Alphabétiquement     [«   »]
καθεύδουσιν 3
καθυπνοῦντα 1
Καὶ 4
καὶ 188
καίπερ 1
Καίτοι 1
κἀκεῖ 1
Fréquences     [«    »]
79 δὲ
85 τὸ
52 τοῦ
188 καὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Opuscules. Du sommeil et de la veille (texte complet)

καὶ


Chapitre
[3]   καὶ νυστάζοντες τοῦτο δοκοῦσι πάσχειν͵  καὶ   ἀδυνατοῦσιν αἴρειν τὴν κεφαλὴν καὶ
[2]   ἐγρηγορικά͵ οὐ μέντοι ἄνευ φαντάσματος  καὶ   αἰσθήσεώς τινος· τὸ γὰρ ἐνύπνιόν
[1]   ὑγίεια καὶ νόσος͵ καὶ κάλλος  καὶ   αἶσχος͵ καὶ ἰσχὺς καὶ ἀσθένεια͵
[1]   μορίου ἐστίν͵ οἷον δεσμός τις  καὶ   ἀκινησία͵ ὥστ΄ ἀνάγκη πᾶν τὸ
[2]   ἅμα͵ ταύτας ἀναγκαῖον ἀργεῖν ἅμα  καὶ   ἀκινητί ζειν· τοὐναντίον γὰρ εὐλογώτερον
[1]   ἀσθένεια͵ καὶ ὄψις καὶ τυφλότης͵  καὶ   ἀκοὴ καὶ κωφότης. Ἔτι δὲ
[2]   πάσαις͵ καὶ ὅτι ὁρᾷ  καὶ   ἀκούει αἰσθάνεται (οὐ γὰρ δὴ
[3]   γίγνεται͵ καὶ ἔστιν ὑπνωτικὰ οἶνος  καὶ   ἄλλα θερμότητα ἔχοντα τοιαῦτα͵ ἔστι
[1]   ποιοῦντα͵ ὁμοίως δὲ καὶ χεῖρα  καὶ   ἄλλο πᾶν οὗ ἔστι τι
[1]   δ΄ ἐγρηγορέναι τὸ καθεύδειν ἐναντίον͵  καὶ   ἀναγκαῖον ἅπαντι θάτερον ὑπάρχειν͵ ἀναγκαῖον
[3]   μεγαλοκεφάλοις ἄνω ὁρμὴ πολλὴ  καὶ   ἀναθυμίασις. Οἱ δὲ φλεβώδεις οὐχ
[3]   σύνοδός τις τοῦ θερμοῦ εἴσω  καὶ   ἀντιπερίστασις φυσικὴ διὰ τὴν εἰρημένην
[3]   νυστάζειν· ὅταν δὲ ῥέψῃ κάτω  καὶ   ἀντιστρέψαν ἀπώσῃ τὸ θερμόν͵ τότε
[1]   ἐνεργεῖν δὲ τῇ αἰσθήσει κυρίως  καὶ   ἁπλῶς ἀδύνατον καθεῦδον ἅμα· διὸ
[1]   κάλλος καὶ αἶσχος͵ καὶ ἰσχὺς  καὶ   ἀσθένεια͵ καὶ ὄψις καὶ τυφλότης͵
[1]   ἐν τῷ ἐγρηγορέναι· τρέφεται γὰρ  καὶ   αὐξάνεται τότε μᾶλλον͵ ὡς οὐδὲν
[3]   τότε πρῶτον τροφήν τε λαμβάνειν  καὶ   αὔξησιν͵ τροφὴ δ΄ ἐστὶ πᾶσιν
[2]   μὴ ἀναπνέουσιν σύμφυτος (διὸ  καὶ   βομβοῦντα φαίνεται τὰ πτερωτά͵ ὅταν
[3]   αὐτοῖς ἀναθυμιάσεως. Διὰ τοῦτο γὰρ  καὶ   βρωτικοί͵ σκληφροὶ ὄντες· ὥσπερ γὰρ
[3]   ἀδυναμία τοῦ αἰσθητικοῦ͵ καθάπερ εἴρηται·  καὶ   γὰρ ἔκνοια καὶ πνιγμός τις
