>

Livre, Chap.
[4, 6]	φωνὴν ἀνθρωπίνην οὖσαν ἐπιφανεὶς καὶ	ὁ	ἄγγελος ἐναργὴς ἐνεκάλει τῶν πληγῶν,
[4, 8]	τὴν ἄτεκνον τἀνδρὸς αὐτῇ τετελευτηκότος	ὁ	ἀδελφὸς ἐκείνου γαμείτω καὶ τὸν
[4, 8]	ἐὰν δὲ μὴ βούληται γαμεῖν	ὁ	ἀδελφός, ἐπὶ τὴν γερουσίαν ἐλθοῦσα
[4, 4]	στρατοπέδου προαγαγὼν εἰς χωρίον καθαρώτατον	ὁ	ἀρχιερεὺς ἔθυέ τε καὶ τοῦ
[4, 8]	αἷς ἑπόμενοι τὴν εὐδαιμονίαν ἕξετε,	ὁ	ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ Ἰησοῦς ἥ
[4, 8]	ἡ γερουσία προύπεμψεν αὐτὸν καὶ	ὁ	ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ ὁ στρατηγὸς
[4, 8]	ἑπτὰ τῆς σκηνοπηγίας ἑορτῆς ἐνστάσης	ὁ	ἀρχιερεὺς ἐπὶ βήματος ὑψηλοῦ σταθείς,
[4, 2]	ταύτης δικαιότερος τυγχάνειν γένει μὲν	ὁ	αὐτὸς ὢν Μωυσεῖ, πλούτῳ δὲ
[4, 6]	ἀναισθήτως ἔχουσα τῶν πληγῶν, ἃς	ὁ	Βάλαμος ἐπέφερεν αὐτῇ κακοπαθῶν τῇ
[4, 6]	τοῦ θεοῦ γενομένην. καταδείσας δ'	ὁ	Βάλαμος οἷός τε ἦν ἀναστρέφειν,
[4, 6]	διπλαῖς ἡ ὄνος, ἐφ' ἧς	ὁ	Βάλαμος ὠχεῖτο, συνεῖσα τοῦ θείου
[4, 5]	ἀποθνήσκει δ' αὐτῶν καὶ Σιχὼν	ὁ	βασιλεύς. Ἑβραῖοι δὲ νεκροὺς ἐσκύλευον
[4, 8]	τὸ δίκαιον ἐπάνω πάντων τιθεμένους.	ὁ	γὰρ θεὸς ἂν οὕτως δόξειε
[4, 3]	ἐμοῦ τὴν Φαραώθου ποιήσας ἡγεμονίαν,	ὁ	γῆν ἡμῖν ἀμαθῶς ἔχουσι τῶν
[4, 3]	θάλασσαν τοῖς Αἰγυπτίων ἐπικυμήνας ὀλέθροις,	ὁ	γυμνοῖς οὖσι τὴν ἐξ ὅπλων
[4, 8]	καὶ ὅσα τοῖς ἰατροῖς ἔδωκεν.	ὁ	γυναῖκα λακτίσας ἔγκυον, ἂν μὲν
[4, 4]	τοῦ ὕδατος αὐτοὺς κελεῦσαι καταβαλεῖν.	ὁ	δ' οἷς ἐπρεσβεύσατο Μωυσῆς οὐκ
[4, 6]	κελεύει μηδὲν ἀντιλέγειν τοῖς πρέσβεσιν.	ὁ	δ' οὐχ ὑπολαβὼν ἀπάτῃ ταῦτα
[4, 7]	ἀγαθὴν γὰρ εἶναι βοσκήματα τρέφειν.	ὁ	δ' ὑπολαβὼν αὐτοὺς δείσαντας τὴν
[4, 5]	εὐθέως ἐχώρουν εἰς τὸ ἔργον.	ὁ	δὲ Ἀμορραῖος οὐκέτ' ἦν ἐπιόντων
[4, 6]	τὸν Βάλαμον μηδεμιᾶς τιμῆς ἀξιώσας:	ὁ	δὲ ἀπιὼν ἤδη κἀπὶ τῷ
[4, 8]	καὶ τὸ Ἑβραίων γένος ἕν.	(Ὁ	δὲ βλασφημήσας θεὸν καταλευσθεὶς κρεμάσθω
[4, 7]	τὴν προστασίαν ἐπιτρέψαι τῶν πραγμάτων.	ὁ	δὲ Ἰησοῦς πᾶσαν ἐπεπαίδευτο τὴν
[4, 6]	τοῖς ἀνδράσιν ἀνήρετο τὸν θεόν,	ὁ	δὲ καὶ τῆς πείρας δυσχεράνας
[4, 8]	γενόμενοι παρθένους ἐλευθέρας γονέων ἀγαθῶν,	ὁ	δὲ μὴ μέλλων ἄγεσθαι παρθένον
[4, 8]	τοῦ περιόντος αὐτοῖς κἀκείνοις μεταδιδόντων.	ὁ	δὲ παρὰ ταῦτα ποιήσας πληγὰς
[4, 3]	αὐτοῖς ὁ κόσμος τῆς καταστάσεως.	ὁ	δὲ πᾶς ὅμιλος φύσει χαίρων
[4, 3]	βίαν τινὰ προσφέροι Μωυσῆς ἀμυνούμενοι.	(Ὁ	δὲ πλησίον γενόμενος τὰς χεῖρας
[4, 8]	πενταπλῆν δ' ὑπὲρ τούτου καταβαλλέτω.	ὁ	δὲ τὸ ἐπιτίμιον ἄπορος διαλύσασθαι
[4, 8]	μὲν κλοπῇ θάνατος ἔστω ζημία,	ὁ	δὲ χρυσὸν ἢ ἄργυρον ὑφελόμενος
[4, 8]	κατεχέτω τοῦτο μέχρι τῆς ἀποδόσεως	ὁ	δεδανεικώς, ἂν δὲ πένης, ἀποτιθέτω
[4, 8]	πικρότερος. (Βοῦν τοῖς κέρασι πλήττοντα	ὁ	δεσπότης ἀποσφαττέτω: εἰ δ' ἐφ'
[4, 8]	εἶναι κατηξιωμένος, ἐὰν δὲ καὶ	ὁ	δεσπότης ἐλέγχηται προειδὼς αὐτοῦ τὴν
[4, 8]	ἔν τινι χώρᾳ μὴ εὑρίσκηται	ὁ	δράσας μηδ' ὑπονοῆταί τις ὡς
[4, 8]	ἐν ἐλάττονι μοίρᾳ τυγχανούσης, ἂν	ὁ	ἐκ τῆς ἀγαπωμένης παῖς γενόμενος
[4, 8]	ἥκοντι. κἂν μὲν εὔπορος ᾖ	ὁ	ἐνεχυρασμένος, κατεχέτω τοῦτο μέχρι τῆς
[4, 6]	ἐφ' οἷς τὸ γένος αὐτῶν	ὁ	θεὸς ἀγαθοῖς ἐμηχανήσατο διελθεῖν, ἀλλ'
[4, 8]	ἐκ τῆς γῆς ἀναδιδομένων, ἣν	ὁ	θεὸς αὐτοῖς κτήσασθαι παρέσχεν, ἐπὶ
[4, 6]	οἷός τε ἦν ἀναστρέφειν, ἀλλ'	ὁ	θεὸς αὐτὸν χωρεῖν τὴν προκειμένην
[4, 8]	γῆς καὶ τῶν ἄλλων κτημάτων	ὁ	θεὸς αὐτῷ τοῦτον εἴη παρεσχηκώς:
[4, 2]	καταλευσθεὶς ὑπ' αὐτῶν ἀποθανεῖν. οὐδ'	ὁ	θεὸς δὲ ἠμέλησε τοῦ μηδὲν
[4, 6]	λεώς, φησίν, οὗτος εὐδαίμων, ᾧ	ὁ	θεὸς δίδωσι μυρίων κτῆσιν ἀγαθῶν
[4, 8]	δι' ἀρετὴν ἐπιφανεῖ, ἣν ἂν	ὁ	θεὸς ἑαυτῷ διὰ προφητείας ἕληται,
[4, 8]	καιροῖς περιπέσητε. ~(Γῆν ὑμῖν ἣν	ὁ	θεὸς ἔδωκε πόνων καταφρονοῦσι καὶ
[4, 8]	τὰ μέγιστα ὧν εὐεργέτησεν αὐτοὺς	ὁ	θεὸς ἔν τε βραχίοσιν ἕκαστον
[4, 4]	ἐκεῖνον τὴν ἱερωσύνην, οὗπερ ἂν	ὁ	θεὸς ἐπισημήνῃ τῇ βακτηρίᾳ. δόξαν
[4, 8]	τὴν πολιτείαν διάταξις ἔστω: καὶ	ὁ	θεὸς εὐμενὴς ἀστασίαστον αὐτῆς τὸν
[4, 8]	πᾶσιν ἀνθρώποις ἀγαθῶν κτήσεως αἰτία	ὁ	θεὸς εὐμενής: μόνος γὰρ οὗτος
[4, 8]	αὐτοὺς ἕκαστα πράττετε: ἀρκεῖ γὰρ	ὁ	θεὸς ἡγεμὼν εἶναι. βασιλέως δ'
[4, 3]	ἵν' οὗ προσδέξηται τὴν θυσίαν	ὁ	θεὸς ἥδιον εἴη κεχειροτονημένος. συνελθόντων
[4, 8]	ἀνθρώπους ξενίων τυχεῖν ἀξιοῦντας ὧν	ὁ	θεὸς καθ' ὥραν αὐτοῖς παρέσχεν.
[4, 8]	τὰς ἐπὶ τῷ γάμῳ θυσίας	ὁ	θεὸς οὐκ ἂν προσοῖτο: γένοιτο
[4, 2]	ἂν τὴν θυσίαν ἡδίω κρίνῃ	ὁ	θεός, οὗτος ὑμῖν ἱερεὺς κεχειροτονήσεται,
[4, 2]	αὐτοῦ τυγχάνων: ὃ γὰρ ἔδωκεν	ὁ	θεὸς οὐχ ἡμάρτομεν τοῦτο καὶ
[4, 8]	τε νόμοις οὓς ἀγαθοὺς δοκιμάσας	ὁ	θεὸς παραδίδωσι διατελοίητε: ἔργον δ'
[4, 7]	ἣν διαβᾶσιν αὐτοῖς τὸν Ἰορδάνην	ὁ	θεὸς παραδώσειν ὑπέσχηται ταύτην λαβεῖν
[4, 8]	ἐπ' αὐξήσει τοῦ γένους ἡμῖν	ὁ	θεὸς παρέσχεν, ἐλαύνειν δὲ οὕτως
[4, 2]	τῆς Λευίτιδος φυλῆς τὴν τιμὴν	ὁ	θεός τινι παρασχεῖν ἔκρινεν, ἐγὼ
[4, 2]	κοινὸν γὰρ ἡμῖν τοῦτο ἐποίησεν	ὁ	θεὸς τὸν αὐτὸν δοὺς προπάτορα,
[4, 8]	ἕξετε τὴν παρουσίαν. μόνον οἷς	ὁ	θεὸς ὑμᾶς ἕπεσθαι βούλεται, τούτοις
[4, 4]	ἄρχειν γὰρ μάχης οὐ συνεβούλευσεν	ὁ	θεὸς χρωμένῳ, τὴν δύναμιν ὑπανῆγε
[4, 6]	σου τὴν ἐπιθυμίαν. κρείττων δὲ	ὁ	θεὸς ὧν ἐγὼ χαρίζεσθαι διεγνώκειν:
[4, 3]	τροφὴν διασώσας τοῖς ἀπὸ θαλάσσης,	ὁ	καὶ ἀπ' οὐρανοῦ τροφὴν καταπέμψας
[4, 8]	εὐμενῆ. μᾶλλον δ' αὐτὸς ἦν	ὁ	καὶ τὴν ἀφήγησιν αὐτῶν διδοὺς
[4, 8]	~(Ἀριστοκρατία μὲν οὖν κράτιστον καὶ	ὁ	κατ' αὐτὴν βίος, καὶ μὴ
[4, 1]	~(Ἑβραίους δ'	ὁ	κατὰ τὴν ἐρημίαν βίος ἀηδὴς
[4, 8]	πιστευθῇ, πασχέτω ταῦτ' ἐλεγχθεὶς ὅσα	ὁ	καταμαρτυρηθεὶς πάσχειν ἔμελλεν. (Ἂν δὲ
[4, 3]	ἰδεῖν ἐκεῖνος ὁ τόπος ποιήσας,	ὁ	κελεύσας ἐπ' Αἰγύπτου σταλῆναι καὶ
[4, 8]	πρὸς διορύγματι τειχίου. βόσκημα δὲ	ὁ	κλέψας τετραπλῆν τὴν ζημίαν ἀποτινέτω
[4, 7]	τοι, καὶ πυθομένων εἰ τούτων	ὁ	κλῆρος ἔσοιτο, φησίν, εἰ μὲν
[4, 8]	πατρός, τῶν ὀφειλομένων αὐτῷ στερεῖσθαι.	ὁ	κόρην ἄλλῳ κατηγγυημένην φθείρας, εἰ
[4, 2]	(Ἐβούλετο μὲν οὖν ταῦτα λέγων	ὁ	Κορῆς τοῦ κοινοῦ προνοεῖσθαι δοκεῖν,
[4, 3]	στάσεως προιούσης ἀφανισθῇ μᾶλλον αὐτοῖς	ὁ	κόσμος τῆς καταστάσεως. ὁ δὲ
[4, 8]	ταῦτα πάσχοντας. ὁ μέντοι θεὸς	ὁ	κτίσας ὑμᾶς πόλεις τε πολίταις
[4, 8]	μὲν καταλιθούσθω, τριάκοντα δὲ σίκλους	ὁ	κύριος τοῦ βοὸς ἀποτινέτω τῷ
[4, 4]	πάρεξ ὧν ὑπὲρ ἁμαρτημάτων θύων	ὁ	λαὸς δίδωσιν αὐτοῖς, ὡς ἐν
[4, 8]	θεοῦ. πενθεῖ μὲν οὖν αὐτὸν	ὁ	λαὸς ἐφ' ἡμέρας τριάκοντα, λύπη
[4, 3]	σαλευομένου κύματος πᾶς μὲν ἔδεισεν	ὁ	λαός, πατάγου δὲ καὶ σκληροῦ
[4, 6]	τυθέντας, ὡς τρόπον εἶδε σημαινομένην,	ὁ	λεώς, φησίν, οὗτος εὐδαίμων, ᾧ
[4, 8]	τὴν τοῦ κατοιχομένου μνήμην. καὶ	ὁ	μὲν ἐκ τῆς γερουσίας ἀπίτω
[4, 6]	καὶ τῶν ἄλλων τινὲς εἰπόντος	ὁ	μὲν λαὸς ἡσύχαζε φόβῳ τε
[4, 2]	τοῦ πλήθους τιμὴν μεταστῆσαι. καὶ	ὁ	μὲν ταῦτα κακοήθως μετ' εὐπρεπείας
[4, 6]	δι' εὐπορίαν αὐτῶν ἀπολέσθαι. καὶ	ὁ	μὲν ταῦτα λέγων ἐπειρᾶτο τοὺς
[4, 6]	αὐτῷ ποιήσειε τοῦτο σημαίνειν. (Καὶ	ὁ	μὲν ταῦτα τοῦ θεοῦ κελεύσαντος
[4, 8]	αὐτῇ: πονηροὶ γὰρ ὁμοίως ἑκάτεροι,	ὁ	μὲν τὸ αἴσχιστον πείσας ἑκουσίως
[4, 6]	καὶ τὰ λείποντα διδόναι. (Καὶ	ὁ	μὲν τοιαῦτα ἐπεθείαζεν οὐκ ὢν
[4, 6]	αὐτοῖς τὸν θεὸν ὀργισθήσεσθαι. καὶ	ὁ	μὲν τοῦθ' ὑποθέμενος αὐτοῖς ᾤχετο.
[4, 4]	καλῶς ἔχειν τὴν ἀρχιερωσύνην. καὶ	ὁ	μὲν τρὶς αὐτὸν τοῦ θεοῦ
[4, 8]	ἐπὶ μηδενὶ χρησίμῳ ταῦτα πάσχοντας.	ὁ	μέντοι θεὸς ὁ κτίσας ὑμᾶς
[4, 8]	ὑμῶν τοῦ συμφέροντος. θεός τε	ὁ	μέχρι νῦν ἡγεμονεύσας ἡμῖν, καθ'
[4, 3]	αὐξανόμενον, ἀκούσας τὰ παρ' αὐτῶν	ὁ	Μωυσῆς ἀκολουθεῖν αὐτῷ τοὺς προβούλους
[4, 3]	ἀπέβλεπον, τί καὶ μέλλοι ποιεῖν	ὁ	Μωυσῆς: ἔτι τε θεράποντες ἦσαν
[4, 4]	καί τισι διὰ μίσους ἦν	ὁ	Μωυσῆς καὶ Ἀαρών, ἀφέντες τοῦτο
[4, 8]	ἀπὸ τοῦ τόπου ὅπου κεῖται	ὁ	νεκρὸς τὴν χώραν. ἣ δ'
[4, 8]	κτήσασθαι παρέσχεν, εὐλογήσαντες θυσίας ἃς	ὁ	νόμος αὐτοῖς ἐπιφέρειν κελεύει ἐπιτελέσαντες
[4, 6]	τῶν γυναικῶν ἐπὶ τοὐναντίον οἷς	ὁ	νόμος αὐτῶν ἐκέλευε ποιοῦντες διετέλουν,
[4, 3]	τροφὴν καταπέμψας οὐ πρότερον ἱστορηθεῖσαν,	ὁ	νόμων ἡμῖν ἐπίνοιαν ὑποθέμενος καὶ
[4, 8]	ἱερόν τι καὶ θεῖον χρῆμα	ὁ	παραλαβὼν φυλακῆς ἀξιούτω, καὶ μηδεὶς
[4, 8]	εἰ μήτι χρήματα λαβεῖν ἐθελήσειεν	ὁ	πεπηρωμένος, αὐτὸν τὸν πεπονθότα κύριον
[4, 8]	εἰ δὲ μηδὲν ἐπίβουλον δρῶν	ὁ	πιστευθεὶς ἀπολέσειεν, ἀφικόμενος ἐπὶ τοὺς
[4, 8]	πωλείσθωσαν καὶ ὁ τεθνεὼς καὶ	ὁ	πλήξας καὶ τὴν τιμὴν τὴν
[4, 8]	ἡμέρας ἔπειτ' ἀποθάνῃ, ἀθῷος ἔστω	ὁ	πλήξας, σωθέντος δὲ καὶ πολλὰ
[4, 3]	τὴν ἐξ ὅπλων ἀσφάλειαν χαρισάμενος,	ὁ	ποτίμους ἡμῖν διεφθαρμένας πηγὰς ῥεῦσαι
[4, 8]	καὶ τελευτήσαντος αὐτοῦ θελήσειε γαμεῖν	ὁ	πρότερος, μὴ ἐξεῖναι αὐτῇ ἐπανιέναι.
