HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ÉLIEN, Histoires diverses, livre III

Liste des contextes (ordre alphabétique)

χ = 40 formes différentes pour 51 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[3, 14]   οἴνου διαρρέοντες, αὐλοῦ μὲν ἀκούοντες χαίρουσι, καὶ τὸ ἔργον αὐτοῖς αὐλεῖσθαί

[3, 40]   ὄνομα ἐκ τῶν τερετισμάτων, οἷς χαίρουσι. Σάτυροι δὲ ἀπὸ τοῦ σεσηρέναι.

[3, 47]   ὑπὲρ τούτων διέφθειρε καὶ τὴν χάριν τὴν ἐπὶ τοῖς πρώτοις. Φωκίωνα

[3, 17]   Ζάλευκος μὲν τὰ ἐν Λοκροῖς, Χαρώνδας δὲ τὰ ἐν Κατάνῃ καὶ

[3, 18]   καὶ ὀνομάζεσθαι Ἄνοστον, ἐοικέναι δὲ χάσματι, κατειλῆφθαι δὲ οὔτε ὑπὸ σκότους

[3, 1]   λαβόντα κλάδον ἐς τὴν δεξιὰν χεῖρα ἐκ τῆς αὐτῆς δάφνης ἐλθεῖν

[3, 1]   ὁ τόπος οὗτος, οὐκ ἀνθρωπίνης χειρὸς ἔργα, ἀλλὰ φύσεως αὐτόματα ἐς

[3, 1]   δεικνύναι τῶν ἀνδρῶν τῶν κατὰ χειρουργίαν δεινῶν. ἔστι δὴ χῶρος μεταξὺ

[3, 44]   ς´ ἐμίανεν αἷμα, πέλεις δὲ χέρας καθαρώτερος ἢ πάρος ἦσθα" ~Φιλίππῳ

[3, 43]   τριπόδων, ἔτι τοι φόνος ἀμφὶ χέρεσσι πουλὺς ἀποστάζων ἀπὸ λαΐνου οὐδοῦ

[3, 18]   διαπλεύσαντάς γε τὸν Ὠκεανὸν μυριάσι χιλίαις ἀνθρώπων ἕως Ὑπερβορέων ἀφικέσθαι. καὶ

[3, 17]   Θαλῆς τὴν Ἰωνίαν πολλὰ ὤνησαν, Χίλων δὲ Λακεδαιμονίους, Μυτιληναίους γε μὴν

[3, 18]   ταῦτα εἴ τῳ πιστὸς ὁ Χῖος λέγων, πεπιστεύσθω· ἐμοὶ δὲ δεινὸς

[3, 40]   δ´ ἦν τοῖς Σιληνοῖς ἀμφίμαλλοι χιτῶνες. αἰνίττεται δὲ ἡ στολὴ τὴν

[3, 42]   οἶστρος βακχικὸς καὶ ταῖς τῶν Χίων. καὶ αἱ τῶν Βοιωτῶν δὲ

[3, 1]   μὲν ὑπολανθάνει, ὁρᾶται δὲ τὸ χλοάζον πᾶν, καὶ ἔστιν ὀφθαλμῶν πανήγυρις.

[3, 32]   τοῦ δὲ διδάσκοντος κροῦσαι κελεύσαντος χορδήν τινα σὺν μέλει καὶ ἣν

[3, 42]   βοᾷ. μόνας δὲ ἀφηνιάσαι τῆς χορείας ταύτης λέγουσι τοῦ Διονύσου τὰς

[3, 19]   ἐπέθετο τῷ Πλάτωνι ὁ Ἀριστοτέλης, χορόν τινα τῶν ὁμιλητῶν τῶν ἑαυτοῦ

[3, 17]   αὐτῷ ἀπέθανον, καλούσης δὲ τῆς χρείας τὸν δυνησόμενον σῶσαι τοὺς Ἕλληνας

