HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ÉLIEN, Histoires diverses, livre III

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ς = 128 formes différentes pour 150 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[3, 44]   ἔκτεινας τὸν ἑταῖρον ἀμύνων· οὔ ς´ ἐμίανεν αἷμα, πέλεις δὲ χέρας

[3, 47]   ἐκ τῆς ναυμαχίας τῆς περὶ Σαλαμῖνα οὔτε ἐκ τῆς πρεσβείας τῆς

[3, 14]   τὸ ἔργον αὐτοῖς αὐλεῖσθαί ἐστι· σάλπιγγα δὲ οὐδὲ ἀρχὴν ὑπομένουσι. καὶ

[3, 40]   ἐκ τῶν τερετισμάτων, οἷς χαίρουσι. Σάτυροι δὲ ἀπὸ τοῦ σεσηρέναι. Σιληνοὶ

[3, 40]   Πέρσαι. ~Ὅτι οἱ συγχορευταὶ Διονύσου Σάτυροι ἦσαν οἱ ὑπ´ ἐνίων Τίτυροι

[3, 33]   Λίνου καθίκετο καὶ ἀπέκτεινεν αὐτόν. ~Σάτυρος ὁ αὐλητὴς Ἀρίστωνος τοῦ φιλοσόφου

[3, 39]   φοίνικας, κέγχρον δὲ Μαιῶται καὶ Σαυρομάται, τέρμινθον δὲ καὶ κάρδαμον Πέρσαι.

[3, 43]   ἀπὸ λαΐνου οὐδοῦ ἐρύκει. οὔ σε θεμιστεύσω· Μουσῶν θεράποντα κατέκτας Ἥρης

[3, 44]   παρὼν πέλας οὐκ ἐβοήθεις. οὔ σε θεμιστεύσω· περικαλλέος ἔξιθι νηοῦ· τῷ

[3, 10]   εὔνοια ἀρετὰς ἐνεργάσασθαι, ὅταν αὐτοὶ σεμνοὶ ὦσιν· ἐπεί τοι Λακωνικὸς καὶ

[3, 40]   χαίρουσι. Σάτυροι δὲ ἀπὸ τοῦ σεσηρέναι. Σιληνοὶ δὲ ἀπὸ τοῦ σιλλαίνειν·

[3, 18]   τὸν χρυσὸν τοῦ παρ´ ἡμῖν σιδήρου. ἐπιχειρῆσαι δέ ποτε καὶ διαβῆναι

[3, 18]   ξύλοις παιόμενοι· ἄτρωτοι γάρ εἰσι σιδήρῳ. χρυσοῦ δὲ ἔχουσι καὶ ἀργύρου

[3, 17]   ὁ Ἀρίστωνος Δίωνα κατήγαγεν ἐς Σικελίαν, καὶ δι´ ὧν αὐτῷ συνεβούλευε

[3, 40]   Σάτυροι δὲ ἀπὸ τοῦ σεσηρέναι. Σιληνοὶ δὲ ἀπὸ τοῦ σιλλαίνειν· τὸν

[3, 40]   δυσαρέστου. ἐσθὴς δ´ ἦν τοῖς Σιληνοῖς ἀμφίμαλλοι χιτῶνες. αἰνίττεται δὲ ἡ

[3, 18]   καὶ ὑπὲρ τούτων δὲ ὁ Σιληνὸς ἔλεγε πρὸς τὸν Μίδαν. τὴν

[3, 18]   Σιληνοῦ. νύμφης δὲ παῖς ὁ Σιληνὸς οὗτος, θεοῦ μὲν ἀφανέστερος τὴν

[3, 18]   συνουσίαν Μίδου τοῦ Φρυγὸς καὶ Σιληνοῦ. νύμφης δὲ παῖς ὁ Σιληνὸς

[3, 40]   σεσηρέναι. Σιληνοὶ δὲ ἀπὸ τοῦ σιλλαίνειν· τὸν δὲ σίλλον ψόγον λέγουσι

[3, 40]   ἀπὸ τοῦ σιλλαίνειν· τὸν δὲ σίλλον ψόγον λέγουσι μετὰ παιδιᾶς δυσαρέστου.

[3, 29]   τῆς γῆς εἰσιν; ~Διογένης ὁ Σινωπεὺς συνεχῶς ἐπέλεγεν ὑπὲρ ἑαυτοῦ ὅτι

[3, 20]   βοῦν προσέταξε κατὰ τὰ πάτρια σκευασθῆναι, καὶ ἐδείπνησεν ἡδέως. ~Ἐπανῄει ποτὲ

[3, 1]   πολλὴ δὲ κατ´ αὐτοῦ ἡ σκιὰ ἐκ τῶν παραπεφυκότων δένδρων καὶ

[3, 18]   χάσματι, κατειλῆφθαι δὲ οὔτε ὑπὸ σκότους οὔτε ὑπὸ φωτός, ἀέρα δὲ

[3, 1]   καὶ συμπέφυκεν αὐτοῖς, πολλὴ δὲ σμίλαξ πρὸς αὐτὸν τὸν πάγον ἀνατρέχει

[3, 17]   Ταραντίνοις δὲ ἐγένετο ἀγαθὸν Ἀρχύτας, Σόλων δὲ Ἀθηναίοις, Βίας δὲ καὶ

[3, 14]   διασκηνωθῆναι αὐτοῖς. καὶ τοῦτο τὸ σόφισμα ἀνέπεισεν αὐτοὺς ὀψὲ καὶ βραδέως

[3, 17]   τὸν Λυσιμάχου καὶ Ἐφιάλτην τὸν Σοφωνίδου καὶ ἔτι κάτω τοῦ χρόνου

[3, 18]   τὸν μὲν ἄλλον χρόνον νοσήσαντες· σπάνιον δὲ τοῦτο, ἐπεὶ τά γε

[3, 12]   ὑβρίσαι, ἀλλ´ οὐδετέροις ἐλυσιτέλησε τῇ Σπάρτῃ ἐγκαταμεῖναι· ἢ γὰρ τῆς πατρίδος

[3, 47]   ἐκ τῆς πρεσβείας τῆς ἐς Σπάρτην· λέγω δὲ ἣν ἐπρέσβευσε κλέπτων

[3, 20]   χωρίον τῷ Πλάτωνι. ~Λυσάνδρῳ τῷ Σπαρτιάτῃ ἐς Ἰωνίαν ἀφικομένῳ οἱ κατὰ

[3, 12]   ἡ φωνή, ἐρᾶν δεῖν λέγουσα. Σπαρτιάτης δὲ ἔρως αἰσχρὸν οὐκ οἶδεν·

[3, 18]   καὶ βοῶν, γεωργεῖν δὲ καὶ σπείρειν οὐδὲν αὐτοῖς ἔργον εἶναι. καὶ

[3, 19]   προετίμα δὲ αὐτοῦ Ξενοκράτην καὶ Σπεύσιππον καὶ Ἀμύκλαν καὶ ἄλλους, τῇ

[3, 19]   τοιοῦτοι. ἐνόσει δὲ τότε ὁ Σπεύσιππος, καὶ διὰ ταῦτα ἀδύνατος ἦν

[3, 19]   ἀκούσας, συναγαγὼν τοὺς ἑταίρους τῷ Σπευσίππῳ πάνυ ἰσχυρῶς ἐπέπληξε παραχωρήσαντι τοῦ

