>| Livre, Chap. |
| [4, 6] |
ἐμπλησθήσεται
πᾶσα
ἡ
γῆ
καὶ
|
θάλασσα, |
ἀρκέσετε
δὲ
τῷ
κόσμῳ
παρασχεῖν |
| [4, 8] |
πᾶσαν
ἐμπλήσετε
καὶ
γῆν
καὶ
|
θάλασσαν |
τῆς
αὑτῶν
δουλείας.
ἔσται
δ' |
| [4, 3] |
τὸ
πέλαγος
καὶ
τὴν
ἀνακεκομμένην
|
θάλασσαν |
τοῖς
Αἰγυπτίων
ἐπικυμήνας
ὀλέθροις,
ὁ |
| [4, 6] |
τοῖς
ἀνθρώποις
διὰ
γῆς
ἢ
|
θαλάσσης |
εἰς
μνήμην
τὴν
ἐμήν.
ἐξ |
| [4, 3] |
εἰς
τροφὴν
διασώσας
τοῖς
ἀπὸ
|
θαλάσσης, |
ὁ
καὶ
ἀπ'
οὐρανοῦ
τροφὴν |
| [4, 3] |
οὐρανοῦ
τε
καὶ
γῆς
καὶ
|
θαλάσσης: |
σὺ
γὰρ
ἐμοὶ
τῶν
ὑπ' |
| [4, 8] |
δικαιοῦντος
τοῦ
νόμου.
~(Φάρμακον
μήτε
|
θανάσιμον |
μήτε
τῶν
εἰς
ἄλλας
βλάβας |
| [4, 8] |
χειρόνων.
(Ἐπ'
ἀνθρώπου
μὲν
κλοπῇ
|
θάνατος |
ἔστω
ζημία,
ὁ
δὲ
χρυσὸν |
| [4, 8] |
ἡμέρας
εἰς
θέαν
τὴν
ἁπάντων
|
θαπτέσθω |
νυκτός.
οὕτως
δὲ
καὶ
οἱ |
| [4, 8] |
ἡμέρας
καὶ
ἀτίμως
καὶ
ἀφανῶς
|
θαπτέσθω. |
(Συνερχέσθωσαν
δὲ
εἰς
ἣν
ἀποφήνωσι |
| [4, 8] |
ὑπὸ
τῶν
νόμων
ἀναιρεθῆναι
κατακριθέντες.
|
θαπτέσθωσαν |
δὲ
καὶ
οἱ
πολέμιοι
καὶ |
| [4, 4] |
δὲ
Ξανθικοῦ
νουμηνίᾳ
κατὰ
σελήνην.
|
θάπτουσι |
δ'
αὐτὴν
δημοσίᾳ
πολυτελῶς
ὑπέρ |
| [4, 2] |
παροξυνόμενον
ἰδὼν
οὐκ
ἔδεισεν,
ἀλλὰ
|
θαρρῶν |
οἷς
περὶ
τῶν
πραγμάτων
καλῶς |
| [4, 5] |
θεοῦ
καὶ
νίκην
ἐπισημήναντος
αὐτὸς
|
θαρσαλέως |
εἶχε
πρὸς
τὸν
ἀγῶνα
καὶ |
| [4, 1] |
ἥττης
καταπεπληγότας,
φοβούμενος
δὲ
μὴ
|
θαρσήσαντες |
ἐπὶ
τῇ
νίκῃ
οἱ
πολέμιοι |
| [4, 5] |
καὶ
ἡ
δύναμις
αὐτοῦ
παρέχουσα
|
θᾶττον |
αὑτὴν
εὔψυχον
εἶναι
δοκεῖν
τότ' |
| [4, 6] |
τοῦ
θεοῦ
κτησαμένους
τὴν
Χαναναίων,
|
θᾶττον |
ἢ
φρονιμώτερον
ἐγχειρεῖν
ἔγνω
τοῖς |
| [4, 4] |
Μωυσῆς
καὶ
Ἀαρών,
ἀφέντες
τοῦτο
|
θαυμάζειν |
ἤρξαντο
τὴν
τοῦ
θεοῦ
περὶ |
| [4, 6] |
τῶν
ἀφ'
ὑμετέρου
γένους
οἰκήτορας.
|
θαυμάζετε |
οὖν,
ὦ
μακάριος
στρατός,
ὅτι |
| [4, 8] |
εἶεν
καὶ
καθάριοι
πρὸς
τὴν
|
θέαν. |
ἡ
δ'
ἐπὶ
τοῦτον
πρόσβασις |
| [4, 8] |
δι'
ὅλης
τῆς
ἡμέρας
εἰς
|
θέαν |
τὴν
ἁπάντων
θαπτέσθω
νυκτός.
οὕτως |
| [4, 4] |
δ'
ἐπὶ
τῷ
παραλόγῳ
τῆς
|
θέας, |
εἰ
καί
τισι
διὰ
μίσους |
| [4, 3] |
φωνῆς
ἀκροατὴν
τότε
καταστήσας
καὶ
|
θεατὴν |
τεράτων
ὅσα
μοι
παρέσχεν
ἰδεῖν |
| [4, 6] |
καὶ
τοῦτο
μὲν
οὐ
δυνηθέντα
|
θείᾳ |
προνοίᾳ,
γνώμην
δὲ
ὑποθέμενον,
ᾗ |
| [4, 8] |
περὶ
αὐτὸν
ἀρετῆς
πρὸς
τὸ
|
θεῖον |
αὐτὸν
ἀναχωρῆσαι
τολμήσωσιν
εἰπεῖν.
(Ἐβίωσε |
| [4, 1] |
βούλησιν
ἐξαπατωμένους,
ὅτι
μόνῳ
τὸ
|
θεῖον |
αὐτῷ
προδηλοῖ
περὶ
τῶν
ἡμετέρων |
| [4, 6] |
δὲ
οὖσιν
οὐκ
ἀπαγορεύσει
τὸ
|
θεῖον |
ἀφθονίαν
μὲν
παντοίων
ἀγαθῶν
ἐν |
| [4, 6] |
μὴ
ταῦθ'
ἅπερ
ὑπαγορεύει
τὸ
|
θεῖον |
λέγειν,
βιάζεσθαι
δὲ
τὴν
ἐκείνου |
| [4, 7] |
τοὺς
νόμους
παιδείαν
καὶ
τὸ
|
θεῖον |
Μωυσέος
ἐκδιδάξαντος.
(Κἀν
τούτῳ
δύο |
| [4, 5] |
ὅτ'
αὐτῇ
συγχωρεῖ
χρῆσθαι
τὸ
|
θεῖον. |
οἱ
δ'
ἧς
ἐπόθουν
ἐξουσίας |
| [4, 8] |
προεῖπεν,
ὡς
δηλώσειεν
αὐτῷ
τὸ
|
θεῖον, |
ὅτι
παραβάντες
τὴν
πρὸς
αὐτὸν |
| [4, 6] |
Βαλάκου
δὶς
μὲν
τεθυκότι
τὸ
|
θεῖον |
οὐκ
ἐπένευσε
τὰς
κατὰ
τῶν |
| [4, 8] |
τῶν
δεομένων
ἔλθοι,
τό
τε
|
θεῖον |
τὴν
γῆν
προθυμοτέραν
εἰς
τὴν |
| [4, 8] |
μηδενὶ
τῶν
ἀφ'
ὕβρεως
τὸ
|
θεῖον, |
χείρων
δ'
οὐκ
ἂν
εἴη |
| [4, 8] |
δὲ
ὥσπερ
ἱερόν
τι
καὶ
|
θεῖον |
χρῆμα
ὁ
παραλαβὼν
φυλακῆς
ἀξιούτω, |
| [4, 6] |
ὁ
Βάλαμος
ὠχεῖτο,
συνεῖσα
τοῦ
|
θείου |
πνεύματος
ὑπαντῶντος
ἀπέκλινε
τὸν
Βάλαμον |
| [4, 6] |
κατὰ
δὲ
τὴν
ὁδὸν
ἀγγέλου
|
θείου |
προσβαλόντος
αὐτῷ
κατά
τι
στενὸν |
| [4, 6] |
ὢν
ἐν
ἑαυτῷ
τῷ
δὲ
|
θείῳ |
πνεύματι
πρὸς
αὐτὰ
νενικημένος.