[3, 10]   προείλετο χρηστοῦ πένητος, ἐπέβαλον αὐτῷ χρήματα, κολάζοντες ὡς ἔοικε τὴν φιλοχρηματίαν

[3, 4]   Πλάτωνος δὲ ὁμιλητὴς ἔτυχε μὲν χρηματίζων ὑπέρ τινων δημοσίων καὶ κοινῶν

[3, 23]   τῆς ἡμέρας ἔζησεν, ὅσον ἀναστὰς χρηματίσαι τοῖς ἡγεμόσιν ὑπὲρ τῆς αὔριον

[3, 26]   καὶ τοῦ παιδὸς καὶ τῶν χρημάτων, ἀπῆρεν ἐς Πελοπόννησον, τυραννικοῦ βίου

[3, 10]   ἔοικε τὴν φιλοχρηματίαν τῇ τῶν χρημάτων ζημίᾳ. ἄλλον δέ τινα ἄνδρα

[3, 6]   πλήθους θαυμαζομένων, ἀτὰρ οὖν καὶ χρημάτων καὶ πατρίδος. ὅτι μὲν οὖν

[3, 45]   ἅρμα. ἐκεῖνον οὖν δέει τοῦ χρησμοῦ λόγος ἔχει μηδέποτε ἀναβῆναι ἅρμα.

[3, 45]   ἢ πάρος ἦσθα" ~Φιλίππῳ φασὶ χρηστήριον ἐκπεσεῖν ἐν Βοιωτοῖς ἐν Τροφωνίου,

[3, 47]   ἡ εὐφημία ἡ καλοῦσα αὐτὸν Χρηστὸν οὐδὲν ὠφέλησεν, οὐδὲ τὰ πέντε

[3, 10]   πεφυκότων καὶ τοῦτον ἐζημίωσαν, ὅτι χρηστὸς ὢν οὐδενὸς ἤρα· δῆλον γὰρ

[3, 10]   αὐτοῖς καλῶν πλούσιον ἐραστὴν προείλετο χρηστοῦ πένητος, ἐπέβαλον αὐτῷ χρήματα, κολάζοντες

[3, 13]   καταχρῶνται αὐτῷ, ἀλλὰ γὰρ καὶ χρῖμά ἐστιν αὐτοῖς ὁ οἶνος, ὥσπερ

[3, 43]   κακῶς ῥέξασι δίκης τέλος οὐχὶ χρονιστὸν οὐδὲ παραιτητόν, οὐδ´ εἰ Διὸς

[3, 18]   ἐνταυθοῖ διπλασίονας τὸ μέγεθος, καὶ χρόνον ζῆν αὐτοὺς οὐχ ὅσον ἡμεῖς,

[3, 18]   ἀποθνήσκουσι δὲ τὸν μὲν ἄλλον χρόνον νοσήσαντες· σπάνιον δὲ τοῦτο, ἐπεὶ

[3, 37]   καὶ τῆς γνώμης διὰ τὸν χρόνον. ~Ὅτι ἐν Ἀθήναις εὑρεθῆναι λέγουσι

[3, 17]   Σοφωνίδου καὶ ἔτι κάτω τοῦ χρόνου Καρνεάδην καὶ Κριτόλαον, εἴ γε

[3, 23]   τούτων ἐννοεῖν καὶ τοῦ λοιποῦ χρόνου τὰ ὅμοια αὐτοὺς λέγοντας, ὧν

[3, 18]   ἀτιμότερον εἶναι παρ´ αὐτοῖς τὸν χρυσὸν τοῦ παρ´ ἡμῖν σιδήρου. ἐπιχειρῆσαι

[3, 18]   παιόμενοι· ἄτρωτοι γάρ εἰσι σιδήρῳ. χρυσοῦ δὲ ἔχουσι καὶ ἀργύρου ἀφθονίαν,

