>

Livre, Chap.
[4, 4]	καλουμένου Λώου δὲ παρὰ Μακεδόσι	Σαβὰ	δὲ παρὰ Ἑβραίοις. ~(Πένθος δὲ
[4, 3]	κινηθέντος ὥσπερ ἐξ ἀνέμου βίας	σαλευομένου	κύματος πᾶς μὲν ἔδεισεν ὁ
[4, 3]	σείεται μὲν αἰφνίδιον ἡ γῆ,	σάλου	δ' ἐπ' αὐτῆς κινηθέντος ὥσπερ
[4, 8]	αὐτὸν ἡ γυνὴ τἀδελφοῦ τὰ	σάνδαλα,	καὶ πτύουσα αὐτοῦ εἰς τὸ
[4, 8]	λάκκον ὀρύξαντες ἐπιμελὲς ποιείσθωσαν ὥστε	σανίδων	ἐπιβολαῖς ἔχειν κεκλεισμένα, οὐχ ὅπως
[4, 2]	αὐτοῦ μένε ψηφοφορίαν, ἀλλὰ μὴ	σαυτὸν	ποίει τοῦ θεοῦ κρείττονα, παραγίνου
[4, 3]	κατὰ τὸ Σιναῖον καὶ τῆς	σαυτοῦ	φωνῆς ἀκροατὴν τότε καταστήσας καὶ
[4, 6]	δουλείαν μὲν ἡμῖν ἀρχὴν δὲ	σαυτῷ	κακουργεῖς ἀφαιρούμενος ἡμᾶς τὸ ἡδὺ
[4, 3]	δὲ ἐπὶ τούτοις καίπερ ἐπιστάμενοι	σαφῶς	ἀδίκως ὑπονοοῦσι τούτων μοι γενοῦ
[4, 8]	βούλεται κἀγὼ τὴν διάνοιαν αὐτοῦ	σαφῶς	ἐξεπιστάμενος παραινῶ, οὐκ ἂν ὄντες
[4, 3]	μοι τούτων ἀκροατὴς τῶν λόγων:	σὲ	γὰρ οὔτε πραττόμενον οὔτε νοηθὲν
[4, 6]	τῆς ἁπάντων δόξης ἰσχυρὰν τὴν	σεαυτοῦ	κατεσκευακὼς ἀτοπίαν: ἐγὼ δ' ἂν
[4, 6]	συνοικεῖν καὶ θεοὺς τοὺς ἡμετέρους	σέβειν,	καὶ οὐκ ἂν ἄλλο γένοιτο
[4, 8]	καταλείπων εἰς μνήμην ὑμῖν τὸ	σέβειν	τε καὶ τιμᾶν προσήκειν τοῦτον
[4, 6]	θεὸν τοὺς Μαδιηνιτῶν καὶ Μωαβιτῶν	σέβωσιν:	οὕτως γὰρ αὐτοῖς τὸν θεὸν
[4, 3]	ἐκτίνειν. (Ταῦτ' εἰπόντος καὶ δακρύοντος	σείεται	μὲν αἰφνίδιον ἡ γῆ, σάλου
[4, 3]	ἐμφανίσαι, ὁ τὴν Αἰγυπτίων εὐδαιμονίαν	σείσας	καὶ τῆς ὑπ' αὐτοὺς δουλείας
[4, 4]	μηνὸς δὲ Ξανθικοῦ νουμηνίᾳ κατὰ	σελήνην.	θάπτουσι δ' αὐτὴν δημοσίᾳ πολυτελῶς
[4, 4]	καὶ ἑκατόν. ἀποθνήσκει δὲ κατὰ	σελήνην	νουμηνίᾳ μηνὸς ὄντος τοῦ παρὰ
[4, 6]	συνδιεφθείροντο, (καὶ Ζαμβρίας ὁ τῆς	Σεμεωνίδος	ἡγούμενος φυλῆς Χοσβίᾳ συνὼν Μαδιανίτιδι
[4, 3]	μάρτυς ἀξιολογώτατος, ὡς γνώμῃ τε	σῇ	γίνεται πάντα καὶ δρωμένοις μηχανὴν
[4, 3]	ἀπράγμονα καταστησάμενος ἀνδραγαθίᾳ μὲν ἐμῇ	σῇ	δὲ βουλῇ, καὶ τοῦτον Ῥαγουήλου
[4, 3]	δὲ καὶ νῦν, ὅτι πάντα	σῇ	προνοίᾳ διοικεῖται καὶ μηδὲν αὐτομάτως
[4, 4]	τῷ θεῷ, δῶρον δὲ τοῦτο	σημαίνει	κατὰ Ἑλλήνων γλῶτταν, βουλομένους ἀφίεσθαι
[4, 6]	κατὰ νοῦν αὐτῷ ποιήσειε τοῦτο	σημαίνειν.	(Καὶ ὁ μὲν ταῦτα τοῦ
[4, 6]	ὁλοκαυτεῖ τυθέντας, ὡς τρόπον εἶδε	σημαινομένην,	ὁ λεώς, φησίν, οὗτος εὐδαίμων,
[4, 3]	ἐπ' Αἰγύπτου σταλῆναι καὶ τὴν	σὴν	γνώμην τούτοις ἐμφανίσαι, ὁ τὴν
[4, 3]	ἀλλὰ κατὰ βούλησιν βραβευόμενον τὴν	σὴν	εἰς τέλος ἔρχεται, ὅτι δὲ
[4, 8]	καὶ δόξαντος εἰς σωτηρίαν τὴν	σὴν	καὶ παιδείαν τῶν ἀρίστων εἶναι
[4, 3]	δίκην οὕτως μεμηνότων κατὰ τῆς	σῆς	δόξης, μὴ κοινῶς ἐκ τοῦ
[4, 3]	ἣν πατοῦσι γῆν: τοῦτο γὰρ	σῆς	ἐπίδειξις ἂν ἰσχύος ἅπασι γένοιτο
[4, 6]	εἶναί τι περὶ τῶν τοιούτων	σιγᾶν	ἢ λέγειν, ὅταν ἡμᾶς τὸ
[4, 5]	τῆς Ἀμμανίτιδος, τῇ μὲν κατασκευῇ	σιδηρέαν,	τεσσάρων δὲ πηχῶν τὸ εὖρος,
[4, 8]	(Ἐν μάχῃ τις ὅπου μὴ	σίδηρος	πληγεὶς παραχρῆμα μὲν ἀποθανὼν ἐκδικείσθω
[4, 8]	ἀνίσχοντα τετραμμένον οὐ πόρρω τῆς	Σικιμίων	πόλεως ἐμπεριάγειν μεταξὺ δυοῖν ὀροῖν,
[4, 4]	τοὺς πατρίους νόμους τοὺς δεσπότας	σίκλον	καὶ ἥμισυ αὐτοῖς ἀναφέρειν, ἀνθρώπου
[4, 4]	καταβάλλειν ἀργύριον, γυναῖκα μὲν τριάκοντα	σίκλους	ἄνδρα δὲ πεντήκοντα. ὅσοι δὲ
[4, 8]	μιᾷ λειπούσας λαμβάνων καὶ πεντήκοντα	σίκλους	ἀποτινύτω τῷ πατρί. ἂν δ'
[4, 4]	ἀναφέρειν, ἀνθρώπου δὲ πρωτοτόκου πέντε	σίκλους,	εἶναι δὲ ἀπαρχὰς αὐτοῖς καὶ
[4, 8]	αὐτὸς μὲν καταλιθούσθω, τριάκοντα δὲ	σίκλους	ὁ κύριος τοῦ βοὸς ἀποτινέτω
[4, 8]	μὴ δόξῃ συνοικίζειν αὐτῷ, πεντήκοντα	σίκλους	τιμὴν τῆς ὕβρεως καταβαλλέτω. γυναικὸς
[4, 4]	ὑπέρ τινος ὄρους, ὃ καλοῦσι	Σίν,	καὶ πενθήσαντα ἐπὶ τριάκοντα ἡμέρας
[4, 3]	ἐκεῖνό μοι φήνας κατὰ τὸ	Σιναῖον	καὶ τῆς σαυτοῦ φωνῆς ἀκροατὴν
[4, 4]	τοῖς ἱερεῦσιν, ὥστε αὐτοὺς πανοικὶ	σιτεῖσθαι	ἐν τῇ ἱερᾷ πόλει. τῶν
[4, 8]	στερῶνται καὶ τῶν πρὸς τὰ	σιτία	ὀργάνων μηδ' ὑπ' ἐνδείας πάθωσί
[4, 4]	κουρᾶς, τούς τε πέττοντας τὸν	σῖτον	καὶ ἀρτοποιουμένους τῶν πεμμάτων αὐτοῖς
[4, 5]	τὸ ὕδωρ αὐτοῖς πιπράσκειν ἐθέλοιεν.	Σιχὼν	δ' ἀρνούμενος ὁπλίζει τὸν οἰκεῖον
[4, 5]	γῆν μήτε τοὺς ἐνοικοῦντας, ὧν	Σιχὼν	ἐκράτει, τοῖς τε κατὰ τὴν
[4, 5]	διέφθειραν. ἀποθνήσκει δ' αὐτῶν καὶ	Σιχὼν	ὁ βασιλεύς. Ἑβραῖοι δὲ νεκροὺς
[4, 5]	ἀγαθοῖς ἱκανὴ τρέφειν. πρὸς οὖν	Σιχῶνα	τὸν βασιλεύοντα τῆς χώρας ταύτης
[4, 5]	μὲν ὡς ἐπὶ συμμαχίαν τὴν	Σιχῶνος	φίλου τυγχάνοντος εὑρὼν δὲ ἐκεῖνον
[4, 8]	ἀφαιρεθήσεσθε μετὰ μεγίστων ὀνειδῶν καὶ	σκεδασθέντες	διὰ τῆς οἰκουμένης πᾶσαν ἐμπλήσετε
[4, 8]	δὲ καὶ τὰ περὶ ταύτην	σκεύη	μὴ ἐξεῖναι λαμβάνειν ἐνέχυρον, ὅπως
[4, 8]	μάχαις, ὡς μήτε γυναῖκα ἀνδρικῇ	σκευῇ	χρῆσθαι μήτ' ἄνδρα στολῇ γυναικείᾳ.
