπευφημοῦντες	τοῖς	δεδογμένοις τῷ θεῷ συνεχώρουν Ἀαρῶνι
[4, 8]	ταύτην ἐξ ὁμοίου πάθους ἀπομερίζειν	τοῖς	δεομένοις. (Ταῖς δὲ δεκάταις ταῖς
[4, 8]	ἐπ' ἀκριβὲς αὐτῶν συλλογῆς εὐπορία	τοῖς	δεσπόταις γένοιτο, ὅση χάρις ἐκ
[4, 8]	κλήρου διάδοχον: τοῦτο γὰρ καὶ	τοῖς	δημοσίοις λυσιτελήσει γιγνόμενον τῶν οἴκων
[4, 4]	μὴν καὶ παρὰ τῶν οἰκείων	τοῖς	διεφθαρμένοις δέησις ἐγένετο πολλὴ τοῦ
[4, 8]	χωρησάντων κομίζοντες μεθ' ἡδονῆς ἀποδιδότωσαν	τοῖς	δοῦσιν ὥσπερ ἀποθέμενοι εἰς τὰ
[4, 8]	ὑμᾶς, ὑφ' ἧς τἀναντία πατράσι	τοῖς	ἑαυτῶν πράττοντες ἀπολεῖτε τὰ ἐκείνοις
[4, 5]	ἤδη προαπολωλότα καὶ οὕτως ἔγνω	τοῖς	Ἑβραίοις εἰς μάχην ἐλθεῖν περιέσεσθαί
[4, 5]	οὐκ εἰς τὸ παρὸν μόνον	τοῖς	Ἑβραίοις ἐπέδωκε τὰ πράγματα, ἀλλὰ
[4, 6]	ὑπὸ τῶν Μαδιηνιτῶν, ὅπως ἐπαράσηται	τοῖς	Ἑβραίοις, καὶ τοῦτο μὲν οὐ
[4, 7]	οὗ μικρῷ πρότερον ἐμνήσθημεν φυλάξαντος	τοῖς	Ἑβραίοις τοὺς νόμους καὶ τὸν
[4, 8]	γυναιξὶ κουφισμὸν οἴσει τῆς συμφορᾶς	τοῖς	ἔγγιστα τῶν προτέρων ἀνδρῶν συνοικούσαις.
[4, 4]	ἔτη τὰ πάντα τρία πρὸς	τοῖς	εἴκοσι καὶ ἑκατόν. ἀποθνήσκει δὲ
[4, 3]	εἰς Μωυσῆν ὑποψίας, ἐπένευσαν δὲ	τοῖς	εἰρημένοις: καὶ γὰρ ἦν καὶ
[4, 8]	λογισάμενος καὶ τὸν θεὸν ἐπὶ	τοῖς	εἰς πατέρας τολμωμένοις χαλεπῶς ἔχειν,
[4, 2]	ἦν τοῖς κινδύνοις ἐμαυτὸν ὑποτιθέντα	τοῖς	ἐκ τοῦ παρανομεῖν ἄλλῳ τὴν
[4, 5]	τε ἄριστοι τυγχάνοντες καὶ πᾶσι	τοῖς	ἑκηβόλοις δεξιοὶ χρῆσθαι, καὶ διὰ
[4, 8]	ἄνδρα: δούλας δὲ μὴ γαμεῖσθαι	τοῖς	ἐλευθέροις, μηδ' ἂν ὑπ' ἔρωτος
[4, 6]	ἅ τε καὶ προυπῆρξεν ἐν	τοῖς	ἔμπροσθεν χρόνοις γενόμενα τοῖς ἀνθρώποις
[4, 8]	ἰσχύς ἐστι τὸ δίκαιον. ὃ	τοῖς	ἐν ἀξιώμασι τυγχάνουσι καταχαριζόμενός τις
[4, 8]	καὶ μαθεῖν παρέξων δι' αὐτῆς	τοῖς	ἐντευξομένοις. οἷα τὰ καθ' ἡμᾶς
[4, 4]	δαμάλιδος σὺν τῇ δορᾷ καὶ	τοῖς	ἐντὸς ξύλον κέδρινον εἰς μέσον
[4, 8]	τι τοῦ καρποῦ πρὸς συλλογὴν	τοῖς	ἐξ ἰδίων οὐκ ἔχουσι μεταλαβεῖν:
[4, 7]	τεσσαράκοντα γενησομένας, ὧν τρεῖς ἀπέδειξε	τοῖς	ἐπ' ἀκουσίῳ φόνῳ φευξομένοις, καὶ
[4, 8]	τῶν Χαναναίων καὶ πλείστην παρέχον	τοῖς	ἐπ' αὐτοῦ κατοπτεύειν, ἀπέπεμπε τὴν
[4, 8]	παρῆλθεν εἰς τὸν βίον, φθονεῖν	τοῖς	ἐπιθυμοῦσιν αὐτῶν μεταλαμβάνειν τῆς ὥρας
[4, 6]	τὸ τῶν Ἑβραίων πλῆθος διεφθάρη	τοῖς	ἐπιτηδεύμασι νοσησάντων δή τινων περὶ
[4, 8]	νέων αὔθαδες, ἀπαλλαττέσθωσαν τῶν ἐπὶ	τοῖς	ἠγνοημένοις ὀνειδῶν. οὕτως γὰρ ἂν
[4, 3]	τῆς σκηνῆς πάντες καθήγνισαν ἐπὶ	τοῖς	θυμιατηρίοις ὁπόσα κομίζοντες ἔτυχον. ἐξέλαμψε
[4, 8]	τῶν ἐσομένων: ἐπιγράφειν δὲ καὶ	τοῖς	θυρώμασιν αὐτῶν τὰ μέγιστα ὧν
[4, 8]	τῆς κατακλίσεως ἀνάλωσε καὶ ὅσα	τοῖς	ἰατροῖς ἔδωκεν. ὁ γυναῖκα λακτίσας
[4, 8]	κελεύει ἐπιτελέσαντες τούτων τὰ προτέλεια	τοῖς	ἱερεῦσι διδότωσαν. ἐπειδὰν δὲ ταῦτά
[4, 8]	ἐξαίρεσις ὑμῖν χωρὶς ἧς διετάξατε	τοῖς	ἱερεῦσι καὶ Λευίταις δεδόσθαι, ἣ
[4, 8]	ταῦτ' οὖν τὰ βιβλία παραδίδωσι	τοῖς	ἱερεῦσι καὶ τὴν κιβωτόν, εἰς
[4, 4]	γλῶτταν, βουλομένους ἀφίεσθαι τῆς λειτουργίας	τοῖς	ἱερεῦσι καταβάλλειν ἀργύριον, γυναῖκα μὲν
[4, 7]	τὸ πεντηκοστὸν Ἐλεαζάρῳ δίδωσι καὶ	τοῖς	ἱερεῦσι, Λευίταις δὲ τῆς ἑτέρας
[4, 4]	εὐπορίαν ἐπενόησε. πάντων δὲ τῶν	τοῖς	ἱερεῦσι τελουμένων κοινωνεῖν διέταξε καὶ
[4, 4]	ἀλλὰ μὴ θρησκείας ἀνάγκην κομίζειν	τοῖς	ἱερεῦσιν ἔνυστρόν τε καὶ χελύνιον
[4, 4]	ἐνδεέστερα τῶν ὡρισμένων ἔχωσι χρήματα	τοῖς	ἱερεῦσιν ἐξεῖναι περὶ τούτων ὡς
[4, 4]	ἐστίν: ἀναγκαῖον δ' ἡγησάμην ἃ	τοῖς	ἱερεῦσιν ἰδίᾳ παρὰ πάντων γίνεται
[4, 4]	ἂν ἄρσεν ᾖ, καταθῦσαι παρασχεῖν	τοῖς	ἱερεῦσιν, ὥστε αὐτοὺς πανοικὶ σιτεῖσθαι
[4, 2]	εἶναι καὶ δυσπειθέσι, τοῦτο καὶ	τοῖς	Ἰουδαίοις συνέπεσεν: ἑξήκοντα γὰρ ὄντες
[4, 6]	βωμῶν οὐδὲ τότε μὲν κατηράσατο	τοῖς	Ἰσραηλίταις, πεσὼν δ' ἐπὶ στόμα
[4, 5]	οὖν ἐχόντων τῶν πραγμάτων ἐπιτίθεται	τοῖς	Ἰσραηλίταις Ὤγης ὁ τῆς Γαλαδηνῆς
[4, 6]	αὐτοῖς κατὰ νόμον τὸν ἐπιχώριον	τοῖς	καθιδρυσαμένοις προθέμενοι ξενικοῖς τε βρώμασιν
[4, 8]	ἃ δεῖ ποιεῖν ἐπιζητοῦντες ἀπαρασκεύαστοι	τοῖς	καιροῖς περιπέσητε. ~(Γῆν ὑμῖν ἣν
[4, 4]	βούλονται δοκιμάσαι. εἶναι δὲ καὶ	τοῖς	κατ' οἶκον θύουσιν εὐωχίας ἕνεκα
[4, 8]	διπλοῦν ἀποτινέτω. κτείνας δ' ἐπὶ	τοῖς	κατ' οἶκον κλεπτομένοις τις ἀθῷος
[4, 8]	ἐπιτίμιον ἄπορος διαλύσασθαι δοῦλος ἔστω	τοῖς	καταδεδικασμένοις. (Πραθεὶς δὲ ὁμοφύλῳ τις
[4, 8]	μὴ βούλεται γενέσθαι πικρότερος. (Βοῦν	τοῖς	κέρασι πλήττοντα ὁ δεσπότης ἀποσφαττέτω:
[4, 2]	καὶ γὰρ οὐδὲ συνετὸν ἦν	τοῖς	κινδύνοις ἐμαυτὸν ὑποτιθέντα τοῖς ἐκ
[4, 2]	ἂν μηδ' ἐν ἀγαθοῖς ὑποταγέντες	τοῖς	κρείττοσι, τότε μᾶλλον ὑπὸ τῆς
[4, 4]	ἐπετείων καρπῶν δεκάτην αὐτοῖς τε	τοῖς	Λευίταις καὶ ἱερεῦσι τελεῖν. καὶ
[4, 4]	κτησαμένους τοὺς Ἑβραίους ἐκέλευε κατανεῖμαι	τοῖς	Λευίταις ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα πόλεις
[4, 8]	ἑκάστου προεῖπον τελεῖν, τὴν μὲν	τοῖς	Λευίταις, τὴν δ' ἑτέραν πρὸς
[4, 2]	γένος αὐτὸς ἀπέλαυε. παρά τε	τοῖς	Λευίταις, φυλέται δ' ἦσαν, καὶ
[4, 8]	οἱ στρατεύοντες ἐξίοιεν τεκμηρίῳ χρώμενοι	τοῖς	λίθοις, ὡς καὶ πρότερον δεδήλωκα.
[4, 6]	θᾶττον ἢ φρονιμώτερον ἐγχειρεῖν ἔγνω	τοῖς	λόγοις. καὶ πολεμεῖν μὲν ἐπὶ
[4, 2]	ἐγένετο. (Κορῆς τις Ἑβραίων ἐν	τοῖς	μάλιστα καὶ γένει καὶ πλούτῳ
[4, 2]	τοῦτο καιρὸν λάβωσιν. ~(Ὅπερ δὲ	τοῖς	μεγάλοις συμβαίνει στρατοπέδοις καὶ μάλιστα
[4, 4]	δεξιὸν βραχίονα τοῦ θύματος. καὶ	τοῖς	μὲν ἱερεῦσι Μωυσῆς τοσαύτην, πάρεξ
[4, 8]	παντὸς ἔστω. παραχωροίη δὲ οὗτος	τοῖς	μὲν νόμοις καὶ τῷ θεῷ
[4, 1]	πεῖραν λαμβάνειν: οὐ γὰρ ἠξίουν	τοῖς	Μωυσέος πειθαρχοῦντες λόγοις ἠρεμεῖν, ἀλλὰ
[4, 6]	ἐκείνων στρατοπέδου, καὶ δεομένοις συνεῖναι	τοῖς	νεανίαις αὐτῶν προστάξατε. ἐπειδὰν δὲ
[4, 8]	ἀνθρώπους ὑπερβαλὼν καὶ χρησάμενος ἄριστα	τοῖς	νοηθεῖσιν, εἰπεῖν τε καὶ πλήθεσιν
[4, 8]	οὐσίας ἐκλαμβάνειν, τοῦτο γὰρ ἐν	τοῖς	νόμοις διεταξάμην, μὴ συγκεχωρήσθω: ἄδικον
[4, 8]	δυνάμενοι λέγειν ἄγνοιαν τῶν ἐν	τοῖς	νόμοις διωρισμένων, οἵ τε νόμοι
[4, 8]	οὐδὲ περὶ τῶν τυχόντων ἠμέληται	τοῖς	νόμοις εἰδόσι προνοεῖσθαι τοῦ κατ'
[4, 8]	αὐτοῦ μόνον, ἀλλὰ καὶ οἱ	τοῖς	νόμοις ἐντυγχάνοντες αὐτοῦ δεινὴν ἐποιοῦντο
[4, 6]	Φινεέσσου τόλμης ἀνῄρουν τοὺς ἐπὶ	τοῖς	ὁμοίοις Ζαμβρίᾳ τὴν αἰτίαν εἰληφότας.
[4, 8]	τὴν ἐρημίαν πρόνοιαν τῶν ἐν	τοῖς	ὁμοίοις ὑπαρχόντων ποιεῖσθαι, καὶ τυχόντας
[4, 8]	προύχοντα: πολυαρχία γὰρ πρὸς τῷ	τοῖς	ὀξέως τι πράττειν ἀνάγκην ἔχουσιν
[4, 7]	ἦσαν αἵδε: Βοσάρα μὲν ἐπὶ	τοῖς	ὁρίοις τῆς Ἀραβίας, Ἀρίμανον δὲ
[4, 3]	τι τῶν προειρημένων φανερὸν εἶναι	τοῖς	ὁρῶσι. καὶ οἱ μὲν οὕτως
[4, 8]	καὶ πᾶν τὸ νομιζόμενον τέρας	τοῖς	ὁρῶσι. μὴ ἐξεῖναι δὲ ποιεῖν
[4, 5]	αὕτη καρποφόρος καὶ πλῆθος ἀνθρώπων	τοῖς	παρ' αὐτῆς ἀγαθοῖς ἱκανὴ τρέφειν.
[4, 2]	τοῦ αὐτοῦ μηδὲν δὲ μεμφθῆναι	τοῖς	παρὰ τὴν ἱερωσύνην πεπραγμένοις δυνάμενον.
[4, 8]	προηγμένας ἐπαινεῖν: ἔπειτα κατὰ ταὐτὰ	τοῖς	παραβησομένοις κατάρας τίθεσθαι ὑποφωνούσας ἀλλήλαις
[4, 8]	τῆς τρύγης ἀπολιπεῖν τὰς ἐπιφυλλίδας	τοῖς	πένησι καὶ τῶν ἐλαιῶν παρεῖναί
[4, 8]	ἔχῃ τοῦτο, φύσει τοῦ θεοῦ	τοῖς	πενομένοις ἔλεον νέμοντος. μύλην δὲ
[4, 6]	γὰρ τοῦ ἀρχιερέως ἦν, περιαλγήσας	τοῖς	πεπραγμένοις ὑπὸ τοῦ Ζαμβρίου, καὶ
[4, 8]	Γρίζειν γενομένους εὔχεσθαι τὰ κάλλιστα	τοῖς	περὶ τὴν θρησκείαν τοῦ θεοῦ
[4, 1]	ἄμεινον αὐτοῖς ἕξειν ἔκριναν καὶ	τοῖς	πολεμίοις ἐπῆλθον, οἱ μὲν οὐ
[4, 2]	εἰς τὴν τιμὴν παράγειν, οὐχὶ	τοῖς	πολλῶν ὑποδεεστέροις ταύτην φέροντα προσνεῖμαι,
[4, 1]	αὐτοῦ προνοίας οὐ δυνησόμενον ἐρρῶσθαι	τοῖς	πράγμασιν, ἀναστήσας τὸ στράτευμα προῆλθεν
[4, 6]	ταῦτα τὸν θεὸν κεκελευκέναι συναπῄει	τοῖς	πρέσβεσι. κατὰ δὲ τὴν ὁδὸν
[4, 6]	πείρας δυσχεράνας κελεύει μηδὲν ἀντιλέγειν	τοῖς	πρέσβεσιν. ὁ δ' οὐχ ὑπολαβὼν
[4, 3]	εἰρήνην σῶζε τὴν πληθὺν ἑπομένην	τοῖς	σοῖς προστάγμασιν, ἀπαθῆ τηρῶν αὐτὴν
[4, 8]	δεσπότῃ καταβαλλέτω. περιβαλλέσθω δὲ καὶ	τοῖς	στέγεσιν ἅπερ ὡς ἀντὶ τείχους
[4, 2]	δ' ἦσαν, καὶ μάλιστα παρὰ	τοῖς	συγγενέσι κατεβόα δεινὸν εἶναι λέγων
[4, 8]	οὐκ ἐκλειπόντων καὶ τῶν χρημάτων	τοῖς	συγγενέσι μενόντων, καὶ ταῖς γυναιξὶ
[4, 7]	Ἀμορρῖτιν αὐτοῖς ἐπὶ τῷ συμμαχῆσαι	τοῖς	συγγενέσιν, ἕως ἂν καταστήσωνται τὰ
[4, 8]	ἀσπόνδους αὑτῷ ποιῇ τοὺς νόμους	τοῖς	συνεχέσι κατὰ τῶν γονέων τολμήμασι,
[4, 8]	οὐκ ἂν εἴη τῆς ἐπὶ	τοῖς	σώμασιν αἰσχύνης: ὁμοίως μηδ' ἂν
[4, 5]	τοὺς ἐνοικοῦντας, ὧν Σιχὼν ἐκράτει,	τοῖς	τε κατὰ τὴν ἀγορὰν χρῆσθαι
[4, 8]	συνίεσαν. ἦν δὲ κατ' ἐπίνοιαν	τοῖς	τε νέοις καὶ προηβηκόσιν ἡ
[4, 8]	γένους ἐστὶ καὶ συνατιμοῦσθαι δοκεῖ	τοῖς	τὴν αὐτὴν αὐτῷ προσηγορίαν ἔχουσιν
[4, 8]	χρόνον τοῦτον ἔχειν προστάτην ἐν	τοῖς	τῆς ἀρετῆς ἐπιτηδεύμασι μένοντες, ἐπὶ
[4, 5]	συλληφθῆναι γεγονότας ταῖς σφενδόναις καὶ	τοῖς	τοξεύμασι κατελάμβανον. φόνος τε οὖν
[4, 5]	ἴσα τὰ τῶν ἔργων εἶναι	τοῖς	τοῦ μεγέθους καὶ τῆς εὐπρεπείας
[4, 2]	ἀποδοῦναι δυνάμενος Μωυσῆς Ἀαρῶνι καὶ	τοῖς	υἱέσιν αὐτοῦ τὴν ἱερωσύνην παρέδωκεν;
[4, 8]	ἄπειμι δ' αὐτὸς χαίρων ἐπὶ	τοῖς	ὑμετέροις ἀγαθοῖς παρατιθέμενος ὑμᾶς νόμων
[4, 3]	αὐτοὺς ἅμα τῇ γενεᾷ καὶ	τοῖς	ὑπάρχουσιν ἣν πατοῦσι γῆν: τοῦτο
[4, 8]	θεοῦ καὶ φύσεως νόμῳ, ἐπὶ	τοῖς	ὑπὸ τοῦ λαοῦ πραττομένοις ἐνικήθη
[4, 7]	ἔμελλον ἀνατεθήσεσθαι τῶν Λευίτιδων πόλεων	τοῖς	φυγάσιν εἰς κατοικισμὸν Μωυσέος ἐπιστείλαντος.
[4, 4]	τὸ πλῆθος, αὐτὸ δὲ μόνον	τοῖς	φυλάρχοις προειπὼν κομίζειν τὰ τῶν
[4, 1]	ἡσυχάσειν αὐτοὺς καὶ μὴ πρότερον	τοῖς	Χαναναίοις εἰς χεῖρας ἥξειν πρὶν
[4, 1]	αὐτοῦ βοηθείας δέωνται, πολεμεῖν δὲ	τοῖς	Χαναναίοις ὡρμήκεσαν λέγοντες τὸν θεὸν
[4, 8]	ἐκτίνων. ~(Δανείζειν δ' Ἑβραίων ἐπὶ	τόκοις	ἐξέστω μηδενὶ μήτε βρωτὸν μήτε
[4, 6]	πλείονας τῶν ἀρξαμένων οὐ κολαζομένων,	τόλμῃ	δὲ καὶ ψυχῆς καὶ σώματος
[4, 8]	τοῖς συνεχέσι κατὰ τῶν γονέων	τολμήμασι,	προαχθεὶς ὑπ' αὐτῶν τούτων ἔξω
[4, 8]	οὐδ' ἀντειπεῖν δυνηθείη. τοῦ δὲ	τολμηρῶς	καὶ προπετῶς ἐπενεγκεῖν αἰτίαν καὶ
[4, 6]	φιλοκαλεῖν, μιμηταὶ γενόμενοι τῆς Φινεέσσου	τόλμης	ἀνῄρουν τοὺς ἐπὶ τοῖς ὁμοίοις
[4, 4]	τῷ Μωυσεῖ, κωλύσων αὐτοὺς εἰ	τολμήσαιεν	βίᾳ περαιοῦσθαι. καὶ Μωυσῆς, ἄρχειν
[4, 8]	πρὸς τὸ θεῖον αὐτὸν ἀναχωρῆσαι	τολμήσωσιν	εἰπεῖν. (Ἐβίωσε δὲ τὸν πάντα
[4, 8]	θεὸν ἐπὶ τοῖς εἰς πατέρας	τολμωμένοις	χαλεπῶς ἔχειν, ὅτι καὶ αὐτὸς
[4, 3]	ἐσομένους αὐτὴν μαθεῖν, ἐκέλευσεν Ἐλεάζαρον	τὸν	Ἀαρῶνος υἱὸν τὰ θυμιατήρια αὐτῶν
[4, 5]	ἐπισημήναντος αὐτὸς θαρσαλέως εἶχε πρὸς	τὸν	ἀγῶνα καὶ τοὺς στρατιώτας παρώρμα,
[4, 2]	τῶν πραγμάτων καλῶς ἐβουλεύετο καὶ	τὸν	ἀδελφὸν εἰδὼς κατὰ τὴν τοῦ
[4, 5]	(Μωυσῆς δὲ ὁρῶν πολεμίως αὐτοῖς	τὸν	Ἀμοραῖον διακείμενον οὔτε περιφρονούμενος ἀνέχεσθαι
[4, 2]	ἦν ὁ τὸν ἱερωσόμενον ἐκλεγόμενος,	τὸν	ἄξιον ἂν εἰς τὴν τιμὴν
[4, 8]	ἀργύριον εὕρῃ καθ' ὁδόν, ἐπιζητήσας	τὸν	ἀπολωλεκότα καὶ κηρύξας τὸν τόπον
[4, 8]	χρείαν. Ὁμοίως μηδὲ βλασφημείτω τις	τὸν	ἀπόντα καὶ τὸν ἐνεόν. (Ἐν
[4, 8]	θεῷ, ὑποστράτηγον δὲ χειροτονήσαντες ἕνα	τὸν	ἀρετῇ προύχοντα: πολυαρχία γὰρ πρὸς
[4, 7]	τὰς δέκα πόλεις τὰς εἰς	τὸν	ἀριθμὸν τῶν ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα
[4, 5]	στρατὸν καὶ τοὺς Ἑβραίους διαβαίνειν	τὸν	Ἀρνῶνα κωλύειν ἑτοιμότατος ἦν. (Μωυσῆς
[4, 8]	κατ' οἰκεῖα γένη κἀκείνοις ποιεῖσθαι	τὸν	ἄροτον. εἶναι δὲ καθαρὰ τὰ
[4, 7]	ἀρεσθεὶς τῷ λόγῳ καλέσας Ἐλεάζαρον	τὸν	ἀρχιερέα καὶ Ἰησοῦν καὶ τοὺς
[4, 2]	ἡμῖν τοῦτο ἐποίησεν ὁ θεὸς	τὸν	αὐτὸν δοὺς προπάτορα, οὐδὲ διὰ
[4, 7]	χρόνον ἔταξεν εἶναι τῆς φυγῆς	τὸν	αὐτὸν τῷ ἀρχιερεῖ, ἐφ' οὗ
[4, 6]	λιπαρὰν προσφέροντος πάλιν πέμπουσι πρὸς	τὸν	Βάλαμον. κἀκεῖνος βουλόμενος χαρίζεσθαί τι
[4, 6]	καταράτους γενέσθαι τοὺς Ἰσραηλίτας ἀποπέμπει	τὸν	Βάλαμον μηδεμιᾶς τιμῆς ἀξιώσας: ὁ
[4, 6]	τοῦ θείου πνεύματος ὑπαντῶντος ἀπέκλινε	τὸν	Βάλαμον πρὸς τὸν ἕτερον τῶν
[4, 6]	θεοῦ φωνὴν ἀνθρωπίνην ἀφεῖσα κατεμέμφετο	τὸν	Βάλαμον ὡς ἄδικον ἐπὶ ταῖς
[4, 6]	βωμούς τε ἐκέλευσεν ἑπτὰ δείμασθαι	τὸν	βασιλέα καὶ τοσούτους ταύρους καὶ
[4, 4]	ὅρους ἦλθε καὶ πρέσβεις πρὸς	τὸν	βασιλέα τῶν Ἰδουμαίων πέμψας ἠξίου
[4, 5]	ἱκανὴ τρέφειν. πρὸς οὖν Σιχῶνα	τὸν	βασιλεύοντα τῆς χώρας ταύτης ἀπέστειλε
[4, 4]	ἀπορίαν μηδὲ ζήτησιν τῶν εἰς	τὸν	βίον ἀναγκαίων ἀμελοῖεν τοῦ ἱεροῦ,
[4, 6]	τὸ ἡδὺ καὶ τὸ κατὰ	τὸν	βίον αὐτεξούσιον, ὃ τῶν ἐλευθέρων
[4, 8]	τοῦτ' ἔχων ὄνειδος πρὸς ἅπαντα	τὸν	βίον, ἡ δ' ᾧπερ ἂν
[4, 8]	ὑμῖν χρωμένοις αὐτῇ μακαριστὸν ποιῆσαι	τὸν	βίον καὶ τῶν ἀλλοφύλων πλέον
[4, 8]	ὑμῖν μεγάλα κεῖται πρὸς ἅπαντα	τὸν	βίον κτησαμένοις: αὐτή γε τὸ
[4, 8]	κατὰ βούλησιν θεοῦ παρῆλθεν εἰς	τὸν	βίον, φθονεῖν τοῖς ἐπιθυμοῦσιν αὐτῶν
[4, 8]	ἐν αὐτῇ πληθὺν καθὰ πρέπει,	τὸν	βωμόν τε ἀναστῆσαι πρὸς ἥλιον
[4, 8]	ποίαν αἰτίαν ἀλλοτρίως ἔχοι πρὸς	τὸν	γάμον, ἄν τε μικρὰν ἄν
[4, 8]	ταῖς φρονίμοις, τότε χωρεῖν ἐπὶ	τὸν	γάμον. εἰ δ' ἐμπλησθεὶς τῆς
[4, 6]	νομοθέτου γνώμην μὴ παρελθεῖν ἀνεγκωμίαστον.	τὸν	γὰρ Βάλαμον παραληφθέντα ὑπὸ τῶν
[4, 2]	θεοῦ προφάσει βίαια προστάγματα κελεύοντος:	τὸν	γὰρ θεόν, εἴπερ αὐτὸς ἦν
[4, 6]	καὶ τὴν ταύτης πρόρρησιν ἀγάγοι:	τὸν	γὰρ στρατόν, ᾧ καταρασόμενον αὐτὸν
[4, 8]	ἐκείνου γαμείτω καὶ τὸν παῖδα	τὸν	γενόμενον τῷ τοῦ τεθνεῶτος καλέσας
[4, 6]	αὐτοῖς εἰς ἃ δέονται τυχεῖν,	τὸν	δὲ θεὸν ἀντιλέγειν αὐτοῦ τῇ
[4, 4]	τὴν τοῦ θεοῦ θρησκείαν ἐσπουδάκεσαν,	τὸν	δὲ τοιούτων ἀνδρῶν> ὀλέθρῳ καὶ
[4, 4]	ἔνυστρόν τε καὶ χελύνιον καὶ	τὸν	δεξιὸν βραχίονα τοῦ θύματος. καὶ
[4, 1]	πρὶν ἢ παρὰ τοῦ θεοῦ	τὸν	εἰς τοῦτο καιρὸν λάβωσιν. ~(Ὅπερ
[4, 8]	τὴν γερουσίαν. ἀσπαζομένου δὲ καὶ	τὸν	Ἐλεάζαρον αὐτοῦ καὶ τὸν Ἰησοῦν
[4, 8]	βλασφημείτω τις τὸν ἀπόντα καὶ	τὸν	ἐνεόν. (Ἐν μάχῃ τις ὅπου
[4, 8]	κερδαίνειν, καταφρονῶν τῷ μηδένα εἶναι	τὸν	ἐξελέγξοντα. καθόλου μὲν γὰρ τὸ
[4, 6]	καὶ θύειν αὐτοῖς κατὰ νόμον	τὸν	ἐπιχώριον τοῖς καθιδρυσαμένοις προθέμενοι ξενικοῖς
[4, 8]	ἐξ ὧν πεπόνηκε χρήσεως ὑστερεῖν	τὸν	ἐργασάμενον. (Παῖδας ὑπὲρ ἀδικίας πατέρων
[4, 6]	ὑπαντῶντος ἀπέκλινε τὸν Βάλαμον πρὸς	τὸν	ἕτερον τῶν τριγχῶν ἀναισθήτως ἔχουσα
[4, 6]	ἀπιὼν ἤδη κἀπὶ τῷ περαιοῦν	τὸν	Εὐφράτην γενόμενος τόν τε Βάλακον
[4, 2]	καὶ πρὸς ἀλλήλους καὶ πρὸς	τὸν	ἡγεμόνα. στάσις οὖν αὐτοὺς οἵαν
[4, 6]	γένοισθε πάντων εὐδαιμονέστεροι τῶν ὑπὸ	τὸν	ἥλιον ἐκπορίζοντος. γῆν τε οὖν
[4, 8]	χρώμενος ἐμοὶ καὶ ὑπηρέτῃ ὧν	τὸν	ἡμέτερον λαὸν εὐεργετεῖν ἠθέλησεν. ἀνθ'
[4, 6]	πρὶν παραπλησίας ἐπιτελέσωμεν, εἰ πεῖσαι	τὸν	θεὸν δυνηθείην ἐπιτρέψαι μοι τοὺς
[4, 5]	δυσκόλως εἶχον, ἀπαλλάξαι διαγνοὺς ἤρετο	τὸν	θεόν, εἰ πολεμεῖν αὐτῷ δίδωσι.