[3, 2]   εἰρήσθω. ~Ἀναξαγόρᾳ τις τῷ Κλαζομενίῳ σπουδάζοντι πρὸς τοὺς ἑταίρους προσελθὼν ἔφη

[3, 24]   ~Ξενοφῶντι ἔμελε τῶν τε ἄλλων σπουδαίων, καὶ οὖν καὶ ὅπλα καλὰ

[3, 8]   Ἀθηναῖοι στρατηγὸν εἵλοντο οὔτε κατὰ σπουδὰς οὔτε κατὰ τὴν τοῦ γένους

[3, 31]   ζωγράφος τοσαύτην περὶ τὸ γράφειν σπουδὴν εἶχεν, ὡς ἐπιλαθέσθαι πολλάκις αὐτὸν

[3, 19]   Ἀριστοτέλει, αὐτός τε ἐπέθετο τῷ Σταγειρίτῃ κατὰ τὸ καρτερόν, καὶ ἐς

[3, 46]   δὲ οὐκ ἐς πάντας ἐξεφοίτησεν. ~Σταγειριτῶν νόμος οὗτος καὶ πάντη Ἑλληνικός.

[3, 42]   ὀρόφων ἔσταζον οἴνου καὶ γάλακτος σταγόνες. τὰς δὲ οὐδὲ ταῦτα ἀνέπειθεν

[3, 23]   βασιλείων ὁ Βαγώα οἶκος δέκα σταδίους· εἶτα τῇ τρίτῃ ἐκάθευδε. δυοῖν

[3, 1]   μὲν μῆκος ἐπὶ τετταράκοντα διήκει σταδίους, τό γε μὴν πλάτος τῇ

[3, 43]   ἀγωνίᾳ, ἣν ἐπετέλουν τῇ Ἥρᾳ, στασιασάντων ὑπὲρ αὐτοῦ τῶν Συβαριτῶν καὶ

[3, 41]   Φλεῶνα ἐκάλουν καὶ Προτρύγαιον καὶ Σταφυλίτην καὶ Ὀμφακίτην καὶ ἑτέρως πως

[3, 23]   αὐτοῦ. τί γὰρ δεῖ νῦν στενοχωρίᾳ λόγου περιλαμβάνειν τοσαύτην ἀνδρὸς ἐς

[3, 3]   τεθνάναι· κἀκεῖνος ἀπέθετο μὲν τὸν στέφανον, διετέλει δὲ θύων. ἐπεὶ δὲ

[3, 3]   Ξενοφῶν ἐπέθετο τῇ κεφαλῇ τὸν στέφανον. ταῦτα μὲν οὖν δημώδη καὶ

[3, 1]   ἐν τοῖς Τέμπεσιν ἀπίασι πάλιν στεφάνους ἀπὸ τῆς αὐτῆς δάφνης διαπλέξαντες,

[3, 1]   ἐκ ταύτης τῆς δάφνης τοὺς στεφάνους τοῖς νικῶσι διδόασιν. ὑπὲρ μὲν

[3, 37]   τινα ἑορταστικὴν θυσίαν, συνελθόντες καὶ στεφανωσάμενοι πίνουσι κώνειον, ὅταν ἑαυτοῖς συνειδῶσιν

[3, 1]   Γῆς ἔτι ἐχούσης τὸ μαντεῖον. στεφανωσάμενον οὖν ἐκ ταύτης τῆς δάφνης

[3, 43]   φοβηθεὶς ὁ κιθαρῳδὸς σὺν αὐτῇ στολῇ κατέφυγεν ἐς τὸν τῆς Ἥρας

[3, 40]   ἀμφίμαλλοι χιτῶνες. αἰνίττεται δὲ ἡ στολὴ τὴν ἐκ τοῦ Διονύσου φυτείαν

[3, 24]   ἔλεγε τοὺς πολεμίους τὴν καλλίστην στολὴν ἁρμόττειν, καὶ ἀποθνήσκοντα ἐν τῇ

[3, 17]   ἐς γόνυ πεσοῦσαν ἀλλ´ ἐπὶ στόμα ἀνέστησεν αὖθις. Δημήτριος δὲ ὁ

[3, 27]   πενίας φασὶ καταπονούμενος ἔμελλεν ἐπὶ στρατείαν ἀποδημῆσαι· καταληφθεὶς δὲ ὑπὸ Σωκράτους

[3, 16]   αὐτῷ. ~Εἶτα τίς ἀμείνων ἦν στρατηγεῖν, Δημήτριος ὁ πολιορκητὴς ἢ Τιμόθεος

[3, 8]   παρόντων, ὥστε παραχρῆμα αὐτὸν εἵλοντο στρατηγεῖν, πιστεύσαντες ὅτι τῶν πολεμικῶν ἔργων

[3, 26]   Κροῖσον καὶ δεξάμενον πράως τὸ στρατηγηθὲν τοῖς μὲν Ἐφεσίοις συγχωρῆσαι τὴν

[3, 8]   τούτου τοῦ ὀνόματος. ~Φρύνιχον Ἀθηναῖοι στρατηγὸν εἵλοντο οὔτε κατὰ σπουδὰς οὔτε

[3, 14]   ταῦτά τοι καὶ Λεωνίδης ὁ στρατηγὸς αὐτῶν ἐν πολιορκίᾳ ἰσχυρᾷ, ἐπεὶ

[3, 17]   στρατιώτης ἀγαθὸς ἦν καὶ ἀμείνων στρατηγός, ὅτε Κύρῳ συνανέβη· καὶ Κῦρος

[3, 17]   ἐπεψήφισεν Ἀθηναίοις τὸν τῶν δέκα στρατηγῶν θάνατον, ἀλλ´ οὐδὲ τοῖς τριάκοντα

[3, 5]   ἐπιδακρύσας, ἐπαινέσας δὲ ὡς ἀγαθὸν στρατιώτην, θάπτειν προσέταξεν. ~Κράτης ὁ Θηβαῖος

[3, 17]   Μιλήτου ἀποικίας. ἀλλὰ καὶ Ξενοφῶν στρατιώτης ἀγαθὸς ἦν καὶ ἀμείνων στρατηγός,

[3, 17]   ἀλλ´ ἐνταῦθά γε ἀπροφάσιστος ἐκεῖνος στρατιωτὴς ἦν. ἐστρατεύσατο γοῦν ἐπὶ Δήλιον,

[3, 19]   περὶ τὸ πρόσωπον, καὶ ἄκαιρος στωμυλία λαλοῦντος κατηγόρει καὶ αὕτη τὸν

[3, 43]   ἣ δὲ ἐς γλαῦκα. ~Ἐν Συβάρει κιθαρῳδοῦ ᾄδοντος ἐν τῇ ἀγωνίᾳ,

[3, 43]   ἀναβρύειν οὐδὲν ἔλαττον πηγῆς ἀενάου, Συβαρῖται δὲ ἔπεμψαν ἐς Δελφούς. ἡ