[4, 6]	προαχθεὶς ἐπί τι τῶν ὀρῶν	σκέψασθαι,	πῶς τὸ τῶν Ἑβραίων ἔχοι
[4, 3]	ῥαγέντος ἤχου κατὰ τὰς ἐκείνων	σκηνὰς	συνίζησεν ἡ γῆ καὶ πάνθ'
[4, 4]	καὶ ταύτας Μωυσῆς ἐν τῇ	σκηνῇ	τοῦ θεοῦ κατατίθησι. τῇ δὲ
[4, 6]	λαβεῖν, ἐπὶ τὴν τοῦ Ζαμβρίου	σκηνὴν	παραγενόμενος αὐτόν τε παίων τῇ
[4, 8]	δυσὶ πλαξὶ κατέθετο, καὶ τὴν	σκηνήν:	τῷ τε λαῷ παρῄνεσε κρατήσαντι
[4, 3]	καὶ Κορῆς, καὶ πρὸ τῆς	σκηνῆς	πάντες καθήγνισαν ἐπὶ τοῖς θυμιατηρίοις
[4, 4]	ἔρρανε τῷ δακτύλῳ ἀντικρὺ τῆς	σκηνῆς	τοῦ θεοῦ. ἔπειτα καιομένης ὡς
[4, 2]	ταραχῆς συνελέγοντο, καὶ πρὸ τῆς	σκηνῆς	τοῦ θεοῦ στάντες ἐβόων ἥκειν
[4, 8]	θυσίαις δι' ἐτῶν ἑπτὰ τῆς	σκηνοπηγίας	ἑορτῆς ἐνστάσης ὁ ἀρχιερεὺς ἐπὶ
[4, 3]	ἅμα καὶ τέκνοις πρὸ τῶν	σκηνῶν	ἀπέβλεπον, τί καὶ μέλλοι ποιεῖν
[4, 3]	ὁ λαός, πατάγου δὲ καὶ	σκληροῦ	ῥαγέντος ἤχου κατὰ τὰς ἐκείνων
[4, 6]	ἂν αὐτοῖς τισι δοκῇ οὕτω	σκοπείτωσαν.	~(Μωυσῆς δὲ ὑπὲρ ὧν καὶ
[4, 7]	ἀρετῆς γεγενημένης, ὑπὸ μηδενὸς δὲ	σκυθρωποῦ	ταύτης ἀπολαύειν ἐμποδιζόμενοι. (Μωυσῆς δὲ
[4, 8]	μιᾷ λειπούσας τεσσαράκοντα τῷ δημοσίῳ	σκύτει	λαβὼν τιμωρίαν ταύτην αἰσχίστην ἐλεύθερος
[4, 6]	δέ, χαρίζεσθαί τε γὰρ αὐτῷ	σοὶ	διὰ σπουδῆς ἐστί μοι καὶ
[4, 8]	νέμειν ἐφ' ἁμαρτήμασι νέων, ἀπόχρη	σοι	ὅσα τῆς εἰς ἡμᾶς τιμῆς
[4, 3]	σῶζε τὴν πληθὺν ἑπομένην τοῖς	σοῖς	προστάγμασιν, ἀπαθῆ τηρῶν αὐτὴν καὶ
[4, 3]	δίκην εἰσπραξάμενος παρὰ τοῦ τὸν	σὸν	ἀδικῆσαι θελήσαντος λαὸν τοῦ λοιποῦ
[4, 3]	εἰς τοὺς ταῦτα πείσεσθαι περὶ	σοῦ	δοξάζοντας οὐχ ὅσια: εὑρεθείην γὰρ
[4, 3]	μετελθὼν Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην, οἵ	σου	καταδικάζουσιν ἀναισθησίαν ὡς ὑπ' ἐμῆς
[4, 3]	ἐπιτηδευμάτων ἐπινοίας πάρειμι, ὡς οὐχὶ	σοῦ	κελεύσαντος Ἀαρῶνι δοὺς τὴν ἱερωσύνην
[4, 6]	μοι δι' εὐχῆς μηδὲν ἀδικῆσαί	σου	τὴν ἐπιθυμίαν. κρείττων δὲ ὁ
[4, 7]	δὲ ἦσαν, Ὦχός τε καὶ	Σούρης	ἔτι δὲ Ῥοβέης καὶ Οὔρης,
[4, 6]	πολέμῳ οὔτ' ἐν λοιμῷ καὶ	σπάνει	τῶν ἀπὸ γῆς καρπῶν, οὔτ'
[4, 8]	τρίτον συμφέρειν εἰς διανέμησιν τῶν	σπανιζόντων	γυναιξί τε χήραις καὶ παισὶν
[4, 8]	καὶ τῶν δραγμάτων τοῖς βίου	σπανίζουσιν	ἕρμαιον εἶναι τούτοις> πρὸς διατροφήν:
[4, 8]	(Τὴν ἀμπέλοις κατάφυτον γῆν μὴ	σπείρειν:	ἀρκεῖσθαι γὰρ αὐτὴν τρέφειν τοῦτο
[4, 8]	καὶ μὴ σύνδυο καὶ τρία	σπείρειν:	οὐ γὰρ τῇ τῶν ἀνομοίων
[4, 8]	ἄροτον. εἶναι δὲ καθαρὰ τὰ	σπέρματα	καὶ ἀνεπίμικτα, καὶ μὴ σύνδυο
[4, 2]	καὶ διακόσιοι τῶν πρώτων ἄνδρες	σπεύδοντες	ἀφελέσθαι τὴν ἱερωσύνην τὸν Μωυσέος
[4, 8]	ἐν ἀκμῇ τε οὔσης καὶ	σπευδούσης	ἀπελθεῖν: ὡς τῷ θεῷ κεχαρισμένον
[4, 6]	εὐμενὴς αὐτοῖς οὗτος ὢν καὶ	σπεύδων	αὐτοῖς εὐδαίμονα βίον καὶ κλέος
[4, 5]	Γαυλανίτιδος βασιλεὺς στρατὸν ἄγων, καὶ	σπεύδων	μὲν ὡς ἐπὶ συμμαχίαν τὴν
[4, 8]	τὸ κατὰ γένος ἕκαστα τάξαι:	σποράδην	γὰρ ὑπ' ἐκείνου κατελείφθη γραφέντα
[4, 2]	νῦν αὐτῷ συγχωρηθῆναι> περὶ αὐτῆς	σπουδάσαι,	προτιμῶν τοῦ τὸ γέρας ἔχειν
[4, 8]	καὶ τὴν τῶν νόμων φυλακὴν	σπουδάσασιν	ὧν τε Μωυσῆς εἶπε μὴ
[4, 8]	καὶ τὴν περὶ τὸ δίκαιον	σπουδὴν	προησκηκότες: ἑκάστῃ δὲ ἀρχῇ δύο
[4, 6]	τοὺς πρέσβεις, προθυμίαν μὲν καὶ	σπουδὴν	τὴν ἰδίαν ἐμφανίζων αὐτοῖς εἰς
[4, 8]	εἰδέναι τὴν μεγίστην ἀράμενοι διὰ	σπουδῆς	ἀνεθρέψαμεν μηδενὸς φειδὼ ποιούμενοι τοῦ
[4, 6]	τε γὰρ αὐτῷ σοὶ διὰ	σπουδῆς	ἐστί μοι καὶ Μαδιηνίταις, ὧν
[4, 8]	δ' εἰ τούτων τι διὰ	σπουδῆς	ἔχοι, γίγνεσθαι τοῦ συμφέροντος ὑμῖν
[4, 8]	ζητείτωσαν μὲν αὐτὸν μετὰ πολλῆς	σπουδῆς	μήνυτρα προθέμενοι: μηδενὸς δὲ μηνύοντος
[4, 6]	κεφαλῆς αὐτῶν ἔκειτο τοῦ στρατοπέδου	σταδίους	ἀπέχον ἑξήκοντα. κατιδὼν δ' αὐτοὺς
[4, 8]	ὁ ἀρχιερεὺς ἐπὶ βήματος ὑψηλοῦ	σταθείς,	ἀφ' οὗ γένοιτο ἐξάκουστος, ἀναγινωσκέτω
[4, 3]	ποιήσας, ὁ κελεύσας ἐπ' Αἰγύπτου	σταλῆναι	καὶ τὴν σὴν γνώμην τούτοις
[4, 8]	κατὰ πλευρὰν ἑκατέραν, ᾗ καὶ	στάντα	φησὶ τὸν λαὸν θῦσαί τε
[4, 2]	πρὸ τῆς σκηνῆς τοῦ θεοῦ	στάντες	ἐβόων ἥκειν τὸν τύραννον καὶ
[4, 8]	ἔτι, νέφους αἰφνίδιον ὑπὲρ αὐτὸν	στάντος	ἀφανίζεται κατά τινος φάραγγος. γέγραφε
[4, 6]	Μαδιηνῖται παρακαλοῦσι. τοῦ δ' ἐμποδὼν	στάντος	ἀφικνεῖται πρὸς τοὺς πρέσβεις, προθυμίαν
[4, 8]	ἀπιέναι μέλλῃ πρὸς αὑτὸν οἴκαδε,	στὰς	ἀντικρὺ τοῦ τεμενίσματος εὐχαριστησάτω μὲν