[3, 5]   αὐτόν, οὐδὲν δὲ τρέψας τοῦ χρωτός, οὐδὲ μὴν ἐπιδακρύσας, ἐπαινέσας δὲ

[3, 18]   μεγάλας, ἐπ´ ἐσχάτῳ δὲ τῆς χώρας αὐτῶν τόπον εἶναι καὶ ὀνομάζεσθαι

[3, 1]   τῆς Οἴτης καὶ τῆς Αἰνιάνων χώρας καὶ τῆς Μηλιέων καὶ Δωριέων

[3, 42]   ἐξεφοίτησαν δὲ καὶ ἐς ἄλλας χώρας τῆς Ἑλλάδος, παράφοροι οὖσαι ὑπὸ

[3, 9]   ὅσον αὐτῷ καὶ ἡ ψυχὴ χωρεῖ καὶ τὸ σῶμα ῥώμης ἔχει·

[3, 35]   γὰρ καὶ ῥᾳθυμίᾳ ἐπειρῶντο τὸ χωρίον ἄβατον φυλάττειν. ~Ἀριστοτέλης ὅτε ἀπέλιπε

[3, 1]   φροντίδος διεσχισμένα, καὶ μέσον δέχεται χωρίον, οὗ τὸ μὲν μῆκος ἐπὶ

[3, 19]   αὐτὸν καὶ ἀποδοῦναι τὸ σύνηθες χωρίον τῷ Πλάτωνι. ~Λυσάνδρῳ τῷ Σπαρτιάτῃ

