>

Livre, Chap.
[4, 8]	ὑπὸ τοῦ βοὸς ἀνῃρημένῳ γεγενημένος.	ἐὰν	δὲ δοῦλον ἢ θεράπαιναν ἀποκτείνῃ
[4, 8]	εἰς τροφὴν εὔχρηστος εἶναι κατηξιωμένος,	ἐὰν	δὲ καὶ ὁ δεσπότης ἐλέγχηται
[4, 8]	πεποιημένων Ἰσραηλιτῶν ἐχέτω μηδὲ εἷς:	ἐὰν	δὲ κεκτημένος φωραθῇ τεθνάτω, τοῦτο
[4, 8]	ἔγγιστα τῶν προτέρων ἀνδρῶν συνοικούσαις.	ἐὰν	δὲ μὴ βούληται γαμεῖν ὁ
[4, 8]	διὰ κέρδος πρὸς τὴν ὕβριν:	ἐὰν	δέ που μόνῃ περιπεσὼν βιάσηται
[4, 8]	τῷ δ' ἑβδόμῳ ἐλεύθερος ἀφείσθω:	ἐὰν	δὲ τέκνων αὐτῷ γενομένων ἐκ
[4, 8]	καὶ τὴν γυναῖκα ἐλευθέραν ἐπαγόμενος.	(Ἐὰν	δέ τις ἢ χρυσίον ἢ
[4, 8]	φυτεύσαντας οὔπω δὲ καρπῶν μετεσχηκότας,	ἐᾶν	κατὰ χώραν, καὶ τοὺς μνηστευσαμένους
[4, 8]	δεσπότῃ τοῦ ἀνῃρημένου. βοῦς δὲ	ἐὰν	οὕτως πληγεὶς ἀποθάνῃ, πωλείσθωσαν καὶ
[4, 6]	κακοῦ καὶ μηδὲν ἐπ' αὐτοὺς	ἐᾶσαι	τοιοῦτον πάθος> ἐλθεῖν, ὑφ' οὗ
[4, 2]	καὶ μὴ παρελθεῖν εἰς δύναμιν	ἐάσαντας	φανεροὺς ἔχειν πολεμίους. τίνα γὰρ
[4, 8]	ὡς ἀντὶ τείχους ὄντα οὐκ	ἐάσει	τινὰς ἀποκυλισθέντας ἀπολέσθαι. (Παρακαταθήκην δὲ
[4, 3]	τῆς συμφορᾶς αὐτοὺς καὶ καθ'	ἑαυτὴν	οὔσης ἀξίας οἴκτου, ἀλλ' ὅτι
[4, 8]	τὴν κόρην, ἡ δὲ παρασχεῖν	ἑαυτὴν	πεισθεῖσα δι' ἡδονὴν ἢ διὰ
[4, 1]	ἔρημον. καὶ τοῦ πλήθους ἐπιτρέψαντος	ἑαυτὸ	πάλιν ἐκείνῳ, συνῆκε γὰρ δίχα
[4, 6]	νεμομένη. ἤρχοντο δὲ φρονεῖν ἐφ'	ἑαυτοῖς	μέγα Ἰσραηλῖται καὶ τὴν πρὸς
[4, 5]	δέξασθαι τοὺς Ἑβραίους τρέπονται, τοῦτο	ἑαυτοῖς	σωτηρίαν ὑπολαβόντες ἢ τὸ μάχεσθαι
[4, 8]	φυλάττειν, εἰ δὲ φρονοῦντες ἐφ'	ἑαυτοῖς	ὡς ἰσχύι διαφέρουσιν ἀδικεῖν ἐθέλοιεν,
[4, 2]	προνοεῖσθαι δοκεῖν, ἔργῳ δὲ εἰς	ἑαυτὸν	ἐπραγματεύετο τὴν παρὰ τοῦ πλήθους
[4, 8]	πεπληχότος. ἂν δὲ κομισθεὶς παρ'	ἑαυτὸν	καὶ νοσήσας ἐπὶ πλείονας ἡμέρας
[4, 2]	τε θεὸς οὐκ ἂν περιεῖδεν	ἑαυτὸν	καταφρονούμενον οὐδ' ὑμᾶς ἀγνοοῦντας ὅτι
[4, 7]	δὲ γηραιὸς ἤδη τυγχάνων διάδοχον	ἑαυτοῦ	Ἰησοῦν καθίστησιν ἐπί τε ταῖς
[4, 6]	εἰς ἅπαντα καὶ ἡγεμόνα τὴν	ἑαυτοῦ	πρόνοιαν ἐπένευσεν. ὡς οὐδέν ἐστιν
[4, 8]	αὐτῷ τὴν ἰδίαν ἐφεῖναι κατέχουσιν	ἑαυτοὺς	ἐν ἀλλήλοις δακρύοντες. μόνη δ'
[4, 7]	χωρεῖν δύναιντο, ἑτοίμους τε ἔλεγον	ἑαυτοὺς	κτίσαντας πόλεις εἰς φυλακὴν τέκνων
[4, 8]	εἰς αὐτὸν ἱκανός, ᾧ παρέχοντες	ἑαυτοὺς	οἵους αὐτός τε βούλεται κἀγὼ
[4, 8]	ἐπιφανεῖ, ἣν ἂν ὁ θεὸς	ἑαυτῷ	διὰ προφητείας ἕληται, καὶ νεὼς
[4, 6]	τοιαῦτα ἐπεθείαζεν οὐκ ὢν ἐν	ἑαυτῷ	τῷ δὲ θείῳ πνεύματι πρὸς
[4, 8]	ὑφ' ἧς τἀναντία πατράσι τοῖς	ἑαυτῶν	πράττοντες ἀπολεῖτε τὰ ἐκείνοις νομισθέντα,
[4, 6]	προγινώσκειν περὶ τῶν ἀνθρωπίνων παρ'	ἑαυτῶν	ὑπολαμβάνοντες, ὡς μὴ ταῦθ' ἅπερ
[4, 5]	καὶ ὅσον συνεστραμμένον ἔφευγε, περιστάντες	ἔβαλλον	καὶ πάντας αὐτοὺς ἀκοντίζοντες ἅμα
[4, 4]	πηγὴν ἔρραινον τρίτῃ τε καὶ	ἑβδόμῃ	τῶν ἡμερῶν καὶ καθαροὶ τὸ
[4, 8]	ἓξ ἔτη δουλευέτω, τῷ δ'	ἑβδόμῳ	ἐλεύθερος ἀφείσθω: ἐὰν δὲ τέκνων
[4, 3]	πρὸς τὴν ὄψιν τοῦ συμβεβηκότος	ἐβεβαίουν	τὴν κρίσιν, καὶ νομίζοντες ὡς
[4, 8]	θεῖον αὐτὸν ἀναχωρῆσαι τολμήσωσιν εἰπεῖν.	(Ἐβίωσε	δὲ τὸν πάντα χρόνον ἐτῶν
[4, 4]	Μωυσῆς παρέλαβεν ἐπὶ τούτου μεμενηκυίας	ἔβλεπον,	ἐκ δὲ τῆς Ἀαρῶνος βλαστούς
[4, 2]	νεμομένων καὶ δυνατοὶ χρημάτων περιουσίᾳ.	(Ἐβούλετο	μὲν οὖν ταῦτα λέγων ὁ
[4, 2]	οἷς περὶ τῶν πραγμάτων καλῶς	ἐβουλεύετο	καὶ τὸν ἀδελφὸν εἰδὼς κατὰ
[4, 4]	τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας οὐκ	ἐβούλοντο	ταῦτα χωρὶς τῆς εἰς Μωυσῆν
[4, 2]	τῆς σκηνῆς τοῦ θεοῦ στάντες	ἐβόων	ἥκειν τὸν τύραννον καὶ τῆς
[4, 5]	ὄφελος ἦν εἰς ταύτας συνδιωχθεῖσιν:	Ἑβραῖοι	γὰρ ὡς ἐνδόντας αὐτοὺς εὐθὺς
[4, 5]	αὐτῶν καὶ Σιχὼν ὁ βασιλεύς.	Ἑβραῖοι	δὲ νεκροὺς ἐσκύλευον καὶ λείαν
[4, 5]	ἀγαθοὺς κατὰ τὸ ἔργον γεγονότας,	Ἑβραῖοι	δὲ τὴν ἐκείνων παρελάμβανον. ἔστι
[4, 7]	τραπέντων δὲ τῶν πολεμίων οἱ	Ἑβραῖοι	διήρπασαν αὐτῶν τὴν χώραν καὶ
[4, 8]	περάτων τῆς γῆς, ἧς ἂν	Ἑβραῖοι	κρατῶσιν, ὅπως τῷ θεῷ τῶν
[4, 6]	χαλεπώτερος δ' ἂν οὕτως Αἰγυπτίων	Ἑβραίοις	γένοιο τιμωρεῖν ἀξιῶν κατὰ τοὺς>
[4, 8]	παντὸς εἶναι καὶ κοινῇ πᾶσιν	Ἑβραίοις	διαμένειν, φυλάττοντα μὲν ἃ δέδωκεν
[4, 5]	προαπολωλότα καὶ οὕτως ἔγνω τοῖς	Ἑβραίοις	εἰς μάχην ἐλθεῖν περιέσεσθαί τε
[4, 5]	εἰς τὸ παρὸν μόνον τοῖς	Ἑβραίοις	ἐπέδωκε τὰ πράγματα, ἀλλὰ καὶ
[4, 6]	τῶν Μαδιηνιτῶν, ὅπως ἐπαράσηται τοῖς	Ἑβραίοις,	καὶ τοῦτο μὲν οὐ δυνηθέντα
[4, 4]	παρὰ Μακεδόσι Σαβὰ δὲ παρὰ	Ἑβραίοις.	~(Πένθος δὲ ἐπ' αὐτῷ τοῦ
[4, 7]	μικρῷ πρότερον ἐμνήσθημεν φυλάξαντος τοῖς	Ἑβραίοις	τοὺς νόμους καὶ τὸν παρανομοῦντα
[4, 6]	πέπυστο γῆν ἄλλω πολυπραγμονεῖν τοὺς	Ἑβραίους	ἀπηγορευκότος τοῦ θεοῦ κτησαμένους τὴν
[4, 1]		~(Ἑβραίους	δ' ὁ κατὰ τὴν ἐρημίαν
[4, 5]	τὸν οἰκεῖον στρατὸν καὶ τοὺς	Ἑβραίους	διαβαίνειν τὸν Ἀρνῶνα κωλύειν ἑτοιμότατος
[4, 4]	θεοῦ τὴν Χαναναίαν κτησαμένους τοὺς	Ἑβραίους	ἐκέλευε κατανεῖμαι τοῖς Λευίταις ὀκτὼ
[4, 6]	κεκολασμένος ἔγνως ἂν οὐκ εὐπαραλογίστους	Ἑβραίους.	ἐμὲ δ' οὐκ ἂν ἀκόλουθον
[4, 5]	ἀλλ' αὐτός τε κατεπλάγη τοὺς	Ἑβραίους	καὶ ἡ δύναμις αὐτοῦ παρέχουσα
[4, 3]	ἔρχεται, ὅτι δὲ φροντίζεις τῶν	Ἑβραίους	ὀνησόντων, μετελθὼν Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην,
[4, 5]	ἀνέχεσθαι δεῖν ἔγνω καὶ τοὺς	Ἑβραίους	τῆς ἀπραξίας καὶ τῆς δι'
[4, 8]	λύπη δὲ οὐκ ἄλλη κατέσχεν	Ἑβραίους	τοσαύτη τὸ μέγεθος, ὅση τότε
[4, 5]	ὑπομείναντες ἀντιστῆναι καὶ δέξασθαι τοὺς	Ἑβραίους	τρέπονται, τοῦτο ἑαυτοῖς σωτηρίαν ὑπολαβόντες
[4, 6]	τὴν ἐκείνου παραίνεσιν οἱ τῶν	Ἑβραίων	ἁλίσκονται νέοι τῆς εὐπρεπείας αὐτῶν
[4, 1]	γενναίως αὐτοὺς ἐδέξαντο, τῶν δὲ	Ἑβραίων	ἀποθνήσκουσί τε πολλοὶ καὶ τὸ
[4, 8]	θεὸς γὰρ εἷς καὶ τὸ	Ἑβραίων	γένος ἕν. (Ὁ δὲ βλασφημήσας
[4, 6]	θεοῦ χαρίσασθαι ὑμῖν, τὸ μὲν	Ἑβραίων	γένος οὐκ ἂν ὄλεθρος παντελὴς
[4, 8]	οὖν Μωυσῆς διέταξε καὶ τὸ	Ἑβραίων	ἔθνος ἀκόλουθα τούτοις ποιοῦν διατελεῖ.
[4, 2]	ἀφ' ἧς ἐγένετο. (Κορῆς τις	Ἑβραίων	ἐν τοῖς μάλιστα καὶ γένει
[4, 8]	δικαίου τιμωρίαν ἐκτίνων. ~(Δανείζειν δ'	Ἑβραίων	ἐπὶ τόκοις ἐξέστω μηδενὶ μήτε
[4, 6]	ὀρῶν σκέψασθαι, πῶς τὸ τῶν	Ἑβραίων	ἔχοι στρατόπεδον. Βάλακος δ' αὐτὸς
[4, 6]	τῶν πολεμίων ὀλίγου τὸ τῶν	Ἑβραίων	πλῆθος διεφθάρη τοῖς ἐπιτηδεύμασι νοσησάντων
[4, 3]	ἐξεπόρισας οἶκτον ἐν πᾶσι δεινοῖς	Ἑβραίων	ποιησάμενος, ἐλθέ μοι τούτων ἀκροατὴς
[4, 4]	τὴν τιμήν, ἡ δὲ τῶν	Ἑβραίων	στάσις πολὺν ἀκμάσασα χρόνον τοῦτον
[4, 3]	ὡς οὔτε δωρεὰν ἐγὼ παρ'	Ἑβραίων	τινὸς κατὰ τοῦ δικαίου προσηκάμην
[4, 8]	τὴν πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν φέρειν	ἐγγεγραμμένα	ἐπὶ τῆς κεφαλῆς καὶ τοῦ
[4, 8]	μένειν ἠρεμοῦντας ἐκέλευε, τὸ δ'	ἔγγιον	λόγοις παρεκάλει μὴ ποιεῖν αὐτῷ
[4, 8]	κουφισμὸν οἴσει τῆς συμφορᾶς τοῖς	ἔγγιστα	τῶν προτέρων ἀνδρῶν συνοικούσαις. ἐὰν
[4, 8]	δοῦλοι: καλὸν γὰρ ταῖς ψυχαῖς	ἐγγραφέντας	καὶ τῇ μνήμῃ φυλαχθῆναι μηδέποτε
[4, 8]	ἃ πείσονται καὶ ταῖς ψυχαῖς	ἐγγραψάντων	διὰ τῆς ἀκοῆς ἃ κελεύουσιν,
[4, 8]	ἢ ὃς ἂν μετὰ τούτους	ἐγγυτέρω	δοκῇ τοῦ γένους. καὶ κριθεῖσα
[4, 6]	φέρε βωμούς τε ἑτέρους αὖθις	ἐγείρωμεν	καὶ θυσίας ταῖς πρὶν παραπλησίας
[4, 2]	προδιελθὼν τὴν αἰτίαν ἀφ' ἧς	ἐγένετο.	(Κορῆς τις Ἑβραίων ἐν τοῖς
[4, 4]	τῶν οἰκείων τοῖς διεφθαρμένοις δέησις	ἐγένετο	πολλὴ τοῦ πλήθους μειῶσαί τι
[4, 8]	τῷ ὄρει τῷ Ἀβαρεῖ καλουμένῳ	ἐγένετο,	τοῦτο δὲ ὑψηλὸν Ἱεριχοῦντος ἀντικρὺ
[4, 8]	οὗ βούλησιν κἀγὼ χρήσιμος ὑμῖν	ἐγενόμην,	οὐ μέχρι τοῦ δεῦρο στήσει
[4, 8]	οἴκτου μᾶλλον ἀξιοῦν, ὅτι μοχθηρῶν	ἐγένοντο	πατέρων, ἢ μίσους φύντας ἐκ
[4, 6]	τῆς ἐπιθυμίας ἀκμαζούσης περὶ ἀπαλλαγὴν	ἐγίνοντο.	τοὺς δ' ἀθυμία πολλὴ πρὸς
[4, 6]	ταῖς πρότερον διακονίαις μηδὲν ἔχοντα	ἐγκαλεῖν	αὐτῇ πληγὰς ἐπιφέρειν μὴ συνιείς,
[4, 8]	θεοῦ, δίκαιον ἡγησάμην μηδὲ νῦν	ἐγκαταλιπεῖν	τοὐμὸν ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας εὐδαιμονίας
[4, 6]	ἀπέλυσε. (Μαδιηνῖται δὲ Βαλάκου σφόδρα	ἐγκειμένου	καὶ δέησιν λιπαρὰν προσφέροντος πάλιν
[4, 6]	πρὸς τὸν τριγχόν. ὡς δ'	ἐγκειμένου	τοῦ ἀγγέλου ἡ ὄνος τυπτομένη
[4, 8]	ἰατροῖς ἔδωκεν. ὁ γυναῖκα λακτίσας	ἔγκυον,	ἂν μὲν ἐξαμβλώσῃ ἡ γυνὴ
[4, 1]	μειζόνων ὀρεχθέντες ἐπ' αὐτοὺς ἔλθοιεν,	ἔγνω	δεῖν τὴν στρατιὰν ἀπαγαγεῖν πορρωτέρω
[4, 5]	διακείμενον οὔτε περιφρονούμενος ἀνέχεσθαι δεῖν	ἔγνω	καὶ τοὺς Ἑβραίους τῆς ἀπραξίας
[4, 5]	ἐκεῖνον ἤδη προαπολωλότα καὶ οὕτως	ἔγνω	τοῖς Ἑβραίοις εἰς μάχην ἐλθεῖν
[4, 6]	Χαναναίων, θᾶττον ἢ φρονιμώτερον ἐγχειρεῖν	ἔγνω	τοῖς λόγοις. καὶ πολεμεῖν μὲν
[4, 6]	τρόπον πολλάκις ἂν ἤδη κεκολασμένος	ἔγνως	ἂν οὐκ εὐπαραλογίστους Ἑβραίους. ἐμὲ
[4, 6]	τὴν Χαναναίων, θᾶττον ἢ φρονιμώτερον	ἐγχειρεῖν	ἔγνω τοῖς λόγοις. καὶ πολεμεῖν
[4, 8]	οἰκείων αὐτοῖς ἐπιτρέπειν ἐμπίπλασθαι, κἂν	ἐγχώριοι	τυγχάνωσι κἂν ξένοι, χαίροντας ἐπὶ
[4, 3]	ὑπονοοῦσι τούτων μοι γενοῦ μάρτυς.	ἐγὼ	βίον ἀπράγμονα καταστησάμενος ἀνδραγαθίᾳ μὲν
[4, 6]	ἰσχυρὰν τὴν σεαυτοῦ κατεσκευακὼς ἀτοπίαν:	ἐγὼ	δ' ἂν στεροίμην εἰκότως ὧν
[4, 6]	λόγους οὐδὲν ἡμῶν εἰδότων ἀφίησιν.	ἐγὼ	δὲ μέμνημαι μὲν ὧντε καὶ
[4, 3]	μάρτυς ἀδωροδόκητος, ὡς οὔτε δωρεὰν	ἐγὼ	παρ' Ἑβραίων τινὸς κατὰ τοῦ
[4, 2]	ὁ θεός τινι παρασχεῖν ἔκρινεν,	ἐγὼ	ταύτης δικαιότερος τυγχάνειν γένει μὲν
[4, 2]	διὰ τούτου εὐδαιμονίαν χαρίζεσθαι. ἀλλ'	ἐγώ	τε κρείττων ἢ κακουργεῖν ὅ
[4, 6]	κρείττων δὲ ὁ θεὸς ὧν	ἐγὼ	χαρίζεσθαι διεγνώκειν: καὶ παντελῶς ἀσθενεῖς
[4, 6]	ἔτι φθάσαντος εἰσελθεῖν ἐκείνου ἡμέτερον.	ἔγωγ'	οὖν τὸν στρατὸν τοῦτον οὔτ'
[4, 8]	τῆς πολιτείας ἀναγεγραμμένην. οἱ δὲ	ἐδάκρυόν	τε καὶ πολλὴν ἐπιζήτησιν ἐποιοῦντο
[4, 8]	ἀνασπᾶν θεμελίων καὶ μηδὲ τὸ	ἔδαφος	τῶν ἀπονοηθέντων εἰ δυνατὸν καταλιπεῖν,
[4, 3]	εἰ πραγμάτων ἀπαλλαγείησαν καὶ ταραχῆς:	ἐδεδίεσαν	γάρ, μὴ τῆς στάσεως προιούσης
[4, 3]	τὸν θεὸν εἶναι> τὸν οὓς	ἔδει	καίειν ἀπεσταλκότα. Μωυσῆς δὲ τούτων
[4, 2]	τὸν λαὸν παροξυνόμενον ἰδὼν οὐκ	ἔδεισεν,	ἀλλὰ θαρρῶν οἷς περὶ τῶν
[4, 3]	βίας σαλευομένου κύματος πᾶς μὲν	ἔδεισεν	ὁ λαός, πατάγου δὲ καὶ
[4, 1]	οὐδὲ τὴν πληθὺν γενναίως αὐτοὺς	ἐδέξαντο,	τῶν δὲ Ἑβραίων ἀποθνήσκουσί τε
[4, 8]	μᾶλλον ὡς ἀσθενέστεροι κρατεῖν λύπης	ἐδήλουν,	ὅτι τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ καὶ
[4, 8]	καὶ τὸ μὲν πλῆθος ὤμνυεν.	(Ἐδίδασκε	δὲ αὐτούς, ὡς ἂν αἱ
[4, 3]	εἰρημένοις: καὶ γὰρ ἦν καὶ	ἐδόκει	χρηστὰ τῷ λαῷ. τότε μὲν
[4, 2]	τὸν Κορῆ βοῶν ἐφ' ὅσον	ἐδύνατο,	δεξιὸς ὢν καὶ κατὰ τἆλλα
[4, 2]	ἂν ἕτερος εἶχε τοῦτο φέρων	ἔδωκα	τἀδελφῷ: καὶ γὰρ εἰ μὴ
[4, 6]	τοῦ διελέγξοντος, ἐκείνῳ τὴν μαρτυρίαν	ἔδωκε	καὶ τῆς ἐπ' αὐτῷ μνήμης
[4, 8]	γῆν αὐτοῖς ἀγαθὴν καὶ πολλὴν	ἔδωκε	καρποῦσθαι, μαρτυράμενος δὲ ὡς τάς
[4, 8]	νόμων, οὓς αὐτὸς γεννήσας ὑμῖν	ἔδωκε.	(Μωυσέος δὲ ταῦτα πρὸς τελευτῇ
[4, 8]	~(Γῆν ὑμῖν ἣν ὁ θεὸς	ἔδωκε	πόνων καταφρονοῦσι καὶ ψυχὰς πρὸς
[4, 8]	ἀνάλωσε καὶ ὅσα τοῖς ἰατροῖς	ἔδωκεν.	ὁ γυναῖκα λακτίσας ἔγκυον, ἂν
[4, 2]	γνώμην αὐτοῦ τυγχάνων: ὃ γὰρ	ἔδωκεν	ὁ θεὸς οὐχ ἡμάρτομεν τοῦτο
[4, 4]	ἀνδρῶν> ὀλέθρῳ καὶ πάντων ἀρίστων	ἐζημιωκότα	τὸν λαὸν πρὸς τῷ μηδεμίαν
[4, 5]	ὑπολαβόντες ἢ τὸ μάχεσθαι παρέξειν:	ἐθάρρουν	γὰρ ταῖς πόλεσιν οὔσαις ὀχυραῖς.
[4, 8]	πλὴν εἰ μήτι χρήματα λαβεῖν	ἐθελήσειεν	ὁ πεπηρωμένος, αὐτὸν τὸν πεπονθότα
[4, 1]	ἔφασκον, κἂν ἀπαλλοτριοῦν αὐτῶν Μωυσῆς	ἐθελήσῃ	τὸν θεόν: ὅλως τε συμφέρειν
[4, 2]	καταχαριζομένου τὰς τιμὰς οἷς ἂν	ἐθελήσῃ	χαλεπώτερον ἤδη τυγχάνειν τοῦ βιάζεσθαι
[4, 4]	αὐτῷ παρασχεῖν, πίστεις ἃς αὐτὸς	ἐθέλοι	λαβεῖν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν ἀδικηθήσεσθαι
[4, 5]	καὶ τὸ ὕδωρ αὐτοῖς πιπράσκειν	ἐθέλοιεν.	Σιχὼν δ' ἀρνούμενος ὁπλίζει τὸν
[4, 8]	ἑαυτοῖς ὡς ἰσχύι διαφέρουσιν ἀδικεῖν	ἐθέλοιεν,	στρατὸν ἐπ' αὐτοὺς ἀγάγοιτε, στρατηγῷ
[4, 8]	αὑτοὺς εἰς τὴν τούτων ἀπόλαυσιν	ἐθελοκακήσωσι	περὶ τὰς γυναῖκας. (Στρατοπεδευσάμενοι δὲ
[4, 6]	τὸ πρὸς ἡδονὴν αὐτῇ γενησόμενον	ἐθεράπευεν.	ἐν τούτοις δ' ὄντων τῶν
[4, 6]	ὑμῖν, ἔφασαν, δέδοκται, τοῖς δ'	ἔθεσι	καὶ τῷ βίῳ πρὸς ἅπαντας
[4, 6]	γὰρ τὸ νέον γευσάμενον ξενικῶν	ἐθισμῶν	ἀπλήστως ἐνεφορεῖτο, καὶ εἴ τινες
[4, 6]	καὶ κίνδυνον παντελοῦς τῶν ἰδίων	ἐθισμῶν	ἀπωλείας. ἅπαξ γὰρ τὸ νέον
[4, 8]	Μωυσῆς διέταξε καὶ τὸ Ἑβραίων	ἔθνος	ἀκόλουθα τούτοις ποιοῦν διατελεῖ. (Τῇ
[4, 1]	καὶ κοινῇ κηδόμενον αὐτῶν τοῦ	ἔθνους	διὰ τοὺς προγόνους ὧν ἐπετρόπευσε
[4, 8]	φόρους σώζετε πλὴν τοῦ Χαναναίων	ἔθνους	τούτους γὰρ πανοικὶ χρῆναι ἀφανίσαι.
[4, 1]	κατ' αὐτοὺς ἱκανοὶ κρατεῖν τῶν	ἐθνῶν	ἔφασκον, κἂν ἀπαλλοτριοῦν αὐτῶν Μωυσῆς
[4, 3]	πρὸς τοῦτο τὴν γνώμην τρέπων	ἐθορύβει.	πέμψας δὲ καὶ Μωυσῆς πρὸς
[4, 4]	εἰς χωρίον καθαρώτατον ὁ ἀρχιερεὺς	ἔθυέ	τε καὶ τοῦ αἵματος ἑπτάκις
[4, 8]	τούτους ὑπερεθέμην εἰς τὴν περὶ	ἐθῶν	καὶ αἰτιῶν ἀπόδοσιν, ἣν συλλαμβανομένου
[4, 3]	θεράποντες ἦσαν περὶ αὐτούς, ὡς	εἰ	βίαν τινὰ προσφέροι Μωυσῆς ἀμυνούμενοι.
[4, 8]	οὐ φυλαχθέντων νόμων ἀνάμνησις. ὅθεν	εἰ	βούλοισθε τούτους ὑμῖν μένειν, τῶν
[4, 8]	θεὸς ἡγεμὼν εἶναι. βασιλέως δ'	εἰ	γένοιτο ἔρως ὑμῖν, ἔστω μὲν
[4, 6]	προσκυνεῖν. μέμψαιτο δ' ἂν οὐδείς,	εἰ	γῆς εἰς ἣν ἀφῖχθε τοὺς
[4, 3]	ἀγαθὸς ὑπηρέτης ὧν σὺ προστάσσεις.	εἰ	δ' ἀληθεῖς πεποίηνται τὰς κατ'
[4, 8]	τῶν ἀπονοηθέντων εἰ δυνατὸν καταλιπεῖν,	εἰ	δ' ἀσθενοῖεν λαβεῖν τὴν τιμωρίαν,
[4, 8]	τότε χωρεῖν ἐπὶ τὸν γάμον.	εἰ	δ' ἐμπλησθεὶς τῆς ἐπιθυμίας ὑπερηφανεύσειεν
[4, 7]	τοῦ κλήρου πρὸς αὐτοὺς ἀπιέναι,	εἰ	δ' ἐξ ἄλλης γαμοῖντό τισι
[4, 8]	κέρασι πλήττοντα ὁ δεσπότης ἀποσφαττέτω:	εἰ	δ' ἐφ' ἅλωος κτείνειέ τινα
[4, 8]	ἑτέρῳ, πρότερον γὰρ οὐκ ἐφετέον:	εἰ	δὲ καὶ πρὸς ἐκεῖνον κακωθείη
[4, 8]	ὃν οὐδεὶς πονηρὸς ὢν λανθάνει.	εἰ	δὲ μηδὲν ἐπίβουλον δρῶν ὁ
[4, 2]	πλούτῳ δὲ καὶ ἡλικίᾳ διαφέρων:	εἰ	δὲ τῇ πρεσβυτάτῃ τῶν φυλῶν,
[4, 8]	ὑμᾶς ἔχειν τὴν εἰρήνην φυλάττειν,	εἰ	δὲ φρονοῦντες ἐφ' ἑαυτοῖς ὡς
[4, 8]	εἰς τὰ αὑτῶν καὶ πάλιν	εἰ	δεηθεῖεν ἕξοντες. ἂν δὲ ἀναισχυντῶσι
[4, 6]	κατειλημμένοις οὐκ ἔκρινε, κωλῦσαι δ'	εἰ	δύναιτο γενέσθαι μεγάλους λογιζόμενος πρεσβεῦσαι
[4, 8]	γεγονότα πάσχοι κακῶς παρὰ δίκην,	εἰ	δύναμις αὐτοῖς ἦν καὶ μετοικήσαντα
[4, 8]	μηδὲ τὸ ἔδαφος τῶν ἀπονοηθέντων	εἰ	δυνατὸν καταλιπεῖν, εἰ δ' ἀσθενοῖεν
[4, 4]	ἐπὶ τῷ παραλόγῳ τῆς θέας,	εἰ	καί τισι διὰ μίσους ἦν
[4, 5]	χρῆσθαι πρὸς τὸ ἐκείνων λυσιτελές,	εἰ	καὶ τὸ ὕδωρ αὐτοῖς πιπράσκειν
[4, 7]	τῶν τοῦ πεφονευμένου συγγενῶν κτείνειν,	εἰ	λάβοιεν ἔξω τῶν ὅρων τῆς
[4, 2]	υἱέσιν αὐτοῦ τὴν ἱερωσύνην παρέδωκεν;	εἰ	μὲν γὰρ ἐκ τῆς Λευίτιδος
[4, 7]	τούτων ὁ κλῆρος ἔσοιτο, φησίν,	εἰ	μὲν μέλλουσί τινι συνοικεῖν τῶν
[4, 8]	ὁ κόρην ἄλλῳ κατηγγυημένην φθείρας,	εἰ	μὲν πείσας καὶ πρὸς τὴν
[4, 8]	συμβεβηκὸς αὐτῷ πάθος καὶ συγχωροῦντος,	εἰ	μὴ βούλεται γενέσθαι πικρότερος. (Βοῦν
[4, 8]	ἔχοντος ἐκείνου ἀποπέμπεσθαι αὐτήν, πλὴν	εἰ	μὴ μεγάλας αἰτίας αὐτῷ παράσχοι
[4, 2]	στασιάζειν αὐτοῖς ἂν γενομένων δεινῶν,	εἰ	μὴ προενόησε. τήν τε οὖν
[4, 8]	τοῦ δόξαντος αὐτοῖς ἔστωσαν, πλὴν	εἰ	μή τι χρήματα λαβόντας τις
[4, 8]	ἐλευθέρια καὶ πρὸς ἀρετὴν ὄρθια,	εἰ	μὴ τύχοιεν ἐκ γάμων φύντες
[4, 2]	φέρων ἔδωκα τἀδελφῷ: καὶ γὰρ	εἰ	μὴ φροντίζων τοῦ θεοῦ καὶ
[4, 8]	θεοῦ διανοίας ἀκριβεῖς λογιστὰς γινομένους	εἰ	μηδὲν εἰς αὐτοὺς μήτε συγγενείᾳ
[4, 8]	στερούμενος οὗπερ ἄλλον ἐστέρησε, πλὴν	εἰ	μήτι χρήματα λαβεῖν ἐθελήσειεν ὁ
[4, 3]	τῶν μὲν εἰς ἡδονὴν λαμβανόντων,	εἰ	Μωυσῆς ἐλεγχθείη κακουργῶν, τῶν δὲ
[4, 6]	αὐτοῖς τὰς βλάβας. ὑμεῖς δ'	εἰ	νίκην τινὰ πρὸς βραχὺν καιρὸν
[4, 3]	κεχηνὸς καὶ καθίστατο, ὡς μηδ'	εἰ	πάθοι τι τῶν προειρημένων φανερὸν
[4, 6]	θυσίας ταῖς πρὶν παραπλησίας ἐπιτελέσωμεν,	εἰ	πεῖσαι τὸν θεὸν δυνηθείην ἐπιτρέψαι
[4, 5]	ἀπαλλάξαι διαγνοὺς ἤρετο τὸν θεόν,	εἰ	πολεμεῖν αὐτῷ δίδωσι. τοῦ δὲ
[4, 3]	ἐλεγχθείη κακουργῶν, τῶν δὲ φρονίμων,	εἰ	πραγμάτων ἀπαλλαγείησαν καὶ ταραχῆς: ἐδεδίεσαν
[4, 8]	κλεπτομένοις τις ἀθῷος ἔστω κἂν	εἰ	πρὸς διορύγματι τειχίου. βόσκημα δὲ
[4, 4]	προαπήντα τῷ Μωυσεῖ, κωλύσων αὐτοὺς	εἰ	τολμήσαιεν βίᾳ περαιοῦσθαι. καὶ Μωυσῆς,
[4, 7]	θυγατέρας δέ τοι, καὶ πυθομένων	εἰ	τούτων ὁ κλῆρος ἔσοιτο, φησίν,
[4, 8]	τῶν νόμων ἔσοιτο. κωλυέσθω δ'	εἰ	τούτων τι διὰ σπουδῆς ἔχοι,
[4, 8]	τούτων δ' ἂν ἐφικέσθαι δυνηθείητε,	εἰ	τῶν νόμων οὓς ὑπαγορεύσαντός μοι
[4, 8]	μήτ' ἀνὴρ μήτε γυνή, μηδ'	εἰ	χρυσὸν ἄπειρον μέλλοι κερδαίνειν, καταφρονῶν
[4, 7]	τε ταῖς προφητείαις καὶ στρατηγὸν	εἴ	που δεήσειε γενησόμενον, κελεύσαντος καὶ
[4, 6]	ξενικῶν ἐθισμῶν ἀπλήστως ἐνεφορεῖτο, καὶ	εἴ	τινες τῶν πρώτων ἀνδρῶν διὰ
[4, 6]	τοσοῦτον προύχων, ὡς μὴ πρότερον	εἴ	τινι συσταίη τῶν δεινῶν ἀπαλλάττεσθαι,
[4, 8]	ἐξ ἐπιθυμίας οὐκ ἐλευθερίας συνελθόντων.	εἴ	τις ὡς παρθένον μνηστευσάμενος ἔπειτα
[4, 6]	βασιλέως ὁλοκαυτεῖ τυθέντας, ὡς τρόπον	εἶδε	σημαινομένην, ὁ λεώς, φησίν, οὗτος
[4, 1]	παρεσχηκότος εἰς τὸ πάντ' αὐτὸν	εἰδέναι	τὰ μέλλοντα παρ' αὐτοῦ μανθάνοντα:
[4, 8]	καὶ τοῦ τῷ θεῷ χάριν	εἰδέναι	τὴν μεγίστην ἀράμενοι διὰ σπουδῆς
[4, 5]	γὰρ ὡς ἐνδόντας αὐτοὺς εὐθὺς	εἶδον,	ἐνέκειντο καὶ παραλύσαντες αὐτῶν τὸν
[4, 8]	τῶν τυχόντων ἠμέληται τοῖς νόμοις	εἰδόσι	προνοεῖσθαι τοῦ κατ' αὐτοὺς ἀμέμπτου.
[4, 8]	οὐκ ἀποστερητέον ἀνδρὸς πένητος μισθὸν	εἰδότας,	ὡς ἀντὶ γῆς καὶ τῶν
[4, 8]	ὅτι πάντες οἱ ἄρχεσθαι καλῶς	εἰδότες	καὶ ἄρχειν εἴσονται παρελθόντες εἰς
[4, 8]	τῆς λύπης: οἱ μὲν γὰρ	εἰδότες	οἵου ἐστέρηνται κηδεμόνος περὶ τοῦ
[4, 6]	τοῦτο καὶ λόγους οὐδὲν ἡμῶν	εἰδότων	ἀφίησιν. ἐγὼ δὲ μέμνημαι μὲν
[4, 2]	καλῶς ἐβουλεύετο καὶ τὸν ἀδελφὸν	εἰδὼς	κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ προαίρεσιν
[4, 8]	οἳ κονιάματι χρισθέντες εὐπρεπεῖς τε	εἶεν	καὶ καθάριοι πρὸς τὴν θέαν.