[4, 8]	ἀναιρεῖν, ὡς πολέμων ἐντεῦθεν καὶ	στάσεων	γινομένων ἐκ τοῦ πλεονεκτοῦντας προσωτέρω
[4, 8]	αὐτὴν ἐπὶ κακώσει στρατευσάντων μήτε	στάσεως	ἐμφυλίου κατασχούσης ὑμᾶς, ὑφ' ἧς
[4, 2]	ἀφελέσθαι τὸν θεόν. τῆς οὖν	στάσεως	καὶ τῆς διὰ τοῦτο ταραχῆς
[4, 3]	ταραχῆς: ἐδεδίεσαν γάρ, μὴ τῆς	στάσεως	προιούσης ἀφανισθῇ μᾶλλον αὐτοῖς ὁ
[4, 2]	ἐπέστειλεν, ἐρρύσατο τῶν ἐκ τοῦ	στασιάζειν	αὐτοῖς ἂν γενομένων δεινῶν, εἰ
[4, 2]	τὸ γέρας ἔχειν τὸ μὴ	στασιάζοντας	ὑμᾶς ὁρᾶν καί τοι κατὰ
[4, 5]	δι' αὐτὴν ἀπορίας, ὑφ' ἧς	στασιάσαι	τε πρότερον αὐτοῖς συνέπεσε καὶ
[4, 6]	παρανομίαν χωρεῖν τῶν νέων καὶ	στάσιν	αὐτοῖς πολὺ χείρω τῆς προτέρας
[4, 2]	μὴ προενόησε. τήν τε οὖν	στάσιν	καὶ ὅσα μετ' αὐτὴν Μωυσῆς
[4, 4]	(Ὡς δὲ ταῦτα μετὰ τὴν	στάσιν	Μωυσῆς διέταξεν, ἄρας μετὰ πάσης
[4, 4]	ἀπέλαυε τῆς τιμῆς. ~(Τὴν μέντοι	στάσιν	οὐδ' οὕτως συνέβη παύσασθαι, πολλῷ
[4, 2]	ἀλλήλους καὶ πρὸς τὸν ἡγεμόνα.	στάσις	οὖν αὐτοὺς οἵαν ἴσμεν οὔτε
[4, 4]	τιμήν, ἡ δὲ τῶν Ἑβραίων	στάσις	πολὺν ἀκμάσασα χρόνον τοῦτον ἐπαύθη
[4, 8]	μηδὲ βοῶν ὁπότε τρίβοιεν τοὺς	στάχυας	ἀποδεῖν τὰ στόματα ἐπὶ τῆς
[4, 8]	καταβαλλέτω. περιβαλλέσθω δὲ καὶ τοῖς	στέγεσιν	ἅπερ ὡς ἀντὶ τείχους ὄντα
[4, 6]	θείου προσβαλόντος αὐτῷ κατά τι	στενὸν	χωρίον περιειλημμένον αἱμασιαῖς διπλαῖς ἡ
[4, 8]	ὑμᾶς ἄλλης πολιτείας, ἀλλὰ ταύτην	στέργοιτε	καὶ τοὺς νόμους ἔχοντες δεσπότας
[4, 8]	τοῦ πατρός, τῶν ὀφειλομένων αὐτῷ	στερεῖσθαι.	ὁ κόρην ἄλλῳ κατηγγυημένην φθείρας,
[4, 8]	προύπεσεν, ὡς καὶ τὰς γυναῖκας	στερνοτυπουμένας	ἐμφανίζειν τὸ ἐπ' αὐτῷ τεθνηξομένῳ
[4, 6]	κατεσκευακὼς ἀτοπίαν: ἐγὼ δ' ἂν	στεροίμην	εἰκότως ὧν πράττω νυνὶ κρίνας
[4, 8]	παρεσκευασμένον. (Πηρώσας πασχέτω τὰ ὅμοια>	στερούμενος	οὗπερ ἄλλον ἐστέρησε, πλὴν εἰ
[4, 8]	ἐξεῖναι λαμβάνειν ἐνέχυρον, ὅπως μὴ	στερῶνται	καὶ τῶν πρὸς τὰ σιτία
[4, 8]	ἐγενόμην, οὐ μέχρι τοῦ δεῦρο	στήσει	τὴν αὑτοῦ πρόνοιαν, ἀλλ' ἐφ'
[4, 8]	ἀνδρικῇ σκευῇ χρῆσθαι μήτ' ἄνδρα	στολῇ	γυναικείᾳ. (Πολιτείαν μὲν οὖν τοιάνδε
[4, 4]	τὸ χωρίον, ἀποδύεται τὴν ἀρχιερατικὴν	στολὴν	καὶ παραδοὺς αὐτὴν Ἐλεαζάρῳ τῷ
[4, 8]	κλωστὴν ἐξ ἐρίου καὶ λίνου	στολὴν	φορείτω: τοῖς γὰρ ἱερεῦσι μόνοις
[4, 6]	τοῖς Ἰσραηλίταις, πεσὼν δ' ἐπὶ	στόμα	πάθη προύλεγεν ὅσα τε βασιλεῦσιν
[4, 8]	τρίβοιεν τοὺς στάχυας ἀποδεῖν τὰ	στόματα	ἐπὶ τῆς ἅλωος: οὐ γὰρ
[4, 6]	καὶ τῶν οἰκείων εὔνοια καὶ	στοργή,	καὶ κατ' οὐδενὸς τούτων πόρον
[4, 4]	(Μωυσῆς δ' ἐπεὶ πολέμου καὶ	στρατείας	ἡ τῶν Λευιτῶν ἀφεῖτο φυλὴ
[4, 1]	ἐρρῶσθαι τοῖς πράγμασιν, ἀναστήσας τὸ	στράτευμα	προῆλθεν εἰς τὴν ἔρημον, ἐνταῦθα
[4, 5]	καὶ διεξῄει πᾶσιν ἀδεῶς τὸ	στράτευμα	προνομῇ χρώμενον ἁλισκομένων καὶ τῶν
[4, 1]	τε πολλοὶ καὶ τὸ λοιπὸν	στράτευμα	τῆς φάλαγγος αὐτῶν διαλυθείσης ἀκόσμως
[4, 4]	ὅτι μέλλοι τελευτᾶν, παντὸς τοῦ	στρατεύματος	ὁρῶντος, κάταντες γὰρ ἦν τὸ
[4, 8]	γένοιντο καὶ ὅπως ἂν οἱ	στρατεύοντες	ἐξίοιεν τεκμηρίῳ χρώμενοι τοῖς λίθοις,
[4, 8]	λαβεῖν τῆς Ἀμαληκιτῶν ὕβρεως, ἀλλὰ	στρατεύσαντας	ἐπ' αὐτοὺς τιμωρίαν ἀπολαβεῖν ὧν
[4, 8]	ἀλλοτρίων εἰς αὐτὴν ἐπὶ κακώσει	στρατευσάντων	μήτε στάσεως ἐμφυλίου κατασχούσης ὑμᾶς,
[4, 1]	ἦσαν ὡρμημένοι, τὸν θεὸν προστησάμενοι	στρατηγὸν	ἀλλ' οὐχὶ τὴν παρὰ τοῦ
[4, 7]	φυλῆς τὸν ἴσον ἀριθμὸν ἐπιλεξάμενος,	στρατηγὸν	δ' αὐτῶν ἀπέδειξε Φινεές, οὗ
[4, 7]	ἐπί τε ταῖς προφητείαις καὶ	στρατηγὸν	εἴ που δεήσειε γενησόμενον, κελεύσαντος
[4, 8]	ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ ὁ	στρατηγὸς	Ἰησοῦς. ὡς δ' ἐπὶ τῷ
[4, 8]	μᾶλλον ἢ παρ' αὑτῷ. καὶ	στρατηγὸς	μὲν ἐν ὀλίγοις, προφήτης δὲ
[4, 4]	τῷ πένθει τῆς ἀδελφῆς τοῦ	στρατηγοῦ	κάθαρσιν τοιαύτην γενομένην ἀπῆγε τὴν
[4, 8]	καὶ πολλὴν ἐπιζήτησιν ἐποιοῦντο τοῦ	στρατηγοῦ	μεμνημένοι τε ὧν κινδυνεύσειε καὶ
[4, 8]	ἐθέλοιεν, στρατὸν ἐπ' αὐτοὺς ἀγάγοιτε,	στρατηγῷ	μὲν αὐτοκράτορι χρώμενοι τῷ θεῷ,
[4, 8]	τῆς πολιτείας καὶ ταῖς τῶν	στρατηγῶν	ἀρεταῖς, οἳ πρόνοιαν ἕξουσιν ὑμῶν
[4, 4]	συγχωρῶν τὴν δίοδον ἔνοπλον τὴν	στρατιὰν	ἀγαγὼν προαπήντα τῷ Μωυσεῖ, κωλύσων
[4, 1]	αὐτοὺς ἔλθοιεν, ἔγνω δεῖν τὴν	στρατιὰν	ἀπαγαγεῖν πορρωτέρω τῶν Χαναναίων εἰς
