Chapitre
[1]	ὄντα πάθη͵ λέγω δ΄ οἷον	ὑγίεια	καὶ νόσος͵ καὶ κάλλος καὶ
[3]	ἀθρόον γὰρ πολὺ τό τε	ὑγρὸν	καὶ τὸ σωματῶδες ἀναφέρεται. Ἱστάμενον
[3]	οὐ ῥᾴδιον διαρρεῖν κατιὸν τὸ	ὑγρόν͵	τοῖς δὲ νανώδεσι καὶ μεγαλοκεφάλοις
[3]	μόριον. Ὥσπερ οὖν τὸ ἀπατμίζον	ὑγρὸν	ὑπὸ τῆς τοῦ ἡλίου θερμότητος͵
[3]	ὥσπερ γὰρ τοῖς σφόδρα μεθύουσιν͵	ὑγρότης	ἀναφέρεται πολλή. Εὔλογον δὲ τοῦτ΄
[3]	τοῦτο ποιοῦσιν͵ ὅσαι ἀπὸ περιττώματος	ὑγροῦ	καὶ θερμοῦ͵ οἷον συμβαίνει τοῖς
[2]	ἀναπνεῖν τε καὶ τὸ τῷ	ὑγρῷ	καταψύχεσθαι πρός γε τὴν σωτηρίαν
[3]	τὰς τίτθας) ἀλλὰ δεῖ πίνειν	ὑδαρῆ	καὶ ὀλίγον· πνευματῶδες γὰρ ὁ
[3]	καὶ συστὰν καταφέρεται (γενόμενον πάλιν	ὕδωρ͵	οὕτως ἐν τῇ ἀναφορᾷ τοῦ
[2]	ἀρχὴ τῆς κινήσεως͵ καὶ τὴν	ὕλην	καὶ τὸν λόγον αἴτιον εἶναί
[1]	ἐνδέχεται· καὶ πότερον τὰ μέλλοντα	ὑπ΄	ἀνθρώπου πράσσεσθαι μόνον͵ ἢ καὶ
[2]	ὥστε σωτηρίας ἕνεκα τῶν ζῴων	ὑπάρχει.	Ἡ δ΄ ἐγρήγορσις τέλος· τὸ
[2]	τὸ φρονεῖν πᾶσι τέλος οἷς	ὑπάρχει	θάτερον αὐτῶν. Βέλτιστα γὰρ ταῦτα͵
[2]	τοῦτο δ΄ ἀδύνατον. Ἐπεὶ δ΄	ὑπάρχει	καθ΄ ἑκάστην αἴσθησιν τὸ μέν
[1]	τοῦ ζῴου ἥ τε ἐγρήγορσις	ὑπάρχει	καὶ ὁ ὕπνος· ἀντίκεινται γάρ͵
[1]	οὔτε ἐγρήγορσις· οἷς δ΄ αἴσθησις	ὑπάρχει͵	καὶ τὸ λυπεῖσθαι καὶ τὸ
[1]	ἄνευ μὲν γὰρ αἰσθήσεως οὐχ	ὑπάρχει	οὔτε ὕπνος οὔτε ἐγρήγορσις· οἷς
[2]	ὁ ὕπνος. Διὸ καὶ πᾶσιν	ὑπάρχει	τοῖς ζῴοις· καὶ γὰρ ἡ
[1]	σώματος͵ καὶ διὰ τίν΄ αἰτίαν	ὑπάρχει	τοῖς ζῴοις· καὶ πότερον ἅπαντα
[2]	δ΄ ἅμα τῷ ἁπτικῷ μάλιστα	ὑπάρχει	(τοῦτο μὲν γὰρ χωρίζεται τῶν
[1]	ἐπιθυμία· τοῖς δὲ φυτοῖς οὐδὲν	ὑπάρχει	τούτων. Σημεῖον δ΄ ὅτι καὶ
[1]	ἀεὶ καθεύδει͵ ἀλλὰ τοῖς αὐτοῖς	ὑπάρχει	τῶν ζῴων ἀμφότερα τὰ πάθη
[1]	τῶν ζώντων͵ (ὅτι) τούτοις οὐχ	ὑπάρχει	ὕπνος οὐδὲ ἐγρήγορσις͵ οἷον τοῖς
