| Page |
| [595] |
~Πολιτεία
|
Ι. |
~(Καὶ
μήν,
ἦν
δ’
ἐγώ, |
| [602] |
τῆς
τραγικῆς
ποιήσεως
~ἁπτομένους
ἐν
|
ἰαμβείοις |
καὶ
ἐν
ἔπεσι
πάντας
εἶναι |
| [604] |
ὅτι
(τάχιστα
γίγνεσθαι
πρὸς
τὸ
|
ἰᾶσθαί |
τε
καὶ
ἐπανορθοῦν
τὸ
~πεσόν |
| [604] |
τὸ
~πεσόν
τε
καὶ
νοσῆσαν,
|
ἰατρικῇ |
θρηνῳδίαν
ἀφανίζοντα.
~Ορθότατα
γοῦν
ἄν |
| [599] |
ὥσπερ
Ασκληπιός,
ἢ
τίνας
μαθητὰς
|
~ἰατρικῆς |
κατελίπετο,
ὥσπερ
ἐκεῖνος
τοὺς
ἐκγόνους, |
| [599] |
ὁντινοῦν
τῶν
ποιητῶν,
ἐρωτῶντες
εἰ
|
ἰατρικὸς |
ἦν
τις
αὐτῶν
ἀλλὰ
μὴ |
| [599] |
αὐτῶν
ἀλλὰ
μὴ
~μιμητὴς
μόνον
|
ἰατρικῶν |
λόγων,
τίνας
ὑγιεῖς
ποιητής
τις |
| [596] |
τράπεζαι.
~Πῶς
δ’
οὔ;
~Αλλὰ
|
ἰδέαι |
γέ
που
περὶ
ταῦτα
τὰ |
| [596] |
οὐ
γάρ
που
τήν
γε
|
ἰδέαν |
αὐτὴν
~δημιουργεῖ
οὐδεὶς
τῶν
δημιουργῶν· |
| [596] |
ἑκατέρου
τοῦ
σκεύους
~πρὸς
τὴν
|
ἰδέαν |
βλέπων
οὕτω
ποιεῖ
ὁ
μὲν |
| [616] |
ἀφικέσθαι
προελθόντες
~ἡμερησίαν
ὁδόν,
καὶ
|
ἰδεῖν |
αὐτόθι
κατὰ
(μέσον
τὸ
φῶς |
| [620] |
δὲ
τὴν
Θαμύρου
~ἀηδόνος
ἑλομένην·
|
ἰδεῖν |
δὲ
καὶ
κύκνον
μεταβάλλοντα
εἰς |
| [620] |
~ἐθέλουσαν
ἐν
γυναικὶ
γεννηθεῖσαν
γενέσθαι·
|
ἰδεῖν |
δὲ
τὴν
Θαμύρου
~ἀηδόνος
ἑλομένην· |
| [604] |
ἃ
οὐκ
ἂν
δέξαιτό
τινα
|
ἰδεῖν |
~δρῶντα.
~Οὕτως
ἔχει,
ἔφη.
~Οὐκοῦν |
| [620] |
τοὺς
βίους·
~ἐλεινήν
τε
γὰρ
|
ἰδεῖν |
εἶναι
καὶ
γελοίαν
καὶ
θαυμασίαν. |
| [621] |
οὐκ
εἰδέναι,
ἀλλ’
ἐξαίφνης
ἀναβλέψας
|
ἰδεῖν |
ἕωθεν
αὑτὸν
~κείμενον
ἐπὶ
τῇ |
| [620] |
προτέρου
βίου
τὰ
πολλὰ
αἱρεῖσθαι.
|
~ἰδεῖν |
μὲν
γὰρ
ψυχὴν
ἔφη
τήν |
| [601] |
καλῶν
δὲ
μή,
~οἷα
γίγνεται
|
ἰδεῖν |
ὅταν
αὐτὰ
τὸ
ἄνθος
προλίπῃ; |
| [615] |
δὴ
~ἄνδρες,
ἔφη,
ἄγριοι,
διάπυροι
|
ἰδεῖν, |
παρεστῶτες
καὶ
καταμανθάνοντες
τὸ
~φθέγμα, |
| [620] |
ἀλλὰ
λαβεῖν.
