HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Flavius Josèphe (37 à +/- 100 ap. J. Chr.), Les Antiquités judaïques, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique)


θ  =  89 formes différentes pour 268 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

>
Livre, Chap.
[4, 6]   ἐμπλησθήσεται πᾶσα γῆ καὶ  θάλασσα,   ἀρκέσετε δὲ τῷ κόσμῳ παρασχεῖν
[4, 8]   πᾶσαν ἐμπλήσετε καὶ γῆν καὶ  θάλασσαν   τῆς αὑτῶν δουλείας. ἔσται δ'
[4, 3]   τὸ πέλαγος καὶ τὴν ἀνακεκομμένην  θάλασσαν   τοῖς Αἰγυπτίων ἐπικυμήνας ὀλέθροις,
[4, 6]   τοῖς ἀνθρώποις διὰ γῆς  θαλάσσης   εἰς μνήμην τὴν ἐμήν. ἐξ
[4, 3]   εἰς τροφὴν διασώσας τοῖς ἀπὸ  θαλάσσης,   καὶ ἀπ' οὐρανοῦ τροφὴν
[4, 3]   οὐρανοῦ τε καὶ γῆς καὶ  θαλάσσης:   σὺ γὰρ ἐμοὶ τῶν ὑπ'
[4, 8]   δικαιοῦντος τοῦ νόμου. ~(Φάρμακον μήτε  θανάσιμον   μήτε τῶν εἰς ἄλλας βλάβας
[4, 8]   χειρόνων. (Ἐπ' ἀνθρώπου μὲν κλοπῇ  θάνατος   ἔστω ζημία, δὲ χρυσὸν
[4, 8]   ἡμέρας εἰς θέαν τὴν ἁπάντων  θαπτέσθω   νυκτός. οὕτως δὲ καὶ οἱ
[4, 8]   ἡμέρας καὶ ἀτίμως καὶ ἀφανῶς  θαπτέσθω.   (Συνερχέσθωσαν δὲ εἰς ἣν ἀποφήνωσι
[4, 8]   ὑπὸ τῶν νόμων ἀναιρεθῆναι κατακριθέντες.  θαπτέσθωσαν   δὲ καὶ οἱ πολέμιοι καὶ
[4, 4]   δὲ Ξανθικοῦ νουμηνίᾳ κατὰ σελήνην.  θάπτουσι   δ' αὐτὴν δημοσίᾳ πολυτελῶς ὑπέρ
[4, 2]   παροξυνόμενον ἰδὼν οὐκ ἔδεισεν, ἀλλὰ  θαρρῶν   οἷς περὶ τῶν πραγμάτων καλῶς
[4, 5]   θεοῦ καὶ νίκην ἐπισημήναντος αὐτὸς  θαρσαλέως   εἶχε πρὸς τὸν ἀγῶνα καὶ
[4, 1]   ἥττης καταπεπληγότας, φοβούμενος δὲ μὴ  θαρσήσαντες   ἐπὶ τῇ νίκῃ οἱ πολέμιοι
[4, 5]   καὶ δύναμις αὐτοῦ παρέχουσα  θᾶττον   αὑτὴν εὔψυχον εἶναι δοκεῖν τότ'
[4, 6]   τοῦ θεοῦ κτησαμένους τὴν Χαναναίων,  θᾶττον   φρονιμώτερον ἐγχειρεῖν ἔγνω τοῖς
[4, 4]   Μωυσῆς καὶ Ἀαρών, ἀφέντες τοῦτο  θαυμάζειν   ἤρξαντο τὴν τοῦ θεοῦ περὶ
[4, 6]   τῶν ἀφ' ὑμετέρου γένους οἰκήτορας.  θαυμάζετε   οὖν, μακάριος στρατός, ὅτι
[4, 8]   εἶεν καὶ καθάριοι πρὸς τὴν  θέαν.   δ' ἐπὶ τοῦτον πρόσβασις
[4, 8]   δι' ὅλης τῆς ἡμέρας εἰς  θέαν   τὴν ἁπάντων θαπτέσθω νυκτός. οὕτως
[4, 4]   δ' ἐπὶ τῷ παραλόγῳ τῆς  θέας,   εἰ καί τισι διὰ μίσους
[4, 3]   φωνῆς ἀκροατὴν τότε καταστήσας καὶ  θεατὴν   τεράτων ὅσα μοι παρέσχεν ἰδεῖν
[4, 6]   καὶ τοῦτο μὲν οὐ δυνηθέντα  θείᾳ   προνοίᾳ, γνώμην δὲ ὑποθέμενον,
[4, 8]   περὶ αὐτὸν ἀρετῆς πρὸς τὸ  θεῖον   αὐτὸν ἀναχωρῆσαι τολμήσωσιν εἰπεῖν. (Ἐβίωσε
[4, 1]   βούλησιν ἐξαπατωμένους, ὅτι μόνῳ τὸ  θεῖον   αὐτῷ προδηλοῖ περὶ τῶν ἡμετέρων
[4, 6]   δὲ οὖσιν οὐκ ἀπαγορεύσει τὸ  θεῖον   ἀφθονίαν μὲν παντοίων ἀγαθῶν ἐν
[4, 6]   μὴ ταῦθ' ἅπερ ὑπαγορεύει τὸ  θεῖον   λέγειν, βιάζεσθαι δὲ τὴν ἐκείνου
[4, 7]   τοὺς νόμους παιδείαν καὶ τὸ  θεῖον   Μωυσέος ἐκδιδάξαντος. (Κἀν τούτῳ δύο
[4, 5]   ὅτ' αὐτῇ συγχωρεῖ χρῆσθαι τὸ  θεῖον.   οἱ δ' ἧς ἐπόθουν ἐξουσίας
[4, 8]   προεῖπεν, ὡς δηλώσειεν αὐτῷ τὸ  θεῖον,   ὅτι παραβάντες τὴν πρὸς αὐτὸν