[4, 8]	ἂν ὅ τε νομοθέτης ἀγαθὸς	εἴη	καὶ οἱ πατέρες εὐτυχεῖς οὐκ
[4, 8]	ὡς τῷ θεῷ κεχαρισμένον ἂν	εἴη,	κἂν ὑπ' αἰσχύνης τινὰς ὀκνοῦντας
[4, 3]	τὴν θυσίαν ὁ θεὸς ἥδιον	εἴη	κεχειροτονημένος. συνελθόντων δὲ πεντήκοντα καὶ
[4, 8]	κτημάτων ὁ θεὸς αὐτῷ τοῦτον	εἴη	παρεσχηκώς: ἀλλὰ μηδὲ ἀναβάλλεσθαι τὴν
[4, 8]	θεῖον, χείρων δ' οὐκ ἂν	εἴη	τῆς ἐπὶ τοῖς σώμασιν αἰσχύνης:
[4, 3]	καταθέσθαι βωμόν, ὡς ἂν ὑπόμνησις	εἴη	τοῖς αὖθις ὧν ἔπαθον καὶ
[4, 6]	νόμους ἀλλ' ἐν τῷ μὴ	εἴκειν	ταῖς ἐπιθυμίαις εἶναι. πρὸς τούτοις
[4, 8]	αὐτοὺς μήτε συγγενείᾳ χαριζομένους μήτε	εἴκοντας	φόβῳ μήτε ἄλλην καθάπαξ αἰτίαν
[4, 4]	οὐδέποτε λήξειν τὸ δεινὸν ἦν	εἰκὸς	ἀλλ' εἰς χρόνον παραμενεῖν. οἱ
[4, 8]	ἀγένειαν, οὓς ἢ διὰ κέρδος	εἰκὸς	ἢ διὰ φόβον μὴ τἀληθῆ
[4, 4]	τὰ πάντα τρία πρὸς τοῖς	εἴκοσι	καὶ ἑκατόν. ἀποθνήσκει δὲ κατὰ
[4, 8]	καὶ τῷ γήρᾳ χρόνον ἐτῶν	εἴκοσι	καὶ ἑκατὸν ἠνυσμένον δεῖ με
[4, 8]	δὲ τὸν πάντα χρόνον ἐτῶν	εἴκοσι	καὶ ἑκατόν, ὧν ἦρξε τὸ
[4, 3]	ἐμῶν καμάτων ὑπῆρχε τὸ περιεῖναι,	εἰκότως	ἂν αὐτός, ὁ τὸ πῦρ
[4, 2]	δὲ τῇ πρεσβυτάτῃ τῶν φυλῶν,	εἰκότως	ἂν ἡ Ῥουβήλου τὴν τιμὴν
[4, 6]	ἀτοπίαν: ἐγὼ δ' ἂν στεροίμην	εἰκότως	ὧν πράττω νυνὶ κρίνας ἀγαθὰ
[4, 6]	τοῖς ὁμοίοις Ζαμβρίᾳ τὴν αἰτίαν	εἰληφότας.	ἀπόλλυνται μὲν οὖν καὶ ὑπὸ
[4, 8]	τοῦ βίου. πιστεύεσθαι δὲ ἄξιός	εἰμι	διά τε τὰς πρότερον ὑπὲρ
[4, 6]	αὑτοὺς ἐλεεινοὺς ταῖς γυναιξὶ κατασκευάζοντες	εἶναι.	αἱ δ' ὡς δεδουλωμένους αὐτοὺς
[4, 8]	ἀρκεῖ γὰρ ὁ θεὸς ἡγεμὼν	εἶναι.	βασιλέως δ' εἰ γένοιτο ἔρως
[4, 7]	παρασχεῖν δορίκτητον οὖσαν: ἀγαθὴν γὰρ	εἶναι	βοσκήματα τρέφειν. ὁ δ' ὑπολαβὼν
[4, 8]	ἀξιώμασι πρόσφορον. ἔτι μηδὲ ἡταιρημένης	εἶναι	γάμον, ἧς δι' ὕβριν τοῦ
[4, 4]	ἀνθρώπου δὲ πρωτοτόκου πέντε σίκλους,	εἶναι	δὲ ἀπαρχὰς αὐτοῖς καὶ τῆς
[4, 8]	γένη κἀκείνοις ποιεῖσθαι τὸν ἄροτον.	εἶναι	δὲ καθαρὰ τὰ σπέρματα καὶ
[4, 4]	περὶ τούτων ὡς βούλονται δοκιμάσαι.	εἶναι	δὲ καὶ τοῖς κατ' οἶκον
[4, 3]	τοὺς περὶ Δαθάμην, οὐχ ἡγούμενος	εἶναι	δεινὸν βαδίζειν πρὸς τοὺς ὑπερηφανήσαντας:
[4, 8]	τῆς ἀκοῆς ἃ κελεύουσιν, ὥστ'	εἶναι	διὰ παντὸς ἔνδον αὐτοῖς τὴν
[4, 8]	ἐπὶ τῆς ἅλωος: οὐ γὰρ	εἶναι	δίκαιον εἴργειν τοὺς συνειργασμένους τοῦ
[4, 1]	ἔτι ταύτην αὐτοῖς χείρω συνέβαινεν	εἶναι	δοκεῖν, ἐπὶ τὴν πρὸς τοὺς
[4, 5]	αὐτοῦ παρέχουσα θᾶττον αὑτὴν εὔψυχον	εἶναι	δοκεῖν τότ' ἀπηλέγχθη πεφοβημένη. τὴν
[4, 3]	τῆς ἱερωσύνης ἀγωνιζομένων. συνέβαινε δ'	εἶναι	θορυβώδη τὴν ἐκκλησίαν μετεώρου τοῦ
[4, 8]	τι πράττειν ἀνάγκην ἔχουσιν ἐμπόδιον	εἶναι	καὶ βλάπτειν πέφυκε τοὺς χρωμένους.
[4, 8]	τράπηται καὶ γάμους: καλὸν γὰρ	εἶναι	καὶ δίκαιον παιδοποιὸν παραλαμβάνοντα θεραπεύειν
[4, 2]	μάλιστα παρὰ τὰς κακοπραγίας δυσάρκτοις	εἶναι	καὶ δυσπειθέσι, τοῦτο καὶ τοῖς
[4, 8]	καὶ ἵλεων αὐτῷ διὰ παντὸς	εἶναι	καὶ κοινῇ πᾶσιν Ἑβραίοις διαμένειν,
[4, 1]	τε συμφέρειν αὐτοῖς τὸ αὐτοκράτορσιν	εἶναι,	καὶ μὴ χαίροντας ἐπὶ τῷ
[4, 8]	κατ' αὐτό γε τοῦτ' ἀσφαλὲς	εἶναι,	καὶ μηδὲν εἰς τοὺς προεστηκότας
[4, 8]	τὸ γενόμενον, τότε γὰρ ὥριον	εἶναι,	καὶ συναγαγὼν εἰς τὴν ἱερὰν
[4, 6]	καὶ τὰς τροφὰς ὑμῖν ἰδιοτρόπους	εἶναι	καὶ τὰ ποτὰ μὴ κοινὰ
[4, 2]	δοκεῖν οὐ προσφέρουσι, τέχνῃ δ'	εἶναι	κακουργοῦσι δυνατοί. συμφέρειν δὲ τῷ
[4, 8]	ἀποθνησκέτω μηδ' εἰς τροφὴν εὔχρηστος	εἶναι	κατηξιωμένος, ἐὰν δὲ καὶ ὁ
[4, 2]	παρὰ τοῖς συγγενέσι κατεβόα δεινὸν	εἶναι	λέγων Μωυσῆν δόξαν αὑτῷ θηρώμενον
[4, 8]	συνευωχούμενοι προσφιλεῖς ὦσι: καλὸν γὰρ	εἶναι	μὴ ἀγνοεῖν ἀλλήλους ὁμοφύλους τε
[4, 4]	μεγαλαυχίας: ἀσφαλὲς γὰρ αὐτοῖς τοῦτ'	εἶναι.	(Μωυσῆς δέ, καὶ γὰρ ἐκ
[4, 8]	βοηθήσαντας ταῖς χρείαις αὐτοῦ κέρδος	εἶναι	νομίζειν τήν τ' ἐκείνων εὐχαριστίαν
[4, 8]	ἐπενεγκεῖν ἱερεῖον ἕτερον, οὐ γὰρ	εἶναι	νόμιμον. ταῦτ' οὖν Μωυσῆς διέταξε
[4, 6]	τὰ πάτρια, θεούς τε πλείονας	εἶναι	νομίσαντες καὶ θύειν αὐτοῖς κατὰ
[4, 8]	τὸ πρόσωπον τούτων αὐτὸν ἄξιον	εἶναι	παρ' αὐτῆς λεγέτω τυγχάνειν ὑβρίσαντα
[4, 6]	τῷ μὴ εἴκειν ταῖς ἐπιθυμίαις	εἶναι.	πρὸς τούτοις δ' οὐδ' εὔλογον
[4, 1]	βουλομένοις πονεῖν ἀεὶ παρέσεσθαι σύμμαχον:	εἶναί	τε καὶ κατ' αὐτοὺς ἱκανοὶ
[4, 1]	αὐτοῦ μανθάνοντα: δόξειν τε συνετοὺς	εἶναι	τῆς ἀλαζονείας αὐτοῦ καταγνόντες καὶ
[4, 7]	φόνῳ φευξομένοις, καὶ χρόνον ἔταξεν	εἶναι	τῆς φυγῆς τὸν αὐτὸν τῷ
[4, 6]	λογίζῃ καὶ δοκεῖς ἐφ' ἡμῖν	εἶναί	τι περὶ τῶν τοιούτων σιγᾶν
[4, 8]	πρότερον λαβοῦσα. δεῖ δὲ μηδὲν	εἶναι	τοιοῦτον συγκεχωρημένον, ἐξ οὗ κατὰ
[4, 3]	πάθοι τι τῶν προειρημένων φανερὸν	εἶναι	τοῖς ὁρῶσι. καὶ οἱ μὲν
[4, 5]	ὡς ἴσα τὰ τῶν ἔργων	εἶναι	τοῖς τοῦ μεγέθους καὶ τῆς
[4, 8]	μέλλοι κερδαίνειν, καταφρονῶν τῷ μηδένα	εἶναι	τὸν ἐξελέγξοντα. καθόλου μὲν γὰρ
[4, 3]	πυρὸς βλαβεὶς τῷ τὸν θεὸν	εἶναι>	τὸν οὓς ἔδει καίειν ἀπεσταλκότα.
[4, 8]	θεοῦ προνοησομένου διὰ τὸ Μωυσῆν	εἶναι	τὸν παρακαλοῦντα. ὧν τε ἐπὶ
[4, 8]	τῶν ὅρων: μὴ γὰρ μακρὰν	εἶναι	τοῦ καὶ τοὺς νόμους ὑπερβαίνειν
[4, 8]	δραγμάτων τοῖς βίου σπανίζουσιν ἕρμαιον	εἶναι	τούτοις> πρὸς διατροφήν: ὁμοίως δὲ
[4, 6]	αὐτὸν ἐλθεῖν παρακαλοῦσι, δι' εὐνοίας	εἶναι	τῷ θεῷ: συνεβούλευέ τε διὰ
[4, 8]	τῇ ἱερᾷ πόλει: δίκαιον γὰρ	εἶναι	τῶν ἐκ τῆς γῆς ἀναδιδομένων,
[4, 8]	διδασκαλία τοῦ σωφρονεῖν τὸ μηδὲν	εἶναι	φανῶσιν, ἐχθροὺς δ' ἀσπόνδους αὑτῷ
[4, 8]	πρὸ γὰρ τῶν ὅπλων καλὸν	εἶναι	χρῆσθαι λόγοις πρὸς αὐτοὺς δηλοῦντας,
[4, 8]	σὴν καὶ παιδείαν τῶν ἀρίστων	εἶναι	χρησίμου. νῦν δέ, συγγνώμην γὰρ
[4, 8]	φυλακὴν σπουδάσασιν ὧν τε Μωυσῆς	εἶπε	μὴ παρακουσαμένοις, εὐφημεῖν δὲ τὰς
[4, 8]	τὸ θεῖον αὐτὸν ἀναχωρῆσαι τολμήσωσιν	εἰπεῖν.	(Ἐβίωσε δὲ τὸν πάντα χρόνον
[4, 2]	καὶ πλούτῳ διαφόρων ἱκανὸς δ'	εἰπεῖν	καὶ δήμοις ὁμιλεῖν πιθανώτατος, ὁρῶν
[4, 8]	καὶ χρησάμενος ἄριστα τοῖς νοηθεῖσιν,	εἰπεῖν	τε καὶ πλήθεσιν ὁμιλῆσαι κεχαρισμένος
[4, 6]	αὐτὸν Ζαμβρίας ἀλλὰ σὺ μέν,	εἶπεν,	ὦ Μωυσῆ, χρῶ νόμοις οἷς
[4, 2]	προστάγματα κελεύοντος: τὸν γὰρ θεόν,	εἴπερ	αὐτὸς ἦν ὁ τὸν ἱερωσόμενον
[4, 3]	τέλει καὶ πρὸς ὅ τις	εἴποι	πρὸς τοῦτο τὴν γνώμην τρέπων
[4, 8]	ἔνθεν οὗ ἔμελλεν ἀφανισθήσεσθαι πάντες	εἵποντο	δεδακρυμένοι, καὶ Μωυσῆς τοὺς μὲν
[4, 3]	πάντας Ἰσραηλίτας τιμωρίαν ἐκτίνειν. (Ταῦτ'	εἰπόντος	καὶ δακρύοντος σείεται μὲν αἰφνίδιον
[4, 6]	ἠδίκει καὶ τῶν ἄλλων τινὲς	εἰπόντος	ὁ μὲν λαὸς ἡσύχαζε φόβῳ
[4, 3]	τιμὴν αὐτῷ ῥυόμενος. ~(Ταῦτα Μωυσέος	εἰπόντος	παύεται καὶ τῆς ταραχῆς τὸ
[4, 6]	καὶ τοὺς μὲν πρέσβεις ταῦτα	εἰπὼν	ἀπέλυσε. (Μαδιηνῖται δὲ Βαλάκου σφόδρα
[4, 8]	πάντων ἂν εὐδαιμονέστατοι κριθείητε. (Ταῦτα	εἰπὼν	δίδωσιν αὐτοῖς ἐν βιβλίῳ τοὺς
[4, 8]	(Βούλομαι δὲ τὴν πολιτείαν πρότερον	εἰπὼν	τῷ τε Μωυσέος ἀξιώματι τῆς
[4, 8]	ἅλωος: οὐ γὰρ εἶναι δίκαιον	εἴργειν	τοὺς συνειργασμένους τοῦ καρποῦ καὶ
[4, 8]	καὶ μήτε γυνὴ μήτε παῖδες	εἰργέσθωσαν	τοῦ ἀκούειν, ἀλλὰ μηδὲ οἱ
[4, 6]	προαίρεσιν οἷς αὐτὸς ἔσπευσεν ὑπηρετεῖν	εἴργεται.	ταραττομένου δὲ αὐτοῦ διὰ τὴν
[4, 8]	ἂν εἰς τὰς ληνοὺς κομίζωσιν	εἰργέτωσαν	τοὺς ὑπαντιάζοντας ἐπεσθίειν: ἄδικον γὰρ
[4, 8]	ἔχειν κεκλεισμένα, οὐχ ὅπως τινὲς	εἴργοιντο	ὑδρείας, ἀλλ' ἵνα μηδεὶς κίνδυνος
[4, 3]	Μωυσῆν ὑποψίας, ἐπένευσαν δὲ τοῖς	εἰρημένοις:	καὶ γὰρ ἦν καὶ ἐδόκει
[4, 8]	ἀλλοτρίας πρὸς οὕς ἐστιν ὑμῖν	εἰρήνη,	φυλαττέσθω δ' ὥσπερ θεοῦ ψῆφον
[4, 6]	ἀφθονίαν μὲν παντοίων ἀγαθῶν ἐν	εἰρήνῃ	χορηγοῦν, νίκην δὲ καὶ κράτος
[4, 8]	ἔν τε πολέμοις καὶ κατ'	εἰρήνην	νόμους τε συντιθεὶς καὶ τὸν
[4, 3]	τοῦ λοιποῦ βραβεύων ὁμόνοιαν καὶ	εἰρήνην	σῶζε τὴν πληθὺν ἑπομένην τοῖς
[4, 8]	μὲν καλῶς ὑμᾶς ἔχειν τὴν	εἰρήνην	φυλάττειν, εἰ δὲ φρονοῦντες ἐφ'
[4, 8]	ζῴων. (Αὕτη μὲν οὖν ὑμῖν	εἰρηνικὴ	τῶν νόμων κατὰ τὴν πολιτείαν
[4, 6]	σπουδὴν τὴν ἰδίαν ἐμφανίζων αὐτοῖς	εἰς	ἃ δέονται τυχεῖν, τὸν δὲ
[4, 6]	ταῦτα ὑπολαβόντες καὶ παραδόντες αὑτοὺς	εἰς	ἃ προεκαλοῦντο παρέβησαν τὰ πάτρια,
[4, 8]	δὲ ἀνάγκη τὸ ἀνθρώπειον καὶ	εἰς	ἀβουλήτους ἢ κατὰ προαίρεσιν ταραχὰς
[4, 8]	δ' ὥσπερ θεοῦ ψῆφον βεβαίαν	εἰς	αἰῶνα κειμένην ἀναιρεῖν, ὡς πολέμων
[4, 8]	~(Φάρμακον μήτε θανάσιμον μήτε τῶν	εἰς	ἄλλας βλάβας πεποιημένων Ἰσραηλιτῶν ἐχέτω
[4, 8]	περὶ τὸν θεὸν ἔχοντες καταφρονήσαντες	εἰς	ἄλλον μεταστήσησθε τρόπον. ταῦτα δὲ
[4, 3]	ἐπὶ βλάβῃ τοῦ κοινοῦ πολιτευσάμενος	εἰς	ἀλλοτριωτάτας τῶν ἐμῶν ἐπιτηδευμάτων ἐπινοίας
[4, 6]	μυρίων κτῆσιν ἀγαθῶν καὶ σύμμαχον	εἰς	ἅπαντα καὶ ἡγεμόνα τὴν ἑαυτοῦ
[4, 2]	ἀσεβές, καὶ πάλιν ἀξιοῦντ' ἔχειν	εἰς	ἅπαντα χρόνον μὴ τὴν ἀσφάλειαν
[4, 8]	λαχὼν αὐτὸς μὲν κατηγορείτω χρώμενος	εἰς	ἀπόδειξιν οἷς ἂν ἔχῃ τεκμηρίοις,
[4, 4]	καὶ> περὶ μὲν ὧν ἠκροᾶτο	εἰς	ἀπολογίαν οὐ καθιστάμενος, ἵνα μὴ
[4, 6]	κατηγόρει πρὸς ὄνομα μὴ βουλόμενος	εἰς	ἀπόνοιαν περιστῆσαι τοὺς ἐκ τοῦ
[4, 7]	ἦν ἐμπόδια τοῦ πονεῖν ἀπέθεντο	εἰς	αὐτάς. (Οἰκοδομεῖ δὲ καὶ Μωυσῆς
[4, 8]	τε κεκτημένοις αὐτὴν μήτε ἀλλοτρίων	εἰς	αὐτὴν ἐπὶ κακώσει στρατευσάντων μήτε
[4, 3]	ὅσα φίλα τούτοις ἦν ὑπήνεγκεν	εἰς	αὑτήν. ἠφανισμένων δ' οὕτως, ὡς
[4, 4]	ἀρχιερωσύνη παραγίνεται, θνήσκει τοῦ πλήθους	εἰς	αὐτὸν ἀφορῶντος, τῷ μὲν αὐτῷ
[4, 8]	ἀξίοις καὶ ἀφελέσθαι τῶν ἁμαρτανόντων	εἰς	αὐτὸν ἱκανός, ᾧ παρέχοντες ἑαυτοὺς
[4, 8]	ἀκριβεῖς λογιστὰς γινομένους εἰ μηδὲν	εἰς	αὐτοὺς μήτε συγγενείᾳ χαριζομένους μήτε
[4, 8]	αἰσχύνην ἢ διὰ σύνεσιν ἐξυβρίζοντες	εἰς	αὐτούς, πρῶτον μὲν λόγοις αὐτοὺς
[4, 8]	ἤλγουν, ὡς ἅπαντα τὸν λαὸν	εἰς	δάκρυα προπεσόντα κρεῖττον καὶ τῆς
[4, 8]	τὰ καὶ γενόμενα τὸ πλῆθος	εἰς	δάκρυα προύπεσεν, ὡς καὶ τὰς
[4, 8]	πιπρασκέσθω μὲν ἐπὶ τῶν πατρίδων,	εἰς	δὲ τὰς εὐωχίας ὑπηρετείτω καὶ
[4, 8]	κατὰ τὸ ἔτος τρίτον συμφέρειν	εἰς	διανέμησιν τῶν σπανιζόντων γυναιξί τε
[4, 7]	γῆν ἔπεμψεν στρατιὰν τοὺς πάντας	εἰς	δισχιλίους καὶ μυρίους ἐξ ἑκάστης
[4, 4]	τε πρὸ αὐτῶν γῆς περιγράψαντας	εἰς	δισχιλίους πήχεις ἀπὸ τῶν τειχῶν
[4, 2]	οἰομένους κολάζειν καὶ μὴ παρελθεῖν	εἰς	δύναμιν ἐάσαντας φανεροὺς ἔχειν πολεμίους.
[4, 2]	κοινοῦ προνοεῖσθαι δοκεῖν, ἔργῳ δὲ	εἰς	ἑαυτὸν ἐπραγματεύετο τὴν παρὰ τοῦ
[4, 4]	καὶ χαλεπὸν συνήγαγε τὸ πλῆθος	εἰς	ἐκκλησίαν, καὶ> περὶ μὲν ὧν
[4, 8]	σὺν γυναιξὶν ἅμα καὶ τέκνοις	εἰς	ἐκκλησίαν συναγαγών, ὡς παρεῖναι καὶ
[4, 6]	μὴ γένηταί τι χεῖρον, συναγαγὼν	εἰς	ἐκκλησίαν τὸν λαὸν οὐδενὸς μὲν
[4, 8]	εἰδότες καὶ ἄρχειν εἴσονται παρελθόντες	εἰς	ἐξουσίαν αὐτοῦ, τήν τ' ἐλευθερίαν
[4, 3]	τῶν ἐσομένων, καὶ τῶν μὲν	εἰς	ἡδονὴν λαμβανόντων, εἰ Μωυσῆς ἐλεγχθείη
[4, 6]	τε βρώμασιν ἔχαιρον καὶ πάντ'	εἰς	ἡδονὴν τῶν γυναικῶν ἐπὶ τοὐναντίον
[4, 8]	νέων, ἀπόχρη σοι ὅσα τῆς	εἰς	ἡμᾶς τιμῆς ὠλιγώρησας, καὶ μεταβαλοῦ
[4, 8]	καὶ ἀφανῶς θαπτέσθω. (Συνερχέσθωσαν δὲ	εἰς	ἣν ἀποφήνωσι πόλιν τὸν νεὼν
[4, 6]	δ' ἂν οὐδείς, εἰ γῆς	εἰς	ἣν ἀφῖχθε τοὺς ἰδίους αὐτῆς
[4, 7]	ἔξω τῶν ὅρων τῆς πόλεως	εἰς	ἣν ἔφυγε τὸν πεφονευκότα: ἑτέρῳ
[4, 8]	τοῖς ἱερεῦσι καὶ τὴν κιβωτόν,	εἰς	ἣν καὶ τοὺς δέκα λόγους
[4, 8]	μείνας δι' ὅλης τῆς ἡμέρας	εἰς	θέαν τὴν ἁπάντων θαπτέσθω νυκτός.
[4, 8]	Χαναναίαν κτησαμέναις περιστήσεται. ἐπεὶ προαχθέντες	εἰς	καταφρόνησιν ὑπ' αὐτοῦ καὶ τῆς
[4, 7]	τῶν Λευίτιδων πόλεων τοῖς φυγάσιν	εἰς	κατοικισμὸν Μωυσέος ἐπιστείλαντος. (Μωυσῆς δὲ
[4, 6]	τῆς εὐπρεπείας αὐτῶν καὶ παραγενόμενοι	εἰς	λόγους αὐταῖς παρεκάλουν μὴ φθονεῖν
[4, 5]	καὶ οὕτως ἔγνω τοῖς Ἑβραίοις	εἰς	μάχην ἐλθεῖν περιέσεσθαί τε νομίζων
[4, 4]	καὶ τοῖς ἐντὸς ξύλον κέδρινον	εἰς	μέσον ἐμβάλλουσι τὸ πῦρ καὶ
[4, 2]	κατὰ κρίσιν θεοῦ, κατατίθησιν αὐτὴν	εἰς	μέσον ἐπιδικάσιμον τοῖς βουλομένοις, οὐκ
[4, 6]	ἐπειρᾶτο τοὺς νέους ἐπανορθοῦν καὶ	εἰς	μετάνοιαν ἄγειν ὧν ἔπραττον. (Ἀναστὰς
[4, 6]	ἀνθρώποις διὰ γῆς ἢ θαλάσσης	εἰς	μνήμην τὴν ἐμήν. ἐξ ὧν
[4, 8]	ὀφειλομένην ἀμοιβὴν ἀποδιδοὺς καὶ καταλείπων	εἰς	μνήμην ὑμῖν τὸ σέβειν τε
[4, 3]	ταραχῆς τὸ πλῆθος καὶ τῆς	εἰς	Μωυσῆν ὑποψίας, ἐπένευσαν δὲ τοῖς
[4, 4]	οὐκ ἐβούλοντο ταῦτα χωρὶς τῆς	εἰς	Μωυσῆν χάριτος τοῦ θεοῦ πεπρᾶχθαι,
[4, 6]	τούτων πόρον ἐνθάδ' ἥκουσαι ἡμεῖς	εἰς	ὁμιλίαν ἥκομεν, οὐδ' ἐμπορευσόμεναι τὴν
[4, 6]	πολέμου λάβοι καὶ θρασυνθεῖεν ὥστε	εἰς	ὅπλα καὶ τὰς ὑμετέρας χεῖρας
[4, 6]	σὺν βασιλικῇ θεραπείᾳ φιλοτίμως ἀγόμενος	εἰς	ὄρος, ὅπερ ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν
[4, 8]	ἐμπεσουμένοις ᾖ. οὗ δ' ἂν	εἰς	ὄρυγμα τοιοῦτον μὴ κλειστὸν ἐμπεσὸν
[4, 8]	καὶ τὸν θεὸν ἐπὶ τοῖς	εἰς	πατέρας τολμωμένοις χαλεπῶς ἔχειν, ὅτι
[4, 4]	νεκροῦ μεμιασμένους τῆς τέφρας ὀλίγον	εἰς	πηγὴν ἐνιέντες καὶ ὕσσωπον βαπτίσαντές
[4, 4]	τε καὶ τῆς τέφρας ταύτης	εἰς	πηγὴν ἔρραινον τρίτῃ τε καὶ
[4, 6]	καὶ κωλῦσαι διαβῆναι τὴν παρανομίαν	εἰς	πλείονας τῶν ἀρξαμένων οὐ κολαζομένων,
[4, 8]	πολιορκοῦντας δὲ καὶ ξύλων ἀπορουμένους	εἰς	ποίησιν μηχανημάτων μὴ κείρειν τὴν
[4, 8]	φειδὼ ποιούμενοι τοῦ καὶ δόξαντος	εἰς	σωτηρίαν τὴν σὴν καὶ παιδείαν
[4, 8]	ἀποδιδότωσαν τοῖς δοῦσιν ὥσπερ ἀποθέμενοι	εἰς	τὰ αὑτῶν καὶ πάλιν εἰ
[4, 4]	καὶ τῶν τετραπόδων δὲ τῶν	εἰς	τὰς θυσίας νενομισμένων τὸ γεννηθὲν
[4, 4]	ἦσαν. τοῦτο δὲ καὶ κατελθοῦσιν	εἰς	τὰς κληρουχίας προσέταξε ποιεῖν. (Μετὰ
[4, 8]	ἐξέστω. μηδὲ τρυγῶντες ὧν ἂν	εἰς	τὰς ληνοὺς κομίζωσιν εἰργέτωσαν τοὺς
[4, 5]	ὧν οὐδὲν αὐτοῖς ὄφελος ἦν	εἰς	ταύτας συνδιωχθεῖσιν: Ἑβραῖοι γὰρ ὡς
[4, 3]	κατὰ βούλησιν βραβευόμενον τὴν σὴν	εἰς	τέλος ἔρχεται, ὅτι δὲ φροντίζεις
[4, 8]	τοῦ ζῆν δυσχεραίνοντας καταλιπεῖν ἠξίουν	εἰς	τὴν ἀνάμνησιν φέρων μηδὲ παρ'
[4, 5]	καὶ διὰ πάσης ἐρήμου ῥέων	εἰς	τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην ἐκδίδωσιν ὁρίζων
[4, 2]	κατὰ τὴν αὐτοῦ χάριν, ἧκεν	εἰς	τὴν ἐκκλησίαν. καὶ πρὸς μὲν
[4, 3]	σύλλογον, τῇ δ' ἐπιούσῃ συνῆλθον	εἰς	τὴν ἐκκλησίαν παρατευξόμενοι τῇ θυσίᾳ
[4, 8]	τε θεῖον τὴν γῆν προθυμοτέραν	εἰς	τὴν ἐκτροφὴν τῶν καρπῶν ἀπεργάσεται
[4, 1]	πράγμασιν, ἀναστήσας τὸ στράτευμα προῆλθεν	εἰς	τὴν ἔρημον, ἐνταῦθα νομίζων ἡσυχάσειν
[4, 1]	στρατιὰν ἀπαγαγεῖν πορρωτέρω τῶν Χαναναίων	εἰς	τὴν ἔρημον. καὶ τοῦ πλήθους
[4, 8]	ἀποδεδεῖχθαι. (Συνελθόντος δὲ τοῦ πλήθους	εἰς	τὴν ἱερὰν πόλιν ἐπὶ ταῖς
[4, 8]	τοῖς ἀνθρώποις, ἀναπεμπέτωσαν τὴν δίκην	εἰς	τὴν ἱερὰν πόλιν, καὶ συνελθόντες
[4, 8]	γὰρ ὥριον εἶναι, καὶ συναγαγὼν	εἰς	τὴν ἱερὰν πόλιν κομιζέτω, καὶ
[4, 8]	σωθέντος δὲ καὶ πολλὰ δαπανήσαντος	εἰς	τὴν νοσηλείαν ἀποτινέτω πάνθ' ὅσα
[4, 1]	φάλαγγος αὐτῶν διαλυθείσης ἀκόσμως διωκόμενον	εἰς	τὴν παρεμβολὴν συνέφυγε, καὶ τῷ
[4, 8]	πρὸς ἀλλήλους κατέλιπε τούτους ὑπερεθέμην	εἰς	τὴν περὶ ἐθῶν καὶ αἰτιῶν
[4, 8]	ἡμῶν τῶν νόμων τῶν ἀνηκόντων	εἰς	τὴν πολιτείαν. οὓς δὲ κοινοὺς
[4, 2]	ἱερωσόμενον ἐκλεγόμενος, τὸν ἄξιον ἂν	εἰς	τὴν τιμὴν παράγειν, οὐχὶ τοῖς
[4, 8]	τοῦ ζῆν καὶ τηροῦντες αὑτοὺς	εἰς	τὴν τούτων ἀπόλαυσιν ἐθελοκακήσωσι περὶ
[4, 5]	τὰς πανοπλίας ἀναλαβόντες εὐθέως ἐχώρουν	εἰς	τὸ ἔργον. ὁ δὲ Ἀμορραῖος
[4, 8]	καὶ πρῶτον ἑκάστῳ τύχῃ γενόμενον	εἰς	τὸ ἱερὸν κομιζέτωσαν, καὶ τὸν
[4, 8]	ἀλλ' ὥστε τοῦ σωφρονήσειν ὑμᾶς	εἰς	τὸ μέλλον κατ' αὐτό γε
[4, 8]	ὑπηργμένων εὐχαριστῶσι καὶ περὶ τῶν	εἰς	τὸ μέλλον παρακαλῶσι καὶ συνιόντες
[4, 1]	ἕνα τούτων τοῦ θεοῦ παρεσχηκότος	εἰς	τὸ πάντ' αὐτὸν εἰδέναι τὰ
[4, 5]	μείζονα. τούτου τοίνυν πταίσαντος οὐκ	εἰς	τὸ παρὸν μόνον τοῖς Ἑβραίοις
[4, 8]	τὰ σάνδαλα, καὶ πτύουσα αὐτοῦ	εἰς	τὸ πρόσωπον τούτων αὐτὸν ἄξιον
[4, 8]	ἀντιταξαμένους κτείνατε, τοὺς δ' ἄλλους	εἰς	τὸ τελεῖν ὑμῖν φόρους σώζετε
[4, 7]	Μωυσῆς τὰς δέκα πόλεις τὰς	εἰς	τὸν ἀριθμὸν τῶν ὀκτὼ καὶ
[4, 4]	δι' ἀπορίαν μηδὲ ζήτησιν τῶν	εἰς	τὸν βίον ἀναγκαίων ἀμελοῖεν τοῦ
[4, 8]	ἃ κατὰ βούλησιν θεοῦ παρῆλθεν	εἰς	τὸν βίον, φθονεῖν τοῖς ἐπιθυμοῦσιν
[4, 5]	ἀρκτῴαν αὐτοῦ πλευρὰν περιγράφοντος, ὃς	εἰς	τὸν Ἰόρδανον ποταμὸν ἐκβάλλων ἐκείνῳ
[4, 2]	παθεῖν τῶν δεινῶν, ἀλλὰ καίπερ	εἰς	τὸν νομοθέτην αὐτῶν ἐξυβρισάντων καὶ
[4, 3]	δὲ πλησίον γενόμενος τὰς χεῖρας	εἰς	τὸν οὐρανὸν ἀνασχὼν γεγωνότερον ἐκβοήσας,
[4, 8]	πάντων τὰς δεκάτας ἅμα ταῖς	εἰς	τοὺς Λευίτας καὶ τὰς εὐωχίας
[4, 2]	τοὺς φυλέτας ἔλεγε. προιόντος δ'	εἰς	τοὺς πλείονας κατ' ὀλίγον τοῦ
[4, 8]	τοῦτ' ἀσφαλὲς εἶναι, καὶ μηδὲν	εἰς	τοὺς προεστηκότας ἐξυβρίσαι διὰ πλοῦτον,
[4, 3]	γένοιτο καὶ διδασκαλία σωφροσύνης δὲ	εἰς	τοὺς ταῦτα πείσεσθαι περὶ σοῦ
[4, 1]	ἢ παρὰ τοῦ θεοῦ τὸν	εἰς	τοῦτο καιρὸν λάβωσιν. ~(Ὅπερ δὲ
[4, 3]	μηχανησάμενος, ὁ τῶν γῆθεν ἀπορουμένους	εἰς	τροφὴν διασώσας τοῖς ἀπὸ θαλάσσης,
[4, 8]	αὐτὸς μὲν καταλευσθεὶς ἀποθνησκέτω μηδ'	εἰς	τροφὴν εὔχρηστος εἶναι κατηξιωμένος, ἐὰν
[4, 8]	ἱμάτιον ᾖ τὸ ἐνέχυρον, ὅπως	εἰς	ὕπνον ἔχῃ τοῦτο, φύσει τοῦ
[4, 8]	δημόσιοι πριάμενοι δάμαλιν καὶ κομίσαντες	εἰς	φάραγγα καὶ ἀνεπιτήδειον ἀρότρῳ καὶ
[4, 5]	καὶ παραλύσαντες αὐτῶν τὸν κόσμον	εἰς	φόβον κατέστησαν. καὶ οἱ μὲν
[4, 8]	πολεμίους παρὰ τὸ ἔργον τραπὲν	εἰς	φυγὴν ὠφελήσῃ. τούς τε νεωστὶ
[4, 7]	τε ἔλεγον ἑαυτοὺς κτίσαντας πόλεις	εἰς	φυλακὴν τέκνων καὶ γυναικῶν καὶ
[4, 1]	καὶ μὴ πρότερον τοῖς Χαναναίοις	εἰς	χεῖρας ἥξειν πρὶν ἢ παρὰ
[4, 4]	τὸ δεινὸν ἦν εἰκὸς ἀλλ'	εἰς	χρόνον παραμενεῖν. οἱ γὰρ ἄνθρωποι
[4, 4]	μικρὸν ἄπωθεν τοῦ στρατοπέδου προαγαγὼν	εἰς	χωρίον καθαρώτατον ὁ ἀρχιερεὺς ἔθυέ
[4, 4]	τὴν τέφραν ἁγνὸς ἀνὴρ κατατίθησιν	εἰς	χωρίον καθαρώτατον. τοὺς οὖν ἀπὸ
[4, 4]	ἐρήμου καὶ τῆς Ἀραβίας ἐλθὼν	εἰς	χωρίον, ὃ μητρόπολιν αὑτῶν Ἄραβες
[4, 2]	καὶ βάλλειν τὸν Μωυσῆν ὡρμήκεσαν,	εἴς	τε ἐκκλησίαν ἀκόσμως μετὰ θορύβου
[4, 8]	οἱ πολέμιοι καὶ νεκρὸς μηδὲ	εἷς	ἄμοιρος γῆς κείσθω περαιτέρω τοῦ
[4, 8]	ἡ γερουσία τὸ δοκοῦν ἀποφαινέσθωσαν.	(Εἷς	δὲ μὴ πιστευέσθω μάρτυς, ἀλλὰ
[4, 8]	βλάβας πεποιημένων Ἰσραηλιτῶν ἐχέτω μηδὲ	εἷς:	ἐὰν δὲ κεκτημένος φωραθῇ τεθνάτω,
[4, 8]	ἐν ταύτῃ ἔστω, καὶ βωμὸς	εἷς	ἐκ λίθων μὴ κατειργασμένων, ἀλλὰ
[4, 8]	διὰ προφητείας ἕληται, καὶ νεὼς	εἷς	ἐν ταύτῃ ἔστω, καὶ βωμὸς
[4, 8]	μήτε νεὼς ἔστω: θεὸς γὰρ	εἷς	καὶ τὸ Ἑβραίων γένος ἕν.