[4, 3]	ὑπὸ τοῦ πυρὸς βλαβεὶς τῷ	τὸν	θεὸν εἶναι> τὸν οὓς ἔδει
[4, 8]	πρὸς τὸ σωφρονέστερον λογισάμενος καὶ	τὸν	θεὸν ἐπὶ τοῖς εἰς πατέρας
[4, 8]	τοὺς Μωυσέος τελέσειε νόμους αἰτησάσθω	τὸν	θεὸν εὐμενῆ καὶ ἵλεων αὐτῷ
[4, 8]	μήτ' εὐσεβείας ἧς νῦν περὶ	τὸν	θεὸν ἔχοντες καταφρονήσαντες εἰς ἄλλον
[4, 4]	τῶν Λευιτῶν ἀφεῖτο φυλὴ θεραπεύουσα	τὸν	θεόν, ἵνα μὴ δι' ἀπορίαν
[4, 8]	δρωμένῳ παρατυχεῖν, ἐπικαλεῖσθαι δὲ ἵλεω	τὸν	θεὸν καὶ μηκέτι τοιοῦτον δεινὸν
[4, 8]	ὅπλα καὶ πρὸ τούτων εὐμενῆ	τὸν	θεὸν καὶ σύμμαχον, ὅμως ἀξιοῦτε
[4, 6]	δ' οὐχ ὑπολαβὼν ἀπάτῃ ταῦτα	τὸν	θεὸν κεκελευκέναι συναπῄει τοῖς πρέσβεσι.
[4, 8]	παραχρῆμα παρ' αὑτῷ φυλαττέτω μαρτυράμενος	τὸν	θεὸν μὴ νοσφίζεσθαι ἀλλότρια. (Μὴ
[4, 6]	χαρίζεσθαί τι τοῖς ἀνδράσιν ἀνήρετο	τὸν	θεόν, ὁ δὲ καὶ τῆς
[4, 1]	κἂν ἀπαλλοτριοῦν αὐτῶν Μωυσῆς ἐθελήσῃ	τὸν	θεόν: ὅλως τε συμφέρειν αὐτοῖς
[4, 8]	ἔπαινον αὐτῷ παρέξει, μάλιστα δὲ	τὸν	θεόν, ὃν οὐδεὶς πονηρὸς ὢν
[4, 6]	Μωαβιτῶν σέβωσιν: οὕτως γὰρ αὐτοῖς	τὸν	θεὸν ὀργισθήσεσθαι. καὶ ὁ μὲν
[4, 8]	ἐπὶ τοὺς ἑπτὰ κριτὰς ὀμνύτω	τὸν	θεόν, ὅτι μηδὲν παρὰ τὴν
[4, 1]	δὲ τοῖς Χαναναίοις ὡρμήκεσαν λέγοντες	τὸν	θεὸν οὐχὶ Μωυσεῖ χαριζόμενον ἐπικουρεῖν
[4, 1]	τοὺς Χαναναίους μάχην ἦσαν ὡρμημένοι,	τὸν	θεὸν προστησάμενοι στρατηγὸν ἀλλ' οὐχὶ
[4, 2]	τοῦ τίνι παράσχῃ ταύτην ἀφελέσθαι	τὸν	θεόν. τῆς οὖν στάσεως καὶ
[4, 8]	εἰς τὸ ἱερὸν κομιζέτωσαν, καὶ	τὸν	θεὸν ὑπὲρ τῆς ἐνεγκαμένης αὐτὸ
[4, 4]	γὰρ ἐκ πολλοῦ συνιστάμενον ἠκροᾶτο	τὸν	θόρυβον, δείσας μή τι νεωτερίσωσι
[4, 2]	αὐτῷ χαρίζεσθε, ἀλλ' αὐτὸς ἐπιλεξάμενος	τὸν	ἱερωσόμενον αὐτῷ τῆς κατὰ τοῦτ'
[4, 2]	θεόν, εἴπερ αὐτὸς ἦν ὁ	τὸν	ἱερωσόμενον ἐκλεγόμενος, τὸν ἄξιον ἂν
[4, 8]	ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις. (Παρορμήσας οὖν	τὸν	Ἰησοῦν ἐπὶ τοὺς Χαναναίους στρατιὰν
[4, 8]	καὶ τὸν Ἐλεάζαρον αὐτοῦ καὶ	τὸν	Ἰησοῦν καὶ προσομιλοῦντος ἔτι, νέφους
[4, 8]	πλοῦτον, ὃς ὑμῖν πολὺς διαβᾶσι	τὸν	Ἰορδάνην καὶ τὴν Χαναναίαν κτησαμέναις
[4, 7]	ἀγώνων γῆν ἣν διαβᾶσιν αὐτοῖς	τὸν	Ἰορδάνην ὁ θεὸς παραδώσειν ὑπέσχηται
[4, 5]	αὐτοῦ πλευρὰν περιγράφοντος, ὃς εἰς	τὸν	Ἰόρδανον ποταμὸν ἐκβάλλων ἐκείνῳ καὶ
[4, 7]	καὶ μυρίους ἐξ ἑκάστης φυλῆς	τὸν	ἴσον ἀριθμὸν ἐπιλεξάμενος, στρατηγὸν δ'
[4, 8]	τρόπῳ τούτῳ τὴν ἰδίαν περὶ	τὸν	Ἰσραηλιτῶν λαὸν εὔνοιαν καὶ τὴν
[4, 7]	ἐξ ἄλλης γαμοῖντό τισι φυλῆς,	τὸν	κλῆρον ἐν τῇ πατρῴᾳ φυλῇ
[4, 7]	καταλιπεῖν. καὶ τότε μένειν ἑκάστου	τὸν	κλῆρον ἐν τῇ φυλῇ διετάξατο.
[4, 2]	οὐδένα ἐποιήσατο λόγον, πρὸς δὲ	τὸν	Κορῆ βοῶν ἐφ' ὅσον ἐδύνατο,
[4, 5]	εἶδον, ἐνέκειντο καὶ παραλύσαντες αὐτῶν	τὸν	κόσμον εἰς φόβον κατέστησαν. καὶ
[4, 8]	ὁ θεὸς εὐμενὴς ἀστασίαστον αὐτῆς	τὸν	κόσμον παρέξεται, γένοιτο δὲ χρόνος
[4, 8]	τοῦ θεοῦ καὶ πολιτείαν, ἧς	τὸν	κόσμον φυλάξαντες πάντων ἂν εὐδαιμονέστατοι
[4, 4]	αὐτοῖς ἀπομερίζειν. ἔτι δὲ ἀπαρχὰς	τὸν	λαὸν δίκαιον τῷ θεῷ πάντων
[4, 8]	αὐτῷ μετανοοῦντες ἤλγουν, ὡς ἅπαντα	τὸν	λαὸν εἰς δάκρυα προπεσόντα κρεῖττον
[4, 4]	καὶ πενθήσαντα ἐπὶ τριάκοντα ἡμέρας	τὸν	λαὸν ἐκάθηρε Μωυσῆς τούτῳ τῷ
[4, 4]	ἀνεῖναι. πρὸς τούτοις δὲ καὶ	τὸν	λαὸν ἐξέταξε τῶν ἐπετείων καρπῶν
[4, 6]	χαριστήρια πρῶτον τῷ θεῷ καὶ	τὸν	λαὸν εὐωχήσας μέρος τι τῶν
[4, 8]	ἑκατέραν, ᾗ καὶ στάντα φησὶ	τὸν	λαὸν θῦσαί τε καὶ ὁλοκαυτῶσαι
[4, 6]	τι χεῖρον, συναγαγὼν εἰς ἐκκλησίαν	τὸν	λαὸν οὐδενὸς μὲν κατηγόρει πρὸς
[4, 2]	διαβολὴν ἐκ πολλοῦ προειδὼς καὶ	τὸν	λαὸν παροξυνόμενον ἰδὼν οὐκ ἔδεισεν,
[4, 4]	ὀλέθρῳ καὶ πάντων ἀρίστων ἐζημιωκότα	τὸν	λαὸν πρὸς τῷ μηδεμίαν ὑποσχεῖν
[4, 8]	ποιοῦν διατελεῖ. (Τῇ δ' ὑστεραίᾳ	τὸν	λαὸν σὺν γυναιξὶν ἅμα καὶ
[4, 6]	παροξυνθεὶς τῆς αἰτίας Μωυσῆς ἐπὶ	τὸν	Μαδιανιτῶν ὄλεθρον τὴν στρατιὰν ἐξέπεμπε,
[4, 6]	τῶν παρ' αὐτοῖς ἀξιολόγων παρακαλέσοντας	τὸν	μάντιν ἐλθεῖν, ὅπως ἐπ' ἐξωλείᾳ
[4, 6]	στρατόπεδον. Βάλακος δ' αὐτὸς ἀφικνεῖται	τὸν	μάντιν σὺν βασιλικῇ θεραπείᾳ φιλοτίμως
[4, 6]	μόνην ἡμῖν ἀξιόλογον νομισθεῖσαν ἀγαπήσομεν	τὸν	μεθ' ὑμῶν βίον ὡς γαμεταὶ
[4, 2]	ἄνδρες σπεύδοντες ἀφελέσθαι τὴν ἱερωσύνην	τὸν	Μωυσέος ἀδελφὸν καὶ τοῦτον αὐτὸν
[4, 7]	τοῖς ἄλλοις ἅπασι, κοινολογησάμενοι παρεκάλουν	τὸν	Μωυσῆν ἐξαίρετον αὐτοῖς τὴν Ἀμορῖτιν
[4, 2]	πιθανώτατος, ὁρῶν ἐν ὑπερβαλλούσῃ τιμῇ	τὸν	Μωυσῆν καθεστῶτα χαλεπῶς εἶχεν ὑπὸ
[4, 3]	οἱ δὲ περὶ Δαθάμην πυθόμενοι	τὸν	Μωυσῆν μετὰ τῶν ἀξιολόγων τῆς
[4, 2]	καὶ τὸ πλῆθος καὶ βάλλειν	τὸν	Μωυσῆν ὡρμήκεσαν, εἴς τε ἐκκλησίαν
[4, 8]	τε πολίταις ὑμετέροις ἀποδώσει καὶ	τὸν	ναόν: ἔσεσθαι δὲ τὴν τούτων
[4, 8]	γῆν καὶ κατασκαφῆναι πόλεις καὶ	τὸν	νεὼν καταπρησθῆναι καὶ πραθέντας δουλεύειν
[4, 8]	δὲ εἰς ἣν ἀποφήνωσι πόλιν	τὸν	νεὼν τρὶς τοῦ ἔτους οἱ
[4, 2]	τῶν δεινῶν, ἀλλὰ καίπερ εἰς	τὸν	νομοθέτην αὐτῶν ἐξυβρισάντων καὶ τὰς
[4, 6]	φόβῳ τε τοῦ μέλλοντος καὶ	τὸν	νομοθέτην δὲ ὁρῶν μὴ περαιτέρω
[4, 6]	ἐξ ἑνὸς πατρὸς γεγόνατε. ἀλλὰ	τὸν	νῦν ὑμῶν ὀλίγον ἡ Χαναναίων
[4, 5]	ἐθέλοιεν. Σιχὼν δ' ἀρνούμενος ὁπλίζει	τὸν	οἰκεῖον στρατὸν καὶ τοὺς Ἑβραίους
[4, 2]	ἄνδρας, τιμῆς ἄξιοι δοκεῖτε, καὶ	τὸν	ὅμιλον δὲ πάντα τῆς ὁμοίας
[4, 8]	καὶ τοὺς νόμους ὑπερβαίνειν τοὺς	τὸν	ὅρον μετακινοῦντας. (Γῆν ὁ φυτεύσας,
[4, 3]	πλησίον γενόμενος τὰς χεῖρας εἰς	τὸν	οὐρανὸν ἀνασχὼν γεγωνότερον ἐκβοήσας, ὡς
[4, 3]	βλαβεὶς τῷ τὸν θεὸν εἶναι>	τὸν	οὓς ἔδει καίειν ἀπεσταλκότα. Μωυσῆς
[4, 8]	δ' ἐνέχυρον αἰτεῖν ἔξω καὶ	τὸν	ὀφείλοντα κομίζειν δι' αὐτοῦ μηδὲν
[4, 8]	ὁ ἀδελφὸς ἐκείνου γαμείτω καὶ	τὸν	παῖδα τὸν γενόμενον τῷ τοῦ
[4, 8]	ἀναχωρῆσαι τολμήσωσιν εἰπεῖν. (Ἐβίωσε δὲ	τὸν	πάντα χρόνον ἐτῶν εἴκοσι καὶ
[4, 8]	προνοησομένου διὰ τὸ Μωυσῆν εἶναι	τὸν	παρακαλοῦντα. ὧν τε ἐπὶ τῆς
[4, 7]	τοῖς Ἑβραίοις τοὺς νόμους καὶ	τὸν	παρανομοῦντα τούτους Ζαμβρίαν τιμωρησαμένου. Μαδιηνῖται
[4, 8]	ἀξιούτω, καὶ μηδεὶς ἀποστερῆσαι θρασυνθείη	τὸν	πεπιστευκότα μήτ' ἀνὴρ μήτε γυνή,
[4, 8]	λαβεῖν ἐθελήσειεν ὁ πεπηρωμένος, αὐτὸν	τὸν	πεπονθότα κύριον τοῦ νόμου ποιοῦντος
[4, 7]	τῆς πόλεως εἰς ἣν ἔφυγε	τὸν	πεφονευκότα: ἑτέρῳ δὲ οὐκ ἐπετέτραπτο.
[4, 1]	μῆνιν θεοῦ πάθοιεν προεξορμήσαντες ἐπὶ	τὸν	πόλεμον τῆς ἐκείνου βουλήσεως. (Μωυσῆς
[4, 8]	ἐν πηλῷ, συνδιασώζειν δὲ καὶ	τὸν	πόνον οἰκεῖον ἡγησάμενον βοηθεῖν. (Μηνύειν
[4, 5]	Μωυσῆς τὸν στρατὸν παρῆν ἐπὶ	τὸν	ποταμὸν Ἀρνῶν' ὃς ἐκ τῶν
[4, 5]	στρατὸς αὐτοῦ διαφθείρεται. Μωυσῆς δὲ	τὸν	ποταμὸν Ἰόβακον περαιωσάμενος διεξῄει τῆς
[4, 8]	συνοικοῦσαν ἄλλῳ νοθεύσας μηδὲ λυπῶν	τὸν	πρότερον αὐτῆς ἄνδρα: δούλας δὲ
[4, 4]	προβάτων κουρᾶς, τούς τε πέττοντας	τὸν	σῖτον καὶ ἀρτοποιουμένους τῶν πεμμάτων
[4, 3]	καὶ δίκην εἰσπραξάμενος παρὰ τοῦ	τὸν	σὸν ἀδικῆσαι θελήσαντος λαὸν τοῦ
[4, 7]	Φινέει κελεύσαντος. ὃς ἧκεν ἄγων	τὸν	στρατὸν ἀπαθῆ καὶ λείαν ἄφθονον,
[4, 7]	Ζαμβρίαν τιμωρησαμένου. Μαδιηνῖται δὲ προπυθόμενοι	τὸν	στρατὸν ἐπὶ σφᾶς ἐλαύνοντα καὶ
[4, 5]	τοῦτ' ἐλώφησεν, ἀναλαβὼν ἐκεῖθεν Μωυσῆς	τὸν	στρατὸν παρῆν ἐπὶ τὸν ποταμὸν
[4, 6]	εἰσελθεῖν ἐκείνου ἡμέτερον. ἔγωγ' οὖν	τὸν	στρατὸν τοῦτον οὔτ' ἐπαινέσαι προεθέμην
[4, 3]	λαῷ. τότε μὲν οὖν διαλύουσι	τὸν	σύλλογον, τῇ δ' ἐπιούσῃ συνῆλθον
[4, 6]	τῷ περαιοῦν τὸν Εὐφράτην γενόμενος	τόν	τε Βάλακον μεταπεμψάμενος καὶ τοὺς
[4, 8]	διεταξάμην, μὴ συγκεχωρήσθω: ἄδικον γὰρ	τὸν	τῇ γενέσει πρεσβύτερον, ὅτι τὰ
[4, 8]	ἀφελομένων αὑτοὺς τὸ ἄρρεν καὶ	τὸν	τῆς παιδοποιίας καρπόν, ὃν ἀνθρώποις
[4, 8]	εἰρήνην νόμους τε συντιθεὶς καὶ	τὸν	τῆς πολιτείας κόσμον συμπορίζων ἀναλογιζόμενος
[4, 8]	ἐπιζητήσας τὸν ἀπολωλεκότα καὶ κηρύξας	τὸν	τόπον ἐν ᾧ εὗρεν ἀποδότω,
[4, 6]	ἀφέντας τοὺς πατρίους νόμους καὶ	τὸν	τούτους αὐτοῖς θέμενον τιμᾶν θεὸν
[4, 6]	κακοπαθῶν τῇ θλίψει τῇ πρὸς	τὸν	τριγχόν. ὡς δ' ἐγκειμένου τοῦ
[4, 4]	πολὺν ἀκμάσασα χρόνον τοῦτον ἐπαύθη	τὸν	τρόπον. (Μωυσῆς δ' ἐπεὶ πολέμου
[4, 6]	ἐπεὶ μὴ τοῦτον αὐτῶν ἐχόντων	τὸν	τρόπον πολλάκις ἂν ἤδη κεκολασμένος
[4, 2]	τοῦ θεοῦ στάντες ἐβόων ἥκειν	τὸν	τύραννον καὶ τῆς ἀπ' αὐτοῦ
[4, 7]	ἀρχιερεῖ, ἐφ' οὗ δράσας τις	τὸν	φόνον ἔφυγε. μεθ' ὃν συνεχώρει
[4, 3]	υἱὸν τὰ θυμιατήρια αὐτῶν παρὰ	τὸν	χάλκεον καταθέσθαι βωμόν, ὡς ἂν
[4, 8]	νοσηλείαν ἀποτινέτω πάνθ' ὅσα παρὰ	τὸν	χρόνον τῆς κατακλίσεως ἀνάλωσε καὶ
[4, 5]	γεγονότας ταῖς σφενδόναις καὶ τοῖς	τοξεύμασι	κατελάμβανον. φόνος τε οὖν γίνεται
[4, 5]	πάντας αὐτοὺς ἀκοντίζοντες ἅμα καὶ	τοξεύοντες	διέφθειραν. ἀποθνήσκει δ' αὐτῶν καὶ
[4, 8]	τὸν ἀπολωλεκότα καὶ κηρύξας τὸν	τόπον	ἐν ᾧ εὗρεν ἀποδότω, τὴν
[4, 3]	μοι παρέσχεν ἰδεῖν ἐκεῖνος ὁ	τόπος	ποιήσας, ὁ κελεύσας ἐπ' Αἰγύπτου
[4, 8]	γερουσία συνελθόντες μετρείτωσαν ἀπὸ τοῦ	τόπου	ὅπου κεῖται ὁ νεκρὸς τὴν
[4, 8]	ἰδίων οὐκ ἔχουσι μεταλαβεῖν: οὐ	τοσαύτη	γὰρ ἂν ἐκ τῆς ἐπ'
[4, 8]	δὲ οὐκ ἄλλη κατέσχεν Ἑβραίους	τοσαύτη	τὸ μέγεθος, ὅση τότε Μωυσέος
[4, 4]	τὴν ὀργὴν τοῦ θεοῦ γίνεσθαι	τοσαύτην	οὐχ οὕτω διὰ τὴν τῶν
[4, 4]	καὶ τοῖς μὲν ἱερεῦσι Μωυσῆς	τοσαύτην,	πάρεξ ὧν ὑπὲρ ἁμαρτημάτων θύων
[4, 6]	οὐδ' ἀστέρων ἀριθμὸς ἐν οὐρανῷ.	τοσούτοις	δὲ οὖσιν οὐκ ἀπαγορεύσει τὸ
[4, 8]	τῆς ἀρετῆς ἐπιτηδεύμασι μένοντες, ἐπὶ	τοσοῦτον	αὐτοῦ χρήσεσθε τῇ προμηθείᾳ. γνώμας
[4, 6]	προαιρέσει δηλῶν, ὃς αὐτὸν ἐπὶ	τοσοῦτον	κλέος δι' ἀλήθειαν καὶ τὴν
[4, 3]	κομίζοντες ἔτυχον. ἐξέλαμψε δὲ πῦρ	τοσοῦτον	ὅσον οὔτε χειροποίητον ἱστόρησέ τις
[4, 6]	καὶ ψυχῆς καὶ σώματος ἀνδρείᾳ	τοσοῦτον	προύχων, ὡς μὴ πρότερον εἴ
[4, 6]	ὥστε παῖδας εὐφρᾶναι καὶ γυναῖκας.	τοσοῦτον	ὑμῖν ἀνδρείας τὸ περιὸν ἐκ
[4, 6]	πρὸς Μαδιηνίτας, ἐπεὶ τοὺς Ἰσραηλίτας	τοσοῦτον	φυομένους ἑώρα καὶ περὶ τῶν
[4, 6]	οὖν, ὦ μακάριος στρατός, ὅτι	τοσοῦτος	ἐξ ἑνὸς πατρὸς γεγόνατε. ἀλλὰ
[4, 6]	ἑπτὰ δείμασθαι τὸν βασιλέα καὶ	τοσούτους	ταύρους καὶ κριοὺς παραστῆσαι: ὑπουργήσαντος
[4, 5]	θᾶττον αὑτὴν εὔψυχον εἶναι δοκεῖν	τότ'	ἀπηλέγχθη πεφοβημένη. τὴν πρώτην οὖν
[4, 3]	οὐκ ἀκοῇ μαθὼν ὄψει δὲ	τότ'	αὐτοῖς παρὼν γινομένοις, ἃ δὲ
[4, 8]	τῶν σωτηρίων εὐπορῆτε καὶ μὴ	τότε	ἃ δεῖ ποιεῖν ἐπιζητοῦντες ἀπαρασκεύαστοι
[4, 2]	ἀξίῳ πείθει τυγχάνειν αὐτὸν καὶ	τότε	βιάσασθαι μὴ θρασυνόμενος, οἷς δὲ
[4, 8]	τετάρτῳ τρυγάτω πᾶν τὸ γενόμενον,	τότε	γὰρ ὥριον εἶναι, καὶ συναγαγὼν
[4, 4]	ὑπανῆγε διὰ τῆς ἐρήμου ἐκπεριιών.	(Τότε	δὴ καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ
[4, 5]	τε πρότερον αὐτοῖς συνέπεσε καὶ	τότε	δυσκόλως εἶχον, ἀπαλλάξαι διαγνοὺς ἤρετο
[4, 6]	Εὐφράτου Βάλαμος μάντις ἄριστος τῶν	τότε	καὶ πρὸς αὐτοὺς ἐπιτηδείως ἔχων,
[4, 3]	καὶ τῆς σαυτοῦ φωνῆς ἀκροατὴν	τότε	καταστήσας καὶ θεατὴν τεράτων ὅσα
[4, 2]	ἐν ἀγαθοῖς ὑποταγέντες τοῖς κρείττοσι,	τότε	μᾶλλον ὑπὸ τῆς ἀπορίας καὶ
[4, 6]	ἄλλων πάλιν ἀνασταθέντων βωμῶν οὐδὲ	τότε	μὲν κατηράσατο τοῖς Ἰσραηλίταις, πεσὼν
[4, 3]	καὶ ἐδόκει χρηστὰ τῷ λαῷ.	τότε	μὲν οὖν διαλύουσι τὸν σύλλογον,
[4, 8]	χρῆσθαι τῇ πολιτείᾳ παρεκάλει. καὶ	τότε	μὲν οὕτω διελύθησαν. (Βούλομαι δὲ
[4, 7]	τῇ πατρῴᾳ φυλῇ καταλιπεῖν. καὶ	τότε	μένειν ἑκάστου τὸν κλῆρον ἐν
[4, 8]	Ἑβραίους τοσαύτη τὸ μέγεθος, ὅση	τότε	Μωυσέος ἀποθανόντος. ἐπόθουν δ' αὐτὸν
[4, 8]	αὗται τῶν φιλτάτων ταῖς φρονίμοις,	τότε	χωρεῖν ἐπὶ τὸν γάμον. εἰ
[4, 6]	τὸν τριγχόν. ὡς δ' ἐγκειμένου	τοῦ	ἀγγέλου ἡ ὄνος τυπτομένη ὤκλασε,
[4, 4]	ὁ ἀρχιερεὺς ἔθυέ τε καὶ	τοῦ	αἵματος ἑπτάκις ἔρρανε τῷ δακτύλῳ
[4, 8]	μήτε γυνὴ μήτε παῖδες εἰργέσθωσαν	τοῦ	ἀκούειν, ἀλλὰ μηδὲ οἱ δοῦλοι:
[4, 8]	κομιζέτω, καὶ σὺν τῇ δεκάτῃ	τοῦ	ἄλλου καρποῦ μετὰ τῶν φίλων
[4, 8]	τοῦ βοὸς ἀποτινέτω τῷ δεσπότῃ	τοῦ	ἀνῃρημένου. βοῦς δὲ ἐὰν οὕτως
[4, 7]	καὶ μέχρι νῦν ὑπὸ παντὸς	τοῦ	Ἀραβίου τοῦ κτίσαντος βασιλέως τὸ
[4, 6]	τοὺς ἡλικιώτας ὑπερέχων, Ἐλεαζάρου γὰρ	τοῦ	ἀρχιερέως ἦν, περιαλγήσας τοῖς πεπραγμένοις
[4, 8]	φρονεῖν, πρασσέτω δὲ μηδὲν δίχα	τοῦ	ἀρχιερέως καὶ τῆς τῶν γερουσιαστῶν
[4, 2]	προσδέξασθαι συγκριθησόμενον, γένους μὲν ὄντα	τοῦ	αὐτοῦ μηδὲν δὲ μεμφθῆναι τοῖς
[4, 6]	ἀνθρώπους ἀραῖς ἐνδῆσαι. συγχωρήσαντος δὲ	τοῦ	Βαλάκου δὶς μὲν τεθυκότι τὸ
