>

Livre, Chap.
[4, 3]	Δαθάμην, οὐχ ἡγούμενος εἶναι δεινὸν	βαδίζειν	πρὸς τοὺς ὑπερηφανήσαντας: οἱ δ'
[4, 8]	ἀκμαζούσης κωλύειν ἅπτεσθαι τοὺς ὁδῷ	βαδίζοντας,	ἀλλ' ὡς ἐξ οἰκείων αὐτοῖς
[4, 8]	ἀπόδοσιν, μὴ περὶ τὴν οἰκίαν	βαδίσαντας	ἐνεχυριάζειν πρὶν ἢ δίκη περὶ
[4, 8]	τοῦτον πρόσβασις ἔστω μὴ διὰ	βαθμίδων,	ἀλλὰ προσχώσεως αὐτῷ καταπρανοῦς γενομένης.
[4, 4]	ἂν ὁ θεὸς ἐπισημήνῃ τῇ	βακτηρίᾳ.	δόξαν οὖν κομίζουσιν οἵ τε
[4, 4]	Ἀαρὼν ἐπιγράψας Λευῖτιν ἐν τῇ	βακτηρίᾳ,	καὶ ταύτας Μωυσῆς ἐν τῇ
[4, 4]	κομίζειν τὰ τῶν φυλῶν ὀνόματα	βακτηρίαις	ἐπιγεγραμμένα: λήψεσθαι γὰρ ἐκεῖνον τὴν
[4, 4]	τῇ δὲ ἐπιούσῃ προεκόμισε τὰς	βακτηρίας:	γνώριμοι δ' ἦσαν κατασημηναμένων αὐτὰς
[4, 4]	ἦν, ἐκ τοιούτου ξύλου τῆς	βακτηρίας	κατεσκευασμένης. ἐκπλαγέντες δ' ἐπὶ τῷ
[4, 6]	καὶ τοὺς ἄρχοντας τῶν Μαδιηνιτῶν	Βάλακε,	φησί, καὶ Μαδιηνιτῶν οἱ παρόντες,
[4, 6]	καὶ μακαριωτάτους ἀποφαίνειν ἀνθρώπων, ὦ	Βάλακε,	φησί, περὶ τῶν ὅλων λογίζῃ
[4, 6]	τοῦ θεοῦ κελεύσαντος ἥκει πρὸς	Βάλακον.	δεξαμένου δὲ αὐτὸν τοῦ βασιλέως
[4, 6]	τὸν Εὐφράτην γενόμενος τόν τε	Βάλακον	μεταπεμψάμενος καὶ τοὺς ἄρχοντας τῶν
[4, 6]	τὸ τῶν Ἑβραίων ἔχοι στρατόπεδον.	Βάλακος	δ' αὐτὸς ἀφικνεῖται τὸν μάντιν
[4, 6]	καὶ ἔσοιτο πρὸς τὸ μέλλον.	(Βάλακος	δὲ ἀγανακτήσας ἐπὶ τῷ μὴ
[4, 6]	πρὸς αὐτοὺς αἰτίαν ἔλαβε τοιαύτην.	(Βάλακος	ὁ τῶν Μωαβιτῶν βασιλεὺς φιλίας
[4, 6]	ἀραῖς ἐνδῆσαι. συγχωρήσαντος δὲ τοῦ	Βαλάκου	δὶς μὲν τεθυκότι τὸ θεῖον
[4, 6]	πρὸς αὐτὰ νενικημένος. τοῦ δὲ	Βαλάκου	δυσχεραίνοντος καὶ παραβαίνειν αὐτὸν τὰς
[4, 6]	ἐπιτηδείως ἔχων, πέμπουσι μετὰ τῶν	Βαλάκου	πρέσβεων ἄνδρας τῶν παρ' αὐτοῖς
[4, 6]	ταῦτα εἰπὼν ἀπέλυσε. (Μαδιηνῖται δὲ	Βαλάκου	σφόδρα ἐγκειμένου καὶ δέησιν λιπαρὰν
[4, 6]	προσφέροντος πάλιν πέμπουσι πρὸς τὸν	Βάλαμον.	κἀκεῖνος βουλόμενος χαρίζεσθαί τι τοῖς
[4, 6]	γενέσθαι τοὺς Ἰσραηλίτας ἀποπέμπει τὸν	Βάλαμον	μηδεμιᾶς τιμῆς ἀξιώσας: ὁ δὲ
[4, 6]	μὴ παρελθεῖν ἀνεγκωμίαστον. τὸν γὰρ	Βάλαμον	παραληφθέντα ὑπὸ τῶν Μαδιηνιτῶν, ὅπως
[4, 6]	θείου πνεύματος ὑπαντῶντος ἀπέκλινε τὸν	Βάλαμον	πρὸς τὸν ἕτερον τῶν τριγχῶν
[4, 6]	φωνὴν ἀνθρωπίνην ἀφεῖσα κατεμέμφετο τὸν	Βάλαμον	ὡς ἄδικον ἐπὶ ταῖς πρότερον
[4, 6]	ἔχουσα τῶν πληγῶν, ἃς ὁ	Βάλαμος	ἐπέφερεν αὐτῇ κακοπαθῶν τῇ θλίψει
[4, 6]	ἦν γάρ τις ἀπὸ Εὐφράτου	Βάλαμος	μάντις ἄριστος τῶν τότε καὶ