[2]   ἐν τῷ μὴ δύνασθαι αἰσθάνεσθαι  (καὶ   γὰρ ἐν ταῖς λειποψυχίαις τοιοῦτόν
[2]   καὶ πᾶσιν ὑπάρχει τοῖς ζῴοις·  καὶ   γὰρ ἁφὴ μόνη πᾶσιν·
[1]   τἆλλα πάντα ὅσαπερ ἔχει ὀφθαλμούς·  καὶ   γὰρ τὰ σκληρόφθαλμα φανερὰ καὶ
[1]   πλωτὰ καὶ πτηνὰ καὶ πεζά·  καὶ   γὰρ τὰ τῶν ἰχθύων γένη
[2]   δὲ τρόποι πλείους τῆς αἰτίας  (καὶ   γὰρ τὸ τίνος ἕνεκεν͵ καὶ
[2]   τί δὲ καθεύδει καὶ ἐγρήγορε  καὶ   διὰ ποίαν τινὰ αἴσθησιν
[1]   τῆς ψυχῆς τοῦ σώματος͵  καὶ   διὰ τίν΄ αἰτίαν ὑπάρχει τοῖς
[1]   τούτοις τί ἐστι τὸ ἐνύπνιον͵  καὶ   διὰ τίνα αἰτίαν οἱ καθεύδοντες
[3]   Ὅθεν δ΄ ἐκλείπει͵ καταψύχε ται  καὶ   διὰ ψῦξιν καταπίπτει τὰ βλέφαρα͵
[3]   ὀλίγῳ πολλὴ ἐκ τοῦ περιεστῶτος͵  καὶ   διακριθῇ τό τε σωματωδέστερον αἷμα
[3]   λέγουσιν οἱ σφόδρα λειποψυχήσαντες  καὶ   δόξαντες τεθνάναι· περὶ ὧν τὸν
[2]   ὅτι ὁρᾷ͵ καὶ κρίνει δὴ  καὶ   δύναται κρίνειν ὅτι ἕτερα τὰ
[2]   αἰσθήσεως. ~Διὰ τί δὲ καθεύδει  καὶ   ἐγρήγορε καὶ διὰ ποίαν τινὰ
[1]   ὅτι περ αἰσθάνεται͵ τούτῳ  καὶ   ἐγρήγορε τὰ ἐγρηγορότα καὶ καθεύδει
[1]   καὶ ἐγρηγόρσεως. ~Περὶ δὲ ὕπνου  καὶ   ἐγρηγόρσεως ἐπισκεπτέον τίνα τε τυγχάνει
[0]   ~Περὶ ὕπνου  καὶ   ἐγρηγόρσεως. ~Περὶ δὲ ὕπνου καὶ
[1]   τοῦ σώματος κοινά͵  καὶ   εἰ κοινά͵ τίνος μορίου τῆς
[1]   καθεύδουσιν ἐνυπνιάζειν͵ ἀλλ΄ οὐ μνημονεύουσιν͵  καὶ   εἰ τοῦτο γίγνεται͵ διὰ τίνα
[1]   ἀκοὴ καὶ κωφότης. Ἔτι δὲ  (καὶ   ἐκ τῶνδε δῆλον· γὰρ
[2]   αἰσθήσεως λειποψυχία͵ γίγνονται δὲ  καὶ   ἔκνοιαί τινες τοιαῦται· ἔτι δ΄
[3]   ἀρχή͵ ὥσπερ εἴρηται καὶ ἐνταῦθα  καὶ   ἐν ἄλλοις͵ καρδία. Τῶν
[2]   ὁλοπτέρων͵ οἷον σφηκῶν καὶ μελιττῶν͵  καὶ   ἐν ταῖς μυίαις καὶ ὅσα
[3]   θερμοῦ͵ οἷον συμβαίνει τοῖς πυρέττουσι  καὶ   ἐν τοῖς ληθάργοις. Ἔτι δ΄
[1]   ἐναντία καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων  καὶ   ἐν τοῖς φυσικοῖς ἐν τῷ