[4, 6]	πρὸς Βάλακον. δεξαμένου δὲ αὐτὸν	τοῦ	βασιλέως ἐκπρεπῶς ἠξίου προαχθεὶς ἐπί
[4, 6]	παραστῆσαι: ὑπουργήσαντος δὲ διὰ ταχέων	τοῦ	βασιλέως ὁλοκαυτεῖ τυθέντας, ὡς τρόπον
[4, 2]	ἂν ἐθελήσῃ χαλεπώτερον ἤδη τυγχάνειν	τοῦ	βιάζεσθαι τό τε λεληθότως ἐξυβρίζειν,
[4, 4]	τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ Μαριάμην τελευτὴ	τοῦ	βίου καταλαμβάνει τεσσαρακοστὸν ἔτος πεπληρωκυῖαν
[4, 6]	τὴν ὅλην ἐξ ἑνὸς ἐλπίδα	τοῦ	βίου παντὸς ἀνηρτηκότα: χαρείη τ'
[4, 8]	ἀγαθῶν ἀίδιον παραθέμενος οὕτως ἀπέλθω	τοῦ	βίου. πιστεύεσθαι δὲ ἄξιός εἰμι
[4, 3]	ὡς ἀποθανόντας κατ' ἀνθρώπινον ἐξεληλυθότας	τοῦ	βίου φανέντας νόμον, ἀλλὰ χάνοι
[4, 8]	(Μωυσέος δὲ ταῦτα πρὸς τελευτῇ	τοῦ	βίου φήσαντος καὶ μετ' εὐλογίας
[4, 8]	ἀποθνησκέτω ὡς αἴτιος τῷ ὑπὸ	τοῦ	βοὸς ἀνῃρημένῳ γεγενημένος. ἐὰν δὲ
[4, 8]	τριάκοντα δὲ σίκλους ὁ κύριος	τοῦ	βοὸς ἀποτινέτω τῷ δεσπότῃ τοῦ
[4, 8]	ἐγγεγραμμένα ἐπὶ τῆς κεφαλῆς καὶ	τοῦ	βραχίονος, ὡς περίβλεπτον πανταχόθεν τὸ
[4, 8]	μαρτυρία διὰ κουφότητα καὶ θράσος	τοῦ	γένους αὐτῶν: μαρτυρείτωσαν δὲ μηδὲ
[4, 8]	καρπόν, ὃν ἀνθρώποις ἐπ' αὐξήσει	τοῦ	γένους ἡμῖν ὁ θεὸς παρέσχεν,
[4, 8]	ἂν μετὰ τούτους ἐγγυτέρω δοκῇ	τοῦ	γένους. καὶ κριθεῖσα μὲν ἡ
[4, 2]	παραγίνου δὲ κριθησόμενος οὕτως περὶ	τοῦ	γέρως. ἀνεμέσητον δ' οἶμαι καὶ
[4, 8]	μὲν τοῦ ἐκ δεξιῶν κειμένου,	τοῦ	δ' ἐκ λαιῶν Βουλῆ προσαγορευομένου,
[4, 6]	καὶ τὰς πατρίδας αὐτῶν ἐκπολιορκῆσον.	τοῦ	δ' ἐκπολεμηθῆναι πρὸς αὐτοὺς αἰτίαν
[4, 6]	ἐστὶν ἐφ' οἷς Μαδιηνῖται παρακαλοῦσι.	τοῦ	δ' ἐμποδὼν στάντος ἀφικνεῖται πρὸς
[4, 6]	ἡμετέρων κοινῶν ὄντων πρὸς ἅπαντας,	τοῦ	δ' ὑμετέρου πρὸς μηδένα τοιούτου
[4, 8]	Μωυσῆς δ' αὐτοὺς παρηγόρει, καὶ	τοῦ	δακρύων αὐτὸν ἄξιον ὑπολαμβάνειν ἀπάγων
[4, 6]	θείῳ πνεύματι πρὸς αὐτὰ νενικημένος.	τοῦ	δὲ Βαλάκου δυσχεραίνοντος καὶ παραβαίνειν
[4, 6]	πράξαιμι γνώμης τῆς ἐμῆς ἀποφαινόμενος.	(Τοῦ	δὲ Ζαμβρίου ταῦτα περὶ ὧν
[4, 5]	θεόν, εἰ πολεμεῖν αὐτῷ δίδωσι.	τοῦ	δὲ θεοῦ καὶ νίκην ἐπισημήναντος
[4, 8]	πρὸς ἃς οὐδ' ἀντειπεῖν δυνηθείη.	τοῦ	δὲ τολμηρῶς καὶ προπετῶς ἐπενεγκεῖν
[4, 8]	αὐτοῖς κτήσασθαι παρέσχεν, ἐπὶ τιμῇ	τοῦ	δεδωκότος ἀπολαύειν. ~(Ἐκ μισθοῦ γυναικὸς
[4, 8]	χρήσιμος ὑμῖν ἐγενόμην, οὐ μέχρι	τοῦ	δεῦρο στήσει τὴν αὑτοῦ πρόνοιαν,
[4, 8]	ἡμετέραν διδασκαλίαν αὐτοῖς ἐπιτρεπόντων ὑπερηφανίᾳ	τοῦ	διδάσκεσθαι. (Γάλλους ἐκτρέπεσθαι καὶ σύνοδον
[4, 6]	ἐξιδιώσασθαι μηδενὸς ἂν γενομένου μάρτυρος	τοῦ	διελέγξοντος, ἐκείνῳ τὴν μαρτυρίαν ἔδωκε
[4, 8]	λαβόντας τις αὐτοὺς ἐπὶ διαφθορᾷ	τοῦ	δικαίου ἐνδείξαιτ' ἢ ἄλλην τινὰ
[4, 3]	ἐγὼ παρ' Ἑβραίων τινὸς κατὰ	τοῦ	δικαίου προσηκάμην οὔτε πλούτῳ κατέκρινα
[4, 2]	θρασυνόμενος, οἷς δὲ ἄπορον ἐκ	τοῦ	δικαίου τιμᾶσθαι, βίαν μὲν ἀγαθοὶ
[4, 8]	εἷς ἄμοιρος γῆς κείσθω περαιτέρω	τοῦ	δικαίου τιμωρίαν ἐκτίνων. ~(Δανείζειν δ'
[4, 5]	πηχῶν τὸ εὖρος, μήκει δὲ	τοῦ	διπλασίονος ἑνὶ πήχει μείζονα. τούτου
[4, 8]	δὲ δικασταὶ ἀποφήνασθαι κύριοι περὶ	τοῦ	δόξαντος αὐτοῖς ἔστωσαν, πλὴν εἰ
[4, 1]	ἀλλὰ καὶ κοινῇ κηδόμενον αὐτῶν	τοῦ	ἔθνους διὰ τοὺς προγόνους ὧν
[4, 8]	μεταξὺ δυοῖν ὀροῖν, Γριζαίου μὲν	τοῦ	ἐκ δεξιῶν κειμένου, τοῦ δ'
[4, 8]	ἀγαπωμένης παῖς γενόμενος νεώτερος ὢν	τοῦ	ἐκ τῆς ἑτέρας φύντος ἀξιοῖ
[4, 6]	μᾶλλον εὐπρεπὲς πέμψατε πλησίον ἐσομένας	τοῦ	ἐκείνων στρατοπέδου, καὶ δεομένοις συνεῖναι
[4, 8]	ἑκουσίως ὑπομεῖναι καὶ προτιμῆσαι τοῦτο	τοῦ	ἐλευθέρου γάμου τὴν κόρην, ἡ
[4, 8]	ἀποφήνωσι πόλιν τὸν νεὼν τρὶς	τοῦ	ἔτους οἱ ἐκ τῶν περάτων
[4, 8]	ἐτελεύτησε δὲ τῷ ὑστάτῳ μηνὶ	τοῦ	ἔτους, ὑπὸ μὲν Μακεδόνων Δύστρου
[4, 6]	ἦν, περιαλγήσας τοῖς πεπραγμένοις ὑπὸ	τοῦ	Ζαμβρίου, καὶ πρὶν ἰσχυροτέραν γενέσθαι
[4, 6]	ἐπ' αὐτῷ λαβεῖν, ἐπὶ τὴν	τοῦ	Ζαμβρίου σκηνὴν παραγενόμενος αὐτόν τε
[4, 8]	καὶ ἑκατὸν ἠνυσμένον δεῖ με	τοῦ	ζῆν ἀπελθεῖν καὶ τῶν πέρα
[4, 3]	σῆς δόξης, μὴ κοινῶς ἐκ	τοῦ	ζῆν αὐτοὺς μεταστήσας μηδ' ὡς
[4, 8]	προεθέμην, οὐ γὰρ ἐπ' ἐξόδου	τοῦ	ζῆν δυσχεραίνοντας καταλιπεῖν ἠξίουν εἰς
[4, 8]	γεγαμηκότας, μὴ πόθῳ τούτων φειδόμενοι	τοῦ	ζῆν καὶ τηροῦντες αὑτοὺς εἰς
[4, 6]	ἧς ὁ Βάλαμος ὠχεῖτο, συνεῖσα	τοῦ	θείου πνεύματος ὑπαντῶντος ἀπέκλινε τὸν
[4, 8]	πανταχόθεν τὸ περὶ αὐτοὺς πρόθυμον	τοῦ	θεοῦ. (Ἀρχέτωσαν δὲ καθ' ἑκάστην
[4, 8]	ἰσχύος προσνέμοι τὴν ψῆφον κεκρίσθαι:	τοῦ	θεοῦ γὰρ ἰσχύς ἐστι τὸ
[4, 8]	καὶ τὴν ἀμοιβὴν τὴν παρὰ	τοῦ	θεοῦ γενησομένην ἐπὶ τῇ χρηστότητι.
[4, 6]	ὁδὸν αὐτοῦ διακωλύοντος παρὰ γνώμην	τοῦ	θεοῦ γενομένην. καταδείσας δ' ὁ
[4, 4]	κατηγόρουν δ' αὐτοῦ τὴν ὀργὴν	τοῦ	θεοῦ γίνεσθαι τοσαύτην οὐχ οὕτω
[4, 6]	φιλοφρόνως καὶ δειπνίσας ἀνέκρινε τὴν	τοῦ	θεοῦ διάνοιαν, τίς αὕτη ἐστὶν
[4, 8]	αὐτοὺς φυλακὴν ποιήσασθαι καὶ τῆς	τοῦ	θεοῦ διανοίας ἀκριβεῖς λογιστὰς γινομένους
[4, 8]	ἔσεσθαι καὶ σύμμαχος κωλυόμενος ὑπὸ	τοῦ	θεοῦ, δίκαιον ἡγησάμην μηδὲ νῦν
[4, 6]	νῦν ἢ προσχήματι νόμων καὶ	τοῦ	θεοῦ δουλείαν μὲν ἡμῖν ἀρχὴν
[4, 8]	ἠθέλησεν. ἀνθ' ὧν προευλογῆσαι τὴν	τοῦ	θεοῦ δύναμιν, ᾧ μελήσει καὶ
[4, 8]	ἀξιώμασι τυγχάνουσι καταχαριζόμενός τις ἐκείνους	τοῦ	θεοῦ δυνατωτέρους ποιεῖ. ἂν δ'
[4, 4]	τῷ δακτύλῳ ἀντικρὺ τῆς σκηνῆς	τοῦ	θεοῦ. ἔπειτα καιομένης ὡς εἶχεν
[4, 4]	ἐξαμαρτόντας ἢ ὅτι περὶ τὴν	τοῦ	θεοῦ θρησκείαν ἐσπουδάκεσαν, τὸν δὲ
[4, 8]	ὑμῖν καὶ νόμους ὑπαγορεύσαντός μοι	τοῦ	θεοῦ καὶ πολιτείαν, ἧς τὸν
[4, 8]	τε τὴν ἰσχὺν ἀποσημαίνειν δύναται	τοῦ	θεοῦ καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς
[4, 8]	κάλλιστα τοῖς περὶ τὴν θρησκείαν	τοῦ	θεοῦ καὶ τὴν τῶν νόμων
[4, 6]	οὔτε πατέρων τὴν ἡδονὴν προτιμήσαντες	τοῦ	θεοῦ καὶ τοῦ κατὰ τοῦτον
[4, 2]	καὶ γὰρ εἰ μὴ φροντίζων	τοῦ	θεοῦ καὶ τῶν νόμων τὴν
[4, 4]	ταύτας Μωυσῆς ἐν τῇ σκηνῇ	τοῦ	θεοῦ κατατίθησι. τῇ δὲ ἐπιούσῃ
[4, 6]	σημαίνειν. (Καὶ ὁ μὲν ταῦτα	τοῦ	θεοῦ κελεύσαντος ἥκει πρὸς Βάλακον.
[4, 2]	ψηφοφορίαν, ἀλλὰ μὴ σαυτὸν ποίει	τοῦ	θεοῦ κρείττονα, παραγίνου δὲ κριθησόμενος
[4, 3]	ἀρχιερωσύνην ἔχειν δοκῶν, ἀλλὰ τῇ	τοῦ	θεοῦ κρίσει φανερᾷ γενομένῃ, μετὰ
[4, 6]	ἄλλω πολυπραγμονεῖν τοὺς Ἑβραίους ἀπηγορευκότος	τοῦ	θεοῦ κτησαμένους τὴν Χαναναίων, θᾶττον
[4, 1]	τὴν αἰτίαν ταύτην ἐπ' ὀνόματι	τοῦ	θεοῦ κωλύοντι προσσχοῖεν. τὴν ἀπορίαν
[4, 6]	ἢ λέγειν, ὅταν ἡμᾶς τὸ	τοῦ	θεοῦ λάβῃ πνεῦμα; φωνὰς γὰρ
[4, 8]	καὶ αἰτιῶν ἀπόδοσιν, ἣν συλλαμβανομένου	τοῦ	θεοῦ μετὰ ταύτην ἡμῖν τὴν
[4, 8]	ἀνθρώπων αἰδοῦς αὐτῶν εὐλαβεστέρους, ὥστε	τοῦ	θεοῦ μὴ καταφρονεῖν, ἀπεργαζομένης. οἱ
[4, 3]	ἔπαθον καὶ ὅτι τὴν ἰσχὺν	τοῦ	θεοῦ νομίσειαν ἀπατᾶσθαι δύνασθαι. καὶ
[4, 2]	τὴν ἐπ' αὐτῇ βεβαιοῦντος ἡμῖν	τοῦ	θεοῦ παντάπασιν ἀλόγιστον. κρινεῖ τοίνυν
[4, 1]	ὄντων, ἀλλ' αἴτιον ἕνα τούτων	τοῦ	θεοῦ παρεσχηκότος εἰς τὸ πάντ'
[4, 8]	φθέγξαιτο δοκεῖν αὐτοῦ λέγοντος ἀκροᾶσθαι	τοῦ	θεοῦ. πενθεῖ μὲν οὖν αὐτὸν
[4, 4]	χωρὶς τῆς εἰς Μωυσῆν χάριτος	τοῦ	θεοῦ πεπρᾶχθαι, κατηγόρουν δ' αὐτοῦ
[4, 4]	ἀφέντες τοῦτο θαυμάζειν ἤρξαντο τὴν	τοῦ	θεοῦ περὶ αὐτῶν κρίσιν καὶ
[4, 2]	κακουργοῦντα κτήσασθαι ταύτην ἐπὶ προφάσει	τοῦ	θεοῦ περιορᾶν, παρὰ τοὺς νόμους
[4, 8]	καὶ τὴν εὔνοιαν τὴν παρὰ	τοῦ	θεοῦ, ποιήσαντες δὲ τοῦτον ἐχθρὸν
[4, 2]	τὸν ἀδελφὸν εἰδὼς κατὰ τὴν	τοῦ	θεοῦ προαίρεσιν τῆς ἱερωσύνης τυχεῖν,
[4, 8]	ἄλλης ἀρχῆς τοιαύτης, ἧττόν τε	τοῦ	θεοῦ προνοησομένου διὰ τὸ Μωυσῆν
[4, 4]	ἤδη μηδὲν γίνεσθαι δίχα τῆς	τοῦ	θεοῦ προνοίας οὐκ ἐβούλοντο ταῦτα
[4, 2]	δουλείας ἀπηλλάχθαι τὸ πλῆθος, τῇ	τοῦ	θεοῦ προφάσει βίαια προστάγματα κελεύοντος:
[4, 8]	καὶ ὡς ἕκαστόν τι παρὰ	τοῦ	θεοῦ πύθοιτο. τούτου χάριν ἀναγκαῖον
[4, 2]	συνελέγοντο, καὶ πρὸ τῆς σκηνῆς	τοῦ	θεοῦ στάντες ἐβόων ἥκειν τὸν
[4, 8]	τοὺς Χαναναίους στρατιὰν ἐξάγειν, ὡς	τοῦ	θεοῦ συνεργοῦντος οἷς ἂν ἐπιχειρήσειε,
[4, 8]	τῶν νόμων οὓς ὑπαγορεύσαντός μοι	τοῦ	θεοῦ συνεταξάμην κατήκοοι καὶ φύλακες
[4, 8]	εὐπορίας ἐξ ἐλέου καὶ προνοίας	τοῦ	θεοῦ τὴν αὐτὴν ταύτην ἐξ
[4, 8]	κατὰ χρηστότητα παρίησιν ἀνθρώποις λαμβάνειν,	τοῦ	θεοῦ τὴν ἀφθονίαν τῶν ἀγαθῶν
[4, 6]	καὶ λοιμῷ ταύτην ἐνσκήψαντος αὐτοῖς	τοῦ	θεοῦ τὴν νόσον ὅσοι τε>
[4, 4]	ἀμελοῖεν τοῦ ἱεροῦ, κατὰ βούλησιν	τοῦ	θεοῦ τὴν Χαναναίαν κτησαμένους τοὺς
[4, 8]	αὐθημερὸν ἐκτίνειν ὡς οὐ βουλομένου	τοῦ	θεοῦ τῆς ἐξ ὧν πεπόνηκε
[4, 3]	οἱ μὲν οὕτως ἀπώλοντο ἐπίδειξις	τοῦ	θεοῦ τῆς ἰσχύος γενόμενοι: ὀδύραιτο
[4, 8]	εἰς ὕπνον ἔχῃ τοῦτο, φύσει	τοῦ	θεοῦ τοῖς πενομένοις ἔλεον νέμοντος.
[4, 1]	χεῖρας ἥξειν πρὶν ἢ παρὰ	τοῦ	θεοῦ τὸν εἰς τοῦτο καιρὸν
[4, 7]	που δεήσειε γενησόμενον, κελεύσαντος καὶ	τοῦ	θεοῦ τούτῳ τὴν προστασίαν ἐπιτρέψαι
[4, 1]	χαλεπὸς ὢν ἐπόνει καὶ κωλύοντος	τοῦ	θεοῦ τῶν Χαναναίων πεῖραν λαμβάνειν:
[4, 6]	χρὴ γὰρ καὶ παρὰ βούλησιν	τοῦ	θεοῦ χαρίσασθαι ὑμῖν, τὸ μὲν
[4, 4]	καὶ ὁ μὲν τρὶς αὐτὸν	τοῦ	θεοῦ χειροτονήσαντος βεβαίως εἶχε τὴν
[4, 8]	κατὰ νοῦν αὐτοῖς τῶν παρὰ	τοῦ	θεοῦ χωρησάντων κομίζοντες μεθ' ἡδονῆς
[4, 4]	χελύνιον καὶ τὸν δεξιὸν βραχίονα	τοῦ	θύματος. καὶ τοῖς μὲν ἱερεῦσι
[4, 4]	εἰς τὸν βίον ἀναγκαίων ἀμελοῖεν	τοῦ	ἱεροῦ, κατὰ βούλησιν τοῦ θεοῦ
[4, 8]	φιλοστοργίαν βούληται δουλεύειν, ἐνιαυτοῦ ἐνστάντος	τοῦ	ἰοβήλου, πεντηκοστὸς δὲ ἐνιαυτός ἐστιν,
[4, 8]	ζῆν ἀπελθεῖν καὶ τῶν πέρα	τοῦ	Ἰορδάνου πραχθησομένων οὐ μέλλω βοηθὸς
[4, 8]	σπουδῆς ἀνεθρέψαμεν μηδενὸς φειδὼ ποιούμενοι	τοῦ	καὶ δόξαντος εἰς σωτηρίαν τὴν
[4, 8]	ὅρων: μὴ γὰρ μακρὰν εἶναι	τοῦ	καὶ τοὺς νόμους ὑπερβαίνειν τοὺς
[4, 6]	δ' ἂν ἐπὶ πλεῖον ἡ	τοῦ	κακοῦ πεῖρα μὴ φθάσαντος Ζαμβρία
[4, 6]	παρεκάλουν μὴ φθονεῖν αὐτοῖς τῆς	τοῦ	κάλλους αὐτῶν ἀπολαύσεως μηδὲ τῆς
[4, 8]	εἶναι δίκαιον εἴργειν τοὺς συνειργασμένους	τοῦ	καρποῦ καὶ περὶ τὴν γένεσιν
[4, 8]	καὶ τῶν ἐλαιῶν παρεῖναί τι	τοῦ	καρποῦ πρὸς συλλογὴν τοῖς ἐξ
[4, 8]	τὴν ἰδίαν ἡδονὴν διώκοντα μόνον	τοῦ	κατ' αὐτὴν ἀμελεῖν κεχαρισμένου. τριάκοντα
[4, 8]	ἠμέληται τοῖς νόμοις εἰδόσι προνοεῖσθαι	τοῦ	κατ' αὐτοὺς ἀμέμπτου. (Ἀμῶντας δὲ
[4, 8]	ἐκτροφὴν τῶν καρπῶν ἀπεργάσεται μὴ	τοῦ	κατ' αὐτοὺς προνοουμένων λυσιτελοῦς, ἀλλὰ
[4, 6]	ἡδονὴν προτιμήσαντες τοῦ θεοῦ καὶ	τοῦ	κατὰ τοῦτον βίου. προσήκειν δ'
[4, 8]	αὐτῆς λεγέτω τυγχάνειν ὑβρίσαντα τὴν	τοῦ	κατοιχομένου μνήμην. καὶ ὁ μὲν
[4, 8]	τοῦ τεθνεῶτος καλέσας ὀνόματι τρεφέτω	τοῦ	κλήρου διάδοχον: τοῦτο γὰρ καὶ
[4, 7]	τινι συνοικεῖν τῶν φυλετῶν, μετὰ	τοῦ	κλήρου πρὸς αὐτοὺς ἀπιέναι, εἰ
[4, 3]	νικᾶν δυναμένην οὔτε ἐπὶ βλάβῃ	τοῦ	κοινοῦ πολιτευσάμενος εἰς ἀλλοτριωτάτας τῶν
[4, 2]	οὖν ταῦτα λέγων ὁ Κορῆς	τοῦ	κοινοῦ προνοεῖσθαι δοκεῖν, ἔργῳ δὲ
[4, 8]	ἵνα δὲ μὴ δι' ἀμαθίαν	τοῦ	κρείττονος ἡ φύσις ὑμῶν πρὸς
[4, 6]	ἐνεκάλει τῶν πληγῶν, ὡς οὐχὶ	τοῦ	κτήνους ὄντος αἰτίου, τὴν δὲ
[4, 7]	ἀπόνως διάγοντας πάντων τεταλαιπωρηκότων ὑπὲρ	τοῦ	κτήσασθαι τὴν αἰτουμένην ὑπ' αὐτῶν
[4, 7]	νῦν ὑπὸ παντὸς τοῦ Ἀραβίου	τοῦ	κτίσαντος βασιλέως τὸ ὄνομα Ῥεκέμης
[4, 8]	κατ' ἐρημίαν πλανωμένοις, μὴ εὑρεθέντος	τοῦ	κυρίου παραχρῆμα παρ' αὑτῷ φυλαττέτω
[4, 6]	εἰς ἀπόνοιαν περιστῆσαι τοὺς ἐκ	τοῦ	λανθάνειν μετανοῆσαι δυναμένους, ἔλεγε δ'
[4, 4]	καὶ τῆς δεκάτης, ἧς παρὰ	τοῦ	λαοῦ κατ' ἔτος λαμβάνουσι, δεκάτην
[4, 3]	καὶ Μωυσῆν οὐ περιόψεσθαι κατὰ	τοῦ	λαοῦ παντὸς ἐκ κακουργίας αὐξανόμενον,
[4, 8]	δ' ἐστὶ τὸ χωρίον, συνελθόντος	τοῦ	λαοῦ παντὸς λέγει τοιάδε: (Ἄνδρες
[4, 8]	φύσεως νόμῳ, ἐπὶ τοῖς ὑπὸ	τοῦ	λαοῦ πραττομένοις ἐνικήθη δακρῦσαι. πορευομένῳ
[4, 8]	πάνθ' ὅσα ποιήσειεν ὑπὲρ τῆς	τοῦ	λαοῦ σωτηρίας ἔν τε πολέμοις
[4, 5]	Ἑβραίοις. ~(Πένθος δὲ ἐπ' αὐτῷ	τοῦ	λαοῦ τριακονθήμερον ἄγοντος, ἐπεὶ τοῦτ'
[4, 2]	εἰς τοὺς πλείονας κατ' ὀλίγον	τοῦ	λόγου καὶ τῶν ἀκροωμένων προστιθεμένων
[4, 3]	τὸν σὸν ἀδικῆσαι θελήσαντος λαὸν	τοῦ	λοιποῦ βραβεύων ὁμόνοιαν καὶ εἰρήνην
[4, 8]	τὴν παρρησίαν τίθεσθε, ὃ δὴ	τοῦ	λοιποῦ φυλαττομένοις ὑμῖν ἄμεινον ἕξει
[4, 5]	γὰρ παρὰ τούτων ἦν ἐμπόδιον	τοῦ	μαχίμου παντὸς ἀπολωλότος. Ἀμορραίους μὲν
[4, 5]	τὰ τῶν ἔργων εἶναι τοῖς	τοῦ	μεγέθους καὶ τῆς εὐπρεπείας πλεονεκτήμασι.
