| Page |
| [602] |
ἢ
~ἔλαττον
ἢ
πλέον
ἢ
|
βαρύτερον, |
ἀλλὰ
τὸ
λογισάμενον
καὶ
μετρῆσαν |
| [607] |
καὶ
λύπη
ἐν
~τῇ
πόλει
|
βασιλεύσετον |
ἀντὶ
νόμου
τε
καὶ
τοῦ |
| [597] |
μιμητής
ἐστι,
τρίτος
τις
~ἀπὸ
|
βασιλέως |
καὶ
τῆς
ἀληθείας
πεφυκώς,
καὶ |
| [605] |
εἶναι
ἀλλ’
αἰσχύνοιτο
ἄν,
μὴ
|
βδελύττεσθαι |
~ἀλλὰ
χαίρειν
τε
καὶ
ἐπαινεῖν; |
| [614] |
μάλ’
ἔφη,
καλά
τε
καὶ
|
βέβαια. |
~Ταῦτα
τοίνυν,
ἦν
δ’
ἐγώ, |
| [617] |
~κύκλων
αὐτοῦ
ἄνωθεν
ἐφ’
ἑκάστου
|
βεβηκέναι |
Σειρῆνα
~συμπεριφερομένην,
φωνὴν
μίαν
ἱεῖσαν, |
| [619] |
πολιτείᾳ
ἐν
τῷ
προτέρῳ
~βίῳ
|
βεβιωκότα, |
ἔθει
(ἄνευ
φιλοσοφίας
ἀρετῆς
μετειληφότα. |
| [599] |
τίς
τῶν
πόλεων
διὰ
~σὲ
|
βέλτιον |
ᾤκησεν,
ὥσπερ
διὰ
Λυκοῦργον
Λακεδαίμων |
| [600] |
τ’
ἦν
~παιδεύειν
ἀνθρώπους
καὶ
|
βελτίους |
ἀπεργάζεσθαι
Ομηρος,
ἅτε
περὶ
~τούτων |
| [599] |
τε
ἦσθα
γιγνώσκειν
ποῖα
ἐπιτηδεύματα
|
βελτίους |
ἢ
~χείρους
ἀνθρώπους
ποιεῖ
ἰδίᾳ |
| [606] |
καθίστησιν,
~δέον
ἄρχεσθαι
αὐτὰ
ἵνα
|
βελτίους |
τε
καὶ
εὐδαιμονέστεροι
ἀντὶ
χειρόνων |
| [604] |
πράγματα,
ὅπῃ
ὁ
λόγος
~αἱρεῖ
|
βέλτιστ’ |
ἂν
ἔχειν,
ἀλλὰ
μὴ
προσπταίσαντας |
| [608] |
μὲν
ἐσόμεθα
φανῆναι
~αὐτὴν
ὡς
|
βελτίστην |
καὶ
ἀληθεστάτην,
ἕως
δ’
ἂν |
| [605] |
~Ακούων
σκόπει.
οἱ
γάρ
που
|
βέλτιστοι |
ἡμῶν
ἀκροώμενοι
Ομήρου
ἢ
~ἄλλου |
| [603] |
μέτρῳ
γε
καὶ
λογισμῷ
πιστεῦον
|
βέλτιστον |
ἂν
εἴη
τῆς
~ψυχῆς.
~Τί |
| [599] |
προστήσασθαι
τοῦ
(ἑαυτοῦ
βίου
ὡς
|
βέλτιστον |
ἔχοντα;
~Οὐκ
ἔγωγε.
~Αλλ’
εἴπερ |
| [606] |
καὶ
χαῖρον·
τὸ
δὲ
φύσει
|
βέλτιστον |
~ἡμῶν,
ἅτε
οὐχ
ἱκανῶς
πεπαιδευμένον |
| [605] |
ψυχῆς
ἀλλὰ
μὴ
~πρὸς
τὸ
|
βέλτιστον, |
καὶ
ταύτῃ
ὡμοίωται.
καὶ
οὕτως |
| [604] |
προσφέροιτο.
~Οὐκοῦν,
φαμέν,
τὸ
μὲν
|
βέλτιστον |
τούτῳ
τῷ
λογισμῷ
ἐθέλει
ἕπεσθαι. |
| [607] |
τοῦ
κοινῇ
ἀεὶ
δόξαντος
εἶναι
|
~βελτίστου |
λόγου.