[3, 18]   τοὺς καρποὺς ἐκ τῆς γῆς χωρὶς ἀρότρων καὶ βοῶν, γεωργεῖν δὲ

[3, 1]   φιλοτιμησαμένης, ὅτε ἐλάμβανε γένεσιν ὁ χῶρος. κιττὸς μὲν γὰρ πολὺς καὶ

[3, 1]   κατὰ χειρουργίαν δεινῶν. ἔστι δὴ χῶρος μεταξὺ κείμενος τοῦ τε Ὀλύμπου

Livre, Chap.
[3, 14]	οἴνου διαρρέοντες, αὐλοῦ μὲν ἀκούοντες	χαίρουσι,	καὶ τὸ ἔργον αὐτοῖς αὐλεῖσθαί
[3, 40]	ὄνομα ἐκ τῶν τερετισμάτων, οἷς	χαίρουσι.	Σάτυροι δὲ ἀπὸ τοῦ σεσηρέναι.
[3, 47]	ὑπὲρ τούτων διέφθειρε καὶ τὴν	χάριν	τὴν ἐπὶ τοῖς πρώτοις. Φωκίωνα
[3, 17]	Ζάλευκος μὲν τὰ ἐν Λοκροῖς,	Χαρώνδας	δὲ τὰ ἐν Κατάνῃ καὶ
[3, 18]	καὶ ὀνομάζεσθαι Ἄνοστον, ἐοικέναι δὲ	χάσματι,	κατειλῆφθαι δὲ οὔτε ὑπὸ σκότους
[3, 1]	λαβόντα κλάδον ἐς τὴν δεξιὰν	χεῖρα	ἐκ τῆς αὐτῆς δάφνης ἐλθεῖν
[3, 1]	ὁ τόπος οὗτος, οὐκ ἀνθρωπίνης	χειρὸς	ἔργα, ἀλλὰ φύσεως αὐτόματα ἐς
[3, 1]	δεικνύναι τῶν ἀνδρῶν τῶν κατὰ	χειρουργίαν	δεινῶν. ἔστι δὴ χῶρος μεταξὺ
[3, 44]	ς´ ἐμίανεν αἷμα, πέλεις δὲ	χέρας	καθαρώτερος ἢ πάρος ἦσθα" ~Φιλίππῳ
[3, 43]	τριπόδων, ἔτι τοι φόνος ἀμφὶ	χέρεσσι	πουλὺς ἀποστάζων ἀπὸ λαΐνου οὐδοῦ
[3, 18]	διαπλεύσαντάς γε τὸν Ὠκεανὸν μυριάσι	χιλίαις	ἀνθρώπων ἕως Ὑπερβορέων ἀφικέσθαι. καὶ
[3, 17]	Θαλῆς τὴν Ἰωνίαν πολλὰ ὤνησαν,	Χίλων	δὲ Λακεδαιμονίους, Μυτιληναίους γε μὴν
[3, 18]	ταῦτα εἴ τῳ πιστὸς ὁ	Χῖος	λέγων, πεπιστεύσθω· ἐμοὶ δὲ δεινὸς
[3, 40]	δ´ ἦν τοῖς Σιληνοῖς ἀμφίμαλλοι	χιτῶνες.	αἰνίττεται δὲ ἡ στολὴ τὴν
[3, 42]	οἶστρος βακχικὸς καὶ ταῖς τῶν	Χίων.	καὶ αἱ τῶν Βοιωτῶν δὲ
[3, 1]	μὲν ὑπολανθάνει, ὁρᾶται δὲ τὸ	χλοάζον	πᾶν, καὶ ἔστιν ὀφθαλμῶν πανήγυρις.
[3, 32]	τοῦ δὲ διδάσκοντος κροῦσαι κελεύσαντος	χορδήν	τινα σὺν μέλει καὶ ἣν
[3, 42]	βοᾷ. μόνας δὲ ἀφηνιάσαι τῆς	χορείας	ταύτης λέγουσι τοῦ Διονύσου τὰς
[3, 19]	ἐπέθετο τῷ Πλάτωνι ὁ Ἀριστοτέλης,	χορόν	τινα τῶν ὁμιλητῶν τῶν ἑαυτοῦ
[3, 17]	αὐτῷ ἀπέθανον, καλούσης δὲ τῆς	χρείας	τὸν δυνησόμενον σῶσαι τοὺς Ἕλληνας
[3, 10]	προείλετο χρηστοῦ πένητος, ἐπέβαλον αὐτῷ	χρήματα,	κολάζοντες ὡς ἔοικε τὴν φιλοχρηματίαν
[3, 4]	Πλάτωνος δὲ ὁμιλητὴς ἔτυχε μὲν	χρηματίζων	ὑπέρ τινων δημοσίων καὶ κοινῶν
[3, 23]	τῆς ἡμέρας ἔζησεν, ὅσον ἀναστὰς	χρηματίσαι	τοῖς ἡγεμόσιν ὑπὲρ τῆς αὔριον
[3, 26]	καὶ τοῦ παιδὸς καὶ τῶν	χρημάτων,	ἀπῆρεν ἐς Πελοπόννησον, τυραννικοῦ βίου
