>

Livre, Chap.
[4, 4]	ἂν αὑτοὺς καθιερῶσιν εὐχὴν πεποιημένοι,	ναζιραῖοι	δὲ οὗτοι καλοῦνται, κομῶντες καὶ
[4, 8]	πολίταις ὑμετέροις ἀποδώσει καὶ τὸν	ναόν:	ἔσεσθαι δὲ τὴν τούτων ἀποβολὴν
[4, 6]	στρατοπέδου, καὶ δεομένοις συνεῖναι τοῖς	νεανίαις	αὐτῶν προστάξατε. ἐπειδὰν δὲ κεχειρωμένους
[4, 8]	δὲ καὶ οἱ πολέμιοι καὶ	νεκρὸς	μηδὲ εἷς ἄμοιρος γῆς κείσθω
[4, 8]	τοῦ τόπου ὅπου κεῖται ὁ	νεκρὸς	τὴν χώραν. ἣ δ' ἂν
[4, 4]	χωρίον καθαρώτατον. τοὺς οὖν ἀπὸ	νεκροῦ	μεμιασμένους τῆς τέφρας ὀλίγον εἰς
[4, 5]	Σιχὼν ὁ βασιλεύς. Ἑβραῖοι δὲ	νεκροὺς	ἐσκύλευον καὶ λείαν ἔλαβον καὶ
[4, 7]	πεντηκοστὸν μέρος, τὴν δὲ λοιπὴν	νέμει	τῷ λαῷ. καὶ διῆγον τὸ
[4, 8]	νῦν δέ, συγγνώμην γὰρ χρὴ	νέμειν	ἐφ' ἁμαρτήμασι νέων, ἀπόχρη σοι
[4, 8]	πρὸς ἀρετὴν ἠσκημένοις ἀπόλεμον μὲν	νέμεσθαι	παράσχοι τε κεκτημένοις αὐτὴν μήτε
[4, 4]	θυσίᾳ τε δρῶσι τὰς κουρὰς	νέμεσθαι	πρὸς τοὺς ἱερέας. καὶ οἱ
[4, 6]	τε φέρειν ἀγαθὴ καὶ βάλσαμον	νεμομένη.	ἤρχοντο δὲ φρονεῖν ἐφ' ἑαυτοῖς
[4, 2]	οὗτοι τῶν ταύτην τὴν φυλὴν	νεμομένων	καὶ δυνατοὶ χρημάτων περιουσίᾳ. (Ἐβούλετο
[4, 8]	τοῦ θεοῦ τοῖς πενομένοις ἔλεον	νέμοντος.	μύλην δὲ καὶ τὰ περὶ
[4, 8]	καὶ τὴν τιμὴν αὐτοῖς μὴ	νέμωσιν	ἢ δι' αἰσχύνην ἢ διὰ
[4, 8]	οὐδ' ὅτι μὴ κατελέλοιπε Μωυσῆς.	νενεωτέρισται	δ' ἡμῖν τὸ κατὰ γένος
[4, 6]	δὲ θείῳ πνεύματι πρὸς αὐτὰ	νενικημένος.	τοῦ δὲ Βαλάκου δυσχεραίνοντος καὶ
[4, 4]	χωρίον, ὃ μητρόπολιν αὑτῶν Ἄραβες	νενομίκασι,	πρότερον μὲν Ἄρκην λεγομένην Πέτραν
[4, 4]	ἱερᾷ πόλει. τῶν δ' οὐ	νενομισμένων	ἐσθίειν παρ' αὐτοῖς κατὰ τοὺς
[4, 4]	δὲ τῶν εἰς τὰς θυσίας	νενομισμένων	τὸ γεννηθὲν πρῶτον, ἂν ἄρσεν
[4, 6]	τὴν Χοσβίαν ἀπέκτεινεν. οἱ δὲ	νέοι	πάντες, οἷς ἀρετῆς ἀντιποίησις ἦν
[4, 6]	παραίνεσιν οἱ τῶν Ἑβραίων ἁλίσκονται	νέοι	τῆς εὐπρεπείας αὐτῶν καὶ παραγενόμενοι
[4, 8]	δὲ κατ' ἐπίνοιαν τοῖς τε	νέοις	καὶ προηβηκόσιν ἡ ἅμιλλα τῆς