τοῦ |
| [4, 7] |
αἰτουμένην
ὑπ'
αὐτῶν
γῆν,
μὴ
|
θέλειν |
δὲ
συναραμένους
τῶν
ἐπιλοίπων
ἀγώνων |
| [4, 6] |
προαγαγεῖν
ἐκ
τῆς
ἄντικρυς
διαμάχης
|
θελήσαντα: |
περιίστατο
γάρ,
μὴ
πολλοὶ
τῆς |
| [4, 3] |
παρὰ
τοῦ
τὸν
σὸν
ἀδικῆσαι
|
θελήσαντος |
λαὸν
τοῦ
λοιποῦ
βραβεύων
ὁμόνοιαν |
| [4, 1] |
κτήσασθαι
γῆν
ἣν
αὐτοῖς
ὑπέσχηται
|
θελήσασιν, |
ἀλλὰ
μὴ
τῷ
διὰ
τὴν |
| [4, 8] |
ἐκεῖνον
κακωθείη
καὶ
τελευτήσαντος
αὐτοῦ
|
θελήσειε |
γαμεῖν
ὁ
πρότερος,
μὴ
ἐξεῖναι |
| [4, 5] |
δίοδον
αἰτῶν
ἐφ'
αἷς
ἂν
|
θελήσειε |
πίστεσιν,
ὥστε
μηδὲν
ἀδικηθῆναι
μήτε |
| [4, 8] |
κρατήσαντας
μὲν
ἐξ
αὐτῶν
ἀνασπᾶν
|
θεμελίων |
καὶ
μηδὲ
τὸ
ἔδαφος
τῶν |
| [4, 6] |
νόμους
καὶ
τὸν
τούτους
αὐτοῖς
|
θέμενον |
τιμᾶν
θεὸν
τοὺς
Μαδιηνιτῶν
καὶ |
| [4, 3] |
ἀληθείας
τὴν
τούτων
ἀχαριστίαν
ἐπίπροσθεν
|
θέμενος. |
τὰ
μὲν
οὖν
πρεσβύτερα
τῆς |
| [4, 6] |
οὐδὲ
λαθεῖν
προεθέμην:
θύω
τε
|
θεοῖς |
οἷς
θύειν
μοι
νομίζεται
δίκαιον |
| [4, 6] |
ἃ
δέονται
τυχεῖν,
τὸν
δὲ
|
θεὸν |
ἀντιλέγειν
αὐτοῦ
τῇ
προαιρέσει
δηλῶν, |
| [4, 6] |
παραπλησίας
ἐπιτελέσωμεν,
εἰ
πεῖσαι
τὸν
|
θεὸν |
δυνηθείην
ἐπιτρέψαι
μοι
τοὺς
ἀνθρώπους |
| [4, 5] |
εἶχον,
ἀπαλλάξαι
διαγνοὺς
ἤρετο
τὸν
|
θεόν, |
εἰ
πολεμεῖν
αὐτῷ
δίδωσι.
τοῦ |
| [4, 3] |
τοῦ
πυρὸς
βλαβεὶς
τῷ
τὸν
|
θεὸν |
εἶναι>
τὸν
οὓς
ἔδει
καίειν |
| [4, 2] |
βίαια
προστάγματα
κελεύοντος:
τὸν
γὰρ
|
θεόν, |
εἴπερ
αὐτὸς
ἦν
ὁ
τὸν |
| [4, 8] |
τὸ
σωφρονέστερον
λογισάμενος
καὶ
τὸν
|
θεὸν |
ἐπὶ
τοῖς
εἰς
πατέρας
τολμωμένοις |
| [4, 8] |
Μωυσέος
τελέσειε
νόμους
αἰτησάσθω
τὸν
|
θεὸν |
εὐμενῆ
καὶ
ἵλεων
αὐτῷ
διὰ |
| [4, 8] |
εὐσεβείας
ἧς
νῦν
περὶ
τὸν
|
θεὸν |
ἔχοντες
καταφρονήσαντες
εἰς
ἄλλον
μεταστήσησθε |
| [4, 4] |
Λευιτῶν
ἀφεῖτο
φυλὴ
θεραπεύουσα
τὸν
|
θεόν, |
ἵνα
μὴ
δι'
ἀπορίαν
μηδὲ |
| [4, 8] |
παρατυχεῖν,
ἐπικαλεῖσθαι
δὲ
ἵλεω
τὸν
|
θεὸν |
καὶ
μηκέτι
τοιοῦτον
δεινὸν
συμβῆναι |
| [4, 8] |
καὶ
πρὸ
τούτων
εὐμενῆ
τὸν
|
θεὸν |
καὶ
σύμμαχον,
ὅμως
ἀξιοῦτε
μὴ |
| [4, 8] |
γένος
ἕν.
(Ὁ
δὲ
βλασφημήσας
|
θεὸν |
καταλευσθεὶς
κρεμάσθω
δι'
ἡμέρας
καὶ |
| [4, 6] |
οὐχ
ὑπολαβὼν
ἀπάτῃ
ταῦτα
τὸν
|
θεὸν |
κεκελευκέναι
συναπῄει
τοῖς
πρέσβεσι.
κατὰ |
| [4, 6] |
ταῦτα
δὲ
ὀμνύντες
ἔλεγον
καὶ
|
θεὸν |
μεσίτην
ὧν
ὑπισχνοῦντο
ποιούμενοι
δακρύοντές |
| [4, 8] |
παρ'
αὑτῷ
φυλαττέτω
μαρτυράμενος
τὸν
|
θεὸν |
μὴ
νοσφίζεσθαι
ἀλλότρια.
(Μὴ
ἐξεῖναι |
| [4, 6] |
τι
τοῖς
ἀνδράσιν
ἀνήρετο
τὸν
|
θεόν, |
ὁ
δὲ
καὶ
τῆς
πείρας |
| [4, 1] |
ἀπαλλοτριοῦν
αὐτῶν
Μωυσῆς
ἐθελήσῃ
τὸν
|
θεόν: |
ὅλως
τε
συμφέρειν
αὐτοῖς
τὸ |
| [4, 8] |
αὐτῷ
παρέξει,
μάλιστα
δὲ
τὸν
|
θεόν, |
ὃν
οὐδεὶς
πονηρὸς
ὢν
λανθάνει. |
| [4, 6] |
σέβωσιν:
οὕτως
γὰρ
αὐτοῖς
τὸν
|
θεὸν |
ὀργισθήσεσθαι.
