Livre, Chap.
[3, 42]	τῶν ὀρόφων ἔσταζον οἴνου καὶ	γάλακτος	σταγόνες. τὰς δὲ οὐδὲ ταῦτα
[3, 42]	αἴτιον δὲ ὅτι ἐπόθουν τοὺς	γαμέτας,	καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἐγένοντο
[3, 18]	ποταμῷ ἀντίπαλον ἐκφέρειν καρπόν. ὃς	γὰρ	ἂν γεύσηται τούτων, τῶν μὲν
[3, 24]	ἐν καλῇ τῇ πανοπλίᾳ· τῷ	γὰρ	ἀνδρὶ τῷ γενναίῳ ταῦτα εἶναι
[3, 9]	πολέμου οὐκ ἂν συμμίξειεν. ὁ	γὰρ	ἀνέραστος φεύγει καὶ ἀποδιδράσκει τὸν
[3, 19]	ποτὲ εἴη ὁ Πλάτων· ὑπώπτευε	γὰρ	αὐτὸν μαλακίζεσθαι. ὃ δὲ ἀπεκρίνατο
[3, 18]	διελθούσας ἀναλαμβάνει ὀπίσω. τὸ μὲν	γὰρ	γῆρας ἀπορρίψας ἐπὶ τὴν ἀκμὴν
[3, 23]	καὶ τὰ ἄλλα αὐτοῦ. τί	γὰρ	δεῖ νῦν στενοχωρίᾳ λόγου περιλαμβάνειν
[3, 34]	βούλεται μήτε ὅσα βούλεται· προσέταττον	γὰρ	διά τε τῶν ἄλλων σωφρονεῖν
[3, 21]	καὶ πάνυ ἐλευθερίως ἀπεκρίνατο αὕτη	γὰρ‘	εἶπεν αὐτῷ οὐχ ἱκανὴ ὁδός;
[3, 18]	λίθοις ἢ ξύλοις παιόμενοι· ἄτρωτοι	γάρ	εἰσι σιδήρῳ. χρυσοῦ δὲ ἔχουσι
[3, 9]	ἐξ Ἔρωτος μανέντα. οἱ μὲν	γὰρ	ἐκ τοῦ ἑτέρου τῶν θεῶν
[3, 24]	καὶ ὅπλα καλὰ ἔχειν. νικῶντι	γὰρ	ἔλεγε τοὺς πολεμίους τὴν καλλίστην
[3, 43]	δὲ δίκη οὐκ ἐβράδυνε· Κροτωνιάταις	γὰρ	ἐναντία τὰ ὅπλα θέμενοι ἀνάστατοι
[3, 19]	τῇ περὶ τὸ σῶμα. καὶ	γὰρ	ἐσθῆτι ἐχρῆτο περιέργῳ ὁ Ἀριστοτέλης
[3, 10]	δ´ ἂν καὶ ἄλλον. δεινὴ	γὰρ	ἡ τῶν ἐραστῶν πρὸς τὰ
[3, 32]	τὸ τοῦ Λίνου πάθος. τὸν	γὰρ	Ἡρακλῆ ὁ Λῖνος ἔτι παῖδα
[3, 8]	μὴν ὅτι ἦν πλούσιος· πολλάκις	γὰρ	καὶ ἐκ τούτων ἐθαυμάζοντο ἐν
[3, 17]	Ἀθηναίων πολιτείᾳ οὐκ ἠρέσκετο· τυραννικὴν	γὰρ	καὶ μοναρχικὴν ἑώρα τὴν δημοκρατίαν
[3, 1]	τῷ λόγῳ καὶ διαπλάσωμεν· ὡμολόγηται	γὰρ	καὶ ὁ λόγος, ἐὰν ἔχῃ
[3, 35]	μηδὲ γελάσαι ἐξουσίαν εἶναι· ὕβρει	γὰρ	καὶ ῥᾳθυμίᾳ ἐπειρῶντο τὸ χωρίον
