HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ÉLIEN, Histoires diverses, livre III

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ω = 21 formes différentes pour 51 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[3, 1]   ἐν αὐτῷ τῷ τόπῳ, ἐν ᾧ καὶ ἐστεφανώσατο καὶ τὸν κλάδον

[3, 45]   φησι τὸ τοῦ Παυσανίου ξίφος, ᾧ τὸν Φίλιππον διεχρήσατο, ἅρμα ἔχειν

[3, 18]   εἶναι, ἃς περιρρεῖν κύκλῳ τὸν Ὠκεανόν, ἤπειρον δὲ εἶναι μόνην ἐκείνην

[3, 18]   ἔλεγε, καὶ διαπλεύσαντάς γε τὸν Ὠκεανὸν μυριάσι χιλίαις ἀνθρώπων ἕως Ὑπερβορέων

[3, 22]   πάνυ σφόδρα γεγηρακότα ἀναθέμενος τοῖς ὤμοις ἔφερεν. ὑπερεκλαγέντες οὖν καὶ ἐπὶ

[3, 1]   διαγράψωμεν τῷ λόγῳ καὶ διαπλάσωμεν· ὡμολόγηται γὰρ καὶ ὁ λόγος, ἐὰν

[3, 21]   ποτὲ ἐκ διδασκαλείου παῖς ἔτι ὢν Θεμιστοκλῆς. εἶτα προσιόντος Πεισιστράτου ὁ

[3, 10]   καὶ τοῦτον ἐζημίωσαν, ὅτι χρηστὸς ὢν οὐδενὸς ἤρα· δῆλον γὰρ ὡς

[3, 32]   τέχνῃ. ~Ἀλέξανδρος ὁ Φιλίππου, παῖς ὢν οὔπω πρόσηβος, ἐμάνθανε κιθαρίζειν. τοῦ

[3, 6]   Θηβαῖος τά τε ἄλλα μεγαλόφρων ὢν πεφώραται καὶ καταφρονητικὸς τῶν ὑπὸ

[3, 17]   κατήγαγεν ἐς Σικελίαν, καὶ δι´ ὧν αὐτῷ συνεβούλευε καὶ ἐδίδασκε, διὰ

[3, 10]   κολάζουσιν, ἐπιγνώμονας αὐτοὺς καὶ ἐξεταστὰς ὧν ἐκεῖνοι πράττουσι κελεύοντες εἶναι. ~Οἱ

[3, 47]   ἐν Πλαταιαῖς νίκη· ὑπὲρ δὲ ὧν ἐν Βυζαντίῳ ἐκαινούργει, ὑπὲρ τούτων

[3, 9]   τοῦ ἑτέρου τῶν θεῶν κατειλημμένοι, ὧν ἕνα φησὶν Ὅμηρος ὅμοια τῷ

[3, 19]   τῶν ὁμιλητῶν τῶν ἑαυτοῦ περιστησάμενος, ὧν ἦν Μνάσων τε ὁ Φωκεὺς

[3, 23]   χρόνου τὰ ὅμοια αὐτοὺς λέγοντας, ὧν καὶ Εὐμένης ὁ Καρδιανὸς καὶ

[3, 11]   θώρακα τόπῳ μαντικωτέραν γίνεσθαι, ἐξ ὧν τὰ ἐνύπνια. ~Οὔκ εἰσι θρυπτικοὶ

[3, 17]   καὶ Θαλῆς τὴν Ἰωνίαν πολλὰ ὤνησαν, Χίλων δὲ Λακεδαιμονίους, Μυτιληναίους γε

[3, 47]   Παυσανίαν δὲ τὸν Λακεδαιμόνιον οὐδὲν ὤνησεν ἡ ἐν Πλαταιαῖς νίκη· ὑπὲρ

[3, 47]   προγόνων ἀρεταί. Θεμιστοκλῆς δὲ οὐδὲν ὤνητο οὔτε ἐκ τῆς ναυμαχίας τῆς

[3, 41]   ~Ὅτι τὸ πολυκαρπεῖν οἱ ἀρχαῖοι ὠνόμαζον φλύειν. ἐντεῦθεν τὸν Διόνυσον Φλεῶνα