[4, 8]	συνελθόντες ὅ τε ἀρχιερεὺς καὶ	ὁ	προφήτης καὶ ἡ γερουσία τὸ
[4, 8]	καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἐλεάζαρος καὶ	ὁ	στρατηγὸς Ἰησοῦς. ὡς δ' ἐπὶ
[4, 5]	κατὰ τὴν μάχην καὶ σύμπας	ὁ	στρατὸς αὐτοῦ διαφθείρεται. Μωυσῆς δὲ
[4, 2]	Ἀαρῶνος διαβολαῖς ἀναπίμπλαται τούτων ἅπας	ὁ	στρατός. ἦσαν δὲ οἱ συντεταγμένοι
[4, 6]	καὶ διαλύεται μὲν ἐπὶ τούτοις	ὁ	σύλλογος. προεληλύθει δ' ἂν ἐπὶ
[4, 8]	οὕτως πληγεὶς ἀποθάνῃ, πωλείσθωσαν καὶ	ὁ	τεθνεὼς καὶ ὁ πλήξας καὶ
[4, 3]	τὴν σὴν γνώμην τούτοις ἐμφανίσαι,	ὁ	τὴν Αἰγυπτίων εὐδαιμονίαν σείσας καὶ
[4, 5]	πραγμάτων ἐπιτίθεται τοῖς Ἰσραηλίταις Ὤγης	ὁ	τῆς Γαλαδηνῆς καὶ Γαυλανίτιδος βασιλεὺς
[4, 8]	ἂν ἔχῃ τεκμηρίοις, ἀπολογείσθω δὲ	ὁ	τῆς κόρης πατὴρ ἢ ἀδελφὸς
[4, 6]	ἐπιφανεῖς ἦσαν συνδιεφθείροντο, (καὶ Ζαμβρίας	ὁ	τῆς Σεμεωνίδος ἡγούμενος φυλῆς Χοσβίᾳ
[4, 3]	τὸ περιεῖναι, εἰκότως ἂν αὐτός,	ὁ	τὸ πῦρ ἐκεῖνό μοι φήνας
[4, 2]	γὰρ θεόν, εἴπερ αὐτὸς ἦν	ὁ	τὸν ἱερωσόμενον ἐκλεγόμενος, τὸν ἄξιον
[4, 3]	ὅσα μοι παρέσχεν ἰδεῖν ἐκεῖνος	ὁ	τόπος ποιήσας, ὁ κελεύσας ἐπ'
[4, 3]	πετρῶν ἐλθεῖν ἡμῖν ποτὸν μηχανησάμενος,	ὁ	τῶν γῆθεν ἀπορουμένους εἰς τροφὴν
[4, 6]	αὐτοὺς αἰτίαν ἔλαβε τοιαύτην. (Βάλακος	ὁ	τῶν Μωαβιτῶν βασιλεὺς φιλίας αὐτῷ
[4, 8]	μηδενὸς βοηθοῦ παρόντος, μόνος ἀποθνησκέτω.	ὁ	φθείρας παρθένον μήπω κατηγγυημένην αὐτὸς
[4, 8]	πλησίον τῇ χώρᾳ, ἐν ᾗ	ὁ	φόνος ἐπράχθη, καὶ ἡ γερουσία
[4, 8]	τοὺς τὸν ὅρον μετακινοῦντας. (Γῆν	ὁ	φυτεύσας, πρὸ ἐτῶν τεσσάρων ἂν
[4, 8]	τὴν ἱερὰν πόλιν, καὶ συνελθόντες	ὅ	τε ἀρχιερεὺς καὶ ὁ προφήτης
[4, 2]	ἐγώ τε κρείττων ἢ κακουργεῖν	ὅ	τε θεὸς οὐκ ἂν περιεῖδεν
[4, 8]	ἠγνοημένοις ὀνειδῶν. οὕτως γὰρ ἂν	ὅ	τε νομοθέτης ἀγαθὸς εἴη καὶ
[4, 8]	δὲ οἷος οὐκ ἄλλος, ὥσθ'	ὅ	τι ἂν φθέγξαιτο δοκεῖν αὐτοῦ
[4, 6]	ἐκεῖνος προεῖπε τεκμαίροιτ' ἄν τις,	ὅ	τι καὶ ἔσοιτο πρὸς τὸ
[4, 8]	παισὶν ὀρφανοῖς: τῶν δ' ὡραίων	ὅ	τι καὶ πρῶτον ἑκάστῳ τύχῃ
[4, 3]	τῶν ἐν τέλει καὶ πρὸς	ὅ	τις εἴποι πρὸς τοῦτο τὴν
[4, 2]	τὴν ὑμετέραν γνώμην αὐτοῦ τυγχάνων:	ὃ	γὰρ ἔδωκεν ὁ θεὸς οὐχ
[4, 8]	ἐν τούτῳ τὴν παρρησίαν τίθεσθε,	ὃ	δὴ τοῦ λοιποῦ φυλαττομένοις ὑμῖν
[4, 8]	κεκτημένος φωραθῇ τεθνάτω, τοῦτο πάσχων	ὃ	διέθηκεν ἂν ἐκείνους καθ' ὧν
[4, 2]	δοὺς προπάτορα, οὐδὲ διὰ φιλαδελφίαν	ὃ	δικαίως ἂν ἕτερος εἶχε τοῦτο
[4, 4]	δημοσίᾳ πολυτελῶς ὑπέρ τινος ὄρους,	ὃ	καλοῦσι Σίν, καὶ πενθήσαντα ἐπὶ
[4, 4]	τῆς Ἀραβίας ἐλθὼν εἰς χωρίον,	ὃ	μητρόπολιν αὑτῶν Ἄραβες νενομίκασι, πρότερον
[4, 6]	μετὰ μικρὸν ἀπαγγελοῦμεν προδιηγησάμενοι πρῶτον	ὃ	παρελίπομεν: δίκαιον γὰρ> ἐπὶ τούτου
[4, 8]	γὰρ ἰσχύς ἐστι τὸ δίκαιον.	ὃ	τοῖς ἐν ἀξιώμασι τυγχάνουσι καταχαριζόμενός
[4, 5]	ἐκείνων παρελάμβανον. ἔστι δὲ χωρίον,	ὃ	τριῶν μεταξὺ ποταμῶν κείμενον ὅμοιόν
[4, 6]	τὸ κατὰ τὸν βίον αὐτεξούσιον,	ὃ	τῶν ἐλευθέρων ἐστὶ καὶ δεσπότην
[4, 6]	τοῖς πρέσβεσι. κατὰ δὲ τὴν	ὁδὸν	ἀγγέλου θείου προσβαλόντος αὐτῷ κατά
[4, 6]	κτήνους ὄντος αἰτίου, τὴν δὲ	ὁδὸν	αὐτοῦ διακωλύοντος παρὰ γνώμην τοῦ
[4, 8]	χρυσίον ἢ ἀργύριον εὕρῃ καθ'	ὁδόν,	ἐπιζητήσας τὸν ἀπολωλεκότα καὶ κηρύξας
[4, 8]	βοηθεῖν. (Μηνύειν δὲ καὶ τὰς	ὁδοὺς	τοῖς ἀγνοοῦσι, καὶ μὴ γέλωτα
[4, 3]	τοῦ θεοῦ τῆς ἰσχύος γενόμενοι:	ὀδύραιτο	δ' ἄν τις οὐ μόνον
[4, 8]	τοῦ πλήθους οἰμωγῆς καὶ τῶν	ὀδυρμῶν	τεκμαίροιτο ἄν τις ἐκ τοῦ
[4, 8]	ὀπώρας ἀκμαζούσης κωλύειν ἅπτεσθαι τοὺς	ὁδῷ	βαδίζοντας, ἀλλ' ὡς ἐξ οἰκείων
[4, 3]	γῆν ἡμῖν ἀμαθῶς ἔχουσι τῶν	ὁδῶν	ποιήσας τὸ πέλαγος καὶ τὴν
[4, 6]	μόνους ὑμᾶς ἀνθρώπους ἐφορῶντος καὶ	ὅθεν	ἂν γένοισθε πάντων εὐδαιμονέστεροι τῶν
[4, 8]	τῶν οὐ φυλαχθέντων νόμων ἀνάμνησις.	ὅθεν	εἰ βούλοισθε τούτους ὑμῖν μένειν,
[4, 8]	σώμασι τοῖς αὐτῶν ἐργαζομένων, μεμισήσθω.	ὅθεν	οὐκ ἀποστερητέον ἀνδρὸς πένητος μισθὸν
[4, 4]	ἐν τῷ ἱερῷ μόνοι δαπανῶσιν	οἱ	ἄρρενες τῶν ἱερέων αὐθημερόν. (Ὡς
[4, 8]	μὴ χαλεπῶς, γινώσκοντες ὅτι πάντες	οἱ	ἄρχεσθαι καλῶς εἰδότες καὶ ἄρχειν
[4, 4]	εἰκὸς ἀλλ' εἰς χρόνον παραμενεῖν.	οἱ	γὰρ ἄνθρωποι πεπιστευκότες ἤδη μηδὲν
[4, 5]	αὐτῇ συγχωρεῖ χρῆσθαι τὸ θεῖον.	οἱ	δ' ἧς ἐπόθουν ἐξουσίας λαβόμενοι
[4, 7]	οὓς ἐκεῖνος ἀπέδειξεν ἡμῖν πολεμίους.	οἱ	δ' ὁρῶντες ὀργιζόμενον αὐτὸν καὶ
[4, 3]	δεινὸν βαδίζειν πρὸς τοὺς ὑπερηφανήσαντας:	οἱ	δ' οὐδὲν ἀντειπόντες ἠκολούθουν. οἱ
[4, 6]	μόνοι κατὰ τοὺς ἰδίους νόμους.	(Οἱ	δ' ὑπὸ τοῦ πρὸς αὐτὰς
[4, 8]	τοῦ θεοῦ μὴ καταφρονεῖν, ἀπεργαζομένης.	οἱ	δὲ δικασταὶ ἀποφήνασθαι κύριοι περὶ
[4, 8]	τὴν διάταξιν τῆς πολιτείας ἀναγεγραμμένην.	οἱ	δὲ ἐδάκρυόν τε καὶ πολλὴν
[4, 6]	πρεσβεῦσαι πρὸς Μαδιηνίτας ὑπὲρ αὐτῶν.	οἱ	δέ, ἦν γάρ τις ἀπὸ
[4, 8]	αὐτῷ δακρυτὴν τὴν ἀπαλλαγὴν ἑπομένους.	οἱ	δὲ καὶ τοῦτ' αὐτῷ χαρίζεσθαι
[4, 8]	θεοῦ γενησομένην ἐπὶ τῇ χρηστότητι.	(Οἱ	δὲ λαβόντες εἴτε ἀργύρια εἴτε
[4, 6]	ῥομφαίᾳ καὶ τὴν Χοσβίαν ἀπέκτεινεν.	οἱ	δὲ νέοι πάντες, οἷς ἀρετῆς
[4, 3]	οἱ δ' οὐδὲν ἀντειπόντες ἠκολούθουν.	οἱ	δὲ περὶ Δαθάμην πυθόμενοι τὸν
[4, 5]	ἀπορραγέντες ἔφευγον ἐπὶ τῶν πόλεων,	οἱ	δὲ πρὸς τὴν δίωξιν οὐκ
[4, 8]	καὶ τὴν τιμὴν τὴν ἀμφοτέρων	οἱ	δεσπόται αὐτῶν διανεμέσθωσαν. (Οἱ φρέαρ
[4, 5]	γίνεται πολὺς καὶ τραύμασιν ἐπόνουν	οἱ	διαφεύγοντες, ἔκαμνόν τε ἐπὶ δίψει
[4, 8]	Λευιτῶν φυλῆς. ἔστωσαν δὲ καὶ	οἱ	δικάζειν λαχόντες ταῖς πόλεσιν ἐν
[4, 8]	θεοῦ δυνατωτέρους ποιεῖ. ἂν δ'	οἱ	δικασταὶ μὴ νοῶσι περὶ τῶν
[4, 8]	εἰργέσθωσαν τοῦ ἀκούειν, ἀλλὰ μηδὲ	οἱ	δοῦλοι: καλὸν γὰρ ταῖς ψυχαῖς
[4, 7]	λεγομένη. τραπέντων δὲ τῶν πολεμίων	οἱ	Ἑβραῖοι διήρπασαν αὐτῶν τὴν χώραν
[4, 8]	τὸν νεὼν τρὶς τοῦ ἔτους	οἱ	ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς,
[4, 8]	δ' ἂν ᾖ πλησιαιτάτη πόλις,	οἱ	ἐν αὐτῇ δημόσιοι πριάμενοι δάμαλιν
[4, 8]	τὸ προσαγανακτεῖν οἷς ἂν ὑμᾶς	οἱ	ἡγεμόνες πράττειν ἀξιῶσι: νῦν μὲν
[4, 8]	ἑλόμενοι ὑπὲρ κεφαλῆς τῆς βοὸς	οἱ	ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται καὶ
[4, 8]	καθ' ἑκάστην πόλιν ἄνδρες ἑπτὰ	οἱ	καὶ τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν
[4, 4]	νέμεσθαι πρὸς τοὺς ἱερέας. καὶ	οἱ	κορβᾶν αὑτοὺς ὀνομάσαντες τῷ θεῷ,
[4, 8]	τῆς βοὸς οἱ ἱερεῖς καὶ	οἱ	Λευῖται καὶ ἡ γερουσία τῆς
[4, 8]	κολαζόμενον οὔτε θυγατέρα. οὐδ' ἂν	οἱ	λόγοι καὶ ἡ παρ' αὐτῶν
[4, 5]	κόσμον εἰς φόβον κατέστησαν. καὶ	οἱ	μὲν ἀπορραγέντες ἔφευγον ἐπὶ τῶν
[4, 8]	προηβηκόσιν ἡ ἅμιλλα τῆς λύπης:	οἱ	μὲν γὰρ εἰδότες οἵου ἐστέρηνται
[4, 1]	ἔκριναν καὶ τοῖς πολεμίοις ἐπῆλθον,	οἱ	μὲν οὐ καταπλαγέντες αὐτῶν τὴν
[4, 3]	φανερὸν εἶναι τοῖς ὁρῶσι. καὶ	οἱ	μὲν οὕτως ἀπώλοντο ἐπίδειξις τοῦ
[4, 8]	θαπτέσθω νυκτός. οὕτως δὲ καὶ	οἱ	ὁπωσοῦν ὑπὸ τῶν νόμων ἀναιρεθῆναι
[4, 8]	ἐπ' αὐτῷ τεθνηξομένῳ πάθος. καὶ	οἱ	παῖδες δὲ θρηνοῦντες ἔτι μᾶλλον
[4, 8]	αἴτιοι γεγόνασι. μανθανέτωσαν δὲ καὶ	οἱ	παῖδες πρῶτον τοὺς νόμους μάθημα
[4, 6]	Μαδιηνιτῶν Βάλακε, φησί, καὶ Μαδιηνιτῶν	οἱ	παρόντες, χρὴ γὰρ καὶ παρὰ
[4, 8]	πρῶτον μὲν λόγοις αὐτοὺς νουθετείτωσαν	οἱ	πατέρες, αὐτάρκεις γὰρ ἐφ' υἱάσιν
[4, 8]	τε νομοθέτης ἀγαθὸς εἴη καὶ	οἱ	πατέρες εὐτυχεῖς οὐκ ἐπιδόντες οὔτε
[4, 8]	ἀποθανόντος. ἐπόθουν δ' αὐτὸν οὐχ	οἱ	πειραθέντες αὐτοῦ μόνον, ἀλλὰ καὶ
[4, 1]	μὴ θαρσήσαντες ἐπὶ τῇ νίκῃ	οἱ	πολέμιοι καὶ μειζόνων ὀρεχθέντες ἐπ'
[4, 8]	ἀναιρεθῆναι κατακριθέντες. θαπτέσθωσαν δὲ καὶ	οἱ	πολέμιοι καὶ νεκρὸς μηδὲ εἷς
[4, 6]	χαρίζεσθαι διεγνώκειν: καὶ παντελῶς ἀσθενεῖς	οἱ	προγινώσκειν περὶ τῶν ἀνθρωπίνων παρ'
[4, 8]	κεχαρισμέναι γένοιντο καὶ ὅπως ἂν	οἱ	στρατεύοντες ἐξίοιεν τεκμηρίῳ χρώμενοι τοῖς
[4, 3]	ὅτι καὶ τοιαῦτα παθόντων ἐφήσθησαν	οἱ	συγγενεῖς: τῶν γὰρ συντεταγμένων ἐκλαθόμενοι
[4, 2]	ἅπας ὁ στρατός. ἦσαν δὲ	οἱ	συντεταγμένοι τῷ Κορῇ πεντήκοντα καὶ
[4, 8]	πειραθέντες αὐτοῦ μόνον, ἀλλὰ καὶ	οἱ	τοῖς νόμοις ἐντυγχάνοντες αὐτοῦ δεινὴν
[4, 6]	θυγατέρας κατὰ τὴν ἐκείνου παραίνεσιν	οἱ	τῶν Ἑβραίων ἁλίσκονται νέοι τῆς
[4, 8]	ἀμφοτέρων οἱ δεσπόται αὐτῶν διανεμέσθωσαν.	(Οἱ	φρέαρ ἢ λάκκον ὀρύξαντες ἐπιμελὲς
[4, 3]	ὀνησόντων, μετελθὼν Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην,	οἵ	σου καταδικάζουσιν ἀναισθησίαν ὡς ὑπ'
[4, 4]	τῇ βακτηρίᾳ. δόξαν οὖν κομίζουσιν	οἵ	τε ἄλλοι καὶ Ἀαρὼν ἐπιγράψας
[4, 7]	πλῆθος ἀσυλλόγιστον καὶ ἀριθμοῦ κρεῖττον	οἵ	τε βασιλεῖς αὐτῶν ἅπαντες: πέντε
[4, 3]	καὶ φλογωδέστατον: ὑφ' οὗ πάντες,	οἵ	τε διακόσιοι καὶ πεντήκοντα καὶ
[4, 8]	τῶν ἐν τοῖς νόμοις διωρισμένων,	οἵ	τε νόμοι πολλὴν πρὸς ἁμαρτάνοντας
[4, 8]	γενομένων, ἀλλ' ὅπως παίδων τύχωσιν,	οἳ	γηρωκομήσουσιν αὐτοὺς καὶ ὧν ἂν
[4, 3]	δὲ πεντήκοντα καὶ διακοσίων ἀνδρῶν,	οἳ	καὶ διὰ πατέρων ἀρετὴν ἐτιμῶντο
[4, 5]	καὶ κτείνων πάντας τοὺς ἐνοικοῦντας,	οἳ	καὶ πλούτῳ διέφερον πάντων τῶν
[4, 8]	μὴ κατειργασμένων, ἀλλὰ λογάδην συγκειμένων,	οἳ	κονιάματι χρισθέντες εὐπρεπεῖς τε εἶεν
[4, 8]	καὶ ταῖς τῶν στρατηγῶν ἀρεταῖς,	οἳ	πρόνοιαν ἕξουσιν ὑμῶν τοῦ συμφέροντος.
[4, 8]	παρέξων δι' αὐτῆς τοῖς ἐντευξομένοις.	οἷα	τὰ καθ' ἡμᾶς ἀρχῆθεν ἦν,
[4, 2]	τὸν ἡγεμόνα. στάσις οὖν αὐτοὺς	οἵαν	ἴσμεν οὔτε παρ' Ἕλλησιν οὔτε
[4, 8]	ἀπενηνοχὼς ἀπιέναι μέλλῃ πρὸς αὑτὸν	οἴκαδε,	στὰς ἀντικρὺ τοῦ τεμενίσματος εὐχαριστησάτω
[4, 8]	ὑπὸ ζεύγλην ἄγοντας, ἀλλὰ κατ'	οἰκεῖα	γένη κἀκείνοις ποιεῖσθαι τὸν ἄροτον.
