HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ÉLIEN, Histoires diverses, livre III

Liste des contextes (ordre alphabétique)

μ = 100 formes différentes pour 191 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[3, 9]   θεοῦ κατόχως ἐνθουσιῶντα, καὶ οὐ μὰ Δία τοῦτο τὸ κοινὸν ἐξ

[3, 42]   ἐπὶ τὰς ἐξ ἀρχῆς ᾖξαν μαινάδας· αἳ δὲ ἐδίωκον αὐτὰς διὰ

[3, 42]   τοῦτο οὐκ ἐγένοντο τῷ θεῷ μαινάδες. ὃ δὲ ὀργίζεται, καὶ αἳ

[3, 9]   φησὶν Ὅμηρος ὅμοια τῷ Ἄρει μαίνεσθαι, ἀλλ´ ἐκεῖνοί γε ἐξ ἑνὸς

[3, 42]   τῆς Πελοποννήσου ἔδραμόν φασι γυμναὶ μαινόμεναι, ἐξεφοίτησαν δὲ καὶ ἐς ἄλλας

[3, 39]   καλάμους, Καρμανοὶ φοίνικας, κέγχρον δὲ Μαιῶται καὶ Σαυρομάται, τέρμινθον δὲ καὶ

[3, 23]   Δαρεῖος ἡττημένος καὶ Πέρσαι δουλεύοντες Μακεδόσι· καλὰ δὲ καὶ τὰ τῆς

[3, 18]   τὸν ἑαυτῶν βίον γελῶντες εὖ μάλα καὶ ἡδόμενοι. οὕτω δὲ ἀναμφιλόγως

[3, 1]   μὲν γὰρ πολὺς καὶ εὖ μάλα λάσιος ἐνακμάζει καὶ τέθηλε καὶ

[3, 19]   τοῖς σὺν ἑαυτῷ· ἦσαν δὲ μάλα συχνοὶ καὶ ἄξιοι λόγου καὶ

[3, 1]   οἱ μουσικοί, καὶ ἑστιῶσιν εὖ μάλα τὰς ἀκοάς, καὶ παραπέμπουσιν ἀπόνως

[3, 42]   ἐπονοῦντο περὶ τὴν Ἐργάνην εὖ μάλα φιλοτίμως· ἄφνω δὲ κιττοί τε

[3, 19]   ὁ Πλάτων· ὑπώπτευε γὰρ αὐτὸν μαλακίζεσθαι. ὃ δὲ ἀπεκρίνατο ἐκεῖνος μὲν

[3, 19]   καὶ ἄξιοι λόγου καὶ οἱ μάλιστα δοκοῦντες τῶν νέων ἐπιφανεῖς. ἐπεὶ

[3, 1]   ὄρνιθες ἄλλος ἄλλῃ διεσπαρμένοι, καὶ μάλιστα οἱ μουσικοί, καὶ ἑστιῶσιν εὖ

[3, 9]   ἐξ Ἄρεος ἀλλ´ ἐξ Ἔρωτος μανέντα. οἱ μὲν γὰρ ἐκ τοῦ

[3, 42]   νεαρὸν διεσπάσαντο οἷα νεβρὸν τῆς μανίας ἀρξάμεναι αἱ Μινυάδες, εἶτα ἐντεῦθεν

[3, 1]   τῆς Γῆς ἔτι ἐχούσης τὸ μαντεῖον. στεφανωσάμενον οὖν ἐκ ταύτης τῆς

[3, 1]   ἐς Δελφοὺς καὶ παραλαβεῖν τὸ μαντεῖον τὸν Διὸς καὶ Λητοῦς παῖδα.

[3, 25]   οἱ σὺν αὐτῷ τριακόσιοι τὸν μαντευόμενον αὐτοῖς θάνατον εἵλοντο ἐν Πύλαις,

[3, 11]   τῷ περὶ τὸν θώρακα τόπῳ μαντικωτέραν γίνεσθαι, ἐξ ὧν τὰ ἐνύπνια.

[3, 3]   ~Ξενοφῶντι θύοντι ἧκέ τις ἐκ Μαντινείας ἄγγελος, λέγων τὸν υἱὸν αὐτοῦ

[3, 23]   Ἰσσῷ καὶ ἡ πρὸς Ἀρβήλοις μάχη καὶ Δαρεῖος ἡττημένος καὶ Πέρσαι

[3, 24]   ἁρμόττειν, καὶ ἀποθνήσκοντα ἐν τῇ μάχῃ κεῖσθαι καλῶς ἐν καλῇ τῇ

[3, 9]   τις οὐκ ἐρῶν ἐπειγούσης τῆς μάχης καὶ συνάγοντος τοῦ πολέμου οὐκ

[3, 18]   ἐοικέναι· καὶ τὴν μὲν ὀνομάζεσθαι Μάχιμον, τὴν δὲ Εὐσεβῆ. τοὺς μὲν

[3, 18]   ἐπιφοιτᾶν αὐτοῖς. οἱ δὲ τῆς Μαχίμου πόλεως μαχιμώτατοί τέ εἰσι καὶ

[3, 18]   οἱ δὲ τῆς Μαχίμου πόλεως μαχιμώτατοί τέ εἰσι καὶ αὐτοὶ καὶ

[3, 42]   ~Ἐλέγη καὶ Κελαινὴ Προίτου θυγατέρες. μάχλους δὲ αὐτὰς ἡ τῆς Κύπρου

[3, 29]   ἐφήμερον. καὶ ὅμως ἐπὶ τούτοις μέγα ἐφρόνει οὐδὲν ἧττον ἢ Ἀλέξανδρος

[3, 28]   εἰσίν‘ ἐπὶ τούτοις οὖν‘ εἶπε μέγα φρονεῖς, οἵπερ οὐδὲν μέρος τῆς

[3, 28]   τετυφωμένον ἐπὶ τῷ πλούτῳ καὶ μέγα φρονοῦντα ἐπὶ τῇ περιουσίᾳ καὶ

[3, 18]   τρέφειν δὲ τὰ ἄλλα ζῷα μεγάλα, καὶ τοὺς ἀνθρώπους δὲ τῶν

[3, 18]   αὐτοῖς ἔφη πόλεις πολλὰς καὶ μεγάλας, ἐπ´ ἐσχάτῳ δὲ τῆς χώρας

[3, 18]   καὶ πολλὰς μὲν εἶναι καὶ μεγάλας πόλεις καὶ βίων ἰδιότητας, καὶ

[3, 18]   ἑστηκέναι δένδρα τὸ μέγεθος πλατάνου μεγάλης. φέρειν δὲ καρποὺς τὰ μὲν

[3, 1]   αὐτῶν. οἳ δὲ παραγενόμενοι καὶ μεγαλοπρεπῶς θύσαντες ἐν τοῖς Τέμπεσιν ἀπίασι

[3, 21]   οὕτως ἄρα εὐγενές τι καὶ μεγαλόφρον ἐνεφαίνετο τῷ Θεμιστοκλεῖ καὶ ἐξ

[3, 6]   ὁ Θηβαῖος τά τε ἄλλα μεγαλόφρων ὢν πεφώραται καὶ καταφρονητικὸς τῶν

[3, 1]   καὶ ἐργάζονται τὸν Πηνειὸν ἐκεῖνοι μέγαν. διατριβὰς δ´ ἔχει ποικίλας καὶ

[3, 18]   δύο δὲ εἶναι πόλεις ἔλεγε μεγέθει μεγίστας, οὐδὲν δὲ ἀλλήλαις ἐοικέναι·

[3, 18]   τοῦ κόσμου. καὶ τὸ μὲν μέγεθος αὐτῆς ἄπειρον διηγεῖτο. τρέφειν δὲ

[3, 18]   δὲ τῶν ἐνταυθοῖ διπλασίονας τὸ μέγεθος, καὶ χρόνον ζῆν αὐτοὺς οὐχ

[3, 18]   ἑκάτερον τούτων ἑστηκέναι δένδρα τὸ μέγεθος πλατάνου μεγάλης. φέρειν δὲ καρποὺς

[3, 16]   καὶ πλεονεξίᾳ καὶ λυπῶν τὰ μέγιστα καὶ ἀδικῶν ᾕρει τὰς πόλεις

[3, 18]   δὲ εἶναι πόλεις ἔλεγε μεγέθει μεγίστας, οὐδὲν δὲ ἀλλήλαις ἐοικέναι· καὶ

[3, 11]   κελεύοντες εἶναι. ~Οἱ περιπατητικοί φασι μεθ´ ἡμέραν θητεύουσαν τὴν ψυχὴν τῷ

