Chapitre
[1]	δὲ φυτοῖς οὐδὲν ὑπάρχει τούτων.	Σημεῖον	δ΄ ὅτι καὶ τὸ ἔργον
[3]	τὴν τροφὴν ἄνω φέρεσθαι πᾶσαν.	Σημεῖον	δὲ τὸ ὑπερβάλλειν τὸ μέγεθος
[3]	ὕπνος καὶ τὸ ζῷον καθεύδει.	Σημεῖον	δὲ τούτων καὶ τὰ ὑπνωτικά·
[3]	ἀπορήσειεν ἄν͵ ὅτι μετὰ τὰ	σιτία	ἰσχυρότατος ὁ ὕπνος γίγνεται͵ καὶ
[3]	τὰ βλέφαρα. Καὶ μετὰ τὰ	σιτία	μάλιστα τοιοῦτος ὁ ὕπνος· πολλὴ
[3]	πολλὴ γὰρ ἡ ἀπὸ τῶν	σιτίων	ἀναθυμίασις. Ἔτι δ΄ ἐκ κόπων
[2]	ἢ ποίας͵ εἰ διὰ πλείους͵	σκεπτέον.	Ἐπεὶ δ΄ ἔνια μὲν τῶν
[1]	ἔχει ὀφθαλμούς· καὶ γὰρ τὰ	σκληρόφθαλμα	φανερὰ καὶ τὰ ἔντομα κοιμώμενα·
[3]	Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ βρωτικοί͵	σκληφροὶ	ὄντες· ὥσπερ γὰρ οὐδὲν ἀπολελαυκότα
[3]	τῶν μὲν γὰρ αἱ φλέβες	στεναί͵	ὥστ΄ οὐ ῥᾴδιον διαρρεῖν κατιὸν
[3]	καὶ ἡ λεπτότης καὶ (ἡ)	στενότης	τῶν περὶ τὸν ἐγκέφαλον φλεβῶν.
[1]	ὕπνος· ἀντίκεινται γάρ͵ καὶ φαίνεται	στέρησίς	τις ὁ ὕπνος τῆς ἐγρηγόρσεως·
[3]	παιδίοις͵ ὥστε πέντε μηνῶν οὐδὲ	στρέφουσι	τὸν αὐχένα· ὥσπερ γὰρ τοῖς
[2]	ἐν ταῖς λειποψυχίαις τοιοῦτόν τι	συμβαίνει·	ἀδυναμία γὰρ αἰσθήσεως ἡ λειποψυχία͵
[3]	πάσχοντος τοῦ μορίου τοῦ αἰσθητικοῦ	συμβαίνει	ἡ ἐγρήγορσις καὶ ὁ ὕπνος.
[1]	ὀνειρώττουσιν ὁτὲ δὲ οὔ͵ ἢ	συμβαίνει	μὲν ἀεὶ τοῖς καθεύδουσιν ἐνυπνιάζειν͵
[3]	καθεύδειν θερμά. Πότερον οὖν τοῦτο	συμβαίνει	ὅτι ὥσπερ ἡ κοιλία κενὴ
[3]	ὁ ὕπνος ἐπίληψις. Διὸ καὶ	συμβαίνει	τισὶν ἡ ἀρχὴ τούτου τοῦ
[2]	τούτῳ. Δι΄ ἣν δ΄ αἰτίαν	συμβαίνει	τὸ καθεύδειν͵ καὶ ποῖόν τι
[3]	περιττώματος ὑγροῦ καὶ θερμοῦ͵ οἷον	συμβαίνει	τοῖς πυρέττουσι καὶ ἐν τοῖς
[2]	πράξεως ἐν τοῖς σώμασι γιγνομένης	συμβαίνει	τότε ἐγρηγορέναι καὶ τὸ καθεύδειν
[3]	γὰρ ἐνδέχεται ζῷον εἶναι μὴ	συμβαινόντων	τῶν ἀπεργαζομένων αὐτό) ἕνεκα δὲ
[3]	μὴ δέχεσθαι ῥᾳδίως τὴν ἀναθυμίασιν	συμβάλλεται	καὶ ἡ λεπτότης καὶ (ἡ)
[3]	τὰ κάτω· ὅταν δὲ τοῦτο	συμβῇ͵	ἐγείρονται ἀπολυθέντα τοῦ ἐκ τῆς
[2]	ὃ συντείνει τἆλλα͵ πεπονθότος τι	συμπάσχειν	(ἀναγκαῖον καὶ τὰ λοιπὰ πάντα͵
[3]	γίγνεται. Διὸ τοῖς παιδίοις οὐ	συμφέρουσιν	οἱ οἶνοι͵ οὐδὲ ταῖς τίτθαις
[2]	πνεῦμα ἐν τῷ ἀνάλογον τὸ	σύμφυτον	πνεῦμα ἀναφυσώμενον καὶ συνιζάνον φαίνεται.