[4, 8]	εὔνοιαν καὶ τὴν πρὸς τὰ	οἰκεῖα	φιλοστοργίαν βούληται δουλεύειν, ἐνιαυτοῦ ἐνστάντος
[4, 8]	γῆς μὴ ἐξέστω κινεῖν μήτε	οἰκείας	μήτ' ἀλλοτρίας πρὸς οὕς ἐστιν
[4, 8]	συνδιασώζειν δὲ καὶ τὸν πόνον	οἰκεῖον	ἡγησάμενον βοηθεῖν. (Μηνύειν δὲ καὶ
[4, 5]	Σιχὼν δ' ἀρνούμενος ὁπλίζει τὸν	οἰκεῖον	στρατὸν καὶ τοὺς Ἑβραίους διαβαίνειν
[4, 2]	ἐμαυτῷ τἀδελφοῦ, καὶ πρὸς ἐμαυτὸν	οἰκειότερον	ἢ πρὸς ἐκεῖνον διακείμενος: καὶ
[4, 1]	βουλήσεως. (Μωυσῆς δὲ τοὺς μὲν	οἰκείους	ὁρῶν ὑπὸ τῆς ἥττης καταπεπληγότας,
[4, 6]	ταῖς ἀξιολογωτάταις, ὧν ἐνίαις οὐδ'	οἰκεῖσθαί	πω συνέβαινε τὴν ἀρχήν, ἅ
[4, 8]	ὑμῖν μόνον ὑπάρξειεν ἡ τῶν	οἰκείων	ἀγαθῶν ἀσφάλεια. ἵνα δὲ μὴ
[4, 8]	ὁδῷ βαδίζοντας, ἀλλ' ὡς ἐξ	οἰκείων	αὐτοῖς ἐπιτρέπειν ἐμπίπλασθαι, κἂν ἐγχώριοι
[4, 6]	παρὰ τῶν γονέων καὶ τῶν	οἰκείων	εὔνοια καὶ στοργή, καὶ κατ'
[4, 4]	γε μὴν καὶ παρὰ τῶν	οἰκείων	τοῖς διεφθαρμένοις δέησις ἐγένετο πολλὴ
[4, 4]	τελουμένων κοινωνεῖν διέταξε καὶ τοὺς	οἰκέτας	καὶ θυγατέρας καὶ γυναῖκας ἔξω
[4, 6]	χωρήσει γῆ, τὴν δ' οἰκουμένην	οἰκητήριον	δι' αἰῶνος ἴστε προκειμένην ὑμῖν,
[4, 7]	πολλὴν λείαν λαβόντες καὶ τοὺς	οἰκήτορας	γυναιξὶν ἅμα διαφθείραντες μόνας τὰς
[4, 6]	γῇ τῶν ἀφ' ὑμετέρου γένους	οἰκήτορας.	θαυμάζετε οὖν, ὦ μακάριος στρατός,
[4, 8]	τὴν ἀπόδοσιν, μὴ περὶ τὴν	οἰκίαν	βαδίσαντας ἐνεχυριάζειν πρὶν ἢ δίκη
[4, 8]	ὠφελήσῃ. τούς τε νεωστὶ δειμαμένους	οἰκίας,	οἷς οὔπω χρόνος ἀπολαύσεως αὐτῶν
[4, 7]	τοῦ πονεῖν ἀπέθεντο εἰς αὐτάς.	(Οἰκοδομεῖ	δὲ καὶ Μωυσῆς τὰς δέκα
[4, 2]	ἱερωσύνης ἀντιποιεῖσθε κομίζων ἕκαστος θυμιατήριον	οἴκοθεν	σὺν θυμιάμασι καὶ πῦρ πάριτε.
[4, 6]	λέγειν: (Ἡμῖν, ὦ κράτιστοι νέων,	οἶκοί	τέ εἰσι πατρῷοι καὶ κτῆσις
[4, 7]	τι πλῆθος κατασκευῆς, ᾗ κατ'	οἶκον	ἐχρῶντο: ὑπὸ γὰρ εὐδαιμονίας καὶ
[4, 4]	εἶναι δὲ καὶ τοῖς κατ'	οἶκον	θύουσιν εὐωχίας ἕνεκα τῆς αὑτῶν
[4, 8]	κτείνας δ' ἐπὶ τοῖς κατ'	οἶκον	κλεπτομένοις τις ἀθῷος ἔστω κἂν
[4, 8]	ὅτι βουλομένην αὐτὴν ἐπὶ τοῦ	οἴκου	μένειν καὶ τεκνοῦν ἐξ αὐτοῦ
[4, 6]	πᾶσιν ἡγητέον ἢ ζητεῖν ἄλλην	οἰκουμένην,	ἐν ᾗ βιώσονται μόνοι κατὰ
[4, 6]	Χαναναίων χωρήσει γῆ, τὴν δ'	οἰκουμένην	οἰκητήριον δι' αἰῶνος ἴστε προκειμένην
[4, 8]	ὀνειδῶν καὶ σκεδασθέντες διὰ τῆς	οἰκουμένης	πᾶσαν ἐμπλήσετε καὶ γῆν καὶ
[4, 3]	πάντα καὶ δρωμένοις μηχανὴν ἐξεπόρισας	οἶκτον	ἐν πᾶσι δεινοῖς Ἑβραίων ποιησάμενος,
[4, 8]	πραθέντας δουλεύειν ἀνδράσιν οὐδένα ληψομένοις	οἶκτον	ἐπὶ ταῖς συμφοραῖς αὐτῶν, μετανοήσειν
[4, 3]	καὶ καθ' ἑαυτὴν οὔσης ἀξίας	οἴκτου,	ἀλλ' ὅτι καὶ τοιαῦτα παθόντων
[4, 8]	διὰ τὴν ἐκείνων αὐτῶν ἀρετὴν	οἴκτου	μᾶλλον ἀξιοῦν, ὅτι μοχθηρῶν ἐγένοντο
[4, 8]	τοῖς δημοσίοις λυσιτελήσει γιγνόμενον τῶν	οἴκων	οὐκ ἐκλειπόντων καὶ τῶν χρημάτων
[4, 2]	περὶ τοῦ γέρως. ἀνεμέσητον δ'	οἶμαι	καὶ Ἀαρῶνα προσδέξασθαι συγκριθησόμενον, γένους
[4, 8]	δ' ὑπερβολὴν τῆς τοῦ πλήθους	οἰμωγῆς	καὶ τῶν ὀδυρμῶν τεκμαίροιτο ἄν
[4, 4]	δὲ οὗτοι καλοῦνται, κομῶντες καὶ	οἶνον	οὐ προσφερόμενοι, τούτους δὲ ὅταν
[4, 2]	πλήθει τοὺς τοιούτους ἔτι λανθάνειν	οἰομένους	κολάζειν καὶ μὴ παρελθεῖν εἰς
[4, 5]	μέγεθός τε καὶ κάλλος ἦν	οἷος	ὀλίγοι σφόδρα, ἦν δὲ καὶ
[4, 8]	μὲν ἐν ὀλίγοις, προφήτης δὲ	οἷος	οὐκ ἄλλος, ὥσθ' ὅ τι
[4, 6]	γενομένην. καταδείσας δ' ὁ Βάλαμος	οἷός	τε ἦν ἀναστρέφειν, ἀλλ' ὁ
[4, 8]	λύπης: οἱ μὲν γὰρ εἰδότες	οἵου	ἐστέρηνται κηδεμόνος περὶ τοῦ μέλλοντος
[4, 8]	αὐτὸν ἱκανός, ᾧ παρέχοντες ἑαυτοὺς	οἵους	αὐτός τε βούλεται κἀγὼ τὴν
[4, 4]	κατασημηναμένων αὐτὰς τῶν τε ἀνδρῶν	οἵπερ	ἐκόμιζον καὶ τοῦ πλήθους. καὶ
[4, 8]	δόξειε καταφρονεῖσθαι καὶ ἀσθενέστερος ἐκείνων	οἷς	ἄν τις κατὰ φόβον ἰσχύος
[4, 2]	δὲ τρόπῳ καταχαριζομένου τὰς τιμὰς	οἷς	ἂν ἐθελήσῃ χαλεπώτερον ἤδη τυγχάνειν
[4, 8]	ὑπολαμβάνων. ὁμοίως καὶ περὶ βοσκημάτων	οἷς	ἂν ἐντύχῃ τις κατ' ἐρημίαν
[4, 8]	ἐξάγειν, ὡς τοῦ θεοῦ συνεργοῦντος	οἷς	ἂν ἐπιχειρήσειε, καὶ πᾶσαν ἐπευφημήσας
[4, 8]	μὲν κατηγορείτω χρώμενος εἰς ἀπόδειξιν	οἷς	ἂν ἔχῃ τεκμηρίοις, ἀπολογείσθω δὲ
[4, 8]	ἐλευθερίαν ἡγεῖσθε μὴ τὸ προσαγανακτεῖν	οἷς	ἂν ὑμᾶς οἱ ἡγεμόνες πράττειν
[4, 6]	ἀπέκτεινεν. οἱ δὲ νέοι πάντες,	οἷς	ἀρετῆς ἀντιποίησις ἦν καὶ τοῦ
[4, 6]	ὅτι νῦν κατὰ θεοῦ προαίρεσιν	οἷς	αὐτὸς ἔσπευσεν ὑπηρετεῖν εἴργεται. ταραττομένου
[4, 6]	εἶπεν, ὦ Μωυσῆ, χρῶ νόμοις	οἷς	αὐτὸς ἐσπούδακας ἐκ τῆς τούτων
[4, 2]	καὶ τότε βιάσασθαι μὴ θρασυνόμενος,	οἷς	δὲ ἄπορον ἐκ τοῦ δικαίου
[4, 3]	ἐπεὶ κακουργεῖν ὑποπτεύομαι παρ' ἀνδράσιν,	οἷς	ἐκ τῶν ἐμῶν καμάτων ὑπῆρχε
[4, 4]	αὐτοὺς κελεῦσαι καταβαλεῖν. ὁ δ'	οἷς	ἐπρεσβεύσατο Μωυσῆς οὐκ ἀρεσκόμενος οὐδὲ
[4, 6]	λαθεῖν προεθέμην: θύω τε θεοῖς	οἷς	θύειν μοι νομίζεται δίκαιον ἡγούμενος
[4, 6]	διάνοιαν, τίς αὕτη ἐστὶν ἐφ'	οἷς	Μαδιηνῖται παρακαλοῦσι. τοῦ δ' ἐμποδὼν
[4, 8]	ταχεῖαν ἕξετε τὴν παρουσίαν. μόνον	οἷς	ὁ θεὸς ὑμᾶς ἕπεσθαι βούλεται,
[4, 6]	ἡδονὴν τῶν γυναικῶν ἐπὶ τοὐναντίον	οἷς	ὁ νόμος αὐτῶν ἐκέλευε ποιοῦντες
[4, 8]	τούς τε νεωστὶ δειμαμένους οἰκίας,	οἷς	οὔπω χρόνος ἀπολαύσεως αὐτῶν ἐνιαύσιος,
[4, 2]	ἰδὼν οὐκ ἔδεισεν, ἀλλὰ θαρρῶν	οἷς	περὶ τῶν πραγμάτων καλῶς ἐβουλεύετο
[4, 5]	τὴν δίωξιν οὐκ ἔκαμνον, ἀλλ'	οἷς	προπεπονήκεσαν προσεπιταλαιπωρῆσαι προθέμενοι, καὶ σφενδονᾶν
[4, 6]	ἐμὲ δ' οὐκ ἂν ἀκόλουθον	οἷς	σὺ προστάττεις τυραννικῶς λάβοις: οὐ
[4, 6]	οὔτ' ἐπαινέσαι προεθέμην οὔτ' ἐφ'	οἷς	τὸ γένος αὐτῶν ὁ θεὸς
[4, 7]	μὲν γὰρ δισχιλίους καὶ πεντακισμυρίους,	ὄις	δὲ πεντακισχιλίας πρὸς μυριάσιν ἑπτὰ
[4, 8]	μενόντων, καὶ ταῖς γυναιξὶ κουφισμὸν	οἴσει	τῆς συμφορᾶς τοῖς ἔγγιστα τῶν
[4, 3]	πρεσβύτερα τῆς ἐμῆς γενέσεως αὐτὸς	οἶσθ'	ἀκριβέστερον οὐκ ἀκοῇ μαθὼν ὄψει
[4, 3]	ἡμαρτηκότων κολάσεως: σὺ γὰρ αὐτὸς	οἶσθα,	ὡς οὐ δίκαιον ὑπὲρ τῆς
[4, 6]	αὐτῶν ὁμολογεῖν ἐν τούτοις οὐκ	ὀκνήσαιμι.	γύναιόν τε ξενικόν, ὡς φῄς,
[4, 8]	εἴη, κἂν ὑπ' αἰσχύνης τινὰς	ὀκνοῦντας	ἅψασθαι λαβεῖν παρακαλῶσιν, ὄντας μὲν
[4, 7]	τὰς εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν	ὀκτὼ	καὶ τεσσαράκοντα γενησομένας, ὧν τρεῖς
[4, 4]	Ἑβραίους ἐκέλευε κατανεῖμαι τοῖς Λευίταις	ὀκτὼ	καὶ τεσσαράκοντα πόλεις ἀγαθὰς καὶ
[4, 4]	δηλῶσαι. (Τῶν μὲν τεσσαράκοντα καὶ	ὀκτὼ	πόλεων τρισκαίδεκα παραχωρῆσαι τοὺς Λευίτας
[4, 3]	ἀνακεκομμένην θάλασσαν τοῖς Αἰγυπτίων ἐπικυμήνας	ὀλέθροις,	ὁ γυμνοῖς οὖσι τὴν ἐξ
[4, 3]	φυλάξεις κακοῦ, ὃν δ' ἐπηρασάμην	ὄλεθρον	αὐτοῖς τοῦτον ποιήσεις ἐμόν, καὶ
[4, 6]	αἰτίας Μωυσῆς ἐπὶ τὸν Μαδιανιτῶν	ὄλεθρον	τὴν στρατιὰν ἐξέπεμπε, περὶ ὧν
[4, 6]	μὲν Ἑβραίων γένος οὐκ ἂν	ὄλεθρος	παντελὴς καταλάβοι οὔτ' ἐν πολέμῳ
[4, 4]	ἐσπουδάκεσαν, τὸν δὲ τοιούτων ἀνδρῶν>	ὀλέθρῳ	καὶ πάντων ἀρίστων ἐζημιωκότα τὸν
[4, 6]	ὥσπερ ἐν τυραννίδι ζῆν τὴν	ὅλην	ἐξ ἑνὸς ἐλπίδα τοῦ βίου
[4, 4]	θεοῦ. ἔπειτα καιομένης ὡς εἶχεν	ὅλης	τῆς δαμάλιδος σὺν τῇ δορᾷ
[4, 8]	ἑπομένου καταλευέσθω καὶ μείνας δι'	ὅλης	τῆς ἡμέρας εἰς θέαν τὴν
[4, 6]	ἀπόλοιντο πάντες: συμπέσοι δ' αὐτοῖς	ὀλίγα	τε καὶ πρὸς ὀλίγον, ὑφ'
[4, 5]	τε καὶ κάλλος ἦν οἷος	ὀλίγοι	σφόδρα, ἦν δὲ καὶ κατὰ
[4, 8]	αὑτῷ. καὶ στρατηγὸς μὲν ἐν	ὀλίγοις,	προφήτης δὲ οἷος οὐκ ἄλλος,
[4, 4]	ἀπὸ νεκροῦ μεμιασμένους τῆς τέφρας	ὀλίγον	εἰς πηγὴν ἐνιέντες καὶ ὕσσωπον
[4, 6]	γεγόνατε. ἀλλὰ τὸν νῦν ὑμῶν	ὀλίγον	ἡ Χαναναίων χωρήσει γῆ, τὴν
[4, 2]	Μωυσῆς οὐ μνησικακῶν, ὅτι παρ'	ὀλίγον	ἦλθε καταλευσθεὶς ὑπ' αὐτῶν ἀποθανεῖν.