[4, 8]	τὸν Ἰησοῦν ἐπὶ τοὺς Χαναναίους	στρατιὰν	ἐξάγειν, ὡς τοῦ θεοῦ συνεργοῦντος
[4, 6]	ἐπὶ τὸν Μαδιανιτῶν ὄλεθρον τὴν	στρατιὰν	ἐξέπεμπε, περὶ ὧν τῆς ἐπ'
[4, 8]	Βουλῆ προσαγορευομένου, μερισθεῖσαν δὲ τὴν	στρατιὰν	καθ' ἓξ φυλὰς ἐπὶ τοῖν
[4, 8]	πρὸς αὐτοὺς δηλοῦντας, ὅτι καὶ	στρατιὰν	πολλὴν ἔχοντες καὶ ἵππους καὶ
[4, 7]	ἐπὶ τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν ἔπεμψεν	στρατιὰν	τοὺς πάντας εἰς δισχιλίους καὶ
[4, 4]	διέταξεν, ἄρας μετὰ πάσης τῆς	στρατιᾶς	ἐπὶ τοὺς τῆς Ἰδουμαίας ὅρους
[4, 5]	πρὸς τὸν ἀγῶνα καὶ τοὺς	στρατιώτας	παρώρμα, νῦν αὐτοὺς ἀξιῶν τῆς
[4, 5]	τῆς Γαλαδηνῆς καὶ Γαυλανίτιδος βασιλεὺς	στρατὸν	ἄγων, καὶ σπεύδων μὲν ὡς
[4, 7]	κελεύσαντος. ὃς ἧκεν ἄγων τὸν	στρατὸν	ἀπαθῆ καὶ λείαν ἄφθονον, βόας
[4, 8]	καὶ βλάπτειν πέφυκε τοὺς χρωμένους.	στρατὸν	δ' ἄγειν καθαρὸν ἐκ πάντων
[4, 8]	ὡς ἰσχύι διαφέρουσιν ἀδικεῖν ἐθέλοιεν,	στρατὸν	ἐπ' αὐτοὺς ἀγάγοιτε, στρατηγῷ μὲν
[4, 7]	τιμωρησαμένου. Μαδιηνῖται δὲ προπυθόμενοι τὸν	στρατὸν	ἐπὶ σφᾶς ἐλαύνοντα καὶ ὅσον
[4, 5]	δ' ἀρνούμενος ὁπλίζει τὸν οἰκεῖον	στρατὸν	καὶ τοὺς Ἑβραίους διαβαίνειν τὸν
[4, 5]	ἐλώφησεν, ἀναλαβὼν ἐκεῖθεν Μωυσῆς τὸν	στρατὸν	παρῆν ἐπὶ τὸν ποταμὸν Ἀρνῶν'
[4, 6]	ἐκείνου ἡμέτερον. ἔγωγ' οὖν τὸν	στρατὸν	τοῦτον οὔτ' ἐπαινέσαι προεθέμην οὔτ'
[4, 6]	ταύτης πρόρρησιν ἀγάγοι: τὸν γὰρ	στρατόν,	ᾧ καταρασόμενον αὐτὸν ἐλθεῖν παρακαλοῦσι,
[4, 6]	πάντες εὐπόρησαν. ~(Μωυσῆς μὲν οὖν	στρατοπεδεύει	καὶ ἀγαγὼν τὴν δύναμιν ἐπὶ
[4, 8]	ἀπόλαυσιν ἐθελοκακήσωσι περὶ τὰς γυναῖκας.	(Στρατοπεδευσάμενοι	δὲ προνοεῖσθε, μή τι τῶν
[4, 2]	~(Ὅπερ δὲ τοῖς μεγάλοις συμβαίνει	στρατοπέδοις	καὶ μάλιστα παρὰ τὰς κακοπραγίας
[4, 6]	πῶς τὸ τῶν Ἑβραίων ἔχοι	στρατόπεδον.	Βάλακος δ' αὐτὸς ἀφικνεῖται τὸν
[4, 6]	πέμψατε πλησίον ἐσομένας τοῦ ἐκείνων	στρατοπέδου,	καὶ δεομένοις συνεῖναι τοῖς νεανίαις
[4, 4]	ξανθὴν πᾶσαν, μικρὸν ἄπωθεν τοῦ	στρατοπέδου	προαγαγὼν εἰς χωρίον καθαρώτατον ὁ
[4, 6]	ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν ἔκειτο τοῦ	στρατοπέδου	σταδίους ἀπέχον ἑξήκοντα. κατιδὼν δ'
[4, 5]	τὴν μάχην καὶ σύμπας ὁ	στρατὸς	αὐτοῦ διαφθείρεται. Μωυσῆς δὲ τὸν
[4, 2]	διαβολαῖς ἀναπίμπλαται τούτων ἅπας ὁ	στρατός.	ἦσαν δὲ οἱ συντεταγμένοι τῷ
[4, 6]	οἰκήτορας. θαυμάζετε οὖν, ὦ μακάριος	στρατός,	ὅτι τοσοῦτος ἐξ ἑνὸς πατρὸς
[4, 6]	ὡς διὰ παντὸς ἤδη τοῦ	στρατοῦ	τὴν παρανομίαν χωρεῖν τῶν νέων
[4, 5]	χώρας ταύτης ἀπέστειλε Μωυσῆς τῷ	στρατῷ	δίοδον αἰτῶν ἐφ' αἷς ἂν
[4, 7]	κτήσεως αὐτοῦ διδόντος συναπιέναι τῷ	στρατῷ.	καὶ Μωυσῆς ἀρεσθεὶς τῷ λόγῳ
[4, 4]	δώσειν ὁμολογῶν, ἀγοράν τε τῷ	στρατῷ	χορηγῆσαι καὶ τιμὴν τοῦ ὕδατος
[4, 3]	ἀκοινώνητον τῆς τῶν ἡμαρτηκότων κολάσεως:	σὺ	γὰρ αὐτὸς οἶσθα, ὡς οὐ
[4, 3]	τε καὶ γῆς καὶ θαλάσσης:	σὺ	γὰρ ἐμοὶ τῶν ὑπ' ἐμοῦ
[4, 2]	ἱερωσύνην οὐκ ἐπειδὴ πλούτῳ προεῖχε,	σὺ	γὰρ καὶ ἀμφοτέρους ἡμᾶς μεγέθει
[4, 2]	θυμιάμασι καὶ πῦρ πάριτε. καὶ	σὺ	δέ, Κορῆ, παραχώρησον τὴν κρίσιν
[4, 6]	δὲ μέμνημαι μὲν ὧντε καὶ	σὺ	καὶ Μαδιηνῖται δεηθέντες ἐνταυθοῖ με
[4, 2]	ἐμοί, φησίν, ὦ Κορῆ, καὶ	σὺ	καὶ τούτων ἕκαστος, ἀπεδήλου δὲ
[4, 6]	δὲ μετ' αὐτὸν Ζαμβρίας ἀλλὰ	σὺ	μέν, εἶπεν, ὦ Μωυσῆ, χρῶ
[4, 8]	γίνεται τῶν τοιούτων ἀπαραίτητος, οὗ	σὺ	μὴ πειραθείης. κἂν μὲν τούτοις
[4, 3]	ἂν οὕτως ἀγαθὸς ὑπηρέτης ὧν	σὺ	προστάσσεις. εἰ δ' ἀληθεῖς πεποίηνται
[4, 6]	δ' οὐκ ἂν ἀκόλουθον οἷς	σὺ	προστάττεις τυραννικῶς λάβοις: οὐ γὰρ
[4, 8]	εἰ μηδὲν εἰς αὐτοὺς μήτε	συγγενείᾳ	χαριζομένους μήτε εἴκοντας φόβῳ μήτε
[4, 8]	κοινωνοὺς καὶ δεσπότας διὰ τὴν	συγγένειαν,	ἀφιγμένους δ' ἀλλαχόθεν ἀνθρώπους ξενίων
[4, 8]	καὶ πένθιμον σχῆμα ἀναλαβοῦσαν ἀποθρηνῆσαι	συγγενεῖς	καὶ φίλους τοὺς ἀπολωλότας ἐν
[4, 6]	θεοῦ τὴν νόσον ὅσοι τε>	συγγενεῖς	ὄντες κωλύειν δέον ἐξώτρυνον αὐτοὺς
[4, 3]	καὶ τοιαῦτα παθόντων ἐφήσθησαν οἱ	συγγενεῖς:	τῶν γὰρ συντεταγμένων ἐκλαθόμενοι πρὸς
[4, 2]	ἦσαν, καὶ μάλιστα παρὰ τοῖς	συγγενέσι	κατεβόα δεινὸν εἶναι λέγων Μωυσῆν
[4, 8]	ἐκλειπόντων καὶ τῶν χρημάτων τοῖς	συγγενέσι	μενόντων, καὶ ταῖς γυναιξὶ κουφισμὸν
[4, 7]	αὐτοῖς ἐπὶ τῷ συμμαχῆσαι τοῖς	συγγενέσιν,	ἕως ἂν καταστήσωνται τὰ πάντα.
