Chapitre
[3]	τῆς ἀναθυμιάσεως ὑπερβαλλούσης τῇ θερμότητι.	Ἐγείρεται	δ΄ ὅταν πεφθῇ καὶ κρατήσῃ
[3]	κάτω· ὅταν δὲ τοῦτο συμβῇ͵	ἐγείρονται	ἀπολυθέντα τοῦ ἐκ τῆς τροφῆς
[2]	δὲ τὰ μὲν ἐνύπνια μνημονεύουσιν	ἐγερθέντες͵	τὰς δ΄ ἐγρηγορικὰς πράξεις ἀμνημονοῦσιν͵
[1]	ἅμα· διὸ ἀναγκαῖον ὕπνον πάντα	ἐγερτὸν	εἶναι. Τὰ μὲν οὖν ἄλλα
[2]	πάσας τι πεπονθέναι τὰς αἰσθήσεις	ἐγίγνετο	τὸ καθεύδειν͵ ἄτοπον εἰ αἷς
[3]	τοῦ θερμοῦ τῇ πρὸς τὸν	ἐγκέφαλον	ἡ μὲν περιττωματικὴ ἀναθυμίασις εἰς
[3]	(ἡ) στενότης τῶν περὶ τὸν	ἐγκέφαλον	φλεβῶν. Τῆς μὲν οὖν καταψύξεως
[3]	ὁ τόπος ὁ περὶ τὸν	ἐγκέφαλον͵	ὥσπερ ἐν ἄλλοις εἴρηται. Πάντων
[3]	ἐν τῷ σώματι ψυχρότατον ὁ	ἐγκέφαλος͵	τοῖς δὲ μὴ ἔχουσι τὸ
[2]	~Διὰ τί δὲ καθεύδει καὶ	ἐγρήγορε	καὶ διὰ ποίαν τινὰ αἴσθησιν
[1]	ᾧ περ αἰσθάνεται͵ τούτῳ καὶ	ἐγρήγορε	τὰ ἐγρηγορότα καὶ καθεύδει τὰ
[1]	ὅτι οὐδέν ἐστιν ὃ ἀεὶ	ἐγρήγορεν	ἢ ἀεὶ καθεύδει͵ ἀλλὰ τοῖς
[1]	τοῦτ΄ ἐνδέχεται οὔτε καθεύδειν οὔτε	ἐγρηγορέναι	(ἄμφω γάρ ἐστι τὰ πάθη
[1]	αὑτῷ κινήσεων. Εἰ τοίνυν τὸ	ἐγρηγορέναι	ἐν μηδενὶ ἄλλῳ ἐστὶν ἢ
[1]	ζῴων καθεύδειν ἢ ἀεί τι	ἐγρηγορέναι.	Ἔτι ὅσων ἔστι τι ἔργον
[1]	ἐστὶν ἀδυναμία δι΄ ὑπερβολὴν τοῦ	ἐγρηγορέναι͵	ἡ δὲ τοῦ ἐγρηγορέναι ὑπερβολὴ
[2]	τοῖς σώμασι γιγνομένης συμβαίνει τότε	ἐγρηγορέναι	καὶ τὸ καθεύδειν τοῖς ζῴοις͵
[3]	τοῦ πάθους γίγνεται͵ τοῦ τ΄	ἐγρηγορέναι	καὶ τοῦ καθεύδειν. Φανερὸν δὴ
[1]	τὸν καθυπνοῦντα· τὸν δὲ αἰσθανόμενον	ἐγρηγορέναι	νομίζομεν͵ καὶ τὸν ἐγρηγορότα πάντα
[1]	τῶν δ΄ οὔ͵ τῷ δ΄	ἐγρηγορέναι	τὸ καθεύδειν ἐναντίον͵ καὶ ἀναγκαῖον
[1]	καθεύδειν μᾶλλον ἢ ἐν τῷ	ἐγρηγορέναι·	τρέφεται γὰρ καὶ αὐξάνεται τότε
[1]	τοῦ ἐγρηγορέναι͵ ἡ δὲ τοῦ	ἐγρηγορέναι	ὑπερβολὴ ὁτὲ μὲν νοσώδης ὁτὲ
[1]	τοῦτο ποιήσει. Εἰ τοίνυν τὸ	ἐγρηγορέναι	ὥρισται τῷ (λελύσθαι τὴν αἴσθησιν͵
[2]	ἔνιοι καθεύδοντες καὶ ποιοῦσι πολλὰ	ἐγρηγορικά͵	οὐ μέντοι ἄνευ φαντάσματος καὶ
[2]	ἐνύπνια μνημονεύουσιν ἐγερθέντες͵ τὰς δ΄	ἐγρηγορικὰς	πράξεις ἀμνημονοῦσιν͵ ἐν τοῖς Προβληματικοῖς
[1]	ὡσαύτως ἔσται͵ ἀνάγκη πᾶν τὸ	ἐγρηγορὸς	ἐνδέχεσθαι καθεύδειν· ἀδύνατον γὰρ ἀεὶ
[1]	τῶνδε δῆλον· ᾧ γὰρ τὸν	ἐγρηγορότα	γνωρίζομεν͵ τούτῳ καὶ τὸν καθυπνοῦντα·
[1]	αἰσθάνεται͵ τούτῳ καὶ ἐγρήγορε τὰ	ἐγρηγορότα	καὶ καθεύδει τὰ καθεύδοντα. Ἐπεὶ
[1]	αἰσθανόμενον ἐγρηγορέναι νομίζομεν͵ καὶ τὸν	ἐγρηγορότα	πάντα ἢ τῶν ἔξωθέν τινος
[3]	καθεύδουσιν͵ καὶ καθεύδοντες μὲν ἁλίσκονται͵	ἐγρηγορότες	δ΄ οὔ· ὅταν γὰρ πολὺ
[1]	στέρησίς τις ὁ ὕπνος τῆς	ἐγρηγόρσεως·	ἀεὶ γὰρ τὰ ἐναντία καὶ
[1]	ἐγρηγόρσεως. ~Περὶ δὲ ὕπνου καὶ	ἐγρηγόρσεως	ἐπισκεπτέον τίνα τε τυγχάνει ὄντα͵
[0]	~Περὶ ὕπνου καὶ	ἐγρηγόρσεως.	~Περὶ δὲ ὕπνου καὶ ἐγρηγόρσεως
[1]	δὲ λύσιν καὶ τὴν ἄνεσιν	ἐγρήγορσιν.	Τῶν δὲ φυτῶν οὐδὲν οἷόν
[2]	ὅτι τούτου ἐστὶ πάθος ἡ	ἐγρήγορσις	καὶ ὁ ὕπνος. Διὸ καὶ
[3]	μορίου τοῦ αἰσθητικοῦ συμβαίνει ἡ	ἐγρήγορσις	καὶ ὁ ὕπνος. Οὐ γάρ
[1]	τούτοις οὐχ ὑπάρχει ὕπνος οὐδὲ	ἐγρήγορσις͵	οἷον τοῖς φυτοῖς (οὐ γὰρ
