Livre, Chap.
[3, 10]	ἄλλον δέ τινα ἄνδρα καλὸν	κἀγαθὸν	οὐδενὸς ἐρῶντα τῶν καλῶς πεφυκότων
[3, 19]	ἀναχωροῦντα ἐκ τοῦ περιπάτου, ἀλλὰ	καθ´	ἑαυτὸν ἀπιόντα ἐς τὴν πόλιν,
[3, 36]	Σωκράτην πάθος αἰνιττόμενος καὶ τὸν	καθ´	ἑαυτὸν κίνδυνον. ~Νόμος ἐστὶ Κείων,
[3, 1]	ὄντων τῶν θυόντων καὶ τῶν	καθαγιζόντων	συνεχῶς, εἰκότως καὶ τοῖς βαδίζουσι
[3, 11]	σώματι περιπλέκεσθαι καὶ μὴ δύνασθαι	καθαρῶς	τὴν ἀλήθειαν θεωρεῖν· νύκτωρ δὲ
[3, 44]	ἐμίανεν αἷμα, πέλεις δὲ χέρας	καθαρώτερος	ἢ πάρος ἦσθα" ~Φιλίππῳ φασὶ
[3, 7]	πολλῶν κακοφημίας ὑπερφρονεῖ, θεασάμενός τινας	καθεζομένους	ἐν ἰατρείῳ ψογεροὺς καὶ κακῶς
[3, 1]	αὐτοῖς δὲ τοῖς λείοις καὶ	καθημένοις	ἄλση τέ ἐστι ποικίλα καὶ
[3, 1]	καὶ τὸν Ἀπόλλωνα τὸν Πύθιον	καθήρασθαι	κατὰ πρόσταγμα τοῦ Διός, ὅτε
[3, 32]	Ἡρακλῆς τῷ πλήκτρῳ τοῦ Λίνου	καθίκετο	καὶ ἀπέκτεινεν αὐτόν. ~Σάτυρος ὁ
[3, 17]	τὸν δυνησόμενον σῶσαι τοὺς Ἕλληνας	καὶ	ἀγαγεῖν τὴν ὀπίσω ἐς τὰ
[3, 19]	τινὰ καὶ ἐλεγκτικῶς, ἀδικῶν ἅμα	καὶ	ἀγνωμονῶν ἦν δῆλος· καὶ διὰ
[3, 38]	καὶ λαβεῖν εὗρον Ἀθηναῖοι πρῶτοι.	καὶ	ἀγῶνα τὸν διὰ τῶν σωμάτων
[3, 16]	πλεονεξίᾳ καὶ λυπῶν τὰ μέγιστα	καὶ	ἀδικῶν ᾕρει τὰς πόλεις μηχανὰς
[3, 18]	αὐτοὶ καὶ γίνονται μεθ´ ὅπλων,	καὶ	ἀεὶ πολεμοῦσι, καὶ καταστρέφονται τοὺς
[3, 18]	φύσιν, ἀνθρώπου δὲ κρείττων, ἐπεὶ	καὶ	ἀθάνατος ἦν. πολλὰ μὲν οὖν
[3, 17]	αὖθις. Δημήτριος δὲ ὁ Φαληρεὺς	καὶ	Ἀθήνησιν ἐπιφανέστατα ἐπολιτεύσατο, ἔστ´ αὐτὸν
[3, 1]	αἱ διατριβαί εἰσιν αἱ προειρημέναι	καὶ	αἱ ἀνάπαυλαι. διὰ μέσων δὲ
[3, 42]	βακχικὸς καὶ ταῖς τῶν Χίων.	καὶ	αἱ τῶν Βοιωτῶν δὲ ὡς
[3, 42]	θεῷ μαινάδες. ὃ δὲ ὀργίζεται,	καὶ	αἳ μὲν περὶ τοὺς ἱστοὺς
[3, 19]	ἦν αὐτοῦ περὶ τὸ πρόσωπον,	καὶ	ἄκαιρος στωμυλία λαλοῦντος κατηγόρει καὶ
[3, 42]	Μινύου θυγατέρας Λευκίππην καὶ Ἀρσίππην	καὶ	Ἀλκιθόην. αἴτιον δὲ ὅτι ἐπόθουν
[3, 18]	ἀθάνατος ἦν. πολλὰ μὲν οὖν	καὶ	ἄλλα ἀλλήλοις διελέχθησαν, καὶ ὑπὲρ
[3, 20]	τὴν Ἰωνίαν ξένοι πολλὰ μὲν	καὶ	ἄλλα ἀπέπεμψαν ἀτὰρ οὖν καὶ
[3, 10]	ἐν Λακεδαίμονι ἐφόρων πολλὰ μὲν	καὶ	ἄλλα εἰπεῖν καλὰ ἔχω, ἃ
[3, 19]	ἦν Μνάσων τε ὁ Φωκεὺς	καὶ	ἄλλοι τοιοῦτοι. ἐνόσει δὲ τότε