[3, 43]   Ἥρᾳ, στασιασάντων ὑπὲρ αὐτοῦ τῶν Συβαριτῶν καὶ τὰ ὅπλα λαβόντων ἐπ´

[3, 10]   καὶ τῷ νεαρῷ τῆς ἡλικίας συγγινώσκουσι, τὸν δὲ ἐραστὴν ὑπὲρ αὐτοῦ

[3, 17]   οὖν ἐς τοσοῦτον ἐνέτρεψαν τὴν σύγκλητον βουλήν, ὡς εἰπεῖν αὐτοὺς ἔπεμψαν

[3, 40]   καὶ κάρδαμον Πέρσαι. ~Ὅτι οἱ συγχορευταὶ Διονύσου Σάτυροι ἦσαν οἱ ὑπ´

[3, 26]   τὸ στρατηγηθὲν τοῖς μὲν Ἐφεσίοις συγχωρῆσαι τὴν μετ´ ἐλευθερίας ἀσφάλειαν, τῷ

[3, 39]   Ἀργεῖοι δ´ ἀπίους, Ἀθηναῖοι δὲ σῦκα, Τιρύνθιοι δὲ ἀχράδας δεῖπνον εἶχον,

[3, 38]   πρῶτον τὴν ἐλαίαν καὶ τὴν συκῆν, ἃ καὶ πρῶτα ἡ γῆ

[3, 36]   αὐτῇ ὄγχνη ἐπ´ ὄγχνῃ γηράσκει, σῦκον δ´ ἐπὶ σύκῳ, τοὺς συκοφάντας

[3, 36]   σῦκον δ´ ἐπὶ σύκῳ, τοὺς συκοφάντας λέγων. καὶ πρὸς τὸν ἐρόμενον

[3, 36]   ὄγχνῃ γηράσκει, σῦκον δ´ ἐπὶ σύκῳ, τοὺς συκοφάντας λέγων. καὶ πρὸς

[3, 19]   καὶ διὰ ταῦτα ἀδύνατος ἦν συμβαδίζειν τῷ Πλάτωνι. ὁ δὲ Πλάτων

[3, 1]   εἶναι καὶ ἐς ὑγίειαν αὐτοῖς συμβάλλεσθαι. κατᾴδουσι δὲ καὶ ὄρνιθες ἄλλος

[3, 9]   συνάγοντος τοῦ πολέμου οὐκ ἂν συμμίξειεν. ὁ γὰρ ἀνέραστος φεύγει καὶ

[3, 1]   βαδίζουσι καὶ τοῖς πλέουσιν ὀσμαὶ συμπαρομαρτοῦσιν ἥδισται· οὕτως ἄρα ἡ τιμὴ

[3, 1]   τῶν ὑψηλῶν δένδρων ἀνέρπει καὶ συμπέφυκεν αὐτοῖς, πολλὴ δὲ σμίλαξ πρὸς

[3, 1]   θύουσι καὶ συνουσίας ποιοῦνται καὶ συμπίνουσιν. ἅτε οὖν πολλῶν ὄντων τῶν

[3, 30]   εἴ ποτε καὶ κύνας εἶδε συμπλεκομένους, ἀπεστρέφετο· καὶ ἐν συμποσίῳ εἴ

[3, 44]   τρεῖς ἐς Δελφοὺς ἀφικόμενοι θεωροὶ συμπολῖται κακούργοις περιτυγχάνουσιν. ὁ οὖν εἷς

[3, 30]   εἶδε συμπλεκομένους, ἀπεστρέφετο· καὶ ἐν συμποσίῳ εἴ τις ἀφροδίσιος λόγος παρερρύη,

[3, 1]   οὗτοι δὲ καὶ παραπέμπουσιν αὐτοὺς σὺν αἰδοῖ καὶ τιμῇ οὐδὲν ἧττον

[3, 17]   τὸ Ἀριστοτέλους, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς σὺν Ἀλεξάνδρῳ τῷ Φιλίππου νέῳ ὄντι

[3, 43]   ἐπ´ ἀλλήλους, φοβηθεὶς ὁ κιθαρῳδὸς σὺν αὐτῇ στολῇ κατέφυγεν ἐς τὸν

[3, 17]   ταῦτα· ἐγὼ μὲν γὰρ τὴν σὺν αὐτοῖς ἀπραγμοσύνην καὶ τὸν τῆς

[3, 17]   καὶ Κῦρος μὲν καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ἀπέθανον, καλούσης δὲ τῆς

[3, 25]   Λεωνίδης ὁ Λακεδαιμόνιος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ τριακόσιοι τὸν μαντευόμενον αὐτοῖς

[3, 19]   Πλάτωνα, καὶ κατέλαβε διαλεγόμενον τοῖς σὺν ἑαυτῷ· ἦσαν δὲ μάλα συχνοὶ

[3, 1]   ἀκοάς, καὶ παραπέμπουσιν ἀπόνως καὶ σὺν ἡδονῇ, διὰ τοῦ μέλους τὸν

[3, 32]   διδάσκοντος κροῦσαι κελεύσαντος χορδήν τινα σὺν μέλει καὶ ἣν ἀπῄτει τὰ

[3, 19]   τοῦ ἔξω περιπάτου, ἔνδον ἐβάδιζε σὺν τοῖς ἑταίροις. τριῶν δὲ μηνῶν

[3, 19]   Πλάτωνα ὁ Ξενοκράτης οὔτε ἀκούσας, συναγαγὼν τοὺς ἑταίρους τῷ Σπευσίππῳ πάνυ

[3, 9]   ἐρῶν ἐπειγούσης τῆς μάχης καὶ συνάγοντος τοῦ πολέμου οὐκ ἂν συμμίξειεν.

[3, 17]   καὶ ἀμείνων στρατηγός, ὅτε Κύρῳ συνανέβη· καὶ Κῦρος μὲν καὶ οἱ

[3, 26]   ἀντεῖπε, τῶν φίλων δὲ τοὺς συναπαίρειν αὐτῷ βουληθέντας παραλαβών, τὸν υἱὸν

[3, 26]   πυλῶν καὶ τῶν τειχῶν θώμιγγας συνάψαι τοῖς κίοσι τοῦ τῆς Ἀρτέμιδος

[3, 15]   ὅτι ἐφεῖται τοῖς ἐν τῷ συνδείπνῳ παροῦσι ξένοις προπίνειν ταῖς γυναιξίν,

[3, 17]   Σικελίαν, καὶ δι´ ὧν αὐτῷ συνεβούλευε καὶ ἐδίδασκε, διὰ τούτων τὴν

[3, 26]   ἐπινοῶν τῇ Ἐφέσῳ· ὃ δὲ συνεβούλευε προσελθόντας δεῖσθαι τοῦ Λυδοῦ. προβαλλομένων

[3, 26]   ἐν ὀφθαλμοῖς ἑωρᾶτο τὸ δεινόν, συνεβούλευεν ὁ Πίνδαρος Ἐφεσίοις ἐκδήσαντας ἐκ

[3, 37]   στεφανωσάμενοι πίνουσι κώνειον, ὅταν ἑαυτοῖς συνειδῶσιν ὅτι πρὸς τὰ ἔργα τὰ

[3, 37]   ἢ ἐπί τινα ἑορταστικὴν θυσίαν, συνελθόντες καὶ στεφανωσάμενοι πίνουσι κώνειον, ὅταν