[4, 6]	θεοῦ γενομένην. καταδείσας δ' ὁ	Βάλαμος	οἷός τε ἦν ἀναστρέφειν, ἀλλ'
[4, 6]	ἡ ὄνος, ἐφ' ἧς ὁ	Βάλαμος	ὠχεῖτο, συνεῖσα τοῦ θείου πνεύματος
[4, 2]	δὲ καὶ τὸ πλῆθος καὶ	βάλλειν	τὸν Μωυσῆν ὡρμήκεσαν, εἴς τε
[4, 6]	φοίνικά τε φέρειν ἀγαθὴ καὶ	βάλσαμον	νεμομένη. ἤρχοντο δὲ φρονεῖν ἐφ'
[4, 4]	εἰς πηγὴν ἐνιέντες καὶ ὕσσωπον	βαπτίσαντές	τε καὶ τῆς τέφρας ταύτης
[4, 2]	οὔτε παρ' Ἕλλησιν οὔτε παρὰ	βαρβάροις	γενομένην κατέλαβεν, ὑφ' ἧς ἅπαντας
[4, 6]	τε ἐκέλευσεν ἑπτὰ δείμασθαι τὸν	βασιλέα	καὶ τοσούτους ταύρους καὶ κριοὺς
[4, 4]	ἦλθε καὶ πρέσβεις πρὸς τὸν	βασιλέα	τῶν Ἰδουμαίων πέμψας ἠξίου δίοδον
[4, 5]	Ἰόβακον περαιωσάμενος διεξῄει τῆς Ὤγου	βασιλείας	τάς τε πόλεις καταστρεφόμενος καὶ
[4, 7]	καὶ ἀριθμοῦ κρεῖττον οἵ τε	βασιλεῖς	αὐτῶν ἅπαντες: πέντε δὲ ἦσαν,
[4, 5]	λαβόντες ἐν Ῥαβαθᾶ πόλει τῶν	βασιλείων	τῆς Ἀμμανίτιδος, τῇ μὲν κατασκευῇ
[4, 5]	τρέφειν. πρὸς οὖν Σιχῶνα τὸν	βασιλεύοντα	τῆς χώρας ταύτης ἀπέστειλε Μωυσῆς
[4, 5]	δ' αὐτῶν καὶ Σιχὼν ὁ	βασιλεύς.	Ἑβραῖοι δὲ νεκροὺς ἐσκύλευον καὶ
[4, 5]	ὁ τῆς Γαλαδηνῆς καὶ Γαυλανίτιδος	βασιλεὺς	στρατὸν ἄγων, καὶ σπεύδων μὲν
[4, 6]	τοιαύτην. (Βάλακος ὁ τῶν Μωαβιτῶν	βασιλεὺς	φιλίας αὐτῷ πατρῴας οὔσης καὶ
[4, 6]	στόμα πάθη προύλεγεν ὅσα τε	βασιλεῦσιν	ἔσται καὶ ὅσα πόλεσι ταῖς
[4, 8]	γὰρ ὁ θεὸς ἡγεμὼν εἶναι.	βασιλέως	δ' εἰ γένοιτο ἔρως ὑμῖν,
[4, 6]	Βάλακον. δεξαμένου δὲ αὐτὸν τοῦ	βασιλέως	ἐκπρεπῶς ἠξίου προαχθεὶς ἐπί τι
[4, 6]	ὑπουργήσαντος δὲ διὰ ταχέων τοῦ	βασιλέως	ὁλοκαυτεῖ τυθέντας, ὡς τρόπον εἶδε
[4, 7]	παντὸς τοῦ Ἀραβίου τοῦ κτίσαντος	βασιλέως	τὸ ὄνομα Ῥεκέμης καλεῖται, Πέτρα
[4, 6]	αὐτὸς ἀφικνεῖται τὸν μάντιν σὺν	βασιλικῇ	θεραπείᾳ φιλοτίμως ἀγόμενος εἰς ὄρος,
[4, 7]	καὶ Γαυλανὰν δ' ἐν τῇ	Βατανίδι.	κτησαμένων δ' αὐτῶν καὶ τὴν
[4, 8]	γένος αὐτῶν καὶ τὴν μνήμην:	βεβαία	γὰρ ἂν οὕτως ὑμῖν μόνον
[4, 8]	ὑμῖν ἐστιν ἀγαθῶν ἡ κτῆσις	βεβαία	μενεῖ τῶν τε ἀπόντων ταχεῖαν
[4, 8]	φυλαττέσθω δ' ὥσπερ θεοῦ ψῆφον	βεβαίαν	εἰς αἰῶνα κειμένην ἀναιρεῖν, ὡς
[4, 8]	φίλα πράξετε καὶ τὴν εὐδαιμονίαν	βεβαίαν	ἕξετε: ἱερὰ πόλις ἔστω μία
[4, 6]	ἐκ τῆς τούτων εὐηθείας τὸ	βέβαιον	αὐτοῖς παρεσχημένος: ἐπεὶ μὴ τοῦτον
[4, 2]	τὴν ἀσφάλειαν τὴν ἐπ' αὐτῇ	βεβαιοῦντος	ἡμῖν τοῦ θεοῦ παντάπασιν ἀλόγιστον.
