>

Livre, Chap.
[4, 6]	οἰκεῖσθαί πω συνέβαινε τὴν ἀρχήν,	ἅ	τε καὶ προυπῆρξεν ἐν τοῖς
[4, 3]	δὲ τότ' αὐτοῖς παρὼν γινομένοις,	ἃ	δὲ ἐπὶ τούτοις καίπερ ἐπιστάμενοι
[4, 8]	πᾶσιν Ἑβραίοις διαμένειν, φυλάττοντα μὲν	ἃ	δέδωκεν αὐτοῖς ἀγαθὰ προσκτήσασθαι δὲ
[4, 8]	σωτηρίων εὐπορῆτε καὶ μὴ τότε	ἃ	δεῖ ποιεῖν ἐπιζητοῦντες ἀπαρασκεύαστοι τοῖς
[4, 6]	τὴν ἰδίαν ἐμφανίζων αὐτοῖς εἰς	ἃ	δέονται τυχεῖν, τὸν δὲ θεὸν
[4, 8]	ἀπολέσας τύχῃ τὰ λοιπὰ πάντα	ἃ	ἔλαβεν ἀποδοῦναι κατεγνώσθω. ὁμοίως δὲ
[4, 8]	ὑπαντιάζοντας ἐπεσθίειν: ἄδικον γὰρ ἀγαθῶν,	ἃ	κατὰ βούλησιν θεοῦ παρῆλθεν εἰς
[4, 8]	ψυχαῖς ἐγγραψάντων διὰ τῆς ἀκοῆς	ἃ	κελεύουσιν, ὥστ' εἶναι διὰ παντὸς
[4, 4]	Λευίταις καὶ ἱερεῦσι τελεῖν. καὶ	ἃ	μὲν ἡ φυλὴ παρὰ τοῦ
[4, 8]	μάρτυρι ἀρκούμενος αὐτῷ πάντα ποιείτω	ἃ	παρ' ἄλλων ἔπαινον αὐτῷ παρέξει,
[4, 8]	ἕξουσι παρρησίαν, ὡς προλεγόντων αὐτοῖς	ἃ	πείσονται καὶ ταῖς ψυχαῖς ἐγγραψάντων
[4, 6]	ὑπολαβόντες καὶ παραδόντες αὑτοὺς εἰς	ἃ	προεκαλοῦντο παρέβησαν τὰ πάτρια, θεούς
[4, 6]	με προθύμως ἠγάγετε καὶ δι'	ἃ	τὴν ἄφιξιν ἐποιησάμην, ἦν τέ
[4, 4]	ταῦτ' ἐστίν: ἀναγκαῖον δ' ἡγησάμην	ἃ	τοῖς ἱερεῦσιν ἰδίᾳ παρὰ πάντων
[4, 8]	βραχέα προσδιατάξωμεν, ὡς ἂν προειδότες	ἃ	χρὴ ποιεῖν ἐν τῇ χρείᾳ
[4, 4]	μίσους ἦν ὁ Μωυσῆς καὶ	Ἀαρών,	ἀφέντες τοῦτο θαυμάζειν ἤρξαντο τὴν
[4, 4]	ὑψηλοῦ περιέχοντος ὄρους αὐτὸ ἀναβὰς	Ἀαρὼν	ἐπ' αὐτὸ Μωυσέος αὐτῷ δεδηλωκότος,
[4, 4]	κομίζουσιν οἵ τε ἄλλοι καὶ	Ἀαρὼν	ἐπιγράψας Λευῖτιν ἐν τῇ βακτηρίᾳ,
[4, 3]	ᾗ κἀκείνους ὑπερεβάλλοντο, προῆλθον καὶ	Ἀαρὼν	καὶ Κορῆς, καὶ πρὸ τῆς
[4, 3]	θεοῦ νομίσειαν ἀπατᾶσθαι δύνασθαι. καὶ	Ἀαρὼν	μὲν οὐκέτι τῇ Μωυσέος χάριτι
[4, 3]	ἀφανῆ γεγονέναι. περισώζεται δὲ μόνος	Ἀαρὼν	μηδὲν ὑπὸ τοῦ πυρὸς βλαβεὶς
[4, 2]	γέρως. ἀνεμέσητον δ' οἶμαι καὶ	Ἀαρῶνα	προσδέξασθαι συγκριθησόμενον, γένους μὲν ὄντα
[4, 2]	νόμους μὲν τἀδελφῷ τὴν ἱερωσύνην	Ἀαρῶνι	δόντα, μὴ τῷ κοινῷ δόγματι
[4, 3]	πάρειμι, ὡς οὐχὶ σοῦ κελεύσαντος	Ἀαρῶνι	δοὺς τὴν ἱερωσύνην ἀλλὰ κατ'
[4, 2]	καὶ λόγον ἀποδοῦναι δυνάμενος Μωυσῆς	Ἀαρῶνι	καὶ τοῖς υἱέσιν αὐτοῦ τὴν
[4, 4]	τοῖς δεδογμένοις τῷ θεῷ συνεχώρουν	Ἀαρῶνι	καλῶς ἔχειν τὴν ἀρχιερωσύνην. καὶ
[4, 2]	φέροντα προσνεῖμαι, κρίνοντά τε παρασχεῖν	Ἀαρῶνι	ταύτην ἐπὶ τῷ πλήθει ποιήσασθαι
[4, 2]	ἄλλης ἀξιώσεως ὑπάρχει. καὶ νῦν	Ἀαρῶνι	τὴν ἱερωσύνην οὐκ ἐπειδὴ πλούτῳ
[4, 4]	μεμενηκυίας ἔβλεπον, ἐκ δὲ τῆς	Ἀαρῶνος	βλαστούς τε καὶ κλάδους ἀναφύντας
[4, 2]	τῶν ἀκροωμένων προστιθεμένων ταῖς κατὰ	Ἀαρῶνος	διαβολαῖς ἀναπίμπλαται τούτων ἅπας ὁ
[4, 3]	αὐτὴν μαθεῖν, ἐκέλευσεν Ἐλεάζαρον τὸν	Ἀαρῶνος	υἱὸν τὰ θυμιατήρια αὐτῶν παρὰ
[4, 8]	δ' ἐπὶ τῷ ὄρει τῷ	Ἀβαρεῖ	καλουμένῳ ἐγένετο, τοῦτο δὲ ὑψηλὸν
[4, 8]	συναγαγών, ὅπου νῦν πόλις ἐστὶν	Ἀβίλη,	φοινικόφυτον δ' ἐστὶ τὸ χωρίον,
[4, 3]	φροντίζεις τῶν Ἑβραίους ὀνησόντων, μετελθὼν	Ἀβίραμον	καὶ Δαθάμην, οἵ σου καταδικάζουσιν
[4, 3]	πέμψας δὲ καὶ Μωυσῆς πρὸς	Ἀβίραμον	καὶ Δαθάμην ὑπηρέτας ἐκέλευσεν ἥκειν
[4, 2]	ἔχοι λαμβανόντων αὐτὴν Δαθάμου καὶ	Ἀβιράμου	καὶ Φαλαοῦς: πρεσβύτατοι γὰρ οὗτοι
[4, 8]	αὐτοῖς μηδὲ τὰ ἐκείνων ἀφαιρουμένους	ἀβούλητον	αὑτοῖς κέρδος προσλαμβάνειν. καὶ πειθομένων
[4, 8]	ἀνάγκη τὸ ἀνθρώπειον καὶ εἰς	ἀβουλήτους	ἢ κατὰ προαίρεσιν ταραχὰς καὶ
[4, 1]	ὡς οὐχ ἁπάντων ἐκ τῆς	Ἁβράμου	γενεᾶς ὄντων, ἀλλ' αἴτιον ἕνα
[4, 7]	ἐχρῶντο: ὑπὸ γὰρ εὐδαιμονίας καὶ	ἁβροδίαιτοι	σφόδρα ἐτύγχανον. ἤχθησαν δὲ καὶ
[4, 6]	ἀλήθειαν καὶ τὴν ταύτης πρόρρησιν	ἀγάγοι:	τὸν γὰρ στρατόν, ᾧ καταρασόμενον
[4, 8]	ἀδικεῖν ἐθέλοιεν, στρατὸν ἐπ' αὐτοὺς	ἀγάγοιτε,	στρατηγῷ μὲν αὐτοκράτορι χρώμενοι τῷ
[4, 4]	τὴν δίοδον ἔνοπλον τὴν στρατιὰν	ἀγαγὼν	προαπήντα τῷ Μωυσεῖ, κωλύσων αὐτοὺς
[4, 6]	~(Μωυσῆς μὲν οὖν στρατοπεδεύει καὶ	ἀγαγὼν	τὴν δύναμιν ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῳ
[4, 8]	φυλάττοντα μὲν ἃ δέδωκεν αὐτοῖς	ἀγαθὰ	προσκτήσασθαι δὲ ὅσα δύναται χαρίζεσθαι.
[4, 6]	εἰκότως ὧν πράττω νυνὶ κρίνας	ἀγαθὰ	ταῦτ' ἔπειτα περὶ αὐτῶν ὁμολογεῖν
[4, 4]	Λευίταις ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα πόλεις	ἀγαθὰς	καὶ καλὰς τῆς τε πρὸ
[4, 6]	εὐδαίμων αὕτη φοίνικά τε φέρειν	ἀγαθὴ	καὶ βάλσαμον νεμομένη. ἤρχοντο δὲ
[4, 7]	τὴν Ἀμορῖτιν παρασχεῖν δορίκτητον οὖσαν:	ἀγαθὴν	γὰρ εἶναι βοσκήματα τρέφειν. ὁ
[4, 8]	αὐτοὺς ὕβρεως ἀπαλλάξας γῆν αὐτοῖς	ἀγαθὴν	καὶ πολλὴν ἔδωκε καρποῦσθαι, μαρτυράμενος
[4, 8]	τῆς ἑτέρου ζημίας ὠφέλειαν οὐκ	ἀγαθὴν	ὑπολαμβάνων. ὁμοίως καὶ περὶ βοσκημάτων
[4, 2]	τοῦ δικαίου τιμᾶσθαι, βίαν μὲν	ἀγαθοὶ	βουλόμενοι δοκεῖν οὐ προσφέρουσι, τέχνῃ
[4, 6]	τὸ γένος αὐτῶν ὁ θεὸς	ἀγαθοῖς	ἐμηχανήσατο διελθεῖν, ἀλλ' εὐμενὴς αὐτοῖς
[4, 5]	πλῆθος ἀνθρώπων τοῖς παρ' αὐτῆς	ἀγαθοῖς	ἱκανὴ τρέφειν. πρὸς οὖν Σιχῶνα
[4, 6]	τῆς ἐρήμου νῦν ἐν τοῖς	ἀγαθοῖς	ὄντας παροινεῖν, μηδὲ τὰ κτηθέντα
[4, 8]	αὐτὸς χαίρων ἐπὶ τοῖς ὑμετέροις	ἀγαθοῖς	παρατιθέμενος ὑμᾶς νόμων τε σωφροσύνῃ
[4, 2]	πλῆθος ἴσως ἂν μηδ' ἐν	ἀγαθοῖς	ὑποταγέντες τοῖς κρείττοσι, τότε μᾶλλον
[4, 8]	γὰρ ἂν ὅ τε νομοθέτης	ἀγαθὸς	εἴη καὶ οἱ πατέρες εὐτυχεῖς
[4, 3]	ὅσια: εὑρεθείην γὰρ ἂν οὕτως	ἀγαθὸς	ὑπηρέτης ὧν σὺ προστάσσεις. εἰ
[4, 8]	νομισθέντα, χρώμενοί τε νόμοις οὓς	ἀγαθοὺς	δοκιμάσας ὁ θεὸς παραδίδωσι διατελοίητε:
[4, 6]	τὴν ὑμετέραν ἀξίωσιν, ἀλλ' ἄνδρας	ἀγαθοὺς	καὶ δικαίους ὑπολαβοῦσαι τοιούτοις ὑμᾶς
[4, 5]	κατέλαβεν οὔτε φρονῆσαι δεινοὺς οὔτε	ἀγαθοὺς	κατὰ τὸ ἔργον γεγονότας, Ἑβραῖοι
[4, 8]	τοὺς ὑπαντιάζοντας ἐπεσθίειν: ἄδικον γὰρ	ἀγαθῶν,	ἃ κατὰ βούλησιν θεοῦ παρῆλθεν
[4, 8]	παισὶ τοῖς αὑτῶν καταλίποιτε κτῆσιν	ἀγαθῶν	ἀίδιον παραθέμενος οὕτως ἀπέλθω τοῦ
[4, 8]	τε ὑμῖν πραγματεύσασθαι τὴν τῶν	ἀγαθῶν	ἀπόλαυσιν, καὶ μνήμην ἐμαυτῷ γενομένων
[4, 8]	μόνον ὑπάρξειεν ἡ τῶν οἰκείων	ἀγαθῶν	ἀσφάλεια. ἵνα δὲ μὴ δι'
[4, 5]	ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ μέλλον	ἀγαθῶν	αὐτοῖς αἴτιος ἀποθανὼν ὑπῆρξε: καὶ
[4, 7]	τὸ λοιπὸν εὐδαιμόνως, ἀφθονίας μὲν	ἀγαθῶν	αὐτοῖς ὑπ' ἀρετῆς γεγενημένης, ὑπὸ
[4, 6]	τέ εἰσι πατρῷοι καὶ κτῆσις	ἀγαθῶν	ἄφθονος καὶ ἡ παρὰ τῶν
[4, 3]	ἀφεὶς τὴν ἐκείνων ἀπόλαυσιν τῶν	ἀγαθῶν	ἐμαυτὸν ἐπέδωκα ταῖς ὑπὲρ τούτων
[4, 6]	τὸ θεῖον ἀφθονίαν μὲν παντοίων	ἀγαθῶν	ἐν εἰρήνῃ χορηγοῦν, νίκην δὲ
[4, 8]	καὶ σχολὴν ἐν χρήσει τῶν	ἀγαθῶν	ἔχοντες πόλεις τὸ λοιπὸν ἤδη
[4, 8]	ὧν τε νῦν ὑμῖν ἐστιν	ἀγαθῶν	ἡ κτῆσις βεβαία μενεῖ τῶν
[4, 6]	ὁ θεὸς δίδωσι μυρίων κτῆσιν	ἀγαθῶν	καὶ σύμμαχον εἰς ἅπαντα καὶ
[4, 8]	παῖδες Ἰσραήλου, μία πᾶσιν ἀνθρώποις	ἀγαθῶν	κτήσεως αἰτία ὁ θεὸς εὐμενής:
[4, 8]	γάμου γενόμενοι παρθένους ἐλευθέρας γονέων	ἀγαθῶν,	ὁ δὲ μὴ μέλλων ἄγεσθαι
[4, 8]	κτησαμένοις: αὐτή γε τὸ πρῶτον	ἀγαθῶν	τὸ πρέσβιστόν ἐστιν, ἔπειτα καὶ
[4, 8]	τοῦ θεοῦ τὴν ἀφθονίαν τῶν	ἀγαθῶν	χορηγοῦντος οὐκ ἐπὶ τῷ καρποῦσθαι
[4, 6]	πρὸς τὸ μέλλον. (Βάλακος δὲ	ἀγανακτήσας	ἐπὶ τῷ μὴ καταράτους γενέσθαι
[4, 6]	τὴν μόνην ἡμῖν ἀξιόλογον νομισθεῖσαν	ἀγαπήσομεν	τὸν μεθ' ὑμῶν βίον ὡς
[4, 8]	τυγχανούσης, ἂν ὁ ἐκ τῆς	ἀγαπωμένης	παῖς γενόμενος νεώτερος ὢν τοῦ
[4, 3]	ὡς δ' οὔτε ὑπακούσεσθαι τοῖς	ἀγγέλοις	ἔφασαν καὶ Μωυσῆν οὐ περιόψεσθαι
[4, 6]	ἀνθρωπίνην οὖσαν ἐπιφανεὶς καὶ ὁ	ἄγγελος	ἐναργὴς ἐνεκάλει τῶν πληγῶν, ὡς
[4, 6]	τριγχόν. ὡς δ' ἐγκειμένου τοῦ	ἀγγέλου	ἡ ὄνος τυπτομένη ὤκλασε, κατὰ
[4, 6]	πρέσβεσι. κατὰ δὲ τὴν ὁδὸν	ἀγγέλου	θείου προσβαλόντος αὐτῷ κατά τι
[4, 8]	πέφυκε τοὺς χρωμένους. στρατὸν δ'	ἄγειν	καθαρὸν ἐκ πάντων τῶν ῥώμῃ
[4, 6]	νέους ἐπανορθοῦν καὶ εἰς μετάνοιαν	ἄγειν	ὧν ἔπραττον. (Ἀναστὰς δὲ μετ'
[4, 8]	δοῦλοι διὰ τὴν τῆς ψυχῆς	ἀγένειαν,	οὓς ἢ διὰ κέρδος εἰκὸς
[4, 8]	ἀγαθῶν, ὁ δὲ μὴ μέλλων	ἄγεσθαι	παρθένον μὴ ζευγνύσθω συνοικοῦσαν ἄλλῳ
[4, 8]	ὦσι: καλὸν γὰρ εἶναι μὴ	ἀγνοεῖν	ἀλλήλους ὁμοφύλους τε ὄντας καὶ
[4, 8]	οὐδὲν ἁμαρτήσονται μὴ δυνάμενοι λέγειν	ἄγνοιαν	τῶν ἐν τοῖς νόμοις διωρισμένων,
[4, 2]	περιεῖδεν ἑαυτὸν καταφρονούμενον οὐδ' ὑμᾶς	ἀγνοοῦντας	ὅτι καὶ ποιοῦντες αὐτῷ χαρίζεσθε,
[4, 8]	δὲ καὶ τὰς ὁδοὺς τοῖς	ἀγνοοῦσι,	καὶ μὴ γέλωτα θηρωμένους αὑτοῖς
[4, 4]	δ' αὐτῆς ἅπασαν τὴν τέφραν	ἁγνὸς	ἀνὴρ κατατίθησιν εἰς χωρίον καθαρώτατον.
[4, 6]	μάντιν σὺν βασιλικῇ θεραπείᾳ φιλοτίμως	ἀγόμενος	εἰς ὄρος, ὅπερ ὑπὲρ κεφαλῆς
[4, 8]	ζῴων σὺν αὐτοῖς> ὑπὸ ζεύγλην	ἄγοντας,	ἀλλὰ κατ' οἰκεῖα γένη κἀκείνοις
[4, 5]	ἐπ' αὐτῷ τοῦ λαοῦ τριακονθήμερον	ἄγοντος,	ἐπεὶ τοῦτ' ἐλώφησεν, ἀναλαβὼν ἐκεῖθεν
[4, 4]	τοῦ μηδὲν ἀδικηθήσεσθαι δώσειν ὁμολογῶν,	ἀγοράν	τε τῷ στρατῷ χορηγῆσαι καὶ
[4, 5]	ἐκράτει, τοῖς τε κατὰ τὴν	ἀγορὰν	χρῆσθαι πρὸς τὸ ἐκείνων λυσιτελές,
[4, 5]	Γαλαδηνῆς καὶ Γαυλανίτιδος βασιλεὺς στρατὸν	ἄγων,	καὶ σπεύδων μὲν ὡς ἐπὶ
[4, 7]	Μωυσέος Φινέει κελεύσαντος. ὃς ἧκεν	ἄγων	τὸν στρατὸν ἀπαθῆ καὶ λείαν
[4, 5]	αὐτὸς θαρσαλέως εἶχε πρὸς τὸν	ἀγῶνα	καὶ τοὺς στρατιώτας παρώρμα, νῦν
[4, 7]	ἐπιτηδείοις καταλιπόντες εὔζωνοι πρὸς τοὺς	ἀγῶνας	καὶ τὰς μάχας χωρεῖν δύναιντο,
[4, 3]	κρίσει τῶν περὶ τῆς ἱερωσύνης	ἀγωνιζομένων.	συνέβαινε δ' εἶναι θορυβώδη τὴν
[4, 7]	θέλειν δὲ συναραμένους τῶν ἐπιλοίπων	ἀγώνων	γῆν ἣν διαβᾶσιν αὐτοῖς τὸν
[4, 8]	ὑπὸ μὲν Μακεδόνων Δύστρου καλουμένου	Ἀδάρου	δ' ὑφ' ἡμῶν νουμηνίᾳ, συνέσει
[4, 6]	γενέσθαι τὴν ὕβριν ὑπὸ τῆς	ἀδείας	ἔργῳ τὴν δίκην αὐτὸν εἰσπράξασθαι
[4, 4]	τελευτήσας ἔτει, ᾧ καὶ τὴν	ἀδελφὴν	ἀπέβαλε, βιοὺς δὲ ἔτη τὰ
[4, 4]	ἐκπεριιών. (Τότε δὴ καὶ τὴν	ἀδελφὴν	αὐτοῦ Μαριάμην τελευτὴ τοῦ βίου
[4, 4]	τὴν ἐπὶ τῷ πένθει τῆς	ἀδελφῆς	τοῦ στρατηγοῦ κάθαρσιν τοιαύτην γενομένην
[4, 2]	πραγμάτων καλῶς ἐβουλεύετο καὶ τὸν	ἀδελφὸν	εἰδὼς κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ
[4, 2]	ἀφελέσθαι τὴν ἱερωσύνην τὸν Μωυσέος	ἀδελφὸν	καὶ τοῦτον αὐτὸν ἀτιμοῦν. ἀνηρέθιστο
[4, 8]	ἄτεκνον τἀνδρὸς αὐτῇ τετελευτηκότος ὁ	ἀδελφὸς	ἐκείνου γαμείτω καὶ τὸν παῖδα
[4, 8]	δὲ μὴ βούληται γαμεῖν ὁ	ἀδελφός,	ἐπὶ τὴν γερουσίαν ἐλθοῦσα ἡ
[4, 8]	ὁ τῆς κόρης πατὴρ ἢ	ἀδελφὸς	ἢ ὃς ἂν μετὰ τούτους
[4, 8]	προσδέχοιτο ὑβρίζων τὴν τοῦ τεθνηκότος	ἀδελφοῦ	μνήμην. ἐρομένης δὲ τῆς γερουσίας,
[4, 5]	καρπῶν ὑπαρχούσης, καὶ διεξῄει πᾶσιν	ἀδεῶς	τὸ στράτευμα προνομῇ χρώμενον ἁλισκομένων
[4, 8]	καὶ τῶν ἀλλοφύλων πλέον δοξαζομένους	ἀδήριτον	καὶ παρὰ τοῖς αὖθις τὴν
[4, 8]	ἐφ' ἑαυτοῖς ὡς ἰσχύι διαφέρουσιν	ἀδικεῖν	ἐθέλοιεν, στρατὸν ἐπ' αὐτοὺς ἀγάγοιτε,
[4, 8]	κριθεῖσα μὲν ἡ κόρη μὴ	ἀδικεῖν	συνοικείτω τῷ κατηγορήσαντι μηδεμίαν ἐξουσίαν
[4, 6]	δέον ἐξώτρυνον αὐτοὺς ἐπὶ ταῦτα	ἀδικεῖν	τῷ θεῷ δοκοῦντες ἀπέθνησκον. ἀπόλλυνται
[4, 5]	ἂν θελήσειε πίστεσιν, ὥστε μηδὲν	ἀδικηθῆναι	μήτε τὴν γῆν μήτε τοὺς
[4, 4]	ἐθέλοι λαβεῖν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν	ἀδικηθήσεσθαι	δώσειν ὁμολογῶν, ἀγοράν τε τῷ
[4, 3]	εἰσπραξάμενος παρὰ τοῦ τὸν σὸν	ἀδικῆσαι	θελήσαντος λαὸν τοῦ λοιποῦ βραβεύων
[4, 6]	τέ μοι δι' εὐχῆς μηδὲν	ἀδικῆσαί	σου τὴν ἐπιθυμίαν. κρείττων δὲ
[4, 4]	οὕτω διὰ τὴν τῶν κολασθέντων	ἀδικίαν,	ὡς Μωυσέος πραγματευσαμένου: καὶ τοὺς
[4, 8]	ὑστερεῖν τὸν ἐργασάμενον. (Παῖδας ὑπὲρ	ἀδικίας	πατέρων μὴ κολάζειν, ἀλλὰ διὰ
[4, 8]	κομίζωσιν εἰργέτωσαν τοὺς ὑπαντιάζοντας ἐπεσθίειν:	ἄδικον	γὰρ ἀγαθῶν, ἃ κατὰ βούλησιν
[4, 8]	τοῖς νόμοις διεταξάμην, μὴ συγκεχωρήσθω:	ἄδικον	γὰρ τὸν τῇ γενέσει πρεσβύτερον,
[4, 6]	ἀφεῖσα κατεμέμφετο τὸν Βάλαμον ὡς	ἄδικον	ἐπὶ ταῖς πρότερον διακονίαις μηδὲν
[4, 3]	ἐπὶ τούτοις καίπερ ἐπιστάμενοι σαφῶς	ἀδίκως	ὑπονοοῦσι τούτων μοι γενοῦ μάρτυς.
[4, 3]	ὅλων, δικαστής μου καὶ μάρτυς	ἀδωροδόκητος,	ὡς οὔτε δωρεὰν ἐγὼ παρ'
[4, 1]	ἐλευθερίαν καὶ νῦν βουλομένοις πονεῖν	ἀεὶ	παρέσεσθαι σύμμαχον: εἶναί τε καὶ
[4, 1]	μένειν αὐτοὺς ἀπόρους ὑπενόουν, ἵν'	ἀεὶ	τῆς ἐξ αὐτοῦ βοηθείας δέωνται,
[4, 1]	ὁ κατὰ τὴν ἐρημίαν βίος	ἀηδὴς	καὶ χαλεπὸς ὢν ἐπόνει καὶ
[4, 4]	μηνὸς ὄντος τοῦ παρὰ μὲν	Ἀθηναίοις	Ἑκατομβαιῶνος καλουμένου Λώου δὲ παρὰ
[4, 6]	περὶ ἀπαλλαγὴν ἐγίνοντο. τοὺς δ'	ἀθυμία	πολλὴ πρὸς τὴν ἀναχώρησιν τῶν
[4, 1]	τῷ παρ' ἐλπίδας ἀτυχῆσαι παντάπασιν	ἀθυμοῦν	οὐδὲν ἔτι χρηστὸν προσεδόκα λογιζόμενον,
[4, 8]	τοῖς κατ' οἶκον κλεπτομένοις τις	ἀθῷος	ἔστω κἂν εἰ πρὸς διορύγματι
[4, 8]	ἐπὶ πλείονας ἡμέρας ἔπειτ' ἀποθάνῃ,	ἀθῷος	ἔστω ὁ πλήξας, σωθέντος δὲ
[4, 8]	μήνυτρα προθέμενοι: μηδενὸς δὲ μηνύοντος	αἱ	ἀρχαὶ τῶν πόλεων τῶν πλησίον
[4, 6]	μηδὲ τῆς τοῦ πλησιάζειν συνηθείας:	αἱ	δ' ἀσμένως δεξάμεναι τοὺς λόγους
[4, 6]	ἐλεεινοὺς ταῖς γυναιξὶ κατασκευάζοντες εἶναι.	αἱ	δ' ὡς δεδουλωμένους αὐτοὺς κατενόησαν
[4, 7]	πεφονευκότα: ἑτέρῳ δὲ οὐκ ἐπετέτραπτο.	αἱ	δὲ πόλεις αἱ πρὸς τὰς
[4, 8]	(Ἐδίδασκε δὲ αὐτούς, ὡς ἂν	αἱ	θυσίαι τῷ θεῷ μᾶλλον κεχαρισμέναι
[4, 7]	σφόδρα ἐτύγχανον. ἤχθησαν δὲ καὶ	αἱ	παρθένοι περὶ δισχιλίας καὶ τρισμυρίας.
[4, 7]	οὐκ ἐπετέτραπτο. αἱ δὲ πόλεις	αἱ	πρὸς τὰς φυγὰς ἀποδεδειγμέναι ἦσαν
[4, 8]	τῷ θεῷ, ὅτι τῆς ἀπ'	Αἰγυπτίων	αὐτοὺς ὕβρεως ἀπαλλάξας γῆν αὐτοῖς
[4, 8]	ἃς ἀπαλλαγεῖσιν αὐτοῖς ἐκ τῆς	Αἰγυπτίων	γῆς παρέσχε, δικαίας οὔσης φύσει
[4, 6]	ἐχόντων. χαλεπώτερος δ' ἂν οὕτως	Αἰγυπτίων	Ἑβραίοις γένοιο τιμωρεῖν ἀξιῶν κατὰ
[4, 1]	χαίροντας ἐπὶ τῷ τῆς παρ'	Αἰγυπτίων	ἐξελθεῖν ὕβρεως Μωυσῆν τύραννον ἀνέχεσθαι
[4, 3]	καὶ τὴν ἀνακεκομμένην θάλασσαν τοῖς	Αἰγυπτίων	ἐπικυμήνας ὀλέθροις, ὁ γυμνοῖς οὖσι
[4, 3]	γνώμην τούτοις ἐμφανίσαι, ὁ τὴν	Αἰγυπτίων	εὐδαιμονίαν σείσας καὶ τῆς ὑπ'
[4, 4]	ἔτος πεπληρωκυῖαν ἀφ' οὗ τὴν	Αἴγυπτον	κατέλιπε μηνὸς δὲ Ξανθικοῦ νουμηνίᾳ
[4, 3]	τόπος ποιήσας, ὁ κελεύσας ἐπ'	Αἰγύπτου	σταλῆναι καὶ τὴν σὴν γνώμην
[4, 8]	γὰρ ὑμῖν ἔχει πεπειραμένοις ἐν	Αἰγύπτῳ	συμφορῶν καὶ κατὰ τὴν ἐρημίαν
[4, 7]	πρὸς τὰς φυγὰς ἀποδεδειγμέναι ἦσαν	αἵδε:	Βοσάρα μὲν ἐπὶ τοῖς ὁρίοις
[4, 8]	τοῖς αὑτῶν καταλίποιτε κτῆσιν ἀγαθῶν	ἀίδιον	παραθέμενος οὕτως ἀπέλθω τοῦ βίου.
[4, 8]	τῆς ὑμετέρας εὐδαιμονίας πρόθυμον, ἀλλ'	ἀίδιόν	τε ὑμῖν πραγματεύσασθαι τὴν τῶν
[4, 8]	τοὺς ἐν ἀξιώματι τῶν ἀνθρώπων	αἰδοῦς	αὐτῶν εὐλαβεστέρους, ὥστε τοῦ θεοῦ
[4, 6]	ὑμᾶς αὐτὸς ἔστειλε καθέξετε δουλεύσουσαν	αἰεὶ	παισὶν ὑμετέροις καὶ τοῦ περὶ
[4, 6]	κατά τι στενὸν χωρίον περιειλημμένον	αἱμασιαῖς	διπλαῖς ἡ ὄνος, ἐφ' ἧς
[4, 4]	ἀρχιερεὺς ἔθυέ τε καὶ τοῦ	αἵματος	ἑπτάκις ἔρρανε τῷ δακτύλῳ ἀντικρὺ
[4, 8]	ἄν τέ τις τῶν ἐξ	αἵματος	συγχεῖν καὶ καταλύειν ἐπιχειρῇ τὴν
[4, 5]	τῷ στρατῷ δίοδον αἰτῶν ἐφ'	αἷς	ἂν θελήσειε πίστεσιν, ὥστε μηδὲν
[4, 6]	παραβαίνειν αὐτὸν τὰς συνθήκας ἐφ'	αἷς	αὐτὸν ἀντὶ μεγάλων λάβοι δωρεῶν
[4, 8]	τε ὑμῖν εἰσηγήσονται τὰς ἀρίστας,	αἷς	ἑπόμενοι τὴν εὐδαιμονίαν ἕξετε, ὁ
[4, 8]	δημοσίῳ σκύτει λαβὼν τιμωρίαν ταύτην	αἰσχίστην	ἐλεύθερος ὑπομενέτω, ὅτι τῷ κέρδει
[4, 8]	ὁμοίως ἑκάτεροι, ὁ μὲν τὸ	αἴσχιστον	πείσας ἑκουσίως ὑπομεῖναι καὶ προτιμῆσαι
[4, 8]	μὴ τύχοιεν ἐκ γάμων φύντες	αἰσχρῶν,	μηδ' ἐξ ἐπιθυμίας οὐκ ἐλευθερίας
[4, 8]	αὐτοῖς μὴ νέμωσιν ἢ δι'	αἰσχύνην	ἢ διὰ σύνεσιν ἐξυβρίζοντες εἰς
[4, 8]	εἴη τῆς ἐπὶ τοῖς σώμασιν	αἰσχύνης:	ὁμοίως μηδ' ἂν ἐπ' ὀχεύσει
[4, 8]	κεχαρισμένον ἂν εἴη, κἂν ὑπ'	αἰσχύνης	τινὰς ὀκνοῦντας ἅψασθαι λαβεῖν παρακαλῶσιν,
[4, 8]	τούτου γένηται: τὸ δ' ἐνέχυρον	αἰτεῖν	ἔξω καὶ τὸν ὀφείλοντα κομίζειν
[4, 8]	κατὰ τοὺς Μωυσέος τελέσειε νόμους	αἰτησάσθω	τὸν θεὸν εὐμενῆ καὶ ἵλεων
[4, 7]	τὸ πονεῖν μαλακίαν πεποιῆσθαι τὴν	αἴτησιν,	ἀλλ' ὅπως τὴν λείαν ἐν
[4, 8]	μία πᾶσιν ἀνθρώποις ἀγαθῶν κτήσεως	αἰτία	ὁ θεὸς εὐμενής: μόνος γὰρ
[4, 6]	γῆς καρπῶν, οὔτ' ἄλλη τις	αἰτία	παράλογος διαφθείρειεν. πρόνοια γάρ ἐστιν
[4, 8]	δικαιολογήσασθαι πρὸς ὑμᾶς, ὡς οὐδὲν	αἴτια	τοῦ πολέμου γεγονότα πάσχοι κακῶς
[4, 8]	δὲ τῆς γερουσίας, διὰ ποίαν	αἰτίαν	ἀλλοτρίως ἔχοι πρὸς τὸν γάμον,
[4, 2]	Μωυσῆς ἐπολιτεύσατο διηγήσομαι προδιελθὼν τὴν	αἰτίαν	ἀφ' ἧς ἐγένετο. (Κορῆς τις
[4, 6]	ἐπὶ τοῖς ὁμοίοις Ζαμβρίᾳ τὴν	αἰτίαν	εἰληφότας. ἀπόλλυνται μὲν οὖν καὶ
[4, 6]	τοῦ δ' ἐκπολεμηθῆναι πρὸς αὐτοὺς	αἰτίαν	ἔλαβε τοιαύτην. (Βάλακος ὁ τῶν
[4, 8]	δὲ τολμηρῶς καὶ προπετῶς ἐπενεγκεῖν	αἰτίαν	καὶ διαβολὴν πρόστιμον ἐκτινύτω πληγὰς
[4, 8]	εἴκοντας φόβῳ μήτε ἄλλην καθάπαξ	αἰτίαν	κυριωτέραν τῆς τῶν νόμων φυλακῆς
[4, 8]	δικαίου ἐνδείξαιτ' ἢ ἄλλην τινὰ	αἰτίαν	προφέροι, καθ' ἣν οὐ καλῶς
[4, 1]	ἀλλὰ μὴ τῷ διὰ τὴν	αἰτίαν	ταύτην ἐπ' ὀνόματι τοῦ θεοῦ
[4, 8]	καὶ κάλλος ἢ κατ' ἄλλην	αἰτίαν,	τῆς δ' ἑτέρας ἐν ἐλάττονι
[4, 4]	τῆς ἐπὶ τὸ χεῖρον προκοπῆς	αἰτίαν,	ὑφ' ἧς οὐδέποτε λήξειν τὸ
[4, 6]	συνεβούλευέ τε διὰ ταύτην τὴν	αἰτίαν	χωρεῖν παρ' αὐτοὺς τὴν ἔχθραν
[4, 8]	αὐτήν, πλὴν εἰ μὴ μεγάλας	αἰτίας	αὐτῷ παράσχοι καὶ πρὸς ἃς
[4, 2]	ἱερωσόμενον αὐτῷ τῆς κατὰ τοῦτ'	αἰτίας	ἡμᾶς ἠλευθέρωσεν. οὐ μὴν ἐξ
[4, 6]	(Ὑπὸ δὲ ταύτης παροξυνθεὶς τῆς	αἰτίας	Μωυσῆς ἐπὶ τὸν Μαδιανιτῶν ὄλεθρον
[4, 8]	συνοικούσης βουλόμενος διαζευχθῆναι καθ' ἁσδηποτοῦν	αἰτίας,	πολλαὶ δ' ἂν τοῖς ἀνθρώποις
[4, 6]	φθάσαντος Ζαμβρία τελευτῆσαι ἐκ τοιαύτης	αἰτίας.	Φινεὲς ἀνὴρ τά τε ἄλλα
[4, 8]	ἠδίκησαν καὶ τῆς ζημίας αὑτοῖς	αἴτιοι	γεγόνασι. μανθανέτωσαν δὲ καὶ οἱ
[4, 8]	πρὸς τούτῳ ἀπολλύντας τὸ ἐκείνων	αἴτιον:	δῆλον γάρ, ὡς τῆς ψυχῆς
[4, 8]	μάθημα κάλλιστον καὶ τῆς εὐδαιμονίας	αἴτιον.	(Δίς τε ἑκάστης ἡμέρας ἀρχομένης
[4, 1]	τῆς Ἁβράμου γενεᾶς ὄντων, ἀλλ'	αἴτιον	ἕνα τούτων τοῦ θεοῦ παρεσχηκότος
[4, 5]	πρὸς τὸ μέλλον ἀγαθῶν αὐτοῖς	αἴτιος	ἀποθανὼν ὑπῆρξε: καὶ γὰρ πόλεις
[4, 8]	καὶ μὴ φυλαξάμενος, ἀποθνησκέτω ὡς	αἴτιος	τῷ ὑπὸ τοῦ βοὸς ἀνῃρημένῳ
[4, 6]	ὡς οὐχὶ τοῦ κτήνους ὄντος	αἰτίου,	τὴν δὲ ὁδὸν αὐτοῦ διακωλύοντος
[4, 8]	εἰς τὴν περὶ ἐθῶν καὶ	αἰτιῶν	ἀπόδοσιν, ἣν συλλαμβανομένου τοῦ θεοῦ
[4, 7]	τεταλαιπωρηκότων ὑπὲρ τοῦ κτήσασθαι τὴν	αἰτουμένην	ὑπ' αὐτῶν γῆν, μὴ θέλειν
[4, 5]	ἀπέστειλε Μωυσῆς τῷ στρατῷ δίοδον	αἰτῶν	ἐφ' αἷς ἂν θελήσειε πίστεσιν,
[4, 3]	εἰπόντος καὶ δακρύοντος σείεται μὲν	αἰφνίδιον	ἡ γῆ, σάλου δ' ἐπ'
[4, 8]	Ἰησοῦν καὶ προσομιλοῦντος ἔτι, νέφους	αἰφνίδιον	ὑπὲρ αὐτὸν στάντος ἀφανίζεται κατά
[4, 8]	τῶν δεομένων γαμείσθω. ἂν δ'	αἰχμάλωτόν	τις λάβῃ παρθένον ἄν τε
[4, 8]	ὥσπερ θεοῦ ψῆφον βεβαίαν εἰς	αἰῶνα	κειμένην ἀναιρεῖν, ὡς πολέμων ἐντεῦθεν
[4, 6]	αὐτοῖς εὐδαίμονα βίον καὶ κλέος	αἰώνιον	παρασχεῖν ἐμοὶ τοιούτων ἀπαγγελίαν λόγων
[4, 6]	τὴν δ' οἰκουμένην οἰκητήριον δι'	αἰῶνος	ἴστε προκειμένην ὑμῖν, καὶ τὸ
[4, 8]	γένεσιν αὐτοῦ πονήσαντας. μηδὲ ὀπώρας	ἀκμαζούσης	κωλύειν ἅπτεσθαι τοὺς ὁδῷ βαδίζοντας,
[4, 6]	αὐτὰς ἔρωτι καὶ τῆς ἐπιθυμίας	ἀκμαζούσης	περὶ ἀπαλλαγὴν ἐγίνοντο. τοὺς δ'
[4, 4]	δὲ τῶν Ἑβραίων στάσις πολὺν	ἀκμάσασα	χρόνον τοῦτον ἐπαύθη τὸν τρόπον.
