Livre, Chap.
[3, 17]	δὲ Ἀθηναίοις, Βίας δὲ καὶ	Θαλῆς	τὴν Ἰωνίαν πολλὰ ὤνησαν, Χίλων
[3, 47]	Πειραιᾶ προδιδόναι, Ἀθηναῖοι κατέγνωσαν αὐτοῦ	θάνατον.
[3, 17]	Ἀθηναίοις τὸν τῶν δέκα στρατηγῶν	θάνατον,	ἀλλ´ οὐδὲ τοῖς τριάκοντα ἐκοινώνει
[3, 25]	αὐτῷ τριακόσιοι τὸν μαντευόμενον αὐτοῖς	θάνατον	εἵλοντο ἐν Πύλαις, καὶ ὑπὲρ
[3, 5]	ἐπαινέσας δὲ ὡς ἀγαθὸν στρατιώτην,	θάπτειν	προσέταξεν. ~Κράτης ὁ Θηβαῖος τά
[3, 23]	τῇ τρίτῃ ἐκάθευδε. δυοῖν οὖν	θάτερον,	ἢ Ἀλέξανδρος κακῶς τοσαύτας τοῦ
[3, 6]	καταφρονητικὸς τῶν ὑπὸ τοῦ πλήθους	θαυμαζομένων,	ἀτὰρ οὖν καὶ χρημάτων καὶ
[3, 18]	προελθεῖν περαιτέρω. τὸ δὲ ἔτι	θαυμασιώτερον	προσετίθει. μέροπάς τινας οὕτω καλουμένους
[3, 7]	ἐκ τῶν πολλῶν κακοφημίας ὑπερφρονεῖ,	θεασάμενός	τινας καθεζομένους ἐν ἰατρείῳ ψογεροὺς
[3, 8]	ἐξεπόνησεν, οὕτως ἄρα κατεκτήσατο τὸ	θέατρον	καὶ ἐκράτησε τῶν παρόντων, ὥστε
[3, 1]	ὑπερύψηλα καὶ οἷον ὑπό τινος	θείας	φροντίδος διεσχισμένα, καὶ μέσον δέχεται
[3, 33]	τάδε τόξα φαεινῷ ἐν πυρὶ	θείην,	τοὺς αὐλοὺς αἰνιττόμενος, καὶ τρόπον
[3, 26]	Κροῖσος ὁ πρὸς μητρὸς αὐτοῦ	θεῖος	καταστρεφόμενος τὴν Ἰωνίαν καὶ πρὸς
[3, 17]	τοὺς βιασομένους ἡμᾶς δρᾶσαι ὅσα	θέλουσιν.	ἐγὼ δὲ πολιτείαν φαίην ἂν
[3, 43]	Κροτωνιάταις γὰρ ἐναντία τὰ ὅπλα	θέμενοι	ἀνάστατοι ὑπ´ ἐκείνων ἐγένοντο, καὶ
[3, 43]	λαΐνου οὐδοῦ ἐρύκει. οὔ σε	θεμιστεύσω·	Μουσῶν θεράποντα κατέκτας Ἥρης πρὸς
[3, 44]	πέλας οὐκ ἐβοήθεις. οὔ σε	θεμιστεύσω·	περικαλλέος ἔξιθι νηοῦ· τῷ ἑτέρῳ
[3, 21]	τι καὶ μεγαλόφρον ἐνεφαίνετο τῷ	Θεμιστοκλεῖ	καὶ ἐξ ἐκείνου. ~Ὅτε ἑάλω
[3, 21]	Πεισιστράτου ὁ παιδαγωγὸς ἔφη τῷ	Θεμιστοκλεῖ	μικρὸν ἐκχωρῆσαι τῆς ὁδοῦ προσάγοντος
[3, 47]	μὴν αἱ τῶν προγόνων ἀρεταί.	Θεμιστοκλῆς	δὲ οὐδὲν ὤνητο οὔτε ἐκ
[3, 21]	ἐκ διδασκαλείου παῖς ἔτι ὢν	Θεμιστοκλῆς.	εἶτα προσιόντος Πεισιστράτου ὁ παιδαγωγὸς
[3, 18]	κἂν ἁρπάσαιμι ἐπιδραμών. ~Περιηγεῖταί τινα	Θεόπομπος	συνουσίαν Μίδου τοῦ Φρυγὸς καὶ
[3, 1]	ἧσπερ οὖν καὶ τότε ὁ	θεὸς	ἐστεφανώσατο. καὶ τὴν ὁδὸν ἐκείνην
[3, 9]	δὲ τὸν ἕτερον, ἅτε ἐκ	θεοῦ	κατόχως ἐνθουσιῶντα, καὶ οὐ μὰ
[3, 18]	δὲ παῖς ὁ Σιληνὸς οὗτος,	θεοῦ	μὲν ἀφανέστερος τὴν φύσιν, ἀνθρώπου
[3, 22]	ὁ οὖν Αἰνείας τοὺς πατρῴους	θεοὺς	βαστάσας ἔφερεν, ὑπεριδὼν τῶν ἄλλων.