[4, 3]	γενομένῃ, μετὰ τῶν υἱῶν ἤδη	βεβαίως	ἀπέλαυε τῆς τιμῆς. ~(Τὴν μέντοι
[4, 4]	τρὶς αὐτὸν τοῦ θεοῦ χειροτονήσαντος	βεβαίως	εἶχε τὴν τιμήν, ἡ δὲ
[4, 8]	ἐπὶ νοῦν τῆς ἐπὶ τὸ	βέλτιον	ὑμῶν μεταβολῆς φροντίδα λαμβάνοντι συνηγωνίσατο
[4, 6]	ὑμεῖς ἀμείνους κριθήσεσθε καὶ παισὶ	βελτίοσιν	αὐτῶν ταῦτα καταλείψετε, θεοῦ μόνους
[4, 8]	ἑορτῆς ἐνστάσης ὁ ἀρχιερεὺς ἐπὶ	βήματος	ὑψηλοῦ σταθείς, ἀφ' οὗ γένοιτο
[4, 4]	Μωυσεῖ, κωλύσων αὐτοὺς εἰ τολμήσαιεν	βίᾳ	περαιοῦσθαι. καὶ Μωυσῆς, ἄρχειν γὰρ
[4, 6]	ἅπερ ὑπαγορεύει τὸ θεῖον λέγειν,	βιάζεσθαι	δὲ τὴν ἐκείνου βούλησιν: οὐδὲν
[4, 2]	ἐθελήσῃ χαλεπώτερον ἤδη τυγχάνειν τοῦ	βιάζεσθαι	τό τε λεληθότως ἐξυβρίζειν, ὅτι
[4, 6]	ἀνδρείαν ὑπολαμβάνουσιν οὐκ ἐν τῷ	βιάζεσθαι	τοὺς νόμους ἀλλ' ἐν τῷ
[4, 2]	πλῆθος, τῇ τοῦ θεοῦ προφάσει	βίαια	προστάγματα κελεύοντος: τὸν γὰρ θεόν,
[4, 2]	ἄπορον ἐκ τοῦ δικαίου τιμᾶσθαι,	βίαν	μὲν ἀγαθοὶ βουλόμενοι δοκεῖν οὐ
[4, 3]	κατὰ ὑποδρομὴν καύματος οὔτε κατὰ	βίαν	πνευμάτων ὕλης πρὸς αὐτὸ παρατριβείσης
[4, 3]	ἦσαν περὶ αὐτούς, ὡς εἰ	βίαν	τινὰ προσφέροι Μωυσῆς ἀμυνούμενοι. (Ὁ
[4, 3]	αὐτῆς κινηθέντος ὥσπερ ἐξ ἀνέμου	βίας	σαλευομένου κύματος πᾶς μὲν ἔδεισεν
[4, 8]	καιρὸν τοῦτον ὑπ' αὐτῶν ἐνεχθῆναι,	βιασαμένης	δὲ τῆς φύσεως ἀώρως μήτε
[4, 6]	θυγατέρων τὰς μάλιστα εὐπρεπεῖς καὶ	βιάσασθαι	καὶ νικῆσαι τὴν τῶν ὁρώντων
[4, 2]	πείθει τυγχάνειν αὐτὸν καὶ τότε	βιάσασθαι	μὴ θρασυνόμενος, οἷς δὲ ἄπορον
[4, 8]	ἐὰν δέ που μόνῃ περιπεσὼν	βιάσηται	μηδενὸς βοηθοῦ παρόντος, μόνος ἀποθνησκέτω.