[3, 10]	ἔοικε τὴν φιλοχρηματίαν τῇ τῶν	χρημάτων	ζημίᾳ. ἄλλον δέ τινα ἄνδρα
[3, 6]	πλήθους θαυμαζομένων, ἀτὰρ οὖν καὶ	χρημάτων	καὶ πατρίδος. ὅτι μὲν οὖν
[3, 45]	ἅρμα. ἐκεῖνον οὖν δέει τοῦ	χρησμοῦ	λόγος ἔχει μηδέποτε ἀναβῆναι ἅρμα.
[3, 45]	ἢ πάρος ἦσθα" ~Φιλίππῳ φασὶ	χρηστήριον	ἐκπεσεῖν ἐν Βοιωτοῖς ἐν Τροφωνίου,
[3, 47]	ἡ εὐφημία ἡ καλοῦσα αὐτὸν	Χρηστὸν	οὐδὲν ὠφέλησεν, οὐδὲ τὰ πέντε
[3, 10]	πεφυκότων καὶ τοῦτον ἐζημίωσαν, ὅτι	χρηστὸς	ὢν οὐδενὸς ἤρα· δῆλον γὰρ
[3, 10]	αὐτοῖς καλῶν πλούσιον ἐραστὴν προείλετο	χρηστοῦ	πένητος, ἐπέβαλον αὐτῷ χρήματα, κολάζοντες
[3, 13]	καταχρῶνται αὐτῷ, ἀλλὰ γὰρ καὶ	χρῖμά	ἐστιν αὐτοῖς ὁ οἶνος, ὥσπερ
[3, 43]	κακῶς ῥέξασι δίκης τέλος οὐχὶ	χρονιστὸν	οὐδὲ παραιτητόν, οὐδ´ εἰ Διὸς
[3, 18]	ἐνταυθοῖ διπλασίονας τὸ μέγεθος, καὶ	χρόνον	ζῆν αὐτοὺς οὐχ ὅσον ἡμεῖς,
[3, 18]	ἀποθνήσκουσι δὲ τὸν μὲν ἄλλον	χρόνον	νοσήσαντες· σπάνιον δὲ τοῦτο, ἐπεὶ
[3, 37]	καὶ τῆς γνώμης διὰ τὸν	χρόνον.	~Ὅτι ἐν Ἀθήναις εὑρεθῆναι λέγουσι
[3, 17]	Σοφωνίδου καὶ ἔτι κάτω τοῦ	χρόνου	Καρνεάδην καὶ Κριτόλαον, εἴ γε
[3, 23]	τούτων ἐννοεῖν καὶ τοῦ λοιποῦ	χρόνου	τὰ ὅμοια αὐτοὺς λέγοντας, ὧν
[3, 18]	ἀτιμότερον εἶναι παρ´ αὐτοῖς τὸν	χρυσὸν	τοῦ παρ´ ἡμῖν σιδήρου. ἐπιχειρῆσαι
[3, 18]	παιόμενοι· ἄτρωτοι γάρ εἰσι σιδήρῳ.	χρυσοῦ	δὲ ἔχουσι καὶ ἀργύρου ἀφθονίαν,
[3, 5]	αὐτόν, οὐδὲν δὲ τρέψας τοῦ	χρωτός,	οὐδὲ μὴν ἐπιδακρύσας, ἐπαινέσας δὲ
[3, 18]	μεγάλας, ἐπ´ ἐσχάτῳ δὲ τῆς	χώρας	αὐτῶν τόπον εἶναι καὶ ὀνομάζεσθαι
[3, 1]	τῆς Οἴτης καὶ τῆς Αἰνιάνων	χώρας	καὶ τῆς Μηλιέων καὶ Δωριέων
[3, 42]	ἐξεφοίτησαν δὲ καὶ ἐς ἄλλας	χώρας	τῆς Ἑλλάδος, παράφοροι οὖσαι ὑπὸ
[3, 9]	ὅσον αὐτῷ καὶ ἡ ψυχὴ	χωρεῖ	καὶ τὸ σῶμα ῥώμης ἔχει·
[3, 35]	γὰρ καὶ ῥᾳθυμίᾳ ἐπειρῶντο τὸ	χωρίον	ἄβατον φυλάττειν. ~Ἀριστοτέλης ὅτε ἀπέλιπε
[3, 1]	φροντίδος διεσχισμένα, καὶ μέσον δέχεται	χωρίον,	οὗ τὸ μὲν μῆκος ἐπὶ
[3, 19]	αὐτὸν καὶ ἀποδοῦναι τὸ σύνηθες	χωρίον	τῷ Πλάτωνι. ~Λυσάνδρῳ τῷ Σπαρτιάτῃ
[3, 18]	τοὺς καρποὺς ἐκ τῆς γῆς	χωρὶς	ἀρότρων καὶ βοῶν, γεωργεῖν δὲ
[3, 1]	φιλοτιμησαμένης, ὅτε ἐλάμβανε γένεσιν ὁ	χῶρος.	κιττὸς μὲν γὰρ πολὺς καὶ
[3, 1]	κατὰ χειρουργίαν δεινῶν. ἔστι δὴ	χῶρος	μεταξὺ κείμενος τοῦ τε Ὀλύμπου

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 29/03/2007