[4, 8]	εἰδότες οἵου ἐστέρηνται κηδεμόνος περὶ	τοῦ	μέλλοντος ἀπεθρήνουν, τοῖς δὲ καὶ
[4, 6]	μὲν λαὸς ἡσύχαζε φόβῳ τε	τοῦ	μέλλοντος καὶ τὸν νομοθέτην δὲ
[4, 5]	τι νήσῳ τὴν φύσιν ὑπάρχει,	τοῦ	μὲν Ἀρνῶνος ἀπὸ μεσημβρίας ὁρίζοντος
[4, 8]	παιδίσκην ἐφθαρμένην, δημότις μὲν οὖσα	τοῦ	μὴ σωφρόνως προστῆναι τῆς παρθενίας
[4, 4]	ἃς αὐτὸς ἐθέλοι λαβεῖν ὑπὲρ	τοῦ	μηδὲν ἀδικηθήσεσθαι δώσειν ὁμολογῶν, ἀγοράν
[4, 2]	οὐδ' ὁ θεὸς δὲ ἠμέλησε	τοῦ	μηδὲν αὐτοὺς παθεῖν τῶν δεινῶν,
[4, 8]	τοιαῦται γίγνοιντο, γράμμασι μὲν περὶ	τοῦ	μηδέποτε συνελθεῖν ἰσχυριζέσθω: λάβοι γὰρ
[4, 6]	δίκαιον γὰρ> ἐπὶ τούτου τὴν	τοῦ	νομοθέτου γνώμην μὴ παρελθεῖν ἀνεγκωμίαστον.
[4, 1]	στρατηγὸν ἀλλ' οὐχὶ τὴν παρὰ	τοῦ	νομοθέτου συνεργίαν περιμένοντες. (Ὡς οὖν
[4, 8]	πεπηρωμένος, αὐτὸν τὸν πεπονθότα κύριον	τοῦ	νόμου ποιοῦντος τιμήσασθαι τὸ συμβεβηκὸς
[4, 8]	ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς καταθέσθαι δικαιοῦντος	τοῦ	νόμου. ~(Φάρμακον μήτε θανάσιμον μήτε
[4, 8]	τοῦθ' ὅτι βουλομένην αὐτὴν ἐπὶ	τοῦ	οἴκου μένειν καὶ τεκνοῦν ἐξ
[4, 8]	ποτόν: οὐ γὰρ δίκαιον προσοδεύεσθαι	τοῦ	ὁμοφύλου τὰς τύχας, ἀλλὰ βοηθήσαντας
[4, 5]	Ἰόρδανον ποταμὸν ἐκβάλλων ἐκείνῳ καὶ	τοῦ	ὀνόματος μεταδίδωσι, τὰ μέντοι γε
[4, 8]	ἔχειν, ὅτι καὶ αὐτὸς πατὴρ	τοῦ	παντὸς ἀνθρώπων γένους ἐστὶ καὶ
[4, 8]	μόνον αὐτῶν τὴν προσηγορίαν ἐκ	τοῦ	παρ' ἄλλοις αὐτὰ βλέπειν μᾶλλον
[4, 4]	κατὰ σελήνην νουμηνίᾳ μηνὸς ὄντος	τοῦ	παρὰ μὲν Ἀθηναίοις Ἑκατομβαιῶνος καλουμένου
[4, 2]	κινδύνοις ἐμαυτὸν ὑποτιθέντα τοῖς ἐκ	τοῦ	παρανομεῖν ἄλλῳ τὴν διὰ τούτου
[4, 6]	ἄλλα τῶν νεωτέρων κρείττων καὶ	τοῦ	πατρὸς ἀξιώματι τοὺς ἡλικιώτας ὑπερέχων,
[4, 8]	διὰ τὴν πρὸς τὴν μητέρα	τοῦ	πατρὸς εὔνοιαν τῶν πρεσβείων τυγχάνειν,
[4, 8]	αὐτῷ ἥττονα παρὰ τῇ διαθέσει	τοῦ	πατρός, τῶν ὀφειλομένων αὐτῷ στερεῖσθαι.
[4, 3]	βουλῇ, καὶ τοῦτον Ῥαγουήλου μοι	τοῦ	πενθεροῦ καταλιπόντος ἀφεὶς τὴν ἐκείνων
[4, 8]	μὲν ἀποθανὼν ἐκδικείσθω ταὐτὸν παθόντος	τοῦ	πεπληχότος. ἂν δὲ κομισθεὶς παρ'
[4, 6]	δουλεύσουσαν αἰεὶ παισὶν ὑμετέροις καὶ	τοῦ	περὶ αὐτῶν κλέους ἐμπλησθήσεται πᾶσα
[4, 8]	τοῖς ἄλλοις ἐμφανίζεσθαι ἐκ πολλοῦ	τοῦ	περιόντος αὐτοῖς κἀκείνοις μεταδιδόντων. ὁ
[4, 7]	τελευτήσαντα κάθοδον, ἐχόντων ἐξουσίαν τῶν	τοῦ	πεφονευμένου συγγενῶν κτείνειν, εἰ λάβοιεν
[4, 5]	ὥρα θέρους ἦν, καὶ ἐπιθυμίᾳ	τοῦ	πιεῖν. ἐπὶ ποταμὸν οὖν τοὺς
[4, 8]	ἐντεῦθεν καὶ στάσεων γινομένων ἐκ	τοῦ	πλεονεκτοῦντας προσωτέρω χωρεῖν βούλεσθαι τῶν
[4, 2]	δόντα, μὴ τῷ κοινῷ δόγματι	τοῦ	πλήθους ἀλλ' αὐτοῦ ψηφισαμένου, τυράννων
[4, 4]	ἡλικίαν ἡ ἀρχιερωσύνη παραγίνεται, θνήσκει	τοῦ	πλήθους εἰς αὐτὸν ἀφορῶντος, τῷ
[4, 8]	μόνοις ταύτην ἀποδεδεῖχθαι. (Συνελθόντος δὲ	τοῦ	πλήθους εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν
[4, 1]	Χαναναίων εἰς τὴν ἔρημον. καὶ	τοῦ	πλήθους ἐπιτρέψαντος ἑαυτὸ πάλιν ἐκείνῳ,
[4, 8]	αὐτῶν τούτων ἔξω τῆς πόλεως	τοῦ	πλήθους ἑπομένου καταλευέσθω καὶ μείνας
[4, 4]	τε ἀνδρῶν οἵπερ ἐκόμιζον καὶ	τοῦ	πλήθους. καὶ τὰς μὲν ἄλλας
[4, 4]	ἃ μὲν ἡ φυλὴ παρὰ	τοῦ	πλήθους λαμβάνει ταῦτ' ἐστίν: ἀναγκαῖον
[4, 4]	τοῖς διεφθαρμένοις δέησις ἐγένετο πολλὴ	τοῦ	πλήθους μειῶσαί τι τῆς Μωυσέος
[4, 8]	αὐτοῦ. τὴν δ' ὑπερβολὴν τῆς	τοῦ	πλήθους οἰμωγῆς καὶ τῶν ὀδυρμῶν
[4, 3]	εἶναι θορυβώδη τὴν ἐκκλησίαν μετεώρου	τοῦ	πλήθους ὄντος ἐπ' ἐλπίδι τῶν
[4, 2]	εἰς ἑαυτὸν ἐπραγματεύετο τὴν παρὰ	τοῦ	πλήθους τιμὴν μεταστῆσαι. καὶ ὁ
[4, 6]	κάλλους αὐτῶν ἀπολαύσεως μηδὲ τῆς	τοῦ	πλησιάζειν συνηθείας: αἱ δ' ἀσμένως
[4, 5]	παρώρμα, νῦν αὐτοὺς ἀξιῶν τῆς	τοῦ	πολεμεῖν ἡδονῆς ἀπολαύειν, ὅτ' αὐτῇ
[4, 8]	πρὸς ὑμᾶς, ὡς οὐδὲν αἴτια	τοῦ	πολέμου γεγονότα πάσχοι κακῶς παρὰ
[4, 7]	μέλλουσιν αὐτοῖς ἂν ἦν ἐμπόδια	τοῦ	πονεῖν ἀπέθεντο εἰς αὐτάς. (Οἰκοδομεῖ
[4, 2]	ἐπιδικάσιμον τοῖς βουλομένοις, οὐκ ἐκ	τοῦ	προκριθεὶς ἤδη τυχεῖν αὐτῆς ἀξιῶν
[4, 6]	ἰδίους νόμους. (Οἱ δ' ὑπὸ	τοῦ	πρὸς αὐτὰς ἔρωτος κάλλιστα λέγεσθαι
[4, 6]	πρὸς τὸ μηδὲν ἀντιλεγόντων ὑπὸ	τοῦ	πρὸς αὐτὰς πάθους ἐπεὶ ταῦτα
[4, 6]	ἐν πολέμῳ. παῖδας ἐχθρῶν ἔρως	τοῦ	πρὸς ὑμᾶς πολέμου λάβοι καὶ
[4, 3]	δὲ μόνος Ἀαρὼν μηδὲν ὑπὸ	τοῦ	πυρὸς βλαβεὶς τῷ τὸν θεὸν
[4, 2]	αὐτοῖς ἐπέστειλεν, ἐρρύσατο τῶν ἐκ	τοῦ	στασιάζειν αὐτοῖς ἂν γενομένων δεινῶν,
[4, 4]	δεδηλωκότος, ὅτι μέλλοι τελευτᾶν, παντὸς	τοῦ	στρατεύματος ὁρῶντος, κάταντες γὰρ ἦν
[4, 4]	ἐπὶ τῷ πένθει τῆς ἀδελφῆς	τοῦ	στρατηγοῦ κάθαρσιν τοιαύτην γενομένην ἀπῆγε
[4, 8]	τε καὶ πολλὴν ἐπιζήτησιν ἐποιοῦντο	τοῦ	στρατηγοῦ μεμνημένοι τε ὧν κινδυνεύσειε
[4, 4]	δέ, ξανθὴν πᾶσαν, μικρὸν ἄπωθεν	τοῦ	στρατοπέδου προαγαγὼν εἰς χωρίον καθαρώτατον
[4, 6]	ὅπερ ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν ἔκειτο	τοῦ	στρατοπέδου σταδίους ἀπέχον ἑξήκοντα. κατιδὼν
[4, 6]	διετέλουν, ὡς διὰ παντὸς ἤδη	τοῦ	στρατοῦ τὴν παρανομίαν χωρεῖν τῶν
[4, 8]	ὀδυρμῶν τεκμαίροιτο ἄν τις ἐκ	τοῦ	συμβάντος τῷ νομοθέτῃ: καὶ γὰρ
[4, 3]	συντεταγμένων ἐκλαθόμενοι πρὸς τὴν ὄψιν	τοῦ	συμβεβηκότος ἐβεβαίουν τὴν κρίσιν, καὶ
[4, 8]	ἀρεταῖς, οἳ πρόνοιαν ἕξουσιν ὑμῶν	τοῦ	συμφέροντος. θεός τε ὁ μέχρι
[4, 8]	τι διὰ σπουδῆς ἔχοι, γίγνεσθαι	τοῦ	συμφέροντος ὑμῖν δυνατώτερος. (Ὅρους γῆς
[4, 6]	ἥκομεν, οὐδ' ἐμπορευσόμεναι τὴν ὥραν	τοῦ	σώματος προσηκάμεθα τὴν ὑμετέραν ἀξίωσιν,
[4, 8]	εἶναι γάμον, ἧς δι' ὕβριν	τοῦ	σώματος τὰς ἐπὶ τῷ γάμῳ
[4, 8]	καὶ ἡ παρ' αὐτῶν διδασκαλία	τοῦ	σωφρονεῖν τὸ μηδὲν εἶναι φανῶσιν,
[4, 8]	ἐν ὀργῇ γενόμενος, ἀλλ' ὥστε	τοῦ	σωφρονήσειν ὑμᾶς εἰς τὸ μέλλον
[4, 8]	τὸν παῖδα τὸν γενόμενον τῷ	τοῦ	τεθνεῶτος καλέσας ὀνόματι τρεφέτω τοῦ
[4, 8]	αὐτοῦ μὴ προσδέχοιτο ὑβρίζων τὴν	τοῦ	τεθνηκότος ἀδελφοῦ μνήμην. ἐρομένης δὲ
[4, 8]	πρὸς αὑτὸν οἴκαδε, στὰς ἀντικρὺ	τοῦ	τεμενίσματος εὐχαριστησάτω μὲν τῷ θεῷ,
[4, 2]	ἐφιέμενον τῆς τιμῆς τὴν ἐξουσίαν	τοῦ	τίνι παράσχῃ ταύτην ἀφελέσθαι τὸν
[4, 2]	συγχωρηθῆναι> περὶ αὐτῆς σπουδάσαι, προτιμῶν	τοῦ	τὸ γέρας ἔχειν τὸ μὴ
[4, 3]	ἐμόν, καὶ δίκην εἰσπραξάμενος παρὰ	τοῦ	τὸν σὸν ἀδικῆσαι θελήσαντος λαὸν
[4, 8]	ἡ γερουσία συνελθόντες μετρείτωσαν ἀπὸ	τοῦ	τόπου ὅπου κεῖται ὁ νεκρὸς
[4, 8]	γενόμενόν τε μετὰ χαρᾶς καὶ	τοῦ	τῷ θεῷ χάριν εἰδέναι τὴν
[4, 4]	τῷ στρατῷ χορηγῆσαι καὶ τιμὴν	τοῦ	ὕδατος αὐτοὺς κελεῦσαι καταβαλεῖν. ὁ
[4, 6]	οἷς ἀρετῆς ἀντιποίησις ἦν καὶ	τοῦ	φιλοκαλεῖν, μιμηταὶ γενόμενοι τῆς Φινεέσσου
[4, 8]	ἀναβοησάτωσαν τὰς χεῖρας ἔχειν ἀπὸ	τοῦ	φόνου καὶ μήτε δρᾶσαι μήτε
[4, 8]	καὶ τῷ θεῷ τὰ πλείονα	τοῦ	φρονεῖν, πρασσέτω δὲ μηδὲν δίχα
[4, 8]	τελεῖν ὑμῖν φόρους σώζετε πλὴν	τοῦ	Χαναναίων ἔθνους τούτους γὰρ πανοικὶ
[4, 8]	ἐκλιπεῖν τὴν μάθησιν αὐτῶν ὑπὸ	τοῦ	χρόνου, ἃς δὴ καὶ τῷ
[4, 5]	μέντοι γε πρὸς τῇ δύσει	τοῦ	χωρίου περίεισιν αὐτὴν Ἰόρδανος. (Οὕτως
[4, 8]	γερουσίαν ἐλθοῦσα ἡ γυνὴ μαρτυράσθω	τοῦθ'	ὅτι βουλομένην αὐτὴν ἐπὶ τοῦ
[4, 8]	ὕστερον ἐπὶ παίδων ὑμετέρων γένηται	τοῦθ'	ὑπερόριον πραχθείη. μέλλοντας δὲ πολεμεῖν
[4, 6]	θεὸν ὀργισθήσεσθαι. καὶ ὁ μὲν	τοῦθ'	ὑποθέμενος αὐτοῖς ᾤχετο. (Τῶν δὲ
[4, 3]	ὑπέστην πόνους καὶ παντὶ δεινῷ	τοὐμὸν	ἀντιτάξας πρόθυμον. νῦν οὖν ἐπεὶ
[4, 8]	δίκαιον ἡγησάμην μηδὲ νῦν ἐγκαταλιπεῖν	τοὐμὸν	ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας εὐδαιμονίας πρόθυμον,
[4, 6]	εἰς ἡδονὴν τῶν γυναικῶν ἐπὶ	τοὐναντίον	οἷς ὁ νόμος αὐτῶν ἐκέλευε
[4, 7]	ἐν ἐπιτηδείοις καταλιπόντες εὔζωνοι πρὸς	τοὺς	ἀγῶνας καὶ τὰς μάχας χωρεῖν
[4, 6]	τὸν θεὸν δυνηθείην ἐπιτρέψαι μοι	τοὺς	ἀνθρώπους ἀραῖς ἐνδῆσαι. συγχωρήσαντος δὲ
[4, 8]	γῆν. κρατήσαντες δὲ τῇ μάχῃ	τοὺς	ἀντιταξαμένους κτείνατε, τοὺς δ' ἄλλους
[4, 8]	ἀναλαβοῦσαν ἀποθρηνῆσαι συγγενεῖς καὶ φίλους	τοὺς	ἀπολωλότας ἐν τῇ μάχῃ, ὅπως
[4, 6]	τόν τε Βάλακον μεταπεμψάμενος καὶ	τοὺς	ἄρχοντας τῶν Μαδιηνιτῶν Βάλακε, φησί,
[4, 3]	τιμωρίαν αὐτῶν μνήμῃ παραδοθῆναι καὶ	τοὺς	αὖθις ἐσομένους αὐτὴν μαθεῖν, ἐκέλευσεν
[4, 6]	καὶ τῆς ἐσομένης ἢ τὸ	τοὺς	αὐτοὺς ἡμῖν θεοὺς προσκυνεῖν. μέμψαιτο
[4, 8]	δ' ἂν τῶν νέων περιφρονῶσι	τοὺς	γονεῖς καὶ τὴν τιμὴν αὐτοῖς
[4, 6]	ὑβρίσητε καὶ ἀτίμους ἀποπέμψητε πρὸς	τοὺς	γονεῖς. συγγινώσκειν τε ταῦτα φυλαττομέναις
[4, 6]	ἐπιθυμίας ἀκμαζούσης περὶ ἀπαλλαγὴν ἐγίνοντο.	τοὺς	δ' ἀθυμία πολλὴ πρὸς τὴν
[4, 8]	τῇ μάχῃ τοὺς ἀντιταξαμένους κτείνατε,	τοὺς	δ' ἄλλους εἰς τὸ τελεῖν
[4, 8]	τὴν κιβωτόν, εἰς ἣν καὶ	τοὺς	δέκα λόγους γεγραμμένους ἐν δυσὶ
[4, 4]	αὐτοῖς κατὰ τοὺς πατρίους νόμους	τοὺς	δεσπότας σίκλον καὶ ἥμισυ αὐτοῖς
[4, 6]	οὐδὲν πέπυστο γῆν ἄλλω πολυπραγμονεῖν	τοὺς	Ἑβραίους ἀπηγορευκότος τοῦ θεοῦ κτησαμένους
[4, 5]	ὁπλίζει τὸν οἰκεῖον στρατὸν καὶ	τοὺς	Ἑβραίους διαβαίνειν τὸν Ἀρνῶνα κωλύειν
[4, 4]	τοῦ θεοῦ τὴν Χαναναίαν κτησαμένους	τοὺς	Ἑβραίους ἐκέλευε κατανεῖμαι τοῖς Λευίταις
[4, 5]	αὑτῷ, ἀλλ' αὐτός τε κατεπλάγη	τοὺς	Ἑβραίους καὶ ἡ δύναμις αὐτοῦ
[4, 5]	περιφρονούμενος ἀνέχεσθαι δεῖν ἔγνω καὶ	τοὺς	Ἑβραίους τῆς ἀπραξίας καὶ τῆς
[4, 5]	οὐχ ὑπομείναντες ἀντιστῆναι καὶ δέξασθαι	τοὺς	Ἑβραίους τρέπονται, τοῦτο ἑαυτοῖς σωτηρίαν
[4, 6]	μὴ βουλόμενος εἰς ἀπόνοιαν περιστῆσαι	τοὺς	ἐκ τοῦ λανθάνειν μετανοῆσαι δυναμένους,
[4, 8]	πρεσβείαν καὶ κήρυκας πέμπειν παρὰ	τοὺς	ἑκουσίως πολεμίους: πρὸ γὰρ τῶν
[4, 8]	θρασύνεσθαί τισιν ἐξεῖναι τῆς πρὸς	τοὺς	ἐν ἀξιώματι τῶν ἀνθρώπων αἰδοῦς
[4, 7]	τὸν ἀρχιερέα καὶ Ἰησοῦν καὶ	τοὺς	ἐν τέλει πάντας συνεχώρει τὴν
[4, 5]	πόλεις καταστρεφόμενος καὶ κτείνων πάντας	τοὺς	ἐνοικοῦντας, οἳ καὶ πλούτῳ διέφερον
[4, 5]	ἀδικηθῆναι μήτε τὴν γῆν μήτε	τοὺς	ἐνοικοῦντας, ὧν Σιχὼν ἐκράτει, τοῖς
[4, 6]	γενόμενοι τῆς Φινεέσσου τόλμης ἀνῄρουν	τοὺς	ἐπὶ τοῖς ὁμοίοις Ζαμβρίᾳ τὴν
[4, 8]	καὶ ἱερέας. καὶ πρώτους μὲν	τοὺς	ἐπὶ τῷ Γρίζειν γενομένους εὔχεσθαι
[4, 8]	ὁ πιστευθεὶς ἀπολέσειεν, ἀφικόμενος ἐπὶ	τοὺς	ἑπτὰ κριτὰς ὀμνύτω τὸν θεόν,
[4, 8]	νῦν μὲν γὰρ ἐν τῷ	τοὺς	εὐεργέτας ὑβρίζειν ἐν τούτῳ τὴν
[4, 6]	κρείττων καὶ τοῦ πατρὸς ἀξιώματι	τοὺς	ἡλικιώτας ὑπερέχων, Ἐλεαζάρου γὰρ τοῦ
[4, 8]	τὴν πληθύν, ἐπεί, φησί, πρὸς	τοὺς	ἡμετέρους ἄπειμι προγόνους καὶ θεὸς
[4, 6]	βουλομένους ἡμῖν συνοικεῖν καὶ θεοὺς	τοὺς	ἡμετέρους σέβειν, καὶ οὐκ ἂν
[4, 6]	εἰ γῆς εἰς ἣν ἀφῖχθε	τοὺς	ἰδίους αὐτῆς θεοὺς προστρέποισθε καὶ
[4, 6]	ἐν ᾗ βιώσονται μόνοι κατὰ	τοὺς	ἰδίους νόμους. (Οἱ δ' ὑπὸ
[4, 4]	δρῶσι τὰς κουρὰς νέμεσθαι πρὸς	τοὺς	ἱερέας. καὶ οἱ κορβᾶν αὑτοὺς
[4, 6]	ἐπὶ τῷ μὴ καταράτους γενέσθαι	τοὺς	Ἰσραηλίτας ἀποπέμπει τὸν Βάλαμον μηδεμιᾶς
[4, 6]	αὐτοὺς τὴν ἔχθραν τὴν πρὸς	τοὺς	Ἰσραηλίτας καταλυσαμένους. καὶ τοὺς μὲν
[4, 6]	καὶ συμμαχίας πρὸς Μαδιηνίτας, ἐπεὶ	τοὺς	Ἰσραηλίτας τοσοῦτον φυομένους ἑώρα καὶ
[4, 4]	καὶ ὀκτὼ πόλεων τρισκαίδεκα παραχωρῆσαι	τοὺς	Λευίτας αὐτοῖς προσέταξε καὶ τῆς
[4, 8]	τὰς δεκάτας ἅμα ταῖς εἰς	τοὺς	Λευίτας καὶ τὰς εὐωχίας ἀπενηνοχὼς
[4, 6]	συνηθείας: αἱ δ' ἀσμένως δεξάμεναι	τοὺς	λόγους συνῄεσαν αὐτοῖς. ἐνδησάμεναι δ'
[4, 6]	τούτους αὐτοῖς θέμενον τιμᾶν θεὸν	τοὺς	Μαδιηνιτῶν καὶ Μωαβιτῶν σέβωσιν: οὕτως
[4, 3]	πεποίηνται τὰς κατ' ἐμοῦ διαβολάς,	τοὺς	μὲν ἀπαθεῖς ἀπὸ παντὸς φυλάξεις
[4, 4]	ἀδικίαν, ὡς Μωυσέος πραγματευσαμένου: καὶ	τοὺς	μὲν διεφθάρθαι μηδὲν ἐξαμαρτόντας ἢ
[4, 1]	τῆς ἐκείνου βουλήσεως. (Μωυσῆς δὲ	τοὺς	μὲν οἰκείους ὁρῶν ὑπὸ τῆς
[4, 8]	πάντες εἵποντο δεδακρυμένοι, καὶ Μωυσῆς	τοὺς	μὲν πόρρω τῇ χειρὶ κατασείων
[4, 6]	πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καταλυσαμένους. καὶ	τοὺς	μὲν πρέσβεις ταῦτα εἰπὼν ἀπέλυσε.