[4, 8]	τῆς ἀληθείας. ταῦτ' οὖν τὰ	βιβλία	παραδίδωσι τοῖς ἱερεῦσι καὶ τὴν
[4, 8]	(Ταῦτα εἰπὼν δίδωσιν αὐτοῖς ἐν	βιβλίῳ	τοὺς νόμους καὶ τὴν διάταξιν
[4, 8]	δ' αὑτὸν ἐν ταῖς ἱεραῖς	βίβλοις	τεθνεῶτα, δείσας μὴ δι' ὑπερβολὴν
[4, 4]	ὡς ἐν τῇ πρὸ ταύτης	βίβλῳ	δεδηλώκαμεν, εὐπορίαν ἐπενόησε. πάντων δὲ
[4, 8]	ἀνέγνω, ἣν καὶ καταλέλοιπεν ἐν	βίβλῳ	ἐν τῷ ἱερῷ πρόρρησιν περιέχουσαν
[4, 4]	μηδὲ ζήτησιν τῶν εἰς τὸν	βίον	ἀναγκαίων ἀμελοῖεν τοῦ ἱεροῦ, κατὰ
[4, 3]	τούτων μοι γενοῦ μάρτυς. ἐγὼ	βίον	ἀπράγμονα καταστησάμενος ἀνδραγαθίᾳ μὲν ἐμῇ
[4, 6]	ἡδὺ καὶ τὸ κατὰ τὸν	βίον	αὐτεξούσιον, ὃ τῶν ἐλευθέρων ἐστὶ
[4, 8]	ἔχων ὄνειδος πρὸς ἅπαντα τὸν	βίον,	ἡ δ' ᾧπερ ἂν βουληθῇ
[4, 6]	ὢν καὶ σπεύδων αὐτοῖς εὐδαίμονα	βίον	καὶ κλέος αἰώνιον παρασχεῖν ἐμοὶ
[4, 8]	χρωμένοις αὐτῇ μακαριστὸν ποιῆσαι τὸν	βίον	καὶ τῶν ἀλλοφύλων πλέον δοξαζομένους
[4, 8]	μεγάλα κεῖται πρὸς ἅπαντα τὸν	βίον	κτησαμένοις: αὐτή γε τὸ πρῶτον
[4, 8]	βούλησιν θεοῦ παρῆλθεν εἰς τὸν	βίον,	φθονεῖν τοῖς ἐπιθυμοῦσιν αὐτῶν μεταλαμβάνειν
[4, 6]	νομισθεῖσαν ἀγαπήσομεν τὸν μεθ' ὑμῶν	βίον	ὡς γαμεταὶ διανύσαι. δέος γάρ,
[4, 1]	δ' ὁ κατὰ τὴν ἐρημίαν	βίος	ἀηδὴς καὶ χαλεπὸς ὢν ἐπόνει
[4, 8]	κράτιστον καὶ ὁ κατ' αὐτὴν	βίος,	καὶ μὴ λάβῃ πόθος ὑμᾶς
[4, 6]	τε νήσοις καὶ κατ' ἤπειρον	βιοτεύσετε	ὅσον ἐστὶν οὐδ' ἀστέρων ἀριθμὸς
[4, 4]	ἀδελφὴν αὐτοῦ Μαριάμην τελευτὴ τοῦ	βίου	καταλαμβάνει τεσσαρακοστὸν ἔτος πεπληρωκυῖαν ἀφ'
[4, 6]	ὅλην ἐξ ἑνὸς ἐλπίδα τοῦ	βίου	παντὸς ἀνηρτηκότα: χαρείη τ' ἂν
[4, 8]	ἀίδιον παραθέμενος οὕτως ἀπέλθω τοῦ	βίου.	πιστεύεσθαι δὲ ἄξιός εἰμι διά
[4, 6]	θεοῦ καὶ τοῦ κατὰ τοῦτον	βίου.	προσήκειν δ' ἕως ἔτι καὶ
[4, 8]	τινα καὶ τῶν δραγμάτων τοῖς	βίου	σπανίζουσιν ἕρμαιον εἶναι τούτοις> πρὸς
[4, 3]	ἀποθανόντας κατ' ἀνθρώπινον ἐξεληλυθότας τοῦ	βίου	φανέντας νόμον, ἀλλὰ χάνοι περὶ
[4, 8]	δὲ ταῦτα πρὸς τελευτῇ τοῦ	βίου	φήσαντος καὶ μετ' εὐλογίας ἑκάστῃ
[4, 4]	ᾧ καὶ τὴν ἀδελφὴν ἀπέβαλε,	βιοὺς	δὲ ἔτη τὰ πάντα τρία
[4, 6]	τοῖς δ' ἔθεσι καὶ τῷ	βίῳ	πρὸς ἅπαντας ἀλλοτριώτατα χρῆσθε, ὡς
[4, 6]	ζητεῖν ἄλλην οἰκουμένην, ἐν ᾗ	βιώσονται	μόνοι κατὰ τοὺς ἰδίους νόμους.
