HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PLATON, La République, livre X

Liste des contextes (ordre alphabétique)


β  =  42 formes différentes pour 79 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Page
[602]   ~ἔλαττον πλέον  βαρύτερον,   ἀλλὰ τὸ λογισάμενον καὶ μετρῆσαν
[607]   καὶ λύπη ἐν ~τῇ πόλει  βασιλεύσετον   ἀντὶ νόμου τε καὶ τοῦ
[597]   μιμητής ἐστι, τρίτος τις ~ἀπὸ  βασιλέως   καὶ τῆς ἀληθείας πεφυκώς, καὶ
[605]   εἶναι ἀλλ’ αἰσχύνοιτο ἄν, μὴ  βδελύττεσθαι   ~ἀλλὰ χαίρειν τε καὶ ἐπαινεῖν;
[614]   μάλ’ ἔφη, καλά τε καὶ  βέβαια.   ~Ταῦτα τοίνυν, ἦν δ’ ἐγώ,
[617]   ~κύκλων αὐτοῦ ἄνωθεν ἐφ’ ἑκάστου  βεβηκέναι   Σειρῆνα ~συμπεριφερομένην, φωνὴν μίαν ἱεῖσαν,
[619]   πολιτείᾳ ἐν τῷ προτέρῳ ~βίῳ  βεβιωκότα,   ἔθει (ἄνευ φιλοσοφίας ἀρετῆς μετειληφότα.
[599]   τίς τῶν πόλεων διὰ ~σὲ  βέλτιον   ᾤκησεν, ὥσπερ διὰ Λυκοῦργον Λακεδαίμων
[600]   τ’ ἦν ~παιδεύειν ἀνθρώπους καὶ  βελτίους   ἀπεργάζεσθαι Ομηρος, ἅτε περὶ ~τούτων
[599]   τε ἦσθα γιγνώσκειν ποῖα ἐπιτηδεύματα  βελτίους   ~χείρους ἀνθρώπους ποιεῖ ἰδίᾳ
[606]   καθίστησιν, ~δέον ἄρχεσθαι αὐτὰ ἵνα  βελτίους   τε καὶ εὐδαιμονέστεροι ἀντὶ χειρόνων
[604]   πράγματα, ὅπῃ λόγος ~αἱρεῖ  βέλτιστ’   ἂν ἔχειν, ἀλλὰ μὴ προσπταίσαντας
[608]   μὲν ἐσόμεθα φανῆναι ~αὐτὴν ὡς  βελτίστην   καὶ ἀληθεστάτην, ἕως δ’ ἂν
[605]   ~Ακούων σκόπει. οἱ γάρ που  βέλτιστοι   ἡμῶν ἀκροώμενοι Ομήρου ~ἄλλου
[603]   μέτρῳ γε καὶ λογισμῷ πιστεῦον  βέλτιστον   ἂν εἴη τῆς ~ψυχῆς. ~Τί
[599]   προστήσασθαι τοῦ (ἑαυτοῦ βίου ὡς  βέλτιστον   ἔχοντα; ~Οὐκ ἔγωγε. ~Αλλ’ εἴπερ
[606]   καὶ χαῖρον· τὸ δὲ φύσει  βέλτιστον   ~ἡμῶν, ἅτε οὐχ ἱκανῶς πεπαιδευμένον
[605]   ψυχῆς ἀλλὰ μὴ ~πρὸς τὸ  βέλτιστον,   καὶ ταύτῃ ὡμοίωται. καὶ οὕτως
[604]   προσφέροιτο. ~Οὐκοῦν, φαμέν, τὸ μὲν  βέλτιστον   τούτῳ τῷ λογισμῷ ἐθέλει ἕπεσθαι.