[4, 6]	ἐθισμῶν ἀπωλείας. ἅπαξ γὰρ τὸ	νέον	γευσάμενον ξενικῶν ἐθισμῶν ἀπλήστως ἐνεφορεῖτο,
[4, 6]	μὲν ταῦτα λέγων ἐπειρᾶτο τοὺς	νέους	ἐπανορθοῦν καὶ εἰς μετάνοιαν ἄγειν
[4, 8]	τὸν Ἰησοῦν καὶ προσομιλοῦντος ἔτι,	νέφους	αἰφνίδιον ὑπὲρ αὐτὸν στάντος ἀφανίζεται
[4, 8]	γὰρ χρὴ νέμειν ἐφ' ἁμαρτήμασι	νέων,	ἀπόχρη σοι ὅσα τῆς εἰς
[4, 8]	μὲν τούτοις θεραπεύηται τὸ τῶν	νέων	αὔθαδες, ἀπαλλαττέσθωσαν τῶν ἐπὶ τοῖς
[4, 6]	στρατοῦ τὴν παρανομίαν χωρεῖν τῶν	νέων	καὶ στάσιν αὐτοῖς πολὺ χείρω
[4, 8]	καὶ κατασκαφῆναι πόλεις καὶ τὸν	νεὼν	καταπρησθῆναι καὶ πραθέντας δουλεύειν ἀνδράσιν
[4, 6]	αὐτοὺς λέγειν: (Ἡμῖν, ὦ κράτιστοι	νέων,	οἶκοί τέ εἰσι πατρῷοι καὶ
[4, 8]	ἔχουσα. (Ὅσοι δ' ἂν τῶν	νέων	περιφρονῶσι τοὺς γονεῖς καὶ τὴν
[4, 8]	πατράσιν υἱῶν ἁμαρτίαν λογιστέον τῶν	νέων	πολλὰ παρὰ τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν
[4, 8]	εἰς ἣν ἀποφήνωσι πόλιν τὸν	νεὼν	τρὶς τοῦ ἔτους οἱ ἐκ
[4, 8]	ἑαυτῷ διὰ προφητείας ἕληται, καὶ	νεὼς	εἷς ἐν ταύτῃ ἔστω, καὶ
[4, 8]	δὲ πόλει μήτε βωμὸς μήτε	νεὼς	ἔστω: θεὸς γὰρ εἷς καὶ
[4, 8]	καὶ βωμοὺς καὶ ἄλση καὶ	νεὼς	ὁπόσους ἂν ἔχοιεν κατερείπειν παραινῶ
[4, 8]	καὶ τοὺς μνηστευσαμένους δὲ καὶ	νεωστὶ	γεγαμηκότας, μὴ πόθῳ τούτων φειδόμενοι
[4, 8]	εἰς φυγὴν ὠφελήσῃ. τούς τε	νεωστὶ	δειμαμένους οἰκίας, οἷς οὔπω χρόνος
[4, 4]	τὸν θόρυβον, δείσας μή τι	νεωτερίσωσι	πάλιν καὶ γένηταί τι μέγα
[4, 8]	ἐκ τῆς ἀγαπωμένης παῖς γενόμενος	νεώτερος	ὢν τοῦ ἐκ τῆς ἑτέρας
[4, 6]	ἀνὴρ τά τε ἄλλα τῶν	νεωτέρων	κρείττων καὶ τοῦ πατρὸς ἀξιώματι
[4, 6]	τὸ πλῆθος ὑμῶν ἔν τε	νήσοις	καὶ κατ' ἤπειρον βιοτεύσετε ὅσον
[4, 5]	μεταξὺ ποταμῶν κείμενον ὅμοιόν τι	νήσῳ	τὴν φύσιν ὑπάρχει, τοῦ μὲν
[4, 3]	προσηκάμην οὔτε πλούτῳ κατέκρινα πενίαν	νικᾶν	δυναμένην οὔτε ἐπὶ βλάβῃ τοῦ
[4, 1]	δὲ μὴ θαρσήσαντες ἐπὶ τῇ	νίκῃ	οἱ πολέμιοι καὶ μειζόνων ὀρεχθέντες
[4, 6]	παντοίων ἀγαθῶν ἐν εἰρήνῃ χορηγοῦν,	νίκην	δὲ καὶ κράτος ἐν πολέμῳ.