[3, 10]	κἀκεῖνον ἀπέφηνεν, ἴσως δ´ ἂν	καὶ	ἄλλον. δεινὴ γὰρ ἡ τῶν
[3, 19]	Ξενοκράτην καὶ Σπεύσιππον καὶ Ἀμύκλαν	καὶ	ἄλλους, τῇ τε λοιπῇ δεξιούμενος
[3, 20]	ὅτι ἐκ μέλιτος καὶ τυροῦ	καὶ	ἄλλων τινῶν ἐσκεύασται. ὁ δὲ
[3, 17]	καὶ Ξενοφῶν στρατιώτης ἀγαθὸς ἦν	καὶ	ἀμείνων στρατηγός, ὅτε Κύρῳ συνανέβη·
[3, 42]	φιλοτίμως· ἄφνω δὲ κιττοί τε	καὶ	ἄμπελοι τοὺς ἱστοὺς περιεῖρπον, καὶ
[3, 19]	δὲ αὐτοῦ Ξενοκράτην καὶ Σπεύσιππον	καὶ	Ἀμύκλαν καὶ ἄλλους, τῇ τε
[3, 1]	καὶ οἱ λοιποὶ ποταμοὶ συρρέουσι,	καὶ	ἀνακοινοῦνται τὸ ὕδωρ αὐτῷ, καὶ
[3, 17]	μὴν Πιττακός, Κλεόβουλος δὲ Ῥοδίους.	καὶ	Ἀναξίμανδρος δὲ ἡγήσατο τῆς ἐς
[3, 19]	Ἀριστοτέλης παραχωρῆσαι πεποίηκε τοῦ περιπάτου,	καὶ	ἀναχωρήσας ἐν τῷ κήπῳ τῷ
[3, 17]	φιλοσόφους, ἀλλὰ εὐήθη γε αὐτοῦ	καὶ	ἀνόητα ταῦτα· ἐγὼ μὲν γὰρ
[3, 18]	διατελοῦσιν (ἦ δ´ ὃς) ὑγιεῖς	καὶ	ἄνοσοι, καὶ καταστρέφουσι τὸν ἑαυτῶν
[3, 19]	ἑαυτῷ· ἦσαν δὲ μάλα συχνοὶ	καὶ	ἄξιοι λόγου καὶ οἱ μάλιστα
[3, 24]	φαίην εἶναι ἀνδρὸς τὰ τοιαῦτα	καὶ	ἀξιοῦντος ἑαυτὸν τῶν καλῶν. ~Ὁ
[3, 26]	μὲν τὰς τιμωρίας πικρὸς ἦν	καὶ	ἀπαραίτητος, τά γε μὴν ἄλλα
[3, 38]	διὰ τῶν σωμάτων πρῶτοι ἐπενόησαν,	καὶ	ἀπεδύσαντο καὶ ἠλείψαντο. καὶ ἵππους
[3, 32]	τῷ πλήκτρῳ τοῦ Λίνου καθίκετο	καὶ	ἀπέκτεινεν αὐτόν. ~Σάτυρος ὁ αὐλητὴς
[3, 9]	συμμίξειεν. ὁ γὰρ ἀνέραστος φεύγει	καὶ	ἀποδιδράσκει τὸν ἐρωτικόν, ἅτε βέβηλος
[3, 19]	προῆλθε φιλοτιμίας, ὡς ἐξελάσαι αὐτὸν	καὶ	ἀποδοῦναι τὸ σύνηθες χωρίον τῷ
[3, 24]	πολεμίους τὴν καλλίστην στολὴν ἁρμόττειν,	καὶ	ἀποθνήσκοντα ἐν τῇ μάχῃ κεῖσθαι
[3, 15]	Βυζάντιον· ὅλην ἐπίνομεν τὴν νύκτα.	~Καὶ	Ἀργεῖοι δὲ καὶ Τιρύνθιοι κεκωμῴδηνται
[3, 18]	εἰσι σιδήρῳ. χρυσοῦ δὲ ἔχουσι	καὶ	ἀργύρου ἀφθονίαν, ὡς ἀτιμότερον εἶναι
[3, 17]	Πολύμνιδος καὶ Φωκίωνα τὸν Φώκου	καὶ	Ἀριστείδην τὸν Λυσιμάχου καὶ Ἐφιάλτην
[3, 42]	Διονύσου τὰς Μινύου θυγατέρας Λευκίππην	καὶ	Ἀρσίππην καὶ Ἀλκιθόην. αἴτιον δὲ
[3, 1]	οἱ Δελφοὶ παῖδας εὐγενεῖς πέμπουσι	καὶ	ἀρχιθέωρον ἕνα σφῶν αὐτῶν. οἳ
[3, 9]	ἀποδιδράσκει τὸν ἐρωτικόν, ἅτε βέβηλος	καὶ	ἀτέλεστος τῷ θεῷ καὶ τοσοῦτον