[4, 8]	παρέξεται, γένοιτο δὲ χρόνος μηδὲ	εἷς,	ὃς καινίσει τι τούτων καὶ
[4, 7]	παρεσόμενον ἠθροίζοντό τε καὶ τὰς	εἰσβολὰς	τῆς χώρας, ᾗ προσεδέχοντο τοὺς
[4, 6]	γὰρ ἐν ἡμῖν ἔτι φθάσαντος	εἰσελθεῖν	ἐκείνου ἡμέτερον. ἔγωγ' οὖν τὸν
[4, 8]	τῇ προμηθείᾳ. γνώμας τε ὑμῖν	εἰσηγήσονται	τὰς ἀρίστας, αἷς ἑπόμενοι τὴν
[4, 6]	ὦ κράτιστοι νέων, οἶκοί τέ	εἰσι	πατρῷοι καὶ κτῆσις ἀγαθῶν ἄφθονος
[4, 8]	ἄρχεσθαι καλῶς εἰδότες καὶ ἄρχειν	εἴσονται	παρελθόντες εἰς ἐξουσίαν αὐτοῦ, τήν
[4, 3]	τοῦτον ποιήσεις ἐμόν, καὶ δίκην	εἰσπραξάμενος	παρὰ τοῦ τὸν σὸν ἀδικῆσαι
[4, 6]	ἀδείας ἔργῳ τὴν δίκην αὐτὸν	εἰσπράξασθαι	διαγνοὺς καὶ κωλῦσαι διαβῆναι τὴν
[4, 6]	ὀλίγον, ὑφ' ὧν ταπεινοῦσθαι δοκοῦντες	εἶτ'	ἀνθήσουσιν ἐπὶ φόβῳ τῶν ἐπαγαγόντων
[4, 8]	τῇ χρηστότητι. (Οἱ δὲ λαβόντες	εἴτε	ἀργύρια εἴτε τινὰ τῶν καρπῶν
[4, 8]	(Οἱ δὲ λαβόντες εἴτε ἀργύρια	εἴτε	τινὰ τῶν καρπῶν ὑγρὸν ἢ
[4, 5]	καὶ νίκην ἐπισημήναντος αὐτὸς θαρσαλέως	εἶχε	πρὸς τὸν ἀγῶνα καὶ τοὺς
[4, 4]	αὐτὸν τοῦ θεοῦ χειροτονήσαντος βεβαίως	εἶχε	τὴν τιμήν, ἡ δὲ τῶν
[4, 2]	φιλαδελφίαν ὃ δικαίως ἂν ἕτερος	εἶχε	τοῦτο φέρων ἔδωκα τἀδελφῷ: καὶ
[4, 4]	τοῦ θεοῦ. ἔπειτα καιομένης ὡς	εἶχεν	ὅλης τῆς δαμάλιδος σὺν τῇ
[4, 2]	τιμῇ τὸν Μωυσῆν καθεστῶτα χαλεπῶς	εἶχεν	ὑπὸ φθόνου, καὶ γὰρ φυλέτης
[4, 5]	αὐτοῖς συνέπεσε καὶ τότε δυσκόλως	εἶχον,	ἀπαλλάξαι διαγνοὺς ἤρετο τὸν θεόν,
[4, 5]	ἀφθονίαν τῶν ἐκ τῆς γῆς	εἶχον	μεστῆς ἔτι τῶν καρπῶν ὑπαρχούσης,
[4, 8]	ἀρετὴν ὄρθια, εἰ μὴ τύχοιεν	ἐκ	γάμων φύντες αἰσχρῶν, μηδ' ἐξ
[4, 4]	παρέλαβεν ἐπὶ τούτου μεμενηκυίας ἔβλεπον,	ἐκ	δὲ τῆς Ἀαρῶνος βλαστούς τε
[4, 8]	δυοῖν ὀροῖν, Γριζαίου μὲν τοῦ	ἐκ	δεξιῶν κειμένου, τοῦ δ' ἐκ
[4, 8]	ἐὰν δὲ τέκνων αὐτῷ γενομένων	ἐκ	δούλης παρὰ τῷ πριαμένῳ διὰ
[4, 6]	τοσοῦτον ὑμῖν ἀνδρείας τὸ περιὸν	ἐκ	θεοῦ προνοίας ἀνῄρηται, ᾧ καὶ
[4, 3]	περιόψεσθαι κατὰ τοῦ λαοῦ παντὸς	ἐκ	κακουργίας αὐξανόμενον, ἀκούσας τὰ παρ'
[4, 8]	ἐκ δεξιῶν κειμένου, τοῦ δ'	ἐκ	λαιῶν Βουλῆ προσαγορευομένου, μερισθεῖσαν δὲ
[4, 8]	ταύτῃ ἔστω, καὶ βωμὸς εἷς	ἐκ	λίθων μὴ κατειργασμένων, ἀλλὰ λογάδην
[4, 8]	δάκρυα προπεσόντα κρεῖττον καὶ τῆς	ἐκ	λόγου παρηγορίας τὸ ἐπ' αὐτῷ
[4, 8]	αὐτῶν κοινωνοῦντας ἐπιτηδευμάτων, τοῦτο δὲ	ἐκ	μὲν τῆς αὐτῆς ἐπιμιξίας αὐτοῖς
[4, 8]	ἐπὶ τιμῇ τοῦ δεδωκότος ἀπολαύειν.	~(Ἐκ	μισθοῦ γυναικὸς ἡταιρημένης θυσίας μὴ
[4, 8]	χρωμένους. στρατὸν δ' ἄγειν καθαρὸν	ἐκ	πάντων τῶν ῥώμῃ σωμάτων καὶ
[4, 3]	ῥεῦσαι παρασκευάσας καὶ τελέως ἀποροῦσιν	ἐκ	πετρῶν ἐλθεῖν ἡμῖν ποτὸν μηχανησάμενος,
[4, 2]	τιμῆς, κἂν ὑστερῶσιν ὧν ὑμῖν	ἐκ	πλούτου καὶ τῆς ἄλλης ἀξιώσεως
[4, 2]	(Μωυσῆς δὲ τὴν Κορέου διαβολὴν	ἐκ	πολλοῦ προειδὼς καὶ τὸν λαὸν
[4, 4]	εἶναι. (Μωυσῆς δέ, καὶ γὰρ	ἐκ	πολλοῦ συνιστάμενον ἠκροᾶτο τὸν θόρυβον,
[4, 8]	εὐδαιμονίας καὶ τοῖς ἄλλοις ἐμφανίζεσθαι	ἐκ	πολλοῦ τοῦ περιόντος αὐτοῖς κἀκείνοις
[4, 1]	αὐτὸν εὔνοιαν, ὡς οὐχ ἁπάντων	ἐκ	τῆς Ἁβράμου γενεᾶς ὄντων, ἀλλ'
[4, 8]	ἐλάττονι μοίρᾳ τυγχανούσης, ἂν ὁ	ἐκ	τῆς ἀγαπωμένης παῖς γενόμενος νεώτερος
[4, 8]	τὰς δωρεάς, ἃς ἀπαλλαγεῖσιν αὐτοῖς	ἐκ	τῆς Αἰγυπτίων γῆς παρέσχε, δικαίας
[4, 6]	περαιτέρω τὴν ἀπόνοιαν αὐτοῦ προαγαγεῖν	ἐκ	τῆς ἄντικρυς διαμάχης θελήσαντα: περιίστατο
[4, 8]	κατοιχομένου μνήμην. καὶ ὁ μὲν	ἐκ	τῆς γερουσίας ἀπίτω τοῦτ' ἔχων
[4, 8]	πόλει: δίκαιον γὰρ εἶναι τῶν	ἐκ	τῆς γῆς ἀναδιδομένων, ἣν ὁ
[4, 5]	ἔλαβον καὶ πολλὴν ἀφθονίαν τῶν	ἐκ	τῆς γῆς εἶχον μεστῆς ἔτι
[4, 4]	δίκαιον τῷ θεῷ πάντων τῶν	ἐκ	τῆς γῆς φυομένων καρπῶν ἐπιφέρειν,
[4, 8]	μεταλαβεῖν: οὐ τοσαύτη γὰρ ἂν	ἐκ	τῆς ἐπ' ἀκριβὲς αὐτῶν συλλογῆς
[4, 8]	παῖς γενόμενος νεώτερος ὢν τοῦ	ἐκ	τῆς ἑτέρας φύντος ἀξιοῖ διὰ
[4, 8]	ἐν ᾧ εὗρεν ἀποδότω, τὴν	ἐκ	τῆς ἑτέρου ζημίας ὠφέλειαν οὐκ
[4, 2]	ἱερωσύνην παρέδωκεν; εἰ μὲν γὰρ	ἐκ	τῆς Λευίτιδος φυλῆς τὴν τιμὴν
[4, 8]	παρ' αὐτοῦ χρήματα: θνησκούσης δ'	ἐκ	τῆς πληγῆς καὶ αὐτὸς ἀποθνησκέτω
[4, 6]	χρῶ νόμοις οἷς αὐτὸς ἐσπούδακας	ἐκ	τῆς τούτων εὐηθείας τὸ βέβαιον
[4, 8]	ἀρχῇ δύο ἄνδρες ὑπηρέται διδόσθωσαν	ἐκ	τῆς τῶν Λευιτῶν φυλῆς. ἔστωσαν
[4, 6]	πεῖρα μὴ φθάσαντος Ζαμβρία τελευτῆσαι	ἐκ	τοιαύτης αἰτίας. Φινεὲς ἀνὴρ τά
[4, 4]	καρπὸν ὡραῖον, ἀμύγδαλα δ' ἦν,	ἐκ	τοιούτου ξύλου τῆς βακτηρίας κατεσκευασμένης.
[4, 2]	μὴ θρασυνόμενος, οἷς δὲ ἄπορον	ἐκ	τοῦ δικαίου τιμᾶσθαι, βίαν μὲν
[4, 3]	τῆς σῆς δόξης, μὴ κοινῶς	ἐκ	τοῦ ζῆν αὐτοὺς μεταστήσας μηδ'
[4, 6]	βουλόμενος εἰς ἀπόνοιαν περιστῆσαι τοὺς	ἐκ	τοῦ λανθάνειν μετανοῆσαι δυναμένους, ἔλεγε
[4, 8]	γινώσκειν μόνον αὐτῶν τὴν προσηγορίαν	ἐκ	τοῦ παρ' ἄλλοις αὐτὰ βλέπειν
[4, 2]	τοῖς κινδύνοις ἐμαυτὸν ὑποτιθέντα τοῖς	ἐκ	τοῦ παρανομεῖν ἄλλῳ τὴν διὰ
[4, 8]	πολέμων ἐντεῦθεν καὶ στάσεων γινομένων	ἐκ	τοῦ πλεονεκτοῦντας προσωτέρω χωρεῖν βούλεσθαι
[4, 2]	μέσον ἐπιδικάσιμον τοῖς βουλομένοις, οὐκ	ἐκ	τοῦ προκριθεὶς ἤδη τυχεῖν αὐτῆς
[4, 2]	Μωυσέος αὐτοῖς ἐπέστειλεν, ἐρρύσατο τῶν	ἐκ	τοῦ στασιάζειν αὐτοῖς ἂν γενομένων
[4, 8]	τῶν ὀδυρμῶν τεκμαίροιτο ἄν τις	ἐκ	τοῦ συμβάντος τῷ νομοθέτῃ: καὶ
[4, 8]	ποιμνίων φύλακος λάβῃ τις μισθόν,	ἐκ	τούτου θύειν τῷ θεῷ. (Βλασφημείτω
[4, 8]	ὅσα μὴ συγγενῆ: δέος γὰρ	ἐκ	τούτου μὴ διαβῇ καὶ μέχρι
[4, 8]	τὸ περιὸν αὐτοῦ τῆς ἀρετῆς	ἐκ	τούτων λογιζόμενοι. καὶ τὸ μὲν
[4, 8]	τοῖς δεσπόταις γένοιτο, ὅση χάρις	ἐκ	τῶν δεομένων ἔλθοι, τό τε
[4, 3]	κακουργεῖν ὑποπτεύομαι παρ' ἀνδράσιν, οἷς	ἐκ	τῶν ἐμῶν καμάτων ὑπῆρχε τὸ
[4, 8]	νεὼν τρὶς τοῦ ἔτους οἱ	ἐκ	τῶν περάτων τῆς γῆς, ἧς
[4, 6]	δοκοῦντες ἀπέθνησκον. ἀπόλλυνται μὲν οὖν	ἐκ	τῶν τάξεων ἄνδρες οὐκ ἐλάττους
[4, 5]	ἐπὶ τὸν ποταμὸν Ἀρνῶν' ὃς	ἐκ	τῶν τῆς Ἀραβίας ὀρῶν ὡρμημένος
[4, 8]	ἐγένοντο πατέρων, ἢ μίσους φύντας	ἐκ	φαύλων. οὐ μὴν οὐδὲ πατράσιν
[4, 4]	ἐπὶ τριάκοντα ἡμέρας τὸν λαὸν	ἐκάθηρε	Μωυσῆς τούτῳ τῷ τρόπῳ: μόσχον
[4, 3]	Δαθάμην οὐδ' ἐλυποῦντο. (Μωυσῆς δ'	ἐκάλει	τοὺς περὶ τῆς ἱερωσύνης ἁμιλλωμένους
[4, 5]	δὲ πρὸς τὴν δίωξιν οὐκ	ἔκαμνον,	ἀλλ' οἷς προπεπονήκεσαν προσεπιταλαιπωρῆσαι προθέμενοι,
[4, 5]	καὶ τραύμασιν ἐπόνουν οἱ διαφεύγοντες,	ἔκαμνόν	τε ἐπὶ δίψει μᾶλλον ἤ
[4, 8]	νόμους ἔχοντες δεσπότας κατ' αὐτοὺς	ἕκαστα	πράττετε: ἀρκεῖ γὰρ ὁ θεὸς
[4, 8]	δ' ἡμῖν τὸ κατὰ γένος	ἕκαστα	τάξαι: σποράδην γὰρ ὑπ' ἐκείνου
[4, 6]	ἀρκέσετε δὲ τῷ κόσμῳ παρασχεῖν	ἑκάστῃ	γῇ τῶν ἀφ' ὑμετέρου γένους
[4, 8]	περὶ τὸ δίκαιον σπουδὴν προησκηκότες:	ἑκάστῃ	δὲ ἀρχῇ δύο ἄνδρες ὑπηρέται
[4, 8]	βίου φήσαντος καὶ μετ' εὐλογίας	ἑκάστῃ	τῶν φυλῶν προφητεύσαντος τὰ καὶ
[4, 8]	τοῦ θεοῦ. (Ἀρχέτωσαν δὲ καθ'	ἑκάστην	πόλιν ἄνδρες ἑπτὰ οἱ καὶ
[4, 8]	τῆς εὐδαιμονίας αἴτιον. (Δίς τε	ἑκάστης	ἡμέρας ἀρχομένης τε αὐτῆς καὶ
[4, 7]	εἰς δισχιλίους καὶ μυρίους ἐξ	ἑκάστης	φυλῆς τὸν ἴσον ἀριθμὸν ἐπιλεξάμενος,
[4, 6]	αὐτὸς τιμωρίαν ὑπομένοις τὰ παρ'	ἑκάστοις	ὁμολογούμενα καλῶς ἔχειν ἀφανίσαι προῃρημένος
[4, 8]	ὁ θεὸς ἔν τε βραχίοσιν	ἕκαστον	διαφαίνειν, ὅσα τε τὴν ἰσχὺν
[4, 8]	συνειδὸς ἐπιστάμενον τὸ αὐτοῦ προσῆκεν	ἕκαστον	εὖ πράττειν, καὶ μάρτυρι ἀρκούμενος
[4, 8]	ἐκείνου κατελείφθη γραφέντα καὶ ὡς	ἕκαστόν	τι παρὰ τοῦ θεοῦ πύθοιτο.
[4, 2]	Κορῆ, καὶ σὺ καὶ τούτων	ἕκαστος,	ἀπεδήλου δὲ τοὺς πεντήκοντα καὶ
[4, 2]	ὅσοι τῆς ἱερωσύνης ἀντιποιεῖσθε κομίζων	ἕκαστος	θυμιατήριον οἴκοθεν σὺν θυμιάμασι καὶ
[4, 8]	δεκάταις ταῖς δυσίν, ἃς ἔτους	ἑκάστου	προεῖπον τελεῖν, τὴν μὲν τοῖς
[4, 6]	ἀξιῶν κατὰ τοὺς> νόμους τὴν	ἑκάστου	πρὸς τὸ κεχαρισμένον αὐτῷ βούλησιν.
[4, 7]	φυλῇ καταλιπεῖν. καὶ τότε μένειν	ἑκάστου	τὸν κλῆρον ἐν τῇ φυλῇ
[4, 8]	ὡραίων ὅ τι καὶ πρῶτον	ἑκάστῳ	τύχῃ γενόμενον εἰς τὸ ἱερὸν
[4, 8]	βωμῷ τελευτῶν ἐνέγραψε κατὰ πλευρὰν	ἑκατέραν,	ᾗ καὶ στάντα φησὶ τὸν
[4, 8]	σὺν αὐτῇ: πονηροὶ γὰρ ὁμοίως	ἑκάτεροι,	ὁ μὲν τὸ αἴσχιστον πείσας
[4, 8]	τῶν χρημάτων αὐξήσεως κοινῶν τῶν	ἑκατέροις	ὑπαρχόντων γενομένων, ἀλλ' ὅπως παίδων
[4, 4]	ὄντος τοῦ παρὰ μὲν Ἀθηναίοις	Ἑκατομβαιῶνος	καλουμένου Λώου δὲ παρὰ Μακεδόσι
[4, 4]	τρία πρὸς τοῖς εἴκοσι καὶ	ἑκατόν.	ἀποθνήσκει δὲ κατὰ σελήνην νουμηνίᾳ
[4, 8]	γήρᾳ χρόνον ἐτῶν εἴκοσι καὶ	ἑκατὸν	ἠνυσμένον δεῖ με τοῦ ζῆν
[4, 8]	πάντα χρόνον ἐτῶν εἴκοσι καὶ	ἑκατόν,	ὧν ἦρξε τὸ τρίτον μέρος
[4, 5]	ὃς εἰς τὸν Ἰόρδανον ποταμὸν	ἐκβάλλων	ἐκείνῳ καὶ τοῦ ὀνόματος μεταδίδωσι,
[4, 8]	ὑπ' ἔρωτος πρὸς τοῦτό τινες	ἐκβιάζωνται,	κρατεῖν δὲ τῆς ἐπιθυμίας τὸ
[4, 3]	εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνασχὼν γεγωνότερον	ἐκβοήσας,	ὡς ἀκουστὸν πάσῃ τῇ πληθύι
[4, 7]	παιδείαν καὶ τὸ θεῖον Μωυσέος	ἐκδιδάξαντος.	(Κἀν τούτῳ δύο φυλαὶ Γαδίς
[4, 5]	ῥέων εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην	ἐκδίδωσιν	ὁρίζων τήν τε Μωαβῖτιν καὶ
[4, 8]	σίδηρος πληγεὶς παραχρῆμα μὲν ἀποθανὼν	ἐκδικείσθω	ταὐτὸν παθόντος τοῦ πεπληχότος. ἂν
[4, 5]	ἄγοντος, ἐπεὶ τοῦτ' ἐλώφησεν, ἀναλαβὼν	ἐκεῖθεν	Μωυσῆς τὸν στρατὸν παρῆν ἐπὶ
[4, 6]	συνὼν Μαδιανίτιδι Οὔρου θυγατρὶ τῶν	ἐκείνῃ	δυναστεύοντος ἀνδρὸς κελευσθεὶς ὑπὸ τῆς
[4, 5]	καὶ πλούτῳ διέφερον πάντων τῶν	ἐκείνῃ	ἠπειρωτῶν δι' ἀρετὴν γῆς καὶ
[4, 8]	τε καὶ ὁλοκαυτῶσαι καὶ μετ'	ἐκείνην	τὴν ἡμέραν οὐκ ἐπενεγκεῖν ἱερεῖον
[4, 8]	καὶ ἡ γερουσία τῆς πόλεως	ἐκείνης	καθαρὰς ἀναβοησάτωσαν τὰς χεῖρας ἔχειν
[4, 3]	ἂν αὐτός, ὁ τὸ πῦρ	ἐκεῖνό	μοι φήνας κατὰ τὸ Σιναῖον
[4, 3]	πάλιν τῆς γῆς τὸ περὶ	ἐκείνοις	κεχηνὸς καὶ καθίστατο, ὡς μηδ'
[4, 8]	τοῖς ἑαυτῶν πράττοντες ἀπολεῖτε τὰ	ἐκείνοις	νομισθέντα, χρώμενοί τε νόμοις οὓς
[4, 2]	πρὸς ἐμαυτὸν οἰκειότερον ἢ πρὸς	ἐκεῖνον	διακείμενος: καὶ γὰρ οὐδὲ συνετὸν
[4, 5]	Σιχῶνος φίλου τυγχάνοντος εὑρὼν δὲ	ἐκεῖνον	ἤδη προαπολωλότα καὶ οὕτως ἔγνω
[4, 8]	ἐφετέον: εἰ δὲ καὶ πρὸς	ἐκεῖνον	κακωθείη καὶ τελευτήσαντος αὐτοῦ θελήσειε
[4, 4]	ὀνόματα βακτηρίαις ἐπιγεγραμμένα: λήψεσθαι γὰρ	ἐκεῖνον	τὴν ἱερωσύνην, οὗπερ ἂν ὁ
[4, 7]	ὑπέσχηται ταύτην λαβεῖν καταστρεψαμένους οὓς	ἐκεῖνος	ἀπέδειξεν ἡμῖν πολεμίους. οἱ δ'
[4, 6]	ἀπέχον ἑξήκοντα. κατιδὼν δ' αὐτοὺς	ἐκεῖνος	βωμούς τε ἐκέλευσεν ἑπτὰ δείμασθαι
[4, 8]	διήγησιν. γέγραπται δὲ πάνθ' ὡς	ἐκεῖνος	κατέλιπεν οὐδὲν ἡμῶν ἐπὶ καλλωπισμῷ
[4, 3]	τεράτων ὅσα μοι παρέσχεν ἰδεῖν	ἐκεῖνος	ὁ τόπος ποιήσας, ὁ κελεύσας
[4, 6]	ὧν ἁπάντων λαβόντων τέλος ὁποῖον	ἐκεῖνος	προεῖπε τεκμαίροιτ' ἄν τις, ὅ
[4, 8]	τῷ κατηγορήσαντι μηδεμίαν ἐξουσίαν ἔχοντος	ἐκείνου	ἀποπέμπεσθαι αὐτήν, πλὴν εἰ μὴ
[4, 1]	προεξορμήσαντες ἐπὶ τὸν πόλεμον τῆς	ἐκείνου	βουλήσεως. (Μωυσῆς δὲ τοὺς μὲν
[4, 6]	θεῖον λέγειν, βιάζεσθαι δὲ τὴν	ἐκείνου	βούλησιν: οὐδὲν γὰρ ἐν ἡμῖν
[4, 8]	τἀνδρὸς αὐτῇ τετελευτηκότος ὁ ἀδελφὸς	ἐκείνου	γαμείτω καὶ τὸν παῖδα τὸν
[4, 8]	τὰ πάντα καὶ γίνεται, μηδὲν	ἐκείνου	διημαρτηκότος τῆς ἀληθείας. ταῦτ' οὖν
[4, 6]	ἐν ἡμῖν ἔτι φθάσαντος εἰσελθεῖν	ἐκείνου	ἡμέτερον. ἔγωγ' οὖν τὸν στρατὸν
[4, 8]	ἕκαστα τάξαι: σποράδην γὰρ ὑπ'	ἐκείνου	κατελείφθη γραφέντα καὶ ὡς ἕκαστόν
[4, 2]	δόξης δικαιότερον ἂν τῷ πλουτεῖν	ἐκείνου	μᾶλλον μὴ χείρων ὢν κατὰ
[4, 6]	πεμψάντων τὰς θυγατέρας κατὰ τὴν	ἐκείνου	παραίνεσιν οἱ τῶν Ἑβραίων ἁλίσκονται
[4, 1]	ἀλλὰ καὶ δίχα τῆς παρ'	ἐκείνου	προθυμίας κρατήσειν αὐτοὶ τῶν πολεμίων
[4, 2]	καὶ τὸ μὴ προσέσθαι παρέχοντος	ἐκείνου	τὴν τιμὴν ἀσεβές, καὶ πάλιν
[4, 8]	μοι τὴν ἡμέραν τῆς πρὸς	ἐκείνους	ἀφίξεως ὥρισε, χάριν μὲν αὐτῷ
[4, 8]	τοῦτο πάσχων ὃ διέθηκεν ἂν	ἐκείνους	καθ' ὧν τὸ φάρμακον ἦν
[4, 6]	κατάρᾳ τῶν πολεμίων ὑμνεῖν αὐτοὺς	ἐκείνους	καὶ μακαριωτάτους ἀποφαίνειν ἀνθρώπων, ὦ
[4, 8]	ἐν ἀξιώμασι τυγχάνουσι καταχαριζόμενός τις	ἐκείνους	τοῦ θεοῦ δυνατωτέρους ποιεῖ. ἂν
[4, 5]	εἰς τὸν Ἰόρδανον ποταμὸν ἐκβάλλων	ἐκείνῳ	καὶ τοῦ ὀνόματος μεταδίδωσι, τὰ
[4, 5]	ἑξήκοντα λαμπρῶς πάνυ τετειχισμένας ὑποτελεῖς	ἐκείνῳ	παρέλαβον καὶ λείαν πολλὴν ἰδίᾳ
[4, 1]	τοῦ πλήθους ἐπιτρέψαντος ἑαυτὸ πάλιν	ἐκείνῳ,	συνῆκε γὰρ δίχα τῆς αὐτοῦ
[4, 6]	ἂν γενομένου μάρτυρος τοῦ διελέγξοντος,	ἐκείνῳ	τὴν μαρτυρίαν ἔδωκε καὶ τῆς
[4, 8]	καὶ πρὸς τούτῳ ἀπολλύντας τὸ	ἐκείνων	αἴτιον: δῆλον γάρ, ὡς τῆς
[4, 3]	τοῦ πενθεροῦ καταλιπόντος ἀφεὶς τὴν	ἐκείνων	ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν ἐμαυτὸν ἐπέδωκα
[4, 8]	μὴ κολάζειν, ἀλλὰ διὰ τὴν	ἐκείνων	αὐτῶν ἀρετὴν οἴκτου μᾶλλον ἀξιοῦν,
[4, 8]	ἀναγκάζεσθαι πολεμεῖν αὐτοῖς μηδὲ τὰ	ἐκείνων	ἀφαιρουμένους ἀβούλητον αὑτοῖς κέρδος προσλαμβάνειν.
[4, 8]	ἵνα μή τινων παραγευσάμενοι τῆς	ἐκείνων	ἐπιτηδεύσεως διαφθείρητε τὴν πάτριον πολιτείαν.
[4, 8]	κέρδος εἶναι νομίζειν τήν τ'	ἐκείνων	εὐχαριστίαν καὶ τὴν ἀμοιβὴν τὴν
[4, 3]	ὡς οὐ δίκαιον ὑπὲρ τῆς	ἐκείνων	κακίας κοινῇ πάντας Ἰσραηλίτας τιμωρίαν
[4, 5]	τὴν ἀγορὰν χρῆσθαι πρὸς τὸ	ἐκείνων	λυσιτελές, εἰ καὶ τὸ ὕδωρ
[4, 8]	οὕτως δόξειε καταφρονεῖσθαι καὶ ἀσθενέστερος	ἐκείνων	οἷς ἄν τις κατὰ φόβον
[4, 5]	ἔργον γεγονότας, Ἑβραῖοι δὲ τὴν	ἐκείνων	παρελάμβανον. ἔστι δὲ χωρίον, ὃ
[4, 8]	πάσῃ τιμῇ, ὡς μήτε βλασφημεῖν	ἐκείνων	παρόντων μήτε θρασύνεσθαί τισιν ἐξεῖναι
[4, 3]	σκληροῦ ῥαγέντος ἤχου κατὰ τὰς	ἐκείνων	σκηνὰς συνίζησεν ἡ γῆ καὶ
[4, 6]	εὐπρεπὲς πέμψατε πλησίον ἐσομένας τοῦ	ἐκείνων	στρατοπέδου, καὶ δεομένοις συνεῖναι τοῖς
[4, 6]	ὄρος, ὅπερ ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν	ἔκειτο	τοῦ στρατοπέδου σταδίους ἀπέχον ἑξήκοντα.
[4, 4]	τὴν Χαναναίαν κτησαμένους τοὺς Ἑβραίους	ἐκέλευε	κατανεῖμαι τοῖς Λευίταις ὀκτὼ καὶ
[4, 6]	τοὐναντίον οἷς ὁ νόμος αὐτῶν	ἐκέλευε	ποιοῦντες διετέλουν, ὡς διὰ παντὸς
[4, 8]	τῇ χειρὶ κατασείων μένειν ἠρεμοῦντας	ἐκέλευε,	τὸ δ' ἔγγιον λόγοις παρεκάλει
[4, 3]	τοὺς αὖθις ἐσομένους αὐτὴν μαθεῖν,	ἐκέλευσεν	Ἐλεάζαρον τὸν Ἀαρῶνος υἱὸν τὰ
[4, 6]	δ' αὐτοὺς ἐκεῖνος βωμούς τε	ἐκέλευσεν	ἑπτὰ δείμασθαι τὸν βασιλέα καὶ
[4, 3]	πρὸς Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην ὑπηρέτας	ἐκέλευσεν	ἥκειν κατὰ τὰ συγκείμενα καὶ
[4, 5]	ἄριστοι τυγχάνοντες καὶ πᾶσι τοῖς	ἑκηβόλοις	δεξιοὶ χρῆσθαι, καὶ διὰ τὴν
[4, 8]	χρῆσθαι: γινώσκετε γὰρ ὡς πλεονάκις	ἐκινδύνευσα	ὑφ' ὑμῶν ἀποθανεῖν ἢ ὑπὸ
[4, 2]	τὸν Μωυσῆν ὡρμήκεσαν, εἴς τε	ἐκκλησίαν	ἀκόσμως μετὰ θορύβου καὶ ταραχῆς
[4, 8]	παρὰ τριάκοντα ἡμέρας συμπεπληρωμένων Μωυσῆς	ἐκκλησίαν	ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῃ συναγαγών, ὅπου
[4, 4]	χαλεπὸν συνήγαγε τὸ πλῆθος εἰς	ἐκκλησίαν,	καὶ> περὶ μὲν ὧν ἠκροᾶτο
[4, 2]	αὐτοῦ χάριν, ἧκεν εἰς τὴν	ἐκκλησίαν.	καὶ πρὸς μὲν τὸ πλῆθος
[4, 3]	συνέβαινε δ' εἶναι θορυβώδη τὴν	ἐκκλησίαν	μετεώρου τοῦ πλήθους ὄντος ἐπ'
[4, 3]	δ' ἐπιούσῃ συνῆλθον εἰς τὴν	ἐκκλησίαν	παρατευξόμενοι τῇ θυσίᾳ καὶ τῇ
[4, 8]	γυναιξὶν ἅμα καὶ τέκνοις εἰς	ἐκκλησίαν	συναγαγών, ὡς παρεῖναι καὶ τὰ
[4, 6]	γένηταί τι χεῖρον, συναγαγὼν εἰς	ἐκκλησίαν	τὸν λαὸν οὐδενὸς μὲν κατηγόρει
[4, 8]	δ' ἑξῆς ἡμέραις, συνεχὲς γὰρ	ἐκκλησίασεν,	εὐλογίας αὐτοῖς δίδωσι καὶ κατάρας
[4, 3]	οἱ συγγενεῖς: τῶν γὰρ συντεταγμένων	ἐκλαθόμενοι	πρὸς τὴν ὄψιν τοῦ συμβεβηκότος
[4, 8]	τὸ μέρος τῆς πατρῴας οὐσίας	ἐκλαμβάνειν,	τοῦτο γὰρ ἐν τοῖς νόμοις
[4, 2]	αὐτὸς ἦν ὁ τὸν ἱερωσόμενον	ἐκλεγόμενος,	τὸν ἄξιον ἂν εἰς τὴν
[4, 8]	λυσιτελήσει γιγνόμενον τῶν οἴκων οὐκ	ἐκλειπόντων	καὶ τῶν χρημάτων τοῖς συγγενέσι
[4, 8]	τὰς κατάρας αὐτός, ὡς μηδέποτε	ἐκλιπεῖν	τὴν μάθησιν αὐτῶν ὑπὸ τοῦ
[4, 4]	αὐτὰς τῶν τε ἀνδρῶν οἵπερ	ἐκόμιζον	καὶ τοῦ πλήθους. καὶ τὰς
[4, 8]	καὶ κήρυκας πέμπειν παρὰ τοὺς	ἑκουσίως	πολεμίους: πρὸ γὰρ τῶν ὅπλων
[4, 8]	ὁ μὲν τὸ αἴσχιστον πείσας	ἑκουσίως	ὑπομεῖναι καὶ προτιμῆσαι τοῦτο τοῦ
[4, 4]	δύναμιν ὑπανῆγε διὰ τῆς ἐρήμου	ἐκπεριιών.	(Τότε δὴ καὶ τὴν ἀδελφὴν
[4, 4]	τοιούτου ξύλου τῆς βακτηρίας κατεσκευασμένης.	ἐκπλαγέντες	δ' ἐπὶ τῷ παραλόγῳ τῆς
[4, 6]	πατρίδας αὐτῶν ἐκπολιορκῆσον. τοῦ δ'	ἐκπολεμηθῆναι	πρὸς αὐτοὺς αἰτίαν ἔλαβε τοιαύτην.
[4, 6]	γῆν καὶ τὰς πατρίδας αὐτῶν	ἐκπολιορκῆσον.	τοῦ δ' ἐκπολεμηθῆναι πρὸς αὐτοὺς
[4, 6]	εὐδαιμονέστεροι τῶν ὑπὸ τὸν ἥλιον	ἐκπορίζοντος.	γῆν τε οὖν ἐφ' ἣν
[4, 6]	δεξαμένου δὲ αὐτὸν τοῦ βασιλέως	ἐκπρεπῶς	ἠξίου προαχθεὶς ἐπί τι τῶν
[4, 5]	μήτε τοὺς ἐνοικοῦντας, ὧν Σιχὼν	ἐκράτει,	τοῖς τε κατὰ τὴν ἀγορὰν
[4, 1]	οὖν ταῦτ' ἄμεινον αὐτοῖς ἕξειν	ἔκριναν	καὶ τοῖς πολεμίοις ἐπῆλθον, οἱ
[4, 6]	ὑπὸ τῆς κακοπραγίας κατειλημμένοις οὐκ	ἔκρινε,	κωλῦσαι δ' εἰ δύναιτο γενέσθαι
[4, 2]	τιμὴν ὁ θεός τινι παρασχεῖν	ἔκρινεν,	ἐγὼ ταύτης δικαιότερος τυγχάνειν γένει
[4, 3]	κακίας κοινῇ πάντας Ἰσραηλίτας τιμωρίαν	ἐκτίνειν.	(Ταῦτ' εἰπόντος καὶ δακρύοντος σείεται
[4, 8]	ἀναβάλλεσθαι τὴν ἀπόδοσιν, ἀλλ' αὐθημερὸν	ἐκτίνειν	ὡς οὐ βουλομένου τοῦ θεοῦ
[4, 8]	ἐπενεγκεῖν αἰτίαν καὶ διαβολὴν πρόστιμον	ἐκτινύτω	πληγὰς τεσσαράκοντα μιᾷ λειπούσας λαμβάνων
[4, 8]	κείσθω περαιτέρω τοῦ δικαίου τιμωρίαν	ἐκτίνων.	~(Δανείζειν δ' Ἑβραίων ἐπὶ τόκοις
[4, 8]	ὁρῶσι. μὴ ἐξεῖναι δὲ ποιεῖν	ἐκτομίας	μήτε ἀνθρώπους μήτε τῶν ἄλλων
[4, 8]	ἐπιτρεπόντων ὑπερηφανίᾳ τοῦ διδάσκεσθαι. (Γάλλους	ἐκτρέπεσθαι	καὶ σύνοδον φεύγειν τὴν μετ'
[4, 8]	τὴν γῆν προθυμοτέραν εἰς τὴν	ἐκτροφὴν	τῶν καρπῶν ἀπεργάσεται μὴ τοῦ
[4, 6]	δ' ἐκπολεμηθῆναι πρὸς αὐτοὺς αἰτίαν	ἔλαβε	τοιαύτην. (Βάλακος ὁ τῶν Μωαβιτῶν
[4, 8]	τύχῃ τὰ λοιπὰ πάντα ἃ	ἔλαβεν	ἀποδοῦναι κατεγνώσθω. ὁμοίως δὲ τῷ
[4, 5]	δὲ νεκροὺς ἐσκύλευον καὶ λείαν	ἔλαβον	καὶ πολλὴν ἀφθονίαν τῶν ἐκ
[4, 8]	ἐπιφυλλίδας τοῖς πένησι καὶ τῶν	ἐλαιῶν	παρεῖναί τι τοῦ καρποῦ πρὸς
[4, 4]	μᾶλλον αὔξειν καὶ φύεσθαι: χαλεπωτέραν	ἐλάμβανε	τῆς ἐπὶ τὸ χεῖρον προκοπῆς
[4, 8]	αἰτίαν, τῆς δ' ἑτέρας ἐν	ἐλάττονι	μοίρᾳ τυγχανούσης, ἂν ὁ ἐκ
[4, 6]	ἐκ τῶν τάξεων ἄνδρες οὐκ	ἐλάττους	τετρακισχιλίων καὶ μυρίων. (Ὑπὸ δὲ
[4, 8]	γένους ἡμῖν ὁ θεὸς παρέσχεν,	ἐλαύνειν	δὲ οὕτως ὡς ἐπὶ τέκνων
[4, 7]	προπυθόμενοι τὸν στρατὸν ἐπὶ σφᾶς	ἐλαύνοντα	καὶ ὅσον οὐδέπω παρεσόμενον ἠθροίζοντό
[4, 8]	ἀνεπαιτίατος ἀπίτω. χρησάμενος δὲ κἂν	ἐλαχίστῳ	μέρει τῶν πεπιστευμένων ἂν ἀπολέσας
[4, 8]	γερουσίαν. ἀσπαζομένου δὲ καὶ τὸν	Ἐλεάζαρον	αὐτοῦ καὶ τὸν Ἰησοῦν καὶ
[4, 3]	αὖθις ἐσομένους αὐτὴν μαθεῖν, ἐκέλευσεν	Ἐλεάζαρον	τὸν Ἀαρῶνος υἱὸν τὰ θυμιατήρια
[4, 7]	Μωυσῆς ἀρεσθεὶς τῷ λόγῳ καλέσας	Ἐλεάζαρον	τὸν ἀρχιερέα καὶ Ἰησοῦν καὶ
[4, 8]	τὴν εὐδαιμονίαν ἕξετε, ὁ ἀρχιερεὺς	Ἐλεάζαρος	καὶ Ἰησοῦς ἥ τε γερουσία
[4, 8]	προύπεμψεν αὐτὸν καὶ ὁ ἀρχιερεὺς	Ἐλεάζαρος	καὶ ὁ στρατηγὸς Ἰησοῦς. ὡς
[4, 6]	πατρὸς ἀξιώματι τοὺς ἡλικιώτας ὑπερέχων,	Ἐλεαζάρου	γὰρ τοῦ ἀρχιερέως ἦν, περιαλγήσας
[4, 7]	τῆς μὲν ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν	Ἐλεαζάρῳ	δίδωσι καὶ τοῖς ἱερεῦσι, Λευίταις
[4, 4]	ἀρχιερατικὴν στολὴν καὶ παραδοὺς αὐτὴν	Ἐλεαζάρῳ	τῷ παιδί, πρὸς ὃν διὰ
[4, 6]	ἐκ τοῦ λανθάνειν μετανοῆσαι δυναμένους,	ἔλεγε	δ' ὡς οὐκ ἄξια δρῷεν
[4, 2]	μετ' εὐπρεπείας πρὸς τοὺς φυλέτας	ἔλεγε.	προιόντος δ' εἰς τοὺς πλείονας
[4, 7]	μάχας χωρεῖν δύναιντο, ἑτοίμους τε	ἔλεγον	ἑαυτοὺς κτίσαντας πόλεις εἰς φυλακὴν
[4, 6]	τοιούτου τυγχάνοντος. δεῖν οὖν αὐτοῖς	ἔλεγον	ἢ ταὐτὰ πᾶσιν ἡγητέον ἢ
[4, 6]	ὑπῆρχεν αὐτοῖς. ταῦτα δὲ ὀμνύντες	ἔλεγον	καὶ θεὸν μεσίτην ὧν ὑπισχνοῦντο
[4, 8]	προφέροι, καθ' ἣν οὐ καλῶς	ἐλέγχει	αὐτοὺς ἀποφηναμένους: οὔτε γὰρ κέρδει
[4, 8]	ἐὰν δὲ καὶ ὁ δεσπότης	ἐλέγχηται	προειδὼς αὐτοῦ τὴν φύσιν καὶ
[4, 3]	εἰς ἡδονὴν λαμβανόντων, εἰ Μωυσῆς	ἐλεγχθείη	κακουργῶν, τῶν δὲ φρονίμων, εἰ
[4, 8]	τις ψευδομαρτυρήσας πιστευθῇ, πασχέτω ταῦτ'	ἐλεγχθεὶς	ὅσα ὁ καταμαρτυρηθεὶς πάσχειν ἔμελλεν.
