Chapitre
[2]	μή͵ ταύτῃ καθεῦδον αἰσθήσεται͵ τοῦτο	δ΄	ἀδύνατον. Ἐπεὶ δ΄ ὑπάρχει καθ΄
[2]	τῷ πεφυκότι κινεῖσθαι͵ μὴ δυναμένῳ	δ΄	ἀεὶ καὶ συνεχῶς κινεῖσθαι μεθ΄
[1]	ἔχειν ὥρισται τὸ ζῷον͵ τῆς	δ΄	αἰσθήσεως τρόπον τινὰ τὴν μὲν
[1]	οὔτε ὕπνος οὔτε ἐγρήγορσις· οἷς	δ΄	αἴσθησις ὑπάρχει͵ καὶ τὸ λυπεῖσθαι
[3]	μὲν ὕπνον εἶναι κατάψυξιν͵ τὰ	δ΄	αἴτια τοῦ καθεύδειν θερμά. Πότερον
[2]	οὐκ ἀνάγκη τούτῳ. Δι΄ ἣν	δ΄	αἰτίαν συμβαίνει τὸ καθεύδειν͵ καὶ
[2]	τῇ ὄψει τὸ ὁρᾶν͵ τῇ	δ΄	ἀκοῇ τὸ ἀκούειν͵ καὶ ταῖς
[2]	χωρίζεται τῶν ἄλλων αἰσθητηρίων͵ τὰ	δ΄	ἄλλα τούτου ἀχώριστα͵ εἴρηται δὲ
[1]	τοῖς ἔχουσι σώμασι ζωήν͵ τῶν	δ΄	ἄλλων οὐδενὸς ἄνευ τούτου͵ δῆλον
[2]	οἷον ψόφου καὶ χρώματος) τοῦτο	δ΄	ἅμα τῷ ἁπτικῷ μάλιστα ὑπάρχει
[3]	ἡ τοῦ αἵματος φύσις͵ τοῖς	δ΄	ἀναίμοις τὸ ἀνάλογον͵ (τόπος δὲ
[2]	τοῦτο δὲ ἀγαθόν τι͵ τὴν	δ΄	ἀνάπαυσιν παντὶ τῷ πεφυκότι κινεῖσθαι͵
[3]	τοῦ αἵματος αἱ φλέβες͵ τούτων	δ΄	ἀρχὴ ἡ καρδία (φανερὸν δὲ
[2]	οὐκ ἔχει͵ οἷον ὄψιν͵ τὴν	δ΄	ἁφὴν καὶ τὴν γεῦσιν ἅπαντα
[1]	παρεῖναι τῶν δ΄ οὔ͵ τῷ	δ΄	ἐγρηγορέναι τὸ καθεύδειν ἐναντίον͵ καὶ
[2]	μὲν ἐνύπνια μνημονεύουσιν ἐγερθέντες͵ τὰς	δ΄	ἐγρηγορικὰς πράξεις ἀμνημονοῦσιν͵ ἐν τοῖς
[2]	ἕνεκα τῶν ζῴων ὑπάρχει. Ἡ	δ΄	ἐγρήγορσις τέλος· τὸ γὰρ αἰσθάνεσθαι
[2]	τὸ κύριον αἰσθητήριον ἕν͵ τὸ	δ΄	εἶναι αἰσθήσει τοῦ γένους ἑκάστου
[3]	ἀπὸ τῶν σιτίων ἀναθυμίασις. Ἔτι	δ΄	ἐκ κόπων ἐνίων· ὁ μὲν
[3]	θαλάμης κοινὴ ἡ μέση· ἐκείνων	δ΄	ἑκατέρα δέχεται ἐξ ἑκατέρας τῆς
[2]	αἰσθητηρίοις πᾶσιν ἀδυνατεῖν αἰσθέσθαι͵ ὅταν	δ΄	ἐκείνων τι͵ οὐκ ἀνάγκη τούτῳ.
