Alphabétiquement     [«   »]
τίτθαις 1
τίτθας 1
Τὸ 1
τὸ 85
τό 2
τοιαῦτα 3
τοιαῦται 1
Fréquences     [«    »]
49 γὰρ
79 δὲ
52 τοῦ
85 τὸ
188 καὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Opuscules. Du sommeil et de la veille (texte complet)

τὸ


Chapitre
[3]   διὰ δὲ τὸ γίγνεσθαι ἀδιακριτώτερον  τὸ   αἷμα μετὰ τὴν τῆς τροφῆς
[1]   Εἰ δή τινός ἐστιν ἔργον  τὸ   αἰσθάνεσθαι͵ καὶ τοῦτο͵ ἂν ὑπερβάλλῃ
[1]   δὲ οὔτε τῆς ψυχῆς ἴδιον  τὸ   αἰσθάνεσθαι οὔτε τοῦ σώματος (οὗ
[1]   ἀνάγκη πᾶν τὸ καθεῦδον ἔχειν  τὸ   αἰσθητικὸν μόριον. Αἰσθητικὸν δὲ τὸ
[1]   τοῖς φυτοῖς (οὐ γὰρ ἔχουσι  τὸ   αἰσθητικὸν μόριον͵ οὔτε εἰ χωριστόν
[3]   τροφῆς βάρους. Τί μὲν οὖν  τὸ   αἴτιον τοῦ καθεύδειν εἴρηται͵ ὅτι
[2]   τὸ ὁρᾶν͵ τῇ δ΄ ἀκοῇ  τὸ   ἀκούειν͵ καὶ ταῖς ἄλλαις ἑκάστῃ
[3]   τὸ πάθος τοῦτο· ἀνάγκη γὰρ  τὸ   ἀναθυμιώμενον μέχρι του ὠθεῖσθαι͵ εἶτ΄
[3]   αἵματος φύσις͵ τοῖς δ΄ ἀναίμοις  τὸ   ἀνάλογον͵ (τόπος δὲ τοῦ αἵματος
[3]   ἐγκέφαλος͵ τοῖς δὲ μὴ ἔχουσι  τὸ   ἀνάλογον τούτῳ μόριον. Ὥσπερ οὖν
[2]   τῆς καταψύξεώς ἐστιν ἐνταῦθα͵ καὶ  τὸ   ἀναπνεῖν τε καὶ τὸ τῷ
[3]   δύνηται͵ ἀλλὰ τῷ πλήθει ὑπερβάλλῃ  τὸ   ἀναχθέν͵ πάλιν ἀνταπωθεῖται καὶ κάτω
[3]   μὸν ἑκάστου τῶν ζῴων πρὸς  τὸ   ἄνω πέφυκε φέρεσθαι· ὅταν δ΄
[3]   ἀνάλογον τούτῳ μόριον. Ὥσπερ οὖν  τὸ   ἀπατμίζον ὑγρὸν ὑπὸ τῆς τοῦ
[2]   φανερὸν ὅτι πάσαις ἀναγκαῖον ὑπάρχειν  τὸ   αὐτὸ πάθος ἐν τῷ καλουμένῳ
[3]   ᾖ. Καὶ νόσοι δέ τινες  τὸ   αὐτὸ τοῦτο ποιοῦσιν͵ ὅσαι ἀπὸ
[1]   δ΄ ὅτι καὶ τὸ ἔργον  τὸ   αὑτοῦ ποιεῖ τὸ (θρεπτικὸν μόριον
[2]   ὑπάρχει. δ΄ ἐγρήγορσις τέλος·  τὸ   γὰρ αἰσθάνεσθαι καὶ τὸ φρονεῖν
[2]   ἄνευ φαντάσματος καὶ αἰσθήσεώς τινος·  τὸ   γὰρ ἐνύπνιόν ἐστιν αἴσθημα τρόπον