[4, 8]	αὐτῶν μεταλαμβάνειν τῆς ὥρας ἐν	ἀκμῇ	τε οὔσης καὶ σπευδούσης ἀπελθεῖν:
[4, 3]	γενέσεως αὐτὸς οἶσθ' ἀκριβέστερον οὐκ	ἀκοῇ	μαθὼν ὄψει δὲ τότ' αὐτοῖς
[4, 8]	ταῖς ψυχαῖς ἐγγραψάντων διὰ τῆς	ἀκοῆς	ἃ κελεύουσιν, ὥστ' εἶναι διὰ
[4, 3]	προστάγμασιν, ἀπαθῆ τηρῶν αὐτὴν καὶ	ἀκοινώνητον	τῆς τῶν ἡμαρτηκότων κολάσεως: σὺ
[4, 8]	διέταξε καὶ τὸ Ἑβραίων ἔθνος	ἀκόλουθα	τούτοις ποιοῦν διατελεῖ. (Τῇ δ'
[4, 3]	τὰ παρ' αὐτῶν ὁ Μωυσῆς	ἀκολουθεῖν	αὐτῷ τοὺς προβούλους ἀξιώσας ἀπῄει
[4, 6]	Ἑβραίους. ἐμὲ δ' οὐκ ἂν	ἀκόλουθον	οἷς σὺ προστάττεις τυραννικῶς λάβοις:
[4, 2]	λεληθότως ἐξυβρίζειν, ὅτι μὴ μόνον	ἄκοντας	μηδὲ συνιέντας τῆς ἐπιβουλῆς τὴν
[4, 5]	περιστάντες ἔβαλλον καὶ πάντας αὐτοὺς	ἀκοντίζοντες	ἅμα καὶ τοξεύοντες διέφθειραν. ἀποθνήσκει
[4, 1]	στράτευμα τῆς φάλαγγος αὐτῶν διαλυθείσης	ἀκόσμως	διωκόμενον εἰς τὴν παρεμβολὴν συνέφυγε,
[4, 2]	Μωυσῆν ὡρμήκεσαν, εἴς τε ἐκκλησίαν	ἀκόσμως	μετὰ θορύβου καὶ ταραχῆς συνελέγοντο,
[4, 8]	γυνὴ μήτε παῖδες εἰργέσθωσαν τοῦ	ἀκούειν,	ἀλλὰ μηδὲ οἱ δοῦλοι: καλὸν
[4, 3]	λαοῦ παντὸς ἐκ κακουργίας αὐξανόμενον,	ἀκούσας	τὰ παρ' αὐτῶν ὁ Μωυσῆς
[4, 6]	φῄς, ἦγμαι: παρ' ἐμαυτοῦ γὰρ	ἀκούσῃ	τὰς ἐμὰς πράξεις ὡς παρὰ
[4, 7]	ὧν τρεῖς ἀπέδειξε τοῖς ἐπ'	ἀκουσίῳ	φόνῳ φευξομένοις, καὶ χρόνον ἔταξεν
[4, 3]	οὐρανὸν ἀνασχὼν γεγωνότερον ἐκβοήσας, ὡς	ἀκουστὸν	πάσῃ τῇ πληθύι γενέσθαι, δέσποτα,
[4, 8]	καὶ τῆς τοῦ θεοῦ διανοίας	ἀκριβεῖς	λογιστὰς γινομένους εἰ μηδὲν εἰς
[4, 8]	γὰρ ἂν ἐκ τῆς ἐπ'	ἀκριβὲς	αὐτῶν συλλογῆς εὐπορία τοῖς δεσπόταις
[4, 3]	τῆς ἐμῆς γενέσεως αὐτὸς οἶσθ'	ἀκριβέστερον	οὐκ ἀκοῇ μαθὼν ὄψει δὲ
[4, 8]	ἂν φθέγξαιτο δοκεῖν αὐτοῦ λέγοντος	ἀκροᾶσθαι	τοῦ θεοῦ. πενθεῖ μὲν οὖν
[4, 8]	τὰ τέλη τῶν φυλῶν, ὧν	ἀκροᾶσθε	μὴ χαλεπῶς, γινώσκοντες ὅτι πάντες
[4, 3]	Σιναῖον καὶ τῆς σαυτοῦ φωνῆς	ἀκροατὴν	τότε καταστήσας καὶ θεατὴν τεράτων
[4, 3]	Ἑβραίων ποιησάμενος, ἐλθέ μοι τούτων	ἀκροατὴς	τῶν λόγων: σὲ γὰρ οὔτε
[4, 2]	ὀλίγον τοῦ λόγου καὶ τῶν	ἀκροωμένων	προστιθεμένων ταῖς κατὰ Ἀαρῶνος διαβολαῖς
[4, 1]	δόξειν τε συνετοὺς εἶναι τῆς	ἀλαζονείας	αὐτοῦ καταγνόντες καὶ τῷ θεῷ
[4, 6]	παρὰ πολλῶν ἐμαυτῷ πραγματεύεσθαι τὴν	ἀλήθειαν,	καὶ οὐχ ὥσπερ ἐν τυραννίδι
[4, 6]	αὐτὸν ἐπὶ τοσοῦτον κλέος δι'	ἀλήθειαν	καὶ τὴν ταύτης πρόρρησιν ἀγάγοι:
[4, 8]	γίνεται, μηδὲν ἐκείνου διημαρτηκότος τῆς	ἀληθείας.	ταῦτ' οὖν τὰ βιβλία παραδίδωσι
[4, 3]	ὥστ' οὐδὲ φθονήσεις μοι τῆς	ἀληθείας	τὴν τούτων ἀχαριστίαν ἐπίπροσθεν θέμενος.
[4, 3]	ὧν σὺ προστάσσεις. εἰ δ'	ἀληθεῖς	πεποίηνται τὰς κατ' ἐμοῦ διαβολάς,
[4, 8]	τελευταῖον δύο, ὧν τὴν μαρτυρίαν	ἀληθῆ	ποιήσει τὰ προβεβιωμένα. γυναικῶν δὲ
[4, 5]	ἀδεῶς τὸ στράτευμα προνομῇ χρώμενον	ἁλισκομένων	καὶ τῶν πόλεων: οὐδὲν γὰρ
[4, 6]	ἐκείνου παραίνεσιν οἱ τῶν Ἑβραίων	ἁλίσκονται	νέοι τῆς εὐπρεπείας αὐτῶν καὶ
[4, 3]	τὴν κρίσιν, καὶ νομίζοντες ὡς	ἀλιτηρίους	ἀπολωλέναι τοὺς περὶ Δαθάμην οὐδ'
[4, 8]	μεταστήσησθε τρόπον. ταῦτα δὲ πράττοντες	ἀλκιμώτατοι	μάχας διενεγκεῖν ἁπάντων ἔσεσθε καὶ
[4, 8]	ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας εὐδαιμονίας πρόθυμον,	ἀλλ'	ἀίδιόν τε ὑμῖν πραγματεύσασθαι τὴν
[4, 1]	ἐκ τῆς Ἁβράμου γενεᾶς ὄντων,	ἀλλ'	αἴτιον ἕνα τούτων τοῦ θεοῦ
[4, 8]	νόμων φυλακῆς ὑπολαμβάνοντας παραβῆναι τούτους,	ἀλλ'	ἄν τέ τις τῶν ἐξ
[4, 6]	σώματος προσηκάμεθα τὴν ὑμετέραν ἀξίωσιν,	ἀλλ'	ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ δικαίους ὑπολαβοῦσαι
[4, 8]	πολεμίων μηδένα ὑπολείπησθε κρατήσαντες αὐτῶν,	ἀλλ'	ἀπολλύναι πάντας κρίνατε συμφέρειν, ἵνα
[4, 8]	ἀλλὰ μηδὲ ἀναβάλλεσθαι τὴν ἀπόδοσιν,	ἀλλ'	αὐθημερὸν ἐκτίνειν ὡς οὐ βουλομένου
[4, 2]	ὅτι καὶ ποιοῦντες αὐτῷ χαρίζεσθε,	ἀλλ'	αὐτὸς ἐπιλεξάμενος τὸν ἱερωσόμενον αὐτῷ
[4, 5]	οὐκέτ' ἦν ἐπιόντων ὅμοιος αὑτῷ,	ἀλλ'	αὐτός τε κατεπλάγη τοὺς Ἑβραίους
[4, 2]	τῷ κοινῷ δόγματι τοῦ πλήθους	ἀλλ'	αὐτοῦ ψηφισαμένου, τυράννων δὲ τρόπῳ
[4, 2]	τὴν διὰ τούτου εὐδαιμονίαν χαρίζεσθαι.	ἀλλ'	ἐγώ τε κρείττων ἢ κακουργεῖν
[4, 4]	λήξειν τὸ δεινὸν ἦν εἰκὸς	ἀλλ'	εἰς χρόνον παραμενεῖν. οἱ γὰρ
[4, 6]	ἐν τῷ βιάζεσθαι τοὺς νόμους	ἀλλ'	ἐν τῷ μὴ εἴκειν ταῖς
[4, 6]	ὁ θεὸς ἀγαθοῖς ἐμηχανήσατο διελθεῖν,	ἀλλ'	εὐμενὴς αὐτοῖς οὗτος ὢν καὶ
[4, 8]	δεῦρο στήσει τὴν αὑτοῦ πρόνοιαν,	ἀλλ'	ἐφ' ὃν αὐτοὶ βούλεσθε χρόνον
[4, 8]	οὐχ ὅπως τινὲς εἴργοιντο ὑδρείας,	ἀλλ'	ἵνα μηδεὶς κίνδυνος ὡς ἐμπεσουμένοις
[4, 6]	Βάλαμος οἷός τε ἦν ἀναστρέφειν,	ἀλλ'	ὁ θεὸς αὐτὸν χωρεῖν τὴν
[4, 5]	πρὸς τὴν δίωξιν οὐκ ἔκαμνον,	ἀλλ'	οἷς προπεπονήκεσαν προσεπιταλαιπωρῆσαι προθέμενοι, καὶ
[4, 8]	μηκέτ' ἐξουσίαν ἐχέτω καταδουλοῦν αὐτήν,	ἀλλ'	ὅπη βούλεται χωρεῖν ἀπίτω τοῦτο
[4, 3]	πρὸς αὐτὸ παρατριβείσης αὐτομάτως ἐξεκρούσθη,	ἀλλ'	ὁποῖον θεοῦ κελεύσαντος ἁφθείη λαμπρὸν
[4, 8]	κοινῶν τῶν ἑκατέροις ὑπαρχόντων γενομένων,	ἀλλ'	ὅπως παίδων τύχωσιν, οἳ γηρωκομήσουσιν
[4, 7]	πονεῖν μαλακίαν πεποιῆσθαι τὴν αἴτησιν,	ἀλλ'	ὅπως τὴν λείαν ἐν ἐπιτηδείοις
[4, 3]	καθ' ἑαυτὴν οὔσης ἀξίας οἴκτου,	ἀλλ'	ὅτι καὶ τοιαῦτα παθόντων ἐφήσθησαν
[4, 2]	θεοῦ προαίρεσιν τῆς ἱερωσύνης τυχεῖν,	ἀλλ'	οὐ κατὰ τὴν αὐτοῦ χάριν,
[4, 2]	τῷ πλήθει ποιήσασθαι τὴν δόσιν,	ἀλλ'	οὐκ ἐπὶ τἀδελφῷ καταλιπεῖν. (Μωυσῆς
[4, 1]	ὡρμημένοι, τὸν θεὸν προστησάμενοι στρατηγὸν	ἀλλ'	οὐχὶ τὴν παρὰ τοῦ νομοθέτου
[4, 8]	πᾶσιν ἀτυχήσαιτέ ποτ' ἢ παύσαισθε,	ἀλλ'	ὧν τε νῦν ὑμῖν ἐστιν
[4, 8]	κωλύειν ἅπτεσθαι τοὺς ὁδῷ βαδίζοντας,	ἀλλ'	ὡς ἐξ οἰκείων αὐτοῖς ἐπιτρέπειν
[4, 8]	τῶν κατὰ τὴν πολιτείαν ἔσοιτο,	ἀλλ'	ὡς οὐδὲ περὶ τῶν τυχόντων
[4, 8]	αὐτὰ καιρὸν ἐν ὀργῇ γενόμενος,	ἀλλ'	ὥστε τοῦ σωφρονήσειν ὑμᾶς εἰς
[4, 8]	προσοδεύεσθαι τοῦ ὁμοφύλου τὰς τύχας,	ἀλλὰ	βοηθήσαντας ταῖς χρείαις αὐτοῦ κέρδος
[4, 6]	λιπαροῦντες ἐνέκειντο, μὴ σφᾶς καταλιπεῖν,	ἀλλὰ	γαμετὰς αὐτῶν ἐσομένας αὐτόθι μένειν
[4, 8]	ὑπὲρ ἀδικίας πατέρων μὴ κολάζειν,	ἀλλὰ	διὰ τὴν ἐκείνων αὐτῶν ἀρετὴν
[4, 2]	λαὸν παροξυνόμενον ἰδὼν οὐκ ἔδεισεν,	ἀλλὰ	θαρρῶν οἷς περὶ τῶν πραγμάτων
[4, 1]	τοῖς Μωυσέος πειθαρχοῦντες λόγοις ἠρεμεῖν,	ἀλλὰ	καὶ δίχα τῆς παρ' ἐκείνου
[4, 8]	μόνον τῶν ὑμετέρων ἐποιήσατο κακῶν,	ἀλλὰ	καὶ δωρεᾶς τῶν κρειττόνων, ὅτι
[4, 1]	οὐχὶ Μωυσεῖ χαριζόμενον ἐπικουρεῖν αὐτοῖς,	ἀλλὰ	καὶ κοινῇ κηδόμενον αὐτῶν τοῦ
[4, 8]	οὐχ οἱ πειραθέντες αὐτοῦ μόνον,	ἀλλὰ	καὶ οἱ τοῖς νόμοις ἐντυγχάνοντες
[4, 5]	τοῖς Ἑβραίοις ἐπέδωκε τὰ πράγματα,	ἀλλὰ	καὶ πρὸς τὸ μέλλον ἀγαθῶν
[4, 8]	τοῦ κατ' αὐτοὺς προνοουμένων λυσιτελοῦς,	ἀλλὰ	καὶ τῆς τῶν ἄλλων διατροφῆς
[4, 8]	οὐκ ἐπὶ τῷ καρποῦσθαι μόνοις,	ἀλλὰ	καὶ τῷ τοῖς ἄλλοις μεταδιδόναι
[4, 2]	μηδὲν αὐτοὺς παθεῖν τῶν δεινῶν,	ἀλλὰ	καίπερ εἰς τὸν νομοθέτην αὐτῶν
[4, 3]	κελεύσαντος Ἀαρῶνι δοὺς τὴν ἱερωσύνην	ἀλλὰ	κατ' ἐμὴν χάριν. παράστησον δὲ
[4, 8]	σὺν αὐτοῖς> ὑπὸ ζεύγλην ἄγοντας,	ἀλλὰ	κατ' οἰκεῖα γένη κἀκείνοις ποιεῖσθαι
[4, 3]	προνοίᾳ διοικεῖται καὶ μηδὲν αὐτομάτως	ἀλλὰ	κατὰ βούλησιν βραβευόμενον τὴν σὴν
[4, 8]	εἷς ἐκ λίθων μὴ κατειργασμένων,	ἀλλὰ	λογάδην συγκειμένων, οἳ κονιάματι χρισθέντες
[4, 4]	θύουσιν εὐωχίας ἕνεκα τῆς αὑτῶν	ἀλλὰ	μὴ θρησκείας ἀνάγκην κομίζειν τοῖς
[4, 2]	μὴν ἐξ ἐμῆς χάριτος λαβεῖν	ἀλλὰ	μὴ κατὰ κρίσιν θεοῦ, κατατίθησιν
[4, 2]	ἐπὶ τούτοις αὐτοῦ μένε ψηφοφορίαν,	ἀλλὰ	μὴ σαυτὸν ποίει τοῦ θεοῦ
[4, 8]	παραλαμβάνοντα θεραπεύειν αὐτῆς τὸ βουλητὸν,	ἀλλὰ	μὴ τὴν ἰδίαν ἡδονὴν διώκοντα
[4, 1]	γῆν ἣν αὐτοῖς ὑπέσχηται θελήσασιν,	ἀλλὰ	μὴ τῷ διὰ τὴν αἰτίαν
[4, 8]	θεὸς αὐτῷ τοῦτον εἴη παρεσχηκώς:	ἀλλὰ	μηδὲ ἀναβάλλεσθαι τὴν ἀπόδοσιν, ἀλλ'
[4, 8]	μήτε παῖδες εἰργέσθωσαν τοῦ ἀκούειν,	ἀλλὰ	μηδὲ οἱ δοῦλοι: καλὸν γὰρ
[4, 8]	μὴ κατὰ τοὺς νόμους ζησομένους	ἀλλὰ	παραβησομένους τὰ ἐν αὐτοῖς διωρισμένα.
[4, 8]	τὴν τούτων ἀποβολὴν οὐχ ἅπαξ,	ἀλλὰ	πολλάκις. (Παρορμήσας οὖν τὸν Ἰησοῦν
[4, 8]	πρόσβασις ἔστω μὴ διὰ βαθμίδων,	ἀλλὰ	προσχώσεως αὐτῷ καταπρανοῦς γενομένης. ἐν
[4, 8]	λήθην λαβεῖν τῆς Ἀμαληκιτῶν ὕβρεως,	ἀλλὰ	στρατεύσαντας ἐπ' αὐτοὺς τιμωρίαν ἀπολαβεῖν
[4, 6]	(Ἀναστὰς δὲ μετ' αὐτὸν Ζαμβρίας	ἀλλὰ	σὺ μέν, εἶπεν, ὦ Μωυσῆ,
[4, 8]	λάβῃ πόθος ὑμᾶς ἄλλης πολιτείας,	ἀλλὰ	ταύτην στέργοιτε καὶ τοὺς νόμους
[4, 3]	χάριτι τὴν ἀρχιερωσύνην ἔχειν δοκῶν,	ἀλλὰ	τῇ τοῦ θεοῦ κρίσει φανερᾷ
[4, 8]	προσῆκε φανερὰς ποιεῖσθαι τὰς κρίσεις,	ἀλλὰ	τὸ δίκαιον ἐπάνω πάντων τιθεμένους.
[4, 6]	τοσοῦτος ἐξ ἑνὸς πατρὸς γεγόνατε.	ἀλλὰ	τὸν νῦν ὑμῶν ὀλίγον ἡ
[4, 8]	(Εἷς δὲ μὴ πιστευέσθω μάρτυς,	ἀλλὰ	τρεῖς ἢ τὸ τελευταῖον δύο,
[4, 8]	τὴν γῆν ἥμερα δένδρα κόπτοντας	ἀλλὰ	φείδεσθαι, λογιζομένους ἐπ' ὠφελείᾳ ταῦτα
[4, 3]	ἐξεληλυθότας τοῦ βίου φανέντας νόμον,	ἀλλὰ	χάνοι περὶ αὐτοὺς ἅμα τῇ
[4, 8]	πλήθεσιν ὁμιλῆσαι κεχαρισμένος τά τε	ἄλλα	καὶ τῶν παθῶν αὐτοκράτωρ> ὡς
[4, 6]	αἰτίας. Φινεὲς ἀνὴρ τά τε	ἄλλα	τῶν νεωτέρων κρείττων καὶ τοῦ
[4, 8]	δὲ μηδεὶς θεοὺς οὓς πόλεις	ἄλλαι	νομίζουσι. μηδὲ συλᾶν ἱερὰ ξενικά,
[4, 8]	μήτε θανάσιμον μήτε τῶν εἰς	ἄλλας	βλάβας πεποιημένων Ἰσραηλιτῶν ἐχέτω μηδὲ
[4, 4]	τοῦ πλήθους. καὶ τὰς μὲν	ἄλλας	ἐφ' οὗπερ αὐτὰς σχήματος Μωυσῆς
[4, 8]	διὰ τὴν συγγένειαν, ἀφιγμένους δ'	ἀλλαχόθεν	ἀνθρώπους ξενίων τυχεῖν ἀξιοῦντας ὧν
[4, 8]	ἡμέρας τριάκοντα, λύπη δὲ οὐκ	ἄλλη	κατέσχεν Ἑβραίους τοσαύτη τὸ μέγεθος,
[4, 6]	τῶν ἀπὸ γῆς καρπῶν, οὔτ'	ἄλλη	τις αἰτία παράλογος διαφθείρειεν. πρόνοια
[4, 8]	τοῖς παραβησομένοις κατάρας τίθεσθαι ὑποφωνούσας	ἀλλήλαις	ἐπὶ τῇ κυρώσει τῶν λεγομένων.
[4, 8]	ἰδίαν ἐφεῖναι κατέχουσιν ἑαυτοὺς ἐν	ἀλλήλοις	δακρύοντες. μόνη δ' ἡ γερουσία
[4, 8]	τὸ μέλλον παρακαλῶσι καὶ συνιόντες	ἀλλήλοις	καὶ συνευωχούμενοι προσφιλεῖς ὦσι: καλὸν
[4, 8]	μνήμην αὐτῶν ἐντιθέντας: ἀνεπιμίκτους γὰρ	ἀλλήλοις	μένοντας ἀλλοτριωτάτους αὑτοῖς νομισθήσεσθαι. (Ἔστω
[4, 8]	υἱάσιν οὗτοι δικασταί, συνελθεῖν μὲν	ἀλλήλοις	οὐχ ἡδονῆς ἕνεκα λέγοντες οὐδὲ
[4, 2]	καὶ συμφορᾶς ἐξηγανάκτουν καὶ πρὸς	ἀλλήλους	καὶ πρὸς τὸν ἡγεμόνα. στάσις
[4, 8]	δὲ κοινοὺς ἡμῖν καὶ πρὸς	ἀλλήλους	κατέλιπε τούτους ὑπερεθέμην εἰς τὴν
[4, 8]	καλὸν γὰρ εἶναι μὴ ἀγνοεῖν	ἀλλήλους	ὁμοφύλους τε ὄντας καὶ τῶν
[4, 8]	χαρίζεται περιουσίαν, ὡς καὶ πρὸς	ἀλλήλους	ὑμῖν χρωμένοις αὐτῇ μακαριστὸν ποιῆσαι
[4, 8]	ἔρωτα καὶ κάλλος ἢ κατ'	ἄλλην	αἰτίαν, τῆς δ' ἑτέρας ἐν
[4, 8]	χαριζομένους μήτε εἴκοντας φόβῳ μήτε	ἄλλην	καθάπαξ αἰτίαν κυριωτέραν τῆς τῶν
[4, 8]	καὶ μετοικήσαντα ἂν καὶ πρὸς	ἄλλην	μεταβάντα γῆν. κρατήσαντες δὲ τῇ
[4, 6]	ταὐτὰ πᾶσιν ἡγητέον ἢ ζητεῖν	ἄλλην	οἰκουμένην, ἐν ᾗ βιώσονται μόνοι
[4, 8]	καὶ μήτε νομίμων τῶν παρόντων	ἄλλην	προτιμήσητε διάταξιν μήτ' εὐσεβείας ἧς
[4, 8]	διαφθορᾷ τοῦ δικαίου ἐνδείξαιτ' ἢ	ἄλλην	τινὰ αἰτίαν προφέροι, καθ' ἣν
[4, 2]	ὑμῖν ἐκ πλούτου καὶ τῆς	ἄλλης	ἀξιώσεως ὑπάρχει. καὶ νῦν Ἀαρῶνι
[4, 8]	δ' αὐτῷ δικαιοσύνης καὶ τῆς	ἄλλης	ἀρετῆς διὰ παντὸς ἔστω. παραχωροίη
[4, 8]	τῶν μελλόντων ὡς οὐκ ἐσομένης	ἄλλης	ἀρχῆς τοιαύτης, ἧττόν τε τοῦ
[4, 7]	αὐτοὺς ἀπιέναι, εἰ δ' ἐξ	ἄλλης	γαμοῖντό τισι φυλῆς, τὸν κλῆρον
[4, 8]	καὶ μὴ λάβῃ πόθος ὑμᾶς	ἄλλης	πολιτείας, ἀλλὰ ταύτην στέργοιτε καὶ
[4, 6]	ἡμετέρους σέβειν, καὶ οὐκ ἂν	ἄλλο	γένοιτο τεκμήριον ἧς ἔχειν τε
[4, 6]	προστάττεις τυραννικῶς λάβοις: οὐ γὰρ	ἄλλο	τι μέχρι νῦν ἢ προσχήματι
[4, 4]	δόξαν οὖν κομίζουσιν οἵ τε	ἄλλοι	καὶ Ἀαρὼν ἐπιγράψας Λευῖτιν ἐν
[4, 6]	τὰ ποτὰ μὴ κοινὰ τοῖς	ἄλλοις,	ἀνάγκη βουλομένους ἡμῖν συνοικεῖν καὶ
[4, 7]	πλήθει τετραπόδων εὐδαιμονοῦντες καὶ τοῖς	ἄλλοις	ἅπασι, κοινολογησάμενοι παρεκάλουν τὸν Μωυσῆν
[4, 8]	τὴν προσηγορίαν ἐκ τοῦ παρ'	ἄλλοις	αὐτὰ βλέπειν μᾶλλον ἢ παρ'
[4, 8]	χορηγίαν τῆς εὐδαιμονίας καὶ τοῖς	ἄλλοις	ἐμφανίζεσθαι ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόντος
[4, 8]	μόνοις, ἀλλὰ καὶ τῷ τοῖς	ἄλλοις	μεταδιδόναι φιλοτίμως, καὶ βουλομένου τῷ
[4, 4]	παρασχεῖν: οὐδένα γὰρ ἔτι αὐτῆς	ἄλλον	ἀντιποιήσεσθαι καὶ τοὺς πρώτους ὁρῶντα
[4, 8]	πασχέτω τὰ ὅμοια> στερούμενος οὗπερ	ἄλλον	ἐστέρησε, πλὴν εἰ μήτι χρήματα
[4, 8]	τὸν θεὸν ἔχοντες καταφρονήσαντες εἰς	ἄλλον	μεταστήσησθε τρόπον. ταῦτα δὲ πράττοντες
[4, 8]	ὀλίγοις, προφήτης δὲ οἷος οὐκ	ἄλλος,	ὥσθ' ὅ τι ἂν φθέγξαιτο
[4, 8]	μαρτυράμενος τὸν θεὸν μὴ νοσφίζεσθαι	ἀλλότρια.	(Μὴ ἐξεῖναι δὲ παριέναι κτηνῶν
[4, 8]	ἐξέστω κινεῖν μήτε οἰκείας μήτ'	ἀλλοτρίας	πρὸς οὕς ἐστιν ὑμῖν εἰρήνη,
[4, 8]	παράσχοι τε κεκτημένοις αὐτὴν μήτε	ἀλλοτρίων	εἰς αὐτὴν ἐπὶ κακώσει στρατευσάντων
[4, 8]	τῆς γερουσίας, διὰ ποίαν αἰτίαν	ἀλλοτρίως	ἔχοι πρὸς τὸν γάμον, ἄν
[4, 6]	καὶ τῷ βίῳ πρὸς ἅπαντας	ἀλλοτριώτατα	χρῆσθε, ὡς καὶ τὰς τροφὰς
[4, 3]	βλάβῃ τοῦ κοινοῦ πολιτευσάμενος εἰς	ἀλλοτριωτάτας	τῶν ἐμῶν ἐπιτηδευμάτων ἐπινοίας πάρειμι,
[4, 8]	ἐντιθέντας: ἀνεπιμίκτους γὰρ ἀλλήλοις μένοντας	ἀλλοτριωτάτους	αὑτοῖς νομισθήσεσθαι. (Ἔστω δὲ καὶ
[4, 8]	καὶ σὺν τῇ δεκάτῃ τοῦ	ἄλλου	καρποῦ μετὰ τῶν φίλων εὐωχούμενος
[4, 8]	τοὺς ἀντιταξαμένους κτείνατε, τοὺς δ'	ἄλλους	εἰς τὸ τελεῖν ὑμῖν φόρους
[4, 8]	ποιῆσαι τὸν βίον καὶ τῶν	ἀλλοφύλων	πλέον δοξαζομένους ἀδήριτον καὶ παρὰ
[4, 8]	ὀφειλομένων αὐτῷ στερεῖσθαι. ὁ κόρην	ἄλλῳ	κατηγγυημένην φθείρας, εἰ μὲν πείσας
[4, 8]	ἄγεσθαι παρθένον μὴ ζευγνύσθω συνοικοῦσαν	ἄλλῳ	νοθεύσας μηδὲ λυπῶν τὸν πρότερον
[4, 6]	καὶ γὰρ οὐδὲν πέπυστο γῆν	ἄλλω	πολυπραγμονεῖν τοὺς Ἑβραίους ἀπηγορευκότος τοῦ
[4, 2]	ὑποτιθέντα τοῖς ἐκ τοῦ παρανομεῖν	ἄλλῳ	τὴν διὰ τούτου εὐδαιμονίαν χαρίζεσθαι.
[4, 8]	λυσιτελοῦς, ἀλλὰ καὶ τῆς τῶν	ἄλλων	διατροφῆς λόγον ἐχόντων. μηδὲ βοῶν
[4, 8]	αὐτῷ πάντα ποιείτω ἃ παρ'	ἄλλων	ἔπαινον αὐτῷ παρέξει, μάλιστα δὲ
[4, 8]	ἐκτομίας μήτε ἀνθρώπους μήτε τῶν	ἄλλων	ζῴων. (Αὕτη μὲν οὖν ὑμῖν
[4, 8]	ὡς ἀντὶ γῆς καὶ τῶν	ἄλλων	κτημάτων ὁ θεὸς αὐτῷ τοῦτον
[4, 6]	ἀράς, θύσας δὲ καὶ τρίτον	ἄλλων	πάλιν ἀνασταθέντων βωμῶν οὐδὲ τότε
[4, 6]	αὐτός τε ἠδίκει καὶ τῶν	ἄλλων	τινὲς εἰπόντος ὁ μὲν λαὸς
[4, 8]	ἀρχῆθεν ἦν, ἐπὶ τὴν τῶν	ἄλλων	τραπέσθαι διήγησιν. γέγραπται δὲ πάνθ'
[4, 8]	ἐστιν, ἔπειτα καὶ τὴν τῶν	ἄλλων	χαρίζεται περιουσίαν, ὡς καὶ πρὸς
[4, 2]	βεβαιοῦντος ἡμῖν τοῦ θεοῦ παντάπασιν	ἀλόγιστον.	κρινεῖ τοίνυν πάλιν αὐτός, τίνας
[4, 8]	ἔτι δὲ καὶ βωμοὺς καὶ	ἄλση	καὶ νεὼς ὁπόσους ἂν ἔχοιεν
[4, 8]	δεσπότης ἀποσφαττέτω: εἰ δ' ἐφ'	ἅλωος	κτείνειέ τινα πλήξας, αὐτὸς μὲν
[4, 8]	ἀποδεῖν τὰ στόματα ἐπὶ τῆς	ἅλωος:	οὐ γὰρ εἶναι δίκαιον εἴργειν
[4, 7]	λαβόντες καὶ τοὺς οἰκήτορας γυναιξὶν	ἅμα	διαφθείραντες μόνας τὰς παρθένους κατέλιπον,
[4, 8]	ὑστεραίᾳ τὸν λαὸν σὺν γυναιξὶν	ἅμα	καὶ τέκνοις εἰς ἐκκλησίαν συναγαγών,
[4, 3]	πρὸς αὐτοὺς παραγινόμενον προελθόντες γυναιξὶν	ἅμα	καὶ τέκνοις πρὸ τῶν σκηνῶν
[4, 5]	ἔβαλλον καὶ πάντας αὐτοὺς ἀκοντίζοντες	ἅμα	καὶ τοξεύοντες διέφθειραν. ἀποθνήσκει δ'
[4, 8]	ποιήσας καὶ πάντων τὰς δεκάτας	ἅμα	ταῖς εἰς τοὺς Λευίτας καὶ
[4, 3]	νόμον, ἀλλὰ χάνοι περὶ αὐτοὺς	ἅμα	τῇ γενεᾷ καὶ τοῖς ὑπάρχουσιν
[4, 8]	ἀσφάλεια. ἵνα δὲ μὴ δι'	ἀμαθίαν	τοῦ κρείττονος ἡ φύσις ὑμῶν
[4, 3]	ποιήσας ἡγεμονίαν, ὁ γῆν ἡμῖν	ἀμαθῶς	ἔχουσι τῶν ὁδῶν ποιήσας τὸ
[4, 8]	ἱδρυθέντι μὴ λήθην λαβεῖν τῆς	Ἀμαληκιτῶν	ὕβρεως, ἀλλὰ στρατεύσαντας ἐπ' αὐτοὺς
[4, 8]	οἵ τε νόμοι πολλὴν πρὸς	ἁμαρτάνοντας	ἕξουσι παρρησίαν, ὡς προλεγόντων αὐτοῖς
[4, 8]	τοῖς ἀξίοις καὶ ἀφελέσθαι τῶν	ἁμαρτανόντων	εἰς αὐτὸν ἱκανός, ᾧ παρέχοντες
[4, 8]	συγγνώμην γὰρ χρὴ νέμειν ἐφ'	ἁμαρτήμασι	νέων, ἀπόχρη σοι ὅσα τῆς
[4, 4]	καὶ γυναῖκας ἔξω τῶν ὑπὲρ	ἁμαρτημάτων	ἐπιφερομένων θυσιῶν: ταύτας γὰρ ἐν
[4, 4]	Μωυσῆς τοσαύτην, πάρεξ ὧν ὑπὲρ	ἁμαρτημάτων	θύων ὁ λαὸς δίδωσιν αὐτοῖς,
[4, 8]	ἐξαλειφθῆναι δυναμένους. οὕτως γὰρ οὐδὲν	ἁμαρτήσονται	μὴ δυνάμενοι λέγειν ἄγνοιαν τῶν
[4, 8]	οὐ μὴν οὐδὲ πατράσιν υἱῶν	ἁμαρτίαν	λογιστέον τῶν νέων πολλὰ παρὰ
[4, 1]	συνεργίαν περιμένοντες. (Ὡς οὖν ταῦτ'	ἄμεινον	αὐτοῖς ἕξειν ἔκριναν καὶ τοῖς
[4, 8]	δὴ τοῦ λοιποῦ φυλαττομένοις ὑμῖν	ἄμεινον	ἕξει τὰ πράγματα: μηδὲ τὴν
[4, 6]	ἀρίστων καὶ καθαρῶν πονηρίας ὑμεῖς	ἀμείνους	κριθήσεσθε καὶ παισὶ βελτίοσιν αὐτῶν
[4, 8]	διώκοντα μόνον τοῦ κατ' αὐτὴν	ἀμελεῖν	κεχαρισμένου. τριάκοντα δ' ἡμερῶν τῷ
[4, 4]	τῶν εἰς τὸν βίον ἀναγκαίων	ἀμελοῖεν	τοῦ ἱεροῦ, κατὰ βούλησιν τοῦ
[4, 8]	δὲ μὴ πειραθείητε χαλεπαίνοντος ὑπὲρ	ἀμελουμένων	νόμων, οὓς αὐτὸς γεννήσας ὑμῖν
[4, 8]	εἰδόσι προνοεῖσθαι τοῦ κατ' αὐτοὺς	ἀμέμπτου.	(Ἀμῶντας δὲ καὶ συναιροῦντας τὰ
[4, 8]	τε νέοις καὶ προηβηκόσιν ἡ	ἅμιλλα	τῆς λύπης: οἱ μὲν γὰρ
[4, 3]	ἐκάλει τοὺς περὶ τῆς ἱερωσύνης	ἁμιλλωμένους	διὰ τὴν τῶν ἱερέων δοκιμασίαν,
[4, 5]	Ῥαβαθᾶ πόλει τῶν βασιλείων τῆς	Ἀμμανίτιδος,	τῇ μὲν κατασκευῇ σιδηρέαν, τεσσάρων
[4, 8]	τῆς εὐχαριστίας καὶ γενομένης ἐπ'	ἀμοιβῇ	μὲν τῶν ἤδη γεγονότων ἐπὶ
[4, 8]	ἡγησάμην, αὐτός τε ταύτην ὀφειλομένην	ἀμοιβὴν	ἀποδιδοὺς καὶ καταλείπων εἰς μνήμην
[4, 8]	τ' ἐκείνων εὐχαριστίαν καὶ τὴν	ἀμοιβὴν	τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ γενησομένην
[4, 8]	πολέμιοι καὶ νεκρὸς μηδὲ εἷς	ἄμοιρος	γῆς κείσθω περαιτέρω τοῦ δικαίου
[4, 5]	δὲ ὁρῶν πολεμίως αὐτοῖς τὸν	Ἀμοραῖον	διακείμενον οὔτε περιφρονούμενος ἀνέχεσθαι δεῖν
[4, 7]	τὸν Μωυσῆν ἐξαίρετον αὐτοῖς τὴν	Ἀμορῖτιν	παρασχεῖν δορίκτητον οὖσαν: ἀγαθὴν γὰρ
[4, 5]	εἰς τὸ ἔργον. ὁ δὲ	Ἀμορραῖος	οὐκέτ' ἦν ἐπιόντων ὅμοιος αὑτῷ,
[4, 5]	ἐμπόδιον τοῦ μαχίμου παντὸς ἀπολωλότος.	Ἀμορραίους	μὲν οὖν τοιοῦτο πάθος κατέλαβεν
[4, 7]	ἐν τέλει πάντας συνεχώρει τὴν	Ἀμορρῖτιν	αὐτοῖς ἐπὶ τῷ συμμαχῆσαι τοῖς
[4, 8]	ἔστω τὰ φυτὰ καρποῦσθαι. (Τὴν	ἀμπέλοις	κατάφυτον γῆν μὴ σπείρειν: ἀρκεῖσθαι
[4, 4]	ἀναφύντας ἑώρων καὶ καρπὸν ὡραῖον,	ἀμύγδαλα	δ' ἦν, ἐκ τοιούτου ξύλου
[4, 8]	αὐτοὺς πολιτείαν ἄν τε πόλις,	ἀμύνειν	αὐτοῖς καὶ κοινῇ καὶ κατ'
[4, 3]	εἰ βίαν τινὰ προσφέροι Μωυσῆς	ἀμυνούμενοι.	(Ὁ δὲ πλησίον γενόμενος τὰς
[4, 2]	πλούτῳ προεῖχε, σὺ γὰρ καὶ	ἀμφοτέρους	ἡμᾶς μεγέθει χρημάτων ὑπερβάλλεις, οὐ
[4, 8]	πλήξας καὶ τὴν τιμὴν τὴν	ἀμφοτέρων	οἱ δεσπόται αὐτῶν διανεμέσθωσαν. (Οἱ
[4, 8]	προνοεῖσθαι τοῦ κατ' αὐτοὺς ἀμέμπτου.	(Ἀμῶντας	δὲ καὶ συναιροῦντας τὰ θέρη
[4, 5]	ὁρίζων τήν τε Μωαβῖτιν καὶ	Ἀμωρῖτιν.	γῆ δ' αὕτη καρποφόρος καὶ
[4, 8]	δ' αἰχμάλωτόν τις λάβῃ παρθένον	ἄν	τε καὶ γεγαμημένην, βουλομένῳ συνοικεῖν
[4, 8]	τὸν γάμον, ἄν τε μικρὰν	ἄν	τε μείζω λέγῃ, πρὸς ταῦτα
[4, 8]	ἀλλοτρίως ἔχοι πρὸς τὸν γάμον,	ἄν	τε μικρὰν ἄν τε μείζω
[4, 8]	ἐπιχειρῇ τὴν κατ' αὐτοὺς πολιτείαν	ἄν	τε πόλις, ἀμύνειν αὐτοῖς καὶ
[4, 8]	φυλακῆς ὑπολαμβάνοντας παραβῆναι τούτους, ἀλλ'	ἄν	τέ τις τῶν ἐξ αἵματος
[4, 8]	οἰμωγῆς καὶ τῶν ὀδυρμῶν τεκμαίροιτο	ἄν	τις ἐκ τοῦ συμβάντος τῷ
[4, 8]	καταφρονεῖσθαι καὶ ἀσθενέστερος ἐκείνων οἷς	ἄν	τις κατὰ φόβον ἰσχύος προσνέμοι
[4, 6]	τέλος ὁποῖον ἐκεῖνος προεῖπε τεκμαίροιτ'	ἄν	τις, ὅ τι καὶ ἔσοιτο
[4, 3]	τῆς ἰσχύος γενόμενοι: ὀδύραιτο δ'	ἄν	τις οὐ μόνον τῆς συμφορᾶς
[4, 8]	ὤμνυεν. (Ἐδίδασκε δὲ αὐτούς, ὡς	ἂν	αἱ θυσίαι τῷ θεῷ μᾶλλον
[4, 6]	εὐπαραλογίστους Ἑβραίους. ἐμὲ δ' οὐκ	ἂν	ἀκόλουθον οἷς σὺ προστάττεις τυραννικῶς
[4, 6]	τοὺς ἡμετέρους σέβειν, καὶ οὐκ	ἂν	ἄλλο γένοιτο τεκμήριον ἧς ἔχειν
[4, 8]	κἂν ἐλαχίστῳ μέρει τῶν πεπιστευμένων	ἂν	ἀπολέσας τύχῃ τὰ λοιπὰ πάντα
[4, 4]	θυσίας νενομισμένων τὸ γεννηθὲν πρῶτον,	ἂν	ἄρσεν ᾖ, καταθῦσαι παρασχεῖν τοῖς
[4, 6]	κατ' αὐτῶν κερδᾶναι ποθεῖτε, τύχοιτ'	ἂν	αὐτῆς ταῦτα ποιήσαντες: τῶν θυγατέρων
[4, 6]	ἠξίωσε. καὶ ταῦτα μὲν ὡς	ἂν	αὐτοῖς τισι δοκῇ οὕτω σκοπείτωσαν.