[4, 8]	θανάσιμον μήτε τῶν εἰς ἄλλας	βλάβας	πεποιημένων Ἰσραηλιτῶν ἐχέτω μηδὲ εἷς:
[4, 6]	φόβῳ τῶν ἐπαγαγόντων αὐτοῖς τὰς	βλάβας.	ὑμεῖς δ' εἰ νίκην τινὰ
[4, 3]	Ἀαρὼν μηδὲν ὑπὸ τοῦ πυρὸς	βλαβεὶς	τῷ τὸν θεὸν εἶναι> τὸν
[4, 3]	πενίαν νικᾶν δυναμένην οὔτε ἐπὶ	βλάβῃ	τοῦ κοινοῦ πολιτευσάμενος εἰς ἀλλοτριωτάτας
[4, 8]	ἀνάγκην ἔχουσιν ἐμπόδιον εἶναι καὶ	βλάπτειν	πέφυκε τοὺς χρωμένους. στρατὸν δ'
[4, 4]	ἔβλεπον, ἐκ δὲ τῆς Ἀαρῶνος	βλαστούς	τε καὶ κλάδους ἀναφύντας ἑώρων
[4, 8]	ἐν πάσῃ τιμῇ, ὡς μήτε	βλασφημεῖν	ἐκείνων παρόντων μήτε θρασύνεσθαί τισιν
[4, 8]	ἐκ τούτου θύειν τῷ θεῷ.	(Βλασφημείτω	δὲ μηδεὶς θεοὺς οὓς πόλεις
[4, 8]	τὴν ἑτέρου χρείαν. Ὁμοίως μηδὲ	βλασφημείτω	τις τὸν ἀπόντα καὶ τὸν
[4, 8]	Ἑβραίων γένος ἕν. (Ὁ δὲ	βλασφημήσας	θεὸν καταλευσθεὶς κρεμάσθω δι' ἡμέρας
[4, 8]	ἐκ τοῦ παρ' ἄλλοις αὐτὰ	βλέπειν	μᾶλλον ἢ παρ' αὑτῷ. καὶ
[4, 7]	στρατὸν ἀπαθῆ καὶ λείαν ἄφθονον,	βόας	μὲν γὰρ δισχιλίους καὶ πεντακισμυρίους,
[4, 1]	ἵν' ἀεὶ τῆς ἐξ αὐτοῦ	βοηθείας	δέωνται, πολεμεῖν δὲ τοῖς Χαναναίοις
[4, 8]	μηδὲν ἀντιλέγοντα τῷ μετὰ νόμου	βοηθείας	ἐπ' αὐτὸν ἥκοντι. κἂν μὲν
[4, 8]	καὶ τὸν πόνον οἰκεῖον ἡγησάμενον	βοηθεῖν.	(Μηνύειν δὲ καὶ τὰς ὁδοὺς
[4, 8]	τοῦ ὁμοφύλου τὰς τύχας, ἀλλὰ	βοηθήσαντας	ταῖς χρείαις αὐτοῦ κέρδος εἶναι
[4, 8]	τοῦ Ἰορδάνου πραχθησομένων οὐ μέλλω	βοηθὸς	ὑμῖν ἔσεσθαι καὶ σύμμαχος κωλυόμενος
[4, 8]	εὐάλωτοι. θεοῦ γὰρ παρόντος ὑμῖν	βοηθοῦ	πάντων περιφρονεῖν εὔλογον. τῆς δ'
[4, 8]	που μόνῃ περιπεσὼν βιάσηται μηδενὸς	βοηθοῦ	παρόντος, μόνος ἀποθνησκέτω. ὁ φθείρας
[4, 8]	ὡς αἴτιος τῷ ὑπὸ τοῦ	βοὸς	ἀνῃρημένῳ γεγενημένος. ἐὰν δὲ δοῦλον
[4, 8]	δὲ σίκλους ὁ κύριος τοῦ	βοὸς	ἀποτινέτω τῷ δεσπότῃ τοῦ ἀνῃρημένου.
[4, 8]	χωρίον τοὺς τένοντας κοψάτωσαν τῆς	βοός,	καὶ χέρνιβας ἑλόμενοι ὑπὲρ κεφαλῆς
[4, 8]	χέρνιβας ἑλόμενοι ὑπὲρ κεφαλῆς τῆς	βοὸς	οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται
[4, 8]	τετραπλῆν τὴν ζημίαν ἀποτινέτω πλὴν	βοός,	πενταπλῆν δ' ὑπὲρ τούτου καταβαλλέτω.