[3, 27]   ἀποδημῆσαι· καταληφθεὶς δὲ ὑπὸ Σωκράτους ὠνούμενος ὅπλα ὁ Πλάτων, ἀνεστάλη τῆς

[3, 1]   ποικίλα καὶ ὑποδρομαὶ συνεχεῖς, ἐν ὥρᾳ θέρους καταφυγεῖν ὁδοιπόροις ἥδιστα καταγώγια,

[3, 12]   τοὐναντίον ἢ παρὰ τοῖς ἄλλοις ὡραίοις τὰ ἐκ τούτων καταμαθεῖν ἐστιν.

[3, 30]   κιθαρῳδὸς σωφρονέστατος ἐλέγετο καὶ γυναῖκα ὡραιοτάτην ἔχων μὴ ὁμιλεῖν αὐτῇ· καὶ

[3, 5]   οὐδὲ μὴν ἐπιδακρύσας, ἐπαινέσας δὲ ὡς ἀγαθὸν στρατιώτην, θάπτειν προσέταξεν. ~Κράτης

[3, 24]   ταῦτα εἶναι τὰ ἐντάφια τὰ ὡς ἀληθῶς κοσμοῦντα αὐτόν. λέγεται οὖν

[3, 18]   δὲ ἔχουσι καὶ ἀργύρου ἀφθονίαν, ὡς ἀτιμότερον εἶναι παρ´ αὐτοῖς τὸν

[3, 28]   Ἀλκιβιάδῃ τὴν Ἀττικὴν ἐνταῦθ´ ἀναζητεῖν. ὡς δ´ εὗρε, προσέταξεν αὐτῷ τοὺς

[3, 26]   ἀξιῶν Ἐφεσίους ὑπ´ αὐτῷ γενέσθαι, ὡς δ´ οὐκ ἐπείσθη, ἐπολιόρκει τὴν

[3, 17]   τοσοῦτον ἐνέτρεψαν τὴν σύγκλητον βουλήν, ὡς εἰπεῖν αὐτοὺς ἔπεμψαν Ἀθηναῖοι πρεσβεύοντας

[3, 15]   καὶ διαβεβόηται ἤδη καὶ διατεθρύληται, ὡς εἰσὶ πιεῖν δεινότατοι. οὐ διαπεφεύγασι

[3, 14]   καὶ τῶν γυναικῶν αὐτοῖς ἀποστάντας, ὡς ἐν ταὐτῷ τοὺς Βυζαντίους διπλῆν

[3, 42]   καὶ αἱ τῶν Βοιωτῶν δὲ ὡς ἐνθεώτατα ἐμάνησαν καὶ ἡ τραγῳδία

[3, 19]   καὶ ἐς τοσοῦτον προῆλθε φιλοτιμίας, ὡς ἐξελάσαι αὐτὸν καὶ ἀποδοῦναι τὸ

[3, 10]   πένητος, ἐπέβαλον αὐτῷ χρήματα, κολάζοντες ὡς ἔοικε τὴν φιλοχρηματίαν τῇ τῶν

[3, 1]   καὶ τῶν ἐξηρτημένων κλάδων τίκτεται, ὡς ἐπὶ πλεῖστον τῆς ἡμέρας αὐτὴν

[3, 31]   περὶ τὸ γράφειν σπουδὴν εἶχεν, ὡς ἐπιλαθέσθαι πολλάκις αὐτὸν τροφὴν προσενέγκασθαι

[3, 19]   τρόπον αὐτοῦ. πάντα δὲ ταῦτα ὡς ἔστιν ἀλλότρια φιλοσόφου, δῆλον. ἅπερ

[3, 18]   οὕτω δὲ ἀναμφιλόγως εἰσὶ δίκαιοι, ὡς μηδὲ τοὺς θεοὺς πολλάκις ἀπαξιοῦν

[3, 10]   ὢν οὐδενὸς ἤρα· δῆλον γὰρ ὡς ὅμοιον ἂν ἑαυτῷ κἀκεῖνον ἀπέφηνεν,

[3, 19]   ἐπαύσατο τῆς ὁμιλίας, ἠσπάσατό τε ὡς τὸ εἰκὸς τὸν Ξενοκράτην φιλανθρώπως