[4, 2]	δ' εἰς τοὺς πλείονας κατ'	ὀλίγον	τοῦ λόγου καὶ τῶν ἀκροωμένων
[4, 6]	αὐτοῖς ὀλίγα τε καὶ πρὸς	ὀλίγον,	ὑφ' ὧν ταπεινοῦσθαι δοκοῦντες εἶτ'
[4, 6]	ὑποθέμενον, ᾗ χρησαμένων τῶν πολεμίων	ὀλίγου	τὸ τῶν Ἑβραίων πλῆθος διεφθάρη
[4, 6]	πολέμους ἐπιθυμίαν ὑπερέτεινον. καὶ Μωυσῆς	ὀλίγων	ἡμερῶν θύσας χαριστήρια πρῶτον τῷ
[4, 8]	αὐτοῖς τὴν προαίρεσιν αὐτῶν ἧς	ὀλιγωρήσαντες	ἠδίκησαν καὶ τῆς ζημίας αὑτοῖς
[4, 8]	ὑπ' αὐτοῦ καὶ τῆς ἀρετῆς	ὀλιγωρίαν	ἀπολεῖτε καὶ τὴν εὔνοιαν τὴν
[4, 6]	δὲ διὰ ταχέων τοῦ βασιλέως	ὁλοκαυτεῖ	τυθέντας, ὡς τρόπον εἶδε σημαινομένην,
[4, 8]	τὸν λαὸν θῦσαί τε καὶ	ὁλοκαυτῶσαι	καὶ μετ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν
[4, 4]	ἀρότρου μὲν καὶ γεωργίας ἄπειρον	ὁλόκληρον	δέ, ξανθὴν πᾶσαν, μικρὸν ἄπωθεν
[4, 3]	διάταξιν πολιτείας: ἐλθέ, δέσποτα τῶν	ὅλων,	δικαστής μου καὶ μάρτυς ἀδωροδόκητος,
[4, 6]	ὦ Βάλακε, φησί, περὶ τῶν	ὅλων	λογίζῃ καὶ δοκεῖς ἐφ' ἡμῖν
[4, 1]	αὐτῶν Μωυσῆς ἐθελήσῃ τὸν θεόν:	ὅλως	τε συμφέρειν αὐτοῖς τὸ αὐτοκράτορσιν
[4, 2]	καὶ κατὰ τἆλλα καὶ πλήθεσιν	ὁμιλεῖν	εὐφυής, ἐμοί, φησίν, ὦ Κορῆ,
[4, 2]	ἱκανὸς δ' εἰπεῖν καὶ δήμοις	ὁμιλεῖν	πιθανώτατος, ὁρῶν ἐν ὑπερβαλλούσῃ τιμῇ
[4, 8]	τελευτῇ γιγνομένας μετ' ἀρετῆς πάσης	ὁμιλεῖν.	ὦ παῖδες Ἰσραήλου, μία πᾶσιν
[4, 8]	νοηθεῖσιν, εἰπεῖν τε καὶ πλήθεσιν	ὁμιλῆσαι	κεχαρισμένος τά τε ἄλλα καὶ
[4, 8]	ἐπὶ τῆς ἐρήμου μετ' ὀργῆς	ὁμιλήσειαν	αὐτῷ μετανοοῦντες ἤλγουν, ὡς ἅπαντα
[4, 8]	τῇ τε ὄψει καὶ τῇ	ὁμιλίᾳ	μνήμην αὐτῶν ἐντιθέντας: ἀνεπιμίκτους γὰρ
[4, 6]	πόρον ἐνθάδ' ἥκουσαι ἡμεῖς εἰς	ὁμιλίαν	ἥκομεν, οὐδ' ἐμπορευσόμεναι τὴν ὥραν
[4, 6]	μὴ καὶ κόρον τῆς ἡμετέρας	ὁμιλίας	λαβόντες ἔπειθ' ὑβρίσητε καὶ ἀτίμους
[4, 2]	τιμῆς ἄξιοι δοκεῖτε, καὶ τὸν	ὅμιλον	δὲ πάντα τῆς ὁμοίας οὐκ
[4, 3]	τῆς καταστάσεως. ὁ δὲ πᾶς	ὅμιλος	φύσει χαίρων τῷ καταβοᾶν τῶν
[4, 6]	ὧν ὑπῆρχεν αὐτοῖς. ταῦτα δὲ	ὀμνύντες	ἔλεγον καὶ θεὸν μεσίτην ὧν
[4, 8]	ἀφικόμενος ἐπὶ τοὺς ἑπτὰ κριτὰς	ὀμνύτω	τὸν θεόν, ὅτι μηδὲν παρὰ
[4, 8]	ἦν παρεσκευασμένον. (Πηρώσας πασχέτω τὰ	ὅμοια>	στερούμενος οὗπερ ἄλλον ἐστέρησε, πλὴν
[4, 2]	τὸν ὅμιλον δὲ πάντα τῆς	ὁμοίας	οὐκ ἀποστερῶ τιμῆς, κἂν ὑστερῶσιν
[4, 6]	τόλμης ἀνῄρουν τοὺς ἐπὶ τοῖς	ὁμοίοις	Ζαμβρίᾳ τὴν αἰτίαν εἰληφότας. ἀπόλλυνται
[4, 8]	ἐρημίαν πρόνοιαν τῶν ἐν τοῖς	ὁμοίοις	ὑπαρχόντων ποιεῖσθαι, καὶ τυχόντας εὐπορίας
[4, 5]	ὃ τριῶν μεταξὺ ποταμῶν κείμενον	ὅμοιόν	τι νήσῳ τὴν φύσιν ὑπάρχει,
[4, 5]	δὲ Ἀμορραῖος οὐκέτ' ἦν ἐπιόντων	ὅμοιος	αὑτῷ, ἀλλ' αὐτός τε κατεπλάγη
[4, 8]	θεοῦ τὴν αὐτὴν ταύτην ἐξ	ὁμοίου	πάθους ἀπομερίζειν τοῖς δεομένοις. (Ταῖς
[4, 8]	πρὸς τοῦτο καὶ τὸ σῶμα:	ὁμοίως	δὲ καὶ πᾶν τὸ νομιζόμενον
[4, 8]	ἕρμαιον εἶναι τούτοις> πρὸς διατροφήν:	ὁμοίως	δὲ καὶ τῆς τρύγης ἀπολιπεῖν
[4, 8]	πάντα ἃ ἔλαβεν ἀποδοῦναι κατεγνώσθω.	ὁμοίως	δὲ τῷ περὶ παρακαταθηκῶν κἂν
[4, 8]	ἀποθνησκέτω σὺν αὐτῇ: πονηροὶ γὰρ	ὁμοίως	ἑκάτεροι, ὁ μὲν τὸ αἴσχιστον
[4, 8]	ζημίας ὠφέλειαν οὐκ ἀγαθὴν ὑπολαμβάνων.	ὁμοίως	καὶ περὶ βοσκημάτων οἷς ἂν
[4, 8]	τῆς ἐπὶ τοῖς σώμασιν αἰσχύνης:	ὁμοίως	μηδ' ἂν ἐπ' ὀχεύσει κυνὸς
[4, 8]	ἐμποδίζειν πλάνῃ τὴν ἑτέρου χρείαν.	Ὁμοίως	μηδὲ βλασφημείτω τις τὸν ἀπόντα
[4, 6]	ἀγαθὰ ταῦτ' ἔπειτα περὶ αὐτῶν	ὁμολογεῖν	ἐν τούτοις οὐκ ὀκνήσαιμι. γύναιόν
[4, 6]	τιμωρίαν ὑπομένοις τὰ παρ' ἑκάστοις	ὁμολογούμενα	καλῶς ἔχειν ἀφανίσαι προῃρημένος καὶ
[4, 6]	δὲ ἣν βούλονται πίστιν δώσειν	ὁμολογούντων	καὶ πρὸς τὸ μηδὲν ἀντιλεγόντων
[4, 8]	ἔτι καὶ παρὼν ὑμῖν ἔχειν	ὁμολογῶ	προνοίας τε τῆς ὑπὲρ ὑμῶν,
[4, 4]	ὑπὲρ τοῦ μηδὲν ἀδικηθήσεσθαι δώσειν	ὁμολογῶν,	ἀγοράν τε τῷ στρατῷ χορηγῆσαι
[4, 3]	θελήσαντος λαὸν τοῦ λοιποῦ βραβεύων	ὁμόνοιαν	καὶ εἰρήνην σῶζε τὴν πληθὺν
[4, 8]	τῶν ἀνθρωπείων ἡ πρὸς τὸ	ὁμόφυλον	ἀτιμία τὴν ἀρχὴν ἀπὸ τῶν
[4, 8]	ἔρως ὑμῖν, ἔστω μὲν οὗτος	ὁμόφυλος,	πρόνοια δ' αὐτῷ δικαιοσύνης καὶ
[4, 8]	οὐ γὰρ δίκαιον προσοδεύεσθαι τοῦ	ὁμοφύλου	τὰς τύχας, ἀλλὰ βοηθήσαντας ταῖς
[4, 8]	γὰρ εἶναι μὴ ἀγνοεῖν ἀλλήλους	ὁμοφύλους	τε ὄντας καὶ τῶν αὐτῶν
[4, 8]	ἔστω τοῖς καταδεδικασμένοις. (Πραθεὶς δὲ	ὁμοφύλῳ	τις ἓξ ἔτη δουλευέτω, τῷ
[4, 8]	καί τις ἡμῖν παρὰ τῶν	ὁμοφύλων	ἐντυχόντων τῇ γραφῇ μέμψις ὡς
[4, 8]	εὐμενῆ τὸν θεὸν καὶ σύμμαχον,	ὅμως	ἀξιοῦτε μὴ ἀναγκάζεσθαι πολεμεῖν αὐτοῖς
[4, 8]	καὶ τὸν τῆς παιδοποιίας καρπόν,	ὃν	ἀνθρώποις ἐπ' αὐξήσει τοῦ γένους
[4, 8]	τὴν αὑτοῦ πρόνοιαν, ἀλλ' ἐφ'	ὃν	αὐτοὶ βούλεσθε χρόνον τοῦτον ἔχειν
[4, 3]	ἀπαθεῖς ἀπὸ παντὸς φυλάξεις κακοῦ,	ὃν	δ' ἐπηρασάμην ὄλεθρον αὐτοῖς τοῦτον
[4, 4]	αὐτὴν Ἐλεαζάρῳ τῷ παιδί, πρὸς	ὃν	διὰ τὴν ἡλικίαν ἡ ἀρχιερωσύνη
[4, 8]	τὴν ἀνάμνησιν φέρων μηδὲ παρ'	ὃν	ἔπασχον αὐτὰ καιρὸν ἐν ὀργῇ
[4, 8]	παρέξει, μάλιστα δὲ τὸν θεόν,	ὃν	οὐδεὶς πονηρὸς ὢν λανθάνει. εἰ
[4, 7]	τις τὸν φόνον ἔφυγε. μεθ'	ὃν	συνεχώρει τελευτήσαντα κάθοδον, ἐχόντων ἐξουσίαν
[4, 8]	τῶν κρειττόνων. φέρε οὖν ὑποθέμενος	ὃν	τρόπον ὑμεῖς τ' ἂν εὐδαιμονήσαιτε
[4, 8]	τῶν πολεμίων. ταῦτα δ' οὐκ	ὀνειδίζειν	ὑμᾶς προεθέμην, οὐ γὰρ ἐπ'
[4, 8]	τῆς γερουσίας ἀπίτω τοῦτ' ἔχων	ὄνειδος	πρὸς ἅπαντα τὸν βίον, ἡ
[4, 8]	τῶν αὖθις ἀφαιρεθήσεσθε μετὰ μεγίστων	ὀνειδῶν	καὶ σκεδασθέντες διὰ τῆς οἰκουμένης
[4, 8]	ἀπαλλαττέσθωσαν τῶν ἐπὶ τοῖς ἠγνοημένοις	ὀνειδῶν.	οὕτως γὰρ ἂν ὅ τε
[4, 3]	ὅτι δὲ φροντίζεις τῶν Ἑβραίους	ὀνησόντων,	μετελθὼν Ἀβίραμον καὶ Δαθάμην, οἵ
[4, 6]	λαὸν οὐδενὸς μὲν κατηγόρει πρὸς	ὄνομα	μὴ βουλόμενος εἰς ἀπόνοιαν περιστῆσαι
[4, 7]	τῶν φυλετῶν ἐπίσημος ἀνὴρ Σωλοφάντης	ὄνομα,	παῖδας μὲν οὐ καταλιπὼν ἄρσενας
[4, 7]	Ἀραβίου τοῦ κτίσαντος βασιλέως τὸ	ὄνομα	Ῥεκέμης καλεῖται, Πέτρα παρ' Ἕλλησι
[4, 4]	Ἄρκην λεγομένην Πέτραν δὲ νῦν	ὀνομαζομένην.	ἐνταῦθα ὑψηλοῦ περιέχοντος ὄρους αὐτὸ
[4, 4]	ἱερέας. καὶ οἱ κορβᾶν αὑτοὺς	ὀνομάσαντες	τῷ θεῷ, δῶρον δὲ τοῦτο
[4, 4]	προειπὼν κομίζειν τὰ τῶν φυλῶν	ὀνόματα	βακτηρίαις ἐπιγεγραμμένα: λήψεσθαι γὰρ ἐκεῖνον
[4, 1]	διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην ἐπ'	ὀνόματι	τοῦ θεοῦ κωλύοντι προσσχοῖεν. τὴν
[4, 8]	γενόμενον τῷ τοῦ τεθνεῶτος καλέσας	ὀνόματι	τρεφέτω τοῦ κλήρου διάδοχον: τοῦτο
[4, 5]	ποταμὸν ἐκβάλλων ἐκείνῳ καὶ τοῦ	ὀνόματος	μεταδίδωσι, τὰ μέντοι γε πρὸς
[4, 6]	χωρίον περιειλημμένον αἱμασιαῖς διπλαῖς ἡ	ὄνος,	ἐφ' ἧς ὁ Βάλαμος ὠχεῖτο,
[4, 6]	δ' ἐγκειμένου τοῦ ἀγγέλου ἡ	ὄνος	τυπτομένη ὤκλασε, κατὰ βούλησιν θεοῦ
[4, 6]	δὲ αὐτοῦ διὰ τὴν τῆς	ὄνου	φωνὴν ἀνθρωπίνην οὖσαν ἐπιφανεὶς καὶ
[4, 7]	πρὸς μυριάσιν ἑπτὰ καὶ ἑξήκοντα,	ὄνους	δὲ ἑξακισμυρίας, χρυσοῦ δὲ καὶ
[4, 8]	στέγεσιν ἅπερ ὡς ἀντὶ τείχους	ὄντα	οὐκ ἐάσει τινὰς ἀποκυλισθέντας ἀπολέσθαι.
[4, 2]	Ἀαρῶνα προσδέξασθαι συγκριθησόμενον, γένους μὲν	ὄντα	τοῦ αὐτοῦ μηδὲν δὲ μεμφθῆναι
[4, 8]	μὴ ἀγνοεῖν ἀλλήλους ὁμοφύλους τε	ὄντας	καὶ τῶν αὐτῶν κοινωνοῦντας ἐπιτηδευμάτων,
[4, 8]	τινὰς ὀκνοῦντας ἅψασθαι λαβεῖν παρακαλῶσιν,	ὄντας	μὲν Ἰσραηλίτας ὡς κοινωνοὺς καὶ
[4, 6]	ἐρήμου νῦν ἐν τοῖς ἀγαθοῖς	ὄντας	παροινεῖν, μηδὲ τὰ κτηθέντα ὑπὸ
[4, 6]	τὴν νόσον ὅσοι τε> συγγενεῖς	ὄντες	κωλύειν δέον ἐξώτρυνον αὐτοὺς ἐπὶ
[4, 8]	σαφῶς ἐξεπιστάμενος παραινῶ, οὐκ ἂν	ὄντες	μακαριστοὶ καὶ ζηλωτοὶ πᾶσιν ἀτυχήσαιτέ
[4, 5]	εὐσταλῆ κοῦφοι πρὸς τὸ διώκειν	ὄντες	μετέθεον τοὺς πολεμίους καὶ τοὺς
[4, 2]	τοῖς Ἰουδαίοις συνέπεσεν: ἑξήκοντα γὰρ	ὄντες	μυριάδες καὶ διὰ τὸ πλῆθος
[4, 2]	ἀφαιρεῖται: ὅστις γὰρ αὐτῷ σύνοιδεν	ὄντι	λαβεῖν ἀξίῳ πείθει τυγχάνειν αὐτὸν
[4, 6]	πληγῶν, ὡς οὐχὶ τοῦ κτήνους	ὄντος	αἰτίου, τὴν δὲ ὁδὸν αὐτοῦ
[4, 3]	τὴν ἐκκλησίαν μετεώρου τοῦ πλήθους	ὄντος	ἐπ' ἐλπίδι τῶν ἐσομένων, καὶ
[4, 4]	δὲ κατὰ σελήνην νουμηνίᾳ μηνὸς	ὄντος	τοῦ παρὰ μὲν Ἀθηναίοις Ἑκατομβαιῶνος
[4, 1]	ἁπάντων ἐκ τῆς Ἁβράμου γενεᾶς	ὄντων,	ἀλλ' αἴτιον ἕνα τούτων τοῦ
[4, 6]	ταῦτα τῶν μὲν ἡμετέρων κοινῶν	ὄντων	πρὸς ἅπαντας, τοῦ δ' ὑμετέρου
[4, 6]	γενησόμενον ἐθεράπευεν. ἐν τούτοις δ'	ὄντων	τῶν πραγμάτων δείσας Μωυσῆς, μὴ
[4, 8]	πολυαρχία γὰρ πρὸς τῷ τοῖς	ὀξέως	τι πράττειν ἀνάγκην ἔχουσιν ἐμπόδιον
[4, 2]	τὸν εἰς τοῦτο καιρὸν λάβωσιν.	~(Ὅπερ	δὲ τοῖς μεγάλοις συμβαίνει στρατοπέδοις
[4, 6]	θεραπείᾳ φιλοτίμως ἀγόμενος εἰς ὄρος,	ὅπερ	ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν ἔκειτο τοῦ
[4, 8]	ἐξουσίαν ἐχέτω καταδουλοῦν αὐτήν, ἀλλ'	ὅπη	βούλεται χωρεῖν ἀπίτω τοῦτο ἐλεύθερον
[4, 8]	πολλὴν ἔχοντες καὶ ἵππους καὶ	ὅπλα	καὶ πρὸ τούτων εὐμενῆ τὸν
[4, 6]	λάβοι καὶ θρασυνθεῖεν ὥστε εἰς	ὅπλα	καὶ τὰς ὑμετέρας χεῖρας ἐλθεῖν:
[4, 5]	πιπράσκειν ἐθέλοιεν. Σιχὼν δ' ἀρνούμενος	ὁπλίζει	τὸν οἰκεῖον στρατὸν καὶ τοὺς
[4, 5]	δεξιοὶ χρῆσθαι, καὶ διὰ τὴν	ὅπλισιν	οὖσαν εὐσταλῆ κοῦφοι πρὸς τὸ
[4, 6]	λαὸν εὐωχήσας μέρος τι τῶν	ὁπλιτῶν	ἐξέπεμψε δῃῶσον τὴν Μαδιηνιτῶν γῆν
[4, 8]	τε γῆν, ἣν κτήσεσθε, κρατηθέντες	ὅπλοις	ὑπὸ τῶν αὖθις ἀφαιρεθήσεσθε μετὰ
[4, 3]	ὁ γυμνοῖς οὖσι τὴν ἐξ	ὅπλων	ἀσφάλειαν χαρισάμενος, ὁ ποτίμους ἡμῖν
[4, 8]	ἑκουσίως πολεμίους: πρὸ γὰρ τῶν	ὅπλων	καλὸν εἶναι χρῆσθαι λόγοις πρὸς
[4, 8]	αὐτὸν θρησκείαν πειραθήσονται κακῶν, ὡς	ὅπλων	τε αὐτοῖς πολεμίων πληρωθῆναι τὴν
[4, 6]	ἐξ ὧν ἁπάντων λαβόντων τέλος	ὁποῖον	ἐκεῖνος προεῖπε τεκμαίροιτ' ἄν τις,
[4, 3]	αὐτὸ παρατριβείσης αὐτομάτως ἐξεκρούσθη, ἀλλ'	ὁποῖον	θεοῦ κελεύσαντος ἁφθείη λαμπρὸν καὶ
[4, 3]	πάντες καθήγνισαν ἐπὶ τοῖς θυμιατηρίοις	ὁπόσα	κομίζοντες ἔτυχον. ἐξέλαμψε δὲ πῦρ
[4, 8]	βωμοὺς καὶ ἄλση καὶ νεὼς	ὁπόσους	ἂν ἔχοιεν κατερείπειν παραινῶ καὶ
[4, 8]	ἡμέρας ἀρχομένης τε αὐτῆς καὶ	ὁπότε	πρὸς ὕπνον ὥρα τρέπεσθαι μαρτυρεῖν
[4, 8]	διατροφῆς λόγον ἐχόντων. μηδὲ βοῶν	ὁπότε	τρίβοιεν τοὺς στάχυας ἀποδεῖν τὰ
[4, 8]	συνελθόντες μετρείτωσαν ἀπὸ τοῦ τόπου	ὅπου	κεῖται ὁ νεκρὸς τὴν χώραν.