καὶ
ὁ
μὲν
τοῦθ' |
| [4, 8] |
τοὺς
ἑπτὰ
κριτὰς
ὀμνύτω
τὸν
|
θεόν, |
ὅτι
μηδὲν
παρὰ
τὴν
αὐτοῦ |
| [4, 1] |
τοῖς
Χαναναίοις
ὡρμήκεσαν
λέγοντες
τὸν
|
θεὸν |
οὐχὶ
Μωυσεῖ
χαριζόμενον
ἐπικουρεῖν
αὐτοῖς, |
| [4, 1] |
Χαναναίους
μάχην
ἦσαν
ὡρμημένοι,
τὸν
|
θεὸν |
προστησάμενοι
στρατηγὸν
ἀλλ'
οὐχὶ
τὴν |
| [4, 2] |
τίνι
παράσχῃ
ταύτην
ἀφελέσθαι
τὸν
|
θεόν. |
τῆς
οὖν
στάσεως
καὶ
τῆς |
| [4, 6] |
τὸν
τούτους
αὐτοῖς
θέμενον
τιμᾶν
|
θεὸν |
τοὺς
Μαδιηνιτῶν
καὶ
Μωαβιτῶν
σέβωσιν: |
| [4, 8] |
τὸ
ἱερὸν
κομιζέτωσαν,
καὶ
τὸν
|
θεὸν |
ὑπὲρ
τῆς
ἐνεγκαμένης
αὐτὸ
γῆς, |
| [4, 6] |
οἷς
τὸ
γένος
αὐτῶν
ὁ
|
θεὸς |
ἀγαθοῖς
ἐμηχανήσατο
διελθεῖν,
ἀλλ'
εὐμενὴς |
| [4, 8] |
ἐπάνω
πάντων
τιθεμένους.
ὁ
γὰρ
|
θεὸς |
ἂν
οὕτως
δόξειε
καταφρονεῖσθαι
καὶ |
| [4, 8] |
τῆς
γῆς
ἀναδιδομένων,
ἣν
ὁ
|
θεὸς |
αὐτοῖς
κτήσασθαι
παρέσχεν,
ἐπὶ
τιμῇ |
| [4, 6] |
τε
ἦν
ἀναστρέφειν,
ἀλλ'
ὁ
|
θεὸς |
αὐτὸν
χωρεῖν
τὴν
προκειμένην
παρώρμησε |
| [4, 8] |
καὶ
τῶν
ἄλλων
κτημάτων
ὁ
|
θεὸς |
αὐτῷ
τοῦτον
εἴη
παρεσχηκώς:
ἀλλὰ |
| [4, 8] |
μήτε
βωμὸς
μήτε
νεὼς
ἔστω:
|
θεὸς |
γὰρ
εἷς
καὶ
τὸ
Ἑβραίων |
| [4, 2] |
ὑπ'
αὐτῶν
ἀποθανεῖν.
οὐδ'
ὁ
|
θεὸς |
δὲ
ἠμέλησε
τοῦ
μηδὲν
αὐτοὺς |
| [4, 6] |
φησίν,
οὗτος
εὐδαίμων,
ᾧ
ὁ
|
θεὸς |
δίδωσι
μυρίων
κτῆσιν
ἀγαθῶν
καὶ |
| [4, 8] |
ἀρετὴν
ἐπιφανεῖ,
ἣν
ἂν
ὁ
|
θεὸς |
ἑαυτῷ
διὰ
προφητείας
ἕληται,
καὶ |
| [4, 8] |
περιπέσητε.
~(Γῆν
ὑμῖν
ἣν
ὁ
|
θεὸς |
ἔδωκε
πόνων
καταφρονοῦσι
καὶ
ψυχὰς |
| [4, 8] |
μέγιστα
ὧν
εὐεργέτησεν
αὐτοὺς
ὁ
|
θεὸς |
ἔν
τε
βραχίοσιν
ἕκαστον
διαφαίνειν, |
| [4, 4] |
τὴν
ἱερωσύνην,
οὗπερ
ἂν
ὁ
|
θεὸς |
ἐπισημήνῃ
τῇ
βακτηρίᾳ.
δόξαν
οὖν |
| [4, 8] |
πολιτείαν
διάταξις
ἔστω:
καὶ
ὁ
|
θεὸς |
εὐμενὴς
ἀστασίαστον
αὐτῆς
τὸν
κόσμον |
| [4, 8] |
ἀνθρώποις
ἀγαθῶν
κτήσεως
αἰτία
ὁ
|
θεὸς |
εὐμενής:
μόνος
γὰρ
οὗτος
δοῦναί |
| [4, 8] |
ἕκαστα
πράττετε:
ἀρκεῖ
γὰρ
ὁ
|
θεὸς |
ἡγεμὼν
εἶναι.
βασιλέως
δ'
εἰ |
| [4, 3] |
οὗ
προσδέξηται
τὴν
θυσίαν
ὁ
|
θεὸς |
ἥδιον
εἴη
κεχειροτονημένος.
συνελθόντων
δὲ |
| [4, 8] |
ξενίων
τυχεῖν
ἀξιοῦντας
ὧν
ὁ
|
θεὸς |
καθ'
ὥραν
αὐτοῖς
παρέσχεν.
ἀναλώματα |
| [4, 8] |
χρησίμῳ
ταῦτα
πάσχοντας.
ὁ
μέντοι
|
θεὸς |
ὁ
κτίσας
ὑμᾶς
πόλεις
τε |
| [4, 2] |
κρείττων
ἢ
κακουργεῖν
ὅ
τε
|
θεὸς |
οὐκ
ἂν
περιεῖδεν
ἑαυτὸν
καταφρονούμενον |
| [4, 8] |
ἐπὶ
τῷ
γάμῳ
θυσίας
ὁ
|
θεὸς |
οὐκ
ἂν
προσοῖτο:
γένοιτο
γὰρ |
| [4, 2] |
τὴν
θυσίαν
ἡδίω
κρίνῃ
ὁ
|
θεός, |
οὗτος
ὑμῖν
ἱερεὺς
κεχειροτονήσεται,
τῆς |
| [4, 2] |
τυγχάνων:
ὃ
γὰρ
ἔδωκεν
ὁ
|
θεὸς |
οὐχ
ἡμάρτομεν
τοῦτο
καὶ
μὴ |
| [4, 8] |
νόμοις
οὓς
ἀγαθοὺς
δοκιμάσας
ὁ
|
θεὸς |
παραδίδωσι
διατελοίητε:
ἔργον
δ'
ὅτι |
| [4, 7] |
διαβᾶσιν
αὐτοῖς
τὸν
Ἰορδάνην
ὁ
|
θεὸς |
παραδώσειν
ὑπέσχηται
ταύτην
λαβεῖν
καταστρεψαμένους |
| [4, 8] |
αὐξήσει
τοῦ
γένους
ἡμῖν
ὁ
|
θεὸς |
παρέσχεν,
ἐλαύνειν
δὲ
οὕτως
ὡς |
| [4, 8] |
πρόνοιαν
ἕξουσιν
ὑμῶν
τοῦ
συμφέροντος.
|
θεός |
τε
ὁ
μέχρι
νῦν
ἡγεμονεύσας |
| [4, 8] |
τοὺς
ἡμετέρους
ἄπειμι
προγόνους
καὶ
|
θεὸς |
τήνδε
μοι
τὴν
ἡμέραν
τῆς |
| [4, 2] |
Λευίτιδος
φυλῆς
τὴν
τιμὴν
ὁ
|
θεός |
τινι
παρασχεῖν
ἔκρινεν,
ἐγὼ
ταύτης |
| [4, 2] |
γὰρ
ἡμῖν
τοῦτο
ἐποίησεν
ὁ
|
θεὸς |
τὸν
αὐτὸν
δοὺς
προπάτορα,
οὐδὲ |
| [4, 8] |
τὴν
παρουσίαν.