[3, 19]	τὸ εἰκὸς τὸν Ξενοκράτην φιλανθρώπως	καὶ	αὖ πάλιν ὁ Ξενοκράτης ἐκεῖνον
[3, 19]	καὶ ἄκαιρος στωμυλία λαλοῦντος κατηγόρει	καὶ	αὕτη τὸν τρόπον αὐτοῦ. πάντα
[3, 18]	Μαχίμου πόλεως μαχιμώτατοί τέ εἰσι	καὶ	αὐτοὶ καὶ γίνονται μεθ´ ὅπλων,
[3, 17]	ἐκεῖνοι ὑπὲρ τῶν Ἀθηναίων πρεσβεύοντες,	καὶ	αὐτοῖς σωτηρίαν εὕραντο; οἵπερ οὖν
[3, 17]	δὲ ὁ γνώριμος ὁ Πυθαγόρου	καὶ	αὐτὸς Ἐπαμεινώνδαν ἐξεπαίδευσεν. εἴ τις
[3, 17]	ἐπαίδευσε, καὶ τὸ Ἀριστοτέλους, ἐπεὶ	καὶ	αὐτὸς σὺν Ἀλεξάνδρῳ τῷ Φιλίππου
[3, 18]	ἀλλὰ καὶ εἴ του ἤρα	καὶ	αὐτοῦ λαμβάνει λήθην, καὶ γίνεται
[3, 18]	μὲν εἶναι καὶ μεγάλας πόλεις	καὶ	βίων ἰδιότητας, καὶ νόμους αὐτοῖς
[3, 22]	τῶν ἐλευθέρων ἓν ὅ τι	καὶ	βούλεται τῶν οἰκείων ἀποφέρειν ἀράμενον.
[3, 20]	καὶ ἄλλα ἀπέπεμψαν ἀτὰρ οὖν	καὶ	βοῦν καὶ πλακοῦντα. ὃ δὲ
[3, 18]	ἐκ τῆς γῆς χωρὶς ἀρότρων	καὶ	βοῶν, γεωργεῖν δὲ καὶ σπείρειν
[3, 14]	τὸ σόφισμα ἀνέπεισεν αὐτοὺς ὀψὲ	καὶ	βραδέως τὴν τάξιν μὴ καταλιπεῖν,
[3, 1]	καὶ Λητοῦς παῖδα. ἔστι δὲ	καὶ	βωμὸς ἐν αὐτῷ τῷ τόπῳ,
[3, 42]	δὲ τῶν ὀρόφων ἔσταζον οἴνου	καὶ	γάλακτος σταγόνες. τὰς δὲ οὐδὲ
[3, 19]	κατασκευῇ τῇ περὶ τὸ σῶμα.	καὶ	γὰρ ἐσθῆτι ἐχρῆτο περιέργῳ ὁ
[3, 18]	ἤρα καὶ αὐτοῦ λαμβάνει λήθην,	καὶ	γίνεται κατὰ βραχὺ νεώτερος καὶ
[3, 18]	μαχιμώτατοί τέ εἰσι καὶ αὐτοὶ	καὶ	γίνονται μεθ´ ὅπλων, καὶ ἀεὶ
[3, 30]	~Ἀμοιβεὺς ὁ κιθαρῳδὸς σωφρονέστατος ἐλέγετο	καὶ	γυναῖκα ὡραιοτάτην ἔχων μὴ ὁμιλεῖν
[3, 19]	ἐκείρετο καὶ ταύτην ἀήθη Πλάτωνι,	καὶ	δακτυλίους δὲ πολλοὺς φορῶν ἐκαλλύνετο
[3, 23]	καὶ ἡ πρὸς Ἀρβήλοις μάχη	καὶ	Δαρεῖος ἡττημένος καὶ Πέρσαι δουλεύοντες
[3, 26]	Ἐφεσίων γελάσαντά φασι τὸν Κροῖσον	καὶ	δεξάμενον πράως τὸ στρατηγηθὲν τοῖς
[3, 22]	τοῦ ἀνδρὸς εὐσεβείᾳ οἱ Ἕλληνες	καὶ	δεύτερον αὐτῷ κτῆμα συνεχώρησαν λαβεῖν·
[3, 17]	Ἀρίστωνος Δίωνα κατήγαγεν ἐς Σικελίαν,	καὶ	δι´ ὧν αὐτῷ συνεβούλευε καὶ
[3, 19]	ἐνόσει δὲ τότε ὁ Σπεύσιππος,	καὶ	διὰ ταῦτα ἀδύνατος ἦν συμβαδίζειν
[3, 19]	ἅμα καὶ ἀγνωμονῶν ἦν δῆλος·	καὶ	διὰ ταῦτα ἀποστὰς ὁ Πλάτων
[3, 18]	ὡς φαύλως καὶ ταπεινῶς πράττοντας,	καὶ	διὰ ταῦτα ἀτιμάσαι προελθεῖν περαιτέρω.