[4, 6]	τὴν προκειμένην παρώρμησε προστάξας ὅτιπερ	ἂν	αὐτὸς κατὰ νοῦν αὐτῷ ποιήσειε
[4, 3]	καμάτων ὑπῆρχε τὸ περιεῖναι, εἰκότως	ἂν	αὐτός, ὁ τὸ πῦρ ἐκεῖνό
[4, 4]	αὐτοῖς τινα χορηγεῖν. ὅσοι δ'	ἂν	αὑτοὺς καθιερῶσιν εὐχὴν πεποιημένοι, ναζιραῖοι
[4, 8]	τὸν βίον, ἡ δ' ᾧπερ	ἂν	βουληθῇ τινι τῶν δεομένων γαμείσθω.
[4, 6]	ὑμᾶς ἀνθρώπους ἐφορῶντος καὶ ὅθεν	ἂν	γένοισθε πάντων εὐδαιμονέστεροι τῶν ὑπὸ
[4, 6]	αὐτοῖς δόξαν καὶ ἐξιδιώσασθαι μηδενὸς	ἂν	γενομένου μάρτυρος τοῦ διελέγξοντος, ἐκείνῳ
[4, 2]	τῶν ἐκ τοῦ στασιάζειν αὐτοῖς	ἂν	γενομένων δεινῶν, εἰ μὴ προενόησε.
[4, 8]	βουληθῇ τινι τῶν δεομένων γαμείσθω.	ἂν	δ' αἰχμάλωτόν τις λάβῃ παρθένον
[4, 8]	παρθενίας ἄχρι νομίμων γάμων καταλευέσθω,	ἂν	δ' ἐξ ἱερέων ᾖ γεγενημένη,
[4, 8]	πεντήκοντα σίκλους ἀποτινύτω τῷ πατρί.	ἂν	δ' ἐξελέγξῃ τὴν παιδίσκην ἐφθαρμένην,
[4, 8]	ἐκείνους τοῦ θεοῦ δυνατωτέρους ποιεῖ.	ἂν	δ' οἱ δικασταὶ μὴ νοῶσι
[4, 8]	καὶ πάλιν εἰ δεηθεῖεν ἕξοντες.	ἂν	δὲ ἀναισχυντῶσι περὶ τὴν ἀπόδοσιν,
[4, 8]	ἐκδικείσθω ταὐτὸν παθόντος τοῦ πεπληχότος.	ἂν	δὲ κομισθεὶς παρ' ἑαυτὸν καὶ
[4, 8]	μέχρι τῆς ἀποδόσεως ὁ δεδανεικώς,	ἂν	δὲ πένης, ἀποτιθέτω πρὶν ἡλίου
[4, 8]	ὅσα ὁ καταμαρτυρηθεὶς πάσχειν ἔμελλεν.	(Ἂν	δὲ πραχθέντος φόνου ἔν τινι
[4, 8]	διὰ φόβον μὴ τἀληθῆ μαρτυρῆσαι.	ἂν	δέ τις ψευδομαρτυρήσας πιστευθῇ, πασχέτω
[4, 8]	οἳ γηρωκομήσουσιν αὐτοὺς καὶ ὧν	ἂν	δέωνται παρ' αὐτῶν ἕξουσι, γενόμενόν
[4, 6]	κεχαρισμένον αὐτῷ βούλησιν. πολὺ δ'	ἂν	δικαιότερον αὐτὸς τιμωρίαν ὑπομένοις τὰ
[4, 8]	τῶν περάτων τῆς γῆς, ἧς	ἂν	Ἑβραῖοι κρατῶσιν, ὅπως τῷ θεῷ
[4, 2]	τρόπῳ καταχαριζομένου τὰς τιμὰς οἷς	ἂν	ἐθελήσῃ χαλεπώτερον ἤδη τυγχάνειν τοῦ
[4, 8]	ἀπελθεῖν: ὡς τῷ θεῷ κεχαρισμένον	ἂν	εἴη, κἂν ὑπ' αἰσχύνης τινὰς
[4, 8]	τὸ θεῖον, χείρων δ' οὐκ	ἂν	εἴη τῆς ἐπὶ τοῖς σώμασιν
[4, 8]	ὡς ἐμπεσουμένοις ᾖ. οὗ δ'	ἂν	εἰς ὄρυγμα τοιοῦτον μὴ κλειστὸν
[4, 8]	μηδὲν ἐξέστω. μηδὲ τρυγῶντες ὧν	ἂν	εἰς τὰς ληνοὺς κομίζωσιν εἰργέτωσαν
[4, 2]	τὸν ἱερωσόμενον ἐκλεγόμενος, τὸν ἄξιον	ἂν	εἰς τὴν τιμὴν παράγειν, οὐχὶ
[4, 8]	ἔχουσι μεταλαβεῖν: οὐ τοσαύτη γὰρ	ἂν	ἐκ τῆς ἐπ' ἀκριβὲς αὐτῶν
[4, 8]	τεθνάτω, τοῦτο πάσχων ὃ διέθηκεν	ἂν	ἐκείνους καθ' ὧν τὸ φάρμακον
[4, 2]	νόμων τὴν τιμὴν ἐχαριζόμην, οὐκ	ἂν	ἐμαυτῷ παρεὶς δοῦναι παρέσχον ἑτέρῳ
[4, 4]	ἄνδρα δὲ πεντήκοντα. ὅσοι δὲ	ἂν	ἐνδεέστερα τῶν ὡρισμένων ἔχωσι χρήματα
[4, 8]	ὁμοίως καὶ περὶ βοσκημάτων οἷς	ἂν	ἐντύχῃ τις κατ' ἐρημίαν πλανωμένοις,
[4, 8]	τοῖς σώμασιν αἰσχύνης: ὁμοίως μηδ'	ἂν	ἐπ' ὀχεύσει κυνὸς ἤτοι θηρευτικοῦ
[4, 6]	τούτοις ὁ σύλλογος. προεληλύθει δ'	ἂν	ἐπὶ πλεῖον ἡ τοῦ κακοῦ
[4, 8]	ὡς τοῦ θεοῦ συνεργοῦντος οἷς	ἂν	ἐπιχειρήσειε, καὶ πᾶσαν ἐπευφημήσας τὴν
[4, 8]	μηδὲ συλᾶν ἱερὰ ξενικά, μηδ'	ἂν	ἐπωνομασμένον ᾖ τινι θεῷ κειμήλιον
[4, 2]	οὐδὲ διὰ φιλαδελφίαν ὃ δικαίως	ἂν	ἕτερος εἶχε τοῦτο φέρων ἔδωκα
[4, 8]	ἧς τὸν κόσμον φυλάξαντες πάντων	ἂν	εὐδαιμονέστατοι κριθείητε. (Ταῦτα εἰπὼν δίδωσιν
[4, 8]	ὑποθέμενος ὃν τρόπον ὑμεῖς τ'	ἂν	εὐδαιμονήσαιτε καὶ παισὶ τοῖς αὑτῶν
[4, 8]	τῶν ἀνθρώπων γεγονέναι, καὶ φωνῆς	ἂν	εὐπορήσαντα δικαιολογήσασθαι πρὸς ὑμᾶς, ὡς
[4, 8]	εὔκλειαν ὑμῖν ὑπάρξαι. τούτων δ'	ἂν	ἐφικέσθαι δυνηθείητε, εἰ τῶν νόμων
[4, 8]	κατηγορείτω χρώμενος εἰς ἀπόδειξιν οἷς	ἂν	ἔχῃ τεκμηρίοις, ἀπολογείσθω δὲ ὁ
[4, 6]	ἕως ἔτι καὶ καλῶς αὐτοῖς	ἂν	ἔχοι μεταβαλέσθαι, τὴν ἀνδρείαν ὑπολαμβάνουσιν
[4, 8]	καὶ ἄλση καὶ νεὼς ὁπόσους	ἂν	ἔχοιεν κατερείπειν παραινῶ καὶ δαπανᾶν
[4, 8]	νεκρὸς τὴν χώραν. ἣ δ'	ἂν	ᾖ πλησιαιτάτη πόλις, οἱ ἐν
[4, 2]	τῇ πρεσβυτάτῃ τῶν φυλῶν, εἰκότως	ἂν	ἡ Ῥουβήλου τὴν τιμὴν ἔχοι
[4, 6]	αὐτῶν ἐχόντων τὸν τρόπον πολλάκις	ἂν	ἤδη κεκολασμένος ἔγνως ἂν οὐκ
[4, 7]	τἆλλα ὅσα συμπεριάγειν μέλλουσιν αὐτοῖς	ἂν	ἦν ἐμπόδια τοῦ πονεῖν ἀπέθεντο
[4, 5]	στρατῷ δίοδον αἰτῶν ἐφ' αἷς	ἂν	θελήσειε πίστεσιν, ὥστε μηδὲν ἀδικηθῆναι
[4, 8]	πρὶν ἡλίου δυσμῶν, καὶ μάλιστ'	ἂν	ἱμάτιον ᾖ τὸ ἐνέχυρον, ὅπως
[4, 3]	γῆν: τοῦτο γὰρ σῆς ἐπίδειξις	ἂν	ἰσχύος ἅπασι γένοιτο καὶ διδασκαλία
[4, 8]	δύναμις αὐτοῖς ἦν καὶ μετοικήσαντα	ἂν	καὶ πρὸς ἄλλην μεταβάντα γῆν.
[4, 8]	ὁ φυτεύσας, πρὸ ἐτῶν τεσσάρων	ἂν	καρπὸν προβάλῃ τὰ φυτά, μήτε
[4, 7]	τῷ συμμαχῆσαι τοῖς συγγενέσιν, ἕως	ἂν	καταστήσωνται τὰ πάντα. λαβόντες οὖν
[4, 8]	ἔδωκεν. ὁ γυναῖκα λακτίσας ἔγκυον,	ἂν	μὲν ἐξαμβλώσῃ ἡ γυνὴ ζημιούσθω
[4, 8]	πατὴρ ἢ ἀδελφὸς ἢ ὃς	ἂν	μετὰ τούτους ἐγγυτέρω δοκῇ τοῦ
[4, 2]	καὶ διὰ τὸ πλῆθος ἴσως	ἂν	μηδ' ἐν ἀγαθοῖς ὑποταγέντες τοῖς
[4, 8]	ἑτέρας ἐν ἐλάττονι μοίρᾳ τυγχανούσης,	ἂν	ὁ ἐκ τῆς ἀγαπωμένης παῖς
[4, 8]	καὶ δι' ἀρετὴν ἐπιφανεῖ, ἣν	ἂν	ὁ θεὸς ἑαυτῷ διὰ προφητείας
[4, 4]	γὰρ ἐκεῖνον τὴν ἱερωσύνην, οὗπερ	ἂν	ὁ θεὸς ἐπισημήνῃ τῇ βακτηρίᾳ.
[4, 8]	τοῖς ἠγνοημένοις ὀνειδῶν. οὕτως γὰρ	ἂν	ὅ τε νομοθέτης ἀγαθὸς εἴη
[4, 8]	υἱὸν κολαζόμενον οὔτε θυγατέρα. οὐδ'	ἂν	οἱ λόγοι καὶ ἡ παρ'
[4, 8]	μᾶλλον κεχαρισμέναι γένοιντο καὶ ὅπως	ἂν	οἱ στρατεύοντες ἐξίοιεν τεκμηρίῳ χρώμενοι
[4, 6]	τὸ μὲν Ἑβραίων γένος οὐκ	ἂν	ὄλεθρος παντελὴς καταλάβοι οὔτ' ἐν
[4, 8]	αὐτοῦ σαφῶς ἐξεπιστάμενος παραινῶ, οὐκ	ἂν	ὄντες μακαριστοὶ καὶ ζηλωτοὶ πᾶσιν
[4, 6]	ἡμῖν θεοὺς προσκυνεῖν. μέμψαιτο δ'	ἂν	οὐδείς, εἰ γῆς εἰς ἣν
[4, 6]	βίου παντὸς ἀνηρτηκότα: χαρείη τ'	ἂν	οὐδεὶς κυριώτερον αὑτὸν περὶ ὧν
[4, 6]	πολλάκις ἂν ἤδη κεκολασμένος ἔγνως	ἂν	οὐκ εὐπαραλογίστους Ἑβραίους. ἐμὲ δ'
[4, 8]	οὐκ ἂν προσοῖτο: γένοιτο γὰρ	ἂν	οὕτω τῶν παίδων τὰ φρονήματα
[4, 3]	δοξάζοντας οὐχ ὅσια: εὑρεθείην γὰρ	ἂν	οὕτως ἀγαθὸς ὑπηρέτης ὧν σὺ
[4, 6]	δεσπότην οὐκ ἐχόντων. χαλεπώτερος δ'	ἂν	οὕτως Αἰγυπτίων Ἑβραίοις γένοιο τιμωρεῖν
[4, 8]	πάντων τιθεμένους. ὁ γὰρ θεὸς	ἂν	οὕτως δόξειε καταφρονεῖσθαι καὶ ἀσθενέστερος
[4, 8]	μηδέποτε συνελθεῖν ἰσχυριζέσθω: λάβοι γὰρ	ἂν	οὕτως ἐξουσίαν συνοικεῖν ἑτέρῳ, πρότερον
[4, 8]	καὶ τὴν μνήμην: βεβαία γὰρ	ἂν	οὕτως ὑμῖν μόνον ὑπάρξειεν ἡ
[4, 6]	μένειν μὴ πρότερον ἐπινευέτωσαν, πρὶν	ἂν	πείσωσιν αὐτοὺς ἀφέντας τοὺς πατρίους
[4, 2]	κακουργεῖν ὅ τε θεὸς οὐκ	ἂν	περιεῖδεν ἑαυτὸν καταφρονούμενον οὐδ' ὑμᾶς
[4, 8]	παραδίδωσι διατελοίητε: ἔργον δ' ὅτι	ἂν	πολεμικὸν ἢ νῦν ὑφ' ὑμῶν
[4, 8]	περὶ τούτων βραχέα προσδιατάξωμεν, ὡς	ἂν	προειδότες ἃ χρὴ ποιεῖν ἐν
[4, 8]	γάμῳ θυσίας ὁ θεὸς οὐκ	ἂν	προσοῖτο: γένοιτο γὰρ ἂν οὕτω
[4, 6]	σεαυτοῦ κατεσκευακὼς ἀτοπίαν: ἐγὼ δ'	ἂν	στεροίμην εἰκότως ὧν πράττω νυνὶ
[4, 2]	λαῷ, καὶ θυμιωμένων ὑμῶν οὗπερ	ἂν	τὴν θυσίαν ἡδίω κρίνῃ ὁ
[4, 8]	καθ' ἁσδηποτοῦν αἰτίας, πολλαὶ δ'	ἂν	τοῖς ἀνθρώποις τοιαῦται γίγνοιντο, γράμμασι
[4, 2]	ὅτι ταύτης τῆς δόξης δικαιότερον	ἂν	τῷ πλουτεῖν ἐκείνου μᾶλλον μὴ
[4, 8]	τοῦτο ἐλεύθερον ἔχουσα. (Ὅσοι δ'	ἂν	τῶν νέων περιφρονῶσι τοὺς γονεῖς
[4, 8]	ἵππων, ὧν αὐτῷ παραγενομένων ὑπερήφανος	ἂν	τῶν νόμων ἔσοιτο. κωλυέσθω δ'
[4, 8]	ἡγεῖσθε μὴ τὸ προσαγανακτεῖν οἷς	ἂν	ὑμᾶς οἱ ἡγεμόνες πράττειν ἀξιῶσι:
[4, 8]	μὴ γαμεῖσθαι τοῖς ἐλευθέροις, μηδ'	ἂν	ὑπ' ἔρωτος πρὸς τοῦτό τινες
[4, 3]	τὸν χάλκεον καταθέσθαι βωμόν, ὡς	ἂν	ὑπόμνησις εἴη τοῖς αὖθις ὧν
[4, 6]	ὑμετέρας χεῖρας ἐλθεῖν: οὐ γὰρ	ἂν	ὑποστρέψειέ τις νικηφόρος οὐδ' ὥστε
[4, 8]	οὐκ ἄλλος, ὥσθ' ὅ τι	ἂν	φθέγξαιτο δοκεῖν αὐτοῦ λέγοντος ἀκροᾶσθαι
[4, 8]	τοῦτον εἴη παρεσχηκώς: ἀλλὰ μηδὲ	ἀναβάλλεσθαι	τὴν ἀπόδοσιν, ἀλλ' αὐθημερὸν ἐκτίνειν
[4, 4]	ἐνταῦθα ὑψηλοῦ περιέχοντος ὄρους αὐτὸ	ἀναβὰς	Ἀαρὼν ἐπ' αὐτὸ Μωυσέος αὐτῷ
[4, 8]	γερουσία τῆς πόλεως ἐκείνης καθαρὰς	ἀναβοησάτωσαν	τὰς χεῖρας ἔχειν ἀπὸ τοῦ
[4, 8]	καὶ τὴν διάταξιν τῆς πολιτείας	ἀναγεγραμμένην.	οἱ δὲ ἐδάκρυόν τε καὶ
[4, 8]	σταθείς, ἀφ' οὗ γένοιτο ἐξάκουστος,	ἀναγινωσκέτω	τοὺς νόμους ἅπασι, καὶ μήτε
[4, 8]	καὶ σύμμαχον, ὅμως ἀξιοῦτε μὴ	ἀναγκάζεσθαι	πολεμεῖν αὐτοῖς μηδὲ τὰ ἐκείνων
[4, 4]	τοῦ πλήθους λαμβάνει ταῦτ' ἐστίν:	ἀναγκαῖον	δ' ἡγησάμην ἃ τοῖς ἱερεῦσιν
[4, 8]	τοῦ θεοῦ πύθοιτο. τούτου χάριν	ἀναγκαῖον	ἡγησάμην προδιαστείλασθαι, μὴ καί τις
[4, 4]	ζήτησιν τῶν εἰς τὸν βίον	ἀναγκαίων	ἀμελοῖεν τοῦ ἱεροῦ, κατὰ βούλησιν
[4, 6]	ποτὰ μὴ κοινὰ τοῖς ἄλλοις,	ἀνάγκη	βουλομένους ἡμῖν συνοικεῖν καὶ θεοὺς
[4, 8]	τὸ ἐναντίον μεταβαλεῖ. ἐπεὶ δὲ	ἀνάγκη	τὸ ἀνθρώπειον καὶ εἰς ἀβουλήτους
[4, 8]	τῷ τοῖς ὀξέως τι πράττειν	ἀνάγκην	ἔχουσιν ἐμπόδιον εἶναι καὶ βλάπτειν
[4, 4]	τῆς αὑτῶν ἀλλὰ μὴ θρησκείας	ἀνάγκην	κομίζειν τοῖς ἱερεῦσιν ἔνυστρόν τε
[4, 6]	τινων περὶ ταῦτα, μεγάλως ἐτίμησεν	ἀναγράψας	αὐτοῦ τὰς μαντείας, καὶ παρὸν
[4, 8]	εἶναι τῶν ἐκ τῆς γῆς	ἀναδιδομένων,	ἣν ὁ θεὸς αὐτοῖς κτήσασθαι
[4, 3]	χειροποίητον ἱστόρησέ τις οὔτε γῆθεν	ἀναδοθὲν	κατὰ ὑποδρομὴν καύματος οὔτε κατὰ
[4, 8]	οἱ ὁπωσοῦν ὑπὸ τῶν νόμων	ἀναιρεθῆναι	κατακριθέντες. θαπτέσθωσαν δὲ καὶ οἱ
[4, 8]	ψῆφον βεβαίαν εἰς αἰῶνα κειμένην	ἀναιρεῖν,	ὡς πολέμων ἐντεῦθεν καὶ στάσεων
[4, 3]	καὶ Δαθάμην, οἵ σου καταδικάζουσιν	ἀναισθησίαν	ὡς ὑπ' ἐμῆς τέχνης νικωμένου.
[4, 6]	πρὸς τὸν ἕτερον τῶν τριγχῶν	ἀναισθήτως	ἔχουσα τῶν πληγῶν, ἃς ὁ
[4, 8]	εἰ δεηθεῖεν ἕξοντες. ἂν δὲ	ἀναισχυντῶσι	περὶ τὴν ἀπόδοσιν, μὴ περὶ
[4, 3]	ποιήσας τὸ πέλαγος καὶ τὴν	ἀνακεκομμένην	θάλασσαν τοῖς Αἰγυπτίων ἐπικυμήνας ὀλέθροις,
[4, 5]	ἐξουσίας λαβόμενοι καὶ τὰς πανοπλίας	ἀναλαβόντες	εὐθέως ἐχώρουν εἰς τὸ ἔργον.
[4, 8]	ξυραμένην αὐτὴν καὶ πένθιμον σχῆμα	ἀναλαβοῦσαν	ἀποθρηνῆσαι συγγενεῖς καὶ φίλους τοὺς
[4, 5]	τριακονθήμερον ἄγοντος, ἐπεὶ τοῦτ' ἐλώφησεν,	ἀναλαβὼν	ἐκεῖθεν Μωυσῆς τὸν στρατὸν παρῆν
[4, 8]	καρποῦ μετὰ τῶν φίλων εὐωχούμενος	ἀναλισκέτω	καὶ μετ' ὀρφανῶν καὶ χηρευουσῶν
[4, 8]	τὸν τῆς πολιτείας κόσμον συμπορίζων	ἀναλογιζόμενος	προεῖπεν, ὡς δηλώσειεν αὐτῷ τὸ
[4, 8]	τε Μωυσέος ἀξιώματι τῆς ἀρετῆς	ἀναλογοῦσαν	καὶ μαθεῖν παρέξων δι' αὐτῆς
[4, 8]	θεὸς καθ' ὥραν αὐτοῖς παρέσχεν.	ἀναλώματα	γὰρ οὐχ ἡγητέον ὅσα τις
[4, 8]	παρὰ τὸν χρόνον τῆς κατακλίσεως	ἀνάλωσε	καὶ ὅσα τοῖς ἰατροῖς ἔδωκεν.
[4, 8]	δυσχεραίνοντας καταλιπεῖν ἠξίουν εἰς τὴν	ἀνάμνησιν	φέρων μηδὲ παρ' ὃν ἔπασχον
[4, 8]	ἡ τῶν οὐ φυλαχθέντων νόμων	ἀνάμνησις.	ὅθεν εἰ βούλοισθε τούτους ὑμῖν
[4, 4]	δίκην ἔτι καὶ τὴν ἱερωσύνην	ἀναμφίλεκτον	τἀδελφῷ παρασχεῖν: οὐδένα γὰρ ἔτι
[4, 8]	δὲ πολλὰ τοιαῦτα τοῖς ἀνθρώποις,	ἀναπεμπέτωσαν	τὴν δίκην εἰς τὴν ἱερὰν
[4, 2]	προστιθεμένων ταῖς κατὰ Ἀαρῶνος διαβολαῖς	ἀναπίμπλαται	τούτων ἅπας ὁ στρατός. ἦσαν
[4, 8]	καὶ κρατήσαντας μὲν ἐξ αὐτῶν	ἀνασπᾶν	θεμελίων καὶ μηδὲ τὸ ἔδαφος
[4, 6]	δὲ καὶ τρίτον ἄλλων πάλιν	ἀνασταθέντων	βωμῶν οὐδὲ τότε μὲν κατηράσατο
[4, 6]	εἰς μετάνοιαν ἄγειν ὧν ἔπραττον.	(Ἀναστὰς	δὲ μετ' αὐτὸν Ζαμβρίας ἀλλὰ
[4, 8]	φυλὰς ἐπὶ τοῖν δυοῖν ὀροῖν	ἀναστῆναι	καὶ σὺν αὐτοῖς Λευίτας τε
[4, 8]	καθὰ πρέπει, τὸν βωμόν τε	ἀναστῆσαι	πρὸς ἥλιον ἀνίσχοντα τετραμμένον οὐ
[4, 1]	οὐ δυνησόμενον ἐρρῶσθαι τοῖς πράγμασιν,	ἀναστήσας	τὸ στράτευμα προῆλθεν εἰς τὴν
[4, 6]	ὁ Βάλαμος οἷός τε ἦν	ἀναστρέφειν,	ἀλλ' ὁ θεὸς αὐτὸν χωρεῖν
[4, 3]	τὰς χεῖρας εἰς τὸν οὐρανὸν	ἀνασχὼν	γεγωνότερον ἐκβοήσας, ὡς ἀκουστὸν πάσῃ
[4, 7]	γῆν τρεῖς ἕτεραι πόλεις ἔμελλον	ἀνατεθήσεσθαι	τῶν Λευίτιδων πόλεων τοῖς φυγάσιν
[4, 4]	δεσπότας σίκλον καὶ ἥμισυ αὐτοῖς	ἀναφέρειν,	ἀνθρώπου δὲ πρωτοτόκου πέντε σίκλους,
[4, 4]	Ἀαρῶνος βλαστούς τε καὶ κλάδους	ἀναφύντας	ἑώρων καὶ καρπὸν ὡραῖον, ἀμύγδαλα
[4, 6]	φιλοστόργως ἔχειν καὶ λυπεῖσθε μελλουσῶν	ἀναχωρεῖν,	οὐδ' αὐταὶ τὴν δέησιν ὑμῶν
[4, 8]	ἀρετῆς πρὸς τὸ θεῖον αὐτὸν	ἀναχωρῆσαι	τολμήσωσιν εἰπεῖν. (Ἐβίωσε δὲ τὸν
[4, 6]	δ' ἀθυμία πολλὴ πρὸς τὴν	ἀναχώρησιν	τῶν γυναικῶν κατέλαβε καὶ λιπαροῦντες
[4, 4]	ἀργύριον, γυναῖκα μὲν τριάκοντα σίκλους	ἄνδρα	δὲ πεντήκοντα. ὅσοι δὲ ἂν
[4, 8]	μηδὲ λυπῶν τὸν πρότερον αὐτῆς	ἄνδρα:	δούλας δὲ μὴ γαμεῖσθαι τοῖς
[4, 8]	γυναῖκα ἀνδρικῇ σκευῇ χρῆσθαι μήτ'	ἄνδρα	στολῇ γυναικείᾳ. (Πολιτείαν μὲν οὖν
[4, 3]	μάρτυς. ἐγὼ βίον ἀπράγμονα καταστησάμενος	ἀνδραγαθίᾳ	μὲν ἐμῇ σῇ δὲ βουλῇ,
[4, 6]	οὖν καὶ ὑπὸ τῆς τούτων	ἀνδραγαθίας	πολλοὶ τῶν παρανομησάντων, ἐφθάρησαν δὲ
[4, 8]	συναγαγών, ὡς παρεῖναι καὶ τὰ	ἀνδράποδα,	ὥρκου τῶν νόμων αὐτοὺς φυλακὴν
[4, 6]	προσηκάμεθα τὴν ὑμετέραν ἀξίωσιν, ἀλλ'	ἄνδρας	ἀγαθοὺς καὶ δικαίους ὑπολαβοῦσαι τοιούτοις
[4, 2]	δὲ τοὺς πεντήκοντα καὶ διακοσίους	ἄνδρας,	τιμῆς ἄξιοι δοκεῖτε, καὶ τὸν
[4, 6]	πέμπουσι μετὰ τῶν Βαλάκου πρέσβεων	ἄνδρας	τῶν παρ' αὐτοῖς ἀξιολόγων παρακαλέσοντας
[4, 6]	κἀκεῖνος βουλόμενος χαρίζεσθαί τι τοῖς	ἀνδράσιν	ἀνήρετο τὸν θεόν, ὁ δὲ
[4, 3]	οὖν ἐπεὶ κακουργεῖν ὑποπτεύομαι παρ'	ἀνδράσιν,	οἷς ἐκ τῶν ἐμῶν καμάτων
[4, 8]	νεὼν καταπρησθῆναι καὶ πραθέντας δουλεύειν	ἀνδράσιν	οὐδένα ληψομένοις οἶκτον ἐπὶ ταῖς
[4, 6]	δὲ καὶ ψυχῆς καὶ σώματος	ἀνδρείᾳ	τοσοῦτον προύχων, ὡς μὴ πρότερον
[4, 6]	αὐτοῖς ἂν ἔχοι μεταβαλέσθαι, τὴν	ἀνδρείαν	ὑπολαμβάνουσιν οὐκ ἐν τῷ βιάζεσθαι
[4, 6]	εὐφρᾶναι καὶ γυναῖκας. τοσοῦτον ὑμῖν	ἀνδρείας	τὸ περιὸν ἐκ θεοῦ προνοίας
[4, 8]	(Ἀρχέτωσαν δὲ καθ' ἑκάστην πόλιν	ἄνδρες	ἑπτὰ οἱ καὶ τὴν ἀρετὴν
[4, 6]	μὲν οὖν ἐκ τῶν τάξεων	ἄνδρες	οὐκ ἐλάττους τετρακισχιλίων καὶ μυρίων.
[4, 2]	πεντήκοντα καὶ διακόσιοι τῶν πρώτων	ἄνδρες	σπεύδοντες ἀφελέσθαι τὴν ἱερωσύνην τὸν
[4, 8]	τοῦ λαοῦ παντὸς λέγει τοιάδε:	(Ἄνδρες	συστρατιῶται καὶ τῆς μακρᾶς κοινωνοὶ
[4, 8]	προησκηκότες: ἑκάστῃ δὲ ἀρχῇ δύο	ἄνδρες	ὑπηρέται διδόσθωσαν ἐκ τῆς τῶν
[4, 8]	πλῆθος, διδόσθω δὲ καὶ τῷ	ἀνδρὶ	τῆς γυναικὸς παρ' αὐτοῦ χρήματα:
[4, 8]	ταῖς μάχαις, ὡς μήτε γυναῖκα	ἀνδρικῇ	σκευῇ χρῆσθαι μήτ' ἄνδρα στολῇ
[4, 6]	Οὔρου θυγατρὶ τῶν ἐκείνῃ δυναστεύοντος	ἀνδρὸς	κελευσθεὶς ὑπὸ τῆς γυναικὸς πρὸ
[4, 8]	ἐργαζομένων, μεμισήσθω. ὅθεν οὐκ ἀποστερητέον	ἀνδρὸς	πένητος μισθὸν εἰδότας, ὡς ἀντὶ
[4, 6]	καὶ εἴ τινες τῶν πρώτων	ἀνδρῶν	διὰ πατέρων ἀρετὰς ἐπιφανεῖς ἦσαν
[4, 3]	συνελθόντων δὲ πεντήκοντα καὶ διακοσίων	ἀνδρῶν,	οἳ καὶ διὰ πατέρων ἀρετὴν
[4, 4]	ἦσαν κατασημηναμένων αὐτὰς τῶν τε	ἀνδρῶν	οἵπερ ἐκόμιζον καὶ τοῦ πλήθους.