[4, 6]	δακρύοντές τε καὶ πανταχόθεν αὑτοὺς	ἐλεεινοὺς	ταῖς γυναιξὶ κατασκευάζοντες εἶναι. αἱ
[4, 8]	φύσει τοῦ θεοῦ τοῖς πενομένοις	ἔλεον	νέμοντος. μύλην δὲ καὶ τὰ
[4, 8]	ποιεῖσθαι, καὶ τυχόντας εὐπορίας ἐξ	ἐλέου	καὶ προνοίας τοῦ θεοῦ τὴν
[4, 8]	τὰ τέκνα καὶ τὴν γυναῖκα	ἐλευθέραν	ἐπαγόμενος. (Ἐὰν δέ τις ἢ
[4, 8]	ἐν ὥρᾳ γάμου γενόμενοι παρθένους	ἐλευθέρας	γονέων ἀγαθῶν, ὁ δὲ μὴ
[4, 8]	οὕτω τῶν παίδων τὰ φρονήματα	ἐλευθέρια	καὶ πρὸς ἀρετὴν ὄρθια, εἰ
[4, 8]	εἰς ἐξουσίαν αὐτοῦ, τήν τ'	ἐλευθερίαν	ἡγεῖσθε μὴ τὸ προσαγανακτεῖν οἷς
[4, 1]	ἀρετὴν πρότερόν τε παρασχεῖν τὴν	ἐλευθερίαν	καὶ νῦν βουλομένοις πονεῖν ἀεὶ
[4, 3]	καὶ πρότερον μὲν ὑπὲρ τῆς	ἐλευθερίας	αὐτῶν, νῦν δ' ὑπὲρ τῆς
[4, 8]	αἰσχρῶν, μηδ' ἐξ ἐπιθυμίας οὐκ	ἐλευθερίας	συνελθόντων. εἴ τις ὡς παρθένον
[4, 8]	δούλας δὲ μὴ γαμεῖσθαι τοῖς	ἐλευθέροις,	μηδ' ἂν ὑπ' ἔρωτος πρὸς
[4, 8]	ὅπη βούλεται χωρεῖν ἀπίτω τοῦτο	ἐλεύθερον	ἔχουσα. (Ὅσοι δ' ἂν τῶν
[4, 8]	ἔτη δουλευέτω, τῷ δ' ἑβδόμῳ	ἐλεύθερος	ἀφείσθω: ἐὰν δὲ τέκνων αὐτῷ
[4, 8]	σκύτει λαβὼν τιμωρίαν ταύτην αἰσχίστην	ἐλεύθερος	ὑπομενέτω, ὅτι τῷ κέρδει δουλεύσας
[4, 8]	ὑπομεῖναι καὶ προτιμῆσαι τοῦτο τοῦ	ἐλευθέρου	γάμου τὴν κόρην, ἡ δὲ
[4, 6]	τὰς ἐμὰς πράξεις ὡς παρὰ	ἐλευθέρου,	καὶ γὰρ οὐδὲ λαθεῖν προεθέμην:
[4, 8]	ἰοβήλου, πεντηκοστὸς δὲ ἐνιαυτός ἐστιν,	ἐλευθερούσθω	καὶ τὰ τέκνα καὶ τὴν
[4, 6]	τὸν βίον αὐτεξούσιον, ὃ τῶν	ἐλευθέρων	ἐστὶ καὶ δεσπότην οὐκ ἐχόντων.
[4, 8]	ὁ θεὸς ἑαυτῷ διὰ προφητείας	ἕληται,	καὶ νεὼς εἷς ἐν ταύτῃ
[4, 3]	ἐπίνοιαν ὑποθέμενος καὶ διάταξιν πολιτείας:	ἐλθέ,	δέσποτα τῶν ὅλων, δικαστής μου
[4, 3]	ἐν πᾶσι δεινοῖς Ἑβραίων ποιησάμενος,	ἐλθέ	μοι τούτων ἀκροατὴς τῶν λόγων:
[4, 3]	καὶ τελέως ἀποροῦσιν ἐκ πετρῶν	ἐλθεῖν	ἡμῖν ποτὸν μηχανησάμενος, ὁ τῶν
[4, 6]	αὐτοῖς ἀξιολόγων παρακαλέσοντας τὸν μάντιν	ἐλθεῖν,	ὅπως ἐπ' ἐξωλείᾳ τῶν Ἰσραηλιτῶν
[4, 6]	ὅπλα καὶ τὰς ὑμετέρας χεῖρας	ἐλθεῖν:	οὐ γὰρ ἂν ὑποστρέψειέ τις
[4, 6]	γὰρ στρατόν, ᾧ καταρασόμενον αὐτὸν	ἐλθεῖν	παρακαλοῦσι, δι' εὐνοίας εἶναι τῷ
[4, 5]	ἔγνω τοῖς Ἑβραίοις εἰς μάχην	ἐλθεῖν	περιέσεσθαί τε νομίζων καὶ τῆς
[4, 6]	ἐπ' αὐτοὺς ἐᾶσαι τοιοῦτον πάθος>	ἐλθεῖν,	ὑφ' οὗ κἂν ἀπόλοιντο πάντες:
[4, 8]	ὅση χάρις ἐκ τῶν δεομένων	ἔλθοι,	τό τε θεῖον τὴν γῆν
[4, 1]	καὶ μειζόνων ὀρεχθέντες ἐπ' αὐτοὺς	ἔλθοιεν,	ἔγνω δεῖν τὴν στρατιὰν ἀπαγαγεῖν
[4, 6]	δωρεῶν παρὰ τῶν συμμάχων ἐπικαλοῦντος,	ἐλθόντα	γὰρ ἐπὶ κατάρᾳ τῶν πολεμίων
[4, 7]	τοὺς πολεμίους, ἀσφαλισάμενοι περιέμενον αὐτούς.	ἐλθόντων	δὲ καὶ συμβολῆς γενομένης πίπτει
[4, 8]	ὁ ἀδελφός, ἐπὶ τὴν γερουσίαν	ἐλθοῦσα	ἡ γυνὴ μαρτυράσθω τοῦθ' ὅτι
[4, 4]	τῆς ἐρήμου καὶ τῆς Ἀραβίας	ἐλθὼν	εἰς χωρίον, ὃ μητρόπολιν αὑτῶν
[4, 4]	δῶρον δὲ τοῦτο σημαίνει κατὰ	Ἑλλήνων	γλῶτταν, βουλομένους ἀφίεσθαι τῆς λειτουργίας
[4, 7]	ὄνομα Ῥεκέμης καλεῖται, Πέτρα παρ'	Ἕλλησι	λεγομένη. τραπέντων δὲ τῶν πολεμίων
[4, 2]	αὐτοὺς οἵαν ἴσμεν οὔτε παρ'	Ἕλλησιν	οὔτε παρὰ βαρβάροις γενομένην κατέλαβεν,
[4, 8]	κοψάτωσαν τῆς βοός, καὶ χέρνιβας	ἑλόμενοι	ὑπὲρ κεφαλῆς τῆς βοὸς οἱ
[4, 6]	ζῆν τὴν ὅλην ἐξ ἑνὸς	ἐλπίδα	τοῦ βίου παντὸς ἀνηρτηκότα: χαρείη
[4, 1]	παρεμβολὴν συνέφυγε, καὶ τῷ παρ'	ἐλπίδας	ἀτυχῆσαι παντάπασιν ἀθυμοῦν οὐδὲν ἔτι
[4, 3]	μετεώρου τοῦ πλήθους ὄντος ἐπ'	ἐλπίδι	τῶν ἐσομένων, καὶ τῶν μὲν
[4, 5]	βουλόμενος λαβεῖν: διαμαρτὼν δὲ τῆς	ἐλπίδος	αὐτός τε ἀποθνήσκει κατὰ τὴν
[4, 3]	ἀπολωλέναι τοὺς περὶ Δαθάμην οὐδ'	ἐλυποῦντο.	(Μωυσῆς δ' ἐκάλει τοὺς περὶ
[4, 5]	λαοῦ τριακονθήμερον ἄγοντος, ἐπεὶ τοῦτ'	ἐλώφησεν,	ἀναλαβὼν ἐκεῖθεν Μωυσῆς τὸν στρατὸν
[4, 6]	παρ' ἐμαυτοῦ γὰρ ἀκούσῃ τὰς	ἐμὰς	πράξεις ὡς παρὰ ἐλευθέρου, καὶ
[4, 3]	τὴν ἐκείνων ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν	ἐμαυτὸν	ἐπέδωκα ταῖς ὑπὲρ τούτων ταλαιπωρίαις.
[4, 2]	ὢν ἐμαυτῷ τἀδελφοῦ, καὶ πρὸς	ἐμαυτὸν	οἰκειότερον ἢ πρὸς ἐκεῖνον διακείμενος:
[4, 2]	οὐδὲ συνετὸν ἦν τοῖς κινδύνοις	ἐμαυτὸν	ὑποτιθέντα τοῖς ἐκ τοῦ παρανομεῖν
[4, 6]	ξενικόν, ὡς φῄς, ἦγμαι: παρ'	ἐμαυτοῦ	γὰρ ἀκούσῃ τὰς ἐμὰς πράξεις
[4, 8]	τῶν ἀγαθῶν ἀπόλαυσιν, καὶ μνήμην	ἐμαυτῷ	γενομένων ὑμῶν ἐν ἀφθονίᾳ τῶν
[4, 2]	τὴν τιμὴν ἐχαριζόμην, οὐκ ἂν	ἐμαυτῷ	παρεὶς δοῦναι παρέσχον ἑτέρῳ συγγενέστερος
[4, 6]	νομίζεται δίκαιον ἡγούμενος παρὰ πολλῶν	ἐμαυτῷ	πραγματεύεσθαι τὴν ἀλήθειαν, καὶ οὐχ
[4, 2]	δοῦναι παρέσχον ἑτέρῳ συγγενέστερος ὢν	ἐμαυτῷ	τἀδελφοῦ, καὶ πρὸς ἐμαυτὸν οἰκειότερον
[4, 4]	ἐντὸς ξύλον κέδρινον εἰς μέσον	ἐμβάλλουσι	τὸ πῦρ καὶ ὕσσωπον καὶ
[4, 6]	ἔγνως ἂν οὐκ εὐπαραλογίστους Ἑβραίους.	ἐμὲ	δ' οὐκ ἂν ἀκόλουθον οἷς
[4, 8]	ἐλεγχθεὶς ὅσα ὁ καταμαρτυρηθεὶς πάσχειν	ἔμελλεν.	(Ἂν δὲ πραχθέντος φόνου ἔν
[4, 8]	δακρῦσαι. πορευομένῳ δ' ἔνθεν οὗ	ἔμελλεν	ἀφανισθήσεσθαι πάντες εἵποντο δεδακρυμένοι, καὶ
[4, 7]	Χαναναίων γῆν τρεῖς ἕτεραι πόλεις	ἔμελλον	ἀνατεθήσεσθαι τῶν Λευίτιδων πόλεων τοῖς
[4, 3]	βίον ἀπράγμονα καταστησάμενος ἀνδραγαθίᾳ μὲν	ἐμῇ	σῇ δὲ βουλῇ, καὶ τοῦτον
[4, 6]	ἢ θαλάσσης εἰς μνήμην τὴν	ἐμήν.	ἐξ ὧν ἁπάντων λαβόντων τέλος
[4, 3]	δοὺς τὴν ἱερωσύνην ἀλλὰ κατ'	ἐμὴν	χάριν. παράστησον δὲ καὶ νῦν,
[4, 6]	περὶ ὧν πράξαιμι γνώμης τῆς	ἐμῆς	ἀποφαινόμενος. (Τοῦ δὲ Ζαμβρίου ταῦτα
[4, 3]	τὰ μὲν οὖν πρεσβύτερα τῆς	ἐμῆς	γενέσεως αὐτὸς οἶσθ' ἀκριβέστερον οὐκ
[4, 3]	σου καταδικάζουσιν ἀναισθησίαν ὡς ὑπ'	ἐμῆς	τέχνης νικωμένου. ποιήσεις δὲ φανερὰν
[4, 2]	ἡμᾶς ἠλευθέρωσεν. οὐ μὴν ἐξ	ἐμῆς	χάριτος λαβεῖν ἀλλὰ μὴ κατὰ
[4, 6]	γένος αὐτῶν ὁ θεὸς ἀγαθοῖς	ἐμηχανήσατο	διελθεῖν, ἀλλ' εὐμενὴς αὐτοῖς οὗτος
[4, 7]	ἀπέδειξε Φινεές, οὗ μικρῷ πρότερον	ἐμνήσθημεν	φυλάξαντος τοῖς Ἑβραίοις τοὺς νόμους
[4, 8]	τὰ τέλη χαριζόμενος, ὑποστρατήγῳ χρώμενος	ἐμοὶ	καὶ ὑπηρέτῃ ὧν τὸν ἡμέτερον
[4, 6]	βίον καὶ κλέος αἰώνιον παρασχεῖν	ἐμοὶ	τοιούτων ἀπαγγελίαν λόγων ὑπέθετο. νῦν
[4, 3]	γῆς καὶ θαλάσσης: σὺ γὰρ	ἐμοὶ	τῶν ὑπ' ἐμοῦ πεπραγμένων μάρτυς
[4, 2]	τἆλλα καὶ πλήθεσιν ὁμιλεῖν εὐφυής,	ἐμοί,	φησίν, ὦ Κορῆ, καὶ σὺ
[4, 3]	ἐπηρασάμην ὄλεθρον αὐτοῖς τοῦτον ποιήσεις	ἐμόν,	καὶ δίκην εἰσπραξάμενος παρὰ τοῦ
[4, 3]	δ' ἀληθεῖς πεποίηνται τὰς κατ'	ἐμοῦ	διαβολάς, τοὺς μὲν ἀπαθεῖς ἀπὸ
[4, 3]	σὺ γὰρ ἐμοὶ τῶν ὑπ'	ἐμοῦ	πεπραγμένων μάρτυς ἀξιολογώτατος, ὡς γνώμῃ
[4, 8]	ὀργήν ποτε λαμβάνετε, ᾗ κατ'	ἐμοῦ	πολλάκις ἐτολμήσατε χρῆσθαι: γινώσκετε γὰρ
[4, 3]	δρασμὸν ἡμῖν παρασχὼν καὶ μικροτέραν	ἐμοῦ	τὴν Φαραώθου ποιήσας ἡγεμονίαν, ὁ
[4, 8]	οὐ πόρρω τῆς Σικιμίων πόλεως	ἐμπεριάγειν	μεταξὺ δυοῖν ὀροῖν, Γριζαίου μὲν
[4, 6]	αὐτοῖς πολὺ χείρω τῆς προτέρας	ἐμπεσεῖν	καὶ κίνδυνον παντελοῦς τῶν ἰδίων
[4, 8]	κατὰ προαίρεσιν ταραχὰς καὶ κινδύνους	ἐμπεσεῖν,	φέρε καὶ περὶ τούτων βραχέα
[4, 8]	εἰς ὄρυγμα τοιοῦτον μὴ κλειστὸν	ἐμπεσὸν	βόσκημά τινος διαφθαρῇ, τὴν τιμὴν
[4, 8]	ἀλλ' ἵνα μηδεὶς κίνδυνος ὡς	ἐμπεσουμένοις	ᾖ. οὗ δ' ἂν εἰς
[4, 8]	ὡς ἐξ οἰκείων αὐτοῖς ἐπιτρέπειν	ἐμπίπλασθαι,	κἂν ἐγχώριοι τυγχάνωσι κἂν ξένοι,
[4, 8]	σκεδασθέντες διὰ τῆς οἰκουμένης πᾶσαν	ἐμπλήσετε	καὶ γῆν καὶ θάλασσαν τῆς
[4, 8]	ἐπὶ τὸν γάμον. εἰ δ'	ἐμπλησθεὶς	τῆς ἐπιθυμίας ὑπερηφανεύσειεν αὐτὴν γαμετὴν
[4, 6]	καὶ τοῦ περὶ αὐτῶν κλέους	ἐμπλησθήσεται	πᾶσα ἡ γῆ καὶ θάλασσα,
[4, 7]	συμπεριάγειν μέλλουσιν αὐτοῖς ἂν ἦν	ἐμπόδια	τοῦ πονεῖν ἀπέθεντο εἰς αὐτάς.
[4, 8]	καὶ μὴ γέλωτα θηρωμένους αὑτοῖς	ἐμποδίζειν	πλάνῃ τὴν ἑτέρου χρείαν. Ὁμοίως
[4, 7]	μηδενὸς δὲ σκυθρωποῦ ταύτης ἀπολαύειν	ἐμποδιζόμενοι.	(Μωυσῆς δὲ γηραιὸς ἤδη τυγχάνων
[4, 8]	ὀξέως τι πράττειν ἀνάγκην ἔχουσιν	ἐμπόδιον	εἶναι καὶ βλάπτειν πέφυκε τοὺς
[4, 5]	οὐδὲν γὰρ παρὰ τούτων ἦν	ἐμπόδιον	τοῦ μαχίμου παντὸς ἀπολωλότος. Ἀμορραίους
[4, 6]	οἷς Μαδιηνῖται παρακαλοῦσι. τοῦ δ'	ἐμποδὼν	στάντος ἀφικνεῖται πρὸς τοὺς πρέσβεις,
[4, 6]	ἡμεῖς εἰς ὁμιλίαν ἥκομεν, οὐδ'	ἐμπορευσόμεναι	τὴν ὥραν τοῦ σώματος προσηκάμεθα
[4, 6]	τε καὶ προυπῆρξεν ἐν τοῖς	ἔμπροσθεν	χρόνοις γενόμενα τοῖς ἀνθρώποις διὰ
[4, 8]	ὡς καὶ τὰς γυναῖκας στερνοτυπουμένας	ἐμφανίζειν	τὸ ἐπ' αὐτῷ τεθνηξομένῳ πάθος.
[4, 8]	τῆς εὐδαιμονίας καὶ τοῖς ἄλλοις	ἐμφανίζεσθαι	ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόντος αὐτοῖς
[4, 6]	μὲν καὶ σπουδὴν τὴν ἰδίαν	ἐμφανίζων	αὐτοῖς εἰς ἃ δέονται τυχεῖν,
[4, 3]	καὶ τὴν σὴν γνώμην τούτοις	ἐμφανίσαι,	ὁ τὴν Αἰγυπτίων εὐδαιμονίαν σείσας
[4, 8]	ἐπὶ κακώσει στρατευσάντων μήτε στάσεως	ἐμφυλίου	κατασχούσης ὑμᾶς, ὑφ' ἧς τἀναντία
[4, 3]	κοινοῦ πολιτευσάμενος εἰς ἀλλοτριωτάτας τῶν	ἐμῶν	ἐπιτηδευμάτων ἐπινοίας πάρειμι, ὡς οὐχὶ
[4, 3]	παρ' ἀνδράσιν, οἷς ἐκ τῶν	ἐμῶν	καμάτων ὑπῆρχε τὸ περιεῖναι, εἰκότως
[4, 2]	τὸ πλῆθος ἴσως ἂν μηδ'	ἐν	ἀγαθοῖς ὑποταγέντες τοῖς κρείττοσι, τότε
[4, 8]	καλῶς γὰρ ὑμῖν ἔχει πεπειραμένοις	ἐν	Αἰγύπτῳ συμφορῶν καὶ κατὰ τὴν
[4, 8]	ἐπιθυμοῦσιν αὐτῶν μεταλαμβάνειν τῆς ὥρας	ἐν	ἀκμῇ τε οὔσης καὶ σπευδούσης
[4, 8]	τὴν ἰδίαν ἐφεῖναι κατέχουσιν ἑαυτοὺς	ἐν	ἀλλήλοις δακρύοντες. μόνη δ' ἡ
[4, 8]	ἐστι τὸ δίκαιον. ὃ τοῖς	ἐν	ἀξιώμασι τυγχάνουσι καταχαριζόμενός τις ἐκείνους
[4, 8]	τισιν ἐξεῖναι τῆς πρὸς τοὺς	ἐν	ἀξιώματι τῶν ἀνθρώπων αἰδοῦς αὐτῶν
[4, 8]	φροντίδα λαμβάνοντι συνηγωνίσατο καὶ παρέσχεν	ἐν	ἅπασιν αὑτὸν ὑμῖν εὐμενῆ. μᾶλλον
[4, 8]	ἂν ᾖ πλησιαιτάτη πόλις, οἱ	ἐν	αὐτῇ δημόσιοι πριάμενοι δάμαλιν καὶ
[4, 8]	γῆν καὶ πᾶσαν διαφθείραντας τὴν	ἐν	αὐτῇ πληθὺν καθὰ πρέπει, τὸν
[4, 8]	νόμους ζησομένους ἀλλὰ παραβησομένους τὰ	ἐν	αὐτοῖς διωρισμένα. ἔπειτα ποίησιν ἑξάμετρον
[4, 8]	καὶ μνήμην ἐμαυτῷ γενομένων ὑμῶν	ἐν	ἀφθονίᾳ τῶν κρειττόνων. φέρε οὖν
[4, 8]	κριθείητε. (Ταῦτα εἰπὼν δίδωσιν αὐτοῖς	ἐν	βιβλίῳ τοὺς νόμους καὶ τὴν
[4, 8]	αὐτοῖς ἀνέγνω, ἣν καὶ καταλέλοιπεν	ἐν	βίβλῳ ἐν τῷ ἱερῷ πρόρρησιν
[4, 8]	καὶ τοὺς δέκα λόγους γεγραμμένους	ἐν	δυσὶ πλαξὶ κατέθετο, καὶ τὴν
[4, 6]	μὲν τοιαῦτα ἐπεθείαζεν οὐκ ὢν	ἐν	ἑαυτῷ τῷ δὲ θείῳ πνεύματι
[4, 6]	θεῖον ἀφθονίαν μὲν παντοίων ἀγαθῶν	ἐν	εἰρήνῃ χορηγοῦν, νίκην δὲ καὶ
[4, 8]	ἄλλην αἰτίαν, τῆς δ' ἑτέρας	ἐν	ἐλάττονι μοίρᾳ τυγχανούσης, ἂν ὁ
[4, 7]	αἴτησιν, ἀλλ' ὅπως τὴν λείαν	ἐν	ἐπιτηδείοις καταλιπόντες εὔζωνοι πρὸς τοὺς
[4, 8]	ἔτει γεγραμμένους παραδίδωσι, περὶ ὧν	ἐν	ἑτέρᾳ γραφῇ λέξομεν. ταῖς δ'
[4, 8]	ἀλλὰ προσχώσεως αὐτῷ καταπρανοῦς γενομένης.	ἐν	ἑτέρᾳ δὲ πόλει μήτε βωμὸς
[4, 6]	ἡγητέον ἢ ζητεῖν ἄλλην οἰκουμένην,	ἐν	ᾗ βιώσονται μόνοι κατὰ τοὺς
[4, 8]	πόλεων τῶν πλησίον τῇ χώρᾳ,	ἐν	ᾗ ὁ φόνος ἐπράχθη, καὶ
[4, 6]	τὴν ἐκείνου βούλησιν: οὐδὲν γὰρ	ἐν	ἡμῖν ἔτι φθάσαντος εἰσελθεῖν ἐκείνου
[4, 6]	καταλάβοι οὔτ' ἐν πολέμῳ οὔτ'	ἐν	λοιμῷ καὶ σπάνει τῶν ἀπὸ
[4, 8]	τὸν ἀπόντα καὶ τὸν ἐνεόν.	(Ἐν	μάχῃ τις ὅπου μὴ σίδηρος
[4, 8]	παρ' αὑτῷ. καὶ στρατηγὸς μὲν	ἐν	ὀλίγοις, προφήτης δὲ οἷος οὐκ
[4, 8]	παρ' ὃν ἔπασχον αὐτὰ καιρὸν	ἐν	ὀργῇ γενόμενος, ἀλλ' ὥστε τοῦ
[4, 6]	ὅσον ἐστὶν οὐδ' ἀστέρων ἀριθμὸς	ἐν	οὐρανῷ. τοσούτοις δὲ οὖσιν οὐκ
[4, 8]	οἱ δικάζειν λαχόντες ταῖς πόλεσιν	ἐν	πάσῃ τιμῇ, ὡς μήτε βλασφημεῖν
[4, 3]	καὶ δρωμένοις μηχανὴν ἐξεπόρισας οἶκτον	ἐν	πᾶσι δεινοῖς Ἑβραίων ποιησάμενος, ἐλθέ
[4, 8]	τινι κακοπαθούντων ὑπὸ χειμῶνος πεπτωκότων	ἐν	πηλῷ, συνδιασώζειν δὲ καὶ τὸν
[4, 6]	ἂν ὄλεθρος παντελὴς καταλάβοι οὔτ'	ἐν	πολέμῳ οὔτ' ἐν λοιμῷ καὶ
[4, 6]	χορηγοῦν, νίκην δὲ καὶ κράτος	ἐν	πολέμῳ. παῖδας ἐχθρῶν ἔρως τοῦ
[4, 5]	μέγεθος ἐτεκμηριώσαντο κλίνην αὐτοῦ λαβόντες	ἐν	Ῥαβαθᾶ πόλει τῶν βασιλείων τῆς
[4, 8]	τινος φάραγγος. γέγραφε δ' αὑτὸν	ἐν	ταῖς ἱεραῖς βίβλοις τεθνεῶτα, δείσας
[4, 8]	χρῆναι ἀφανίσαι. (Φυλάσσειν δὲ μάλιστα	ἐν	ταῖς μάχαις, ὡς μήτε γυναῖκα
[4, 8]	προφητείας ἕληται, καὶ νεὼς εἷς	ἐν	ταύτῃ ἔστω, καὶ βωμὸς εἷς
[4, 3]	φύσει χαίρων τῷ καταβοᾶν τῶν	ἐν	τέλει καὶ πρὸς ὅ τις
[4, 7]	ἀρχιερέα καὶ Ἰησοῦν καὶ τοὺς	ἐν	τέλει πάντας συνεχώρει τὴν Ἀμορρῖτιν
[4, 4]	ἄλλοι καὶ Ἀαρὼν ἐπιγράψας Λευῖτιν	ἐν	τῇ βακτηρίᾳ, καὶ ταύτας Μωυσῆς
[4, 7]	Γαλαδηνῶν γῆς, καὶ Γαυλανὰν δ'	ἐν	τῇ Βατανίδι. κτησαμένων δ' αὐτῶν
[4, 8]	δικαστῶν ὡς παρὰ τὸ διαφθαρὲν	ἐν	τῇ γαστρὶ μειώσας τὸ πλῆθος,
[4, 8]	ὑπηρετείτω καὶ τὰς θυσίας τὰς	ἐν	τῇ ἱερᾷ πόλει: δίκαιον γὰρ
[4, 4]	ἱερεῦσιν, ὥστε αὐτοὺς πανοικὶ σιτεῖσθαι	ἐν	τῇ ἱερᾷ πόλει. τῶν δ'
[4, 8]	συγγενεῖς καὶ φίλους τοὺς ἀπολωλότας	ἐν	τῇ μάχῃ, ὅπως τὸ ἐπ'
[4, 7]	γαμοῖντό τισι φυλῆς, τὸν κλῆρον	ἐν	τῇ πατρῴᾳ φυλῇ καταλιπεῖν. καὶ
[4, 4]	ὁ λαὸς δίδωσιν αὐτοῖς, ὡς	ἐν	τῇ πρὸ ταύτης βίβλῳ δεδηλώκαμεν,
[4, 4]	τῇ βακτηρίᾳ, καὶ ταύτας Μωυσῆς	ἐν	τῇ σκηνῇ τοῦ θεοῦ κατατίθησι.