[3, 18]   τούτους εἶναι τοὺς εὐδαιμονεστάτους, καταφρονῆσαι ὡς φαύλως καὶ ταπεινῶς πράττοντας, καὶ

[3, 44]   καὶ τοῦ μὲν λῃστοῦ ἥμαρτεν, ὦσε δὲ τὸ ξίφος κατὰ τοῦ

[3, 10]   ἀρετὰς ἐνεργάσασθαι, ὅταν αὐτοὶ σεμνοὶ ὦσιν· ἐπεί τοι Λακωνικὸς καὶ οὗτος

[3, 13]   χρῖμά ἐστιν αὐτοῖς ὁ οἶνος, ὥσπερ ἄλλοις τὸ ἔλαιον. ~Βυζαντίους δὲ

[3, 37]   οἱ πάνυ παρ´ αὐτοῖς γεγηρακότες, ὥσπερ ἐπὶ ξένια παρακαλοῦντες ἑαυτοὺς ἢ

[3, 13]   ἔθνος τὸ τῶν Ταπύρων τοσοῦτον, ὥστε ζῆν αὐτοὺς ἐν οἴνῳ, καὶ

[3, 18]   αὐτῶν ἀπογεύσηται, τοσοῦτον ἐκβάλλει δακρύων, ὥστε κατατήκεσθαι πάντα τὸν ἑαυτοῦ βίον

[3, 8]   θέατρον καὶ ἐκράτησε τῶν παρόντων, ὥστε παραχρῆμα αὐτὸν εἵλοντο στρατηγεῖν, πιστεύσαντες

[3, 47]   ἡ καλοῦσα αὐτὸν Χρηστὸν οὐδὲν ὠφέλησεν, οὐδὲ τὰ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα

Livre, Chap.
[3, 1]	ἐν αὐτῷ τῷ τόπῳ, ἐν	ᾧ	καὶ ἐστεφανώσατο καὶ τὸν κλάδον
[3, 45]	φησι τὸ τοῦ Παυσανίου ξίφος,	ᾧ	τὸν Φίλιππον διεχρήσατο, ἅρμα ἔχειν
[3, 18]	εἶναι, ἃς περιρρεῖν κύκλῳ τὸν	Ὠκεανόν,	ἤπειρον δὲ εἶναι μόνην ἐκείνην
[3, 18]	ἔλεγε, καὶ διαπλεύσαντάς γε τὸν	Ὠκεανὸν	μυριάσι χιλίαις ἀνθρώπων ἕως Ὑπερβορέων
[3, 22]	πάνυ σφόδρα γεγηρακότα ἀναθέμενος τοῖς	ὤμοις	ἔφερεν. ὑπερεκλαγέντες οὖν καὶ ἐπὶ
[3, 1]	διαγράψωμεν τῷ λόγῳ καὶ διαπλάσωμεν·	ὡμολόγηται	γὰρ καὶ ὁ λόγος, ἐὰν
[3, 21]	ποτὲ ἐκ διδασκαλείου παῖς ἔτι	ὢν	Θεμιστοκλῆς. εἶτα προσιόντος Πεισιστράτου ὁ
[3, 10]	καὶ τοῦτον ἐζημίωσαν, ὅτι χρηστὸς	ὢν	οὐδενὸς ἤρα· δῆλον γὰρ ὡς
[3, 32]	τέχνῃ. ~Ἀλέξανδρος ὁ Φιλίππου, παῖς	ὢν	οὔπω πρόσηβος, ἐμάνθανε κιθαρίζειν. τοῦ
[3, 6]	Θηβαῖος τά τε ἄλλα μεγαλόφρων	ὢν	πεφώραται καὶ καταφρονητικὸς τῶν ὑπὸ
[3, 17]	κατήγαγεν ἐς Σικελίαν, καὶ δι´	ὧν	αὐτῷ συνεβούλευε καὶ ἐδίδασκε, διὰ
[3, 10]	κολάζουσιν, ἐπιγνώμονας αὐτοὺς καὶ ἐξεταστὰς	ὧν	ἐκεῖνοι πράττουσι κελεύοντες εἶναι. ~Οἱ
[3, 47]	ἐν Πλαταιαῖς νίκη· ὑπὲρ δὲ	ὧν	ἐν Βυζαντίῳ ἐκαινούργει, ὑπὲρ τούτων
[3, 9]	τοῦ ἑτέρου τῶν θεῶν κατειλημμένοι,	ὧν	ἕνα φησὶν Ὅμηρος ὅμοια τῷ
[3, 19]	τῶν ὁμιλητῶν τῶν ἑαυτοῦ περιστησάμενος,	ὧν	ἦν Μνάσων τε ὁ Φωκεὺς
[3, 23]	χρόνου τὰ ὅμοια αὐτοὺς λέγοντας,	ὧν	καὶ Εὐμένης ὁ Καρδιανὸς καὶ
[3, 11]	θώρακα τόπῳ μαντικωτέραν γίνεσθαι, ἐξ	ὧν	τὰ ἐνύπνια. ~Οὔκ εἰσι θρυπτικοὶ
[3, 17]	καὶ Θαλῆς τὴν Ἰωνίαν πολλὰ	ὤνησαν,	Χίλων δὲ Λακεδαιμονίους, Μυτιληναίους γε
[3, 47]	Παυσανίαν δὲ τὸν Λακεδαιμόνιον οὐδὲν	ὤνησεν	ἡ ἐν Πλαταιαῖς νίκη· ὑπὲρ
[3, 47]	προγόνων ἀρεταί. Θεμιστοκλῆς δὲ οὐδὲν	ὤνητο	οὔτε ἐκ τῆς ναυμαχίας τῆς
[3, 41]	~Ὅτι τὸ πολυκαρπεῖν οἱ ἀρχαῖοι	ὠνόμαζον	φλύειν. ἐντεῦθεν τὸν Διόνυσον Φλεῶνα
[3, 27]	ἀποδημῆσαι· καταληφθεὶς δὲ ὑπὸ Σωκράτους	ὠνούμενος	ὅπλα ὁ Πλάτων, ἀνεστάλη τῆς
[3, 1]	ποικίλα καὶ ὑποδρομαὶ συνεχεῖς, ἐν	ὥρᾳ	θέρους καταφυγεῖν ὁδοιπόροις ἥδιστα καταγώγια,
[3, 12]	τοὐναντίον ἢ παρὰ τοῖς ἄλλοις	ὡραίοις	τὰ ἐκ τούτων καταμαθεῖν ἐστιν.
[3, 30]	κιθαρῳδὸς σωφρονέστατος ἐλέγετο καὶ γυναῖκα	ὡραιοτάτην	ἔχων μὴ ὁμιλεῖν αὐτῇ· καὶ
[3, 5]	οὐδὲ μὴν ἐπιδακρύσας, ἐπαινέσας δὲ	ὡς	ἀγαθὸν στρατιώτην, θάπτειν προσέταξεν. ~Κράτης