[4, 4]	θρησκείαν ἐσπουδάκεσαν, τὸν δὲ τοιούτων	ἀνδρῶν>	ὀλέθρῳ καὶ πάντων ἀρίστων ἐζημιωκότα
[4, 8]	συμφορᾶς τοῖς ἔγγιστα τῶν προτέρων	ἀνδρῶν	συνοικούσαις. ἐὰν δὲ μὴ βούληται
[4, 6]	τοῦ νομοθέτου γνώμην μὴ παρελθεῖν	ἀνεγκωμίαστον.	τὸν γὰρ Βάλαμον παραληφθέντα ὑπὸ
[4, 8]	διωρισμένα. ἔπειτα ποίησιν ἑξάμετρον αὐτοῖς	ἀνέγνω,	ἣν καὶ καταλέλοιπεν ἐν βίβλῳ
[4, 8]	ἐπὶ τῇ κυρώσει τῶν λεγομένων.	ἀνέγραψε	δὲ τὰς εὐλογίας καὶ τὰς
[4, 8]	τὴν μεγίστην ἀράμενοι διὰ σπουδῆς	ἀνεθρέψαμεν	μηδενὸς φειδὼ ποιούμενοι τοῦ καὶ
[4, 4]	πήχεις ἀπὸ τῶν τειχῶν αὐτοῖς	ἀνεῖναι.	πρὸς τούτοις δὲ καὶ τὸν
[4, 6]	δέχεται ξενίᾳ φιλοφρόνως καὶ δειπνίσας	ἀνέκρινε	τὴν τοῦ θεοῦ διάνοιαν, τίς
[4, 2]	κριθησόμενος οὕτως περὶ τοῦ γέρως.	ἀνεμέσητον	δ' οἶμαι καὶ Ἀαρῶνα προσδέξασθαι
[4, 3]	ἐπ' αὐτῆς κινηθέντος ὥσπερ ἐξ	ἀνέμου	βίας σαλευομένου κύματος πᾶς μὲν
[4, 8]	τινὶ μέρει αὐτῆς, καὶ οὕτως	ἀνεπαιτίατος	ἀπίτω. χρησάμενος δὲ κἂν ἐλαχίστῳ
[4, 8]	δὲ καθαρὰ τὰ σπέρματα καὶ	ἀνεπίμικτα,	καὶ μὴ σύνδυο καὶ τρία
[4, 8]	τῇ ὁμιλίᾳ μνήμην αὐτῶν ἐντιθέντας:	ἀνεπιμίκτους	γὰρ ἀλλήλοις μένοντας ἀλλοτριωτάτους αὑτοῖς
[4, 8]	καὶ κομίσαντες εἰς φάραγγα καὶ	ἀνεπιτήδειον	ἀρότρῳ καὶ φυτοῖς χωρίον τοὺς
[4, 5]	τὸν Ἀμοραῖον διακείμενον οὔτε περιφρονούμενος	ἀνέχεσθαι	δεῖν ἔγνω καὶ τοὺς Ἑβραίους
[4, 1]	Αἰγυπτίων ἐξελθεῖν ὕβρεως Μωυσῆν τύραννον	ἀνέχεσθαι	καὶ ζῆν πρὸς τὴν τούτου
[4, 8]	διάταξις ἡμῶν τῶν νόμων τῶν	ἀνηκόντων	εἰς τὴν πολιτείαν. οὓς δὲ
[4, 4]	αὐτῆς ἅπασαν τὴν τέφραν ἁγνὸς	ἀνὴρ	κατατίθησιν εἰς χωρίον καθαρώτατον. τοὺς
[4, 8]	ἀποστερῆσαι θρασυνθείη τὸν πεπιστευκότα μήτ'	ἀνὴρ	μήτε γυνή, μηδ' εἰ χρυσὸν
[4, 7]	τεθνήκοι τις τῶν φυλετῶν ἐπίσημος	ἀνὴρ	Σωλοφάντης ὄνομα, παῖδας μὲν οὐ
[4, 6]	τελευτῆσαι ἐκ τοιαύτης αἰτίας. Φινεὲς	ἀνὴρ	τά τε ἄλλα τῶν νεωτέρων
[4, 5]	δὲ καὶ κατὰ χεῖρα γενναῖος	ἀνήρ,	ὡς ἴσα τὰ τῶν ἔργων
[4, 2]	ἀδελφὸν καὶ τοῦτον αὐτὸν ἀτιμοῦν.	ἀνηρέθιστο	δὲ καὶ τὸ πλῆθος καὶ
[4, 6]	βουλόμενος χαρίζεσθαί τι τοῖς ἀνδράσιν	ἀνήρετο	τὸν θεόν, ὁ δὲ καὶ
[4, 8]	βοὸς ἀποτινέτω τῷ δεσπότῃ τοῦ	ἀνῃρημένου.	βοῦς δὲ ἐὰν οὕτως πληγεὶς
[4, 8]	αἴτιος τῷ ὑπὸ τοῦ βοὸς	ἀνῃρημένῳ	γεγενημένος. ἐὰν δὲ δοῦλον ἢ
[4, 6]	τὸ περιὸν ἐκ θεοῦ προνοίας	ἀνῄρηται,	ᾧ καὶ τὰ περιττὰ μειοῦν
[4, 6]	μιμηταὶ γενόμενοι τῆς Φινεέσσου τόλμης	ἀνῄρουν	τοὺς ἐπὶ τοῖς ὁμοίοις Ζαμβρίᾳ
[4, 6]	ἑνὸς ἐλπίδα τοῦ βίου παντὸς	ἀνηρτηκότα:	χαρείη τ' ἂν οὐδεὶς κυριώτερον
[4, 8]	τὸν ἡμέτερον λαὸν εὐεργετεῖν ἠθέλησεν.	ἀνθ'	ὧν προευλογῆσαι τὴν τοῦ θεοῦ
[4, 6]	ὑφ' ὧν ταπεινοῦσθαι δοκοῦντες εἶτ'	ἀνθήσουσιν	ἐπὶ φόβῳ τῶν ἐπαγαγόντων αὐτοῖς
[4, 8]	μεταβαλεῖ. ἐπεὶ δὲ ἀνάγκη τὸ	ἀνθρώπειον	καὶ εἰς ἀβουλήτους ἢ κατὰ
[4, 8]	μὴ διαβῇ καὶ μέχρι τῶν	ἀνθρωπείων	ἡ πρὸς τὸ ὁμόφυλον ἀτιμία
[4, 6]	ὤκλασε, κατὰ βούλησιν θεοῦ φωνὴν	ἀνθρωπίνην	ἀφεῖσα κατεμέμφετο τὸν Βάλαμον ὡς
[4, 6]	διὰ τὴν τῆς ὄνου φωνὴν	ἀνθρωπίνην	οὖσαν ἐπιφανεὶς καὶ ὁ ἄγγελος
[4, 6]	πρόνοιαν ἐπένευσεν. ὡς οὐδέν ἐστιν	ἀνθρώπινον	γένος, οὗ μὴ κατ' ἀρετὴν
[4, 3]	μεταστήσας μηδ' ὡς ἀποθανόντας κατ'	ἀνθρώπινον	ἐξεληλυθότας τοῦ βίου φανέντας νόμον,
[4, 6]	ἀσθενεῖς οἱ προγινώσκειν περὶ τῶν	ἀνθρωπίνων	παρ' ἑαυτῶν ὑπολαμβάνοντες, ὡς μὴ
[4, 4]	εἰς χρόνον παραμενεῖν. οἱ γὰρ	ἄνθρωποι	πεπιστευκότες ἤδη μηδὲν γίνεσθαι δίχα
[4, 8]	ὦ παῖδες Ἰσραήλου, μία πᾶσιν	ἀνθρώποις	ἀγαθῶν κτήσεως αἰτία ὁ θεὸς
[4, 8]	συμβαίνει δὲ πολλὰ τοιαῦτα τοῖς	ἀνθρώποις,	ἀναπεμπέτωσαν τὴν δίκην εἰς τὴν
[4, 6]	τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις γενόμενα τοῖς	ἀνθρώποις	διὰ γῆς ἢ θαλάσσης εἰς
[4, 8]	τὸν τῆς παιδοποιίας καρπόν, ὃν	ἀνθρώποις	ἐπ' αὐξήσει τοῦ γένους ἡμῖν
[4, 8]	ὅσα τις κατὰ χρηστότητα παρίησιν	ἀνθρώποις	λαμβάνειν, τοῦ θεοῦ τὴν ἀφθονίαν
[4, 8]	αἰτίας, πολλαὶ δ' ἂν τοῖς	ἀνθρώποις	τοιαῦται γίγνοιντο, γράμμασι μὲν περὶ
[4, 8]	ὡς δεινὸς μὲν ἐχθρὸς καὶ	ἄνθρωπος	νομοθέτης ὑβριζομένων αὐτῷ τῶν νόμων
[4, 4]	σίκλον καὶ ἥμισυ αὐτοῖς ἀναφέρειν,	ἀνθρώπου	δὲ πρωτοτόκου πέντε σίκλους, εἶναι
[4, 8]	πάθωσί τι τῶν χειρόνων. (Ἐπ'	ἀνθρώπου	μὲν κλοπῇ θάνατος ἔστω ζημία,
[4, 6]	θεὸν δυνηθείην ἐπιτρέψαι μοι τοὺς	ἀνθρώπους	ἀραῖς ἐνδῆσαι. συγχωρήσαντος δὲ τοῦ
[4, 6]	ταῦτα καταλείψετε, θεοῦ μόνους ὑμᾶς	ἀνθρώπους	ἐφορῶντος καὶ ὅθεν ἂν γένοισθε
[4, 8]	ἐξεῖναι δὲ ποιεῖν ἐκτομίας μήτε	ἀνθρώπους	μήτε τῶν ἄλλων ζῴων. (Αὕτη
[4, 8]	τὴν συγγένειαν, ἀφιγμένους δ' ἀλλαχόθεν	ἀνθρώπους	ξενίων τυχεῖν ἀξιοῦντας ὧν ὁ
[4, 8]	νουμηνίᾳ, συνέσει τε τοὺς πώποτ'	ἀνθρώπους	ὑπερβαλὼν καὶ χρησάμενος ἄριστα τοῖς
[4, 8]	πρὸς τοὺς ἐν ἀξιώματι τῶν	ἀνθρώπων	αἰδοῦς αὐτῶν εὐλαβεστέρους, ὥστε τοῦ
[4, 8]	λογιζομένους ἐπ' ὠφελείᾳ ταῦτα τῶν	ἀνθρώπων	γεγονέναι, καὶ φωνῆς ἂν εὐπορήσαντα
[4, 8]	καὶ αὐτὸς πατὴρ τοῦ παντὸς	ἀνθρώπων	γένους ἐστὶ καὶ συνατιμοῦσθαι δοκεῖ
[4, 5]	δ' αὕτη καρποφόρος καὶ πλῆθος	ἀνθρώπων	τοῖς παρ' αὐτῆς ἀγαθοῖς ἱκανὴ
[4, 6]	αὐτοὺς ἐκείνους καὶ μακαριωτάτους ἀποφαίνειν	ἀνθρώπων,	ὦ Βάλακε, φησί, περὶ τῶν
[4, 8]	βωμόν τε ἀναστῆσαι πρὸς ἥλιον	ἀνίσχοντα	τετραμμένον οὐ πόρρω τῆς Σικιμίων
[4, 8]	σπείρειν: οὐ γὰρ τῇ τῶν	ἀνομοίων	κοινωνίᾳ χαίρειν τὴν φύσιν. μηδὲ
[4, 8]	παράσχοι καὶ πρὸς ἃς οὐδ'	ἀντειπεῖν	δυνηθείη. τοῦ δὲ τολμηρῶς καὶ
[4, 3]	τοὺς ὑπερηφανήσαντας: οἱ δ' οὐδὲν	ἀντειπόντες	ἠκολούθουν. οἱ δὲ περὶ Δαθάμην
[4, 8]	ἀνδρὸς πένητος μισθὸν εἰδότας, ὡς	ἀντὶ	γῆς καὶ τῶν ἄλλων κτημάτων
[4, 6]	τὰς συνθήκας ἐφ' αἷς αὐτὸν	ἀντὶ	μεγάλων λάβοι δωρεῶν παρὰ τῶν
[4, 8]	καὶ τοῖς στέγεσιν ἅπερ ὡς	ἀντὶ	τείχους ὄντα οὐκ ἐάσει τινὰς
[4, 8]	πληγῆς καὶ αὐτὸς ἀποθνησκέτω ψυχὴν	ἀντὶ	ψυχῆς καταθέσθαι δικαιοῦντος τοῦ νόμου.
[4, 8]	ἐγένετο, τοῦτο δὲ ὑψηλὸν Ἱεριχοῦντος	ἀντικρὺ	κεῖται γῆν ἀρίστην τῶν Χαναναίων
[4, 6]	κατὰ τὸ μέγα πεδίον Ἱεριχοῦντος	ἀντικρύ,	πόλις δ' ἐστὶν εὐδαίμων αὕτη
[4, 4]	αἵματος ἑπτάκις ἔρρανε τῷ δακτύλῳ	ἀντικρὺ	τῆς σκηνῆς τοῦ θεοῦ. ἔπειτα
[4, 8]	μέλλῃ πρὸς αὑτὸν οἴκαδε, στὰς	ἀντικρὺ	τοῦ τεμενίσματος εὐχαριστησάτω μὲν τῷ
[4, 6]	ἀπόνοιαν αὐτοῦ προαγαγεῖν ἐκ τῆς	ἄντικρυς	διαμάχης θελήσαντα: περιίστατο γάρ, μὴ
[4, 6]	δέονται τυχεῖν, τὸν δὲ θεὸν	ἀντιλέγειν	αὐτοῦ τῇ προαιρέσει δηλῶν, ὃς
[4, 6]	τῆς πείρας δυσχεράνας κελεύει μηδὲν	ἀντιλέγειν	τοῖς πρέσβεσιν. ὁ δ' οὐχ
[4, 8]	ὀφείλοντα κομίζειν δι' αὐτοῦ μηδὲν	ἀντιλέγοντα	τῷ μετὰ νόμου βοηθείας ἐπ'
[4, 6]	ὁμολογούντων καὶ πρὸς τὸ μηδὲν	ἀντιλεγόντων	ὑπὸ τοῦ πρὸς αὐτὰς πάθους
[4, 2]	πρωὶ δὲ ὅσοι τῆς ἱερωσύνης	ἀντιποιεῖσθε	κομίζων ἕκαστος θυμιατήριον οἴκοθεν σὺν
[4, 4]	οὐδένα γὰρ ἔτι αὐτῆς ἄλλον	ἀντιποιήσεσθαι	καὶ τοὺς πρώτους ὁρῶντα κακῶς
[4, 6]	δὲ νέοι πάντες, οἷς ἀρετῆς	ἀντιποίησις	ἦν καὶ τοῦ φιλοκαλεῖν, μιμηταὶ
[4, 5]	πρώτην οὖν σύνοδον οὐχ ὑπομείναντες	ἀντιστῆναι	καὶ δέξασθαι τοὺς Ἑβραίους τρέπονται,
[4, 8]	κρατήσαντες δὲ τῇ μάχῃ τοὺς	ἀντιταξαμένους	κτείνατε, τοὺς δ' ἄλλους εἰς
[4, 3]	πόνους καὶ παντὶ δεινῷ τοὐμὸν	ἀντιτάξας	πρόθυμον. νῦν οὖν ἐπεὶ κακουργεῖν
[4, 8]	δ' ὑμῖν τούτων πεῖραν λαμβάνουσιν	ἀνωφελὴς	ἡ μετάνοια καὶ ἡ τῶν
[4, 3]	διακόσιοι καὶ πεντήκοντα καὶ Κορῆς,	ᾄξαντος	ἐπ' αὐτοὺς ἐφθάρησαν, ὡς καὶ
[4, 6]	δυναμένους, ἔλεγε δ' ὡς οὐκ	ἄξια	δρῷεν οὔτ' αὐτῶν οὔτε πατέρων
[4, 3]	αὐτοὺς καὶ καθ' ἑαυτὴν οὔσης	ἀξίας	οἴκτου, ἀλλ' ὅτι καὶ τοιαῦτα
[4, 8]	τοῦ ἐκ τῆς ἑτέρας φύντος	ἀξιοῖ	διὰ τὴν πρὸς τὴν μητέρα
[4, 2]	πεντήκοντα καὶ διακοσίους ἄνδρας, τιμῆς	ἄξιοι	δοκεῖτε, καὶ τὸν ὅμιλον δὲ
[4, 8]	οὗτος δοῦναί τε ταῦτα τοῖς	ἀξίοις	καὶ ἀφελέσθαι τῶν ἁμαρτανόντων εἰς
[4, 6]	εὐνοίας λαβοῦσαι τὴν μόνην ἡμῖν	ἀξιόλογον	νομισθεῖσαν ἀγαπήσομεν τὸν μεθ' ὑμῶν
[4, 6]	πρέσβεων ἄνδρας τῶν παρ' αὐτοῖς	ἀξιολόγων	παρακαλέσοντας τὸν μάντιν ἐλθεῖν, ὅπως
[4, 3]	πυθόμενοι τὸν Μωυσῆν μετὰ τῶν	ἀξιολόγων	τῆς πληθύος πρὸς αὐτοὺς παραγινόμενον
[4, 6]	ἔσται καὶ ὅσα πόλεσι ταῖς	ἀξιολογωτάταις,	ὧν ἐνίαις οὐδ' οἰκεῖσθαί πω
[4, 3]	τῶν ὑπ' ἐμοῦ πεπραγμένων μάρτυς	ἀξιολογώτατος,	ὡς γνώμῃ τε σῇ γίνεται
[4, 2]	ὁ τὸν ἱερωσόμενον ἐκλεγόμενος, τὸν	ἄξιον	ἂν εἰς τὴν τιμὴν παράγειν,
[4, 8]	εἰς τὸ πρόσωπον τούτων αὐτὸν	ἄξιον	εἶναι παρ' αὐτῆς λεγέτω τυγχάνειν
[4, 8]	παρηγόρει, καὶ τοῦ δακρύων αὐτὸν	ἄξιον	ὑπολαμβάνειν ἀπάγων αὐτοὺς χρῆσθαι τῇ
[4, 8]	ἀπέλθω τοῦ βίου. πιστεύεσθαι δὲ	ἄξιός	εἰμι διά τε τὰς πρότερον
[4, 8]	ἐκείνων αὐτῶν ἀρετὴν οἴκτου μᾶλλον	ἀξιοῦν,	ὅτι μοχθηρῶν ἐγένοντο πατέρων, ἢ
[4, 2]	τὴν τιμὴν ἀσεβές, καὶ πάλιν	ἀξιοῦντ'	ἔχειν εἰς ἅπαντα χρόνον μὴ
[4, 8]	δ' ἀλλαχόθεν ἀνθρώπους ξενίων τυχεῖν	ἀξιοῦντας	ὧν ὁ θεὸς καθ' ὥραν
[4, 8]	τὸν θεὸν καὶ σύμμαχον, ὅμως	ἀξιοῦτε	μὴ ἀναγκάζεσθαι πολεμεῖν αὐτοῖς μηδὲ
[4, 8]	θεῖον χρῆμα ὁ παραλαβὼν φυλακῆς	ἀξιούτω,	καὶ μηδεὶς ἀποστερῆσαι θρασυνθείη τὸν
[4, 2]	γὰρ αὐτῷ σύνοιδεν ὄντι λαβεῖν	ἀξίῳ	πείθει τυγχάνειν αὐτὸν καὶ τότε
[4, 8]	τῷ κέρδει δουλεύσας ὕβρισε τὸ	ἀξίωμα:	καλῶς γὰρ ὑμῖν ἔχει πεπειραμένοις
[4, 7]	οὗ πόλις ἐπώνυμος τὸ πᾶν	ἀξίωμα	τῆς Ἀράβων ἔχουσα γῆς καὶ
[4, 8]	ἐπιθυμίας τὸ εὐπρεπὲς καὶ τοῖς	ἀξιώμασι	πρόσφορον. ἔτι μηδὲ ἡταιρημένης εἶναι
[4, 8]	τὸ δίκαιον. ὃ τοῖς ἐν	ἀξιώμασι	τυγχάνουσι καταχαριζόμενός τις ἐκείνους τοῦ
[4, 8]	οὔτε γὰρ κέρδει χαριζομένους οὔτ'	ἀξιώματι	προσῆκε φανερὰς ποιεῖσθαι τὰς κρίσεις,
[4, 8]	πρότερον εἰπὼν τῷ τε Μωυσέος	ἀξιώματι	τῆς ἀρετῆς ἀναλογοῦσαν καὶ μαθεῖν
[4, 6]	νεωτέρων κρείττων καὶ τοῦ πατρὸς	ἀξιώματι	τοὺς ἡλικιώτας ὑπερέχων, Ἐλεαζάρου γὰρ
[4, 8]	ἐξεῖναι τῆς πρὸς τοὺς ἐν	ἀξιώματι	τῶν ἀνθρώπων αἰδοῦς αὐτῶν εὐλαβεστέρους,
[4, 2]	τοῦ προκριθεὶς ἤδη τυχεῖν αὐτῆς	ἀξιῶν	ἐπιτραπῆναι καὶ τοῦτο νῦν αὐτῷ
[4, 6]	οὕτως Αἰγυπτίων Ἑβραίοις γένοιο τιμωρεῖν	ἀξιῶν	κατὰ τοὺς> νόμους τὴν ἑκάστου
[4, 5]	τοὺς στρατιώτας παρώρμα, νῦν αὐτοὺς	ἀξιῶν	τῆς τοῦ πολεμεῖν ἡδονῆς ἀπολαύειν,
[4, 3]	Μωυσῆς ἀκολουθεῖν αὐτῷ τοὺς προβούλους	ἀξιώσας	ἀπῄει πρὸς τοὺς περὶ Δαθάμην,
[4, 6]	ἀποπέμπει τὸν Βάλαμον μηδεμιᾶς τιμῆς	ἀξιώσας:	ὁ δὲ ἀπιὼν ἤδη κἀπὶ
[4, 2]	ἐκ πλούτου καὶ τῆς ἄλλης	ἀξιώσεως	ὑπάρχει. καὶ νῦν Ἀαρῶνι τὴν
[4, 8]	ἂν ὑμᾶς οἱ ἡγεμόνες πράττειν	ἀξιῶσι:	νῦν μὲν γὰρ ἐν τῷ
[4, 6]	τοῦ σώματος προσηκάμεθα τὴν ὑμετέραν	ἀξίωσιν,	ἀλλ' ἄνδρας ἀγαθοὺς καὶ δικαίους
[4, 7]	καὶ δικαίως ἠρεθίσθαι πρὸς τὴν	ἀξίωσιν	αὐτῶν ὑπολαβόντες ἀπελογοῦντο μὴ διὰ
[4, 6]	Μαδιηνίταις, ὧν ἀπώσασθαί μοι τὴν	ἀξίωσιν	οὐκ εὐπρεπές, φέρε βωμούς τε
[4, 8]	μὲν τῷ θεῷ, ὅτι τῆς	ἀπ'	Αἰγυπτίων αὐτοὺς ὕβρεως ἀπαλλάξας γῆν
[4, 2]	ἥκειν τὸν τύραννον καὶ τῆς	ἀπ'	αὐτοῦ δουλείας ἀπηλλάχθαι τὸ πλῆθος,
[4, 3]	τοῖς ἀπὸ θαλάσσης, ὁ καὶ	ἀπ'	οὐρανοῦ τροφὴν καταπέμψας οὐ πρότερον
[4, 1]	ἔλθοιεν, ἔγνω δεῖν τὴν στρατιὰν	ἀπαγαγεῖν	πορρωτέρω τῶν Χαναναίων εἰς τὴν
[4, 6]	κλέος αἰώνιον παρασχεῖν ἐμοὶ τοιούτων	ἀπαγγελίαν	λόγων ὑπέθετο. νῦν δέ, χαρίζεσθαί
[4, 6]	ἐπ' αὐτοὺς ἐξόδου μετὰ μικρὸν	ἀπαγγελοῦμεν	προδιηγησάμενοι πρῶτον ὃ παρελίπομεν: δίκαιον
[4, 6]	οὐρανῷ. τοσούτοις δὲ οὖσιν οὐκ	ἀπαγορεύσει	τὸ θεῖον ἀφθονίαν μὲν παντοίων
[4, 8]	τοῦ δακρύων αὐτὸν ἄξιον ὑπολαμβάνειν	ἀπάγων	αὐτοὺς χρῆσθαι τῇ πολιτείᾳ παρεκάλει.
[4, 3]	κατ' ἐμοῦ διαβολάς, τοὺς μὲν	ἀπαθεῖς	ἀπὸ παντὸς φυλάξεις κακοῦ, ὃν
[4, 7]	ὃς ἧκεν ἄγων τὸν στρατὸν	ἀπαθῆ	καὶ λείαν ἄφθονον, βόας μὲν
[4, 3]	πληθὺν ἑπομένην τοῖς σοῖς προστάγμασιν,	ἀπαθῆ	τηρῶν αὐτὴν καὶ ἀκοινώνητον τῆς
[4, 3]	τῶν δὲ φρονίμων, εἰ πραγμάτων	ἀπαλλαγείησαν	καὶ ταραχῆς: ἐδεδίεσαν γάρ, μὴ
[4, 8]	τῷ θεῷ τὰς δωρεάς, ἃς	ἀπαλλαγεῖσιν	αὐτοῖς ἐκ τῆς Αἰγυπτίων γῆς
[4, 6]	καὶ τῆς ἐπιθυμίας ἀκμαζούσης περὶ	ἀπαλλαγὴν	ἐγίνοντο. τοὺς δ' ἀθυμία πολλὴ
[4, 8]	μὴ ποιεῖν αὐτῷ δακρυτὴν τὴν	ἀπαλλαγὴν	ἑπομένους. οἱ δὲ καὶ τοῦτ'
[4, 8]	ὑπὲρ ὑμῶν, ἣν οὐχ ὑπὲρ	ἀπαλλαγῆς	μόνον τῶν ὑμετέρων ἐποιήσατο κακῶν,
[4, 5]	συνέπεσε καὶ τότε δυσκόλως εἶχον,	ἀπαλλάξαι	διαγνοὺς ἤρετο τὸν θεόν, εἰ
[4, 8]	τῆς ἀπ' Αἰγυπτίων αὐτοὺς ὕβρεως	ἀπαλλάξας	γῆν αὐτοῖς ἀγαθὴν καὶ πολλὴν
[4, 8]	καὶ πρὸς τὸ μέλλον ὑμῶν,	ἀπαλλασσόμενος	καλῶς ἔχειν ἡγησάμην, αὐτός τε
[4, 6]	εἴ τινι συσταίη τῶν δεινῶν	ἀπαλλάττεσθαι,	πρὶν ἢ καταγωνίσασθαι καὶ νίκην
[4, 8]	θεραπεύηται τὸ τῶν νέων αὔθαδες,	ἀπαλλαττέσθωσαν	τῶν ἐπὶ τοῖς ἠγνοημένοις ὀνειδῶν.
[4, 1]	κρατεῖν τῶν ἐθνῶν ἔφασκον, κἂν	ἀπαλλοτριοῦν	αὐτῶν Μωυσῆς ἐθελήσῃ τὸν θεόν:
[4, 6]	κτῆσιν ἀγαθῶν καὶ σύμμαχον εἰς	ἅπαντα	καὶ ἡγεμόνα τὴν ἑαυτοῦ πρόνοιαν
[4, 8]	ἀπίτω τοῦτ' ἔχων ὄνειδος πρὸς	ἅπαντα	τὸν βίον, ἡ δ' ᾧπερ
[4, 8]	ἔπαθλα ὑμῖν μεγάλα κεῖται πρὸς	ἅπαντα	τὸν βίον κτησαμένοις: αὐτή γε
[4, 8]	ὁμιλήσειαν αὐτῷ μετανοοῦντες ἤλγουν, ὡς	ἅπαντα	τὸν λαὸν εἰς δάκρυα προπεσόντα
[4, 2]	καὶ πάλιν ἀξιοῦντ' ἔχειν εἰς	ἅπαντα	χρόνον μὴ τὴν ἀσφάλειαν τὴν
[4, 6]	ἔθεσι καὶ τῷ βίῳ πρὸς	ἅπαντας	ἀλλοτριώτατα χρῆσθε, ὡς καὶ τὰς
[4, 2]	βαρβάροις γενομένην κατέλαβεν, ὑφ' ἧς	ἅπαντας	ἀπολέσθαι κινδυνεύσαντας ἔσωσε Μωυσῆς οὐ
[4, 6]	μὲν ἡμετέρων κοινῶν ὄντων πρὸς	ἅπαντας,	τοῦ δ' ὑμετέρου πρὸς μηδένα
[4, 7]	κρεῖττον οἵ τε βασιλεῖς αὐτῶν	ἅπαντες:	πέντε δὲ ἦσαν, Ὦχός τε
[4, 8]	τῷ νομοθέτῃ: καὶ γὰρ πεπεισμένος	ἅπαντι	τῷ χρόνῳ μὴ δεῖν ἐπὶ
[4, 6]	ἀφανίσαι προῃρημένος καὶ κατὰ τῆς	ἁπάντων	δόξης ἰσχυρὰν τὴν σεαυτοῦ κατεσκευακὼς
[4, 1]	πρὸς αὐτὸν εὔνοιαν, ὡς οὐχ	ἁπάντων	ἐκ τῆς Ἁβράμου γενεᾶς ὄντων,
[4, 8]	δὲ πράττοντες ἀλκιμώτατοι μάχας διενεγκεῖν	ἁπάντων	ἔσεσθε καὶ μηδενὶ τῶν ἐχθρῶν
[4, 8]	τῆς ἡμέρας εἰς θέαν τὴν	ἁπάντων	θαπτέσθω νυκτός. οὕτως δὲ καὶ
[4, 6]	μνήμην τὴν ἐμήν. ἐξ ὧν	ἁπάντων	λαβόντων τέλος ὁποῖον ἐκεῖνος προεῖπε
[4, 8]	δὲ τὴν τούτων ἀποβολὴν οὐχ	ἅπαξ,	ἀλλὰ πολλάκις. (Παρορμήσας οὖν τὸν
[4, 6]	παντελοῦς τῶν ἰδίων ἐθισμῶν ἀπωλείας.	ἅπαξ	γὰρ τὸ νέον γευσάμενον ξενικῶν
[4, 8]	νόμος κολαστὴς γίνεται τῶν τοιούτων	ἀπαραίτητος,	οὗ σὺ μὴ πειραθείης. κἂν
[4, 8]	τότε ἃ δεῖ ποιεῖν ἐπιζητοῦντες	ἀπαρασκεύαστοι	τοῖς καιροῖς περιπέσητε. ~(Γῆν ὑμῖν
[4, 4]	πρωτοτόκου πέντε σίκλους, εἶναι δὲ	ἀπαρχὰς	αὐτοῖς καὶ τῆς τῶν προβάτων
[4, 8]	τὰ φυτά, μήτε τῷ θεῷ	ἀπαρχὰς	ἐντεῦθεν ἀποφερέτω μήτ' αὐτὸς χρήσθω:
[4, 4]	δεκάτην αὐτοῖς ἀπομερίζειν. ἔτι δὲ	ἀπαρχὰς	τὸν λαὸν δίκαιον τῷ θεῷ
[4, 2]	κατὰ Ἀαρῶνος διαβολαῖς ἀναπίμπλαται τούτων	ἅπας	ὁ στρατός. ἦσαν δὲ οἱ
[4, 4]	φοινικτὸν ἔριον: συναγαγὼν δ' αὐτῆς	ἅπασαν	τὴν τέφραν ἁγνὸς ἀνὴρ κατατίθησιν
[4, 3]	γὰρ σῆς ἐπίδειξις ἂν ἰσχύος	ἅπασι	γένοιτο καὶ διδασκαλία σωφροσύνης δὲ
[4, 8]	γένοιτο ἐξάκουστος, ἀναγινωσκέτω τοὺς νόμους	ἅπασι,	καὶ μήτε γυνὴ μήτε παῖδες
[4, 7]	τετραπόδων εὐδαιμονοῦντες καὶ τοῖς ἄλλοις	ἅπασι,	κοινολογησάμενοι παρεκάλουν τὸν Μωυσῆν ἐξαίρετον
[4, 8]	λαμβάνοντι συνηγωνίσατο καὶ παρέσχεν ἐν	ἅπασιν	αὑτὸν ὑμῖν εὐμενῆ. μᾶλλον δ'
[4, 3]	τὴν ἰσχὺν τοῦ θεοῦ νομίσειαν	ἀπατᾶσθαι	δύνασθαι. καὶ Ἀαρὼν μὲν οὐκέτι
[4, 6]	πρέσβεσιν. ὁ δ' οὐχ ὑπολαβὼν	ἀπάτῃ	ταῦτα τὸν θεὸν κεκελευκέναι συναπῄει
[4, 4]	ἔτει, ᾧ καὶ τὴν ἀδελφὴν	ἀπέβαλε,	βιοὺς δὲ ἔτη τὰ πάντα
[4, 3]	καὶ τέκνοις πρὸ τῶν σκηνῶν	ἀπέβλεπον,	τί καὶ μέλλοι ποιεῖν ὁ
[4, 7]	καὶ τεσσαράκοντα γενησομένας, ὧν τρεῖς	ἀπέδειξε	τοῖς ἐπ' ἀκουσίῳ φόνῳ φευξομένοις,
[4, 7]	ἀριθμὸν ἐπιλεξάμενος, στρατηγὸν δ' αὐτῶν	ἀπέδειξε	Φινεές, οὗ μικρῷ πρότερον ἐμνήσθημεν
[4, 7]	ταύτην λαβεῖν καταστρεψαμένους οὓς ἐκεῖνος	ἀπέδειξεν	ἡμῖν πολεμίους. οἱ δ' ὁρῶντες
[4, 2]	καὶ σὺ καὶ τούτων ἕκαστος,	ἀπεδήλου	δὲ τοὺς πεντήκοντα καὶ διακοσίους
[4, 7]	ἂν ἦν ἐμπόδια τοῦ πονεῖν	ἀπέθεντο	εἰς αὐτάς. (Οἰκοδομεῖ δὲ καὶ
[4, 6]	ταῦτα ἀδικεῖν τῷ θεῷ δοκοῦντες	ἀπέθνησκον.	ἀπόλλυνται μὲν οὖν ἐκ τῶν
[4, 8]	ἐστέρηνται κηδεμόνος περὶ τοῦ μέλλοντος	ἀπεθρήνουν,	τοῖς δὲ καὶ περὶ τούτου
[4, 8]	καὶ μελετῴητε τὴν σύνεσιν αὐτῶν.	ἄπειμι	δ' αὐτὸς χαίρων ἐπὶ τοῖς
[4, 8]	ἐπεί, φησί, πρὸς τοὺς ἡμετέρους	ἄπειμι	προγόνους καὶ θεὸς τήνδε μοι
[4, 8]	μήτε γυνή, μηδ' εἰ χρυσὸν	ἄπειρον	μέλλοι κερδαίνειν, καταφρονῶν τῷ μηδένα
[4, 4]	θήλειαν, ἀρότρου μὲν καὶ γεωργίας	ἄπειρον	ὁλόκληρον δέ, ξανθὴν πᾶσαν, μικρὸν
[4, 7]	ἑξακισμυρίας, χρυσοῦ δὲ καὶ ἀργύρου	ἄπειρόν	τι πλῆθος κατασκευῆς, ᾗ κατ'
[4, 7]	βοσκημάτων ἐπιμέλειαν εὑρῆσθαι κακίστους τε	ἀπεκάλει	καὶ δειλίας εὐσχήμονα πρόφασιν ἐπινοήσαντας
[4, 6]	συνεῖσα τοῦ θείου πνεύματος ὑπαντῶντος	ἀπέκλινε	τὸν Βάλαμον πρὸς τὸν ἕτερον
[4, 6]	τῇ ῥομφαίᾳ καὶ τὴν Χοσβίαν	ἀπέκτεινεν.	οἱ δὲ νέοι πάντες, οἷς
[4, 8]	ὑπονοῆταί τις ὡς διὰ μῖσος	ἀπεκτονηκώς,	ζητείτωσαν μὲν αὐτὸν μετὰ πολλῆς
[4, 2]	χείρων ὢν κατὰ γένος αὐτὸς	ἀπέλαυε.	παρά τε τοῖς Λευίταις, φυλέται
[4, 3]	μετὰ τῶν υἱῶν ἤδη βεβαίως	ἀπέλαυε	τῆς τιμῆς. ~(Τὴν μέντοι στάσιν
[4, 8]	χαρίζεσθαι κρίνοντες τὸ κατὰ βούλησιν	ἀπελθεῖν	αὐτῷ τὴν ἰδίαν ἐφεῖναι κατέχουσιν
[4, 8]	ἠνυσμένον δεῖ με τοῦ ζῆν	ἀπελθεῖν	καὶ τῶν πέρα τοῦ Ἰορδάνου
[4, 8]	ἀκμῇ τε οὔσης καὶ σπευδούσης	ἀπελθεῖν:	ὡς τῷ θεῷ κεχαρισμένον ἂν
[4, 8]	κτῆσιν ἀγαθῶν ἀίδιον παραθέμενος οὕτως	ἀπέλθω	τοῦ βίου. πιστεύεσθαι δὲ ἄξιός
[4, 7]	πρὸς τὴν ἀξίωσιν αὐτῶν ὑπολαβόντες	ἀπελογοῦντο	μὴ διὰ φόβον κινδύνων μηδὲ
[4, 6]	τοὺς μὲν πρέσβεις ταῦτα εἰπὼν	ἀπέλυσε.	(Μαδιηνῖται δὲ Βαλάκου σφόδρα ἐγκειμένου
[4, 8]	τοὺς Λευίτας καὶ τὰς εὐωχίας	ἀπενηνοχὼς	ἀπιέναι μέλλῃ πρὸς αὑτὸν οἴκαδε,
[4, 8]	παρέχον τοῖς ἐπ' αὐτοῦ κατοπτεύειν,	ἀπέπεμπε	τὴν γερουσίαν. ἀσπαζομένου δὲ καὶ
[4, 6]	ἑαυτῶν ὑπολαμβάνοντες, ὡς μὴ ταῦθ'	ἅπερ	ὑπαγορεύει τὸ θεῖον λέγειν, βιάζεσθαι
[4, 8]	περιβαλλέσθω δὲ καὶ τοῖς στέγεσιν	ἅπερ	ὡς ἀντὶ τείχους ὄντα οὐκ
[4, 8]	ὥστε τοῦ θεοῦ μὴ καταφρονεῖν,	ἀπεργαζομένης.	οἱ δὲ δικασταὶ ἀποφήνασθαι κύριοι
[4, 8]	εἰς τὴν ἐκτροφὴν τῶν καρπῶν	ἀπεργάσεται	μὴ τοῦ κατ' αὐτοὺς προνοουμένων
[4, 3]	εἶναι> τὸν οὓς ἔδει καίειν	ἀπεσταλκότα.	Μωυσῆς δὲ τούτων ἀπολομένων βουλόμενος
[4, 5]	τὸν βασιλεύοντα τῆς χώρας ταύτης	ἀπέστειλε	Μωυσῆς τῷ στρατῷ δίοδον αἰτῶν
[4, 6]	αὐτῶν ἔκειτο τοῦ στρατοπέδου σταδίους	ἀπέχον	ἑξήκοντα. κατιδὼν δ' αὐτοὺς ἐκεῖνος
[4, 4]	τοῦ στρατηγοῦ κάθαρσιν τοιαύτην γενομένην	ἀπῆγε	τὴν δύναμιν διὰ τῆς ἐρήμου
[4, 6]	γῆν ἄλλω πολυπραγμονεῖν τοὺς Ἑβραίους	ἀπηγορευκότος	τοῦ θεοῦ κτησαμένους τὴν Χαναναίων,
[4, 3]	ἀκολουθεῖν αὐτῷ τοὺς προβούλους ἀξιώσας	ἀπῄει	πρὸς τοὺς περὶ Δαθάμην, οὐχ
[4, 5]	αὑτὴν εὔψυχον εἶναι δοκεῖν τότ'	ἀπηλέγχθη	πεφοβημένη. τὴν πρώτην οὖν σύνοδον
[4, 8]	καὶ τῶν ἐξ ἀρότρου πόνων	ἀπηλλάχθαι.	βουσὶν ἀροῦν τὴν γῆν, καὶ
[4, 2]	καὶ τῆς ἀπ' αὐτοῦ δουλείας	ἀπηλλάχθαι	τὸ πλῆθος, τῇ τοῦ θεοῦ
[4, 7]	μετὰ τοῦ κλήρου πρὸς αὐτοὺς	ἀπιέναι,	εἰ δ' ἐξ ἄλλης γαμοῖντό
[4, 8]	Λευίτας καὶ τὰς εὐωχίας ἀπενηνοχὼς	ἀπιέναι	μέλλῃ πρὸς αὑτὸν οἴκαδε, στὰς
[4, 8]	ὁ μὲν ἐκ τῆς γερουσίας	ἀπίτω	τοῦτ' ἔχων ὄνειδος πρὸς ἅπαντα
[4, 8]	αὐτήν, ἀλλ' ὅπη βούλεται χωρεῖν	ἀπίτω	τοῦτο ἐλεύθερον ἔχουσα. (Ὅσοι δ'
[4, 8]	μέρει αὐτῆς, καὶ οὕτως ἀνεπαιτίατος	ἀπίτω.	χρησάμενος δὲ κἂν ἐλαχίστῳ μέρει
[4, 6]	μηδεμιᾶς τιμῆς ἀξιώσας: ὁ δὲ	ἀπιὼν	ἤδη κἀπὶ τῷ περαιοῦν τὸν
[4, 6]	τὸ νέον γευσάμενον ξενικῶν ἐθισμῶν	ἀπλήστως	ἐνεφορεῖτο, καὶ εἴ τινες τῶν
[4, 6]	ἐν λοιμῷ καὶ σπάνει τῶν	ἀπὸ	γῆς καρπῶν, οὔτ' ἄλλη τις
[4, 6]	οἱ δέ, ἦν γάρ τις	ἀπὸ	Εὐφράτου Βάλαμος μάντις ἄριστος τῶν
[4, 3]	ἀπορουμένους εἰς τροφὴν διασώσας τοῖς	ἀπὸ	θαλάσσης, ὁ καὶ ἀπ' οὐρανοῦ
[4, 5]	φύσιν ὑπάρχει, τοῦ μὲν Ἀρνῶνος	ἀπὸ	μεσημβρίας ὁρίζοντος αὐτό, Ἰοβάκου δὲ
[4, 4]	εἰς χωρίον καθαρώτατον. τοὺς οὖν	ἀπὸ	νεκροῦ μεμιασμένους τῆς τέφρας ὀλίγον
[4, 6]	ἐστιν αὐτῶν τῷ θεῷ σώζειν	ἀπὸ	παντὸς κακοῦ καὶ μηδὲν ἐπ'
[4, 3]	ἐμοῦ διαβολάς, τοὺς μὲν ἀπαθεῖς	ἀπὸ	παντὸς φυλάξεις κακοῦ, ὃν δ'
[4, 8]	καὶ ἡ γερουσία συνελθόντες μετρείτωσαν	ἀπὸ	τοῦ τόπου ὅπου κεῖται ὁ
[4, 8]	καθαρὰς ἀναβοησάτωσαν τὰς χεῖρας ἔχειν	ἀπὸ	τοῦ φόνου καὶ μήτε δρᾶσαι
[4, 8]	τὸ ὁμόφυλον ἀτιμία τὴν ἀρχὴν	ἀπὸ	τῶν περὶ τὰ μικρὰ καὶ
[4, 4]	γῆς περιγράψαντας εἰς δισχιλίους πήχεις	ἀπὸ	τῶν τειχῶν αὐτοῖς ἀνεῖναι. πρὸς
[4, 8]	ναόν: ἔσεσθαι δὲ τὴν τούτων	ἀποβολὴν	οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις. (Παρορμήσας
[4, 7]	πόλεις αἱ πρὸς τὰς φυγὰς	ἀποδεδειγμέναι	ἦσαν αἵδε: Βοσάρα μὲν ἐπὶ
[4, 8]	τοῖς γὰρ ἱερεῦσι μόνοις ταύτην	ἀποδεδεῖχθαι.	(Συνελθόντος δὲ τοῦ πλήθους εἰς
[4, 8]	βοῶν ὁπότε τρίβοιεν τοὺς στάχυας	ἀποδεῖν	τὰ στόματα ἐπὶ τῆς ἅλωος:
[4, 8]	αὐτὸς μὲν κατηγορείτω χρώμενος εἰς	ἀπόδειξιν	οἷς ἂν ἔχῃ τεκμηρίοις, ἀπολογείσθω
[4, 6]	ἐσομένας αὐτόθι μένειν καὶ δεσποίνας	ἀποδειχθησομένας	πάντων ὧν ὑπῆρχεν αὐτοῖς. ταῦτα
[4, 8]	θεοῦ χωρησάντων κομίζοντες μεθ' ἡδονῆς	ἀποδιδότωσαν	τοῖς δοῦσιν ὥσπερ ἀποθέμενοι εἰς
[4, 8]	αὐτός τε ταύτην ὀφειλομένην ἀμοιβὴν	ἀποδιδοὺς	καὶ καταλείπων εἰς μνήμην ὑμῖν
[4, 8]	ἐνεχυρασμένος, κατεχέτω τοῦτο μέχρι τῆς	ἀποδόσεως	ὁ δεδανεικώς, ἂν δὲ πένης,
[4, 8]	παρεσχηκώς: ἀλλὰ μηδὲ ἀναβάλλεσθαι τὴν	ἀπόδοσιν,	ἀλλ' αὐθημερὸν ἐκτίνειν ὡς οὐ
[4, 8]	τὴν περὶ ἐθῶν καὶ αἰτιῶν	ἀπόδοσιν,	ἣν συλλαμβανομένου τοῦ θεοῦ μετὰ
[4, 8]	ἂν δὲ ἀναισχυντῶσι περὶ τὴν	ἀπόδοσιν,	μὴ περὶ τὴν οἰκίαν βαδίσαντας
[4, 8]	τὸν τόπον ἐν ᾧ εὗρεν	ἀποδότω,	τὴν ἐκ τῆς ἑτέρου ζημίας
[4, 2]	πολεμίους. τίνα γὰρ καὶ λόγον	ἀποδοῦναι	δυνάμενος Μωυσῆς Ἀαρῶνι καὶ τοῖς
[4, 8]	τὰ λοιπὰ πάντα ἃ ἔλαβεν	ἀποδοῦναι	κατεγνώσθω. ὁμοίως δὲ τῷ περὶ
[4, 4]	κάταντες γὰρ ἦν τὸ χωρίον,	ἀποδύεται	τὴν ἀρχιερατικὴν στολὴν καὶ παραδοὺς
[4, 8]	ὑμᾶς πόλεις τε πολίταις ὑμετέροις	ἀποδώσει	καὶ τὸν ναόν: ἔσεσθαι δὲ
[4, 8]	ὡς πλεονάκις ἐκινδύνευσα ὑφ' ὑμῶν	ἀποθανεῖν	ἢ ὑπὸ τῶν πολεμίων. ταῦτα
[4, 2]	ὀλίγον ἦλθε καταλευσθεὶς ὑπ' αὐτῶν	ἀποθανεῖν.	οὐδ' ὁ θεὸς δὲ ἠμέλησε
[4, 8]	νοσήσας ἐπὶ πλείονας ἡμέρας ἔπειτ'	ἀποθάνῃ,	ἀθῷος ἔστω ὁ πλήξας, σωθέντος
[4, 8]	βοῦς δὲ ἐὰν οὕτως πληγεὶς	ἀποθάνῃ,	πωλείσθωσαν καὶ ὁ τεθνεὼς καὶ
[4, 3]	ζῆν αὐτοὺς μεταστήσας μηδ' ὡς	ἀποθανόντας	κατ' ἀνθρώπινον ἐξεληλυθότας τοῦ βίου
[4, 8]	τὸ μέγεθος, ὅση τότε Μωυσέος	ἀποθανόντος.	ἐπόθουν δ' αὐτὸν οὐχ οἱ
[4, 8]	μὴ σίδηρος πληγεὶς παραχρῆμα μὲν	ἀποθανὼν	ἐκδικείσθω ταὐτὸν παθόντος τοῦ πεπληχότος.