[3, 44]   λῃστάς, ὁ δὲ δεύτερος αὐτῶν συνεπλάκη τῷ λοιπῷ τῶν κακούργων, τῶν

[3, 1]   τέ ἐστι ποικίλα καὶ ὑποδρομαὶ συνεχεῖς, ἐν ὥρᾳ θέρους καταφυγεῖν ὁδοιπόροις

[3, 22]   Ἕλληνες καὶ δεύτερον αὐτῷ κτῆμα συνεχώρησαν λαβεῖν· ὃ δὲ τὸν πατέρα

[3, 1]   τῶν θυόντων καὶ τῶν καθαγιζόντων συνεχῶς, εἰκότως καὶ τοῖς βαδίζουσι καὶ

[3, 29]   γῆς εἰσιν; ~Διογένης ὁ Σινωπεὺς συνεχῶς ἐπέλεγεν ὑπὲρ ἑαυτοῦ ὅτι τὰς

[3, 19]   ἐξελάσαι αὐτὸν καὶ ἀποδοῦναι τὸ σύνηθες χωρίον τῷ Πλάτωνι. ~Λυσάνδρῳ τῷ

[3, 14]   φρουρὰς ἐκλιπόντες διημέρευον ἐν ταῖς συνήθεσι διατριβαῖς, προσέταξε τὰ καπηλεῖα ἐπὶ

[3, 17]   ἐπιφανέστατα ἐπολιτεύσατο, ἔστ´ αὐτὸν ὁ συνήθης Ἀθηναίοις φθόνος ἐξέωσε· καὶ ἐν

[3, 26]   πόλει παρακαταθέμενος καὶ ἕνα τῶν συνήθων Πασικλέα ἀποδείξας ἐπίτροπον καὶ τοῦ

[3, 1]   πᾶς δὲ ὁ περίοικος λεὼς συνίασιν ἄλλοι ἄλλοις, καὶ θύουσι καὶ

[3, 18]   ἁρπάσαιμι ἐπιδραμών. ~Περιηγεῖταί τινα Θεόπομπος συνουσίαν Μίδου τοῦ Φρυγὸς καὶ Σιληνοῦ.

[3, 19]   ἐκεῖνον ὁμοίως. διαλυθείσης δὲ τῆς συνουσίας οὐδὲν οὔτε εἰπὼν πρὸς τὸν

[3, 1]   ἄλλοι ἄλλοις, καὶ θύουσι καὶ συνουσίας ποιοῦνται καὶ συμπίνουσιν. ἅτε οὖν

[3, 17]   ἐξέωσε· καὶ ἐν Αἰγύπτῳ δὲ συνὼν τῷ Πτολεμαίῳ νομοθεσίας ἦρξε. τίς

[3, 1]   δὲ καὶ οἱ λοιποὶ ποταμοὶ συρρέουσι, καὶ ἀνακοινοῦνται τὸ ὕδωρ αὐτῷ,

[3, 1]   ψυχάσαι. διαρρέουσι δὲ καὶ κρῆναι συχναί, καὶ ἐπιρρεῖ νάματα ὑδάτων ψυχρῶν

[3, 19]   σὺν ἑαυτῷ· ἦσαν δὲ μάλα συχνοὶ καὶ ἄξιοι λόγου καὶ οἱ

[3, 11]   τῆς περὶ τοῦτο λειτουργίας καὶ σφαιρωθεῖσαν ἐν τῷ περὶ τὸν θώρακα

[3, 43]   ἀλλ´ αὐτῶν κεφαλῇσι καὶ ἐν σφετέροισι τέκεσσιν εἱλεῖται, καὶ πῆμα δόμοις

[3, 22]   ὃ δὲ τὸν πατέρα πάνυ σφόδρα γεγηρακότα ἀναθέμενος τοῖς ὤμοις ἔφερεν.

[3, 1]   εὐγενεῖς πέμπουσι καὶ ἀρχιθέωρον ἕνα σφῶν αὐτῶν. οἳ δὲ παραγενόμενοι καὶ

[3, 1]   Τεμπῶν ὁ Πηνειὸς ποταμὸς ἔρχεται, σχολῇ καὶ πράως προϊὼν ἐλαίου δίκην,

[3, 36]   ἐξαμαρτεῖν ἐς φιλοσοφίαν, τὸ περὶ Σωκράτην πάθος αἰνιττόμενος καὶ τὸν καθ´

[3, 17]   τὴν τυραννίδα τὴν Διονυσίου κατέλυσε. Σωκράτης δὲ τῇ μὲν Ἀθηναίων πολιτείᾳ

[3, 28]   πείσαντος φιλοσοφίας ἐπιθυμῆσαι. ~Ὁρῶν ὁ Σωκράτης τὸν Ἀλκιβιάδην τετυφωμένον ἐπὶ τῷ

[3, 27]   τῆς ὁρμῆς, διαλεχθέντος αὐτῷ τοῦ Σωκράτους ἃ εἰκὸς ἦν καὶ πείσαντος

[3, 27]   στρατείαν ἀποδημῆσαι· καταληφθεὶς δὲ ὑπὸ Σωκράτους ὠνούμενος ὅπλα ὁ Πλάτων, ἀνεστάλη

[3, 19]   τῇ κατασκευῇ τῇ περὶ τὸ σῶμα. καὶ γὰρ ἐσθῆτι ἐχρῆτο περιέργῳ

[3, 9]   ἡ ψυχὴ χωρεῖ καὶ τὸ σῶμα ῥώμης ἔχει· δέδοικε δὲ τὸν

[3, 11]   ἡμέραν θητεύουσαν τὴν ψυχὴν τῷ σώματι περιπλέκεσθαι καὶ μὴ δύνασθαι καθαρῶς

[3, 38]   καὶ ἀγῶνα τὸν διὰ τῶν σωμάτων πρῶτοι ἐπενόησαν, καὶ ἀπεδύσαντο καὶ

[3, 17]   δὲ τῆς χρείας τὸν δυνησόμενον σῶσαι τοὺς Ἕλληνας καὶ ἀγαγεῖν τὴν

[3, 17]   τῶν Ἀθηναίων πρεσβεύοντες, καὶ αὐτοῖς σωτηρίαν εὕραντο; οἵπερ οὖν ἐς τοσοῦτον

[3, 34]   γὰρ διά τε τῶν ἄλλων σωφρονεῖν τοὺς πολίτας καὶ διὰ τῆς

[3, 30]   Βαβυλῶνα ὑπέστρεψεν. ~Ἀμοιβεὺς ὁ κιθαρῳδὸς σωφρονέστατος ἐλέγετο καὶ γυναῖκα ὡραιοτάτην ἔχων