[3, 22]	εὐσεβεῖς τῶν ἀνθρώπων καὶ τοὺς	θεοὺς	καὶ τοὺς γειναμένους δι´ αἰδοῦς
[3, 18]	εἰσὶ δίκαιοι, ὡς μηδὲ τοὺς	θεοὺς	πολλάκις ἀπαξιοῦν ἐπιφοιτᾶν αὐτοῖς. οἱ
[3, 43]	ἐρύκει. οὔ σε θεμιστεύσω· Μουσῶν	θεράποντα	κατέκτας Ἥρης πρὸς βωμοῖσι, θεῶν
[3, 12]	ἀπηλλάγησαν ἢ καὶ τὸ ἔτι	θερμότερον	τοῦ βίου αὐτοῦ. ~Ὅτι φιλοινότατον
[3, 1]	καὶ ὑποδρομαὶ συνεχεῖς, ἐν ὥρᾳ	θέρους	καταφυγεῖν ὁδοιπόροις ἥδιστα καταγώγια, ἃ
[3, 1]	ὑπὲρ μὲν οὖν τῶν ἐν	Θετταλίᾳ	Τεμπῶν καὶ ἐμοὶ νῦν τοσαῦτα
[3, 1]	μὲν Πυθιάς, φέρει δὲ διὰ	Θετταλίας	καὶ Πελασγίας καὶ τῆς Οἴτης
[3, 1]	καὶ τὰ καλούμενα Τέμπη τὰ	Θετταλικὰ	διαγράψωμεν τῷ λόγῳ καὶ διαπλάσωμεν·
[3, 1]	τόπον. ἐνταῦθά τοί φασι παῖδες	Θετταλῶν	καὶ τὸν Ἀπόλλωνα τὸν Πύθιον
[3, 9]	ὁπλίτης ἀνταγωνίσασθαι ὑφ´ ἑνὶ τεταγμένος	θεῷ,	ἀλλ´ οὐχ ὑπὸ τοῖς δύο.
[3, 9]	ἅτε βέβηλος καὶ ἀτέλεστος τῷ	θεῷ	καὶ τοσοῦτον ἀνδρεῖος, ὅσον αὐτῷ
[3, 42]	διὰ τοῦτο οὐκ ἐγένοντο τῷ	θεῷ	μαινάδες. ὃ δὲ ὀργίζεται, καὶ
[3, 1]	τὰ ἱερὰ κομίζοντας τῷ αὐτῷ	θεῷ	τούτῳ τιμῶσι. καὶ μὴν καὶ
[3, 9]	γὰρ ἐκ τοῦ ἑτέρου τῶν	θεῶν	κατειλημμένοι, ὧν ἕνα φησὶν Ὅμηρος
[3, 43]	θεράποντα κατέκτας Ἥρης πρὸς βωμοῖσι,	θεῶν	τίσιν οὐκ ἀλεείνας. τοῖς δὲ
[3, 11]	μὴ δύνασθαι καθαρῶς τὴν ἀλήθειαν	θεωρεῖν·	νύκτωρ δὲ διαλυθεῖσαν τῆς περὶ
[3, 44]	~Νεανίσκοι τρεῖς ἐς Δελφοὺς ἀφικόμενοι	θεωροὶ	συμπολῖται κακούργοις περιτυγχάνουσιν. ὁ οὖν
[3, 45]	ἐλεφάντινον· ὁ δὲ ἕτερος, τὴν	Θηβαϊκὴν	περιελθόντα λίμνην τὴν καλουμένην Ἅρμα
[3, 6]	οὖν τῆς οὐσίας ἀπέστη τοῖς	Θηβαίοις,	τοῦτο μὲν καὶ ἐς πάντας
[3, 6]	στρατιώτην, θάπτειν προσέταξεν. ~Κράτης ὁ	Θηβαῖος	τά τε ἄλλα μεγαλόφρων ὢν
[3, 6]	ἔστι δὲ ἐκεῖνο. ἀπαλλαττόμενος τῶν	Θηβῶν	οἰκισθεισῶν πάλιν ἔφη οὐ δέομαι