[2]   τούτου͵ ἐν μὲν τόπῳ  καὶ   ἐν μορίῳ πρώτῳ γίγνεται
[3]   τοῦ αἵματος ἀρχή͵ ὥσπερ εἴρηται  καὶ   ἐνταῦθα καὶ ἐν ἄλλοις͵
[1]   ἐγρηγόρσεως· ἀεὶ γὰρ τὰ ἐναντία  καὶ   ἐπὶ τῶν ἄλλων καὶ ἐν
[1]   τὸ χαίρειν· οἷς δὲ ταῦτα͵  καὶ   ἐπιθυμία· τοῖς δὲ φυτοῖς οὐδὲν
[3]   Διὰ ταύτην δὲ τὴν αἰτίαν  καὶ   ἐπιληπτικὰ γίγνεται· ὅμοιον γὰρ
[3]   μόνον γὰρ ὀρθὸν τῶν ζῴων)  καὶ   ἐπιπεσὸν μὲν ἔκνοιαν ποιεῖ͵ ὕστερον
[3]   ὅμοιον γὰρ ὕπνος ἐπιλήψει͵  καὶ   ἔστιν τρόπον τινὰ ὕπνος
[3]   σιτία ἰσχυρότατος ὕπνος γίγνεται͵  καὶ   ἔστιν ὑπνωτικὰ οἶνος καὶ ἄλλα
[1]   δὲ ἄνευ νόσου γίγνεται͵ ὥστε  καὶ   ἀδυναμία καὶ διάλυσις
[2]   γὰρ τὰ ἔναιμα καρδίαν ἔχει͵  καὶ   ἀρχὴ τῆς κινήσεως καὶ
[1]   γίγνεται͵ ὥστε καὶ ἀδυναμία  καὶ   διάλυσις ὡσαύτως ἔσται͵ ἀνάγκη
[2]   αἰσθητηρίῳεἰ δή ἐστιν ὕπνος  καὶ   ἐγρήγορσις πάθη τοῦ μορίου
[2]   μορίῳ πρώτῳ γίγνεται ὕπνος  καὶ   ἐγρήγορσις͵ φανερόν. Κινοῦνται δ΄
[1]   (οὗ γὰρ δύναμις͵ τούτου  καὶ   ἐνέργεια· δὲ λεγομένη
[3]   δέχεσθαι ῥᾳδίως τὴν ἀναθυμίασιν συμβάλλεται  καὶ   λεπτότης καὶ (ἡ) στενότης
[3]   ἀναθυμίασιν συμβάλλεται καὶ λεπτότης  καὶ   (ἡ) στενότης τῶν περὶ τὸν
[2]   μέρους τοῖς ζῴοις ἀφ΄ οὗπερ  καὶ   τῆς κινήσεως͵ διώρισται πρότερον
[2]   μὲν οὖν κινήσεως φανερὸν ὅτι  καὶ   τοῦ πνεύματος ἀρχὴ καὶ
[3]   ποιοῦσιν͵ ὅσαι ἀπὸ περιττώματος ὑγροῦ  καὶ   θερμοῦ͵ οἷον συμβαίνει τοῖς πυρέττουσι
[3]   ἐν τῇ κεφαλῇ͵ παχύτατον δὲ  καὶ   θολερώτατον τὸ ἐν τοῖς κάτω
[1]   νόσος͵ καὶ κάλλος καὶ αἶσχος͵  καὶ   ἰσχὺς καὶ ἀσθένεια͵ καὶ ὄψις
[3]   Ἔστι δὲ λεπτότατον μὲν αἷμα  καὶ   καθαρώτατον τὸ ἐν τῇ κεφαλῇ͵
[1]   τούτῳ καὶ ἐγρήγορε τὰ ἐγρηγορότα  καὶ   καθεύδει τὰ καθεύδοντα. Ἐπεὶ δὲ
[3]   ἀρχὴ τούτου τοῦ πάθους καθεύδουσιν͵  καὶ   καθεύδοντες μὲν ἁλίσκονται͵ ἐγρηγορότες δ΄
[1]   δ΄ οἷον ὑγίεια καὶ νόσος͵  καὶ   κάλλος καὶ αἶσχος͵ καὶ ἰσχὺς