[4, 5]	τὸ μέλλον ἀγαθῶν αὐτοῖς αἴτιος	ἀποθανὼν	ὑπῆρξε: καὶ γὰρ πόλεις ἑξήκοντα
[4, 8]	ἡδονῆς ἀποδιδότωσαν τοῖς δοῦσιν ὥσπερ	ἀποθέμενοι	εἰς τὰ αὑτῶν καὶ πάλιν
[4, 5]	ἀκοντίζοντες ἅμα καὶ τοξεύοντες διέφθειραν.	ἀποθνήσκει	δ' αὐτῶν καὶ Σιχὼν ὁ
[4, 4]	πρὸς τοῖς εἴκοσι καὶ ἑκατόν.	ἀποθνήσκει	δὲ κατὰ σελήνην νουμηνίᾳ μηνὸς
[4, 5]	δὲ τῆς ἐλπίδος αὐτός τε	ἀποθνήσκει	κατὰ τὴν μάχην καὶ σύμπας
[4, 8]	τινα πλήξας, αὐτὸς μὲν καταλευσθεὶς	ἀποθνησκέτω	μηδ' εἰς τροφὴν εὔχρηστος εἶναι
[4, 8]	βιάσηται μηδενὸς βοηθοῦ παρόντος, μόνος	ἀποθνησκέτω.	ὁ φθείρας παρθένον μήπω κατηγγυημένην
[4, 8]	πρὸς τὴν φθορὰν συγκάταινον λαβών,	ἀποθνησκέτω	σὺν αὐτῇ: πονηροὶ γὰρ ὁμοίως
[4, 8]	ἐκ τῆς πληγῆς καὶ αὐτὸς	ἀποθνησκέτω	ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς καταθέσθαι δικαιοῦντος
[4, 8]	τὴν φύσιν καὶ μὴ φυλαξάμενος,	ἀποθνησκέτω	ὡς αἴτιος τῷ ὑπὸ τοῦ
[4, 1]	αὐτοὺς ἐδέξαντο, τῶν δὲ Ἑβραίων	ἀποθνήσκουσί	τε πολλοὶ καὶ τὸ λοιπὸν
[4, 8]	αὐτὴν καὶ πένθιμον σχῆμα ἀναλαβοῦσαν	ἀποθρηνῆσαι	συγγενεῖς καὶ φίλους τοὺς ἀπολωλότας
[4, 8]	ψυχῆς εὐτολμίᾳ διαφερόντων τὸ δειλὸν	ἀποκρίναντας,	μὴ τοὺς πολεμίους παρὰ τὸ
[4, 8]	ἐὰν δὲ δοῦλον ἢ θεράπαιναν	ἀποκτείνῃ	βοῦς, αὐτὸς μὲν καταλιθούσθω, τριάκοντα
[4, 8]	τείχους ὄντα οὐκ ἐάσει τινὰς	ἀποκυλισθέντας	ἀπολέσθαι. (Παρακαταθήκην δὲ ὥσπερ ἱερόν
[4, 8]	ἀλλὰ στρατεύσαντας ἐπ' αὐτοὺς τιμωρίαν	ἀπολαβεῖν	ὧν ἐπὶ τῆς ἐρήμου τυγχάνοντας
[4, 8]	παρέσχεν, ἐπὶ τιμῇ τοῦ δεδωκότος	ἀπολαύειν.	~(Ἐκ μισθοῦ γυναικὸς ἡταιρημένης θυσίας
[4, 7]	ὑπὸ μηδενὸς δὲ σκυθρωποῦ ταύτης	ἀπολαύειν	ἐμποδιζόμενοι. (Μωυσῆς δὲ γηραιὸς ἤδη
[4, 5]	ἀξιῶν τῆς τοῦ πολεμεῖν ἡδονῆς	ἀπολαύειν,	ὅτ' αὐτῇ συγχωρεῖ χρῆσθαι τὸ
[4, 8]	δειμαμένους οἰκίας, οἷς οὔπω χρόνος	ἀπολαύσεως	αὐτῶν ἐνιαύσιος, καὶ φυτεύσαντας οὔπω
[4, 6]	αὐτοῖς τῆς τοῦ κάλλους αὐτῶν	ἀπολαύσεως	μηδὲ τῆς τοῦ πλησιάζειν συνηθείας:
[4, 8]	τηροῦντες αὑτοὺς εἰς τὴν τούτων	ἀπόλαυσιν	ἐθελοκακήσωσι περὶ τὰς γυναῖκας. (Στρατοπεδευσάμενοι
[4, 8]	ὑμῖν πραγματεύσασθαι τὴν τῶν ἀγαθῶν	ἀπόλαυσιν,	καὶ μνήμην ἐμαυτῷ γενομένων ὑμῶν
[4, 3]	πενθεροῦ καταλιπόντος ἀφεὶς τὴν ἐκείνων	ἀπόλαυσιν	τῶν ἀγαθῶν ἐμαυτὸν ἐπέδωκα ταῖς
[4, 8]	καλῶς τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ γεγευμένοις	ἀπολείπεσθαι	συνέβαινεν αὐτοῦ. τὴν δ' ὑπερβολὴν
[4, 8]	αὐτοῦ καὶ τῆς ἀρετῆς ὀλιγωρίαν	ἀπολεῖτε	καὶ τὴν εὔνοιαν τὴν παρὰ
[4, 8]	τἀναντία πατράσι τοῖς ἑαυτῶν πράττοντες	ἀπολεῖτε	τὰ ἐκείνοις νομισθέντα, χρώμενοί τε
[4, 8]	καὶ ψυχὰς πρὸς ἀρετὴν ἠσκημένοις	ἀπόλεμον	μὲν νέμεσθαι παράσχοι τε κεκτημένοις
[4, 8]	ἐλαχίστῳ μέρει τῶν πεπιστευμένων ἂν	ἀπολέσας	τύχῃ τὰ λοιπὰ πάντα ἃ
[4, 8]	μηδὲν ἐπίβουλον δρῶν ὁ πιστευθεὶς	ἀπολέσειεν,	ἀφικόμενος ἐπὶ τοὺς ἑπτὰ κριτὰς
[4, 6]	τῆς ἐνδείας δι' εὐπορίαν αὐτῶν	ἀπολέσθαι.	καὶ ὁ μὲν ταῦτα λέγων
[4, 2]	γενομένην κατέλαβεν, ὑφ' ἧς ἅπαντας	ἀπολέσθαι	κινδυνεύσαντας ἔσωσε Μωυσῆς οὐ μνησικακῶν,
[4, 8]	ὄντα οὐκ ἐάσει τινὰς ἀποκυλισθέντας	ἀπολέσθαι.	(Παρακαταθήκην δὲ ὥσπερ ἱερόν τι
[4, 8]	ὁμοίως δὲ καὶ τῆς τρύγης	ἀπολιπεῖν	τὰς ἐπιφυλλίδας τοῖς πένησι καὶ
[4, 8]	μηδένα ὑπολείπησθε κρατήσαντες αὐτῶν, ἀλλ'	ἀπολλύναι	πάντας κρίνατε συμφέρειν, ἵνα μή
[4, 6]	ἀδικεῖν τῷ θεῷ δοκοῦντες ἀπέθνησκον.	ἀπόλλυνται	μὲν οὖν ἐκ τῶν τάξεων
[4, 6]	ὁμοίοις Ζαμβρίᾳ τὴν αἰτίαν εἰληφότας.	ἀπόλλυνται	μὲν οὖν καὶ ὑπὸ τῆς
[4, 8]	τέκνων σφαγῇ καὶ πρὸς τούτῳ	ἀπολλύντας	τὸ ἐκείνων αἴτιον: δῆλον γάρ,
[4, 8]	ἀπόδειξιν οἷς ἂν ἔχῃ τεκμηρίοις,	ἀπολογείσθω	δὲ ὁ τῆς κόρης πατὴρ
[4, 4]	περὶ μὲν ὧν ἠκροᾶτο εἰς	ἀπολογίαν	οὐ καθιστάμενος, ἵνα μὴ παροξύνῃ
[4, 6]	πάθος> ἐλθεῖν, ὑφ' οὗ κἂν	ἀπόλοιντο	πάντες: συμπέσοι δ' αὐτοῖς ὀλίγα
[4, 8]	μηδὲν παρὰ τὴν αὐτοῦ βούλησιν	ἀπόλοιτο	καὶ κακίαν οὐδὲ χρησαμένου τινὶ
[4, 3]	καίειν ἀπεσταλκότα. Μωυσῆς δὲ τούτων	ἀπολομένων	βουλόμενος τὴν τιμωρίαν αὐτῶν μνήμῃ
[4, 8]	εὕρῃ καθ' ὁδόν, ἐπιζητήσας τὸν	ἀπολωλεκότα	καὶ κηρύξας τὸν τόπον ἐν
[4, 3]	κρίσιν, καὶ νομίζοντες ὡς ἀλιτηρίους	ἀπολωλέναι	τοὺς περὶ Δαθάμην οὐδ' ἐλυποῦντο.
[4, 8]	ἀποθρηνῆσαι συγγενεῖς καὶ φίλους τοὺς	ἀπολωλότας	ἐν τῇ μάχῃ, ὅπως τὸ
[4, 4]	καὶ τοὺς πρώτους ὁρῶντα κακῶς	ἀπολωλότας.	ἔτι γε μὴν καὶ παρὰ
[4, 5]	ἦν ἐμπόδιον τοῦ μαχίμου παντὸς	ἀπολωλότος.	Ἀμορραίους μὲν οὖν τοιοῦτο πάθος
[4, 4]	κατ' ἔτος λαμβάνουσι, δεκάτην αὐτοῖς	ἀπομερίζειν.	ἔτι δὲ ἀπαρχὰς τὸν λαὸν
[4, 8]	αὐτὴν ταύτην ἐξ ὁμοίου πάθους	ἀπομερίζειν	τοῖς δεομένοις. (Ταῖς δὲ δεκάταις
[4, 8]	φύσις ὑμῶν πρὸς τὸ χεῖρον	ἀπονεύσῃ,	συνέθηκα ὑμῖν καὶ νόμους ὑπαγορεύσαντός
[4, 8]	καὶ μηδὲ τὸ ἔδαφος τῶν	ἀπονοηθέντων	εἰ δυνατὸν καταλιπεῖν, εἰ δ'
[4, 6]	δὲ ὁρῶν μὴ περαιτέρω τὴν	ἀπόνοιαν	αὐτοῦ προαγαγεῖν ἐκ τῆς ἄντικρυς
[4, 6]	πρὸς ὄνομα μὴ βουλόμενος εἰς	ἀπόνοιαν	περιστῆσαι τοὺς ἐκ τοῦ λανθάνειν
[4, 8]	Ὁμοίως μηδὲ βλασφημείτω τις τὸν	ἀπόντα	καὶ τὸν ἐνεόν. (Ἐν μάχῃ
[4, 8]	κτῆσις βεβαία μενεῖ τῶν τε	ἀπόντων	ταχεῖαν ἕξετε τὴν παρουσίαν. μόνον
[4, 7]	ἐπινοήσαντας αὐτοὺς μὲν βούλεσθαι τρυφᾶν	ἀπόνως	διάγοντας πάντων τεταλαιπωρηκότων ὑπὲρ τοῦ
[4, 6]	μὴ καταράτους γενέσθαι τοὺς Ἰσραηλίτας	ἀποπέμπει	τὸν Βάλαμον μηδεμιᾶς τιμῆς ἀξιώσας:
[4, 8]	κατηγορήσαντι μηδεμίαν ἐξουσίαν ἔχοντος ἐκείνου	ἀποπέμπεσθαι	αὐτήν, πλὴν εἰ μὴ μεγάλας
[4, 6]	λαβόντες ἔπειθ' ὑβρίσητε καὶ ἀτίμους	ἀποπέμψητε	πρὸς τοὺς γονεῖς. συγγινώσκειν τε
[4, 4]	τὸν θεόν, ἵνα μὴ δι'	ἀπορίαν	μηδὲ ζήτησιν τῶν εἰς τὸν
[4, 1]	τοῦ θεοῦ κωλύοντι προσσχοῖεν. τὴν	ἀπορίαν	οὖν λογιζόμενοι καὶ τὴν ἐρημίαν,
[4, 2]	κρείττοσι, τότε μᾶλλον ὑπὸ τῆς	ἀπορίας	καὶ συμφορᾶς ἐξηγανάκτουν καὶ πρὸς
[4, 5]	ἀπραξίας καὶ τῆς δι' αὐτὴν	ἀπορίας,	ὑφ' ἧς στασιάσαι τε πρότερον
[4, 2]	βιάσασθαι μὴ θρασυνόμενος, οἷς δὲ	ἄπορον	ἐκ τοῦ δικαίου τιμᾶσθαι, βίαν
[4, 8]	καταβαλλέτω. ὁ δὲ τὸ ἐπιτίμιον	ἄπορος	διαλύσασθαι δοῦλος ἔστω τοῖς καταδεδικασμένοις.
[4, 8]	ἐργάσησθε. πολιορκοῦντας δὲ καὶ ξύλων	ἀπορουμένους	εἰς ποίησιν μηχανημάτων μὴ κείρειν
[4, 3]	ποτὸν μηχανησάμενος, ὁ τῶν γῆθεν	ἀπορουμένους	εἰς τροφὴν διασώσας τοῖς ἀπὸ
[4, 1]	αὐτοῦ καὶ πραγματεύεσθαι μένειν αὐτοὺς	ἀπόρους	ὑπενόουν, ἵν' ἀεὶ τῆς ἐξ
[4, 3]	πηγὰς ῥεῦσαι παρασκευάσας καὶ τελέως	ἀποροῦσιν	ἐκ πετρῶν ἐλθεῖν ἡμῖν ποτὸν
[4, 5]	φόβον κατέστησαν. καὶ οἱ μὲν	ἀπορραγέντες	ἔφευγον ἐπὶ τῶν πόλεων, οἱ
[4, 8]	διαφαίνειν, ὅσα τε τὴν ἰσχὺν	ἀποσημαίνειν	δύναται τοῦ θεοῦ καὶ τὴν
[4, 8]	παραλαβὼν φυλακῆς ἀξιούτω, καὶ μηδεὶς	ἀποστερῆσαι	θρασυνθείη τὸν πεπιστευκότα μήτ' ἀνὴρ
[4, 8]	περὶ παρακαταθηκῶν κἂν μισθόν τις	ἀποστερήσῃ	τῶν ἐπὶ σώμασι τοῖς αὐτῶν
[4, 8]	αὐτῶν ἐργαζομένων, μεμισήσθω. ὅθεν οὐκ	ἀποστερητέον	ἀνδρὸς πένητος μισθὸν εἰδότας, ὡς
[4, 2]	δὲ πάντα τῆς ὁμοίας οὐκ	ἀποστερῶ	τιμῆς, κἂν ὑστερῶσιν ὧν ὑμῖν
[4, 6]	οὐδ' αὐταὶ τὴν δέησιν ὑμῶν	ἀποστρεφόμεθα,	πίστιν δ' εὐνοίας λαβοῦσαι τὴν
[4, 8]	τοῖς κέρασι πλήττοντα ὁ δεσπότης	ἀποσφαττέτω:	εἰ δ' ἐφ' ἅλωος κτείνειέ
[4, 8]	ὁ δεδανεικώς, ἂν δὲ πένης,	ἀποτιθέτω	πρὶν ἡλίου δυσμῶν, καὶ μάλιστ'
[4, 8]	ἢ ἄργυρον ὑφελόμενος τὸ διπλοῦν	ἀποτινέτω.	κτείνας δ' ἐπὶ τοῖς κατ'
[4, 8]	πολλὰ δαπανήσαντος εἰς τὴν νοσηλείαν	ἀποτινέτω	πάνθ' ὅσα παρὰ τὸν χρόνον
[4, 8]	ὁ κλέψας τετραπλῆν τὴν ζημίαν	ἀποτινέτω	πλὴν βοός, πενταπλῆν δ' ὑπὲρ
[4, 8]	σίκλους ὁ κύριος τοῦ βοὸς	ἀποτινέτω	τῷ δεσπότῃ τοῦ ἀνῃρημένου. βοῦς
[4, 8]	λειπούσας λαμβάνων καὶ πεντήκοντα σίκλους	ἀποτινύτω	τῷ πατρί. ἂν δ' ἐξελέγξῃ
[4, 6]	ὑμνεῖν αὐτοὺς ἐκείνους καὶ μακαριωτάτους	ἀποφαίνειν	ἀνθρώπων, ὦ Βάλακε, φησί, περὶ
[4, 8]	καὶ ἡ γερουσία τὸ δοκοῦν	ἀποφαινέσθωσαν.	(Εἷς δὲ μὴ πιστευέσθω μάρτυς,
[4, 6]	ὧν πράξαιμι γνώμης τῆς ἐμῆς	ἀποφαινόμενος.	(Τοῦ δὲ Ζαμβρίου ταῦτα περὶ
[4, 8]	παρέχειν αὐτοῖς τῶν ὡραίων μεταλαμβάνειν:	ἀποφέρεσθαι	δ' αὐτοῖς μηδὲν ἐξέστω. μηδὲ
[4, 8]	μήτε τῷ θεῷ ἀπαρχὰς ἐντεῦθεν	ἀποφερέτω	μήτ' αὐτὸς χρήσθω: οὐ γὰρ
[4, 8]	ἣν οὐ καλῶς ἐλέγχει αὐτοὺς	ἀποφηναμένους:	οὔτε γὰρ κέρδει χαριζομένους οὔτ'
[4, 8]	καταφρονεῖν, ἀπεργαζομένης. οἱ δὲ δικασταὶ	ἀποφήνασθαι	κύριοι περὶ τοῦ δόξαντος αὐτοῖς
[4, 8]	περὶ τῶν ἐπ' αὐτοὺς παρατεταγμένων	ἀποφήνασθαι,	συμβαίνει δὲ πολλὰ τοιαῦτα τοῖς
[4, 8]	θαπτέσθω. (Συνερχέσθωσαν δὲ εἰς ἣν	ἀποφήνωσι	πόλιν τὸν νεὼν τρὶς τοῦ
[4, 8]	χρὴ νέμειν ἐφ' ἁμαρτήμασι νέων,	ἀπόχρη	σοι ὅσα τῆς εἰς ἡμᾶς
[4, 3]	μοι γενοῦ μάρτυς. ἐγὼ βίον	ἀπράγμονα	καταστησάμενος ἀνδραγαθίᾳ μὲν ἐμῇ σῇ
[4, 5]	ἔγνω καὶ τοὺς Ἑβραίους τῆς	ἀπραξίας	καὶ τῆς δι' αὐτὴν ἀπορίας,
[4, 8]	πονήσαντας. μηδὲ ὀπώρας ἀκμαζούσης κωλύειν	ἅπτεσθαι	τοὺς ὁδῷ βαδίζοντας, ἀλλ' ὡς
[4, 4]	ὁλόκληρον δέ, ξανθὴν πᾶσαν, μικρὸν	ἄπωθεν	τοῦ στρατοπέδου προαγαγὼν εἰς χωρίον
[4, 6]	κίνδυνον παντελοῦς τῶν ἰδίων ἐθισμῶν	ἀπωλείας.	ἅπαξ γὰρ τὸ νέον γευσάμενον
[4, 3]	ὁρῶσι. καὶ οἱ μὲν οὕτως	ἀπώλοντο	ἐπίδειξις τοῦ θεοῦ τῆς ἰσχύος
[4, 6]	ἐστί μοι καὶ Μαδιηνίταις, ὧν	ἀπώσασθαί	μοι τὴν ἀξίωσιν οὐκ εὐπρεπές,
[4, 4]	εἰς χωρίον, ὃ μητρόπολιν αὑτῶν	Ἄραβες	νενομίκασι, πρότερον μὲν Ἄρκην λεγομένην
[4, 7]	μὲν ἐπὶ τοῖς ὁρίοις τῆς	Ἀραβίας,	Ἀρίμανον δὲ τῆς Γαλαδηνῶν γῆς,
[4, 4]	διὰ τῆς ἐρήμου καὶ τῆς	Ἀραβίας	ἐλθὼν εἰς χωρίον, ὃ μητρόπολιν
[4, 5]	Ἀρνῶν' ὃς ἐκ τῶν τῆς	Ἀραβίας	ὀρῶν ὡρμημένος καὶ διὰ πάσης
[4, 7]	μέχρι νῦν ὑπὸ παντὸς τοῦ	Ἀραβίου	τοῦ κτίσαντος βασιλέως τὸ ὄνομα
[4, 7]	ἐπώνυμος τὸ πᾶν ἀξίωμα τῆς	Ἀράβων	ἔχουσα γῆς καὶ μέχρι νῦν
[4, 6]	δυνηθείην ἐπιτρέψαι μοι τοὺς ἀνθρώπους	ἀραῖς	ἐνδῆσαι. συγχωρήσαντος δὲ τοῦ Βαλάκου
[4, 8]	θεῷ χάριν εἰδέναι τὴν μεγίστην	ἀράμενοι	διὰ σπουδῆς ἀνεθρέψαμεν μηδενὸς φειδὼ
[4, 6]	ἐπένευσε τὰς κατὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν	ἀράς,	θύσας δὲ καὶ τρίτον ἄλλων
[4, 6]	ὅπως ἐπ' ἐξωλείᾳ τῶν Ἰσραηλιτῶν	ἀρὰς	ποιήσηται. παραγενομένους δὲ τοὺς πρέσβεις
[4, 4]	μετὰ τὴν στάσιν Μωυσῆς διέταξεν,	ἄρας	μετὰ πάσης τῆς στρατιᾶς ἐπὶ
[4, 8]	χρηστότητι. (Οἱ δὲ λαβόντες εἴτε	ἀργύρια	εἴτε τινὰ τῶν καρπῶν ὑγρὸν
[4, 4]	τῆς λειτουργίας τοῖς ἱερεῦσι καταβάλλειν	ἀργύριον,	γυναῖκα μὲν τριάκοντα σίκλους ἄνδρα
[4, 8]	δέ τις ἢ χρυσίον ἢ	ἀργύριον	εὕρῃ καθ' ὁδόν, ἐπιζητήσας τὸν
[4, 8]	ζημία, ὁ δὲ χρυσὸν ἢ	ἄργυρον	ὑφελόμενος τὸ διπλοῦν ἀποτινέτω. κτείνας
[4, 7]	δὲ ἑξακισμυρίας, χρυσοῦ δὲ καὶ	ἀργύρου	ἄπειρόν τι πλῆθος κατασκευῆς, ᾗ
[4, 7]	συναπιέναι τῷ στρατῷ. καὶ Μωυσῆς	ἀρεσθεὶς	τῷ λόγῳ καλέσας Ἐλεάζαρον τὸν
[4, 4]	δ' οἷς ἐπρεσβεύσατο Μωυσῆς οὐκ	ἀρεσκόμενος	οὐδὲ συγχωρῶν τὴν δίοδον ἔνοπλον
[4, 8]	πολιτείας καὶ ταῖς τῶν στρατηγῶν	ἀρεταῖς,	οἳ πρόνοιαν ἕξουσιν ὑμῶν τοῦ
[4, 6]	τῶν πρώτων ἀνδρῶν διὰ πατέρων	ἀρετὰς	ἐπιφανεῖς ἦσαν συνδιεφθείροντο, (καὶ Ζαμβρίας
[4, 8]	ὑποστράτηγον δὲ χειροτονήσαντες ἕνα τὸν	ἀρετῇ	προύχοντα: πολυαρχία γὰρ πρὸς τῷ
[4, 5]	πάντων τῶν ἐκείνῃ ἠπειρωτῶν δι'	ἀρετὴν	γῆς καὶ πλῆθος χρημάτων. Ὤγης
[4, 8]	ἐν τῷ καλλίστῳ καὶ δι'	ἀρετὴν	ἐπιφανεῖ, ἣν ἂν ὁ θεὸς
[4, 3]	ἀνδρῶν, οἳ καὶ διὰ πατέρων	ἀρετὴν	ἐτιμῶντο παρὰ τῷ λαῷ καὶ
[4, 8]	πόνων καταφρονοῦσι καὶ ψυχὰς πρὸς	ἀρετὴν	ἠσκημένοις ἀπόλεμον μὲν νέμεσθαι παράσχοι
[4, 6]	ἀνθρώπινον γένος, οὗ μὴ κατ'	ἀρετὴν	καὶ ζήλωσιν ἐπιτηδευμάτων ἀρίστων καὶ
[4, 8]	ἄνδρες ἑπτὰ οἱ καὶ τὴν	ἀρετὴν	καὶ τὴν περὶ τὸ δίκαιον
[4, 8]	ἀλλὰ διὰ τὴν ἐκείνων αὐτῶν	ἀρετὴν	οἴκτου μᾶλλον ἀξιοῦν, ὅτι μοχθηρῶν
[4, 8]	τὰ φρονήματα ἐλευθέρια καὶ πρὸς	ἀρετὴν	ὄρθια, εἰ μὴ τύχοιεν ἐκ
[4, 1]	ἐπετρόπευσε καὶ διὰ τὴν αὐτῶν	ἀρετὴν	πρότερόν τε παρασχεῖν τὴν ἐλευθερίαν
[4, 8]	τῷ τε Μωυσέος ἀξιώματι τῆς	ἀρετῆς	ἀναλογοῦσαν καὶ μαθεῖν παρέξων δι'
[4, 6]	οἱ δὲ νέοι πάντες, οἷς	ἀρετῆς	ἀντιποίησις ἦν καὶ τοῦ φιλοκαλεῖν,
[4, 8]	καὶ ὅτι μήπω καλῶς τῆς	ἀρετῆς	αὐτοῦ γεγευμένοις ἀπολείπεσθαι συνέβαινεν αὐτοῦ.
[4, 8]	κρατεῖν λύπης ἐδήλουν, ὅτι τῆς	ἀρετῆς	αὐτοῦ καὶ μεγαλουργίας παρ' αὐτὴν
[4, 5]	περιέσεσθαί τε νομίζων καὶ τῆς	ἀρετῆς	αὐτῶν διάπειραν βουλόμενος λαβεῖν: διαμαρτὼν
[4, 7]	ἀφθονίας μὲν ἀγαθῶν αὐτοῖς ὑπ'	ἀρετῆς	γεγενημένης, ὑπὸ μηδενὸς δὲ σκυθρωποῦ
[4, 8]	αὐτῷ δικαιοσύνης καὶ τῆς ἄλλης	ἀρετῆς	διὰ παντὸς ἔστω. παραχωροίη δὲ
[4, 8]	ἐπιζήτησιν, τὸ περιὸν αὐτοῦ τῆς	ἀρετῆς	ἐκ τούτων λογιζόμενοι. καὶ τὸ
[4, 8]	πάντων περιφρονεῖν εὔλογον. τῆς δ'	ἀρετῆς	ἔπαθλα ὑμῖν μεγάλα κεῖται πρὸς
[4, 8]	ἔχειν προστάτην ἐν τοῖς τῆς	ἀρετῆς	ἐπιτηδεύμασι μένοντες, ἐπὶ τοσοῦτον αὐτοῦ
[4, 8]	καταφρόνησιν ὑπ' αὐτοῦ καὶ τῆς	ἀρετῆς	ὀλιγωρίαν ἀπολεῖτε καὶ τὴν εὔνοιαν
[4, 8]	ψυχὰς ἐπὶ τελευτῇ γιγνομένας μετ'	ἀρετῆς	πάσης ὁμιλεῖν. ὦ παῖδες Ἰσραήλου,
[4, 8]	δι' ὑπερβολὴν τῆς περὶ αὐτὸν	ἀρετῆς	πρὸς τὸ θεῖον αὐτὸν ἀναχωρῆσαι
[4, 7]	ἐξ ἑκάστης φυλῆς τὸν ἴσον	ἀριθμὸν	ἐπιλεξάμενος, στρατηγὸν δ' αὐτῶν ἀπέδειξε
[4, 7]	δέκα πόλεις τὰς εἰς τὸν	ἀριθμὸν	τῶν ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα γενησομένας,
[4, 6]	βιοτεύσετε ὅσον ἐστὶν οὐδ' ἀστέρων	ἀριθμὸς	ἐν οὐρανῷ. τοσούτοις δὲ οὖσιν
[4, 7]	τῶν Μαδιηνιτῶν πλῆθος ἀσυλλόγιστον καὶ	ἀριθμοῦ	κρεῖττον οἵ τε βασιλεῖς αὐτῶν
[4, 7]	ἐπὶ τοῖς ὁρίοις τῆς Ἀραβίας,	Ἀρίμανον	δὲ τῆς Γαλαδηνῶν γῆς, καὶ
[4, 8]	πώποτ' ἀνθρώπους ὑπερβαλὼν καὶ χρησάμενος	ἄριστα	τοῖς νοηθεῖσιν, εἰπεῖν τε καὶ
[4, 8]	γνώμας τε ὑμῖν εἰσηγήσονται τὰς	ἀρίστας,	αἷς ἑπόμενοι τὴν εὐδαιμονίαν ἕξετε,
[4, 8]	ὑψηλὸν Ἱεριχοῦντος ἀντικρὺ κεῖται γῆν	ἀρίστην	τῶν Χαναναίων καὶ πλείστην παρέχον
[4, 5]	προσεπιταλαιπωρῆσαι προθέμενοι, καὶ σφενδονᾶν τε	ἄριστοι	τυγχάνοντες καὶ πᾶσι τοῖς ἑκηβόλοις
[4, 8]	δεινὸν συμβῆναι τῇ γῇ πάθος.	~(Ἀριστοκρατία	μὲν οὖν κράτιστον καὶ ὁ
[4, 6]	τις ἀπὸ Εὐφράτου Βάλαμος μάντις	ἄριστος	τῶν τότε καὶ πρὸς αὐτοὺς
[4, 4]	τοιούτων ἀνδρῶν> ὀλέθρῳ καὶ πάντων	ἀρίστων	ἐζημιωκότα τὸν λαὸν πρὸς τῷ
[4, 8]	τὴν σὴν καὶ παιδείαν τῶν	ἀρίστων	εἶναι χρησίμου. νῦν δέ, συγγνώμην
[4, 6]	κατ' ἀρετὴν καὶ ζήλωσιν ἐπιτηδευμάτων	ἀρίστων	καὶ καθαρῶν πονηρίας ὑμεῖς ἀμείνους
[4, 8]	δεσπότας κατ' αὐτοὺς ἕκαστα πράττετε:	ἀρκεῖ	γὰρ ὁ θεὸς ἡγεμὼν εἶναι.
[4, 8]	ἀμπέλοις κατάφυτον γῆν μὴ σπείρειν:	ἀρκεῖσθαι	γὰρ αὐτὴν τρέφειν τοῦτο τὸ
[4, 6]	πᾶσα ἡ γῆ καὶ θάλασσα,	ἀρκέσετε	δὲ τῷ κόσμῳ παρασχεῖν ἑκάστῃ
[4, 4]	αὑτῶν Ἄραβες νενομίκασι, πρότερον μὲν	Ἄρκην	λεγομένην Πέτραν δὲ νῦν ὀνομαζομένην.
[4, 8]	ἕκαστον εὖ πράττειν, καὶ μάρτυρι	ἀρκούμενος	αὐτῷ πάντα ποιείτω ἃ παρ'
[4, 5]	ὁρίζοντος αὐτό, Ἰοβάκου δὲ τὴν	ἀρκτῴαν	αὐτοῦ πλευρὰν περιγράφοντος, ὃς εἰς
[4, 8]	φύσεως ἀώρως μήτε τῷ θεῷ	ἁρμόζειν	μήτ' αὐτῷ τῷ δεσπότῃ χρῆσθαι.
[4, 5]	αὐτοῖς πιπράσκειν ἐθέλοιεν. Σιχὼν δ'	ἀρνούμενος	ὁπλίζει τὸν οἰκεῖον στρατὸν καὶ
[4, 5]	στρατὸν παρῆν ἐπὶ τὸν ποταμὸν	Ἀρνῶν'	ὃς ἐκ τῶν τῆς Ἀραβίας
[4, 5]	καὶ τοὺς Ἑβραίους διαβαίνειν τὸν	Ἀρνῶνα	κωλύειν ἑτοιμότατος ἦν. (Μωυσῆς δὲ
[4, 5]	τὴν φύσιν ὑπάρχει, τοῦ μὲν	Ἀρνῶνος	ἀπὸ μεσημβρίας ὁρίζοντος αὐτό, Ἰοβάκου
[4, 6]	τὴν παρανομίαν εἰς πλείονας τῶν	ἀρξαμένων	οὐ κολαζομένων, τόλμῃ δὲ καὶ
[4, 8]	οἰκεῖα γένη κἀκείνοις ποιεῖσθαι τὸν	ἄροτον.	εἶναι δὲ καθαρὰ τὰ σπέρματα
[4, 4]	τούτῳ τῷ τρόπῳ: μόσχον θήλειαν,	ἀρότρου	μὲν καὶ γεωργίας ἄπειρον ὁλόκληρον
[4, 8]	τὸ φυτὸν καὶ τῶν ἐξ	ἀρότρου	πόνων ἀπηλλάχθαι. βουσὶν ἀροῦν τὴν
[4, 8]	κομίσαντες εἰς φάραγγα καὶ ἀνεπιτήδειον	ἀρότρῳ	καὶ φυτοῖς χωρίον τοὺς τένοντας
[4, 8]	ἐξ ἀρότρου πόνων ἀπηλλάχθαι. βουσὶν	ἀροῦν	τὴν γῆν, καὶ μηδὲν τῶν
[4, 8]	μετ' αὐτῶν ἀφελομένων αὑτοὺς τὸ	ἄρρεν	καὶ τὸν τῆς παιδοποιίας καρπόν,
[4, 4]	τῷ ἱερῷ μόνοι δαπανῶσιν οἱ	ἄρρενες	τῶν ἱερέων αὐθημερόν. (Ὡς δὲ
[4, 4]	νενομισμένων τὸ γεννηθὲν πρῶτον, ἂν	ἄρσεν	ᾖ, καταθῦσαι παρασχεῖν τοῖς ἱερεῦσιν,
[4, 7]	ὄνομα, παῖδας μὲν οὐ καταλιπὼν	ἄρσενας	θυγατέρας δέ τοι, καὶ πυθομένων
[4, 4]	τε πέττοντας τὸν σῖτον καὶ	ἀρτοποιουμένους	τῶν πεμμάτων αὐτοῖς τινα χορηγεῖν.