~Αληθέστατα,
ἔφη.
~(Ταῦτα
δή, |
| [607] |
χρὴ
καὶ
ἀσπάζεσθαι
ὡς
ὄντας
|
~βελτίστους |
εἰς
ὅσον
δύνανται,
καὶ
συγχωρεῖν |
| [618] |
χρηστὸν
καὶ
πονηρὸν
διαγιγνώσκοντα,
~τὸν
|
βελτίω |
ἐκ
τῶν
δυνατῶν
ἀεὶ
πανταχοῦ |
| [617] |
βίων
~παραδείγματα,
ἀναβάντα
ἐπί
τι
|
βῆμα |
ὑψηλὸν
εἰπεῖν—
~Ανάγκης
θυγατρὸς
κόρης |
| [611] |
ἐστὶν
τῇ
ἀληθείᾳ,
οὐ
(λελω(
|
βημένον |
δεῖ
αὐτὸ
~θεάσασθαι
ὑπό
τε |
| [606] |
~Πῇ;
~Εἰ
ἐνθυμοῖο
ὅτι
τὸ
|
βίᾳ |
κατεχόμενον
τότε
ἐν
ταῖς
οἰκείαις |
| [607] |
μὴ
ὠφέλιμον
εἶναι
τὸν
ἔρωτα,
|
βίᾳ |
μέν,
ὅμως
δὲ
ἀπέχονται,
καὶ |
| [603] |
φαμέν,
ἀνθρώπους
μιμεῖται
ἡ
~μιμητικὴ
|
βιαίους |
ἢ
ἑκουσίας
πράξεις,
καὶ
ἐκ |
| [619] |
τὸν
~μέσον
ἀεὶ
τῶν
τοιούτων
|
βίον |
αἱρεῖσθαι
καὶ
φεύγειν
τὰ
ὑπερβάλλοντα |
| [620] |
τήν
ποτε
Ορφέως
γενομένην
κύκνου
|
βίον |
~αἱρουμένην,
μίσει
τοῦ
γυναικείου
γένους |
| [618] |
τὸ
ἀναγκαίως
ἔχειν
~ἄλλον
ἑλομένην
|
βίον |
ἀλλοίαν
γίγνεσθαι·
τὰ
δ’
ἄλλα |
| [620] |
λελωφηκυῖαν
ζητεῖν
περιιοῦσαν
χρόνον
~πολὺν
|
βίον |
ἀνδρὸς
ἰδιώτου
ἀπράγμονος,
καὶ
μόγις |
| [619] |
ἀεί,
ὁπότε
εἰς
τὸν
ἐνθάδε
|
βίον |
ἀφικνοῖτο,
ὑγιῶς
~(φιλο(
σοφοῖ
καὶ |
| [620] |
δὲ
λαχοῦσαν
~ψυχὴν
ἑλέσθαι
λέοντος
|
βίον· |
εἶναι
δὲ
τὴν
Αἴαντος
τοῦ |
| [620] |
~διὰ
τὰ
πάθη
ἀετοῦ
διαλλάξαι
|
βίον. |
ἐν
μέσοις
δὲ
λαχοῦσαν
τὴν |
| [618] |
αὐτὸν
ποιήσει
~δυνατὸν
καὶ
ἐπιστήμονα,
|
βίον |
καὶ
χρηστὸν
καὶ
πονηρὸν
διαγιγνώσκοντα, |
| [606] |
τὸν
ποιητὴν
πάντα
τὸν
αὑτοῦ
|
βίον |
~κατασκευασάμενον
ζῆν,
~(φιλεῖν
μὲν
χρὴ |
| [607] |
πρὸς
τὰς
πολιτείας
καὶ
τὸν
|
βίον |
τὸν
ἀνθρώπινόν
ἐστιν·
~καὶ
εὐμενῶς |
| [618] |
τε
χείρω
καὶ
τὸν
ἀμείνω
|
(βίον, |
~χείρω
μὲν
καλοῦντα
ὃς
αὐτὴν |
| [617] |
δ’
ὁ
λαχὼν
πρῶτος
~αἱρείσθω
|
βίον |
ᾧ
συνέσται
ἐξ
ἀνάγκης.