[3]   τόποις γένηται͵ ἀθρόον πάλιν ἀντιστρέφει  καὶ   καταφέρεται. Διὸ μάλιστα γίγνονται ὕπνοι
[3]   καὶ μὴ νοσώδης καταφέρεται συνισταμένη  καὶ   καταψύχει τὸ θερμόν. Πρὸς δὲ
[3]   ὑπερβάλλῃ τὸ ἀναχθέν͵ πάλιν ἀνταπωθεῖται  καὶ   κάτω ῥεῖ (διὸ καὶ πίπτουσί
[2]   αὐτὸν τρόπον͵ ἔστι δέ τις  καὶ   κοινὴ δύναμις ἀκολουθοῦσα πάσαις͵
[3]   θερμότητι. Ἐγείρεται δ΄ ὅταν πεφθῇ  καὶ   κρατήσῃ συνεωσμένη θερμότης ἐν
[2]   γε ὄψει ὁρᾷ ὅτι ὁρᾷ͵  καὶ   κρίνει δὴ καὶ δύναται κρίνειν
[1]   ὄψις καὶ τυφλότης͵ καὶ ἀκοὴ  καὶ   κωφότης. Ἔτι δὲ (καὶ ἐκ
[1]   δὲ τὰ τοιαῦτα πάντα͵ διὸ  καὶ   λάθοι ἄν τινα πολλάκις πότερον
[3]   γὰρ ἔκνοια καὶ πνιγμός τις  καὶ   λειποψυχία ποιεῖ τὴν τοιαύτην ἀδυναμίαν.
[3]   τὸ ὑγρόν͵ τοῖς δὲ νανώδεσι  καὶ   μεγαλοκεφάλοις ἄνω ὁρμὴ πολλὴ
[2]   ἐπὶ τῶν ὁλοπτέρων͵ οἷον σφηκῶν  καὶ   μελιττῶν͵ καὶ ἐν ταῖς μυίαις
[3]   μέχρι του ὠθεῖσθαι͵ εἶτ΄ ἀντιστρέφειν  καὶ   μεταβάλλειν καθάπερ εὔριπον. Τὸ δὲ
[3]   θερμόν. Πρὸς δὲ τὸ καταψύχεσθαι  καὶ   μὴ δέχεσθαι ῥᾳδίως τὴν ἀναθυμίασιν
[2]   δὲ ἀναίμοις καὶ τοῖς ἐντόμοις  καὶ   μὴ δεχομένοις πνεῦμα ἐν τῷ
[3]   τῆς κεφαλῆς) δὲ τρόφιμος  καὶ   μὴ νοσώδης καταφέρεται συνισταμένη καὶ
[2]   ἐν τῷ τὰς αἰσθήσεις ἀργεῖν  καὶ   μὴ χρῆσθαι αὐταῖς ὕπνος͵
[1]   πάθη͵ λέγω δ΄ οἷον ὑγίεια  καὶ   νόσος͵ καὶ κάλλος καὶ αἶσχος͵
[3]   μανδραγόρας͵ οἶνος͵ αἶραι. Καὶ καταφερόμενοι  καὶ   νυστάζοντες τοῦτο δοκοῦσι πάσχειν͵ καὶ
[1]   ζῴου τε ἐγρήγορσις ὑπάρχει  καὶ   ὕπνος· ἀντίκεινται γάρ͵ καὶ
[2]   τούτου ἐστὶ πάθος ἐγρήγορσις  καὶ   ὕπνος. Διὸ καὶ πᾶσιν
[3]   τοῦ αἰσθητικοῦ συμβαίνει ἐγρήγορσις  καὶ   ὕπνος. Οὐ γάρ ἐστιν
[2]   (καὶ γὰρ τὸ τίνος ἕνεκεν͵  καὶ   ὅθεν ἀρχὴ τῆς κινήσεως͵
[3]   καταψύχει διὰ τὴν κίνησιν͵ οὕτω  καὶ   οἱ ἐν τῇ κεφαλῇ πόροι
[3]   ἀναθυμίασις εἰς φλέγμα συνίσταται (διὸ  καὶ   οἱ κατάρροι φαίνονται γιγνόμενοι ἐκ