[1]	οὐχ ὑπάρχει οὔτε ὕπνος οὔτε	ἐγρήγορσις·	οἷς δ΄ αἴσθησις ὑπάρχει͵ καὶ
[2]	ἐστιν ὁ ὕπνος καὶ ἡ	ἐγρήγορσις	πάθη τοῦ μορίου τούτου͵ ἐν
[2]	τῶν ζῴων ὑπάρχει. Ἡ δ΄	ἐγρήγορσις	τέλος· τὸ γὰρ αἰσθάνεσθαι καὶ
[1]	αὐτῷ τοῦ ζῴου ἥ τε	ἐγρήγορσις	ὑπάρχει καὶ ὁ ὕπνος· ἀντίκεινται
[2]	γίγνεται ὁ ὕπνος καὶ ἡ	ἐγρήγορσις͵	φανερόν. Κινοῦνται δ΄ ἔνιοι καθεύδοντες
[2]	αἰσθήσεις ἐγίγνετο τὸ καθεύδειν͵ ἄτοπον	εἰ	αἷς οὔτε ἀνάγκη οὔτε δυνατὸν
[3]	μὲν οὖν ἔχει τινὰ ἀπορίαν·	εἰ	γὰρ ἐνδέχεται καταδαρθεῖν τὸν λειποψυχήσαντα͵
[2]	πάθος ἐν τῷ καλουμένῳ ὕπνῳ·	εἰ	γὰρ τῇ μέν͵ τῇ δὲ
[2]	γὰρ ἡ ἁφὴ μόνη πᾶσιν·	εἰ	γὰρ τῷ πάσας τι πεπονθέναι
[1]	πω γέγονε φανερὸν εἰ καθεύδουσιν·	εἰ	δέ τῳ πιθανὸς ὁ λεχθεὶς
[1]	πᾶν οὗ ἔστι τι ἔργον.	Εἰ	δή τινός ἐστιν ἔργον τὸ
[2]	ποίαν τινὰ αἴσθησιν ἢ ποίας͵	εἰ	διὰ πλείους͵ σκεπτέον. Ἐπεὶ δ΄
[1]	οὐκ ἐνδέχεται͵ καὶ τίνα τρόπον	εἰ	ἐνδέχεται· καὶ πότερον τὰ μέλλοντα
[2]	ἐξ ὑποθέσεως τὴν ἀνάγκην͵ ὅτι	εἰ	ζῷον ἔσται ἔχον τὴν αὑτοῦ
[1]	αἴσθησιν οὐδέ πω γέγονε φανερὸν	εἰ	καθεύδουσιν· εἰ δέ τῳ πιθανὸς
[1]	τοῦ σώματος ἢ κοινά͵ καὶ	εἰ	κοινά͵ τίνος μορίου τῆς ψυχῆς
[1]	οὔτε εἰ χωριστόν ἐστιν οὔτε	εἰ	μὴ χωριστόν· τῇ γὰρ δυνάμει
[1]	ὑπάρχειν͵ ἀναγκαῖον ἂν εἴη καθεύδειν.	Εἰ	οὖν τὸ τοιοῦτον πάθος ὕπνος͵
[1]	ἢ τῶν ἐν αὑτῷ κινήσεων.	Εἰ	τοίνυν τὸ ἐγρηγορέναι ἐν μηδενὶ
[1]	ἀδυνατήσει καὶ οὐκέτι τοῦτο ποιήσει.	Εἰ	τοίνυν τὸ ἐγρηγορέναι ὥρισται τῷ
[1]	ἐνυπνιάζειν͵ ἀλλ΄ οὐ μνημονεύουσιν͵ καὶ	εἰ	τοῦτο γίγνεται͵ διὰ τίνα αἰτίαν
[1]	ἔχουσι τὸ αἰσθητικὸν μόριον͵ οὔτε	εἰ	χωριστόν ἐστιν οὔτε εἰ μὴ
[1]	τὰ πάθη ταῦτα. Οὐ γάρ͵	εἴ	τι ἔστι ζῷον μὴ ἔχον
[2]	τὴν γεῦσιν ἅπαντα ἔχει͵ πλὴν	εἴ	τι τῶν ζῴων ἀτελές (εἴρηται
[1]	ἅπαντι θάτερον ὑπάρχειν͵ ἀναγκαῖον ἂν	εἴη	καθεύδειν. Εἰ οὖν τὸ τοιοῦτον
[2]	κύριον αἰσθητήριον ἕν͵ τὸ δ΄	εἶναι	αἰσθήσει τοῦ γένους ἑκάστου ἕτερον͵
[3]	τὸν λειποψυχήσαντα͵ ἐνδέχοιτ΄ ἂν ἐνύπνιον	εἶναι	καὶ τὸ φάντασμα. Πολλὰ δ΄
[2]	συνεχῶς κινεῖσθαι μεθ΄ ἡδονῆς͵ ἀναγκαῖον	εἶναι	καὶ ὠφέλιμον͵ τῷ δὲ ὕπνῳ
[3]	οὐκ εὔλογον τὸν μὲν ὕπνον	εἶναι	κατάψυξιν͵ τὰ δ΄ αἴτια τοῦ
[3]	γινόμενος (οὐ γὰρ ἐνδέχεται ζῷον	εἶναι	μὴ συμβαινόντων τῶν ἀπεργαζομένων αὐτό)
[3]	ὧν τὸν αὐτὸν λόγον ὑποληπτέον	εἶναι	πάντων. Ἀλλὰ γάρ͵ ὥσπερ εἴπομεν͵
[2]	ζῴοις καθάπερ τοῖς ἐναίμοις ὑποληπτέον	εἶναι	τὰ αἴτια τοῦ πάθους ἢ
[1]	διὸ ἀναγκαῖον ὕπνον πάντα ἐγερτὸν	εἶναι.	Τὰ μὲν οὖν ἄλλα σχεδὸν
[3]	ἀναφέρεται πολλή. Εὔλογον δὲ τοῦτ΄	εἶναι	τὸ πάθος αἴτιον καὶ τοῦ
[2]	ὕλην καὶ τὸν λόγον αἴτιον	εἶναί	φαμεν) πρῶτον μὲν οὖν ἐπειδὴ
[1]	καὶ οἷον δεσμὸν τὸν ὕπνον	εἶναί	φαμεν͵ τὴν δὲ λύσιν καὶ
[1]	τῇ γὰρ δυνάμει καὶ τῷ	εἶναι	χωριστόν ἐστιν) ὁμοίως δὲ καὶ
[3]	εἶναι πάντων. Ἀλλὰ γάρ͵ ὥσπερ	εἴπομεν͵	οὐκ ἔστιν ὁ ὕπνος ἀδυναμία
[3]	καὶ ἀντιπερίστασις φυσικὴ διὰ τὴν	εἰρημένην	αἰτίαν· διὸ πολλὴ ἡ κίνησις
[3]	Προβληματικοῖς εἴρηται. ~Ἐχόμενον δὲ τῶν	εἰρημένων	ἐστὶν ἐπελθεῖν τίνων γιγνομένων καὶ
[3]	περίττωμα. Ὥστε φανερὸν ἐκ (τῶν	εἰρημένων	ὅτι ὁ ὕπνος ἐστὶ σύνοδός