[4, 5]	δίδωσι. τοῦ δὲ θεοῦ καὶ	νίκην	ἐπισημήναντος αὐτὸς θαρσαλέως εἶχε πρὸς
[4, 6]	ἀπαλλάττεσθαι, πρὶν ἢ καταγωνίσασθαι καὶ	νίκην	τὴν ἐπ' αὐτῷ λαβεῖν, ἐπὶ
[4, 6]	τὰς βλάβας. ὑμεῖς δ' εἰ	νίκην	τινὰ πρὸς βραχὺν καιρὸν κατ'
[4, 6]	μάλιστα εὐπρεπεῖς καὶ βιάσασθαι καὶ	νικῆσαι	τὴν τῶν ὁρώντων σωφροσύνην ἱκανὰς
[4, 6]	οὐ γὰρ ἂν ὑποστρέψειέ τις	νικηφόρος	οὐδ' ὥστε παῖδας εὐφρᾶναι καὶ
[4, 3]	ἀναισθησίαν ὡς ὑπ' ἐμῆς τέχνης	νικωμένου.	ποιήσεις δὲ φανερὰν τὴν ἐπ'
[4, 8]	ὑπερβαλὼν καὶ χρησάμενος ἄριστα τοῖς	νοηθεῖσιν,	εἰπεῖν τε καὶ πλήθεσιν ὁμιλῆσαι
[4, 3]	σὲ γὰρ οὔτε πραττόμενον οὔτε	νοηθὲν	λανθάνει, ὥστ' οὐδὲ φθονήσεις μοι
[4, 8]	παρθένον μὴ ζευγνύσθω συνοικοῦσαν ἄλλῳ	νοθεύσας	μηδὲ λυπῶν τὸν πρότερον αὐτῆς
[4, 8]	ταῖς χρείαις αὐτοῦ κέρδος εἶναι	νομίζειν	τήν τ' ἐκείνων εὐχαριστίαν καὶ
[4, 6]	τε θεοῖς οἷς θύειν μοι	νομίζεται	δίκαιον ἡγούμενος παρὰ πολλῶν ἐμαυτῷ
[4, 8]	ὁμοίως δὲ καὶ πᾶν τὸ	νομιζόμενον	τέρας τοῖς ὁρῶσι. μὴ ἐξεῖναι
[4, 1]	προθυμίας κρατήσειν αὐτοὶ τῶν πολεμίων	νομίζοντες	κατηγόρουν μὲν αὐτοῦ καὶ πραγματεύεσθαι
[4, 3]	συμβεβηκότος ἐβεβαίουν τὴν κρίσιν, καὶ	νομίζοντες	ὡς ἀλιτηρίους ἀπολωλέναι τοὺς περὶ
[4, 8]	μηδεὶς θεοὺς οὓς πόλεις ἄλλαι	νομίζουσι.	μηδὲ συλᾶν ἱερὰ ξενικά, μηδ'
[4, 1]	προῆλθεν εἰς τὴν ἔρημον, ἐνταῦθα	νομίζων	ἡσυχάσειν αὐτοὺς καὶ μὴ πρότερον
[4, 5]	εἰς μάχην ἐλθεῖν περιέσεσθαί τε	νομίζων	καὶ τῆς ἀρετῆς αὐτῶν διάπειραν
[4, 8]	ἱερεῖον ἕτερον, οὐ γὰρ εἶναι	νόμιμον.	ταῦτ' οὖν Μωυσῆς διέταξε καὶ
[4, 8]	σωφρόνως προστῆναι τῆς παρθενίας ἄχρι	νομίμων	γάμων καταλευέσθω, ἂν δ' ἐξ
[4, 8]	βούλεται, τούτοις πειθαρχεῖτε, καὶ μήτε	νομίμων	τῶν παρόντων ἄλλην προτιμήσητε διάταξιν