[4, 8]	τὸν ἐνεόν. (Ἐν μάχῃ τις	ὅπου	μὴ σίδηρος πληγεὶς παραχρῆμα μὲν
[4, 8]	ἐκκλησίαν ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῃ συναγαγών,	ὅπου	νῦν πόλις ἐστὶν Ἀβίλη, φοινικόφυτον
[4, 8]	τὴν γένεσιν αὐτοῦ πονήσαντας. μηδὲ	ὀπώρας	ἀκμαζούσης κωλύειν ἅπτεσθαι τοὺς ὁδῷ
[4, 8]	θεῷ μᾶλλον κεχαρισμέναι γένοιντο καὶ	ὅπως	ἂν οἱ στρατεύοντες ἐξίοιεν τεκμηρίῳ
[4, 8]	ἂν ἱμάτιον ᾖ τὸ ἐνέχυρον,	ὅπως	εἰς ὕπνον ἔχῃ τοῦτο, φύσει
[4, 6]	ἀξιολόγων παρακαλέσοντας τὸν μάντιν ἐλθεῖν,	ὅπως	ἐπ' ἐξωλείᾳ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀρὰς
[4, 6]	Βάλαμον παραληφθέντα ὑπὸ τῶν Μαδιηνιτῶν,	ὅπως	ἐπαράσηται τοῖς Ἑβραίοις, καὶ τοῦτο
[4, 8]	σκεύη μὴ ἐξεῖναι λαμβάνειν ἐνέχυρον,	ὅπως	μὴ στερῶνται καὶ τῶν πρὸς
[4, 8]	τῶν ἑκατέροις ὑπαρχόντων γενομένων, ἀλλ'	ὅπως	παίδων τύχωσιν, οἳ γηρωκομήσουσιν αὐτοὺς
[4, 7]	μαλακίαν πεποιῆσθαι τὴν αἴτησιν, ἀλλ'	ὅπως	τὴν λείαν ἐν ἐπιτηδείοις καταλιπόντες
[4, 8]	σανίδων ἐπιβολαῖς ἔχειν κεκλεισμένα, οὐχ	ὅπως	τινὲς εἴργοιντο ὑδρείας, ἀλλ' ἵνα
[4, 8]	τοὺς ἀπολωλότας ἐν τῇ μάχῃ,	ὅπως	τὸ ἐπ' αὐτοῖς κορέσασα λυπηρὸν
[4, 8]	γῆς, ἧς ἂν Ἑβραῖοι κρατῶσιν,	ὅπως	τῷ θεῷ τῶν μὲν ὑπηργμένων
[4, 8]	νυκτός. οὕτως δὲ καὶ οἱ	ὁπωσοῦν	ὑπὸ τῶν νόμων ἀναιρεθῆναι κατακριθέντες.
[4, 2]	ἔχειν τὸ μὴ στασιάζοντας ὑμᾶς	ὁρᾶν	καί τοι κατὰ τὴν ὑμετέραν
[4, 8]	καὶ τῶν πρὸς τὰ σιτία	ὀργάνων	μηδ' ὑπ' ἐνδείας πάθωσί τι
[4, 8]	ὃν ἔπασχον αὐτὰ καιρὸν ἐν	ὀργῇ	γενόμενος, ἀλλ' ὥστε τοῦ σωφρονήσειν
[4, 8]	μηδὲ τὴν ἴσην ἐπὶ τούτοις	ὀργήν	ποτε λαμβάνετε, ᾗ κατ' ἐμοῦ
[4, 4]	πεπρᾶχθαι, κατηγόρουν δ' αὐτοῦ τὴν	ὀργὴν	τοῦ θεοῦ γίνεσθαι τοσαύτην οὐχ
[4, 8]	τε ἐπὶ τῆς ἐρήμου μετ'	ὀργῆς	ὁμιλήσειαν αὐτῷ μετανοοῦντες ἤλγουν, ὡς
[4, 7]	ἡμῖν πολεμίους. οἱ δ' ὁρῶντες	ὀργιζόμενον	αὐτὸν καὶ δικαίως ἠρεθίσθαι πρὸς
[4, 6]	οὕτως γὰρ αὐτοῖς τὸν θεὸν	ὀργισθήσεσθαι.	καὶ ὁ μὲν τοῦθ' ὑποθέμενος
[4, 8]	Ἰησοῦς. ὡς δ' ἐπὶ τῷ	ὄρει	τῷ Ἀβαρεῖ καλουμένῳ ἐγένετο, τοῦτο
[4, 1]	νίκῃ οἱ πολέμιοι καὶ μειζόνων	ὀρεχθέντες	ἐπ' αὐτοὺς ἔλθοιεν, ἔγνω δεῖν
[4, 8]	φρονήματα ἐλευθέρια καὶ πρὸς ἀρετὴν	ὄρθια,	εἰ μὴ τύχοιεν ἐκ γάμων
[4, 5]	τοῦ μὲν Ἀρνῶνος ἀπὸ μεσημβρίας	ὁρίζοντος	αὐτό, Ἰοβάκου δὲ τὴν ἀρκτῴαν
[4, 5]	εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν λίμνην ἐκδίδωσιν	ὁρίζων	τήν τε Μωαβῖτιν καὶ Ἀμωρῖτιν.
[4, 7]	αἵδε: Βοσάρα μὲν ἐπὶ τοῖς	ὁρίοις	τῆς Ἀραβίας, Ἀρίμανον δὲ τῆς
[4, 8]	ἓξ φυλὰς ἐπὶ τοῖν δυοῖν	ὀροῖν	ἀναστῆναι καὶ σὺν αὐτοῖς Λευίτας
[4, 8]	Σικιμίων πόλεως ἐμπεριάγειν μεταξὺ δυοῖν	ὀροῖν,	Γριζαίου μὲν τοῦ ἐκ δεξιῶν
[4, 8]	τοὺς νόμους ὑπερβαίνειν τοὺς τὸν	ὅρον	μετακινοῦντας. (Γῆν ὁ φυτεύσας, πρὸ
[4, 6]	βασιλικῇ θεραπείᾳ φιλοτίμως ἀγόμενος εἰς	ὄρος,	ὅπερ ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν ἔκειτο
[4, 4]	νῦν ὀνομαζομένην. ἐνταῦθα ὑψηλοῦ περιέχοντος	ὄρους	αὐτὸ ἀναβὰς Ἀαρὼν ἐπ' αὐτὸ
[4, 4]	αὐτὴν δημοσίᾳ πολυτελῶς ὑπέρ τινος	ὄρους,	ὃ καλοῦσι Σίν, καὶ πενθήσαντα
[4, 8]	γίγνεσθαι τοῦ συμφέροντος ὑμῖν δυνατώτερος.	(Ὅρους	γῆς μὴ ἐξέστω κινεῖν μήτε
[4, 4]	στρατιᾶς ἐπὶ τοὺς τῆς Ἰδουμαίας	ὅρους	ἦλθε καὶ πρέσβεις πρὸς τὸν
[4, 8]	ᾖ. οὗ δ' ἂν εἰς	ὄρυγμα	τοιοῦτον μὴ κλειστὸν ἐμπεσὸν βόσκημά
[4, 8]	διανεμέσθωσαν. (Οἱ φρέαρ ἢ λάκκον	ὀρύξαντες	ἐπιμελὲς ποιείσθωσαν ὥστε σανίδων ἐπιβολαῖς
[4, 8]	γυναιξί τε χήραις καὶ παισὶν	ὀρφανοῖς:	τῶν δ' ὡραίων ὅ τι
[4, 8]	φίλων εὐωχούμενος ἀναλισκέτω καὶ μετ'	ὀρφανῶν	καὶ χηρευουσῶν γυναικῶν. πέμπτου δὲ
[4, 6]	ἠξίου προαχθεὶς ἐπί τι τῶν	ὀρῶν	σκέψασθαι, πῶς τὸ τῶν Ἑβραίων
[4, 5]	ὃς ἐκ τῶν τῆς Ἀραβίας	ὀρῶν	ὡρμημένος καὶ διὰ πάσης ἐρήμου
[4, 2]	εἰπεῖν καὶ δήμοις ὁμιλεῖν πιθανώτατος,	ὁρῶν	ἐν ὑπερβαλλούσῃ τιμῇ τὸν Μωυσῆν
[4, 6]	μέλλοντος καὶ τὸν νομοθέτην δὲ	ὁρῶν	μὴ περαιτέρω τὴν ἀπόνοιαν αὐτοῦ
[4, 5]	κωλύειν ἑτοιμότατος ἦν. (Μωυσῆς δὲ	ὁρῶν	πολεμίως αὐτοῖς τὸν Ἀμοραῖον διακείμενον
[4, 1]	(Μωυσῆς δὲ τοὺς μὲν οἰκείους	ὁρῶν	ὑπὸ τῆς ἥττης καταπεπληγότας, φοβούμενος
[4, 8]	πλεονεκτοῦντας προσωτέρω χωρεῖν βούλεσθαι τῶν	ὅρων:	μὴ γὰρ μακρὰν εἶναι τοῦ
[4, 7]	κτείνειν, εἰ λάβοιεν ἔξω τῶν	ὅρων	τῆς πόλεως εἰς ἣν ἔφυγε
[4, 4]	ἄλλον ἀντιποιήσεσθαι καὶ τοὺς πρώτους	ὁρῶντα	κακῶς ἀπολωλότας. ἔτι γε μὴν
[4, 7]	ἀπέδειξεν ἡμῖν πολεμίους. οἱ δ'	ὁρῶντες	ὀργιζόμενον αὐτὸν καὶ δικαίως ἠρεθίσθαι
[4, 4]	μέλλοι τελευτᾶν, παντὸς τοῦ στρατεύματος	ὁρῶντος,	κάταντες γὰρ ἦν τὸ χωρίον,
[4, 6]	βιάσασθαι καὶ νικῆσαι τὴν τῶν	ὁρώντων	σωφροσύνην ἱκανὰς διὰ τὸ κάλλος
[4, 3]	τῶν προειρημένων φανερὸν εἶναι τοῖς	ὁρῶσι.	καὶ οἱ μὲν οὕτως ἀπώλοντο
[4, 8]	πᾶν τὸ νομιζόμενον τέρας τοῖς	ὁρῶσι.	μὴ ἐξεῖναι δὲ ποιεῖν ἐκτομίας
[4, 6]	αὐτῶν προστάξατε. ἐπειδὰν δὲ κεχειρωμένους	ὁρῶσι	ταῖς ἐπιθυμίαις, καταλιπέτωσαν καὶ παρακαλούντων
[4, 8]	κόρης πατὴρ ἢ ἀδελφὸς ἢ	ὃς	ἂν μετὰ τούτους ἐγγυτέρω δοκῇ
[4, 6]	ἀντιλέγειν αὐτοῦ τῇ προαιρέσει δηλῶν,	ὃς	αὐτὸν ἐπὶ τοσοῦτον κλέος δι'
[4, 5]	τὴν ἀρκτῴαν αὐτοῦ πλευρὰν περιγράφοντος,	ὃς	εἰς τὸν Ἰόρδανον ποταμὸν ἐκβάλλων
[4, 5]	παρῆν ἐπὶ τὸν ποταμὸν Ἀρνῶν'	ὃς	ἐκ τῶν τῆς Ἀραβίας ὀρῶν
[4, 7]	κατέλιπον, τοῦτο Μωυσέος Φινέει κελεύσαντος.	ὃς	ἧκεν ἄγων τὸν στρατὸν ἀπαθῆ
[4, 8]	γένοιτο δὲ χρόνος μηδὲ εἷς,	ὃς	καινίσει τι τούτων καὶ πρὸς
[4, 8]	τοὺς προεστηκότας ἐξυβρίσαι διὰ πλοῦτον,	ὃς	ὑμῖν πολὺς διαβᾶσι τὸν Ἰορδάνην
[4, 8]	δέδωκεν αὐτοῖς ἀγαθὰ προσκτήσασθαι δὲ	ὅσα	δύναται χαρίζεσθαι. (Γαμείτωσαν δὲ ἐν
[4, 2]	τήν τε οὖν στάσιν καὶ	ὅσα	μετ' αὐτὴν Μωυσῆς ἐπολιτεύσατο διηγήσομαι
[4, 8]	τὴν φύσιν. μηδὲ κτήνεσιν ἐπάγειν	ὅσα	μὴ συγγενῆ: δέος γὰρ ἐκ
[4, 3]	τότε καταστήσας καὶ θεατὴν τεράτων	ὅσα	μοι παρέσχεν ἰδεῖν ἐκεῖνος ὁ
[4, 8]	ψευδομαρτυρήσας πιστευθῇ, πασχέτω ταῦτ' ἐλεγχθεὶς	ὅσα	ὁ καταμαρτυρηθεὶς πάσχειν ἔμελλεν. (Ἂν
[4, 8]	εἰς τὴν νοσηλείαν ἀποτινέτω πάνθ'	ὅσα	παρὰ τὸν χρόνον τῆς κατακλίσεως
[4, 8]	Ἰησοῦς Μωυσέος παρόντος. ἔπειτα πάνθ'	ὅσα	ποιήσειεν ὑπὲρ τῆς τοῦ λαοῦ
[4, 6]	ὅσα τε βασιλεῦσιν ἔσται καὶ	ὅσα	πόλεσι ταῖς ἀξιολογωτάταις, ὧν ἐνίαις
[4, 7]	τε καὶ γυναῖκας καὶ τἆλλα	ὅσα	συμπεριάγειν μέλλουσιν αὐτοῖς ἂν ἦν
[4, 6]	δ' ἐπὶ στόμα πάθη προύλεγεν	ὅσα	τε βασιλεῦσιν ἔσται καὶ ὅσα
[4, 8]	ἔν τε βραχίοσιν ἕκαστον διαφαίνειν,	ὅσα	τε τὴν ἰσχὺν ἀποσημαίνειν δύναται
[4, 8]	ἐφ' ἁμαρτήμασι νέων, ἀπόχρη σοι	ὅσα	τῆς εἰς ἡμᾶς τιμῆς ὠλιγώρησας,
[4, 8]	παρέσχεν. ἀναλώματα γὰρ οὐχ ἡγητέον	ὅσα	τις κατὰ χρηστότητα παρίησιν ἀνθρώποις
[4, 8]	χρόνον τῆς κατακλίσεως ἀνάλωσε καὶ	ὅσα	τοῖς ἰατροῖς ἔδωκεν. ὁ γυναῖκα
[4, 3]	συνίζησεν ἡ γῆ καὶ πάνθ'	ὅσα	φίλα τούτοις ἦν ὑπήνεγκεν εἰς
[4, 8]	κατέσχεν Ἑβραίους τοσαύτη τὸ μέγεθος,	ὅση	τότε Μωυσέος ἀποθανόντος. ἐπόθουν δ'
[4, 8]	συλλογῆς εὐπορία τοῖς δεσπόταις γένοιτο,	ὅση	χάρις ἐκ τῶν δεομένων ἔλθοι,
[4, 3]	πείσεσθαι περὶ σοῦ δοξάζοντας οὐχ	ὅσια:	εὑρεθείην γὰρ ἂν οὕτως ἀγαθὸς
[4, 4]	τῶν πεμμάτων αὐτοῖς τινα χορηγεῖν.	ὅσοι	δ' ἂν αὑτοὺς καθιερῶσιν εὐχὴν
[4, 8]	χωρεῖν ἀπίτω τοῦτο ἐλεύθερον ἔχουσα.	(Ὅσοι	δ' ἂν τῶν νέων περιφρονῶσι
[4, 4]	τριάκοντα σίκλους ἄνδρα δὲ πεντήκοντα.	ὅσοι	δὲ ἂν ἐνδεέστερα τῶν ὡρισμένων
[4, 6]	αὐτοῖς τοῦ θεοῦ τὴν νόσον	ὅσοι	τε> συγγενεῖς ὄντες κωλύειν δέον
[4, 2]	τοῦτο ταραχῆς παύσασθε, πρωὶ δὲ	ὅσοι	τῆς ἱερωσύνης ἀντιποιεῖσθε κομίζων ἕκαστος
[4, 2]	δὲ τὸν Κορῆ βοῶν ἐφ'	ὅσον	ἐδύνατο, δεξιὸς ὢν καὶ κατὰ
[4, 6]	νήσοις καὶ κατ' ἤπειρον βιοτεύσετε	ὅσον	ἐστὶν οὐδ' ἀστέρων ἀριθμὸς ἐν
[4, 7]	στρατὸν ἐπὶ σφᾶς ἐλαύνοντα καὶ	ὅσον	οὐδέπω παρεσόμενον ἠθροίζοντό τε καὶ
[4, 3]	ἔτυχον. ἐξέλαμψε δὲ πῦρ τοσοῦτον	ὅσον	οὔτε χειροποίητον ἱστόρησέ τις οὔτε
[4, 5]	οὖν τοὺς πλείους καταραχθέντας, καὶ	ὅσον	συνεστραμμένον ἔφευγε, περιστάντες ἔβαλλον καὶ
[4, 2]	τῆς ἐπιβουλῆς τὴν ἰσχὺν ἀφαιρεῖται:	ὅστις	γὰρ αὐτῷ σύνοιδεν ὄντι λαβεῖν
[4, 5]	τῆς τοῦ πολεμεῖν ἡδονῆς ἀπολαύειν,	ὅτ'	αὐτῇ συγχωρεῖ χρῆσθαι τὸ θεῖον.
[4, 6]	τῶν τοιούτων σιγᾶν ἢ λέγειν,	ὅταν	ἡμᾶς τὸ τοῦ θεοῦ λάβῃ
[4, 4]	οἶνον οὐ προσφερόμενοι, τούτους δὲ	ὅταν	τὰς τρίχας ἀφιερῶσιν ἐπὶ θυσίᾳ
[4, 8]	θεὸς παραδίδωσι διατελοίητε: ἔργον δ'	ὅτι	ἂν πολεμικὸν ἢ νῦν ὑφ'
[4, 8]	ἐλθοῦσα ἡ γυνὴ μαρτυράσθω τοῦθ'	ὅτι	βουλομένην αὐτὴν ἐπὶ τοῦ οἴκου
[4, 3]	τὴν σὴν εἰς τέλος ἔρχεται,	ὅτι	δὲ φροντίζεις τῶν Ἑβραίους ὀνησόντων,
[4, 8]	εἰς πατέρας τολμωμένοις χαλεπῶς ἔχειν,	ὅτι	καὶ αὐτὸς πατὴρ τοῦ παντὸς
[4, 2]	ἑαυτὸν καταφρονούμενον οὐδ' ὑμᾶς ἀγνοοῦντας	ὅτι	καὶ ποιοῦντες αὐτῷ χαρίζεσθε, ἀλλ'
[4, 8]	χρῆσθαι λόγοις πρὸς αὐτοὺς δηλοῦντας,	ὅτι	καὶ στρατιὰν πολλὴν ἔχοντες καὶ
[4, 1]	οὐδὲν ἔτι χρηστὸν προσεδόκα λογιζόμενον,	ὅτι	καὶ ταῦτα κατὰ μῆνιν θεοῦ
[4, 3]	ἑαυτὴν οὔσης ἀξίας οἴκτου, ἀλλ'	ὅτι	καὶ τοιαῦτα παθόντων ἐφήσθησαν οἱ
[4, 4]	ἐπ' αὐτὸ Μωυσέος αὐτῷ δεδηλωκότος,	ὅτι	μέλλοι τελευτᾶν, παντὸς τοῦ στρατεύματος
[4, 8]	ἡμῶν ἐπὶ καλλωπισμῷ προσθέντων οὐδ'	ὅτι	μὴ κατελέλοιπε Μωυσῆς. νενεωτέρισται δ'
[4, 2]	βιάζεσθαι τό τε λεληθότως ἐξυβρίζειν,	ὅτι	μὴ μόνον ἄκοντας μηδὲ συνιέντας
[4, 8]	ἑπτὰ κριτὰς ὀμνύτω τὸν θεόν,	ὅτι	μηδὲν παρὰ τὴν αὐτοῦ βούλησιν
[4, 8]	τούτου τὸ πένθος ἦν καὶ	ὅτι	μήπω καλῶς τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ
[4, 1]	πρὸς τὴν τούτου βούλησιν ἐξαπατωμένους,	ὅτι	μόνῳ τὸ θεῖον αὐτῷ προδηλοῖ
[4, 8]	αὐτῶν ἀρετὴν οἴκτου μᾶλλον ἀξιοῦν,	ὅτι	μοχθηρῶν ἐγένοντο πατέρων, ἢ μίσους
[4, 6]	αὐτῇ πληγὰς ἐπιφέρειν μὴ συνιείς,	ὅτι	νῦν κατὰ θεοῦ προαίρεσιν οἷς
[4, 3]	χάριν. παράστησον δὲ καὶ νῦν,	ὅτι	πάντα σῇ προνοίᾳ διοικεῖται καὶ
[4, 8]	ὧν ἀκροᾶσθε μὴ χαλεπῶς, γινώσκοντες	ὅτι	πάντες οἱ ἄρχεσθαι καλῶς εἰδότες
[4, 2]	κινδυνεύσαντας ἔσωσε Μωυσῆς οὐ μνησικακῶν,	ὅτι	παρ' ὀλίγον ἦλθε καταλευσθεὶς ὑπ'
[4, 8]	ὡς δηλώσειεν αὐτῷ τὸ θεῖον,	ὅτι	παραβάντες τὴν πρὸς αὐτὸν θρησκείαν
[4, 4]	μὲν διεφθάρθαι μηδὲν ἐξαμαρτόντας ἢ	ὅτι	περὶ τὴν τοῦ θεοῦ θρησκείαν
[4, 8]	γὰρ τὸν τῇ γενέσει πρεσβύτερον,	ὅτι	τὰ τῆς μητρὸς αὐτῷ ἥττονα
[4, 2]	ἐτύγχανεν αὐτοῦ καὶ συγγενής, ἀχθόμενος	ὅτι	ταύτης τῆς δόξης δικαιότερον ἂν
[4, 8]	ἀλλὰ καὶ δωρεᾶς τῶν κρειττόνων,	ὅτι	τε πονοῦντί μοι καὶ κατὰ
[4, 3]	τοῖς αὖθις ὧν ἔπαθον καὶ	ὅτι	τὴν ἰσχὺν τοῦ θεοῦ νομίσειαν
[4, 8]	τεμενίσματος εὐχαριστησάτω μὲν τῷ θεῷ,	ὅτι	τῆς ἀπ' Αἰγυπτίων αὐτοὺς ὕβρεως
[4, 8]	ὡς ἀσθενέστεροι κρατεῖν λύπης ἐδήλουν,	ὅτι	τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ καὶ μεγαλουργίας
[4, 6]	θαυμάζετε οὖν, ὦ μακάριος στρατός,	ὅτι	τοσοῦτος ἐξ ἑνὸς πατρὸς γεγόνατε.