[3]	ἡ κίνησις τοῦ ὑπνοῦντος. Ὅθεν	δ΄	ἐκλείπει͵ καταψύχε ται καὶ διὰ
[3]	ἐν ἄλλοις͵ ἡ καρδία. Τῶν	δ΄	ἐν τῇ καρδίᾳ ἑκατέρας τῆς
[3]	τὸ ἄνω πέφυκε φέρεσθαι· ὅταν	δ΄	ἐν τοῖς ἄνω τόποις γένηται͵
[2]	ταὐτὰ ἢ τὰ ἀνάλογον͵ τοῖς	δ΄	ἐναίμοις ἅπερ τοῖς ἀνθρώποις· ὥστε
[1]	τῷ (λελύσθαι τὴν αἴσθησιν͵ τῶν	δ΄	ἐναντίων τῶν μὲν ἀνάγκη θάτερον
[2]	εἰ διὰ πλείους͵ σκεπτέον. Ἐπεὶ	δ΄	ἔνια μὲν τῶν ζῴων ἔχει
[2]	καὶ ἡ ἐγρήγορσις͵ φανερόν. Κινοῦνται	δ΄	ἔνιοι καθεύδοντες καὶ ποιοῦσι πολλὰ
[3]	κατέψυκται καὶ τὰ ἔξω͵ τὰ	δ΄	ἔντος καὶ τὰ κάτω θερμά͵
[2]	ζῴων ὑπάρχειν τὸν ὕπνον. Λέγω	δ΄	ἐξ ὑποθέσεως τὴν ἀνάγκην͵ ὅτι
[3]	τε λαμβάνειν καὶ αὔξησιν͵ τροφὴ	δ΄	ἐστὶ πᾶσιν ἡ ἐσχάτη τοῖς
[3]	ὥσπερ ἐν ἄλλοις εἴρηται. Πάντων	δ΄	ἐστὶ τῶν ἐν τῷ σώματι
[3]	εἶναι καὶ τὸ φάντασμα. Πολλὰ	δ΄	ἐστὶν ἃ λέγουσιν οἱ σφόδρα
[1]	τὸ τοιοῦτον πάθος ὕπνος͵ τοῦτο	δ΄	ἐστὶν ἀδυναμία δι΄ ὑπερβολὴν τοῦ
[2]	ἐν τοῖς Περὶ ψυχῆς) ἀδύνατον	δ΄	ἐστὶν ἁπλῶς ὁποιανοῦν αἴσθησιν αἰσθάνεσθαι
[3]	καὶ ἐν τοῖς ληθάργοις. Ἔτι	δ΄	ἡ πρώτη ἡλικία· τὰ γὰρ
[2]	καὶ ἔκνοιαί τινες τοιαῦται· ἔτι	δ΄	οἱ τὰς ἐν τῷ αὐχένι
[1]	τοῦ αὐτοῦ ὄντα πάθη͵ λέγω	δ΄	οἷον ὑγίεια καὶ νόσος͵ καὶ
[1]	τοῦ καθεύδειν ἢ οὔ. Τῶν	δ΄	ὀστρακοδέρμων κατὰ μὲν τὴν αἴσθησιν
[3]	ἀναθυμιάσεως ὑπερβαλλούσης τῇ θερμότητι. Ἐγείρεται	δ΄	ὅταν πεφθῇ καὶ κρατήσῃ ἡ
[1]	φυτοῖς οὐδὲν ὑπάρχει τούτων. Σημεῖον	δ΄	ὅτι καὶ τὸ ἔργον τὸ
[3]	καὶ καθεύδοντες μὲν ἁλίσκονται͵ ἐγρηγορότες	δ΄	οὔ· ὅταν γὰρ πολὺ φέρηται
[1]	ἀνάγκη θάτερον ἀεὶ παρεῖναι τῶν	δ΄	οὔ͵ τῷ δ΄ ἐγρηγορέναι τὸ
[3]	ἄλλα θερμότητα ἔχοντα τοιαῦτα͵ ἔστι	δ΄	οὐκ εὔλογον τὸν μὲν ὕπνον
[2]	ἔχει τὰς αἰσθήσεις πάσας͵ ἔνια	δ΄	οὐκ ἔχει͵ οἷον ὄψιν͵ τὴν
[2]	αἰσθήσεται͵ τοῦτο δ΄ ἀδύνατον. Ἐπεὶ	δ΄	ὑπάρχει καθ΄ ἑκάστην αἴσθησιν τὸ
[1]	μόνον͵ ἢ καὶ ὧν τὸ	δαιμόνιον	ἔχει τὴν αἰτίαν͵ καὶ φύσει
[2]	φύσιν ἕνεκά του ποιεῖν͵ τοῦτο	δὲ	ἀγαθόν τι͵ τὴν δ΄ ἀνάπαυσιν
[1]	τούτῳ καὶ τὸν καθυπνοῦντα· τὸν	δὲ	αἰσθανόμενον ἐγρηγορέναι νομίζομεν͵ καὶ τὸν
[1]	ἢ τὰ μὲν οὐδετέρου τὰ	δὲ	ἀμφοτέρων· πρὸς δὲ τούτοις τί
[2]	τὸ δὲ τέλος βέλτιστον. Ἔτι	δὲ	ἀναγκαῖον ἑκάστῳ τῶν ζῴων ὑπάρχειν
