>

Livre, Chap.
[4, 2]	οὐ μὴν ἐξ ἐμῆς χάριτος	λαβεῖν	ἀλλὰ μὴ κατὰ κρίσιν θεοῦ,
[4, 2]	ὅστις γὰρ αὐτῷ σύνοιδεν ὄντι	λαβεῖν	ἀξίῳ πείθει τυγχάνειν αὐτὸν καὶ
[4, 5]	τῆς ἀρετῆς αὐτῶν διάπειραν βουλόμενος	λαβεῖν:	διαμαρτὼν δὲ τῆς ἐλπίδος αὐτός
[4, 8]	ἐστέρησε, πλὴν εἰ μήτι χρήματα	λαβεῖν	ἐθελήσειεν ὁ πεπηρωμένος, αὐτὸν τὸν
[4, 6]	καὶ νίκην τὴν ἐπ' αὐτῷ	λαβεῖν,	ἐπὶ τὴν τοῦ Ζαμβρίου σκηνὴν
[4, 7]	ὁ θεὸς παραδώσειν ὑπέσχηται ταύτην	λαβεῖν	καταστρεψαμένους οὓς ἐκεῖνος ἀπέδειξεν ἡμῖν
[4, 8]	ὑπ' αἰσχύνης τινὰς ὀκνοῦντας ἅψασθαι	λαβεῖν	παρακαλῶσιν, ὄντας μὲν Ἰσραηλίτας ὡς
[4, 8]	δυνατὸν καταλιπεῖν, εἰ δ' ἀσθενοῖεν	λαβεῖν	τὴν τιμωρίαν, αὐτὸ τὸ μὴ
[4, 8]	γῆς καὶ ἱδρυθέντι μὴ λήθην	λαβεῖν	τῆς Ἀμαληκιτῶν ὕβρεως, ἀλλὰ στρατεύσαντας
[4, 4]	παρασχεῖν, πίστεις ἃς αὐτὸς ἐθέλοι	λαβεῖν	ὑπὲρ τοῦ μηδὲν ἀδικηθήσεσθαι δώσειν
[4, 8]	γαμείσθω. ἂν δ' αἰχμάλωτόν τις	λάβῃ	παρθένον ἄν τε καὶ γεγαμημένην,
[4, 6]	ὅταν ἡμᾶς τὸ τοῦ θεοῦ	λάβῃ	πνεῦμα; φωνὰς γὰρ ἃς βούλεται
[4, 8]	κατ' αὐτὴν βίος, καὶ μὴ	λάβῃ	πόθος ὑμᾶς ἄλλης πολιτείας, ἀλλὰ
[4, 8]	ἤτοι θηρευτικοῦ ἢ ποιμνίων φύλακος	λάβῃ	τις μισθόν, ἐκ τούτου θύειν
[4, 8]	περὶ τοῦ μηδέποτε συνελθεῖν ἰσχυριζέσθω:	λάβοι	γὰρ ἂν οὕτως ἐξουσίαν συνοικεῖν
[4, 6]	ἐφ' αἷς αὐτὸν ἀντὶ μεγάλων	λάβοι	δωρεῶν παρὰ τῶν συμμάχων ἐπικαλοῦντος,
[4, 6]	ἔρως τοῦ πρὸς ὑμᾶς πολέμου	λάβοι	καὶ θρασυνθεῖεν ὥστε εἰς ὅπλα
[4, 7]	τοῦ πεφονευμένου συγγενῶν κτείνειν, εἰ	λάβοιεν	ἔξω τῶν ὅρων τῆς πόλεως
[4, 6]	ἀκόλουθον οἷς σὺ προστάττεις τυραννικῶς	λάβοις:	οὐ γὰρ ἄλλο τι μέχρι
[4, 5]	οἱ δ' ἧς ἐπόθουν ἐξουσίας	λαβόμενοι	καὶ τὰς πανοπλίας ἀναλαβόντες εὐθέως
[4, 8]	πλὴν εἰ μή τι χρήματα	λαβόντας	τις αὐτοὺς ἐπὶ διαφθορᾷ τοῦ
[4, 8]	ἐπὶ τῇ χρηστότητι. (Οἱ δὲ	λαβόντες	εἴτε ἀργύρια εἴτε τινὰ τῶν
[4, 5]	τὸ μέγεθος ἐτεκμηριώσαντο κλίνην αὐτοῦ	λαβόντες	ἐν Ῥαβαθᾶ πόλει τῶν βασιλείων
[4, 6]	καὶ κόρον τῆς ἡμετέρας ὁμιλίας	λαβόντες	ἔπειθ' ὑβρίσητε καὶ ἀτίμους ἀποπέμψητε
[4, 7]	τὴν χώραν καὶ πολλὴν λείαν	λαβόντες	καὶ τοὺς οἰκήτορας γυναιξὶν ἅμα