[3]   οἱ ἀδηλόφλεβοι καὶ οἱ νανώδεις  καὶ   οἱ μεγαλοκέφαλοι· τῶν μὲν γὰρ
[3]   ὅλον δὲ φίλυπνοι οἱ ἀδηλόφλεβοι  καὶ   οἱ νανώδεις καὶ οἱ μεγαλοκέφαλοι·
[1]   τρόπον τινὰ τὴν μὲν ἀκινησίαν  καὶ   οἷον δεσμὸν τὸν ὕπνον εἶναί
[3]   τίτθας) ἀλλὰ δεῖ πίνειν ὑδαρῆ  καὶ   ὀλίγον· πνευματῶδες γὰρ οἶ
[2]   καὶ τοῦ πνεύματος ἀρχὴ  καὶ   ὅλως τῆς καταψύξεώς ἐστιν
[2]   μελιττῶν͵ καὶ ἐν ταῖς μυίαις  καὶ   ὅσα τοιαῦτα. Ἐπεὶ δὲ κινεῖν
[2]   κοινὴ δύναμις ἀκολουθοῦσα πάσαις͵  καὶ   ὅτι ὁρᾷ καὶ ἀκούει αἰσθάνεται
[1]   εἶναι χωριστόν ἐστιν) ὁμοίως δὲ  καὶ   ὅτι οὐδέν ἐστιν ἀεὶ
[1]   χρόνον δυνάμενον αἰσθάνεσθαι συνεχῶς͵ ἀδυνατήσει  καὶ   οὐκέτι τοῦτο ποιήσει. Εἰ τοίνυν
[1]   αἶσχος͵ καὶ ἰσχὺς καὶ ἀσθένεια͵  καὶ   ὄψις καὶ τυφλότης͵ καὶ ἀκοὴ
[2]   ἐγρήγορσις καὶ ὕπνος. Διὸ  καὶ   πᾶσιν ὑπάρχει τοῖς ζῴοις· καὶ
[1]   ἀδυνατεῖν͵ οἷον τὰ ὄμματα ὁρῶντα͵  καὶ   παύεσθαι τοῦτο ποιοῦντα͵ ὁμοίως δὲ
[1]   ὕπνου͵ καὶ πλωτὰ καὶ πτηνὰ  καὶ   πεζά· καὶ γὰρ τὰ τῶν
[2]   δὲ νῦν λέγομεν͵ εὐλόγως ἔχει  καὶ   περὶ τούτων· τοῦ γὰρ κυρίου
[3]   ἀνταπωθεῖται καὶ κάτω ῥεῖ (διὸ  καὶ   πίπτουσί γε ὑποσπωμένου τοῦ θερμοῦ
[1]   σχεδὸν ἅπαντα δῆλα κοινωνοῦνθ΄ ὕπνου͵  καὶ   πλωτὰ καὶ πτηνὰ καὶ πεζά·
[3]   καθάπερ εἴρηται· καὶ γὰρ ἔκνοια  καὶ   πνιγμός τις καὶ λειποψυχία ποιεῖ
[3]   εἰρημένων ἐστὶν ἐπελθεῖν τίνων γιγνομένων  καὶ   πόθεν ἀρχὴ τοῦ πάθους
[3]   ἀναφέρεται. Ἱστάμενον μὲν οὖν βαρύνει  καὶ   ποιεῖ νυστάζειν· ὅταν δὲ ῥέψῃ
[2]   δ΄ αἰτίαν συμβαίνει τὸ καθεύδειν͵  καὶ   ποῖόν τι τὸ πάθος ἐστί͵
[2]   φανερόν. Κινοῦνται δ΄ ἔνιοι καθεύδοντες  καὶ   ποιοῦσι πολλὰ ἐγρηγορικά͵ οὐ μέντοι
[3]   φλέβας͵ ἐκεῖ δὲ μεταβάλλουσα ἐξαιματοῦται  καὶ   πορεύεται ἐπὶ τὴν ἀρχήν. Εἴρηται
[1]   τίν΄ αἰτίαν ὑπάρχει τοῖς ζῴοις·  καὶ   πότερον ἅπαντα κεκοινώνηκεν ἀμφοτέρων͵
[1]   γίγνεται͵ διὰ τίνα αἰτίαν γίγνεται·  καὶ   πότερον ἐνδέχεται τὰ μέλλοντα προορᾶν