[3, 26]   ἄλλα ἐδόκει φιλόπατρις εἶναι καὶ σώφρων, καὶ τοῦ μὴ δουλεῦσαι τὴν

Livre, Chap.
[3, 44]	ἔκτεινας τὸν ἑταῖρον ἀμύνων· οὔ	ς´	ἐμίανεν αἷμα, πέλεις δὲ χέρας
[3, 47]	ἐκ τῆς ναυμαχίας τῆς περὶ	Σαλαμῖνα	οὔτε ἐκ τῆς πρεσβείας τῆς
[3, 14]	τὸ ἔργον αὐτοῖς αὐλεῖσθαί ἐστι·	σάλπιγγα	δὲ οὐδὲ ἀρχὴν ὑπομένουσι. καὶ
[3, 40]	ἐκ τῶν τερετισμάτων, οἷς χαίρουσι.	Σάτυροι	δὲ ἀπὸ τοῦ σεσηρέναι. Σιληνοὶ
[3, 40]	Πέρσαι. ~Ὅτι οἱ συγχορευταὶ Διονύσου	Σάτυροι	ἦσαν οἱ ὑπ´ ἐνίων Τίτυροι
[3, 33]	Λίνου καθίκετο καὶ ἀπέκτεινεν αὐτόν.	~Σάτυρος	ὁ αὐλητὴς Ἀρίστωνος τοῦ φιλοσόφου
[3, 39]	φοίνικας, κέγχρον δὲ Μαιῶται καὶ	Σαυρομάται,	τέρμινθον δὲ καὶ κάρδαμον Πέρσαι.
[3, 43]	ἀπὸ λαΐνου οὐδοῦ ἐρύκει. οὔ	σε	θεμιστεύσω· Μουσῶν θεράποντα κατέκτας Ἥρης
[3, 44]	παρὼν πέλας οὐκ ἐβοήθεις. οὔ	σε	θεμιστεύσω· περικαλλέος ἔξιθι νηοῦ· τῷ
[3, 10]	εὔνοια ἀρετὰς ἐνεργάσασθαι, ὅταν αὐτοὶ	σεμνοὶ	ὦσιν· ἐπεί τοι Λακωνικὸς καὶ
[3, 40]	χαίρουσι. Σάτυροι δὲ ἀπὸ τοῦ	σεσηρέναι.	Σιληνοὶ δὲ ἀπὸ τοῦ σιλλαίνειν·
[3, 18]	τὸν χρυσὸν τοῦ παρ´ ἡμῖν	σιδήρου.	ἐπιχειρῆσαι δέ ποτε καὶ διαβῆναι
[3, 18]	ξύλοις παιόμενοι· ἄτρωτοι γάρ εἰσι	σιδήρῳ.	χρυσοῦ δὲ ἔχουσι καὶ ἀργύρου
[3, 17]	ὁ Ἀρίστωνος Δίωνα κατήγαγεν ἐς	Σικελίαν,	καὶ δι´ ὧν αὐτῷ συνεβούλευε
[3, 40]	Σάτυροι δὲ ἀπὸ τοῦ σεσηρέναι.	Σιληνοὶ	δὲ ἀπὸ τοῦ σιλλαίνειν· τὸν
[3, 40]	δυσαρέστου. ἐσθὴς δ´ ἦν τοῖς	Σιληνοῖς	ἀμφίμαλλοι χιτῶνες. αἰνίττεται δὲ ἡ
[3, 18]	καὶ ὑπὲρ τούτων δὲ ὁ	Σιληνὸς	ἔλεγε πρὸς τὸν Μίδαν. τὴν
[3, 18]	Σιληνοῦ. νύμφης δὲ παῖς ὁ	Σιληνὸς	οὗτος, θεοῦ μὲν ἀφανέστερος τὴν
[3, 18]	συνουσίαν Μίδου τοῦ Φρυγὸς καὶ	Σιληνοῦ.	νύμφης δὲ παῖς ὁ Σιληνὸς
[3, 40]	σεσηρέναι. Σιληνοὶ δὲ ἀπὸ τοῦ	σιλλαίνειν·	τὸν δὲ σίλλον ψόγον λέγουσι
[3, 40]	ἀπὸ τοῦ σιλλαίνειν· τὸν δὲ	σίλλον	ψόγον λέγουσι μετὰ παιδιᾶς δυσαρέστου.
[3, 29]	τῆς γῆς εἰσιν; ~Διογένης ὁ	Σινωπεὺς	συνεχῶς ἐπέλεγεν ὑπὲρ ἑαυτοῦ ὅτι
[3, 20]	βοῦν προσέταξε κατὰ τὰ πάτρια	σκευασθῆναι,	καὶ ἐδείπνησεν ἡδέως. ~Ἐπανῄει ποτὲ
[3, 1]	πολλὴ δὲ κατ´ αὐτοῦ ἡ	σκιὰ	ἐκ τῶν παραπεφυκότων δένδρων καὶ
[3, 18]	χάσματι, κατειλῆφθαι δὲ οὔτε ὑπὸ	σκότους	οὔτε ὑπὸ φωτός, ἀέρα δὲ
[3, 1]	καὶ συμπέφυκεν αὐτοῖς, πολλὴ δὲ	σμίλαξ	πρὸς αὐτὸν τὸν πάγον ἀνατρέχει
[3, 17]	Ταραντίνοις δὲ ἐγένετο ἀγαθὸν Ἀρχύτας,	Σόλων	δὲ Ἀθηναίοις, Βίας δὲ καὶ
[3, 14]	διασκηνωθῆναι αὐτοῖς. καὶ τοῦτο τὸ	σόφισμα	ἀνέπεισεν αὐτοὺς ὀψὲ καὶ βραδέως
[3, 17]	τὸν Λυσιμάχου καὶ Ἐφιάλτην τὸν	Σοφωνίδου	καὶ ἔτι κάτω τοῦ χρόνου
[3, 18]	τὸν μὲν ἄλλον χρόνον νοσήσαντες·	σπάνιον	δὲ τοῦτο, ἐπεὶ τά γε
[3, 12]	ὑβρίσαι, ἀλλ´ οὐδετέροις ἐλυσιτέλησε τῇ	Σπάρτῃ	ἐγκαταμεῖναι· ἢ γὰρ τῆς πατρίδος
[3, 47]	ἐκ τῆς πρεσβείας τῆς ἐς	Σπάρτην·	λέγω δὲ ἣν ἐπρέσβευσε κλέπτων
[3, 20]	χωρίον τῷ Πλάτωνι. ~Λυσάνδρῳ τῷ	Σπαρτιάτῃ	ἐς Ἰωνίαν ἀφικομένῳ οἱ κατὰ
[3, 12]	ἡ φωνή, ἐρᾶν δεῖν λέγουσα.	Σπαρτιάτης	δὲ ἔρως αἰσχρὸν οὐκ οἶδεν·
[3, 18]	καὶ βοῶν, γεωργεῖν δὲ καὶ	σπείρειν	οὐδὲν αὐτοῖς ἔργον εἶναι. καὶ
[3, 19]	προετίμα δὲ αὐτοῦ Ξενοκράτην καὶ	Σπεύσιππον	καὶ Ἀμύκλαν καὶ ἄλλους, τῇ
[3, 19]	τοιοῦτοι. ἐνόσει δὲ τότε ὁ	Σπεύσιππος,	καὶ διὰ ταῦτα ἀδύνατος ἦν
[3, 19]	ἀκούσας, συναγαγὼν τοὺς ἑταίρους τῷ	Σπευσίππῳ	πάνυ ἰσχυρῶς ἐπέπληξε παραχωρήσαντι τοῦ