[4, 6]   Βαλάκου δὶς μὲν τεθυκότι τὸ  θεῖον   οὐκ ἐπένευσε τὰς κατὰ τῶν
[4, 8]   τῶν δεομένων ἔλθοι, τό τε  θεῖον   τὴν γῆν προθυμοτέραν εἰς τὴν
[4, 8]   μηδενὶ τῶν ἀφ' ὕβρεως τὸ  θεῖον,   χείρων δ' οὐκ ἂν εἴη
[4, 8]   δὲ ὥσπερ ἱερόν τι καὶ  θεῖον   χρῆμα παραλαβὼν φυλακῆς ἀξιούτω,
[4, 6]   Βάλαμος ὠχεῖτο, συνεῖσα τοῦ  θείου   πνεύματος ὑπαντῶντος ἀπέκλινε τὸν Βάλαμον
[4, 6]   κατὰ δὲ τὴν ὁδὸν ἀγγέλου  θείου   προσβαλόντος αὐτῷ κατά τι στενὸν
[4, 6]   ὢν ἐν ἑαυτῷ τῷ δὲ  θείῳ   πνεύματι πρὸς αὐτὰ νενικημένος. τοῦ
[4, 7]   αἰτουμένην ὑπ' αὐτῶν γῆν, μὴ  θέλειν   δὲ συναραμένους τῶν ἐπιλοίπων ἀγώνων
[4, 6]   προαγαγεῖν ἐκ τῆς ἄντικρυς διαμάχης  θελήσαντα:   περιίστατο γάρ, μὴ πολλοὶ τῆς
[4, 3]   παρὰ τοῦ τὸν σὸν ἀδικῆσαι  θελήσαντος   λαὸν τοῦ λοιποῦ βραβεύων ὁμόνοιαν
[4, 1]   κτήσασθαι γῆν ἣν αὐτοῖς ὑπέσχηται  θελήσασιν,   ἀλλὰ μὴ τῷ διὰ τὴν
[4, 8]   ἐκεῖνον κακωθείη καὶ τελευτήσαντος αὐτοῦ  θελήσειε   γαμεῖν πρότερος, μὴ ἐξεῖναι
[4, 5]   δίοδον αἰτῶν ἐφ' αἷς ἂν  θελήσειε   πίστεσιν, ὥστε μηδὲν ἀδικηθῆναι μήτε
[4, 8]   κρατήσαντας μὲν ἐξ αὐτῶν ἀνασπᾶν  θεμελίων   καὶ μηδὲ τὸ ἔδαφος τῶν
[4, 6]   νόμους καὶ τὸν τούτους αὐτοῖς  θέμενον   τιμᾶν θεὸν τοὺς Μαδιηνιτῶν καὶ
[4, 3]   ἀληθείας τὴν τούτων ἀχαριστίαν ἐπίπροσθεν  θέμενος.   τὰ μὲν οὖν πρεσβύτερα τῆς
[4, 6]   οὐδὲ λαθεῖν προεθέμην: θύω τε  θεοῖς   οἷς θύειν μοι νομίζεται δίκαιον
[4, 6]   δέονται τυχεῖν, τὸν δὲ  θεὸν   ἀντιλέγειν αὐτοῦ τῇ προαιρέσει δηλῶν,
[4, 6]   παραπλησίας ἐπιτελέσωμεν, εἰ πεῖσαι τὸν  θεὸν   δυνηθείην ἐπιτρέψαι μοι τοὺς ἀνθρώπους
[4, 5]   εἶχον, ἀπαλλάξαι διαγνοὺς ἤρετο τὸν  θεόν,   εἰ πολεμεῖν αὐτῷ δίδωσι. τοῦ
[4, 3]   τοῦ πυρὸς βλαβεὶς τῷ τὸν  θεὸν   εἶναι> τὸν οὓς ἔδει καίειν
[4, 2]   βίαια προστάγματα κελεύοντος: τὸν γὰρ  θεόν,   εἴπερ αὐτὸς ἦν τὸν
[4, 8]   τὸ σωφρονέστερον λογισάμενος καὶ τὸν  θεὸν   ἐπὶ τοῖς εἰς πατέρας τολμωμένοις
[4, 8]   Μωυσέος τελέσειε νόμους αἰτησάσθω τὸν  θεὸν   εὐμενῆ καὶ ἵλεων αὐτῷ διὰ
[4, 8]   εὐσεβείας ἧς νῦν περὶ τὸν  θεὸν   ἔχοντες καταφρονήσαντες εἰς ἄλλον μεταστήσησθε
[4, 4]   Λευιτῶν ἀφεῖτο φυλὴ θεραπεύουσα τὸν  θεόν,   ἵνα μὴ δι' ἀπορίαν μηδὲ
[4, 8]   παρατυχεῖν, ἐπικαλεῖσθαι δὲ ἵλεω τὸν  θεὸν   καὶ μηκέτι τοιοῦτον δεινὸν συμβῆναι
[4, 8]   καὶ πρὸ τούτων εὐμενῆ τὸν  θεὸν   καὶ σύμμαχον, ὅμως ἀξιοῦτε μὴ
[4, 8]   γένος ἕν. (Ὁ δὲ βλασφημήσας  θεὸν   καταλευσθεὶς κρεμάσθω δι' ἡμέρας καὶ
[4, 6]   οὐχ ὑπολαβὼν ἀπάτῃ ταῦτα τὸν  θεὸν   κεκελευκέναι συναπῄει τοῖς πρέσβεσι. κατὰ
[4, 6]   ταῦτα δὲ ὀμνύντες ἔλεγον καὶ  θεὸν   μεσίτην ὧν ὑπισχνοῦντο ποιούμενοι δακρύοντές
[4, 8]   παρ' αὑτῷ φυλαττέτω μαρτυράμενος τὸν  θεὸν   μὴ νοσφίζεσθαι ἀλλότρια. (Μὴ ἐξεῖναι
[4, 6]   τι τοῖς ἀνδράσιν ἀνήρετο τὸν  θεόν,   δὲ καὶ τῆς πείρας
[4, 1]   ἀπαλλοτριοῦν αὐτῶν Μωυσῆς ἐθελήσῃ τὸν  θεόν:   ὅλως τε συμφέρειν αὐτοῖς τὸ
[4, 8]   αὐτῷ παρέξει, μάλιστα δὲ τὸν  θεόν,   ὃν οὐδεὶς πονηρὸς ὢν λανθάνει.