[4, 8]	αὐτοῖς δίδωσι καὶ κατάρας ἐπὶ	τοὺς	μὴ κατὰ τοὺς νόμους ζησομένους
[4, 8]	μετεσχηκότας, ἐᾶν κατὰ χώραν, καὶ	τοὺς	μνηστευσαμένους δὲ καὶ νεωστὶ γεγαμηκότας,
[4, 8]	ὡς τάς τε δεκάτας κατὰ	τοὺς	Μωυσέος τελέσειε νόμους αἰτησάσθω τὸν
[4, 6]	ὁ μὲν ταῦτα λέγων ἐπειρᾶτο	τοὺς	νέους ἐπανορθοῦν καὶ εἰς μετάνοιαν
[4, 6]	ὑπολαμβάνουσιν οὐκ ἐν τῷ βιάζεσθαι	τοὺς	νόμους ἀλλ' ἐν τῷ μὴ
[4, 8]	ἀφ' οὗ γένοιτο ἐξάκουστος, ἀναγινωσκέτω	τοὺς	νόμους ἅπασι, καὶ μήτε γυνὴ
[4, 8]	πολιτείας, ἀλλὰ ταύτην στέργοιτε καὶ	τοὺς	νόμους ἔχοντες δεσπότας κατ' αὐτοὺς
[4, 8]	κατάρας ἐπὶ τοὺς μὴ κατὰ	τοὺς	νόμους ζησομένους ἀλλὰ παραβησομένους τὰ
[4, 8]	εἰπὼν δίδωσιν αὐτοῖς ἐν βιβλίῳ	τοὺς	νόμους καὶ τὴν διάταξιν τῆς
[4, 7]	πρότερον ἐμνήσθημεν φυλάξαντος τοῖς Ἑβραίοις	τοὺς	νόμους καὶ τὸν παρανομοῦντα τούτους
[4, 8]	δὲ καὶ οἱ παῖδες πρῶτον	τοὺς	νόμους μάθημα κάλλιστον καὶ τῆς
[4, 2]	προφάσει τοῦ θεοῦ περιορᾶν, παρὰ	τοὺς	νόμους μὲν τἀδελφῷ τὴν ἱερωσύνην
[4, 7]	Ἰησοῦς πᾶσαν ἐπεπαίδευτο τὴν περὶ	τοὺς	νόμους παιδείαν καὶ τὸ θεῖον
[4, 8]	τιμᾶν προσήκειν τοῦτον ὑμῖν καὶ	τοὺς	νόμους πάντων ὧν τε παρέσχηκε
[4, 6]	Ἑβραίοις γένοιο τιμωρεῖν ἀξιῶν κατὰ	τοὺς>	νόμους τὴν ἑκάστου πρὸς τὸ
[4, 8]	ἐχθροὺς δ' ἀσπόνδους αὑτῷ ποιῇ	τοὺς	νόμους τοῖς συνεχέσι κατὰ τῶν
[4, 8]	γὰρ μακρὰν εἶναι τοῦ καὶ	τοὺς	νόμους ὑπερβαίνειν τοὺς τὸν ὅρον
[4, 8]	μηδὲ ὀπώρας ἀκμαζούσης κωλύειν ἅπτεσθαι	τοὺς	ὁδῷ βαδίζοντας, ἀλλ' ὡς ἐξ
[4, 4]	ἱερεῦσι τελουμένων κοινωνεῖν διέταξε καὶ	τοὺς	οἰκέτας καὶ θυγατέρας καὶ γυναῖκας
[4, 7]	καὶ πολλὴν λείαν λαβόντες καὶ	τοὺς	οἰκήτορας γυναιξὶν ἅμα διαφθείραντες μόνας
[4, 4]	ἀνὴρ κατατίθησιν εἰς χωρίον καθαρώτατον.	τοὺς	οὖν ἀπὸ νεκροῦ μεμιασμένους τῆς
[4, 7]	τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν ἔπεμψεν στρατιὰν	τοὺς	πάντας εἰς δισχιλίους καὶ μυρίους
[4, 6]	πρὶν ἂν πείσωσιν αὐτοὺς ἀφέντας	τοὺς	πατρίους νόμους καὶ τὸν τούτους
[4, 4]	νενομισμένων ἐσθίειν παρ' αὐτοῖς κατὰ	τοὺς	πατρίους νόμους τοὺς δεσπότας σίκλον
[4, 2]	καὶ τούτων ἕκαστος, ἀπεδήλου δὲ	τοὺς	πεντήκοντα καὶ διακοσίους ἄνδρας, τιμῆς
[4, 3]	καὶ νομίζοντες ὡς ἀλιτηρίους ἀπολωλέναι	τοὺς	περὶ Δαθάμην οὐδ' ἐλυποῦντο. (Μωυσῆς
[4, 3]	τοὺς προβούλους ἀξιώσας ἀπῄει πρὸς	τοὺς	περὶ Δαθάμην, οὐχ ἡγούμενος εἶναι
[4, 3]	οὐδ' ἐλυποῦντο. (Μωυσῆς δ' ἐκάλει	τοὺς	περὶ τῆς ἱερωσύνης ἁμιλλωμένους διὰ
[4, 2]	φυλέτας ἔλεγε. προιόντος δ' εἰς	τοὺς	πλείονας κατ' ὀλίγον τοῦ λόγου
[4, 5]	τοῦ πιεῖν. ἐπὶ ποταμὸν οὖν	τοὺς	πλείους καταραχθέντας, καὶ ὅσον συνεστραμμένον
[4, 7]	εἰσβολὰς τῆς χώρας, ᾗ προσεδέχοντο	τοὺς	πολεμίους, ἀσφαλισάμενοι περιέμενον αὐτούς. ἐλθόντων
[4, 5]	πρὸς τὸ διώκειν ὄντες μετέθεον	τοὺς	πολεμίους καὶ τοὺς πορρωτάτω συλληφθῆναι
[4, 8]	διαφερόντων τὸ δειλὸν ἀποκρίναντας, μὴ	τοὺς	πολεμίους παρὰ τὸ ἔργον τραπὲν
[4, 6]	μέγα Ἰσραηλῖται καὶ τὴν πρὸς	τοὺς	πολέμους ἐπιθυμίαν ὑπερέτεινον. καὶ Μωυσῆς
[4, 5]	ὄντες μετέθεον τοὺς πολεμίους καὶ	τοὺς	πορρωτάτω συλληφθῆναι γεγονότας ταῖς σφενδόναις
[4, 6]	Ἰσραηλιτῶν ἀρὰς ποιήσηται. παραγενομένους δὲ	τοὺς	πρέσβεις δέχεται ξενίᾳ φιλοφρόνως καὶ
[4, 6]	δ' ἐμποδὼν στάντος ἀφικνεῖται πρὸς	τοὺς	πρέσβεις, προθυμίαν μὲν καὶ σπουδὴν
[4, 3]	αὐτῶν ὁ Μωυσῆς ἀκολουθεῖν αὐτῷ	τοὺς	προβούλους ἀξιώσας ἀπῄει πρὸς τοὺς
[4, 1]	κηδόμενον αὐτῶν τοῦ ἔθνους διὰ	τοὺς	προγόνους ὧν ἐπετρόπευσε καὶ διὰ
[4, 8]	ἀσφαλὲς εἶναι, καὶ μηδὲν εἰς	τοὺς	προεστηκότας ἐξυβρίσαι διὰ πλοῦτον, ὃς
[4, 4]	ἔτι αὐτῆς ἄλλον ἀντιποιήσεσθαι καὶ	τοὺς	πρώτους ὁρῶντα κακῶς ἀπολωλότας. ἔτι
[4, 8]	ὑφ' ἡμῶν νουμηνίᾳ, συνέσει τε	τοὺς	πώποτ' ἀνθρώπους ὑπερβαλὼν καὶ χρησάμενος
[4, 8]	ἐχόντων. μηδὲ βοῶν ὁπότε τρίβοιεν	τοὺς	στάχυας ἀποδεῖν τὰ στόματα ἐπὶ
[4, 5]	εἶχε πρὸς τὸν ἀγῶνα καὶ	τοὺς	στρατιώτας παρώρμα, νῦν αὐτοὺς ἀξιῶν
[4, 8]	οὐ γὰρ εἶναι δίκαιον εἴργειν	τοὺς	συνειργασμένους τοῦ καρποῦ καὶ περὶ
[4, 3]	καὶ διδασκαλία σωφροσύνης δὲ εἰς	τοὺς	ταῦτα πείσεσθαι περὶ σοῦ δοξάζοντας
[4, 8]	ἔργον τραπὲν εἰς φυγὴν ὠφελήσῃ.	τούς	τε νεωστὶ δειμαμένους οἰκίας, οἷς
[4, 4]	καὶ τῆς τῶν προβάτων κουρᾶς,	τούς	τε πέττοντας τὸν σῖτον καὶ
[4, 8]	ἀνεπιτήδειον ἀρότρῳ καὶ φυτοῖς χωρίον	τοὺς	τένοντας κοψάτωσαν τῆς βοός, καὶ
[4, 4]	μετὰ πάσης τῆς στρατιᾶς ἐπὶ	τοὺς	τῆς Ἰδουμαίας ὅρους ἦλθε καὶ
[4, 2]	δυνατοί. συμφέρειν δὲ τῷ πλήθει	τοὺς	τοιούτους ἔτι λανθάνειν οἰομένους κολάζειν
[4, 8]	τοῦ καὶ τοὺς νόμους ὑπερβαίνειν	τοὺς	τὸν ὅρον μετακινοῦντας. (Γῆν ὁ
[4, 8]	εἰς τὰς ληνοὺς κομίζωσιν εἰργέτωσαν	τοὺς	ὑπαντιάζοντας ἐπεσθίειν: ἄδικον γὰρ ἀγαθῶν,
[4, 3]	ἡγούμενος εἶναι δεινὸν βαδίζειν πρὸς	τοὺς	ὑπερηφανήσαντας: οἱ δ' οὐδὲν ἀντειπόντες
[4, 2]	ταῦτα κακοήθως μετ' εὐπρεπείας πρὸς	τοὺς	φυλέτας ἔλεγε. προιόντος δ' εἰς
[4, 1]	εἶναι δοκεῖν, ἐπὶ τὴν πρὸς	τοὺς	Χαναναίους μάχην ἦσαν ὡρμημένοι, τὸν
[4, 8]	(Παρορμήσας οὖν τὸν Ἰησοῦν ἐπὶ	τοὺς	Χαναναίους στρατιὰν ἐξάγειν, ὡς τοῦ
[4, 8]	ἐμπόδιον εἶναι καὶ βλάπτειν πέφυκε	τοὺς	χρωμένους. στρατὸν δ' ἄγειν καθαρὸν
[4, 2]	τὸν ἱερωσόμενον αὐτῷ τῆς κατὰ	τοῦτ'	αἰτίας ἡμᾶς ἠλευθέρωσεν. οὐ μὴν
[4, 8]	τὸ μέλλον κατ' αὐτό γε	τοῦτ'	ἀσφαλὲς εἶναι, καὶ μηδὲν εἰς
[4, 8]	ἀπαλλαγὴν ἑπομένους. οἱ δὲ καὶ	τοῦτ'	αὐτῷ χαρίζεσθαι κρίνοντες τὸ κατὰ
[4, 4]	Μωυσέος μεγαλαυχίας: ἀσφαλὲς γὰρ αὐτοῖς	τοῦτ'	εἶναι. (Μωυσῆς δέ, καὶ γὰρ
[4, 5]	τοῦ λαοῦ τριακονθήμερον ἄγοντος, ἐπεὶ	τοῦτ'	ἐλώφησεν, ἀναλαβὼν ἐκεῖθεν Μωυσῆς τὸν
[4, 8]	μὲν ἐκ τῆς γερουσίας ἀπίτω	τοῦτ'	ἔχων ὄνειδος πρὸς ἅπαντα τὸν
[4, 8]	μέρος τῆς πατρῴας οὐσίας ἐκλαμβάνειν,	τοῦτο	γὰρ ἐν τοῖς νόμοις διεταξάμην,
[4, 8]	ὀνόματι τρεφέτω τοῦ κλήρου διάδοχον:	τοῦτο	γὰρ καὶ τοῖς δημοσίοις λυσιτελήσει
[4, 3]	τοῖς ὑπάρχουσιν ἣν πατοῦσι γῆν:	τοῦτο	γὰρ σῆς ἐπίδειξις ἂν ἰσχύος
[4, 8]	καὶ τῶν αὐτῶν κοινωνοῦντας ἐπιτηδευμάτων,	τοῦτο	δὲ ἐκ μὲν τῆς αὐτῆς
[4, 4]	καὶ καθαροὶ τὸ λοιπὸν ἦσαν.	τοῦτο	δὲ καὶ κατελθοῦσιν εἰς τὰς
[4, 8]	ὄρει τῷ Ἀβαρεῖ καλουμένῳ ἐγένετο,	τοῦτο	δὲ ὑψηλὸν Ἱεριχοῦντος ἀντικρὺ κεῖται
[4, 5]	καὶ δέξασθαι τοὺς Ἑβραίους τρέπονται,	τοῦτο	ἑαυτοῖς σωτηρίαν ὑπολαβόντες ἢ τὸ
[4, 8]	ἀλλ' ὅπη βούλεται χωρεῖν ἀπίτω	τοῦτο	ἐλεύθερον ἔχουσα. (Ὅσοι δ' ἂν
[4, 2]	οὐδ' εὐγενείᾳ, κοινὸν γὰρ ἡμῖν	τοῦτο	ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν αὐτὸν
[4, 4]	ὁ Μωυσῆς καὶ Ἀαρών, ἀφέντες	τοῦτο	θαυμάζειν ἤρξαντο τὴν τοῦ θεοῦ
[4, 6]	πνεῦμα; φωνὰς γὰρ ἃς βούλεται	τοῦτο	καὶ λόγους οὐδὲν ἡμῶν εἰδότων
[4, 2]	ἔδωκεν ὁ θεὸς οὐχ ἡμάρτομεν	τοῦτο	καὶ μὴ βουλομένων ὑμῶν λαμβάνοντες.
[4, 8]	ψυχῆς αὐτοῖς τεθηλυσμένης μετεκοσμήσαντο πρὸς	τοῦτο	καὶ τὸ σῶμα: ὁμοίως δὲ
[4, 2]	κακοπραγίας δυσάρκτοις εἶναι καὶ δυσπειθέσι,	τοῦτο	καὶ τοῖς Ἰουδαίοις συνέπεσεν: ἑξήκοντα
[4, 1]	παρὰ τοῦ θεοῦ τὸν εἰς	τοῦτο	καιρὸν λάβωσιν. ~(Ὅπερ δὲ τοῖς
[4, 6]	ὅπως ἐπαράσηται τοῖς Ἑβραίοις, καὶ	τοῦτο	μὲν οὐ δυνηθέντα θείᾳ προνοίᾳ,
[4, 8]	εὔπορος ᾖ ὁ ἐνεχυρασμένος, κατεχέτω	τοῦτο	μέχρι τῆς ἀποδόσεως ὁ δεδανεικώς,
[4, 7]	διαφθείραντες μόνας τὰς παρθένους κατέλιπον,	τοῦτο	Μωυσέος Φινέει κελεύσαντος. ὃς ἧκεν
[4, 2]	τυχεῖν αὐτῆς ἀξιῶν ἐπιτραπῆναι καὶ	τοῦτο	νῦν αὐτῷ συγχωρηθῆναι> περὶ αὐτῆς
[4, 8]	ἐὰν δὲ κεκτημένος φωραθῇ τεθνάτω,	τοῦτο	πάσχων ὃ διέθηκεν ἂν ἐκείνους
[4, 4]	ὀνομάσαντες τῷ θεῷ, δῶρον δὲ	τοῦτο	σημαίνει κατὰ Ἑλλήνων γλῶτταν, βουλομένους
[4, 6]	αὐτὸς κατὰ νοῦν αὐτῷ ποιήσειε	τοῦτο	σημαίνειν. (Καὶ ὁ μὲν ταῦτα
[4, 2]	οὖν στάσεως καὶ τῆς διὰ	τοῦτο	ταραχῆς παύσασθε, πρωὶ δὲ ὅσοι
[4, 3]	πρὸς ὅ τις εἴποι πρὸς	τοῦτο	τὴν γνώμην τρέπων ἐθορύβει. πέμψας
[4, 8]	μηδ' ἂν ὑπ' ἔρωτος πρὸς	τοῦτό	τινες ἐκβιάζωνται, κρατεῖν δὲ τῆς
[4, 8]	σπείρειν: ἀρκεῖσθαι γὰρ αὐτὴν τρέφειν	τοῦτο	τὸ φυτὸν καὶ τῶν ἐξ
[4, 8]	πείσας ἑκουσίως ὑπομεῖναι καὶ προτιμῆσαι	τοῦτο	τοῦ ἐλευθέρου γάμου τὴν κόρην,
[4, 2]	ὃ δικαίως ἂν ἕτερος εἶχε	τοῦτο	φέρων ἔδωκα τἀδελφῷ: καὶ γὰρ
[4, 8]	ἐνέχυρον, ὅπως εἰς ὕπνον ἔχῃ	τοῦτο,	φύσει τοῦ θεοῦ τοῖς πενομένοις
[4, 2]	τῷ θεῷ καὶ τὴν ἐπὶ	τούτοις	αὐτοῦ μένε ψηφοφορίαν, ἀλλὰ μὴ
[4, 6]	ἡδονὴν αὐτῇ γενησόμενον ἐθεράπευεν. ἐν	τούτοις	δ' ὄντων τῶν πραγμάτων δείσας
[4, 6]	εἴκειν ταῖς ἐπιθυμίαις εἶναι. πρὸς	τούτοις	δ' οὐδ' εὔλογον ἔφασκε σωφρονήσαντας
[4, 4]	τῶν τειχῶν αὐτοῖς ἀνεῖναι. πρὸς	τούτοις	δὲ καὶ τὸν λαὸν ἐξέταξε
[4, 3]	σταλῆναι καὶ τὴν σὴν γνώμην	τούτοις	ἐμφανίσαι, ὁ τὴν Αἰγυπτίων εὐδαιμονίαν
[4, 3]	γῆ καὶ πάνθ' ὅσα φίλα	τούτοις	ἦν ὑπήνεγκεν εἰς αὑτήν. ἠφανισμένων
[4, 8]	σὺ μὴ πειραθείης. κἂν μὲν	τούτοις	θεραπεύηται τὸ τῶν νέων αὔθαδες,
[4, 3]	παρὼν γινομένοις, ἃ δὲ ἐπὶ	τούτοις	καίπερ ἐπιστάμενοι σαφῶς ἀδίκως ὑπονοοῦσι
[4, 6]	πλῆθος. καὶ διαλύεται μὲν ἐπὶ	τούτοις	ὁ σύλλογος. προεληλύθει δ' ἂν
[4, 8]	πράγματα: μηδὲ τὴν ἴσην ἐπὶ	τούτοις	ὀργήν ποτε λαμβάνετε, ᾗ κατ'
[4, 6]	ἔπειτα περὶ αὐτῶν ὁμολογεῖν ἐν	τούτοις	οὐκ ὀκνήσαιμι. γύναιόν τε ξενικόν,
[4, 8]	ὁ θεὸς ὑμᾶς ἕπεσθαι βούλεται,	τούτοις	πειθαρχεῖτε, καὶ μήτε νομίμων τῶν
[4, 8]	καὶ τὸ Ἑβραίων ἔθνος ἀκόλουθα	τούτοις	ποιοῦν διατελεῖ. (Τῇ δ' ὑστεραίᾳ
[4, 8]	τοῖς βίου σπανίζουσιν ἕρμαιον εἶναι	τούτοις>	πρὸς διατροφήν: ὁμοίως δὲ καὶ
[4, 7]	τὰ πάντα. λαβόντες οὖν ἐπὶ	τούτοις	τὴν χώραν καὶ κτίσαντες πόλεις
[4, 2]	ἱερωσύνην τὸν Μωυσέος ἀδελφὸν καὶ	τοῦτον	αὐτὸν ἀτιμοῦν. ἀνηρέθιστο δὲ καὶ
[4, 6]	βέβαιον αὐτοῖς παρεσχημένος: ἐπεὶ μὴ	τοῦτον	αὐτῶν ἐχόντων τὸν τρόπον πολλάκις
[4, 6]	τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ κατὰ	τοῦτον	βίου. προσήκειν δ' ἕως ἔτι
[4, 8]	ἄλλων κτημάτων ὁ θεὸς αὐτῷ	τοῦτον	εἴη παρεσχηκώς: ἀλλὰ μηδὲ ἀναβάλλεσθαι
[4, 4]	Ἑβραίων στάσις πολὺν ἀκμάσασα χρόνον	τοῦτον	ἐπαύθη τὸν τρόπον. (Μωυσῆς δ'
[4, 8]	ἐφ' ὃν αὐτοὶ βούλεσθε χρόνον	τοῦτον	ἔχειν προστάτην ἐν τοῖς τῆς
[4, 8]	παρὰ τοῦ θεοῦ, ποιήσαντες δὲ	τοῦτον	ἐχθρὸν τήν τε γῆν, ἣν
[4, 6]	ἡμέτερον. ἔγωγ' οὖν τὸν στρατὸν	τοῦτον	οὔτ' ἐπαινέσαι προεθέμην οὔτ' ἐφ'
[4, 3]	ὃν δ' ἐπηρασάμην ὄλεθρον αὐτοῖς	τοῦτον	ποιήσεις ἐμόν, καὶ δίκην εἰσπραξάμενος
[4, 8]	τὴν θέαν. ἡ δ' ἐπὶ	τοῦτον	πρόσβασις ἔστω μὴ διὰ βαθμίδων,
[4, 3]	ἐμῇ σῇ δὲ βουλῇ, καὶ	τοῦτον	Ῥαγουήλου μοι τοῦ πενθεροῦ καταλιπόντος
[4, 8]	σέβειν τε καὶ τιμᾶν προσήκειν	τοῦτον	ὑμῖν καὶ τοὺς νόμους πάντων
[4, 8]	χρήσθω: οὐ γὰρ κατὰ καιρὸν	τοῦτον	ὑπ' αὐτῶν ἐνεχθῆναι, βιασαμένης δὲ
[4, 1]	ἀνέχεσθαι καὶ ζῆν πρὸς τὴν	τούτου	βούλησιν ἐξαπατωμένους, ὅτι μόνῳ τὸ
[4, 8]	ἐνεχυριάζειν πρὶν ἢ δίκη περὶ	τούτου	γένηται: τὸ δ' ἐνέχυρον αἰτεῖν
[4, 2]	τοῦ παρανομεῖν ἄλλῳ τὴν διὰ	τούτου	εὐδαιμονίαν χαρίζεσθαι. ἀλλ' ἐγώ τε
[4, 8]	φύλακος λάβῃ τις μισθόν, ἐκ	τούτου	θύειν τῷ θεῷ. (Βλασφημείτω δὲ
[4, 8]	πλὴν βοός, πενταπλῆν δ' ὑπὲρ	τούτου	καταβαλλέτω. ὁ δὲ τὸ ἐπιτίμιον
[4, 4]	αὐτὰς σχήματος Μωυσῆς παρέλαβεν ἐπὶ	τούτου	μεμενηκυίας ἔβλεπον, ἐκ δὲ τῆς
[4, 8]	μὴ συγγενῆ: δέος γὰρ ἐκ	τούτου	μὴ διαβῇ καὶ μέχρι τῶν
[4, 6]	ὃ παρελίπομεν: δίκαιον γὰρ> ἐπὶ	τούτου	τὴν τοῦ νομοθέτου γνώμην μὴ
[4, 8]	ἀπεθρήνουν, τοῖς δὲ καὶ περὶ	τούτου	τὸ πένθος ἦν καὶ ὅτι
[4, 5]	τοῦ διπλασίονος ἑνὶ πήχει μείζονα.	τούτου	τοίνυν πταίσαντος οὐκ εἰς τὸ
[4, 8]	τι παρὰ τοῦ θεοῦ πύθοιτο.	τούτου	χάριν ἀναγκαῖον ἡγησάμην προδιαστείλασθαι, μὴ
[4, 8]	τῶν νόμων φυλακῆς ὑπολαμβάνοντας παραβῆναι	τούτους,	ἀλλ' ἄν τέ τις τῶν
[4, 6]	τοὺς πατρίους νόμους καὶ τὸν	τούτους	αὐτοῖς θέμενον τιμᾶν θεὸν τοὺς
[4, 8]	σώζετε πλὴν τοῦ Χαναναίων ἔθνους	τούτους	γὰρ πανοικὶ χρῆναι ἀφανίσαι. (Φυλάσσειν
[4, 4]	κομῶντες καὶ οἶνον οὐ προσφερόμενοι,	τούτους	δὲ ὅταν τὰς τρίχας ἀφιερῶσιν
[4, 8]	ἀδελφὸς ἢ ὃς ἂν μετὰ	τούτους	ἐγγυτέρω δοκῇ τοῦ γένους. καὶ
[4, 7]	τοὺς νόμους καὶ τὸν παρανομοῦντα	τούτους	Ζαμβρίαν τιμωρησαμένου. Μαδιηνῖται δὲ προπυθόμενοι
[4, 8]	νόμων ἀνάμνησις. ὅθεν εἰ βούλοισθε	τούτους	ὑμῖν μένειν, τῶν πολεμίων μηδένα
[4, 8]	ἡμῖν καὶ πρὸς ἀλλήλους κατέλιπε	τούτους	ὑπερεθέμην εἰς τὴν περὶ ἐθῶν
[4, 8]	ἐπὶ τέκνων σφαγῇ καὶ πρὸς	τούτῳ	ἀπολλύντας τὸ ἐκείνων αἴτιον: δῆλον
[4, 7]	τὸ θεῖον Μωυσέος ἐκδιδάξαντος. (Κἀν	τούτῳ	δύο φυλαὶ Γαδίς τε καὶ
[4, 8]	φιλοτίμως, καὶ βουλομένου τῷ τρόπῳ	τούτῳ	τὴν ἰδίαν περὶ τὸν Ἰσραηλιτῶν
[4, 8]	τῷ τοὺς εὐεργέτας ὑβρίζειν ἐν	τούτῳ	τὴν παρρησίαν τίθεσθε, ὃ δὴ
[4, 7]	γενησόμενον, κελεύσαντος καὶ τοῦ θεοῦ	τούτῳ	τὴν προστασίαν ἐπιτρέψαι τῶν πραγμάτων.
[4, 4]	ἡμέρας τὸν λαὸν ἐκάθηρε Μωυσῆς	τούτῳ	τῷ τρόπῳ: μόσχον θήλειαν, ἀρότρου
[4, 3]	δεινοῖς Ἑβραίων ποιησάμενος, ἐλθέ μοι	τούτων	ἀκροατὴς τῶν λόγων: σὲ γὰρ
[4, 6]	μὲν οὖν καὶ ὑπὸ τῆς	τούτων	ἀνδραγαθίας πολλοὶ τῶν παρανομησάντων, ἐφθάρησαν
[4, 2]	ταῖς κατὰ Ἀαρῶνος διαβολαῖς ἀναπίμπλαται	τούτων	ἅπας ὁ στρατός. ἦσαν δὲ
[4, 8]	τὸν ναόν: ἔσεσθαι δὲ τὴν	τούτων	ἀποβολὴν οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις.
[4, 8]	καὶ τηροῦντες αὑτοὺς εἰς τὴν	τούτων	ἀπόλαυσιν ἐθελοκακήσωσι περὶ τὰς γυναῖκας.