μόνον
οἷς
ὁ
|
θεὸς |
ὑμᾶς
ἕπεσθαι
βούλεται,
τούτοις
πειθαρχεῖτε, |
| [4, 4] |
γὰρ
μάχης
οὐ
συνεβούλευσεν
ὁ
|
θεὸς |
χρωμένῳ,
τὴν
δύναμιν
ὑπανῆγε
διὰ |
| [4, 6] |
τὴν
ἐπιθυμίαν.
κρείττων
δὲ
ὁ
|
θεὸς |
ὧν
ἐγὼ
χαρίζεσθαι
διεγνώκειν:
καὶ |
| [4, 8] |
τὸ
περὶ
αὐτοὺς
πρόθυμον
τοῦ
|
θεοῦ. |
(Ἀρχέτωσαν
δὲ
καθ'
ἑκάστην
πόλιν |
| [4, 8] |
προσνέμοι
τὴν
ψῆφον
κεκρίσθαι:
τοῦ
|
θεοῦ |
γὰρ
ἰσχύς
ἐστι
τὸ
δίκαιον. |
| [4, 8] |
καὶ
μηδενὶ
τῶν
ἐχθρῶν
εὐάλωτοι.
|
θεοῦ |
γὰρ
παρόντος
ὑμῖν
βοηθοῦ
πάντων |
| [4, 8] |
τὴν
ἀμοιβὴν
τὴν
παρὰ
τοῦ
|
θεοῦ |
γενησομένην
ἐπὶ
τῇ
χρηστότητι.
(Οἱ |
| [4, 6] |
αὐτοῦ
διακωλύοντος
παρὰ
γνώμην
τοῦ
|
θεοῦ |
γενομένην.
καταδείσας
δ'
ὁ
Βάλαμος |
| [4, 4] |
δ'
αὐτοῦ
τὴν
ὀργὴν
τοῦ
|
θεοῦ |
γίνεσθαι
τοσαύτην
οὐχ
οὕτω
διὰ |
| [4, 8] |
τῶν
νόμων
καὶ
μάτην
κειμένων,
|
θεοῦ |
δὲ
μὴ
πειραθείητε
χαλεπαίνοντος
ὑπὲρ |
| [4, 6] |
καὶ
δειπνίσας
ἀνέκρινε
τὴν
τοῦ
|
θεοῦ |
διάνοιαν,
τίς
αὕτη
ἐστὶν
ἐφ' |
| [4, 8] |
φυλακὴν
ποιήσασθαι
καὶ
τῆς
τοῦ
|
θεοῦ |
διανοίας
ἀκριβεῖς
λογιστὰς
γινομένους
εἰ |
| [4, 8] |
καὶ
σύμμαχος
κωλυόμενος
ὑπὸ
τοῦ
|
θεοῦ, |
δίκαιον
ἡγησάμην
μηδὲ
νῦν
ἐγκαταλιπεῖν |
| [4, 6] |
ἢ
προσχήματι
νόμων
καὶ
τοῦ
|
θεοῦ |
δουλείαν
μὲν
ἡμῖν
ἀρχὴν
δὲ |
| [4, 8] |
ἀνθ'
ὧν
προευλογῆσαι
τὴν
τοῦ
|
θεοῦ |
δύναμιν,
ᾧ
μελήσει
καὶ
πρὸς |
| [4, 8] |
τυγχάνουσι
καταχαριζόμενός
τις
ἐκείνους
τοῦ
|
θεοῦ |
δυνατωτέρους
ποιεῖ.
ἂν
δ'
οἱ |
| [4, 4] |
δακτύλῳ
ἀντικρὺ
τῆς
σκηνῆς
τοῦ
|
θεοῦ. |
ἔπειτα
καιομένης
ὡς
εἶχεν
ὅλης |
| [4, 4] |
ἢ
ὅτι
περὶ
τὴν
τοῦ
|
θεοῦ |
θρησκείαν
ἐσπουδάκεσαν,
τὸν
δὲ
τοιούτων |
| [4, 5] |
πολεμεῖν
αὐτῷ
δίδωσι.
τοῦ
δὲ
|
θεοῦ |
καὶ
νίκην
ἐπισημήναντος
αὐτὸς
θαρσαλέως |
| [4, 8] |
καὶ
νόμους
ὑπαγορεύσαντός
μοι
τοῦ
|
θεοῦ |
καὶ
πολιτείαν,
ἧς
τὸν
κόσμον |
| [4, 8] |
τὴν
ἰσχὺν
ἀποσημαίνειν
δύναται
τοῦ
|
θεοῦ |
καὶ
τὴν
πρὸς
αὐτοὺς
εὔνοιαν |
| [4, 8] |
τοῖς
περὶ
τὴν
θρησκείαν
τοῦ
|
θεοῦ |
καὶ
τὴν
τῶν
νόμων
φυλακὴν |
| [4, 6] |
πατέρων
τὴν
ἡδονὴν
προτιμήσαντες
τοῦ
|
θεοῦ |
καὶ
τοῦ
κατὰ
τοῦτον
βίου. |
| [4, 2] |
γὰρ
εἰ
μὴ
φροντίζων
τοῦ
|
θεοῦ |
καὶ
τῶν
νόμων
τὴν
τιμὴν |
| [4, 8] |
ὡς
κατὰ
βούλησιν
αὐτὸ
πάσχοντας
|
θεοῦ |
καὶ
φύσεως
νόμῳ,
ἐπὶ
τοῖς |
| [4, 4] |
Μωυσῆς
ἐν
τῇ
σκηνῇ
τοῦ
|
θεοῦ |
κατατίθησι.
τῇ
δὲ
ἐπιούσῃ
προεκόμισε |
| [4, 2] |
λαβεῖν
ἀλλὰ
μὴ
κατὰ
κρίσιν
|
θεοῦ, |
κατατίθησιν
αὐτὴν
εἰς
μέσον
ἐπιδικάσιμον |
| [4, 3] |
παρατριβείσης
αὐτομάτως
ἐξεκρούσθη,
ἀλλ'
ὁποῖον
|
θεοῦ |
κελεύσαντος
ἁφθείη
λαμπρὸν
καὶ
φλογωδέστατον: |
| [4, 6] |
(Καὶ
ὁ
μὲν
ταῦτα
τοῦ
|
θεοῦ |
κελεύσαντος
ἥκει
πρὸς
Βάλακον.
δεξαμένου |
| [4, 2] |
ἀλλὰ
μὴ
σαυτὸν
ποίει
τοῦ
|
θεοῦ |
κρείττονα,
παραγίνου
δὲ
κριθησόμενος
οὕτως |
| [4, 3] |
ἔχειν
δοκῶν,
ἀλλὰ
τῇ
τοῦ
|
θεοῦ |
κρίσει
φανερᾷ
γενομένῃ,
μετὰ
τῶν |
| [4, 6] |
πολυπραγμονεῖν
τοὺς
Ἑβραίους
ἀπηγορευκότος
τοῦ
|
θεοῦ |
κτησαμένους
τὴν
Χαναναίων,
θᾶττον
ἢ |
| [4, 1] |
αἰτίαν
ταύτην
ἐπ'
ὀνόματι
τοῦ
|
θεοῦ |
κωλύοντι
προσσχοῖεν.