[4, 7]	ἕως ἂν καταστήσωνται τὰ πάντα.	λαβόντες	οὖν ἐπὶ τούτοις τὴν χώραν
[4, 6]	τὴν ἐμήν. ἐξ ὧν ἁπάντων	λαβόντων	τέλος ὁποῖον ἐκεῖνος προεῖπε τεκμαίροιτ'
[4, 8]	μικρὰ καὶ τὰ φαῦλα πρότερον	λαβοῦσα.	δεῖ δὲ μηδὲν εἶναι τοιοῦτον
[4, 6]	ὑμῶν ἀποστρεφόμεθα, πίστιν δ' εὐνοίας	λαβοῦσαι	τὴν μόνην ἡμῖν ἀξιόλογον νομισθεῖσαν
[4, 8]	καὶ πρὸς τὴν φθορὰν συγκάταινον	λαβών,	ἀποθνησκέτω σὺν αὐτῇ: πονηροὶ γὰρ
[4, 8]	λειπούσας τεσσαράκοντα τῷ δημοσίῳ σκύτει	λαβὼν	τιμωρίαν ταύτην αἰσχίστην ἐλεύθερος ὑπομενέτω,
[4, 1]	θεοῦ τὸν εἰς τοῦτο καιρὸν	λάβωσιν.	~(Ὅπερ δὲ τοῖς μεγάλοις συμβαίνει
[4, 6]	παρὰ ἐλευθέρου, καὶ γὰρ οὐδὲ	λαθεῖν	προεθέμην: θύω τε θεοῖς οἷς
[4, 8]	δεξιῶν κειμένου, τοῦ δ' ἐκ	λαιῶν	Βουλῆ προσαγορευομένου, μερισθεῖσαν δὲ τὴν
[4, 8]	αὐτῶν διανεμέσθωσαν. (Οἱ φρέαρ ἢ	λάκκον	ὀρύξαντες ἐπιμελὲς ποιείσθωσαν ὥστε σανίδων
[4, 8]	τοῖς ἰατροῖς ἔδωκεν. ὁ γυναῖκα	λακτίσας	ἔγκυον, ἂν μὲν ἐξαμβλώσῃ ἡ
[4, 4]	ἡ φυλὴ παρὰ τοῦ πλήθους	λαμβάνει	ταῦτ' ἐστίν: ἀναγκαῖον δ' ἡγησάμην
[4, 8]	περὶ ταύτην σκεύη μὴ ἐξεῖναι	λαμβάνειν	ἐνέχυρον, ὅπως μὴ στερῶνται καὶ
[4, 8]	ἐπωνομασμένον ᾖ τινι θεῷ κειμήλιον	λαμβάνειν.	(Μηδεὶς δ' ἐξ ὑμῶν κλωστὴν
[4, 1]	τοῦ θεοῦ τῶν Χαναναίων πεῖραν	λαμβάνειν:	οὐ γὰρ ἠξίουν τοῖς Μωυσέος
[4, 8]	τις κατὰ χρηστότητα παρίησιν ἀνθρώποις	λαμβάνειν,	τοῦ θεοῦ τὴν ἀφθονίαν τῶν
[4, 8]	ἴσην ἐπὶ τούτοις ὀργήν ποτε	λαμβάνετε,	ᾗ κατ' ἐμοῦ πολλάκις ἐτολμήσατε
[4, 2]	τοῦτο καὶ μὴ βουλομένων ὑμῶν	λαμβάνοντες.	ἦν δὲ καὶ τὸ μὴ
[4, 8]	τὸ βέλτιον ὑμῶν μεταβολῆς φροντίδα	λαμβάνοντι	συνηγωνίσατο καὶ παρέσχεν ἐν ἅπασιν
[4, 2]	ἡ Ῥουβήλου τὴν τιμὴν ἔχοι	λαμβανόντων	αὐτὴν Δαθάμου καὶ Ἀβιράμου καὶ
[4, 3]	καὶ τῶν μὲν εἰς ἡδονὴν	λαμβανόντων,	εἰ Μωυσῆς ἐλεγχθείη κακουργῶν, τῶν
[4, 4]	παρὰ τοῦ λαοῦ κατ' ἔτος	λαμβάνουσι,	δεκάτην αὐτοῖς ἀπομερίζειν. ἔτι δὲ
[4, 8]	ἔσται δ' ὑμῖν τούτων πεῖραν	λαμβάνουσιν	ἀνωφελὴς ἡ μετάνοια καὶ ἡ
[4, 8]	ἐκτινύτω πληγὰς τεσσαράκοντα μιᾷ λειπούσας	λαμβάνων	καὶ πεντήκοντα σίκλους ἀποτινύτω τῷ
[4, 3]	ἀλλ' ὁποῖον θεοῦ κελεύσαντος ἁφθείη	λαμπρὸν	καὶ φλογωδέστατον: ὑφ' οὗ πάντες,