[4, 2]	ἐμαυτῷ παρεὶς δοῦναι παρέσχον ἑτέρῳ	συγγενέστερος	ὢν ἐμαυτῷ τἀδελφοῦ, καὶ πρὸς
[4, 8]	μηδὲ κτήνεσιν ἐπάγειν ὅσα μὴ	συγγενῆ:	δέος γὰρ ἐκ τούτου μὴ
[4, 2]	φυλέτης ὢν ἐτύγχανεν αὐτοῦ καὶ	συγγενής,	ἀχθόμενος ὅτι ταύτης τῆς δόξης
[4, 7]	ἐχόντων ἐξουσίαν τῶν τοῦ πεφονευμένου	συγγενῶν	κτείνειν, εἰ λάβοιεν ἔξω τῶν
[4, 6]	ἀτίμους ἀποπέμψητε πρὸς τοὺς γονεῖς.	συγγινώσκειν	τε ταῦτα φυλαττομέναις ἠξίουν. τῶν
[4, 8]	ἀρίστων εἶναι χρησίμου. νῦν δέ,	συγγνώμην	γὰρ χρὴ νέμειν ἐφ' ἁμαρτήμασι
[4, 8]	πείσας καὶ πρὸς τὴν φθορὰν	συγκάταινον	λαβών, ἀποθνησκέτω σὺν αὐτῇ: πονηροὶ
[4, 3]	ὑπηρέτας ἐκέλευσεν ἥκειν κατὰ τὰ	συγκείμενα	καὶ περιμένειν τὴν ἱερουργίαν. ὡς
[4, 8]	λίθων μὴ κατειργασμένων, ἀλλὰ λογάδην	συγκειμένων,	οἳ κονιάματι χρισθέντες εὐπρεπεῖς τε
[4, 8]	δεῖ δὲ μηδὲν εἶναι τοιοῦτον	συγκεχωρημένον,	ἐξ οὗ κατὰ μίμησιν παρατροπή
[4, 8]	ἐν τοῖς νόμοις διεταξάμην, μὴ	συγκεχωρήσθω:	ἄδικον γὰρ τὸν τῇ γενέσει
[4, 2]	δ' οἶμαι καὶ Ἀαρῶνα προσδέξασθαι	συγκριθησόμενον,	γένους μὲν ὄντα τοῦ αὐτοῦ
[4, 8]	τέ τις τῶν ἐξ αἵματος	συγχεῖν	καὶ καταλύειν ἐπιχειρῇ τὴν κατ'
[4, 5]	πολεμεῖν ἡδονῆς ἀπολαύειν, ὅτ' αὐτῇ	συγχωρεῖ	χρῆσθαι τὸ θεῖον. οἱ δ'
[4, 2]	ἐπιτραπῆναι καὶ τοῦτο νῦν αὐτῷ	συγχωρηθῆναι>	περὶ αὐτῆς σπουδάσαι, προτιμῶν τοῦ
[4, 6]	μοι τοὺς ἀνθρώπους ἀραῖς ἐνδῆσαι.	συγχωρήσαντος	δὲ τοῦ Βαλάκου δὶς μὲν
[4, 8]	τὸ συμβεβηκὸς αὐτῷ πάθος καὶ	συγχωροῦντος,	εἰ μὴ βούλεται γενέσθαι πικρότερος.
[4, 4]	ἐπρεσβεύσατο Μωυσῆς οὐκ ἀρεσκόμενος οὐδὲ	συγχωρῶν	τὴν δίοδον ἔνοπλον τὴν στρατιὰν
[4, 8]	οὓς πόλεις ἄλλαι νομίζουσι. μηδὲ	συλᾶν	ἱερὰ ξενικά, μηδ' ἂν ἐπωνομασμένον
[4, 8]	ἐθῶν καὶ αἰτιῶν ἀπόδοσιν, ἣν	συλλαμβανομένου	τοῦ θεοῦ μετὰ ταύτην ἡμῖν
[4, 5]	τοὺς πολεμίους καὶ τοὺς πορρωτάτω	συλληφθῆναι	γεγονότας ταῖς σφενδόναις καὶ τοῖς
[4, 8]	παρεῖναί τι τοῦ καρποῦ πρὸς	συλλογὴν	τοῖς ἐξ ἰδίων οὐκ ἔχουσι
[4, 8]	ἐκ τῆς ἐπ' ἀκριβὲς αὐτῶν	συλλογῆς	εὐπορία τοῖς δεσπόταις γένοιτο, ὅση
[4, 3]	τότε μὲν οὖν διαλύουσι τὸν	σύλλογον,	τῇ δ' ἐπιούσῃ συνῆλθον εἰς
[4, 6]	διαλύεται μὲν ἐπὶ τούτοις ὁ	σύλλογος.	προεληλύθει δ' ἂν ἐπὶ πλεῖον
[4, 8]	τῶν ἐπ' αὐτοὺς παρατεταγμένων ἀποφήνασθαι,	συμβαίνει	δὲ πολλὰ τοιαῦτα τοῖς ἀνθρώποις,
[4, 2]	λάβωσιν. ~(Ὅπερ δὲ τοῖς μεγάλοις	συμβαίνει	στρατοπέδοις καὶ μάλιστα παρὰ τὰς
[4, 8]	τεκμαίροιτο ἄν τις ἐκ τοῦ	συμβάντος	τῷ νομοθέτῃ: καὶ γὰρ πεπεισμένος
[4, 8]	τοῦ νόμου ποιοῦντος τιμήσασθαι τὸ	συμβεβηκὸς	αὐτῷ πάθος καὶ συγχωροῦντος, εἰ
[4, 3]	ἐκλαθόμενοι πρὸς τὴν ὄψιν τοῦ	συμβεβηκότος	ἐβεβαίουν τὴν κρίσιν, καὶ νομίζοντες
[4, 8]	θεὸν καὶ μηκέτι τοιοῦτον δεινὸν	συμβῆναι	τῇ γῇ πάθος. ~(Ἀριστοκρατία μὲν
[4, 7]	περιέμενον αὐτούς. ἐλθόντων δὲ καὶ	συμβολῆς	γενομένης πίπτει τῶν Μαδιηνιτῶν πλῆθος
[4, 7]	τὴν Ἀμορρῖτιν αὐτοῖς ἐπὶ τῷ	συμμαχῆσαι	τοῖς συγγενέσιν, ἕως ἂν καταστήσωνται
[4, 5]	καὶ σπεύδων μὲν ὡς ἐπὶ	συμμαχίαν	τὴν Σιχῶνος φίλου τυγχάνοντος εὑρὼν
[4, 6]	φιλίας αὐτῷ πατρῴας οὔσης καὶ	συμμαχίας	πρὸς Μαδιηνίτας, ἐπεὶ τοὺς Ἰσραηλίτας
[4, 1]	νῦν βουλομένοις πονεῖν ἀεὶ παρέσεσθαι	σύμμαχον:	εἶναί τε καὶ κατ' αὐτοὺς
[4, 6]	δίδωσι μυρίων κτῆσιν ἀγαθῶν καὶ	σύμμαχον	εἰς ἅπαντα καὶ ἡγεμόνα τὴν
[4, 8]	τούτων εὐμενῆ τὸν θεὸν καὶ	σύμμαχον,	ὅμως ἀξιοῦτε μὴ ἀναγκάζεσθαι πολεμεῖν
[4, 8]	μέλλω βοηθὸς ὑμῖν ἔσεσθαι καὶ	σύμμαχος	κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ θεοῦ, δίκαιον
[4, 6]	μεγάλων λάβοι δωρεῶν παρὰ τῶν	συμμάχων	ἐπικαλοῦντος, ἐλθόντα γὰρ ἐπὶ κατάρᾳ
[4, 5]	ἀποθνήσκει κατὰ τὴν μάχην καὶ	σύμπας	ὁ στρατὸς αὐτοῦ διαφθείρεται. Μωυσῆς
[4, 8]	τεσσαράκοντα ἐτῶν παρὰ τριάκοντα ἡμέρας	συμπεπληρωμένων	Μωυσῆς ἐκκλησίαν ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῃ
[4, 7]	καὶ γυναῖκας καὶ τἆλλα ὅσα	συμπεριάγειν	μέλλουσιν αὐτοῖς ἂν ἦν ἐμπόδια
[4, 6]	ὑφ' οὗ κἂν ἀπόλοιντο πάντες:	συμπέσοι	δ' αὐτοῖς ὀλίγα τε καὶ
[4, 8]	καὶ τὸν τῆς πολιτείας κόσμον	συμπορίζων	ἀναλογιζόμενος προεῖπεν, ὡς δηλώσειεν αὐτῷ
[4, 1]	ἐθελήσῃ τὸν θεόν: ὅλως τε	συμφέρειν	αὐτοῖς τὸ αὐτοκράτορσιν εἶναι, καὶ
[4, 2]	τέχνῃ δ' εἶναι κακουργοῦσι δυνατοί.	συμφέρειν	δὲ τῷ πλήθει τοὺς τοιούτους
[4, 8]	αὐταῖς κατὰ τὸ ἔτος τρίτον	συμφέρειν	εἰς διανέμησιν τῶν σπανιζόντων γυναιξί
[4, 8]	αὐτῶν, ἀλλ' ἀπολλύναι πάντας κρίνατε	συμφέρειν,	ἵνα μή τινων παραγευσάμενοι τῆς
[4, 8]	οἳ πρόνοιαν ἕξουσιν ὑμῶν τοῦ	συμφέροντος.	θεός τε ὁ μέχρι νῦν
[4, 8]	διὰ σπουδῆς ἔχοι, γίγνεσθαι τοῦ	συμφέροντος	ὑμῖν δυνατώτερος. (Ὅρους γῆς μὴ
[4, 8]	οὐδένα ληψομένοις οἶκτον ἐπὶ ταῖς	συμφοραῖς	αὐτῶν, μετανοήσειν δ' αὐτοὺς ἐπὶ
[4, 3]	ἄν τις οὐ μόνον τῆς	συμφορᾶς	αὐτοὺς καὶ καθ' ἑαυτὴν οὔσης
[4, 2]	μᾶλλον ὑπὸ τῆς ἀπορίας καὶ	συμφορᾶς	ἐξηγανάκτουν καὶ πρὸς ἀλλήλους καὶ
[4, 8]	ταῖς γυναιξὶ κουφισμὸν οἴσει τῆς	συμφορᾶς	τοῖς ἔγγιστα τῶν προτέρων ἀνδρῶν
[4, 8]	ὑμῖν ἔχει πεπειραμένοις ἐν Αἰγύπτῳ	συμφορῶν	καὶ κατὰ τὴν ἐρημίαν πρόνοιαν
[4, 8]	τὴν φθορὰν συγκάταινον λαβών, ἀποθνησκέτω	σὺν	αὐτῇ: πονηροὶ γὰρ ὁμοίως ἑκάτεροι,
[4, 8]	τοῖν δυοῖν ὀροῖν ἀναστῆναι καὶ	σὺν	αὐτοῖς Λευίτας τε καὶ ἱερέας.