[3, 18]   εἰσι καὶ αὐτοὶ καὶ γίνονται μεθ´ ὅπλων, καὶ ἀεὶ πολεμοῦσι, καὶ

[3, 14]   προαγωγείας. ἅτε δὲ ὑπὸ τῆς μέθης καὶ τοῦ οἴνου διαρρέοντες, αὐλοῦ

[3, 14]   καὶ ὁ Μένανδρος, ὅταν λέγῃ μεθύσους τοὺς ἐμπόρους ποιεῖ τὸ Βυζάντιον·

[3, 1]   ἐστι πλέθρου, τῇ δὲ καὶ μεῖζον ὀλίγῳ. διαρρεῖ δὲ μέσου αὐτοῦ

[3, 42]   πάθος εἰργάσαντο ἔξω Κιθαιρῶνος, οὐ μεῖον τοῦ ἐν Κιθαιρῶνι· τὸν γὰρ

[3, 12]   αἰσχρὸν οὐκ οἶδεν· εἴτε γὰρ μειράκιον ἐτόλμησεν ὕβριν ὑπομεῖναι εἴτε ἐραστὴς

[3, 10]   καὶ οὗτος νόμος, ὅταν ἁμάρτῃ μειράκιον, τῇ μὲν ἀφελείᾳ τοῦ τρόπου

[3, 18]   ὑποστρέφει, εἶτα ἐπὶ τὴν τῶν μειρακίων ἡλικίαν ἀναχωρεῖ, εἶτα παῖς γίνεται,

[3, 26]   ἀγαθὴν δι´ αἰῶνος. ~Πίνδαρος ὁ Μέλανος υἱός, Ἀλυάττου δὲ θυγατριδοῦς τοῦ

[3, 32]   κροῦσαι κελεύσαντος χορδήν τινα σὺν μέλει καὶ ἣν ἀπῄτει τὰ κιθαρίσματα,

[3, 8]   πυρριχισταῖς ἔν τινι τραγῳδίᾳ ἐπιτήδεια μέλη καὶ πολεμικὰ ἐξεπόνησεν, οὕτως ἄρα

[3, 8]   εἰργάσατο τὰ ἐν τῷ δράματι μέλη τε καὶ ποιήματα. ~Ἐρῶντι ἀνδρί

[3, 20]   δὲ κομίζων ἀπεκρίνατο ὅτι ἐκ μέλιτος καὶ τυροῦ καὶ ἄλλων τινῶν

[3, 32]   δὲ οὐδὲν ἔφη διαφέρειν τῷ μέλλοντι βασιλεύσειν ἀλλὰ τῷ ἐπὶ τέχνῃ

[3, 32]   ἀλλὰ τῷ ἐπὶ τέχνῃ κιθαρίσειν μέλλοντι. ἔδεισε δὲ ἄρα οὗτος τὸ

[3, 1]   καὶ σὺν ἡδονῇ, διὰ τοῦ μέλους τὸν κάματον τῶν παριόντων ἀφανίσαντες.

[3, 18]   φωτός, ἀέρα δὲ ἐπικεῖσθαι ἐρυθήματι μεμιγμένον θολερῷ. δύο δὲ ποταμοὺς περὶ

[3, 17]   Διονυσίου κατέλυσε. Σωκράτης δὲ τῇ μὲν Ἀθηναίων πολιτείᾳ οὐκ ἠρέσκετο· τυραννικὴν

[3, 14]   καὶ τοῦ οἴνου διαρρέοντες, αὐλοῦ μὲν ἀκούοντες χαίρουσι, καὶ τὸ ἔργον

[3, 18]   διακοσίων μυριάδων. ἀποθνήσκουσι δὲ τὸν μὲν ἄλλον χρόνον νοσήσαντες· σπάνιον δὲ

[3, 18]   γὰρ ἂν γεύσηται τούτων, τῶν μὲν ἄλλων τῶν πρότερον ἐπιθυμιῶν παύεται,

[3, 24]   οὖν ὁ τοῦ Γρύλλου τὴν μὲν ἀσπίδα Ἀργολικὴν ἔχειν, τὸν δὲ

[3, 5]   τῆς παρατάξεως ἐκόμισαν νεκρόν, εἶδε μὲν αὐτόν, οὐδὲν δὲ τρέψας τοῦ

[3, 18]   παῖς ὁ Σιληνὸς οὗτος, θεοῦ μὲν ἀφανέστερος τὴν φύσιν, ἀνθρώπου δὲ

[3, 10]   νόμος, ὅταν ἁμάρτῃ μειράκιον, τῇ μὲν ἀφελείᾳ τοῦ τρόπου καὶ τῷ

[3, 16]   ὑμῖν προτιμῆσαι τὸν ἕτερον. Δημήτριος μὲν βίᾳ καὶ πλεονεξίᾳ καὶ λυπῶν

[3, 18]   ἤδη διελθούσας ἀναλαμβάνει ὀπίσω. τὸ μὲν γὰρ γῆρας ἀπορρίψας ἐπὶ τὴν

[3, 9]   ἀλλ´ ἐξ Ἔρωτος μανέντα. οἱ μὲν γὰρ ἐκ τοῦ ἑτέρου τῶν

[3, 1]   ἐλάμβανε γένεσιν ὁ χῶρος. κιττὸς μὲν γὰρ πολὺς καὶ εὖ μάλα

[3, 17]   αὐτοῦ καὶ ἀνόητα ταῦτα· ἐγὼ μὲν γὰρ τὴν σὺν αὐτοῖς ἀπραγμοσύνην

[3, 45]   ἐπὶ τούτοις διαρρεῖ λόγος. ὃ μὲν γάρ φησι τὸ τοῦ Παυσανίου

[3, 18]   καὶ ἐκεῖνον διπλοῦν. καὶ πολλὰς μὲν εἶναι καὶ μεγάλας πόλεις καὶ

[3, 20]   ὁ δὲ Λύσανδρος ἀλλὰ τοῦτο μὲν‘ εἶπε τοῖς Εἵλωσι δότε· ἐλευθέρου

[3, 16]   ἢ Τιμόθεος ὁ Ἀθηναῖος; ἐγὼ μὲν ἐρῶ τὸν τῶν ἀμφοτέρων τρόπον·

[3, 1]   τό γε μὴν πλάτος τῇ μέν ἐστι πλέθρου, τῇ δὲ καὶ

[3, 18]   ἔλεγε πρὸς τὸν Μίδαν. τὴν μὲν Εὐρώπην καὶ τὴν Ἀσίαν καὶ

[3, 26]   δεξάμενον πράως τὸ στρατηγηθὲν τοῖς μὲν Ἐφεσίοις συγχωρῆσαι τὴν μετ´ ἐλευθερίας

[3, 18]   τὸν τόπον ῥεῖν, καὶ τὸν μὲν Ἡδονῆς καλεῖσθαι τὸν δὲ Λύπης·

[3, 42]   τούτων ἐγένοντο ὄρνιθες, καὶ ἣ μὲν ἤμειψε τὸ εἶδος ἐς κορώνην,

[3, 20]   κατὰ τὴν Ἰωνίαν ξένοι πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα ἀπέπεμψαν ἀτὰρ οὖν

[3, 10]   τῶν ἐν Λακεδαίμονι ἐφόρων πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα εἰπεῖν καλὰ ἔχω,

[3, 15]   ὑπὲρ τῶν Θρᾳκῶν, ἀλλὰ τοῦτο μὲν καὶ διαβεβόηται ἤδη καὶ διατεθρύληται,

[3, 6]   οὐσίας ἀπέστη τοῖς Θηβαίοις, τοῦτο μὲν καὶ ἐς πάντας ἐξεφοίτησε· τὸ

[3, 17]   ὅτε Κύρῳ συνανέβη· καὶ Κῦρος μὲν καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ἀπέθανον,

[3, 44]   τῶν ἄλλων προαναλωθέντων, καὶ τοῦ μὲν λῃστοῦ ἥμαρτεν, ὦσε δὲ τὸ

[3, 18]   τούτου τοῦ κόσμου. καὶ τὸ μὲν μέγεθος αὐτῆς ἄπειρον διηγεῖτο. τρέφειν

[3, 1]   μέσον δέχεται χωρίον, οὗ τὸ μὲν μῆκος ἐπὶ τετταράκοντα διήκει σταδίους,

[3, 18]   δὲ ἀλλήλαις ἐοικέναι· καὶ τὴν μὲν ὀνομάζεσθαι Μάχιμον, τὴν δὲ Εὐσεβῆ.