[4, 7]	τὰς φυγὰς ἀποδεδειγμέναι ἦσαν αἵδε:	Βοσάρα	μὲν ἐπὶ τοῖς ὁρίοις τῆς
[4, 8]	κἂν εἰ πρὸς διορύγματι τειχίου.	βόσκημα	δὲ ὁ κλέψας τετραπλῆν τὴν
[4, 8]	ὄρυγμα τοιοῦτον μὴ κλειστὸν ἐμπεσὸν	βόσκημά	τινος διαφθαρῇ, τὴν τιμὴν αὐτοῦ
[4, 7]	δορίκτητον οὖσαν: ἀγαθὴν γὰρ εἶναι	βοσκήματα	τρέφειν. ὁ δ' ὑπολαβὼν αὐτοὺς
[4, 7]	μάχην πρόφασιν εὐπρεπῆ τὴν τῶν	βοσκημάτων	ἐπιμέλειαν εὑρῆσθαι κακίστους τε ἀπεκάλει
[4, 8]	ἀγαθὴν ὑπολαμβάνων. ὁμοίως καὶ περὶ	βοσκημάτων	οἷς ἂν ἐντύχῃ τις κατ'
[4, 7]	εὐσχήμονα πρόφασιν ἐπινοήσαντας αὐτοὺς μὲν	βούλεσθαι	τρυφᾶν ἀπόνως διάγοντας πάντων τεταλαιπωρηκότων
[4, 8]	ἐκ τοῦ πλεονεκτοῦντας προσωτέρω χωρεῖν	βούλεσθαι	τῶν ὅρων: μὴ γὰρ μακρὰν
[4, 8]	πρόνοιαν, ἀλλ' ἐφ' ὃν αὐτοὶ	βούλεσθε	χρόνον τοῦτον ἔχειν προστάτην ἐν
[4, 8]	πάθος καὶ συγχωροῦντος, εἰ μὴ	βούλεται	γενέσθαι πικρότερος. (Βοῦν τοῖς κέρασι
[4, 8]	παρέχοντες ἑαυτοὺς οἵους αὐτός τε	βούλεται	κἀγὼ τὴν διάνοιαν αὐτοῦ σαφῶς
[4, 2]	κρινεῖ τοίνυν πάλιν αὐτός, τίνας	βούλεται	τὰς ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῷ θυσίας
[4, 6]	λάβῃ πνεῦμα; φωνὰς γὰρ ἃς	βούλεται	τοῦτο καὶ λόγους οὐδὲν ἡμῶν
[4, 8]	οἷς ὁ θεὸς ὑμᾶς ἕπεσθαι	βούλεται,	τούτοις πειθαρχεῖτε, καὶ μήτε νομίμων
[4, 8]	ἐχέτω καταδουλοῦν αὐτήν, ἀλλ' ὅπη	βούλεται	χωρεῖν ἀπίτω τοῦτο ἐλεύθερον ἔχουσα.
[4, 3]	ἀνδραγαθίᾳ μὲν ἐμῇ σῇ δὲ	βουλῇ,	καὶ τοῦτον Ῥαγουήλου μοι τοῦ
[4, 8]	κειμένου, τοῦ δ' ἐκ λαιῶν	Βουλῆ	προσαγορευομένου, μερισθεῖσαν δὲ τὴν στρατιὰν
[4, 8]	βίον, ἡ δ' ᾧπερ ἂν	βουληθῇ	τινι τῶν δεομένων γαμείσθω. ἂν
[4, 1]	ἐπὶ τὸν πόλεμον τῆς ἐκείνου	βουλήσεως.	(Μωυσῆς δὲ τοὺς μὲν οἰκείους
[4, 8]	αὐτῷ χαρίζεσθαι κρίνοντες τὸ κατὰ	βούλησιν	ἀπελθεῖν αὐτῷ τὴν ἰδίαν ἐφεῖναι
[4, 8]	ὅτι μηδὲν παρὰ τὴν αὐτοῦ	βούλησιν	ἀπόλοιτο καὶ κακίαν οὐδὲ χρησαμένου
[4, 8]	μελλούσῃ τελευτῇ κατηφεῖν, ὡς κατὰ	βούλησιν	αὐτὸ πάσχοντας θεοῦ καὶ φύσεως
[4, 3]	καὶ μηδὲν αὐτομάτως ἀλλὰ κατὰ	βούλησιν	βραβευόμενον τὴν σὴν εἰς τέλος
[4, 1]	καὶ ζῆν πρὸς τὴν τούτου	βούλησιν	ἐξαπατωμένους, ὅτι μόνῳ τὸ θεῖον
[4, 8]	ἄδικον γὰρ ἀγαθῶν, ἃ κατὰ	βούλησιν	θεοῦ παρῆλθεν εἰς τὸν βίον,
[4, 6]	ἡ ὄνος τυπτομένη ὤκλασε, κατὰ	βούλησιν	θεοῦ φωνὴν ἀνθρωπίνην ἀφεῖσα κατεμέμφετο