[4, 6]	πάτρια, θεούς τε πλείονας εἶναι	νομίσαντες	καὶ θύειν αὐτοῖς κατὰ νόμον
[4, 3]	ὅτι τὴν ἰσχὺν τοῦ θεοῦ	νομίσειαν	ἀπατᾶσθαι δύνασθαι. καὶ Ἀαρὼν μὲν
[4, 6]	λαβοῦσαι τὴν μόνην ἡμῖν ἀξιόλογον	νομισθεῖσαν	ἀγαπήσομεν τὸν μεθ' ὑμῶν βίον
[4, 8]	ἑαυτῶν πράττοντες ἀπολεῖτε τὰ ἐκείνοις	νομισθέντα,	χρώμενοί τε νόμοις οὓς ἀγαθοὺς
[4, 8]	γὰρ ἀλλήλοις μένοντας ἀλλοτριωτάτους αὑτοῖς	νομισθήσεσθαι.	(Ἔστω δὲ καὶ δεκάτη τῶν
[4, 8]	τις ἐκ τοῦ συμβάντος τῷ	νομοθέτῃ:	καὶ γὰρ πεπεισμένος ἅπαντι τῷ
[4, 2]	δεινῶν, ἀλλὰ καίπερ εἰς τὸν	νομοθέτην	αὐτῶν ἐξυβρισάντων καὶ τὰς ἐντολάς,
[4, 6]	τε τοῦ μέλλοντος καὶ τὸν	νομοθέτην	δὲ ὁρῶν μὴ περαιτέρω τὴν
[4, 8]	οὕτως γὰρ ἂν ὅ τε	νομοθέτης	ἀγαθὸς εἴη καὶ οἱ πατέρες
[4, 8]	δεινὸς μὲν ἐχθρὸς καὶ ἄνθρωπος	νομοθέτης	ὑβριζομένων αὐτῷ τῶν νόμων καὶ
[4, 6]	γὰρ> ἐπὶ τούτου τὴν τοῦ	νομοθέτου	γνώμην μὴ παρελθεῖν ἀνεγκωμίαστον. τὸν
[4, 1]	ἀλλ' οὐχὶ τὴν παρὰ τοῦ	νομοθέτου	συνεργίαν περιμένοντες. (Ὡς οὖν ταῦτ'
[4, 8]	τοῖς νόμοις διωρισμένων, οἵ τε	νόμοι	πολλὴν πρὸς ἁμαρτάνοντας ἕξουσι παρρησίαν,
[4, 8]	ἐκλαμβάνειν, τοῦτο γὰρ ἐν τοῖς	νόμοις	διεταξάμην, μὴ συγκεχωρήσθω: ἄδικον γὰρ
[4, 8]	λέγειν ἄγνοιαν τῶν ἐν τοῖς	νόμοις	διωρισμένων, οἵ τε νόμοι πολλὴν
[4, 8]	περὶ τῶν τυχόντων ἠμέληται τοῖς	νόμοις	εἰδόσι προνοεῖσθαι τοῦ κατ' αὐτοὺς
[4, 8]	μόνον, ἀλλὰ καὶ οἱ τοῖς	νόμοις	ἐντυγχάνοντες αὐτοῦ δεινὴν ἐποιοῦντο τὴν
[4, 8]	παραχωροίη δὲ οὗτος τοῖς μὲν	νόμοις	καὶ τῷ θεῷ τὰ πλείονα
[4, 6]	μέν, εἶπεν, ὦ Μωυσῆ, χρῶ	νόμοις	οἷς αὐτὸς ἐσπούδακας ἐκ τῆς
[4, 8]	τὰ ἐκείνοις νομισθέντα, χρώμενοί τε	νόμοις	οὓς ἀγαθοὺς δοκιμάσας ὁ θεὸς
[4, 3]	ἀνθρώπινον ἐξεληλυθότας τοῦ βίου φανέντας	νόμον,	ἀλλὰ χάνοι περὶ αὐτοὺς ἅμα