μετὰ
(δὲ
ταύτην
|
ἰδεῖν |
τὴν
Επειοῦ
~τοῦ
Πανοπέως
εἰς |
| [620] |
φύσιν·
πόρρω
δ’
ἐν
ὑστάτοις
|
~ἰδεῖν |
τὴν
τοῦ
γελωτοποιοῦ
Θερσίτου
πίθηκον |
| [619] |
ἔφη
τὴν
θέαν
ἀξίαν
εἶναι
|
ἰδεῖν, |
~ὡς
ἕκασται
(αἱ
ψυχαὶ
ᾑροῦντο |
| [606] |
μιμήσει
δὲ
κωμῳδικῇ
ἢ
καὶ
|
ἰδίᾳ |
ἀκούων
~σφόδρα
χαρῇς
καὶ
μὴ |
| [605] |
μιμητικὸν
ποιητὴν
φήσομεν
κακὴν
~πολιτείαν
|
ἰδίᾳ |
ἑκάστου
τῇ
ψυχῇ
ἐμποιεῖν,
τῷ |
| [599] |
βελτίους
ἢ
~χείρους
ἀνθρώπους
ποιεῖ
|
ἰδίᾳ |
καὶ
δημοσίᾳ,
λέγε
ἡμῖν
τίς |
| [600] |
δύνανται
τοῖς
ἐφ’
ἑαυτῶν
παριστάναι
|
ἰδίᾳ |
(συγγιγνό(
μενοι
~ὡς
οὔτε
οἰκίαν |
| [600] |
~Αλλὰ
δὴ
εἰ
μὴ
δημοσίᾳ,
|
ἰδίᾳ |
τισὶν
ἡγεμὼν
παιδείας
αὐτὸς
ζῶν |
| [610] |
ὑπὸ
ἀλλοτρίου
κακοῦ
~ἄνευ
τῆς
|
ἰδίας |
πονηρίας
ψυχὴν
ἀπόλλυσθαι,
τῷ
ἑτέρου |
| [610] |
ἐν
ἄλλῳ
γιγνομένου,
τοῦ
δὲ
|
~ἰδίου |
ἑκάστῳ
μὴ
(ἐγγιγνο(
μένου,
μήτε |
| [615] |
πλείστους
τυράννους·
ἦσαν
δὲ
καὶ
|
ἰδιῶταί |
~τινες
τῶν
(μεγάλα
ἡμαρτηκότων—
οὓς |
| [618] |
τί
εὐγένειαι
~καὶ
δυσγένειαι
καὶ
|
ἰδιωτεῖαι |
καὶ
ἀρχαὶ
καὶ
ἰσχύες
καὶ |
| [620] |
περιιοῦσαν
χρόνον
~πολὺν
βίον
ἀνδρὸς
|
ἰδιώτου |
ἀπράγμονος,
καὶ
μόγις
εὑρεῖν
κείμενόν |
| [612] |
~ἑστιάσεων.
καὶ
τότ’
ἄν
τις
|
ἴδοι |
αὐτῆς
τὴν
ἀληθῆ
φύσιν,
εἴτε |
| [614] |
ἀναβιοὺς
δ’
ἔλεγεν
~ἃ
ἐκεῖ
|
ἴδοι. |
ἔφη
δέ,
ἐπειδὴ
οὗ
ἐκβῆναι, |
| [615] |
τε
καὶ
οἷα
πάθοιεν
καὶ
|
ἴδοιεν |
ἐν
τῇ
ὑπὸ
~γῆς
πορείᾳ— |
| [611] |
οὐκ
ἂν
ἔτι
ῥᾳδίως
αὐτοῦ
|
ἴδοιεν |
τὴν
ἀρχαίαν
φύσιν,
ὑπὸ
τοῦ |
| [620] |
(ὑπὸ
τῶν
ἄλλων,
καὶ
εἰπεῖν
|
ἰδοῦσαν |
ὅτι
τὰ
αὐτὰ
~ἂν
ἔπραξεν |
| [601] |
αὐτὸ
καταλίπωμεν
ῥηθέν,
ἀλλ’
ἱκανῶς
|
ἴδωμεν. |
~Λέγε,
ἔφη.
~Ζωγράφος,
φαμέν,
ἡνίας |
| [603] |
ἡ
τῆς
~ποιήσεως
μιμητική,
καὶ
|
ἴδωμεν |
φαῦλον
ἢ
σπουδαῖόν
ἐστιν.