[4, 7]	τότε μένειν ἑκάστου τὸν κλῆρον	ἐν	τῇ φυλῇ διετάξατο. ~(Τῶν δὲ
[4, 8]	ἂν προειδότες ἃ χρὴ ποιεῖν	ἐν	τῇ χρείᾳ τῶν σωτηρίων εὐπορῆτε
[4, 8]	τινι, καὶ τῆς μὲν ἑτέρας	ἐν	τιμῇ σφόδρα καὶ εὐνοίᾳ κειμένης
[4, 6]	αὐτοὺς ἐπὶ τῆς ἐρήμου νῦν	ἐν	τοῖς ἀγαθοῖς ὄντας παροινεῖν, μηδὲ
[4, 6]	ἀρχήν, ἅ τε καὶ προυπῆρξεν	ἐν	τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις γενόμενα τοῖς
[4, 2]	ἧς ἐγένετο. (Κορῆς τις Ἑβραίων	ἐν	τοῖς μάλιστα καὶ γένει καὶ
[4, 8]	πατρῴας οὐσίας ἐκλαμβάνειν, τοῦτο γὰρ	ἐν	τοῖς νόμοις διεταξάμην, μὴ συγκεχωρήσθω:
[4, 8]	μὴ δυνάμενοι λέγειν ἄγνοιαν τῶν	ἐν	τοῖς νόμοις διωρισμένων, οἵ τε
[4, 8]	κατὰ τὴν ἐρημίαν πρόνοιαν τῶν	ἐν	τοῖς ὁμοίοις ὑπαρχόντων ποιεῖσθαι, καὶ
[4, 8]	βούλεσθε χρόνον τοῦτον ἔχειν προστάτην	ἐν	τοῖς τῆς ἀρετῆς ἐπιτηδεύμασι μένοντες,
[4, 6]	πρὸς ἡδονὴν αὐτῇ γενησόμενον ἐθεράπευεν.	ἐν	τούτοις δ' ὄντων τῶν πραγμάτων
[4, 6]	ταῦτ' ἔπειτα περὶ αὐτῶν ὁμολογεῖν	ἐν	τούτοις οὐκ ὀκνήσαιμι. γύναιόν τε
[4, 8]	ἐν τῷ τοὺς εὐεργέτας ὑβρίζειν	ἐν	τούτῳ τὴν παρρησίαν τίθεσθε, ὃ
[4, 6]	τὴν ἀλήθειαν, καὶ οὐχ ὥσπερ	ἐν	τυραννίδι ζῆν τὴν ὅλην ἐξ
[4, 6]	μεταβαλέσθαι, τὴν ἀνδρείαν ὑπολαμβάνουσιν οὐκ	ἐν	τῷ βιάζεσθαι τοὺς νόμους ἀλλ'
[4, 4]	ἁμαρτημάτων ἐπιφερομένων θυσιῶν: ταύτας γὰρ	ἐν	τῷ ἱερῷ μόνοι δαπανῶσιν οἱ
[4, 8]	ἣν καὶ καταλέλοιπεν ἐν βίβλῳ	ἐν	τῷ ἱερῷ πρόρρησιν περιέχουσαν τῶν
[4, 8]	ἔστω μία τῆς Χαναναίων γῆς	ἐν	τῷ καλλίστῳ καὶ δι' ἀρετὴν
[4, 6]	τῷ βιάζεσθαι τοὺς νόμους ἀλλ'	ἐν	τῷ μὴ εἴκειν ταῖς ἐπιθυμίαις
[4, 8]	πράττειν ἀξιῶσι: νῦν μὲν γὰρ	ἐν	τῷ τοὺς εὐεργέτας ὑβρίζειν ἐν
[4, 2]	καὶ δήμοις ὁμιλεῖν πιθανώτατος, ὁρῶν	ἐν	ὑπερβαλλούσῃ τιμῇ τὸν Μωυσῆν καθεστῶτα
[4, 2]	πεπραγμένοις δυνάμενον. θυμιάσετε οὖν συνελθόντες	ἐν	φανερῷ παντὶ τῷ λαῷ, καὶ
[4, 8]	Χαναναίων γῆν κτησάμενοι καὶ σχολὴν	ἐν	χρήσει τῶν ἀγαθῶν ἔχοντες πόλεις
[4, 8]	ἀπολωλεκότα καὶ κηρύξας τὸν τόπον	ἐν	ᾧ εὗρεν ἀποδότω, τὴν ἐκ
[4, 8]	ὅσα δύναται χαρίζεσθαι. (Γαμείτωσαν δὲ	ἐν	ὥρᾳ γάμου γενόμενοι παρθένους ἐλευθέρας
[4, 8]	ὧν εὐεργέτησεν αὐτοὺς ὁ θεὸς	ἔν	τε βραχίοσιν ἕκαστον διαφαίνειν, ὅσα
[4, 6]	ὑμῖν, καὶ τὸ πλῆθος ὑμῶν	ἔν	τε νήσοις καὶ κατ' ἤπειρον
[4, 8]	ὑπὲρ τῆς τοῦ λαοῦ σωτηρίας	ἔν	τε πολέμοις καὶ κατ' εἰρήνην
[4, 8]	ἔμελλεν. (Ἂν δὲ πραχθέντος φόνου	ἔν	τινι χώρᾳ μὴ εὑρίσκηται ὁ
[4, 8]	εἷς καὶ τὸ Ἑβραίων γένος	ἕν.	(Ὁ δὲ βλασφημήσας θεὸν καταλευσθεὶς
[4, 8]	τῷ θεῷ, ὑποστράτηγον δὲ χειροτονήσαντες	ἕνα	τὸν ἀρετῇ προύχοντα: πολυαρχία γὰρ
[4, 1]	Ἁβράμου γενεᾶς ὄντων, ἀλλ' αἴτιον	ἕνα	τούτων τοῦ θεοῦ παρεσχηκότος εἰς
[4, 8]	τι τούτων καὶ πρὸς τὸ	ἐναντίον	μεταβαλεῖ. ἐπεὶ δὲ ἀνάγκη τὸ
[4, 6]	οὖσαν ἐπιφανεὶς καὶ ὁ ἄγγελος	ἐναργὴς	ἐνεκάλει τῶν πληγῶν, ὡς οὐχὶ
[4, 4]	δὲ πεντήκοντα. ὅσοι δὲ ἂν	ἐνδεέστερα	τῶν ὡρισμένων ἔχωσι χρήματα τοῖς
[4, 6]	μηδὲ τὰ κτηθέντα ὑπὸ τῆς	ἐνδείας	δι' εὐπορίαν αὐτῶν ἀπολέσθαι. καὶ
[4, 8]	τὰ σιτία ὀργάνων μηδ' ὑπ'	ἐνδείας	πάθωσί τι τῶν χειρόνων. (Ἐπ'
[4, 8]	αὐτοὺς ἐπὶ διαφθορᾷ τοῦ δικαίου	ἐνδείξαιτ'	ἢ ἄλλην τινὰ αἰτίαν προφέροι,
[4, 6]	ἐπιτρέψαι μοι τοὺς ἀνθρώπους ἀραῖς	ἐνδῆσαι.	συγχωρήσαντος δὲ τοῦ Βαλάκου δὶς
[4, 6]	δεξάμεναι τοὺς λόγους συνῄεσαν αὐτοῖς.	ἐνδησάμεναι	δ' αὐτοὺς τῷ πρὸς αὐτὰς
[4, 8]	κελεύουσιν, ὥστ' εἶναι διὰ παντὸς	ἔνδον	αὐτοῖς τὴν προαίρεσιν αὐτῶν ἧς
[4, 5]	ταύτας συνδιωχθεῖσιν: Ἑβραῖοι γὰρ ὡς	ἐνδόντας	αὐτοὺς εὐθὺς εἶδον, ἐνέκειντο καὶ
[4, 8]	καὶ τὸν θεὸν ὑπὲρ τῆς	ἐνεγκαμένης	αὐτὸ γῆς, ἣν αὐτοῖς κτήσασθαι
[4, 8]	δὴ καὶ τῷ βωμῷ τελευτῶν	ἐνέγραψε	κατὰ πλευρὰν ἑκατέραν, ᾗ καὶ
[4, 8]	τῶν παθῶν αὐτοκράτωρ> ὡς μηδὲ	ἐνεῖναι	τούτων τῇ ψυχῇ δοκεῖν αὐτοῦ
[4, 8]	συνελθεῖν μὲν ἀλλήλοις οὐχ ἡδονῆς	ἕνεκα	λέγοντες οὐδὲ τῆς τῶν χρημάτων
[4, 4]	τοῖς κατ' οἶκον θύουσιν εὐωχίας	ἕνεκα	τῆς αὑτῶν ἀλλὰ μὴ θρησκείας
[4, 6]	ἐπιφανεὶς καὶ ὁ ἄγγελος ἐναργὴς	ἐνεκάλει	τῶν πληγῶν, ὡς οὐχὶ τοῦ
[4, 5]	ὡς ἐνδόντας αὐτοὺς εὐθὺς εἶδον,	ἐνέκειντο	καὶ παραλύσαντες αὐτῶν τὸν κόσμον
[4, 6]	τῶν γυναικῶν κατέλαβε καὶ λιπαροῦντες	ἐνέκειντο,	μὴ σφᾶς καταλιπεῖν, ἀλλὰ γαμετὰς
[4, 8]	τις τὸν ἀπόντα καὶ τὸν	ἐνεόν.	(Ἐν μάχῃ τις ὅπου μὴ
[4, 6]	νέον γευσάμενον ξενικῶν ἐθισμῶν ἀπλήστως	ἐνεφορεῖτο,	καὶ εἴ τινες τῶν πρώτων
[4, 8]	κατὰ καιρὸν τοῦτον ὑπ' αὐτῶν	ἐνεχθῆναι,	βιασαμένης δὲ τῆς φύσεως ἀώρως
[4, 8]	κἂν μὲν εὔπορος ᾖ ὁ	ἐνεχυρασμένος,	κατεχέτω τοῦτο μέχρι τῆς ἀποδόσεως
[4, 8]	μὴ περὶ τὴν οἰκίαν βαδίσαντας	ἐνεχυριάζειν	πρὶν ἢ δίκη περὶ τούτου
[4, 8]	περὶ τούτου γένηται: τὸ δ'	ἐνέχυρον	αἰτεῖν ἔξω καὶ τὸν ὀφείλοντα
[4, 8]	μάλιστ' ἂν ἱμάτιον ᾖ τὸ	ἐνέχυρον,	ὅπως εἰς ὕπνον ἔχῃ τοῦτο,
[4, 8]	ταύτην σκεύη μὴ ἐξεῖναι λαμβάνειν	ἐνέχυρον,	ὅπως μὴ στερῶνται καὶ τῶν
[4, 6]	καὶ κατ' οὐδενὸς τούτων πόρον	ἐνθάδ'	ἥκουσαι ἡμεῖς εἰς ὁμιλίαν ἥκομεν,
[4, 8]	πραττομένοις ἐνικήθη δακρῦσαι. πορευομένῳ δ'	ἔνθεν	οὗ ἔμελλεν ἀφανισθήσεσθαι πάντες εἵποντο
[4, 8]	ὧν ἦρξε τὸ τρίτον μέρος	ἑνὶ	λείποντι μηνί. ἐτελεύτησε δὲ τῷ
[4, 5]	εὖρος, μήκει δὲ τοῦ διπλασίονος	ἑνὶ	πήχει μείζονα. τούτου τοίνυν πταίσαντος
[4, 6]	ὅσα πόλεσι ταῖς ἀξιολογωτάταις, ὧν	ἐνίαις	οὐδ' οἰκεῖσθαί πω συνέβαινε τὴν
[4, 8]	οἷς οὔπω χρόνος ἀπολαύσεως αὐτῶν	ἐνιαύσιος,	καὶ φυτεύσαντας οὔπω δὲ καρπῶν
[4, 8]	ἐνστάντος τοῦ ἰοβήλου, πεντηκοστὸς δὲ	ἐνιαυτός	ἐστιν, ἐλευθερούσθω καὶ τὰ τέκνα
[4, 8]	τὰ οἰκεῖα φιλοστοργίαν βούληται δουλεύειν,	ἐνιαυτοῦ	ἐνστάντος τοῦ ἰοβήλου, πεντηκοστὸς δὲ
[4, 4]	τῆς τέφρας ὀλίγον εἰς πηγὴν	ἐνιέντες	καὶ ὕσσωπον βαπτίσαντές τε καὶ
[4, 8]	τοῖς ὑπὸ τοῦ λαοῦ πραττομένοις	ἐνικήθη	δακρῦσαι. πορευομένῳ δ' ἔνθεν οὗ
[4, 5]	καταστρεφόμενος καὶ κτείνων πάντας τοὺς	ἐνοικοῦντας,	οἳ καὶ πλούτῳ διέφερον πάντων
[4, 5]	μήτε τὴν γῆν μήτε τοὺς	ἐνοικοῦντας,	ὧν Σιχὼν ἐκράτει, τοῖς τε
[4, 4]	ἀρεσκόμενος οὐδὲ συγχωρῶν τὴν δίοδον	ἔνοπλον	τὴν στρατιὰν ἀγαγὼν προαπήντα τῷ
[4, 6]	τυραννίδι ζῆν τὴν ὅλην ἐξ	ἑνὸς	ἐλπίδα τοῦ βίου παντὸς ἀνηρτηκότα:
[4, 6]	μακάριος στρατός, ὅτι τοσοῦτος ἐξ	ἑνὸς	πατρὸς γεγόνατε. ἀλλὰ τὸν νῦν
[4, 6]	δὲ πάντες> καὶ λοιμῷ ταύτην	ἐνσκήψαντος	αὐτοῖς τοῦ θεοῦ τὴν νόσον
[4, 8]	οἰκεῖα φιλοστοργίαν βούληται δουλεύειν, ἐνιαυτοῦ	ἐνστάντος	τοῦ ἰοβήλου, πεντηκοστὸς δὲ ἐνιαυτός
[4, 8]	ἐτῶν ἑπτὰ τῆς σκηνοπηγίας ἑορτῆς	ἐνστάσης	ὁ ἀρχιερεὺς ἐπὶ βήματος ὑψηλοῦ
[4, 1]	στράτευμα προῆλθεν εἰς τὴν ἔρημον,	ἐνταῦθα	νομίζων ἡσυχάσειν αὐτοὺς καὶ μὴ
[4, 4]	λεγομένην Πέτραν δὲ νῦν ὀνομαζομένην.	ἐνταῦθα	ὑψηλοῦ περιέχοντος ὄρους αὐτὸ ἀναβὰς
[4, 6]	καὶ σὺ καὶ Μαδιηνῖται δεηθέντες	ἐνταυθοῖ	με προθύμως ἠγάγετε καὶ δι'
[4, 8]	φυτά, μήτε τῷ θεῷ ἀπαρχὰς	ἐντεῦθεν	ἀποφερέτω μήτ' αὐτὸς χρήσθω: οὐ
[4, 8]	αἰῶνα κειμένην ἀναιρεῖν, ὡς πολέμων	ἐντεῦθεν	καὶ στάσεων γινομένων ἐκ τοῦ
[4, 8]	μαθεῖν παρέξων δι' αὐτῆς τοῖς	ἐντευξομένοις.	οἷα τὰ καθ' ἡμᾶς ἀρχῆθεν
[4, 8]	καὶ τῇ ὁμιλίᾳ μνήμην αὐτῶν	ἐντιθέντας:	ἀνεπιμίκτους γὰρ ἀλλήλοις μένοντας ἀλλοτριωτάτους
[4, 2]	νομοθέτην αὐτῶν ἐξυβρισάντων καὶ τὰς	ἐντολάς,	ἃς αὐτὸς διὰ Μωυσέος αὐτοῖς
[4, 4]	σὺν τῇ δορᾷ καὶ τοῖς	ἐντὸς	ξύλον κέδρινον εἰς μέσον ἐμβάλλουσι
[4, 8]	ἀλλὰ καὶ οἱ τοῖς νόμοις	ἐντυγχάνοντες	αὐτοῦ δεινὴν ἐποιοῦντο τὴν ἐπιζήτησιν,
[4, 8]	καὶ περὶ βοσκημάτων οἷς ἂν	ἐντύχῃ	τις κατ' ἐρημίαν πλανωμένοις, μὴ
[4, 8]	τις ἡμῖν παρὰ τῶν ὁμοφύλων	ἐντυχόντων	τῇ γραφῇ μέμψις ὡς διημαρτηκόσι
[4, 4]	θρησκείας ἀνάγκην κομίζειν τοῖς ἱερεῦσιν	ἔνυστρόν	τε καὶ χελύνιον καὶ τὸν
[4, 8]	ἀλλ' ἄν τέ τις τῶν	ἐξ	αἵματος συγχεῖν καὶ καταλύειν ἐπιχειρῇ
[4, 7]	πρὸς αὐτοὺς ἀπιέναι, εἰ δ'	ἐξ	ἄλλης γαμοῖντό τισι φυλῆς, τὸν
[4, 3]	δ' ἐπ' αὐτῆς κινηθέντος ὥσπερ	ἐξ	ἀνέμου βίας σαλευομένου κύματος πᾶς
[4, 8]	τοῦτο τὸ φυτὸν καὶ τῶν	ἐξ	ἀρότρου πόνων ἀπηλλάχθαι. βουσὶν ἀροῦν
[4, 1]	ἀπόρους ὑπενόουν, ἵν' ἀεὶ τῆς	ἐξ	αὐτοῦ βοηθείας δέωνται, πολεμεῖν δὲ
[4, 8]	τοῦ οἴκου μένειν καὶ τεκνοῦν	ἐξ	αὐτοῦ μὴ προσδέχοιτο ὑβρίζων τὴν
[4, 8]	κατ' ἰδίαν, καὶ κρατήσαντας μὲν	ἐξ	αὐτῶν ἀνασπᾶν θεμελίων καὶ μηδὲ
[4, 7]	πάντας εἰς δισχιλίους καὶ μυρίους	ἐξ	ἑκάστης φυλῆς τὸν ἴσον ἀριθμὸν
[4, 8]	ὑπαρχόντων ποιεῖσθαι, καὶ τυχόντας εὐπορίας	ἐξ	ἐλέου καὶ προνοίας τοῦ θεοῦ
[4, 2]	αἰτίας ἡμᾶς ἠλευθέρωσεν. οὐ μὴν	ἐξ	ἐμῆς χάριτος λαβεῖν ἀλλὰ μὴ
[4, 6]	ἐν τυραννίδι ζῆν τὴν ὅλην	ἐξ	ἑνὸς ἐλπίδα τοῦ βίου παντὸς
[4, 6]	ὦ μακάριος στρατός, ὅτι τοσοῦτος	ἐξ	ἑνὸς πατρὸς γεγόνατε. ἀλλὰ τὸν
[4, 8]	ἐκ γάμων φύντες αἰσχρῶν, μηδ'	ἐξ	ἐπιθυμίας οὐκ ἐλευθερίας συνελθόντων. εἴ
[4, 8]	(Μηδεὶς δ' ἐξ ὑμῶν κλωστὴν	ἐξ	ἐρίου καὶ λίνου στολὴν φορείτω:
[4, 8]	τοῦ καρποῦ πρὸς συλλογὴν τοῖς	ἐξ	ἰδίων οὐκ ἔχουσι μεταλαβεῖν: οὐ
[4, 8]	νομίμων γάμων καταλευέσθω, ἂν δ'	ἐξ	ἱερέων ᾖ γεγενημένη, καιέσθω ζῶσα.
[4, 8]	τοὺς ὁδῷ βαδίζοντας, ἀλλ' ὡς	ἐξ	οἰκείων αὐτοῖς ἐπιτρέπειν ἐμπίπλασθαι, κἂν
[4, 8]	τοῦ θεοῦ τὴν αὐτὴν ταύτην	ἐξ	ὁμοίου πάθους ἀπομερίζειν τοῖς δεομένοις.
[4, 3]	ὀλέθροις, ὁ γυμνοῖς οὖσι τὴν	ἐξ	ὅπλων ἀσφάλειαν χαρισάμενος, ὁ ποτίμους
[4, 8]	δὲ μηδὲν εἶναι τοιοῦτον συγκεχωρημένον,	ἐξ	οὗ κατὰ μίμησιν παρατροπή τις
[4, 8]	θεῷ κειμήλιον λαμβάνειν. (Μηδεὶς δ'	ἐξ	ὑμῶν κλωστὴν ἐξ ἐρίου καὶ
[4, 6]	θαλάσσης εἰς μνήμην τὴν ἐμήν.	ἐξ	ὧν ἁπάντων λαβόντων τέλος ὁποῖον
[4, 8]	οὐ βουλομένου τοῦ θεοῦ τῆς	ἐξ	ὧν πεπόνηκε χρήσεως ὑστερεῖν τὸν
[4, 8]	καταδεδικασμένοις. (Πραθεὶς δὲ ὁμοφύλῳ τις	ἓξ	ἔτη δουλευέτω, τῷ δ' ἑβδόμῳ
[4, 8]	μερισθεῖσαν δὲ τὴν στρατιὰν καθ'	ἓξ	φυλὰς ἐπὶ τοῖν δυοῖν ὀροῖν
[4, 8]	Ἰησοῦν ἐπὶ τοὺς Χαναναίους στρατιὰν	ἐξάγειν,	ὡς τοῦ θεοῦ συνεργοῦντος οἷς
[4, 8]	δὲ καὶ δεκάτη τῶν καρπῶν	ἐξαίρεσις	ὑμῖν χωρὶς ἧς διετάξατε τοῖς
[4, 7]	ἅπασι, κοινολογησάμενοι παρεκάλουν τὸν Μωυσῆν	ἐξαίρετον	αὐτοῖς τὴν Ἀμορῖτιν παρασχεῖν δορίκτητον
[4, 7]	ἑπτὰ καὶ ἑξήκοντα, ὄνους δὲ	ἑξακισμυρίας,	χρυσοῦ δὲ καὶ ἀργύρου ἄπειρόν
[4, 8]	ὑψηλοῦ σταθείς, ἀφ' οὗ γένοιτο	ἐξάκουστος,	ἀναγινωσκέτω τοὺς νόμους ἅπασι, καὶ
[4, 8]	καὶ τῇ μνήμῃ φυλαχθῆναι μηδέποτε	ἐξαλειφθῆναι	δυναμένους. οὕτως γὰρ οὐδὲν ἁμαρτήσονται
[4, 4]	καὶ τοὺς μὲν διεφθάρθαι μηδὲν	ἐξαμαρτόντας	ἢ ὅτι περὶ τὴν τοῦ
[4, 8]	γυναῖκα λακτίσας ἔγκυον, ἂν μὲν	ἐξαμβλώσῃ	ἡ γυνὴ ζημιούσθω χρήμασιν ὑπὸ
[4, 8]	ἐν αὐτοῖς διωρισμένα. ἔπειτα ποίησιν	ἑξάμετρον	αὐτοῖς ἀνέγνω, ἣν καὶ καταλέλοιπεν
[4, 1]	ζῆν πρὸς τὴν τούτου βούλησιν	ἐξαπατωμένους,	ὅτι μόνῳ τὸ θεῖον αὐτῷ
[4, 8]	τοῦ λοιποῦ φυλαττομένοις ὑμῖν ἄμεινον	ἕξει	τὰ πράγματα: μηδὲ τὴν ἴσην
[4, 1]	(Ὡς οὖν ταῦτ' ἄμεινον αὐτοῖς	ἕξειν	ἔκριναν καὶ τοῖς πολεμίοις ἐπῆλθον,
[4, 8]	θελήσειε γαμεῖν ὁ πρότερος, μὴ	ἐξεῖναι	αὐτῇ ἐπανιέναι. τὴν ἄτεκνον τἀνδρὸς
[4, 8]	θεὸν μὴ νοσφίζεσθαι ἀλλότρια. (Μὴ	ἐξεῖναι	δὲ παριέναι κτηνῶν τινι κακοπαθούντων
[4, 8]	νομιζόμενον τέρας τοῖς ὁρῶσι. μὴ	ἐξεῖναι	δὲ ποιεῖν ἐκτομίας μήτε ἀνθρώπους
[4, 8]	τὰ περὶ ταύτην σκεύη μὴ	ἐξεῖναι	λαμβάνειν ἐνέχυρον, ὅπως μὴ στερῶνται
[4, 4]	ὡρισμένων ἔχωσι χρήματα τοῖς ἱερεῦσιν	ἐξεῖναι	περὶ τούτων ὡς βούλονται δοκιμάσαι.
[4, 8]	ἐκείνων παρόντων μήτε θρασύνεσθαί τισιν	ἐξεῖναι	τῆς πρὸς τοὺς ἐν ἀξιώματι
[4, 3]	ὕλης πρὸς αὐτὸ παρατριβείσης αὐτομάτως	ἐξεκρούσθη,	ἀλλ' ὁποῖον θεοῦ κελεύσαντος ἁφθείη
[4, 3]	τοῖς θυμιατηρίοις ὁπόσα κομίζοντες ἔτυχον.	ἐξέλαμψε	δὲ πῦρ τοσοῦτον ὅσον οὔτε
[4, 8]	ἀποτινύτω τῷ πατρί. ἂν δ'	ἐξελέγξῃ	τὴν παιδίσκην ἐφθαρμένην, δημότις μὲν
[4, 8]	καταφρονῶν τῷ μηδένα εἶναι τὸν	ἐξελέγξοντα.	καθόλου μὲν γὰρ τὸ συνειδὸς
[4, 3]	μηδ' ὡς ἀποθανόντας κατ' ἀνθρώπινον	ἐξεληλυθότας	τοῦ βίου φανέντας νόμον, ἀλλὰ
[4, 1]	ἐπὶ τῷ τῆς παρ' Αἰγυπτίων	ἐξελθεῖν	ὕβρεως Μωυσῆν τύραννον ἀνέχεσθαι καὶ
[4, 8]	τῆς ἐρήμου τυγχάνοντας ἐποίησαν κακῶς,	ἐξελόντας	δὲ τὴν Χαναναίων γῆν καὶ
[4, 6]	τὸν Μαδιανιτῶν ὄλεθρον τὴν στρατιὰν	ἐξέπεμπε,	περὶ ὧν τῆς ἐπ' αὐτοὺς
[4, 6]	εὐωχήσας μέρος τι τῶν ὁπλιτῶν	ἐξέπεμψε	δῃῶσον τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν καὶ
[4, 8]	κἀγὼ τὴν διάνοιαν αὐτοῦ σαφῶς	ἐξεπιστάμενος	παραινῶ, οὐκ ἂν ὄντες μακαριστοὶ
[4, 3]	γίνεται πάντα καὶ δρωμένοις μηχανὴν	ἐξεπόρισας	οἶκτον ἐν πᾶσι δεινοῖς Ἑβραίων
[4, 8]	γεγαμημένην, βουλομένῳ συνοικεῖν μὴ πρότερον	ἐξέστω	εὐνῆς ἅψασθαι καὶ κοινωνίας, πρὶν
[4, 8]	ὑμῖν δυνατώτερος. (Ὅρους γῆς μὴ	ἐξέστω	κινεῖν μήτε οἰκείας μήτ' ἀλλοτρίας
[4, 8]	μεταλαμβάνειν: ἀποφέρεσθαι δ' αὐτοῖς μηδὲν	ἐξέστω.	μηδὲ τρυγῶντες ὧν ἂν εἰς
[4, 8]	~(Δανείζειν δ' Ἑβραίων ἐπὶ τόκοις	ἐξέστω	μηδενὶ μήτε βρωτὸν μήτε ποτόν:
[4, 4]	τούτοις δὲ καὶ τὸν λαὸν	ἐξέταξε	τῶν ἐπετείων καρπῶν δεκάτην αὐτοῖς
[4, 8]	πράξετε καὶ τὴν εὐδαιμονίαν βεβαίαν	ἕξετε:	ἱερὰ πόλις ἔστω μία τῆς
[4, 8]	ἀρίστας, αἷς ἑπόμενοι τὴν εὐδαιμονίαν	ἕξετε,	ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ Ἰησοῦς
[4, 8]	μενεῖ τῶν τε ἀπόντων ταχεῖαν	ἕξετε	τὴν παρουσίαν. μόνον οἷς ὁ
[4, 2]	ὑπὸ τῆς ἀπορίας καὶ συμφορᾶς	ἐξηγανάκτουν	καὶ πρὸς ἀλλήλους καὶ πρὸς
[4, 2]	τοῦτο καὶ τοῖς Ἰουδαίοις συνέπεσεν:	ἑξήκοντα	γὰρ ὄντες μυριάδες καὶ διὰ
[4, 6]	ἔκειτο τοῦ στρατοπέδου σταδίους ἀπέχον	ἑξήκοντα.	κατιδὼν δ' αὐτοὺς ἐκεῖνος βωμούς
[4, 5]	ἀποθανὼν ὑπῆρξε: καὶ γὰρ πόλεις	ἑξήκοντα	λαμπρῶς πάνυ τετειχισμένας ὑποτελεῖς ἐκείνῳ
[4, 7]	πεντακισχιλίας πρὸς μυριάσιν ἑπτὰ καὶ	ἑξήκοντα,	ὄνους δὲ ἑξακισμυρίας, χρυσοῦ δὲ
[4, 8]	ἑτέρᾳ γραφῇ λέξομεν. ταῖς δ'	ἑξῆς	ἡμέραις, συνεχὲς γὰρ ἐκκλησίασεν, εὐλογίας
[4, 6]	τὴν ἐπ' αὐτοῖς δόξαν καὶ	ἐξιδιώσασθαι	μηδενὸς ἂν γενομένου μάρτυρος τοῦ
[4, 8]	καὶ ὅπως ἂν οἱ στρατεύοντες	ἐξίοιεν	τεκμηρίῳ χρώμενοι τοῖς λίθοις, ὡς
[4, 6]	περὶ ὧν τῆς ἐπ' αὐτοὺς	ἐξόδου	μετὰ μικρὸν ἀπαγγελοῦμεν προδιηγησάμενοι πρῶτον
[4, 8]	ὑμᾶς προεθέμην, οὐ γὰρ ἐπ'	ἐξόδου	τοῦ ζῆν δυσχεραίνοντας καταλιπεῖν ἠξίουν
[4, 8]	αὑτῶν καὶ πάλιν εἰ δεηθεῖεν	ἕξοντες.	ἂν δὲ ἀναισχυντῶσι περὶ τὴν
[4, 8]	ὧν ἂν δέωνται παρ' αὐτῶν	ἕξουσι,	γενόμενόν τε μετὰ χαρᾶς καὶ
[4, 8]	τε νόμοι πολλὴν πρὸς ἁμαρτάνοντας	ἕξουσι	παρρησίαν, ὡς προλεγόντων αὐτοῖς ἃ
[4, 8]	καὶ ἄρχειν εἴσονται παρελθόντες εἰς	ἐξουσίαν	αὐτοῦ, τήν τ' ἐλευθερίαν ἡγεῖσθε
[4, 8]	ὑπερηφανεύσειεν αὐτὴν γαμετὴν ἔχειν, μηκέτ'	ἐξουσίαν	ἐχέτω καταδουλοῦν αὐτήν, ἀλλ' ὅπη
[4, 8]	ἀδικεῖν συνοικείτω τῷ κατηγορήσαντι μηδεμίαν	ἐξουσίαν	ἔχοντος ἐκείνου ἀποπέμπεσθαι αὐτήν, πλὴν
[4, 8]	ἰσχυριζέσθω: λάβοι γὰρ ἂν οὕτως	ἐξουσίαν	συνοικεῖν ἑτέρῳ, πρότερον γὰρ οὐκ
[4, 2]	Κορῆν ἐφιέμενον τῆς τιμῆς τὴν	ἐξουσίαν	τοῦ τίνι παράσχῃ ταύτην ἀφελέσθαι
[4, 7]	ὃν συνεχώρει τελευτήσαντα κάθοδον, ἐχόντων	ἐξουσίαν	τῶν τοῦ πεφονευμένου συγγενῶν κτείνειν,
[4, 5]	θεῖον. οἱ δ' ἧς ἐπόθουν	ἐξουσίας	λαβόμενοι καὶ τὰς πανοπλίας ἀναλαβόντες
[4, 8]	τῶν στρατηγῶν ἀρεταῖς, οἳ πρόνοιαν	ἕξουσιν	ὑμῶν τοῦ συμφέροντος. θεός τε
[4, 2]	τοῦ βιάζεσθαι τό τε λεληθότως	ἐξυβρίζειν,	ὅτι μὴ μόνον ἄκοντας μηδὲ
[4, 8]	δι' αἰσχύνην ἢ διὰ σύνεσιν	ἐξυβρίζοντες	εἰς αὐτούς, πρῶτον μὲν λόγοις
[4, 8]	καὶ μηδὲν εἰς τοὺς προεστηκότας	ἐξυβρίσαι	διὰ πλοῦτον, ὃς ὑμῖν πολὺς
[4, 2]	καίπερ εἰς τὸν νομοθέτην αὐτῶν	ἐξυβρισάντων	καὶ τὰς ἐντολάς, ἃς αὐτὸς
[4, 8]	γένηται: τὸ δ' ἐνέχυρον αἰτεῖν	ἔξω	καὶ τὸν ὀφείλοντα κομίζειν δι'
[4, 8]	τολμήμασι, προαχθεὶς ὑπ' αὐτῶν τούτων	ἔξω	τῆς πόλεως τοῦ πλήθους ἑπομένου
[4, 7]	πεφονευμένου συγγενῶν κτείνειν, εἰ λάβοιεν	ἔξω	τῶν ὅρων τῆς πόλεως εἰς
[4, 4]	οἰκέτας καὶ θυγατέρας καὶ γυναῖκας	ἔξω	τῶν ὑπὲρ ἁμαρτημάτων ἐπιφερομένων θυσιῶν:
[4, 6]	τὸν μάντιν ἐλθεῖν, ὅπως ἐπ'	ἐξωλείᾳ	τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀρὰς ποιήσηται. παραγενομένους
[4, 6]	τε> συγγενεῖς ὄντες κωλύειν δέον	ἐξώτρυνον	αὐτοὺς ἐπὶ ταῦτα ἀδικεῖν τῷ
[4, 8]	δι' ἐτῶν ἑπτὰ τῆς σκηνοπηγίας	ἑορτῆς	ἐνστάσης ὁ ἀρχιερεὺς ἐπὶ βήματος
[4, 3]	ὁ τόπος ποιήσας, ὁ κελεύσας	ἐπ'	Αἰγύπτου σταλῆναι καὶ τὴν σὴν
[4, 7]	γενησομένας, ὧν τρεῖς ἀπέδειξε τοῖς	ἐπ'	ἀκουσίῳ φόνῳ φευξομένοις, καὶ χρόνον
[4, 8]	τοσαύτη γὰρ ἂν ἐκ τῆς	ἐπ'	ἀκριβὲς αὐτῶν συλλογῆς εὐπορία τοῖς
[4, 8]	φύσει τῆς εὐχαριστίας καὶ γενομένης	ἐπ'	ἀμοιβῇ μὲν τῶν ἤδη γεγονότων
[4, 8]	ἐνδείας πάθωσί τι τῶν χειρόνων.	(Ἐπ'	ἀνθρώπου μὲν κλοπῇ θάνατος ἔστω
[4, 8]	τῆς παιδοποιίας καρπόν, ὃν ἀνθρώποις	ἐπ'	αὐξήσει τοῦ γένους ἡμῖν ὁ
[4, 2]	χρόνον μὴ τὴν ἀσφάλειαν τὴν	ἐπ'	αὐτῇ βεβαιοῦντος ἡμῖν τοῦ θεοῦ
[4, 3]	αἰφνίδιον ἡ γῆ, σάλου δ'	ἐπ'	αὐτῆς κινηθέντος ὥσπερ ἐξ ἀνέμου
[4, 4]	περιέχοντος ὄρους αὐτὸ ἀναβὰς Ἀαρὼν	ἐπ'	αὐτὸ Μωυσέος αὐτῷ δεδηλωκότος, ὅτι
[4, 3]	νικωμένου. ποιήσεις δὲ φανερὰν τὴν	ἐπ'	αὐτοῖς δίκην οὕτως μεμηνότων κατὰ
[4, 6]	καὶ παρὸν αὐτῷ σφετερίσασθαι τὴν	ἐπ'	αὐτοῖς δόξαν καὶ ἐξιδιώσασθαι μηδενὸς
[4, 8]	ἐν τῇ μάχῃ, ὅπως τὸ	ἐπ'	αὐτοῖς κορέσασα λυπηρὸν ἔπειθ' οὕτως
[4, 8]	ἀντιλέγοντα τῷ μετὰ νόμου βοηθείας	ἐπ'	αὐτὸν ἥκοντι. κἂν μὲν εὔπορος
[4, 8]	Χαναναίων καὶ πλείστην παρέχον τοῖς	ἐπ'	αὐτοῦ κατοπτεύειν, ἀπέπεμπε τὴν γερουσίαν.
[4, 8]	ἰσχύι διαφέρουσιν ἀδικεῖν ἐθέλοιεν, στρατὸν	ἐπ'	αὐτοὺς ἀγάγοιτε, στρατηγῷ μὲν αὐτοκράτορι
[4, 6]	ἀπὸ παντὸς κακοῦ καὶ μηδὲν	ἐπ'	αὐτοὺς ἐᾶσαι τοιοῦτον πάθος> ἐλθεῖν,
[4, 1]	οἱ πολέμιοι καὶ μειζόνων ὀρεχθέντες	ἐπ'	αὐτοὺς ἔλθοιεν, ἔγνω δεῖν τὴν
[4, 6]	στρατιὰν ἐξέπεμπε, περὶ ὧν τῆς	ἐπ'	αὐτοὺς ἐξόδου μετὰ μικρὸν ἀπαγγελοῦμεν
[4, 3]	καὶ πεντήκοντα καὶ Κορῆς, ᾄξαντος	ἐπ'	αὐτοὺς ἐφθάρησαν, ὡς καὶ τὰ
[4, 8]	δικασταὶ μὴ νοῶσι περὶ τῶν	ἐπ'	αὐτοὺς παρατεταγμένων ἀποφήνασθαι, συμβαίνει δὲ
[4, 8]	τῆς Ἀμαληκιτῶν ὕβρεως, ἀλλὰ στρατεύσαντας	ἐπ'	αὐτοὺς τιμωρίαν ἀπολαβεῖν ὧν ἐπὶ
[4, 6]	ἢ καταγωνίσασθαι καὶ νίκην τὴν	ἐπ'	αὐτῷ λαβεῖν, ἐπὶ τὴν τοῦ
[4, 6]	τὴν μαρτυρίαν ἔδωκε καὶ τῆς	ἐπ'	αὐτῷ μνήμης ἠξίωσε. καὶ ταῦτα
[4, 8]	τῆς ἐκ λόγου παρηγορίας τὸ	ἐπ'	αὐτῷ ποιῆσαι πάθος. Μωυσῆς δ'
[4, 8]	τὰς γυναῖκας στερνοτυπουμένας ἐμφανίζειν τὸ	ἐπ'	αὐτῷ τεθνηξομένῳ πάθος. καὶ οἱ
[4, 5]	δὲ παρὰ Ἑβραίοις. ~(Πένθος δὲ	ἐπ'	αὐτῷ τοῦ λαοῦ τριακονθήμερον ἄγοντος,
[4, 3]	ἐκκλησίαν μετεώρου τοῦ πλήθους ὄντος	ἐπ'	ἐλπίδι τῶν ἐσομένων, καὶ τῶν
[4, 8]	ὀνειδίζειν ὑμᾶς προεθέμην, οὐ γὰρ	ἐπ'	ἐξόδου τοῦ ζῆν δυσχεραίνοντας καταλιπεῖν
[4, 6]	παρακαλέσοντας τὸν μάντιν ἐλθεῖν, ὅπως	ἐπ'	ἐξωλείᾳ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀρὰς ποιήσηται.
[4, 8]	αὐτοῖς κορέσασα λυπηρὸν ἔπειθ' οὕτως	ἐπ'	εὐωχίας τράπηται καὶ γάμους: καλὸν
[4, 1]	τῷ διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην	ἐπ'	ὀνόματι τοῦ θεοῦ κωλύοντι προσσχοῖεν.