[4, 8]	καὶ μηδὲν τῶν ἑτέρων ζῴων	σὺν	αὐτοῖς> ὑπὸ ζεύγλην ἄγοντας, ἀλλὰ
[4, 6]	δ' αὐτὸς ἀφικνεῖται τὸν μάντιν	σὺν	βασιλικῇ θεραπείᾳ φιλοτίμως ἀγόμενος εἰς
[4, 8]	(Τῇ δ' ὑστεραίᾳ τὸν λαὸν	σὺν	γυναιξὶν ἅμα καὶ τέκνοις εἰς
[4, 2]	ἀντιποιεῖσθε κομίζων ἕκαστος θυμιατήριον οἴκοθεν	σὺν	θυμιάμασι καὶ πῦρ πάριτε. καὶ
[4, 8]	τὴν ἱερὰν πόλιν κομιζέτω, καὶ	σὺν	τῇ δεκάτῃ τοῦ ἄλλου καρποῦ
[4, 4]	ὡς εἶχεν ὅλης τῆς δαμάλιδος	σὺν	τῇ δορᾷ καὶ τοῖς ἐντὸς
[4, 4]	καὶ ὕσσωπον καὶ φοινικτὸν ἔριον:	συναγαγὼν	δ' αὐτῆς ἅπασαν τὴν τέφραν
[4, 6]	Μωυσῆς, μὴ γένηταί τι χεῖρον,	συναγαγὼν	εἰς ἐκκλησίαν τὸν λαὸν οὐδενὸς
[4, 8]	τότε γὰρ ὥριον εἶναι, καὶ	συναγαγὼν	εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν κομιζέτω,
[4, 8]	Μωυσῆς ἐκκλησίαν ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῃ	συναγαγών,	ὅπου νῦν πόλις ἐστὶν Ἀβίλη,
[4, 8]	ἅμα καὶ τέκνοις εἰς ἐκκλησίαν	συναγαγών,	ὡς παρεῖναι καὶ τὰ ἀνδράποδα,
[4, 8]	αὐτοὺς ἀμέμπτου. (Ἀμῶντας δὲ καὶ	συναιροῦντας	τὰ θέρη μὴ καλαμᾶσθαι, καταλιπεῖν
[4, 6]	ἀπάτῃ ταῦτα τὸν θεὸν κεκελευκέναι	συναπῄει	τοῖς πρέσβεσι. κατὰ δὲ τὴν
[4, 7]	γυναικῶν καὶ κτήσεως αὐτοῦ διδόντος	συναπιέναι	τῷ στρατῷ. καὶ Μωυσῆς ἀρεσθεὶς
[4, 7]	αὐτῶν γῆν, μὴ θέλειν δὲ	συναραμένους	τῶν ἐπιλοίπων ἀγώνων γῆν ἣν
[4, 8]	παντὸς ἀνθρώπων γένους ἐστὶ καὶ	συνατιμοῦσθαι	δοκεῖ τοῖς τὴν αὐτὴν αὐτῷ
[4, 8]	ὑπὸ χειμῶνος πεπτωκότων ἐν πηλῷ,	συνδιασώζειν	δὲ καὶ τὸν πόνον οἰκεῖον
[4, 6]	διὰ πατέρων ἀρετὰς ἐπιφανεῖς ἦσαν	συνδιεφθείροντο,	(καὶ Ζαμβρίας ὁ τῆς Σεμεωνίδος
[4, 5]	αὐτοῖς ὄφελος ἦν εἰς ταύτας	συνδιωχθεῖσιν:	Ἑβραῖοι γὰρ ὡς ἐνδόντας αὐτοὺς
[4, 8]	σπέρματα καὶ ἀνεπίμικτα, καὶ μὴ	σύνδυο	καὶ τρία σπείρειν: οὐ γὰρ
[4, 3]	τῶν περὶ τῆς ἱερωσύνης ἀγωνιζομένων.	συνέβαινε	δ' εἶναι θορυβώδη τὴν ἐκκλησίαν
[4, 6]	ὧν ἐνίαις οὐδ' οἰκεῖσθαί πω	συνέβαινε	τὴν ἀρχήν, ἅ τε καὶ
[4, 8]	τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ γεγευμένοις ἀπολείπεσθαι	συνέβαινεν	αὐτοῦ. τὴν δ' ὑπερβολὴν τῆς
[4, 1]	ἧς ἔτι ταύτην αὐτοῖς χείρω	συνέβαινεν	εἶναι δοκεῖν, ἐπὶ τὴν πρὸς
[4, 4]	~(Τὴν μέντοι στάσιν οὐδ' οὕτως	συνέβη	παύσασθαι, πολλῷ δὲ μᾶλλον αὔξειν
[4, 6]	δι' εὐνοίας εἶναι τῷ θεῷ:	συνεβούλευέ	τε διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν
[4, 4]	Μωυσῆς, ἄρχειν γὰρ μάχης οὐ	συνεβούλευσεν	ὁ θεὸς χρωμένῳ, τὴν δύναμιν
[4, 8]	ὑμῶν πρὸς τὸ χεῖρον ἀπονεύσῃ,	συνέθηκα	ὑμῖν καὶ νόμους ὑπαγορεύσαντός μοι
[4, 8]	ἐξελέγξοντα. καθόλου μὲν γὰρ τὸ	συνειδὸς	ἐπιστάμενον τὸ αὐτοῦ προσῆκεν ἕκαστον
[4, 6]	τοῦ ἐκείνων στρατοπέδου, καὶ δεομένοις	συνεῖναι	τοῖς νεανίαις αὐτῶν προστάξατε. ἐπειδὰν
[4, 8]	γὰρ εἶναι δίκαιον εἴργειν τοὺς	συνειργασμένους	τοῦ καρποῦ καὶ περὶ τὴν
[4, 6]	ἐφ' ἧς ὁ Βάλαμος ὠχεῖτο,	συνεῖσα	τοῦ θείου πνεύματος ὑπαντῶντος ἀπέκλινε
[4, 2]	ἀκόσμως μετὰ θορύβου καὶ ταραχῆς	συνελέγοντο,	καὶ πρὸ τῆς σκηνῆς τοῦ
[4, 8]	γράμμασι μὲν περὶ τοῦ μηδέποτε	συνελθεῖν	ἰσχυριζέσθω: λάβοι γὰρ ἂν οὕτως
[4, 8]	γὰρ ἐφ' υἱάσιν οὗτοι δικασταί,	συνελθεῖν	μὲν ἀλλήλοις οὐχ ἡδονῆς ἕνεκα
[4, 2]	ἱερωσύνην πεπραγμένοις δυνάμενον. θυμιάσετε οὖν	συνελθόντες	ἐν φανερῷ παντὶ τῷ λαῷ,
[4, 8]	φόνος ἐπράχθη, καὶ ἡ γερουσία	συνελθόντες	μετρείτωσαν ἀπὸ τοῦ τόπου ὅπου
[4, 8]	εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν, καὶ	συνελθόντες	ὅ τε ἀρχιερεὺς καὶ ὁ
[4, 8]	γὰρ ἱερεῦσι μόνοις ταύτην ἀποδεδεῖχθαι.	(Συνελθόντος	δὲ τοῦ πλήθους εἰς τὴν
[4, 8]	φοινικόφυτον δ' ἐστὶ τὸ χωρίον,	συνελθόντος	τοῦ λαοῦ παντὸς λέγει τοιάδε:
[4, 3]	ὁ θεὸς ἥδιον εἴη κεχειροτονημένος.	συνελθόντων	δὲ πεντήκοντα καὶ διακοσίων ἀνδρῶν,
[4, 8]	μηδ' ἐξ ἐπιθυμίας οὐκ ἐλευθερίας	συνελθόντων.	εἴ τις ὡς παρθένον μνηστευσάμενος
[4, 5]	ἧς στασιάσαι τε πρότερον αὐτοῖς	συνέπεσε	καὶ τότε δυσκόλως εἶχον, ἀπαλλάξαι
[4, 2]	δυσπειθέσι, τοῦτο καὶ τοῖς Ἰουδαίοις	συνέπεσεν:	ἑξήκοντα γὰρ ὄντες μυριάδες καὶ