τὴν
ἀπορίαν
οὖν |
| [4, 6] |
λέγειν,
ὅταν
ἡμᾶς
τὸ
τοῦ
|
θεοῦ |
λάβῃ
πνεῦμα;
φωνὰς
γὰρ
ἃς |
| [4, 8] |
αἰτιῶν
ἀπόδοσιν,
ἣν
συλλαμβανομένου
τοῦ
|
θεοῦ |
μετὰ
ταύτην
ἡμῖν
τὴν
πραγματείαν |
| [4, 8] |
αἰδοῦς
αὐτῶν
εὐλαβεστέρους,
ὥστε
τοῦ
|
θεοῦ |
μὴ
καταφρονεῖν,
ἀπεργαζομένης.
οἱ
δὲ |
| [4, 6] |
παισὶ
βελτίοσιν
αὐτῶν
ταῦτα
καταλείψετε,
|
θεοῦ |
μόνους
ὑμᾶς
ἀνθρώπους
ἐφορῶντος
καὶ |
| [4, 3] |
καὶ
ὅτι
τὴν
ἰσχὺν
τοῦ
|
θεοῦ |
νομίσειαν
ἀπατᾶσθαι
δύνασθαι.
καὶ
Ἀαρὼν |
| [4, 1] |
ὅτι
καὶ
ταῦτα
κατὰ
μῆνιν
|
θεοῦ |
πάθοιεν
προεξορμήσαντες
ἐπὶ
τὸν
πόλεμον |
| [4, 2] |
ἐπ'
αὐτῇ
βεβαιοῦντος
ἡμῖν
τοῦ
|
θεοῦ |
παντάπασιν
ἀλόγιστον.
κρινεῖ
τοίνυν
πάλιν |
| [4, 1] |
ἀλλ'
αἴτιον
ἕνα
τούτων
τοῦ
|
θεοῦ |
παρεσχηκότος
εἰς
τὸ
πάντ'
αὐτὸν |
| [4, 8] |
γὰρ
ἀγαθῶν,
ἃ
κατὰ
βούλησιν
|
θεοῦ |
παρῆλθεν
εἰς
τὸν
βίον,
φθονεῖν |
| [4, 8] |
δοκεῖν
αὐτοῦ
λέγοντος
ἀκροᾶσθαι
τοῦ
|
θεοῦ. |
πενθεῖ
μὲν
οὖν
αὐτὸν
ὁ |
| [4, 4] |
τῆς
εἰς
Μωυσῆν
χάριτος
τοῦ
|
θεοῦ |
πεπρᾶχθαι,
κατηγόρουν
δ'
αὐτοῦ
τὴν |
| [4, 4] |
τοῦτο
θαυμάζειν
ἤρξαντο
τὴν
τοῦ
|
θεοῦ |
περὶ
αὐτῶν
κρίσιν
καὶ
τὸ |
| [4, 2] |
κτήσασθαι
ταύτην
ἐπὶ
προφάσει
τοῦ
|
θεοῦ |
περιορᾶν,
παρὰ
τοὺς
νόμους
μὲν |
| [4, 8] |
τὴν
εὔνοιαν
τὴν
παρὰ
τοῦ
|
θεοῦ, |
ποιήσαντες
δὲ
τοῦτον
ἐχθρὸν
τήν |
| [4, 6] |
μὴ
συνιείς,
ὅτι
νῦν
κατὰ
|
θεοῦ |
προαίρεσιν
οἷς
αὐτὸς
ἔσπευσεν
ὑπηρετεῖν |
| [4, 2] |
ἀδελφὸν
εἰδὼς
κατὰ
τὴν
τοῦ
|
θεοῦ |
προαίρεσιν
τῆς
ἱερωσύνης
τυχεῖν,
ἀλλ' |
| [4, 8] |
ἀρχῆς
τοιαύτης,
ἧττόν
τε
τοῦ
|
θεοῦ |
προνοησομένου
διὰ
τὸ
Μωυσῆν
εἶναι |
| [4, 6] |
ὑμῖν
ἀνδρείας
τὸ
περιὸν
ἐκ
|
θεοῦ |
προνοίας
ἀνῄρηται,
ᾧ
καὶ
τὰ |
| [4, 4] |
μηδὲν
γίνεσθαι
δίχα
τῆς
τοῦ
|
θεοῦ |
προνοίας
οὐκ
ἐβούλοντο
ταῦτα
χωρὶς |
| [4, 2] |
ἀπηλλάχθαι
τὸ
πλῆθος,
τῇ
τοῦ
|
θεοῦ |
προφάσει
βίαια
προστάγματα
κελεύοντος:
τὸν |
| [4, 8] |
ὡς
ἕκαστόν
τι
παρὰ
τοῦ
|
θεοῦ |
πύθοιτο.
τούτου
χάριν
ἀναγκαῖον
ἡγησάμην |
| [4, 2] |
καὶ
πρὸ
τῆς
σκηνῆς
τοῦ
|
θεοῦ |
στάντες
ἐβόων
ἥκειν
τὸν
τύραννον |
| [4, 8] |
Χαναναίους
στρατιὰν
ἐξάγειν,
ὡς
τοῦ
|
θεοῦ |
συνεργοῦντος
οἷς
ἂν
ἐπιχειρήσειε,
καὶ |
| [4, 8] |
νόμων
οὓς
ὑπαγορεύσαντός
μοι
τοῦ
|
θεοῦ |
συνεταξάμην
κατήκοοι
καὶ
φύλακες
γένοισθε |
| [4, 8] |
ἐξ
ἐλέου
καὶ
προνοίας
τοῦ
|
θεοῦ |
τὴν
αὐτὴν
ταύτην
ἐξ
ὁμοίου |
| [4, 8] |
χρηστότητα
παρίησιν
ἀνθρώποις
λαμβάνειν,
τοῦ
|
θεοῦ |
τὴν
ἀφθονίαν
τῶν
ἀγαθῶν
χορηγοῦντος |
| [4, 6] |
λοιμῷ
ταύτην
ἐνσκήψαντος
αὐτοῖς
τοῦ
|
θεοῦ |
τὴν
νόσον
ὅσοι
τε>
συγγενεῖς |
| [4, 4] |
τοῦ
ἱεροῦ,
κατὰ
βούλησιν
τοῦ
|
θεοῦ |
τὴν
Χαναναίαν
κτησαμένους
τοὺς
Ἑβραίους |
| [4, 8] |
ἐκτίνειν
ὡς
οὐ
βουλομένου
τοῦ
|
θεοῦ |
τῆς
ἐξ
ὧν
πεπόνηκε
χρήσεως |
| [4, 3] |
μὲν
οὕτως
ἀπώλοντο
ἐπίδειξις
τοῦ
|
θεοῦ |
τῆς
ἰσχύος
γενόμενοι:
ὀδύραιτο
δ' |
| [4, 8] |
ὕπνον
ἔχῃ
τοῦτο,
φύσει
τοῦ
|
θεοῦ |
τοῖς
πενομένοις
ἔλεον
νέμοντος.