[3, 19]   μαλακίζεσθαι. ὃ δὲ ἀπεκρίνατο ἐκεῖνος μὲν οὐ νοσεῖ, ἐνοχλῶν δὲ αὐτὸν

[3, 23]   φύσει πολέμιοι ἥμεροι γίνονται. ~Καλὰ μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου τὰ ἐπὶ Γρανίκῳ

[3, 3]   τῇ κεφαλῇ τὸν στέφανον. ταῦτα μὲν οὖν δημώδη καὶ ἐς πολλοὺς

[3, 18]   Μάχιμον, τὴν δὲ Εὐσεβῆ. τοὺς μὲν οὖν Εὐσεβεῖς ἐν εἰρήνῃ τε

[3, 18]   ἐπεὶ καὶ ἀθάνατος ἦν. πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα ἀλλήλοις διελέχθησαν,

[3, 6]   καὶ χρημάτων καὶ πατρίδος. ὅτι μὲν οὖν τῆς οὐσίας ἀπέστη τοῖς

[3, 1]   στεφάνους τοῖς νικῶσι διδόασιν. ὑπὲρ μὲν οὖν τῶν ἐν Θετταλίᾳ Τεμπῶν

[3, 4]   ἐκπεφοίτηκεν. ~Δίων δὲ ὁ Ἱππαρίνου μὲν παῖς Πλάτωνος δὲ ὁμιλητὴς ἔτυχε

[3, 18]   μεγάλης. φέρειν δὲ καρποὺς τὰ μὲν παρὰ τὸν τῆς Λύπης ποταμὸν

[3, 42]   ὃ δὲ ὀργίζεται, καὶ αἳ μὲν περὶ τοὺς ἱστοὺς εἶχον, καὶ

[3, 47]   φησί, μὴ λάμβανε. ~Τιμόθεον τὰ μὲν πρῶτα ἐπῄνουν Ἀθηναῖοι· ἐπεὶ δὲ

[3, 45]   τὴν καλουμένην Ἅρμα ἀποσφαγῆναι. ὁ μὲν πρῶτος λόγος δημώδης, ὃ δὲ

[3, 1]   ὁδὸν ἐκείνην ἔρχονται, ἣ καλεῖται μὲν Πυθιάς, φέρει δὲ διὰ Θετταλίας

[3, 17]   ἐπηνώρθωσαν γὰρ τὰ κοινὰ Ζάλευκος μὲν τὰ ἐν Λοκροῖς, Χαρώνδας δὲ

[3, 26]   διαδεξάμενος τὴν Ἐφεσίων τυραννίδα πρὸς μὲν τὰς τιμωρίας πικρὸς ἦν καὶ

[3, 3]   τὸν Γρύλλον τεθνάναι· κἀκεῖνος ἀπέθετο μὲν τὸν στέφανον, διετέλει δὲ θύων.

[3, 1]   ἐπισκιάζει τὴν πέτραν· καὶ ἐκείνη μὲν ὑπολανθάνει, ὁρᾶται δὲ τὸ χλοάζον

[3, 4]   παῖς Πλάτωνος δὲ ὁμιλητὴς ἔτυχε μὲν χρηματίζων ὑπέρ τινων δημοσίων καὶ

[3, 14]   δὲ τούτοις ἔοικε καὶ ὁ Μένανδρος, ὅταν λέγῃ μεθύσους τοὺς ἐμπόρους

[3, 3]   ἐκεῖνον τὸν λέγοντα ὅτι νικῶν μέντοι τέθνηκε, πάλιν ὁ Ξενοφῶν ἐπέθετο

[3, 18]   τὸ δὲ ἔτι θαυμασιώτερον προσετίθει. μέροπάς τινας οὕτω καλουμένους ἀνθρώπους οἰκεῖν

[3, 28]   εἶπε μέγα φρονεῖς, οἵπερ οὐδὲν μέρος τῆς γῆς εἰσιν; ~Διογένης ὁ

[3, 42]   τῆς Κύπρου βασιλὶς εἰργάσατο, ἐπὶ μέρους δὲ τῆς Πελοποννήσου ἔδραμόν φασι

[3, 1]   τινος θείας φροντίδος διεσχισμένα, καὶ μέσον δέχεται χωρίον, οὗ τὸ μὲν

[3, 1]   καὶ μεῖζον ὀλίγῳ. διαρρεῖ δὲ μέσου αὐτοῦ ὁ καλούμενος Πηνειός. ἐς

[3, 1]   προειρημέναι καὶ αἱ ἀνάπαυλαι. διὰ μέσων δὲ τῶν Τεμπῶν ὁ Πηνειὸς

[3, 26]   τοῖς μὲν Ἐφεσίοις συγχωρῆσαι τὴν μετ´ ἐλευθερίας ἀσφάλειαν, τῷ δὲ Πινδάρῳ

[3, 23]   παρὰ Βαγώᾳ δὲ ἐδείπνησε τετράδι μετὰ εἰκάδα· ἀπεῖχε δὲ τῶν βασιλείων

[3, 40]   τὸν δὲ σίλλον ψόγον λέγουσι μετὰ παιδιᾶς δυσαρέστου. ἐσθὴς δ´ ἦν

[3, 19]   τὸν Πλάτωνα. ὁρῶν δὲ αὐτὸν μετὰ τῶν γνωρίμων οὐ πρὸς Πλάτωνα

[3, 1]   χειρουργίαν δεινῶν. ἔστι δὴ χῶρος μεταξὺ κείμενος τοῦ τε Ὀλύμπου καὶ

[3, 4]   κατέστρεψεν. οὐδὲν οὖν ἐπὶ τούτοις μετεβάλετο ὁ Δίων, ἀλλ´ ὅπερ οὖν

[3, 8]   καλῶς καὶ ἐς δέον, ὅπου μὴ ἀπᾴδοντα τοῖς ἐνόπλοις ἀνδράσιν εἰργάσατο

[3, 26]   εἶναι καὶ σώφρων, καὶ τοῦ μὴ δουλεῦσαι τὴν πατρίδα τοῖς βαρβάροις

[3, 11]   ψυχὴν τῷ σώματι περιπλέκεσθαι καὶ μὴ δύνασθαι καθαρῶς τὴν ἀλήθειαν θεωρεῖν·

[3, 33]   ἐκ τῶν λεγομένων ἐπέλεγεν εἰ μὴ ἐγὼ τάδε τόξα φαεινῷ ἐν

[3, 34]   Λάκωσι καὶ Ῥωμαίοις νόμος ἦν μὴ ἐξεῖναί τινι ὀψωνεῖν μήτε ἃ

[3, 23]   δύσερις. καλὸς δ´ οὖν Ἀλέξανδρος μὴ ἡττώμενος τῆς Τύχης, μηδὲ πρὸς

[3, 14]   ὀψὲ καὶ βραδέως τὴν τάξιν μὴ καταλιπεῖν, ἅτε τῆς προφάσεως αὐτοῖς

[3, 46]   οὗτος καὶ πάντη Ἑλληνικός. ὃ μὴ κατέθου φησί, μὴ λάμβανε. ~Τιμόθεον

[3, 46]   Ἑλληνικός. ὃ μὴ κατέθου φησί, μὴ λάμβανε. ~Τιμόθεον τὰ μὲν πρῶτα

[3, 30]   ἐλέγετο καὶ γυναῖκα ὡραιοτάτην ἔχων μὴ ὁμιλεῖν αὐτῇ· καὶ Διογένης ὁ

[3, 26]   φυγὴν αὐθαίρετον ἀλλαξάμενος ὑπὲρ τοῦ μὴ ποιῆσαι τὴν πατρίδα ὑποχείριον Λυδοῖς.

[3, 9]   φονῶντι αἰτιάσαιτο ἄν τις εἰ μὴ ὑπομένοι ὁπλίτης ἀνταγωνίσασθαι ὑφ´ ἑνὶ

[3, 17]   ἀκούειν. ~Ἐπολιτεύσαντο οὖν καὶ φιλόσοφοι, μηδ´ αὐτὸ τοῦτο μόνον τὴν διάνοιαν

[3, 35]   ὃς λέγει πρότερον ἐν Ἀκαδημείᾳ μηδὲ γελάσαι ἐξουσίαν εἶναι· ὕβρει γὰρ

[3, 23]   Ἀλέξανδρος μὴ ἡττώμενος τῆς Τύχης, μηδὲ πρὸς τὴν ἐξ αὐτῆς ἐς

[3, 18]   δὲ ἀναμφιλόγως εἰσὶ δίκαιοι, ὡς μηδὲ τοὺς θεοὺς πολλάκις ἀπαξιοῦν ἐπιφοιτᾶν

[3, 1]   λόγος, ἐὰν ἔχῃ δύναμιν φραστικήν, μηδὲν ἀσθενέστερον ὅσα βούλεται δεικνύναι τῶν

[3, 2]   μόνους ὁ Ἀναξαγόρας. ὃ δὲ μηδὲν διαταραχθεὶς εἶπεν ᾔδειν θνητοὺς γεγεννηκώς.