[2]	αὐτῆς ὕστερον καθ΄ αὑτήν. Τοῖς	δὲ	ἀναίμοις καὶ τοῖς ἐντόμοις καὶ
[3]	ἐν τοῖς Περὶ τροφῆς· νῦν	δὲ	ἀναληπτέον ὑπὲρ αὐτῶν τούτου χάριν͵
[1]	ὑπερβολὴ ὁτὲ μὲν νοσώδης ὁτὲ	δὲ	ἄνευ νόσου γίγνεται͵ ὥστε καὶ
[3]	ποιεῖ τὴν τοιαύτην ἀδυναμίαν. Ἤδη	δὲ	γεγένηταί τισι καὶ φαντασία λειποψυχήσασιν
[2]	οὐκ ἀνάγκη τοῦτ΄ ἀδυνατεῖν. Φανερὸν	δὲ	ἐκ πολλῶν ὅτι οὐκ ἐν
[2]	διώρισται πρότερον ἐν ἑτέροις. Αὕτη	δέ	ἐστι τριῶν διωρισμένων τόπων ὁ
[1]	ἢ τὰ μὲν θατέρου τὰ	δὲ	θατέρου μόνον͵ ἢ τὰ μὲν
[3]	καὶ μεταβάλλειν καθάπερ εὔριπον. Τὸ	δὲ	θερ μὸν ἑκάστου τῶν ζῴων
[3]	καθαρώτερον εἰς τὰ ἄνω͵ τὸ	δὲ	θολερώτερον εἰς τὰ κάτω· ὅταν
[2]	ταῦτα τῆς αἰσθήσεως. ~Διὰ τί	δὲ	καθεύδει καὶ ἐγρήγορε καὶ διὰ
[1]	καὶ ἀκοὴ καὶ κωφότης. Ἔτι	δὲ	(καὶ ἐκ τῶνδε δῆλον· ᾧ
[2]	γὰρ αἰσθήσεως ἡ λειποψυχία͵ γίγνονται	δὲ	καὶ ἔκνοιαί τινες τοιαῦται· ἔτι
[3]	τὸ ἐν τῇ κεφαλῇ͵ παχύτατον	δὲ	καὶ θολερώτατον τὸ ἐν τοῖς
[1]	τῷ εἶναι χωριστόν ἐστιν) ὁμοίως	δὲ	καὶ ὅτι οὐδέν ἐστιν ὃ
[1]	καὶ παύεσθαι τοῦτο ποιοῦντα͵ ὁμοίως	δὲ	καὶ χεῖρα καὶ ἄλλο πᾶν
[2]	μυίαις καὶ ὅσα τοιαῦτα. Ἐπεὶ	δὲ	κινεῖν μέν τι ἢ ποιεῖν
[1]	τούτου καὶ ἡ ἐνέργεια· ἡ	δὲ	λεγομένη αἴσθησις ὡς ἐνέργεια κίνησίς
[3]	αἷμα καὶ τὸ καθαρώτερον. Ἔστι	δὲ	λεπτότατον μὲν αἷμα καὶ καθαρώτατον
[1]	τὸν ὕπνον εἶναί φαμεν͵ τὴν	δὲ	λύσιν καὶ τὴν ἄνεσιν ἐγρήγορσιν.
[3]	διάκειται τὰ σώματα αὐτοῖς. Ἡ	δὲ	μέλαινα χολὴ φύσει ψυχρὰ οὖσα
[3]	ἀναθυμίασις εἰς τὰς φλέβας͵ ἐκεῖ	δὲ	μεταβάλλουσα ἐξαιματοῦται καὶ πορεύεται ἐπὶ
[2]	μὲν εἰσφερομένοις ἡ θύραθεν͵ τοῖς	δὲ	μὴ ἀναπνέουσιν ἡ σύμφυτος (διὸ
[3]	σώματι ψυχρότατον ὁ ἐγκέφαλος͵ τοῖς	δὲ	μὴ ἔχουσι τὸ ἀνάλογον τούτῳ
[2]	εἰ γὰρ τῇ μέν͵ τῇ	δὲ	μή͵ ταύτῃ καθεῦδον αἰσθήσεται͵ τοῦτο
[3]	φλεβῶν πρὸς τὴν κεφαλήν· ὅταν	δὲ	μηκέτι δύνηται͵ ἀλλὰ τῷ πλήθει
[3]	διαρρεῖν κατιὸν τὸ ὑγρόν͵ τοῖς	δὲ	νανώδεσι καὶ μεγαλοκεφάλοις ἡ ἄνω
[2]	τὸ μὴ ἅμα ἠρεμεῖν. Ὡς	δὲ	νῦν λέγομεν͵ εὐλόγως ἔχει καὶ
[1]	καθεύδοντες ὁτὲ μὲν ὀνειρώττουσιν ὁτὲ	δὲ	οὔ͵ ἢ συμβαίνει μὲν ἀεὶ
[1]	τοῦ πρώτου αἰσθητικοῦ) οὐκ ἐνδέχεται	δὲ	οὐδὲ θάτερον τούτων ἀεὶ ὑπάρχειν
[1]	ἀδύνατον γὰρ ἀεὶ ἐνεργεῖν. Ὁμοίως	δὲ	οὐδὲ καθεύδειν οὐδὲν ἀεὶ ἐνδέχεται.