[4, 5]	ὑπῆρξε: καὶ γὰρ πόλεις ἑξήκοντα	λαμπρῶς	πάνυ τετειχισμένας ὑποτελεῖς ἐκείνῳ παρέλαβον
[4, 8]	θεόν, ὃν οὐδεὶς πονηρὸς ὢν	λανθάνει.	εἰ δὲ μηδὲν ἐπίβουλον δρῶν
[4, 3]	γὰρ οὔτε πραττόμενον οὔτε νοηθὲν	λανθάνει,	ὥστ' οὐδὲ φθονήσεις μοι τῆς
[4, 6]	ἀπόνοιαν περιστῆσαι τοὺς ἐκ τοῦ	λανθάνειν	μετανοῆσαι δυναμένους, ἔλεγε δ' ὡς
[4, 2]	τῷ πλήθει τοὺς τοιούτους ἔτι	λανθάνειν	οἰομένους κολάζειν καὶ μὴ παρελθεῖν
[4, 4]	ἀπομερίζειν. ἔτι δὲ ἀπαρχὰς τὸν	λαὸν	δίκαιον τῷ θεῷ πάντων τῶν
[4, 8]	μετανοοῦντες ἤλγουν, ὡς ἅπαντα τὸν	λαὸν	εἰς δάκρυα προπεσόντα κρεῖττον καὶ
[4, 4]	πενθήσαντα ἐπὶ τριάκοντα ἡμέρας τὸν	λαὸν	ἐκάθηρε Μωυσῆς τούτῳ τῷ τρόπῳ:
[4, 4]	πρὸς τούτοις δὲ καὶ τὸν	λαὸν	ἐξέταξε τῶν ἐπετείων καρπῶν δεκάτην
[4, 8]	καὶ ὑπηρέτῃ ὧν τὸν ἡμέτερον	λαὸν	εὐεργετεῖν ἠθέλησεν. ἀνθ' ὧν προευλογῆσαι
[4, 8]	τὴν ἰδίαν περὶ τὸν Ἰσραηλιτῶν	λαὸν	εὔνοιαν καὶ τὴν χορηγίαν τῆς
[4, 6]	πρῶτον τῷ θεῷ καὶ τὸν	λαὸν	εὐωχήσας μέρος τι τῶν ὁπλιτῶν
[4, 8]	ᾗ καὶ στάντα φησὶ τὸν	λαὸν	θῦσαί τε καὶ ὁλοκαυτῶσαι καὶ
[4, 6]	χεῖρον, συναγαγὼν εἰς ἐκκλησίαν τὸν	λαὸν	οὐδενὸς μὲν κατηγόρει πρὸς ὄνομα
[4, 2]	ἐκ πολλοῦ προειδὼς καὶ τὸν	λαὸν	παροξυνόμενον ἰδὼν οὐκ ἔδεισεν, ἀλλὰ
[4, 4]	καὶ πάντων ἀρίστων ἐζημιωκότα τὸν	λαὸν	πρὸς τῷ μηδεμίαν ὑποσχεῖν δίκην
[4, 8]	διατελεῖ. (Τῇ δ' ὑστεραίᾳ τὸν	λαὸν	σὺν γυναιξὶν ἅμα καὶ τέκνοις
[4, 3]	τοῦ τὸν σὸν ἀδικῆσαι θελήσαντος	λαὸν	τοῦ λοιποῦ βραβεύων ὁμόνοιαν καὶ
[4, 4]	ὧν ὑπὲρ ἁμαρτημάτων θύων ὁ	λαὸς	δίδωσιν αὐτοῖς, ὡς ἐν τῇ
[4, 8]	πενθεῖ μὲν οὖν αὐτὸν ὁ	λαὸς	ἐφ' ἡμέρας τριάκοντα, λύπη δὲ
[4, 6]	ἄλλων τινὲς εἰπόντος ὁ μὲν	λαὸς	ἡσύχαζε φόβῳ τε τοῦ μέλλοντος
[4, 3]	κύματος πᾶς μὲν ἔδεισεν ὁ	λαός,	πατάγου δὲ καὶ σκληροῦ ῥαγέντος
[4, 4]	τῆς δεκάτης, ἧς παρὰ τοῦ	λαοῦ	κατ' ἔτος λαμβάνουσι, δεκάτην αὐτοῖς
[4, 3]	Μωυσῆν οὐ περιόψεσθαι κατὰ τοῦ	λαοῦ	παντὸς ἐκ κακουργίας αὐξανόμενον, ἀκούσας
[4, 8]	ἐστὶ τὸ χωρίον, συνελθόντος τοῦ	λαοῦ	παντὸς λέγει τοιάδε: (Ἄνδρες συστρατιῶται
[4, 8]	νόμῳ, ἐπὶ τοῖς ὑπὸ τοῦ	λαοῦ	πραττομένοις ἐνικήθη δακρῦσαι. πορευομένῳ δ'