[4, 8]	προθέμενοι: μηδενὸς δὲ μηνύοντος αἱ	ἀρχαὶ	τῶν πόλεων τῶν πλησίον τῇ
[4, 4]	τολμήσαιεν βίᾳ περαιοῦσθαι. καὶ Μωυσῆς,	ἄρχειν	γὰρ μάχης οὐ συνεβούλευσεν ὁ
[4, 8]	οἱ ἄρχεσθαι καλῶς εἰδότες καὶ	ἄρχειν	εἴσονται παρελθόντες εἰς ἐξουσίαν αὐτοῦ,
[4, 8]	χαλεπῶς, γινώσκοντες ὅτι πάντες οἱ	ἄρχεσθαι	καλῶς εἰδότες καὶ ἄρχειν εἴσονται
[4, 8]	περὶ αὐτοὺς πρόθυμον τοῦ θεοῦ.	(Ἀρχέτωσαν	δὲ καθ' ἑκάστην πόλιν ἄνδρες
[4, 8]	δίκαιον σπουδὴν προησκηκότες: ἑκάστῃ δὲ	ἀρχῇ	δύο ἄνδρες ὑπηρέται διδόσθωσαν ἐκ
[4, 8]	ἐντευξομένοις. οἷα τὰ καθ' ἡμᾶς	ἀρχῆθεν	ἦν, ἐπὶ τὴν τῶν ἄλλων
[4, 6]	οὐδ' οἰκεῖσθαί πω συνέβαινε τὴν	ἀρχήν,	ἅ τε καὶ προυπῆρξεν ἐν
[4, 8]	πρὸς τὸ ὁμόφυλον ἀτιμία τὴν	ἀρχὴν	ἀπὸ τῶν περὶ τὰ μικρὰ
[4, 6]	τοῦ θεοῦ δουλείαν μὲν ἡμῖν	ἀρχὴν	δὲ σαυτῷ κακουργεῖς ἀφαιρούμενος ἡμᾶς
[4, 8]	μελλόντων ὡς οὐκ ἐσομένης ἄλλης	ἀρχῆς	τοιαύτης, ἧττόν τε τοῦ θεοῦ
[4, 4]	ἦν τὸ χωρίον, ἀποδύεται τὴν	ἀρχιερατικὴν	στολὴν καὶ παραδοὺς αὐτὴν Ἐλεαζάρῳ
[4, 7]	τῷ λόγῳ καλέσας Ἐλεάζαρον τὸν	ἀρχιερέα	καὶ Ἰησοῦν καὶ τοὺς ἐν
[4, 7]	τῆς φυγῆς τὸν αὐτὸν τῷ	ἀρχιερεῖ,	ἐφ' οὗ δράσας τις τὸν
[4, 4]	προαγαγὼν εἰς χωρίον καθαρώτατον ὁ	ἀρχιερεὺς	ἔθυέ τε καὶ τοῦ αἵματος
[4, 8]	ἑπόμενοι τὴν εὐδαιμονίαν ἕξετε, ὁ	ἀρχιερεὺς	Ἐλεάζαρος καὶ Ἰησοῦς ἥ τε
[4, 8]	γερουσία προύπεμψεν αὐτὸν καὶ ὁ	ἀρχιερεὺς	Ἐλεάζαρος καὶ ὁ στρατηγὸς Ἰησοῦς.
[4, 8]	τῆς σκηνοπηγίας ἑορτῆς ἐνστάσης ὁ	ἀρχιερεὺς	ἐπὶ βήματος ὑψηλοῦ σταθείς, ἀφ'
[4, 8]	πόλιν, καὶ συνελθόντες ὅ τε	ἀρχιερεὺς	καὶ ὁ προφήτης καὶ ἡ
[4, 6]	ἡλικιώτας ὑπερέχων, Ἐλεαζάρου γὰρ τοῦ	ἀρχιερέως	ἦν, περιαλγήσας τοῖς πεπραγμένοις ὑπὸ
[4, 8]	πρασσέτω δὲ μηδὲν δίχα τοῦ	ἀρχιερέως	καὶ τῆς τῶν γερουσιαστῶν γνώμης
[4, 4]	ὃν διὰ τὴν ἡλικίαν ἡ	ἀρχιερωσύνη	παραγίνεται, θνήσκει τοῦ πλήθους εἰς
[4, 3]	οὐκέτι τῇ Μωυσέος χάριτι τὴν	ἀρχιερωσύνην	ἔχειν δοκῶν, ἀλλὰ τῇ τοῦ
[4, 4]	συνεχώρουν Ἀαρῶνι καλῶς ἔχειν τὴν	ἀρχιερωσύνην.	καὶ ὁ μὲν τρὶς αὐτὸν
[4, 8]	αἴτιον. (Δίς τε ἑκάστης ἡμέρας	ἀρχομένης	τε αὐτῆς καὶ ὁπότε πρὸς
[4, 6]	τε Βάλακον μεταπεμψάμενος καὶ τοὺς	ἄρχοντας	τῶν Μαδιηνιτῶν Βάλακε, φησί, καὶ
[4, 8]	μαρτυρεῖν τῷ θεῷ τὰς δωρεάς,	ἃς	ἀπαλλαγεῖσιν αὐτοῖς ἐκ τῆς Αἰγυπτίων
[4, 2]	αὐτῶν ἐξυβρισάντων καὶ τὰς ἐντολάς,	ἃς	αὐτὸς διὰ Μωυσέος αὐτοῖς ἐπέστειλεν,
[4, 4]	ἠξίου δίοδον αὐτῷ παρασχεῖν, πίστεις	ἃς	αὐτὸς ἐθέλοι λαβεῖν ὑπὲρ τοῦ
[4, 6]	θεοῦ λάβῃ πνεῦμα; φωνὰς γὰρ	ἃς	βούλεται τοῦτο καὶ λόγους οὐδὲν
[4, 8]	μάθησιν αὐτῶν ὑπὸ τοῦ χρόνου,	ἃς	δὴ καὶ τῷ βωμῷ τελευτῶν
[4, 8]	(Ταῖς δὲ δεκάταις ταῖς δυσίν,	ἃς	ἔτους ἑκάστου προεῖπον τελεῖν, τὴν
[4, 6]	τριγχῶν ἀναισθήτως ἔχουσα τῶν πληγῶν,	ἃς	ὁ Βάλαμος ἐπέφερεν αὐτῇ κακοπαθῶν
[4, 8]	αὐτοῖς κτήσασθαι παρέσχεν, εὐλογήσαντες θυσίας	ἃς	ὁ νόμος αὐτοῖς ἐπιφέρειν κελεύει
[4, 8]	αἰτίας αὐτῷ παράσχοι καὶ πρὸς	ἃς	οὐδ' ἀντειπεῖν δυνηθείη. τοῦ δὲ
[4, 8]	τῆς συνοικούσης βουλόμενος διαζευχθῆναι καθ'	ἁσδηποτοῦν	αἰτίας, πολλαὶ δ' ἂν τοῖς
[4, 2]	προσέσθαι παρέχοντος ἐκείνου τὴν τιμὴν	ἀσεβές,	καὶ πάλιν ἀξιοῦντ' ἔχειν εἰς
[4, 6]	μὴ πολλοὶ τῆς τῶν λόγων	ἀσελγείας	αὐτοῦ μιμηταὶ γενόμενοι ταράξωσι τὸ
[4, 6]	ἐγὼ χαρίζεσθαι διεγνώκειν: καὶ παντελῶς	ἀσθενεῖς	οἱ προγινώσκειν περὶ τῶν ἀνθρωπίνων
[4, 8]	δὲ θρηνοῦντες ἔτι μᾶλλον ὡς	ἀσθενέστεροι	κρατεῖν λύπης ἐδήλουν, ὅτι τῆς
[4, 8]	ἂν οὕτως δόξειε καταφρονεῖσθαι καὶ	ἀσθενέστερος	ἐκείνων οἷς ἄν τις κατὰ
[4, 8]	εἰ δυνατὸν καταλιπεῖν, εἰ δ'	ἀσθενοῖεν	λαβεῖν τὴν τιμωρίαν, αὐτὸ τὸ
[4, 6]	σωφροσύνην ἱκανὰς διὰ τὸ κάλλος	ἀσκήσαντες	τὴν εὐμορφίαν αὐτῶν ἐπὶ τὸ
[4, 6]	τοῦ πλησιάζειν συνηθείας: αἱ δ'	ἀσμένως	δεξάμεναι τοὺς λόγους συνῄεσαν αὐτοῖς.
[4, 8]	αὐτοῦ κατοπτεύειν, ἀπέπεμπε τὴν γερουσίαν.	ἀσπαζομένου	δὲ καὶ τὸν Ἐλεάζαρον αὐτοῦ
[4, 8]	μηδὲν εἶναι φανῶσιν, ἐχθροὺς δ'	ἀσπόνδους	αὑτῷ ποιῇ τοὺς νόμους τοῖς
[4, 8]	ἔστω: καὶ ὁ θεὸς εὐμενὴς	ἀστασίαστον	αὐτῆς τὸν κόσμον παρέξεται, γένοιτο
[4, 6]	ἤπειρον βιοτεύσετε ὅσον ἐστὶν οὐδ'	ἀστέρων	ἀριθμὸς ἐν οὐρανῷ. τοσούτοις δὲ
[4, 7]	γενομένης πίπτει τῶν Μαδιηνιτῶν πλῆθος	ἀσυλλόγιστον	καὶ ἀριθμοῦ κρεῖττον οἵ τε
[4, 8]	ὑπάρξειεν ἡ τῶν οἰκείων ἀγαθῶν	ἀσφάλεια.	ἵνα δὲ μὴ δι' ἀμαθίαν
[4, 2]	εἰς ἅπαντα χρόνον μὴ τὴν	ἀσφάλειαν	τὴν ἐπ' αὐτῇ βεβαιοῦντος ἡμῖν
[4, 3]	γυμνοῖς οὖσι τὴν ἐξ ὅπλων	ἀσφάλειαν	χαρισάμενος, ὁ ποτίμους ἡμῖν διεφθαρμένας
[4, 4]	μειῶσαί τι τῆς Μωυσέος μεγαλαυχίας:	ἀσφαλὲς	γὰρ αὐτοῖς τοῦτ' εἶναι. (Μωυσῆς
[4, 8]	μέλλον κατ' αὐτό γε τοῦτ'	ἀσφαλὲς	εἶναι, καὶ μηδὲν εἰς τοὺς
[4, 7]	χώρας, ᾗ προσεδέχοντο τοὺς πολεμίους,	ἀσφαλισάμενοι	περιέμενον αὐτούς. ἐλθόντων δὲ καὶ
[4, 5]	πάσης ἐρήμου ῥέων εἰς τὴν	Ἀσφαλτῖτιν	λίμνην ἐκδίδωσιν ὁρίζων τήν τε
[4, 8]	μὴ ἐξεῖναι αὐτῇ ἐπανιέναι. τὴν	ἄτεκνον	τἀνδρὸς αὐτῇ τετελευτηκότος ὁ ἀδελφὸς
[4, 8]	ἀνθρωπείων ἡ πρὸς τὸ ὁμόφυλον	ἀτιμία	τὴν ἀρχὴν ἀπὸ τῶν περὶ
[4, 2]	Μωυσέος ἀδελφὸν καὶ τοῦτον αὐτὸν	ἀτιμοῦν.	ἀνηρέθιστο δὲ καὶ τὸ πλῆθος
[4, 6]	ὁμιλίας λαβόντες ἔπειθ' ὑβρίσητε καὶ	ἀτίμους	ἀποπέμψητε πρὸς τοὺς γονεῖς. συγγινώσκειν
[4, 8]	καταλευσθεὶς κρεμάσθω δι' ἡμέρας καὶ	ἀτίμως	καὶ ἀφανῶς θαπτέσθω. (Συνερχέσθωσαν δὲ
[4, 6]	δόξης ἰσχυρὰν τὴν σεαυτοῦ κατεσκευακὼς	ἀτοπίαν:	ἐγὼ δ' ἂν στεροίμην εἰκότως
[4, 2]	ἐπιτελεῖν καὶ προεστάναι τῆς εὐσεβείας:	ἄτοπον	γὰρ Κορῆν ἐφιέμενον τῆς τιμῆς
[4, 1]	συνέφυγε, καὶ τῷ παρ' ἐλπίδας	ἀτυχῆσαι	παντάπασιν ἀθυμοῦν οὐδὲν ἔτι χρηστὸν
[4, 8]	ὄντες μακαριστοὶ καὶ ζηλωτοὶ πᾶσιν	ἀτυχήσαιτέ	ποτ' ἢ παύσαισθε, ἀλλ' ὧν
[4, 8]	τούτοις θεραπεύηται τὸ τῶν νέων	αὔθαδες,	ἀπαλλαττέσθωσαν τῶν ἐπὶ τοῖς ἠγνοημένοις
[4, 8]	μηδὲ ἀναβάλλεσθαι τὴν ἀπόδοσιν, ἀλλ'	αὐθημερὸν	ἐκτίνειν ὡς οὐ βουλομένου τοῦ
[4, 4]	δαπανῶσιν οἱ ἄρρενες τῶν ἱερέων	αὐθημερόν.	(Ὡς δὲ ταῦτα μετὰ τὴν
[4, 8]	κτήσεσθε, κρατηθέντες ὅπλοις ὑπὸ τῶν	αὖθις	ἀφαιρεθήσεσθε μετὰ μεγίστων ὀνειδῶν καὶ
[4, 6]	εὐπρεπές, φέρε βωμούς τε ἑτέρους	αὖθις	ἐγείρωμεν καὶ θυσίας ταῖς πρὶν
[4, 3]	αὐτῶν μνήμῃ παραδοθῆναι καὶ τοὺς	αὖθις	ἐσομένους αὐτὴν μαθεῖν, ἐκέλευσεν Ἐλεάζαρον
[4, 8]	δοξαζομένους ἀδήριτον καὶ παρὰ τοῖς	αὖθις	τὴν εὔκλειαν ὑμῖν ὑπάρξαι. τούτων
[4, 3]	ὡς ἂν ὑπόμνησις εἴη τοῖς	αὖθις	ὧν ἔπαθον καὶ ὅτι τὴν
[4, 3]	τοῦ λαοῦ παντὸς ἐκ κακουργίας	αὐξανόμενον,	ἀκούσας τὰ παρ' αὐτῶν ὁ
[4, 4]	συνέβη παύσασθαι, πολλῷ δὲ μᾶλλον	αὔξειν	καὶ φύεσθαι: χαλεπωτέραν ἐλάμβανε τῆς
[4, 8]	παιδοποιίας καρπόν, ὃν ἀνθρώποις ἐπ'	αὐξήσει	τοῦ γένους ἡμῖν ὁ θεὸς
[4, 8]	λέγοντες οὐδὲ τῆς τῶν χρημάτων	αὐξήσεως	κοινῶν τῶν ἑκατέροις ὑπαρχόντων γενομένων,
[4, 8]	προσηγορίαν ἐκ τοῦ παρ' ἄλλοις	αὐτὰ	βλέπειν μᾶλλον ἢ παρ' αὑτῷ.
[4, 8]	φέρων μηδὲ παρ' ὃν ἔπασχον	αὐτὰ	καιρὸν ἐν ὀργῇ γενόμενος, ἀλλ'
[4, 6]	τῷ δὲ θείῳ πνεύματι πρὸς	αὐτὰ	νενικημένος. τοῦ δὲ Βαλάκου δυσχεραίνοντος
[4, 6]	καὶ λυπεῖσθε μελλουσῶν ἀναχωρεῖν, οὐδ'	αὐταὶ	τὴν δέησιν ὑμῶν ἀποστρεφόμεθα, πίστιν
[4, 8]	αὐτάρκεις γὰρ ἐπὶ τοῖς δακρύοις	αὗται	τῶν φιλτάτων ταῖς φρονίμοις, τότε
[4, 8]	πρὸς τὰς εὐωχίας, τρίτην πρὸς	αὐταῖς	κατὰ τὸ ἔτος τρίτον συμφέρειν
[4, 6]	αὐτῶν καὶ παραγενόμενοι εἰς λόγους	αὐταῖς	παρεκάλουν μὴ φθονεῖν αὐτοῖς τῆς
[4, 8]	δ' ἡμερῶν τῷ πένθει διελθουσῶν,	αὐτάρκεις	γὰρ ἐπὶ τοῖς δακρύοις αὗται
[4, 8]	λόγοις αὐτοὺς νουθετείτωσαν οἱ πατέρες,	αὐτάρκεις	γὰρ ἐφ' υἱάσιν οὗτοι δικασταί,
[4, 6]	ἐνδησάμεναι δ' αὐτοὺς τῷ πρὸς	αὐτὰς	ἔρωτι καὶ τῆς ἐπιθυμίας ἀκμαζούσης
[4, 6]	(Οἱ δ' ὑπὸ τοῦ πρὸς	αὐτὰς	ἔρωτος κάλλιστα λέγεσθαι ταῦτα ὑπολαβόντες
[4, 7]	ἐμπόδια τοῦ πονεῖν ἀπέθεντο εἰς	αὐτάς.	(Οἰκοδομεῖ δὲ καὶ Μωυσῆς τὰς
[4, 6]	μηδὲν ἀντιλεγόντων ὑπὸ τοῦ πρὸς	αὐτὰς	πάθους ἐπεὶ ταῦτα ὑμῖν, ἔφασαν,
[4, 4]	τὰς μὲν ἄλλας ἐφ' οὗπερ	αὐτὰς	σχήματος Μωυσῆς παρέλαβεν ἐπὶ τούτου
[4, 4]	βακτηρίας: γνώριμοι δ' ἦσαν κατασημηναμένων	αὐτὰς	τῶν τε ἀνδρῶν οἵπερ ἐκόμιζον
[4, 6]	καὶ τὸ κατὰ τὸν βίον	αὐτεξούσιον,	ὃ τῶν ἐλευθέρων ἐστὶ καὶ
[4, 2]	μὴ τὴν ἀσφάλειαν τὴν ἐπ'	αὐτῇ	βεβαιοῦντος ἡμῖν τοῦ θεοῦ παντάπασιν
[4, 8]	πρὸς ἅπαντα τὸν βίον κτησαμένοις:	αὐτή	γε τὸ πρῶτον ἀγαθῶν τὸ
[4, 6]	Μωυσεῖ δοχθέντων τὸ πρὸς ἡδονὴν	αὐτῇ	γενησόμενον ἐθεράπευεν. ἐν τούτοις δ'
[4, 8]	ᾖ πλησιαιτάτη πόλις, οἱ ἐν	αὐτῇ	δημόσιοι πριάμενοι δάμαλιν καὶ κομίσαντες
[4, 8]	γαμεῖν ὁ πρότερος, μὴ ἐξεῖναι	αὐτῇ	ἐπανιέναι. τὴν ἄτεκνον τἀνδρὸς αὐτῇ
[4, 6]	πληγῶν, ἃς ὁ Βάλαμος ἐπέφερεν	αὐτῇ	κακοπαθῶν τῇ θλίψει τῇ πρὸς
[4, 8]	καὶ πρὸς ἀλλήλους ὑμῖν χρωμένοις	αὐτῇ	μακαριστὸν ποιῆσαι τὸν βίον καὶ
[4, 6]	πρότερον διακονίαις μηδὲν ἔχοντα ἐγκαλεῖν	αὐτῇ	πληγὰς ἐπιφέρειν μὴ συνιείς, ὅτι
[4, 8]	καὶ πᾶσαν διαφθείραντας τὴν ἐν	αὐτῇ	πληθὺν καθὰ πρέπει, τὸν βωμόν
[4, 8]	φθορὰν συγκάταινον λαβών, ἀποθνησκέτω σὺν	αὐτῇ:	πονηροὶ γὰρ ὁμοίως ἑκάτεροι, ὁ
[4, 5]	τοῦ πολεμεῖν ἡδονῆς ἀπολαύειν, ὅτ'	αὐτῇ	συγχωρεῖ χρῆσθαι τὸ θεῖον. οἱ
[4, 8]	αὐτῇ ἐπανιέναι. τὴν ἄτεκνον τἀνδρὸς	αὐτῇ	τετελευτηκότος ὁ ἀδελφὸς ἐκείνου γαμείτω
[4, 6]	τὴν τοῦ θεοῦ διάνοιαν, τίς	αὕτη	ἐστὶν ἐφ' οἷς Μαδιηνῖται παρακαλοῦσι.
[4, 5]	Μωαβῖτιν καὶ Ἀμωρῖτιν. γῆ δ'	αὕτη	καρποφόρος καὶ πλῆθος ἀνθρώπων τοῖς
[4, 8]	ἀνθρώπους μήτε τῶν ἄλλων ζῴων.	(Αὕτη	μὲν οὖν ὑμῖν εἰρηνικὴ τῶν
[4, 6]	ἀντικρύ, πόλις δ' ἐστὶν εὐδαίμων	αὕτη	φοίνικά τε φέρειν ἀγαθὴ καὶ
[4, 8]	ἔχειν, μηκέτ' ἐξουσίαν ἐχέτω καταδουλοῦν	αὐτήν,	ἀλλ' ὅπη βούλεται χωρεῖν ἀπίτω
[4, 8]	ἡδονὴν διώκοντα μόνον τοῦ κατ'	αὐτὴν	ἀμελεῖν κεχαρισμένου. τριάκοντα δ' ἡμερῶν
[4, 5]	τῆς ἀπραξίας καὶ τῆς δι'	αὐτὴν	ἀπορίας, ὑφ' ἧς στασιάσαι τε
[4, 8]	καὶ συνατιμοῦσθαι δοκεῖ τοῖς τὴν	αὐτὴν	αὐτῷ προσηγορίαν ἔχουσιν οὐχ ὧν
[4, 8]	οὖν κράτιστον καὶ ὁ κατ'	αὐτὴν	βίος, καὶ μὴ λάβῃ πόθος
[4, 8]	δ' ἐμπλησθεὶς τῆς ἐπιθυμίας ὑπερηφανεύσειεν	αὐτὴν	γαμετὴν ἔχειν, μηκέτ' ἐξουσίαν ἐχέτω
[4, 2]	Ῥουβήλου τὴν τιμὴν ἔχοι λαμβανόντων	αὐτὴν	Δαθάμου καὶ Ἀβιράμου καὶ Φαλαοῦς:
[4, 4]	νουμηνίᾳ κατὰ σελήνην. θάπτουσι δ'	αὐτὴν	δημοσίᾳ πολυτελῶς ὑπέρ τινος ὄρους,
[4, 2]	μὴ κατὰ κρίσιν θεοῦ, κατατίθησιν	αὐτὴν	εἰς μέσον ἐπιδικάσιμον τοῖς βουλομένοις,
[4, 4]	τὴν ἀρχιερατικὴν στολὴν καὶ παραδοὺς	αὐτὴν	Ἐλεαζάρῳ τῷ παιδί, πρὸς ὃν
[4, 8]	κεκτημένοις αὐτὴν μήτε ἀλλοτρίων εἰς	αὐτὴν	ἐπὶ κακώσει στρατευσάντων μήτε στάσεως
[4, 8]	γυνὴ μαρτυράσθω τοῦθ' ὅτι βουλομένην	αὐτὴν	ἐπὶ τοῦ οἴκου μένειν καὶ
[4, 5]	τῇ δύσει τοῦ χωρίου περίεισιν	αὐτὴν	Ἰόρδανος. (Οὕτως οὖν ἐχόντων τῶν
[4, 3]	τοῖς σοῖς προστάγμασιν, ἀπαθῆ τηρῶν	αὐτὴν	καὶ ἀκοινώνητον τῆς τῶν ἡμαρτηκότων
[4, 8]	καὶ κοινωνίας, πρὶν ἢ ξυραμένην	αὐτὴν	καὶ πένθιμον σχῆμα ἀναλαβοῦσαν ἀποθρηνῆσαι
[4, 3]	παραδοθῆναι καὶ τοὺς αὖθις ἐσομένους	αὐτὴν	μαθεῖν, ἐκέλευσεν Ἐλεάζαρον τὸν Ἀαρῶνος
[4, 8]	μὲν νέμεσθαι παράσχοι τε κεκτημένοις	αὐτὴν	μήτε ἀλλοτρίων εἰς αὐτὴν ἐπὶ
[4, 2]	οὖν στάσιν καὶ ὅσα μετ'	αὐτὴν	Μωυσῆς ἐπολιτεύσατο διηγήσομαι προδιελθὼν τὴν
[4, 8]	μηδεμίαν ἐξουσίαν ἔχοντος ἐκείνου ἀποπέμπεσθαι	αὐτήν,	πλὴν εἰ μὴ μεγάλας αἰτίας
[4, 8]	καὶ προνοίας τοῦ θεοῦ τὴν	αὐτὴν	ταύτην ἐξ ὁμοίου πάθους ἀπομερίζειν
[4, 8]	ἀρετῆς αὐτοῦ καὶ μεγαλουργίας παρ'	αὐτὴν	τὴν ἡλικίαν συνίεσαν. ἦν δὲ
[4, 8]	γῆν μὴ σπείρειν: ἀρκεῖσθαι γὰρ	αὐτὴν	τρέφειν τοῦτο τὸ φυτὸν καὶ
[4, 5]	ἡ δύναμις αὐτοῦ παρέχουσα θᾶττον	αὑτὴν	εὔψυχον εἶναι δοκεῖν τότ' ἀπηλέγχθη
[4, 3]	φίλα τούτοις ἦν ὑπήνεγκεν εἰς	αὑτήν.	ἠφανισμένων δ' οὕτως, ὡς μηδὲ
[4, 5]	καὶ πλῆθος ἀνθρώπων τοῖς παρ'	αὐτῆς	ἀγαθοῖς ἱκανὴ τρέφειν. πρὸς οὖν
[4, 4]	τἀδελφῷ παρασχεῖν: οὐδένα γὰρ ἔτι	αὐτῆς	ἄλλον ἀντιποιήσεσθαι καὶ τοὺς πρώτους
[4, 8]	νοθεύσας μηδὲ λυπῶν τὸν πρότερον	αὐτῆς	ἄνδρα: δούλας δὲ μὴ γαμεῖσθαι
[4, 2]	ἐκ τοῦ προκριθεὶς ἤδη τυχεῖν	αὐτῆς	ἀξιῶν ἐπιτραπῆναι καὶ τοῦτο νῦν
[4, 4]	καὶ φοινικτὸν ἔριον: συναγαγὼν δ'	αὐτῆς	ἅπασαν τὴν τέφραν ἁγνὸς ἀνὴρ
[4, 8]	τοῦτο δὲ ἐκ μὲν τῆς	αὐτῆς	ἐπιμιξίας αὐτοῖς ὑπάρξειν, τῇ τε
[4, 6]	εἰς ἣν ἀφῖχθε τοὺς ἰδίους	αὐτῆς	θεοὺς προστρέποισθε καὶ ταῦτα τῶν
[4, 8]	τε ἑκάστης ἡμέρας ἀρχομένης τε	αὐτῆς	καὶ ὁπότε πρὸς ὕπνον ὥρα
[4, 8]	κακίαν οὐδὲ χρησαμένου τινὶ μέρει	αὐτῆς,	καὶ οὕτως ἀνεπαιτίατος ἀπίτω. χρησάμενος
[4, 3]	ἡ γῆ, σάλου δ' ἐπ'	αὐτῆς	κινηθέντος ὥσπερ ἐξ ἀνέμου βίας
[4, 3]	τῇ θυσίᾳ καὶ τῇ δι'	αὐτῆς	κρίσει τῶν περὶ τῆς ἱερωσύνης
[4, 8]	τούτων αὐτὸν ἄξιον εἶναι παρ'	αὐτῆς	λεγέτω τυγχάνειν ὑβρίσαντα τὴν τοῦ
[4, 2]	τοῦτο νῦν αὐτῷ συγχωρηθῆναι> περὶ	αὐτῆς	σπουδάσαι, προτιμῶν τοῦ τὸ γέρας
[4, 6]	αὐτῶν κερδᾶναι ποθεῖτε, τύχοιτ' ἂν	αὐτῆς	ταῦτα ποιήσαντες: τῶν θυγατέρων τὰς
[4, 8]	καὶ δίκαιον παιδοποιὸν παραλαμβάνοντα θεραπεύειν	αὐτῆς	τὸ βουλητὸν, ἀλλὰ μὴ τὴν
[4, 8]	ἀναλογοῦσαν καὶ μαθεῖν παρέξων δι'	αὐτῆς	τοῖς ἐντευξομένοις. οἷα τὰ καθ'
[4, 8]	καὶ ὁ θεὸς εὐμενὴς ἀστασίαστον	αὐτῆς	τὸν κόσμον παρέξεται, γένοιτο δὲ
[4, 4]	ὀνομαζομένην. ἐνταῦθα ὑψηλοῦ περιέχοντος ὄρους	αὐτὸ	ἀναβὰς Ἀαρὼν ἐπ' αὐτὸ Μωυσέος
[4, 8]	ὑμᾶς εἰς τὸ μέλλον κατ'	αὐτό	γε τοῦτ' ἀσφαλὲς εἶναι, καὶ
[4, 8]	τὸν θεὸν ὑπὲρ τῆς ἐνεγκαμένης	αὐτὸ	γῆς, ἣν αὐτοῖς κτήσασθαι παρέσχεν,
[4, 4]	ἵνα μὴ παροξύνῃ τὸ πλῆθος,	αὐτὸ	δὲ μόνον τοῖς φυλάρχοις προειπὼν
[4, 5]	μὲν Ἀρνῶνος ἀπὸ μεσημβρίας ὁρίζοντος	αὐτό,	Ἰοβάκου δὲ τὴν ἀρκτῴαν αὐτοῦ
[4, 4]	ὄρους αὐτὸ ἀναβὰς Ἀαρὼν ἐπ'	αὐτὸ	Μωυσέος αὐτῷ δεδηλωκότος, ὅτι μέλλοι
[4, 3]	κατὰ βίαν πνευμάτων ὕλης πρὸς	αὐτὸ	παρατριβείσης αὐτομάτως ἐξεκρούσθη, ἀλλ' ὁποῖον
[4, 8]	τελευτῇ κατηφεῖν, ὡς κατὰ βούλησιν	αὐτὸ	πάσχοντας θεοῦ καὶ φύσεως νόμῳ,
[4, 8]	δ' ἀσθενοῖεν λαβεῖν τὴν τιμωρίαν,	αὐτὸ	τὸ μὴ κατὰ βούλησιν ἰδίαν
[4, 6]	καταλιπεῖν, ἀλλὰ γαμετὰς αὐτῶν ἐσομένας	αὐτόθι	μένειν καὶ δεσποίνας ἀποδειχθησομένας πάντων
[4, 8]	αὑτοῦ πρόνοιαν, ἀλλ' ἐφ' ὃν	αὐτοὶ	βούλεσθε χρόνον τοῦτον ἔχειν προστάτην
[4, 1]	τῆς παρ' ἐκείνου προθυμίας κρατήσειν	αὐτοὶ	τῶν πολεμίων νομίζοντες κατηγόρουν μὲν
[4, 8]	ἁμαρτάνοντας ἕξουσι παρρησίαν, ὡς προλεγόντων	αὐτοῖς	ἃ πείσονται καὶ ταῖς ψυχαῖς
[4, 8]	διαμένειν, φυλάττοντα μὲν ἃ δέδωκεν	αὐτοῖς	ἀγαθὰ προσκτήσασθαι δὲ ὅσα δύναται
[4, 8]	Αἰγυπτίων αὐτοὺς ὕβρεως ἀπαλλάξας γῆν	αὐτοῖς	ἀγαθὴν καὶ πολλὴν ἔδωκε καρποῦσθαι,
[4, 5]	καὶ πρὸς τὸ μέλλον ἀγαθῶν	αὐτοῖς	αἴτιος ἀποθανὼν ὑπῆρξε: καὶ γὰρ
[4, 1]	θεὸν οὐχὶ Μωυσεῖ χαριζόμενον ἐπικουρεῖν	αὐτοῖς,	ἀλλὰ καὶ κοινῇ κηδόμενον αὐτῶν
[4, 2]	ἐρρύσατο τῶν ἐκ τοῦ στασιάζειν	αὐτοῖς	ἂν γενομένων δεινῶν, εἰ μὴ
[4, 6]	δ' ἕως ἔτι καὶ καλῶς	αὐτοῖς	ἂν ἔχοι μεταβαλέσθαι, τὴν ἀνδρείαν
[4, 7]	καὶ τἆλλα ὅσα συμπεριάγειν μέλλουσιν	αὐτοῖς	ἂν ἦν ἐμπόδια τοῦ πονεῖν
[4, 4]	τοὺς δεσπότας σίκλον καὶ ἥμισυ	αὐτοῖς	ἀναφέρειν, ἀνθρώπου δὲ πρωτοτόκου πέντε
[4, 8]	αὐτοῖς διωρισμένα. ἔπειτα ποίησιν ἑξάμετρον	αὐτοῖς	ἀνέγνω, ἣν καὶ καταλέλοιπεν ἐν
[4, 4]	δισχιλίους πήχεις ἀπὸ τῶν τειχῶν	αὐτοῖς	ἀνεῖναι. πρὸς τούτοις δὲ καὶ
[4, 6]	Βαλάκου πρέσβεων ἄνδρας τῶν παρ'	αὐτοῖς	ἀξιολόγων παρακαλέσοντας τὸν μάντιν ἐλθεῖν,
[4, 4]	λαοῦ κατ' ἔτος λαμβάνουσι, δεκάτην	αὐτοῖς	ἀπομερίζειν. ἔτι δὲ ἀπαρχὰς τὸν
[4, 8]	ἡμέραις, συνεχὲς γὰρ ἐκκλησίασεν, εὐλογίας	αὐτοῖς	δίδωσι καὶ κατάρας ἐπὶ τοὺς
[4, 3]	ποιήσεις δὲ φανερὰν τὴν ἐπ'	αὐτοῖς	δίκην οὕτως μεμηνότων κατὰ τῆς
[4, 8]	ζησομένους ἀλλὰ παραβησομένους τὰ ἐν	αὐτοῖς	διωρισμένα. ἔπειτα ποίησιν ἑξάμετρον αὐτοῖς
[4, 6]	παρὸν αὐτῷ σφετερίσασθαι τὴν ἐπ'	αὐτοῖς	δόξαν καὶ ἐξιδιώσασθαι μηδενὸς ἂν
[4, 6]	καὶ σπουδὴν τὴν ἰδίαν ἐμφανίζων	αὐτοῖς	εἰς ἃ δέονται τυχεῖν, τὸν
[4, 8]	θεῷ τὰς δωρεάς, ἃς ἀπαλλαγεῖσιν	αὐτοῖς	ἐκ τῆς Αἰγυπτίων γῆς παρέσχε,
[4, 6]	μηδένα τοιούτου τυγχάνοντος. δεῖν οὖν	αὐτοῖς	ἔλεγον ἢ ταὐτὰ πᾶσιν ἡγητέον
[4, 8]	εὐδαιμονέστατοι κριθείητε. (Ταῦτα εἰπὼν δίδωσιν	αὐτοῖς	ἐν βιβλίῳ τοὺς νόμους καὶ
[4, 6]	ἀσμένως δεξάμεναι τοὺς λόγους συνῄεσαν	αὐτοῖς.	ἐνδησάμεναι δ' αὐτοὺς τῷ πρὸς
[4, 1]	περιμένοντες. (Ὡς οὖν ταῦτ' ἄμεινον	αὐτοῖς	ἕξειν ἔκριναν καὶ τοῖς πολεμίοις
[4, 2]	ἐντολάς, ἃς αὐτὸς διὰ Μωυσέος	αὐτοῖς	ἐπέστειλεν, ἐρρύσατο τῶν ἐκ τοῦ
[4, 7]	τέλει πάντας συνεχώρει τὴν Ἀμορρῖτιν	αὐτοῖς	ἐπὶ τῷ συμμαχῆσαι τοῖς συγγενέσιν,
[4, 8]	βαδίζοντας, ἀλλ' ὡς ἐξ οἰκείων	αὐτοῖς	ἐπιτρέπειν ἐμπίπλασθαι, κἂν ἐγχώριοι τυγχάνωσι
[4, 8]	πολλὰ παρὰ τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν	αὐτοῖς	ἐπιτρεπόντων ὑπερηφανίᾳ τοῦ διδάσκεσθαι. (Γάλλους
[4, 8]	εὐλογήσαντες θυσίας ἃς ὁ νόμος	αὐτοῖς	ἐπιφέρειν κελεύει ἐπιτελέσαντες τούτων τὰ
[4, 8]	ἀποφήνασθαι κύριοι περὶ τοῦ δόξαντος	αὐτοῖς	ἔστωσαν, πλὴν εἰ μή τι
[4, 6]	αὐτοῖς οὗτος ὢν καὶ σπεύδων	αὐτοῖς	εὐδαίμονα βίον καὶ κλέος αἰώνιον
[4, 8]	κακῶς παρὰ δίκην, εἰ δύναμις	αὐτοῖς	ἦν καὶ μετοικήσαντα ἂν καὶ
[4, 6]	πατρίους νόμους καὶ τὸν τούτους	αὐτοῖς	θέμενον τιμᾶν θεὸν τοὺς Μαδιηνιτῶν
[4, 8]	πολιτείαν ἄν τε πόλις, ἀμύνειν	αὐτοῖς	καὶ κοινῇ καὶ κατ' ἰδίαν,
[4, 4]	πέντε σίκλους, εἶναι δὲ ἀπαρχὰς	αὐτοῖς	καὶ τῆς τῶν προβάτων κουρᾶς,
[4, 8]	ἐμφανίζεσθαι ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόντος	αὐτοῖς	κἀκείνοις μεταδιδόντων. ὁ δὲ παρὰ
[4, 6]	πλείονας εἶναι νομίσαντες καὶ θύειν	αὐτοῖς	κατὰ νόμον τὸν ἐπιχώριον τοῖς
[4, 4]	δ' οὐ νενομισμένων ἐσθίειν παρ'	αὐτοῖς	κατὰ τοὺς πατρίους νόμους τοὺς
[4, 8]	τῇ μάχῃ, ὅπως τὸ ἐπ'	αὐτοῖς	κορέσασα λυπηρὸν ἔπειθ' οὕτως ἐπ'
[4, 8]	γῆς ἀναδιδομένων, ἣν ὁ θεὸς	αὐτοῖς	κτήσασθαι παρέσχεν, ἐπὶ τιμῇ τοῦ
[4, 8]	τῆς ἐνεγκαμένης αὐτὸ γῆς, ἣν	αὐτοῖς	κτήσασθαι παρέσχεν, εὐλογήσαντες θυσίας ἃς
[4, 8]	δυοῖν ὀροῖν ἀναστῆναι καὶ σὺν	αὐτοῖς	Λευίτας τε καὶ ἱερέας. καὶ
[4, 8]	τοὺς γονεῖς καὶ τὴν τιμὴν	αὐτοῖς	μὴ νέμωσιν ἢ δι' αἰσχύνην
[4, 8]	ὅμως ἀξιοῦτε μὴ ἀναγκάζεσθαι πολεμεῖν	αὐτοῖς	μηδὲ τὰ ἐκείνων ἀφαιρουμένους ἀβούλητον
[4, 8]	τῶν ὡραίων μεταλαμβάνειν: ἀποφέρεσθαι δ'	αὐτοῖς	μηδὲν ἐξέστω. μηδὲ τρυγῶντες ὧν
[4, 3]	τῆς στάσεως προιούσης ἀφανισθῇ μᾶλλον	αὐτοῖς	ὁ κόσμος τῆς καταστάσεως. ὁ
[4, 6]	κἂν ἀπόλοιντο πάντες: συμπέσοι δ'	αὐτοῖς	ὀλίγα τε καὶ πρὸς ὀλίγον,
[4, 6]	ἀγαθοῖς ἐμηχανήσατο διελθεῖν, ἀλλ' εὐμενὴς	αὐτοῖς	οὗτος ὢν καὶ σπεύδων αὐτοῖς
[4, 5]	οὔσαις ὀχυραῖς. παρ' ὧν οὐδὲν	αὐτοῖς	ὄφελος ἦν εἰς ταύτας συνδιωχθεῖσιν:
[4, 8]	προσηγορίαν ἔχουσιν οὐχ ὧν προσῆκεν	αὐτοῖς	παρὰ τῶν παίδων τυγχανόντων, καὶ
[4, 8]	ὧν ὁ θεὸς καθ' ὥραν	αὐτοῖς	παρέσχεν. ἀναλώματα γὰρ οὐχ ἡγητέον
[4, 6]	τῆς τούτων εὐηθείας τὸ βέβαιον	αὐτοῖς	παρεσχημένος: ἐπεὶ μὴ τοῦτον αὐτῶν
[4, 3]	ἀκοῇ μαθὼν ὄψει δὲ τότ'	αὐτοῖς	παρὼν γινομένοις, ἃ δὲ ἐπὶ
[4, 5]	λυσιτελές, εἰ καὶ τὸ ὕδωρ	αὐτοῖς	πιπράσκειν ἐθέλοιεν. Σιχὼν δ' ἀρνούμενος
[4, 8]	πειραθήσονται κακῶν, ὡς ὅπλων τε	αὐτοῖς	πολεμίων πληρωθῆναι τὴν γῆν καὶ
[4, 6]	χωρεῖν τῶν νέων καὶ στάσιν	αὐτοῖς	πολὺ χείρω τῆς προτέρας ἐμπεσεῖν
[4, 4]	πόλεων τρισκαίδεκα παραχωρῆσαι τοὺς Λευίτας	αὐτοῖς	προσέταξε καὶ τῆς δεκάτης, ἧς
[4, 5]	ὑφ' ἧς στασιάσαι τε πρότερον	αὐτοῖς	συνέπεσε καὶ τότε δυσκόλως εἶχον,
[4, 6]	ἀνθήσουσιν ἐπὶ φόβῳ τῶν ἐπαγαγόντων	αὐτοῖς	τὰς βλάβας. ὑμεῖς δ' εἰ
[4, 6]	δεσποίνας ἀποδειχθησομένας πάντων ὧν ὑπῆρχεν	αὐτοῖς.	ταῦτα δὲ ὀμνύντες ἔλεγον καὶ
[4, 4]	ἐξέταξε τῶν ἐπετείων καρπῶν δεκάτην	αὐτοῖς	τε τοῖς Λευίταις καὶ ἱερεῦσι
[4, 8]	δῆλον γάρ, ὡς τῆς ψυχῆς	αὐτοῖς	τεθηλυσμένης μετεκοσμήσαντο πρὸς τοῦτο καὶ
[4, 7]	κοινολογησάμενοι παρεκάλουν τὸν Μωυσῆν ἐξαίρετον	αὐτοῖς	τὴν Ἀμορῖτιν παρασχεῖν δορίκτητον οὖσαν:
[4, 8]	ὥστ' εἶναι διὰ παντὸς ἔνδον	αὐτοῖς	τὴν προαίρεσιν αὐτῶν ἧς ὀλιγωρήσαντες
[4, 6]	λόγους αὐταῖς παρεκάλουν μὴ φθονεῖν	αὐτοῖς	τῆς τοῦ κάλλους αὐτῶν ἀπολαύσεως
[4, 4]	σῖτον καὶ ἀρτοποιουμένους τῶν πεμμάτων	αὐτοῖς	τινα χορηγεῖν. ὅσοι δ' ἂν
[4, 6]	καὶ ταῦτα μὲν ὡς ἂν	αὐτοῖς	τισι δοκῇ οὕτω σκοπείτωσαν. ~(Μωυσῆς
[4, 1]	τὸν θεόν: ὅλως τε συμφέρειν	αὐτοῖς	τὸ αὐτοκράτορσιν εἶναι, καὶ μὴ
[4, 5]	ἦν. (Μωυσῆς δὲ ὁρῶν πολεμίως	αὐτοῖς	τὸν Ἀμοραῖον διακείμενον οὔτε περιφρονούμενος
[4, 6]	καὶ Μωαβιτῶν σέβωσιν: οὕτως γὰρ	αὐτοῖς	τὸν θεὸν ὀργισθήσεσθαι. καὶ ὁ
[4, 7]	ἐπιλοίπων ἀγώνων γῆν ἣν διαβᾶσιν	αὐτοῖς	τὸν Ἰορδάνην ὁ θεὸς παραδώσειν
[4, 6]	πάντες> καὶ λοιμῷ ταύτην ἐνσκήψαντος	αὐτοῖς	τοῦ θεοῦ τὴν νόσον ὅσοι
[4, 4]	τῆς Μωυσέος μεγαλαυχίας: ἀσφαλὲς γὰρ	αὐτοῖς	τοῦτ' εἶναι. (Μωυσῆς δέ, καὶ
[4, 3]	κακοῦ, ὃν δ' ἐπηρασάμην ὄλεθρον	αὐτοῖς	τοῦτον ποιήσεις ἐμόν, καὶ δίκην
[4, 8]	ὑγρὸν ἢ ξηρόν, κατὰ νοῦν	αὐτοῖς	τῶν παρὰ τοῦ θεοῦ χωρησάντων
[4, 8]	ξένοι, χαίροντας ἐπὶ τῷ παρέχειν	αὐτοῖς	τῶν ὡραίων μεταλαμβάνειν: ἀποφέρεσθαι δ'
[4, 7]	λοιπὸν εὐδαιμόνως, ἀφθονίας μὲν ἀγαθῶν	αὐτοῖς	ὑπ' ἀρετῆς γεγενημένης, ὑπὸ μηδενὸς
[4, 8]	ἐκ μὲν τῆς αὐτῆς ἐπιμιξίας	αὐτοῖς	ὑπάρξειν, τῇ τε ὄψει καὶ
[4, 1]	θεῷ πιστεύσαντες κτήσασθαι γῆν ἣν	αὐτοῖς	ὑπέσχηται θελήσασιν, ἀλλὰ μὴ τῷ
[4, 8]	μηδὲν τῶν ἑτέρων ζῴων σὺν	αὐτοῖς>	ὑπὸ ζεύγλην ἄγοντας, ἀλλὰ κατ'
[4, 1]	ἐρημίαν, ὑφ' ἧς ἔτι ταύτην	αὐτοῖς	χείρω συνέβαινεν εἶναι δοκεῖν, ἐπὶ
[4, 4]	ἁμαρτημάτων θύων ὁ λαὸς δίδωσιν	αὐτοῖς,	ὡς ἐν τῇ πρὸ ταύτης
[4, 6]	καὶ ὁ μὲν τοῦθ' ὑποθέμενος	αὐτοῖς	ᾤχετο. (Τῶν δὲ Μαδιηνιτῶν πεμψάντων
[4, 8]	ὀλιγωρήσαντες ἠδίκησαν καὶ τῆς ζημίας	αὑτοῖς	αἴτιοι γεγόνασι. μανθανέτωσαν δὲ καὶ
[4, 8]	ἀγνοοῦσι, καὶ μὴ γέλωτα θηρωμένους	αὑτοῖς	ἐμποδίζειν πλάνῃ τὴν ἑτέρου χρείαν.