μύλην |
| [4, 1] |
ἥξειν
πρὶν
ἢ
παρὰ
τοῦ
|
θεοῦ |
τὸν
εἰς
τοῦτο
καιρὸν
λάβωσιν. |
| [4, 7] |
δεήσειε
γενησόμενον,
κελεύσαντος
καὶ
τοῦ
|
θεοῦ |
τούτῳ
τὴν
προστασίαν
ἐπιτρέψαι
τῶν |
| [4, 1] |
ὢν
ἐπόνει
καὶ
κωλύοντος
τοῦ
|
θεοῦ |
τῶν
Χαναναίων
πεῖραν
λαμβάνειν:
οὐ |
| [4, 6] |
ὄνος
τυπτομένη
ὤκλασε,
κατὰ
βούλησιν
|
θεοῦ |
φωνὴν
ἀνθρωπίνην
ἀφεῖσα
κατεμέμφετο
τὸν |
| [4, 6] |
γὰρ
καὶ
παρὰ
βούλησιν
τοῦ
|
θεοῦ |
χαρίσασθαι
ὑμῖν,
τὸ
μὲν
Ἑβραίων |
| [4, 4] |
ὁ
μὲν
τρὶς
αὐτὸν
τοῦ
|
θεοῦ |
χειροτονήσαντος
βεβαίως
εἶχε
τὴν
τιμήν, |
| [4, 8] |
νοῦν
αὐτοῖς
τῶν
παρὰ
τοῦ
|
θεοῦ |
χωρησάντων
κομίζοντες
μεθ'
ἡδονῆς
ἀποδιδότωσαν |
| [4, 8] |
ὑμῖν
εἰρήνη,
φυλαττέσθω
δ'
ὥσπερ
|
θεοῦ |
ψῆφον
βεβαίαν
εἰς
αἰῶνα
κειμένην |
| [4, 8] |
τῷ
θεῷ.
(Βλασφημείτω
δὲ
μηδεὶς
|
θεοὺς |
οὓς
πόλεις
ἄλλαι
νομίζουσι.
μηδὲ |
| [4, 6] |
ἢ
τὸ
τοὺς
αὐτοὺς
ἡμῖν
|
θεοὺς |
προσκυνεῖν.
μέμψαιτο
δ'
ἂν
οὐδείς, |
| [4, 6] |
ἣν
ἀφῖχθε
τοὺς
ἰδίους
αὐτῆς
|
θεοὺς |
προστρέποισθε
καὶ
ταῦτα
τῶν
μὲν |
| [4, 6] |
ἃ
προεκαλοῦντο
παρέβησαν
τὰ
πάτρια,
|
θεούς |
τε
πλείονας
εἶναι
νομίσαντες
καὶ |
| [4, 6] |
ἀνάγκη
βουλομένους
ἡμῖν
συνοικεῖν
καὶ
|
θεοὺς |
τοὺς
ἡμετέρους
σέβειν,
καὶ
οὐκ |
| [4, 8] |
γεγενημένος.
ἐὰν
δὲ
δοῦλον
ἢ
|
θεράπαιναν |
ἀποκτείνῃ
βοῦς,
αὐτὸς
μὲν
καταλιθούσθω, |
| [4, 6] |
ἀφικνεῖται
τὸν
μάντιν
σὺν
βασιλικῇ
|
θεραπείᾳ |
φιλοτίμως
ἀγόμενος
εἰς
ὄρος,
ὅπερ |
| [4, 8] |
εἶναι
καὶ
δίκαιον
παιδοποιὸν
παραλαμβάνοντα
|
θεραπεύειν |
αὐτῆς
τὸ
βουλητὸν,
ἀλλὰ
μὴ |
| [4, 8] |
μὴ
πειραθείης.
κἂν
μὲν
τούτοις
|
θεραπεύηται |
τὸ
τῶν
νέων
αὔθαδες,
ἀπαλλαττέσθωσαν |
| [4, 4] |
ἡ
τῶν
Λευιτῶν
ἀφεῖτο
φυλὴ
|
θεραπεύουσα |
τὸν
θεόν,
ἵνα
μὴ
δι' |
| [4, 3] |
ποιεῖν
ὁ
Μωυσῆς:
ἔτι
τε
|
θεράποντες |
ἦσαν
περὶ
αὐτούς,
ὡς
εἰ |
| [4, 8] |
(Ἀμῶντας
δὲ
καὶ
συναιροῦντας
τὰ
|
θέρη |
μὴ
καλαμᾶσθαι,
καταλιπεῖν
δέ
τινα |
| [4, 5] |
τῶν
πολεμικῶν,
καὶ
γὰρ
ὥρα
|
θέρους |
ἦν,
καὶ
ἐπιθυμίᾳ
τοῦ
πιεῖν. |
| [4, 8] |
προβάλῃ
τὰ
φυτά,
μήτε
τῷ
|
θεῷ |
ἀπαρχὰς
ἐντεῦθεν
ἀποφερέτω
μήτ'
αὐτὸς |
| [4, 8] |
τῆς
φύσεως
ἀώρως
μήτε
τῷ
|
θεῷ |
ἁρμόζειν
μήτ'
αὐτῷ
τῷ
δεσπότῃ |
| [4, 8] |
μισθόν,
ἐκ
τούτου
θύειν
τῷ
|
θεῷ. |
(Βλασφημείτω
δὲ
μηδεὶς
θεοὺς
οὓς |
| [4, 8] |
μακρᾶς
κοινωνοὶ
ταλαιπωρίας,
ἐπεὶ
τῷ
|
θεῷ |
δοκοῦν
ἤδη
καὶ
τῷ
γήρᾳ |
| [4, 6] |
αὐτοὺς
ἐπὶ
ταῦτα
ἀδικεῖν
τῷ
|
θεῷ |
δοκοῦντες
ἀπέθνησκον.
ἀπόλλυνται
μὲν
οὖν |
| [4, 4] |
οἱ
κορβᾶν
αὑτοὺς
ὀνομάσαντες
τῷ
|
θεῷ, |
δῶρον
δὲ
τοῦτο
σημαίνει
κατὰ |
| [4, 2] |
Κορῆ,
παραχώρησον
τὴν
κρίσιν
τῷ
|
θεῷ |
καὶ
τὴν
ἐπὶ
τούτοις
αὐτοῦ |
| [4, 6] |
ἡμερῶν
θύσας
χαριστήρια
πρῶτον
τῷ
|
θεῷ |
καὶ
τὸν
λαὸν
εὐωχήσας
μέρος |
| [4, 8] |
μηδ'
ἂν
ἐπωνομασμένον
ᾖ
τινι
|
θεῷ |
κειμήλιον
λαμβάνειν.