[3]   ἐστὶ λόγων οἰκειότερον· διὰ δὲ  τὸ   γίγνεσθαι ἀδιακριτώτερον τὸ αἷμα μετὰ
[2]   καὶ τὸ κύριον αἰσθητήριον ἕν͵  τὸ   δ΄ εἶναι αἰσθήσει τοῦ γένους
[1]   πράσσεσθαι μόνον͵ καὶ ὧν  τὸ   δαιμόνιον ἔχει τὴν αἰτίαν͵ καὶ
[3]   μὲν καθαρώτερον εἰς τὰ ἄνω͵  τὸ   δὲ θολερώτερον εἰς τὰ κάτω·
[3]   μὲν γὰρ κόπος συντηκτικόν͵  τὸ   δὲ σύντηγμα γίγνεται ὥσπερ τροφὴ
[2]   θάτερον αὐτῶν. Βέλτιστα γὰρ ταῦτα͵  τὸ   δὲ τέλος βέλτιστον. Ἔτι δὲ
[2]   αἴσθησιν τὸ μέν τι ἴδιον͵  τὸ   δέ τι κοινόν͵ ἴδιον μὲν
[1]   τὸ αἰσθητικὸν μόριον. Αἰσθητικὸν δὲ  τὸ   δυνατὸν αἰσθάνεσθαι κατ΄ ἐνέργειαν· ἐνεργεῖν
[1]   ἐν αὑτῷ κινήσεων. Εἰ τοίνυν  τὸ   ἐγρηγορέναι ἐν μηδενὶ ἄλλῳ ἐστὶν
[1]   οὐκέτι τοῦτο ποιήσει. Εἰ τοίνυν  τὸ   ἐγρηγορέναι ὥρισται τῷ (λελύσθαι τὴν
[1]   διάλυσις ὡσαύτως ἔσται͵ ἀνάγκη πᾶν  τὸ   ἐγρηγορὸς ἐνδέχεσθαι καθεύδειν· ἀδύνατον γὰρ
[3]   λεπτότατον μὲν αἷμα καὶ καθαρώτατον  τὸ   ἐν τῇ κεφαλῇ͵ παχύτατον δὲ
[3]   κεφαλῇ͵ παχύτατον δὲ καὶ θολερώτατον  τὸ   ἐν τοῖς κάτω μέρεσιν. Παντὸς
[1]   πρὸς δὲ τούτοις τί ἐστι  τὸ   ἐνύπνιον͵ καὶ διὰ τίνα αἰτίαν
[3]   κατὰ τὴν πρώτην ἡλικίαν͵ διὰ  τὸ   ἐπὶ ταῦτα γίγνεσθαι τὴν αὔξησιν.
[1]   τούτων. Σημεῖον δ΄ ὅτι καὶ  τὸ   ἔργον τὸ αὑτοῦ ποιεῖ τὸ
[3]   τότε γίγνεται ὕπνος καὶ  τὸ   ζῷον καθεύδει. Σημεῖον δὲ τούτων
[1]   Τῷ γὰρ αἴσθησιν ἔχειν ὥρισται  τὸ   ζῷον͵ τῆς δ΄ αἰσθήσεως τρόπον
[3]   ἀναθυμιάσεως; ὥσπερ τοῖς προσχεομένοις  τὸ   θερμὸν ἐξαίφνης φρίκη γίγνεται͵ κἀκεῖ
[3]   νοσώδης καταφέρεται συνισταμένη καὶ καταψύχει  τὸ   θερμόν. Πρὸς δὲ τὸ καταψύχεσθαι
[3]   ῥέψῃ κάτω καὶ ἀντιστρέψαν ἀπώσῃ  τὸ   θερμόν͵ τότε γίγνεται ὕπνος
[3]   πολλῆς ἐμπιπτούσης τροφῆς͵ ἣν ἀνάγει  τὸ   θερμόν͵ ὥσπερ τὸ πῦρ ἐπιτιθεμένων