[2]	εἴ τι τῶν ζῴων ἀτελές	(εἴρηται	δὲ περὶ αὐτῶν ἐν τοῖς
[2]	τὰ δ΄ ἄλλα τούτου ἀχώριστα͵	εἴρηται	δὲ περὶ αὐτῶν ἐν τοῖς
[3]	καὶ πορεύεται ἐπὶ τὴν ἀρχήν.	Εἴρηται	δὲ περὶ τούτων ἐν τοῖς
[2]	πράξεις ἀμνημονοῦσιν͵ ἐν τοῖς Προβληματικοῖς	εἴρηται.	~Ἐχόμενον δὲ τῶν εἰρημένων ἐστὶν
[3]	ἡτισοῦν ἀδυναμία τοῦ αἰσθητικοῦ͵ καθάπερ	εἴρηται·	καὶ γὰρ ἔκνοια καὶ πνιγμός
[3]	δὲ τοῦ αἵματος ἀρχή͵ ὥσπερ	εἴρηται	καὶ ἐνταῦθα καὶ ἐν ἄλλοις͵
[2]	ἣν ἔτυχεν αἰτίαν͵ ἀλλά͵ καθάπερ	εἴρηται	νῦν͵ ἐν τῷ πρώτῳ ᾧ
[3]	οὖν τὸ αἴτιον τοῦ καθεύδειν	εἴρηται͵	ὅτι ἡ (ὑπὸ) τοῦ σωματώδους
[3]	τὸν ἐγκέφαλον͵ ὥσπερ ἐν ἄλλοις	εἴρηται.	Πάντων δ΄ ἐστὶ τῶν ἐν
[3]	Γίγνεται γὰρ ὁ ὕπνος͵ ὥσπερ	εἴρηται͵	τοῦ σωματώδους ἀναφερομένου ὑπὸ τοῦ
[3]	τοῦ αἵματος τὸ μὲν καθαρώτερον	εἰς	τὰ ἄνω͵ τὸ δὲ θολερώτερον
[3]	τὰ ἄνω͵ τὸ δὲ θολερώτερον	εἰς	τὰ κάτω· ὅταν δὲ τοῦτο
[3]	δεκτικοὺς τόπους γίγνεται ἡ ἀναθυμίασις	εἰς	τὰς φλέβας͵ ἐκεῖ δὲ μεταβάλλουσα
[3]	τοῦ ἡλίου θερμότητος͵ ὅταν ἔλθῃ	εἰς	τὸν ἄνω τόπον͵ διὰ τὴν
[3]	μὲν οὖν θύραθεν τροφῆς εἰσιούσης	εἰς	τοὺς δεκτικοὺς τόπους γίγνεται ἡ
[3]	ἐγκέφαλον ἡ μὲν περιττωματικὴ ἀναθυμίασις	εἰς	φλέγμα συνίσταται (διὸ καὶ οἱ
[3]	νῦν λεγόμεναι λύσεις ἐνδεχόμεναι μέν	εἰσι	τοῦ γίγνεσθαι τὴν κατάψυξιν͵ οὐ
[3]	τῆς μὲν οὖν θύραθεν τροφῆς	εἰσιούσης	εἰς τοὺς δεκτικοὺς τόπους γίγνεται
[2]	τοῦ πνεύματος κάθεξις͵ τοῖς μὲν	εἰσφερομένοις	ἡ θύραθεν͵ τοῖς δὲ μὴ
[3]	ἐστὶ σύνοδός τις τοῦ θερμοῦ	εἴσω	καὶ ἀντιπερίστασις φυσικὴ διὰ τὴν
[3]	περὶ τοὺς πόδας καὶ τὰ	εἴσω.	Καίτοι τοῦτό τις ἀπορήσειεν ἄν͵
[3]	οἱ μελαγχολικοί· κατέψυκται γὰρ ὁ	εἴσω	τόπος͵ ὥστ΄ οὐ γίγνεται πλῆθος
[3]	τὸ ἀναθυμιώμενον μέχρι του ὠθεῖσθαι͵	εἶτ΄	ἀντιστρέφειν καὶ μεταβάλλειν καθάπερ εὔριπον.
[3]	τῶν σιτίων ἀναθυμίασις. Ἔτι δ΄	ἐκ	κόπων ἐνίων· ὁ μὲν γὰρ
[2]	ἀνάγκη τοῦτ΄ ἀδυνατεῖν. Φανερὸν δὲ	ἐκ	πολλῶν ὅτι οὐκ ἐν τῷ
[3]	καὶ οἱ κατάρροι φαίνονται γιγνόμενοι	ἐκ	τῆς κεφαλῆς) ἡ δὲ τρόφιμος
[3]	ἀδυναμία πᾶσα τοῦ αἰσθητικοῦ͵ ἀλλ΄	ἐκ	τῆς περὶ τὴν τροφὴν ἀναθυμιάσεως
[3]	τοῦτο συμβῇ͵ ἐγείρονται ἀπολυθέντα τοῦ	ἐκ	τῆς τροφῆς βάρους. Τί μὲν
[3]	συνεωσμένη θερμότης ἐν ὀλίγῳ πολλὴ	ἐκ	τοῦ περιεστῶτος͵ καὶ διακριθῇ τό
[2]	ἐναίμοις ἅπερ τοῖς ἀνθρώποις· ὥστε	ἐκ	τούτων πάντα θεωρητέον. Ὅτι μὲν
[1]	κοινωνεῖ τὰ ζῷα πάντα͵ φανερὸν	ἐκ	τούτων. Τῷ γὰρ αἴσθησιν ἔχειν
[3]	καρδία (φανερὸν δὲ τὸ λεχθὲν	ἐκ	τῶν ἀνατομῶν) τῆς μὲν οὖν
[3]	τὸ τοιοῦτον περίττωμα. Ὥστε φανερὸν	ἐκ	(τῶν εἰρημένων ὅτι ὁ ὕπνος
[1]	καὶ κωφότης. Ἔτι δὲ (καὶ	ἐκ	τῶνδε δῆλον· ᾧ γὰρ τὸν
[2]	τὸ ἀκούειν͵ καὶ ταῖς ἄλλαις	ἑκάστῃ	κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον͵ ἔστι
[2]	ἀδύνατον. Ἐπεὶ δ΄ ὑπάρχει καθ΄	ἑκάστην	αἴσθησιν τὸ μέν τι ἴδιον͵
[2]	δ΄ εἶναι αἰσθήσει τοῦ γένους	ἑκάστου	ἕτερον͵ οἷον ψόφου καὶ χρώματος)
[3]	εὔριπον. Τὸ δὲ θερ μὸν	ἑκάστου	τῶν ζῴων πρὸς τὸ ἄνω
[2]	τέλος βέλτιστον. Ἔτι δὲ ἀναγκαῖον	ἑκάστῳ	τῶν ζῴων ὑπάρχειν τὸν ὕπνον.