[3, 24]	ταῦτα εἶναι τὰ ἐντάφια τὰ	ὡς	ἀληθῶς κοσμοῦντα αὐτόν. λέγεται οὖν
[3, 18]	δὲ ἔχουσι καὶ ἀργύρου ἀφθονίαν,	ὡς	ἀτιμότερον εἶναι παρ´ αὐτοῖς τὸν
[3, 28]	Ἀλκιβιάδῃ τὴν Ἀττικὴν ἐνταῦθ´ ἀναζητεῖν.	ὡς	δ´ εὗρε, προσέταξεν αὐτῷ τοὺς
[3, 26]	ἀξιῶν Ἐφεσίους ὑπ´ αὐτῷ γενέσθαι,	ὡς	δ´ οὐκ ἐπείσθη, ἐπολιόρκει τὴν
[3, 17]	τοσοῦτον ἐνέτρεψαν τὴν σύγκλητον βουλήν,	ὡς	εἰπεῖν αὐτοὺς ἔπεμψαν Ἀθηναῖοι πρεσβεύοντας
[3, 15]	καὶ διαβεβόηται ἤδη καὶ διατεθρύληται,	ὡς	εἰσὶ πιεῖν δεινότατοι. οὐ διαπεφεύγασι
[3, 14]	καὶ τῶν γυναικῶν αὐτοῖς ἀποστάντας,	ὡς	ἐν ταὐτῷ τοὺς Βυζαντίους διπλῆν
[3, 42]	καὶ αἱ τῶν Βοιωτῶν δὲ	ὡς	ἐνθεώτατα ἐμάνησαν καὶ ἡ τραγῳδία
[3, 19]	καὶ ἐς τοσοῦτον προῆλθε φιλοτιμίας,	ὡς	ἐξελάσαι αὐτὸν καὶ ἀποδοῦναι τὸ
[3, 10]	πένητος, ἐπέβαλον αὐτῷ χρήματα, κολάζοντες	ὡς	ἔοικε τὴν φιλοχρηματίαν τῇ τῶν
[3, 1]	καὶ τῶν ἐξηρτημένων κλάδων τίκτεται,	ὡς	ἐπὶ πλεῖστον τῆς ἡμέρας αὐτὴν
[3, 31]	περὶ τὸ γράφειν σπουδὴν εἶχεν,	ὡς	ἐπιλαθέσθαι πολλάκις αὐτὸν τροφὴν προσενέγκασθαι
[3, 19]	τρόπον αὐτοῦ. πάντα δὲ ταῦτα	ὡς	ἔστιν ἀλλότρια φιλοσόφου, δῆλον. ἅπερ
[3, 18]	οὕτω δὲ ἀναμφιλόγως εἰσὶ δίκαιοι,	ὡς	μηδὲ τοὺς θεοὺς πολλάκις ἀπαξιοῦν
[3, 10]	ὢν οὐδενὸς ἤρα· δῆλον γὰρ	ὡς	ὅμοιον ἂν ἑαυτῷ κἀκεῖνον ἀπέφηνεν,
[3, 19]	ἐπαύσατο τῆς ὁμιλίας, ἠσπάσατό τε	ὡς	τὸ εἰκὸς τὸν Ξενοκράτην φιλανθρώπως
[3, 18]	τούτους εἶναι τοὺς εὐδαιμονεστάτους, καταφρονῆσαι	ὡς	φαύλως καὶ ταπεινῶς πράττοντας, καὶ
[3, 44]	καὶ τοῦ μὲν λῃστοῦ ἥμαρτεν,	ὦσε	δὲ τὸ ξίφος κατὰ τοῦ
[3, 10]	ἀρετὰς ἐνεργάσασθαι, ὅταν αὐτοὶ σεμνοὶ	ὦσιν·	ἐπεί τοι Λακωνικὸς καὶ οὗτος
[3, 13]	χρῖμά ἐστιν αὐτοῖς ὁ οἶνος,	ὥσπερ	ἄλλοις τὸ ἔλαιον. ~Βυζαντίους δὲ
[3, 37]	οἱ πάνυ παρ´ αὐτοῖς γεγηρακότες,	ὥσπερ	ἐπὶ ξένια παρακαλοῦντες ἑαυτοὺς ἢ
[3, 13]	ἔθνος τὸ τῶν Ταπύρων τοσοῦτον,	ὥστε	ζῆν αὐτοὺς ἐν οἴνῳ, καὶ
[3, 18]	αὐτῶν ἀπογεύσηται, τοσοῦτον ἐκβάλλει δακρύων,	ὥστε	κατατήκεσθαι πάντα τὸν ἑαυτοῦ βίον
[3, 8]	θέατρον καὶ ἐκράτησε τῶν παρόντων,	ὥστε	παραχρῆμα αὐτὸν εἵλοντο στρατηγεῖν, πιστεύσαντες
[3, 47]	ἡ καλοῦσα αὐτὸν Χρηστὸν οὐδὲν	ὠφέλησεν,	οὐδὲ τὰ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 29/03/2007