(Μηδεὶς
δ'
ἐξ |
| [4, 8] |
καὶ
σπευδούσης
ἀπελθεῖν:
ὡς
τῷ
|
θεῷ |
κεχαρισμένον
ἂν
εἴη,
κἂν
ὑπ' |
| [4, 8] |
ὡς
ἂν
αἱ
θυσίαι
τῷ
|
θεῷ |
μᾶλλον
κεχαρισμέναι
γένοιντο
καὶ
ὅπως |
| [4, 8] |
τοῦ
τεμενίσματος
εὐχαριστησάτω
μὲν
τῷ
|
θεῷ, |
ὅτι
τῆς
ἀπ'
Αἰγυπτίων
αὐτοὺς |
| [4, 4] |
ἀπαρχὰς
τὸν
λαὸν
δίκαιον
τῷ
|
θεῷ |
πάντων
τῶν
ἐκ
τῆς
γῆς |
| [4, 1] |
ἀλαζονείας
αὐτοῦ
καταγνόντες
καὶ
τῷ
|
θεῷ |
πιστεύσαντες
κτήσασθαι
γῆν
ἣν
αὐτοῖς |
| [4, 6] |
παρακαλοῦσι,
δι'
εὐνοίας
εἶναι
τῷ
|
θεῷ: |
συνεβούλευέ
τε
διὰ
ταύτην
τὴν |
| [4, 4] |
λοιπὸν
ἐπευφημοῦντες
τοῖς
δεδογμένοις
τῷ
|
θεῷ |
συνεχώρουν
Ἀαρῶνι
καλῶς
ἔχειν
τὴν |
| [4, 6] |
πρόνοια
γάρ
ἐστιν
αὐτῶν
τῷ
|
θεῷ |
σώζειν
ἀπὸ
παντὸς
κακοῦ
καὶ |
| [4, 8] |
τοῖς
μὲν
νόμοις
καὶ
τῷ
|
θεῷ |
τὰ
πλείονα
τοῦ
φρονεῖν,
πρασσέτω |
| [4, 8] |
ὕπνον
ὥρα
τρέπεσθαι
μαρτυρεῖν
τῷ
|
θεῷ |
τὰς
δωρεάς,
ἃς
ἀπαλλαγεῖσιν
αὐτοῖς |
| [4, 8] |
ἂν
Ἑβραῖοι
κρατῶσιν,
ὅπως
τῷ
|
θεῷ |
τῶν
μὲν
ὑπηργμένων
εὐχαριστῶσι
καὶ |
| [4, 8] |
στρατηγῷ
μὲν
αὐτοκράτορι
χρώμενοι
τῷ
|
θεῷ, |
ὑποστράτηγον
δὲ
χειροτονήσαντες
ἕνα
τὸν |
| [4, 8] |
κτίζειν
προαιρῆσθε,
ταῦτα
ποιοῦντες
τῷ
|
θεῷ |
φίλα
πράξετε
καὶ
τὴν
εὐδαιμονίαν |
| [4, 8] |
μετὰ
χαρᾶς
καὶ
τοῦ
τῷ
|
θεῷ |
χάριν
εἰδέναι
τὴν
μεγίστην
ἀράμενοι |
| [4, 4] |
Μωυσῆς
τούτῳ
τῷ
τρόπῳ:
μόσχον
|
θήλειαν, |
ἀρότρου
μὲν
καὶ
γεωργίας
ἄπειρον |
| [4, 8] |
ἂν
ἐπ'
ὀχεύσει
κυνὸς
ἤτοι
|
θηρευτικοῦ |
ἢ
ποιμνίων
φύλακος
λάβῃ
τις |
| [4, 2] |
εἶναι
λέγων
Μωυσῆν
δόξαν
αὑτῷ
|
θηρώμενον |
κατασκευάσαι
καὶ
κακουργοῦντα
κτήσασθαι
ταύτην |
| [4, 8] |
τοῖς
ἀγνοοῦσι,
καὶ
μὴ
γέλωτα
|
θηρωμένους |
αὑτοῖς
ἐμποδίζειν
πλάνῃ
τὴν
ἑτέρου |
| [4, 6] |
Βάλαμος
ἐπέφερεν
αὐτῇ
κακοπαθῶν
τῇ
|
θλίψει |
τῇ
πρὸς
τὸν
τριγχόν.
ὡς |
| [4, 4] |
τὴν
ἡλικίαν
ἡ
ἀρχιερωσύνη
παραγίνεται,
|
θνήσκει |
τοῦ
πλήθους
εἰς
αὐτὸν
ἀφορῶντος, |
| [4, 8] |
τῆς
γυναικὸς
παρ'
αὐτοῦ
χρήματα:
|
θνησκούσης |
δ'
ἐκ
τῆς
πληγῆς
καὶ |
| [4, 4] |
ἐκ
πολλοῦ
συνιστάμενον
ἠκροᾶτο
τὸν
|
θόρυβον, |
δείσας
μή
τι
νεωτερίσωσι
πάλιν |
| [4, 2] |
εἴς
τε
ἐκκλησίαν
ἀκόσμως
μετὰ
|
θορύβου |
καὶ
ταραχῆς
συνελέγοντο,
καὶ
πρὸ |
| [4, 3] |
ἱερωσύνης
ἀγωνιζομένων.
συνέβαινε
δ'
εἶναι
|
θορυβώδη |
τὴν
ἐκκλησίαν
μετεώρου
τοῦ
πλήθους |
| [4, 8] |
ἔστω
μαρτυρία
διὰ
κουφότητα
καὶ
|
θράσος |
τοῦ
γένους
αὐτῶν:
μαρτυρείτωσαν
δὲ |
| [4, 8] |
μήτε
βλασφημεῖν
ἐκείνων
παρόντων
μήτε
|
θρασύνεσθαί |
τισιν
ἐξεῖναι
τῆς
πρὸς
τοὺς |
| [4, 6] |
πρὸς
ὑμᾶς
πολέμου
λάβοι
καὶ
|
θρασυνθεῖεν |
ὥστε
εἰς
ὅπλα
καὶ
τὰς |
| [4, 8] |
φυλακῆς
ἀξιούτω,
καὶ
μηδεὶς
ἀποστερῆσαι
|
θρασυνθείη |
τὸν
πεπιστευκότα
μήτ'
ἀνὴρ
μήτε |
| [4, 2] |
αὐτὸν
καὶ
τότε
βιάσασθαι
μὴ
|
θρασυνόμενος, |
οἷς
δὲ
ἄπορον
ἐκ
τοῦ |
| [4, 6] |
πολεμεῖν
μὲν
ἐπὶ
ταῖς
εὐπραγίαις
|
θρασύτερον |
ὑπὸ
τῆς
κακοπραγίας
κατειλημμένοις
οὐκ |
| [4, 8] |
πάθος.
καὶ
οἱ
παῖδες
δὲ
|
θρηνοῦντες |
ἔτι
μᾶλλον
ὡς
ἀσθενέστεροι
κρατεῖν |
| [4, 4] |
ὅτι
περὶ
τὴν
τοῦ
θεοῦ
|
θρησκείαν |
ἐσπουδάκεσαν,
τὸν
δὲ
τοιούτων
ἀνδρῶν> |
| [4, 8] |
ὅτι
παραβάντες
τὴν
πρὸς
αὐτὸν
|
θρησκείαν |
πειραθήσονται
κακῶν,
ὡς
ὅπλων
τε |
| [4, 8] |
τὰ
κάλλιστα
τοῖς
περὶ
τὴν
|
θρησκείαν |
τοῦ
θεοῦ
καὶ
τὴν
τῶν |
| [4, 4] |
ἕνεκα
τῆς
αὑτῶν
ἀλλὰ
μὴ
|
θρησκείας |
ἀνάγκην
κομίζειν
τοῖς
ἱερεῦσιν
ἔνυστρόν |
| [4, 8] |
ἐπιδόντες
οὔτε
υἱὸν
κολαζόμενον
οὔτε
|
θυγατέρα. |
οὐδ'
ἂν
οἱ
λόγοι
καὶ |
| [4, 7] |
παῖδας
μὲν
οὐ
καταλιπὼν
ἄρσενας
|
θυγατέρας |
δέ
τοι,
καὶ
πυθομένων
εἰ |
| [4, 4] |
διέταξε
καὶ
τοὺς
οἰκέτας
καὶ
|
θυγατέρας |
καὶ
γυναῖκας
ἔξω
τῶν
ὑπὲρ |
| [4, 6] |
(Τῶν
δὲ
Μαδιηνιτῶν
πεμψάντων
τὰς
|
θυγατέρας |
κατὰ
τὴν
ἐκείνου
παραίνεσιν
οἱ |
| [4, 6] |
ἂν
αὐτῆς
ταῦτα
ποιήσαντες:
τῶν
|
θυγατέρων |
τὰς
μάλιστα
εὐπρεπεῖς
καὶ
βιάσασθαι |
| [4, 6] |
φυλῆς
Χοσβίᾳ
συνὼν
Μαδιανίτιδι
Οὔρου
|
θυγατρὶ |
τῶν
ἐκείνῃ
δυναστεύοντος
ἀνδρὸς
κελευσθεὶς |
| [4, 6] |
τε
πλείονας
εἶναι
νομίσαντες
καὶ
|
θύειν |
αὐτοῖς
κατὰ
νόμον
τὸν
ἐπιχώριον |
| [4, 6] |
προεθέμην:
θύω
τε
θεοῖς
οἷς
|
θύειν |
μοι
νομίζεται
δίκαιον
ἡγούμενος
παρὰ |
| [4, 8] |
λάβῃ
τις
μισθόν,
ἐκ
τούτου
|
θύειν |
τῷ
θεῷ.