[4, 8]	ὅσα ποιήσειεν ὑπὲρ τῆς τοῦ	λαοῦ	σωτηρίας ἔν τε πολέμοις καὶ
[4, 5]	~(Πένθος δὲ ἐπ' αὐτῷ τοῦ	λαοῦ	τριακονθήμερον ἄγοντος, ἐπεὶ τοῦτ' ἐλώφησεν,
[4, 8]	ἔστωσαν δὲ καὶ οἱ δικάζειν	λαχόντες	ταῖς πόλεσιν ἐν πάσῃ τιμῇ,
[4, 8]	ἔπειτα μὴ τοιαύτην εὕροι, δίκην	λαχὼν	αὐτὸς μὲν κατηγορείτω χρώμενος εἰς
[4, 3]	πατέρων ἀρετὴν ἐτιμῶντο παρὰ τῷ	λαῷ	καὶ διὰ τὴν αὐτῶν, ᾗ
[4, 7]	τὴν δὲ λοιπὴν νέμει τῷ	λαῷ.	καὶ διῆγον τὸ λοιπὸν εὐδαιμόνως,
[4, 2]	συνελθόντες ἐν φανερῷ παντὶ τῷ	λαῷ,	καὶ θυμιωμένων ὑμῶν οὗπερ ἂν
[4, 8]	καὶ τὴν σκηνήν: τῷ τε	λαῷ	παρῄνεσε κρατήσαντι τῆς γῆς καὶ
[4, 3]	ἦν καὶ ἐδόκει χρηστὰ τῷ	λαῷ.	τότε μὲν οὖν διαλύουσι τὸν
[4, 8]	χωρίον, συνελθόντος τοῦ λαοῦ παντὸς	λέγει	τοιάδε: (Ἄνδρες συστρατιῶται καὶ τῆς
[4, 8]	γὰρ οὐδὲν ἁμαρτήσονται μὴ δυνάμενοι	λέγειν	ἄγνοιαν τῶν ἐν τοῖς νόμοις
[4, 6]	ταῦθ' ἅπερ ὑπαγορεύει τὸ θεῖον	λέγειν,	βιάζεσθαι δὲ τὴν ἐκείνου βούλησιν:
[4, 6]	συνηθείας ἐχομένους, ἤρξαντο πρὸς αὐτοὺς	λέγειν:	(Ἡμῖν, ὦ κράτιστοι νέων, οἶκοί
[4, 6]	περὶ τῶν τοιούτων σιγᾶν ἢ	λέγειν,	ὅταν ἡμᾶς τὸ τοῦ θεοῦ
[4, 6]	τοῦ πρὸς αὐτὰς ἔρωτος κάλλιστα	λέγεσθαι	ταῦτα ὑπολαβόντες καὶ παραδόντες αὑτοὺς
[4, 8]	αὐτὸν ἄξιον εἶναι παρ' αὐτῆς	λεγέτω	τυγχάνειν ὑβρίσαντα τὴν τοῦ κατοιχομένου
[4, 8]	τε μικρὰν ἄν τε μείζω	λέγῃ,	πρὸς ταῦτα ῥεπέτω: ὑπολύσασα δ'
[4, 7]	Ῥεκέμης καλεῖται, Πέτρα παρ' Ἕλλησι	λεγομένη.	τραπέντων δὲ τῶν πολεμίων οἱ
[4, 4]	Ἄραβες νενομίκασι, πρότερον μὲν Ἄρκην	λεγομένην	Πέτραν δὲ νῦν ὀνομαζομένην. ἐνταῦθα
[4, 8]	ἀλλήλαις ἐπὶ τῇ κυρώσει τῶν	λεγομένων.	ἀνέγραψε δὲ τὰς εὐλογίας καὶ
[4, 8]	μὲν ἀλλήλοις οὐχ ἡδονῆς ἕνεκα	λέγοντες	οὐδὲ τῆς τῶν χρημάτων αὐξήσεως
[4, 1]	πολεμεῖν δὲ τοῖς Χαναναίοις ὡρμήκεσαν	λέγοντες	τὸν θεὸν οὐχὶ Μωυσεῖ χαριζόμενον
[4, 8]	τι ἂν φθέγξαιτο δοκεῖν αὐτοῦ	λέγοντος	ἀκροᾶσθαι τοῦ θεοῦ. πενθεῖ μὲν
[4, 6]	ἀπολέσθαι. καὶ ὁ μὲν ταῦτα	λέγων	ἐπειρᾶτο τοὺς νέους ἐπανορθοῦν καὶ
[4, 2]	τοῖς συγγενέσι κατεβόα δεινὸν εἶναι	λέγων	Μωυσῆν δόξαν αὑτῷ θηρώμενον κατασκευάσαι