[2]	τοῖς δὲ μὴ ἀναπνέουσιν ἡ	σύμφυτος	(διὸ καὶ βομβοῦντα φαίνεται τὰ
[3]	σωματώδους τοῦ ἀναφερομένου ὑπὸ τοῦ	συμφύτου	θερμοῦ ἀντιπερίστασις ἀθρόως ἐπὶ τὸ
[2]	ἀκινητί ζειν· τοὐναντίον γὰρ εὐλογώτερον	συνέβαινεν	ἂν αὐταῖς͵ τὸ μὴ ἅμα
[1]	ὅσον ἦν χρόνον δυνάμενον αἰσθάνεσθαι	συνεχῶς͵	ἀδυνατήσει καὶ οὐκέτι τοῦτο ποιήσει.
[2]	μὴ δυναμένῳ δ΄ ἀεὶ καὶ	συνεχῶς	κινεῖσθαι μεθ΄ ἡδονῆς͵ ἀναγκαῖον εἶναι
[3]	ὅταν πεφθῇ καὶ κρατήσῃ ἡ	συνεωσμένη	θερμότης ἐν ὀλίγῳ πολλὴ ἐκ
[3]	πάλιν τὰς φλέβας ὀγκοῖ͵ καὶ	συνθλίβει	τὸν πόρον δι΄ οὗ ἡ
[2]	τὸ σύμφυτον πνεῦμα ἀναφυσώμενον καὶ	συνιζάνον	φαίνεται. Δῆλον δὲ τοῦτο ἐπὶ
[3]	τρόφιμος καὶ μὴ νοσώδης καταφέρεται	συνισταμένη	καὶ καταψύχει τὸ θερμόν. Πρὸς
[3]	μὲν περιττωματικὴ ἀναθυμίασις εἰς φλέγμα	συνίσταται	(διὸ καὶ οἱ κατάρροι φαίνονται
[3]	εἰρημένων ὅτι ὁ ὕπνος ἐστὶ	σύνοδός	τις τοῦ θερμοῦ εἴσω καὶ
[2]	πάντων αἰσθητηρίου͵ καὶ πρὸς ὃ	συντείνει	τἆλλα͵ πεπονθότος τι συμπάσχειν (ἀναγκαῖον
[3]	γὰρ κόπος συντηκτικόν͵ τὸ δὲ	σύντηγμα	γίγνεται ὥσπερ τροφὴ (ἄπεπτος͵ ἂν
[3]	ἐνίων· ὁ μὲν γὰρ κόπος	συντηκτικόν͵	τὸ δὲ σύντηγμα γίγνεται ὥσπερ
[3]	τὴν ψυχρότητα αὐτοῦ καταψύχεται καὶ	συστὰν	καταφέρεται (γενόμενον πάλιν ὕδωρ͵ οὕτως
[2]	τοῦτο ἐπὶ τῶν ὁλοπτέρων͵ οἷον	σφηκῶν	καὶ μελιττῶν͵ καὶ ἐν ταῖς
[3]	ἡλικία· τὰ γὰρ παιδία καθεύδει	σφόδρα	διὰ τὸ τὴν τροφὴν ἄνω
[3]	δ΄ ἐστὶν ἃ λέγουσιν οἱ	σφόδρα	λειποψυχήσαντες καὶ δόξαντες τεθνάναι· περὶ
[3]	τὸν αὐχένα· ὥσπερ γὰρ τοῖς	σφόδρα	μεθύουσιν͵ ὑγρότης ἀναφέρεται πολλή. Εὔλογον
[1]	εἶναι. Τὰ μὲν οὖν ἄλλα	σχεδὸν	ἅπαντα δῆλα κοινωνοῦνθ΄ ὕπνου͵ καὶ
[3]	ἀπεργαζομένων αὐτό) ἕνεκα δὲ σωτηρίας·	σῴζει	γὰρ ἡ ἀνάπαυσις.