[3, 15]   ἕκαστον ᾗ ἂν βούληται, κἂν μηδὲν προσήκῃ ἡ γυνὴ αὐτῷ. ~Εἶτα

[3, 45]   δέει τοῦ χρησμοῦ λόγος ἔχει μηδέποτε ἀναβῆναι ἅρμα. διπλοῦς οὖν ἐπὶ

[3, 23]   μηνός φασι πέμπτῃ ἔπινε παρὰ Μηδίῳ, εἶτα ἕκτῃ ἐκάθευδεν ἐκ τοῦ

[3, 1]   δέχεται χωρίον, οὗ τὸ μὲν μῆκος ἐπὶ τετταράκοντα διήκει σταδίους, τό

[3, 1]   τῆς Αἰνιάνων χώρας καὶ τῆς Μηλιέων καὶ Δωριέων καὶ Λοκρῶν τῶν

[3, 47]   ἀλλ´ οὐδὲ ὀλίγον ἔσωσεν, οὐδὲ μὴν αἱ τῶν προγόνων ἀρεταί. Θεμιστοκλῆς

[3, 26]   ἦν καὶ ἀπαραίτητος, τά γε μὴν ἄλλα ἐδόκει φιλόπατρις εἶναι καὶ

[3, 5]   δὲ τρέψας τοῦ χρωτός, οὐδὲ μὴν ἐπιδακρύσας, ἐπαινέσας δὲ ὡς ἀγαθὸν

[3, 1]   αὐτῷ θεῷ τούτῳ τιμῶσι. καὶ μὴν καὶ τοῖς Πυθίοις ἐκ ταύτης

[3, 8]   τὴν τοῦ γένους ἀξίαν οὔτε μὴν ὅτι ἦν πλούσιος· πολλάκις γὰρ

[3, 17]   Χίλων δὲ Λακεδαιμονίους, Μυτιληναίους γε μὴν Πιττακός, Κλεόβουλος δὲ Ῥοδίους. καὶ

[3, 1]   τετταράκοντα διήκει σταδίους, τό γε μὴν πλάτος τῇ μέν ἐστι πλέθρου,

[3, 15]   τῷ οἴνῳ προσιόντες. τό γε μὴν ὑπὲρ τῶν Θρᾳκῶν, ἀλλὰ τοῦτο

[3, 5]   καὶ δρῶν διετέλεσεν. ~Ἀντίγονόν γε μήν φασι τὸν δεύτερον ἐπεί τινες

[3, 23]   ἢ Ἀλέξανδρος κακῶς τοσαύτας τοῦ μηνὸς ἡμέρας ἑαυτὸν ζημιοῖ διὰ τὸν

[3, 23]   δὲ ἐπὶ δέκα τοῦ αὐτοῦ μηνὸς καὶ ταύτῃ ἔπινε, καὶ τῇ

[3, 23]   δὲ οὐκέτι καλὰ Ἀλεξάνδρου. δίου μηνός φασι πέμπτῃ ἔπινε παρὰ Μηδίῳ,

[3, 19]   σὺν τοῖς ἑταίροις. τριῶν δὲ μηνῶν διαγενομένων ὁ Ξενοκράτης ἀφίκετο ἐκ

[3, 34]   ἦν μὴ ἐξεῖναί τινι ὀψωνεῖν μήτε ἃ βούλεται μήτε ὅσα βούλεται·

[3, 34]   τινι ὀψωνεῖν μήτε ἃ βούλεται μήτε ὅσα βούλεται· προσέταττον γὰρ διά

[3, 26]   ἐπεὶ γὰρ Κροῖσος ὁ πρὸς μητρὸς αὐτοῦ θεῖος καταστρεφόμενος τὴν Ἰωνίαν

[3, 16]   καὶ ἀδικῶν ᾕρει τὰς πόλεις μηχανὰς προσάγων καὶ κατασείων καὶ ὑπορύττων

[3, 18]   τοὺς ὁμόρους, καὶ παμπόλλων ἐθνῶν μία πόλις κρατεῖ αὕτη. εἰσὶ δὲ

[3, 18]   ὁ Σιληνὸς ἔλεγε πρὸς τὸν Μίδαν. τὴν μὲν Εὐρώπην καὶ τὴν

[3, 18]   ἐπιδραμών. ~Περιηγεῖταί τινα Θεόπομπος συνουσίαν Μίδου τοῦ Φρυγὸς καὶ Σιληνοῦ. νύμφης

[3, 21]   ὁ παιδαγωγὸς ἔφη τῷ Θεμιστοκλεῖ μικρὸν ἐκχωρῆσαι τῆς ὁδοῦ προσάγοντος τοῦ

[3, 17]   ἡγήσατο τῆς ἐς Ἀπολλωνίαν ἐκ Μιλήτου ἀποικίας. ἀλλὰ καὶ Ξενοφῶν στρατιώτης

[3, 42]   νεβρὸν τῆς μανίας ἀρξάμεναι αἱ Μινυάδες, εἶτα ἐντεῦθεν ἐπὶ τὰς ἐξ

[3, 42]   ταύτης λέγουσι τοῦ Διονύσου τὰς Μινύου θυγατέρας Λευκίππην καὶ Ἀρσίππην καὶ

[3, 19]   τῶν ἑαυτοῦ περιστησάμενος, ὧν ἦν Μνάσων τε ὁ Φωκεὺς καὶ ἄλλοι

[3, 19]   τὴν ἡλικίαν ἐπελελοίπει τὰ τῆς μνήμης αὐτόν. ἐπιθέμενος οὖν αὐτῷ καὶ

[3, 17]   οὐκ ἠρέσκετο· τυραννικὴν γὰρ καὶ μοναρχικὴν ἑώρα τὴν δημοκρατίαν οὖσαν· καὶ

[3, 42]   ἐμάνησαν καὶ ἡ τραγῳδία βοᾷ. μόνας δὲ ἀφηνιάσαι τῆς χορείας ταύτης

[3, 18]   τὸν Ὠκεανόν, ἤπειρον δὲ εἶναι μόνην ἐκείνην τὴν ἔξω τούτου τοῦ

[3, 47]   γὰρ κἀκεῖνος οὐ τὰς Ἀθήνας μόνον, ἀλλὰ καὶ τὴν Ἑλλάδα πᾶσαν.

[3, 14]   πόλει ἀπομισθώσαντας αὐτά, καὶ οὐ μόνον ἐκείνων, ἀλλὰ καὶ τῶν γυναικῶν

[3, 13]   αὐτὸν ὁμιλίᾳ καταναλίσκειν. καὶ οὐ μόνον ἐς πόμα καταχρῶνται αὐτῷ, ἀλλὰ

[3, 17]   καὶ φιλόσοφοι, μηδ´ αὐτὸ τοῦτο μόνον τὴν διάνοιαν ἀγαθοὶ γενόμενοι ἐφ´

[3, 2]   δύο παῖδας οὕσπερ οὖν εἶχε μόνους ὁ Ἀναξαγόρας. ὃ δὲ μηδὲν

[3, 1]   ἄλλῃ διεσπαρμένοι, καὶ μάλιστα οἱ μουσικοί, καὶ ἑστιῶσιν εὖ μάλα τὰς

[3, 43]   οὐδοῦ ἐρύκει. οὔ σε θεμιστεύσω· Μουσῶν θεράποντα κατέκτας Ἥρης πρὸς βωμοῖσι,

[3, 18]   ἐμοὶ δὲ δεινὸς εἶναι δοκεῖ μυθολόγος καὶ ἐν τούτοις καὶ ἐν

[3, 18]   οἱ οἰκήτορες οὐκ ἐλάττους διακοσίων μυριάδων. ἀποθνήσκουσι δὲ τὸν μὲν ἄλλον

[3, 18]   καὶ διαπλεύσαντάς γε τὸν Ὠκεανὸν μυριάσι χιλίαις ἀνθρώπων ἕως Ὑπερβορέων ἀφικέσθαι.