[4, 2]	περιουσίᾳ. (Ἐβούλετο μὲν οὖν ταῦτα	λέγων	ὁ Κορῆς τοῦ κοινοῦ προνοεῖσθαι
[4, 7]	ἄγων τὸν στρατὸν ἀπαθῆ καὶ	λείαν	ἄφθονον, βόας μὲν γὰρ δισχιλίους
[4, 5]	Ἑβραῖοι δὲ νεκροὺς ἐσκύλευον καὶ	λείαν	ἔλαβον καὶ πολλὴν ἀφθονίαν τῶν
[4, 7]	τὴν αἴτησιν, ἀλλ' ὅπως τὴν	λείαν	ἐν ἐπιτηδείοις καταλιπόντες εὔζωνοι πρὸς
[4, 7]	αὐτῶν τὴν χώραν καὶ πολλὴν	λείαν	λαβόντες καὶ τοὺς οἰκήτορας γυναιξὶν
[4, 5]	τετειχισμένας ὑποτελεῖς ἐκείνῳ παρέλαβον καὶ	λείαν	πολλὴν ἰδίᾳ τε καὶ δημοσίᾳ
[4, 7]	τρισμυρίας. Μωυσῆς δὲ μερίσας τὴν	λείαν	τῆς μὲν ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν
[4, 6]	περιττὰ μειοῦν ἰσχὺς καὶ τὰ	λείποντα	διδόναι. (Καὶ ὁ μὲν τοιαῦτα
[4, 8]	ἦρξε τὸ τρίτον μέρος ἑνὶ	λείποντι	μηνί. ἐτελεύτησε δὲ τῷ ὑστάτῳ
[4, 8]	πρόστιμον ἐκτινύτω πληγὰς τεσσαράκοντα μιᾷ	λειπούσας	λαμβάνων καὶ πεντήκοντα σίκλους ἀποτινύτω
[4, 8]	παρὰ ταῦτα ποιήσας πληγὰς μιᾷ	λειπούσας	τεσσαράκοντα τῷ δημοσίῳ σκύτει λαβὼν
[4, 4]	Ἑλλήνων γλῶτταν, βουλομένους ἀφίεσθαι τῆς	λειτουργίας	τοῖς ἱερεῦσι καταβάλλειν ἀργύριον, γυναῖκα
[4, 2]	τυγχάνειν τοῦ βιάζεσθαι τό τε	λεληθότως	ἐξυβρίζειν, ὅτι μὴ μόνον ἄκοντας
[4, 8]	περὶ ὧν ἐν ἑτέρᾳ γραφῇ	λέξομεν.	ταῖς δ' ἑξῆς ἡμέραις, συνεχὲς
[4, 8]	βοὸς οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ	Λευῖται	καὶ ἡ γερουσία τῆς πόλεως
[4, 7]	Ἐλεαζάρῳ δίδωσι καὶ τοῖς ἱερεῦσι,	Λευίταις	δὲ τῆς ἑτέρας τὸ πεντηκοστὸν
[4, 8]	ἧς διετάξατε τοῖς ἱερεῦσι καὶ	Λευίταις	δεδόσθαι, ἣ πιπρασκέσθω μὲν ἐπὶ
[4, 4]	καρπῶν δεκάτην αὐτοῖς τε τοῖς	Λευίταις	καὶ ἱερεῦσι τελεῖν. καὶ ἃ
[4, 4]	τοὺς Ἑβραίους ἐκέλευε κατανεῖμαι τοῖς	Λευίταις	ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα πόλεις ἀγαθὰς
[4, 8]	προεῖπον τελεῖν, τὴν μὲν τοῖς	Λευίταις,	τὴν δ' ἑτέραν πρὸς τὰς
[4, 2]	αὐτὸς ἀπέλαυε. παρά τε τοῖς	Λευίταις,	φυλέται δ' ἦσαν, καὶ μάλιστα
[4, 4]	ὀκτὼ πόλεων τρισκαίδεκα παραχωρῆσαι τοὺς	Λευίτας	αὐτοῖς προσέταξε καὶ τῆς δεκάτης,
[4, 8]	δεκάτας ἅμα ταῖς εἰς τοὺς	Λευίτας	καὶ τὰς εὐωχίας ἀπενηνοχὼς ἀπιέναι
[4, 8]	ὀροῖν ἀναστῆναι καὶ σὺν αὐτοῖς	Λευίτας	τε καὶ ἱερέας. καὶ πρώτους