[1]   ἐπισκεπτέον τίνα τε τυγχάνει ὄντα͵  καὶ   πότερον ἴδια τῆς ψυχῆς
[1]   καὶ τίνα τρόπον εἰ ἐνδέχεται·  καὶ   πότερον τὰ μέλλοντα ὑπ΄ ἀνθρώπου
[2]   ὑπάρχειν. Ἔτι δὲ ποίας κινήσεως  καὶ   πράξεως ἐν τοῖς σώμασι γιγνομένης
[2]   κυρίου τῶν ἄλλων πάντων αἰσθητηρίου͵  καὶ   πρὸς συντείνει τἆλλα͵ πεπονθότος
[1]   δῆλα κοινωνοῦνθ΄ ὕπνου͵ καὶ πλωτὰ  καὶ   πτηνὰ καὶ πεζά· καὶ γὰρ
[3]   τινὰ ὕπνος ἐπίληψις. Διὸ  καὶ   συμβαίνει τισὶν ἀρχὴ τούτου
[2]   κινεῖσθαι͵ μὴ δυναμένῳ δ΄ ἀεὶ  καὶ   συνεχῶς κινεῖσθαι μεθ΄ ἡδονῆς͵ ἀναγκαῖον
[3]   καταβαῖνον πάλιν τὰς φλέβας ὀγκοῖ͵  καὶ   συνθλίβει τὸν πόρον δι΄ οὗ
[2]   ἀνάλογον τὸ σύμφυτον πνεῦμα ἀναφυσώμενον  καὶ   συνιζάνον φαίνεται. Δῆλον δὲ τοῦτο
[3]   διὰ τὴν ψυχρότητα αὐτοῦ καταψύχεται  καὶ   συστὰν καταφέρεται (γενόμενον πάλιν ὕδωρ͵
[3]   τὸν θρεπτικὸν τόπον ψυχρὸν ποιεῖ  καὶ   τὰ ἄλλα μόρια͵ ὅπου ἂν
[3]   καὶ ἀδυνατοῦσιν αἴρειν τὴν κεφαλὴν  καὶ   τὰ βλέφαρα. Καὶ μετὰ τὰ
[3]   καρηβαρίαν ποιεῖ͵ καὶ τὰ ποτὰ  καὶ   τὰ βρωτά͵ μήκων͵ μανδραγόρας͵ οἶνος͵
[3]   οἷον τὰ περὶ τοὺς πόδας  καὶ   τὰ εἴσω. Καίτοι τοῦτό τις
[1]   καὶ γὰρ τὰ σκληρόφθαλμα φανερὰ  καὶ   τὰ ἔντομα κοιμώμενα· βραχύυπνα δὲ
[3]   καὶ τὰ μὲν ἄνω κατέψυκται  καὶ   τὰ ἔξω͵ τὰ δ΄ ἔντος
[3]   τὰ ἔξω͵ τὰ δ΄ ἔντος  καὶ   τὰ κάτω θερμά͵ οἷον τὰ
[2]   τἆλλα͵ πεπονθότος τι συμπάσχειν (ἀναγκαῖον  καὶ   τὰ λοιπὰ πάντα͵ ἐκείνων δέ
[3]   διὰ ψῦξιν καταπίπτει τὰ βλέφαρα͵  καὶ   τὰ μὲν ἄνω κατέψυκται καὶ
[3]   ὑπνωτικά· πάντα γὰρ καρηβαρίαν ποιεῖ͵  καὶ   τὰ ποτὰ καὶ τὰ βρωτά͵
[1]   τὰ τῶν ἰχθύων γένη πάντα  καὶ   τὰ τῶν μαλακίων ὦπται καθεύδοντα͵
[3]   ζῷον καθεύδει. Σημεῖον δὲ τούτων  καὶ   τὰ ὑπνωτικά· πάντα γὰρ καρηβαρίαν
[2]   τῇ δ΄ ἀκοῇ τὸ ἀκούειν͵  καὶ   ταῖς ἄλλαις ἑκάστῃ κατὰ τὸν
[1]   τὰ τῶν μαλακίων ὦπται καθεύδοντα͵  καὶ   τἆλλα πάντα ὅσαπερ ἔχει ὀφθαλμούς·