[3]	κοινὴ ἡ μέση· ἐκείνων δ΄	ἑκατέρα	δέχεται ἐξ ἑκατέρας τῆς φλεβός͵
[3]	Τῶν δ΄ ἐν τῇ καρδίᾳ	ἑκατέρας	τῆς θαλάμης κοινὴ ἡ μέση·
[3]	ἐκείνων δ΄ ἑκατέρα δέχεται ἐξ	ἑκατέρας	τῆς φλεβός͵ τῆς τε μεγάλης
[3]	ἡ ἀναθυμίασις εἰς τὰς φλέβας͵	ἐκεῖ	δὲ μεταβάλλουσα ἐξαιματοῦται καὶ πορεύεται
[3]	τῆς θαλάμης κοινὴ ἡ μέση·	ἐκείνων	δ΄ ἑκατέρα δέχεται ἐξ ἑκατέρας
[2]	(ἀναγκαῖον καὶ τὰ λοιπὰ πάντα͵	ἐκείνων	δέ τινος ἀδυνατοῦν τος οὐκ
[2]	πᾶσιν ἀδυνατεῖν αἰσθέσθαι͵ ὅταν δ΄	ἐκείνων	τι͵ οὐκ ἀνάγκη τούτῳ. Δι΄
[3]	κίνησις τοῦ ὑπνοῦντος. Ὅθεν δ΄	ἐκλείπει͵	καταψύχε ται καὶ διὰ ψῦξιν
[3]	αἰσθητικοῦ͵ καθάπερ εἴρηται· καὶ γὰρ	ἔκνοια	καὶ πνιγμός τις καὶ λειποψυχία
[2]	ἡ λειποψυχία͵ γίγνονται δὲ καὶ	ἔκνοιαί	τινες τοιαῦται· ἔτι δ΄ οἱ
[3]	τῶν ζῴων) καὶ ἐπιπεσὸν μὲν	ἔκνοιαν	ποιεῖ͵ ὕστερον δὲ φαντασίαν. Ἢ
[3]	τῆς τοῦ ἡλίου θερμότητος͵ ὅταν	ἔλθῃ	εἰς τὸν ἄνω τόπον͵ διὰ
[3]	ἠρεμεῖν ἐν ταῖς μήτραις τὰ	ἔμβρυα	τὸ πρῶτον. Καὶ τὸ ὅλον
[3]	καὶ ὑποχωρεῖν; ἔτι δὲ πολλῆς	ἐμπιπτούσης	τροφῆς͵ ἣν ἀνάγει τὸ θερμόν͵
[3]	ὁ περὶ τὸν ἐγκέφαλον͵ ὥσπερ	ἐν	ἄλλοις εἴρηται. Πάντων δ΄ ἐστὶ
[3]	ὥσπερ εἴρηται καὶ ἐνταῦθα καὶ	ἐν	ἄλλοις͵ ἡ καρδία. Τῶν δ΄
[1]	ἔξωθέν τινος αἰσθάνεσθαι ἢ τῶν	ἐν	αὑτῷ κινήσεων. Εἰ τοίνυν τὸ
[3]	μεγάλης καλουμένης καὶ τῆς ἀορτῆς·	ἐν	δὲ τῇ μέσῃ γίγνεται ἡ
[2]	ἡ τῆς κινήσεως͵ διώρισται πρότερον	ἐν	ἑτέροις. Αὕτη δέ ἐστι τριῶν
[1]	δυνατὸν αἰσθάνεσθαι. Διωρισμένων δὲ πρότερον	ἐν	ἑτέροις περὶ τῶν λεγομένων ὡς
[1]	κινήσεων. Εἰ τοίνυν τὸ ἐγρηγορέναι	ἐν	μηδενὶ ἄλλῳ ἐστὶν ἢ τῷ
[3]	καὶ κρατήσῃ ἡ συνεωσμένη θερμότης	ἐν	ὀλίγῳ πολλὴ ἐκ τοῦ περιεστῶτος͵
[2]	μὴ δύνασθαι αἰσθάνεσθαι (καὶ γὰρ	ἐν	ταῖς λειποψυχίαις τοιοῦτόν τι συμβαίνει·
[3]	πάθος αἴτιον καὶ τοῦ ἠρεμεῖν	ἐν	ταῖς μήτραις τὰ ἔμβρυα τὸ
[2]	οἷον σφηκῶν καὶ μελιττῶν͵ καὶ	ἐν	ταῖς μυίαις καὶ ὅσα τοιαῦτα.
[3]	καταφέρεται (γενόμενον πάλιν ὕδωρ͵ οὕτως	ἐν	τῇ ἀναφορᾷ τοῦ θερμοῦ τῇ
[3]	ἄλλοις͵ ἡ καρδία. Τῶν δ΄	ἐν	τῇ καρδίᾳ ἑκατέρας τῆς θαλάμης
[3]	μὲν αἷμα καὶ καθαρώτατον τὸ	ἐν	τῇ κεφαλῇ͵ παχύτατον δὲ καὶ
[3]	τὴν κίνησιν͵ οὕτω καὶ οἱ	ἐν	τῇ κεφαλῇ πόροι καὶ τόποι
[3]	ἄνω πέφυκε φέρεσθαι· ὅταν δ΄	ἐν	τοῖς ἄνω τόποις γένηται͵ ἀθρόον
[1]	μὲν θρεπτικοῦ χωριζομένου τῶν ἄλλων	ἐν	τοῖς ἔχουσι σώμασι ζωήν͵ τῶν
[3]	παχύτατον δὲ καὶ θολερώτατον τὸ	ἐν	τοῖς κάτω μέρεσιν. Παντὸς δὲ
[3]	οἷον συμβαίνει τοῖς πυρέττουσι καὶ	ἐν	τοῖς ληθάργοις. Ἔτι δ΄ ἡ
[3]	ἀρχήν. Εἴρηται δὲ περὶ τούτων	ἐν	τοῖς Περὶ τροφῆς· νῦν δὲ
[2]	ἀτελές (εἴρηται δὲ περὶ αὐτῶν	ἐν	τοῖς Περὶ ψυχῆς) ἀδύνατον δ΄
[2]	ἀχώριστα͵ εἴρηται δὲ περὶ αὐτῶν	ἐν	τοῖς Περὶ ψυχῆς θεωρήμασιν) φανερὸν
[2]	τὰς δ΄ ἐγρηγορικὰς πράξεις ἀμνημονοῦσιν͵	ἐν	τοῖς Προβληματικοῖς εἴρηται. ~Ἐχόμενον δὲ
[2]	δὲ ποίας κινήσεως καὶ πράξεως	ἐν	τοῖς σώμασι γιγνομένης συμβαίνει τότε
[1]	καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων καὶ	ἐν	τοῖς φυσικοῖς ἐν τῷ αὐτῷ
[2]	πρός γε τὴν σωτηρίαν τοῦ	ἐν	τούτῳ μορίῳ θερμοῦ ἡ φύσις
[2]	ἐντόμοις καὶ μὴ δεχομένοις πνεῦμα	ἐν	τῷ ἀνάλογον τὸ σύμφυτον πνεῦμα
[1]	ἄλλων καὶ ἐν τοῖς φυσικοῖς	ἐν	τῷ αὐτῷ δεκτικῷ φαίνεται γιγνόμενα͵
[2]	τοιαῦται· ἔτι δ΄ οἱ τὰς	ἐν	τῷ αὐχένι φλέβας καταλαμβανόμενοι ἀναίσθητοι
[1]	ἐν τῷ καθεύδειν μᾶλλον ἢ	ἐν	τῷ ἐγρηγορέναι· τρέφεται γὰρ καὶ
[1]	αὑτοῦ ποιεῖ τὸ (θρεπτικὸν μόριον	ἐν	τῷ καθεύδειν μᾶλλον ἢ ἐν
[2]	ἀναγκαῖον ὑπάρχειν τὸ αὐτὸ πάθος	ἐν	τῷ καλουμένῳ ὕπνῳ· εἰ γὰρ