[1]   τὸ ἔργον τὸ αὑτοῦ ποιεῖ  τὸ   (θρεπτικὸν μόριον ἐν τῷ καθεύδειν
[3]   τό τε σωματωδέστερον αἷμα καὶ  τὸ   καθαρώτερον. Ἔστι δὲ λεπτότατον μὲν
[2]   τι πεπονθέναι τὰς αἰσθήσεις ἐγίγνετο  τὸ   καθεύδειν͵ ἄτοπον εἰ αἷς οὔτε
[1]   δ΄ οὔ͵ τῷ δ΄ ἐγρηγορέναι  τὸ   καθεύδειν ἐναντίον͵ καὶ ἀναγκαῖον ἅπαντι
[2]   Δι΄ ἣν δ΄ αἰτίαν συμβαίνει  τὸ   καθεύδειν͵ καὶ ποῖόν τι τὸ
[2]   γιγνομένης συμβαίνει τότε ἐγρηγορέναι καὶ  τὸ   καθεύδειν τοῖς ζῴοις͵ μετὰ ταῦτα
[1]   καὶ ἀκινησία͵ ὥστ΄ ἀνάγκη πᾶν  τὸ   καθεῦδον ἔχειν τὸ αἰσθητικὸν μόριον.
[2]   ἐστὶν ἁπλῶς ὁποιανοῦν αἴσθησιν αἰσθάνεσθαι  τὸ   καθεῦδον ζῷον͵ φανερὸν ὅτι πάσαις
[3]   ἀθροιζόμενον τὸ ψυχρὸν καταψύχει͵ καὶ  τὸ   κατὰ φύσιν θερμὸν ποιεῖ ἐξαδυνατεῖν
[3]   καταψύχει τὸ θερμόν. Πρὸς δὲ  τὸ   καταψύχεσθαι καὶ μὴ δέχεσθαι ῥᾳδίως
[2]   μὲν γὰρ μία αἴσθησις͵ καὶ  τὸ   κύριον αἰσθητήριον ἕν͵ τὸ δ΄
[3]   ἀρχὴ καρδία (φανερὸν δὲ  τὸ   λεχθὲν ἐκ τῶν ἀνατομῶν) τῆς
[1]   οἷς δ΄ αἴσθησις ὑπάρχει͵ καὶ  τὸ   λυπεῖσθαι καὶ τὸ χαίρειν· οἷς
[3]   πᾶσαν. Σημεῖον δὲ τὸ ὑπερβάλλειν  τὸ   μέγεθος τῶν ἄνω πρὸς τὰ
[3]   μέσῃ γίγνεται διάκρισις. Ἀλλὰ  τὸ   μὲν διορίζειν περὶ τούτων ἑτέρων
[3]   ἕως ἂν διακριθῇ τοῦ αἵματος  τὸ   μὲν καθαρώτερον εἰς τὰ ἄνω͵
[2]   δ΄ ὑπάρχει καθ΄ ἑκάστην αἴσθησιν  τὸ   μέν τι ἴδιον͵ τὸ δέ
[2]   γὰρ εὐλογώτερον συνέβαινεν ἂν αὐταῖς͵  τὸ   μὴ ἅμα ἠρεμεῖν. Ὡς δὲ
[3]   τοῦ πρώτου αἰσθητηρίου κατάληψις πρὸς  τὸ   μὴ δύνασθαι ἐνεργεῖν͵ ἐξ ἀνάγκης
[3]   τὰ ἔμβρυα τὸ πρῶτον. Καὶ  τὸ   ὅλον δὲ φίλυπνοι οἱ ἀδηλόφλεβοι
[2]   ἴδιον μὲν οἷον τῇ ὄψει  τὸ   ὁρᾶν͵ τῇ δ΄ ἀκοῇ τὸ
[3]   πολλή. Εὔλογον δὲ τοῦτ΄ εἶναι  τὸ   πάθος αἴτιον καὶ τοῦ ἠρεμεῖν