[3, 17]   πολλὰ ὤνησαν, Χίλων δὲ Λακεδαιμονίους, Μυτιληναίους γε μὴν Πιττακός, Κλεόβουλος δὲ

[3, 19]   φορῶν ἐκαλλύνετο ἐπὶ τούτῳ· καὶ μωκία δέ τις ἦν αὐτοῦ περὶ

Livre, Chap.
[3, 9]	θεοῦ κατόχως ἐνθουσιῶντα, καὶ οὐ	μὰ	Δία τοῦτο τὸ κοινὸν ἐξ
[3, 42]	ἐπὶ τὰς ἐξ ἀρχῆς ᾖξαν	μαινάδας·	αἳ δὲ ἐδίωκον αὐτὰς διὰ
[3, 42]	τοῦτο οὐκ ἐγένοντο τῷ θεῷ	μαινάδες.	ὃ δὲ ὀργίζεται, καὶ αἳ
[3, 9]	φησὶν Ὅμηρος ὅμοια τῷ Ἄρει	μαίνεσθαι,	ἀλλ´ ἐκεῖνοί γε ἐξ ἑνὸς
[3, 42]	τῆς Πελοποννήσου ἔδραμόν φασι γυμναὶ	μαινόμεναι,	ἐξεφοίτησαν δὲ καὶ ἐς ἄλλας
[3, 39]	καλάμους, Καρμανοὶ φοίνικας, κέγχρον δὲ	Μαιῶται	καὶ Σαυρομάται, τέρμινθον δὲ καὶ
[3, 23]	Δαρεῖος ἡττημένος καὶ Πέρσαι δουλεύοντες	Μακεδόσι·	καλὰ δὲ καὶ τὰ τῆς
[3, 18]	τὸν ἑαυτῶν βίον γελῶντες εὖ	μάλα	καὶ ἡδόμενοι. οὕτω δὲ ἀναμφιλόγως
[3, 1]	μὲν γὰρ πολὺς καὶ εὖ	μάλα	λάσιος ἐνακμάζει καὶ τέθηλε καὶ
[3, 19]	τοῖς σὺν ἑαυτῷ· ἦσαν δὲ	μάλα	συχνοὶ καὶ ἄξιοι λόγου καὶ
[3, 1]	οἱ μουσικοί, καὶ ἑστιῶσιν εὖ	μάλα	τὰς ἀκοάς, καὶ παραπέμπουσιν ἀπόνως
[3, 42]	ἐπονοῦντο περὶ τὴν Ἐργάνην εὖ	μάλα	φιλοτίμως· ἄφνω δὲ κιττοί τε
[3, 19]	ὁ Πλάτων· ὑπώπτευε γὰρ αὐτὸν	μαλακίζεσθαι.	ὃ δὲ ἀπεκρίνατο ἐκεῖνος μὲν
[3, 19]	καὶ ἄξιοι λόγου καὶ οἱ	μάλιστα	δοκοῦντες τῶν νέων ἐπιφανεῖς. ἐπεὶ
[3, 1]	ὄρνιθες ἄλλος ἄλλῃ διεσπαρμένοι, καὶ	μάλιστα	οἱ μουσικοί, καὶ ἑστιῶσιν εὖ
[3, 9]	ἐξ Ἄρεος ἀλλ´ ἐξ Ἔρωτος	μανέντα.	οἱ μὲν γὰρ ἐκ τοῦ
[3, 42]	νεαρὸν διεσπάσαντο οἷα νεβρὸν τῆς	μανίας	ἀρξάμεναι αἱ Μινυάδες, εἶτα ἐντεῦθεν
[3, 1]	τῆς Γῆς ἔτι ἐχούσης τὸ	μαντεῖον.	στεφανωσάμενον οὖν ἐκ ταύτης τῆς
[3, 1]	ἐς Δελφοὺς καὶ παραλαβεῖν τὸ	μαντεῖον	τὸν Διὸς καὶ Λητοῦς παῖδα.
[3, 25]	οἱ σὺν αὐτῷ τριακόσιοι τὸν	μαντευόμενον	αὐτοῖς θάνατον εἵλοντο ἐν Πύλαις,
[3, 11]	τῷ περὶ τὸν θώρακα τόπῳ	μαντικωτέραν	γίνεσθαι, ἐξ ὧν τὰ ἐνύπνια.
[3, 3]	~Ξενοφῶντι θύοντι ἧκέ τις ἐκ	Μαντινείας	ἄγγελος, λέγων τὸν υἱὸν αὐτοῦ
[3, 23]	Ἰσσῷ καὶ ἡ πρὸς Ἀρβήλοις	μάχη	καὶ Δαρεῖος ἡττημένος καὶ Πέρσαι
[3, 24]	ἁρμόττειν, καὶ ἀποθνήσκοντα ἐν τῇ	μάχῃ	κεῖσθαι καλῶς ἐν καλῇ τῇ
[3, 9]	τις οὐκ ἐρῶν ἐπειγούσης τῆς	μάχης	καὶ συνάγοντος τοῦ πολέμου οὐκ
[3, 18]	ἐοικέναι· καὶ τὴν μὲν ὀνομάζεσθαι	Μάχιμον,	τὴν δὲ Εὐσεβῆ. τοὺς μὲν
[3, 18]	ἐπιφοιτᾶν αὐτοῖς. οἱ δὲ τῆς	Μαχίμου	πόλεως μαχιμώτατοί τέ εἰσι καὶ
[3, 18]	οἱ δὲ τῆς Μαχίμου πόλεως	μαχιμώτατοί	τέ εἰσι καὶ αὐτοὶ καὶ
[3, 42]	~Ἐλέγη καὶ Κελαινὴ Προίτου θυγατέρες.	μάχλους	δὲ αὐτὰς ἡ τῆς Κύπρου
[3, 29]	ἐφήμερον. καὶ ὅμως ἐπὶ τούτοις	μέγα	ἐφρόνει οὐδὲν ἧττον ἢ Ἀλέξανδρος
[3, 28]	εἰσίν‘ ἐπὶ τούτοις οὖν‘ εἶπε	μέγα	φρονεῖς, οἵπερ οὐδὲν μέρος τῆς
[3, 28]	τετυφωμένον ἐπὶ τῷ πλούτῳ καὶ	μέγα	φρονοῦντα ἐπὶ τῇ περιουσίᾳ καὶ
[3, 18]	τρέφειν δὲ τὰ ἄλλα ζῷα	μεγάλα,	καὶ τοὺς ἀνθρώπους δὲ τῶν
[3, 18]	αὐτοῖς ἔφη πόλεις πολλὰς καὶ	μεγάλας,	ἐπ´ ἐσχάτῳ δὲ τῆς χώρας
[3, 18]	καὶ πολλὰς μὲν εἶναι καὶ	μεγάλας	πόλεις καὶ βίων ἰδιότητας, καὶ
[3, 18]	ἑστηκέναι δένδρα τὸ μέγεθος πλατάνου	μεγάλης.	φέρειν δὲ καρποὺς τὰ μὲν
[3, 1]	αὐτῶν. οἳ δὲ παραγενόμενοι καὶ	μεγαλοπρεπῶς	θύσαντες ἐν τοῖς Τέμπεσιν ἀπίασι
[3, 21]	οὕτως ἄρα εὐγενές τι καὶ	μεγαλόφρον	ἐνεφαίνετο τῷ Θεμιστοκλεῖ καὶ ἐξ
[3, 6]	ὁ Θηβαῖος τά τε ἄλλα	μεγαλόφρων	ὢν πεφώραται καὶ καταφρονητικὸς τῶν
[3, 1]	καὶ ἐργάζονται τὸν Πηνειὸν ἐκεῖνοι	μέγαν.	διατριβὰς δ´ ἔχει ποικίλας καὶ
[3, 18]	δύο δὲ εἶναι πόλεις ἔλεγε	μεγέθει	μεγίστας, οὐδὲν δὲ ἀλλήλαις ἐοικέναι·
[3, 18]	τοῦ κόσμου. καὶ τὸ μὲν	μέγεθος	αὐτῆς ἄπειρον διηγεῖτο. τρέφειν δὲ
[3, 18]	δὲ τῶν ἐνταυθοῖ διπλασίονας τὸ	μέγεθος,	καὶ χρόνον ζῆν αὐτοὺς οὐχ
[3, 18]	ἑκάτερον τούτων ἑστηκέναι δένδρα τὸ	μέγεθος	πλατάνου μεγάλης. φέρειν δὲ καρποὺς
[3, 16]	καὶ πλεονεξίᾳ καὶ λυπῶν τὰ	μέγιστα	καὶ ἀδικῶν ᾕρει τὰς πόλεις
[3, 18]	δὲ εἶναι πόλεις ἔλεγε μεγέθει	μεγίστας,	οὐδὲν δὲ ἀλλήλαις ἐοικέναι· καὶ
[3, 11]	κελεύοντες εἶναι. ~Οἱ περιπατητικοί φασι	μεθ´	ἡμέραν θητεύουσαν τὴν ψυχὴν τῷ