[1]	καὶ καθεύδει τὰ καθεύδοντα. Ἐπεὶ	δὲ	οὔτε τῆς ψυχῆς ἴδιον τὸ
[2]	τὸ ὑπόζωμα τῶν ὁλοπτέρων) κινεῖται	δὲ	πᾶν αἰσθήσεώς τινος γενομένης͵ ἢ
[2]	θερμοῦ ἡ φύσις πεπόρικεν· ῥηθήσεται	δὲ	περὶ αὐτῆς ὕστερον καθ΄ αὑτήν.
[2]	δ΄ ἄλλα τούτου ἀχώριστα͵ εἴρηται	δὲ	περὶ αὐτῶν ἐν τοῖς Περὶ
[2]	τι τῶν ζῴων ἀτελές (εἴρηται	δὲ	περὶ αὐτῶν ἐν τοῖς Περὶ
[2]	ἐστιν αἴσθημα τρόπον τινά· λεκτέον	δὲ	περὶ αὐτῶν ὕστερον. Διότι δὲ
[3]	πορεύεται ἐπὶ τὴν ἀρχήν. Εἴρηται	δὲ	περὶ τούτων ἐν τοῖς Περὶ
[3]	μὲν οὖσα θερμή ἐστιν͵ ἡ	δὲ	πλήρωσις αὐτὴν καταψύχει διὰ τὴν
[2]	τούτων ὑπαρχόντων ἕτερα ὑπάρχειν. Ἔτι	δὲ	ποίας κινήσεως καὶ πράξεως ἐν
[2]	ποιεῖν ἄνευ ἰσχύος ἀδύνατον͵ ἰσχὺν	δὲ	ποιεῖ ἡ τοῦ πνεύματος κάθεξις͵
[3]	ποιεῖ ἐξαδυνατεῖν καὶ ὑποχωρεῖν; ἔτι	δὲ	πολλῆς ἐμπιπτούσης τροφῆς͵ ἣν ἀνάγει
[1]	ἄψυχον σῶμα δυνατὸν αἰσθάνεσθαι. Διωρισμένων	δὲ	πρότερον ἐν ἑτέροις περὶ τῶν
[3]	βαρύνει καὶ ποιεῖ νυστάζειν· ὅταν	δὲ	ῥέψῃ κάτω καὶ ἀντιστρέψαν ἀπώσῃ
[3]	μὲν γὰρ κόπος συντηκτικόν͵ τὸ	δὲ	σύντηγμα γίγνεται ὥσπερ τροφὴ (ἄπεπτος͵
[3]	συμβαινόντων τῶν ἀπεργαζομένων αὐτό) ἕνεκα	δὲ	σωτηρίας· σῴζει γὰρ ἡ ἀνάπαυσις.
[3]	τούτου μᾶλλον ὁ μέλας. Οὕτω	δὲ	τὰ ἄνω πλήρη τροφῆς τοῖς
[2]	δὲ περὶ αὐτῶν ὕστερον. Διότι	δὲ	τὰ μὲν ἐνύπνια μνημονεύουσιν ἐγερθέντες͵
[1]	καὶ τὰ ἔντομα κοιμώμενα· βραχύυπνα	δὲ	τὰ τοιαῦτα πάντα͵ διὸ καὶ
[1]	λυπεῖσθαι καὶ τὸ χαίρειν· οἷς	δὲ	ταῦτα͵ καὶ ἐπιθυμία· τοῖς δὲ
[2]	αὐτῶν. Βέλτιστα γὰρ ταῦτα͵ τὸ	δὲ	τέλος βέλτιστον. Ἔτι δὲ ἀναγκαῖον
[1]	δυνατὸν αἰσθάνεσθαι κατ΄ ἐνέργειαν· ἐνεργεῖν	δὲ	τῇ αἰσθήσει κυρίως καὶ ἁπλῶς
[3]	καλουμένης καὶ τῆς ἀορτῆς· ἐν	δὲ	τῇ μέσῃ γίγνεται ἡ διάκρισις.