[4, 8]	μηδὲ τὰ ἐκείνων ἀφαιρουμένους ἀβούλητον	αὑτοῖς	κέρδος προσλαμβάνειν. καὶ πειθομένων μὲν
[4, 8]	ἀνεπιμίκτους γὰρ ἀλλήλοις μένοντας ἀλλοτριωτάτους	αὑτοῖς	νομισθήσεσθαι. (Ἔστω δὲ καὶ δεκάτη
[4, 8]	ἐπ' αὐτοὺς ἀγάγοιτε, στρατηγῷ μὲν	αὐτοκράτορι	χρώμενοι τῷ θεῷ, ὑποστράτηγον δὲ
[4, 1]	ὅλως τε συμφέρειν αὐτοῖς τὸ	αὐτοκράτορσιν	εἶναι, καὶ μὴ χαίροντας ἐπὶ
[4, 8]	τε ἄλλα καὶ τῶν παθῶν	αὐτοκράτωρ>	ὡς μηδὲ ἐνεῖναι τούτων τῇ
[4, 3]	σῇ προνοίᾳ διοικεῖται καὶ μηδὲν	αὐτομάτως	ἀλλὰ κατὰ βούλησιν βραβευόμενον τὴν
[4, 3]	πνευμάτων ὕλης πρὸς αὐτὸ παρατριβείσης	αὐτομάτως	ἐξεκρούσθη, ἀλλ' ὁποῖον θεοῦ κελεύσαντος
[4, 8]	αὐτὸν ἀρετῆς πρὸς τὸ θεῖον	αὐτὸν	ἀναχωρῆσαι τολμήσωσιν εἰπεῖν. (Ἐβίωσε δὲ
[4, 6]	αὐτὸν τὰς συνθήκας ἐφ' αἷς	αὐτὸν	ἀντὶ μεγάλων λάβοι δωρεῶν παρὰ
[4, 8]	αὐτοῦ εἰς τὸ πρόσωπον τούτων	αὐτὸν	ἄξιον εἶναι παρ' αὐτῆς λεγέτω
[4, 8]	αὐτοὺς παρηγόρει, καὶ τοῦ δακρύων	αὐτὸν	ἄξιον ὑπολαμβάνειν ἀπάγων αὐτοὺς χρῆσθαι
[4, 8]	μὴ δι' ὑπερβολὴν τῆς περὶ	αὐτὸν	ἀρετῆς πρὸς τὸ θεῖον αὐτὸν
[4, 2]	τὸν Μωυσέος ἀδελφὸν καὶ τοῦτον	αὐτὸν	ἀτιμοῦν. ἀνηρέθιστο δὲ καὶ τὸ
[4, 4]	παραγίνεται, θνήσκει τοῦ πλήθους εἰς	αὐτὸν	ἀφορῶντος, τῷ μὲν αὐτῷ τελευτήσας
[4, 2]	τοῦτο ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν	αὐτὸν	δοὺς προπάτορα, οὐδὲ διὰ φιλαδελφίαν
[4, 1]	θεοῦ παρεσχηκότος εἰς τὸ πάντ'	αὐτὸν	εἰδέναι τὰ μέλλοντα παρ' αὐτοῦ
[4, 6]	τῆς ἀδείας ἔργῳ τὴν δίκην	αὐτὸν	εἰσπράξασθαι διαγνοὺς καὶ κωλῦσαι διαβῆναι
[4, 6]	τὸν γὰρ στρατόν, ᾧ καταρασόμενον	αὐτὸν	ἐλθεῖν παρακαλοῦσι, δι' εὐνοίας εἶναι
[4, 6]	αὐτοῦ τῇ προαιρέσει δηλῶν, ὃς	αὐτὸν	ἐπὶ τοσοῦτον κλέος δι' ἀλήθειαν
[4, 1]	τῶν ἡμετέρων κατὰ τὴν πρὸς	αὐτὸν	εὔνοιαν, ὡς οὐχ ἁπάντων ἐκ
[4, 6]	ὧν ἔπραττον. (Ἀναστὰς δὲ μετ'	αὐτὸν	Ζαμβρίας ἀλλὰ σὺ μέν, εἶπεν,
[4, 8]	πρὸς ταῦτα ῥεπέτω: ὑπολύσασα δ'	αὐτὸν	ἡ γυνὴ τἀδελφοῦ τὰ σάνδαλα,
[4, 8]	τῷ μετὰ νόμου βοηθείας ἐπ'	αὐτὸν	ἥκοντι. κἂν μὲν εὔπορος ᾖ
[4, 8]	θεῖον, ὅτι παραβάντες τὴν πρὸς	αὐτὸν	θρησκείαν πειραθήσονται κακῶν, ὡς ὅπλων
[4, 8]	καὶ ἀφελέσθαι τῶν ἁμαρτανόντων εἰς	αὐτὸν	ἱκανός, ᾧ παρέχοντες ἑαυτοὺς οἵους
[4, 7]	πολεμίους. οἱ δ' ὁρῶντες ὀργιζόμενον	αὐτὸν	καὶ δικαίως ἠρεθίσθαι πρὸς τὴν
[4, 8]	μόνη δ' ἡ γερουσία προύπεμψεν	αὐτὸν	καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ
[4, 2]	ὄντι λαβεῖν ἀξίῳ πείθει τυγχάνειν	αὐτὸν	καὶ τότε βιάσασθαι μὴ θρασυνόμενος,
[4, 8]	διὰ μῖσος ἀπεκτονηκώς, ζητείτωσαν μὲν	αὐτὸν	μετὰ πολλῆς σπουδῆς μήνυτρα προθέμενοι:
[4, 8]	τοῦ θεοῦ. πενθεῖ μὲν οὖν	αὐτὸν	ὁ λαὸς ἐφ' ἡμέρας τριάκοντα,
[4, 8]	τότε Μωυσέος ἀποθανόντος. ἐπόθουν δ'	αὐτὸν	οὐχ οἱ πειραθέντες αὐτοῦ μόνον,
[4, 8]	προσομιλοῦντος ἔτι, νέφους αἰφνίδιον ὑπὲρ	αὐτὸν	στάντος ἀφανίζεται κατά τινος φάραγγος.
[4, 6]	δὲ Βαλάκου δυσχεραίνοντος καὶ παραβαίνειν	αὐτὸν	τὰς συνθήκας ἐφ' αἷς αὐτὸν
[4, 6]	τὴν τοῦ Ζαμβρίου σκηνὴν παραγενόμενος	αὐτόν	τε παίων τῇ ῥομφαίᾳ καὶ
[4, 8]	χρήματα λαβεῖν ἐθελήσειεν ὁ πεπηρωμένος,	αὐτὸν	τὸν πεπονθότα κύριον τοῦ νόμου
[4, 6]	ἥκει πρὸς Βάλακον. δεξαμένου δὲ	αὐτὸν	τοῦ βασιλέως ἐκπρεπῶς ἠξίου προαχθεὶς
[4, 4]	ἀρχιερωσύνην. καὶ ὁ μὲν τρὶς	αὐτὸν	τοῦ θεοῦ χειροτονήσαντος βεβαίως εἶχε
[4, 7]	ἔταξεν εἶναι τῆς φυγῆς τὸν	αὐτὸν	τῷ ἀρχιερεῖ, ἐφ' οὗ δράσας
[4, 6]	ἦν ἀναστρέφειν, ἀλλ' ὁ θεὸς	αὐτὸν	χωρεῖν τὴν προκειμένην παρώρμησε προστάξας
[4, 8]	κατά τινος φάραγγος. γέγραφε δ'	αὑτὸν	ἐν ταῖς ἱεραῖς βίβλοις τεθνεῶτα,
[4, 8]	εὐωχίας ἀπενηνοχὼς ἀπιέναι μέλλῃ πρὸς	αὑτὸν	οἴκαδε, στὰς ἀντικρὺ τοῦ τεμενίσματος
[4, 6]	χαρείη τ' ἂν οὐδεὶς κυριώτερον	αὑτὸν	περὶ ὧν πράξαιμι γνώμης τῆς
[4, 8]	συνηγωνίσατο καὶ παρέσχεν ἐν ἅπασιν	αὑτὸν	ὑμῖν εὐμενῆ. μᾶλλον δ' αὐτὸς
[4, 2]	μὴ χείρων ὢν κατὰ γένος	αὐτὸς	ἀπέλαυε. παρά τε τοῖς Λευίταις,
[4, 8]	δ' ἐκ τῆς πληγῆς καὶ	αὐτὸς	ἀποθνησκέτω ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς καταθέσθαι
[4, 6]	Ἑβραίων ἔχοι στρατόπεδον. Βάλακος δ'	αὐτὸς	ἀφικνεῖται τὸν μάντιν σὺν βασιλικῇ
[4, 8]	ὁ φθείρας παρθένον μήπω κατηγγυημένην	αὐτὸς	γαμείτω: ἢν δὲ τῷ πατρὶ
[4, 8]	χαλεπαίνοντος ὑπὲρ ἀμελουμένων νόμων, οὓς	αὐτὸς	γεννήσας ὑμῖν ἔδωκε. (Μωυσέος δὲ
[4, 2]	ἐξυβρισάντων καὶ τὰς ἐντολάς, ἃς	αὐτὸς	διὰ Μωυσέος αὐτοῖς ἐπέστειλεν, ἐρρύσατο
[4, 4]	δίοδον αὐτῷ παρασχεῖν, πίστεις ἃς	αὐτὸς	ἐθέλοι λαβεῖν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν
[4, 2]	καὶ ποιοῦντες αὐτῷ χαρίζεσθε, ἀλλ'	αὐτὸς	ἐπιλεξάμενος τὸν ἱερωσόμενον αὐτῷ τῆς
[4, 6]	νῦν κατὰ θεοῦ προαίρεσιν οἷς	αὐτὸς	ἔσπευσεν ὑπηρετεῖν εἴργεται. ταραττομένου δὲ
[4, 6]	ὦ Μωυσῆ, χρῶ νόμοις οἷς	αὐτὸς	ἐσπούδακας ἐκ τῆς τούτων εὐηθείας
[4, 6]	τε οὖν ἐφ' ἣν ὑμᾶς	αὐτὸς	ἔστειλε καθέξετε δουλεύσουσαν αἰεὶ παισὶν
[4, 8]	αὑτὸν ὑμῖν εὐμενῆ. μᾶλλον δ'	αὐτὸς	ἦν ὁ καὶ τὴν ἀφήγησιν
[4, 2]	κελεύοντος: τὸν γὰρ θεόν, εἴπερ	αὐτὸς	ἦν ὁ τὸν ἱερωσόμενον ἐκλεγόμενος,
[4, 5]	δὲ θεοῦ καὶ νίκην ἐπισημήναντος	αὐτὸς	θαρσαλέως εἶχε πρὸς τὸν ἀγῶνα
[4, 6]	προκειμένην παρώρμησε προστάξας ὅτιπερ ἂν	αὐτὸς	κατὰ νοῦν αὐτῷ ποιήσειε τοῦτο
[4, 8]	ἐφ' ἅλωος κτείνειέ τινα πλήξας,	αὐτὸς	μὲν καταλευσθεὶς ἀποθνησκέτω μηδ' εἰς
[4, 8]	δοῦλον ἢ θεράπαιναν ἀποκτείνῃ βοῦς,	αὐτὸς	μὲν καταλιθούσθω, τριάκοντα δὲ σίκλους
[4, 8]	μὴ τοιαύτην εὕροι, δίκην λαχὼν	αὐτὸς	μὲν κατηγορείτω χρώμενος εἰς ἀπόδειξιν
[4, 3]	ὑπῆρχε τὸ περιεῖναι, εἰκότως ἂν	αὐτός,	ὁ τὸ πῦρ ἐκεῖνό μοι
[4, 3]	οὖν πρεσβύτερα τῆς ἐμῆς γενέσεως	αὐτὸς	οἶσθ' ἀκριβέστερον οὐκ ἀκοῇ μαθὼν
[4, 3]	τῶν ἡμαρτηκότων κολάσεως: σὺ γὰρ	αὐτὸς	οἶσθα, ὡς οὐ δίκαιον ὑπὲρ
[4, 8]	τολμωμένοις χαλεπῶς ἔχειν, ὅτι καὶ	αὐτὸς	πατὴρ τοῦ παντὸς ἀνθρώπων γένους
[4, 5]	λαβεῖν: διαμαρτὼν δὲ τῆς ἐλπίδος	αὐτός	τε ἀποθνήσκει κατὰ τὴν μάχην
[4, 8]	ἱκανός, ᾧ παρέχοντες ἑαυτοὺς οἵους	αὐτός	τε βούλεται κἀγὼ τὴν διάνοιαν
[4, 6]	δὲ Ζαμβρίου ταῦτα περὶ ὧν	αὐτός	τε ἠδίκει καὶ τῶν ἄλλων
[4, 5]	ἦν ἐπιόντων ὅμοιος αὑτῷ, ἀλλ'	αὐτός	τε κατεπλάγη τοὺς Ἑβραίους καὶ
[4, 8]	ὑμῶν, ἀπαλλασσόμενος καλῶς ἔχειν ἡγησάμην,	αὐτός	τε ταύτην ὀφειλομένην ἀμοιβὴν ἀποδιδοὺς
[4, 6]	βούλησιν. πολὺ δ' ἂν δικαιότερον	αὐτὸς	τιμωρίαν ὑπομένοις τὰ παρ' ἑκάστοις
[4, 2]	παντάπασιν ἀλόγιστον. κρινεῖ τοίνυν πάλιν	αὐτός,	τίνας βούλεται τὰς ὑπὲρ ἡμῶν
[4, 8]	τὴν σύνεσιν αὐτῶν. ἄπειμι δ'	αὐτὸς	χαίρων ἐπὶ τοῖς ὑμετέροις ἀγαθοῖς
[4, 8]	θεῷ ἀπαρχὰς ἐντεῦθεν ἀποφερέτω μήτ'	αὐτὸς	χρήσθω: οὐ γὰρ κατὰ καιρὸν
[4, 2]	δικαιότερος τυγχάνειν γένει μὲν ὁ	αὐτὸς	ὢν Μωυσεῖ, πλούτῳ δὲ καὶ
[4, 8]	τὰς εὐλογίας καὶ τὰς κατάρας	αὐτός,	ὡς μηδέποτε ἐκλιπεῖν τὴν μάθησιν
[4, 1]	ὑπενόουν, ἵν' ἀεὶ τῆς ἐξ	αὐτοῦ	βοηθείας δέωνται, πολεμεῖν δὲ τοῖς
[4, 8]	θεόν, ὅτι μηδὲν παρὰ τὴν	αὐτοῦ	βούλησιν ἀπόλοιτο καὶ κακίαν οὐδὲ
[4, 8]	ὅτι μήπω καλῶς τῆς ἀρετῆς	αὐτοῦ	γεγευμένοις ἀπολείπεσθαι συνέβαινεν αὐτοῦ. τὴν
[4, 8]	καὶ οἱ τοῖς νόμοις ἐντυγχάνοντες	αὐτοῦ	δεινὴν ἐποιοῦντο τὴν ἐπιζήτησιν, τὸ
[4, 6]	ἔσπευσεν ὑπηρετεῖν εἴργεται. ταραττομένου δὲ	αὐτοῦ	διὰ τὴν τῆς ὄνου φωνὴν
[4, 6]	ὄντος αἰτίου, τὴν δὲ ὁδὸν	αὐτοῦ	διακωλύοντος παρὰ γνώμην τοῦ θεοῦ
[4, 5]	μάχην καὶ σύμπας ὁ στρατὸς	αὐτοῦ	διαφθείρεται. Μωυσῆς δὲ τὸν ποταμὸν
[4, 7]	τέκνων καὶ γυναικῶν καὶ κτήσεως	αὐτοῦ	διδόντος συναπιέναι τῷ στρατῷ. καὶ
[4, 2]	τὸν τύραννον καὶ τῆς ἀπ'	αὐτοῦ	δουλείας ἀπηλλάχθαι τὸ πλῆθος, τῇ
[4, 8]	τἀδελφοῦ τὰ σάνδαλα, καὶ πτύουσα	αὐτοῦ	εἰς τὸ πρόσωπον τούτων αὐτὸν
[4, 8]	πρὸς ἐκεῖνον κακωθείη καὶ τελευτήσαντος	αὐτοῦ	θελήσειε γαμεῖν ὁ πρότερος, μὴ
[4, 8]	ἐνεῖναι τούτων τῇ ψυχῇ δοκεῖν	αὐτοῦ	καὶ γινώσκειν μόνον αὐτῶν τὴν
[4, 8]	λύπης ἐδήλουν, ὅτι τῆς ἀρετῆς	αὐτοῦ	καὶ μεγαλουργίας παρ' αὐτὴν τὴν
[4, 1]	τῶν πολεμίων νομίζοντες κατηγόρουν μὲν	αὐτοῦ	καὶ πραγματεύεσθαι μένειν αὐτοὺς ἀπόρους
[4, 2]	καὶ γὰρ φυλέτης ὢν ἐτύγχανεν	αὐτοῦ	καὶ συγγενής, ἀχθόμενος ὅτι ταύτης
[4, 8]	ἐπεὶ προαχθέντες εἰς καταφρόνησιν ὑπ'	αὐτοῦ	καὶ τῆς ἀρετῆς ὀλιγωρίαν ἀπολεῖτε
[4, 5]	εὐπρεπείας πλεονεκτήμασι. τὴν δ' ἰσχὺν	αὐτοῦ	καὶ τὸ μέγεθος ἐτεκμηριώσαντο κλίνην
[4, 8]	ἀσπαζομένου δὲ καὶ τὸν Ἐλεάζαρον	αὐτοῦ	καὶ τὸν Ἰησοῦν καὶ προσομιλοῦντος
[4, 1]	τε συνετοὺς εἶναι τῆς ἀλαζονείας	αὐτοῦ	καταγνόντες καὶ τῷ θεῷ πιστεύσαντες
[4, 8]	καὶ πλείστην παρέχον τοῖς ἐπ'	αὐτοῦ	κατοπτεύειν, ἀπέπεμπε τὴν γερουσίαν. ἀσπαζομένου
[4, 8]	τύχας, ἀλλὰ βοηθήσαντας ταῖς χρείαις	αὐτοῦ	κέρδος εἶναι νομίζειν τήν τ'
[4, 5]	καὶ τὸ μέγεθος ἐτεκμηριώσαντο κλίνην	αὐτοῦ	λαβόντες ἐν Ῥαβαθᾶ πόλει τῶν
[4, 8]	ὅ τι ἂν φθέγξαιτο δοκεῖν	αὐτοῦ	λέγοντος ἀκροᾶσθαι τοῦ θεοῦ. πενθεῖ
[4, 1]	αὐτὸν εἰδέναι τὰ μέλλοντα παρ'	αὐτοῦ	μανθάνοντα: δόξειν τε συνετοὺς εἶναι
[4, 4]	(Τότε δὴ καὶ τὴν ἀδελφὴν	αὐτοῦ	Μαριάμην τελευτὴ τοῦ βίου καταλαμβάνει
[4, 2]	θεῷ καὶ τὴν ἐπὶ τούτοις	αὐτοῦ	μένε ψηφοφορίαν, ἀλλὰ μὴ σαυτὸν
[4, 8]	οἴκου μένειν καὶ τεκνοῦν ἐξ	αὐτοῦ	μὴ προσδέχοιτο ὑβρίζων τὴν τοῦ
[4, 8]	καὶ τὸν ὀφείλοντα κομίζειν δι'	αὐτοῦ	μηδὲν ἀντιλέγοντα τῷ μετὰ νόμου
[4, 2]	συγκριθησόμενον, γένους μὲν ὄντα τοῦ	αὐτοῦ	μηδὲν δὲ μεμφθῆναι τοῖς παρὰ
[4, 6]	πολλοὶ τῆς τῶν λόγων ἀσελγείας	αὐτοῦ	μιμηταὶ γενόμενοι ταράξωσι τὸ πλῆθος.
[4, 8]	δ' αὐτὸν οὐχ οἱ πειραθέντες	αὐτοῦ	μόνον, ἀλλὰ καὶ οἱ τοῖς
[4, 5]	τοὺς Ἑβραίους καὶ ἡ δύναμις	αὐτοῦ	παρέχουσα θᾶττον αὑτὴν εὔψυχον εἶναι
[4, 5]	αὐτό, Ἰοβάκου δὲ τὴν ἀρκτῴαν	αὐτοῦ	πλευρὰν περιγράφοντος, ὃς εἰς τὸν
[4, 8]	καρποῦ καὶ περὶ τὴν γένεσιν	αὐτοῦ	πονήσαντας. μηδὲ ὀπώρας ἀκμαζούσης κωλύειν
[4, 6]	φυομένους ἑώρα καὶ περὶ τῶν	αὐτοῦ	πραγμάτων λίαν εὐλαβεῖτο, καὶ γὰρ
[4, 6]	ὁρῶν μὴ περαιτέρω τὴν ἀπόνοιαν	αὐτοῦ	προαγαγεῖν ἐκ τῆς ἄντικρυς διαμάχης
[4, 1]	ἐκείνῳ, συνῆκε γὰρ δίχα τῆς	αὐτοῦ	προνοίας οὐ δυνησόμενον ἐρρῶσθαι τοῖς
[4, 8]	γὰρ τὸ συνειδὸς ἐπιστάμενον τὸ	αὐτοῦ	προσῆκεν ἕκαστον εὖ πράττειν, καὶ
[4, 8]	τε βούλεται κἀγὼ τὴν διάνοιαν	αὐτοῦ	σαφῶς ἐξεπιστάμενος παραινῶ, οὐκ ἂν
[4, 6]	περὶ ταῦτα, μεγάλως ἐτίμησεν ἀναγράψας	αὐτοῦ	τὰς μαντείας, καὶ παρὸν αὐτῷ
[4, 6]	τυχεῖν, τὸν δὲ θεὸν ἀντιλέγειν	αὐτοῦ	τῇ προαιρέσει δηλῶν, ὃς αὐτὸν
[4, 8]	ἀρετῆς αὐτοῦ γεγευμένοις ἀπολείπεσθαι συνέβαινεν	αὐτοῦ.	τὴν δ' ὑπερβολὴν τῆς τοῦ
[4, 2]	Μωυσῆς Ἀαρῶνι καὶ τοῖς υἱέσιν	αὐτοῦ	τὴν ἱερωσύνην παρέδωκεν; εἰ μὲν
[4, 4]	τοῦ θεοῦ πεπρᾶχθαι, κατηγόρουν δ'	αὐτοῦ	τὴν ὀργὴν τοῦ θεοῦ γίνεσθαι
[4, 8]	ἄρχειν εἴσονται παρελθόντες εἰς ἐξουσίαν	αὐτοῦ,	τήν τ' ἐλευθερίαν ἡγεῖσθε μὴ
[4, 8]	καὶ ὁ δεσπότης ἐλέγχηται προειδὼς	αὐτοῦ	τὴν φύσιν καὶ μὴ φυλαξάμενος,
[4, 8]	ἐποιοῦντο τὴν ἐπιζήτησιν, τὸ περιὸν	αὐτοῦ	τῆς ἀρετῆς ἐκ τούτων λογιζόμενοι.
[4, 2]	τοι κατὰ τὴν ὑμετέραν γνώμην	αὐτοῦ	τυγχάνων: ὃ γὰρ ἔδωκεν ὁ
[4, 8]	βόσκημά τινος διαφθαρῇ, τὴν τιμὴν	αὐτοῦ	τῷ δεσπότῃ καταβαλλέτω. περιβαλλέσθω δὲ
[4, 2]	τυχεῖν, ἀλλ' οὐ κατὰ τὴν	αὐτοῦ	χάριν, ἧκεν εἰς τὴν ἐκκλησίαν.
[4, 8]	τῷ ἀνδρὶ τῆς γυναικὸς παρ'	αὐτοῦ	χρήματα: θνησκούσης δ' ἐκ τῆς
[4, 8]	ἀρετῆς ἐπιτηδεύμασι μένοντες, ἐπὶ τοσοῦτον	αὐτοῦ	χρήσεσθε τῇ προμηθείᾳ. γνώμας τε
[4, 2]	κοινῷ δόγματι τοῦ πλήθους ἀλλ'	αὐτοῦ	ψηφισαμένου, τυράννων δὲ τρόπῳ καταχαριζομένου
[4, 8]	μέχρι τοῦ δεῦρο στήσει τὴν	αὑτοῦ	πρόνοιαν, ἀλλ' ἐφ' ὃν αὐτοὶ
[4, 8]	διαφέρουσιν ἀδικεῖν ἐθέλοιεν, στρατὸν ἐπ'	αὐτοὺς	ἀγάγοιτε, στρατηγῷ μὲν αὐτοκράτορι χρώμενοι
[4, 6]	ἐκπολιορκῆσον. τοῦ δ' ἐκπολεμηθῆναι πρὸς	αὐτοὺς	αἰτίαν ἔλαβε τοιαύτην. (Βάλακος ὁ
[4, 5]	ἔφευγε, περιστάντες ἔβαλλον καὶ πάντας	αὐτοὺς	ἀκοντίζοντες ἅμα καὶ τοξεύοντες διέφθειραν.
[4, 3]	φανέντας νόμον, ἀλλὰ χάνοι περὶ	αὐτοὺς	ἅμα τῇ γενεᾷ καὶ τοῖς
[4, 8]	νόμοις εἰδόσι προνοεῖσθαι τοῦ κατ'	αὐτοὺς	ἀμέμπτου. (Ἀμῶντας δὲ καὶ συναιροῦντας
[4, 5]	καὶ τοὺς στρατιώτας παρώρμα, νῦν	αὐτοὺς	ἀξιῶν τῆς τοῦ πολεμεῖν ἡδονῆς
[4, 7]	φυλετῶν, μετὰ τοῦ κλήρου πρὸς	αὐτοὺς	ἀπιέναι, εἰ δ' ἐξ ἄλλης
[4, 1]	μὲν αὐτοῦ καὶ πραγματεύεσθαι μένειν	αὐτοὺς	ἀπόρους ὑπενόουν, ἵν' ἀεὶ τῆς
[4, 8]	καθ' ἣν οὐ καλῶς ἐλέγχει	αὐτοὺς	ἀποφηναμένους: οὔτε γὰρ κέρδει χαριζομένους
[4, 6]	πρότερον ἐπινευέτωσαν, πρὶν ἂν πείσωσιν	αὐτοὺς	ἀφέντας τοὺς πατρίους νόμους καὶ
[4, 7]	βοσκήματα τρέφειν. ὁ δ' ὑπολαβὼν	αὐτοὺς	δείσαντας τὴν πρὸς Χαναναίους μάχην
[4, 8]	καλὸν εἶναι χρῆσθαι λόγοις πρὸς	αὐτοὺς	δηλοῦντας, ὅτι καὶ στρατιὰν πολλὴν
[4, 3]	εὐδαιμονίαν σείσας καὶ τῆς ὑπ'	αὐτοὺς	δουλείας δρασμὸν ἡμῖν παρασχὼν καὶ
[4, 6]	παντὸς κακοῦ καὶ μηδὲν ἐπ'	αὐτοὺς	ἐᾶσαι τοιοῦτον πάθος> ἐλθεῖν, ὑφ'
[4, 1]	ἔφοδον οὐδὲ τὴν πληθὺν γενναίως	αὐτοὺς	ἐδέξαντο, τῶν δὲ Ἑβραίων ἀποθνήσκουσί
[4, 4]	ἀγαγὼν προαπήντα τῷ Μωυσεῖ, κωλύσων	αὐτοὺς	εἰ τολμήσαιεν βίᾳ περαιοῦσθαι. καὶ
[4, 8]	τοὺς νόμους ἔχοντες δεσπότας κατ'	αὐτοὺς	ἕκαστα πράττετε: ἀρκεῖ γὰρ ὁ
[4, 6]	σταδίους ἀπέχον ἑξήκοντα. κατιδὼν δ'	αὐτοὺς	ἐκεῖνος βωμούς τε ἐκέλευσεν ἑπτὰ
[4, 6]	ἐπὶ κατάρᾳ τῶν πολεμίων ὑμνεῖν	αὐτοὺς	ἐκείνους καὶ μακαριωτάτους ἀποφαίνειν ἀνθρώπων,
[4, 1]	πολέμιοι καὶ μειζόνων ὀρεχθέντες ἐπ'	αὐτοὺς	ἔλθοιεν, ἔγνω δεῖν τὴν στρατιὰν
[4, 7]	προσεδέχοντο τοὺς πολεμίους, ἀσφαλισάμενοι περιέμενον	αὐτούς.	ἐλθόντων δὲ καὶ συμβολῆς γενομένης
[4, 6]	ἐξέπεμπε, περὶ ὧν τῆς ἐπ'	αὐτοὺς	ἐξόδου μετὰ μικρὸν ἀπαγγελοῦμεν προδιηγησάμενοι
[4, 8]	μή τι χρήματα λαβόντας τις	αὐτοὺς	ἐπὶ διαφθορᾷ τοῦ δικαίου ἐνδείξαιτ'
[4, 8]	ταῖς συμφοραῖς αὐτῶν, μετανοήσειν δ'	αὐτοὺς	ἐπὶ μηδενὶ χρησίμῳ ταῦτα πάσχοντας.