(Βλασφημείτω
δὲ
μηδεὶς |
| [4, 4] |
καὶ
τὸν
δεξιὸν
βραχίονα
τοῦ
|
θύματος. |
καὶ
τοῖς
μὲν
ἱερεῦσι
Μωυσῆς |
| [4, 2] |
κομίζων
ἕκαστος
θυμιατήριον
οἴκοθεν
σὺν
|
θυμιάμασι |
καὶ
πῦρ
πάριτε.
καὶ
σὺ |
| [4, 2] |
παρὰ
τὴν
ἱερωσύνην
πεπραγμένοις
δυνάμενον.
|
θυμιάσετε |
οὖν
συνελθόντες
ἐν
φανερῷ
παντὶ |
| [4, 3] |
Ἐλεάζαρον
τὸν
Ἀαρῶνος
υἱὸν
τὰ
|
θυμιατήρια |
αὐτῶν
παρὰ
τὸν
χάλκεον
καταθέσθαι |
| [4, 3] |
σκηνῆς
πάντες
καθήγνισαν
ἐπὶ
τοῖς
|
θυμιατηρίοις |
ὁπόσα
κομίζοντες
ἔτυχον.
ἐξέλαμψε
δὲ |
| [4, 2] |
τῆς
ἱερωσύνης
ἀντιποιεῖσθε
κομίζων
ἕκαστος
|
θυμιατήριον |
οἴκοθεν
σὺν
θυμιάμασι
καὶ
πῦρ |
| [4, 2] |
φανερῷ
παντὶ
τῷ
λαῷ,
καὶ
|
θυμιωμένων |
ὑμῶν
οὗπερ
ἂν
τὴν
θυσίαν |
| [4, 4] |
δὲ
καὶ
τοῖς
κατ'
οἶκον
|
θύουσιν |
εὐωχίας
ἕνεκα
τῆς
αὑτῶν
ἀλλὰ |
| [4, 8] |
ἐσομένων:
ἐπιγράφειν
δὲ
καὶ
τοῖς
|
θυρώμασιν |
αὐτῶν
τὰ
μέγιστα
ὧν
εὐεργέτησεν |
| [4, 8] |
καὶ
στάντα
φησὶ
τὸν
λαὸν
|
θῦσαί |
τε
καὶ
ὁλοκαυτῶσαι
καὶ
μετ' |
| [4, 6] |
τὰς
κατὰ
τῶν
Ἰσραηλιτῶν
ἀράς,
|
θύσας |
δὲ
καὶ
τρίτον
ἄλλων
πάλιν |
| [4, 6] |
ὑπερέτεινον.
καὶ
Μωυσῆς
ὀλίγων
ἡμερῶν
|
θύσας |
χαριστήρια
πρῶτον
τῷ
θεῷ
καὶ |
| [4, 3] |
εἰς
τὴν
ἐκκλησίαν
παρατευξόμενοι
τῇ
|
θυσίᾳ |
καὶ
τῇ
δι'
αὐτῆς
κρίσει |
| [4, 4] |
ὅταν
τὰς
τρίχας
ἀφιερῶσιν
ἐπὶ
|
θυσίᾳ |
τε
δρῶσι
τὰς
κουρὰς
νέμεσθαι |
| [4, 8] |
δὲ
αὐτούς,
ὡς
ἂν
αἱ
|
θυσίαι |
τῷ
θεῷ
μᾶλλον
κεχαρισμέναι
γένοιντο |
| [4, 8] |
τὴν
ἱερὰν
πόλιν
ἐπὶ
ταῖς
|
θυσίαις |
δι'
ἐτῶν
ἑπτὰ
τῆς
σκηνοπηγίας |
| [4, 2] |
θυμιωμένων
ὑμῶν
οὗπερ
ἂν
τὴν
|
θυσίαν |
ἡδίω
κρίνῃ
ὁ
θεός,
οὗτος |
| [4, 3] |
δοκιμασίαν,
ἵν'
οὗ
προσδέξηται
τὴν
|
θυσίαν |
ὁ
θεὸς
ἥδιον
εἴη
κεχειροτονημένος. |
| [4, 8] |
ἣν
αὐτοῖς
κτήσασθαι
παρέσχεν,
εὐλογήσαντες
|
θυσίας |
ἃς
ὁ
νόμος
αὐτοῖς
ἐπιφέρειν |
| [4, 2] |
βούλεται
τὰς
ὑπὲρ
ἡμῶν
αὐτῷ
|
θυσίας |
ἐπιτελεῖν
καὶ
προεστάναι
τῆς
εὐσεβείας: |
| [4, 8] |
ἀπολαύειν.
~(Ἐκ
μισθοῦ
γυναικὸς
ἡταιρημένης
|
θυσίας |
μὴ
τελεῖν:
ἥδεσθαι
γὰρ
μηδενὶ |
| [4, 4] |
τετραπόδων
δὲ
τῶν
εἰς
τὰς
|
θυσίας |
νενομισμένων
τὸ
γεννηθὲν
πρῶτον,
ἂν |
| [4, 8] |
σώματος
τὰς
ἐπὶ
τῷ
γάμῳ
|
θυσίας |
ὁ
θεὸς
οὐκ
ἂν
προσοῖτο: |
| [4, 6] |
τε
ἑτέρους
αὖθις
ἐγείρωμεν
καὶ
|
θυσίας |
ταῖς
πρὶν
παραπλησίας
ἐπιτελέσωμεν,
εἰ |
| [4, 8] |
τὰς
εὐωχίας
ὑπηρετείτω
καὶ
τὰς
|
θυσίας |
τὰς
ἐν
τῇ
ἱερᾷ
πόλει: |
| [4, 4] |
ἔξω
τῶν
ὑπὲρ
ἁμαρτημάτων
ἐπιφερομένων
|
θυσιῶν: |
ταύτας
γὰρ
ἐν
τῷ
ἱερῷ |
| [4, 6] |
καὶ
γὰρ
οὐδὲ
λαθεῖν
προεθέμην:
|
θύω |
τε
θεοῖς
οἷς
θύειν
μοι |
| [4, 4] |
τοσαύτην,
πάρεξ
ὧν
ὑπὲρ
ἁμαρτημάτων
|
θύων |
ὁ
λαὸς
δίδωσιν
αὐτοῖς,
ὡς |