[4, 6]   σέβωσιν: οὕτως γὰρ αὐτοῖς τὸν  θεὸν   ὀργισθήσεσθαι. καὶ μὲν τοῦθ'
[4, 8]   τοὺς ἑπτὰ κριτὰς ὀμνύτω τὸν  θεόν,   ὅτι μηδὲν παρὰ τὴν αὐτοῦ
[4, 1]   τοῖς Χαναναίοις ὡρμήκεσαν λέγοντες τὸν  θεὸν   οὐχὶ Μωυσεῖ χαριζόμενον ἐπικουρεῖν αὐτοῖς,
[4, 1]   Χαναναίους μάχην ἦσαν ὡρμημένοι, τὸν  θεὸν   προστησάμενοι στρατηγὸν ἀλλ' οὐχὶ τὴν
[4, 2]   τίνι παράσχῃ ταύτην ἀφελέσθαι τὸν  θεόν.   τῆς οὖν στάσεως καὶ τῆς
[4, 6]   τὸν τούτους αὐτοῖς θέμενον τιμᾶν  θεὸν   τοὺς Μαδιηνιτῶν καὶ Μωαβιτῶν σέβωσιν:
[4, 8]   τὸ ἱερὸν κομιζέτωσαν, καὶ τὸν  θεὸν   ὑπὲρ τῆς ἐνεγκαμένης αὐτὸ γῆς,
[4, 6]   οἷς τὸ γένος αὐτῶν  θεὸς   ἀγαθοῖς ἐμηχανήσατο διελθεῖν, ἀλλ' εὐμενὴς
[4, 8]   ἐπάνω πάντων τιθεμένους. γὰρ  θεὸς   ἂν οὕτως δόξειε καταφρονεῖσθαι καὶ
[4, 8]   τῆς γῆς ἀναδιδομένων, ἣν  θεὸς   αὐτοῖς κτήσασθαι παρέσχεν, ἐπὶ τιμῇ
[4, 6]   τε ἦν ἀναστρέφειν, ἀλλ'  θεὸς   αὐτὸν χωρεῖν τὴν προκειμένην παρώρμησε
[4, 8]   καὶ τῶν ἄλλων κτημάτων  θεὸς   αὐτῷ τοῦτον εἴη παρεσχηκώς: ἀλλὰ
[4, 8]   μήτε βωμὸς μήτε νεὼς ἔστω:  θεὸς   γὰρ εἷς καὶ τὸ Ἑβραίων
[4, 2]   ὑπ' αὐτῶν ἀποθανεῖν. οὐδ'  θεὸς   δὲ ἠμέλησε τοῦ μηδὲν αὐτοὺς
[4, 6]   φησίν, οὗτος εὐδαίμων,  θεὸς   δίδωσι μυρίων κτῆσιν ἀγαθῶν καὶ
[4, 8]   ἀρετὴν ἐπιφανεῖ, ἣν ἂν  θεὸς   ἑαυτῷ διὰ προφητείας ἕληται, καὶ
[4, 8]   περιπέσητε. ~(Γῆν ὑμῖν ἣν  θεὸς   ἔδωκε πόνων καταφρονοῦσι καὶ ψυχὰς
[4, 8]   μέγιστα ὧν εὐεργέτησεν αὐτοὺς  θεὸς   ἔν τε βραχίοσιν ἕκαστον διαφαίνειν,
[4, 4]   τὴν ἱερωσύνην, οὗπερ ἂν  θεὸς   ἐπισημήνῃ τῇ βακτηρίᾳ. δόξαν οὖν
[4, 8]   πολιτείαν διάταξις ἔστω: καὶ  θεὸς   εὐμενὴς ἀστασίαστον αὐτῆς τὸν κόσμον
[4, 8]   ἀνθρώποις ἀγαθῶν κτήσεως αἰτία  θεὸς   εὐμενής: μόνος γὰρ οὗτος δοῦναί
[4, 8]   ἕκαστα πράττετε: ἀρκεῖ γὰρ  θεὸς   ἡγεμὼν εἶναι. βασιλέως δ' εἰ
[4, 3]   οὗ προσδέξηται τὴν θυσίαν  θεὸς   ἥδιον εἴη κεχειροτονημένος. συνελθόντων δὲ
[4, 8]   ξενίων τυχεῖν ἀξιοῦντας ὧν  θεὸς   καθ' ὥραν αὐτοῖς παρέσχεν. ἀναλώματα
[4, 8]   χρησίμῳ ταῦτα πάσχοντας. μέντοι  θεὸς   κτίσας ὑμᾶς πόλεις τε
[4, 2]   κρείττων κακουργεῖν τε  θεὸς   οὐκ ἂν περιεῖδεν ἑαυτὸν καταφρονούμενον
[4, 8]   ἐπὶ τῷ γάμῳ θυσίας  θεὸς   οὐκ ἂν προσοῖτο: γένοιτο γὰρ
[4, 2]   τὴν θυσίαν ἡδίω κρίνῃ  θεός,   οὗτος ὑμῖν ἱερεὺς κεχειροτονήσεται, τῆς
[4, 2]   τυγχάνων: γὰρ ἔδωκεν  θεὸς   οὐχ ἡμάρτομεν τοῦτο καὶ μὴ
[4, 8]   νόμοις οὓς ἀγαθοὺς δοκιμάσας  θεὸς   παραδίδωσι διατελοίητε: ἔργον δ' ὅτι
[4, 7]   διαβᾶσιν αὐτοῖς τὸν Ἰορδάνην  θεὸς   παραδώσειν ὑπέσχηται ταύτην λαβεῖν καταστρεψαμένους
[4, 8]   αὐξήσει τοῦ γένους ἡμῖν  θεὸς   παρέσχεν, ἐλαύνειν δὲ οὕτως ὡς
[4, 8]   πρόνοιαν ἕξουσιν ὑμῶν τοῦ συμφέροντος.  θεός   τε μέχρι νῦν ἡγεμονεύσας
[4, 8]   τοὺς ἡμετέρους ἄπειμι προγόνους καὶ  θεὸς   τήνδε μοι τὴν ἡμέραν τῆς
[4, 2]   Λευίτιδος φυλῆς τὴν τιμὴν  θεός   τινι παρασχεῖν ἔκρινεν, ἐγὼ ταύτης
[4, 2]   γὰρ ἡμῖν τοῦτο ἐποίησεν  θεὸς   τὸν αὐτὸν δοὺς προπάτορα, οὐδὲ
[4, 8]   τὴν παρουσίαν. μόνον οἷς  θεὸς   ὑμᾶς ἕπεσθαι βούλεται, τούτοις πειθαρχεῖτε,
[4, 4]   γὰρ μάχης οὐ συνεβούλευσεν  θεὸς   χρωμένῳ, τὴν δύναμιν ὑπανῆγε διὰ
[4, 6]   τὴν ἐπιθυμίαν. κρείττων δὲ  θεὸς   ὧν ἐγὼ χαρίζεσθαι διεγνώκειν: καὶ
[4, 8]   τὸ περὶ αὐτοὺς πρόθυμον τοῦ  θεοῦ.   (Ἀρχέτωσαν δὲ καθ' ἑκάστην πόλιν
[4, 8]   προσνέμοι τὴν ψῆφον κεκρίσθαι: τοῦ  θεοῦ   γὰρ ἰσχύς ἐστι τὸ δίκαιον.