[4, 8]	τιμωρίαν, αὐτὸ τὸ μὴ κατὰ	βούλησιν	ἰδίαν ταῦτα γίνεσθαι δεικνύναι. καὶ
[4, 8]	νῦν ἡγεμονεύσας ἡμῖν, καθ' οὗ	βούλησιν	κἀγὼ χρήσιμος ὑμῖν ἐγενόμην, οὐ
[4, 6]	λέγειν, βιάζεσθαι δὲ τὴν ἐκείνου	βούλησιν:	οὐδὲν γὰρ ἐν ἡμῖν ἔτι
[4, 6]	ἑκάστου πρὸς τὸ κεχαρισμένον αὐτῷ	βούλησιν.	πολὺ δ' ἂν δικαιότερον αὐτὸς
[4, 4]	ἀναγκαίων ἀμελοῖεν τοῦ ἱεροῦ, κατὰ	βούλησιν	τοῦ θεοῦ τὴν Χαναναίαν κτησαμένους
[4, 6]	παρόντες, χρὴ γὰρ καὶ παρὰ	βούλησιν	τοῦ θεοῦ χαρίσασθαι ὑμῖν, τὸ
[4, 8]	ἀνδρῶν συνοικούσαις. ἐὰν δὲ μὴ	βούληται	γαμεῖν ὁ ἀδελφός, ἐπὶ τὴν
[4, 8]	τὴν πρὸς τὰ οἰκεῖα φιλοστοργίαν	βούληται	δουλεύειν, ἐνιαυτοῦ ἐνστάντος τοῦ ἰοβήλου,
[4, 8]	παιδοποιὸν παραλαμβάνοντα θεραπεύειν αὐτῆς τὸ	βουλητὸν,	ἀλλὰ μὴ τὴν ἰδίαν ἡδονὴν
[4, 8]	φυλαχθέντων νόμων ἀνάμνησις. ὅθεν εἰ	βούλοισθε	τούτους ὑμῖν μένειν, τῶν πολεμίων
[4, 8]	καὶ τότε μὲν οὕτω διελύθησαν.	(Βούλομαι	δὲ τὴν πολιτείαν πρότερον εἰπὼν
[4, 8]	ἡ γυνὴ μαρτυράσθω τοῦθ' ὅτι	βουλομένην	αὐτὴν ἐπὶ τοῦ οἴκου μένειν
[4, 2]	δικαίου τιμᾶσθαι, βίαν μὲν ἀγαθοὶ	βουλόμενοι	δοκεῖν οὐ προσφέρουσι, τέχνῃ δ'
[4, 2]	αὐτὴν εἰς μέσον ἐπιδικάσιμον τοῖς	βουλομένοις,	οὐκ ἐκ τοῦ προκριθεὶς ἤδη
[4, 1]	παρασχεῖν τὴν ἐλευθερίαν καὶ νῦν	βουλομένοις	πονεῖν ἀεὶ παρέσεσθαι σύμμαχον: εἶναί
[4, 8]	καταβαλλέτω. γυναικὸς δὲ τῆς συνοικούσης	βουλόμενος	διαζευχθῆναι καθ' ἁσδηποτοῦν αἰτίας, πολλαὶ
[4, 6]	μὲν κατηγόρει πρὸς ὄνομα μὴ	βουλόμενος	εἰς ἀπόνοιαν περιστῆσαι τοὺς ἐκ
[4, 5]	καὶ τῆς ἀρετῆς αὐτῶν διάπειραν	βουλόμενος	λαβεῖν: διαμαρτὼν δὲ τῆς ἐλπίδος
[4, 3]	ἀπεσταλκότα. Μωυσῆς δὲ τούτων ἀπολομένων	βουλόμενος	τὴν τιμωρίαν αὐτῶν μνήμῃ παραδοθῆναι
[4, 6]	πέμπουσι πρὸς τὸν Βάλαμον. κἀκεῖνος	βουλόμενος	χαρίζεσθαί τι τοῖς ἀνδράσιν ἀνήρετο
[4, 8]	ἀλλ' αὐθημερὸν ἐκτίνειν ὡς οὐ	βουλομένου	τοῦ θεοῦ τῆς ἐξ ὧν
[4, 8]	τοῖς ἄλλοις μεταδιδόναι φιλοτίμως, καὶ	βουλομένου	τῷ τρόπῳ τούτῳ τὴν ἰδίαν
[4, 4]	τοῦτο σημαίνει κατὰ Ἑλλήνων γλῶτταν,	βουλομένους	ἀφίεσθαι τῆς λειτουργίας τοῖς ἱερεῦσι
[4, 6]	μὴ κοινὰ τοῖς ἄλλοις, ἀνάγκη	βουλομένους	ἡμῖν συνοικεῖν καὶ θεοὺς τοὺς
[4, 8]	παρθένον ἄν τε καὶ γεγαμημένην,	βουλομένῳ	συνοικεῖν μὴ πρότερον ἐξέστω εὐνῆς