ἀρετὴ |
| [619] |
νῷ
ἑλομένῳ,
συντόνως
ζῶντι
~κεῖται
|
βίος |
ἀγαπητός,
οὐ
κακός.
μήτε
ὁ |
| [620] |
καὶ
κύκνον
μεταβάλλοντα
εἰς
ἀνθρωπίνου
|
~βίου |
αἵρεσιν,
καὶ
ἄλλα
ζῷα
μουσικὰ |
| [600] |
νῦν
~Πυθαγόρειον
τρόπον
ἐπονομάζοντες
τοῦ
|
βίου |
διαφανεῖς
πῃ
δοκοῦσιν
~εἶναι
ἐν |
| [613] |
πράξεως
καὶ
~ὁμιλίας
καὶ
τοῦ
|
βίου |
εὐδοκιμοῦσί
τε
καὶ
τὰ
ἆθλα |
| [620] |
τοῦτον
φύλακα
(συμ(
πέμπειν
τοῦ
|
βίου |
καὶ
ἀποπληρωτὴν
τῶν
~αἱρεθέντων.
ὃν |
| [600] |
τοῖς
~ὑστέροις
ὁδόν
τινα
παρέδοσαν
|
βίου |
Ομηρικήν,
ὥσπερ
Πυθαγόρας
αὐτός
~τε |
| [615] |
εἶναι
κατὰ
~ἑκατονταετηρίδα
(ἑκάστην,
ὡς
|
βίου |
ὄντος
τοσούτου
τοῦ
ἀνθρωπίνου—
~ἵνα |
| [618] |
ἀλλήλοις
καὶ
διαιρούμενα
πρὸς
~ἀρετὴν
|
βίου |
πῶς
ἔχει,
εἰδέναι
τί
κάλλος |
| [620] |
~κατὰ
συνήθειαν
γὰρ
τοῦ
προτέρου
|
βίου |
τὰ
πολλὰ
αἱρεῖσθαι.
~ἰδεῖν
μὲν |
| [599] |
~καὶ
τοῦτο
προστήσασθαι
τοῦ
(ἑαυτοῦ
|
βίου |
ὡς
βέλτιστον
ἔχοντα;
~Οὐκ
ἔγωγε. |
| [615] |
εὐθὺς
γενομένων
καὶ
ὀλίγον
~χρόνον
|
βιούντων |
πέρι
ἄλλα
ἔλεγεν
οὐκ
ἄξια |
| [620] |
ἕκασται
(αἱ
ψυχαὶ
ᾑροῦντο
τοὺς
|
βίους· |
~ἐλεινήν
τε
γὰρ
ἰδεῖν
εἶναι |
| [620] |
οὖν
πάσας
τὰς
ψυχὰς
τοὺς
|
βίους |
ᾑρῆσθαι,
ὥσπερ
ἔλαχον
~ἐν
τάξει |
| [618] |
παντοδαπά·
ζῴων
τε
γὰρ
πάντων
|
βίους |
καὶ
δὴ
καὶ
τοὺς
~ἀνθρωπίνους |
| [618] |
εἶναι
δὲ
καὶ
δοκίμων
ἀνδρῶν
|
βίους, |
τοὺς
μὲν
~ἐπὶ
εἴδεσιν
καὶ |
| [619] |
τεταγμένῃ
πολιτείᾳ
ἐν
τῷ
προτέρῳ
|
~βίῳ |
βεβιωκότα,
ἔθει
(ἄνευ
φιλοσοφίας
ἀρετῆς |
| [619] |
~ἑκατέρωσε
καὶ
ἐν
τῷδε
τῷ
|
βίῳ |
κατὰ
τὸ
δυνατὸν
καὶ
ἐν |
| [612] |
δὲ
τὰ
ἐν
τῷ
ἀνθρωπίνῳ
|
βίῳ |
πάθη
~τε
καὶ
εἴδη,
ὡς |
| [617] |
Λαχέσεως
γονάτων
κλήρους
τε
καὶ
|
βίων |
~παραδείγματα,
ἀναβάντα
ἐπί
τι
βῆμα |
| [618] |
δὲ
τοῦτο
αὖθις
τὰ
τῶν
|
~βίων |
παραδείγματα
εἰς
τὸ
πρόσθεν
σφῶν |
| [611] |
ἀλλὰ
δεῖ,
ὦ
Γλαύκων,
ἐκεῖσε
|
βλέπειν. |
~Ποῖ;
ἦ
δ’
ὅς.