[4, 3]	πληθύι γενέσθαι, δέσποτα, φησί, τῶν	ἐπ'	οὐρανοῦ τε καὶ γῆς καὶ
[4, 8]	σώμασιν αἰσχύνης: ὁμοίως μηδ' ἂν	ἐπ'	ὀχεύσει κυνὸς ἤτοι θηρευτικοῦ ἢ
[4, 8]	δένδρα κόπτοντας ἀλλὰ φείδεσθαι, λογιζομένους	ἐπ'	ὠφελείᾳ ταῦτα τῶν ἀνθρώπων γεγονέναι,
[4, 6]	εἶτ' ἀνθήσουσιν ἐπὶ φόβῳ τῶν	ἐπαγαγόντων	αὐτοῖς τὰς βλάβας. ὑμεῖς δ'
[4, 8]	χαίρειν τὴν φύσιν. μηδὲ κτήνεσιν	ἐπάγειν	ὅσα μὴ συγγενῆ: δέος γὰρ
[4, 8]	τέκνα καὶ τὴν γυναῖκα ἐλευθέραν	ἐπαγόμενος.	(Ἐὰν δέ τις ἢ χρυσίον
[4, 8]	περιφρονεῖν εὔλογον. τῆς δ' ἀρετῆς	ἔπαθλα	ὑμῖν μεγάλα κεῖται πρὸς ἅπαντα
[4, 3]	ὑπόμνησις εἴη τοῖς αὖθις ὧν	ἔπαθον	καὶ ὅτι τὴν ἰσχὺν τοῦ
[4, 8]	τούτων πάλιν εὐχομένων τὰς προηγμένας	ἐπαινεῖν:	ἔπειτα κατὰ ταὐτὰ τοῖς παραβησομένοις
[4, 6]	οὖν τὸν στρατὸν τοῦτον οὔτ'	ἐπαινέσαι	προεθέμην οὔτ' ἐφ' οἷς τὸ
[4, 8]	πάντα ποιείτω ἃ παρ' ἄλλων	ἔπαινον	αὐτῷ παρέξει, μάλιστα δὲ τὸν
[4, 8]	ὁ πρότερος, μὴ ἐξεῖναι αὐτῇ	ἐπανιέναι.	τὴν ἄτεκνον τἀνδρὸς αὐτῇ τετελευτηκότος
[4, 6]	ταῦτα λέγων ἐπειρᾶτο τοὺς νέους	ἐπανορθοῦν	καὶ εἰς μετάνοιαν ἄγειν ὧν
[4, 8]	τὰς κρίσεις, ἀλλὰ τὸ δίκαιον	ἐπάνω	πάντων τιθεμένους. ὁ γὰρ θεὸς
[4, 6]	παραληφθέντα ὑπὸ τῶν Μαδιηνιτῶν, ὅπως	ἐπαράσηται	τοῖς Ἑβραίοις, καὶ τοῦτο μὲν
[4, 8]	ἀνάμνησιν φέρων μηδὲ παρ' ὃν	ἔπασχον	αὐτὰ καιρὸν ἐν ὀργῇ γενόμενος,
[4, 4]	στάσις πολὺν ἀκμάσασα χρόνον τοῦτον	ἐπαύθη	τὸν τρόπον. (Μωυσῆς δ' ἐπεὶ
[4, 3]	ἐκείνων ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν ἐμαυτὸν	ἐπέδωκα	ταῖς ὑπὲρ τούτων ταλαιπωρίαις. καὶ
[4, 5]	τὸ παρὸν μόνον τοῖς Ἑβραίοις	ἐπέδωκε	τὰ πράγματα, ἀλλὰ καὶ πρὸς
[4, 6]	διδόναι. (Καὶ ὁ μὲν τοιαῦτα	ἐπεθείαζεν	οὐκ ὢν ἐν ἑαυτῷ τῷ
[4, 8]	καὶ πρὸς τὸ ἐναντίον μεταβαλεῖ.	ἐπεὶ	δὲ ἀνάγκη τὸ ἀνθρώπειον καὶ
[4, 3]	τοὐμὸν ἀντιτάξας πρόθυμον. νῦν οὖν	ἐπεὶ	κακουργεῖν ὑποπτεύομαι παρ' ἀνδράσιν, οἷς
[4, 6]	εὐηθείας τὸ βέβαιον αὐτοῖς παρεσχημένος:	ἐπεὶ	μὴ τοῦτον αὐτῶν ἐχόντων τὸν
[4, 4]	ἐπαύθη τὸν τρόπον. (Μωυσῆς δ'	ἐπεὶ	πολέμου καὶ στρατείας ἡ τῶν
[4, 8]	καὶ τὴν Χαναναίαν κτησαμέναις περιστήσεται.	ἐπεὶ	προαχθέντες εἰς καταφρόνησιν ὑπ' αὐτοῦ
[4, 6]	ὑπὸ τοῦ πρὸς αὐτὰς πάθους	ἐπεὶ	ταῦτα ὑμῖν, ἔφασαν, δέδοκται, τοῖς
[4, 6]	οὔσης καὶ συμμαχίας πρὸς Μαδιηνίτας,	ἐπεὶ	τοὺς Ἰσραηλίτας τοσοῦτον φυομένους ἑώρα
[4, 5]	αὐτῷ τοῦ λαοῦ τριακονθήμερον ἄγοντος,	ἐπεὶ	τοῦτ' ἐλώφησεν, ἀναλαβὼν ἐκεῖθεν Μωυσῆς
[4, 8]	καὶ τῆς μακρᾶς κοινωνοὶ ταλαιπωρίας,	ἐπεὶ	τῷ θεῷ δοκοῦν ἤδη καὶ
[4, 6]	ξενίοις δεομένους ἐπείσθημεν. καὶ νῦν,	ἐπεί	φατε πρὸς ἡμᾶς φιλοστόργως ἔχειν
[4, 8]	καὶ πᾶσαν ἐπευφημήσας τὴν πληθύν,	ἐπεί,	φησί, πρὸς τοὺς ἡμετέρους ἄπειμι
[4, 6]	συνεῖναι τοῖς νεανίαις αὐτῶν προστάξατε.	ἐπειδὰν	δὲ κεχειρωμένους ὁρῶσι ταῖς ἐπιθυμίαις,
[4, 8]	τὰ προτέλεια τοῖς ἱερεῦσι διδότωσαν.	ἐπειδὰν	δὲ ταῦτά τις ποιήσας καὶ
[4, 8]	ἡμῖν τὴν πραγματείαν συντάξασθαι πρόκειται.	(Ἐπειδὰν	τὴν Χαναναίων γῆν κτησάμενοι καὶ
[4, 2]	νῦν Ἀαρῶνι τὴν ἱερωσύνην οὐκ	ἐπειδὴ	πλούτῳ προεῖχε, σὺ γὰρ καὶ
[4, 8]	τὸ ἐπ' αὐτοῖς κορέσασα λυπηρὸν	ἔπειθ'	οὕτως ἐπ' εὐωχίας τράπηται καὶ
[4, 6]	κόρον τῆς ἡμετέρας ὁμιλίας λαβόντες	ἔπειθ'	ὑβρίσητε καὶ ἀτίμους ἀποπέμψητε πρὸς
[4, 6]	καὶ ὁ μὲν ταῦτα λέγων	ἐπειρᾶτο	τοὺς νέους ἐπανορθοῦν καὶ εἰς
[4, 6]	τοιούτοις ὑμᾶς τιμῆσαι ξενίοις δεομένους	ἐπείσθημεν.	καὶ νῦν, ἐπεί φατε πρὸς
[4, 8]	καὶ νοσήσας ἐπὶ πλείονας ἡμέρας	ἔπειτ'	ἀποθάνῃ, ἀθῷος ἔστω ὁ πλήξας,
[4, 8]	πρῶτον ἀγαθῶν τὸ πρέσβιστόν ἐστιν,	ἔπειτα	καὶ τὴν τῶν ἄλλων χαρίζεται
[4, 4]	ἀντικρὺ τῆς σκηνῆς τοῦ θεοῦ.	ἔπειτα	καιομένης ὡς εἶχεν ὅλης τῆς
[4, 8]	πάλιν εὐχομένων τὰς προηγμένας ἐπαινεῖν:	ἔπειτα	κατὰ ταὐτὰ τοῖς παραβησομένοις κατάρας
[4, 8]	εἴ τις ὡς παρθένον μνηστευσάμενος	ἔπειτα	μὴ τοιαύτην εὕροι, δίκην λαχὼν
[4, 8]	δὲ καὶ Ἰησοῦς Μωυσέος παρόντος.	ἔπειτα	πάνθ' ὅσα ποιήσειεν ὑπὲρ τῆς
[4, 6]	πράττω νυνὶ κρίνας ἀγαθὰ ταῦτ'	ἔπειτα	περὶ αὐτῶν ὁμολογεῖν ἐν τούτοις
[4, 8]	παραβησομένους τὰ ἐν αὐτοῖς διωρισμένα.	ἔπειτα	ποίησιν ἑξάμετρον αὐτοῖς ἀνέγνω, ἣν
[4, 7]	προεῖπον ἐπὶ τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν	ἔπεμψεν	στρατιὰν τοὺς πάντας εἰς δισχιλίους
[4, 8]	τοῦ δὲ τολμηρῶς καὶ προπετῶς	ἐπενεγκεῖν	αἰτίαν καὶ διαβολὴν πρόστιμον ἐκτινύτω
[4, 8]	μετ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν οὐκ	ἐπενεγκεῖν	ἱερεῖον ἕτερον, οὐ γὰρ εἶναι
[4, 3]	καὶ τῆς εἰς Μωυσῆν ὑποψίας,	ἐπένευσαν	δὲ τοῖς εἰρημένοις: καὶ γὰρ
[4, 6]	μὲν τεθυκότι τὸ θεῖον οὐκ	ἐπένευσε	τὰς κατὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀράς,
[4, 6]	καὶ ἡγεμόνα τὴν ἑαυτοῦ πρόνοιαν	ἐπένευσεν.	ὡς οὐδέν ἐστιν ἀνθρώπινον γένος,
[4, 4]	πρὸ ταύτης βίβλῳ δεδηλώκαμεν, εὐπορίαν	ἐπενόησε.	πάντων δὲ τῶν τοῖς ἱερεῦσι
[4, 7]	πραγμάτων. ὁ δὲ Ἰησοῦς πᾶσαν	ἐπεπαίδευτο	τὴν περὶ τοὺς νόμους παιδείαν
[4, 8]	μόνον οἷς ὁ θεὸς ὑμᾶς	ἕπεσθαι	βούλεται, τούτοις πειθαρχεῖτε, καὶ μήτε
[4, 8]	ληνοὺς κομίζωσιν εἰργέτωσαν τοὺς ὑπαντιάζοντας	ἐπεσθίειν:	ἄδικον γὰρ ἀγαθῶν, ἃ κατὰ
[4, 2]	ἃς αὐτὸς διὰ Μωυσέος αὐτοῖς	ἐπέστειλεν,	ἐρρύσατο τῶν ἐκ τοῦ στασιάζειν
[4, 4]	καὶ τὸν λαὸν ἐξέταξε τῶν	ἐπετείων	καρπῶν δεκάτην αὐτοῖς τε τοῖς
[4, 7]	τὸν πεφονευκότα: ἑτέρῳ δὲ οὐκ	ἐπετέτραπτο.	αἱ δὲ πόλεις αἱ πρὸς
[4, 1]	ἔθνους διὰ τοὺς προγόνους ὧν	ἐπετρόπευσε	καὶ διὰ τὴν αὐτῶν ἀρετὴν
[4, 8]	οἷς ἂν ἐπιχειρήσειε, καὶ πᾶσαν	ἐπευφημήσας	τὴν πληθύν, ἐπεί, φησί, πρὸς
[4, 4]	αὐτῶν κρίσιν καὶ τὸ λοιπὸν	ἐπευφημοῦντες	τοῖς δεδογμένοις τῷ θεῷ συνεχώρουν
[4, 6]	τῶν πληγῶν, ἃς ὁ Βάλαμος	ἐπέφερεν	αὐτῇ κακοπαθῶν τῇ θλίψει τῇ
[4, 1]	ἕξειν ἔκριναν καὶ τοῖς πολεμίοις	ἐπῆλθον,	οἱ μὲν οὐ καταπλαγέντες αὐτῶν
[4, 3]	παντὸς φυλάξεις κακοῦ, ὃν δ'	ἐπηρασάμην	ὄλεθρον αὐτοῖς τοῦτον ποιήσεις ἐμόν,
[4, 8]	σκηνοπηγίας ἑορτῆς ἐνστάσης ὁ ἀρχιερεὺς	ἐπὶ	βήματος ὑψηλοῦ σταθείς, ἀφ' οὗ
[4, 3]	κατέκρινα πενίαν νικᾶν δυναμένην οὔτε	ἐπὶ	βλάβῃ τοῦ κοινοῦ πολιτευσάμενος εἰς
[4, 8]	ἀμοιβῇ μὲν τῶν ἤδη γεγονότων	ἐπὶ	δὲ προτροπῇ τῶν ἐσομένων: ἐπιγράφειν
[4, 8]	τι χρήματα λαβόντας τις αὐτοὺς	ἐπὶ	διαφθορᾷ τοῦ δικαίου ἐνδείξαιτ' ἢ
[4, 5]	ἐπόνουν οἱ διαφεύγοντες, ἔκαμνόν τε	ἐπὶ	δίψει μᾶλλον ἤ τινι τῶν
[4, 4]	δὲ ὅταν τὰς τρίχας ἀφιερῶσιν	ἐπὶ	θυσίᾳ τε δρῶσι τὰς κουρὰς
[4, 8]	αὐτὴν μήτε ἀλλοτρίων εἰς αὐτὴν	ἐπὶ	κακώσει στρατευσάντων μήτε στάσεως ἐμφυλίου
[4, 8]	ὡς ἐκεῖνος κατέλιπεν οὐδὲν ἡμῶν	ἐπὶ	καλλωπισμῷ προσθέντων οὐδ' ὅτι μὴ
[4, 6]	τῶν συμμάχων ἐπικαλοῦντος, ἐλθόντα γὰρ	ἐπὶ	κατάρᾳ τῶν πολεμίων ὑμνεῖν αὐτοὺς
[4, 8]	ἅπαντι τῷ χρόνῳ μὴ δεῖν	ἐπὶ	μελλούσῃ τελευτῇ κατηφεῖν, ὡς κατὰ
[4, 8]	συμφοραῖς αὐτῶν, μετανοήσειν δ' αὐτοὺς	ἐπὶ	μηδενὶ χρησίμῳ ταῦτα πάσχοντας. ὁ
[4, 8]	πονοῦντί μοι καὶ κατὰ πᾶσαν	ἐπὶ	νοῦν τῆς ἐπὶ τὸ βέλτιον
[4, 8]	νῦν ὑφ' ὑμῶν ἢ ὕστερον	ἐπὶ	παίδων ὑμετέρων γένηται τοῦθ' ὑπερόριον
[4, 6]	ὁ σύλλογος. προεληλύθει δ' ἂν	ἐπὶ	πλεῖον ἡ τοῦ κακοῦ πεῖρα
[4, 8]	κομισθεὶς παρ' ἑαυτὸν καὶ νοσήσας	ἐπὶ	πλείονας ἡμέρας ἔπειτ' ἀποθάνῃ, ἀθῷος
[4, 5]	ἦν, καὶ ἐπιθυμίᾳ τοῦ πιεῖν.	ἐπὶ	ποταμὸν οὖν τοὺς πλείους καταραχθέντας,
[4, 2]	κατασκευάσαι καὶ κακουργοῦντα κτήσασθαι ταύτην	ἐπὶ	προφάσει τοῦ θεοῦ περιορᾶν, παρὰ
[4, 6]	κατηράσατο τοῖς Ἰσραηλίταις, πεσὼν δ'	ἐπὶ	στόμα πάθη προύλεγεν ὅσα τε
[4, 5]	ἄγων, καὶ σπεύδων μὲν ὡς	ἐπὶ	συμμαχίαν τὴν Σιχῶνος φίλου τυγχάνοντος
[4, 7]	Μαδιηνῖται δὲ προπυθόμενοι τὸν στρατὸν	ἐπὶ	σφᾶς ἐλαύνοντα καὶ ὅσον οὐδέπω
[4, 8]	κἂν μισθόν τις ἀποστερήσῃ τῶν	ἐπὶ	σώμασι τοῖς αὐτῶν ἐργαζομένων, μεμισήσθω.
[4, 2]	οὗτος ὑμῖν ἱερεὺς κεχειροτονήσεται, τῆς	ἐπὶ	τἀδελφῷ διαβολῆς ὡς κεχαρισμένου τὴν
[4, 2]	ποιήσασθαι τὴν δόσιν, ἀλλ' οὐκ	ἐπὶ	τἀδελφῷ καταλιπεῖν. (Μωυσῆς δὲ τὴν
[4, 6]	τοῖς λόγοις. καὶ πολεμεῖν μὲν	ἐπὶ	ταῖς εὐπραγίαις θρασύτερον ὑπὸ τῆς
[4, 8]	πλήθους εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν	ἐπὶ	ταῖς θυσίαις δι' ἐτῶν ἑπτὰ
[4, 6]	κατεμέμφετο τὸν Βάλαμον ὡς ἄδικον	ἐπὶ	ταῖς πρότερον διακονίαις μηδὲν ἔχοντα
[4, 8]	δουλεύειν ἀνδράσιν οὐδένα ληψομένοις οἶκτον	ἐπὶ	ταῖς συμφοραῖς αὐτῶν, μετανοήσειν δ'
[4, 6]	ὄντες κωλύειν δέον ἐξώτρυνον αὐτοὺς	ἐπὶ	ταῦτα ἀδικεῖν τῷ θεῷ δοκοῦντες
[4, 7]	τυγχάνων διάδοχον ἑαυτοῦ Ἰησοῦν καθίστησιν	ἐπί	τε ταῖς προφητείαις καὶ στρατηγὸν
[4, 8]	παρέσχεν, ἐλαύνειν δὲ οὕτως ὡς	ἐπὶ	τέκνων σφαγῇ καὶ πρὸς τούτῳ
[4, 8]	καὶ διὰ τὸ τὰς ψυχὰς	ἐπὶ	τελευτῇ γιγνομένας μετ' ἀρετῆς πάσης
[4, 8]	παραβησομένοις κατάρας τίθεσθαι ὑποφωνούσας ἀλλήλαις	ἐπὶ	τῇ κυρώσει τῶν λεγομένων. ἀνέγραψε
[4, 1]	καταπεπληγότας, φοβούμενος δὲ μὴ θαρσήσαντες	ἐπὶ	τῇ νίκῃ οἱ πολέμιοι καὶ
[4, 8]	τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ γενησομένην	ἐπὶ	τῇ χρηστότητι. (Οἱ δὲ λαβόντες
[4, 8]	μὴ βούληται γαμεῖν ὁ ἀδελφός,	ἐπὶ	τὴν γερουσίαν ἐλθοῦσα ἡ γυνὴ
[4, 7]	δὲ ὑπὲρ ὧν καὶ προεῖπον	ἐπὶ	τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν ἔπεμψεν στρατιὰν
[4, 1]	αὐτοῖς χείρω συνέβαινεν εἶναι δοκεῖν,	ἐπὶ	τὴν πρὸς τοὺς Χαναναίους μάχην
[4, 6]	νίκην τὴν ἐπ' αὐτῷ λαβεῖν,	ἐπὶ	τὴν τοῦ Ζαμβρίου σκηνὴν παραγενόμενος
[4, 8]	τὰ καθ' ἡμᾶς ἀρχῆθεν ἦν,	ἐπὶ	τὴν τῶν ἄλλων τραπέσθαι διήγησιν.
[4, 8]	τοὺς στάχυας ἀποδεῖν τὰ στόματα	ἐπὶ	τῆς ἅλωος: οὐ γὰρ εἶναι
[4, 8]	εἶναι τὸν παρακαλοῦντα. ὧν τε	ἐπὶ	τῆς ἐρήμου μετ' ὀργῆς ὁμιλήσειαν
[4, 6]	οὐδ' εὔλογον ἔφασκε σωφρονήσαντας αὐτοὺς	ἐπὶ	τῆς ἐρήμου νῦν ἐν τοῖς
[4, 8]	ἐπ' αὐτοὺς τιμωρίαν ἀπολαβεῖν ὧν	ἐπὶ	τῆς ἐρήμου τυγχάνοντας ἐποίησαν κακῶς,
[4, 8]	πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν φέρειν ἐγγεγραμμένα	ἐπὶ	τῆς κεφαλῆς καὶ τοῦ βραχίονος,
[4, 6]	τοῦ βασιλέως ἐκπρεπῶς ἠξίου προαχθεὶς	ἐπί	τι τῶν ὀρῶν σκέψασθαι, πῶς
[4, 8]	ὁ θεὸς αὐτοῖς κτήσασθαι παρέσχεν,	ἐπὶ	τιμῇ τοῦ δεδωκότος ἀπολαύειν. ~(Ἐκ
[4, 8]	κατὰ πᾶσαν ἐπὶ νοῦν τῆς	ἐπὶ	τὸ βέλτιον ὑμῶν μεταβολῆς φροντίδα
[4, 6]	κάλλος ἀσκήσαντες τὴν εὐμορφίαν αὐτῶν	ἐπὶ	τὸ μᾶλλον εὐπρεπὲς πέμψατε πλησίον
[4, 4]	καὶ φύεσθαι: χαλεπωτέραν ἐλάμβανε τῆς	ἐπὶ	τὸ χεῖρον προκοπῆς αἰτίαν, ὑφ'
[4, 8]	τὴν στρατιὰν καθ' ἓξ φυλὰς	ἐπὶ	τοῖν δυοῖν ὀροῖν ἀναστῆναι καὶ
[4, 8]	τῷ πένθει διελθουσῶν, αὐτάρκεις γὰρ	ἐπὶ	τοῖς δακρύοις αὗται τῶν φιλτάτων
[4, 8]	σωφρονέστερον λογισάμενος καὶ τὸν θεὸν	ἐπὶ	τοῖς εἰς πατέρας τολμωμένοις χαλεπῶς
[4, 8]	τῶν νέων αὔθαδες, ἀπαλλαττέσθωσαν τῶν	ἐπὶ	τοῖς ἠγνοημένοις ὀνειδῶν. οὕτως γὰρ
[4, 3]	πρὸ τῆς σκηνῆς πάντες καθήγνισαν	ἐπὶ	τοῖς θυμιατηρίοις ὁπόσα κομίζοντες ἔτυχον.
[4, 8]	τὸ διπλοῦν ἀποτινέτω. κτείνας δ'	ἐπὶ	τοῖς κατ' οἶκον κλεπτομένοις τις
[4, 6]	τῆς Φινεέσσου τόλμης ἀνῄρουν τοὺς	ἐπὶ	τοῖς ὁμοίοις Ζαμβρίᾳ τὴν αἰτίαν
[4, 7]	ἀποδεδειγμέναι ἦσαν αἵδε: Βοσάρα μὲν	ἐπὶ	τοῖς ὁρίοις τῆς Ἀραβίας, Ἀρίμανον
[4, 8]	δ' οὐκ ἂν εἴη τῆς	ἐπὶ	τοῖς σώμασιν αἰσχύνης: ὁμοίως μηδ'
[4, 8]	αὐτῶν. ἄπειμι δ' αὐτὸς χαίρων	ἐπὶ	τοῖς ὑμετέροις ἀγαθοῖς παρατιθέμενος ὑμᾶς
[4, 8]	πάσχοντας θεοῦ καὶ φύσεως νόμῳ,	ἐπὶ	τοῖς ὑπὸ τοῦ λαοῦ πραττομένοις
[4, 8]	τιμωρίαν ἐκτίνων. ~(Δανείζειν δ' Ἑβραίων	ἐπὶ	τόκοις ἐξέστω μηδενὶ μήτε βρωτὸν
[4, 8]	φιλτάτων ταῖς φρονίμοις, τότε χωρεῖν	ἐπὶ	τὸν γάμον. εἰ δ' ἐμπλησθεὶς
[4, 6]	ταύτης παροξυνθεὶς τῆς αἰτίας Μωυσῆς	ἐπὶ	τὸν Μαδιανιτῶν ὄλεθρον τὴν στρατιὰν
[4, 1]	κατὰ μῆνιν θεοῦ πάθοιεν προεξορμήσαντες	ἐπὶ	τὸν πόλεμον τῆς ἐκείνου βουλήσεως.
[4, 5]	ἐκεῖθεν Μωυσῆς τὸν στρατὸν παρῆν	ἐπὶ	τὸν ποταμὸν Ἀρνῶν' ὃς ἐκ
[4, 8]	τοῖς τῆς ἀρετῆς ἐπιτηδεύμασι μένοντες,	ἐπὶ	τοσοῦτον αὐτοῦ χρήσεσθε τῇ προμηθείᾳ.
[4, 6]	τῇ προαιρέσει δηλῶν, ὃς αὐτὸν	ἐπὶ	τοσοῦτον κλέος δι' ἀλήθειαν καὶ
[4, 8]	μαρτυράσθω τοῦθ' ὅτι βουλομένην αὐτὴν	ἐπὶ	τοῦ οἴκου μένειν καὶ τεκνοῦν
[4, 6]	πάντ' εἰς ἡδονὴν τῶν γυναικῶν	ἐπὶ	τοὐναντίον οἷς ὁ νόμος αὐτῶν
[4, 8]	δρῶν ὁ πιστευθεὶς ἀπολέσειεν, ἀφικόμενος	ἐπὶ	τοὺς ἑπτὰ κριτὰς ὀμνύτω τὸν
[4, 8]	εὐλογίας αὐτοῖς δίδωσι καὶ κατάρας	ἐπὶ	τοὺς μὴ κατὰ τοὺς νόμους
[4, 4]	ἄρας μετὰ πάσης τῆς στρατιᾶς	ἐπὶ	τοὺς τῆς Ἰδουμαίας ὅρους ἦλθε
[4, 8]	πολλάκις. (Παρορμήσας οὖν τὸν Ἰησοῦν	ἐπὶ	τοὺς Χαναναίους στρατιὰν ἐξάγειν, ὡς
[4, 2]	κρίσιν τῷ θεῷ καὶ τὴν	ἐπὶ	τούτοις αὐτοῦ μένε ψηφοφορίαν, ἀλλὰ
[4, 3]	αὐτοῖς παρὼν γινομένοις, ἃ δὲ	ἐπὶ	τούτοις καίπερ ἐπιστάμενοι σαφῶς ἀδίκως
[4, 6]	τὸ πλῆθος. καὶ διαλύεται μὲν	ἐπὶ	τούτοις ὁ σύλλογος. προεληλύθει δ'
[4, 8]	τὰ πράγματα: μηδὲ τὴν ἴσην	ἐπὶ	τούτοις ὀργήν ποτε λαμβάνετε, ᾗ
[4, 7]	καταστήσωνται τὰ πάντα. λαβόντες οὖν	ἐπὶ	τούτοις τὴν χώραν καὶ κτίσαντες
[4, 8]	πρὸς τὴν θέαν. ἡ δ'	ἐπὶ	τοῦτον πρόσβασις ἔστω μὴ διὰ
[4, 4]	οὗπερ αὐτὰς σχήματος Μωυσῆς παρέλαβεν	ἐπὶ	τούτου μεμενηκυίας ἔβλεπον, ἐκ δὲ
[4, 6]	πρῶτον ὃ παρελίπομεν: δίκαιον γὰρ>	ἐπὶ	τούτου τὴν τοῦ νομοθέτου γνώμην
[4, 4]	ὃ καλοῦσι Σίν, καὶ πενθήσαντα	ἐπὶ	τριάκοντα ἡμέρας τὸν λαὸν ἐκάθηρε
[4, 8]	δι' ὕβριν τοῦ σώματος τὰς	ἐπὶ	τῷ γάμῳ θυσίας ὁ θεὸς
[4, 8]	ἱερέας. καὶ πρώτους μὲν τοὺς	ἐπὶ	τῷ Γρίζειν γενομένους εὔχεσθαι τὰ
[4, 8]	τριάκοντα ἡμέρας συμπεπληρωμένων Μωυσῆς ἐκκλησίαν	ἐπὶ	τῷ Ἰορδάνῃ συναγαγών, ὅπου νῦν
[4, 6]	στρατοπεδεύει καὶ ἀγαγὼν τὴν δύναμιν	ἐπὶ	τῷ Ἰορδάνῳ κατὰ τὸ μέγα
[4, 8]	ἀφθονίαν τῶν ἀγαθῶν χορηγοῦντος οὐκ	ἐπὶ	τῷ καρποῦσθαι μόνοις, ἀλλὰ καὶ
[4, 6]	τὸ μέλλον. (Βάλακος δὲ ἀγανακτήσας	ἐπὶ	τῷ μὴ καταράτους γενέσθαι τοὺς
[4, 8]	ὁ στρατηγὸς Ἰησοῦς. ὡς δ'	ἐπὶ	τῷ ὄρει τῷ Ἀβαρεῖ καλουμένῳ
[4, 4]	τῆς βακτηρίας κατεσκευασμένης. ἐκπλαγέντες δ'	ἐπὶ	τῷ παραλόγῳ τῆς θέας, εἰ
[4, 8]	ἐγχώριοι τυγχάνωσι κἂν ξένοι, χαίροντας	ἐπὶ	τῷ παρέχειν αὐτοῖς τῶν ὡραίων
[4, 4]	προσέταξε ποιεῖν. (Μετὰ δὲ τὴν	ἐπὶ	τῷ πένθει τῆς ἀδελφῆς τοῦ
[4, 2]	κρίνοντά τε παρασχεῖν Ἀαρῶνι ταύτην	ἐπὶ	τῷ πλήθει ποιήσασθαι τὴν δόσιν,
[4, 7]	πάντας συνεχώρει τὴν Ἀμορρῖτιν αὐτοῖς	ἐπὶ	τῷ συμμαχῆσαι τοῖς συγγενέσιν, ἕως
[4, 1]	αὐτοκράτορσιν εἶναι, καὶ μὴ χαίροντας	ἐπὶ	τῷ τῆς παρ' Αἰγυπτίων ἐξελθεῖν
[4, 8]	Λευίταις δεδόσθαι, ἣ πιπρασκέσθω μὲν	ἐπὶ	τῶν πατρίδων, εἰς δὲ τὰς
[4, 5]	καὶ οἱ μὲν ἀπορραγέντες ἔφευγον	ἐπὶ	τῶν πόλεων, οἱ δὲ πρὸς
[4, 6]	ὧν ταπεινοῦσθαι δοκοῦντες εἶτ' ἀνθήσουσιν	ἐπὶ	φόβῳ τῶν ἐπαγαγόντων αὐτοῖς τὰς
[4, 8]	ὀρύξαντες ἐπιμελὲς ποιείσθωσαν ὥστε σανίδων	ἐπιβολαῖς	ἔχειν κεκλεισμένα, οὐχ ὅπως τινὲς
[4, 2]	μόνον ἄκοντας μηδὲ συνιέντας τῆς	ἐπιβουλῆς	τὴν ἰσχὺν ἀφαιρεῖται: ὅστις γὰρ
[4, 8]	ὢν λανθάνει. εἰ δὲ μηδὲν	ἐπίβουλον	δρῶν ὁ πιστευθεὶς ἀπολέσειεν, ἀφικόμενος
[4, 4]	τὰ τῶν φυλῶν ὀνόματα βακτηρίαις	ἐπιγεγραμμένα:	λήψεσθαι γὰρ ἐκεῖνον τὴν ἱερωσύνην,
[4, 8]	ἐπὶ δὲ προτροπῇ τῶν ἐσομένων:	ἐπιγράφειν	δὲ καὶ τοῖς θυρώμασιν αὐτῶν
[4, 4]	οἵ τε ἄλλοι καὶ Ἀαρὼν	ἐπιγράψας	Λευῖτιν ἐν τῇ βακτηρίᾳ, καὶ
[4, 3]	πατοῦσι γῆν: τοῦτο γὰρ σῆς	ἐπίδειξις	ἂν ἰσχύος ἅπασι γένοιτο καὶ
[4, 3]	καὶ οἱ μὲν οὕτως ἀπώλοντο	ἐπίδειξις	τοῦ θεοῦ τῆς ἰσχύος γενόμενοι:
[4, 2]	θεοῦ, κατατίθησιν αὐτὴν εἰς μέσον	ἐπιδικάσιμον	τοῖς βουλομένοις, οὐκ ἐκ τοῦ
[4, 8]	καὶ οἱ πατέρες εὐτυχεῖς οὐκ	ἐπιδόντες	οὔτε υἱὸν κολαζόμενον οὔτε θυγατέρα.
[4, 8]	ἢ ἀργύριον εὕρῃ καθ' ὁδόν,	ἐπιζητήσας	τὸν ἀπολωλεκότα καὶ κηρύξας τὸν
[4, 8]	δὲ ἐδάκρυόν τε καὶ πολλὴν	ἐπιζήτησιν	ἐποιοῦντο τοῦ στρατηγοῦ μεμνημένοι τε
[4, 8]	ἐντυγχάνοντες αὐτοῦ δεινὴν ἐποιοῦντο τὴν	ἐπιζήτησιν,	τὸ περιὸν αὐτοῦ τῆς ἀρετῆς
[4, 8]	μὴ τότε ἃ δεῖ ποιεῖν	ἐπιζητοῦντες	ἀπαρασκεύαστοι τοῖς καιροῖς περιπέσητε. ~(Γῆν
[4, 5]	γὰρ ὥρα θέρους ἦν, καὶ	ἐπιθυμίᾳ	τοῦ πιεῖν. ἐπὶ ποταμὸν οὖν
[4, 6]	ἐν τῷ μὴ εἴκειν ταῖς	ἐπιθυμίαις	εἶναι. πρὸς τούτοις δ' οὐδ'
[4, 6]	ἐπειδὰν δὲ κεχειρωμένους ὁρῶσι ταῖς	ἐπιθυμίαις,	καταλιπέτωσαν καὶ παρακαλούντων μένειν μὴ
[4, 6]	εὐχῆς μηδὲν ἀδικῆσαί σου τὴν	ἐπιθυμίαν.	κρείττων δὲ ὁ θεὸς ὧν
[4, 6]	καὶ τὴν πρὸς τοὺς πολέμους	ἐπιθυμίαν	ὑπερέτεινον. καὶ Μωυσῆς ὀλίγων ἡμερῶν
[4, 6]	πρὸς αὐτὰς ἔρωτι καὶ τῆς	ἐπιθυμίας	ἀκμαζούσης περὶ ἀπαλλαγὴν ἐγίνοντο. τοὺς
[4, 8]	γάμων φύντες αἰσχρῶν, μηδ' ἐξ	ἐπιθυμίας	οὐκ ἐλευθερίας συνελθόντων. εἴ τις
[4, 8]	τινες ἐκβιάζωνται, κρατεῖν δὲ τῆς	ἐπιθυμίας	τὸ εὐπρεπὲς καὶ τοῖς ἀξιώμασι
[4, 8]	γάμον. εἰ δ' ἐμπλησθεὶς τῆς	ἐπιθυμίας	ὑπερηφανεύσειεν αὐτὴν γαμετὴν ἔχειν, μηκέτ'
[4, 8]	εἰς τὸν βίον, φθονεῖν τοῖς	ἐπιθυμοῦσιν	αὐτῶν μεταλαμβάνειν τῆς ὥρας ἐν
[4, 8]	μήτε δρᾶσαι μήτε δρωμένῳ παρατυχεῖν,	ἐπικαλεῖσθαι	δὲ ἵλεω τὸν θεὸν καὶ
[4, 6]	λάβοι δωρεῶν παρὰ τῶν συμμάχων	ἐπικαλοῦντος,	ἐλθόντα γὰρ ἐπὶ κατάρᾳ τῶν
[4, 1]	τὸν θεὸν οὐχὶ Μωυσεῖ χαριζόμενον	ἐπικουρεῖν	αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ κοινῇ κηδόμενον
[4, 3]	τὴν ἀνακεκομμένην θάλασσαν τοῖς Αἰγυπτίων	ἐπικυμήνας	ὀλέθροις, ὁ γυμνοῖς οὖσι τὴν
[4, 7]	ἑκάστης φυλῆς τὸν ἴσον ἀριθμὸν	ἐπιλεξάμενος,	στρατηγὸν δ' αὐτῶν ἀπέδειξε Φινεές,
[4, 2]	ποιοῦντες αὐτῷ χαρίζεσθε, ἀλλ' αὐτὸς	ἐπιλεξάμενος	τὸν ἱερωσόμενον αὐτῷ τῆς κατὰ
[4, 7]	μὴ θέλειν δὲ συναραμένους τῶν	ἐπιλοίπων	ἀγώνων γῆν ἣν διαβᾶσιν αὐτοῖς
[4, 7]	πρόφασιν εὐπρεπῆ τὴν τῶν βοσκημάτων	ἐπιμέλειαν	εὑρῆσθαι κακίστους τε ἀπεκάλει καὶ
[4, 8]	(Οἱ φρέαρ ἢ λάκκον ὀρύξαντες	ἐπιμελὲς	ποιείσθωσαν ὥστε σανίδων ἐπιβολαῖς ἔχειν
[4, 8]	δὲ ἐκ μὲν τῆς αὐτῆς	ἐπιμιξίας	αὐτοῖς ὑπάρξειν, τῇ τε ὄψει
[4, 6]	καὶ παρακαλούντων μένειν μὴ πρότερον	ἐπινευέτωσαν,	πρὶν ἂν πείσωσιν αὐτοὺς ἀφέντας
[4, 7]	ἀπεκάλει καὶ δειλίας εὐσχήμονα πρόφασιν	ἐπινοήσαντας	αὐτοὺς μὲν βούλεσθαι τρυφᾶν ἀπόνως
[4, 8]	ἡλικίαν συνίεσαν. ἦν δὲ κατ'	ἐπίνοιαν	τοῖς τε νέοις καὶ προηβηκόσιν
[4, 3]	πρότερον ἱστορηθεῖσαν, ὁ νόμων ἡμῖν	ἐπίνοιαν	ὑποθέμενος καὶ διάταξιν πολιτείας: ἐλθέ,
[4, 3]	εἰς ἀλλοτριωτάτας τῶν ἐμῶν ἐπιτηδευμάτων	ἐπινοίας	πάρειμι, ὡς οὐχὶ σοῦ κελεύσαντος
[4, 5]	ὁ δὲ Ἀμορραῖος οὐκέτ' ἦν	ἐπιόντων	ὅμοιος αὑτῷ, ἀλλ' αὐτός τε
[4, 4]	τοῦ θεοῦ κατατίθησι. τῇ δὲ	ἐπιούσῃ	προεκόμισε τὰς βακτηρίας: γνώριμοι δ'
[4, 3]	διαλύουσι τὸν σύλλογον, τῇ δ'	ἐπιούσῃ	συνῆλθον εἰς τὴν ἐκκλησίαν παρατευξόμενοι
[4, 3]	τῆς ἀληθείας τὴν τούτων ἀχαριστίαν	ἐπίπροσθεν	θέμενος. τὰ μὲν οὖν πρεσβύτερα
[4, 5]	τοῦ δὲ θεοῦ καὶ νίκην	ἐπισημήναντος	αὐτὸς θαρσαλέως εἶχε πρὸς τὸν
[4, 4]	ἱερωσύνην, οὗπερ ἂν ὁ θεὸς	ἐπισημήνῃ	τῇ βακτηρίᾳ. δόξαν οὖν κομίζουσιν
[4, 7]	ὡς τεθνήκοι τις τῶν φυλετῶν	ἐπίσημος	ἀνὴρ Σωλοφάντης ὄνομα, παῖδας μὲν
[4, 3]	ἃ δὲ ἐπὶ τούτοις καίπερ	ἐπιστάμενοι	σαφῶς ἀδίκως ὑπονοοῦσι τούτων μοι
[4, 8]	καθόλου μὲν γὰρ τὸ συνειδὸς	ἐπιστάμενον	τὸ αὐτοῦ προσῆκεν ἕκαστον εὖ
[4, 7]	τοῖς φυγάσιν εἰς κατοικισμὸν Μωυσέος	ἐπιστείλαντος.	(Μωυσῆς δὲ προσελθόντων αὐτῷ τῶν
[4, 2]	τὰς ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῷ θυσίας	ἐπιτελεῖν	καὶ προεστάναι τῆς εὐσεβείας: ἄτοπον
[4, 8]	ὁ νόμος αὐτοῖς ἐπιφέρειν κελεύει	ἐπιτελέσαντες	τούτων τὰ προτέλεια τοῖς ἱερεῦσι
[4, 6]	καὶ θυσίας ταῖς πρὶν παραπλησίας	ἐπιτελέσωμεν,	εἰ πεῖσαι τὸν θεὸν δυνηθείην
[4, 7]	ἀλλ' ὅπως τὴν λείαν ἐν	ἐπιτηδείοις	καταλιπόντες εὔζωνοι πρὸς τοὺς ἀγῶνας
[4, 6]	τῶν τότε καὶ πρὸς αὐτοὺς	ἐπιτηδείως	ἔχων, πέμπουσι μετὰ τῶν Βαλάκου
[4, 8]	προστάτην ἐν τοῖς τῆς ἀρετῆς	ἐπιτηδεύμασι	μένοντες, ἐπὶ τοσοῦτον αὐτοῦ χρήσεσθε
[4, 6]	τῶν Ἑβραίων πλῆθος διεφθάρη τοῖς	ἐπιτηδεύμασι	νοσησάντων δή τινων περὶ ταῦτα,
[4, 6]	μὴ κατ' ἀρετὴν καὶ ζήλωσιν	ἐπιτηδευμάτων	ἀρίστων καὶ καθαρῶν πονηρίας ὑμεῖς
[4, 3]	πολιτευσάμενος εἰς ἀλλοτριωτάτας τῶν ἐμῶν	ἐπιτηδευμάτων	ἐπινοίας πάρειμι, ὡς οὐχὶ σοῦ
[4, 8]	ὄντας καὶ τῶν αὐτῶν κοινωνοῦντας	ἐπιτηδευμάτων,	τοῦτο δὲ ἐκ μὲν τῆς
[4, 8]	μή τινων παραγευσάμενοι τῆς ἐκείνων	ἐπιτηδεύσεως	διαφθείρητε τὴν πάτριον πολιτείαν. ἔτι
[4, 5]	(Οὕτως οὖν ἐχόντων τῶν πραγμάτων	ἐπιτίθεται	τοῖς Ἰσραηλίταις Ὤγης ὁ τῆς
[4, 8]	τούτου καταβαλλέτω. ὁ δὲ τὸ	ἐπιτίμιον	ἄπορος διαλύσασθαι δοῦλος ἔστω τοῖς
[4, 2]	προκριθεὶς ἤδη τυχεῖν αὐτῆς ἀξιῶν	ἐπιτραπῆναι	καὶ τοῦτο νῦν αὐτῷ συγχωρηθῆναι>
[4, 8]	ἀλλ' ὡς ἐξ οἰκείων αὐτοῖς	ἐπιτρέπειν	ἐμπίπλασθαι, κἂν ἐγχώριοι τυγχάνωσι κἂν
[4, 8]	παρὰ τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν αὐτοῖς	ἐπιτρεπόντων	ὑπερηφανίᾳ τοῦ διδάσκεσθαι. (Γάλλους ἐκτρέπεσθαι
[4, 6]	εἰ πεῖσαι τὸν θεὸν δυνηθείην	ἐπιτρέψαι	μοι τοὺς ἀνθρώπους ἀραῖς ἐνδῆσαι.