[3]	γίγνεσθαι τὴν αὔξησιν. Διὰ ταύτην	δὲ	τὴν αἰτίαν καὶ ἐπιληπτικὰ γίγνεται·
[2]	τὸ μέν τι ἴδιον͵ τὸ	δέ	τι κοινόν͵ ἴδιον μὲν οἷον
[3]	μὴ ψυχρὸν ᾖ. Καὶ νόσοι	δέ	τινες τὸ αὐτὸ τοῦτο ποιοῦσιν͵
[2]	καὶ τὰ λοιπὰ πάντα͵ ἐκείνων	δέ	τινος ἀδυνατοῦν τος οὐκ ἀνάγκη
[2]	κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον͵ ἔστι	δέ	τις καὶ κοινὴ δύναμις ἀκολουθοῦσα
[3]	ἑτέρων ἐστὶ λόγων οἰκειότερον· διὰ	δὲ	τὸ γίγνεσθαι ἀδιακριτώτερον τὸ αἷμα
[1]	ἔχειν τὸ αἰσθητικὸν μόριον. Αἰσθητικὸν	δὲ	τὸ δυνατὸν αἰσθάνεσθαι κατ΄ ἐνέργειαν·
[3]	καὶ καταψύχει τὸ θερμόν. Πρὸς	δὲ	τὸ καταψύχεσθαι καὶ μὴ δέχεσθαι
[3]	δ΄ ἀρχὴ ἡ καρδία (φανερὸν	δὲ	τὸ λεχθὲν ἐκ τῶν ἀνατομῶν)
[3]	τροφὴν ἄνω φέρεσθαι πᾶσαν. Σημεῖον	δὲ	τὸ ὑπερβάλλειν τὸ μέγεθος τῶν
[3]	δ΄ ἀναίμοις τὸ ἀνάλογον͵ (τόπος	δὲ	τοῦ αἵματος αἱ φλέβες͵ τούτων
[3]	ἐν τοῖς κάτω μέρεσιν. Παντὸς	δὲ	τοῦ αἵματος ἀρχή͵ ὥσπερ εἴρηται
[1]	δι΄ ὑπερβολὴν τοῦ ἐγρηγορέναι͵ ἡ	δὲ	τοῦ ἐγρηγορέναι ὑπερβολὴ ὁτὲ μὲν
[3]	μεθύουσιν͵ ὑγρότης ἀναφέρεται πολλή. Εὔλογον	δὲ	τοῦτ΄ εἶναι τὸ πάθος αἴτιον
[2]	ἀναφυσώμενον καὶ συνιζάνον φαίνεται. Δῆλον	δὲ	τοῦτο ἐπὶ τῶν ὁλοπτέρων͵ οἷον
[3]	θολερώτερον εἰς τὰ κάτω· ὅταν	δὲ	τοῦτο συμβῇ͵ ἐγείρονται ἀπολυθέντα τοῦ
[1]	οὐδετέρου τὰ δὲ ἀμφοτέρων· πρὸς	δὲ	τούτοις τί ἐστι τὸ ἐνύπνιον͵
[3]	καὶ τὸ ζῷον καθεύδει. Σημεῖον	δὲ	τούτων καὶ τὰ ὑπνωτικά· πάντα
[2]	τὸ πάθος ἐστί͵ λεκτέον. Ἐπεὶ	δὲ	τρόποι πλείους τῆς αἰτίας (καὶ
[3]	γιγνόμενοι ἐκ τῆς κεφαλῆς) ἡ	δὲ	τρόφιμος καὶ μὴ νοσώδης καταφέρεται
[1]	γέγονε φανερὸν εἰ καθεύδουσιν· εἰ	δέ	τῳ πιθανὸς ὁ λεχθεὶς λόγος͵
[3]	ἐν τοῖς Προβληματικοῖς εἴρηται. ~Ἐχόμενον	δὲ	τῶν εἰρημένων ἐστὶν ἐπελθεῖν τίνων
[1]	~Περὶ ὕπνου καὶ ἐγρηγόρσεως. ~Περὶ	δὲ	ὕπνου καὶ ἐγρηγόρσεως ἐπισκεπτέον τίνα
[2]	ἀναγκαῖον εἶναι καὶ ὠφέλιμον͵ τῷ	δὲ	ὕπνῳ αὐτῇ τῇ ἀληθείᾳ προσάπτουσι
[3]	ἐπιπεσὸν μὲν ἔκνοιαν ποιεῖ͵ ὕστερον	δὲ	φαντασίαν. Ἢ αἱ μὲν νῦν
[3]	τὸ πρῶτον. Καὶ τὸ ὅλον	δὲ	φίλυπνοι οἱ ἀδηλόφλεβοι καὶ οἱ
[3]	ὁρμὴ πολλὴ καὶ ἀναθυμίασις. Οἱ	δὲ	φλεβώδεις οὐχ ὑπνωτικοὶ δι΄ εὔροιαν
[1]	δὲ ταῦτα͵ καὶ ἐπιθυμία· τοῖς	δὲ	φυτοῖς οὐδὲν ὑπάρχει τούτων. Σημεῖον
[1]	καὶ τὴν ἄνεσιν ἐγρήγορσιν. Τῶν	δὲ	φυτῶν οὐδὲν οἷόν τε κοινωνεῖν
[2]	ἐξ ἀνάγκης τινὰ ὑπάρχειν αὐτῷ	δεῖ͵	καὶ τούτων ὑπαρχόντων ἕτερα ὑπάρχειν.