[607]   τοῦ κοινῇ ἀεὶ δόξαντος εἶναι  ~βελτίστου   λόγου. ~Αληθέστατα, ἔφη. ~(Ταῦτα δή,
[607]   χρὴ καὶ ἀσπάζεσθαι ὡς ὄντας  ~βελτίστους   εἰς ὅσον δύνανται, καὶ συγχωρεῖν
[618]   χρηστὸν καὶ πονηρὸν διαγιγνώσκοντα, ~τὸν  βελτίω   ἐκ τῶν δυνατῶν ἀεὶ πανταχοῦ
[617]   βίων ~παραδείγματα, ἀναβάντα ἐπί τι  βῆμα   ὑψηλὸν εἰπεῖν— ~Ανάγκης θυγατρὸς κόρης
[611]   ἐστὶν τῇ ἀληθείᾳ, οὐ (λελω(  βημένον   δεῖ αὐτὸ ~θεάσασθαι ὑπό τε
[606]   ~Πῇ; ~Εἰ ἐνθυμοῖο ὅτι τὸ  βίᾳ   κατεχόμενον τότε ἐν ταῖς οἰκείαις
[607]   μὴ ὠφέλιμον εἶναι τὸν ἔρωτα,  βίᾳ   μέν, ὅμως δὲ ἀπέχονται, καὶ
[603]   φαμέν, ἀνθρώπους μιμεῖται ~μιμητικὴ  βιαίους   ἑκουσίας πράξεις, καὶ ἐκ
[619]   τὸν ~μέσον ἀεὶ τῶν τοιούτων  βίον   αἱρεῖσθαι καὶ φεύγειν τὰ ὑπερβάλλοντα
[620]   τήν ποτε Ορφέως γενομένην κύκνου  βίον   ~αἱρουμένην, μίσει τοῦ γυναικείου γένους
[618]   τὸ ἀναγκαίως ἔχειν ~ἄλλον ἑλομένην  βίον   ἀλλοίαν γίγνεσθαι· τὰ δ’ ἄλλα
[620]   λελωφηκυῖαν ζητεῖν περιιοῦσαν χρόνον ~πολὺν  βίον   ἀνδρὸς ἰδιώτου ἀπράγμονος, καὶ μόγις
[619]   ἀεί, ὁπότε εἰς τὸν ἐνθάδε  βίον   ἀφικνοῖτο, ὑγιῶς ~(φιλο( σοφοῖ καὶ
[620]   δὲ λαχοῦσαν ~ψυχὴν ἑλέσθαι λέοντος  βίον·   εἶναι δὲ τὴν Αἴαντος τοῦ
[620]   ~διὰ τὰ πάθη ἀετοῦ διαλλάξαι  βίον.   ἐν μέσοις δὲ λαχοῦσαν τὴν
[618]   αὐτὸν ποιήσει ~δυνατὸν καὶ ἐπιστήμονα,  βίον   καὶ χρηστὸν καὶ πονηρὸν διαγιγνώσκοντα,
[606]   τὸν ποιητὴν πάντα τὸν αὑτοῦ  βίον   ~κατασκευασάμενον ζῆν, ~(φιλεῖν μὲν χρὴ
[607]   πρὸς τὰς πολιτείας καὶ τὸν  βίον   τὸν ἀνθρώπινόν ἐστιν· ~καὶ εὐμενῶς
[618]   τε χείρω καὶ τὸν ἀμείνω  (βίον,   ~χείρω μὲν καλοῦντα ὃς αὐτὴν
[617]   δ’ λαχὼν πρῶτος ~αἱρείσθω  βίον   συνέσται ἐξ ἀνάγκης. ἀρετὴ
[619]   νῷ ἑλομένῳ, συντόνως ζῶντι ~κεῖται  βίος   ἀγαπητός, οὐ κακός. μήτε
[620]   καὶ κύκνον μεταβάλλοντα εἰς ἀνθρωπίνου  ~βίου   αἵρεσιν, καὶ ἄλλα ζῷα μουσικὰ
[600]   νῦν ~Πυθαγόρειον τρόπον ἐπονομάζοντες τοῦ  βίου   διαφανεῖς πῃ δοκοῦσιν ~εἶναι ἐν
[613]   πράξεως καὶ ~ὁμιλίας καὶ τοῦ  βίου   εὐδοκιμοῦσί τε καὶ τὰ ἆθλα
[620]   τοῦτον φύλακα (συμ( πέμπειν τοῦ  βίου   καὶ ἀποπληρωτὴν τῶν ~αἱρεθέντων. ὃν
[600]   τοῖς ~ὑστέροις ὁδόν τινα παρέδοσαν  βίου   Ομηρικήν, ὥσπερ Πυθαγόρας αὐτός ~τε
[615]   εἶναι κατὰ ~ἑκατονταετηρίδα (ἑκάστην, ὡς  βίου   ὄντος τοσούτου τοῦ ἀνθρωπίνου— ~ἵνα
[618]   ἀλλήλοις καὶ διαιρούμενα πρὸς ~ἀρετὴν  βίου   πῶς ἔχει, εἰδέναι τί κάλλος
[620]   ~κατὰ συνήθειαν γὰρ τοῦ προτέρου  βίου   τὰ πολλὰ αἱρεῖσθαι. ~ἰδεῖν μὲν
[599]   ~καὶ τοῦτο προστήσασθαι τοῦ (ἑαυτοῦ  βίου   ὡς βέλτιστον ἔχοντα; ~Οὐκ ἔγωγε.