[4, 2]	οὐχ ἡμάρτομεν τοῦτο καὶ μὴ	βουλομένων	ὑμῶν λαμβάνοντες. ἦν δὲ καὶ
[4, 4]	ἱερεῦσιν ἐξεῖναι περὶ τούτων ὡς	βούλονται	δοκιμάσαι. εἶναι δὲ καὶ τοῖς
[4, 6]	φυλαττομέναις ἠξίουν. τῶν δὲ ἣν	βούλονται	πίστιν δώσειν ὁμολογούντων καὶ πρὸς
[4, 8]	εἰ μὴ βούλεται γενέσθαι πικρότερος.	(Βοῦν	τοῖς κέρασι πλήττοντα ὁ δεσπότης
[4, 8]	δὲ δοῦλον ἢ θεράπαιναν ἀποκτείνῃ	βοῦς,	αὐτὸς μὲν καταλιθούσθω, τριάκοντα δὲ
[4, 8]	ἀποτινέτω τῷ δεσπότῃ τοῦ ἀνῃρημένου.	βοῦς	δὲ ἐὰν οὕτως πληγεὶς ἀποθάνῃ,
[4, 8]	τῶν ἐξ ἀρότρου πόνων ἀπηλλάχθαι.	βουσὶν	ἀροῦν τὴν γῆν, καὶ μηδὲν
[4, 2]	λόγον, πρὸς δὲ τὸν Κορῆ	βοῶν	ἐφ' ὅσον ἐδύνατο, δεξιὸς ὢν
[4, 8]	ἄλλων διατροφῆς λόγον ἐχόντων. μηδὲ	βοῶν	ὁπότε τρίβοιεν τοὺς στάχυας ἀποδεῖν
[4, 3]	μηδὲν αὐτομάτως ἀλλὰ κατὰ βούλησιν	βραβευόμενον	τὴν σὴν εἰς τέλος ἔρχεται,
[4, 3]	ἀδικῆσαι θελήσαντος λαὸν τοῦ λοιποῦ	βραβεύων	ὁμόνοιαν καὶ εἰρήνην σῶζε τὴν
[4, 8]	ἐμπεσεῖν, φέρε καὶ περὶ τούτων	βραχέα	προσδιατάξωμεν, ὡς ἂν προειδότες ἃ
[4, 4]	καὶ χελύνιον καὶ τὸν δεξιὸν	βραχίονα	τοῦ θύματος. καὶ τοῖς μὲν
[4, 8]	ἐπὶ τῆς κεφαλῆς καὶ τοῦ	βραχίονος,	ὡς περίβλεπτον πανταχόθεν τὸ περὶ
[4, 8]	αὐτοὺς ὁ θεὸς ἔν τε	βραχίοσιν	ἕκαστον διαφαίνειν, ὅσα τε τὴν
[4, 6]	δ' εἰ νίκην τινὰ πρὸς	βραχὺν	καιρὸν κατ' αὐτῶν κερδᾶναι ποθεῖτε,
[4, 6]	τοῖς καθιδρυσαμένοις προθέμενοι ξενικοῖς τε	βρώμασιν	ἔχαιρον καὶ πάντ' εἰς ἡδονὴν
[4, 8]	ἐπὶ τόκοις ἐξέστω μηδενὶ μήτε	βρωτὸν	μήτε ποτόν: οὐ γὰρ δίκαιον
[4, 8]	αὐτῇ πληθὺν καθὰ πρέπει, τὸν	βωμόν	τε ἀναστῆσαι πρὸς ἥλιον ἀνίσχοντα
[4, 3]	αὐτῶν παρὰ τὸν χάλκεον καταθέσθαι	βωμόν,	ὡς ἂν ὑπόμνησις εἴη τοῖς
[4, 8]	εἷς ἐν ταύτῃ ἔστω, καὶ	βωμὸς	εἷς ἐκ λίθων μὴ κατειργασμένων,
[4, 8]	ἐν ἑτέρᾳ δὲ πόλει μήτε	βωμὸς	μήτε νεὼς ἔστω: θεὸς γὰρ
[4, 8]	πάτριον πολιτείαν. ἔτι δὲ καὶ	βωμοὺς	καὶ ἄλση καὶ νεὼς ὁπόσους
[4, 6]	ἑξήκοντα. κατιδὼν δ' αὐτοὺς ἐκεῖνος	βωμούς	τε ἐκέλευσεν ἑπτὰ δείμασθαι τὸν
[4, 6]	τὴν ἀξίωσιν οὐκ εὐπρεπές, φέρε	βωμούς	τε ἑτέρους αὖθις ἐγείρωμεν καὶ
[4, 8]	χρόνου, ἃς δὴ καὶ τῷ	βωμῷ	τελευτῶν ἐνέγραψε κατὰ πλευρὰν ἑκατέραν,
[4, 6]	καὶ τρίτον ἄλλων πάλιν ἀνασταθέντων	βωμῶν	οὐδὲ τότε μὲν κατηράσατο τοῖς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 25/03/2010