[4, 8]   καὶ μηδενὶ τῶν ἐχθρῶν εὐάλωτοι.  θεοῦ   γὰρ παρόντος ὑμῖν βοηθοῦ πάντων
[4, 8]   τὴν ἀμοιβὴν τὴν παρὰ τοῦ  θεοῦ   γενησομένην ἐπὶ τῇ χρηστότητι. (Οἱ
[4, 6]   αὐτοῦ διακωλύοντος παρὰ γνώμην τοῦ  θεοῦ   γενομένην. καταδείσας δ' Βάλαμος
[4, 4]   δ' αὐτοῦ τὴν ὀργὴν τοῦ  θεοῦ   γίνεσθαι τοσαύτην οὐχ οὕτω διὰ
[4, 8]   τῶν νόμων καὶ μάτην κειμένων,  θεοῦ   δὲ μὴ πειραθείητε χαλεπαίνοντος ὑπὲρ
[4, 6]   καὶ δειπνίσας ἀνέκρινε τὴν τοῦ  θεοῦ   διάνοιαν, τίς αὕτη ἐστὶν ἐφ'
[4, 8]   φυλακὴν ποιήσασθαι καὶ τῆς τοῦ  θεοῦ   διανοίας ἀκριβεῖς λογιστὰς γινομένους εἰ
[4, 8]   καὶ σύμμαχος κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ  θεοῦ,   δίκαιον ἡγησάμην μηδὲ νῦν ἐγκαταλιπεῖν
[4, 6]   προσχήματι νόμων καὶ τοῦ  θεοῦ   δουλείαν μὲν ἡμῖν ἀρχὴν δὲ
[4, 8]   ἀνθ' ὧν προευλογῆσαι τὴν τοῦ  θεοῦ   δύναμιν, μελήσει καὶ πρὸς
[4, 8]   τυγχάνουσι καταχαριζόμενός τις ἐκείνους τοῦ  θεοῦ   δυνατωτέρους ποιεῖ. ἂν δ' οἱ
[4, 4]   δακτύλῳ ἀντικρὺ τῆς σκηνῆς τοῦ  θεοῦ.   ἔπειτα καιομένης ὡς εἶχεν ὅλης
[4, 4]   ὅτι περὶ τὴν τοῦ  θεοῦ   θρησκείαν ἐσπουδάκεσαν, τὸν δὲ τοιούτων
[4, 5]   πολεμεῖν αὐτῷ δίδωσι. τοῦ δὲ  θεοῦ   καὶ νίκην ἐπισημήναντος αὐτὸς θαρσαλέως
[4, 8]   καὶ νόμους ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ  θεοῦ   καὶ πολιτείαν, ἧς τὸν κόσμον
[4, 8]   τὴν ἰσχὺν ἀποσημαίνειν δύναται τοῦ  θεοῦ   καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν
[4, 8]   τοῖς περὶ τὴν θρησκείαν τοῦ  θεοῦ   καὶ τὴν τῶν νόμων φυλακὴν
[4, 6]   πατέρων τὴν ἡδονὴν προτιμήσαντες τοῦ  θεοῦ   καὶ τοῦ κατὰ τοῦτον βίου.
[4, 2]   γὰρ εἰ μὴ φροντίζων τοῦ  θεοῦ   καὶ τῶν νόμων τὴν τιμὴν
[4, 8]   ὡς κατὰ βούλησιν αὐτὸ πάσχοντας  θεοῦ   καὶ φύσεως νόμῳ, ἐπὶ τοῖς
[4, 4]   Μωυσῆς ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ  θεοῦ   κατατίθησι. τῇ δὲ ἐπιούσῃ προεκόμισε
[4, 2]   λαβεῖν ἀλλὰ μὴ κατὰ κρίσιν  θεοῦ,   κατατίθησιν αὐτὴν εἰς μέσον ἐπιδικάσιμον
[4, 3]   παρατριβείσης αὐτομάτως ἐξεκρούσθη, ἀλλ' ὁποῖον  θεοῦ   κελεύσαντος ἁφθείη λαμπρὸν καὶ φλογωδέστατον:
[4, 6]   (Καὶ μὲν ταῦτα τοῦ  θεοῦ   κελεύσαντος ἥκει πρὸς Βάλακον. δεξαμένου
[4, 2]   ἀλλὰ μὴ σαυτὸν ποίει τοῦ  θεοῦ   κρείττονα, παραγίνου δὲ κριθησόμενος οὕτως
[4, 3]   ἔχειν δοκῶν, ἀλλὰ τῇ τοῦ  θεοῦ   κρίσει φανερᾷ γενομένῃ, μετὰ τῶν
[4, 6]   πολυπραγμονεῖν τοὺς Ἑβραίους ἀπηγορευκότος τοῦ  θεοῦ   κτησαμένους τὴν Χαναναίων, θᾶττον
[4, 1]   αἰτίαν ταύτην ἐπ' ὀνόματι τοῦ  θεοῦ   κωλύοντι προσσχοῖεν. τὴν ἀπορίαν οὖν
[4, 6]   λέγειν, ὅταν ἡμᾶς τὸ τοῦ  θεοῦ   λάβῃ πνεῦμα; φωνὰς γὰρ ἃς