[2]	χρῆσθαι αὐταῖς ὁ ὕπνος͵ οὐδ΄	ἐν	τῷ μὴ δύνασθαι αἰσθάνεσθαι (καὶ
[2]	γενομένης͵ ἢ οἰκείας ἢ ἀλλοτρίας͵	ἐν	τῷ πρώτῳ αἰσθητηρίῳεἰ δή ἐστιν
[2]	αἰτίαν͵ ἀλλά͵ καθάπερ εἴρηται νῦν͵	ἐν	τῷ πρώτῳ ᾧ αἰσθάνεται πάντων·
[3]	εἴρηται. Πάντων δ΄ ἐστὶ τῶν	ἐν	τῷ σώματι ψυχρότατον ὁ ἐγκέφαλος͵
[2]	δὲ ἐκ πολλῶν ὅτι οὐκ	ἐν	τῷ τὰς αἰσθήσεις ἀργεῖν καὶ
[2]	ἡ ἀδυναμία τῆς χρήσεως μήτ΄	ἐν	τῷ τυχόντι αἰσθητηρίῳ͵ μήτε δι΄
[2]	ἐγρήγορσις πάθη τοῦ μορίου τούτου͵	ἐν	ᾧ μὲν τόπῳ καὶ ἐν
[2]	ἐν ᾧ μὲν τόπῳ καὶ	ἐν	ᾧ μορίῳ πρώτῳ γίγνεται ὁ
[2]	αἴσθησις͵ καὶ τὸ κύριον αἰσθητήριον	ἕν͵	τὸ δ΄ εἶναι αἰσθήσει τοῦ
[2]	καρδίαν μέρος. Πάντα γὰρ τὰ	ἔναιμα	καρδίαν ἔχει͵ καὶ ἡ ἀρχὴ
[2]	ἢ τὰ ἀνάλογον͵ τοῖς δ΄	ἐναίμοις	ἅπερ τοῖς ἀνθρώποις· ὥστε ἐκ
[3]	πᾶσιν ἡ ἐσχάτη τοῖς μὲν	ἐναίμοις	ἡ τοῦ αἵματος φύσις͵ τοῖς
[2]	κάτω κοιλίας. Τοῖς μὲν οὖν	ἐναίμοις	τοῦτ΄ ἐστὶ τὸ περὶ τὴν
[2]	οὖν ἄλλοις ζῴοις καθάπερ τοῖς	ἐναίμοις	ὑποληπτέον εἶναι τὰ αἴτια τοῦ
[1]	τῆς ἐγρηγόρσεως· ἀεὶ γὰρ τὰ	ἐναντία	καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων καὶ
[1]	τῷ δ΄ ἐγρηγορέναι τὸ καθεύδειν	ἐναντίον͵	καὶ ἀναγκαῖον ἅπαντι θάτερον ὑπάρχειν͵
[1]	(λελύσθαι τὴν αἴσθησιν͵ τῶν δ΄	ἐναντίων	τῶν μὲν ἀνάγκη θάτερον ἀεὶ
[1]	ἔσται͵ ἀνάγκη πᾶν τὸ ἐγρηγορὸς	ἐνδέχεσθαι	καθεύδειν· ἀδύνατον γὰρ ἀεὶ ἐνεργεῖν.
[1]	αἴσθησιν τοῦ πρώτου αἰσθητικοῦ) οὐκ	ἐνδέχεται	δὲ οὐδὲ θάτερον τούτων ἀεὶ
[3]	ἀνάγκης μὲν γινόμενος (οὐ γὰρ	ἐνδέχεται	ζῷον εἶναι μὴ συμβαινόντων τῶν
[1]	ἐνδέχεται͵ καὶ τίνα τρόπον εἰ	ἐνδέχεται·	καὶ πότερον τὰ μέλλοντα ὑπ΄
[1]	τὰ μέλλοντα προορᾶν ἢ οὐκ	ἐνδέχεται͵	καὶ τίνα τρόπον εἰ ἐνδέχεται·
[3]	ἔχει τινὰ ἀπορίαν· εἰ γὰρ	ἐνδέχεται	καταδαρθεῖν τὸν λειποψυχήσαντα͵ ἐνδέχοιτ΄ ἂν
[1]	δὲ οὐδὲ καθεύδειν οὐδὲν ἀεὶ	ἐνδέχεται.	Ὁ γὰρ ὕπνος πάθος τι
[1]	ζῷον μὴ ἔχον αἴσθησιν͵ τοῦτ΄	ἐνδέχεται	οὔτε καθεύδειν οὔτε ἐγρηγορέναι (ἄμφω
[1]	τίνα αἰτίαν γίγνεται· καὶ πότερον	ἐνδέχεται	τὰ μέλλοντα προορᾶν ἢ οὐκ
[3]	γὰρ ἐνδέχεται καταδαρθεῖν τὸν λειποψυχήσαντα͵	ἐνδέχοιτ΄	ἂν ἐνύπνιον εἶναι καὶ τὸ
[3]	αἱ μὲν νῦν λεγόμεναι λύσεις	ἐνδεχόμεναι	μέν εἰσι τοῦ γίγνεσθαι τὴν
[3]	μὴ συμβαινόντων τῶν ἀπεργαζομένων αὐτό)	ἕνεκα	δὲ σωτηρίας· σῴζει γὰρ ἡ
[2]	οὖν ἐπειδὴ λέγομεν τὴν φύσιν	ἕνεκά	του ποιεῖν͵ τοῦτο δὲ ἀγαθόν
[2]	ὡς ἀναπαύσει ὄντι ὥστε σωτηρίας	ἕνεκα	τῶν ζῴων ὑπάρχει. Ἡ δ΄
[2]	αἰτίας (καὶ γὰρ τὸ τίνος	ἕνεκεν͵	καὶ ὅθεν ἡ ἀρχὴ τῆς
[1]	ἡ δύναμις͵ τούτου καὶ ἡ	ἐνέργεια·	ἡ δὲ λεγομένη αἴσθησις ὡς
[1]	ἡ δὲ λεγομένη αἴσθησις ὡς	ἐνέργεια	κίνησίς τις διὰ τοῦ σώματος
[1]	δὲ τὸ δυνατὸν αἰσθάνεσθαι κατ΄	ἐνέργειαν·	ἐνεργεῖν δὲ τῇ αἰσθήσει κυρίως
[2]	ἀνάγκη οὔτε δυνατὸν τρόπον τινὰ	ἐνεργεῖν	ἅμα͵ ταύτας ἀναγκαῖον ἀργεῖν ἅμα
[1]	τὸ δυνατὸν αἰσθάνεσθαι κατ΄ ἐνέργειαν·	ἐνεργεῖν	δὲ τῇ αἰσθήσει κυρίως καὶ
[3]	κατάληψις πρὸς τὸ μὴ δύνασθαι	ἐνεργεῖν͵	ἐξ ἀνάγκης μὲν γινόμενος (οὐ
[1]	ἐνδέχεσθαι καθεύδειν· ἀδύνατον γὰρ ἀεὶ	ἐνεργεῖν.	Ὁμοίως δὲ οὐδὲ καθεύδειν οὐδὲν
[2]	ζῴων ἔχει τὰς αἰσθήσεις πάσας͵	ἔνια	δ΄ οὐκ ἔχει͵ οἷον ὄψιν͵
[2]	διὰ πλείους͵ σκεπτέον. Ἐπεὶ δ΄	ἔνια	μὲν τῶν ζῴων ἔχει τὰς
[2]	ἡ ἐγρήγορσις͵ φανερόν. Κινοῦνται δ΄	ἔνιοι	καθεύδοντες καὶ ποιοῦσι πολλὰ ἐγρηγορικά͵
[3]	ἀναθυμίασις. Ἔτι δ΄ ἐκ κόπων	ἐνίων·	ὁ μὲν γὰρ κόπος συντηκτικόν͵
[3]	αἵματος ἀρχή͵ ὥσπερ εἴρηται καὶ	ἐνταῦθα	καὶ ἐν ἄλλοις͵ ἡ καρδία.