[4, 2]	εἰ μὲν γὰρ ἐκ τῆς	Λευίτιδος	φυλῆς τὴν τιμὴν ὁ θεός
[4, 7]	ἕτεραι πόλεις ἔμελλον ἀνατεθήσεσθαι τῶν	Λευίτιδων	πόλεων τοῖς φυγάσιν εἰς κατοικισμὸν
[4, 4]	τε ἄλλοι καὶ Ἀαρὼν ἐπιγράψας	Λευῖτιν	ἐν τῇ βακτηρίᾳ, καὶ ταύτας
[4, 4]	πολέμου καὶ στρατείας ἡ τῶν	Λευιτῶν	ἀφεῖτο φυλὴ θεραπεύουσα τὸν θεόν,
[4, 8]	ὑπηρέται διδόσθωσαν ἐκ τῆς τῶν	Λευιτῶν	φυλῆς. ἔστωσαν δὲ καὶ οἱ
[4, 6]	ὡς τρόπον εἶδε σημαινομένην, ὁ	λεώς,	φησίν, οὗτος εὐδαίμων, ᾧ ὁ
[4, 8]	τῆς γῆς καὶ ἱδρυθέντι μὴ	λήθην	λαβεῖν τῆς Ἀμαληκιτῶν ὕβρεως, ἀλλὰ
[4, 8]	τρυγῶντες ὧν ἂν εἰς τὰς	ληνοὺς	κομίζωσιν εἰργέτωσαν τοὺς ὑπαντιάζοντας ἐπεσθίειν:
[4, 4]	προκοπῆς αἰτίαν, ὑφ' ἧς οὐδέποτε	λήξειν	τὸ δεινὸν ἦν εἰκὸς ἀλλ'
[4, 4]	τῶν φυλῶν ὀνόματα βακτηρίαις ἐπιγεγραμμένα:	λήψεσθαι	γὰρ ἐκεῖνον τὴν ἱερωσύνην, οὗπερ
[4, 8]	καὶ πραθέντας δουλεύειν ἀνδράσιν οὐδένα	ληψομένοις	οἶκτον ἐπὶ ταῖς συμφοραῖς αὐτῶν,
[4, 6]	καὶ περὶ τῶν αὐτοῦ πραγμάτων	λίαν	εὐλαβεῖτο, καὶ γὰρ οὐδὲν πέπυστο
[4, 8]	στρατεύοντες ἐξίοιεν τεκμηρίῳ χρώμενοι τοῖς	λίθοις,	ὡς καὶ πρότερον δεδήλωκα. προεφήτευσε
[4, 8]	ἔστω, καὶ βωμὸς εἷς ἐκ	λίθων	μὴ κατειργασμένων, ἀλλὰ λογάδην συγκειμένων,
[4, 5]	ἐρήμου ῥέων εἰς τὴν Ἀσφαλτῖτιν	λίμνην	ἐκδίδωσιν ὁρίζων τήν τε Μωαβῖτιν
[4, 8]	ὑμῶν κλωστὴν ἐξ ἐρίου καὶ	λίνου	στολὴν φορείτω: τοῖς γὰρ ἱερεῦσι
[4, 6]	Βαλάκου σφόδρα ἐγκειμένου καὶ δέησιν	λιπαρὰν	προσφέροντος πάλιν πέμπουσι πρὸς τὸν
[4, 6]	ἀναχώρησιν τῶν γυναικῶν κατέλαβε καὶ	λιπαροῦντες	ἐνέκειντο, μὴ σφᾶς καταλιπεῖν, ἀλλὰ
[4, 8]	ἐκ λίθων μὴ κατειργασμένων, ἀλλὰ	λογάδην	συγκειμένων, οἳ κονιάματι χρισθέντες εὐπρεπεῖς
[4, 6]	Βάλακε, φησί, περὶ τῶν ὅλων	λογίζῃ	καὶ δοκεῖς ἐφ' ἡμῖν εἶναί
[4, 1]	κωλύοντι προσσχοῖεν. τὴν ἀπορίαν οὖν	λογιζόμενοι	καὶ τὴν ἐρημίαν, ὑφ' ἧς
[4, 8]	αὐτοῦ τῆς ἀρετῆς ἐκ τούτων	λογιζόμενοι.	καὶ τὸ μὲν κατὰ Μωυσῆν
[4, 1]	ἀθυμοῦν οὐδὲν ἔτι χρηστὸν προσεδόκα	λογιζόμενον,	ὅτι καὶ ταῦτα κατὰ μῆνιν
[4, 6]	δ' εἰ δύναιτο γενέσθαι μεγάλους	λογιζόμενος	πρεσβεῦσαι πρὸς Μαδιηνίτας ὑπὲρ αὐτῶν.