[2]   τὸ καθεύδειν͵ καὶ ποῖόν τι  τὸ   πάθος ἐστί͵ λεκτέον. Ἐπεὶ δὲ
[1]   φανερὸν ὡς οὔτε τῆς ψυχῆς  τὸ   πάθος ἴδιον͵ οὔτ΄ ἄψυχον σῶμα
[3]   περὶ τὴν τροφὴν ἀναθυμιάσεως γίγνεται  τὸ   πάθος τοῦτο· ἀνάγκη γὰρ τὸ
[2]   μὲν οὖν ἐναίμοις τοῦτ΄ ἐστὶ  τὸ   περὶ τὴν καρδίαν μέρος. Πάντα
[3]   οὔ· ὅταν γὰρ πολὺ φέρηται  τὸ   πνεῦμα ἄνω͵ καταβαῖνον πάλιν τὰς
[3]   συμφύτου θερμοῦ ἀντιπερίστασις ἀθρόως ἐπὶ  τὸ   πρῶτον αἰσθητήριον· καὶ τί ἐστιν
[3]   ἐν ταῖς μήτραις τὰ ἔμβρυα  τὸ   πρῶτον. Καὶ τὸ ὅλον δὲ
[3]   ἣν ἀνάγει τὸ θερμόν͵ ὥσπερ  τὸ   πῦρ ἐπιτιθεμένων τῶν ξύλων͵ καταψύχεται͵
[2]   δεχομένοις πνεῦμα ἐν τῷ ἀνάλογον  τὸ   σύμφυτον πνεῦμα ἀναφυσώμενον καὶ συνιζάνον
[3]   πολὺ τό τε ὑγρὸν καὶ  τὸ   σωματῶδες ἀναφέρεται. Ἱστάμενον μὲν οὖν
[3]   γὰρ παιδία καθεύδει σφόδρα διὰ  τὸ   τὴν τροφὴν ἄνω φέρεσθαι πᾶσαν.
[2]   πλείους τῆς αἰτίας (καὶ γὰρ  τὸ   τίνος ἕνεκεν͵ καὶ ὅθεν
[1]   ἂν εἴη καθεύδειν. Εἰ οὖν  τὸ   τοιοῦτον πάθος ὕπνος͵ τοῦτο δ΄
[3]   μόρια͵ ὅπου ἂν ὑπάρχῃ δυνάμει  τὸ   τοιοῦτον περίττωμα. Ὥστε φανερὸν ἐκ
[2]   καὶ τὸ ἀναπνεῖν τε καὶ  τὸ   τῷ ὑγρῷ καταψύχεσθαι πρός γε
[3]   ὥστ΄ οὐ ῥᾴδιον διαρρεῖν κατιὸν  τὸ   ὑγρόν͵ τοῖς δὲ νανώδεσι καὶ
[3]   ἄνω φέρεσθαι πᾶσαν. Σημεῖον δὲ  τὸ   ὑπερβάλλειν τὸ μέγεθος τῶν ἄνω
[2]   τρίψει τοῦ πνεύματος προσπίπτοντος πρὸς  τὸ   ὑπόζωμα τῶν ὁλοπτέρων) κινεῖται δὲ
[3]   ἐνδέχοιτ΄ ἂν ἐνύπνιον εἶναι καὶ  τὸ   φάντασμα. Πολλὰ δ΄ ἐστὶν
[2]   τέλος· τὸ γὰρ αἰσθάνεσθαι καὶ  τὸ   φρονεῖν πᾶσι τέλος οἷς ὑπάρχει
[1]   ὑπάρχει͵ καὶ τὸ λυπεῖσθαι καὶ  τὸ   χαίρειν· οἷς δὲ ταῦτα͵ καὶ
[3]   κἀκεῖ ἀνιόντος τοῦ θερμοῦ ἀθροιζόμενον  τὸ   ψυχρὸν καταψύχει͵ καὶ τὸ κατὰ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 12/11/2009