[3, 2]	εἰρήσθω. ~Ἀναξαγόρᾳ τις τῷ Κλαζομενίῳ	σπουδάζοντι	πρὸς τοὺς ἑταίρους προσελθὼν ἔφη
[3, 24]	~Ξενοφῶντι ἔμελε τῶν τε ἄλλων	σπουδαίων,	καὶ οὖν καὶ ὅπλα καλὰ
[3, 8]	Ἀθηναῖοι στρατηγὸν εἵλοντο οὔτε κατὰ	σπουδὰς	οὔτε κατὰ τὴν τοῦ γένους
[3, 31]	ζωγράφος τοσαύτην περὶ τὸ γράφειν	σπουδὴν	εἶχεν, ὡς ἐπιλαθέσθαι πολλάκις αὐτὸν
[3, 19]	Ἀριστοτέλει, αὐτός τε ἐπέθετο τῷ	Σταγειρίτῃ	κατὰ τὸ καρτερόν, καὶ ἐς
[3, 46]	δὲ οὐκ ἐς πάντας ἐξεφοίτησεν.	~Σταγειριτῶν	νόμος οὗτος καὶ πάντη Ἑλληνικός.
[3, 42]	ὀρόφων ἔσταζον οἴνου καὶ γάλακτος	σταγόνες.	τὰς δὲ οὐδὲ ταῦτα ἀνέπειθεν
[3, 23]	βασιλείων ὁ Βαγώα οἶκος δέκα	σταδίους·	εἶτα τῇ τρίτῃ ἐκάθευδε. δυοῖν
[3, 1]	μὲν μῆκος ἐπὶ τετταράκοντα διήκει	σταδίους,	τό γε μὴν πλάτος τῇ
[3, 43]	ἀγωνίᾳ, ἣν ἐπετέλουν τῇ Ἥρᾳ,	στασιασάντων	ὑπὲρ αὐτοῦ τῶν Συβαριτῶν καὶ
[3, 41]	Φλεῶνα ἐκάλουν καὶ Προτρύγαιον καὶ	Σταφυλίτην	καὶ Ὀμφακίτην καὶ ἑτέρως πως
[3, 23]	αὐτοῦ. τί γὰρ δεῖ νῦν	στενοχωρίᾳ	λόγου περιλαμβάνειν τοσαύτην ἀνδρὸς ἐς
[3, 3]	τεθνάναι· κἀκεῖνος ἀπέθετο μὲν τὸν	στέφανον,	διετέλει δὲ θύων. ἐπεὶ δὲ
[3, 3]	Ξενοφῶν ἐπέθετο τῇ κεφαλῇ τὸν	στέφανον.	ταῦτα μὲν οὖν δημώδη καὶ
[3, 1]	ἐν τοῖς Τέμπεσιν ἀπίασι πάλιν	στεφάνους	ἀπὸ τῆς αὐτῆς δάφνης διαπλέξαντες,
[3, 1]	ἐκ ταύτης τῆς δάφνης τοὺς	στεφάνους	τοῖς νικῶσι διδόασιν. ὑπὲρ μὲν
[3, 37]	τινα ἑορταστικὴν θυσίαν, συνελθόντες καὶ	στεφανωσάμενοι	πίνουσι κώνειον, ὅταν ἑαυτοῖς συνειδῶσιν
[3, 1]	Γῆς ἔτι ἐχούσης τὸ μαντεῖον.	στεφανωσάμενον	οὖν ἐκ ταύτης τῆς δάφνης
[3, 43]	φοβηθεὶς ὁ κιθαρῳδὸς σὺν αὐτῇ	στολῇ	κατέφυγεν ἐς τὸν τῆς Ἥρας
[3, 40]	ἀμφίμαλλοι χιτῶνες. αἰνίττεται δὲ ἡ	στολὴ	τὴν ἐκ τοῦ Διονύσου φυτείαν
[3, 24]	ἔλεγε τοὺς πολεμίους τὴν καλλίστην	στολὴν	ἁρμόττειν, καὶ ἀποθνήσκοντα ἐν τῇ
[3, 17]	ἐς γόνυ πεσοῦσαν ἀλλ´ ἐπὶ	στόμα	ἀνέστησεν αὖθις. Δημήτριος δὲ ὁ
[3, 27]	πενίας φασὶ καταπονούμενος ἔμελλεν ἐπὶ	στρατείαν	ἀποδημῆσαι· καταληφθεὶς δὲ ὑπὸ Σωκράτους
[3, 16]	αὐτῷ. ~Εἶτα τίς ἀμείνων ἦν	στρατηγεῖν,	Δημήτριος ὁ πολιορκητὴς ἢ Τιμόθεος
[3, 8]	παρόντων, ὥστε παραχρῆμα αὐτὸν εἵλοντο	στρατηγεῖν,	πιστεύσαντες ὅτι τῶν πολεμικῶν ἔργων
[3, 26]	Κροῖσον καὶ δεξάμενον πράως τὸ	στρατηγηθὲν	τοῖς μὲν Ἐφεσίοις συγχωρῆσαι τὴν
[3, 8]	τούτου τοῦ ὀνόματος. ~Φρύνιχον Ἀθηναῖοι	στρατηγὸν	εἵλοντο οὔτε κατὰ σπουδὰς οὔτε
[3, 14]	ταῦτά τοι καὶ Λεωνίδης ὁ	στρατηγὸς	αὐτῶν ἐν πολιορκίᾳ ἰσχυρᾷ, ἐπεὶ
[3, 17]	στρατιώτης ἀγαθὸς ἦν καὶ ἀμείνων	στρατηγός,	ὅτε Κύρῳ συνανέβη· καὶ Κῦρος
[3, 17]	ἐπεψήφισεν Ἀθηναίοις τὸν τῶν δέκα	στρατηγῶν	θάνατον, ἀλλ´ οὐδὲ τοῖς τριάκοντα
[3, 5]	ἐπιδακρύσας, ἐπαινέσας δὲ ὡς ἀγαθὸν	στρατιώτην,	θάπτειν προσέταξεν. ~Κράτης ὁ Θηβαῖος
[3, 17]	Μιλήτου ἀποικίας. ἀλλὰ καὶ Ξενοφῶν	στρατιώτης	ἀγαθὸς ἦν καὶ ἀμείνων στρατηγός,
[3, 17]	ἀλλ´ ἐνταῦθά γε ἀπροφάσιστος ἐκεῖνος	στρατιωτὴς	ἦν. ἐστρατεύσατο γοῦν ἐπὶ Δήλιον,
[3, 19]	περὶ τὸ πρόσωπον, καὶ ἄκαιρος	στωμυλία	λαλοῦντος κατηγόρει καὶ αὕτη τὸν
[3, 43]	ἣ δὲ ἐς γλαῦκα. ~Ἐν	Συβάρει	κιθαρῳδοῦ ᾄδοντος ἐν τῇ ἀγωνίᾳ,
[3, 43]	ἀναβρύειν οὐδὲν ἔλαττον πηγῆς ἀενάου,	Συβαρῖται	δὲ ἔπεμψαν ἐς Δελφούς. ἡ
[3, 43]	Ἥρᾳ, στασιασάντων ὑπὲρ αὐτοῦ τῶν	Συβαριτῶν	καὶ τὰ ὅπλα λαβόντων ἐπ´