[2]	ὅλως ἡ τῆς καταψύξεώς ἐστιν	ἐνταῦθα͵	καὶ τὸ ἀναπνεῖν τε καὶ
[2]	καὶ τῆς αἰσθήσεως τῆς κυρίας	ἐντεῦθέν	ἐστιν. Τῆς μὲν οὖν κινήσεως
[1]	τὰ σκληρόφθαλμα φανερὰ καὶ τὰ	ἔντομα	κοιμώμενα· βραχύυπνα δὲ τὰ τοιαῦτα
[2]	Τοῖς δὲ ἀναίμοις καὶ τοῖς	ἐντόμοις	καὶ μὴ δεχομένοις πνεῦμα ἐν
[3]	καὶ τὰ ἔξω͵ τὰ δ΄	ἔντος	καὶ τὰ κάτω θερμά͵ οἷον
[2]	ὕστερον. Διότι δὲ τὰ μὲν	ἐνύπνια	μνημονεύουσιν ἐγερθέντες͵ τὰς δ΄ ἐγρηγορικὰς
[1]	συμβαίνει μὲν ἀεὶ τοῖς καθεύδουσιν	ἐνυπνιάζειν͵	ἀλλ΄ οὐ μνημονεύουσιν͵ καὶ εἰ
[3]	καταδαρθεῖν τὸν λειποψυχήσαντα͵ ἐνδέχοιτ΄ ἂν	ἐνύπνιον	εἶναι καὶ τὸ φάντασμα. Πολλὰ
[2]	καὶ αἰσθήσεώς τινος· τὸ γὰρ	ἐνύπνιόν	ἐστιν αἴσθημα τρόπον τινά· λεκτέον
[1]	δὲ τούτοις τί ἐστι τὸ	ἐνύπνιον͵	καὶ διὰ τίνα αἰτίαν οἱ
[3]	πρὸς τὸ μὴ δύνασθαι ἐνεργεῖν͵	ἐξ	ἀνάγκης μὲν γινόμενος (οὐ γὰρ
[2]	ἔσται ἔχον τὴν αὑτοῦ φύσιν͵	ἐξ	ἀνάγκης τινὰ ὑπάρχειν αὐτῷ δεῖ͵
[3]	μέση· ἐκείνων δ΄ ἑκατέρα δέχεται	ἐξ	ἑκατέρας τῆς φλεβός͵ τῆς τε
[2]	ὑπάρχειν τὸν ὕπνον. Λέγω δ΄	ἐξ	ὑποθέσεως τὴν ἀνάγκην͵ ὅτι εἰ
[3]	τὸ κατὰ φύσιν θερμὸν ποιεῖ	ἐξαδυνατεῖν	καὶ ὑποχωρεῖν; ἔτι δὲ πολλῆς
[3]	τὰς φλέβας͵ ἐκεῖ δὲ μεταβάλλουσα	ἐξαιματοῦται	καὶ πορεύεται ἐπὶ τὴν ἀρχήν.
[3]	ὥσπερ τοῖς προσχεομένοις τὸ θερμὸν	ἐξαίφνης	φρίκη γίγνεται͵ κἀκεῖ ἀνιόντος τοῦ
[3]	μὲν ἄνω κατέψυκται καὶ τὰ	ἔξω͵	τὰ δ΄ ἔντος καὶ τὰ
[1]	τὸν ἐγρηγορότα πάντα ἢ τῶν	ἔξωθέν	τινος αἰσθάνεσθαι ἢ τῶν ἐν
[3]	τοῦ καθεύδειν. Φανερὸν δὴ ὅτι	ἐπεὶ	ἀναγκαῖον τῷ ζῴῳ͵ ὅταν αἴσθησιν
[2]	ποίας͵ εἰ διὰ πλείους͵ σκεπτέον.	Ἐπεὶ	δ΄ ἔνια μὲν τῶν ζῴων
[2]	καθεῦδον αἰσθήσεται͵ τοῦτο δ΄ ἀδύνατον.	Ἐπεὶ	δ΄ ὑπάρχει καθ΄ ἑκάστην αἴσθησιν
[2]	ταῖς μυίαις καὶ ὅσα τοιαῦτα.	Ἐπεὶ	δὲ κινεῖν μέν τι ἢ
[1]	ἐγρηγορότα καὶ καθεύδει τὰ καθεύδοντα.	Ἐπεὶ	δὲ οὔτε τῆς ψυχῆς ἴδιον
[2]	τι τὸ πάθος ἐστί͵ λεκτέον.	Ἐπεὶ	δὲ τρόποι πλείους τῆς αἰτίας
[2]	εἶναί φαμεν) πρῶτον μὲν οὖν	ἐπειδὴ	λέγομεν τὴν φύσιν ἕνεκά του
[3]	~Ἐχόμενον δὲ τῶν εἰρημένων ἐστὶν	ἐπελθεῖν	τίνων γιγνομένων καὶ πόθεν ἡ
[3]	τὴν πρώτην ἡλικίαν͵ διὰ τὸ	ἐπὶ	ταῦτα γίγνεσθαι τὴν αὔξησιν. Διὰ
[3]	δὲ μεταβάλλουσα ἐξαιματοῦται καὶ πορεύεται	ἐπὶ	τὴν ἀρχήν. Εἴρηται δὲ περὶ
[3]	τοῦ συμφύτου θερμοῦ ἀντιπερίστασις ἀθρόως	ἐπὶ	τὸ πρῶτον αἰσθητήριον· καὶ τί
[1]	ἀεὶ γὰρ τὰ ἐναντία καὶ	ἐπὶ	τῶν ἄλλων καὶ ἐν τοῖς
[2]	συνιζάνον φαίνεται. Δῆλον δὲ τοῦτο	ἐπὶ	τῶν ὁλοπτέρων͵ οἷον σφηκῶν καὶ
[1]	χαίρειν· οἷς δὲ ταῦτα͵ καὶ	ἐπιθυμία·	τοῖς δὲ φυτοῖς οὐδὲν ὑπάρχει
[3]	ταύτην δὲ τὴν αἰτίαν καὶ	ἐπιληπτικὰ	γίγνεται· ὅμοιον γὰρ ὁ ὕπνος
[3]	γίγνεται· ὅμοιον γὰρ ὁ ὕπνος	ἐπιλήψει͵	καὶ ἔστιν τρόπον τινὰ ὁ
[3]	ἔστιν τρόπον τινὰ ὁ ὕπνος	ἐπίληψις.	Διὸ καὶ συμβαίνει τισὶν ἡ
[3]	γὰρ ὀρθὸν τῶν ζῴων) καὶ	ἐπιπεσὸν	μὲν ἔκνοιαν ποιεῖ͵ ὕστερον δὲ
[1]	~Περὶ δὲ ὕπνου καὶ ἐγρηγόρσεως	ἐπισκεπτέον	τίνα τε τυγχάνει ὄντα͵ καὶ
[3]	τὸ θερμόν͵ ὥσπερ τὸ πῦρ	ἐπιτιθεμένων	τῶν ξύλων͵ καταψύχεται͵ ἕως ἂν
[1]	ἄλλο πᾶν οὗ ἔστι τι	ἔργον.	Εἰ δή τινός ἐστιν ἔργον
[1]	ἐγρηγορέναι. Ἔτι ὅσων ἔστι τι	ἔργον	κατὰ φύσιν͵ ὅταν ὑπερβάλλῃ τὸν
[1]	ἔργον. Εἰ δή τινός ἐστιν	ἔργον	τὸ αἰσθάνεσθαι͵ καὶ τοῦτο͵ ἂν
[1]	Σημεῖον δ΄ ὅτι καὶ τὸ	ἔργον	τὸ αὑτοῦ ποιεῖ τὸ (θρεπτικὸν
[1]	ἀδυναμία καὶ ἡ διάλυσις ὡσαύτως	ἔσται͵	ἀνάγκη πᾶν τὸ ἐγρηγορὸς ἐνδέχεσθαι
[2]	τὴν ἀνάγκην͵ ὅτι εἰ ζῷον	ἔσται	ἔχον τὴν αὑτοῦ φύσιν͵ ἐξ
[2]	καὶ ποῖόν τι τὸ πάθος	ἐστί͵	λεκτέον. Ἐπεὶ δὲ τρόποι πλείους
[3]	μὲν διορίζειν περὶ τούτων ἑτέρων	ἐστὶ	λόγων οἰκειότερον· διὰ δὲ τὸ
[2]	θεωρήμασιν) φανερὸν τοίνυν ὅτι τούτου	ἐστὶ	πάθος ἡ ἐγρήγορσις καὶ ὁ
[3]	λαμβάνειν καὶ αὔξησιν͵ τροφὴ δ΄	ἐστὶ	πᾶσιν ἡ ἐσχάτη τοῖς μὲν
[3]	(τῶν εἰρημένων ὅτι ὁ ὕπνος	ἐστὶ	σύνοδός τις τοῦ θερμοῦ εἴσω
[1]	καθεύδειν οὔτε ἐγρηγορέναι (ἄμφω γάρ	ἐστι	τὰ πάθη ταῦτα περὶ αἴσθησιν
[1]	ἀμφοτέρων· πρὸς δὲ τούτοις τί	ἐστι	τὸ ἐνύπνιον͵ καὶ διὰ τίνα
[2]	Τοῖς μὲν οὖν ἐναίμοις τοῦτ΄	ἐστὶ	τὸ περὶ τὴν καρδίαν μέρος.