[4, 8]	ἥμερα δένδρα κόπτοντας ἀλλὰ φείδεσθαι,	λογιζομένους	ἐπ' ὠφελείᾳ ταῦτα τῶν ἀνθρώπων
[4, 8]	καὶ μεταβαλοῦ πρὸς τὸ σωφρονέστερον	λογισάμενος	καὶ τὸν θεὸν ἐπὶ τοῖς
[4, 8]	τῆς τοῦ θεοῦ διανοίας ἀκριβεῖς	λογιστὰς	γινομένους εἰ μηδὲν εἰς αὐτοὺς
[4, 8]	μὴν οὐδὲ πατράσιν υἱῶν ἁμαρτίαν	λογιστέον	τῶν νέων πολλὰ παρὰ τὴν
[4, 8]	οὔτε θυγατέρα. οὐδ' ἂν οἱ	λόγοι	καὶ ἡ παρ' αὐτῶν διδασκαλία
[4, 8]	ἐξυβρίζοντες εἰς αὐτούς, πρῶτον μὲν	λόγοις	αὐτοὺς νουθετείτωσαν οἱ πατέρες, αὐτάρκεις
[4, 1]	γὰρ ἠξίουν τοῖς Μωυσέος πειθαρχοῦντες	λόγοις	ἠρεμεῖν, ἀλλὰ καὶ δίχα τῆς
[4, 6]	ἢ φρονιμώτερον ἐγχειρεῖν ἔγνω τοῖς	λόγοις.	καὶ πολεμεῖν μὲν ἐπὶ ταῖς
[4, 8]	ἠρεμοῦντας ἐκέλευε, τὸ δ' ἔγγιον	λόγοις	παρεκάλει μὴ ποιεῖν αὐτῷ δακρυτὴν
[4, 8]	τῶν ὅπλων καλὸν εἶναι χρῆσθαι	λόγοις	πρὸς αὐτοὺς δηλοῦντας, ὅτι καὶ
[4, 2]	ἔχειν πολεμίους. τίνα γὰρ καὶ	λόγον	ἀποδοῦναι δυνάμενος Μωυσῆς Ἀαρῶνι καὶ
[4, 8]	καὶ τῆς τῶν ἄλλων διατροφῆς	λόγον	ἐχόντων. μηδὲ βοῶν ὁπότε τρίβοιεν
[4, 2]	μὲν τὸ πλῆθος οὐδένα ἐποιήσατο	λόγον,	πρὸς δὲ τὸν Κορῆ βοῶν
[4, 2]	τοὺς πλείονας κατ' ὀλίγον τοῦ	λόγου	καὶ τῶν ἀκροωμένων προστιθεμένων ταῖς
[4, 8]	προπεσόντα κρεῖττον καὶ τῆς ἐκ	λόγου	παρηγορίας τὸ ἐπ' αὐτῷ ποιῆσαι
[4, 6]	εὐπρεπείας αὐτῶν καὶ παραγενόμενοι εἰς	λόγους	αὐταῖς παρεκάλουν μὴ φθονεῖν αὐτοῖς
[4, 8]	εἰς ἣν καὶ τοὺς δέκα	λόγους	γεγραμμένους ἐν δυσὶ πλαξὶ κατέθετο,
[4, 6]	γὰρ ἃς βούλεται τοῦτο καὶ	λόγους	οὐδὲν ἡμῶν εἰδότων ἀφίησιν. ἐγὼ
[4, 6]	αἱ δ' ἀσμένως δεξάμεναι τοὺς	λόγους	συνῄεσαν αὐτοῖς. ἐνδησάμεναι δ' αὐτοὺς
[4, 7]	στρατῷ. καὶ Μωυσῆς ἀρεσθεὶς τῷ	λόγῳ	καλέσας Ἐλεάζαρον τὸν ἀρχιερέα καὶ
[4, 6]	γάρ, μὴ πολλοὶ τῆς τῶν	λόγων	ἀσελγείας αὐτοῦ μιμηταὶ γενόμενοι ταράξωσι
[4, 3]	ἐλθέ μοι τούτων ἀκροατὴς τῶν	λόγων:	σὲ γὰρ οὔτε πραττόμενον οὔτε
[4, 6]	αἰώνιον παρασχεῖν ἐμοὶ τοιούτων ἀπαγγελίαν	λόγων	ὑπέθετο. νῦν δέ, χαρίζεσθαί τε
[4, 6]	οὔτ' ἐν πολέμῳ οὔτ' ἐν	λοιμῷ	καὶ σπάνει τῶν ἀπὸ γῆς
[4, 6]	παρανομησάντων, ἐφθάρησαν δὲ πάντες> καὶ	λοιμῷ	ταύτην ἐνσκήψαντος αὐτοῖς τοῦ θεοῦ
[4, 8]	πεπιστευμένων ἂν ἀπολέσας τύχῃ τὰ	λοιπὰ	πάντα ἃ ἔλαβεν ἀποδοῦναι κατεγνώσθω.