[3, 18]	εἰσι καὶ αὐτοὶ καὶ γίνονται	μεθ´	ὅπλων, καὶ ἀεὶ πολεμοῦσι, καὶ
[3, 14]	προαγωγείας. ἅτε δὲ ὑπὸ τῆς	μέθης	καὶ τοῦ οἴνου διαρρέοντες, αὐλοῦ
[3, 14]	καὶ ὁ Μένανδρος, ὅταν λέγῃ	μεθύσους	τοὺς ἐμπόρους ποιεῖ τὸ Βυζάντιον·
[3, 1]	ἐστι πλέθρου, τῇ δὲ καὶ	μεῖζον	ὀλίγῳ. διαρρεῖ δὲ μέσου αὐτοῦ
[3, 42]	πάθος εἰργάσαντο ἔξω Κιθαιρῶνος, οὐ	μεῖον	τοῦ ἐν Κιθαιρῶνι· τὸν γὰρ
[3, 12]	αἰσχρὸν οὐκ οἶδεν· εἴτε γὰρ	μειράκιον	ἐτόλμησεν ὕβριν ὑπομεῖναι εἴτε ἐραστὴς
[3, 10]	καὶ οὗτος νόμος, ὅταν ἁμάρτῃ	μειράκιον,	τῇ μὲν ἀφελείᾳ τοῦ τρόπου
[3, 18]	ὑποστρέφει, εἶτα ἐπὶ τὴν τῶν	μειρακίων	ἡλικίαν ἀναχωρεῖ, εἶτα παῖς γίνεται,
[3, 26]	ἀγαθὴν δι´ αἰῶνος. ~Πίνδαρος ὁ	Μέλανος	υἱός, Ἀλυάττου δὲ θυγατριδοῦς τοῦ
[3, 32]	κροῦσαι κελεύσαντος χορδήν τινα σὺν	μέλει	καὶ ἣν ἀπῄτει τὰ κιθαρίσματα,
[3, 8]	πυρριχισταῖς ἔν τινι τραγῳδίᾳ ἐπιτήδεια	μέλη	καὶ πολεμικὰ ἐξεπόνησεν, οὕτως ἄρα
[3, 8]	εἰργάσατο τὰ ἐν τῷ δράματι	μέλη	τε καὶ ποιήματα. ~Ἐρῶντι ἀνδρί
[3, 20]	δὲ κομίζων ἀπεκρίνατο ὅτι ἐκ	μέλιτος	καὶ τυροῦ καὶ ἄλλων τινῶν
[3, 32]	δὲ οὐδὲν ἔφη διαφέρειν τῷ	μέλλοντι	βασιλεύσειν ἀλλὰ τῷ ἐπὶ τέχνῃ
[3, 32]	ἀλλὰ τῷ ἐπὶ τέχνῃ κιθαρίσειν	μέλλοντι.	ἔδεισε δὲ ἄρα οὗτος τὸ
[3, 1]	καὶ σὺν ἡδονῇ, διὰ τοῦ	μέλους	τὸν κάματον τῶν παριόντων ἀφανίσαντες.
[3, 18]	φωτός, ἀέρα δὲ ἐπικεῖσθαι ἐρυθήματι	μεμιγμένον	θολερῷ. δύο δὲ ποταμοὺς περὶ
[3, 17]	Διονυσίου κατέλυσε. Σωκράτης δὲ τῇ	μὲν	Ἀθηναίων πολιτείᾳ οὐκ ἠρέσκετο· τυραννικὴν
[3, 14]	καὶ τοῦ οἴνου διαρρέοντες, αὐλοῦ	μὲν	ἀκούοντες χαίρουσι, καὶ τὸ ἔργον
[3, 18]	διακοσίων μυριάδων. ἀποθνήσκουσι δὲ τὸν	μὲν	ἄλλον χρόνον νοσήσαντες· σπάνιον δὲ
[3, 18]	γὰρ ἂν γεύσηται τούτων, τῶν	μὲν	ἄλλων τῶν πρότερον ἐπιθυμιῶν παύεται,
[3, 24]	οὖν ὁ τοῦ Γρύλλου τὴν	μὲν	ἀσπίδα Ἀργολικὴν ἔχειν, τὸν δὲ
[3, 5]	τῆς παρατάξεως ἐκόμισαν νεκρόν, εἶδε	μὲν	αὐτόν, οὐδὲν δὲ τρέψας τοῦ
[3, 18]	παῖς ὁ Σιληνὸς οὗτος, θεοῦ	μὲν	ἀφανέστερος τὴν φύσιν, ἀνθρώπου δὲ
[3, 10]	νόμος, ὅταν ἁμάρτῃ μειράκιον, τῇ	μὲν	ἀφελείᾳ τοῦ τρόπου καὶ τῷ
[3, 16]	ὑμῖν προτιμῆσαι τὸν ἕτερον. Δημήτριος	μὲν	βίᾳ καὶ πλεονεξίᾳ καὶ λυπῶν
[3, 18]	ἤδη διελθούσας ἀναλαμβάνει ὀπίσω. τὸ	μὲν	γὰρ γῆρας ἀπορρίψας ἐπὶ τὴν
[3, 9]	ἀλλ´ ἐξ Ἔρωτος μανέντα. οἱ	μὲν	γὰρ ἐκ τοῦ ἑτέρου τῶν
[3, 1]	ἐλάμβανε γένεσιν ὁ χῶρος. κιττὸς	μὲν	γὰρ πολὺς καὶ εὖ μάλα
[3, 17]	αὐτοῦ καὶ ἀνόητα ταῦτα· ἐγὼ	μὲν	γὰρ τὴν σὺν αὐτοῖς ἀπραγμοσύνην
[3, 45]	ἐπὶ τούτοις διαρρεῖ λόγος. ὃ	μὲν	γάρ φησι τὸ τοῦ Παυσανίου
[3, 18]	καὶ ἐκεῖνον διπλοῦν. καὶ πολλὰς	μὲν	εἶναι καὶ μεγάλας πόλεις καὶ
[3, 20]	ὁ δὲ Λύσανδρος ἀλλὰ τοῦτο	μὲν‘	εἶπε τοῖς Εἵλωσι δότε· ἐλευθέρου
[3, 16]	ἢ Τιμόθεος ὁ Ἀθηναῖος; ἐγὼ	μὲν	ἐρῶ τὸν τῶν ἀμφοτέρων τρόπον·
[3, 1]	τό γε μὴν πλάτος τῇ	μέν	ἐστι πλέθρου, τῇ δὲ καὶ
[3, 18]	ἔλεγε πρὸς τὸν Μίδαν. τὴν	μὲν	Εὐρώπην καὶ τὴν Ἀσίαν καὶ
[3, 26]	δεξάμενον πράως τὸ στρατηγηθὲν τοῖς	μὲν	Ἐφεσίοις συγχωρῆσαι τὴν μετ´ ἐλευθερίας
[3, 18]	τὸν τόπον ῥεῖν, καὶ τὸν	μὲν	Ἡδονῆς καλεῖσθαι τὸν δὲ Λύπης·
[3, 42]	τούτων ἐγένοντο ὄρνιθες, καὶ ἣ	μὲν	ἤμειψε τὸ εἶδος ἐς κορώνην,
[3, 20]	κατὰ τὴν Ἰωνίαν ξένοι πολλὰ	μὲν	καὶ ἄλλα ἀπέπεμψαν ἀτὰρ οὖν
[3, 10]	τῶν ἐν Λακεδαίμονι ἐφόρων πολλὰ	μὲν	καὶ ἄλλα εἰπεῖν καλὰ ἔχω,
[3, 15]	ὑπὲρ τῶν Θρᾳκῶν, ἀλλὰ τοῦτο	μὲν	καὶ διαβεβόηται ἤδη καὶ διατεθρύληται,
[3, 6]	οὐσίας ἀπέστη τοῖς Θηβαίοις, τοῦτο	μὲν	καὶ ἐς πάντας ἐξεφοίτησε· τὸ
[3, 17]	ὅτε Κύρῳ συνανέβη· καὶ Κῦρος	μὲν	καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ἀπέθανον,
[3, 44]	τῶν ἄλλων προαναλωθέντων, καὶ τοῦ	μὲν	λῃστοῦ ἥμαρτεν, ὦσε δὲ τὸ
[3, 18]	τούτου τοῦ κόσμου. καὶ τὸ	μὲν	μέγεθος αὐτῆς ἄπειρον διηγεῖτο. τρέφειν
[3, 1]	μέσον δέχεται χωρίον, οὗ τὸ	μὲν	μῆκος ἐπὶ τετταράκοντα διήκει σταδίους,
[3, 18]	δὲ ἀλλήλαις ἐοικέναι· καὶ τὴν	μὲν	ὀνομάζεσθαι Μάχιμον, τὴν δὲ Εὐσεβῆ.