[4, 6]	νομίσαντες καὶ θύειν αὐτοῖς κατὰ	νόμον	τὸν ἐπιχώριον τοῖς καθιδρυσαμένοις προθέμενοι
[4, 8]	παρέσχεν, εὐλογήσαντες θυσίας ἃς ὁ	νόμος	αὐτοῖς ἐπιφέρειν κελεύει ἐπιτελέσαντες τούτων
[4, 6]	γυναικῶν ἐπὶ τοὐναντίον οἷς ὁ	νόμος	αὐτῶν ἐκέλευε ποιοῦντες διετέλουν, ὡς
[4, 8]	παρὰ τῶν παίδων τυγχανόντων, καὶ	νόμος	κολαστὴς γίνεται τῶν τοιούτων ἀπαραίτητος,
[4, 8]	αὐτοῦ μηδὲν ἀντιλέγοντα τῷ μετὰ	νόμου	βοηθείας ἐπ' αὐτὸν ἥκοντι. κἂν
[4, 8]	αὐτὸν τὸν πεπονθότα κύριον τοῦ	νόμου	ποιοῦντος τιμήσασθαι τὸ συμβεβηκὸς αὐτῷ
[4, 8]	ἀντὶ ψυχῆς καταθέσθαι δικαιοῦντος τοῦ	νόμου.	~(Φάρμακον μήτε θανάσιμον μήτε τῶν
[4, 8]	δεκάτας κατὰ τοὺς Μωυσέος τελέσειε	νόμους	αἰτησάσθω τὸν θεὸν εὐμενῆ καὶ
[4, 6]	οὐκ ἐν τῷ βιάζεσθαι τοὺς	νόμους	ἀλλ' ἐν τῷ μὴ εἴκειν
[4, 8]	οὗ γένοιτο ἐξάκουστος, ἀναγινωσκέτω τοὺς	νόμους	ἅπασι, καὶ μήτε γυνὴ μήτε
[4, 8]	μὲν οὖν τοιάνδε Μωυσῆς κατέλιπε,	νόμους	δ' ἔτι πρότερον τεσσαρακοστῷ ἔτει
[4, 8]	ἀλλὰ ταύτην στέργοιτε καὶ τοὺς	νόμους	ἔχοντες δεσπότας κατ' αὐτοὺς ἕκαστα
[4, 8]	ἐπὶ τοὺς μὴ κατὰ τοὺς	νόμους	ζησομένους ἀλλὰ παραβησομένους τὰ ἐν
[4, 8]	δίδωσιν αὐτοῖς ἐν βιβλίῳ τοὺς	νόμους	καὶ τὴν διάταξιν τῆς πολιτείας
[4, 7]	ἐμνήσθημεν φυλάξαντος τοῖς Ἑβραίοις τοὺς	νόμους	καὶ τὸν παρανομοῦντα τούτους Ζαμβρίαν
[4, 6]	πείσωσιν αὐτοὺς ἀφέντας τοὺς πατρίους	νόμους	καὶ τὸν τούτους αὐτοῖς θέμενον
[4, 8]	καὶ οἱ παῖδες πρῶτον τοὺς	νόμους	μάθημα κάλλιστον καὶ τῆς εὐδαιμονίας
[4, 2]	τοῦ θεοῦ περιορᾶν, παρὰ τοὺς	νόμους	μὲν τἀδελφῷ τὴν ἱερωσύνην Ἀαρῶνι
[4, 6]	βιώσονται μόνοι κατὰ τοὺς ἰδίους	νόμους.	(Οἱ δ' ὑπὸ τοῦ πρὸς
[4, 7]	πᾶσαν ἐπεπαίδευτο τὴν περὶ τοὺς	νόμους	παιδείαν καὶ τὸ θεῖον Μωυσέος
[4, 8]	προσήκειν τοῦτον ὑμῖν καὶ τοὺς	νόμους	πάντων ὧν τε παρέσχηκε καὶ