[3]	πίνειν ἢ τὰς τίτθας) ἀλλὰ	δεῖ	πίνειν ὑδαρῆ καὶ ὀλίγον· πνευματῶδες
[3]	θύραθεν τροφῆς εἰσιούσης εἰς τοὺς	δεκτικοὺς	τόπους γίγνεται ἡ ἀναθυμίασις εἰς
[1]	τοῖς φυσικοῖς ἐν τῷ αὐτῷ	δεκτικῷ	φαίνεται γιγνόμενα͵ καὶ τοῦ αὐτοῦ
[1]	τὴν μὲν ἀκινησίαν καὶ οἷον	δεσμὸν	τὸν ὕπνον εἶναί φαμεν͵ τὴν
[1]	τοῦ αἰσθητικοῦ μορίου ἐστίν͵ οἷον	δεσμός	τις καὶ ἀκινησία͵ ὥστ΄ ἀνάγκη
[3]	δὲ τὸ καταψύχεσθαι καὶ μὴ	δέχεσθαι	ῥᾳδίως τὴν ἀναθυμίασιν συμβάλλεται καὶ
[3]	ἡ μέση· ἐκείνων δ΄ ἑκατέρα	δέχεται	ἐξ ἑκατέρας τῆς φλεβός͵ τῆς
[2]	καὶ τοῖς ἐντόμοις καὶ μὴ	δεχομένοις	πνεῦμα ἐν τῷ ἀνάλογον τὸ
[2]	ἀλλοτρίας͵ ἐν τῷ πρώτῳ αἰσθητηρίῳεἰ	δή	ἐστιν ὁ ὕπνος καὶ ἡ
[2]	ὁρᾷ ὅτι ὁρᾷ͵ καὶ κρίνει	δὴ	καὶ δύναται κρίνειν ὅτι ἕτερα
[3]	ἐγρηγορέναι καὶ τοῦ καθεύδειν. Φανερὸν	δὴ	ὅτι ἐπεὶ ἀναγκαῖον τῷ ζῴῳ͵
[2]	καὶ ἀκούει αἰσθάνεται (οὐ γὰρ	δὴ	τῇ γε ὄψει ὁρᾷ ὅτι
[1]	οὗ ἔστι τι ἔργον. Εἰ	δή	τινός ἐστιν ἔργον τὸ αἰσθάνεσθαι͵
[1]	μὲν οὖν ἄλλα σχεδὸν ἅπαντα	δῆλα	κοινωνοῦνθ΄ ὕπνου͵ καὶ πλωτὰ καὶ
[2]	πνεῦμα ἀναφυσώμενον καὶ συνιζάνον φαίνεται.	Δῆλον	δὲ τοῦτο ἐπὶ τῶν ὁλοπτέρων͵
[1]	ἄλλῳ ἐστὶν ἢ τῷ αἰσθάνεσθαι͵	δῆλον	ὅτι ᾧ περ αἰσθάνεται͵ τούτῳ
[1]	Ἔτι δὲ (καὶ ἐκ τῶνδε	δῆλον·	ᾧ γὰρ τὸν ἐγρηγορότα γνωρίζομεν͵
[1]	δ΄ ἄλλων οὐδενὸς ἄνευ τούτου͵	δῆλον	ὡς ὅσα μὲν αὐξήσεως καὶ
[3]	Οἱ δὲ φλεβώδεις οὐχ ὑπνωτικοὶ	δι΄	εὔροιαν τῶν πόρων͵ ἂν μή
[2]	ἐκείνων τι͵ οὐκ ἀνάγκη τούτῳ.	Δι΄	ἣν δ΄ αἰτίαν συμβαίνει τὸ
[2]	ἐν τῷ τυχόντι αἰσθητηρίῳ͵ μήτε	δι΄	ἣν ἔτυχεν αἰτίαν͵ ἀλλά͵ καθάπερ
[3]	ὀγκοῖ͵ καὶ συνθλίβει τὸν πόρον	δι΄	οὗ ἡ ἀναπνοὴ γίγνεται. Διὸ
[1]	ὕπνος͵ τοῦτο δ΄ ἐστὶν ἀδυναμία	δι΄	ὑπερβολὴν τοῦ ἐγρηγορέναι͵ ἡ δὲ
[3]	τούτων ἑτέρων ἐστὶ λόγων οἰκειότερον·	διὰ	δὲ τὸ γίγνεσθαι ἀδιακριτώτερον τὸ
[2]	τινὰ αἴσθησιν ἢ ποίας͵ εἰ	διὰ	πλείους͵ σκεπτέον. Ἐπεὶ δ΄ ἔνια
[2]	δὲ καθεύδει καὶ ἐγρήγορε καὶ	διὰ	ποίαν τινὰ αἴσθησιν ἢ ποίας͵
[3]	ἐπὶ ταῦτα γίγνεσθαι τὴν αὔξησιν.	Διὰ	ταύτην δὲ τὴν αἰτίαν καὶ
[3]	θερμοῦ εἴσω καὶ ἀντιπερίστασις φυσικὴ	διὰ	τὴν εἰρημένην αἰτίαν· διὸ πολλὴ
[3]	ἡ δὲ πλήρωσις αὐτὴν καταψύχει	διὰ	τὴν κίνησιν͵ οὕτω καὶ οἱ
