| Livre, Chap. |
| [5, 20] |
Ὅτι
αὐτῆς»
ἔφη
ἐρῶ
μανικῶς
|
ἅπαξ |
θεασάμενος·
οὐ
γὰρ
οἶδα
προστυχὼν |
| [5, 22] |
γὰρ
ἐνδέχεσθαι
μὲν
εὐθυβόλως
καὶ
|
διαμπὰξ |
περαιωθῆναι
τὸ
πέλαγος
τοῦ
πνεύματος |
| [5, 7] |
παρελθόντων
ὑποθέμενοι,
πολλάκις
ἤδη
καὶ
|
ἐξ |
ἀπιστοτέρων
περιγενόμενοι.
Ποιῶμεν
ὡς
βούλει» |
| [5, 2] |
ὁ
μηδεπώποτε
κεκορεσμένος
ἐμὲ
δὲ
|
ἐξ |
ἀρχῆς
εἰληχὼς
δαίμων
μικρὸν
τῶν |
| [5, 11] |
ἅπασιν
ἀθρόον
ἀνεκινήθη
καὶ
ὥσπερ
|
ἐξ |
ἑνὸς
συνθήματος
ἢ
πληγῆς
τῆς |
| [5, 14] |
διαφυλάττουσα.
~Τοιαύτη
μὲν
καὶ
πᾶσα
|
ἐξ |
Ἰνδῶν
τε
καὶ
Αἰθιόπων
ἀμέθυσος· |
| [5, 24] |
τε
πολιορκοῦσι
καὶ
τὴν
ναῦν
|
ἐξ |
ὁμολογίας
ἑλεῖν
ἐσπουδακόσι.
Καὶ
Ὦ |
| [5, 22] |
ἐκ
πρύμνης
ἀναφαῖνον
ἀκάτιον
ὑφορώμενος.
|
Ἐξ |
οὗ
γὰρ«
ἔφη
τῆς
Κρητικῆς |
| [5, 26] |
γεγένηται
καὶ
σοὶ
πάλαι
καὶ
|
ἐξ |
οὗ
γε
ἀπολελοίπατε
τὴν
Ζακυνθίων |
| [5, 27] |
παρὸν
εὐδοκιμεῖν,
βραχείας
ῥᾳστώνης
αἰσθομένων
|
ἐξ |
οὗ
τὴν
ἄκατον
ἐχώρισεν,
οὐ |
| [5, 27] |
καὶ
τέλος
καὶ
τὸ
καλώδιον
|
ἐξ |
οὗ
τῆς
νεὼς
ἐξήρτητο
διέκοψεν |
| [5, 29] |
τὴν
ἐπὶ
σοὶ
μανιώδη
κίνησιν
|
ἐξ |
ὧν
ὁ
Τυρρηνός
μοι
κατὰ |
| [5, 27] |
ἐξεκόμιζον
βοσκήματα
δὲ
ἐκ
τῶν
|
πέριξ |
χωρίων
τοὺς
ὠνησομένους
ἀπέστελλον,
ἀργύριόν |