[3, 13]	ἐς πόμα καταχρῶνται αὐτῷ, ἀλλὰ	γὰρ	καὶ χρῖμά ἐστιν αὐτοῖς ὁ
[3, 47]	τὴν τῶν Ἀθηναίων τείχισιν. ἔφυγε	γὰρ	κἀκεῖνος οὐ τὰς Ἀθήνας μόνον,
[3, 26]	οὕτως ἔχειν ἐκεῖνα δήπου. ἐπεὶ	γὰρ	Κροῖσος ὁ πρὸς μητρὸς αὐτοῦ
[3, 12]	ἔρως αἰσχρὸν οὐκ οἶδεν· εἴτε	γὰρ	μειράκιον ἐτόλμησεν ὕβριν ὑπομεῖναι εἴτε
[3, 20]	εἶπε τοῖς Εἵλωσι δότε· ἐλευθέρου	γὰρ	οὐκ ἔστι βρῶμα. τὸν δὲ
[3, 29]	αὐτὸς ἐκπληροῖ καὶ ὑπομένει· εἶναι	γὰρ	πλάνης ἄοικος πατρίδος ἐστερημένος πτωχὸς
[3, 1]	γένεσιν ὁ χῶρος. κιττὸς μὲν	γὰρ	πολὺς καὶ εὖ μάλα λάσιος
[3, 17]	γενόμενοι ἐφ´ ἡσυχίας κατεβίωσαν. ἐπηνώρθωσαν	γὰρ	τὰ κοινὰ Ζάλευκος μὲν τὰ
[3, 17]	καὶ ἀνόητα ταῦτα· ἐγὼ μὲν	γὰρ	τὴν σὺν αὐτοῖς ἀπραγμοσύνην καὶ
[3, 42]	μεῖον τοῦ ἐν Κιθαιρῶνι· τὸν	γὰρ	τῆς Λευκίππης παῖδα ἔτι ἁπαλὸν
[3, 12]	ἐλυσιτέλησε τῇ Σπάρτῃ ἐγκαταμεῖναι· ἢ	γὰρ	τῆς πατρίδος ἀπηλλάγησαν ἢ καὶ
[3, 17]	πρεσβεύοντας οὐ τοὺς πείσοντας ἀλλὰ	γὰρ	τοὺς βιασομένους ἡμᾶς δρᾶσαι ὅσα
[3, 45]	τούτοις διαρρεῖ λόγος. ὃ μὲν	γάρ	φησι τὸ τοῦ Παυσανίου ξίφος,
[3, 10]	χρηστὸς ὢν οὐδενὸς ἤρα· δῆλον	γὰρ	ὡς ὅμοιον ἂν ἑαυτῷ κἀκεῖνον
[3, 17]	ἂν καὶ τὸ Περσαίου, εἴ	γε	Ἀντίγονον ἐπαίδευσε, καὶ τὸ Ἀριστοτέλους,
[3, 17]	τῆς πατρίδος ἀγωνίζεσθαι, ἀλλ´ ἐνταῦθά	γε	ἀπροφάσιστος ἐκεῖνος στρατιωτὴς ἦν. ἐστρατεύσατο
[3, 17]	λέγει τοὺς φιλοσόφους, ἀλλὰ εὐήθη	γε	αὐτοῦ καὶ ἀνόητα ταῦτα· ἐγὼ
[3, 9]	τῷ Ἄρει μαίνεσθαι, ἀλλ´ ἐκεῖνοί	γε	ἐξ ἑνὸς περιειλημμένοι δαίμονος εὖ
[3, 17]	χρόνου Καρνεάδην καὶ Κριτόλαον, εἴ	γε	ἐς τὴν Ῥώμην ἀφίκοντο ἐκεῖνοι
[3, 26]	πικρὸς ἦν καὶ ἀπαραίτητος, τά	γε	μὴν ἄλλα ἐδόκει φιλόπατρις εἶναι
[3, 17]	ὤνησαν, Χίλων δὲ Λακεδαιμονίους, Μυτιληναίους	γε	μὴν Πιττακός, Κλεόβουλος δὲ Ῥοδίους.