[4, 8]   αἰτιῶν ἀπόδοσιν, ἣν συλλαμβανομένου τοῦ  θεοῦ   μετὰ ταύτην ἡμῖν τὴν πραγματείαν
[4, 8]   αἰδοῦς αὐτῶν εὐλαβεστέρους, ὥστε τοῦ  θεοῦ   μὴ καταφρονεῖν, ἀπεργαζομένης. οἱ δὲ
[4, 6]   παισὶ βελτίοσιν αὐτῶν ταῦτα καταλείψετε,  θεοῦ   μόνους ὑμᾶς ἀνθρώπους ἐφορῶντος καὶ
[4, 3]   καὶ ὅτι τὴν ἰσχὺν τοῦ  θεοῦ   νομίσειαν ἀπατᾶσθαι δύνασθαι. καὶ Ἀαρὼν
[4, 1]   ὅτι καὶ ταῦτα κατὰ μῆνιν  θεοῦ   πάθοιεν προεξορμήσαντες ἐπὶ τὸν πόλεμον
[4, 2]   ἐπ' αὐτῇ βεβαιοῦντος ἡμῖν τοῦ  θεοῦ   παντάπασιν ἀλόγιστον. κρινεῖ τοίνυν πάλιν
[4, 1]   ἀλλ' αἴτιον ἕνα τούτων τοῦ  θεοῦ   παρεσχηκότος εἰς τὸ πάντ' αὐτὸν
[4, 8]   γὰρ ἀγαθῶν, κατὰ βούλησιν  θεοῦ   παρῆλθεν εἰς τὸν βίον, φθονεῖν
[4, 8]   δοκεῖν αὐτοῦ λέγοντος ἀκροᾶσθαι τοῦ  θεοῦ.   πενθεῖ μὲν οὖν αὐτὸν
[4, 4]   τῆς εἰς Μωυσῆν χάριτος τοῦ  θεοῦ   πεπρᾶχθαι, κατηγόρουν δ' αὐτοῦ τὴν
[4, 4]   τοῦτο θαυμάζειν ἤρξαντο τὴν τοῦ  θεοῦ   περὶ αὐτῶν κρίσιν καὶ τὸ
[4, 2]   κτήσασθαι ταύτην ἐπὶ προφάσει τοῦ  θεοῦ   περιορᾶν, παρὰ τοὺς νόμους μὲν
[4, 8]   τὴν εὔνοιαν τὴν παρὰ τοῦ  θεοῦ,   ποιήσαντες δὲ τοῦτον ἐχθρὸν τήν
[4, 6]   μὴ συνιείς, ὅτι νῦν κατὰ  θεοῦ   προαίρεσιν οἷς αὐτὸς ἔσπευσεν ὑπηρετεῖν
[4, 2]   ἀδελφὸν εἰδὼς κατὰ τὴν τοῦ  θεοῦ   προαίρεσιν τῆς ἱερωσύνης τυχεῖν, ἀλλ'
[4, 8]   ἀρχῆς τοιαύτης, ἧττόν τε τοῦ  θεοῦ   προνοησομένου διὰ τὸ Μωυσῆν εἶναι
[4, 6]   ὑμῖν ἀνδρείας τὸ περιὸν ἐκ  θεοῦ   προνοίας ἀνῄρηται, καὶ τὰ
[4, 4]   μηδὲν γίνεσθαι δίχα τῆς τοῦ  θεοῦ   προνοίας οὐκ ἐβούλοντο ταῦτα χωρὶς
[4, 2]   ἀπηλλάχθαι τὸ πλῆθος, τῇ τοῦ  θεοῦ   προφάσει βίαια προστάγματα κελεύοντος: τὸν
[4, 8]   ὡς ἕκαστόν τι παρὰ τοῦ  θεοῦ   πύθοιτο. τούτου χάριν ἀναγκαῖον ἡγησάμην
[4, 2]   καὶ πρὸ τῆς σκηνῆς τοῦ  θεοῦ   στάντες ἐβόων ἥκειν τὸν τύραννον
[4, 8]   Χαναναίους στρατιὰν ἐξάγειν, ὡς τοῦ  θεοῦ   συνεργοῦντος οἷς ἂν ἐπιχειρήσειε, καὶ
[4, 8]   νόμων οὓς ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ  θεοῦ   συνεταξάμην κατήκοοι καὶ φύλακες γένοισθε
[4, 8]   ἐξ ἐλέου καὶ προνοίας τοῦ  θεοῦ   τὴν αὐτὴν ταύτην ἐξ ὁμοίου
[4, 8]   χρηστότητα παρίησιν ἀνθρώποις λαμβάνειν, τοῦ  θεοῦ   τὴν ἀφθονίαν τῶν ἀγαθῶν χορηγοῦντος
[4, 6]   λοιμῷ ταύτην ἐνσκήψαντος αὐτοῖς τοῦ  θεοῦ   τὴν νόσον ὅσοι τε> συγγενεῖς
[4, 4]   τοῦ ἱεροῦ, κατὰ βούλησιν τοῦ  θεοῦ   τὴν Χαναναίαν κτησαμένους τοὺς Ἑβραίους
[4, 8]   ἐκτίνειν ὡς οὐ βουλομένου τοῦ  θεοῦ   τῆς ἐξ ὧν πεπόνηκε χρήσεως
[4, 3]   μὲν οὕτως ἀπώλοντο ἐπίδειξις τοῦ  θεοῦ   τῆς ἰσχύος γενόμενοι: ὀδύραιτο δ'
[4, 8]   ὕπνον ἔχῃ τοῦτο, φύσει τοῦ  θεοῦ   τοῖς πενομένοις ἔλεον νέμοντος. μύλην
[4, 1]   ἥξειν πρὶν παρὰ τοῦ  θεοῦ   τὸν εἰς τοῦτο καιρὸν λάβωσιν.