[1]	τὸ πάθος ἴδιον͵ οὔτ΄ ἄψυχον	σῶμα	δυνατὸν αἰσθάνεσθαι. Διωρισμένων δὲ πρότερον
[2]	κινήσεως καὶ πράξεως ἐν τοῖς	σώμασι	γιγνομένης συμβαίνει τότε ἐγρηγορέναι καὶ
[1]	τῶν ἄλλων ἐν τοῖς ἔχουσι	σώμασι	ζωήν͵ τῶν δ΄ ἄλλων οὐδενὸς
[3]	γὰρ οὐδὲν ἀπολελαυκότα διάκειται τὰ	σώματα	αὐτοῖς. Ἡ δὲ μέλαινα χολὴ
[3]	δ΄ ἐστὶ τῶν ἐν τῷ	σώματι	ψυχρότατον ὁ ἐγκέφαλος͵ τοῖς δὲ
[1]	ἴδια τῆς ψυχῆς ἢ τοῦ	σώματος	ἢ κοινά͵ καὶ εἰ κοινά͵
[1]	μορίου τῆς ψυχῆς ἢ τοῦ	σώματος͵	καὶ διὰ τίν΄ αἰτίαν ὑπάρχει
[1]	ἴδιον τὸ αἰσθάνεσθαι οὔτε τοῦ	σώματος	(οὗ γὰρ ἡ δύναμις͵ τούτου
[1]	ἐνέργεια κίνησίς τις διὰ τοῦ	σώματος	τῆς ψυχῆς ἐστι) φανερὸν ὡς
[3]	τό τε ὑγρὸν καὶ τὸ	σωματῶδες	ἀναφέρεται. Ἱστάμενον μὲν οὖν βαρύνει
[3]	περιεστῶτος͵ καὶ διακριθῇ τό τε	σωματωδέστερον	αἷμα καὶ τὸ καθαρώτερον. Ἔστι
[3]	ὁ ὕπνος͵ ὥσπερ εἴρηται͵ τοῦ	σωματώδους	ἀναφερομένου ὑπὸ τοῦ θερμοῦ διὰ
[3]	εἴρηται͵ ὅτι ἡ (ὑπὸ) τοῦ	σωματώδους	τοῦ ἀναφερομένου ὑπὸ τοῦ συμφύτου
[2]	ὑγρῷ καταψύχεσθαι πρός γε τὴν	σωτηρίαν	τοῦ ἐν τούτῳ μορίῳ θερμοῦ
[2]	ταύτην ὡς ἀναπαύσει ὄντι ὥστε	σωτηρίας	ἕνεκα τῶν ζῴων ὑπάρχει. Ἡ
[3]	τῶν ἀπεργαζομένων αὐτό) ἕνεκα δὲ	σωτηρίας·	σῴζει γὰρ ἡ ἀνάπαυσις.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 12/11/2009