~(Εἰς |
| [596] |
ἄτοπον,
~ἐπεὶ
πολλά
τοι
ὀξύτερον
|
~(βλεπόντων |
ἀμβλύτερον
ὁρῶντες
πρότεροι
εἶδον.
~Εστιν, |
| [596] |
τοῦ
σκεύους
~πρὸς
τὴν
ἰδέαν
|
βλέπων |
οὕτω
ποιεῖ
ὁ
μὲν
τὰς |
| [604] |
~ἐχομένους
τοῦ
πληγέντος
ἐν
τῷ
|
βοᾶν |
διατρίβειν,
ἀλλ’
ἀεὶ
ἐθίζειν
τὴν |
| [602] |
μετρεῖν
καὶ
ἀριθμεῖν
καὶ
ἱστάναι
|
βοήθειαι |
χαριέσταται
~πρὸς
αὐτὰ
ἐφάνησαν,
ὥστε |
| [597] |
τοῦτον,
~τίς
ποτ’
ἐστίν;
~Εἰ
|
βούλει, |
ἔφη.
~Οὐκοῦν
τριτταί
τινες
κλῖναι |
| [596] |
μοι
καταφαίνεται,
ἀλλ’
αὐτὸς
ὅρα.
|
~Βούλει |
οὖν
ἐνθένδε
ἀρξώμεθα
ἐπισκοποῦντες,
ἐκ |
| [597] |
ὂν
πρὸς
~ἀλήθειαν.
~(Μὴ
γάρ.
|
~Βούλει |
οὖν,
ἔφην,
ἐπ’
αὐτῶν
τούτων |
| [597] |
μίαν
~φύσει
αὐτὴν
ἔφυσεν.
~Εοικεν.
|
~Βούλει |
οὖν
τοῦτον
μὲν
φυτουργὸν
τούτου |
| [596] |
~Θῶμεν
δὴ
καὶ
νῦν
ὅτι
|
βούλει |
τῶν
πολλῶν.
οἷον,
εἰ
(θέλεις, |
| [595] |
αὐτὸς
~πάνυ
τι
συννοῶ
τί
|
βούλεται |
εἶναι.
~Η
που
ἄρ’
ἔφη, |
| [604] |
ἦ
δ’
ὅς,
λέγεις;
~Τῷ
|
βουλεύεσθαι, |
ἦν
δ’
ἐγώ,
περὶ
τὸ |
| [606] |
λόγῳ
αὖ
κατεῖχες
ἐν
σαυτῷ
|
βουλόμενον |
γελωτοποιεῖν,
~φοβούμενος
δόξαν
βωμολοχίας,
τότ’ |
| [597] |
δὴ
οἶμαι
εἰδὼς
ὁ
θεός,
|
βουλόμενος |
εἶναι
ὄντως
κλίνης
~ποιητὴς
ὄντως |
| [603] |
ἡμῖν.
~Ανάγκη.
~Τοῦτο
τοίνυν
διομολογήσασθαι
|
βουλόμενος |
ἔλεγον
ὅτι
ἡ
γραφικὴ
καὶ |
| [613] |
ἀρχάς,
γαμοῦσί
τε
~ὁπόθεν
ἂν
|
βούλωνται, |
ἐκδιδόασί
τε
εἰς
οὓς
ἂν |
| [613] |
αὑτῶν
πόλει
ἄρχουσί
τε
ἂν
|
βούλωνται |
τὰς
ἀρχάς,
γαμοῦσί
τε
~ὁπόθεν |
| [621] |
κοιμηθῆναι
καὶ
μέσας
νύκτας
~γενέσθαι,
|
βροντήν |
τε
καὶ
σεισμὸν
γενέσθαι,
καὶ |
| [619] |
λαθεῖν
ἐνοῦσαν
~εἱμαρμένην
παίδων
αὑτοῦ
|
βρώσεις |
καὶ
ἄλλα
κακά·
ἐπειδὴ
δὲ |
| [606] |
σαυτῷ
βουλόμενον
γελωτοποιεῖν,
~φοβούμενος
δόξαν
|
βωμολοχίας, |
τότ’
αὖ
ἀνιεῖς,
καὶ
ἐκεῖ |