Page
[599]	τριττὰ ἀπέχοντα τοῦ ~ὄντος καὶ	ῥᾴδια	ποιεῖν μὴ εἰδότι τὴν ἀλήθειαν—
[606]	ἐκείνοις ~ἰσχυρὸν τὸ ἐλεινὸν οὐ	ῥᾴδιον	ἐν τοῖς αὑτοῦ πάθεσι κατέχειν.
[611]	αὑτό. ~Πῶς λέγεις; ἔφη. ~Οὐ	ῥᾴδιον,	ἦν δ’ ἐγώ, ἀίδιον εἶναι
[604]	ὂν ἀεὶ ~αὐτὸ αὑτῷ, οὔτε	ῥᾴδιον	μιμήσασθαι οὔτε μιμουμένου εὐπετὲς ~καταμαθεῖν,
[611]	Γλαῦκον ~ὁρῶντες οὐκ ἂν ἔτι	ῥᾳδίως	αὐτοῦ ἴδοιεν τὴν ἀρχαίαν φύσιν,
[603]	ἐλέγομέν που καὶ τότε ὅτι	ῥᾷστα	οἴσει ~τῶν ἄλλων. ~Πάνυ γε.
[600]	ἀρετὴν ὀνῆσαι ~ἀνθρώπους, ἢ Ησίοδον	ῥαψῳδεῖν	ἂν περιιόντας εἴων, καὶ οὐχὶ
[601]	~Μὴ τοίνυν ἡμίσεως αὐτὸ καταλίπωμεν	ῥηθέν,	ἀλλ’ ἱκανῶς ἴδωμεν. ~Λέγε, ἔφη.
[618]	αἱρεῖσθαι· ἀναλογιζόμενον ~πάντα τὰ νυνδὴ	ῥηθέντα	καὶ συντιθέμενα ἀλλήλοις καὶ διαιρούμενα
[601]	~τῶν τεχνῶν τοῖς ὀνόμασι καὶ	ῥήμασιν	ἐπιχρωματίζειν αὐτὸν οὐκ ἐπαΐοντα ~ἀλλ’
[605]	ἐν ~πένθει ὄντα καὶ μακρὰν	ῥῆσιν	ἀποτεί νοντα ἐν τοῖς ὀδυρμοῖς
[595]	~Πῇ δή, ἔφη, διανοούμενος λέγεις;	~Ρητέον,	ἦν δ’ ἐγώ· καίτοι φιλία
[595]	τιμητέος ἀνήρ, ἀλλ’ ὃ λέγω,	ῥητέον.	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. ~Ακουε
[617]	ἑλομένου· θεὸς ~ἀναίτιος. ~Ταῦτα εἰπόντα	ῥῖψαι	ἐπὶ πάντας τοὺς κλήρους, τὸν
[599]	πέρι μὴ ἀπαιτῶμεν λόγον (Ομη(	ρον	ἢ ~ἄλλον ὁντινοῦν τῶν ποιητῶν,
[601]	τις λέγῃ ἐν μέτρῳ καὶ	ῥυθμῷ	καὶ ἁρμονίᾳ, πάνυ ~εὖ δοκεῖν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 1/09/2005