[3, 19]	μαλακίζεσθαι. ὃ δὲ ἀπεκρίνατο ἐκεῖνος	μὲν	οὐ νοσεῖ, ἐνοχλῶν δὲ αὐτὸν
[3, 23]	φύσει πολέμιοι ἥμεροι γίνονται. ~Καλὰ	μὲν	οὖν Ἀλεξάνδρου τὰ ἐπὶ Γρανίκῳ
[3, 3]	τῇ κεφαλῇ τὸν στέφανον. ταῦτα	μὲν	οὖν δημώδη καὶ ἐς πολλοὺς
[3, 18]	Μάχιμον, τὴν δὲ Εὐσεβῆ. τοὺς	μὲν	οὖν Εὐσεβεῖς ἐν εἰρήνῃ τε
[3, 18]	ἐπεὶ καὶ ἀθάνατος ἦν. πολλὰ	μὲν	οὖν καὶ ἄλλα ἀλλήλοις διελέχθησαν,
[3, 6]	καὶ χρημάτων καὶ πατρίδος. ὅτι	μὲν	οὖν τῆς οὐσίας ἀπέστη τοῖς
[3, 1]	στεφάνους τοῖς νικῶσι διδόασιν. ὑπὲρ	μὲν	οὖν τῶν ἐν Θετταλίᾳ Τεμπῶν
[3, 4]	ἐκπεφοίτηκεν. ~Δίων δὲ ὁ Ἱππαρίνου	μὲν	παῖς Πλάτωνος δὲ ὁμιλητὴς ἔτυχε
[3, 18]	μεγάλης. φέρειν δὲ καρποὺς τὰ	μὲν	παρὰ τὸν τῆς Λύπης ποταμὸν
[3, 42]	ὃ δὲ ὀργίζεται, καὶ αἳ	μὲν	περὶ τοὺς ἱστοὺς εἶχον, καὶ
[3, 47]	φησί, μὴ λάμβανε. ~Τιμόθεον τὰ	μὲν	πρῶτα ἐπῄνουν Ἀθηναῖοι· ἐπεὶ δὲ
[3, 45]	τὴν καλουμένην Ἅρμα ἀποσφαγῆναι. ὁ	μὲν	πρῶτος λόγος δημώδης, ὃ δὲ
[3, 1]	ὁδὸν ἐκείνην ἔρχονται, ἣ καλεῖται	μὲν	Πυθιάς, φέρει δὲ διὰ Θετταλίας
[3, 17]	ἐπηνώρθωσαν γὰρ τὰ κοινὰ Ζάλευκος	μὲν	τὰ ἐν Λοκροῖς, Χαρώνδας δὲ
[3, 26]	διαδεξάμενος τὴν Ἐφεσίων τυραννίδα πρὸς	μὲν	τὰς τιμωρίας πικρὸς ἦν καὶ
[3, 3]	τὸν Γρύλλον τεθνάναι· κἀκεῖνος ἀπέθετο	μὲν	τὸν στέφανον, διετέλει δὲ θύων.
[3, 1]	ἐπισκιάζει τὴν πέτραν· καὶ ἐκείνη	μὲν	ὑπολανθάνει, ὁρᾶται δὲ τὸ χλοάζον
[3, 4]	παῖς Πλάτωνος δὲ ὁμιλητὴς ἔτυχε	μὲν	χρηματίζων ὑπέρ τινων δημοσίων καὶ
[3, 14]	δὲ τούτοις ἔοικε καὶ ὁ	Μένανδρος,	ὅταν λέγῃ μεθύσους τοὺς ἐμπόρους
[3, 3]	ἐκεῖνον τὸν λέγοντα ὅτι νικῶν	μέντοι	τέθνηκε, πάλιν ὁ Ξενοφῶν ἐπέθετο
[3, 18]	τὸ δὲ ἔτι θαυμασιώτερον προσετίθει.	μέροπάς	τινας οὕτω καλουμένους ἀνθρώπους οἰκεῖν
[3, 28]	εἶπε μέγα φρονεῖς, οἵπερ οὐδὲν	μέρος	τῆς γῆς εἰσιν; ~Διογένης ὁ
[3, 42]	τῆς Κύπρου βασιλὶς εἰργάσατο, ἐπὶ	μέρους	δὲ τῆς Πελοποννήσου ἔδραμόν φασι
[3, 1]	τινος θείας φροντίδος διεσχισμένα, καὶ	μέσον	δέχεται χωρίον, οὗ τὸ μὲν
[3, 1]	καὶ μεῖζον ὀλίγῳ. διαρρεῖ δὲ	μέσου	αὐτοῦ ὁ καλούμενος Πηνειός. ἐς
[3, 1]	προειρημέναι καὶ αἱ ἀνάπαυλαι. διὰ	μέσων	δὲ τῶν Τεμπῶν ὁ Πηνειὸς
[3, 26]	τοῖς μὲν Ἐφεσίοις συγχωρῆσαι τὴν	μετ´	ἐλευθερίας ἀσφάλειαν, τῷ δὲ Πινδάρῳ
[3, 23]	παρὰ Βαγώᾳ δὲ ἐδείπνησε τετράδι	μετὰ	εἰκάδα· ἀπεῖχε δὲ τῶν βασιλείων
[3, 40]	τὸν δὲ σίλλον ψόγον λέγουσι	μετὰ	παιδιᾶς δυσαρέστου. ἐσθὴς δ´ ἦν
[3, 19]	τὸν Πλάτωνα. ὁρῶν δὲ αὐτὸν	μετὰ	τῶν γνωρίμων οὐ πρὸς Πλάτωνα
[3, 1]	χειρουργίαν δεινῶν. ἔστι δὴ χῶρος	μεταξὺ	κείμενος τοῦ τε Ὀλύμπου καὶ
[3, 4]	κατέστρεψεν. οὐδὲν οὖν ἐπὶ τούτοις	μετεβάλετο	ὁ Δίων, ἀλλ´ ὅπερ οὖν
[3, 8]	καλῶς καὶ ἐς δέον, ὅπου	μὴ	ἀπᾴδοντα τοῖς ἐνόπλοις ἀνδράσιν εἰργάσατο
[3, 26]	εἶναι καὶ σώφρων, καὶ τοῦ	μὴ	δουλεῦσαι τὴν πατρίδα τοῖς βαρβάροις
[3, 11]	ψυχὴν τῷ σώματι περιπλέκεσθαι καὶ	μὴ	δύνασθαι καθαρῶς τὴν ἀλήθειαν θεωρεῖν·
[3, 33]	ἐκ τῶν λεγομένων ἐπέλεγεν εἰ	μὴ	ἐγὼ τάδε τόξα φαεινῷ ἐν
[3, 34]	Λάκωσι καὶ Ῥωμαίοις νόμος ἦν	μὴ	ἐξεῖναί τινι ὀψωνεῖν μήτε ἃ
[3, 23]	δύσερις. καλὸς δ´ οὖν Ἀλέξανδρος	μὴ	ἡττώμενος τῆς Τύχης, μηδὲ πρὸς
[3, 14]	ὀψὲ καὶ βραδέως τὴν τάξιν	μὴ	καταλιπεῖν, ἅτε τῆς προφάσεως αὐτοῖς
[3, 46]	οὗτος καὶ πάντη Ἑλληνικός. ὃ	μὴ	κατέθου φησί, μὴ λάμβανε. ~Τιμόθεον
[3, 46]	Ἑλληνικός. ὃ μὴ κατέθου φησί,	μὴ	λάμβανε. ~Τιμόθεον τὰ μὲν πρῶτα
[3, 30]	ἐλέγετο καὶ γυναῖκα ὡραιοτάτην ἔχων	μὴ	ὁμιλεῖν αὐτῇ· καὶ Διογένης ὁ
[3, 26]	φυγὴν αὐθαίρετον ἀλλαξάμενος ὑπὲρ τοῦ	μὴ	ποιῆσαι τὴν πατρίδα ὑποχείριον Λυδοῖς.
[3, 9]	φονῶντι αἰτιάσαιτο ἄν τις εἰ	μὴ	ὑπομένοι ὁπλίτης ἀνταγωνίσασθαι ὑφ´ ἑνὶ
[3, 17]	ἀκούειν. ~Ἐπολιτεύσαντο οὖν καὶ φιλόσοφοι,	μηδ´	αὐτὸ τοῦτο μόνον τὴν διάνοιαν
[3, 35]	ὃς λέγει πρότερον ἐν Ἀκαδημείᾳ	μηδὲ	γελάσαι ἐξουσίαν εἶναι· ὕβρει γὰρ
[3, 23]	Ἀλέξανδρος μὴ ἡττώμενος τῆς Τύχης,	μηδὲ	πρὸς τὴν ἐξ αὐτῆς ἐς
[3, 18]	δὲ ἀναμφιλόγως εἰσὶ δίκαιοι, ὡς	μηδὲ	τοὺς θεοὺς πολλάκις ἀπαξιοῦν ἐπιφοιτᾶν
[3, 1]	λόγος, ἐὰν ἔχῃ δύναμιν φραστικήν,	μηδὲν	ἀσθενέστερον ὅσα βούλεται δεικνύναι τῶν