[3, 1]	ἐπὶ τετταράκοντα διήκει σταδίους, τό	γε	μὴν πλάτος τῇ μέν ἐστι
[3, 15]	ἀκρατέστερον τῷ οἴνῳ προσιόντες. τό	γε	μὴν ὑπὲρ τῶν Θρᾳκῶν, ἀλλὰ
[3, 5]	τοῦτο καὶ δρῶν διετέλεσεν. ~Ἀντίγονόν	γε	μήν φασι τὸν δεύτερον ἐπεί
[3, 18]	σπάνιον δὲ τοῦτο, ἐπεὶ τά	γε	πολλὰ ἐν τοῖς πολέμοις ἢ
[3, 15]	αἰτίαν οὐδὲ Ἰλλυριοί, ἀλλ´ ἐκεῖνοί	γε	προσειλήφασι κἀκεῖνο τὸ ἐπίκλημα, ὅτι
[3, 14]	πολεμίων τοῖς τείχεσι προσβαλόντων ἐκεῖνοί	γε	τὰς φρουρὰς ἐκλιπόντες διημέρευον ἐν
[3, 18]	ἡμεδαπὰς νήσους ἔλεγε, καὶ διαπλεύσαντάς	γε	τὸν Ὠκεανὸν μυριάσι χιλίαις ἀνθρώπων
[3, 2]	μηδὲν διαταραχθεὶς εἶπεν ᾔδειν θνητοὺς	γεγεννηκώς.	~Ξενοφῶντι θύοντι ἧκέ τις ἐκ
[3, 22]	δὲ τὸν πατέρα πάνυ σφόδρα	γεγηρακότα	ἀναθέμενος τοῖς ὤμοις ἔφερεν. ὑπερεκλαγέντες
[3, 37]	Κείων, οἱ πάνυ παρ´ αὐτοῖς	γεγηρακότες,	ὥσπερ ἐπὶ ξένια παρακαλοῦντες ἑαυτοὺς
[3, 28]	τοῦ δὲ εἰπόντος ἀλλ´ οὐδαμοῦ	γεγραμμένοι	εἰσίν‘ ἐπὶ τούτοις οὖν‘ εἶπε
[3, 22]	καὶ τοὺς θεοὺς καὶ τοὺς	γειναμένους	δι´ αἰδοῦς ἄγοντας καὶ οἱ
[3, 35]	λέγει πρότερον ἐν Ἀκαδημείᾳ μηδὲ	γελάσαι	ἐξουσίαν εἶναι· ὕβρει γὰρ καὶ
[3, 26]	δὲ τὴν ἱκετηρίαν τῶν Ἐφεσίων	γελάσαντά	φασι τὸν Κροῖσον καὶ δεξάμενον
[3, 18]	καὶ καταστρέφουσι τὸν ἑαυτῶν βίον	γελῶντες	εὖ μάλα καὶ ἡδόμενοι. οὕτω
[3, 17]	καὶ Περικλέα τὸν Ξανθίππου φιλόσοφον	γενέσθαι	καὶ Ἐπαμεινώνδαν τὸν Πολύμνιδος καὶ
[3, 19]	Πλάτωνα τὴν πρώτην ἐκ τούτων	γενέσθαι.	οὐκ ἠρέσκετο τῷ βίῳ αὐτοῦ
[3, 26]	ἀπέστειλεν, ἀξιῶν Ἐφεσίους ὑπ´ αὐτῷ	γενέσθαι,	ὡς δ´ οὐκ ἐπείσθη, ἐπολιόρκει
[3, 1]	κάλλος τότε φιλοτιμησαμένης, ὅτε ἐλάμβανε	γένεσιν	ὁ χῶρος. κιττὸς μὲν γὰρ
[3, 24]	πανοπλίᾳ· τῷ γὰρ ἀνδρὶ τῷ	γενναίῳ	ταῦτα εἶναι τὰ ἐντάφια τὰ
[3, 19]	κοινωνίᾳ τῶν λόγων. ἀποδημίας δὲ	γενομένης	ποτὲ τῷ Ξενοκράτει ἐς τὴν
[3, 17]	τοῦτο μόνον τὴν διάνοιαν ἀγαθοὶ	γενόμενοι	ἐφ´ ἡσυχίας κατεβίωσαν. ἐπηνώρθωσαν γὰρ
[3, 8]	σπουδὰς οὔτε κατὰ τὴν τοῦ	γένους	ἀξίαν οὔτε μὴν ὅτι ἦν
[3, 18]	ἐκφέρειν καρπόν. ὃς γὰρ ἂν	γεύσηται	τούτων, τῶν μὲν ἄλλων τῶν
[3, 18]	γῆς χωρὶς ἀρότρων καὶ βοῶν,	γεωργεῖν	δὲ καὶ σπείρειν οὐδὲν αὐτοῖς
[3, 38]	συκῆν, ἃ καὶ πρῶτα ἡ	γῆ	ἀνέδωκε. δίκας τε δοῦναι καὶ
[3, 18]	ἀναλαμβάνει ὀπίσω. τὸ μὲν γὰρ	γῆρας	ἀπορρίψας ἐπὶ τὴν ἀκμὴν ὑποστρέφει,
[3, 36]	ἐν αὐτῇ ὄγχνη ἐπ´ ὄγχνῃ	γηράσκει,	σῦκον δ´ ἐπὶ σύκῳ, τοὺς
[3, 28]	φρονεῖς, οἵπερ οὐδὲν μέρος τῆς	γῆς	εἰσιν; ~Διογένης ὁ Σινωπεὺς συνεχῶς