[4, 3]	ἔδει καίειν ἀπεσταλκότα. Μωυσῆς δὲ	τούτων	ἀπολομένων βουλόμενος τὴν τιμωρίαν αὐτῶν
[4, 8]	πτύουσα αὐτοῦ εἰς τὸ πρόσωπον	τούτων	αὐτὸν ἄξιον εἶναι παρ' αὐτῆς
[4, 3]	φθονήσεις μοι τῆς ἀληθείας τὴν	τούτων	ἀχαριστίαν ἐπίπροσθεν θέμενος. τὰ μὲν
[4, 8]	κινδύνους ἐμπεσεῖν, φέρε καὶ περὶ	τούτων	βραχέα προσδιατάξωμεν, ὡς ἂν προειδότες
[4, 8]	αὖθις τὴν εὔκλειαν ὑμῖν ὑπάρξαι.	τούτων	δ' ἂν ἐφικέσθαι δυνηθείητε, εἰ
[4, 2]	ὦ Κορῆ, καὶ σὺ καὶ	τούτων	ἕκαστος, ἀπεδήλου δὲ τοὺς πεντήκοντα
[4, 8]	γονέων τολμήμασι, προαχθεὶς ὑπ' αὐτῶν	τούτων	ἔξω τῆς πόλεως τοῦ πλήθους
[4, 6]	οἷς αὐτὸς ἐσπούδακας ἐκ τῆς	τούτων	εὐηθείας τὸ βέβαιον αὐτοῖς παρεσχημένος:
[4, 8]	ἵππους καὶ ὅπλα καὶ πρὸ	τούτων	εὐμενῆ τὸν θεὸν καὶ σύμμαχον,
[4, 5]	τῶν πόλεων: οὐδὲν γὰρ παρὰ	τούτων	ἦν ἐμπόδιον τοῦ μαχίμου παντὸς
[4, 8]	μηδὲ εἷς, ὃς καινίσει τι	τούτων	καὶ πρὸς τὸ ἐναντίον μεταβαλεῖ.
[4, 8]	περιὸν αὐτοῦ τῆς ἀρετῆς ἐκ	τούτων	λογιζόμενοι. καὶ τὸ μὲν κατὰ
[4, 3]	καίπερ ἐπιστάμενοι σαφῶς ἀδίκως ὑπονοοῦσι	τούτων	μοι γενοῦ μάρτυς. ἐγὼ βίον
[4, 7]	δέ τοι, καὶ πυθομένων εἰ	τούτων	ὁ κλῆρος ἔσοιτο, φησίν, εἰ
[4, 8]	εὐφημεῖν δὲ τὰς ἑτέρας, καὶ	τούτων	πάλιν εὐχομένων τὰς προηγμένας ἐπαινεῖν:
[4, 8]	αὑτῶν δουλείας. ἔσται δ' ὑμῖν	τούτων	πεῖραν λαμβάνουσιν ἀνωφελὴς ἡ μετάνοια
[4, 6]	καὶ στοργή, καὶ κατ' οὐδενὸς	τούτων	πόρον ἐνθάδ' ἥκουσαι ἡμεῖς εἰς
[4, 8]	νόμος αὐτοῖς ἐπιφέρειν κελεύει ἐπιτελέσαντες	τούτων	τὰ προτέλεια τοῖς ἱερεῦσι διδότωσαν.
[4, 3]	ἀγαθῶν ἐμαυτὸν ἐπέδωκα ταῖς ὑπὲρ	τούτων	ταλαιπωρίαις. καὶ πρότερον μὲν ὑπὲρ
[4, 8]	παθῶν αὐτοκράτωρ> ὡς μηδὲ ἐνεῖναι	τούτων	τῇ ψυχῇ δοκεῖν αὐτοῦ καὶ
[4, 8]	νόμων ἔσοιτο. κωλυέσθω δ' εἰ	τούτων	τι διὰ σπουδῆς ἔχοι, γίγνεσθαι
[4, 1]	γενεᾶς ὄντων, ἀλλ' αἴτιον ἕνα	τούτων	τοῦ θεοῦ παρεσχηκότος εἰς τὸ
[4, 8]	καὶ νεωστὶ γεγαμηκότας, μὴ πόθῳ	τούτων	φειδόμενοι τοῦ ζῆν καὶ τηροῦντες
[4, 4]	χρήματα τοῖς ἱερεῦσιν ἐξεῖναι περὶ	τούτων	ὡς βούλονται δοκιμάσαι. εἶναι δὲ
[4, 8]	τοὺς πολεμίους παρὰ τὸ ἔργον	τραπὲν	εἰς φυγὴν ὠφελήσῃ. τούς τε
[4, 7]	καλεῖται, Πέτρα παρ' Ἕλλησι λεγομένη.	τραπέντων	δὲ τῶν πολεμίων οἱ Ἑβραῖοι
[4, 8]	ἦν, ἐπὶ τὴν τῶν ἄλλων	τραπέσθαι	διήγησιν. γέγραπται δὲ πάνθ' ὡς
[4, 8]	λυπηρὸν ἔπειθ' οὕτως ἐπ' εὐωχίας	τράπηται	καὶ γάμους: καλὸν γὰρ εἶναι
[4, 5]	τε οὖν γίνεται πολὺς καὶ	τραύμασιν	ἐπόνουν οἱ διαφεύγοντες, ἔκαμνόν τε
[4, 7]	ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα γενησομένας, ὧν	τρεῖς	ἀπέδειξε τοῖς ἐπ' ἀκουσίῳ φόνῳ
[4, 7]	αὐτῶν καὶ τὴν Χαναναίων γῆν	τρεῖς	ἕτεραι πόλεις ἔμελλον ἀνατεθήσεσθαι τῶν
[4, 8]	δὲ μὴ πιστευέσθω μάρτυς, ἀλλὰ	τρεῖς	ἢ τὸ τελευταῖον δύο, ὧν
[4, 8]	καὶ ὁπότε πρὸς ὕπνον ὥρα	τρέπεσθαι	μαρτυρεῖν τῷ θεῷ τὰς δωρεάς,
[4, 5]	ἀντιστῆναι καὶ δέξασθαι τοὺς Ἑβραίους	τρέπονται,	τοῦτο ἑαυτοῖς σωτηρίαν ὑπολαβόντες ἢ
[4, 3]	εἴποι πρὸς τοῦτο τὴν γνώμην	τρέπων	ἐθορύβει. πέμψας δὲ καὶ Μωυσῆς
[4, 7]	οὖσαν: ἀγαθὴν γὰρ εἶναι βοσκήματα	τρέφειν.	ὁ δ' ὑπολαβὼν αὐτοὺς δείσαντας
[4, 5]	τοῖς παρ' αὐτῆς ἀγαθοῖς ἱκανὴ	τρέφειν.	πρὸς οὖν Σιχῶνα τὸν βασιλεύοντα
[4, 8]	μὴ σπείρειν: ἀρκεῖσθαι γὰρ αὐτὴν	τρέφειν	τοῦτο τὸ φυτὸν καὶ τῶν
[4, 8]	τῷ τοῦ τεθνεῶτος καλέσας ὀνόματι	τρεφέτω	τοῦ κλήρου διάδοχον: τοῦτο γὰρ
[4, 4]	βιοὺς δὲ ἔτη τὰ πάντα	τρία	πρὸς τοῖς εἴκοσι καὶ ἑκατόν.
[4, 8]	ἀνεπίμικτα, καὶ μὴ σύνδυο καὶ	τρία	σπείρειν: οὐ γὰρ τῇ τῶν
[4, 5]	δὲ ἐπ' αὐτῷ τοῦ λαοῦ	τριακονθήμερον	ἄγοντος, ἐπεὶ τοῦτ' ἐλώφησεν, ἀναλαβὼν
[4, 8]	τοῦ κατ' αὐτὴν ἀμελεῖν κεχαρισμένου.	τριάκοντα	δ' ἡμερῶν τῷ πένθει διελθουσῶν,
[4, 8]	ἀποκτείνῃ βοῦς, αὐτὸς μὲν καταλιθούσθω,	τριάκοντα	δὲ σίκλους ὁ κύριος τοῦ
[4, 8]	~(Τῶν δὲ τεσσαράκοντα ἐτῶν παρὰ	τριάκοντα	ἡμέρας συμπεπληρωμένων Μωυσῆς ἐκκλησίαν ἐπὶ
[4, 4]	καλοῦσι Σίν, καὶ πενθήσαντα ἐπὶ	τριάκοντα	ἡμέρας τὸν λαὸν ἐκάθηρε Μωυσῆς
[4, 8]	αὐτὸν ὁ λαὸς ἐφ' ἡμέρας	τριάκοντα,	λύπη δὲ οὐκ ἄλλη κατέσχεν
[4, 4]	ἱερεῦσι καταβάλλειν ἀργύριον, γυναῖκα μὲν	τριάκοντα	σίκλους ἄνδρα δὲ πεντήκοντα. ὅσοι
[4, 8]	λόγον ἐχόντων. μηδὲ βοῶν ὁπότε	τρίβοιεν	τοὺς στάχυας ἀποδεῖν τὰ στόματα
[4, 6]	τῇ θλίψει τῇ πρὸς τὸν	τριγχόν.	ὡς δ' ἐγκειμένου τοῦ ἀγγέλου
[4, 6]	Βάλαμον πρὸς τὸν ἕτερον τῶν	τριγχῶν	ἀναισθήτως ἔχουσα τῶν πληγῶν, ἃς
[4, 4]	τὴν ἀρχιερωσύνην. καὶ ὁ μὲν	τρὶς	αὐτὸν τοῦ θεοῦ χειροτονήσαντος βεβαίως
[4, 8]	ἣν ἀποφήνωσι πόλιν τὸν νεὼν	τρὶς	τοῦ ἔτους οἱ ἐκ τῶν
[4, 4]	μὲν τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ πόλεων	τρισκαίδεκα	παραχωρῆσαι τοὺς Λευίτας αὐτοῖς προσέταξε
[4, 7]	αἱ παρθένοι περὶ δισχιλίας καὶ	τρισμυρίας.	Μωυσῆς δὲ μερίσας τὴν λείαν
[4, 4]	τέφρας ταύτης εἰς πηγὴν ἔρραινον	τρίτῃ	τε καὶ ἑβδόμῃ τῶν ἡμερῶν
[4, 8]	δ' ἑτέραν πρὸς τὰς εὐωχίας,	τρίτην	πρὸς αὐταῖς κατὰ τὸ ἔτος
[4, 6]	Ἰσραηλιτῶν ἀράς, θύσας δὲ καὶ	τρίτον	ἄλλων πάλιν ἀνασταθέντων βωμῶν οὐδὲ
[4, 8]	καὶ ἑκατόν, ὧν ἦρξε τὸ	τρίτον	μέρος ἑνὶ λείποντι μηνί. ἐτελεύτησε
[4, 8]	πρὸς αὐταῖς κατὰ τὸ ἔτος	τρίτον	συμφέρειν εἰς διανέμησιν τῶν σπανιζόντων
[4, 4]	προσφερόμενοι, τούτους δὲ ὅταν τὰς	τρίχας	ἀφιερῶσιν ἐπὶ θυσίᾳ τε δρῶσι
[4, 5]	παρελάμβανον. ἔστι δὲ χωρίον, ὃ	τριῶν	μεταξὺ ποταμῶν κείμενον ὅμοιόν τι
[4, 6]	τοῦ βασιλέως ὁλοκαυτεῖ τυθέντας, ὡς	τρόπον	εἶδε σημαινομένην, ὁ λεώς, φησίν,
[4, 4]	ἀκμάσασα χρόνον τοῦτον ἐπαύθη τὸν	τρόπον.	(Μωυσῆς δ' ἐπεὶ πολέμου καὶ
[4, 6]	μὴ τοῦτον αὐτῶν ἐχόντων τὸν	τρόπον	πολλάκις ἂν ἤδη κεκολασμένος ἔγνως
[4, 8]	ἔχοντες καταφρονήσαντες εἰς ἄλλον μεταστήσησθε	τρόπον.	ταῦτα δὲ πράττοντες ἀλκιμώτατοι μάχας
[4, 8]	κρειττόνων. φέρε οὖν ὑποθέμενος ὃν	τρόπον	ὑμεῖς τ' ἂν εὐδαιμονήσαιτε καὶ
[4, 2]	ἀλλ' αὐτοῦ ψηφισαμένου, τυράννων δὲ	τρόπῳ	καταχαριζομένου τὰς τιμὰς οἷς ἂν
[4, 4]	λαὸν ἐκάθηρε Μωυσῆς τούτῳ τῷ	τρόπῳ:	μόσχον θήλειαν, ἀρότρου μὲν καὶ
[4, 8]	μεταδιδόναι φιλοτίμως, καὶ βουλομένου τῷ	τρόπῳ	τούτῳ τὴν ἰδίαν περὶ τὸν
[4, 6]	ἀλλοτριώτατα χρῆσθε, ὡς καὶ τὰς	τροφὰς	ὑμῖν ἰδιοτρόπους εἶναι καὶ τὰ
[4, 3]	ὁ τῶν γῆθεν ἀπορουμένους εἰς	τροφὴν	διασώσας τοῖς ἀπὸ θαλάσσης, ὁ
[4, 8]	μὲν καταλευσθεὶς ἀποθνησκέτω μηδ' εἰς	τροφὴν	εὔχρηστος εἶναι κατηξιωμένος, ἐὰν δὲ
[4, 3]	θαλάσσης, ὁ καὶ ἀπ' οὐρανοῦ	τροφὴν	καταπέμψας οὐ πρότερον ἱστορηθεῖσαν, ὁ
[4, 8]	δεσπότῃ χρῆσθαι. τῷ δὲ τετάρτῳ	τρυγάτω	πᾶν τὸ γενόμενον, τότε γὰρ
[4, 8]	διατροφήν: ὁμοίως δὲ καὶ τῆς	τρύγης	ἀπολιπεῖν τὰς ἐπιφυλλίδας τοῖς πένησι
[4, 8]	δ' αὐτοῖς μηδὲν ἐξέστω. μηδὲ	τρυγῶντες	ὧν ἂν εἰς τὰς ληνοὺς
[4, 7]	πρόφασιν ἐπινοήσαντας αὐτοὺς μὲν βούλεσθαι	τρυφᾶν	ἀπόνως διάγοντας πάντων τεταλαιπωρηκότων ὑπὲρ
[4, 2]	σύνοιδεν ὄντι λαβεῖν ἀξίῳ πείθει	τυγχάνειν	αὐτὸν καὶ τότε βιάσασθαι μὴ
[4, 2]	παρασχεῖν ἔκρινεν, ἐγὼ ταύτης δικαιότερος	τυγχάνειν	γένει μὲν ὁ αὐτὸς ὢν
[4, 2]	οἷς ἂν ἐθελήσῃ χαλεπώτερον ἤδη	τυγχάνειν	τοῦ βιάζεσθαι τό τε λεληθότως
[4, 8]	ἄξιον εἶναι παρ' αὐτῆς λεγέτω	τυγχάνειν	ὑβρίσαντα τὴν τοῦ κατοιχομένου μνήμην.
[4, 8]	τοῦ πατρὸς εὔνοιαν τῶν πρεσβείων	τυγχάνειν,	ὥστε διπλοῦν τὸ μέρος τῆς
[4, 8]	ἀπολαβεῖν ὧν ἐπὶ τῆς ἐρήμου	τυγχάνοντας	ἐποίησαν κακῶς, ἐξελόντας δὲ τὴν
[4, 5]	προθέμενοι, καὶ σφενδονᾶν τε ἄριστοι	τυγχάνοντες	καὶ πᾶσι τοῖς ἑκηβόλοις δεξιοὶ
[4, 6]	δ' ὑμετέρου πρὸς μηδένα τοιούτου	τυγχάνοντος.	δεῖν οὖν αὐτοῖς ἔλεγον ἢ
[4, 5]	ἐπὶ συμμαχίαν τὴν Σιχῶνος φίλου	τυγχάνοντος	εὑρὼν δὲ ἐκεῖνον ἤδη προαπολωλότα
[4, 8]	προσῆκεν αὐτοῖς παρὰ τῶν παίδων	τυγχανόντων,	καὶ νόμος κολαστὴς γίνεται τῶν
[4, 8]	δ' ἑτέρας ἐν ἐλάττονι μοίρᾳ	τυγχανούσης,	ἂν ὁ ἐκ τῆς ἀγαπωμένης
[4, 8]	δίκαιον. ὃ τοῖς ἐν ἀξιώμασι	τυγχάνουσι	καταχαριζόμενός τις ἐκείνους τοῦ θεοῦ
[4, 7]	ἐμποδιζόμενοι. (Μωυσῆς δὲ γηραιὸς ἤδη	τυγχάνων	διάδοχον ἑαυτοῦ Ἰησοῦν καθίστησιν ἐπί
[4, 2]	κατὰ τὴν ὑμετέραν γνώμην αὐτοῦ	τυγχάνων:	ὃ γὰρ ἔδωκεν ὁ θεὸς
[4, 8]	αὐτοῖς ἐπιτρέπειν ἐμπίπλασθαι, κἂν ἐγχώριοι	τυγχάνωσι	κἂν ξένοι, χαίροντας ἐπὶ τῷ
[4, 6]	διὰ ταχέων τοῦ βασιλέως ὁλοκαυτεῖ	τυθέντας,	ὡς τρόπον εἶδε σημαινομένην, ὁ
[4, 6]	ἐγκειμένου τοῦ ἀγγέλου ἡ ὄνος	τυπτομένη	ὤκλασε, κατὰ βούλησιν θεοῦ φωνὴν
[4, 6]	ἀλήθειαν, καὶ οὐχ ὥσπερ ἐν	τυραννίδι	ζῆν τὴν ὅλην ἐξ ἑνὸς
[4, 6]	ἂν ἀκόλουθον οἷς σὺ προστάττεις	τυραννικῶς	λάβοις: οὐ γὰρ ἄλλο τι
[4, 1]	παρ' Αἰγυπτίων ἐξελθεῖν ὕβρεως Μωυσῆν	τύραννον	ἀνέχεσθαι καὶ ζῆν πρὸς τὴν
[4, 2]	θεοῦ στάντες ἐβόων ἥκειν τὸν	τύραννον	καὶ τῆς ἀπ' αὐτοῦ δουλείας
[4, 2]	τοῦ πλήθους ἀλλ' αὐτοῦ ψηφισαμένου,	τυράννων	δὲ τρόπῳ καταχαριζομένου τὰς τιμὰς
[4, 8]	δίκαιον προσοδεύεσθαι τοῦ ὁμοφύλου τὰς	τύχας,	ἀλλὰ βοηθήσαντας ταῖς χρείαις αὐτοῦ
[4, 2]	τοῦ θεοῦ προαίρεσιν τῆς ἱερωσύνης	τυχεῖν,	ἀλλ' οὐ κατὰ τὴν αὐτοῦ
[4, 8]	ἀφιγμένους δ' ἀλλαχόθεν ἀνθρώπους ξενίων	τυχεῖν	ἀξιοῦντας ὧν ὁ θεὸς καθ'
[4, 2]	οὐκ ἐκ τοῦ προκριθεὶς ἤδη	τυχεῖν	αὐτῆς ἀξιῶν ἐπιτραπῆναι καὶ τοῦτο
[4, 6]	ἐμφανίζων αὐτοῖς εἰς ἃ δέονται	τυχεῖν,	τὸν δὲ θεὸν ἀντιλέγειν αὐτοῦ
[4, 8]	ὅ τι καὶ πρῶτον ἑκάστῳ	τύχῃ	γενόμενον εἰς τὸ ἱερὸν κομιζέτωσαν,
[4, 8]	μέρει τῶν πεπιστευμένων ἂν ἀπολέσας	τύχῃ	τὰ λοιπὰ πάντα ἃ ἔλαβεν
[4, 8]	πρὸς ἀρετὴν ὄρθια, εἰ μὴ	τύχοιεν	ἐκ γάμων φύντες αἰσχρῶν, μηδ'
[4, 6]	καιρὸν κατ' αὐτῶν κερδᾶναι ποθεῖτε,	τύχοιτ'	ἂν αὐτῆς ταῦτα ποιήσαντες: τῶν
[4, 8]	τοῖς ὁμοίοις ὑπαρχόντων ποιεῖσθαι, καὶ	τυχόντας	εὐπορίας ἐξ ἐλέου καὶ προνοίας
[4, 8]	ἀλλ' ὡς οὐδὲ περὶ τῶν	τυχόντων	ἠμέληται τοῖς νόμοις εἰδόσι προνοεῖσθαι
[4, 8]	ὑπαρχόντων γενομένων, ἀλλ' ὅπως παίδων	τύχωσιν,	οἳ γηρωκομήσουσιν αὐτοὺς καὶ ὧν
[4, 8]	ὡς δ' ἐπὶ τῷ ὄρει	τῷ	Ἀβαρεῖ καλουμένῳ ἐγένετο, τοῦτο δὲ
[4, 8]	τὸ πλῆθος, διδόσθω δὲ καὶ	τῷ	ἀνδρὶ τῆς γυναικὸς παρ' αὐτοῦ
[4, 7]	εἶναι τῆς φυγῆς τὸν αὐτὸν	τῷ	ἀρχιερεῖ, ἐφ' οὗ δράσας τις
[4, 6]	τὴν ἀνδρείαν ὑπολαμβάνουσιν οὐκ ἐν	τῷ	βιάζεσθαι τοὺς νόμους ἀλλ' ἐν
[4, 6]	δέδοκται, τοῖς δ' ἔθεσι καὶ	τῷ	βίῳ πρὸς ἅπαντας ἀλλοτριώτατα χρῆσθε,
[4, 8]	τοῦ χρόνου, ἃς δὴ καὶ	τῷ	βωμῷ τελευτῶν ἐνέγραψε κατὰ πλευρὰν
[4, 8]	ὕβριν τοῦ σώματος τὰς ἐπὶ	τῷ	γάμῳ θυσίας ὁ θεὸς οὐκ
[4, 8]	τῷ θεῷ δοκοῦν ἤδη καὶ	τῷ	γήρᾳ χρόνον ἐτῶν εἴκοσι καὶ
[4, 8]	καὶ πρώτους μὲν τοὺς ἐπὶ	τῷ	Γρίζειν γενομένους εὔχεσθαι τὰ κάλλιστα
[4, 8]	ὁμοφύλῳ τις ἓξ ἔτη δουλευέτω,	τῷ	δ' ἑβδόμῳ ἐλεύθερος ἀφείσθω: ἐὰν
[4, 4]	καὶ τοῦ αἵματος ἑπτάκις ἔρρανε	τῷ	δακτύλῳ ἀντικρὺ τῆς σκηνῆς τοῦ
[4, 6]	ἐπεθείαζεν οὐκ ὢν ἐν ἑαυτῷ	τῷ	δὲ θείῳ πνεύματι πρὸς αὐτὰ
[4, 8]	μήτ' αὐτῷ τῷ δεσπότῃ χρῆσθαι.	τῷ	δὲ τετάρτῳ τρυγάτω πᾶν τὸ
[4, 8]	τινος διαφθαρῇ, τὴν τιμὴν αὐτοῦ	τῷ	δεσπότῃ καταβαλλέτω. περιβαλλέσθω δὲ καὶ
[4, 8]	ὁ κύριος τοῦ βοὸς ἀποτινέτω	τῷ	δεσπότῃ τοῦ ἀνῃρημένου. βοῦς δὲ
[4, 8]	τῷ θεῷ ἁρμόζειν μήτ' αὐτῷ	τῷ	δεσπότῃ χρῆσθαι. τῷ δὲ τετάρτῳ
[4, 8]	ποιήσας πληγὰς μιᾷ λειπούσας τεσσαράκοντα	τῷ	δημοσίῳ σκύτει λαβὼν τιμωρίαν ταύτην
[4, 1]	αὐτοῖς ὑπέσχηται θελήσασιν, ἀλλὰ μὴ	τῷ	διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην ἐπ'
[4, 8]	καρπὸν προβάλῃ τὰ φυτά, μήτε	τῷ	θεῷ ἀπαρχὰς ἐντεῦθεν ἀποφερέτω μήτ'
[4, 8]	δὲ τῆς φύσεως ἀώρως μήτε	τῷ	θεῷ ἁρμόζειν μήτ' αὐτῷ τῷ
[4, 8]	τις μισθόν, ἐκ τούτου θύειν	τῷ	θεῷ. (Βλασφημείτω δὲ μηδεὶς θεοὺς
[4, 8]	τῆς μακρᾶς κοινωνοὶ ταλαιπωρίας, ἐπεὶ	τῷ	θεῷ δοκοῦν ἤδη καὶ τῷ
[4, 6]	ἐξώτρυνον αὐτοὺς ἐπὶ ταῦτα ἀδικεῖν	τῷ	θεῷ δοκοῦντες ἀπέθνησκον. ἀπόλλυνται μὲν
[4, 4]	καὶ οἱ κορβᾶν αὑτοὺς ὀνομάσαντες	τῷ	θεῷ, δῶρον δὲ τοῦτο σημαίνει
[4, 2]	δέ, Κορῆ, παραχώρησον τὴν κρίσιν	τῷ	θεῷ καὶ τὴν ἐπὶ τούτοις
[4, 6]	ὀλίγων ἡμερῶν θύσας χαριστήρια πρῶτον	τῷ	θεῷ καὶ τὸν λαὸν εὐωχήσας
[4, 8]	οὔσης καὶ σπευδούσης ἀπελθεῖν: ὡς	τῷ	θεῷ κεχαρισμένον ἂν εἴη, κἂν
[4, 8]	αὐτούς, ὡς ἂν αἱ θυσίαι	τῷ	θεῷ μᾶλλον κεχαρισμέναι γένοιντο καὶ
[4, 8]	ἀντικρὺ τοῦ τεμενίσματος εὐχαριστησάτω μὲν	τῷ	θεῷ, ὅτι τῆς ἀπ' Αἰγυπτίων
[4, 4]	δὲ ἀπαρχὰς τὸν λαὸν δίκαιον	τῷ	θεῷ πάντων τῶν ἐκ τῆς
[4, 1]	τῆς ἀλαζονείας αὐτοῦ καταγνόντες καὶ	τῷ	θεῷ πιστεύσαντες κτήσασθαι γῆν ἣν
[4, 6]	ἐλθεῖν παρακαλοῦσι, δι' εὐνοίας εἶναι	τῷ	θεῷ: συνεβούλευέ τε διὰ ταύτην
[4, 4]	τὸ λοιπὸν ἐπευφημοῦντες τοῖς δεδογμένοις	τῷ	θεῷ συνεχώρουν Ἀαρῶνι καλῶς ἔχειν
[4, 6]	διαφθείρειεν. πρόνοια γάρ ἐστιν αὐτῶν	τῷ	θεῷ σώζειν ἀπὸ παντὸς κακοῦ
[4, 8]	οὗτος τοῖς μὲν νόμοις καὶ	τῷ	θεῷ τὰ πλείονα τοῦ φρονεῖν,
[4, 8]	πρὸς ὕπνον ὥρα τρέπεσθαι μαρτυρεῖν	τῷ	θεῷ τὰς δωρεάς, ἃς ἀπαλλαγεῖσιν
[4, 8]	ἧς ἂν Ἑβραῖοι κρατῶσιν, ὅπως	τῷ	θεῷ τῶν μὲν ὑπηργμένων εὐχαριστῶσι
[4, 8]	ἀγάγοιτε, στρατηγῷ μὲν αὐτοκράτορι χρώμενοι	τῷ	θεῷ, ὑποστράτηγον δὲ χειροτονήσαντες ἕνα
[4, 8]	ἤδη κτίζειν προαιρῆσθε, ταῦτα ποιοῦντες	τῷ	θεῷ φίλα πράξετε καὶ τὴν
[4, 8]	τε μετὰ χαρᾶς καὶ τοῦ	τῷ	θεῷ χάριν εἰδέναι τὴν μεγίστην
[4, 4]	ἐπιφερομένων θυσιῶν: ταύτας γὰρ ἐν	τῷ	ἱερῷ μόνοι δαπανῶσιν οἱ ἄρρενες
[4, 8]	καὶ καταλέλοιπεν ἐν βίβλῳ ἐν	τῷ	ἱερῷ πρόρρησιν περιέχουσαν τῶν ἐσομένων,
[4, 8]	ἡμέρας συμπεπληρωμένων Μωυσῆς ἐκκλησίαν ἐπὶ	τῷ	Ἰορδάνῃ συναγαγών, ὅπου νῦν πόλις
[4, 6]	καὶ ἀγαγὼν τὴν δύναμιν ἐπὶ	τῷ	Ἰορδάνῳ κατὰ τὸ μέγα πεδίον
[4, 8]	μία τῆς Χαναναίων γῆς ἐν	τῷ	καλλίστῳ καὶ δι' ἀρετὴν ἐπιφανεῖ,
[4, 8]	τῶν ἀγαθῶν χορηγοῦντος οὐκ ἐπὶ	τῷ	καρποῦσθαι μόνοις, ἀλλὰ καὶ τῷ
[4, 3]	δὲ πᾶς ὅμιλος φύσει χαίρων	τῷ	καταβοᾶν τῶν ἐν τέλει καὶ
[4, 8]	ἡ κόρη μὴ ἀδικεῖν συνοικείτω	τῷ	κατηγορήσαντι μηδεμίαν ἐξουσίαν ἔχοντος ἐκείνου
[4, 8]	ταύτην αἰσχίστην ἐλεύθερος ὑπομενέτω, ὅτι	τῷ	κέρδει δουλεύσας ὕβρισε τὸ ἀξίωμα:
[4, 2]	τὴν ἱερωσύνην Ἀαρῶνι δόντα, μὴ	τῷ	κοινῷ δόγματι τοῦ πλήθους ἀλλ'
[4, 2]	στρατός. ἦσαν δὲ οἱ συντεταγμένοι	τῷ	Κορῇ πεντήκοντα καὶ διακόσιοι τῶν
[4, 6]	γῆ καὶ θάλασσα, ἀρκέσετε δὲ	τῷ	κόσμῳ παρασχεῖν ἑκάστῃ γῇ τῶν
[4, 3]	διὰ πατέρων ἀρετὴν ἐτιμῶντο παρὰ	τῷ	λαῷ καὶ διὰ τὴν αὐτῶν,
[4, 7]	μέρος, τὴν δὲ λοιπὴν νέμει	τῷ	λαῷ. καὶ διῆγον τὸ λοιπὸν
[4, 2]	οὖν συνελθόντες ἐν φανερῷ παντὶ	τῷ	λαῷ, καὶ θυμιωμένων ὑμῶν οὗπερ
[4, 3]	γὰρ ἦν καὶ ἐδόκει χρηστὰ	τῷ	λαῷ. τότε μὲν οὖν διαλύουσι
[4, 7]	τῷ στρατῷ. καὶ Μωυσῆς ἀρεσθεὶς	τῷ	λόγῳ καλέσας Ἐλεάζαρον τὸν ἀρχιερέα
[4, 4]	τοῦ πλήθους εἰς αὐτὸν ἀφορῶντος,	τῷ	μὲν αὐτῷ τελευτήσας ἔτει, ᾧ
[4, 8]	κομίζειν δι' αὐτοῦ μηδὲν ἀντιλέγοντα	τῷ	μετὰ νόμου βοηθείας ἐπ' αὐτὸν
[4, 6]	βιάζεσθαι τοὺς νόμους ἀλλ' ἐν	τῷ	μὴ εἴκειν ταῖς ἐπιθυμίαις εἶναι.