[4, 7]   δεήσειε γενησόμενον, κελεύσαντος καὶ τοῦ  θεοῦ   τούτῳ τὴν προστασίαν ἐπιτρέψαι τῶν
[4, 1]   ὢν ἐπόνει καὶ κωλύοντος τοῦ  θεοῦ   τῶν Χαναναίων πεῖραν λαμβάνειν: οὐ
[4, 6]   ὄνος τυπτομένη ὤκλασε, κατὰ βούλησιν  θεοῦ   φωνὴν ἀνθρωπίνην ἀφεῖσα κατεμέμφετο τὸν
[4, 6]   γὰρ καὶ παρὰ βούλησιν τοῦ  θεοῦ   χαρίσασθαι ὑμῖν, τὸ μὲν Ἑβραίων
[4, 4]   μὲν τρὶς αὐτὸν τοῦ  θεοῦ   χειροτονήσαντος βεβαίως εἶχε τὴν τιμήν,
[4, 8]   νοῦν αὐτοῖς τῶν παρὰ τοῦ  θεοῦ   χωρησάντων κομίζοντες μεθ' ἡδονῆς ἀποδιδότωσαν
[4, 8]   ὑμῖν εἰρήνη, φυλαττέσθω δ' ὥσπερ  θεοῦ   ψῆφον βεβαίαν εἰς αἰῶνα κειμένην
[4, 8]   τῷ θεῷ. (Βλασφημείτω δὲ μηδεὶς  θεοὺς   οὓς πόλεις ἄλλαι νομίζουσι. μηδὲ
[4, 6]   τὸ τοὺς αὐτοὺς ἡμῖν  θεοὺς   προσκυνεῖν. μέμψαιτο δ' ἂν οὐδείς,
[4, 6]   ἣν ἀφῖχθε τοὺς ἰδίους αὐτῆς  θεοὺς   προστρέποισθε καὶ ταῦτα τῶν μὲν
[4, 6]   προεκαλοῦντο παρέβησαν τὰ πάτρια,  θεούς   τε πλείονας εἶναι νομίσαντες καὶ
[4, 6]   ἀνάγκη βουλομένους ἡμῖν συνοικεῖν καὶ  θεοὺς   τοὺς ἡμετέρους σέβειν, καὶ οὐκ
[4, 8]   γεγενημένος. ἐὰν δὲ δοῦλον  θεράπαιναν   ἀποκτείνῃ βοῦς, αὐτὸς μὲν καταλιθούσθω,
[4, 6]   ἀφικνεῖται τὸν μάντιν σὺν βασιλικῇ  θεραπείᾳ   φιλοτίμως ἀγόμενος εἰς ὄρος, ὅπερ
[4, 8]   εἶναι καὶ δίκαιον παιδοποιὸν παραλαμβάνοντα  θεραπεύειν   αὐτῆς τὸ βουλητὸν, ἀλλὰ μὴ
[4, 8]   μὴ πειραθείης. κἂν μὲν τούτοις  θεραπεύηται   τὸ τῶν νέων αὔθαδες, ἀπαλλαττέσθωσαν
[4, 4]   τῶν Λευιτῶν ἀφεῖτο φυλὴ  θεραπεύουσα   τὸν θεόν, ἵνα μὴ δι'
[4, 3]   ποιεῖν Μωυσῆς: ἔτι τε  θεράποντες   ἦσαν περὶ αὐτούς, ὡς εἰ
[4, 8]   (Ἀμῶντας δὲ καὶ συναιροῦντας τὰ  θέρη   μὴ καλαμᾶσθαι, καταλιπεῖν δέ τινα
[4, 5]   τῶν πολεμικῶν, καὶ γὰρ ὥρα  θέρους   ἦν, καὶ ἐπιθυμίᾳ τοῦ πιεῖν.
[4, 8]   προβάλῃ τὰ φυτά, μήτε τῷ  θεῷ   ἀπαρχὰς ἐντεῦθεν ἀποφερέτω μήτ' αὐτὸς
[4, 8]   τῆς φύσεως ἀώρως μήτε τῷ  θεῷ   ἁρμόζειν μήτ' αὐτῷ τῷ δεσπότῃ
[4, 8]   μισθόν, ἐκ τούτου θύειν τῷ  θεῷ.   (Βλασφημείτω δὲ μηδεὶς θεοὺς οὓς
[4, 8]   μακρᾶς κοινωνοὶ ταλαιπωρίας, ἐπεὶ τῷ  θεῷ   δοκοῦν ἤδη καὶ τῷ γήρᾳ
[4, 6]   αὐτοὺς ἐπὶ ταῦτα ἀδικεῖν τῷ  θεῷ   δοκοῦντες ἀπέθνησκον. ἀπόλλυνται μὲν οὖν
[4, 4]   οἱ κορβᾶν αὑτοὺς ὀνομάσαντες τῷ  θεῷ,   δῶρον δὲ τοῦτο σημαίνει κατὰ
[4, 2]   Κορῆ, παραχώρησον τὴν κρίσιν τῷ  θεῷ   καὶ τὴν ἐπὶ τούτοις αὐτοῦ
[4, 6]   ἡμερῶν θύσας χαριστήρια πρῶτον τῷ  θεῷ   καὶ τὸν λαὸν εὐωχήσας μέρος
[4, 8]   μηδ' ἂν ἐπωνομασμένον τινι  θεῷ   κειμήλιον λαμβάνειν. (Μηδεὶς δ' ἐξ
[4, 8]   καὶ σπευδούσης ἀπελθεῖν: ὡς τῷ  θεῷ   κεχαρισμένον ἂν εἴη, κἂν ὑπ'
[4, 8]   ὡς ἂν αἱ θυσίαι τῷ  θεῷ   μᾶλλον κεχαρισμέναι γένοιντο καὶ ὅπως
[4, 8]   τοῦ τεμενίσματος εὐχαριστησάτω μὲν τῷ  θεῷ,   ὅτι τῆς ἀπ' Αἰγυπτίων αὐτοὺς
[4, 4]   ἀπαρχὰς τὸν λαὸν δίκαιον τῷ  θεῷ   πάντων τῶν ἐκ τῆς γῆς
[4, 1]   ἀλαζονείας αὐτοῦ καταγνόντες καὶ τῷ  θεῷ   πιστεύσαντες κτήσασθαι γῆν ἣν αὐτοῖς
[4, 6]   παρακαλοῦσι, δι' εὐνοίας εἶναι τῷ  θεῷ:   συνεβούλευέ τε διὰ ταύτην τὴν