[3, 2]	μόνους ὁ Ἀναξαγόρας. ὃ δὲ	μηδὲν	διαταραχθεὶς εἶπεν ᾔδειν θνητοὺς γεγεννηκώς.
[3, 15]	ἕκαστον ᾗ ἂν βούληται, κἂν	μηδὲν	προσήκῃ ἡ γυνὴ αὐτῷ. ~Εἶτα
[3, 45]	δέει τοῦ χρησμοῦ λόγος ἔχει	μηδέποτε	ἀναβῆναι ἅρμα. διπλοῦς οὖν ἐπὶ
[3, 23]	μηνός φασι πέμπτῃ ἔπινε παρὰ	Μηδίῳ,	εἶτα ἕκτῃ ἐκάθευδεν ἐκ τοῦ
[3, 1]	δέχεται χωρίον, οὗ τὸ μὲν	μῆκος	ἐπὶ τετταράκοντα διήκει σταδίους, τό
[3, 1]	τῆς Αἰνιάνων χώρας καὶ τῆς	Μηλιέων	καὶ Δωριέων καὶ Λοκρῶν τῶν
[3, 47]	ἀλλ´ οὐδὲ ὀλίγον ἔσωσεν, οὐδὲ	μὴν	αἱ τῶν προγόνων ἀρεταί. Θεμιστοκλῆς
[3, 26]	ἦν καὶ ἀπαραίτητος, τά γε	μὴν	ἄλλα ἐδόκει φιλόπατρις εἶναι καὶ
[3, 5]	δὲ τρέψας τοῦ χρωτός, οὐδὲ	μὴν	ἐπιδακρύσας, ἐπαινέσας δὲ ὡς ἀγαθὸν
[3, 1]	αὐτῷ θεῷ τούτῳ τιμῶσι. καὶ	μὴν	καὶ τοῖς Πυθίοις ἐκ ταύτης
[3, 8]	τὴν τοῦ γένους ἀξίαν οὔτε	μὴν	ὅτι ἦν πλούσιος· πολλάκις γὰρ
[3, 17]	Χίλων δὲ Λακεδαιμονίους, Μυτιληναίους γε	μὴν	Πιττακός, Κλεόβουλος δὲ Ῥοδίους. καὶ
[3, 1]	τετταράκοντα διήκει σταδίους, τό γε	μὴν	πλάτος τῇ μέν ἐστι πλέθρου,
[3, 15]	τῷ οἴνῳ προσιόντες. τό γε	μὴν	ὑπὲρ τῶν Θρᾳκῶν, ἀλλὰ τοῦτο
[3, 5]	καὶ δρῶν διετέλεσεν. ~Ἀντίγονόν γε	μήν	φασι τὸν δεύτερον ἐπεί τινες
[3, 23]	ἢ Ἀλέξανδρος κακῶς τοσαύτας τοῦ	μηνὸς	ἡμέρας ἑαυτὸν ζημιοῖ διὰ τὸν
[3, 23]	δὲ ἐπὶ δέκα τοῦ αὐτοῦ	μηνὸς	καὶ ταύτῃ ἔπινε, καὶ τῇ
[3, 23]	δὲ οὐκέτι καλὰ Ἀλεξάνδρου. δίου	μηνός	φασι πέμπτῃ ἔπινε παρὰ Μηδίῳ,
[3, 19]	σὺν τοῖς ἑταίροις. τριῶν δὲ	μηνῶν	διαγενομένων ὁ Ξενοκράτης ἀφίκετο ἐκ
[3, 34]	ἦν μὴ ἐξεῖναί τινι ὀψωνεῖν	μήτε	ἃ βούλεται μήτε ὅσα βούλεται·
[3, 34]	τινι ὀψωνεῖν μήτε ἃ βούλεται	μήτε	ὅσα βούλεται· προσέταττον γὰρ διά
[3, 26]	ἐπεὶ γὰρ Κροῖσος ὁ πρὸς	μητρὸς	αὐτοῦ θεῖος καταστρεφόμενος τὴν Ἰωνίαν
[3, 16]	καὶ ἀδικῶν ᾕρει τὰς πόλεις	μηχανὰς	προσάγων καὶ κατασείων καὶ ὑπορύττων
[3, 18]	τοὺς ὁμόρους, καὶ παμπόλλων ἐθνῶν	μία	πόλις κρατεῖ αὕτη. εἰσὶ δὲ
[3, 18]	ὁ Σιληνὸς ἔλεγε πρὸς τὸν	Μίδαν.	τὴν μὲν Εὐρώπην καὶ τὴν
[3, 18]	ἐπιδραμών. ~Περιηγεῖταί τινα Θεόπομπος συνουσίαν	Μίδου	τοῦ Φρυγὸς καὶ Σιληνοῦ. νύμφης
[3, 21]	ὁ παιδαγωγὸς ἔφη τῷ Θεμιστοκλεῖ	μικρὸν	ἐκχωρῆσαι τῆς ὁδοῦ προσάγοντος τοῦ
[3, 17]	ἡγήσατο τῆς ἐς Ἀπολλωνίαν ἐκ	Μιλήτου	ἀποικίας. ἀλλὰ καὶ Ξενοφῶν στρατιώτης
[3, 42]	νεβρὸν τῆς μανίας ἀρξάμεναι αἱ	Μινυάδες,	εἶτα ἐντεῦθεν ἐπὶ τὰς ἐξ
[3, 42]	ταύτης λέγουσι τοῦ Διονύσου τὰς	Μινύου	θυγατέρας Λευκίππην καὶ Ἀρσίππην καὶ
[3, 19]	τῶν ἑαυτοῦ περιστησάμενος, ὧν ἦν	Μνάσων	τε ὁ Φωκεὺς καὶ ἄλλοι
[3, 19]	τὴν ἡλικίαν ἐπελελοίπει τὰ τῆς	μνήμης	αὐτόν. ἐπιθέμενος οὖν αὐτῷ καὶ
[3, 17]	οὐκ ἠρέσκετο· τυραννικὴν γὰρ καὶ	μοναρχικὴν	ἑώρα τὴν δημοκρατίαν οὖσαν· καὶ
[3, 42]	ἐμάνησαν καὶ ἡ τραγῳδία βοᾷ.	μόνας	δὲ ἀφηνιάσαι τῆς χορείας ταύτης
[3, 18]	τὸν Ὠκεανόν, ἤπειρον δὲ εἶναι	μόνην	ἐκείνην τὴν ἔξω τούτου τοῦ
[3, 47]	γὰρ κἀκεῖνος οὐ τὰς Ἀθήνας	μόνον,	ἀλλὰ καὶ τὴν Ἑλλάδα πᾶσαν.
[3, 14]	πόλει ἀπομισθώσαντας αὐτά, καὶ οὐ	μόνον	ἐκείνων, ἀλλὰ καὶ τῶν γυναικῶν
[3, 13]	αὐτὸν ὁμιλίᾳ καταναλίσκειν. καὶ οὐ	μόνον	ἐς πόμα καταχρῶνται αὐτῷ, ἀλλὰ
[3, 17]	καὶ φιλόσοφοι, μηδ´ αὐτὸ τοῦτο	μόνον	τὴν διάνοιαν ἀγαθοὶ γενόμενοι ἐφ´
[3, 2]	δύο παῖδας οὕσπερ οὖν εἶχε	μόνους	ὁ Ἀναξαγόρας. ὃ δὲ μηδὲν
[3, 1]	ἄλλῃ διεσπαρμένοι, καὶ μάλιστα οἱ	μουσικοί,	καὶ ἑστιῶσιν εὖ μάλα τὰς
[3, 43]	οὐδοῦ ἐρύκει. οὔ σε θεμιστεύσω·	Μουσῶν	θεράποντα κατέκτας Ἥρης πρὸς βωμοῖσι,
[3, 18]	ἐμοὶ δὲ δεινὸς εἶναι δοκεῖ	μυθολόγος	καὶ ἐν τούτοις καὶ ἐν
[3, 18]	οἱ οἰκήτορες οὐκ ἐλάττους διακοσίων	μυριάδων.	ἀποθνήσκουσι δὲ τὸν μὲν ἄλλον
[3, 18]	καὶ διαπλεύσαντάς γε τὸν Ὠκεανὸν	μυριάσι	χιλίαις ἀνθρώπων ἕως Ὑπερβορέων ἀφικέσθαι.
[3, 17]	πολλὰ ὤνησαν, Χίλων δὲ Λακεδαιμονίους,	Μυτιληναίους	γε μὴν Πιττακός, Κλεόβουλος δὲ
[3, 19]	φορῶν ἐκαλλύνετο ἐπὶ τούτῳ· καὶ	μωκία	δέ τις ἦν αὐτοῦ περὶ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 29/03/2007