[2]	πρότερον ἐν ἑτέροις. Αὕτη δέ	ἐστι	τριῶν διωρισμένων τόπων ὁ μέσος
[3]	ἐν ἄλλοις εἴρηται. Πάντων δ΄	ἐστὶ	τῶν ἐν τῷ σώματι ψυχρότατον
[1]	διὰ τοῦ σώματος τῆς ψυχῆς	ἐστι)	φανερὸν ὡς οὔτε τῆς ψυχῆς
[3]	καὶ ἄλλα θερμότητα ἔχοντα τοιαῦτα͵	ἔστι	δ΄ οὐκ εὔλογον τὸν μὲν
[3]	σωματωδέστερον αἷμα καὶ τὸ καθαρώτερον.	Ἔστι	δὲ λεπτότατον μὲν αἷμα καὶ
[2]	ἑκάστῃ κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον͵	ἔστι	δέ τις καὶ κοινὴ δύναμις
[1]	ταῦτα. Οὐ γάρ͵ εἴ τι	ἔστι	ζῷον μὴ ἔχον αἴσθησιν͵ τοῦτ΄
[2]	κοινῷ μορίῳ τῶν αἰσθητηρίων ἁπάντων·	ἔστι	μὲν γὰρ μία αἴσθησις͵ καὶ
[1]	χεῖρα καὶ ἄλλο πᾶν οὗ	ἔστι	τι ἔργον. Εἰ δή τινός
[1]	ἀεί τι ἐγρηγορέναι. Ἔτι ὅσων	ἔστι	τι ἔργον κατὰ φύσιν͵ ὅταν
[3]	καὶ τὸ φάντασμα. Πολλὰ δ΄	ἐστὶν	ἃ λέγουσιν οἱ σφόδρα λειποψυχήσαντες
[1]	τοιοῦτον πάθος ὕπνος͵ τοῦτο δ΄	ἐστὶν	ἀδυναμία δι΄ ὑπερβολὴν τοῦ ἐγρηγορέναι͵
[2]	αἰσθήσεώς τινος· τὸ γὰρ ἐνύπνιόν	ἐστιν	αἴσθημα τρόπον τινά· λεκτέον δὲ
[3]	Τῆς μὲν οὖν καταψύξεως τοῦτ΄	ἐστὶν	αἴτιον͵ καίπερ τῆς ἀναθυμιάσεως ὑπερβαλλούσης
[2]	τοῖς Περὶ ψυχῆς) ἀδύνατον δ΄	ἐστὶν	ἁπλῶς ὁποιανοῦν αἴσθησιν αἰσθάνεσθαι τὸ
[2]	καὶ ὅλως ἡ τῆς καταψύξεώς	ἐστιν	ἐνταῦθα͵ καὶ τὸ ἀναπνεῖν τε
[3]	εἴρηται. ~Ἐχόμενον δὲ τῶν εἰρημένων	ἐστὶν	ἐπελθεῖν τίνων γιγνομένων καὶ πόθεν
[1]	τι ἔργον. Εἰ δή τινός	ἐστιν	ἔργον τὸ αἰσθάνεσθαι͵ καὶ τοῦτο͵
[1]	τὸ ἐγρηγορέναι ἐν μηδενὶ ἄλλῳ	ἐστὶν	ἢ τῷ αἰσθάνεσθαι͵ δῆλον ὅτι
[3]	κοιλία κενὴ μὲν οὖσα θερμή	ἐστιν͵	ἡ δὲ πλήρωσις αὐτὴν καταψύχει
[3]	οὐ μὴν ἀλλὰ κύριός γ΄	ἐστὶν	ὁ τόπος ὁ περὶ τὸν
[3]	καὶ ὁ ὕπνος. Οὐ γάρ	ἐστιν	ὁ ὕπνος ἡτισοῦν ἀδυναμία τοῦ
[2]	ἐν τῷ πρώτῳ αἰσθητηρίῳεἰ δή	ἐστιν	ὁ ὕπνος καὶ ἡ ἐγρήγορσις
[3]	τὸ πρῶτον αἰσθητήριον· καὶ τί	ἐστιν	ὁ ὕπνος͵ ὅτι τοῦ πρώτου
[1]	ὁμοίως δὲ καὶ ὅτι οὐδέν	ἐστιν	ὃ ἀεὶ ἐγρήγορεν ἢ ἀεὶ
[1]	πάθος τι τοῦ αἰσθητικοῦ μορίου	ἐστίν͵	οἷον δεσμός τις καὶ ἀκινησία͵
[1]	δυνάμει καὶ τῷ εἶναι χωριστόν	ἐστιν)	ὁμοίως δὲ καὶ ὅτι οὐδέν
[1]	αἰσθητικὸν μόριον͵ οὔτε εἰ χωριστόν	ἐστιν	οὔτε εἰ μὴ χωριστόν· τῇ
[2]	τῆς αἰσθήσεως τῆς κυρίας ἐντεῦθέν	ἐστιν.	Τῆς μὲν οὖν κινήσεως φανερὸν
[3]	Ἀλλὰ γάρ͵ ὥσπερ εἴπομεν͵ οὐκ	ἔστιν	ὁ ὕπνος ἀδυναμία πᾶσα τοῦ
[3]	γὰρ ὁ ὕπνος ἐπιλήψει͵ καὶ	ἔστιν	τρόπον τινὰ ὁ ὕπνος ἐπίληψις.