[4, 4]   λοιπὸν ἐπευφημοῦντες τοῖς δεδογμένοις τῷ  θεῷ   συνεχώρουν Ἀαρῶνι καλῶς ἔχειν τὴν
[4, 6]   πρόνοια γάρ ἐστιν αὐτῶν τῷ  θεῷ   σώζειν ἀπὸ παντὸς κακοῦ καὶ
[4, 8]   τοῖς μὲν νόμοις καὶ τῷ  θεῷ   τὰ πλείονα τοῦ φρονεῖν, πρασσέτω
[4, 8]   ὕπνον ὥρα τρέπεσθαι μαρτυρεῖν τῷ  θεῷ   τὰς δωρεάς, ἃς ἀπαλλαγεῖσιν αὐτοῖς
[4, 8]   ἂν Ἑβραῖοι κρατῶσιν, ὅπως τῷ  θεῷ   τῶν μὲν ὑπηργμένων εὐχαριστῶσι καὶ
[4, 8]   στρατηγῷ μὲν αὐτοκράτορι χρώμενοι τῷ  θεῷ,   ὑποστράτηγον δὲ χειροτονήσαντες ἕνα τὸν
[4, 8]   κτίζειν προαιρῆσθε, ταῦτα ποιοῦντες τῷ  θεῷ   φίλα πράξετε καὶ τὴν εὐδαιμονίαν
[4, 8]   μετὰ χαρᾶς καὶ τοῦ τῷ  θεῷ   χάριν εἰδέναι τὴν μεγίστην ἀράμενοι
[4, 4]   Μωυσῆς τούτῳ τῷ τρόπῳ: μόσχον  θήλειαν,   ἀρότρου μὲν καὶ γεωργίας ἄπειρον
[4, 8]   ἂν ἐπ' ὀχεύσει κυνὸς ἤτοι  θηρευτικοῦ   ποιμνίων φύλακος λάβῃ τις
[4, 2]   εἶναι λέγων Μωυσῆν δόξαν αὑτῷ  θηρώμενον   κατασκευάσαι καὶ κακουργοῦντα κτήσασθαι ταύτην
[4, 8]   τοῖς ἀγνοοῦσι, καὶ μὴ γέλωτα  θηρωμένους   αὑτοῖς ἐμποδίζειν πλάνῃ τὴν ἑτέρου
[4, 6]   Βάλαμος ἐπέφερεν αὐτῇ κακοπαθῶν τῇ  θλίψει   τῇ πρὸς τὸν τριγχόν. ὡς
[4, 4]   τὴν ἡλικίαν ἀρχιερωσύνη παραγίνεται,  θνήσκει   τοῦ πλήθους εἰς αὐτὸν ἀφορῶντος,
[4, 8]   τῆς γυναικὸς παρ' αὐτοῦ χρήματα:  θνησκούσης   δ' ἐκ τῆς πληγῆς καὶ
[4, 4]   ἐκ πολλοῦ συνιστάμενον ἠκροᾶτο τὸν  θόρυβον,   δείσας μή τι νεωτερίσωσι πάλιν
[4, 2]   εἴς τε ἐκκλησίαν ἀκόσμως μετὰ  θορύβου   καὶ ταραχῆς συνελέγοντο, καὶ πρὸ
[4, 3]   ἱερωσύνης ἀγωνιζομένων. συνέβαινε δ' εἶναι  θορυβώδη   τὴν ἐκκλησίαν μετεώρου τοῦ πλήθους
[4, 8]   ἔστω μαρτυρία διὰ κουφότητα καὶ  θράσος   τοῦ γένους αὐτῶν: μαρτυρείτωσαν δὲ
[4, 8]   μήτε βλασφημεῖν ἐκείνων παρόντων μήτε  θρασύνεσθαί   τισιν ἐξεῖναι τῆς πρὸς τοὺς
[4, 6]   πρὸς ὑμᾶς πολέμου λάβοι καὶ  θρασυνθεῖεν   ὥστε εἰς ὅπλα καὶ τὰς
[4, 8]   φυλακῆς ἀξιούτω, καὶ μηδεὶς ἀποστερῆσαι  θρασυνθείη   τὸν πεπιστευκότα μήτ' ἀνὴρ μήτε
[4, 2]   αὐτὸν καὶ τότε βιάσασθαι μὴ  θρασυνόμενος,   οἷς δὲ ἄπορον ἐκ τοῦ
[4, 6]   πολεμεῖν μὲν ἐπὶ ταῖς εὐπραγίαις  θρασύτερον   ὑπὸ τῆς κακοπραγίας κατειλημμένοις οὐκ
[4, 8]   πάθος. καὶ οἱ παῖδες δὲ  θρηνοῦντες   ἔτι μᾶλλον ὡς ἀσθενέστεροι κρατεῖν
[4, 4]   ὅτι περὶ τὴν τοῦ θεοῦ  θρησκείαν   ἐσπουδάκεσαν, τὸν δὲ τοιούτων ἀνδρῶν>
[4, 8]   ὅτι παραβάντες τὴν πρὸς αὐτὸν  θρησκείαν   πειραθήσονται κακῶν, ὡς ὅπλων τε
[4, 8]   τὰ κάλλιστα τοῖς περὶ τὴν  θρησκείαν   τοῦ θεοῦ καὶ τὴν τῶν
[4, 4]   ἕνεκα τῆς αὑτῶν ἀλλὰ μὴ  θρησκείας   ἀνάγκην κομίζειν τοῖς ἱερεῦσιν ἔνυστρόν
[4, 8]   ἐπιδόντες οὔτε υἱὸν κολαζόμενον οὔτε  θυγατέρα.   οὐδ' ἂν οἱ λόγοι καὶ
[4, 7]   παῖδας μὲν οὐ καταλιπὼν ἄρσενας  θυγατέρας   δέ τοι, καὶ πυθομένων εἰ
[4, 4]   διέταξε καὶ τοὺς οἰκέτας καὶ  θυγατέρας   καὶ γυναῖκας ἔξω τῶν ὑπὲρ
[4, 6]   (Τῶν δὲ Μαδιηνιτῶν πεμψάντων τὰς  θυγατέρας   κατὰ τὴν ἐκείνου παραίνεσιν οἱ