[1]   εἶναί φαμεν͵ τὴν δὲ λύσιν  καὶ   τὴν ἄνεσιν ἐγρήγορσιν. Τῶν δὲ
[2]   οἷον ὄψιν͵ τὴν δ΄ ἁφὴν  καὶ   τὴν γεῦσιν ἅπαντα ἔχει͵ πλὴν
[2]   ὅθεν ἀρχὴ τῆς κινήσεως͵  καὶ   τὴν ὕλην καὶ τὸν λόγον
[2]   καὶ ἀρχὴ τῆς κινήσεως  καὶ   τῆς αἰσθήσεως τῆς κυρίας ἐντεῦθέν
[3]   φλεβός͵ τῆς τε μεγάλης καλουμένης  καὶ   τῆς ἀορτῆς· ἐν δὲ τῇ
[2]   διωρισμένων τόπων μέσος κεφαλῆς  καὶ   τῆς κάτω κοιλίας. Τοῖς μὲν
[3]   ἀθρόως ἐπὶ τὸ πρῶτον αἰσθητήριον·  καὶ   τί ἐστιν ὕπνος͵ ὅτι
[3]   τὰς ἀρχὰς τῆς κινήσεως θεωρήσωμεν͵  καὶ   τί πάσχοντος τοῦ μορίου τοῦ
[1]   μέλλοντα προορᾶν οὐκ ἐνδέχεται͵  καὶ   τίνα τρόπον εἰ ἐνδέχεται· καὶ
[2]   τῆς καταψύξεώς ἐστιν ἐνταῦθα͵  καὶ   τὸ ἀναπνεῖν τε καὶ τὸ
[1]   ὑπάρχει τούτων. Σημεῖον δ΄ ὅτι  καὶ   τὸ ἔργον τὸ αὑτοῦ ποιεῖ
[3]   θερμόν͵ τότε γίγνεται ὕπνος  καὶ   τὸ ζῷον καθεύδει. Σημεῖον δὲ
[3]   διακριθῇ τό τε σωματωδέστερον αἷμα  καὶ   τὸ καθαρώτερον. Ἔστι δὲ λεπτότατον
[2]   σώμασι γιγνομένης συμβαίνει τότε ἐγρηγορέναι  καὶ   τὸ καθεύδειν τοῖς ζῴοις͵ μετὰ
[3]   θερμοῦ ἀθροιζόμενον τὸ ψυχρὸν καταψύχει͵  καὶ   τὸ κατὰ φύσιν θερμὸν ποιεῖ
[2]   ἔστι μὲν γὰρ μία αἴσθησις͵  καὶ   τὸ κύριον αἰσθητήριον ἕν͵ τὸ
[1]   ἐγρήγορσις· οἷς δ΄ αἴσθησις ὑπάρχει͵  καὶ   τὸ λυπεῖσθαι καὶ τὸ χαίρειν·
[3]   γὰρ πολὺ τό τε ὑγρὸν  καὶ   τὸ σωματῶδες ἀναφέρεται. Ἱστάμενον μὲν
[2]   ἐνταῦθα͵ καὶ τὸ ἀναπνεῖν τε  καὶ   τὸ τῷ ὑγρῷ καταψύχεσθαι πρός
[3]   λειποψυχήσαντα͵ ἐνδέχοιτ΄ ἂν ἐνύπνιον εἶναι  καὶ   τὸ φάντασμα. Πολλὰ δ΄ ἐστὶν
[2]   ἐγρήγορσις τέλος· τὸ γὰρ αἰσθάνεσθαι  καὶ   τὸ φρονεῖν πᾶσι τέλος οἷς
[1]   αἴσθησις ὑπάρχει͵ καὶ τὸ λυπεῖσθαι  καὶ   τὸ χαίρειν· οἷς δὲ ταῦτα͵
[2]   μὲν γὰρ τοῦτ΄ ἀδυνατήσῃ͵ ἀνάγκη  καὶ   τοῖς αἰσθητηρίοις πᾶσιν ἀδυνατεῖν αἰσθέσθαι͵
[2]   καθ΄ αὑτήν. Τοῖς δὲ ἀναίμοις  καὶ   τοῖς ἐντόμοις καὶ μὴ δεχομένοις