[4, 8]	τιμωρίαν ταύτην αἰσχίστην ἐλεύθερος ὑπομενέτω,	ὅτι	τῷ κέρδει δουλεύσας ὕβρισε τὸ
[4, 6]	χωρεῖν τὴν προκειμένην παρώρμησε προστάξας	ὅτιπερ	ἂν αὐτὸς κατὰ νοῦν αὐτῷ
[4, 8]	ἀπόδοσιν, ἀλλ' αὐθημερὸν ἐκτίνειν ὡς	οὐ	βουλομένου τοῦ θεοῦ τῆς ἐξ
[4, 6]	οἷς σὺ προστάττεις τυραννικῶς λάβοις:	οὐ	γὰρ ἄλλο τι μέχρι νῦν
[4, 6]	καὶ τὰς ὑμετέρας χεῖρας ἐλθεῖν:	οὐ	γὰρ ἂν ὑποστρέψειέ τις νικηφόρος
[4, 8]	μηδενὶ μήτε βρωτὸν μήτε ποτόν:	οὐ	γὰρ δίκαιον προσοδεύεσθαι τοῦ ὁμοφύλου
[4, 8]	τὰ στόματα ἐπὶ τῆς ἅλωος:	οὐ	γὰρ εἶναι δίκαιον εἴργειν τοὺς
[4, 8]	ἡμέραν οὐκ ἐπενεγκεῖν ἱερεῖον ἕτερον,	οὐ	γὰρ εἶναι νόμιμον. ταῦτ' οὖν
[4, 8]	δ' οὐκ ὀνειδίζειν ὑμᾶς προεθέμην,	οὐ	γὰρ ἐπ' ἐξόδου τοῦ ζῆν
[4, 1]	θεοῦ τῶν Χαναναίων πεῖραν λαμβάνειν:	οὐ	γὰρ ἠξίουν τοῖς Μωυσέος πειθαρχοῦντες
[4, 8]	ἐντεῦθεν ἀποφερέτω μήτ' αὐτὸς χρήσθω:	οὐ	γὰρ κατὰ καιρὸν τοῦτον ὑπ'
[4, 8]	μὴ σύνδυο καὶ τρία σπείρειν:	οὐ	γὰρ τῇ τῶν ἀνομοίων κοινωνίᾳ
[4, 3]	σὺ γὰρ αὐτὸς οἶσθα, ὡς	οὐ	δίκαιον ὑπὲρ τῆς ἐκείνων κακίας
[4, 6]	τοῖς Ἑβραίοις, καὶ τοῦτο μὲν	οὐ	δυνηθέντα θείᾳ προνοίᾳ, γνώμην δὲ
[4, 1]	γὰρ δίχα τῆς αὐτοῦ προνοίας	οὐ	δυνησόμενον ἐρρῶσθαι τοῖς πράγμασιν, ἀναστήσας
[4, 4]	μὲν ὧν ἠκροᾶτο εἰς ἀπολογίαν	οὐ	καθιστάμενος, ἵνα μὴ παροξύνῃ τὸ
[4, 8]	τινὰ αἰτίαν προφέροι, καθ' ἣν	οὐ	καλῶς ἐλέγχει αὐτοὺς ἀποφηναμένους: οὔτε
[4, 2]	προαίρεσιν τῆς ἱερωσύνης τυχεῖν, ἀλλ'	οὐ	κατὰ τὴν αὐτοῦ χάριν, ἧκεν
[4, 7]	ἀνὴρ Σωλοφάντης ὄνομα, παῖδας μὲν	οὐ	καταλιπὼν ἄρσενας θυγατέρας δέ τοι,
[4, 1]	τοῖς πολεμίοις ἐπῆλθον, οἱ μὲν	οὐ	καταπλαγέντες αὐτῶν τὴν ἔφοδον οὐδὲ
[4, 6]	παρανομίαν εἰς πλείονας τῶν ἀρξαμένων	οὐ	κολαζομένων, τόλμῃ δὲ καὶ ψυχῆς
[4, 8]	τῶν πέρα τοῦ Ἰορδάνου πραχθησομένων	οὐ	μέλλω βοηθὸς ὑμῖν ἔσεσθαι καὶ
[4, 8]	βούλησιν κἀγὼ χρήσιμος ὑμῖν ἐγενόμην,	οὐ	μέχρι τοῦ δεῦρο στήσει τὴν
[4, 2]	κατὰ τοῦτ' αἰτίας ἡμᾶς ἠλευθέρωσεν.	οὐ	μὴν ἐξ ἐμῆς χάριτος λαβεῖν
[4, 2]	ἀμφοτέρους ἡμᾶς μεγέθει χρημάτων ὑπερβάλλεις,	οὐ	μὴν οὐδ' εὐγενείᾳ, κοινὸν γὰρ
[4, 8]	ἢ μίσους φύντας ἐκ φαύλων.	οὐ	μὴν οὐδὲ πατράσιν υἱῶν ἁμαρτίαν
[4, 2]	ἅπαντας ἀπολέσθαι κινδυνεύσαντας ἔσωσε Μωυσῆς	οὐ	μνησικακῶν, ὅτι παρ' ὀλίγον ἦλθε
[4, 3]	γενόμενοι: ὀδύραιτο δ' ἄν τις	οὐ	μόνον τῆς συμφορᾶς αὐτοὺς καὶ
[4, 4]	τῇ ἱερᾷ πόλει. τῶν δ'	οὐ	νενομισμένων ἐσθίειν παρ' αὐτοῖς κατὰ
[4, 3]	τοῖς ἀγγέλοις ἔφασαν καὶ Μωυσῆν	οὐ	περιόψεσθαι κατὰ τοῦ λαοῦ παντὸς
[4, 8]	ἀναστῆσαι πρὸς ἥλιον ἀνίσχοντα τετραμμένον	οὐ	πόρρω τῆς Σικιμίων πόλεως ἐμπεριάγειν
[4, 4]	οὗτοι καλοῦνται, κομῶντες καὶ οἶνον	οὐ	προσφερόμενοι, τούτους δὲ ὅταν τὰς
[4, 2]	βίαν μὲν ἀγαθοὶ βουλόμενοι δοκεῖν	οὐ	προσφέρουσι, τέχνῃ δ' εἶναι κακουργοῦσι
[4, 3]	καὶ ἀπ' οὐρανοῦ τροφὴν καταπέμψας	οὐ	πρότερον ἱστορηθεῖσαν, ὁ νόμων ἡμῖν
[4, 4]	καὶ Μωυσῆς, ἄρχειν γὰρ μάχης	οὐ	συνεβούλευσεν ὁ θεὸς χρωμένῳ, τὴν
[4, 8]	ἐξ ἰδίων οὐκ ἔχουσι μεταλαβεῖν:	οὐ	τοσαύτη γὰρ ἂν ἐκ τῆς
[4, 8]	ἡ μετάνοια καὶ ἡ τῶν	οὐ	φυλαχθέντων νόμων ἀνάμνησις. ὅθεν εἰ
[4, 8]	μέχρι νῦν ἡγεμονεύσας ἡμῖν, καθ'	οὗ	βούλησιν κἀγὼ χρήσιμος ὑμῖν ἐγενόμην,
[4, 8]	ἐπὶ βήματος ὑψηλοῦ σταθείς, ἀφ'	οὗ	γένοιτο ἐξάκουστος, ἀναγινωσκέτω τοὺς νόμους
[4, 8]	μηδεὶς κίνδυνος ὡς ἐμπεσουμένοις ᾖ.	οὗ	δ' ἂν εἰς ὄρυγμα τοιοῦτον
[4, 7]	τὸν αὐτὸν τῷ ἀρχιερεῖ, ἐφ'	οὗ	δράσας τις τὸν φόνον ἔφυγε.
[4, 8]	ἐνικήθη δακρῦσαι. πορευομένῳ δ' ἔνθεν	οὗ	ἔμελλεν ἀφανισθήσεσθαι πάντες εἵποντο δεδακρυμένοι,
[4, 6]	ἐᾶσαι τοιοῦτον πάθος> ἐλθεῖν, ὑφ'	οὗ	κἂν ἀπόλοιντο πάντες: συμπέσοι δ'
[4, 8]	μηδὲν εἶναι τοιοῦτον συγκεχωρημένον, ἐξ	οὗ	κατὰ μίμησιν παρατροπή τις τῶν
[4, 6]	ὡς οὐδέν ἐστιν ἀνθρώπινον γένος,	οὗ	μὴ κατ' ἀρετὴν καὶ ζήλωσιν
[4, 7]	στρατηγὸν δ' αὐτῶν ἀπέδειξε Φινεές,	οὗ	μικρῷ πρότερον ἐμνήσθημεν φυλάξαντος τοῖς
[4, 3]	ἁφθείη λαμπρὸν καὶ φλογωδέστατον: ὑφ'	οὗ	πάντες, οἵ τε διακόσιοι καὶ
[4, 7]	καὶ Οὔρης, πέμπτος δὲ Ῥέκεμος,	οὗ	πόλις ἐπώνυμος τὸ πᾶν ἀξίωμα
[4, 3]	τὴν τῶν ἱερέων δοκιμασίαν, ἵν'	οὗ	προσδέξηται τὴν θυσίαν ὁ θεὸς
[4, 8]	κολαστὴς γίνεται τῶν τοιούτων ἀπαραίτητος,	οὗ	σὺ μὴ πειραθείης. κἂν μὲν
[4, 4]	καταλαμβάνει τεσσαρακοστὸν ἔτος πεπληρωκυῖαν ἀφ'	οὗ	τὴν Αἴγυπτον κατέλιπε μηνὸς δὲ
[4, 8]	οὔτε υἱὸν κολαζόμενον οὔτε θυγατέρα.	οὐδ'	ἂν οἱ λόγοι καὶ ἡ
[4, 8]	αὐτῷ παράσχοι καὶ πρὸς ἃς	οὐδ'	ἀντειπεῖν δυνηθείη. τοῦ δὲ τολμηρῶς
[4, 6]	κατ' ἤπειρον βιοτεύσετε ὅσον ἐστὶν	οὐδ'	ἀστέρων ἀριθμὸς ἐν οὐρανῷ. τοσούτοις
[4, 6]	ἔχειν καὶ λυπεῖσθε μελλουσῶν ἀναχωρεῖν,	οὐδ'	αὐταὶ τὴν δέησιν ὑμῶν ἀποστρεφόμεθα,
[4, 3]	ἀλιτηρίους ἀπολωλέναι τοὺς περὶ Δαθάμην	οὐδ'	ἐλυποῦντο. (Μωυσῆς δ' ἐκάλει τοὺς
[4, 6]	ἥκουσαι ἡμεῖς εἰς ὁμιλίαν ἥκομεν,	οὐδ'	ἐμπορευσόμεναι τὴν ὥραν τοῦ σώματος
[4, 2]	μεγέθει χρημάτων ὑπερβάλλεις, οὐ μὴν	οὐδ'	εὐγενείᾳ, κοινὸν γὰρ ἡμῖν τοῦτο
[4, 6]	ἐπιθυμίαις εἶναι. πρὸς τούτοις δ'	οὐδ'	εὔλογον ἔφασκε σωφρονήσαντας αὐτοὺς ἐπὶ
[4, 2]	ἦλθε καταλευσθεὶς ὑπ' αὐτῶν ἀποθανεῖν.	οὐδ'	ὁ θεὸς δὲ ἠμέλησε τοῦ
[4, 6]	πόλεσι ταῖς ἀξιολογωτάταις, ὧν ἐνίαις	οὐδ'	οἰκεῖσθαί πω συνέβαινε τὴν ἀρχήν,
[4, 8]	οὐδὲν ἡμῶν ἐπὶ καλλωπισμῷ προσθέντων	οὐδ'	ὅτι μὴ κατελέλοιπε Μωυσῆς. νενεωτέρισται
[4, 4]	τῆς τιμῆς. ~(Τὴν μέντοι στάσιν	οὐδ'	οὕτως συνέβη παύσασθαι, πολλῷ δὲ
[4, 2]	οὐκ ἂν περιεῖδεν ἑαυτὸν καταφρονούμενον	οὐδ'	ὑμᾶς ἀγνοοῦντας ὅτι καὶ ποιοῦντες
[4, 6]	γὰρ ἂν ὑποστρέψειέ τις νικηφόρος	οὐδ'	ὥστε παῖδας εὐφρᾶναι καὶ γυναῖκας.