[3, 1]	κατετόξευσεν φυλάττοντα τοὺς Δελφούς, τῆς	Γῆς	ἔτι ἐχούσης τὸ μαντεῖον. στεφανωσάμενον
[3, 28]	τόπον ἔνθα ἀνέκειτο πινάκιον ἔχον	γῆς	περίοδον, καὶ προσέταξε τῷ Ἀλκιβιάδῃ
[3, 18]	λαμβάνειν τοὺς καρποὺς ἐκ τῆς	γῆς	χωρὶς ἀρότρων καὶ βοῶν, γεωργεῖν
[3, 11]	περὶ τὸν θώρακα τόπῳ μαντικωτέραν	γίνεσθαι,	ἐξ ὧν τὰ ἐνύπνια. ~Οὔκ
[3, 18]	μειρακίων ἡλικίαν ἀναχωρεῖ, εἶτα παῖς	γίνεται,	εἶτα βρέφος, καὶ ἐπὶ τούτοις
[3, 18]	καὶ αὐτοῦ λαμβάνει λήθην, καὶ	γίνεται	κατὰ βραχὺ νεώτερος καὶ τὰς
[3, 22]	καὶ οἱ φύσει πολέμιοι ἥμεροι	γίνονται.	~Καλὰ μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου τὰ
[3, 18]	τέ εἰσι καὶ αὐτοὶ καὶ	γίνονται	μεθ´ ὅπλων, καὶ ἀεὶ πολεμοῦσι,
[3, 42]	ἐς νυκτερίδα, ἣ δὲ ἐς	γλαῦκα.	~Ἐν Συβάρει κιθαρῳδοῦ ᾄδοντος ἐν
[3, 37]	ἤδη τι αὐτοῖς καὶ τῆς	γνώμης	διὰ τὸν χρόνον. ~Ὅτι ἐν
[3, 6]	δὲ ἕτερον αὐτοῦ οὐ πᾶσι	γνώριμον·	ἔστι δὲ ἐκεῖνο. ἀπαλλαττόμενος τῶν
[3, 17]	δῆλος. καὶ Λῦσις δὲ ὁ	γνώριμος	ὁ Πυθαγόρου καὶ αὐτὸς Ἐπαμεινώνδαν
[3, 19]	ὁρῶν δὲ αὐτὸν μετὰ τῶν	γνωρίμων	οὐ πρὸς Πλάτωνα ἀναχωροῦντα ἐκ
[3, 17]	τὸ λεγόμενον δὴ τοῦτο ἐς	γόνυ	πεσοῦσαν ἀλλ´ ἐπὶ στόμα ἀνέστησεν
[3, 12]	ἐκ τούτων καταμαθεῖν ἐστιν. αὐτοὶ	γοῦν	δέονται τῶν ἐραστῶν εἰσπνεῖν αὐτοῖς·
[3, 17]	ἀπροφάσιστος ἐκεῖνος στρατιωτὴς ἦν. ἐστρατεύσατο	γοῦν	ἐπὶ Δήλιον, καὶ ἐς Ἀμφίπολιν
[3, 23]	μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου τὰ ἐπὶ	Γρανίκῳ	καὶ τὰ ἐπὶ Ἰσσῷ καὶ
[3, 31]	ὁ ζωγράφος τοσαύτην περὶ τὸ	γράφειν	σπουδὴν εἶχεν, ὡς ἐπιλαθέσθαι πολλάκις
[3, 3]	λέγων τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν	Γρύλλον	τεθνάναι· κἀκεῖνος ἀπέθετο μὲν τὸν
[3, 24]	αὐτόν. λέγεται οὖν ὁ τοῦ	Γρύλλου	τὴν μὲν ἀσπίδα Ἀργολικὴν ἔχειν,
[3, 42]	δὲ τῆς Πελοποννήσου ἔδραμόν φασι	γυμναὶ	μαινόμεναι, ἐξεφοίτησαν δὲ καὶ ἐς
[3, 30]	ὁ κιθαρῳδὸς σωφρονέστατος ἐλέγετο καὶ	γυναῖκα	ὡραιοτάτην ἔχων μὴ ὁμιλεῖν αὐτῇ·
[3, 14]	μόνον ἐκείνων, ἀλλὰ καὶ τῶν	γυναικῶν	αὐτοῖς ἀποστάντας, ὡς ἐν ταὐτῷ
[3, 15]	συνδείπνῳ παροῦσι ξένοις προπίνειν ταῖς	γυναιξίν,	ἕκαστον ᾗ ἂν βούληται, κἂν
[3, 42]	δὲ ὅτι καὶ ταῖς Λακεδαιμονίων	γυναιξὶν	ἐνέπεσέ τις οἶστρος βακχικὸς καὶ
[3, 15]	βούληται, κἂν μηδὲν προσήκῃ ἡ	γυνὴ	αὐτῷ. ~Εἶτα τίς ἀμείνων ἦν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 29/03/2007