[4, 1]	οὐχὶ τὴν παρὰ τοῦ νομοθέτου	συνεργίαν	περιμένοντες. (Ὡς οὖν ταῦτ' ἄμεινον
[4, 8]	στρατιὰν ἐξάγειν, ὡς τοῦ θεοῦ	συνεργοῦντος	οἷς ἂν ἐπιχειρήσειε, καὶ πᾶσαν
[4, 8]	καὶ ἀτίμως καὶ ἀφανῶς θαπτέσθω.	(Συνερχέσθωσαν	δὲ εἰς ἣν ἀποφήνωσι πόλιν
[4, 8]	Ἀδάρου δ' ὑφ' ἡμῶν νουμηνίᾳ,	συνέσει	τε τοὺς πώποτ' ἀνθρώπους ὑπερβαλὼν
[4, 8]	φύλακες γένοισθε καὶ μελετῴητε τὴν	σύνεσιν	αὐτῶν. ἄπειμι δ' αὐτὸς χαίρων
[4, 8]	ἢ δι' αἰσχύνην ἢ διὰ	σύνεσιν	ἐξυβρίζοντες εἰς αὐτούς, πρῶτον μὲν
[4, 5]	τοὺς πλείους καταραχθέντας, καὶ ὅσον	συνεστραμμένον	ἔφευγε, περιστάντες ἔβαλλον καὶ πάντας
[4, 8]	οὓς ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ θεοῦ	συνεταξάμην	κατήκοοι καὶ φύλακες γένοισθε καὶ
[4, 2]	ἐκεῖνον διακείμενος: καὶ γὰρ οὐδὲ	συνετὸν	ἦν τοῖς κινδύνοις ἐμαυτὸν ὑποτιθέντα
[4, 1]	παρ' αὐτοῦ μανθάνοντα: δόξειν τε	συνετοὺς	εἶναι τῆς ἀλαζονείας αὐτοῦ καταγνόντες
[4, 8]	παρακαλῶσι καὶ συνιόντες ἀλλήλοις καὶ	συνευωχούμενοι	προσφιλεῖς ὦσι: καλὸν γὰρ εἶναι
[4, 1]	ἀκόσμως διωκόμενον εἰς τὴν παρεμβολὴν	συνέφυγε,	καὶ τῷ παρ' ἐλπίδας ἀτυχῆσαι
[4, 8]	λέξομεν. ταῖς δ' ἑξῆς ἡμέραις,	συνεχὲς	γὰρ ἐκκλησίασεν, εὐλογίας αὐτοῖς δίδωσι
[4, 8]	αὑτῷ ποιῇ τοὺς νόμους τοῖς	συνεχέσι	κατὰ τῶν γονέων τολμήμασι, προαχθεὶς
[4, 7]	τὸν φόνον ἔφυγε. μεθ' ὃν	συνεχώρει	τελευτήσαντα κάθοδον, ἐχόντων ἐξουσίαν τῶν
[4, 7]	καὶ τοὺς ἐν τέλει πάντας	συνεχώρει	τὴν Ἀμορρῖτιν αὐτοῖς ἐπὶ τῷ
[4, 4]	ἐπευφημοῦντες τοῖς δεδογμένοις τῷ θεῷ	συνεχώρουν	Ἀαρῶνι καλῶς ἔχειν τὴν ἀρχιερωσύνην.
[4, 4]	γένηταί τι μέγα καὶ χαλεπὸν	συνήγαγε	τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν, καὶ>
[4, 8]	βέλτιον ὑμῶν μεταβολῆς φροντίδα λαμβάνοντι	συνηγωνίσατο	καὶ παρέσχεν ἐν ἅπασιν αὑτὸν
[4, 3]	ὡς μηδὲ φανῆναί τινας γνῶναι,	συνῄει	τε πάλιν τῆς γῆς τὸ
[4, 6]	δ' ἀσμένως δεξάμεναι τοὺς λόγους	συνῄεσαν	αὐτοῖς. ἐνδησάμεναι δ' αὐτοὺς τῷ
[4, 6]	ἀπολαύσεως μηδὲ τῆς τοῦ πλησιάζειν	συνηθείας:	αἱ δ' ἀσμένως δεξάμεναι τοὺς
[4, 6]	κατενόησαν καὶ τελέως ὑπὸ τῆς	συνηθείας	ἐχομένους, ἤρξαντο πρὸς αὐτοὺς λέγειν:
[4, 1]	πλήθους ἐπιτρέψαντος ἑαυτὸ πάλιν ἐκείνῳ,	συνῆκε	γὰρ δίχα τῆς αὐτοῦ προνοίας
[4, 3]	τὸν σύλλογον, τῇ δ' ἐπιούσῃ	συνῆλθον	εἰς τὴν ἐκκλησίαν παρατευξόμενοι τῇ
[4, 6]	δυσχεραίνοντος καὶ παραβαίνειν αὐτὸν τὰς	συνθήκας	ἐφ' αἷς αὐτὸν ἀντὶ μεγάλων
[4, 6]	ἐγκαλεῖν αὐτῇ πληγὰς ἐπιφέρειν μὴ	συνιείς,	ὅτι νῦν κατὰ θεοῦ προαίρεσιν
[4, 2]	ὅτι μὴ μόνον ἄκοντας μηδὲ	συνιέντας	τῆς ἐπιβουλῆς τὴν ἰσχὺν ἀφαιρεῖται:
[4, 8]	μεγαλουργίας παρ' αὐτὴν τὴν ἡλικίαν	συνίεσαν.	ἦν δὲ κατ' ἐπίνοιαν τοῖς
[4, 3]	ἤχου κατὰ τὰς ἐκείνων σκηνὰς	συνίζησεν	ἡ γῆ καὶ πάνθ' ὅσα
[4, 8]	εἰς τὸ μέλλον παρακαλῶσι καὶ	συνιόντες	ἀλλήλοις καὶ συνευωχούμενοι προσφιλεῖς ὦσι:
[4, 4]	δέ, καὶ γὰρ ἐκ πολλοῦ	συνιστάμενον	ἠκροᾶτο τὸν θόρυβον, δείσας μή
[4, 5]	ἀπηλέγχθη πεφοβημένη. τὴν πρώτην οὖν	σύνοδον	οὐχ ὑπομείναντες ἀντιστῆναι καὶ δέξασθαι
[4, 8]	τοῦ διδάσκεσθαι. (Γάλλους ἐκτρέπεσθαι καὶ	σύνοδον	φεύγειν τὴν μετ' αὐτῶν ἀφελομένων
[4, 2]	ἰσχὺν ἀφαιρεῖται: ὅστις γὰρ αὐτῷ	σύνοιδεν	ὄντι λαβεῖν ἀξίῳ πείθει τυγχάνειν
[4, 8]	λάβοι γὰρ ἂν οὕτως ἐξουσίαν	συνοικεῖν	ἑτέρῳ, πρότερον γὰρ οὐκ ἐφετέον:
[4, 6]	τοῖς ἄλλοις, ἀνάγκη βουλομένους ἡμῖν	συνοικεῖν	καὶ θεοὺς τοὺς ἡμετέρους σέβειν,
[4, 8]	ἄν τε καὶ γεγαμημένην, βουλομένῳ	συνοικεῖν	μὴ πρότερον ἐξέστω εὐνῆς ἅψασθαι
[4, 7]	φησίν, εἰ μὲν μέλλουσί τινι	συνοικεῖν	τῶν φυλετῶν, μετὰ τοῦ κλήρου
[4, 8]	μὲν ἡ κόρη μὴ ἀδικεῖν	συνοικείτω	τῷ κατηγορήσαντι μηδεμίαν ἐξουσίαν ἔχοντος
[4, 8]	πατρὶ τῆς κόρης μὴ δόξῃ	συνοικίζειν	αὐτῷ, πεντήκοντα σίκλους τιμὴν τῆς
[4, 8]	τοῖς ἔγγιστα τῶν προτέρων ἀνδρῶν	συνοικούσαις.	ἐὰν δὲ μὴ βούληται γαμεῖν
[4, 8]	μέλλων ἄγεσθαι παρθένον μὴ ζευγνύσθω	συνοικοῦσαν	ἄλλῳ νοθεύσας μηδὲ λυπῶν τὸν
[4, 8]	ὕβρεως καταβαλλέτω. γυναικὸς δὲ τῆς	συνοικούσης	βουλόμενος διαζευχθῆναι καθ' ἁσδηποτοῦν αἰτίας,