[4, 7]	τοῦ θεοῦ τούτῳ τὴν προστασίαν	ἐπιτρέψαι	τῶν πραγμάτων. ὁ δὲ Ἰησοῦς
[4, 1]	τὴν ἔρημον. καὶ τοῦ πλήθους	ἐπιτρέψαντος	ἑαυτὸ πάλιν ἐκείνῳ, συνῆκε γὰρ
[4, 8]	τῷ καλλίστῳ καὶ δι' ἀρετὴν	ἐπιφανεῖ,	ἣν ἂν ὁ θεὸς ἑαυτῷ
[4, 6]	πρώτων ἀνδρῶν διὰ πατέρων ἀρετὰς	ἐπιφανεῖς	ἦσαν συνδιεφθείροντο, (καὶ Ζαμβρίας ὁ
[4, 6]	τῆς ὄνου φωνὴν ἀνθρωπίνην οὖσαν	ἐπιφανεὶς	καὶ ὁ ἄγγελος ἐναργὴς ἐνεκάλει
[4, 4]	ἐκ τῆς γῆς φυομένων καρπῶν	ἐπιφέρειν,	καὶ τῶν τετραπόδων δὲ τῶν
[4, 8]	θυσίας ἃς ὁ νόμος αὐτοῖς	ἐπιφέρειν	κελεύει ἐπιτελέσαντες τούτων τὰ προτέλεια
[4, 6]	μηδὲν ἔχοντα ἐγκαλεῖν αὐτῇ πληγὰς	ἐπιφέρειν	μὴ συνιείς, ὅτι νῦν κατὰ
[4, 4]	γυναῖκας ἔξω τῶν ὑπὲρ ἁμαρτημάτων	ἐπιφερομένων	θυσιῶν: ταύτας γὰρ ἐν τῷ
[4, 8]	καὶ τῆς τρύγης ἀπολιπεῖν τὰς	ἐπιφυλλίδας	τοῖς πένησι καὶ τῶν ἐλαιῶν
[4, 8]	ἐξ αἵματος συγχεῖν καὶ καταλύειν	ἐπιχειρῇ	τὴν κατ' αὐτοὺς πολιτείαν ἄν
[4, 8]	τοῦ θεοῦ συνεργοῦντος οἷς ἂν	ἐπιχειρήσειε,	καὶ πᾶσαν ἐπευφημήσας τὴν πληθύν,
[4, 6]	θύειν αὐτοῖς κατὰ νόμον τὸν	ἐπιχώριον	τοῖς καθιδρυσαμένοις προθέμενοι ξενικοῖς τε
[4, 8]	μέγεθος, ὅση τότε Μωυσέος ἀποθανόντος.	ἐπόθουν	δ' αὐτὸν οὐχ οἱ πειραθέντες
[4, 5]	τὸ θεῖον. οἱ δ' ἧς	ἐπόθουν	ἐξουσίας λαβόμενοι καὶ τὰς πανοπλίας
[4, 6]	καὶ δι' ἃ τὴν ἄφιξιν	ἐποιησάμην,	ἦν τέ μοι δι' εὐχῆς
[4, 8]	ὧν ἐπὶ τῆς ἐρήμου τυγχάνοντας	ἐποίησαν	κακῶς, ἐξελόντας δὲ τὴν Χαναναίων
[4, 8]	ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς μόνον τῶν ὑμετέρων	ἐποιήσατο	κακῶν, ἀλλὰ καὶ δωρεᾶς τῶν
[4, 2]	πρὸς μὲν τὸ πλῆθος οὐδένα	ἐποιήσατο	λόγον, πρὸς δὲ τὸν Κορῆ
[4, 2]	εὐγενείᾳ, κοινὸν γὰρ ἡμῖν τοῦτο	ἐποίησεν	ὁ θεὸς τὸν αὐτὸν δοὺς
[4, 8]	τοῖς νόμοις ἐντυγχάνοντες αὐτοῦ δεινὴν	ἐποιοῦντο	τὴν ἐπιζήτησιν, τὸ περιὸν αὐτοῦ
[4, 8]	ἐδάκρυόν τε καὶ πολλὴν ἐπιζήτησιν	ἐποιοῦντο	τοῦ στρατηγοῦ μεμνημένοι τε ὧν
[4, 2]	καὶ ὅσα μετ' αὐτὴν Μωυσῆς	ἐπολιτεύσατο	διηγήσομαι προδιελθὼν τὴν αἰτίαν ἀφ'
[4, 3]	καὶ εἰρήνην σῶζε τὴν πληθὺν	ἑπομένην	τοῖς σοῖς προστάγμασιν, ἀπαθῆ τηρῶν
[4, 8]	ὑμῖν εἰσηγήσονται τὰς ἀρίστας, αἷς	ἑπόμενοι	τὴν εὐδαιμονίαν ἕξετε, ὁ ἀρχιερεὺς
[4, 8]	ἔξω τῆς πόλεως τοῦ πλήθους	ἑπομένου	καταλευέσθω καὶ μείνας δι' ὅλης
[4, 8]	ποιεῖν αὐτῷ δακρυτὴν τὴν ἀπαλλαγὴν	ἑπομένους.	οἱ δὲ καὶ τοῦτ' αὐτῷ
[4, 1]	βίος ἀηδὴς καὶ χαλεπὸς ὢν	ἐπόνει	καὶ κωλύοντος τοῦ θεοῦ τῶν
[4, 5]	οὖν γίνεται πολὺς καὶ τραύμασιν	ἐπόνουν	οἱ διαφεύγοντες, ἔκαμνόν τε ἐπὶ
[4, 2]	δοκεῖν, ἔργῳ δὲ εἰς ἑαυτὸν	ἐπραγματεύετο	τὴν παρὰ τοῦ πλήθους τιμὴν
[4, 6]	καὶ εἰς μετάνοιαν ἄγειν ὧν	ἔπραττον.	(Ἀναστὰς δὲ μετ' αὐτὸν Ζαμβρίας
[4, 8]	χώρᾳ, ἐν ᾗ ὁ φόνος	ἐπράχθη,	καὶ ἡ γερουσία συνελθόντες μετρείτωσαν
[4, 4]	κελεῦσαι καταβαλεῖν. ὁ δ' οἷς	ἐπρεσβεύσατο	Μωυσῆς οὐκ ἀρεσκόμενος οὐδὲ συγχωρῶν
[4, 6]	αὐτοὺς ἐκεῖνος βωμούς τε ἐκέλευσεν	ἑπτὰ	δείμασθαι τὸν βασιλέα καὶ τοσούτους
[4, 7]	ὄις δὲ πεντακισχιλίας πρὸς μυριάσιν	ἑπτὰ	καὶ ἑξήκοντα, ὄνους δὲ ἑξακισμυρίας,
[4, 8]	πιστευθεὶς ἀπολέσειεν, ἀφικόμενος ἐπὶ τοὺς	ἑπτὰ	κριτὰς ὀμνύτω τὸν θεόν, ὅτι
[4, 8]	δὲ καθ' ἑκάστην πόλιν ἄνδρες	ἑπτὰ	οἱ καὶ τὴν ἀρετὴν καὶ
[4, 8]	ἐπὶ ταῖς θυσίαις δι' ἐτῶν	ἑπτὰ	τῆς σκηνοπηγίας ἑορτῆς ἐνστάσης ὁ
[4, 4]	ἔθυέ τε καὶ τοῦ αἵματος	ἑπτάκις	ἔρρανε τῷ δακτύλῳ ἀντικρὺ τῆς
[4, 8]	συλᾶν ἱερὰ ξενικά, μηδ' ἂν	ἐπωνομασμένον	ᾖ τινι θεῷ κειμήλιον λαμβάνειν.
[4, 7]	πέμπτος δὲ Ῥέκεμος, οὗ πόλις	ἐπώνυμος	τὸ πᾶν ἀξίωμα τῆς Ἀράβων
[4, 8]	τῶν ἐπὶ σώμασι τοῖς αὐτῶν	ἐργαζομένων,	μεμισήσθω. ὅθεν οὐκ ἀποστερητέον ἀνδρὸς
[4, 8]	ὧν πεπόνηκε χρήσεως ὑστερεῖν τὸν	ἐργασάμενον.	(Παῖδας ὑπὲρ ἀδικίας πατέρων μὴ
[4, 8]	προνοεῖσθε, μή τι τῶν δυσχερεστέρων	ἐργάσησθε.	πολιορκοῦντας δὲ καὶ ξύλων ἀπορουμένους
[4, 5]	δεινοὺς οὔτε ἀγαθοὺς κατὰ τὸ	ἔργον	γεγονότας, Ἑβραῖοι δὲ τὴν ἐκείνων
[4, 8]	δοκιμάσας ὁ θεὸς παραδίδωσι διατελοίητε:	ἔργον	δ' ὅτι ἂν πολεμικὸν ἢ
[4, 5]	ἀναλαβόντες εὐθέως ἐχώρουν εἰς τὸ	ἔργον.	ὁ δὲ Ἀμορραῖος οὐκέτ' ἦν
[4, 8]	μὴ τοὺς πολεμίους παρὰ τὸ	ἔργον	τραπὲν εἰς φυγὴν ὠφελήσῃ. τούς
[4, 2]	Κορῆς τοῦ κοινοῦ προνοεῖσθαι δοκεῖν,	ἔργῳ	δὲ εἰς ἑαυτὸν ἐπραγματεύετο τὴν
[4, 6]	τὴν ὕβριν ὑπὸ τῆς ἀδείας	ἔργῳ	τὴν δίκην αὐτὸν εἰσπράξασθαι διαγνοὺς
[4, 5]	ἀνήρ, ὡς ἴσα τὰ τῶν	ἔργων	εἶναι τοῖς τοῦ μεγέθους καὶ
[4, 1]	~(Ἑβραίους δ' ὁ κατὰ τὴν	ἐρημίαν	βίος ἀηδὴς καὶ χαλεπὸς ὢν
[4, 8]	οἷς ἂν ἐντύχῃ τις κατ'	ἐρημίαν	πλανωμένοις, μὴ εὑρεθέντος τοῦ κυρίου
[4, 8]	Αἰγύπτῳ συμφορῶν καὶ κατὰ τὴν	ἐρημίαν	πρόνοιαν τῶν ἐν τοῖς ὁμοίοις
[4, 1]	ἀπορίαν οὖν λογιζόμενοι καὶ τὴν	ἐρημίαν,	ὑφ' ἧς ἔτι ταύτην αὐτοῖς
[4, 1]	τὸ στράτευμα προῆλθεν εἰς τὴν	ἔρημον,	ἐνταῦθα νομίζων ἡσυχάσειν αὐτοὺς καὶ
[4, 1]	πορρωτέρω τῶν Χαναναίων εἰς τὴν	ἔρημον.	καὶ τοῦ πλήθους ἐπιτρέψαντος ἑαυτὸ
[4, 4]	τὴν δύναμιν ὑπανῆγε διὰ τῆς	ἐρήμου	ἐκπεριιών. (Τότε δὴ καὶ τὴν
[4, 4]	ἀπῆγε τὴν δύναμιν διὰ τῆς	ἐρήμου	καὶ τῆς Ἀραβίας ἐλθὼν εἰς
[4, 8]	παρακαλοῦντα. ὧν τε ἐπὶ τῆς	ἐρήμου	μετ' ὀργῆς ὁμιλήσειαν αὐτῷ μετανοοῦντες
[4, 6]	ἔφασκε σωφρονήσαντας αὐτοὺς ἐπὶ τῆς	ἐρήμου	νῦν ἐν τοῖς ἀγαθοῖς ὄντας
[4, 5]	ὀρῶν ὡρμημένος καὶ διὰ πάσης	ἐρήμου	ῥέων εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην
[4, 8]	τιμωρίαν ἀπολαβεῖν ὧν ἐπὶ τῆς	ἐρήμου	τυγχάνοντας ἐποίησαν κακῶς, ἐξελόντας δὲ
[4, 4]	πῦρ καὶ ὕσσωπον καὶ φοινικτὸν	ἔριον:	συναγαγὼν δ' αὐτῆς ἅπασαν τὴν
[4, 8]	δ' ἐξ ὑμῶν κλωστὴν ἐξ	ἐρίου	καὶ λίνου στολὴν φορείτω: τοῖς
[4, 8]	τῶν δραγμάτων τοῖς βίου σπανίζουσιν	ἕρμαιον	εἶναι τούτοις> πρὸς διατροφήν: ὁμοίως
[4, 8]	τὴν τοῦ τεθνηκότος ἀδελφοῦ μνήμην.	ἐρομένης	δὲ τῆς γερουσίας, διὰ ποίαν
[4, 4]	τῆς τέφρας ταύτης εἰς πηγὴν	ἔρραινον	τρίτῃ τε καὶ ἑβδόμῃ τῶν
[4, 4]	τε καὶ τοῦ αἵματος ἑπτάκις	ἔρρανε	τῷ δακτύλῳ ἀντικρὺ τῆς σκηνῆς
[4, 2]	αὐτὸς διὰ Μωυσέος αὐτοῖς ἐπέστειλεν,	ἐρρύσατο	τῶν ἐκ τοῦ στασιάζειν αὐτοῖς
[4, 1]	τῆς αὐτοῦ προνοίας οὐ δυνησόμενον	ἐρρῶσθαι	τοῖς πράγμασιν, ἀναστήσας τὸ στράτευμα
[4, 3]	βραβευόμενον τὴν σὴν εἰς τέλος	ἔρχεται,	ὅτι δὲ φροντίζεις τῶν Ἑβραίους
[4, 6]	κράτος ἐν πολέμῳ. παῖδας ἐχθρῶν	ἔρως	τοῦ πρὸς ὑμᾶς πολέμου λάβοι
[4, 8]	εἶναι. βασιλέως δ' εἰ γένοιτο	ἔρως	ὑμῖν, ἔστω μὲν οὗτος ὁμόφυλος,
[4, 8]	καὶ εὐνοίᾳ κειμένης ἢ δι'	ἔρωτα	καὶ κάλλος ἢ κατ' ἄλλην
[4, 6]	δ' αὐτοὺς τῷ πρὸς αὐτὰς	ἔρωτι	καὶ τῆς ἐπιθυμίας ἀκμαζούσης περὶ
[4, 6]	δ' ὑπὸ τοῦ πρὸς αὐτὰς	ἔρωτος	κάλλιστα λέγεσθαι ταῦτα ὑπολαβόντες καὶ
[4, 8]	τοῖς ἐλευθέροις, μηδ' ἂν ὑπ'	ἔρωτος	πρὸς τοῦτό τινες ἐκβιάζωνται, κρατεῖν
[4, 8]	ὑμετέροις ἀποδώσει καὶ τὸν ναόν:	ἔσεσθαι	δὲ τὴν τούτων ἀποβολὴν οὐχ
[4, 8]	πραχθησομένων οὐ μέλλω βοηθὸς ὑμῖν	ἔσεσθαι	καὶ σύμμαχος κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ
[4, 8]	πράττοντες ἀλκιμώτατοι μάχας διενεγκεῖν ἁπάντων	ἔσεσθε	καὶ μηδενὶ τῶν ἐχθρῶν εὐάλωτοι.
[4, 4]	πόλει. τῶν δ' οὐ νενομισμένων	ἐσθίειν	παρ' αὐτοῖς κατὰ τοὺς πατρίους
[4, 5]	ὁ βασιλεύς. Ἑβραῖοι δὲ νεκροὺς	ἐσκύλευον	καὶ λείαν ἔλαβον καὶ πολλὴν
[4, 8]	τις τῶν κατὰ τὴν πολιτείαν	ἔσοιτο,	ἀλλ' ὡς οὐδὲ περὶ τῶν
[4, 8]	παραγενομένων ὑπερήφανος ἂν τῶν νόμων	ἔσοιτο.	κωλυέσθω δ' εἰ τούτων τι
[4, 6]	ἄν τις, ὅ τι καὶ	ἔσοιτο	πρὸς τὸ μέλλον. (Βάλακος δὲ
[4, 7]	πυθομένων εἰ τούτων ὁ κλῆρος	ἔσοιτο,	φησίν, εἰ μὲν μέλλουσί τινι
[4, 6]	σφᾶς καταλιπεῖν, ἀλλὰ γαμετὰς αὐτῶν	ἐσομένας	αὐτόθι μένειν καὶ δεσποίνας ἀποδειχθησομένας
[4, 6]	τὸ μᾶλλον εὐπρεπὲς πέμψατε πλησίον	ἐσομένας	τοῦ ἐκείνων στρατοπέδου, καὶ δεομένοις
[4, 8]	περὶ τῶν μελλόντων ὡς οὐκ	ἐσομένης	ἄλλης ἀρχῆς τοιαύτης, ἧττόν τε
[4, 6]	πρὸς ἡμᾶς εὐνοίας καὶ τῆς	ἐσομένης	ἢ τὸ τοὺς αὐτοὺς ἡμῖν
[4, 3]	μνήμῃ παραδοθῆναι καὶ τοὺς αὖθις	ἐσομένους	αὐτὴν μαθεῖν, ἐκέλευσεν Ἐλεάζαρον τὸν
[4, 8]	γεγονότων ἐπὶ δὲ προτροπῇ τῶν	ἐσομένων:	ἐπιγράφειν δὲ καὶ τοῖς θυρώμασιν
[4, 8]	τῷ ἱερῷ πρόρρησιν περιέχουσαν τῶν	ἐσομένων,	καθ' ἣν καὶ γέγονε τὰ
[4, 3]	πλήθους ὄντος ἐπ' ἐλπίδι τῶν	ἐσομένων,	καὶ τῶν μὲν εἰς ἡδονὴν
[4, 6]	κατὰ θεοῦ προαίρεσιν οἷς αὐτὸς	ἔσπευσεν	ὑπηρετεῖν εἴργεται. ταραττομένου δὲ αὐτοῦ
[4, 6]	Μωυσῆ, χρῶ νόμοις οἷς αὐτὸς	ἐσπούδακας	ἐκ τῆς τούτων εὐηθείας τὸ
[4, 4]	περὶ τὴν τοῦ θεοῦ θρησκείαν	ἐσπουδάκεσαν,	τὸν δὲ τοιούτων ἀνδρῶν> ὀλέθρῳ
[4, 8]	καὶ θάλασσαν τῆς αὑτῶν δουλείας.	ἔσται	δ' ὑμῖν τούτων πεῖραν λαμβάνουσιν
[4, 6]	πάθη προύλεγεν ὅσα τε βασιλεῦσιν	ἔσται	καὶ ὅσα πόλεσι ταῖς ἀξιολογωτάταις,
[4, 6]	οὖν ἐφ' ἣν ὑμᾶς αὐτὸς	ἔστειλε	καθέξετε δουλεύσουσαν αἰεὶ παισὶν ὑμετέροις
[4, 8]	οἱ μὲν γὰρ εἰδότες οἵου	ἐστέρηνται	κηδεμόνος περὶ τοῦ μέλλοντος ἀπεθρήνουν,
[4, 8]	τὰ ὅμοια> στερούμενος οὗπερ ἄλλον	ἐστέρησε,	πλὴν εἰ μήτι χρήματα λαβεῖν
[4, 6]	βίον αὐτεξούσιον, ὃ τῶν ἐλευθέρων	ἐστὶ	καὶ δεσπότην οὐκ ἐχόντων. χαλεπώτερος
[4, 8]	πατὴρ τοῦ παντὸς ἀνθρώπων γένους	ἐστὶ	καὶ συνατιμοῦσθαι δοκεῖ τοῖς τὴν
[4, 6]	γὰρ αὐτῷ σοὶ διὰ σπουδῆς	ἐστί	μοι καὶ Μαδιηνίταις, ὧν ἀπώσασθαί
[4, 8]	κεκρίσθαι: τοῦ θεοῦ γὰρ ἰσχύς	ἐστι	τὸ δίκαιον. ὃ τοῖς ἐν
[4, 8]	πόλις ἐστὶν Ἀβίλη, φοινικόφυτον δ'	ἐστὶ	τὸ χωρίον, συνελθόντος τοῦ λαοῦ
[4, 5]	Ἑβραῖοι δὲ τὴν ἐκείνων παρελάμβανον.	ἔστι	δὲ χωρίον, ὃ τριῶν μεταξὺ
[4, 8]	Ἰορδάνῃ συναγαγών, ὅπου νῦν πόλις	ἐστὶν	Ἀβίλη, φοινικόφυτον δ' ἐστὶ τὸ
[4, 8]	ἀλλ' ὧν τε νῦν ὑμῖν	ἐστιν	ἀγαθῶν ἡ κτῆσις βεβαία μενεῖ
[4, 4]	παρὰ τοῦ πλήθους λαμβάνει ταῦτ'	ἐστίν:	ἀναγκαῖον δ' ἡγησάμην ἃ τοῖς
[4, 6]	ἑαυτοῦ πρόνοιαν ἐπένευσεν. ὡς οὐδέν	ἐστιν	ἀνθρώπινον γένος, οὗ μὴ κατ'
[4, 6]	αἰτία παράλογος διαφθείρειεν. πρόνοια γάρ	ἐστιν	αὐτῶν τῷ θεῷ σώζειν ἀπὸ
[4, 8]	τοῦ ἰοβήλου, πεντηκοστὸς δὲ ἐνιαυτός	ἐστιν,	ἐλευθερούσθω καὶ τὰ τέκνα καὶ
[4, 8]	τὸ πρῶτον ἀγαθῶν τὸ πρέσβιστόν	ἐστιν,	ἔπειτα καὶ τὴν τῶν ἄλλων
[4, 6]	πεδίον Ἱεριχοῦντος ἀντικρύ, πόλις δ'	ἐστὶν	εὐδαίμων αὕτη φοίνικά τε φέρειν
[4, 6]	τοῦ θεοῦ διάνοιαν, τίς αὕτη	ἐστὶν	ἐφ' οἷς Μαδιηνῖται παρακαλοῦσι. τοῦ
[4, 6]	καὶ κατ' ἤπειρον βιοτεύσετε ὅσον	ἐστὶν	οὐδ' ἀστέρων ἀριθμὸς ἐν οὐρανῷ.
[4, 8]	οἰκείας μήτ' ἀλλοτρίας πρὸς οὕς	ἐστιν	ὑμῖν εἰρήνη, φυλαττέσθω δ' ὥσπερ
[4, 8]	ἀλλήλοις μένοντας ἀλλοτριωτάτους αὑτοῖς νομισθήσεσθαι.	(Ἔστω	δὲ καὶ δεκάτη τῶν καρπῶν
[4, 8]	(Ἐπ' ἀνθρώπου μὲν κλοπῇ θάνατος	ἔστω	ζημία, ὁ δὲ χρυσὸν ἢ
[4, 8]	πόλει μήτε βωμὸς μήτε νεὼς	ἔστω:	θεὸς γὰρ εἷς καὶ τὸ
[4, 8]	καὶ νεὼς εἷς ἐν ταύτῃ	ἔστω,	καὶ βωμὸς εἷς ἐκ λίθων
[4, 8]	νόμων κατὰ τὴν πολιτείαν διάταξις	ἔστω:	καὶ ὁ θεὸς εὐμενὴς ἀστασίαστον
[4, 8]	κατ' οἶκον κλεπτομένοις τις ἀθῷος	ἔστω	κἂν εἰ πρὸς διορύγματι τειχίου.
[4, 8]	τὰ προβεβιωμένα. γυναικῶν δὲ μὴ	ἔστω	μαρτυρία διὰ κουφότητα καὶ θράσος
[4, 8]	δ' εἰ γένοιτο ἔρως ὑμῖν,	ἔστω	μὲν οὗτος ὁμόφυλος, πρόνοια δ'
[4, 8]	ἡ δ' ἐπὶ τοῦτον πρόσβασις	ἔστω	μὴ διὰ βαθμίδων, ἀλλὰ προσχώσεως
[4, 8]	εὐδαιμονίαν βεβαίαν ἕξετε: ἱερὰ πόλις	ἔστω	μία τῆς Χαναναίων γῆς ἐν
[4, 8]	πλείονας ἡμέρας ἔπειτ' ἀποθάνῃ, ἀθῷος	ἔστω	ὁ πλήξας, σωθέντος δὲ καὶ
[4, 8]	τῆς ἄλλης ἀρετῆς διὰ παντὸς	ἔστω.	παραχωροίη δὲ οὗτος τοῖς μὲν
[4, 8]	γυναικῶν. πέμπτου δὲ ἔτους κύριος	ἔστω	τὰ φυτὰ καρποῦσθαι. (Τὴν ἀμπέλοις
[4, 8]	τὸ ἐπιτίμιον ἄπορος διαλύσασθαι δοῦλος	ἔστω	τοῖς καταδεδικασμένοις. (Πραθεὶς δὲ ὁμοφύλῳ
[4, 8]	ἐκ τῆς τῶν Λευιτῶν φυλῆς.	ἔστωσαν	δὲ καὶ οἱ δικάζειν λαχόντες
[4, 8]	κύριοι περὶ τοῦ δόξαντος αὐτοῖς	ἔστωσαν,	πλὴν εἰ μή τι χρήματα
[4, 2]	ὑφ' ἧς ἅπαντας ἀπολέσθαι κινδυνεύσαντας	ἔσωσε	Μωυσῆς οὐ μνησικακῶν, ὅτι παρ'
[4, 7]	ἀκουσίῳ φόνῳ φευξομένοις, καὶ χρόνον	ἔταξεν	εἶναι τῆς φυγῆς τὸν αὐτὸν
[4, 8]	νόμους δ' ἔτι πρότερον τεσσαρακοστῷ	ἔτει	γεγραμμένους παραδίδωσι, περὶ ὧν ἐν
[4, 4]	ἀφορῶντος, τῷ μὲν αὐτῷ τελευτήσας	ἔτει,	ᾧ καὶ τὴν ἀδελφὴν ἀπέβαλε,
[4, 5]	ἰσχὺν αὐτοῦ καὶ τὸ μέγεθος	ἐτεκμηριώσαντο	κλίνην αὐτοῦ λαβόντες ἐν Ῥαβαθᾶ
[4, 8]	τρίτον μέρος ἑνὶ λείποντι μηνί.	ἐτελεύτησε	δὲ τῷ ὑστάτῳ μηνὶ τοῦ
[4, 8]	γεγραμμένους παραδίδωσι, περὶ ὧν ἐν	ἑτέρᾳ	γραφῇ λέξομεν. ταῖς δ' ἑξῆς
[4, 8]	προσχώσεως αὐτῷ καταπρανοῦς γενομένης. ἐν	ἑτέρᾳ	δὲ πόλει μήτε βωμὸς μήτε
[4, 7]	καὶ τὴν Χαναναίων γῆν τρεῖς	ἕτεραι	πόλεις ἔμελλον ἀνατεθήσεσθαι τῶν Λευίτιδων
[4, 8]	μὲν τοῖς Λευίταις, τὴν δ'	ἑτέραν	πρὸς τὰς εὐωχίας, τρίτην πρὸς
[4, 8]	κατ' ἄλλην αἰτίαν, τῆς δ'	ἑτέρας	ἐν ἐλάττονι μοίρᾳ τυγχανούσης, ἂν
[4, 8]	οὐσῶν τινι, καὶ τῆς μὲν	ἑτέρας	ἐν τιμῇ σφόδρα καὶ εὐνοίᾳ
[4, 8]	μὴ παρακουσαμένοις, εὐφημεῖν δὲ τὰς	ἑτέρας,	καὶ τούτων πάλιν εὐχομένων τὰς
[4, 7]	μερίσας τὴν λείαν τῆς μὲν	ἑτέρας	τὸ πεντηκοστὸν Ἐλεαζάρῳ δίδωσι καὶ
[4, 7]	τοῖς ἱερεῦσι, Λευίταις δὲ τῆς	ἑτέρας	τὸ πεντηκοστὸν μέρος, τὴν δὲ
[4, 8]	νεώτερος ὢν τοῦ ἐκ τῆς	ἑτέρας	φύντος ἀξιοῖ διὰ τὴν πρὸς
[4, 8]	τὴν ἡμέραν οὐκ ἐπενεγκεῖν ἱερεῖον	ἕτερον,	οὐ γὰρ εἶναι νόμιμον. ταῦτ'
[4, 6]	ἀπέκλινε τὸν Βάλαμον πρὸς τὸν	ἕτερον	τῶν τριγχῶν ἀναισθήτως ἔχουσα τῶν
[4, 2]	διὰ φιλαδελφίαν ὃ δικαίως ἂν	ἕτερος	εἶχε τοῦτο φέρων ἔδωκα τἀδελφῷ:
[4, 8]	εὗρεν ἀποδότω, τὴν ἐκ τῆς	ἑτέρου	ζημίας ὠφέλειαν οὐκ ἀγαθὴν ὑπολαμβάνων.
[4, 8]	θηρωμένους αὑτοῖς ἐμποδίζειν πλάνῃ τὴν	ἑτέρου	χρείαν. Ὁμοίως μηδὲ βλασφημείτω τις
[4, 6]	οὐκ εὐπρεπές, φέρε βωμούς τε	ἑτέρους	αὖθις ἐγείρωμεν καὶ θυσίας ταῖς
[4, 7]	εἰς ἣν ἔφυγε τὸν πεφονευκότα:	ἑτέρῳ	δὲ οὐκ ἐπετέτραπτο. αἱ δὲ
[4, 8]	γὰρ ἂν οὕτως ἐξουσίαν συνοικεῖν	ἑτέρῳ,	πρότερον γὰρ οὐκ ἐφετέον: εἰ
[4, 2]	ἂν ἐμαυτῷ παρεὶς δοῦναι παρέσχον	ἑτέρῳ	συγγενέστερος ὢν ἐμαυτῷ τἀδελφοῦ, καὶ
[4, 8]	τὴν γῆν, καὶ μηδὲν τῶν	ἑτέρων	ζῴων σὺν αὐτοῖς> ὑπὸ ζεύγλην
[4, 8]	(Πραθεὶς δὲ ὁμοφύλῳ τις ἓξ	ἔτη	δουλευέτω, τῷ δ' ἑβδόμῳ ἐλεύθερος
[4, 4]	τὴν ἀδελφὴν ἀπέβαλε, βιοὺς δὲ	ἔτη	τὰ πάντα τρία πρὸς τοῖς
[4, 4]	ἀναμφίλεκτον τἀδελφῷ παρασχεῖν: οὐδένα γὰρ	ἔτι	αὐτῆς ἄλλον ἀντιποιήσεσθαι καὶ τοὺς
[4, 4]	τοὺς πρώτους ὁρῶντα κακῶς ἀπολωλότας.	ἔτι	γε μὴν καὶ παρὰ τῶν
[4, 4]	ἔτος λαμβάνουσι, δεκάτην αὐτοῖς ἀπομερίζειν.	ἔτι	δὲ ἀπαρχὰς τὸν λαὸν δίκαιον
[4, 8]	ἐπιτηδεύσεως διαφθείρητε τὴν πάτριον πολιτείαν.	ἔτι	δὲ καὶ βωμοὺς καὶ ἄλση
[4, 7]	ἦσαν, Ὦχός τε καὶ Σούρης	ἔτι	δὲ Ῥοβέης καὶ Οὔρης, πέμπτος
[4, 6]	τοῦτον βίου. προσήκειν δ' ἕως	ἔτι	καὶ καλῶς αὐτοῖς ἂν ἔχοι
[4, 8]	ὥρισε, χάριν μὲν αὐτῷ ζῶν	ἔτι	καὶ παρὼν ὑμῖν ἔχειν ὁμολογῶ
[4, 4]	πρὸς τῷ μηδεμίαν ὑποσχεῖν δίκην	ἔτι	καὶ τὴν ἱερωσύνην ἀναμφίλεκτον τἀδελφῷ
[4, 2]	δὲ τῷ πλήθει τοὺς τοιούτους	ἔτι	λανθάνειν οἰομένους κολάζειν καὶ μὴ
[4, 8]	καὶ οἱ παῖδες δὲ θρηνοῦντες	ἔτι	μᾶλλον ὡς ἀσθενέστεροι κρατεῖν λύπης
[4, 8]	εὐπρεπὲς καὶ τοῖς ἀξιώμασι πρόσφορον.	ἔτι	μηδὲ ἡταιρημένης εἶναι γάμον, ἧς
[4, 8]	καὶ τὸν Ἰησοῦν καὶ προσομιλοῦντος	ἔτι,	νέφους αἰφνίδιον ὑπὲρ αὐτὸν στάντος
[4, 8]	τε παρέσχηκε καὶ μένων εὐμενὴς	ἔτι	παρέξει δώρημα κάλλιστον φυλάττειν. ὡς
[4, 8]	τοιάνδε Μωυσῆς κατέλιπε, νόμους δ'	ἔτι	πρότερον τεσσαρακοστῷ ἔτει γεγραμμένους παραδίδωσι,
[4, 1]	καὶ τὴν ἐρημίαν, ὑφ' ἧς	ἔτι	ταύτην αὐτοῖς χείρω συνέβαινεν εἶναι
[4, 3]	καὶ μέλλοι ποιεῖν ὁ Μωυσῆς:	ἔτι	τε θεράποντες ἦσαν περὶ αὐτούς,
[4, 5]	ἐκ τῆς γῆς εἶχον μεστῆς	ἔτι	τῶν καρπῶν ὑπαρχούσης, καὶ διεξῄει
[4, 6]	βούλησιν: οὐδὲν γὰρ ἐν ἡμῖν	ἔτι	φθάσαντος εἰσελθεῖν ἐκείνου ἡμέτερον. ἔγωγ'
[4, 1]	ἐλπίδας ἀτυχῆσαι παντάπασιν ἀθυμοῦν οὐδὲν	ἔτι	χρηστὸν προσεδόκα λογιζόμενον, ὅτι καὶ
[4, 6]	δή τινων περὶ ταῦτα, μεγάλως	ἐτίμησεν	ἀναγράψας αὐτοῦ τὰς μαντείας, καὶ
[4, 3]	οἳ καὶ διὰ πατέρων ἀρετὴν	ἐτιμῶντο	παρὰ τῷ λαῷ καὶ διὰ
[4, 5]	Ἑβραίους διαβαίνειν τὸν Ἀρνῶνα κωλύειν	ἑτοιμότατος	ἦν. (Μωυσῆς δὲ ὁρῶν πολεμίως
[4, 7]	καὶ τὰς μάχας χωρεῖν δύναιντο,	ἑτοίμους	τε ἔλεγον ἑαυτοὺς κτίσαντας πόλεις
[4, 8]	λαμβάνετε, ᾗ κατ' ἐμοῦ πολλάκις	ἐτολμήσατε	χρῆσθαι: γινώσκετε γὰρ ὡς πλεονάκις
[4, 4]	ἧς παρὰ τοῦ λαοῦ κατ'	ἔτος	λαμβάνουσι, δεκάτην αὐτοῖς ἀπομερίζειν. ἔτι
[4, 4]	τελευτὴ τοῦ βίου καταλαμβάνει τεσσαρακοστὸν	ἔτος	πεπληρωκυῖαν ἀφ' οὗ τὴν Αἴγυπτον
[4, 8]	τρίτην πρὸς αὐταῖς κατὰ τὸ	ἔτος	τρίτον συμφέρειν εἰς διανέμησιν τῶν
[4, 8]	δὲ δεκάταις ταῖς δυσίν, ἃς	ἔτους	ἑκάστου προεῖπον τελεῖν, τὴν μὲν
[4, 8]	καὶ χηρευουσῶν γυναικῶν. πέμπτου δὲ	ἔτους	κύριος ἔστω τὰ φυτὰ καρποῦσθαι.
[4, 8]	πόλιν τὸν νεὼν τρὶς τοῦ	ἔτους	οἱ ἐκ τῶν περάτων τῆς
[4, 8]	δὲ τῷ ὑστάτῳ μηνὶ τοῦ	ἔτους,	ὑπὸ μὲν Μακεδόνων Δύστρου καλουμένου
[4, 2]	φθόνου, καὶ γὰρ φυλέτης ὢν	ἐτύγχανεν	αὐτοῦ καὶ συγγενής, ἀχθόμενος ὅτι
[4, 7]	γὰρ εὐδαιμονίας καὶ ἁβροδίαιτοι σφόδρα	ἐτύγχανον.	ἤχθησαν δὲ καὶ αἱ παρθένοι
[4, 3]	ἐπὶ τοῖς θυμιατηρίοις ὁπόσα κομίζοντες	ἔτυχον.	ἐξέλαμψε δὲ πῦρ τοσοῦτον ὅσον
[4, 8]	ἤδη καὶ τῷ γήρᾳ χρόνον	ἐτῶν	εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ἠνυσμένον δεῖ
[4, 8]	(Ἐβίωσε δὲ τὸν πάντα χρόνον	ἐτῶν	εἴκοσι καὶ ἑκατόν, ὧν ἦρξε
[4, 8]	πόλιν ἐπὶ ταῖς θυσίαις δι'	ἐτῶν	ἑπτὰ τῆς σκηνοπηγίας ἑορτῆς ἐνστάσης
[4, 8]	φυλῇ διετάξατο. ~(Τῶν δὲ τεσσαράκοντα	ἐτῶν	παρὰ τριάκοντα ἡμέρας συμπεπληρωμένων Μωυσῆς
[4, 8]	μετακινοῦντας. (Γῆν ὁ φυτεύσας, πρὸ	ἐτῶν	τεσσάρων ἂν καρπὸν προβάλῃ τὰ
[4, 8]	ἐπιστάμενον τὸ αὐτοῦ προσῆκεν ἕκαστον	εὖ	πράττειν, καὶ μάρτυρι ἀρκούμενος αὐτῷ
[4, 8]	ἔσεσθε καὶ μηδενὶ τῶν ἐχθρῶν	εὐάλωτοι.	θεοῦ γὰρ παρόντος ὑμῖν βοηθοῦ
[4, 2]	χρημάτων ὑπερβάλλεις, οὐ μὴν οὐδ'	εὐγενείᾳ,	κοινὸν γὰρ ἡμῖν τοῦτο ἐποίησεν
[4, 6]	οὗτος ὢν καὶ σπεύδων αὐτοῖς	εὐδαίμονα	βίον καὶ κλέος αἰώνιον παρασχεῖν
[4, 8]	τὸν κόσμον φυλάξαντες πάντων ἂν	εὐδαιμονέστατοι	κριθείητε. (Ταῦτα εἰπὼν δίδωσιν αὐτοῖς
[4, 6]	καὶ ὅθεν ἂν γένοισθε πάντων	εὐδαιμονέστεροι	τῶν ὑπὸ τὸν ἥλιον ἐκπορίζοντος.