[1]	ἐναντίον͵ καὶ ἀναγκαῖον ἅπαντι θάτερον	ὑπάρχειν͵	ἀναγκαῖον ἂν εἴη καθεύδειν. Εἰ
[2]	αὑτοῦ φύσιν͵ ἐξ ἀνάγκης τινὰ	ὑπάρχειν	αὐτῷ δεῖ͵ καὶ τούτων ὑπαρχόντων
[2]	δεῖ͵ καὶ τούτων ὑπαρχόντων ἕτερα	ὑπάρχειν.	Ἔτι δὲ ποίας κινήσεως καὶ
[2]	ζῷον͵ φανερὸν ὅτι πάσαις ἀναγκαῖον	ὑπάρχειν	τὸ αὐτὸ πάθος ἐν τῷ
[2]	δὲ ἀναγκαῖον ἑκάστῳ τῶν ζῴων	ὑπάρχειν	τὸν ὕπνον. Λέγω δ΄ ἐξ
[1]	δὲ οὐδὲ θάτερον τούτων ἀεὶ	ὑπάρχειν	τῷ αὐτῷ͵ οἷον ἀεί τι
[3]	τὰ ἄλλα μόρια͵ ὅπου ἂν	ὑπάρχῃ	δυνάμει τὸ τοιοῦτον περίττωμα. Ὥστε
[2]	ὑπάρχειν αὐτῷ δεῖ͵ καὶ τούτων	ὑπαρχόντων	ἕτερα ὑπάρχειν. Ἔτι δὲ ποίας
[3]	μή τι ἄλλο πάθος ἔχωσιν	ὑπεναντίον.	Οὐδ΄ οἱ μελαγχολικοί· κατέψυκται γὰρ
[3]	Περὶ τροφῆς· νῦν δὲ ἀναληπτέον	ὑπὲρ	αὐτῶν τούτου χάριν͵ ὅπως τὰς
[3]	φέρεσθαι πᾶσαν. Σημεῖον δὲ τὸ	ὑπερβάλλειν	τὸ μέγεθος τῶν ἄνω πρὸς
[1]	τὸ αἰσθάνεσθαι͵ καὶ τοῦτο͵ ἂν	ὑπερβάλλῃ	ὅσον ἦν χρόνον δυνάμενον αἰσθάνεσθαι
[3]	μηκέτι δύνηται͵ ἀλλὰ τῷ πλήθει	ὑπερβάλλῃ	τὸ ἀναχθέν͵ πάλιν ἀνταπωθεῖται καὶ
[1]	τι ἔργον κατὰ φύσιν͵ ὅταν	ὑπερβάλλῃ	τὸν χρόνον ὅσον δύναταί τι
[3]	ἐστὶν αἴτιον͵ καίπερ τῆς ἀναθυμιάσεως	ὑπερβαλλούσης	τῇ θερμότητι. Ἐγείρεται δ΄ ὅταν
[1]	ἐγρηγορέναι͵ ἡ δὲ τοῦ ἐγρηγορέναι	ὑπερβολὴ	ὁτὲ μὲν νοσώδης ὁτὲ δὲ
[1]	τοῦτο δ΄ ἐστὶν ἀδυναμία δι΄	ὑπερβολὴν	τοῦ ἐγρηγορέναι͵ ἡ δὲ τοῦ
[3]	καὶ καταφέρεται. Διὸ μάλιστα γίγνονται	ὕπνοι	ἀπὸ τῆς τροφῆς· ἀθρόον γὰρ
[3]	δ΄ οὐκ εὔλογον τὸν μὲν	ὕπνον	εἶναι κατάψυξιν͵ τὰ δ΄ αἴτια
[1]	ἀκινησίαν καὶ οἷον δεσμὸν τὸν	ὕπνον	εἶναί φαμεν͵ τὴν δὲ λύσιν
[2]	ἑκάστῳ τῶν ζῴων ὑπάρχειν τὸν	ὕπνον.	Λέγω δ΄ ἐξ ὑποθέσεως τὴν
[1]	ἀδύνατον καθεῦδον ἅμα· διὸ ἀναγκαῖον	ὕπνον	πάντα ἐγερτὸν εἶναι. Τὰ μὲν