[4, 8]	τε πολέμοις καὶ κατ' εἰρήνην	νόμους	τε συντιθεὶς καὶ τὸν τῆς
[4, 6]	γένοιο τιμωρεῖν ἀξιῶν κατὰ τοὺς>	νόμους	τὴν ἑκάστου πρὸς τὸ κεχαρισμένον
[4, 8]	δ' ἀσπόνδους αὑτῷ ποιῇ τοὺς	νόμους	τοῖς συνεχέσι κατὰ τῶν γονέων
[4, 4]	παρ' αὐτοῖς κατὰ τοὺς πατρίους	νόμους	τοὺς δεσπότας σίκλον καὶ ἥμισυ
[4, 8]	χεῖρον ἀπονεύσῃ, συνέθηκα ὑμῖν καὶ	νόμους	ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ θεοῦ καὶ
[4, 8]	μακρὰν εἶναι τοῦ καὶ τοὺς	νόμους	ὑπερβαίνειν τοὺς τὸν ὅρον μετακινοῦντας.
[4, 8]	αὐτὸ πάσχοντας θεοῦ καὶ φύσεως	νόμῳ,	ἐπὶ τοῖς ὑπὸ τοῦ λαοῦ
[4, 8]	καὶ οἱ ὁπωσοῦν ὑπὸ τῶν	νόμων	ἀναιρεθῆναι κατακριθέντες. θαπτέσθωσαν δὲ καὶ
[4, 8]	καὶ ἡ τῶν οὐ φυλαχθέντων	νόμων	ἀνάμνησις. ὅθεν εἰ βούλοισθε τούτους
[4, 8]	καὶ τὰ ἀνδράποδα, ὥρκου τῶν	νόμων	αὐτοὺς φυλακὴν ποιήσασθαι καὶ τῆς
[4, 8]	αὐτῷ παραγενομένων ὑπερήφανος ἂν τῶν	νόμων	ἔσοιτο. κωλυέσθω δ' εἰ τούτων
[4, 3]	καταπέμψας οὐ πρότερον ἱστορηθεῖσαν, ὁ	νόμων	ἡμῖν ἐπίνοιαν ὑποθέμενος καὶ διάταξιν
[4, 8]	ἄνθρωπος νομοθέτης ὑβριζομένων αὐτῷ τῶν	νόμων	καὶ μάτην κειμένων, θεοῦ δὲ
[4, 6]	τι μέχρι νῦν ἢ προσχήματι	νόμων	καὶ τοῦ θεοῦ δουλείαν μὲν
[4, 8]	μὲν οὖν ὑμῖν εἰρηνικὴ τῶν	νόμων	κατὰ τὴν πολιτείαν διάταξις ἔστω:
[4, 8]	μὴ πειραθείητε χαλεπαίνοντος ὑπὲρ ἀμελουμένων	νόμων,	οὓς αὐτὸς γεννήσας ὑμῖν ἔδωκε.
[4, 8]	ἂν ἐφικέσθαι δυνηθείητε, εἰ τῶν	νόμων	οὓς ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ θεοῦ
[4, 8]	τοῖς ὑμετέροις ἀγαθοῖς παρατιθέμενος ὑμᾶς	νόμων	τε σωφροσύνῃ καὶ κόσμῳ τῆς
[4, 2]	φροντίζων τοῦ θεοῦ καὶ τῶν	νόμων	τὴν τιμὴν ἐχαριζόμην, οὐκ ἂν
[4, 8]	οὕτως ἡ διάταξις ἡμῶν τῶν	νόμων	τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν πολιτείαν.