[4, 8]	ὃν τρόπον ὑμεῖς τ' ἂν	εὐδαιμονήσαιτε	καὶ παισὶ τοῖς αὑτῶν καταλίποιτε
[4, 8]	θεῷ φίλα πράξετε καὶ τὴν	εὐδαιμονίαν	βεβαίαν ἕξετε: ἱερὰ πόλις ἔστω
[4, 8]	τὰς ἀρίστας, αἷς ἑπόμενοι τὴν	εὐδαιμονίαν	ἕξετε, ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ
[4, 3]	τούτοις ἐμφανίσαι, ὁ τὴν Αἰγυπτίων	εὐδαιμονίαν	σείσας καὶ τῆς ὑπ' αὐτοὺς
[4, 2]	παρανομεῖν ἄλλῳ τὴν διὰ τούτου	εὐδαιμονίαν	χαρίζεσθαι. ἀλλ' ἐγώ τε κρείττων
[4, 8]	νόμους μάθημα κάλλιστον καὶ τῆς	εὐδαιμονίας	αἴτιον. (Δίς τε ἑκάστης ἡμέρας
[4, 7]	κατ' οἶκον ἐχρῶντο: ὑπὸ γὰρ	εὐδαιμονίας	καὶ ἁβροδίαιτοι σφόδρα ἐτύγχανον. ἤχθησαν
[4, 8]	εὔνοιαν καὶ τὴν χορηγίαν τῆς	εὐδαιμονίας	καὶ τοῖς ἄλλοις ἐμφανίζεσθαι ἐκ
[4, 8]	ἐγκαταλιπεῖν τοὐμὸν ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας	εὐδαιμονίας	πρόθυμον, ἀλλ' ἀίδιόν τε ὑμῖν
[4, 7]	τῆς Μανασσίτιδος ἡμίσεια πλήθει τετραπόδων	εὐδαιμονοῦντες	καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασι, κοινολογησάμενοι
[4, 7]	λαῷ. καὶ διῆγον τὸ λοιπὸν	εὐδαιμόνως,	ἀφθονίας μὲν ἀγαθῶν αὐτοῖς ὑπ'
[4, 6]	Ἱεριχοῦντος ἀντικρύ, πόλις δ' ἐστὶν	εὐδαίμων	αὕτη φοίνικά τε φέρειν ἀγαθὴ
[4, 6]	σημαινομένην, ὁ λεώς, φησίν, οὗτος	εὐδαίμων,	ᾧ ὁ θεὸς δίδωσι μυρίων
[4, 8]	μὲν γὰρ ἐν τῷ τοὺς	εὐεργέτας	ὑβρίζειν ἐν τούτῳ τὴν παρρησίαν
[4, 8]	ὑπηρέτῃ ὧν τὸν ἡμέτερον λαὸν	εὐεργετεῖν	ἠθέλησεν. ἀνθ' ὧν προευλογῆσαι τὴν
[4, 8]	θυρώμασιν αὐτῶν τὰ μέγιστα ὧν	εὐεργέτησεν	αὐτοὺς ὁ θεὸς ἔν τε
[4, 7]	τὴν λείαν ἐν ἐπιτηδείοις καταλιπόντες	εὔζωνοι	πρὸς τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς
[4, 6]	αὐτὸς ἐσπούδακας ἐκ τῆς τούτων	εὐηθείας	τὸ βέβαιον αὐτοῖς παρεσχημένος: ἐπεὶ
[4, 5]	λαβόμενοι καὶ τὰς πανοπλίας ἀναλαβόντες	εὐθέως	ἐχώρουν εἰς τὸ ἔργον. ὁ
[4, 5]	Ἑβραῖοι γὰρ ὡς ἐνδόντας αὐτοὺς	εὐθὺς	εἶδον, ἐνέκειντο καὶ παραλύσαντες αὐτῶν
[4, 8]	καὶ παρὰ τοῖς αὖθις τὴν	εὔκλειαν	ὑμῖν ὑπάρξαι. τούτων δ' ἂν
[4, 6]	περὶ τῶν αὐτοῦ πραγμάτων λίαν	εὐλαβεῖτο,	καὶ γὰρ οὐδὲν πέπυστο γῆν
[4, 8]	ἀξιώματι τῶν ἀνθρώπων αἰδοῦς αὐτῶν	εὐλαβεστέρους,	ὥστε τοῦ θεοῦ μὴ καταφρονεῖν,
[4, 8]	γῆς, ἣν αὐτοῖς κτήσασθαι παρέσχεν,	εὐλογήσαντες	θυσίας ἃς ὁ νόμος αὐτοῖς
[4, 8]	ἑξῆς ἡμέραις, συνεχὲς γὰρ ἐκκλησίασεν,	εὐλογίας	αὐτοῖς δίδωσι καὶ κατάρας ἐπὶ
[4, 8]	τοῦ βίου φήσαντος καὶ μετ'	εὐλογίας	ἑκάστῃ τῶν φυλῶν προφητεύσαντος τὰ
[4, 8]	τῶν λεγομένων. ἀνέγραψε δὲ τὰς	εὐλογίας	καὶ τὰς κατάρας αὐτός, ὡς
[4, 6]	εἶναι. πρὸς τούτοις δ' οὐδ'	εὔλογον	ἔφασκε σωφρονήσαντας αὐτοὺς ἐπὶ τῆς
[4, 8]	παρόντος ὑμῖν βοηθοῦ πάντων περιφρονεῖν	εὔλογον.	τῆς δ' ἀρετῆς ἔπαθλα ὑμῖν
[4, 8]	τελέσειε νόμους αἰτησάσθω τὸν θεὸν	εὐμενῆ	καὶ ἵλεων αὐτῷ διὰ παντὸς
[4, 8]	παρέσχεν ἐν ἅπασιν αὑτὸν ὑμῖν	εὐμενῆ.	μᾶλλον δ' αὐτὸς ἦν ὁ
[4, 8]	καὶ ὅπλα καὶ πρὸ τούτων	εὐμενῆ	τὸν θεὸν καὶ σύμμαχον, ὅμως
[4, 8]	διάταξις ἔστω: καὶ ὁ θεὸς	εὐμενὴς	ἀστασίαστον αὐτῆς τὸν κόσμον παρέξεται,
[4, 6]	θεὸς ἀγαθοῖς ἐμηχανήσατο διελθεῖν, ἀλλ'	εὐμενὴς	αὐτοῖς οὗτος ὢν καὶ σπεύδων
[4, 8]	ὧν τε παρέσχηκε καὶ μένων	εὐμενὴς	ἔτι παρέξει δώρημα κάλλιστον φυλάττειν.
[4, 8]	ἀγαθῶν κτήσεως αἰτία ὁ θεὸς	εὐμενής:	μόνος γὰρ οὗτος δοῦναί τε
[4, 6]	διὰ τὸ κάλλος ἀσκήσαντες τὴν	εὐμορφίαν	αὐτῶν ἐπὶ τὸ μᾶλλον εὐπρεπὲς
[4, 8]	βουλομένῳ συνοικεῖν μὴ πρότερον ἐξέστω	εὐνῆς	ἅψασθαι καὶ κοινωνίας, πρὶν ἢ
[4, 8]	ἑτέρας ἐν τιμῇ σφόδρα καὶ	εὐνοίᾳ	κειμένης ἢ δι' ἔρωτα καὶ
[4, 6]	τῶν γονέων καὶ τῶν οἰκείων	εὔνοια	καὶ στοργή, καὶ κατ' οὐδενὸς
[4, 8]	παρὰ τῷ πριαμένῳ διὰ τὴν	εὔνοιαν	καὶ τὴν πρὸς τὰ οἰκεῖα
[4, 8]	ἰδίαν περὶ τὸν Ἰσραηλιτῶν λαὸν	εὔνοιαν	καὶ τὴν χορηγίαν τῆς εὐδαιμονίας
[4, 8]	ἀρετῆς ὀλιγωρίαν ἀπολεῖτε καὶ τὴν	εὔνοιαν	τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ, ποιήσαντες
[4, 8]	πρὸς τὴν μητέρα τοῦ πατρὸς	εὔνοιαν	τῶν πρεσβείων τυγχάνειν, ὥστε διπλοῦν
[4, 8]	θεοῦ καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς	εὔνοιαν	φέρειν ἐγγεγραμμένα ἐπὶ τῆς κεφαλῆς
[4, 1]	ἡμετέρων κατὰ τὴν πρὸς αὐτὸν	εὔνοιαν,	ὡς οὐχ ἁπάντων ἐκ τῆς
[4, 6]	καταρασόμενον αὐτὸν ἐλθεῖν παρακαλοῦσι, δι'	εὐνοίας	εἶναι τῷ θεῷ: συνεβούλευέ τε
[4, 6]	τε νῦν φατε πρὸς ἡμᾶς	εὐνοίας	καὶ τῆς ἐσομένης ἢ τὸ
[4, 6]	δέησιν ὑμῶν ἀποστρεφόμεθα, πίστιν δ'	εὐνοίας	λαβοῦσαι τὴν μόνην ἡμῖν ἀξιόλογον
[4, 6]	ἤδη κεκολασμένος ἔγνως ἂν οὐκ	εὐπαραλογίστους	Ἑβραίους. ἐμὲ δ' οὐκ ἂν
[4, 5]	ἰδίᾳ τε καὶ δημοσίᾳ πάντες	εὐπόρησαν.	~(Μωυσῆς μὲν οὖν στρατοπεδεύει καὶ
[4, 8]	ἀνθρώπων γεγονέναι, καὶ φωνῆς ἂν	εὐπορήσαντα	δικαιολογήσασθαι πρὸς ὑμᾶς, ὡς οὐδὲν
[4, 8]	ἐν τῇ χρείᾳ τῶν σωτηρίων	εὐπορῆτε	καὶ μὴ τότε ἃ δεῖ
[4, 8]	τῆς ἐπ' ἀκριβὲς αὐτῶν συλλογῆς	εὐπορία	τοῖς δεσπόταις γένοιτο, ὅση χάρις
[4, 6]	κτηθέντα ὑπὸ τῆς ἐνδείας δι'	εὐπορίαν	αὐτῶν ἀπολέσθαι. καὶ ὁ μὲν
[4, 4]	τῇ πρὸ ταύτης βίβλῳ δεδηλώκαμεν,	εὐπορίαν	ἐπενόησε. πάντων δὲ τῶν τοῖς
[4, 8]	ὁμοίοις ὑπαρχόντων ποιεῖσθαι, καὶ τυχόντας	εὐπορίας	ἐξ ἐλέου καὶ προνοίας τοῦ
[4, 8]	ἐπ' αὐτὸν ἥκοντι. κἂν μὲν	εὔπορος	ᾖ ὁ ἐνεχυρασμένος, κατεχέτω τοῦτο
[4, 6]	καὶ πολεμεῖν μὲν ἐπὶ ταῖς	εὐπραγίαις	θρασύτερον ὑπὸ τῆς κακοπραγίας κατειλημμένοις
[4, 6]	τῶν Ἑβραίων ἁλίσκονται νέοι τῆς	εὐπρεπείας	αὐτῶν καὶ παραγενόμενοι εἰς λόγους
[4, 5]	τοῖς τοῦ μεγέθους καὶ τῆς	εὐπρεπείας	πλεονεκτήμασι. τὴν δ' ἰσχὺν αὐτοῦ
[4, 2]	ὁ μὲν ταῦτα κακοήθως μετ'	εὐπρεπείας	πρὸς τοὺς φυλέτας ἔλεγε. προιόντος
[4, 6]	ποιήσαντες: τῶν θυγατέρων τὰς μάλιστα	εὐπρεπεῖς	καὶ βιάσασθαι καὶ νικῆσαι τὴν
[4, 8]	λογάδην συγκειμένων, οἳ κονιάματι χρισθέντες	εὐπρεπεῖς	τε εἶεν καὶ καθάριοι πρὸς
[4, 8]	κρατεῖν δὲ τῆς ἐπιθυμίας τὸ	εὐπρεπὲς	καὶ τοῖς ἀξιώμασι πρόσφορον. ἔτι
[4, 6]	εὐμορφίαν αὐτῶν ἐπὶ τὸ μᾶλλον	εὐπρεπὲς	πέμψατε πλησίον ἐσομένας τοῦ ἐκείνων
[4, 6]	ἀπώσασθαί μοι τὴν ἀξίωσιν οὐκ	εὐπρεπές,	φέρε βωμούς τε ἑτέρους αὖθις
[4, 7]	τὴν πρὸς Χαναναίους μάχην πρόφασιν	εὐπρεπῆ	τὴν τῶν βοσκημάτων ἐπιμέλειαν εὑρῆσθαι
[4, 3]	περὶ σοῦ δοξάζοντας οὐχ ὅσια:	εὑρεθείην	γὰρ ἂν οὕτως ἀγαθὸς ὑπηρέτης
[4, 8]	τις κατ' ἐρημίαν πλανωμένοις, μὴ	εὑρεθέντος	τοῦ κυρίου παραχρῆμα παρ' αὑτῷ
[4, 8]	κηρύξας τὸν τόπον ἐν ᾧ	εὗρεν	ἀποδότω, τὴν ἐκ τῆς ἑτέρου
[4, 8]	τις ἢ χρυσίον ἢ ἀργύριον	εὕρῃ	καθ' ὁδόν, ἐπιζητήσας τὸν ἀπολωλεκότα
[4, 7]	εὐπρεπῆ τὴν τῶν βοσκημάτων ἐπιμέλειαν	εὑρῆσθαι	κακίστους τε ἀπεκάλει καὶ δειλίας
[4, 8]	φόνου ἔν τινι χώρᾳ μὴ	εὑρίσκηται	ὁ δράσας μηδ' ὑπονοῆταί τις
[4, 8]	παρθένον μνηστευσάμενος ἔπειτα μὴ τοιαύτην	εὕροι,	δίκην λαχὼν αὐτὸς μὲν κατηγορείτω
[4, 5]	σιδηρέαν, τεσσάρων δὲ πηχῶν τὸ	εὖρος,	μήκει δὲ τοῦ διπλασίονος ἑνὶ
[4, 5]	συμμαχίαν τὴν Σιχῶνος φίλου τυγχάνοντος	εὑρὼν	δὲ ἐκεῖνον ἤδη προαπολωλότα καὶ
[4, 2]	θυσίας ἐπιτελεῖν καὶ προεστάναι τῆς	εὐσεβείας:	ἄτοπον γὰρ Κορῆν ἐφιέμενον τῆς
[4, 8]	παρόντων ἄλλην προτιμήσητε διάταξιν μήτ'	εὐσεβείας	ἧς νῦν περὶ τὸν θεὸν
[4, 5]	καὶ διὰ τὴν ὅπλισιν οὖσαν	εὐσταλῆ	κοῦφοι πρὸς τὸ διώκειν ὄντες
[4, 7]	κακίστους τε ἀπεκάλει καὶ δειλίας	εὐσχήμονα	πρόφασιν ἐπινοήσαντας αὐτοὺς μὲν βούλεσθαι
[4, 8]	τῶν ῥώμῃ σωμάτων καὶ ψυχῆς	εὐτολμίᾳ	διαφερόντων τὸ δειλὸν ἀποκρίναντας, μὴ
[4, 8]	ἀγαθὸς εἴη καὶ οἱ πατέρες	εὐτυχεῖς	οὐκ ἐπιδόντες οὔτε υἱὸν κολαζόμενον
[4, 8]	τε Μωυσῆς εἶπε μὴ παρακουσαμένοις,	εὐφημεῖν	δὲ τὰς ἑτέρας, καὶ τούτων
[4, 6]	τις νικηφόρος οὐδ' ὥστε παῖδας	εὐφρᾶναι	καὶ γυναῖκας. τοσοῦτον ὑμῖν ἀνδρείας
[4, 6]	ἤδη κἀπὶ τῷ περαιοῦν τὸν	Εὐφράτην	γενόμενος τόν τε Βάλακον μεταπεμψάμενος
[4, 6]	δέ, ἦν γάρ τις ἀπὸ	Εὐφράτου	Βάλαμος μάντις ἄριστος τῶν τότε
[4, 2]	κατὰ τἆλλα καὶ πλήθεσιν ὁμιλεῖν	εὐφυής,	ἐμοί, φησίν, ὦ Κορῆ, καὶ
[4, 8]	οἴκαδε, στὰς ἀντικρὺ τοῦ τεμενίσματος	εὐχαριστησάτω	μὲν τῷ θεῷ, ὅτι τῆς
[4, 8]	εἶναι νομίζειν τήν τ' ἐκείνων	εὐχαριστίαν	καὶ τὴν ἀμοιβὴν τὴν παρὰ
[4, 8]	παρέσχε, δικαίας οὔσης φύσει τῆς	εὐχαριστίας	καὶ γενομένης ἐπ' ἀμοιβῇ μὲν
[4, 8]	τῷ θεῷ τῶν μὲν ὑπηργμένων	εὐχαριστῶσι	καὶ περὶ τῶν εἰς τὸ
[4, 8]	τοὺς ἐπὶ τῷ Γρίζειν γενομένους	εὔχεσθαι	τὰ κάλλιστα τοῖς περὶ τὴν
[4, 4]	ὅσοι δ' ἂν αὑτοὺς καθιερῶσιν	εὐχὴν	πεποιημένοι, ναζιραῖοι δὲ οὗτοι καλοῦνται,
[4, 6]	ἐποιησάμην, ἦν τέ μοι δι'	εὐχῆς	μηδὲν ἀδικῆσαί σου τὴν ἐπιθυμίαν.
[4, 8]	τὰς ἑτέρας, καὶ τούτων πάλιν	εὐχομένων	τὰς προηγμένας ἐπαινεῖν: ἔπειτα κατὰ
[4, 8]	καταλευσθεὶς ἀποθνησκέτω μηδ' εἰς τροφὴν	εὔχρηστος	εἶναι κατηξιωμένος, ἐὰν δὲ καὶ
[4, 5]	δύναμις αὐτοῦ παρέχουσα θᾶττον αὑτὴν	εὔψυχον	εἶναι δοκεῖν τότ' ἀπηλέγχθη πεφοβημένη.
[4, 6]	τῷ θεῷ καὶ τὸν λαὸν	εὐωχήσας	μέρος τι τῶν ὁπλιτῶν ἐξέπεμψε
[4, 8]	εἰς τοὺς Λευίτας καὶ τὰς	εὐωχίας	ἀπενηνοχὼς ἀπιέναι μέλλῃ πρὸς αὑτὸν
[4, 4]	καὶ τοῖς κατ' οἶκον θύουσιν	εὐωχίας	ἕνεκα τῆς αὑτῶν ἀλλὰ μὴ
[4, 8]	κορέσασα λυπηρὸν ἔπειθ' οὕτως ἐπ'	εὐωχίας	τράπηται καὶ γάμους: καλὸν γὰρ
[4, 8]	τὴν δ' ἑτέραν πρὸς τὰς	εὐωχίας,	τρίτην πρὸς αὐταῖς κατὰ τὸ
[4, 8]	τῶν πατρίδων, εἰς δὲ τὰς	εὐωχίας	ὑπηρετείτω καὶ τὰς θυσίας τὰς
[4, 8]	ἄλλου καρποῦ μετὰ τῶν φίλων	εὐωχούμενος	ἀναλισκέτω καὶ μετ' ὀρφανῶν καὶ
[4, 5]	Μωυσῆς τῷ στρατῷ δίοδον αἰτῶν	ἐφ'	αἷς ἂν θελήσειε πίστεσιν, ὥστε
[4, 6]	καὶ παραβαίνειν αὐτὸν τὰς συνθήκας	ἐφ'	αἷς αὐτὸν ἀντὶ μεγάλων λάβοι
[4, 8]	ὁ δεσπότης ἀποσφαττέτω: εἰ δ'	ἐφ'	ἅλωος κτείνειέ τινα πλήξας, αὐτὸς
[4, 8]	δέ, συγγνώμην γὰρ χρὴ νέμειν	ἐφ'	ἁμαρτήμασι νέων, ἀπόχρη σοι ὅσα
[4, 6]	βάλσαμον νεμομένη. ἤρχοντο δὲ φρονεῖν	ἐφ'	ἑαυτοῖς μέγα Ἰσραηλῖται καὶ τὴν
[4, 8]	εἰρήνην φυλάττειν, εἰ δὲ φρονοῦντες	ἐφ'	ἑαυτοῖς ὡς ἰσχύι διαφέρουσιν ἀδικεῖν
[4, 8]	μὲν οὖν αὐτὸν ὁ λαὸς	ἐφ'	ἡμέρας τριάκοντα, λύπη δὲ οὐκ
[4, 6]	τῶν ὅλων λογίζῃ καὶ δοκεῖς	ἐφ'	ἡμῖν εἶναί τι περὶ τῶν
[4, 6]	ἥλιον ἐκπορίζοντος. γῆν τε οὖν	ἐφ'	ἣν ὑμᾶς αὐτὸς ἔστειλε καθέξετε
[4, 6]	περιειλημμένον αἱμασιαῖς διπλαῖς ἡ ὄνος,	ἐφ'	ἧς ὁ Βάλαμος ὠχεῖτο, συνεῖσα
[4, 6]	θεοῦ διάνοιαν, τίς αὕτη ἐστὶν	ἐφ'	οἷς Μαδιηνῖται παρακαλοῦσι. τοῦ δ'
[4, 6]	τοῦτον οὔτ' ἐπαινέσαι προεθέμην οὔτ'	ἐφ'	οἷς τὸ γένος αὐτῶν ὁ
[4, 8]	στήσει τὴν αὑτοῦ πρόνοιαν, ἀλλ'	ἐφ'	ὃν αὐτοὶ βούλεσθε χρόνον τοῦτον
[4, 2]	πρὸς δὲ τὸν Κορῆ βοῶν	ἐφ'	ὅσον ἐδύνατο, δεξιὸς ὢν καὶ
[4, 7]	φυγῆς τὸν αὐτὸν τῷ ἀρχιερεῖ,	ἐφ'	οὗ δράσας τις τὸν φόνον
[4, 4]	πλήθους. καὶ τὰς μὲν ἄλλας	ἐφ'	οὗπερ αὐτὰς σχήματος Μωυσῆς παρέλαβεν
[4, 8]	νουθετείτωσαν οἱ πατέρες, αὐτάρκεις γὰρ	ἐφ'	υἱάσιν οὗτοι δικασταί, συνελθεῖν μὲν
[4, 6]	αὐτὰς πάθους ἐπεὶ ταῦτα ὑμῖν,	ἔφασαν,	δέδοκται, τοῖς δ' ἔθεσι καὶ
[4, 3]	δ' οὔτε ὑπακούσεσθαι τοῖς ἀγγέλοις	ἔφασαν	καὶ Μωυσῆν οὐ περιόψεσθαι κατὰ
[4, 6]	πρὸς τούτοις δ' οὐδ' εὔλογον	ἔφασκε	σωφρονήσαντας αὐτοὺς ἐπὶ τῆς ἐρήμου
[4, 1]	αὐτοὺς ἱκανοὶ κρατεῖν τῶν ἐθνῶν	ἔφασκον,	κἂν ἀπαλλοτριοῦν αὐτῶν Μωυσῆς ἐθελήσῃ
[4, 8]	βούλησιν ἀπελθεῖν αὐτῷ τὴν ἰδίαν	ἐφεῖναι	κατέχουσιν ἑαυτοὺς ἐν ἀλλήλοις δακρύοντες.
[4, 8]	συνοικεῖν ἑτέρῳ, πρότερον γὰρ οὐκ	ἐφετέον:	εἰ δὲ καὶ πρὸς ἐκεῖνον
[4, 5]	πλείους καταραχθέντας, καὶ ὅσον συνεστραμμένον	ἔφευγε,	περιστάντες ἔβαλλον καὶ πάντας αὐτοὺς
[4, 5]	κατέστησαν. καὶ οἱ μὲν ἀπορραγέντες	ἔφευγον	ἐπὶ τῶν πόλεων, οἱ δὲ
[4, 3]	ἀλλ' ὅτι καὶ τοιαῦτα παθόντων	ἐφήσθησαν	οἱ συγγενεῖς: τῶν γὰρ συντεταγμένων
[4, 6]	τούτων ἀνδραγαθίας πολλοὶ τῶν παρανομησάντων,	ἐφθάρησαν	δὲ πάντες> καὶ λοιμῷ ταύτην
[4, 3]	καὶ Κορῆς, ᾄξαντος ἐπ' αὐτοὺς	ἐφθάρησαν,	ὡς καὶ τὰ σώματα αὐτῶν
[4, 8]	ἂν δ' ἐξελέγξῃ τὴν παιδίσκην	ἐφθαρμένην,	δημότις μὲν οὖσα τοῦ μὴ
[4, 2]	τῆς εὐσεβείας: ἄτοπον γὰρ Κορῆν	ἐφιέμενον	τῆς τιμῆς τὴν ἐξουσίαν τοῦ
[4, 8]	ὑμῖν ὑπάρξαι. τούτων δ' ἂν	ἐφικέσθαι	δυνηθείητε, εἰ τῶν νόμων οὓς
[4, 1]	μὲν οὐ καταπλαγέντες αὐτῶν τὴν	ἔφοδον	οὐδὲ τὴν πληθὺν γενναίως αὐτοὺς
[4, 6]	καταλείψετε, θεοῦ μόνους ὑμᾶς ἀνθρώπους	ἐφορῶντος	καὶ ὅθεν ἂν γένοισθε πάντων
[4, 7]	οὗ δράσας τις τὸν φόνον	ἔφυγε.	μεθ' ὃν συνεχώρει τελευτήσαντα κάθοδον,
[4, 7]	ὅρων τῆς πόλεως εἰς ἣν	ἔφυγε	τὸν πεφονευκότα: ἑτέρῳ δὲ οὐκ
[4, 6]	καθιδρυσαμένοις προθέμενοι ξενικοῖς τε βρώμασιν	ἔχαιρον	καὶ πάντ' εἰς ἡδονὴν τῶν
[4, 2]	καὶ τῶν νόμων τὴν τιμὴν	ἐχαριζόμην,	οὐκ ἂν ἐμαυτῷ παρεὶς δοῦναι
[4, 8]	γραφῇ μέμψις ὡς διημαρτηκόσι γένηται.	ἔχει	δὲ οὕτως ἡ διάταξις ἡμῶν
[4, 8]	τὸ ἀξίωμα: καλῶς γὰρ ὑμῖν	ἔχει	πεπειραμένοις ἐν Αἰγύπτῳ συμφορῶν καὶ
[4, 8]	ἐκείνης καθαρὰς ἀναβοησάτωσαν τὰς χεῖρας	ἔχειν	ἀπὸ τοῦ φόνου καὶ μήτε
[4, 6]	τὰ παρ' ἑκάστοις ὁμολογούμενα καλῶς	ἔχειν	ἀφανίσαι προῃρημένος καὶ κατὰ τῆς
[4, 3]	τῇ Μωυσέος χάριτι τὴν ἀρχιερωσύνην	ἔχειν	δοκῶν, ἀλλὰ τῇ τοῦ θεοῦ
[4, 2]	τιμὴν ἀσεβές, καὶ πάλιν ἀξιοῦντ'	ἔχειν	εἰς ἅπαντα χρόνον μὴ τὴν
[4, 8]	τὸ μέλλον ὑμῶν, ἀπαλλασσόμενος καλῶς	ἔχειν	ἡγησάμην, αὐτός τε ταύτην ὀφειλομένην
[4, 6]	ἐπεί φατε πρὸς ἡμᾶς φιλοστόργως	ἔχειν	καὶ λυπεῖσθε μελλουσῶν ἀναχωρεῖν, οὐδ'
[4, 8]	ἐπιμελὲς ποιείσθωσαν ὥστε σανίδων ἐπιβολαῖς	ἔχειν	κεκλεισμένα, οὐχ ὅπως τινὲς εἴργοιντο
[4, 8]	τῆς ἐπιθυμίας ὑπερηφανεύσειεν αὐτὴν γαμετὴν	ἔχειν,	μηκέτ' ἐξουσίαν ἐχέτω καταδουλοῦν αὐτήν,
[4, 8]	ζῶν ἔτι καὶ παρὼν ὑμῖν	ἔχειν	ὁμολογῶ προνοίας τε τῆς ὑπὲρ
[4, 8]	τοῖς εἰς πατέρας τολμωμένοις χαλεπῶς	ἔχειν,	ὅτι καὶ αὐτὸς πατὴρ τοῦ
[4, 2]	παρελθεῖν εἰς δύναμιν ἐάσαντας φανεροὺς	ἔχειν	πολεμίους. τίνα γὰρ καὶ λόγον
[4, 8]	ὃν αὐτοὶ βούλεσθε χρόνον τοῦτον	ἔχειν	προστάτην ἐν τοῖς τῆς ἀρετῆς
[4, 6]	ἂν ἄλλο γένοιτο τεκμήριον ἧς	ἔχειν	τε νῦν φατε πρὸς ἡμᾶς
[4, 4]	τῷ θεῷ συνεχώρουν Ἀαρῶνι καλῶς	ἔχειν	τὴν ἀρχιερωσύνην. καὶ ὁ μὲν
[4, 8]	καὶ πειθομένων μὲν καλῶς ὑμᾶς	ἔχειν	τὴν εἰρήνην φυλάττειν, εἰ δὲ
[4, 2]	σπουδάσαι, προτιμῶν τοῦ τὸ γέρας	ἔχειν	τὸ μὴ στασιάζοντας ὑμᾶς ὁρᾶν
[4, 8]	αὐτὴν γαμετὴν ἔχειν, μηκέτ' ἐξουσίαν	ἐχέτω	καταδουλοῦν αὐτήν, ἀλλ' ὅπη βούλεται
[4, 8]	εἰς ἄλλας βλάβας πεποιημένων Ἰσραηλιτῶν	ἐχέτω	μηδὲ εἷς: ἐὰν δὲ κεκτημένος
[4, 8]	χρώμενος εἰς ἀπόδειξιν οἷς ἂν	ἔχῃ	τεκμηρίοις, ἀπολογείσθω δὲ ὁ τῆς
[4, 8]	τὸ ἐνέχυρον, ὅπως εἰς ὕπνον	ἔχῃ	τοῦτο, φύσει τοῦ θεοῦ τοῖς
[4, 6]	αἰτίαν χωρεῖν παρ' αὐτοὺς τὴν	ἔχθραν	τὴν πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καταλυσαμένους.
[4, 8]	τοῦ θεοῦ, ποιήσαντες δὲ τοῦτον	ἐχθρὸν	τήν τε γῆν, ἣν κτήσεσθε,
[4, 8]	κάλλιστον φυλάττειν. ὡς δεινὸς μὲν	ἐχθρὸς	καὶ ἄνθρωπος νομοθέτης ὑβριζομένων αὐτῷ
[4, 8]	σωφρονεῖν τὸ μηδὲν εἶναι φανῶσιν,	ἐχθροὺς	δ' ἀσπόνδους αὑτῷ ποιῇ τοὺς
[4, 6]	καὶ κράτος ἐν πολέμῳ. παῖδας	ἐχθρῶν	ἔρως τοῦ πρὸς ὑμᾶς πολέμου
[4, 8]	ἁπάντων ἔσεσθε καὶ μηδενὶ τῶν	ἐχθρῶν	εὐάλωτοι. θεοῦ γὰρ παρόντος ὑμῖν
[4, 8]	εἰ τούτων τι διὰ σπουδῆς	ἔχοι,	γίγνεσθαι τοῦ συμφέροντος ὑμῖν δυνατώτερος.
[4, 2]	ἂν ἡ Ῥουβήλου τὴν τιμὴν	ἔχοι	λαμβανόντων αὐτὴν Δαθάμου καὶ Ἀβιράμου
[4, 6]	ἔτι καὶ καλῶς αὐτοῖς ἂν	ἔχοι	μεταβαλέσθαι, τὴν ἀνδρείαν ὑπολαμβάνουσιν οὐκ
[4, 8]	γερουσίας, διὰ ποίαν αἰτίαν ἀλλοτρίως	ἔχοι	πρὸς τὸν γάμον, ἄν τε
[4, 6]	σκέψασθαι, πῶς τὸ τῶν Ἑβραίων	ἔχοι	στρατόπεδον. Βάλακος δ' αὐτὸς ἀφικνεῖται
[4, 8]	ἄλση καὶ νεὼς ὁπόσους ἂν	ἔχοιεν	κατερείπειν παραινῶ καὶ δαπανᾶν πυρὶ
[4, 6]	καὶ τελέως ὑπὸ τῆς συνηθείας	ἐχομένους,	ἤρξαντο πρὸς αὐτοὺς λέγειν: (Ἡμῖν,
[4, 6]	ἐπὶ ταῖς πρότερον διακονίαις μηδὲν	ἔχοντα	ἐγκαλεῖν αὐτῇ πληγὰς ἐπιφέρειν μὴ
[4, 8]	ταύτην στέργοιτε καὶ τοὺς νόμους	ἔχοντες	δεσπότας κατ' αὐτοὺς ἕκαστα πράττετε:
[4, 8]	δηλοῦντας, ὅτι καὶ στρατιὰν πολλὴν	ἔχοντες	καὶ ἵππους καὶ ὅπλα καὶ
[4, 8]	ἧς νῦν περὶ τὸν θεὸν	ἔχοντες	καταφρονήσαντες εἰς ἄλλον μεταστήσησθε τρόπον.
[4, 8]	σχολὴν ἐν χρήσει τῶν ἀγαθῶν	ἔχοντες	πόλεις τὸ λοιπὸν ἤδη κτίζειν
[4, 8]	συνοικείτω τῷ κατηγορήσαντι μηδεμίαν ἐξουσίαν	ἔχοντος	ἐκείνου ἀποπέμπεσθαι αὐτήν, πλὴν εἰ
[4, 7]	μεθ' ὃν συνεχώρει τελευτήσαντα κάθοδον,	ἐχόντων	ἐξουσίαν τῶν τοῦ πεφονευμένου συγγενῶν
[4, 8]	τῆς τῶν ἄλλων διατροφῆς λόγον	ἐχόντων.	μηδὲ βοῶν ὁπότε τρίβοιεν τοὺς
[4, 6]	παρεσχημένος: ἐπεὶ μὴ τοῦτον αὐτῶν	ἐχόντων	τὸν τρόπον πολλάκις ἂν ἤδη
[4, 5]	περίεισιν αὐτὴν Ἰόρδανος. (Οὕτως οὖν	ἐχόντων	τῶν πραγμάτων ἐπιτίθεται τοῖς Ἰσραηλίταις
[4, 6]	ἐλευθέρων ἐστὶ καὶ δεσπότην οὐκ	ἐχόντων.	χαλεπώτερος δ' ἂν οὕτως Αἰγυπτίων
[4, 7]	τὸ πᾶν ἀξίωμα τῆς Ἀράβων	ἔχουσα	γῆς καὶ μέχρι νῦν ὑπὸ
[4, 8]	βούλεται χωρεῖν ἀπίτω τοῦτο ἐλεύθερον	ἔχουσα.	(Ὅσοι δ' ἂν τῶν νέων
[4, 6]	τὸν ἕτερον τῶν τριγχῶν ἀναισθήτως	ἔχουσα	τῶν πληγῶν, ἃς ὁ Βάλαμος
[4, 8]	συλλογὴν τοῖς ἐξ ἰδίων οὐκ	ἔχουσι	μεταλαβεῖν: οὐ τοσαύτη γὰρ ἂν
[4, 3]	ἡγεμονίαν, ὁ γῆν ἡμῖν ἀμαθῶς	ἔχουσι	τῶν ὁδῶν ποιήσας τὸ πέλαγος
[4, 8]	τοῖς ὀξέως τι πράττειν ἀνάγκην	ἔχουσιν	ἐμπόδιον εἶναι καὶ βλάπτειν πέφυκε
[4, 8]	τοῖς τὴν αὐτὴν αὐτῷ προσηγορίαν	ἔχουσιν	οὐχ ὧν προσῆκεν αὐτοῖς παρὰ
[4, 7]	πλῆθος κατασκευῆς, ᾗ κατ' οἶκον	ἐχρῶντο:	ὑπὸ γὰρ εὐδαιμονίας καὶ ἁβροδίαιτοι
[4, 8]	ἐκ τῆς γερουσίας ἀπίτω τοῦτ'	ἔχων	ὄνειδος πρὸς ἅπαντα τὸν βίον,
[4, 6]	τότε καὶ πρὸς αὐτοὺς ἐπιτηδείως	ἔχων,	πέμπουσι μετὰ τῶν Βαλάκου πρέσβεων
[4, 5]	καὶ τὰς πανοπλίας ἀναλαβόντες εὐθέως	ἐχώρουν	εἰς τὸ ἔργον. ὁ δὲ
[4, 4]	δὲ ἂν ἐνδεέστερα τῶν ὡρισμένων	ἔχωσι	χρήματα τοῖς ἱερεῦσιν ἐξεῖναι περὶ
[4, 6]	ἐπεὶ τοὺς Ἰσραηλίτας τοσοῦτον φυομένους	ἑώρα	καὶ περὶ τῶν αὐτοῦ πραγμάτων
[4, 4]	βλαστούς τε καὶ κλάδους ἀναφύντας	ἑώρων	καὶ καρπὸν ὡραῖον, ἀμύγδαλα δ'
[4, 7]	ἐπὶ τῷ συμμαχῆσαι τοῖς συγγενέσιν,	ἕως	ἂν καταστήσωνται τὰ πάντα. λαβόντες
[4, 6]	κατὰ τοῦτον βίου. προσήκειν δ'	ἕως	ἔτι καὶ καλῶς αὐτοῖς ἂν