[3]	ὥσπερ εἴπομεν͵ οὐκ ἔστιν ὁ	ὕπνος	ἀδυναμία πᾶσα τοῦ αἰσθητικοῦ͵ ἀλλ΄
[1]	τε ἐγρήγορσις ὑπάρχει καὶ ὁ	ὕπνος·	ἀντίκεινται γάρ͵ καὶ φαίνεται στέρησίς
[3]	μετὰ τὴν τῆς τροφῆς προσφορὰν	ὕπνος	γίγνεται͵ ἕως ἂν διακριθῇ τοῦ
[3]	μετὰ τὰ σιτία ἰσχυρότατος ὁ	ὕπνος	γίγνεται͵ καὶ ἔστιν ὑπνωτικὰ οἶνος
[2]	πάθος ἡ ἐγρήγορσις καὶ ὁ	ὕπνος.	Διὸ καὶ πᾶσιν ὑπάρχει τοῖς
[3]	ἐπιληπτικὰ γίγνεται· ὅμοιον γὰρ ὁ	ὕπνος	ἐπιλήψει͵ καὶ ἔστιν τρόπον τινὰ
[3]	καὶ ἔστιν τρόπον τινὰ ὁ	ὕπνος	ἐπίληψις. Διὸ καὶ συμβαίνει τισὶν
[3]	ἐκ (τῶν εἰρημένων ὅτι ὁ	ὕπνος	ἐστὶ σύνοδός τις τοῦ θερμοῦ
[3]	ὕπνος. Οὐ γάρ ἐστιν ὁ	ὕπνος	ἡτισοῦν ἀδυναμία τοῦ αἰσθητικοῦ͵ καθάπερ
[2]	πρώτῳ αἰσθητηρίῳεἰ δή ἐστιν ὁ	ὕπνος	καὶ ἡ ἐγρήγορσις πάθη τοῦ
[2]	ᾧ μορίῳ πρώτῳ γίγνεται ὁ	ὕπνος	καὶ ἡ ἐγρήγορσις͵ φανερόν. Κινοῦνται
[3]	τὸ θερμόν͵ τότε γίγνεται ὁ	ὕπνος	καὶ τὸ ζῷον καθεύδει. Σημεῖον
[3]	αἰσθητήριον· καὶ τί ἐστιν ὁ	ὕπνος͵	ὅτι τοῦ πρώτου αἰσθητηρίου κατάληψις
[3]	συμβαίνει ἡ ἐγρήγορσις καὶ ὁ	ὕπνος.	Οὐ γάρ ἐστιν ὁ ὕπνος
[2]	καὶ μὴ χρῆσθαι αὐταῖς ὁ	ὕπνος͵	οὐδ΄ ἐν τῷ μὴ δύνασθαι
[1]	ζώντων͵ (ὅτι) τούτοις οὐχ ὑπάρχει	ὕπνος	οὐδὲ ἐγρήγορσις͵ οἷον τοῖς φυτοῖς
[1]	γὰρ αἰσθήσεως οὐχ ὑπάρχει οὔτε	ὕπνος	οὔτε ἐγρήγορσις· οἷς δ΄ αἴσθησις
[1]	οὐδὲν ἀεὶ ἐνδέχεται. Ὁ γὰρ	ὕπνος	πάθος τι τοῦ αἰσθητικοῦ μορίου
[3]	τὰ σιτία μάλιστα τοιοῦτος ὁ	ὕπνος·	πολλὴ γὰρ ἡ ἀπὸ τῶν
[1]	καὶ φαίνεται στέρησίς τις ὁ	ὕπνος	τῆς ἐγρηγόρσεως· ἀεὶ γὰρ τὰ
[1]	Εἰ οὖν τὸ τοιοῦτον πάθος	ὕπνος͵	τοῦτο δ΄ ἐστὶν ἀδυναμία δι΄
[3]	ἂν καταπεφθῇ. Γίγνεται γὰρ ὁ	ὕπνος͵	ὥσπερ εἴρηται͵ τοῦ σωματώδους ἀναφερομένου
[1]	ὕπνου καὶ ἐγρηγόρσεως. ~Περὶ δὲ	ὕπνου	καὶ ἐγρηγόρσεως ἐπισκεπτέον τίνα τε