[4, 8]	τοῦ θεοῦ καὶ τὴν τῶν	νόμων	φυλακὴν σπουδάσασιν ὧν τε Μωυσῆς
[4, 8]	καθάπαξ αἰτίαν κυριωτέραν τῆς τῶν	νόμων	φυλακῆς ὑπολαμβάνοντας παραβῆναι τούτους, ἀλλ'
[4, 8]	καὶ πολλὰ δαπανήσαντος εἰς τὴν	νοσηλείαν	ἀποτινέτω πάνθ' ὅσα παρὰ τὸν
[4, 6]	Ἑβραίων πλῆθος διεφθάρη τοῖς ἐπιτηδεύμασι	νοσησάντων	δή τινων περὶ ταῦτα, μεγάλως
[4, 8]	δὲ κομισθεὶς παρ' ἑαυτὸν καὶ	νοσήσας	ἐπὶ πλείονας ἡμέρας ἔπειτ' ἀποθάνῃ,
[4, 6]	ἐνσκήψαντος αὐτοῖς τοῦ θεοῦ τὴν	νόσον	ὅσοι τε> συγγενεῖς ὄντες κωλύειν
[4, 8]	φυλαττέτω μαρτυράμενος τὸν θεὸν μὴ	νοσφίζεσθαι	ἀλλότρια. (Μὴ ἐξεῖναι δὲ παριέναι
[4, 8]	αὐτούς, πρῶτον μὲν λόγοις αὐτοὺς	νουθετείτωσαν	οἱ πατέρες, αὐτάρκεις γὰρ ἐφ'
[4, 4]	Αἴγυπτον κατέλιπε μηνὸς δὲ Ξανθικοῦ	νουμηνίᾳ	κατὰ σελήνην. θάπτουσι δ' αὐτὴν
[4, 4]	ἑκατόν. ἀποθνήσκει δὲ κατὰ σελήνην	νουμηνίᾳ	μηνὸς ὄντος τοῦ παρὰ μὲν
[4, 8]	καλουμένου Ἀδάρου δ' ὑφ' ἡμῶν	νουμηνίᾳ,	συνέσει τε τοὺς πώποτ' ἀνθρώπους
[4, 8]	καρπῶν ὑγρὸν ἢ ξηρόν, κατὰ	νοῦν	αὐτοῖς τῶν παρὰ τοῦ θεοῦ
[4, 6]	προστάξας ὅτιπερ ἂν αὐτὸς κατὰ	νοῦν	αὐτῷ ποιήσειε τοῦτο σημαίνειν. (Καὶ
[4, 8]	μοι καὶ κατὰ πᾶσαν ἐπὶ	νοῦν	τῆς ἐπὶ τὸ βέλτιον ὑμῶν
[4, 8]	ἂν δ' οἱ δικασταὶ μὴ	νοῶσι	περὶ τῶν ἐπ' αὐτοὺς παρατεταγμένων
[4, 8]	εἰς θέαν τὴν ἁπάντων θαπτέσθω	νυκτός.	οὕτως δὲ καὶ οἱ ὁπωσοῦν
[4, 2]	τῆς ἄλλης ἀξιώσεως ὑπάρχει. καὶ	νῦν	Ἀαρῶνι τὴν ἱερωσύνην οὐκ ἐπειδὴ
[4, 5]	ἀγῶνα καὶ τοὺς στρατιώτας παρώρμα,	νῦν	αὐτοὺς ἀξιῶν τῆς τοῦ πολεμεῖν
[4, 2]	αὐτῆς ἀξιῶν ἐπιτραπῆναι καὶ τοῦτο	νῦν	αὐτῷ συγχωρηθῆναι> περὶ αὐτῆς σπουδάσαι,
[4, 1]	τε παρασχεῖν τὴν ἐλευθερίαν καὶ	νῦν	βουλομένοις πονεῖν ἀεὶ παρέσεσθαι σύμμαχον:
[4, 3]	μὲν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας αὐτῶν,	νῦν	δ' ὑπὲρ τῆς σωτηρίας μεγάλους