[4, 2]	θεὸς τὸν αὐτὸν δοὺς προπάτορα,	οὐδὲ	διὰ φιλαδελφίαν ὃ δικαίως ἂν
[4, 6]	ὡς παρὰ ἐλευθέρου, καὶ γὰρ	οὐδὲ	λαθεῖν προεθέμην: θύω τε θεοῖς
[4, 8]	φύντας ἐκ φαύλων. οὐ μὴν	οὐδὲ	πατράσιν υἱῶν ἁμαρτίαν λογιστέον τῶν
[4, 8]	τὴν πολιτείαν ἔσοιτο, ἀλλ' ὡς	οὐδὲ	περὶ τῶν τυχόντων ἠμέληται τοῖς
[4, 4]	οἷς ἐπρεσβεύσατο Μωυσῆς οὐκ ἀρεσκόμενος	οὐδὲ	συγχωρῶν τὴν δίοδον ἔνοπλον τὴν
[4, 2]	πρὸς ἐκεῖνον διακείμενος: καὶ γὰρ	οὐδὲ	συνετὸν ἦν τοῖς κινδύνοις ἐμαυτὸν
[4, 1]	οὐ καταπλαγέντες αὐτῶν τὴν ἔφοδον	οὐδὲ	τὴν πληθὺν γενναίως αὐτοὺς ἐδέξαντο,
[4, 8]	ἀλλήλοις οὐχ ἡδονῆς ἕνεκα λέγοντες	οὐδὲ	τῆς τῶν χρημάτων αὐξήσεως κοινῶν
[4, 6]	τρίτον ἄλλων πάλιν ἀνασταθέντων βωμῶν	οὐδὲ	τότε μὲν κατηράσατο τοῖς Ἰσραηλίταις,
[4, 3]	πραττόμενον οὔτε νοηθὲν λανθάνει, ὥστ'	οὐδὲ	φθονήσεις μοι τῆς ἀληθείας τὴν
[4, 8]	αὐτοῦ βούλησιν ἀπόλοιτο καὶ κακίαν	οὐδὲ	χρησαμένου τινὶ μέρει αὐτῆς, καὶ
[4, 6]	θεοὺς προσκυνεῖν. μέμψαιτο δ' ἂν	οὐδείς,	εἰ γῆς εἰς ἣν ἀφῖχθε
[4, 6]	παντὸς ἀνηρτηκότα: χαρείη τ' ἂν	οὐδεὶς	κυριώτερον αὑτὸν περὶ ὧν πράξαιμι
[4, 8]	μάλιστα δὲ τὸν θεόν, ὃν	οὐδεὶς	πονηρὸς ὢν λανθάνει. εἰ δὲ
[4, 8]	εὐπορήσαντα δικαιολογήσασθαι πρὸς ὑμᾶς, ὡς	οὐδὲν	αἴτια τοῦ πολέμου γεγονότα πάσχοι
[4, 8]	μηδέποτε ἐξαλειφθῆναι δυναμένους. οὕτως γὰρ	οὐδὲν	ἁμαρτήσονται μὴ δυνάμενοι λέγειν ἄγνοιαν
[4, 3]	πρὸς τοὺς ὑπερηφανήσαντας: οἱ δ'	οὐδὲν	ἀντειπόντες ἠκολούθουν. οἱ δὲ περὶ
[4, 5]	πόλεσιν οὔσαις ὀχυραῖς. παρ' ὧν	οὐδὲν	αὐτοῖς ὄφελος ἦν εἰς ταύτας
[4, 6]	βιάζεσθαι δὲ τὴν ἐκείνου βούλησιν:	οὐδὲν	γὰρ ἐν ἡμῖν ἔτι φθάσαντος
[4, 5]	χρώμενον ἁλισκομένων καὶ τῶν πόλεων:	οὐδὲν	γὰρ παρὰ τούτων ἦν ἐμπόδιον
[4, 6]	τὴν ἑαυτοῦ πρόνοιαν ἐπένευσεν. ὡς	οὐδέν	ἐστιν ἀνθρώπινον γένος, οὗ μὴ
[4, 1]	παρ' ἐλπίδας ἀτυχῆσαι παντάπασιν ἀθυμοῦν	οὐδὲν	ἔτι χρηστὸν προσεδόκα λογιζόμενον, ὅτι
[4, 6]	ἃς βούλεται τοῦτο καὶ λόγους	οὐδὲν	ἡμῶν εἰδότων ἀφίησιν. ἐγὼ δὲ
[4, 8]	δὲ πάνθ' ὡς ἐκεῖνος κατέλιπεν	οὐδὲν	ἡμῶν ἐπὶ καλλωπισμῷ προσθέντων οὐδ'
[4, 6]	πραγμάτων λίαν εὐλαβεῖτο, καὶ γὰρ	οὐδὲν	πέπυστο γῆν ἄλλω πολυπραγμονεῖν τοὺς
[4, 4]	τὴν ἱερωσύνην ἀναμφίλεκτον τἀδελφῷ παρασχεῖν:	οὐδένα	γὰρ ἔτι αὐτῆς ἄλλον ἀντιποιήσεσθαι
[4, 2]	καὶ πρὸς μὲν τὸ πλῆθος	οὐδένα	ἐποιήσατο λόγον, πρὸς δὲ τὸν
[4, 8]	καταπρησθῆναι καὶ πραθέντας δουλεύειν ἀνδράσιν	οὐδένα	ληψομένοις οἶκτον ἐπὶ ταῖς συμφοραῖς
[4, 6]	συναγαγὼν εἰς ἐκκλησίαν τὸν λαὸν	οὐδενὸς	μὲν κατηγόρει πρὸς ὄνομα μὴ
[4, 6]	εὔνοια καὶ στοργή, καὶ κατ'	οὐδενὸς	τούτων πόρον ἐνθάδ' ἥκουσαι ἡμεῖς
[4, 4]	χεῖρον προκοπῆς αἰτίαν, ὑφ' ἧς	οὐδέποτε	λήξειν τὸ δεινὸν ἦν εἰκὸς
[4, 7]	ἐπὶ σφᾶς ἐλαύνοντα καὶ ὅσον	οὐδέπω	παρεσόμενον ἠθροίζοντό τε καὶ τὰς
[4, 8]	ἐκ τῆς ἑτέρου ζημίας ὠφέλειαν	οὐκ	ἀγαθὴν ὑπολαμβάνων. ὁμοίως καὶ περὶ
[4, 3]	ἐμῆς γενέσεως αὐτὸς οἶσθ' ἀκριβέστερον	οὐκ	ἀκοῇ μαθὼν ὄψει δὲ τότ'
[4, 8]	ἐφ' ἡμέρας τριάκοντα, λύπη δὲ	οὐκ	ἄλλη κατέσχεν Ἑβραίους τοσαύτη τὸ
[4, 8]	ἐν ὀλίγοις, προφήτης δὲ οἷος	οὐκ	ἄλλος, ὥσθ' ὅ τι ἂν
[4, 6]	οὐκ εὐπαραλογίστους Ἑβραίους. ἐμὲ δ'	οὐκ	ἂν ἀκόλουθον οἷς σὺ προστάττεις
[4, 6]	θεοὺς τοὺς ἡμετέρους σέβειν, καὶ	οὐκ	ἂν ἄλλο γένοιτο τεκμήριον ἧς
[4, 8]	ὕβρεως τὸ θεῖον, χείρων δ'	οὐκ	ἂν εἴη τῆς ἐπὶ τοῖς
[4, 2]	τῶν νόμων τὴν τιμὴν ἐχαριζόμην,	οὐκ	ἂν ἐμαυτῷ παρεὶς δοῦναι παρέσχον
[4, 6]	ὑμῖν, τὸ μὲν Ἑβραίων γένος	οὐκ	ἂν ὄλεθρος παντελὴς καταλάβοι οὔτ'
[4, 8]	διάνοιαν αὐτοῦ σαφῶς ἐξεπιστάμενος παραινῶ,	οὐκ	ἂν ὄντες μακαριστοὶ καὶ ζηλωτοὶ
[4, 2]	ἢ κακουργεῖν ὅ τε θεὸς	οὐκ	ἂν περιεῖδεν ἑαυτὸν καταφρονούμενον οὐδ'
[4, 8]	τῷ γάμῳ θυσίας ὁ θεὸς	οὐκ	ἂν προσοῖτο: γένοιτο γὰρ ἂν
[4, 6]	μετανοῆσαι δυναμένους, ἔλεγε δ' ὡς	οὐκ	ἄξια δρῷεν οὔτ' αὐτῶν οὔτε
[4, 6]	ἐν οὐρανῷ. τοσούτοις δὲ οὖσιν	οὐκ	ἀπαγορεύσει τὸ θεῖον ἀφθονίαν μὲν
[4, 8]	τοῖς αὐτῶν ἐργαζομένων, μεμισήσθω. ὅθεν	οὐκ	ἀποστερητέον ἀνδρὸς πένητος μισθὸν εἰδότας,
[4, 2]	ὅμιλον δὲ πάντα τῆς ὁμοίας	οὐκ	ἀποστερῶ τιμῆς, κἂν ὑστερῶσιν ὧν
[4, 4]	ὁ δ' οἷς ἐπρεσβεύσατο Μωυσῆς	οὐκ	ἀρεσκόμενος οὐδὲ συγχωρῶν τὴν δίοδον
[4, 8]	ἅπερ ὡς ἀντὶ τείχους ὄντα	οὐκ	ἐάσει τινὰς ἀποκυλισθέντας ἀπολέσθαι. (Παρακαταθήκην
[4, 4]	δίχα τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας	οὐκ	ἐβούλοντο ταῦτα χωρὶς τῆς εἰς
[4, 2]	καὶ τὸν λαὸν παροξυνόμενον ἰδὼν	οὐκ	ἔδεισεν, ἀλλὰ θαρρῶν οἷς περὶ
[4, 5]	πήχει μείζονα. τούτου τοίνυν πταίσαντος	οὐκ	εἰς τὸ παρὸν μόνον τοῖς
[4, 2]	εἰς μέσον ἐπιδικάσιμον τοῖς βουλομένοις,	οὐκ	ἐκ τοῦ προκριθεὶς ἤδη τυχεῖν
[4, 5]	οἱ δὲ πρὸς τὴν δίωξιν	οὐκ	ἔκαμνον, ἀλλ' οἷς προπεπονήκεσαν προσεπιταλαιπωρῆσαι
[4, 8]	δημοσίοις λυσιτελήσει γιγνόμενον τῶν οἴκων	οὐκ	ἐκλειπόντων καὶ τῶν χρημάτων τοῖς
[4, 6]	θρασύτερον ὑπὸ τῆς κακοπραγίας κατειλημμένοις	οὐκ	ἔκρινε, κωλῦσαι δ' εἰ δύναιτο
[4, 6]	οὖν ἐκ τῶν τάξεων ἄνδρες	οὐκ	ἐλάττους τετρακισχιλίων καὶ μυρίων. (Ὑπὸ
[4, 8]	φύντες αἰσχρῶν, μηδ' ἐξ ἐπιθυμίας	οὐκ	ἐλευθερίας συνελθόντων. εἴ τις ὡς
[4, 6]	ἔχοι μεταβαλέσθαι, τὴν ἀνδρείαν ὑπολαμβάνουσιν	οὐκ	ἐν τῷ βιάζεσθαι τοὺς νόμους
[4, 2]	καὶ νῦν Ἀαρῶνι τὴν ἱερωσύνην	οὐκ	ἐπειδὴ πλούτῳ προεῖχε, σὺ γὰρ
[4, 8]	καὶ μετ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν	οὐκ	ἐπενεγκεῖν ἱερεῖον ἕτερον, οὐ γὰρ
[4, 6]	δὶς μὲν τεθυκότι τὸ θεῖον	οὐκ	ἐπένευσε τὰς κατὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν
[4, 7]	ἔφυγε τὸν πεφονευκότα: ἑτέρῳ δὲ	οὐκ	ἐπετέτραπτο. αἱ δὲ πόλεις αἱ
[4, 2]	πλήθει ποιήσασθαι τὴν δόσιν, ἀλλ'	οὐκ	ἐπὶ τἀδελφῷ καταλιπεῖν. (Μωυσῆς δὲ
[4, 8]	τὴν ἀφθονίαν τῶν ἀγαθῶν χορηγοῦντος	οὐκ	ἐπὶ τῷ καρποῦσθαι μόνοις, ἀλλὰ
[4, 8]	εἴη καὶ οἱ πατέρες εὐτυχεῖς	οὐκ	ἐπιδόντες οὔτε υἱὸν κολαζόμενον οὔτε
[4, 8]	δυσελπιστοῦντες περὶ τῶν μελλόντων ὡς	οὐκ	ἐσομένης ἄλλης ἀρχῆς τοιαύτης, ἧττόν
[4, 6]	ἂν ἤδη κεκολασμένος ἔγνως ἂν	οὐκ	εὐπαραλογίστους Ἑβραίους. ἐμὲ δ' οὐκ
[4, 6]	ὧν ἀπώσασθαί μοι τὴν ἀξίωσιν	οὐκ	εὐπρεπές, φέρε βωμούς τε ἑτέρους
[4, 8]	ἐξουσίαν συνοικεῖν ἑτέρῳ, πρότερον γὰρ	οὐκ	ἐφετέον: εἰ δὲ καὶ πρὸς
[4, 6]	τῶν ἐλευθέρων ἐστὶ καὶ δεσπότην	οὐκ	ἐχόντων. χαλεπώτερος δ' ἂν οὕτως
[4, 8]	πρὸς συλλογὴν τοῖς ἐξ ἰδίων	οὐκ	ἔχουσι μεταλαβεῖν: οὐ τοσαύτη γὰρ
[4, 6]	περὶ αὐτῶν ὁμολογεῖν ἐν τούτοις	οὐκ	ὀκνήσαιμι. γύναιόν τε ξενικόν, ὡς
[4, 8]	ὑπὸ τῶν πολεμίων. ταῦτα δ'	οὐκ	ὀνειδίζειν ὑμᾶς προεθέμην, οὐ γὰρ
[4, 6]	(Καὶ ὁ μὲν τοιαῦτα ἐπεθείαζεν	οὐκ	ὢν ἐν ἑαυτῷ τῷ δὲ
[4, 5]	τὸ ἔργον. ὁ δὲ Ἀμορραῖος	οὐκέτ'	ἦν ἐπιόντων ὅμοιος αὑτῷ, ἀλλ'
[4, 3]	ἀπατᾶσθαι δύνασθαι. καὶ Ἀαρὼν μὲν	οὐκέτι	τῇ Μωυσέος χάριτι τὴν ἀρχιερωσύνην
[4, 4]	κατατίθησιν εἰς χωρίον καθαρώτατον. τοὺς	οὖν	ἀπὸ νεκροῦ μεμιασμένους τῆς τέφρας
[4, 6]	πρὸς μηδένα τοιούτου τυγχάνοντος. δεῖν	οὖν	αὐτοῖς ἔλεγον ἢ ταὐτὰ πᾶσιν
[4, 8]	ἀκροᾶσθαι τοῦ θεοῦ. πενθεῖ μὲν	οὖν	αὐτὸν ὁ λαὸς ἐφ' ἡμέρας
[4, 2]	καὶ πρὸς τὸν ἡγεμόνα. στάσις	οὖν	αὐτοὺς οἵαν ἴσμεν οὔτε παρ'
[4, 5]	τοῖς τοξεύμασι κατελάμβανον. φόνος τε	οὖν	γίνεται πολὺς καὶ τραύμασιν ἐπόνουν
[4, 3]	χρηστὰ τῷ λαῷ. τότε μὲν	οὖν	διαλύουσι τὸν σύλλογον, τῇ δ'
[4, 6]	θεῷ δοκοῦντες ἀπέθνησκον. ἀπόλλυνται μὲν	οὖν	ἐκ τῶν τάξεων ἄνδρες οὐκ
[4, 3]	δεινῷ τοὐμὸν ἀντιτάξας πρόθυμον. νῦν	οὖν	ἐπεὶ κακουργεῖν ὑποπτεύομαι παρ' ἀνδράσιν,
[4, 7]	ἂν καταστήσωνται τὰ πάντα. λαβόντες	οὖν	ἐπὶ τούτοις τὴν χώραν καὶ
[4, 6]	τὸν ἥλιον ἐκπορίζοντος. γῆν τε	οὖν	ἐφ' ἣν ὑμᾶς αὐτὸς ἔστειλε
[4, 5]	χωρίου περίεισιν αὐτὴν Ἰόρδανος. (Οὕτως	οὖν	ἐχόντων τῶν πραγμάτων ἐπιτίθεται τοῖς
[4, 6]	τὴν αἰτίαν εἰληφότας. ἀπόλλυνται μὲν	οὖν	καὶ ὑπὸ τῆς τούτων ἀνδραγαθίας
[4, 4]	θεὸς ἐπισημήνῃ τῇ βακτηρίᾳ. δόξαν	οὖν	κομίζουσιν οἵ τε ἄλλοι καὶ
[4, 8]	τῇ γῇ πάθος. ~(Ἀριστοκρατία μὲν	οὖν	κράτιστον καὶ ὁ κατ' αὐτὴν
[4, 1]	θεοῦ κωλύοντι προσσχοῖεν. τὴν ἀπορίαν	οὖν	λογιζόμενοι καὶ τὴν ἐρημίαν, ὑφ'
[4, 8]	οὐ γὰρ εἶναι νόμιμον. ταῦτ'	οὖν	Μωυσῆς διέταξε καὶ τὸ Ἑβραίων
[4, 3]	ἀχαριστίαν ἐπίπροσθεν θέμενος. τὰ μὲν	οὖν	πρεσβύτερα τῆς ἐμῆς γενέσεως αὐτὸς
[4, 5]	αὐτῆς ἀγαθοῖς ἱκανὴ τρέφειν. πρὸς	οὖν	Σιχῶνα τὸν βασιλεύοντα τῆς χώρας
[4, 2]	ταύτην ἀφελέσθαι τὸν θεόν. τῆς	οὖν	στάσεως καὶ τῆς διὰ τοῦτο
[4, 2]	εἰ μὴ προενόησε. τήν τε	οὖν	στάσιν καὶ ὅσα μετ' αὐτὴν
[4, 6]	δημοσίᾳ πάντες εὐπόρησαν. ~(Μωυσῆς μὲν	οὖν	στρατοπεδεύει καὶ ἀγαγὼν τὴν δύναμιν
[4, 2]	τὴν ἱερωσύνην πεπραγμένοις δυνάμενον. θυμιάσετε	οὖν	συνελθόντες ἐν φανερῷ παντὶ τῷ
[4, 5]	τότ' ἀπηλέγχθη πεφοβημένη. τὴν πρώτην	οὖν	σύνοδον οὐχ ὑπομείναντες ἀντιστῆναι καὶ
[4, 8]	ἐκείνου διημαρτηκότος τῆς ἀληθείας. ταῦτ'	οὖν	τὰ βιβλία παραδίδωσι τοῖς ἱερεῦσι
[4, 1]	τοῦ νομοθέτου συνεργίαν περιμένοντες. (Ὡς	οὖν	ταῦτ' ἄμεινον αὐτοῖς ἕξειν ἔκριναν
[4, 2]	δυνατοὶ χρημάτων περιουσίᾳ. (Ἐβούλετο μὲν	οὖν	ταῦτα λέγων ὁ Κορῆς τοῦ
[4, 8]	ἄνδρα στολῇ γυναικείᾳ. (Πολιτείαν μὲν	οὖν	τοιάνδε Μωυσῆς κατέλιπε, νόμους δ'
[4, 5]	μαχίμου παντὸς ἀπολωλότος. Ἀμορραίους μὲν	οὖν	τοιοῦτο πάθος κατέλαβεν οὔτε φρονῆσαι
[4, 8]	οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις. (Παρορμήσας	οὖν	τὸν Ἰησοῦν ἐπὶ τοὺς Χαναναίους
[4, 6]	φθάσαντος εἰσελθεῖν ἐκείνου ἡμέτερον. ἔγωγ'	οὖν	τὸν στρατὸν τοῦτον οὔτ' ἐπαινέσαι
[4, 5]	ἐπιθυμίᾳ τοῦ πιεῖν. ἐπὶ ποταμὸν	οὖν	τοὺς πλείους καταραχθέντας, καὶ ὅσον
[4, 8]	τῶν ἄλλων ζῴων. (Αὕτη μὲν	οὖν	ὑμῖν εἰρηνικὴ τῶν νόμων κατὰ
[4, 8]	ἐν ἀφθονίᾳ τῶν κρειττόνων. φέρε	οὖν	ὑποθέμενος ὃν τρόπον ὑμεῖς τ'
[4, 6]	ἀφ' ὑμετέρου γένους οἰκήτορας. θαυμάζετε	οὖν,	ὦ μακάριος στρατός, ὅτι τοσοῦτος
[4, 8]	(Πηρώσας πασχέτω τὰ ὅμοια> στερούμενος	οὗπερ	ἄλλον ἐστέρησε, πλὴν εἰ μήτι
[4, 4]	λήψεσθαι γὰρ ἐκεῖνον τὴν ἱερωσύνην,	οὗπερ	ἂν ὁ θεὸς ἐπισημήνῃ τῇ
[4, 2]	τῷ λαῷ, καὶ θυμιωμένων ὑμῶν	οὗπερ	ἂν τὴν θυσίαν ἡδίω κρίνῃ
[4, 4]	καὶ τὰς μὲν ἄλλας ἐφ'	οὗπερ	αὐτὰς σχήματος Μωυσῆς παρέλαβεν ἐπὶ
[4, 8]	ἀπολαύσεως αὐτῶν ἐνιαύσιος, καὶ φυτεύσαντας	οὔπω	δὲ καρπῶν μετεσχηκότας, ἐᾶν κατὰ
[4, 8]	τε νεωστὶ δειμαμένους οἰκίας, οἷς	οὔπω	χρόνος ἀπολαύσεως αὐτῶν ἐνιαύσιος, καὶ
[4, 3]	γενόμενος τὰς χεῖρας εἰς τὸν	οὐρανὸν	ἀνασχὼν γεγωνότερον ἐκβοήσας, ὡς ἀκουστὸν
[4, 3]	γενέσθαι, δέσποτα, φησί, τῶν ἐπ'	οὐρανοῦ	τε καὶ γῆς καὶ θαλάσσης:
[4, 3]	ἀπὸ θαλάσσης, ὁ καὶ ἀπ'	οὐρανοῦ	τροφὴν καταπέμψας οὐ πρότερον ἱστορηθεῖσαν,
[4, 6]	ἐστὶν οὐδ' ἀστέρων ἀριθμὸς ἐν	οὐρανῷ.	τοσούτοις δὲ οὖσιν οὐκ ἀπαγορεύσει
[4, 7]	Σούρης ἔτι δὲ Ῥοβέης καὶ	Οὔρης,	πέμπτος δὲ Ῥέκεμος, οὗ πόλις
[4, 6]	ἡγούμενος φυλῆς Χοσβίᾳ συνὼν Μαδιανίτιδι	Οὔρου	θυγατρὶ τῶν ἐκείνῃ δυναστεύοντος ἀνδρὸς
[4, 8]	μήτε οἰκείας μήτ' ἀλλοτρίας πρὸς	οὕς	ἐστιν ὑμῖν εἰρήνη, φυλαττέσθω δ'
[4, 8]	ἐκείνοις νομισθέντα, χρώμενοί τε νόμοις	οὓς	ἀγαθοὺς δοκιμάσας ὁ θεὸς παραδίδωσι
[4, 8]	πειραθείητε χαλεπαίνοντος ὑπὲρ ἀμελουμένων νόμων,	οὓς	αὐτὸς γεννήσας ὑμῖν ἔδωκε. (Μωυσέος
[4, 8]	τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν πολιτείαν.	οὓς	δὲ κοινοὺς ἡμῖν καὶ πρὸς
[4, 3]	τῷ τὸν θεὸν εἶναι> τὸν	οὓς	ἔδει καίειν ἀπεσταλκότα. Μωυσῆς δὲ
[4, 7]	παραδώσειν ὑπέσχηται ταύτην λαβεῖν καταστρεψαμένους	οὓς	ἐκεῖνος ἀπέδειξεν ἡμῖν πολεμίους. οἱ
[4, 8]	διὰ τὴν τῆς ψυχῆς ἀγένειαν,	οὓς	ἢ διὰ κέρδος εἰκὸς ἢ
[4, 8]	θεῷ. (Βλασφημείτω δὲ μηδεὶς θεοὺς	οὓς	πόλεις ἄλλαι νομίζουσι. μηδὲ συλᾶν
[4, 8]	ἐφικέσθαι δυνηθείητε, εἰ τῶν νόμων	οὓς	ὑπαγορεύσαντός μοι τοῦ θεοῦ συνεταξάμην
[4, 8]	τὴν παιδίσκην ἐφθαρμένην, δημότις μὲν	οὖσα	τοῦ μὴ σωφρόνως προστῆναι τῆς
[4, 5]	παρέξειν: ἐθάρρουν γὰρ ταῖς πόλεσιν	οὔσαις	ὀχυραῖς. παρ' ὧν οὐδὲν αὐτοῖς
[4, 7]	αὐτοῖς τὴν Ἀμορῖτιν παρασχεῖν δορίκτητον	οὖσαν:	ἀγαθὴν γὰρ εἶναι βοσκήματα τρέφειν.