[3]	ἔλθῃ εἰς τὸν ἄνω τόπον͵	διὰ	τὴν ψυχρότητα αὐτοῦ καταψύχεται καὶ
[2]	προσδεόμενα πρὸς ταῦτα τῆς αἰσθήσεως.	~Διὰ	τί δὲ καθεύδει καὶ ἐγρήγορε
[1]	ψυχῆς ἢ τοῦ σώματος͵ καὶ	διὰ	τίν΄ αἰτίαν ὑπάρχει τοῖς ζῴοις·
[1]	μνημονεύουσιν͵ καὶ εἰ τοῦτο γίγνεται͵	διὰ	τίνα αἰτίαν γίγνεται· καὶ πότερον
[1]	τί ἐστι τὸ ἐνύπνιον͵ καὶ	διὰ	τίνα αἰτίαν οἱ καθεύδοντες ὁτὲ
[3]	κάτω κατὰ τὴν πρώτην ἡλικίαν͵	διὰ	τὸ ἐπὶ ταῦτα γίγνεσθαι τὴν
[3]	τὰ γὰρ παιδία καθεύδει σφόδρα	διὰ	τὸ τὴν τροφὴν ἄνω φέρεσθαι
[1]	αἴσθησις ὡς ἐνέργεια κίνησίς τις	διὰ	τοῦ σώματος τῆς ψυχῆς ἐστι)
[3]	οὐ γίγνεται πλῆθος αὐτοῖς ἀναθυμιάσεως.	Διὰ	τοῦτο γὰρ καὶ βρωτικοί͵ σκληφροὶ
[3]	σωματώδους ἀναφερομένου ὑπὸ τοῦ θερμοῦ	διὰ	τῶν φλεβῶν πρὸς τὴν κεφαλήν·
[3]	δ΄ ἐκλείπει͵ καταψύχε ται καὶ	διὰ	ψῦξιν καταπίπτει τὰ βλέφαρα͵ καὶ
[3]	ὄντες· ὥσπερ γὰρ οὐδὲν ἀπολελαυκότα	διάκειται	τὰ σώματα αὐτοῖς. Ἡ δὲ
[3]	πολλὴ ἐκ τοῦ περιεστῶτος͵ καὶ	διακριθῇ	τό τε σωματωδέστερον αἷμα καὶ
[3]	προσφορὰν ὕπνος γίγνεται͵ ἕως ἂν	διακριθῇ	τοῦ αἵματος τὸ μὲν καθαρώτερον
[3]	δὲ τῇ μέσῃ γίγνεται ἡ	διάκρισις.	Ἀλλὰ τὸ μὲν διορίζειν περὶ
[1]	καὶ ἡ ἀδυναμία καὶ ἡ	διάλυσις	ὡσαύτως ἔσται͵ ἀνάγκη πᾶν τὸ
[3]	φλέβες στεναί͵ ὥστ΄ οὐ ῥᾴδιον	διαρρεῖν	κατιὸν τὸ ὑγρόν͵ τοῖς δὲ
[3]	οἱ οἶνοι͵ οὐδὲ ταῖς τίτθαις	(διαφέρει	γὰρ ἴσως οὐδὲν αὐτὰ πίνειν
[1]	καὶ ἁπλῶς ἀδύνατον καθεῦδον ἅμα·	διὸ	ἀναγκαῖον ὕπνον πάντα ἐγερτὸν εἶναι.
[2]	δὲ μὴ ἀναπνέουσιν ἡ σύμφυτος	(διὸ	καὶ βομβοῦντα φαίνεται τὰ πτερωτά͵
[1]	βραχύυπνα δὲ τὰ τοιαῦτα πάντα͵	διὸ	καὶ λάθοι ἄν τινα πολλάκις
[3]	περιττωματικὴ ἀναθυμίασις εἰς φλέγμα συνίσταται	(διὸ	καὶ οἱ κατάρροι φαίνονται γιγνόμενοι
[2]	ἡ ἐγρήγορσις καὶ ὁ ὕπνος.	Διὸ	καὶ πᾶσιν ὑπάρχει τοῖς ζῴοις·
[3]	πάλιν ἀνταπωθεῖται καὶ κάτω ῥεῖ	(διὸ	καὶ πίπτουσί γε ὑποσπωμένου τοῦ
[3]	τρόπον τινὰ ὁ ὕπνος ἐπίληψις.	Διὸ	καὶ συμβαίνει τισὶν ἡ ἀρχὴ
[3]	ἀθρόον πάλιν ἀντιστρέφει καὶ καταφέρεται.	Διὸ	μάλιστα γίγνονται ὕπνοι ἀπὸ τῆς
[3]	φυσικὴ διὰ τὴν εἰρημένην αἰτίαν·	διὸ	πολλὴ ἡ κίνησις τοῦ ὑπνοῦντος.