[4, 6]   ἂν αὐτῆς ταῦτα ποιήσαντες: τῶν  θυγατέρων   τὰς μάλιστα εὐπρεπεῖς καὶ βιάσασθαι
[4, 6]   φυλῆς Χοσβίᾳ συνὼν Μαδιανίτιδι Οὔρου  θυγατρὶ   τῶν ἐκείνῃ δυναστεύοντος ἀνδρὸς κελευσθεὶς
[4, 6]   τε πλείονας εἶναι νομίσαντες καὶ  θύειν   αὐτοῖς κατὰ νόμον τὸν ἐπιχώριον
[4, 6]   προεθέμην: θύω τε θεοῖς οἷς  θύειν   μοι νομίζεται δίκαιον ἡγούμενος παρὰ
[4, 8]   λάβῃ τις μισθόν, ἐκ τούτου  θύειν   τῷ θεῷ. (Βλασφημείτω δὲ μηδεὶς
[4, 4]   καὶ τὸν δεξιὸν βραχίονα τοῦ  θύματος.   καὶ τοῖς μὲν ἱερεῦσι Μωυσῆς
[4, 2]   κομίζων ἕκαστος θυμιατήριον οἴκοθεν σὺν  θυμιάμασι   καὶ πῦρ πάριτε. καὶ σὺ
[4, 2]   παρὰ τὴν ἱερωσύνην πεπραγμένοις δυνάμενον.  θυμιάσετε   οὖν συνελθόντες ἐν φανερῷ παντὶ
[4, 3]   Ἐλεάζαρον τὸν Ἀαρῶνος υἱὸν τὰ  θυμιατήρια   αὐτῶν παρὰ τὸν χάλκεον καταθέσθαι
[4, 3]   σκηνῆς πάντες καθήγνισαν ἐπὶ τοῖς  θυμιατηρίοις   ὁπόσα κομίζοντες ἔτυχον. ἐξέλαμψε δὲ
[4, 2]   τῆς ἱερωσύνης ἀντιποιεῖσθε κομίζων ἕκαστος  θυμιατήριον   οἴκοθεν σὺν θυμιάμασι καὶ πῦρ
[4, 2]   φανερῷ παντὶ τῷ λαῷ, καὶ  θυμιωμένων   ὑμῶν οὗπερ ἂν τὴν θυσίαν
[4, 4]   δὲ καὶ τοῖς κατ' οἶκον  θύουσιν   εὐωχίας ἕνεκα τῆς αὑτῶν ἀλλὰ
[4, 8]   ἐσομένων: ἐπιγράφειν δὲ καὶ τοῖς  θυρώμασιν   αὐτῶν τὰ μέγιστα ὧν εὐεργέτησεν
[4, 8]   καὶ στάντα φησὶ τὸν λαὸν  θῦσαί   τε καὶ ὁλοκαυτῶσαι καὶ μετ'
[4, 6]   τὰς κατὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀράς,  θύσας   δὲ καὶ τρίτον ἄλλων πάλιν
[4, 6]   ὑπερέτεινον. καὶ Μωυσῆς ὀλίγων ἡμερῶν  θύσας   χαριστήρια πρῶτον τῷ θεῷ καὶ
[4, 3]   εἰς τὴν ἐκκλησίαν παρατευξόμενοι τῇ  θυσίᾳ   καὶ τῇ δι' αὐτῆς κρίσει
[4, 4]   ὅταν τὰς τρίχας ἀφιερῶσιν ἐπὶ  θυσίᾳ   τε δρῶσι τὰς κουρὰς νέμεσθαι
[4, 8]   δὲ αὐτούς, ὡς ἂν αἱ  θυσίαι   τῷ θεῷ μᾶλλον κεχαρισμέναι γένοιντο
[4, 8]   τὴν ἱερὰν πόλιν ἐπὶ ταῖς  θυσίαις   δι' ἐτῶν ἑπτὰ τῆς σκηνοπηγίας
[4, 2]   θυμιωμένων ὑμῶν οὗπερ ἂν τὴν  θυσίαν   ἡδίω κρίνῃ θεός, οὗτος
[4, 3]   δοκιμασίαν, ἵν' οὗ προσδέξηται τὴν  θυσίαν   θεὸς ἥδιον εἴη κεχειροτονημένος.
[4, 8]   ἣν αὐτοῖς κτήσασθαι παρέσχεν, εὐλογήσαντες  θυσίας   ἃς νόμος αὐτοῖς ἐπιφέρειν
[4, 2]   βούλεται τὰς ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῷ  θυσίας   ἐπιτελεῖν καὶ προεστάναι τῆς εὐσεβείας:
[4, 8]   ἀπολαύειν. ~(Ἐκ μισθοῦ γυναικὸς ἡταιρημένης  θυσίας   μὴ τελεῖν: ἥδεσθαι γὰρ μηδενὶ
[4, 4]   τετραπόδων δὲ τῶν εἰς τὰς  θυσίας   νενομισμένων τὸ γεννηθὲν πρῶτον, ἂν
[4, 8]   σώματος τὰς ἐπὶ τῷ γάμῳ  θυσίας   θεὸς οὐκ ἂν προσοῖτο:
[4, 6]   τε ἑτέρους αὖθις ἐγείρωμεν καὶ  θυσίας   ταῖς πρὶν παραπλησίας ἐπιτελέσωμεν, εἰ
[4, 8]   τὰς εὐωχίας ὑπηρετείτω καὶ τὰς  θυσίας   τὰς ἐν τῇ ἱερᾷ πόλει:
[4, 4]   ἔξω τῶν ὑπὲρ ἁμαρτημάτων ἐπιφερομένων  θυσιῶν:   ταύτας γὰρ ἐν τῷ ἱερῷ
[4, 6]   καὶ γὰρ οὐδὲ λαθεῖν προεθέμην:  θύω   τε θεοῖς οἷς θύειν μοι
[4, 4]   τοσαύτην, πάρεξ ὧν ὑπὲρ ἁμαρτημάτων  θύων   λαὸς δίδωσιν αὐτοῖς, ὡς




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 25/03/2010