[3]	ἰσχυρότατος ὁ ὕπνος γίγνεται͵ καὶ	ἔστιν	ὑπνωτικὰ οἶνος καὶ ἄλλα θερμότητα
[3]	τροφὴ δ΄ ἐστὶ πᾶσιν ἡ	ἐσχάτη	τοῖς μὲν ἐναίμοις ἡ τοῦ
[2]	δὴ καὶ δύναται κρίνειν ὅτι	ἕτερα	τὰ γλυκέα τῶν λευκῶν οὔτε
[2]	αὐτῷ δεῖ͵ καὶ τούτων ὑπαρχόντων	ἕτερα	ὑπάρχειν. Ἔτι δὲ ποίας κινήσεως
[2]	τῆς κινήσεως͵ διώρισται πρότερον ἐν	ἑτέροις.	Αὕτη δέ ἐστι τριῶν διωρισμένων
[1]	αἰσθάνεσθαι. Διωρισμένων δὲ πρότερον ἐν	ἑτέροις	περὶ τῶν λεγομένων ὡς μορίων
[2]	εἶναι αἰσθήσει τοῦ γένους ἑκάστου	ἕτερον͵	οἷον ψόφου καὶ χρώματος) τοῦτο
[3]	τὸ μὲν διορίζειν περὶ τούτων	ἑτέρων	ἐστὶ λόγων οἰκειότερον· διὰ δὲ
[3]	ἡ ἀπὸ τῶν σιτίων ἀναθυμίασις.	Ἔτι	δ΄ ἐκ κόπων ἐνίων· ὁ
[3]	πυρέττουσι καὶ ἐν τοῖς ληθάργοις.	Ἔτι	δ΄ ἡ πρώτη ἡλικία· τὰ
[2]	δὲ καὶ ἔκνοιαί τινες τοιαῦται·	ἔτι	δ΄ οἱ τὰς ἐν τῷ
[2]	ταῦτα͵ τὸ δὲ τέλος βέλτιστον.	Ἔτι	δὲ ἀναγκαῖον ἑκάστῳ τῶν ζῴων
[1]	τυφλότης͵ καὶ ἀκοὴ καὶ κωφότης.	Ἔτι	δὲ (καὶ ἐκ τῶνδε δῆλον·
[2]	καὶ τούτων ὑπαρχόντων ἕτερα ὑπάρχειν.	Ἔτι	δὲ ποίας κινήσεως καὶ πράξεως
[3]	θερμὸν ποιεῖ ἐξαδυνατεῖν καὶ ὑποχωρεῖν;	ἔτι	δὲ πολλῆς ἐμπιπτούσης τροφῆς͵ ἣν
[1]	καθεύδειν ἢ ἀεί τι ἐγρηγορέναι.	Ἔτι	ὅσων ἔστι τι ἔργον κατὰ
[2]	τυχόντι αἰσθητηρίῳ͵ μήτε δι΄ ἣν	ἔτυχεν	αἰτίαν͵ ἀλλά͵ καθάπερ εἴρηται νῦν͵
[3]	σφόδρα μεθύουσιν͵ ὑγρότης ἀναφέρεται πολλή.	Εὔλογον	δὲ τοῦτ΄ εἶναι τὸ πάθος
[3]	ἔχοντα τοιαῦτα͵ ἔστι δ΄ οὐκ	εὔλογον	τὸν μὲν ὕπνον εἶναι κατάψυξιν͵
[2]	ἠρεμεῖν. Ὡς δὲ νῦν λέγομεν͵	εὐλόγως	ἔχει καὶ περὶ τούτων· τοῦ
[2]	καὶ ἀκινητί ζειν· τοὐναντίον γὰρ	εὐλογώτερον	συνέβαινεν ἂν αὐταῖς͵ τὸ μὴ
[3]	εἶτ΄ ἀντιστρέφειν καὶ μεταβάλλειν καθάπερ	εὔριπον.	Τὸ δὲ θερ μὸν ἑκάστου
[3]	δὲ φλεβώδεις οὐχ ὑπνωτικοὶ δι΄	εὔροιαν	τῶν πόρων͵ ἂν μή τι
[2]	Πάντα γὰρ τὰ ἔναιμα καρδίαν	ἔχει͵	καὶ ἡ ἀρχὴ τῆς κινήσεως
[2]	Ὡς δὲ νῦν λέγομεν͵ εὐλόγως	ἔχει	καὶ περὶ τούτων· τοῦ γὰρ
[2]	αἰσθήσεις πάσας͵ ἔνια δ΄ οὐκ	ἔχει͵	οἷον ὄψιν͵ τὴν δ΄ ἁφὴν
[1]	καθεύδοντα͵ καὶ τἆλλα πάντα ὅσαπερ	ἔχει	ὀφθαλμούς· καὶ γὰρ τὰ σκληρόφθαλμα
[2]	ἁφὴν καὶ τὴν γεῦσιν ἅπαντα	ἔχει͵	πλὴν εἴ τι τῶν ζῴων
[2]	δ΄ ἔνια μὲν τῶν ζῴων	ἔχει	τὰς αἰσθήσεις πάσας͵ ἔνια δ΄
[1]	ἢ καὶ ὧν τὸ δαιμόνιον	ἔχει	τὴν αἰτίαν͵ καὶ φύσει γίγνεται
[3]	λειποψυχήσασιν ἰσχυρῶς. Τοῦτο μὲν οὖν	ἔχει	τινὰ ἀπορίαν· εἰ γὰρ ἐνδέχεται
[1]	ὥστ΄ ἀνάγκη πᾶν τὸ καθεῦδον	ἔχειν	τὸ αἰσθητικὸν μόριον. Αἰσθητικὸν δὲ
[1]	ἐκ τούτων. Τῷ γὰρ αἴσθησιν	ἔχειν	ὥρισται τὸ ζῷον͵ τῆς δ΄
[3]	ἀναγκαῖον τῷ ζῴῳ͵ ὅταν αἴσθησιν	ἔχῃ͵	τότε πρῶτον τροφήν τε λαμβάνειν
[3]	ἀμνημονοῦσιν͵ ἐν τοῖς Προβληματικοῖς εἴρηται.	~Ἐχόμενον	δὲ τῶν εἰρημένων ἐστὶν ἐπελθεῖν
[1]	εἴ τι ἔστι ζῷον μὴ	ἔχον	αἴσθησιν͵ τοῦτ΄ ἐνδέχεται οὔτε καθεύδειν
[2]	ἀνάγκην͵ ὅτι εἰ ζῷον ἔσται	ἔχον	τὴν αὑτοῦ φύσιν͵ ἐξ ἀνάγκης
[3]	ὑπνωτικὰ οἶνος καὶ ἄλλα θερμότητα	ἔχοντα	τοιαῦτα͵ ἔστι δ΄ οὐκ εὔλογον
[1]	χωριζομένου τῶν ἄλλων ἐν τοῖς	ἔχουσι	σώμασι ζωήν͵ τῶν δ΄ ἄλλων
[1]	οἷον τοῖς φυτοῖς (οὐ γὰρ	ἔχουσι	τὸ αἰσθητικὸν μόριον͵ οὔτε εἰ
[3]	ὁ ἐγκέφαλος͵ τοῖς δὲ μὴ	ἔχουσι	τὸ ἀνάλογον τούτῳ μόριον. Ὥσπερ
[3]	ἂν μή τι ἄλλο πάθος	ἔχωσιν	ὑπεναντίον. Οὐδ΄ οἱ μελαγχολικοί· κατέψυκται
[3]	τῆς τροφῆς προσφορὰν ὕπνος γίγνεται͵	ἕως	ἂν διακριθῇ τοῦ αἵματος τὸ
[3]	πῦρ ἐπιτιθεμένων τῶν ξύλων͵ καταψύχεται͵	ἕως	ἂν καταπεφθῇ. Γίγνεται γὰρ ὁ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 12/11/2009