~Αλλὰ |
| [617] |
βεβηκέναι
Σειρῆνα
~συμπεριφερομένην,
φωνὴν
μίαν
|
ἱεῖσαν, |
ἕνα
τόνον·
ἐκ
πασῶν
δὲ |
| [621] |
ἀμεταστρεπτὶ
ὑπὸ
τὸν
τῆς
(Ανάγκης
|
ἰέναι |
θρόνον,
~καὶ
δι’
ἐκείνου
διεξελθόντα, |
| [620] |
~δὴ
θηρίων
ὡσαύτως
εἰς
ἀνθρώπους
|
ἰέναι |
καὶ
εἰς
ἄλληλα,
τὰ
μὲν |
| [610] |
ἐγώ,
ὁμόσε
τῷ
λόγῳ
τολμᾷ
|
ἰέναι |
καὶ
λέγειν
ὡς
~πονηρότερος
καὶ |
| [620] |
Οδυσσέως
λαχοῦσαν
πασῶν
ὑστάτην
αἱρησομένην
|
ἰέναι, |
μνήμῃ
δὲ
~τῶν
προτέρων
πόνων |
| [619] |
τὴν
δόξαν
ἔχοντα
εἰς
Αιδου
|
ἰέναι, |
ὅπως
~ἂν
ᾖ
καὶ
ἐκεῖ |
| [617] |
οὖν,
ἐπειδὴ
ἀφικέσθαι,
εὐθὺς
δεῖν
|
ἰέναι |
πρὸς
τὴν
~Λάχεσιν.
προφήτην
οὖν |
| [617] |
αὐτῶν
δὲ
τούτων
τάχιστα
μὲν
|
~ἰέναι |
τὸν
ὄγδοον,
δευτέρους
δὲ
καὶ |
| [617] |
πέμπτον·
(τὸν)
τρίτον
δὲ
φορᾷ
|
ἰέναι, |
ὡς
σφίσι
φαίνεσθαι,
~ἐπανακυκλούμενον
τὸν |
| [609] |
~εἶναι
ἀφικνεῖται—
οὐχ
οὕτω;
~Ναί.
|
~Ιθι |
δή,
καὶ
ψυχὴν
κατὰ
τὸν |
| [601] |
προλίπῃ;
~Παντάπασιν,
ἦ
δ’
ὅς.
|
~Ιθι |
δή,
τόδε
ἄθρει·
ὁ
τοῦ |
| [610] |
λέγεις.
ὁπότε
γὰρ
δὴ
μὴ
|
ἱκανὴ |
ἥ
γε
οἰκεία
πονηρία
~καὶ |
| [605] |
τὸ
γὰρ
καὶ
τοὺς
~ἐπιεικεῖς
|
ἱκανὴν |
εἶναι
λωβᾶσθαι,
ἐκτὸς
πάνυ
τινῶν |
| [619] |
τε
καὶ
λαιμαργίας
οὐ
~πάντα
|
ἱκανῶς |
ἀνασκεψάμενον
ἑλέσθαι,
ἀλλ’
(αὐτὸν
λαθεῖν |
| [615] |
ἐχόντων
~εἰς
πονηρίαν
ἢ
μὴ
|
ἱκανῶς |
δεδωκὼς
δίκην
ἐπιχειροῖ
ἀνιέναι.
ἐνταῦθα |
| [601] |
ἡμίσεως
αὐτὸ
καταλίπωμεν
ῥηθέν,
ἀλλ’
|
ἱκανῶς |
ἴδωμεν.
~Λέγε,
ἔφη.
~Ζωγράφος,
φαμέν, |
| [606] |
τοῦ
δακρῦσαί
τε
καὶ
ἀποδύρασθαι
|
ἱκανῶς |
καὶ
~ἀποπλησθῆναι,
φύσει
ὂν
τοιοῦτον |
| [611] |
οἷόν
ἐστιν
καθαρὸν
γιγνόμενον,
τοιοῦτον
|
ἱκανῶς |
~λογισμῷ
διαθεατέον,
καὶ
πολύ
γε |
| [600] |
ἂν
ἐπαιδαγώγουν
ὅπῃ
ᾖσαν,
ἕως
|
ἱκανῶς |
~παιδείας
μεταλάβοιεν;
~Παντάπασιν,
ἔφη,
δοκεῖς |
| [603] |
ἐν
γὰρ
τοῖς
ἄνω
λόγοις
|
ἱκανῶς |
πάντα
ταῦτα
~διωμολογησάμεθα,
ὅτι
μυρίων |
| [606] |
φύσει
βέλτιστον
~ἡμῶν,
ἅτε
οὐχ
|
ἱκανῶς |
πεπαιδευμένον
λόγῳ
οὐδὲ
ἔθει,
ἀνίησιν |
| [612] |
δοτέον
εἶναι
τοῦ
λόγου
ἕνεκα,
|
ἵνα |
αὐτὴ