[4, 6]	μέλλον. (Βάλακος δὲ ἀγανακτήσας ἐπὶ	τῷ	μὴ καταράτους γενέσθαι τοὺς Ἰσραηλίτας
[4, 4]	ἀρίστων ἐζημιωκότα τὸν λαὸν πρὸς	τῷ	μηδεμίαν ὑποσχεῖν δίκην ἔτι καὶ
[4, 8]	χρυσὸν ἄπειρον μέλλοι κερδαίνειν, καταφρονῶν	τῷ	μηδένα εἶναι τὸν ἐξελέγξοντα. καθόλου
[4, 4]	ἔνοπλον τὴν στρατιὰν ἀγαγὼν προαπήντα	τῷ	Μωυσεῖ, κωλύσων αὐτοὺς εἰ τολμήσαιεν
[4, 8]	ἄν τις ἐκ τοῦ συμβάντος	τῷ	νομοθέτῃ: καὶ γὰρ πεπεισμένος ἅπαντι
[4, 8]	στρατηγὸς Ἰησοῦς. ὡς δ' ἐπὶ	τῷ	ὄρει τῷ Ἀβαρεῖ καλουμένῳ ἐγένετο,
[4, 4]	στολὴν καὶ παραδοὺς αὐτὴν Ἐλεαζάρῳ	τῷ	παιδί, πρὸς ὃν διὰ τὴν
[4, 1]	εἰς τὴν παρεμβολὴν συνέφυγε, καὶ	τῷ	παρ' ἐλπίδας ἀτυχῆσαι παντάπασιν ἀθυμοῦν
[4, 4]	βακτηρίας κατεσκευασμένης. ἐκπλαγέντες δ' ἐπὶ	τῷ	παραλόγῳ τῆς θέας, εἰ καί
[4, 8]	τυγχάνωσι κἂν ξένοι, χαίροντας ἐπὶ	τῷ	παρέχειν αὐτοῖς τῶν ὡραίων μεταλαμβάνειν:
[4, 8]	λαμβάνων καὶ πεντήκοντα σίκλους ἀποτινύτω	τῷ	πατρί. ἂν δ' ἐξελέγξῃ τὴν
[4, 8]	κατηγγυημένην αὐτὸς γαμείτω: ἢν δὲ	τῷ	πατρὶ τῆς κόρης μὴ δόξῃ
[4, 8]	ἀμελεῖν κεχαρισμένου. τριάκοντα δ' ἡμερῶν	τῷ	πένθει διελθουσῶν, αὐτάρκεις γὰρ ἐπὶ
[4, 4]	ποιεῖν. (Μετὰ δὲ τὴν ἐπὶ	τῷ	πένθει τῆς ἀδελφῆς τοῦ στρατηγοῦ
[4, 6]	ὁ δὲ ἀπιὼν ἤδη κἀπὶ	τῷ	περαιοῦν τὸν Εὐφράτην γενόμενος τόν
[4, 8]	ἔλαβεν ἀποδοῦναι κατεγνώσθω. ὁμοίως δὲ	τῷ	περὶ παρακαταθηκῶν κἂν μισθόν τις
[4, 2]	τε παρασχεῖν Ἀαρῶνι ταύτην ἐπὶ	τῷ	πλήθει ποιήσασθαι τὴν δόσιν, ἀλλ'
[4, 2]	εἶναι κακουργοῦσι δυνατοί. συμφέρειν δὲ	τῷ	πλήθει τοὺς τοιούτους ἔτι λανθάνειν
[4, 2]	ταύτης τῆς δόξης δικαιότερον ἂν	τῷ	πλουτεῖν ἐκείνου μᾶλλον μὴ χείρων
[4, 8]	αὐτῷ γενομένων ἐκ δούλης παρὰ	τῷ	πριαμένῳ διὰ τὴν εὔνοιαν καὶ
[4, 6]	συνῄεσαν αὐτοῖς. ἐνδησάμεναι δ' αὐτοὺς	τῷ	πρὸς αὐτὰς ἔρωτι καὶ τῆς
[4, 5]	τῆς χώρας ταύτης ἀπέστειλε Μωυσῆς	τῷ	στρατῷ δίοδον αἰτῶν ἐφ' αἷς
[4, 7]	καὶ κτήσεως αὐτοῦ διδόντος συναπιέναι	τῷ	στρατῷ. καὶ Μωυσῆς ἀρεσθεὶς τῷ
[4, 4]	ἀδικηθήσεσθαι δώσειν ὁμολογῶν, ἀγοράν τε	τῷ	στρατῷ χορηγῆσαι καὶ τιμὴν τοῦ
[4, 7]	συνεχώρει τὴν Ἀμορρῖτιν αὐτοῖς ἐπὶ	τῷ	συμμαχῆσαι τοῖς συγγενέσιν, ἕως ἂν
[4, 8]	πλαξὶ κατέθετο, καὶ τὴν σκηνήν:	τῷ	τε λαῷ παρῄνεσε κρατήσαντι τῆς
[4, 8]	δὲ τὴν πολιτείαν πρότερον εἰπὼν	τῷ	τε Μωυσέος ἀξιώματι τῆς ἀρετῆς
[4, 1]	εἶναι, καὶ μὴ χαίροντας ἐπὶ	τῷ	τῆς παρ' Αἰγυπτίων ἐξελθεῖν ὕβρεως
[4, 8]	τῷ καρποῦσθαι μόνοις, ἀλλὰ καὶ	τῷ	τοῖς ἄλλοις μεταδιδόναι φιλοτίμως, καὶ
[4, 8]	ἀρετῇ προύχοντα: πολυαρχία γὰρ πρὸς	τῷ	τοῖς ὀξέως τι πράττειν ἀνάγκην
[4, 3]	μηδὲν ὑπὸ τοῦ πυρὸς βλαβεὶς	τῷ	τὸν θεὸν εἶναι> τὸν οὓς
[4, 8]	καὶ τὸν παῖδα τὸν γενόμενον	τῷ	τοῦ τεθνεῶτος καλέσας ὀνόματι τρεφέτω
[4, 8]	ἀξιῶσι: νῦν μὲν γὰρ ἐν	τῷ	τοὺς εὐεργέτας ὑβρίζειν ἐν τούτῳ
[4, 4]	τὸν λαὸν ἐκάθηρε Μωυσῆς τούτῳ	τῷ	τρόπῳ: μόσχον θήλειαν, ἀρότρου μὲν
[4, 8]	ἄλλοις μεταδιδόναι φιλοτίμως, καὶ βουλομένου	τῷ	τρόπῳ τούτῳ τὴν ἰδίαν περὶ
[4, 8]	μὴ φυλαξάμενος, ἀποθνησκέτω ὡς αἴτιος	τῷ	ὑπὸ τοῦ βοὸς ἀνῃρημένῳ γεγενημένος.
[4, 8]	ἑνὶ λείποντι μηνί. ἐτελεύτησε δὲ	τῷ	ὑστάτῳ μηνὶ τοῦ ἔτους, ὑπὸ
[4, 8]	νομοθέτῃ: καὶ γὰρ πεπεισμένος ἅπαντι	τῷ	χρόνῳ μὴ δεῖν ἐπὶ μελλούσῃ
[4, 8]	ἀίδιόν τε ὑμῖν πραγματεύσασθαι τὴν	τῶν	ἀγαθῶν ἀπόλαυσιν, καὶ μνήμην ἐμαυτῷ
[4, 3]	καταλιπόντος ἀφεὶς τὴν ἐκείνων ἀπόλαυσιν	τῶν	ἀγαθῶν ἐμαυτὸν ἐπέδωκα ταῖς ὑπὲρ
[4, 8]	κτησάμενοι καὶ σχολὴν ἐν χρήσει	τῶν	ἀγαθῶν ἔχοντες πόλεις τὸ λοιπὸν
[4, 8]	λαμβάνειν, τοῦ θεοῦ τὴν ἀφθονίαν	τῶν	ἀγαθῶν χορηγοῦντος οὐκ ἐπὶ τῷ
[4, 2]	κατ' ὀλίγον τοῦ λόγου καὶ	τῶν	ἀκροωμένων προστιθεμένων ταῖς κατὰ Ἀαρῶνος
[4, 8]	μακαριστὸν ποιῆσαι τὸν βίον καὶ	τῶν	ἀλλοφύλων πλέον δοξαζομένους ἀδήριτον καὶ
[4, 8]	προνοουμένων λυσιτελοῦς, ἀλλὰ καὶ τῆς	τῶν	ἄλλων διατροφῆς λόγον ἐχόντων. μηδὲ
[4, 8]	ποιεῖν ἐκτομίας μήτε ἀνθρώπους μήτε	τῶν	ἄλλων ζῴων. (Αὕτη μὲν οὖν
[4, 8]	εἰδότας, ὡς ἀντὶ γῆς καὶ	τῶν	ἄλλων κτημάτων ὁ θεὸς αὐτῷ
[4, 6]	ὧν αὐτός τε ἠδίκει καὶ	τῶν	ἄλλων τινὲς εἰπόντος ὁ μὲν
[4, 8]	ἡμᾶς ἀρχῆθεν ἦν, ἐπὶ τὴν	τῶν	ἄλλων τραπέσθαι διήγησιν. γέγραπται δὲ
[4, 8]	πρέσβιστόν ἐστιν, ἔπειτα καὶ τὴν	τῶν	ἄλλων χαρίζεται περιουσίαν, ὡς καὶ
[4, 8]	ταῦτα τοῖς ἀξίοις καὶ ἀφελέσθαι	τῶν	ἁμαρτανόντων εἰς αὐτὸν ἱκανός, ᾧ
[4, 8]	ἡ διάταξις ἡμῶν τῶν νόμων	τῶν	ἀνηκόντων εἰς τὴν πολιτείαν. οὓς
[4, 8]	τούτου μὴ διαβῇ καὶ μέχρι	τῶν	ἀνθρωπείων ἡ πρὸς τὸ ὁμόφυλον
[4, 6]	παντελῶς ἀσθενεῖς οἱ προγινώσκειν περὶ	τῶν	ἀνθρωπίνων παρ' ἑαυτῶν ὑπολαμβάνοντες, ὡς
[4, 8]	τῆς πρὸς τοὺς ἐν ἀξιώματι	τῶν	ἀνθρώπων αἰδοῦς αὐτῶν εὐλαβεστέρους, ὥστε
[4, 8]	φείδεσθαι, λογιζομένους ἐπ' ὠφελείᾳ ταῦτα	τῶν	ἀνθρώπων γεγονέναι, καὶ φωνῆς ἂν
[4, 8]	τρία σπείρειν: οὐ γὰρ τῇ	τῶν	ἀνομοίων κοινωνίᾳ χαίρειν τὴν φύσιν.
[4, 3]	Δαθάμην πυθόμενοι τὸν Μωυσῆν μετὰ	τῶν	ἀξιολόγων τῆς πληθύος πρὸς αὐτοὺς
[4, 6]	οὔτ' ἐν λοιμῷ καὶ σπάνει	τῶν	ἀπὸ γῆς καρπῶν, οὔτ' ἄλλη
[4, 8]	θεμελίων καὶ μηδὲ τὸ ἔδαφος	τῶν	ἀπονοηθέντων εἰ δυνατὸν καταλιπεῖν, εἰ
[4, 8]	σωτηρίαν τὴν σὴν καὶ παιδείαν	τῶν	ἀρίστων εἶναι χρησίμου. νῦν δέ,
[4, 6]	διαβῆναι τὴν παρανομίαν εἰς πλείονας	τῶν	ἀρξαμένων οὐ κολαζομένων, τόλμῃ δὲ
[4, 8]	ἣν κτήσεσθε, κρατηθέντες ὅπλοις ὑπὸ	τῶν	αὖθις ἀφαιρεθήσεσθε μετὰ μεγίστων ὀνειδῶν
[4, 6]	τοσοῦτον φυομένους ἑώρα καὶ περὶ	τῶν	αὐτοῦ πραγμάτων λίαν εὐλαβεῖτο, καὶ
[4, 8]	ἀλλήλους ὁμοφύλους τε ὄντας καὶ	τῶν	αὐτῶν κοινωνοῦντας ἐπιτηδευμάτων, τοῦτο δὲ
[4, 8]	μὴ τελεῖν: ἥδεσθαι γὰρ μηδενὶ	τῶν	ἀφ' ὕβρεως τὸ θεῖον, χείρων
[4, 6]	τῷ κόσμῳ παρασχεῖν ἑκάστῃ γῇ	τῶν	ἀφ' ὑμετέρου γένους οἰκήτορας. θαυμάζετε
[4, 6]	αὐτοὺς ἐπιτηδείως ἔχων, πέμπουσι μετὰ	τῶν	Βαλάκου πρέσβεων ἄνδρας τῶν παρ'
[4, 5]	αὐτοῦ λαβόντες ἐν Ῥαβαθᾶ πόλει	τῶν	βασιλείων τῆς Ἀμμανίτιδος, τῇ μὲν
[4, 7]	Χαναναίους μάχην πρόφασιν εὐπρεπῆ τὴν	τῶν	βοσκημάτων ἐπιμέλειαν εὑρῆσθαι κακίστους τε
[4, 3]	τοιαῦτα παθόντων ἐφήσθησαν οἱ συγγενεῖς:	τῶν	γὰρ συντεταγμένων ἐκλαθόμενοι πρὸς τὴν
[4, 8]	δίχα τοῦ ἀρχιερέως καὶ τῆς	τῶν	γερουσιαστῶν γνώμης γάμοις τε μὴ
[4, 3]	ἐλθεῖν ἡμῖν ποτὸν μηχανησάμενος, ὁ	τῶν	γῆθεν ἀπορουμένους εἰς τροφὴν διασώσας
[4, 6]	ἀγαθῶν ἄφθονος καὶ ἡ παρὰ	τῶν	γονέων καὶ τῶν οἰκείων εὔνοια
[4, 8]	τοὺς νόμους τοῖς συνεχέσι κατὰ	τῶν	γονέων τολμήμασι, προαχθεὶς ὑπ' αὐτῶν
[4, 6]	ἔχαιρον καὶ πάντ' εἰς ἡδονὴν	τῶν	γυναικῶν ἐπὶ τοὐναντίον οἷς ὁ
[4, 6]	ἀθυμία πολλὴ πρὸς τὴν ἀναχώρησιν	τῶν	γυναικῶν κατέλαβε καὶ λιπαροῦντες ἐνέκειντο,
[4, 4]	σιτεῖσθαι ἐν τῇ ἱερᾷ πόλει.	τῶν	δ' οὐ νενομισμένων ἐσθίειν παρ'
[4, 8]	τε χήραις καὶ παισὶν ὀρφανοῖς:	τῶν	δ' ὡραίων ὅ τι καὶ
[4, 1]	τὴν πληθὺν γενναίως αὐτοὺς ἐδέξαντο,	τῶν	δὲ Ἑβραίων ἀποθνήσκουσί τε πολλοὶ
[4, 6]	συγγινώσκειν τε ταῦτα φυλαττομέναις ἠξίουν.	τῶν	δὲ ἣν βούλονται πίστιν δώσειν
[4, 6]	μὲν τοῦθ' ὑποθέμενος αὐτοῖς ᾤχετο.	(Τῶν	δὲ Μαδιηνιτῶν πεμψάντων τὰς θυγατέρας
[4, 8]	κλῆρον ἐν τῇ φυλῇ διετάξατο.	~(Τῶν	δὲ τεσσαράκοντα ἐτῶν παρὰ τριάκοντα
[4, 3]	λαμβανόντων, εἰ Μωυσῆς ἐλεγχθείη κακουργῶν,	τῶν	δὲ φρονίμων, εἰ πραγμάτων ἀπαλλαγείησαν
[4, 2]	ἠμέλησε τοῦ μηδὲν αὐτοὺς παθεῖν	τῶν	δεινῶν, ἀλλὰ καίπερ εἰς τὸν
[4, 6]	μὴ πρότερον εἴ τινι συσταίη	τῶν	δεινῶν ἀπαλλάττεσθαι, πρὶν ἢ καταγωνίσασθαι
[4, 8]	δ' ᾧπερ ἂν βουληθῇ τινι	τῶν	δεομένων γαμείσθω. ἂν δ' αἰχμάλωτόν
[4, 8]	δεσπόταις γένοιτο, ὅση χάρις ἐκ	τῶν	δεομένων ἔλθοι, τό τε θεῖον
[4, 8]	ἡ γυνὴ ζημιούσθω χρήμασιν ὑπὸ	τῶν	δικαστῶν ὡς παρὰ τὸ διαφθαρὲν
[4, 8]	καλαμᾶσθαι, καταλιπεῖν δέ τινα καὶ	τῶν	δραγμάτων τοῖς βίου σπανίζουσιν ἕρμαιον
[4, 8]	(Στρατοπεδευσάμενοι δὲ προνοεῖσθε, μή τι	τῶν	δυσχερεστέρων ἐργάσησθε. πολιορκοῦντας δὲ καὶ
[4, 3]	τέλος ἔρχεται, ὅτι δὲ φροντίζεις	τῶν	Ἑβραίους ὀνησόντων, μετελθὼν Ἀβίραμον καὶ
[4, 6]	κατὰ τὴν ἐκείνου παραίνεσιν οἱ	τῶν	Ἑβραίων ἁλίσκονται νέοι τῆς εὐπρεπείας
[4, 6]	τῶν ὀρῶν σκέψασθαι, πῶς τὸ	τῶν	Ἑβραίων ἔχοι στρατόπεδον. Βάλακος δ'
[4, 6]	χρησαμένων τῶν πολεμίων ὀλίγου τὸ	τῶν	Ἑβραίων πλῆθος διεφθάρη τοῖς ἐπιτηδεύμασι
[4, 4]	εἶχε τὴν τιμήν, ἡ δὲ	τῶν	Ἑβραίων στάσις πολὺν ἀκμάσασα χρόνον
[4, 1]	καὶ κατ' αὐτοὺς ἱκανοὶ κρατεῖν	τῶν	ἐθνῶν ἔφασκον, κἂν ἀπαλλοτριοῦν αὐτῶν
[4, 8]	νόμου. ~(Φάρμακον μήτε θανάσιμον μήτε	τῶν	εἰς ἄλλας βλάβας πεποιημένων Ἰσραηλιτῶν
[4, 4]	ἐπιφέρειν, καὶ τῶν τετραπόδων δὲ	τῶν	εἰς τὰς θυσίας νενομισμένων τὸ
[4, 8]	μὲν ὑπηργμένων εὐχαριστῶσι καὶ περὶ	τῶν	εἰς τὸ μέλλον παρακαλῶσι καὶ
[4, 4]	μὴ δι' ἀπορίαν μηδὲ ζήτησιν	τῶν	εἰς τὸν βίον ἀναγκαίων ἀμελοῖεν
[4, 8]	ἱερᾷ πόλει: δίκαιον γὰρ εἶναι	τῶν	ἐκ τῆς γῆς ἀναδιδομένων, ἣν
[4, 5]	λείαν ἔλαβον καὶ πολλὴν ἀφθονίαν	τῶν	ἐκ τῆς γῆς εἶχον μεστῆς
[4, 4]	λαὸν δίκαιον τῷ θεῷ πάντων	τῶν	ἐκ τῆς γῆς φυομένων καρπῶν
[4, 2]	διὰ Μωυσέος αὐτοῖς ἐπέστειλεν, ἐρρύσατο	τῶν	ἐκ τοῦ στασιάζειν αὐτοῖς ἂν
[4, 8]	τῆς τῶν χρημάτων αὐξήσεως κοινῶν	τῶν	ἑκατέροις ὑπαρχόντων γενομένων, ἀλλ' ὅπως
[4, 6]	Χοσβίᾳ συνὼν Μαδιανίτιδι Οὔρου θυγατρὶ	τῶν	ἐκείνῃ δυναστεύοντος ἀνδρὸς κελευσθεὶς ὑπὸ
[4, 5]	οἳ καὶ πλούτῳ διέφερον πάντων	τῶν	ἐκείνῃ ἠπειρωτῶν δι' ἀρετὴν γῆς
[4, 8]	τὰς ἐπιφυλλίδας τοῖς πένησι καὶ	τῶν	ἐλαιῶν παρεῖναί τι τοῦ καρποῦ
[4, 6]	κατὰ τὸν βίον αὐτεξούσιον, ὃ	τῶν	ἐλευθέρων ἐστὶ καὶ δεσπότην οὐκ
[4, 3]	τοῦ κοινοῦ πολιτευσάμενος εἰς ἀλλοτριωτάτας	τῶν	ἐμῶν ἐπιτηδευμάτων ἐπινοίας πάρειμι, ὡς
[4, 3]	ὑποπτεύομαι παρ' ἀνδράσιν, οἷς ἐκ	τῶν	ἐμῶν καμάτων ὑπῆρχε τὸ περιεῖναι,
[4, 3]	ὅμιλος φύσει χαίρων τῷ καταβοᾶν	τῶν	ἐν τέλει καὶ πρὸς ὅ
[4, 8]	ἁμαρτήσονται μὴ δυνάμενοι λέγειν ἄγνοιαν	τῶν	ἐν τοῖς νόμοις διωρισμένων, οἵ
[4, 8]	καὶ κατὰ τὴν ἐρημίαν πρόνοιαν	τῶν	ἐν τοῖς ὁμοίοις ὑπαρχόντων ποιεῖσθαι,
[4, 8]	τούτους, ἀλλ' ἄν τέ τις	τῶν	ἐξ αἵματος συγχεῖν καὶ καταλύειν
[4, 8]	τρέφειν τοῦτο τὸ φυτὸν καὶ	τῶν	ἐξ ἀρότρου πόνων ἀπηλλάχθαι. βουσὶν
[4, 8]	οἱ δικασταὶ μὴ νοῶσι περὶ	τῶν	ἐπ' αὐτοὺς παρατεταγμένων ἀποφήνασθαι, συμβαίνει
[4, 3]	τῇ πληθύι γενέσθαι, δέσποτα, φησί,	τῶν	ἐπ' οὐρανοῦ τε καὶ γῆς
[4, 6]	δοκοῦντες εἶτ' ἀνθήσουσιν ἐπὶ φόβῳ	τῶν	ἐπαγαγόντων αὐτοῖς τὰς βλάβας. ὑμεῖς
[4, 4]	δὲ καὶ τὸν λαὸν ἐξέταξε	τῶν	ἐπετείων καρπῶν δεκάτην αὐτοῖς τε
[4, 8]	παρακαταθηκῶν κἂν μισθόν τις ἀποστερήσῃ	τῶν	ἐπὶ σώμασι τοῖς αὐτῶν ἐργαζομένων,
[4, 8]	τὸ τῶν νέων αὔθαδες, ἀπαλλαττέσθωσαν	τῶν	ἐπὶ τοῖς ἠγνοημένοις ὀνειδῶν. οὕτως
[4, 7]	γῆν, μὴ θέλειν δὲ συναραμένους	τῶν	ἐπιλοίπων ἀγώνων γῆν ἣν διαβᾶσιν
[4, 5]	γενναῖος ἀνήρ, ὡς ἴσα τὰ	τῶν	ἔργων εἶναι τοῖς τοῦ μεγέθους
[4, 8]	ἤδη γεγονότων ἐπὶ δὲ προτροπῇ	τῶν	ἐσομένων: ἐπιγράφειν δὲ καὶ τοῖς
[4, 8]	ἐν τῷ ἱερῷ πρόρρησιν περιέχουσαν	τῶν	ἐσομένων, καθ' ἣν καὶ γέγονε
[4, 3]	τοῦ πλήθους ὄντος ἐπ' ἐλπίδι	τῶν	ἐσομένων, καὶ τῶν μὲν εἰς
[4, 8]	ἀροῦν τὴν γῆν, καὶ μηδὲν	τῶν	ἑτέρων ζῴων σὺν αὐτοῖς> ὑπὸ
[4, 8]	διενεγκεῖν ἁπάντων ἔσεσθε καὶ μηδενὶ	τῶν	ἐχθρῶν εὐάλωτοι. θεοῦ γὰρ παρόντος
[4, 8]	καὶ γενομένης ἐπ' ἀμοιβῇ μὲν	τῶν	ἤδη γεγονότων ἐπὶ δὲ προτροπῇ
[4, 3]	τηρῶν αὐτὴν καὶ ἀκοινώνητον τῆς	τῶν	ἡμαρτηκότων κολάσεως: σὺ γὰρ αὐτὸς
[4, 4]	ἔρραινον τρίτῃ τε καὶ ἑβδόμῃ	τῶν	ἡμερῶν καὶ καθαροὶ τὸ λοιπὸν
[4, 1]	τὸ θεῖον αὐτῷ προδηλοῖ περὶ	τῶν	ἡμετέρων κατὰ τὴν πρὸς αὐτὸν
[4, 6]	τύχοιτ' ἂν αὐτῆς ταῦτα ποιήσαντες:	τῶν	θυγατέρων τὰς μάλιστα εὐπρεπεῖς καὶ
[4, 6]	προτέρας ἐμπεσεῖν καὶ κίνδυνον παντελοῦς	τῶν	ἰδίων ἐθισμῶν ἀπωλείας. ἅπαξ γὰρ
[4, 4]	καὶ πρέσβεις πρὸς τὸν βασιλέα	τῶν	Ἰδουμαίων πέμψας ἠξίου δίοδον αὐτῷ
[4, 4]	ἱερῷ μόνοι δαπανῶσιν οἱ ἄρρενες	τῶν	ἱερέων αὐθημερόν. (Ὡς δὲ ταῦτα
[4, 3]	τῆς ἱερωσύνης ἁμιλλωμένους διὰ τὴν	τῶν	ἱερέων δοκιμασίαν, ἵν' οὗ προσδέξηται
[4, 6]	θεῖον οὐκ ἐπένευσε τὰς κατὰ	τῶν	Ἰσραηλιτῶν ἀράς, θύσας δὲ καὶ