[615]   εὐθὺς γενομένων καὶ ὀλίγον ~χρόνον  βιούντων   πέρι ἄλλα ἔλεγεν οὐκ ἄξια
[620]   ἕκασται (αἱ ψυχαὶ ᾑροῦντο τοὺς  βίους·   ~ἐλεινήν τε γὰρ ἰδεῖν εἶναι
[620]   οὖν πάσας τὰς ψυχὰς τοὺς  βίους   ᾑρῆσθαι, ὥσπερ ἔλαχον ~ἐν τάξει
[618]   παντοδαπά· ζῴων τε γὰρ πάντων  βίους   καὶ δὴ καὶ τοὺς ~ἀνθρωπίνους
[618]   εἶναι δὲ καὶ δοκίμων ἀνδρῶν  βίους,   τοὺς μὲν ~ἐπὶ εἴδεσιν καὶ
[619]   τεταγμένῃ πολιτείᾳ ἐν τῷ προτέρῳ  ~βίῳ   βεβιωκότα, ἔθει (ἄνευ φιλοσοφίας ἀρετῆς
[619]   ~ἑκατέρωσε καὶ ἐν τῷδε τῷ  βίῳ   κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν
[612]   δὲ τὰ ἐν τῷ ἀνθρωπίνῳ  βίῳ   πάθη ~τε καὶ εἴδη, ὡς
[617]   Λαχέσεως γονάτων κλήρους τε καὶ  βίων   ~παραδείγματα, ἀναβάντα ἐπί τι βῆμα
[618]   δὲ τοῦτο αὖθις τὰ τῶν  ~βίων   παραδείγματα εἰς τὸ πρόσθεν σφῶν
[611]   ἀλλὰ δεῖ, Γλαύκων, ἐκεῖσε  βλέπειν.   ~Ποῖ; δ’ ὅς. ~(Εἰς
[596]   ἄτοπον, ~ἐπεὶ πολλά τοι ὀξύτερον  ~(βλεπόντων   ἀμβλύτερον ὁρῶντες πρότεροι εἶδον. ~Εστιν,
[596]   τοῦ σκεύους ~πρὸς τὴν ἰδέαν  βλέπων   οὕτω ποιεῖ μὲν τὰς
[604]   ~ἐχομένους τοῦ πληγέντος ἐν τῷ  βοᾶν   διατρίβειν, ἀλλ’ ἀεὶ ἐθίζειν τὴν
[602]   μετρεῖν καὶ ἀριθμεῖν καὶ ἱστάναι  βοήθειαι   χαριέσταται ~πρὸς αὐτὰ ἐφάνησαν, ὥστε
[597]   τοῦτον, ~τίς ποτ’ ἐστίν; ~Εἰ  βούλει,   ἔφη. ~Οὐκοῦν τριτταί τινες κλῖναι
[596]   μοι καταφαίνεται, ἀλλ’ αὐτὸς ὅρα.  ~Βούλει   οὖν ἐνθένδε ἀρξώμεθα ἐπισκοποῦντες, ἐκ
[597]   ὂν πρὸς ~ἀλήθειαν. ~(Μὴ γάρ.  ~Βούλει   οὖν, ἔφην, ἐπ’ αὐτῶν τούτων
[597]   μίαν ~φύσει αὐτὴν ἔφυσεν. ~Εοικεν.  ~Βούλει   οὖν τοῦτον μὲν φυτουργὸν τούτου
[596]   ~Θῶμεν δὴ καὶ νῦν ὅτι  βούλει   τῶν πολλῶν. οἷον, εἰ (θέλεις,
[595]   αὐτὸς ~πάνυ τι συννοῶ τί  βούλεται   εἶναι. που ἄρ’ ἔφη,
[604]   δ’ ὅς, λέγεις; ~Τῷ  βουλεύεσθαι,   ἦν δ’ ἐγώ, περὶ τὸ
[606]   λόγῳ αὖ κατεῖχες ἐν σαυτῷ  βουλόμενον   γελωτοποιεῖν, ~φοβούμενος δόξαν βωμολοχίας, τότ’
[597]   δὴ οἶμαι εἰδὼς θεός,  βουλόμενος   εἶναι ὄντως κλίνης ~ποιητὴς ὄντως
[603]   ἡμῖν. ~Ανάγκη. ~Τοῦτο τοίνυν διομολογήσασθαι  βουλόμενος   ἔλεγον ὅτι γραφικὴ καὶ
[613]   ἀρχάς, γαμοῦσί τε ~ὁπόθεν ἂν  βούλωνται,   ἐκδιδόασί τε εἰς οὓς ἂν
[613]   αὑτῶν πόλει ἄρχουσί τε ἂν  βούλωνται   τὰς ἀρχάς, γαμοῦσί τε ~ὁπόθεν
[621]   κοιμηθῆναι καὶ μέσας νύκτας ~γενέσθαι,  βροντήν   τε καὶ σεισμὸν γενέσθαι, καὶ
[619]   λαθεῖν ἐνοῦσαν ~εἱμαρμένην παίδων αὑτοῦ  βρώσεις   καὶ ἄλλα κακά· ἐπειδὴ δὲ
[606]   σαυτῷ βουλόμενον γελωτοποιεῖν, ~φοβούμενος δόξαν  βωμολοχίας,   τότ’ αὖ ἀνιεῖς, καὶ ἐκεῖ




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 1/09/2005