[3]	δι΄ οὗ ἡ ἀναπνοὴ γίγνεται.	Διὸ	τοῖς παιδίοις οὐ συμφέρουσιν οἱ
[3]	ἡ διάκρισις. Ἀλλὰ τὸ μὲν	διορίζειν	περὶ τούτων ἑτέρων ἐστὶ λόγων
[2]	λεκτέον δὲ περὶ αὐτῶν ὕστερον.	Διότι	δὲ τὰ μὲν ἐνύπνια μνημονεύουσιν
[1]	οὔτ΄ ἄψυχον σῶμα δυνατὸν αἰσθάνεσθαι.	Διωρισμένων	δὲ πρότερον ἐν ἑτέροις περὶ
[2]	ἑτέροις. Αὕτη δέ ἐστι τριῶν	διωρισμένων	τόπων ὁ μέσος κεφαλῆς καὶ
[2]	οὗπερ καὶ ἡ τῆς κινήσεως͵	διώρισται	πρότερον ἐν ἑτέροις. Αὕτη δέ
[3]	Καὶ καταφερόμενοι καὶ νυστάζοντες τοῦτο	δοκοῦσι	πάσχειν͵ καὶ ἀδυνατοῦσιν αἴρειν τὴν
[3]	λέγουσιν οἱ σφόδρα λειποψυχήσαντες καὶ	δόξαντες	τεθνάναι· περὶ ὧν τὸν αὐτὸν
[1]	εἰ μὴ χωριστόν· τῇ γὰρ	δυνάμει	καὶ τῷ εἶναι χωριστόν ἐστιν)
[3]	ἄλλα μόρια͵ ὅπου ἂν ὑπάρχῃ	δυνάμει	τὸ τοιοῦτον περίττωμα. Ὥστε φανερὸν
[1]	ἂν ὑπερβάλλῃ ὅσον ἦν χρόνον	δυνάμενον	αἰσθάνεσθαι συνεχῶς͵ ἀδυνατήσει καὶ οὐκέτι
[2]	παντὶ τῷ πεφυκότι κινεῖσθαι͵ μὴ	δυναμένῳ	δ΄ ἀεὶ καὶ συνεχῶς κινεῖσθαι
[2]	ἔστι δέ τις καὶ κοινὴ	δύναμις	ἀκολουθοῦσα πάσαις͵ ᾗ καὶ ὅτι
[1]	τοῦ σώματος (οὗ γὰρ ἡ	δύναμις͵	τούτου καὶ ἡ ἐνέργεια· ἡ
[2]	ὕπνος͵ οὐδ΄ ἐν τῷ μὴ	δύνασθαι	αἰσθάνεσθαι (καὶ γὰρ ἐν ταῖς
[3]	αἰσθητηρίου κατάληψις πρὸς τὸ μὴ	δύνασθαι	ἐνεργεῖν͵ ἐξ ἀνάγκης μὲν γινόμενος
[2]	ὁρᾷ͵ καὶ κρίνει δὴ καὶ	δύναται	κρίνειν ὅτι ἕτερα τὰ γλυκέα
[1]	ὅταν ὑπερβάλλῃ τὸν χρόνον ὅσον	δύναταί	τι ποιεῖν͵ ἀνάγκη ἀδυνατεῖν͵ οἷον
[1]	πάθος ἴδιον͵ οὔτ΄ ἄψυχον σῶμα	δυνατὸν	αἰσθάνεσθαι. Διωρισμένων δὲ πρότερον ἐν
[1]	αἰσθητικὸν μόριον. Αἰσθητικὸν δὲ τὸ	δυνατὸν	αἰσθάνεσθαι κατ΄ ἐνέργειαν· ἐνεργεῖν δὲ
[2]	εἰ αἷς οὔτε ἀνάγκη οὔτε	δυνατὸν	τρόπον τινὰ ἐνεργεῖν ἅμα͵ ταύτας
[3]	τὴν κεφαλήν· ὅταν δὲ μηκέτι	δύνηται͵	ἀλλὰ τῷ πλήθει ὑπερβάλλῃ τὸ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 12/11/2009