[1]   τὸν δὲ αἰσθανόμενον ἐγρηγορέναι νομίζομεν͵  καὶ   τὸν ἐγρηγορότα πάντα τῶν
[3]   μέλαινα χολὴ φύσει ψυχρὰ οὖσα  καὶ   τὸν θρεπτικὸν τόπον ψυχρὸν ποιεῖ
[1]   γὰρ τὸν ἐγρηγορότα γνωρίζομεν͵ τούτῳ  καὶ   τὸν καθυπνοῦντα· τὸν δὲ αἰσθανόμενον
[2]   τῆς κινήσεως͵ καὶ τὴν ὕλην  καὶ   τὸν λόγον αἴτιον εἶναί φαμεν)
[3]   οἱ ἐν τῇ κεφαλῇ πόροι  καὶ   τόποι καταψύχονται ἀναφερομένης τῆς ἀναθυμιάσεως;
[1]   τῷ αὐτῷ δεκτικῷ φαίνεται γιγνόμενα͵  καὶ   τοῦ αὐτοῦ ὄντα πάθη͵ λέγω
[3]   τοῦτ΄ εἶναι τὸ πάθος αἴτιον  καὶ   τοῦ ἠρεμεῖν ἐν ταῖς μήτραις
[3]   πάθους γίγνεται͵ τοῦ τ΄ ἐγρηγορέναι  καὶ   τοῦ καθεύδειν. Φανερὸν δὴ ὅτι
[1]   λεγομένων ὡς μορίων τῆς ψυχῆς͵  καὶ   τοῦ μὲν θρεπτικοῦ χωριζομένου τῶν
[1]   τινός ἐστιν ἔργον τὸ αἰσθάνεσθαι͵  καὶ   τοῦτο͵ ἂν ὑπερβάλλῃ ὅσον ἦν
[3]   πνευματῶδες γὰρ οἶ νος  καὶ   τούτου μᾶλλον μέλας. Οὕτω
[2]   ἀνάγκης τινὰ ὑπάρχειν αὐτῷ δεῖ͵  καὶ   τούτων ὑπαρχόντων ἕτερα ὑπάρχειν. Ἔτι
[1]   ἰσχὺς καὶ ἀσθένεια͵ καὶ ὄψις  καὶ   τυφλότης͵ καὶ ἀκοὴ καὶ κωφότης.
[1]   μὴ χωριστόν· τῇ γὰρ δυνάμει  καὶ   τῷ εἶναι χωριστόν ἐστιν) ὁμοίως
[3]   κατὰ φύσιν θερμὸν ποιεῖ ἐξαδυνατεῖν  καὶ   ὑποχωρεῖν; ἔτι δὲ πολλῆς ἐμπιπτούσης
[1]   καὶ ὕπνος· ἀντίκεινται γάρ͵  καὶ   φαίνεται στέρησίς τις ὕπνος
[3]   ἀδυναμίαν. Ἤδη δὲ γεγένηταί τισι  καὶ   φαντασία λειποψυχήσασιν ἰσχυρῶς. Τοῦτο μὲν
[1]   δῆλον ὡς ὅσα μὲν αὐξήσεως  καὶ   φθίσεως μετέχει μόνον τῶν ζώντων͵
[1]   τὸ δαιμόνιον ἔχει τὴν αἰτίαν͵  καὶ   φύσει γίγνεται ἀπὸ ταὐτομάτου.
[1]   παύεσθαι τοῦτο ποιοῦντα͵ ὁμοίως δὲ  καὶ   χεῖρα καὶ ἄλλο πᾶν οὗ
[2]   γένους ἑκάστου ἕτερον͵ οἷον ψόφου  καὶ   χρώματος) τοῦτο δ΄ ἅμα τῷ
[1]   ὑπ΄ ἀνθρώπου πράσσεσθαι μόνον͵  καὶ   ὧν τὸ δαιμόνιον ἔχει τὴν
[2]   κινεῖσθαι μεθ΄ ἡδονῆς͵ ἀναγκαῖον εἶναι  καὶ   ὠφέλιμον͵ τῷ δὲ ὕπνῳ αὐτῇ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 12/11/2009