[0]	~Περὶ	ὕπνου	καὶ ἐγρηγόρσεως. ~Περὶ δὲ ὕπνου
[1]	ἄλλα σχεδὸν ἅπαντα δῆλα κοινωνοῦνθ΄	ὕπνου͵	καὶ πλωτὰ καὶ πτηνὰ καὶ
[1]	τοῦτο πεισθήσεται. Ὅτι μὲν οὖν	ὕπνου	κοινωνεῖ τὰ ζῷα πάντα͵ φανερὸν
[3]	διὸ πολλὴ ἡ κίνησις τοῦ	ὑπνοῦντος.	Ὅθεν δ΄ ἐκλείπει͵ καταψύχε ται
[2]	εἶναι καὶ ὠφέλιμον͵ τῷ δὲ	ὕπνῳ	αὐτῇ τῇ ἀληθείᾳ προσάπτουσι τὴν
[2]	αὐτὸ πάθος ἐν τῷ καλουμένῳ	ὕπνῳ·	εἰ γὰρ τῇ μέν͵ τῇ
[3]	ὁ ὕπνος γίγνεται͵ καὶ ἔστιν	ὑπνωτικὰ	οἶνος καὶ ἄλλα θερμότητα ἔχοντα
[3]	Σημεῖον δὲ τούτων καὶ τὰ	ὑπνωτικά·	πάντα γὰρ καρηβαρίαν ποιεῖ͵ καὶ
[3]	ἀναθυμίασις. Οἱ δὲ φλεβώδεις οὐχ	ὑπνωτικοὶ	δι΄ εὔροιαν τῶν πόρων͵ ἂν
[3]	Ὥσπερ οὖν τὸ ἀπατμίζον ὑγρὸν	ὑπὸ	τῆς τοῦ ἡλίου θερμότητος͵ ὅταν
[3]	ὥσπερ εἴρηται͵ τοῦ σωματώδους ἀναφερομένου	ὑπὸ	τοῦ θερμοῦ διὰ τῶν φλεβῶν
[3]	(ὑπὸ) τοῦ σωματώδους τοῦ ἀναφερομένου	ὑπὸ	τοῦ συμφύτου θερμοῦ ἀντιπερίστασις ἀθρόως
[3]	τοῦ καθεύδειν εἴρηται͵ ὅτι ἡ	(ὑπὸ)	τοῦ σωματώδους τοῦ ἀναφερομένου ὑπὸ
[2]	τοῦ πνεύματος προσπίπτοντος πρὸς τὸ	ὑπόζωμα	τῶν ὁλοπτέρων) κινεῖται δὲ πᾶν
[2]	τὸν ὕπνον. Λέγω δ΄ ἐξ	ὑποθέσεως	τὴν ἀνάγκην͵ ὅτι εἰ ζῷον
[3]	περὶ ὧν τὸν αὐτὸν λόγον	ὑποληπτέον	εἶναι πάντων. Ἀλλὰ γάρ͵ ὥσπερ
[2]	ἄλλοις ζῴοις καθάπερ τοῖς ἐναίμοις	ὑποληπτέον	εἶναι τὰ αἴτια τοῦ πάθους
[3]	ῥεῖ (διὸ καὶ πίπτουσί γε	ὑποσπωμένου	τοῦ θερμοῦ τοῦ ἀνάγοντος οἱ
[3]	φύσιν θερμὸν ποιεῖ ἐξαδυνατεῖν καὶ	ὑποχωρεῖν;	ἔτι δὲ πολλῆς ἐμπιπτούσης τροφῆς͵
[3]	καὶ ἐπιπεσὸν μὲν ἔκνοιαν ποιεῖ͵	ὕστερον	δὲ φαντασίαν. Ἢ αἱ μὲν
[2]	τινά· λεκτέον δὲ περὶ αὐτῶν	ὕστερον.	Διότι δὲ τὰ μὲν ἐνύπνια
[2]	πεπόρικεν· ῥηθήσεται δὲ περὶ αὐτῆς	ὕστερον	καθ΄ αὑτήν. Τοῖς δὲ ἀναίμοις

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 12/11/2009