[4, 6]	μάντιν ἐλθεῖν, ὅπως ἐπ' ἐξωλείᾳ	τῶν	Ἰσραηλιτῶν ἀρὰς ποιήσηται. παραγενομένους δὲ
[4, 8]	γῆν προθυμοτέραν εἰς τὴν ἐκτροφὴν	τῶν	καρπῶν ἀπεργάσεται μὴ τοῦ κατ'
[4, 8]	νομισθήσεσθαι. (Ἔστω δὲ καὶ δεκάτη	τῶν	καρπῶν ἐξαίρεσις ὑμῖν χωρὶς ἧς
[4, 8]	λαβόντες εἴτε ἀργύρια εἴτε τινὰ	τῶν	καρπῶν ὑγρὸν ἢ ξηρόν, κατὰ
[4, 5]	τῆς γῆς εἶχον μεστῆς ἔτι	τῶν	καρπῶν ὑπαρχούσης, καὶ διεξῄει πᾶσιν
[4, 8]	οὗ κατὰ μίμησιν παρατροπή τις	τῶν	κατὰ τὴν πολιτείαν ἔσοιτο, ἀλλ'
[4, 4]	τοσαύτην οὐχ οὕτω διὰ τὴν	τῶν	κολασθέντων ἀδικίαν, ὡς Μωυσέος πραγματευσαμένου:
[4, 8]	ἐποιήσατο κακῶν, ἀλλὰ καὶ δωρεᾶς	τῶν	κρειττόνων, ὅτι τε πονοῦντί μοι
[4, 8]	ἐμαυτῷ γενομένων ὑμῶν ἐν ἀφθονίᾳ	τῶν	κρειττόνων. φέρε οὖν ὑποθέμενος ὃν
[4, 8]	ὑποφωνούσας ἀλλήλαις ἐπὶ τῇ κυρώσει	τῶν	λεγομένων. ἀνέγραψε δὲ τὰς εὐλογίας
[4, 7]	τρεῖς ἕτεραι πόλεις ἔμελλον ἀνατεθήσεσθαι	τῶν	Λευίτιδων πόλεων τοῖς φυγάσιν εἰς
[4, 4]	ἐπεὶ πολέμου καὶ στρατείας ἡ	τῶν	Λευιτῶν ἀφεῖτο φυλὴ θεραπεύουσα τὸν
[4, 8]	ἄνδρες ὑπηρέται διδόσθωσαν ἐκ τῆς	τῶν	Λευιτῶν φυλῆς. ἔστωσαν δὲ καὶ
[4, 6]	περιίστατο γάρ, μὴ πολλοὶ τῆς	τῶν	λόγων ἀσελγείας αὐτοῦ μιμηταὶ γενόμενοι
[4, 3]	ποιησάμενος, ἐλθέ μοι τούτων ἀκροατὴς	τῶν	λόγων: σὲ γὰρ οὔτε πραττόμενον
[4, 6]	Βάλακον μεταπεμψάμενος καὶ τοὺς ἄρχοντας	τῶν	Μαδιηνιτῶν Βάλακε, φησί, καὶ Μαδιηνιτῶν
[4, 6]	τὸν γὰρ Βάλαμον παραληφθέντα ὑπὸ	τῶν	Μαδιηνιτῶν, ὅπως ἐπαράσηται τοῖς Ἑβραίοις,
[4, 7]	δὲ καὶ συμβολῆς γενομένης πίπτει	τῶν	Μαδιηνιτῶν πλῆθος ἀσυλλόγιστον καὶ ἀριθμοῦ
[4, 8]	αὐτῶν σωτηρίας καὶ δυσελπιστοῦντες περὶ	τῶν	μελλόντων ὡς οὐκ ἐσομένης ἄλλης
[4, 3]	ἐπ' ἐλπίδι τῶν ἐσομένων, καὶ	τῶν	μὲν εἰς ἡδονὴν λαμβανόντων, εἰ
[4, 6]	αὐτῆς θεοὺς προστρέποισθε καὶ ταῦτα	τῶν	μὲν ἡμετέρων κοινῶν ὄντων πρὸς
[4, 4]	ἰδίᾳ παρὰ πάντων γίνεται δηλῶσαι.	(Τῶν	μὲν τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ πόλεων
[4, 8]	Ἑβραῖοι κρατῶσιν, ὅπως τῷ θεῷ	τῶν	μὲν ὑπηργμένων εὐχαριστῶσι καὶ περὶ
[4, 6]	αἰτίαν ἔλαβε τοιαύτην. (Βάλακος ὁ	τῶν	Μωαβιτῶν βασιλεὺς φιλίας αὐτῷ πατρῴας
[4, 6]	κελευσθεὶς ὑπὸ τῆς γυναικὸς πρὸ	τῶν	Μωυσεῖ δοχθέντων τὸ πρὸς ἡδονὴν
[4, 8]	κἂν μὲν τούτοις θεραπεύηται τὸ	τῶν	νέων αὔθαδες, ἀπαλλαττέσθωσαν τῶν ἐπὶ
[4, 6]	τοῦ στρατοῦ τὴν παρανομίαν χωρεῖν	τῶν	νέων καὶ στάσιν αὐτοῖς πολὺ
[4, 8]	ἐλεύθερον ἔχουσα. (Ὅσοι δ' ἂν	τῶν	νέων περιφρονῶσι τοὺς γονεῖς καὶ
[4, 8]	οὐδὲ πατράσιν υἱῶν ἁμαρτίαν λογιστέον	τῶν	νέων πολλὰ παρὰ τὴν ἡμετέραν
[4, 6]	Φινεὲς ἀνὴρ τά τε ἄλλα	τῶν	νεωτέρων κρείττων καὶ τοῦ πατρὸς
[4, 8]	δὲ καὶ οἱ ὁπωσοῦν ὑπὸ	τῶν	νόμων ἀναιρεθῆναι κατακριθέντες. θαπτέσθωσαν δὲ
[4, 8]	παρεῖναι καὶ τὰ ἀνδράποδα, ὥρκου	τῶν	νόμων αὐτοὺς φυλακὴν ποιήσασθαι καὶ
[4, 8]	ὧν αὐτῷ παραγενομένων ὑπερήφανος ἂν	τῶν	νόμων ἔσοιτο. κωλυέσθω δ' εἰ
[4, 8]	καὶ ἄνθρωπος νομοθέτης ὑβριζομένων αὐτῷ	τῶν	νόμων καὶ μάτην κειμένων, θεοῦ
[4, 8]	(Αὕτη μὲν οὖν ὑμῖν εἰρηνικὴ	τῶν	νόμων κατὰ τὴν πολιτείαν διάταξις
[4, 8]	δ' ἂν ἐφικέσθαι δυνηθείητε, εἰ	τῶν	νόμων οὓς ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ
[4, 2]	μὴ φροντίζων τοῦ θεοῦ καὶ	τῶν	νόμων τὴν τιμὴν ἐχαριζόμην, οὐκ
[4, 8]	δὲ οὕτως ἡ διάταξις ἡμῶν	τῶν	νόμων τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν
[4, 8]	θρησκείαν τοῦ θεοῦ καὶ τὴν	τῶν	νόμων φυλακὴν σπουδάσασιν ὧν τε
[4, 8]	ἄλλην καθάπαξ αἰτίαν κυριωτέραν τῆς	τῶν	νόμων φυλακῆς ὑπολαμβάνοντας παραβῆναι τούτους,
[4, 8]	τῆς τοῦ πλήθους οἰμωγῆς καὶ	τῶν	ὀδυρμῶν τεκμαίροιτο ἄν τις ἐκ
[4, 3]	ὁ γῆν ἡμῖν ἀμαθῶς ἔχουσι	τῶν	ὁδῶν ποιήσας τὸ πέλαγος καὶ
[4, 8]	οὕτως ὑμῖν μόνον ὑπάρξειεν ἡ	τῶν	οἰκείων ἀγαθῶν ἀσφάλεια. ἵνα δὲ
[4, 6]	ἡ παρὰ τῶν γονέων καὶ	τῶν	οἰκείων εὔνοια καὶ στοργή, καὶ
[4, 4]	ἔτι γε μὴν καὶ παρὰ	τῶν	οἰκείων τοῖς διεφθαρμένοις δέησις ἐγένετο
[4, 8]	καὶ τοῖς δημοσίοις λυσιτελήσει γιγνόμενον	τῶν	οἴκων οὐκ ἐκλειπόντων καὶ τῶν
[4, 7]	πόλεις τὰς εἰς τὸν ἀριθμὸν	τῶν	ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα γενησομένας, ὧν
[4, 3]	καὶ διάταξιν πολιτείας: ἐλθέ, δέσποτα	τῶν	ὅλων, δικαστής μου καὶ μάρτυς
[4, 6]	ἀνθρώπων, ὦ Βάλακε, φησί, περὶ	τῶν	ὅλων λογίζῃ καὶ δοκεῖς ἐφ'
[4, 8]	μὴ καί τις ἡμῖν παρὰ	τῶν	ὁμοφύλων ἐντυχόντων τῇ γραφῇ μέμψις
[4, 6]	τὸν λαὸν εὐωχήσας μέρος τι	τῶν	ὁπλιτῶν ἐξέπεμψε δῃῶσον τὴν Μαδιηνιτῶν
[4, 8]	τοὺς ἑκουσίως πολεμίους: πρὸ γὰρ	τῶν	ὅπλων καλὸν εἶναι χρῆσθαι λόγοις
[4, 6]	ἐκπρεπῶς ἠξίου προαχθεὶς ἐπί τι	τῶν	ὀρῶν σκέψασθαι, πῶς τὸ τῶν
[4, 8]	τοῦ πλεονεκτοῦντας προσωτέρω χωρεῖν βούλεσθαι	τῶν	ὅρων: μὴ γὰρ μακρὰν εἶναι
[4, 7]	συγγενῶν κτείνειν, εἰ λάβοιεν ἔξω	τῶν	ὅρων τῆς πόλεως εἰς ἣν
[4, 6]	καὶ βιάσασθαι καὶ νικῆσαι τὴν	τῶν	ὁρώντων σωφροσύνην ἱκανὰς διὰ τὸ
[4, 8]	ἀνωφελὴς ἡ μετάνοια καὶ ἡ	τῶν	οὐ φυλαχθέντων νόμων ἀνάμνησις. ὅθεν
[4, 8]	παρὰ τῇ διαθέσει τοῦ πατρός,	τῶν	ὀφειλομένων αὐτῷ στερεῖσθαι. ὁ κόρην
[4, 8]	κεχαρισμένος τά τε ἄλλα καὶ	τῶν	παθῶν αὐτοκράτωρ> ὡς μηδὲ ἐνεῖναι
[4, 8]	προσοῖτο: γένοιτο γὰρ ἂν οὕτω	τῶν	παίδων τὰ φρονήματα ἐλευθέρια καὶ
[4, 8]	οὐχ ὧν προσῆκεν αὐτοῖς παρὰ	τῶν	παίδων τυγχανόντων, καὶ νόμος κολαστὴς
[4, 6]	μετὰ τῶν Βαλάκου πρέσβεων ἄνδρας	τῶν	παρ' αὐτοῖς ἀξιολόγων παρακαλέσοντας τὸν
[4, 8]	ἢ ξηρόν, κατὰ νοῦν αὐτοῖς	τῶν	παρὰ τοῦ θεοῦ χωρησάντων κομίζοντες
[4, 6]	ὑπὸ τῆς τούτων ἀνδραγαθίας πολλοὶ	τῶν	παρανομησάντων, ἐφθάρησαν δὲ πάντες> καὶ
[4, 8]	τούτοις πειθαρχεῖτε, καὶ μήτε νομίμων	τῶν	παρόντων ἄλλην προτιμήσητε διάταξιν μήτ'
[4, 8]	δεδόσθαι, ἣ πιπρασκέσθω μὲν ἐπὶ	τῶν	πατρίδων, εἰς δὲ τὰς εὐωχίας
[4, 4]	πέττοντας τὸν σῖτον καὶ ἀρτοποιουμένους	τῶν	πεμμάτων αὐτοῖς τινα χορηγεῖν. ὅσοι
[4, 8]	χρησάμενος δὲ κἂν ἐλαχίστῳ μέρει	τῶν	πεπιστευμένων ἂν ἀπολέσας τύχῃ τὰ
[4, 8]	με τοῦ ζῆν ἀπελθεῖν καὶ	τῶν	πέρα τοῦ Ἰορδάνου πραχθησομένων οὐ
[4, 8]	τρὶς τοῦ ἔτους οἱ ἐκ	τῶν	περάτων τῆς γῆς, ἧς ἂν
[4, 8]	ὁμόφυλον ἀτιμία τὴν ἀρχὴν ἀπὸ	τῶν	περὶ τὰ μικρὰ καὶ τὰ
[4, 3]	καὶ τῇ δι' αὐτῆς κρίσει	τῶν	περὶ τῆς ἱερωσύνης ἀγωνιζομένων. συνέβαινε
[4, 6]	ἕτερον τῶν τριγχῶν ἀναισθήτως ἔχουσα	τῶν	πληγῶν, ἃς ὁ Βάλαμος ἐπέφερεν
[4, 6]	καὶ ὁ ἄγγελος ἐναργὴς ἐνεκάλει	τῶν	πληγῶν, ὡς οὐχὶ τοῦ κτήνους
[4, 8]	μηνύοντος αἱ ἀρχαὶ τῶν πόλεων	τῶν	πλησίον τῇ χώρᾳ, ἐν ᾗ
[4, 5]	ἐπὶ δίψει μᾶλλον ἤ τινι	τῶν	πολεμικῶν, καὶ γὰρ ὥρα θέρους
[4, 8]	εἰ βούλοισθε τούτους ὑμῖν μένειν,	τῶν	πολεμίων μηδένα ὑπολείπησθε κρατήσαντες αὐτῶν,
[4, 1]	παρ' ἐκείνου προθυμίας κρατήσειν αὐτοὶ	τῶν	πολεμίων νομίζοντες κατηγόρουν μὲν αὐτοῦ
[4, 7]	παρ' Ἕλλησι λεγομένη. τραπέντων δὲ	τῶν	πολεμίων οἱ Ἑβραῖοι διήρπασαν αὐτῶν
[4, 6]	γνώμην δὲ ὑποθέμενον, ᾗ χρησαμένων	τῶν	πολεμίων ὀλίγου τὸ τῶν Ἑβραίων
[4, 8]	ὑφ' ὑμῶν ἀποθανεῖν ἢ ὑπὸ	τῶν	πολεμίων. ταῦτα δ' οὐκ ὀνειδίζειν
[4, 6]	ἐπικαλοῦντος, ἐλθόντα γὰρ ἐπὶ κατάρᾳ	τῶν	πολεμίων ὑμνεῖν αὐτοὺς ἐκείνους καὶ
[4, 5]	οἱ μὲν ἀπορραγέντες ἔφευγον ἐπὶ	τῶν	πόλεων, οἱ δὲ πρὸς τὴν
[4, 5]	στράτευμα προνομῇ χρώμενον ἁλισκομένων καὶ	τῶν	πόλεων: οὐδὲν γὰρ παρὰ τούτων
[4, 8]	μηδενὸς δὲ μηνύοντος αἱ ἀρχαὶ	τῶν	πόλεων τῶν πλησίον τῇ χώρᾳ,
[4, 6]	ἐθεράπευεν. ἐν τούτοις δ' ὄντων	τῶν	πραγμάτων δείσας Μωυσῆς, μὴ γένηταί
[4, 5]	αὐτὴν Ἰόρδανος. (Οὕτως οὖν ἐχόντων	τῶν	πραγμάτων ἐπιτίθεται τοῖς Ἰσραηλίταις Ὤγης
[4, 2]	ἔδεισεν, ἀλλὰ θαρρῶν οἷς περὶ	τῶν	πραγμάτων καλῶς ἐβουλεύετο καὶ τὸν
[4, 7]	θεοῦ τούτῳ τὴν προστασίαν ἐπιτρέψαι	τῶν	πραγμάτων. ὁ δὲ Ἰησοῦς πᾶσαν
[4, 8]	τὴν μητέρα τοῦ πατρὸς εὔνοιαν	τῶν	πρεσβείων τυγχάνειν, ὥστε διπλοῦν τὸ
[4, 4]	δὲ ἀπαρχὰς αὐτοῖς καὶ τῆς	τῶν	προβάτων κουρᾶς, τούς τε πέττοντας
[4, 3]	ὡς μηδ' εἰ πάθοι τι	τῶν	προειρημένων φανερὸν εἶναι τοῖς ὁρῶσι.
[4, 8]	ἐνέχυρον, ὅπως μὴ στερῶνται καὶ	τῶν	πρὸς τὰ σιτία ὀργάνων μηδ'
[4, 8]	οἴσει τῆς συμφορᾶς τοῖς ἔγγιστα	τῶν	προτέρων ἀνδρῶν συνοικούσαις. ἐὰν δὲ
[4, 2]	τῷ Κορῇ πεντήκοντα καὶ διακόσιοι	τῶν	πρώτων ἄνδρες σπεύδοντες ἀφελέσθαι τὴν
[4, 6]	ἀπλήστως ἐνεφορεῖτο, καὶ εἴ τινες	τῶν	πρώτων ἀνδρῶν διὰ πατέρων ἀρετὰς
[4, 7]	ἐπιστείλαντος. (Μωυσῆς δὲ προσελθόντων αὐτῷ	τῶν	πρώτων τῆς Μανασσίτιδος φυλῆς καὶ
[4, 8]	δ' ἄγειν καθαρὸν ἐκ πάντων	τῶν	ῥώμῃ σωμάτων καὶ ψυχῆς εὐτολμίᾳ
[4, 3]	γυναιξὶν ἅμα καὶ τέκνοις πρὸ	τῶν	σκηνῶν ἀπέβλεπον, τί καὶ μέλλοι
[4, 8]	ἔτος τρίτον συμφέρειν εἰς διανέμησιν	τῶν	σπανιζόντων γυναιξί τε χήραις καὶ
[4, 8]	κόσμῳ τῆς πολιτείας καὶ ταῖς	τῶν	στρατηγῶν ἀρεταῖς, οἳ πρόνοιαν ἕξουσιν
[4, 6]	ἀντὶ μεγάλων λάβοι δωρεῶν παρὰ	τῶν	συμμάχων ἐπικαλοῦντος, ἐλθόντα γὰρ ἐπὶ
[4, 8]	χρὴ ποιεῖν ἐν τῇ χρείᾳ	τῶν	σωτηρίων εὐπορῆτε καὶ μὴ τότε
[4, 6]	ἀπέθνησκον. ἀπόλλυνται μὲν οὖν ἐκ	τῶν	τάξεων ἄνδρες οὐκ ἐλάττους τετρακισχιλίων
[4, 2]	καὶ Φαλαοῦς: πρεσβύτατοι γὰρ οὗτοι	τῶν	ταύτην τὴν φυλὴν νεμομένων καὶ
[4, 4]	γνώριμοι δ' ἦσαν κατασημηναμένων αὐτὰς	τῶν	τε ἀνδρῶν οἵπερ ἐκόμιζον καὶ
[4, 8]	ἀγαθῶν ἡ κτῆσις βεβαία μενεῖ	τῶν	τε ἀπόντων ταχεῖαν ἕξετε τὴν
[4, 4]	περιγράψαντας εἰς δισχιλίους πήχεις ἀπὸ	τῶν	τειχῶν αὐτοῖς ἀνεῖναι. πρὸς τούτοις
[4, 4]	γῆς φυομένων καρπῶν ἐπιφέρειν, καὶ	τῶν	τετραπόδων δὲ τῶν εἰς τὰς
[4, 5]	τὸν ποταμὸν Ἀρνῶν' ὃς ἐκ	τῶν	τῆς Ἀραβίας ὀρῶν ὡρμημένος καὶ
[4, 8]	τυγχανόντων, καὶ νόμος κολαστὴς γίνεται	τῶν	τοιούτων ἀπαραίτητος, οὗ σὺ μὴ
[4, 6]	ἐφ' ἡμῖν εἶναί τι περὶ	τῶν	τοιούτων σιγᾶν ἢ λέγειν, ὅταν
[4, 4]	δεδηλώκαμεν, εὐπορίαν ἐπενόησε. πάντων δὲ	τῶν	τοῖς ἱερεῦσι τελουμένων κοινωνεῖν διέταξε
[4, 6]	ἀπὸ Εὐφράτου Βάλαμος μάντις ἄριστος	τῶν	τότε καὶ πρὸς αὐτοὺς ἐπιτηδείως
[4, 7]	συνεχώρει τελευτήσαντα κάθοδον, ἐχόντων ἐξουσίαν	τῶν	τοῦ πεφονευμένου συγγενῶν κτείνειν, εἰ
[4, 6]	τὸν Βάλαμον πρὸς τὸν ἕτερον	τῶν	τριγχῶν ἀναισθήτως ἔχουσα τῶν πληγῶν,
[4, 8]	ἔσοιτο, ἀλλ' ὡς οὐδὲ περὶ	τῶν	τυχόντων ἠμέληται τοῖς νόμοις εἰδόσι
[4, 3]	θεοῦ κρίσει φανερᾷ γενομένῃ, μετὰ	τῶν	υἱῶν ἤδη βεβαίως ἀπέλαυε τῆς
[4, 8]	ἣν οὐχ ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς μόνον	τῶν	ὑμετέρων ἐποιήσατο κακῶν, ἀλλὰ καὶ
[4, 3]	καὶ θαλάσσης: σὺ γὰρ ἐμοὶ	τῶν	ὑπ' ἐμοῦ πεπραγμένων μάρτυς ἀξιολογώτατος,
[4, 4]	καὶ θυγατέρας καὶ γυναῖκας ἔξω	τῶν	ὑπὲρ ἁμαρτημάτων ἐπιφερομένων θυσιῶν: ταύτας
[4, 6]	ὅθεν ἂν γένοισθε πάντων εὐδαιμονέστεροι	τῶν	ὑπὸ τὸν ἥλιον ἐκπορίζοντος. γῆν
[4, 8]	γὰρ ἐπὶ τοῖς δακρύοις αὗται	τῶν	φιλτάτων ταῖς φρονίμοις, τότε χωρεῖν
[4, 8]	δεκάτῃ τοῦ ἄλλου καρποῦ μετὰ	τῶν	φίλων εὐωχούμενος ἀναλισκέτω καὶ μετ'
[4, 7]	δηλούντων μὲν ὡς τεθνήκοι τις	τῶν	φυλετῶν ἐπίσημος ἀνὴρ Σωλοφάντης ὄνομα,
[4, 7]	εἰ μὲν μέλλουσί τινι συνοικεῖν	τῶν	φυλετῶν, μετὰ τοῦ κλήρου πρὸς
[4, 2]	διαφέρων: εἰ δὲ τῇ πρεσβυτάτῃ	τῶν	φυλῶν, εἰκότως ἂν ἡ Ῥουβήλου
[4, 4]	τοῖς φυλάρχοις προειπὼν κομίζειν τὰ	τῶν	φυλῶν ὀνόματα βακτηρίαις ἐπιγεγραμμένα: λήψεσθαι
[4, 8]	φήσαντος καὶ μετ' εὐλογίας ἑκάστῃ	τῶν	φυλῶν προφητεύσαντος τὰ καὶ γενόμενα
[4, 8]	τε γερουσία καὶ τὰ τέλη	τῶν	φυλῶν, ὧν ἀκροᾶσθε μὴ χαλεπῶς,
[4, 1]	δεῖν τὴν στρατιὰν ἀπαγαγεῖν πορρωτέρω	τῶν	Χαναναίων εἰς τὴν ἔρημον. καὶ
[4, 8]	Ἱεριχοῦντος ἀντικρὺ κεῖται γῆν ἀρίστην	τῶν	Χαναναίων καὶ πλείστην παρέχον τοῖς
[4, 1]	ἐπόνει καὶ κωλύοντος τοῦ θεοῦ	τῶν	Χαναναίων πεῖραν λαμβάνειν: οὐ γὰρ
[4, 8]	μηδ' ὑπ' ἐνδείας πάθωσί τι	τῶν	χειρόνων. (Ἐπ' ἀνθρώπου μὲν κλοπῇ
[4, 8]	ἡδονῆς ἕνεκα λέγοντες οὐδὲ τῆς	τῶν	χρημάτων αὐξήσεως κοινῶν τῶν ἑκατέροις
[4, 8]	τῶν οἴκων οὐκ ἐκλειπόντων καὶ	τῶν	χρημάτων τοῖς συγγενέσι μενόντων, καὶ
[4, 8]	χαίροντας ἐπὶ τῷ παρέχειν αὐτοῖς	τῶν	ὡραίων μεταλαμβάνειν: ἀποφέρεσθαι δ' αὐτοῖς
[4, 4]	πεντήκοντα. ὅσοι δὲ ἂν ἐνδεέστερα	τῶν	ὡρισμένων ἔχωσι χρήματα τοῖς ἱερεῦσιν