[4, 6]	συγγενεῖς ὄντες κωλύειν δέον ἐξώτρυνον	αὐτοὺς	ἐπὶ ταῦτα ἀδικεῖν τῷ θεῷ
[4, 6]	δ' οὐδ' εὔλογον ἔφασκε σωφρονήσαντας	αὐτοὺς	ἐπὶ τῆς ἐρήμου νῦν ἐν
[4, 6]	ἄριστος τῶν τότε καὶ πρὸς	αὐτοὺς	ἐπιτηδείως ἔχων, πέμπουσι μετὰ τῶν
[4, 5]	συνδιωχθεῖσιν: Ἑβραῖοι γὰρ ὡς ἐνδόντας	αὐτοὺς	εὐθὺς εἶδον, ἐνέκειντο καὶ παραλύσαντες
[4, 8]	τοῦ θεοῦ καὶ τὴν πρὸς	αὐτοὺς	εὔνοιαν φέρειν ἐγγεγραμμένα ἐπὶ τῆς
[4, 3]	πεντήκοντα καὶ Κορῆς, ᾄξαντος ἐπ'	αὐτοὺς	ἐφθάρησαν, ὡς καὶ τὰ σώματα
[4, 6]	τῆς ἐσομένης ἢ τὸ τοὺς	αὐτοὺς	ἡμῖν θεοὺς προσκυνεῖν. μέμψαιτο δ'
[4, 1]	σύμμαχον: εἶναί τε καὶ κατ'	αὐτοὺς	ἱκανοὶ κρατεῖν τῶν ἐθνῶν ἔφασκον,
[4, 3]	τις οὐ μόνον τῆς συμφορᾶς	αὐτοὺς	καὶ καθ' ἑαυτὴν οὔσης ἀξίας
[4, 1]	τὴν ἔρημον, ἐνταῦθα νομίζων ἡσυχάσειν	αὐτοὺς	καὶ μὴ πρότερον τοῖς Χαναναίοις
[4, 8]	ὅπως παίδων τύχωσιν, οἳ γηρωκομήσουσιν	αὐτοὺς	καὶ ὧν ἂν δέωνται παρ'
[4, 6]	εἶναι. αἱ δ' ὡς δεδουλωμένους	αὐτοὺς	κατενόησαν καὶ τελέως ὑπὸ τῆς
[4, 4]	χορηγῆσαι καὶ τιμὴν τοῦ ὕδατος	αὐτοὺς	κελεῦσαι καταβαλεῖν. ὁ δ' οἷς
[4, 6]	τῆς συνηθείας ἐχομένους, ἤρξαντο πρὸς	αὐτοὺς	λέγειν: (Ἡμῖν, ὦ κράτιστοι νέων,
[4, 7]	καὶ δειλίας εὐσχήμονα πρόφασιν ἐπινοήσαντας	αὐτοὺς	μὲν βούλεσθαι τρυφᾶν ἀπόνως διάγοντας
[4, 3]	μὴ κοινῶς ἐκ τοῦ ζῆν	αὐτοὺς	μεταστήσας μηδ' ὡς ἀποθανόντας κατ'
[4, 8]	λογιστὰς γινομένους εἰ μηδὲν εἰς	αὐτοὺς	μήτε συγγενείᾳ χαριζομένους μήτε εἴκοντας
[4, 8]	εἰς αὐτούς, πρῶτον μὲν λόγοις	αὐτοὺς	νουθετείτωσαν οἱ πατέρες, αὐτάρκεις γὰρ
[4, 8]	αὐτῶν τὰ μέγιστα ὧν εὐεργέτησεν	αὐτοὺς	ὁ θεὸς ἔν τε βραχίοσιν
[4, 2]	πρὸς τὸν ἡγεμόνα. στάσις οὖν	αὐτοὺς	οἵαν ἴσμεν οὔτε παρ' Ἕλλησιν
[4, 2]	θεὸς δὲ ἠμέλησε τοῦ μηδὲν	αὐτοὺς	παθεῖν τῶν δεινῶν, ἀλλὰ καίπερ
[4, 4]	καταθῦσαι παρασχεῖν τοῖς ἱερεῦσιν, ὥστε	αὐτοὺς	πανοικὶ σιτεῖσθαι ἐν τῇ ἱερᾷ
[4, 3]	τῶν ἀξιολόγων τῆς πληθύος πρὸς	αὐτοὺς	παραγινόμενον προελθόντες γυναιξὶν ἅμα καὶ
[4, 8]	μὴ νοῶσι περὶ τῶν ἐπ'	αὐτοὺς	παρατεταγμένων ἀποφήνασθαι, συμβαίνει δὲ πολλὰ
[4, 8]	αὐτῷ ποιῆσαι πάθος. Μωυσῆς δ'	αὐτοὺς	παρηγόρει, καὶ τοῦ δακρύων αὐτὸν
[4, 8]	καὶ καταλύειν ἐπιχειρῇ τὴν κατ'	αὐτοὺς	πολιτείαν ἄν τε πόλις, ἀμύνειν
[4, 8]	ὡς περίβλεπτον πανταχόθεν τὸ περὶ	αὐτοὺς	πρόθυμον τοῦ θεοῦ. (Ἀρχέτωσαν δὲ
[4, 8]	καρπῶν ἀπεργάσεται μὴ τοῦ κατ'	αὐτοὺς	προνοουμένων λυσιτελοῦς, ἀλλὰ καὶ τῆς
[4, 8]	ἢ διὰ σύνεσιν ἐξυβρίζοντες εἰς	αὐτούς,	πρῶτον μὲν λόγοις αὐτοὺς νουθετείτωσαν
[4, 6]	ταύτην τὴν αἰτίαν χωρεῖν παρ'	αὐτοὺς	τὴν ἔχθραν τὴν πρὸς τοὺς
[4, 8]	Ἀμαληκιτῶν ὕβρεως, ἀλλὰ στρατεύσαντας ἐπ'	αὐτοὺς	τιμωρίαν ἀπολαβεῖν ὧν ἐπὶ τῆς
[4, 6]	λόγους συνῄεσαν αὐτοῖς. ἐνδησάμεναι δ'	αὐτοὺς	τῷ πρὸς αὐτὰς ἔρωτι καὶ
[4, 8]	θεῷ, ὅτι τῆς ἀπ' Αἰγυπτίων	αὐτοὺς	ὕβρεως ἀπαλλάξας γῆν αὐτοῖς ἀγαθὴν
[4, 8]	τὰ ἀνδράποδα, ὥρκου τῶν νόμων	αὐτοὺς	φυλακὴν ποιήσασθαι καὶ τῆς τοῦ
[4, 8]	δακρύων αὐτὸν ἄξιον ὑπολαμβάνειν ἀπάγων	αὐτοὺς	χρῆσθαι τῇ πολιτείᾳ παρεκάλει. καὶ
[4, 8]	μὲν πλῆθος ὤμνυεν. (Ἐδίδασκε δὲ	αὐτούς,	ὡς ἂν αἱ θυσίαι τῷ
[4, 3]	ἔτι τε θεράποντες ἦσαν περὶ	αὐτούς,	ὡς εἰ βίαν τινὰ προσφέροι
[4, 6]	λέγεσθαι ταῦτα ὑπολαβόντες καὶ παραδόντες	αὑτοὺς	εἰς ἃ προεκαλοῦντο παρέβησαν τὰ
[4, 8]	φειδόμενοι τοῦ ζῆν καὶ τηροῦντες	αὑτοὺς	εἰς τὴν τούτων ἀπόλαυσιν ἐθελοκακήσωσι
[4, 6]	ποιούμενοι δακρύοντές τε καὶ πανταχόθεν	αὑτοὺς	ἐλεεινοὺς ταῖς γυναιξὶ κατασκευάζοντες εἶναι.
[4, 4]	τινα χορηγεῖν. ὅσοι δ' ἂν	αὑτοὺς	καθιερῶσιν εὐχὴν πεποιημένοι, ναζιραῖοι δὲ
[4, 4]	τοὺς ἱερέας. καὶ οἱ κορβᾶν	αὑτοὺς	ὀνομάσαντες τῷ θεῷ, δῶρον δὲ
[4, 8]	φεύγειν τὴν μετ' αὐτῶν ἀφελομένων	αὑτοὺς	τὸ ἄρρεν καὶ τὸν τῆς
[4, 6]	τὴν ἑκάστου πρὸς τὸ κεχαρισμένον	αὐτῷ	βούλησιν. πολὺ δ' ἂν δικαιότερον
[4, 8]	ἐλεύθερος ἀφείσθω: ἐὰν δὲ τέκνων	αὐτῷ	γενομένων ἐκ δούλης παρὰ τῷ
[4, 8]	ἔγγιον λόγοις παρεκάλει μὴ ποιεῖν	αὐτῷ	δακρυτὴν τὴν ἀπαλλαγὴν ἑπομένους. οἱ
[4, 4]	ἀναβὰς Ἀαρὼν ἐπ' αὐτὸ Μωυσέος	αὐτῷ	δεδηλωκότος, ὅτι μέλλοι τελευτᾶν, παντὸς
[4, 8]	τὸν θεὸν εὐμενῆ καὶ ἵλεων	αὐτῷ	διὰ παντὸς εἶναι καὶ κοινῇ
[4, 5]	ἤρετο τὸν θεόν, εἰ πολεμεῖν	αὐτῷ	δίδωσι. τοῦ δὲ θεοῦ καὶ
[4, 8]	μὲν οὗτος ὁμόφυλος, πρόνοια δ'	αὐτῷ	δικαιοσύνης καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς
[4, 8]	ἐκείνους ἀφίξεως ὥρισε, χάριν μὲν	αὐτῷ	ζῶν ἔτι καὶ παρὼν ὑμῖν
[4, 8]	πρεσβύτερον, ὅτι τὰ τῆς μητρὸς	αὐτῷ	ἥττονα παρὰ τῇ διαθέσει τοῦ
[4, 2]	τίνας βούλεται τὰς ὑπὲρ ἡμῶν	αὐτῷ	θυσίας ἐπιτελεῖν καὶ προεστάναι τῆς
[4, 6]	τὴν ὁδὸν ἀγγέλου θείου προσβαλόντος	αὐτῷ	κατά τι στενὸν χωρίον περιειλημμένον
[4, 8]	μὴ διὰ βαθμίδων, ἀλλὰ προσχώσεως	αὐτῷ	καταπρανοῦς γενομένης. ἐν ἑτέρᾳ δὲ
[4, 6]	καταγωνίσασθαι καὶ νίκην τὴν ἐπ'	αὐτῷ	λαβεῖν, ἐπὶ τὴν τοῦ Ζαμβρίου
[4, 8]	τῆς ἐρήμου μετ' ὀργῆς ὁμιλήσειαν	αὐτῷ	μετανοοῦντες ἤλγουν, ὡς ἅπαντα τὸν
[4, 6]	μαρτυρίαν ἔδωκε καὶ τῆς ἐπ'	αὐτῷ	μνήμης ἠξίωσε. καὶ ταῦτα μὲν
[4, 8]	νόμου ποιοῦντος τιμήσασθαι τὸ συμβεβηκὸς	αὐτῷ	πάθος καὶ συγχωροῦντος, εἰ μὴ
[4, 8]	εὖ πράττειν, καὶ μάρτυρι ἀρκούμενος	αὐτῷ	πάντα ποιείτω ἃ παρ' ἄλλων
[4, 8]	διώκων χρημάτων μηδ' ἵππων, ὧν	αὐτῷ	παραγενομένων ὑπερήφανος ἂν τῶν νόμων
[4, 4]	τῶν Ἰδουμαίων πέμψας ἠξίου δίοδον	αὐτῷ	παρασχεῖν, πίστεις ἃς αὐτὸς ἐθέλοι
[4, 8]	πλὴν εἰ μὴ μεγάλας αἰτίας	αὐτῷ	παράσχοι καὶ πρὸς ἃς οὐδ'
[4, 8]	ποιείτω ἃ παρ' ἄλλων ἔπαινον	αὐτῷ	παρέξει, μάλιστα δὲ τὸν θεόν,
[4, 6]	ὁ τῶν Μωαβιτῶν βασιλεὺς φιλίας	αὐτῷ	πατρῴας οὔσης καὶ συμμαχίας πρὸς
[4, 8]	τῆς κόρης μὴ δόξῃ συνοικίζειν	αὐτῷ,	πεντήκοντα σίκλους τιμὴν τῆς ὕβρεως
[4, 8]	ἐκ λόγου παρηγορίας τὸ ἐπ'	αὐτῷ	ποιῆσαι πάθος. Μωυσῆς δ' αὐτοὺς
[4, 6]	ὅτιπερ ἂν αὐτὸς κατὰ νοῦν	αὐτῷ	ποιήσειε τοῦτο σημαίνειν. (Καὶ ὁ
[4, 1]	ἐξαπατωμένους, ὅτι μόνῳ τὸ θεῖον	αὐτῷ	προδηλοῖ περὶ τῶν ἡμετέρων κατὰ
[4, 8]	συνατιμοῦσθαι δοκεῖ τοῖς τὴν αὐτὴν	αὐτῷ	προσηγορίαν ἔχουσιν οὐχ ὧν προσῆκεν
[4, 2]	διαβολῆς ὡς κεχαρισμένου τὴν τιμὴν	αὐτῷ	ῥυόμενος. ~(Ταῦτα Μωυσέος εἰπόντος παύεται
[4, 6]	νῦν δέ, χαρίζεσθαί τε γὰρ	αὐτῷ	σοὶ διὰ σπουδῆς ἐστί μοι
[4, 8]	διαθέσει τοῦ πατρός, τῶν ὀφειλομένων	αὐτῷ	στερεῖσθαι. ὁ κόρην ἄλλῳ κατηγγυημένην
[4, 2]	ἀξιῶν ἐπιτραπῆναι καὶ τοῦτο νῦν	αὐτῷ	συγχωρηθῆναι> περὶ αὐτῆς σπουδάσαι, προτιμῶν
[4, 2]	τὴν ἰσχὺν ἀφαιρεῖται: ὅστις γὰρ	αὐτῷ	σύνοιδεν ὄντι λαβεῖν ἀξίῳ πείθει
[4, 6]	αὐτοῦ τὰς μαντείας, καὶ παρὸν	αὐτῷ	σφετερίσασθαι τὴν ἐπ' αὐτοῖς δόξαν
[4, 8]	γυναῖκας στερνοτυπουμένας ἐμφανίζειν τὸ ἐπ'	αὐτῷ	τεθνηξομένῳ πάθος. καὶ οἱ παῖδες
[4, 4]	εἰς αὐτὸν ἀφορῶντος, τῷ μὲν	αὐτῷ	τελευτήσας ἔτει, ᾧ καὶ τὴν
[4, 8]	κρίνοντες τὸ κατὰ βούλησιν ἀπελθεῖν	αὐτῷ	τὴν ἰδίαν ἐφεῖναι κατέχουσιν ἑαυτοὺς
[4, 2]	ἀλλ' αὐτὸς ἐπιλεξάμενος τὸν ἱερωσόμενον	αὐτῷ	τῆς κατὰ τοῦτ' αἰτίας ἡμᾶς
[4, 8]	συμπορίζων ἀναλογιζόμενος προεῖπεν, ὡς δηλώσειεν	αὐτῷ	τὸ θεῖον, ὅτι παραβάντες τὴν
[4, 5]	παρὰ Ἑβραίοις. ~(Πένθος δὲ ἐπ'	αὐτῷ	τοῦ λαοῦ τριακονθήμερον ἄγοντος, ἐπεὶ
[4, 3]	παρ' αὐτῶν ὁ Μωυσῆς ἀκολουθεῖν	αὐτῷ	τοὺς προβούλους ἀξιώσας ἀπῄει πρὸς
[4, 8]	τῶν ἄλλων κτημάτων ὁ θεὸς	αὐτῷ	τοῦτον εἴη παρεσχηκώς: ἀλλὰ μηδὲ
[4, 8]	μήτε τῷ θεῷ ἁρμόζειν μήτ'	αὐτῷ	τῷ δεσπότῃ χρῆσθαι. τῷ δὲ
[4, 8]	ἐχθρὸς καὶ ἄνθρωπος νομοθέτης ὑβριζομένων	αὐτῷ	τῶν νόμων καὶ μάτην κειμένων,
[4, 7]	Μωυσέος ἐπιστείλαντος. (Μωυσῆς δὲ προσελθόντων	αὐτῷ	τῶν πρώτων τῆς Μανασσίτιδος φυλῆς
[4, 8]	ἑπομένους. οἱ δὲ καὶ τοῦτ'	αὐτῷ	χαρίζεσθαι κρίνοντες τὸ κατὰ βούλησιν
[4, 2]	ὑμᾶς ἀγνοοῦντας ὅτι καὶ ποιοῦντες	αὐτῷ	χαρίζεσθε, ἀλλ' αὐτὸς ἐπιλεξάμενος τὸν
[4, 5]	Ἀμορραῖος οὐκέτ' ἦν ἐπιόντων ὅμοιος	αὑτῷ,	ἀλλ' αὐτός τε κατεπλάγη τοὺς
[4, 2]	δεινὸν εἶναι λέγων Μωυσῆν δόξαν	αὑτῷ	θηρώμενον κατασκευάσαι καὶ κακουργοῦντα κτήσασθαι
[4, 8]	αὐτὰ βλέπειν μᾶλλον ἢ παρ'	αὑτῷ.	καὶ στρατηγὸς μὲν ἐν ὀλίγοις,
[4, 8]	εἶναι φανῶσιν, ἐχθροὺς δ' ἀσπόνδους	αὑτῷ	ποιῇ τοὺς νόμους τοῖς συνεχέσι
[4, 8]	εὑρεθέντος τοῦ κυρίου παραχρῆμα παρ'	αὑτῷ	φυλαττέτω μαρτυράμενος τὸν θεὸν μὴ
[4, 8]	τῶν πολεμίων μηδένα ὑπολείπησθε κρατήσαντες	αὐτῶν,	ἀλλ' ἀπολλύναι πάντας κρίνατε συμφέρειν,
[4, 8]	ἰδίαν, καὶ κρατήσαντας μὲν ἐξ	αὐτῶν	ἀνασπᾶν θεμελίων καὶ μηδὲ τὸ
[4, 7]	ἀριθμοῦ κρεῖττον οἵ τε βασιλεῖς	αὐτῶν	ἅπαντες: πέντε δὲ ἦσαν, Ὦχός
[4, 7]	ἴσον ἀριθμὸν ἐπιλεξάμενος, στρατηγὸν δ'	αὐτῶν	ἀπέδειξε Φινεές, οὗ μικρῷ πρότερον
[4, 8]	γένοισθε καὶ μελετῴητε τὴν σύνεσιν	αὐτῶν.	ἄπειμι δ' αὐτὸς χαίρων ἐπὶ
[4, 2]	παρ' ὀλίγον ἦλθε καταλευσθεὶς ὑπ'	αὐτῶν	ἀποθανεῖν. οὐδ' ὁ θεὸς δὲ
[4, 6]	φθονεῖν αὐτοῖς τῆς τοῦ κάλλους	αὐτῶν	ἀπολαύσεως μηδὲ τῆς τοῦ πλησιάζειν
[4, 6]	ὑπὸ τῆς ἐνδείας δι' εὐπορίαν	αὐτῶν	ἀπολέσθαι. καὶ ὁ μὲν ταῦτα
[4, 8]	κολάζειν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐκείνων	αὐτῶν	ἀρετὴν οἴκτου μᾶλλον ἀξιοῦν, ὅτι
[4, 1]	ὧν ἐπετρόπευσε καὶ διὰ τὴν	αὐτῶν	ἀρετὴν πρότερόν τε παρασχεῖν τὴν
[4, 3]	ἐφθάρησαν, ὡς καὶ τὰ σώματα	αὐτῶν	ἀφανῆ γεγονέναι. περισώζεται δὲ μόνος
[4, 8]	καὶ σύνοδον φεύγειν τὴν μετ'	αὐτῶν	ἀφελομένων αὑτοὺς τὸ ἄρρεν καὶ
[4, 7]	τοῦ κτήσασθαι τὴν αἰτουμένην ὑπ'	αὐτῶν	γῆν, μὴ θέλειν δὲ συναραμένους
[4, 4]	καὶ καλὰς τῆς τε πρὸ	αὐτῶν	γῆς περιγράψαντας εἰς δισχιλίους πήχεις
[4, 1]	τὸ λοιπὸν στράτευμα τῆς φάλαγγος	αὐτῶν	διαλυθείσης ἀκόσμως διωκόμενον εἰς τὴν
[4, 8]	τιμὴν τὴν ἀμφοτέρων οἱ δεσπόται	αὐτῶν	διανεμέσθωσαν. (Οἱ φρέαρ ἢ λάκκον
[4, 5]	τε νομίζων καὶ τῆς ἀρετῆς	αὐτῶν	διάπειραν βουλόμενος λαβεῖν: διαμαρτὼν δὲ
[4, 8]	οἱ λόγοι καὶ ἡ παρ'	αὐτῶν	διδασκαλία τοῦ σωφρονεῖν τὸ μηδὲν
[4, 8]	ἦν ὁ καὶ τὴν ἀφήγησιν	αὐτῶν	διδοὺς καὶ τὰ τέλη χαριζόμενος,
[4, 6]	εἰς ὄρος, ὅπερ ὑπὲρ κεφαλῆς	αὐτῶν	ἔκειτο τοῦ στρατοπέδου σταδίους ἀπέχον
[4, 6]	ἐπὶ τοὐναντίον οἷς ὁ νόμος	αὐτῶν	ἐκέλευε ποιοῦντες διετέλουν, ὡς διὰ
[4, 6]	Μαδιηνιτῶν γῆν καὶ τὰς πατρίδας	αὐτῶν	ἐκπολιορκῆσον. τοῦ δ' ἐκπολεμηθῆναι πρὸς
[4, 8]	γὰρ κατὰ καιρὸν τοῦτον ὑπ'	αὐτῶν	ἐνεχθῆναι, βιασαμένης δὲ τῆς φύσεως
[4, 8]	οἰκίας, οἷς οὔπω χρόνος ἀπολαύσεως	αὐτῶν	ἐνιαύσιος, καὶ φυτεύσαντας οὔπω δὲ
[4, 8]	ὄψει καὶ τῇ ὁμιλίᾳ μνήμην	αὐτῶν	ἐντιθέντας: ἀνεπιμίκτους γὰρ ἀλλήλοις μένοντας
[4, 8]	καὶ ὧν ἂν δέωνται παρ'	αὐτῶν	ἕξουσι, γενόμενόν τε μετὰ χαρᾶς
[4, 2]	ἀλλὰ καίπερ εἰς τὸν νομοθέτην	αὐτῶν	ἐξυβρισάντων καὶ τὰς ἐντολάς, ἃς
[4, 6]	τὸ κάλλος ἀσκήσαντες τὴν εὐμορφίαν	αὐτῶν	ἐπὶ τὸ μᾶλλον εὐπρεπὲς πέμψατε
[4, 8]	ἀποστερήσῃ τῶν ἐπὶ σώμασι τοῖς	αὐτῶν	ἐργαζομένων, μεμισήσθω. ὅθεν οὐκ ἀποστερητέον
[4, 6]	μὴ σφᾶς καταλιπεῖν, ἀλλὰ γαμετὰς	αὐτῶν	ἐσομένας αὐτόθι μένειν καὶ δεσποίνας
[4, 8]	ἐν ἀξιώματι τῶν ἀνθρώπων αἰδοῦς	αὐτῶν	εὐλαβεστέρους, ὥστε τοῦ θεοῦ μὴ
[4, 6]	αὐτοῖς παρεσχημένος: ἐπεὶ μὴ τοῦτον	αὐτῶν	ἐχόντων τὸν τρόπον πολλάκις ἂν
[4, 3]	τῷ λαῷ καὶ διὰ τὴν	αὐτῶν,	ᾗ κἀκείνους ὑπερεβάλλοντο, προῆλθον καὶ
[4, 8]	παντὸς ἔνδον αὐτοῖς τὴν προαίρεσιν	αὐτῶν	ἧς ὀλιγωρήσαντες ἠδίκησαν καὶ τῆς
[4, 6]	Ἑβραίων ἁλίσκονται νέοι τῆς εὐπρεπείας	αὐτῶν	καὶ παραγενόμενοι εἰς λόγους αὐταῖς
[4, 5]	καὶ τοξεύοντες διέφθειραν. ἀποθνήσκει δ'	αὐτῶν	καὶ Σιχὼν ὁ βασιλεύς. Ἑβραῖοι
[4, 8]	καὶ δαπανᾶν πυρὶ τὸ γένος	αὐτῶν	καὶ τὴν μνήμην: βεβαία γὰρ
[4, 7]	ἐν τῇ Βατανίδι. κτησαμένων δ'	αὐτῶν	καὶ τὴν Χαναναίων γῆν τρεῖς
[4, 6]	τινὰ πρὸς βραχὺν καιρὸν κατ'	αὐτῶν	κερδᾶναι ποθεῖτε, τύχοιτ' ἂν αὐτῆς
[4, 6]	παισὶν ὑμετέροις καὶ τοῦ περὶ	αὐτῶν	κλέους ἐμπλησθήσεται πᾶσα ἡ γῆ
[4, 8]	ὁμοφύλους τε ὄντας καὶ τῶν	αὐτῶν	κοινωνοῦντας ἐπιτηδευμάτων, τοῦτο δὲ ἐκ
[4, 4]	ἤρξαντο τὴν τοῦ θεοῦ περὶ	αὐτῶν	κρίσιν καὶ τὸ λοιπὸν ἐπευφημοῦντες
[4, 8]	κουφότητα καὶ θράσος τοῦ γένους	αὐτῶν:	μαρτυρείτωσαν δὲ μηδὲ δοῦλοι διὰ
[4, 8]	τὸν βίον, φθονεῖν τοῖς ἐπιθυμοῦσιν	αὐτῶν	μεταλαμβάνειν τῆς ὥρας ἐν ἀκμῇ
[4, 8]	ληψομένοις οἶκτον ἐπὶ ταῖς συμφοραῖς	αὐτῶν,	μετανοήσειν δ' αὐτοὺς ἐπὶ μηδενὶ
[4, 3]	τούτων ἀπολομένων βουλόμενος τὴν τιμωρίαν	αὐτῶν	μνήμῃ παραδοθῆναι καὶ τοὺς αὖθις
[4, 1]	τῶν ἐθνῶν ἔφασκον, κἂν ἀπαλλοτριοῦν	αὐτῶν	Μωυσῆς ἐθελήσῃ τὸν θεόν: ὅλως
[4, 3]	πρότερον μὲν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας	αὐτῶν,	νῦν δ' ὑπὲρ τῆς σωτηρίας
[4, 6]	οὔτ' ἐφ' οἷς τὸ γένος	αὐτῶν	ὁ θεὸς ἀγαθοῖς ἐμηχανήσατο διελθεῖν,
[4, 3]	κακουργίας αὐξανόμενον, ἀκούσας τὰ παρ'	αὐτῶν	ὁ Μωυσῆς ἀκολουθεῖν αὐτῷ τοὺς
[4, 6]	λογιζόμενος πρεσβεῦσαι πρὸς Μαδιηνίτας ὑπὲρ	αὐτῶν.	οἱ δέ, ἦν γάρ τις
[4, 6]	κρίνας ἀγαθὰ ταῦτ' ἔπειτα περὶ	αὐτῶν	ὁμολογεῖν ἐν τούτοις οὐκ ὀκνήσαιμι.
[4, 6]	ὡς οὐκ ἄξια δρῷεν οὔτ'	αὐτῶν	οὔτε πατέρων τὴν ἡδονὴν προτιμήσαντες
[4, 3]	τὸν Ἀαρῶνος υἱὸν τὰ θυμιατήρια	αὐτῶν	παρὰ τὸν χάλκεον καταθέσθαι βωμόν,
[4, 6]	καὶ δεομένοις συνεῖναι τοῖς νεανίαις	αὐτῶν	προστάξατε. ἐπειδὰν δὲ κεχειρωμένους ὁρῶσι
[4, 8]	ἂν ἐκ τῆς ἐπ' ἀκριβὲς	αὐτῶν	συλλογῆς εὐπορία τοῖς δεσπόταις γένοιτο,
[4, 8]	κινδυνεύσειε καὶ προθυμηθείη τῆς περὶ	αὐτῶν	σωτηρίας καὶ δυσελπιστοῦντες περὶ τῶν
[4, 8]	ἐπιγράφειν δὲ καὶ τοῖς θυρώμασιν	αὐτῶν	τὰ μέγιστα ὧν εὐεργέτησεν αὐτοὺς
[4, 6]	ἀμείνους κριθήσεσθε καὶ παισὶ βελτίοσιν	αὐτῶν	ταῦτα καταλείψετε, θεοῦ μόνους ὑμᾶς
[4, 1]	ἐπῆλθον, οἱ μὲν οὐ καταπλαγέντες	αὐτῶν	τὴν ἔφοδον οὐδὲ τὴν πληθὺν
[4, 8]	δοκεῖν αὐτοῦ καὶ γινώσκειν μόνον	αὐτῶν	τὴν προσηγορίαν ἐκ τοῦ παρ'
[4, 7]	τῶν πολεμίων οἱ Ἑβραῖοι διήρπασαν	αὐτῶν	τὴν χώραν καὶ πολλὴν λείαν
[4, 5]	εὐθὺς εἶδον, ἐνέκειντο καὶ παραλύσαντες	αὐτῶν	τὸν κόσμον εἰς φόβον κατέστησαν.
[4, 1]	αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ κοινῇ κηδόμενον	αὐτῶν	τοῦ ἔθνους διὰ τοὺς προγόνους
[4, 8]	τῶν γονέων τολμήμασι, προαχθεὶς ὑπ'	αὐτῶν	τούτων ἔξω τῆς πόλεως τοῦ
[4, 6]	παράλογος διαφθείρειεν. πρόνοια γάρ ἐστιν	αὐτῶν	τῷ θεῷ σώζειν ἀπὸ παντὸς
[4, 8]	ὡς μηδέποτε ἐκλιπεῖν τὴν μάθησιν	αὐτῶν	ὑπὸ τοῦ χρόνου, ἃς δὴ
[4, 7]	δικαίως ἠρεθίσθαι πρὸς τὴν ἀξίωσιν	αὐτῶν	ὑπολαβόντες ἀπελογοῦντο μὴ διὰ φόβον
[4, 4]	οἶκον θύουσιν εὐωχίας ἕνεκα τῆς	αὑτῶν	ἀλλὰ μὴ θρησκείας ἀνάγκην κομίζειν
[4, 4]	ἐλθὼν εἰς χωρίον, ὃ μητρόπολιν	αὑτῶν	Ἄραβες νενομίκασι, πρότερον μὲν Ἄρκην
[4, 8]	καὶ γῆν καὶ θάλασσαν τῆς	αὑτῶν	δουλείας. ἔσται δ' ὑμῖν τούτων
[4, 8]	δοῦσιν ὥσπερ ἀποθέμενοι εἰς τὰ	αὑτῶν	καὶ πάλιν εἰ δεηθεῖεν ἕξοντες.
[4, 8]	ἂν εὐδαιμονήσαιτε καὶ παισὶ τοῖς	αὑτῶν	καταλίποιτε κτῆσιν ἀγαθῶν ἀίδιον παραθέμενος
[4, 2]	ἐπολιτεύσατο διηγήσομαι προδιελθὼν τὴν αἰτίαν	ἀφ'	ἧς ἐγένετο. (Κορῆς τις Ἑβραίων
[4, 8]	ἀρχιερεὺς ἐπὶ βήματος ὑψηλοῦ σταθείς,	ἀφ'	οὗ γένοιτο ἐξάκουστος, ἀναγινωσκέτω τοὺς
[4, 4]	βίου καταλαμβάνει τεσσαρακοστὸν ἔτος πεπληρωκυῖαν	ἀφ'	οὗ τὴν Αἴγυπτον κατέλιπε μηνὸς
[4, 8]	τελεῖν: ἥδεσθαι γὰρ μηδενὶ τῶν	ἀφ'	ὕβρεως τὸ θεῖον, χείρων δ'
[4, 6]	κόσμῳ παρασχεῖν ἑκάστῃ γῇ τῶν	ἀφ'	ὑμετέρου γένους οἰκήτορας. θαυμάζετε οὖν,
[4, 8]	κρατηθέντες ὅπλοις ὑπὸ τῶν αὖθις	ἀφαιρεθήσεσθε	μετὰ μεγίστων ὀνειδῶν καὶ σκεδασθέντες
[4, 2]	συνιέντας τῆς ἐπιβουλῆς τὴν ἰσχὺν	ἀφαιρεῖται:	ὅστις γὰρ αὐτῷ σύνοιδεν ὄντι
[4, 6]	ἡμῖν ἀρχὴν δὲ σαυτῷ κακουργεῖς	ἀφαιρούμενος	ἡμᾶς τὸ ἡδὺ καὶ τὸ
[4, 8]	πολεμεῖν αὐτοῖς μηδὲ τὰ ἐκείνων	ἀφαιρουμένους	ἀβούλητον αὑτοῖς κέρδος προσλαμβάνειν. καὶ
[4, 3]	ὡς καὶ τὰ σώματα αὐτῶν	ἀφανῆ	γεγονέναι. περισώζεται δὲ μόνος Ἀαρὼν
[4, 8]	νέφους αἰφνίδιον ὑπὲρ αὐτὸν στάντος	ἀφανίζεται	κατά τινος φάραγγος. γέγραφε δ'
[4, 6]	παρ' ἑκάστοις ὁμολογούμενα καλῶς ἔχειν	ἀφανίσαι	προῃρημένος καὶ κατὰ τῆς ἁπάντων
[4, 8]	ἔθνους τούτους γὰρ πανοικὶ χρῆναι	ἀφανίσαι.	(Φυλάσσειν δὲ μάλιστα ἐν ταῖς
[4, 3]	γάρ, μὴ τῆς στάσεως προιούσης	ἀφανισθῇ	μᾶλλον αὐτοῖς ὁ κόσμος τῆς
[4, 8]	πορευομένῳ δ' ἔνθεν οὗ ἔμελλεν	ἀφανισθήσεσθαι	πάντες εἵποντο δεδακρυμένοι, καὶ Μωυσῆς
[4, 8]	δι' ἡμέρας καὶ ἀτίμως καὶ	ἀφανῶς	θαπτέσθω. (Συνερχέσθωσαν δὲ εἰς ἣν
[4, 3]	Ῥαγουήλου μοι τοῦ πενθεροῦ καταλιπόντος	ἀφεὶς	τὴν ἐκείνων ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν
[4, 6]	κατὰ βούλησιν θεοῦ φωνὴν ἀνθρωπίνην	ἀφεῖσα	κατεμέμφετο τὸν Βάλαμον ὡς ἄδικον
[4, 8]	δουλευέτω, τῷ δ' ἑβδόμῳ ἐλεύθερος	ἀφείσθω:	ἐὰν δὲ τέκνων αὐτῷ γενομένων
[4, 4]	καὶ στρατείας ἡ τῶν Λευιτῶν	ἀφεῖτο	φυλὴ θεραπεύουσα τὸν θεόν, ἵνα
[4, 2]	διακόσιοι τῶν πρώτων ἄνδρες σπεύδοντες	ἀφελέσθαι	τὴν ἱερωσύνην τὸν Μωυσέος ἀδελφὸν
[4, 2]	ἐξουσίαν τοῦ τίνι παράσχῃ ταύτην	ἀφελέσθαι	τὸν θεόν. τῆς οὖν στάσεως
[4, 8]	τε ταῦτα τοῖς ἀξίοις καὶ	ἀφελέσθαι	τῶν ἁμαρτανόντων εἰς αὐτὸν ἱκανός,
[4, 8]	σύνοδον φεύγειν τὴν μετ' αὐτῶν	ἀφελομένων	αὑτοὺς τὸ ἄρρεν καὶ τὸν
[4, 6]	ἐπινευέτωσαν, πρὶν ἂν πείσωσιν αὐτοὺς	ἀφέντας	τοὺς πατρίους νόμους καὶ τὸν
[4, 4]	ἦν ὁ Μωυσῆς καὶ Ἀαρών,	ἀφέντες	τοῦτο θαυμάζειν ἤρξαντο τὴν τοῦ
[4, 8]	αὐτὸς ἦν ὁ καὶ τὴν	ἀφήγησιν	αὐτῶν διδοὺς καὶ τὰ τέλη
[4, 3]	ἐξεκρούσθη, ἀλλ' ὁποῖον θεοῦ κελεύσαντος	ἁφθείη	λαμπρὸν καὶ φλογωδέστατον: ὑφ' οὗ
[4, 8]	μνήμην ἐμαυτῷ γενομένων ὑμῶν ἐν	ἀφθονίᾳ	τῶν κρειττόνων. φέρε οὖν ὑποθέμενος
[4, 6]	οὖσιν οὐκ ἀπαγορεύσει τὸ θεῖον	ἀφθονίαν	μὲν παντοίων ἀγαθῶν ἐν εἰρήνῃ
[4, 8]	ἀνθρώποις λαμβάνειν, τοῦ θεοῦ τὴν	ἀφθονίαν	τῶν ἀγαθῶν χορηγοῦντος οὐκ ἐπὶ
[4, 5]	καὶ λείαν ἔλαβον καὶ πολλὴν	ἀφθονίαν	τῶν ἐκ τῆς γῆς εἶχον
[4, 7]	καὶ διῆγον τὸ λοιπὸν εὐδαιμόνως,	ἀφθονίας	μὲν ἀγαθῶν αὐτοῖς ὑπ' ἀρετῆς
[4, 7]	τὸν στρατὸν ἀπαθῆ καὶ λείαν	ἄφθονον,	βόας μὲν γὰρ δισχιλίους καὶ
[4, 6]	εἰσι πατρῷοι καὶ κτῆσις ἀγαθῶν	ἄφθονος	καὶ ἡ παρὰ τῶν γονέων
[4, 8]	καὶ δεσπότας διὰ τὴν συγγένειαν,	ἀφιγμένους	δ' ἀλλαχόθεν ἀνθρώπους ξενίων τυχεῖν
[4, 4]	τούτους δὲ ὅταν τὰς τρίχας	ἀφιερῶσιν	ἐπὶ θυσίᾳ τε δρῶσι τὰς
[4, 4]	σημαίνει κατὰ Ἑλλήνων γλῶτταν, βουλομένους	ἀφίεσθαι	τῆς λειτουργίας τοῖς ἱερεῦσι καταβάλλειν
[4, 6]	καὶ λόγους οὐδὲν ἡμῶν εἰδότων	ἀφίησιν.	ἐγὼ δὲ μέμνημαι μὲν ὧντε
[4, 6]	παρακαλοῦσι. τοῦ δ' ἐμποδὼν στάντος	ἀφικνεῖται	πρὸς τοὺς πρέσβεις, προθυμίαν μὲν
[4, 6]	ἔχοι στρατόπεδον. Βάλακος δ' αὐτὸς	ἀφικνεῖται	τὸν μάντιν σὺν βασιλικῇ θεραπείᾳ
[4, 8]	ἐπίβουλον δρῶν ὁ πιστευθεὶς ἀπολέσειεν,	ἀφικόμενος	ἐπὶ τοὺς ἑπτὰ κριτὰς ὀμνύτω
[4, 8]	τὴν ἡμέραν τῆς πρὸς ἐκείνους	ἀφίξεως	ὥρισε, χάριν μὲν αὐτῷ ζῶν
[4, 6]	ἠγάγετε καὶ δι' ἃ τὴν	ἄφιξιν	ἐποιησάμην, ἦν τέ μοι δι'
[4, 6]	οὐδείς, εἰ γῆς εἰς ἣν	ἀφῖχθε	τοὺς ἰδίους αὐτῆς θεοὺς προστρέποισθε
[4, 4]	θνήσκει τοῦ πλήθους εἰς αὐτὸν	ἀφορῶντος,	τῷ μὲν αὐτῷ τελευτήσας ἔτει,
[4, 3]	μοι τῆς ἀληθείας τὴν τούτων	ἀχαριστίαν	ἐπίπροσθεν θέμενος. τὰ μὲν οὖν
[4, 2]	ὢν ἐτύγχανεν αὐτοῦ καὶ συγγενής,	ἀχθόμενος	ὅτι ταύτης τῆς δόξης δικαιότερον
[4, 8]	μὴ σωφρόνως προστῆναι τῆς παρθενίας	ἄχρι	νομίμων γάμων καταλευέσθω, ἂν δ'
[4, 8]	συνοικεῖν μὴ πρότερον ἐξέστω εὐνῆς	ἅψασθαι	καὶ κοινωνίας, πρὶν ἢ ξυραμένην
[4, 8]	κἂν ὑπ' αἰσχύνης τινὰς ὀκνοῦντας	ἅψασθαι	λαβεῖν παρακαλῶσιν, ὄντας μὲν Ἰσραηλίτας
[4, 8]	ἐνεχθῆναι, βιασαμένης δὲ τῆς φύσεως	ἀώρως	μήτε τῷ θεῷ ἁρμόζειν μήτ'