[4, 6]	τὴν τῆς ὄνου φωνὴν ἀνθρωπίνην	οὖσαν	ἐπιφανεὶς καὶ ὁ ἄγγελος ἐναργὴς
[4, 5]	χρῆσθαι, καὶ διὰ τὴν ὅπλισιν	οὖσαν	εὐσταλῆ κοῦφοι πρὸς τὸ διώκειν
[4, 3]	συμφορᾶς αὐτοὺς καὶ καθ' ἑαυτὴν	οὔσης	ἀξίας οἴκτου, ἀλλ' ὅτι καὶ
[4, 8]	τῆς ὥρας ἐν ἀκμῇ τε	οὔσης	καὶ σπευδούσης ἀπελθεῖν: ὡς τῷ
[4, 6]	Μωαβιτῶν βασιλεὺς φιλίας αὐτῷ πατρῴας	οὔσης	καὶ συμμαχίας πρὸς Μαδιηνίτας, ἐπεὶ
[4, 8]	τῆς Αἰγυπτίων γῆς παρέσχε, δικαίας	οὔσης	φύσει τῆς εὐχαριστίας καὶ γενομένης
[4, 3]	Αἰγυπτίων ἐπικυμήνας ὀλέθροις, ὁ γυμνοῖς	οὖσι	τὴν ἐξ ὅπλων ἀσφάλειαν χαρισάμενος,
[4, 8]	διπλοῦν τὸ μέρος τῆς πατρῴας	οὐσίας	ἐκλαμβάνειν, τοῦτο γὰρ ἐν τοῖς
[4, 6]	ἀριθμὸς ἐν οὐρανῷ. τοσούτοις δὲ	οὖσιν	οὐκ ἀπαγορεύσει τὸ θεῖον ἀφθονίαν
[4, 8]	γεγενημένη, καιέσθω ζῶσα. δύο γυναικῶν	οὐσῶν	τινι, καὶ τῆς μὲν ἑτέρας
[4, 6]	σπάνει τῶν ἀπὸ γῆς καρπῶν,	οὔτ'	ἄλλη τις αἰτία παράλογος διαφθείρειεν.
[4, 8]	ἀποφηναμένους: οὔτε γὰρ κέρδει χαριζομένους	οὔτ'	ἀξιώματι προσῆκε φανερὰς ποιεῖσθαι τὰς
[4, 6]	δ' ὡς οὐκ ἄξια δρῷεν	οὔτ'	αὐτῶν οὔτε πατέρων τὴν ἡδονὴν
[4, 6]	παντελὴς καταλάβοι οὔτ' ἐν πολέμῳ	οὔτ'	ἐν λοιμῷ καὶ σπάνει τῶν
[4, 6]	οὐκ ἂν ὄλεθρος παντελὴς καταλάβοι	οὔτ'	ἐν πολέμῳ οὔτ' ἐν λοιμῷ
[4, 6]	ἔγωγ' οὖν τὸν στρατὸν τοῦτον	οὔτ'	ἐπαινέσαι προεθέμην οὔτ' ἐφ' οἷς
[4, 6]	στρατὸν τοῦτον οὔτ' ἐπαινέσαι προεθέμην	οὔτ'	ἐφ' οἷς τὸ γένος αὐτῶν
[4, 5]	πάθος κατέλαβεν οὔτε φρονῆσαι δεινοὺς	οὔτε	ἀγαθοὺς κατὰ τὸ ἔργον γεγονότας,
[4, 8]	οὐ καλῶς ἐλέγχει αὐτοὺς ἀποφηναμένους:	οὔτε	γὰρ κέρδει χαριζομένους οὔτ' ἀξιώματι
[4, 3]	ὅσον οὔτε χειροποίητον ἱστόρησέ τις	οὔτε	γῆθεν ἀναδοθὲν κατὰ ὑποδρομὴν καύματος
[4, 3]	μου καὶ μάρτυς ἀδωροδόκητος, ὡς	οὔτε	δωρεὰν ἐγὼ παρ' Ἑβραίων τινὸς
[4, 3]	πλούτῳ κατέκρινα πενίαν νικᾶν δυναμένην	οὔτε	ἐπὶ βλάβῃ τοῦ κοινοῦ πολιτευσάμενος
[4, 8]	οὐκ ἐπιδόντες οὔτε υἱὸν κολαζόμενον	οὔτε	θυγατέρα. οὐδ' ἂν οἱ λόγοι
[4, 3]	γῆθεν ἀναδοθὲν κατὰ ὑποδρομὴν καύματος	οὔτε	κατὰ βίαν πνευμάτων ὕλης πρὸς
[4, 3]	λόγων: σὲ γὰρ οὔτε πραττόμενον	οὔτε	νοηθὲν λανθάνει, ὥστ' οὐδὲ φθονήσεις
[4, 2]	στάσις οὖν αὐτοὺς οἵαν ἴσμεν	οὔτε	παρ' Ἕλλησιν οὔτε παρὰ βαρβάροις
[4, 2]	οἵαν ἴσμεν οὔτε παρ' Ἕλλησιν	οὔτε	παρὰ βαρβάροις γενομένην κατέλαβεν, ὑφ'
[4, 6]	οὐκ ἄξια δρῷεν οὔτ' αὐτῶν	οὔτε	πατέρων τὴν ἡδονὴν προτιμήσαντες τοῦ
[4, 5]	πολεμίως αὐτοῖς τὸν Ἀμοραῖον διακείμενον	οὔτε	περιφρονούμενος ἀνέχεσθαι δεῖν ἔγνω καὶ
[4, 3]	τινὸς κατὰ τοῦ δικαίου προσηκάμην	οὔτε	πλούτῳ κατέκρινα πενίαν νικᾶν δυναμένην
[4, 3]	ἀκροατὴς τῶν λόγων: σὲ γὰρ	οὔτε	πραττόμενον οὔτε νοηθὲν λανθάνει, ὥστ'
[4, 8]	οἱ πατέρες εὐτυχεῖς οὐκ ἐπιδόντες	οὔτε	υἱὸν κολαζόμενον οὔτε θυγατέρα. οὐδ'
[4, 3]	περιμένειν τὴν ἱερουργίαν. ὡς δ'	οὔτε	ὑπακούσεσθαι τοῖς ἀγγέλοις ἔφασαν καὶ
[4, 5]	μὲν οὖν τοιοῦτο πάθος κατέλαβεν	οὔτε	φρονῆσαι δεινοὺς οὔτε ἀγαθοὺς κατὰ
[4, 3]	ἐξέλαμψε δὲ πῦρ τοσοῦτον ὅσον	οὔτε	χειροποίητον ἱστόρησέ τις οὔτε γῆθεν
[4, 8]	πατέρες, αὐτάρκεις γὰρ ἐφ' υἱάσιν	οὗτοι	δικασταί, συνελθεῖν μὲν ἀλλήλοις οὐχ
[4, 4]	καθιερῶσιν εὐχὴν πεποιημένοι, ναζιραῖοι δὲ	οὗτοι	καλοῦνται, κομῶντες καὶ οἶνον οὐ
[4, 2]	Ἀβιράμου καὶ Φαλαοῦς: πρεσβύτατοι γὰρ	οὗτοι	τῶν ταύτην τὴν φυλὴν νεμομένων
[4, 8]	ὁ θεὸς εὐμενής: μόνος γὰρ	οὗτος	δοῦναί τε ταῦτα τοῖς ἀξίοις
[4, 6]	εἶδε σημαινομένην, ὁ λεώς, φησίν,	οὗτος	εὐδαίμων, ᾧ ὁ θεὸς δίδωσι
[4, 8]	γένοιτο ἔρως ὑμῖν, ἔστω μὲν	οὗτος	ὁμόφυλος, πρόνοια δ' αὐτῷ δικαιοσύνης
[4, 8]	διὰ παντὸς ἔστω. παραχωροίη δὲ	οὗτος	τοῖς μὲν νόμοις καὶ τῷ
[4, 2]	θυσίαν ἡδίω κρίνῃ ὁ θεός,	οὗτος	ὑμῖν ἱερεὺς κεχειροτονήσεται, τῆς ἐπὶ
[4, 6]	ἐμηχανήσατο διελθεῖν, ἀλλ' εὐμενὴς αὐτοῖς	οὗτος	ὢν καὶ σπεύδων αὐτοῖς εὐδαίμονα
[4, 4]	τοῦ θεοῦ γίνεσθαι τοσαύτην οὐχ	οὕτω	διὰ τὴν τῶν κολασθέντων ἀδικίαν,
[4, 8]	πολιτείᾳ παρεκάλει. καὶ τότε μὲν	οὕτω	διελύθησαν. (Βούλομαι δὲ τὴν πολιτείαν
[4, 6]	ὡς ἂν αὐτοῖς τισι δοκῇ	οὕτω	σκοπείτωσαν. ~(Μωυσῆς δὲ ὑπὲρ ὧν
[4, 8]	ἂν προσοῖτο: γένοιτο γὰρ ἂν	οὕτω	τῶν παίδων τὰ φρονήματα ἐλευθέρια
[4, 3]	οὐχ ὅσια: εὑρεθείην γὰρ ἂν	οὕτως	ἀγαθὸς ὑπηρέτης ὧν σὺ προστάσσεις.
[4, 6]	οὐκ ἐχόντων. χαλεπώτερος δ' ἂν	οὕτως	Αἰγυπτίων Ἑβραίοις γένοιο τιμωρεῖν ἀξιῶν
[4, 8]	χρησαμένου τινὶ μέρει αὐτῆς, καὶ	οὕτως	ἀνεπαιτίατος ἀπίτω. χρησάμενος δὲ κἂν
[4, 8]	καταλίποιτε κτῆσιν ἀγαθῶν ἀίδιον παραθέμενος	οὕτως	ἀπέλθω τοῦ βίου. πιστεύεσθαι δὲ
[4, 3]	τοῖς ὁρῶσι. καὶ οἱ μὲν	οὕτως	ἀπώλοντο ἐπίδειξις τοῦ θεοῦ τῆς
[4, 8]	τῶν ἐπὶ τοῖς ἠγνοημένοις ὀνειδῶν.	οὕτως	γὰρ ἂν ὅ τε νομοθέτης
[4, 6]	τοὺς Μαδιηνιτῶν καὶ Μωαβιτῶν σέβωσιν:	οὕτως	γὰρ αὐτοῖς τὸν θεὸν ὀργισθήσεσθαι.
[4, 8]	μνήμῃ φυλαχθῆναι μηδέποτε ἐξαλειφθῆναι δυναμένους.	οὕτως	γὰρ οὐδὲν ἁμαρτήσονται μὴ δυνάμενοι
[4, 8]	θέαν τὴν ἁπάντων θαπτέσθω νυκτός.	οὕτως	δὲ καὶ οἱ ὁπωσοῦν ὑπὸ
[4, 8]	τιθεμένους. ὁ γὰρ θεὸς ἂν	οὕτως	δόξειε καταφρονεῖσθαι καὶ ἀσθενέστερος ἐκείνων
[4, 5]	δὲ ἐκεῖνον ἤδη προαπολωλότα καὶ	οὕτως	ἔγνω τοῖς Ἑβραίοις εἰς μάχην
[4, 8]	συνελθεῖν ἰσχυριζέσθω: λάβοι γὰρ ἂν	οὕτως	ἐξουσίαν συνοικεῖν ἑτέρῳ, πρότερον γὰρ
[4, 8]	ἐπ' αὐτοῖς κορέσασα λυπηρὸν ἔπειθ'	οὕτως	ἐπ' εὐωχίας τράπηται καὶ γάμους:
[4, 8]	ὡς διημαρτηκόσι γένηται. ἔχει δὲ	οὕτως	ἡ διάταξις ἡμῶν τῶν νόμων
[4, 3]	φανερὰν τὴν ἐπ' αὐτοῖς δίκην	οὕτως	μεμηνότων κατὰ τῆς σῆς δόξης,
[4, 5]	τοῦ χωρίου περίεισιν αὐτὴν Ἰόρδανος.	(Οὕτως	οὖν ἐχόντων τῶν πραγμάτων ἐπιτίθεται
[4, 2]	θεοῦ κρείττονα, παραγίνου δὲ κριθησόμενος	οὕτως	περὶ τοῦ γέρως. ἀνεμέσητον δ'
[4, 8]	τοῦ ἀνῃρημένου. βοῦς δὲ ἐὰν	οὕτως	πληγεὶς ἀποθάνῃ, πωλείσθωσαν καὶ ὁ
[4, 4]	τιμῆς. ~(Τὴν μέντοι στάσιν οὐδ'	οὕτως	συνέβη παύσασθαι, πολλῷ δὲ μᾶλλον
[4, 8]	τὴν μνήμην: βεβαία γὰρ ἂν	οὕτως	ὑμῖν μόνον ὑπάρξειεν ἡ τῶν
[4, 8]	ὁ θεὸς παρέσχεν, ἐλαύνειν δὲ	οὕτως	ὡς ἐπὶ τέκνων σφαγῇ καὶ
[4, 3]	ὑπήνεγκεν εἰς αὑτήν. ἠφανισμένων δ'	οὕτως,	ὡς μηδὲ φανῆναί τινας γνῶναι,
[4, 1]	τὴν πρὸς αὐτὸν εὔνοιαν, ὡς	οὐχ	ἁπάντων ἐκ τῆς Ἁβράμου γενεᾶς
[4, 8]	ἔσεσθαι δὲ τὴν τούτων ἀποβολὴν	οὐχ	ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις. (Παρορμήσας οὖν
[4, 8]	ὥραν αὐτοῖς παρέσχεν. ἀναλώματα γὰρ	οὐχ	ἡγητέον ὅσα τις κατὰ χρηστότητα
[4, 3]	ἀπῄει πρὸς τοὺς περὶ Δαθάμην,	οὐχ	ἡγούμενος εἶναι δεινὸν βαδίζειν πρὸς
[4, 8]	οὗτοι δικασταί, συνελθεῖν μὲν ἀλλήλοις	οὐχ	ἡδονῆς ἕνεκα λέγοντες οὐδὲ τῆς
[4, 2]	ὃ γὰρ ἔδωκεν ὁ θεὸς	οὐχ	ἡμάρτομεν τοῦτο καὶ μὴ βουλομένων
[4, 8]	Μωυσέος ἀποθανόντος. ἐπόθουν δ' αὐτὸν	οὐχ	οἱ πειραθέντες αὐτοῦ μόνον, ἀλλὰ
[4, 8]	ὥστε σανίδων ἐπιβολαῖς ἔχειν κεκλεισμένα,	οὐχ	ὅπως τινὲς εἴργοιντο ὑδρείας, ἀλλ'
[4, 3]	ταῦτα πείσεσθαι περὶ σοῦ δοξάζοντας	οὐχ	ὅσια: εὑρεθείην γὰρ ἂν οὕτως
[4, 4]	ὀργὴν τοῦ θεοῦ γίνεσθαι τοσαύτην	οὐχ	οὕτω διὰ τὴν τῶν κολασθέντων
[4, 8]	τε τῆς ὑπὲρ ὑμῶν, ἣν	οὐχ	ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς μόνον τῶν ὑμετέρων
[4, 6]	ἀντιλέγειν τοῖς πρέσβεσιν. ὁ δ'	οὐχ	ὑπολαβὼν ἀπάτῃ ταῦτα τὸν θεὸν
[4, 5]	πεφοβημένη. τὴν πρώτην οὖν σύνοδον	οὐχ	ὑπομείναντες ἀντιστῆναι καὶ δέξασθαι τοὺς
[4, 8]	τὴν αὐτὴν αὐτῷ προσηγορίαν ἔχουσιν	οὐχ	ὧν προσῆκεν αὐτοῖς παρὰ τῶν
[4, 6]	ἐμαυτῷ πραγματεύεσθαι τὴν ἀλήθειαν, καὶ	οὐχ	ὥσπερ ἐν τυραννίδι ζῆν τὴν
[4, 1]	Χαναναίοις ὡρμήκεσαν λέγοντες τὸν θεὸν	οὐχὶ	Μωυσεῖ χαριζόμενον ἐπικουρεῖν αὐτοῖς, ἀλλὰ
[4, 3]	ἐμῶν ἐπιτηδευμάτων ἐπινοίας πάρειμι, ὡς	οὐχὶ	σοῦ κελεύσαντος Ἀαρῶνι δοὺς τὴν
[4, 1]	τὸν θεὸν προστησάμενοι στρατηγὸν ἀλλ'	οὐχὶ	τὴν παρὰ τοῦ νομοθέτου συνεργίαν
[4, 2]	ἂν εἰς τὴν τιμὴν παράγειν,	οὐχὶ	τοῖς πολλῶν ὑποδεεστέροις ταύτην φέροντα
[4, 6]	ἐναργὴς ἐνεκάλει τῶν πληγῶν, ὡς	οὐχὶ	τοῦ κτήνους ὄντος αἰτίου, τὴν
[4, 8]	ἔχειν ἡγησάμην, αὐτός τε ταύτην	ὀφειλομένην	ἀμοιβὴν ἀποδιδοὺς καὶ καταλείπων εἰς
[4, 8]	τῇ διαθέσει τοῦ πατρός, τῶν	ὀφειλομένων	αὐτῷ στερεῖσθαι. ὁ κόρην ἄλλῳ
[4, 8]	ἐνέχυρον αἰτεῖν ἔξω καὶ τὸν	ὀφείλοντα	κομίζειν δι' αὐτοῦ μηδὲν ἀντιλέγοντα
[4, 5]	ὀχυραῖς. παρ' ὧν οὐδὲν αὐτοῖς	ὄφελος	ἦν εἰς ταύτας συνδιωχθεῖσιν: Ἑβραῖοι
[4, 8]	αἰσχύνης: ὁμοίως μηδ' ἂν ἐπ'	ὀχεύσει	κυνὸς ἤτοι θηρευτικοῦ ἢ ποιμνίων
[4, 5]	ἐθάρρουν γὰρ ταῖς πόλεσιν οὔσαις	ὀχυραῖς.	παρ' ὧν οὐδὲν αὐτοῖς ὄφελος
[4, 3]	οἶσθ' ἀκριβέστερον οὐκ ἀκοῇ μαθὼν	ὄψει	δὲ τότ' αὐτοῖς παρὼν γινομένοις,
[4, 8]	ἐπιμιξίας αὐτοῖς ὑπάρξειν, τῇ τε	ὄψει	καὶ τῇ ὁμιλίᾳ μνήμην αὐτῶν
[4, 3]	γὰρ συντεταγμένων ἐκλαθόμενοι πρὸς τὴν	ὄψιν	τοῦ συμβεβηκότος ἐβεβαίουν τὴν κρίσιν,