[4, 8]	μετὰ ταύτην ἡμῖν τὴν πραγματείαν	συντάξασθαι	πρόκειται. (Ἐπειδὰν τὴν Χαναναίων γῆν
[4, 2]	ὁ στρατός. ἦσαν δὲ οἱ	συντεταγμένοι	τῷ Κορῇ πεντήκοντα καὶ διακόσιοι
[4, 3]	ἐφήσθησαν οἱ συγγενεῖς: τῶν γὰρ	συντεταγμένων	ἐκλαθόμενοι πρὸς τὴν ὄψιν τοῦ
[4, 8]	καὶ κατ' εἰρήνην νόμους τε	συντιθεὶς	καὶ τὸν τῆς πολιτείας κόσμον
[4, 6]	τῆς Σεμεωνίδος ἡγούμενος φυλῆς Χοσβίᾳ	συνὼν	Μαδιανίτιδι Οὔρου θυγατρὶ τῶν ἐκείνῃ
[4, 6]	ὡς μὴ πρότερον εἴ τινι	συσταίη	τῶν δεινῶν ἀπαλλάττεσθαι, πρὶν ἢ
[4, 8]	λαοῦ παντὸς λέγει τοιάδε: (Ἄνδρες	συστρατιῶται	καὶ τῆς μακρᾶς κοινωνοὶ ταλαιπωρίας,
[4, 8]	δὲ οὕτως ὡς ἐπὶ τέκνων	σφαγῇ	καὶ πρὸς τούτῳ ἀπολλύντας τὸ
[4, 7]	δὲ προπυθόμενοι τὸν στρατὸν ἐπὶ	σφᾶς	ἐλαύνοντα καὶ ὅσον οὐδέπω παρεσόμενον
[4, 6]	κατέλαβε καὶ λιπαροῦντες ἐνέκειντο, μὴ	σφᾶς	καταλιπεῖν, ἀλλὰ γαμετὰς αὐτῶν ἐσομένας
[4, 5]	τοὺς πορρωτάτω συλληφθῆναι γεγονότας ταῖς	σφενδόναις	καὶ τοῖς τοξεύμασι κατελάμβανον. φόνος
[4, 5]	οἷς προπεπονήκεσαν προσεπιταλαιπωρῆσαι προθέμενοι, καὶ	σφενδονᾶν	τε ἄριστοι τυγχάνοντες καὶ πᾶσι
[4, 6]	τὰς μαντείας, καὶ παρὸν αὐτῷ	σφετερίσασθαι	τὴν ἐπ' αὐτοῖς δόξαν καὶ
[4, 6]	εἰπὼν ἀπέλυσε. (Μαδιηνῖται δὲ Βαλάκου	σφόδρα	ἐγκειμένου καὶ δέησιν λιπαρὰν προσφέροντος
[4, 7]	ὑπὸ γὰρ εὐδαιμονίας καὶ ἁβροδίαιτοι	σφόδρα	ἐτύγχανον. ἤχθησαν δὲ καὶ αἱ
[4, 5]	καὶ κάλλος ἦν οἷος ὀλίγοι	σφόδρα,	ἦν δὲ καὶ κατὰ χεῖρα
[4, 8]	τῆς μὲν ἑτέρας ἐν τιμῇ	σφόδρα	καὶ εὐνοίᾳ κειμένης ἢ δι'
[4, 8]	ἢ ξυραμένην αὐτὴν καὶ πένθιμον	σχῆμα	ἀναλαβοῦσαν ἀποθρηνῆσαι συγγενεῖς καὶ φίλους
[4, 4]	μὲν ἄλλας ἐφ' οὗπερ αὐτὰς	σχήματος	Μωυσῆς παρέλαβεν ἐπὶ τούτου μεμενηκυίας
[4, 8]	τὴν Χαναναίων γῆν κτησάμενοι καὶ	σχολὴν	ἐν χρήσει τῶν ἀγαθῶν ἔχοντες
[4, 3]	λοιποῦ βραβεύων ὁμόνοιαν καὶ εἰρήνην	σῶζε	τὴν πληθὺν ἑπομένην τοῖς σοῖς
[4, 6]	γάρ ἐστιν αὐτῶν τῷ θεῷ	σώζειν	ἀπὸ παντὸς κακοῦ καὶ μηδὲν
[4, 8]	εἰς τὸ τελεῖν ὑμῖν φόρους	σώζετε	πλὴν τοῦ Χαναναίων ἔθνους τούτους
[4, 8]	ἀποθάνῃ, ἀθῷος ἔστω ὁ πλήξας,	σωθέντος	δὲ καὶ πολλὰ δαπανήσαντος εἰς
[4, 7]	τις τῶν φυλετῶν ἐπίσημος ἀνὴρ	Σωλοφάντης	ὄνομα, παῖδας μὲν οὐ καταλιπὼν
[4, 8]	μετεκοσμήσαντο πρὸς τοῦτο καὶ τὸ	σῶμα:	ὁμοίως δὲ καὶ πᾶν τὸ
[4, 8]	μισθόν τις ἀποστερήσῃ τῶν ἐπὶ	σώμασι	τοῖς αὐτῶν ἐργαζομένων, μεμισήσθω. ὅθεν
[4, 8]	ἂν εἴη τῆς ἐπὶ τοῖς	σώμασιν	αἰσχύνης: ὁμοίως μηδ' ἂν ἐπ'
[4, 3]	αὐτοὺς ἐφθάρησαν, ὡς καὶ τὰ	σώματα	αὐτῶν ἀφανῆ γεγονέναι. περισώζεται δὲ
[4, 6]	τόλμῃ δὲ καὶ ψυχῆς καὶ	σώματος	ἀνδρείᾳ τοσοῦτον προύχων, ὡς μὴ
[4, 6]	οὐδ' ἐμπορευσόμεναι τὴν ὥραν τοῦ	σώματος	προσηκάμεθα τὴν ὑμετέραν ἀξίωσιν, ἀλλ'
[4, 8]	γάμον, ἧς δι' ὕβριν τοῦ	σώματος	τὰς ἐπὶ τῷ γάμῳ θυσίας
[4, 8]	καθαρὸν ἐκ πάντων τῶν ῥώμῃ	σωμάτων	καὶ ψυχῆς εὐτολμίᾳ διαφερόντων τὸ
[4, 8]	ποιούμενοι τοῦ καὶ δόξαντος εἰς	σωτηρίαν	τὴν σὴν καὶ παιδείαν τῶν
[4, 5]	τοὺς Ἑβραίους τρέπονται, τοῦτο ἑαυτοῖς	σωτηρίαν	ὑπολαβόντες ἢ τὸ μάχεσθαι παρέξειν:
[4, 8]	ποιήσειεν ὑπὲρ τῆς τοῦ λαοῦ	σωτηρίας	ἔν τε πολέμοις καὶ κατ'
[4, 8]	καὶ προθυμηθείη τῆς περὶ αὐτῶν	σωτηρίας	καὶ δυσελπιστοῦντες περὶ τῶν μελλόντων
[4, 3]	αὐτῶν, νῦν δ' ὑπὲρ τῆς	σωτηρίας	μεγάλους ὑπέστην πόνους καὶ παντὶ
[4, 8]	ποιεῖν ἐν τῇ χρείᾳ τῶν	σωτηρίων	εὐπορῆτε καὶ μὴ τότε ἃ
[4, 8]	ἡ παρ' αὐτῶν διδασκαλία τοῦ	σωφρονεῖν	τὸ μηδὲν εἶναι φανῶσιν, ἐχθροὺς
[4, 8]	ὠλιγώρησας, καὶ μεταβαλοῦ πρὸς τὸ	σωφρονέστερον	λογισάμενος καὶ τὸν θεὸν ἐπὶ
[4, 6]	τούτοις δ' οὐδ' εὔλογον ἔφασκε	σωφρονήσαντας	αὐτοὺς ἐπὶ τῆς ἐρήμου νῦν
[4, 8]	ὀργῇ γενόμενος, ἀλλ' ὥστε τοῦ	σωφρονήσειν	ὑμᾶς εἰς τὸ μέλλον κατ'
[4, 8]	δημότις μὲν οὖσα τοῦ μὴ	σωφρόνως	προστῆναι τῆς παρθενίας ἄχρι νομίμων
[4, 8]	ἀγαθοῖς παρατιθέμενος ὑμᾶς νόμων τε	σωφροσύνῃ	καὶ κόσμῳ τῆς πολιτείας καὶ
[4, 6]	καὶ νικῆσαι τὴν τῶν ὁρώντων	σωφροσύνην	ἱκανὰς διὰ τὸ κάλλος ἀσκήσαντες
[4, 3]	ἰσχύος ἅπασι γένοιτο καὶ διδασκαλία	σωφροσύνης	δὲ εἰς τοὺς ταῦτα πείσεσθαι

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 25/03/2010