[4, 7]	τὸ πεντηκοστὸν μέρος, τὴν δὲ	λοιπὴν	νέμει τῷ λαῷ. καὶ διῆγον
[4, 4]	περὶ αὐτῶν κρίσιν καὶ τὸ	λοιπὸν	ἐπευφημοῦντες τοῖς δεδογμένοις τῷ θεῷ
[4, 7]	τῷ λαῷ. καὶ διῆγον τὸ	λοιπὸν	εὐδαιμόνως, ἀφθονίας μὲν ἀγαθῶν αὐτοῖς
[4, 8]	τῶν ἀγαθῶν ἔχοντες πόλεις τὸ	λοιπὸν	ἤδη κτίζειν προαιρῆσθε, ταῦτα ποιοῦντες
[4, 4]	τῶν ἡμερῶν καὶ καθαροὶ τὸ	λοιπὸν	ἦσαν. τοῦτο δὲ καὶ κατελθοῦσιν
[4, 1]	ἀποθνήσκουσί τε πολλοὶ καὶ τὸ	λοιπὸν	στράτευμα τῆς φάλαγγος αὐτῶν διαλυθείσης
[4, 3]	σὸν ἀδικῆσαι θελήσαντος λαὸν τοῦ	λοιποῦ	βραβεύων ὁμόνοιαν καὶ εἰρήνην σῶζε
[4, 8]	παρρησίαν τίθεσθε, ὃ δὴ τοῦ	λοιποῦ	φυλαττομένοις ὑμῖν ἄμεινον ἕξει τὰ
[4, 6]	πρὸς ἡμᾶς φιλοστόργως ἔχειν καὶ	λυπεῖσθε	μελλουσῶν ἀναχωρεῖν, οὐδ' αὐταὶ τὴν
[4, 8]	ὁ λαὸς ἐφ' ἡμέρας τριάκοντα,	λύπη	δὲ οὐκ ἄλλη κατέσχεν Ἑβραίους
[4, 8]	ὅπως τὸ ἐπ' αὐτοῖς κορέσασα	λυπηρὸν	ἔπειθ' οὕτως ἐπ' εὐωχίας τράπηται
[4, 8]	ἔτι μᾶλλον ὡς ἀσθενέστεροι κρατεῖν	λύπης	ἐδήλουν, ὅτι τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ
[4, 8]	καὶ προηβηκόσιν ἡ ἅμιλλα τῆς	λύπης:	οἱ μὲν γὰρ εἰδότες οἵου
[4, 8]	ζευγνύσθω συνοικοῦσαν ἄλλῳ νοθεύσας μηδὲ	λυπῶν	τὸν πρότερον αὐτῆς ἄνδρα: δούλας
[4, 5]	ἀγορὰν χρῆσθαι πρὸς τὸ ἐκείνων	λυσιτελές,	εἰ καὶ τὸ ὕδωρ αὐτοῖς
[4, 8]	τοῦτο γὰρ καὶ τοῖς δημοσίοις	λυσιτελήσει	γιγνόμενον τῶν οἴκων οὐκ ἐκλειπόντων
[4, 8]	μὴ τοῦ κατ' αὐτοὺς προνοουμένων	λυσιτελοῦς,	ἀλλὰ καὶ τῆς τῶν ἄλλων
[4, 4]	παρὰ μὲν Ἀθηναίοις Ἑκατομβαιῶνος καλουμένου	Λώου	δὲ παρὰ Μακεδόσι Σαβὰ δὲ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 25/03/2010