[3, 11]	~Οἱ περιπατητικοί φασι μεθ´ ἡμέραν	θητεύουσαν	τὴν ψυχὴν τῷ σώματι περιπλέκεσθαι
[3, 44]	Πυθία ἀνεῖλε τάδε ἀνδρὶ φίλῳ	θνήσκοντι	παρὼν πέλας οὐκ ἐβοήθεις. οὔ
[3, 2]	δὲ μηδὲν διαταραχθεὶς εἶπεν ᾔδειν	θνητοὺς	γεγεννηκώς. ~Ξενοφῶντι θύοντι ἧκέ τις
[3, 18]	ἀέρα δὲ ἐπικεῖσθαι ἐρυθήματι μεμιγμένον	θολερῷ.	δύο δὲ ποταμοὺς περὶ τοῦτον
[3, 15]	τό γε μὴν ὑπὲρ τῶν	Θρᾳκῶν,	ἀλλὰ τοῦτο μὲν καὶ διαβεβόηται
[3, 18]	τὸν ἑαυτοῦ βίον τὸν λοιπὸν	θρηνοῦντα,	καὶ οὕτω τελευτᾶν. τὰ δὲ
[3, 12]	ὧν τὰ ἐνύπνια. ~Οὔκ εἰσι	θρυπτικοὶ	πρὸς τοὺς ἐραστὰς οἱ ἐν
[3, 42]	λέγουσι τοῦ Διονύσου τὰς Μινύου	θυγατέρας	Λευκίππην καὶ Ἀρσίππην καὶ Ἀλκιθόην.
[3, 42]	διαφόρως. ~Ἐλέγη καὶ Κελαινὴ Προίτου	θυγατέρες.	μάχλους δὲ αὐτὰς ἡ τῆς
[3, 26]	ὁ Μέλανος υἱός, Ἀλυάττου δὲ	θυγατριδοῦς	τοῦ Λυδοῦ, διαδεξάμενος τὴν Ἐφεσίων
[3, 3]	εἶπεν ᾔδειν θνητοὺς γεγεννηκώς. ~Ξενοφῶντι	θύοντι	ἧκέ τις ἐκ Μαντινείας ἄγγελος,
[3, 1]	ἅτε οὖν πολλῶν ὄντων τῶν	θυόντων	καὶ τῶν καθαγιζόντων συνεχῶς, εἰκότως
[3, 1]	λεὼς συνίασιν ἄλλοι ἄλλοις, καὶ	θύουσι	καὶ συνουσίας ποιοῦνται καὶ συμπίνουσιν.
[3, 1]	οἳ δὲ παραγενόμενοι καὶ μεγαλοπρεπῶς	θύσαντες	ἐν τοῖς Τέμπεσιν ἀπίασι πάλιν
[3, 37]	ἑαυτοὺς ἢ ἐπί τινα ἑορταστικὴν	θυσίαν,	συνελθόντες καὶ στεφανωσάμενοι πίνουσι κώνειον,
[3, 3]	μὲν τὸν στέφανον, διετέλει δὲ	θύων.	ἐπεὶ δὲ ὁ ἄγγελος προσέθηκε
[3, 26]	τῶν πυλῶν καὶ τῶν τειχῶν	θώμιγγας	συνάψαι τοῖς κίοσι τοῦ τῆς
[3, 24]	ἀσπίδα Ἀργολικὴν ἔχειν, τὸν δὲ	θώρακα	Ἀττικόν, τὸ δὲ κράνος Βοιωτουργές,
[3, 11]	σφαιρωθεῖσαν ἐν τῷ περὶ τὸν	θώρακα	τόπῳ μαντικωτέραν γίνεσθαι, ἐξ ὧν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 29/03/2007