δικαιοσύνη
~πρὸς
ἀδικίαν
αὐτὴν |
| [606] |
ἡμῖν
καθίστησιν,
~δέον
ἄρχεσθαι
αὐτὰ
|
ἵνα |
βελτίους
τε
καὶ
εὐδαιμονέστεροι
ἀντὶ |
| [615] |
βίου
ὄντος
τοσούτου
τοῦ
ἀνθρωπίνου—
|
~ἵνα |
δεκαπλάσιον
τὸ
ἔκτεισμα
τοῦ
ἀδικήματος |
| [610] |
καὶ
ἀδικώτερος
γίγνεται
ὁ
ἀποθνῄσκων,
|
ἵνα |
δὴ
μὴ
~ἀναγκάζηται
ἀθανάτους
τὰς |
| [621] |
μετὰ
~φρονήσεως
παντὶ
τρόπῳ
ἐπιτηδεύσομεν,
|
ἵνα |
καὶ
ἡμῖν
αὐτοῖς
φίλοι
ὦμεν |
| [612] |
ὁμολογεῖν
περὶ
αὐτῆς
δοκεῖσθαι
οὕτω,
|
ἵνα |
καὶ
τὰ
νικητήρια
~κομίσηται,
ἀπὸ |
| [614] |
περιμένει·
χρὴ
δ’
αὐτὰ
ἀκοῦσαι,
|
ἵνα |
τελέως
~ἑκάτερος
αὐτῶν
ἀπειλήφῃ
τὰ |
| [609] |
ξύλοις,
χαλκῷ
δὲ
καὶ
σιδήρῳ
|
ἰόν, |
καί,
ὅπερ
λέγω,
σχεδὸν
πᾶσι |
| [620] |
~τοῦ
Πανοπέως
εἰς
τεχνικῆς
γυναικὸς
|
ἰοῦσαν |
φύσιν·
πόρρω
δ’
ἐν
ὑστάτοις |
| [601] |
τούτοις
~ἐπίσταται
χρῆσθαι,
μόνος
ὁ
|
ἱππικός; |
~Αληθέστατα.
~Αρ’
οὖν
οὐ
περὶ |
| [616] |
εὐθύ,
οἷον
κίονα,
μάλιστα
τῇ
|
ἴριδι |
προσφερῆ,
~λαμπρότερον
δὲ
καὶ
καθαρώτερον· |
| [602] |
ἢ
~ἐλάττω
ἕτερα
ἑτέρων
ἢ
|
ἴσα |
τἀναντία
φαίνεται
ἅμα
περὶ
ταὐτά. |
| [599] |
τῷ
ὄντι
οἱ
ἀγαθοὶ
ποιηταὶ
|
ἴσασιν |
~περὶ
ὧν
δοκοῦσιν
τοῖς
πολλοῖς |
| [602] |
πόρρωθεν
διὰ
~τῆς
ὄψεως
οὐκ
|
ἴσον |
φαίνεται.
~Οὐ
γάρ.
~Καὶ
ταὐτὰ |
| [599] |
~Οἶμαι,
ἔφη·
οὐ
γὰρ
ἐξ
|
ἴσου |
ἥ
τε
τιμὴ
καὶ
ἡ |
| [617] |
δὲ
(καθη(
μένας
πέριξ
δι’
|
ἴσου |
~τρεῖς,
ἐν
θρόνῳ
ἑκάστην,
θυγατέρας |
| [602] |
τὸ
μετρεῖν
καὶ
ἀριθμεῖν
καὶ
|
ἱστάναι |
βοήθειαι
χαριέσταται
~πρὸς
αὐτὰ
ἐφάνησαν, |
| [618] |
καὶ
ἰδιωτεῖαι
καὶ
ἀρχαὶ
καὶ
|
ἰσχύες |
καὶ
ἀσθένειαι
καὶ
~εὐμαθίαι
καὶ |
| [618] |
κατὰ
κάλλη
καὶ
τὴν
ἄλλην
|
ἰσχύν |
(τε
καὶ
ἀγωνίαν,
τοὺς
~δ’ |
| [605] |
τῆς
~ψυχῆς
καὶ
τρέφει
καὶ
|
ἰσχυρὸν |
ποιῶν
ἀπόλλυσι
τὸ
λογιστικόν,
ὥσπερ |
| [606] |
οἰκεῖα·
θρέψαντα
γὰρ
ἐν
ἐκείνοις
|
~ἰσχυρὸν |
τὸ
ἐλεινὸν
οὐ
ῥᾴδιον
ἐν |
| [600] |
ὁ
γὰρ
Κρεώφυλος,
ὦ
Σώκρατες,
|
~ἴσως, |
ὁ
τοῦ
Ομήρου
ἑταῖρος,
τοῦ |
| [599] |
σφᾶς
ὠφεληκέναι;
Χαρώνδαν
μὲν
γὰρ
|
~Ιταλία |
καὶ
Σικελία,
καὶ
ἡμεῖς
Σόλωνα· |