[3, 10]	καὶ τῷ νεαρῷ τῆς ἡλικίας	συγγινώσκουσι,	τὸν δὲ ἐραστὴν ὑπὲρ αὐτοῦ
[3, 17]	οὖν ἐς τοσοῦτον ἐνέτρεψαν τὴν	σύγκλητον	βουλήν, ὡς εἰπεῖν αὐτοὺς ἔπεμψαν
[3, 40]	καὶ κάρδαμον Πέρσαι. ~Ὅτι οἱ	συγχορευταὶ	Διονύσου Σάτυροι ἦσαν οἱ ὑπ´
[3, 26]	τὸ στρατηγηθὲν τοῖς μὲν Ἐφεσίοις	συγχωρῆσαι	τὴν μετ´ ἐλευθερίας ἀσφάλειαν, τῷ
[3, 39]	Ἀργεῖοι δ´ ἀπίους, Ἀθηναῖοι δὲ	σῦκα,	Τιρύνθιοι δὲ ἀχράδας δεῖπνον εἶχον,
[3, 38]	πρῶτον τὴν ἐλαίαν καὶ τὴν	συκῆν,	ἃ καὶ πρῶτα ἡ γῆ
[3, 36]	αὐτῇ ὄγχνη ἐπ´ ὄγχνῃ γηράσκει,	σῦκον	δ´ ἐπὶ σύκῳ, τοὺς συκοφάντας
[3, 36]	σῦκον δ´ ἐπὶ σύκῳ, τοὺς	συκοφάντας	λέγων. καὶ πρὸς τὸν ἐρόμενον
[3, 36]	ὄγχνῃ γηράσκει, σῦκον δ´ ἐπὶ	σύκῳ,	τοὺς συκοφάντας λέγων. καὶ πρὸς
[3, 19]	καὶ διὰ ταῦτα ἀδύνατος ἦν	συμβαδίζειν	τῷ Πλάτωνι. ὁ δὲ Πλάτων
[3, 1]	εἶναι καὶ ἐς ὑγίειαν αὐτοῖς	συμβάλλεσθαι.	κατᾴδουσι δὲ καὶ ὄρνιθες ἄλλος
[3, 9]	συνάγοντος τοῦ πολέμου οὐκ ἂν	συμμίξειεν.	ὁ γὰρ ἀνέραστος φεύγει καὶ
[3, 1]	βαδίζουσι καὶ τοῖς πλέουσιν ὀσμαὶ	συμπαρομαρτοῦσιν	ἥδισται· οὕτως ἄρα ἡ τιμὴ
[3, 1]	τῶν ὑψηλῶν δένδρων ἀνέρπει καὶ	συμπέφυκεν	αὐτοῖς, πολλὴ δὲ σμίλαξ πρὸς
[3, 1]	θύουσι καὶ συνουσίας ποιοῦνται καὶ	συμπίνουσιν.	ἅτε οὖν πολλῶν ὄντων τῶν
[3, 30]	εἴ ποτε καὶ κύνας εἶδε	συμπλεκομένους,	ἀπεστρέφετο· καὶ ἐν συμποσίῳ εἴ
[3, 44]	τρεῖς ἐς Δελφοὺς ἀφικόμενοι θεωροὶ	συμπολῖται	κακούργοις περιτυγχάνουσιν. ὁ οὖν εἷς
[3, 30]	εἶδε συμπλεκομένους, ἀπεστρέφετο· καὶ ἐν	συμποσίῳ	εἴ τις ἀφροδίσιος λόγος παρερρύη,
[3, 1]	οὗτοι δὲ καὶ παραπέμπουσιν αὐτοὺς	σὺν	αἰδοῖ καὶ τιμῇ οὐδὲν ἧττον
[3, 17]	τὸ Ἀριστοτέλους, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς	σὺν	Ἀλεξάνδρῳ τῷ Φιλίππου νέῳ ὄντι
[3, 43]	ἐπ´ ἀλλήλους, φοβηθεὶς ὁ κιθαρῳδὸς	σὺν	αὐτῇ στολῇ κατέφυγεν ἐς τὸν
[3, 17]	ταῦτα· ἐγὼ μὲν γὰρ τὴν	σὺν	αὐτοῖς ἀπραγμοσύνην καὶ τὸν τῆς
[3, 17]	καὶ Κῦρος μὲν καὶ οἱ	σὺν	αὐτῷ ἀπέθανον, καλούσης δὲ τῆς
[3, 25]	Λεωνίδης ὁ Λακεδαιμόνιος καὶ οἱ	σὺν	αὐτῷ τριακόσιοι τὸν μαντευόμενον αὐτοῖς
[3, 19]	Πλάτωνα, καὶ κατέλαβε διαλεγόμενον τοῖς	σὺν	ἑαυτῷ· ἦσαν δὲ μάλα συχνοὶ
[3, 1]	ἀκοάς, καὶ παραπέμπουσιν ἀπόνως καὶ	σὺν	ἡδονῇ, διὰ τοῦ μέλους τὸν
[3, 32]	διδάσκοντος κροῦσαι κελεύσαντος χορδήν τινα	σὺν	μέλει καὶ ἣν ἀπῄτει τὰ
[3, 19]	τοῦ ἔξω περιπάτου, ἔνδον ἐβάδιζε	σὺν	τοῖς ἑταίροις. τριῶν δὲ μηνῶν
[3, 19]	Πλάτωνα ὁ Ξενοκράτης οὔτε ἀκούσας,	συναγαγὼν	τοὺς ἑταίρους τῷ Σπευσίππῳ πάνυ
[3, 9]	ἐρῶν ἐπειγούσης τῆς μάχης καὶ	συνάγοντος	τοῦ πολέμου οὐκ ἂν συμμίξειεν.
[3, 17]	καὶ ἀμείνων στρατηγός, ὅτε Κύρῳ	συνανέβη·	καὶ Κῦρος μὲν καὶ οἱ
[3, 26]	ἀντεῖπε, τῶν φίλων δὲ τοὺς	συναπαίρειν	αὐτῷ βουληθέντας παραλαβών, τὸν υἱὸν
[3, 26]	πυλῶν καὶ τῶν τειχῶν θώμιγγας	συνάψαι	τοῖς κίοσι τοῦ τῆς Ἀρτέμιδος
[3, 15]	ὅτι ἐφεῖται τοῖς ἐν τῷ	συνδείπνῳ	παροῦσι ξένοις προπίνειν ταῖς γυναιξίν,
[3, 17]	Σικελίαν, καὶ δι´ ὧν αὐτῷ	συνεβούλευε	καὶ ἐδίδασκε, διὰ τούτων τὴν
[3, 26]	ἐπινοῶν τῇ Ἐφέσῳ· ὃ δὲ	συνεβούλευε	προσελθόντας δεῖσθαι τοῦ Λυδοῦ. προβαλλομένων
[3, 26]	ἐν ὀφθαλμοῖς ἑωρᾶτο τὸ δεινόν,	συνεβούλευεν	ὁ Πίνδαρος Ἐφεσίοις ἐκδήσαντας ἐκ
[3, 37]	στεφανωσάμενοι πίνουσι κώνειον, ὅταν ἑαυτοῖς	συνειδῶσιν	ὅτι πρὸς τὰ ἔργα τὰ