[4, 8]	παιδείαν τῶν ἀρίστων εἶναι χρησίμου.	νῦν	δέ, συγγνώμην γὰρ χρὴ νέμειν
[4, 6]	ἐμοὶ τοιούτων ἀπαγγελίαν λόγων ὑπέθετο.	νῦν	δέ, χαρίζεσθαί τε γὰρ αὐτῷ
[4, 8]	τοῦ θεοῦ, δίκαιον ἡγησάμην μηδὲ	νῦν	ἐγκαταλιπεῖν τοὐμὸν ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας
[4, 6]	σωφρονήσαντας αὐτοὺς ἐπὶ τῆς ἐρήμου	νῦν	ἐν τοῖς ἀγαθοῖς ὄντας παροινεῖν,
[4, 6]	τιμῆσαι ξενίοις δεομένους ἐπείσθημεν. καὶ	νῦν,	ἐπεί φατε πρὸς ἡμᾶς φιλοστόργως
[4, 6]	οὐ γὰρ ἄλλο τι μέχρι	νῦν	ἢ προσχήματι νόμων καὶ τοῦ
[4, 8]	συμφέροντος. θεός τε ὁ μέχρι	νῦν	ἡγεμονεύσας ἡμῖν, καθ' οὗ βούλησιν
[4, 6]	πληγὰς ἐπιφέρειν μὴ συνιείς, ὅτι	νῦν	κατὰ θεοῦ προαίρεσιν οἷς αὐτὸς
[4, 8]	ὑμᾶς οἱ ἡγεμόνες πράττειν ἀξιῶσι:	νῦν	μὲν γὰρ ἐν τῷ τοὺς
[4, 4]	μὲν Ἄρκην λεγομένην Πέτραν δὲ	νῦν	ὀνομαζομένην. ἐνταῦθα ὑψηλοῦ περιέχοντος ὄρους
[4, 3]	ἐμὴν χάριν. παράστησον δὲ καὶ	νῦν,	ὅτι πάντα σῇ προνοίᾳ διοικεῖται
[4, 3]	παντὶ δεινῷ τοὐμὸν ἀντιτάξας πρόθυμον.	νῦν	οὖν ἐπεὶ κακουργεῖν ὑποπτεύομαι παρ'
[4, 8]	προτιμήσητε διάταξιν μήτ' εὐσεβείας ἧς	νῦν	περὶ τὸν θεὸν ἔχοντες καταφρονήσαντες
[4, 8]	ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῃ συναγαγών, ὅπου	νῦν	πόλις ἐστὶν Ἀβίλη, φοινικόφυτον δ'
[4, 8]	ἢ παύσαισθε, ἀλλ' ὧν τε	νῦν	ὑμῖν ἐστιν ἀγαθῶν ἡ κτῆσις
[4, 6]	ἑνὸς πατρὸς γεγόνατε. ἀλλὰ τὸν	νῦν	ὑμῶν ὀλίγον ἡ Χαναναίων χωρήσει
[4, 7]	Ἀράβων ἔχουσα γῆς καὶ μέχρι	νῦν	ὑπὸ παντὸς τοῦ Ἀραβίου τοῦ
[4, 8]	δ' ὅτι ἂν πολεμικὸν ἢ	νῦν	ὑφ' ὑμῶν ἢ ὕστερον ἐπὶ
[4, 6]	γένοιτο τεκμήριον ἧς ἔχειν τε	νῦν	φατε πρὸς ἡμᾶς εὐνοίας καὶ
[4, 6]	ἂν στεροίμην εἰκότως ὧν πράττω	νυνὶ	κρίνας ἀγαθὰ ταῦτ' ἔπειτα περὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 25/03/2010