[3, 37]	ἢ ἐπί τινα ἑορταστικὴν θυσίαν,	συνελθόντες	καὶ στεφανωσάμενοι πίνουσι κώνειον, ὅταν
[3, 44]	λῃστάς, ὁ δὲ δεύτερος αὐτῶν	συνεπλάκη	τῷ λοιπῷ τῶν κακούργων, τῶν
[3, 1]	τέ ἐστι ποικίλα καὶ ὑποδρομαὶ	συνεχεῖς,	ἐν ὥρᾳ θέρους καταφυγεῖν ὁδοιπόροις
[3, 22]	Ἕλληνες καὶ δεύτερον αὐτῷ κτῆμα	συνεχώρησαν	λαβεῖν· ὃ δὲ τὸν πατέρα
[3, 1]	τῶν θυόντων καὶ τῶν καθαγιζόντων	συνεχῶς,	εἰκότως καὶ τοῖς βαδίζουσι καὶ
[3, 29]	γῆς εἰσιν; ~Διογένης ὁ Σινωπεὺς	συνεχῶς	ἐπέλεγεν ὑπὲρ ἑαυτοῦ ὅτι τὰς
[3, 19]	ἐξελάσαι αὐτὸν καὶ ἀποδοῦναι τὸ	σύνηθες	χωρίον τῷ Πλάτωνι. ~Λυσάνδρῳ τῷ
[3, 14]	φρουρὰς ἐκλιπόντες διημέρευον ἐν ταῖς	συνήθεσι	διατριβαῖς, προσέταξε τὰ καπηλεῖα ἐπὶ
[3, 17]	ἐπιφανέστατα ἐπολιτεύσατο, ἔστ´ αὐτὸν ὁ	συνήθης	Ἀθηναίοις φθόνος ἐξέωσε· καὶ ἐν
[3, 26]	πόλει παρακαταθέμενος καὶ ἕνα τῶν	συνήθων	Πασικλέα ἀποδείξας ἐπίτροπον καὶ τοῦ
[3, 1]	πᾶς δὲ ὁ περίοικος λεὼς	συνίασιν	ἄλλοι ἄλλοις, καὶ θύουσι καὶ
[3, 18]	ἁρπάσαιμι ἐπιδραμών. ~Περιηγεῖταί τινα Θεόπομπος	συνουσίαν	Μίδου τοῦ Φρυγὸς καὶ Σιληνοῦ.
[3, 19]	ἐκεῖνον ὁμοίως. διαλυθείσης δὲ τῆς	συνουσίας	οὐδὲν οὔτε εἰπὼν πρὸς τὸν
[3, 1]	ἄλλοι ἄλλοις, καὶ θύουσι καὶ	συνουσίας	ποιοῦνται καὶ συμπίνουσιν. ἅτε οὖν
[3, 17]	ἐξέωσε· καὶ ἐν Αἰγύπτῳ δὲ	συνὼν	τῷ Πτολεμαίῳ νομοθεσίας ἦρξε. τίς
[3, 1]	δὲ καὶ οἱ λοιποὶ ποταμοὶ	συρρέουσι,	καὶ ἀνακοινοῦνται τὸ ὕδωρ αὐτῷ,
[3, 1]	ψυχάσαι. διαρρέουσι δὲ καὶ κρῆναι	συχναί,	καὶ ἐπιρρεῖ νάματα ὑδάτων ψυχρῶν
[3, 19]	σὺν ἑαυτῷ· ἦσαν δὲ μάλα	συχνοὶ	καὶ ἄξιοι λόγου καὶ οἱ
[3, 11]	τῆς περὶ τοῦτο λειτουργίας καὶ	σφαιρωθεῖσαν	ἐν τῷ περὶ τὸν θώρακα
[3, 43]	ἀλλ´ αὐτῶν κεφαλῇσι καὶ ἐν	σφετέροισι	τέκεσσιν εἱλεῖται, καὶ πῆμα δόμοις
[3, 22]	ὃ δὲ τὸν πατέρα πάνυ	σφόδρα	γεγηρακότα ἀναθέμενος τοῖς ὤμοις ἔφερεν.
[3, 1]	εὐγενεῖς πέμπουσι καὶ ἀρχιθέωρον ἕνα	σφῶν	αὐτῶν. οἳ δὲ παραγενόμενοι καὶ
[3, 1]	Τεμπῶν ὁ Πηνειὸς ποταμὸς ἔρχεται,	σχολῇ	καὶ πράως προϊὼν ἐλαίου δίκην,
[3, 36]	ἐξαμαρτεῖν ἐς φιλοσοφίαν, τὸ περὶ	Σωκράτην	πάθος αἰνιττόμενος καὶ τὸν καθ´
[3, 17]	τὴν τυραννίδα τὴν Διονυσίου κατέλυσε.	Σωκράτης	δὲ τῇ μὲν Ἀθηναίων πολιτείᾳ
[3, 28]	πείσαντος φιλοσοφίας ἐπιθυμῆσαι. ~Ὁρῶν ὁ	Σωκράτης	τὸν Ἀλκιβιάδην τετυφωμένον ἐπὶ τῷ
[3, 27]	τῆς ὁρμῆς, διαλεχθέντος αὐτῷ τοῦ	Σωκράτους	ἃ εἰκὸς ἦν καὶ πείσαντος
[3, 27]	στρατείαν ἀποδημῆσαι· καταληφθεὶς δὲ ὑπὸ	Σωκράτους	ὠνούμενος ὅπλα ὁ Πλάτων, ἀνεστάλη
[3, 19]	τῇ κατασκευῇ τῇ περὶ τὸ	σῶμα.	καὶ γὰρ ἐσθῆτι ἐχρῆτο περιέργῳ
[3, 9]	ἡ ψυχὴ χωρεῖ καὶ τὸ	σῶμα	ῥώμης ἔχει· δέδοικε δὲ τὸν
[3, 11]	ἡμέραν θητεύουσαν τὴν ψυχὴν τῷ	σώματι	περιπλέκεσθαι καὶ μὴ δύνασθαι καθαρῶς
[3, 38]	καὶ ἀγῶνα τὸν διὰ τῶν	σωμάτων	πρῶτοι ἐπενόησαν, καὶ ἀπεδύσαντο καὶ
[3, 17]	δὲ τῆς χρείας τὸν δυνησόμενον	σῶσαι	τοὺς Ἕλληνας καὶ ἀγαγεῖν τὴν
[3, 17]	τῶν Ἀθηναίων πρεσβεύοντες, καὶ αὐτοῖς	σωτηρίαν	εὕραντο; οἵπερ οὖν ἐς τοσοῦτον
[3, 34]	γὰρ διά τε τῶν ἄλλων	σωφρονεῖν	τοὺς πολίτας καὶ διὰ τῆς
[3, 30]	Βαβυλῶνα ὑπέστρεψεν. ~Ἀμοιβεὺς ὁ κιθαρῳδὸς	σωφρονέστατος	ἐλέγετο καὶ γυναῖκα ὡραιοτάτην ἔχων
[3, 26]	ἄλλα ἐδόκει φιλόπατρις εἶναι καὶ	σώφρων,	καὶ τοῦ μὴ δουλεῦσαι τὴν

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 29/03/2007