[3, 17]	μοναρχικὴν ἑώρα τὴν δημοκρατίαν οὖσαν·	καὶ	διὰ ταῦτα οὔτε ἐπεψήφισεν Ἀθηναίοις
[3, 34]	τῶν ἄλλων σωφρονεῖν τοὺς πολίτας	καὶ	διὰ τῆς τραπέζης οὐχ ἥκιστα.
[3, 42]	δὲ ὅτι ἐπόθουν τοὺς γαμέτας,	καὶ	διὰ τοῦτο οὐκ ἐγένοντο τῷ
[3, 15]	τῶν Θρᾳκῶν, ἀλλὰ τοῦτο μὲν	καὶ	διαβεβόηται ἤδη καὶ διατεθρύληται, ὡς
[3, 18]	ἡμῖν σιδήρου. ἐπιχειρῆσαι δέ ποτε	καὶ	διαβῆναι τούτους ἐς τάσδε τὰς
[3, 1]	τὰ Θετταλικὰ διαγράψωμεν τῷ λόγῳ	καὶ	διαπλάσωμεν· ὡμολόγηται γὰρ καὶ ὁ
[3, 18]	τάσδε τὰς ἡμεδαπὰς νήσους ἔλεγε,	καὶ	διαπλεύσαντάς γε τὸν Ὠκεανὸν μυριάσι
[3, 15]	τοῦτο μὲν καὶ διαβεβόηται ἤδη	καὶ	διατεθρύληται, ὡς εἰσὶ πιεῖν δεινότατοι.
[3, 18]	σπείρειν οὐδὲν αὐτοῖς ἔργον εἶναι.	καὶ	διατελοῦσιν (ἦ δ´ ὃς) ὑγιεῖς
[3, 16]	τὰ τείχη, Τιμόθεος δὲ πείθων	καὶ	διδάσκων λόγῳ ὅτι λυσιτελέστερόν ἐστι
[3, 1]	καταφυγεῖν ὁδοιπόροις ἥδιστα καταγώγια, ἃ	καὶ	δίδωσιν ἀσμένως ψυχάσαι. διαρρέουσι δὲ
[3, 1]	μάλα λάσιος ἐνακμάζει καὶ τέθηλε	καὶ	δίκην τῶν εὐγενῶν ἀμπέλων κατὰ
[3, 30]	ὡραιοτάτην ἔχων μὴ ὁμιλεῖν αὐτῇ·	καὶ	Διογένης ὁ τῆς τραγῳδίας ὑποκριτὴς
[3, 25]	καλῶς ἀγωνισάμενοι τέλους ἔτυχον εὐκλεοῦς,	καὶ	δόξαν ἑαυτοῖς ἀθάνατον ἀπέλιπον καὶ
[3, 4]	οὖν ἐξ ἀρχῆς ἔπραττε, τοῦτο	καὶ	δρῶν διετέλεσεν. ~Ἀντίγονόν γε μήν
[3, 1]	Αἰνιάνων χώρας καὶ τῆς Μηλιέων	καὶ	Δωριέων καὶ Λοκρῶν τῶν Ἑσπερίων.
[3, 28]	μέγα φρονοῦντα ἐπὶ τῇ περιουσίᾳ	καὶ	ἔ τι πλέον ἐπὶ τοῖς
[3, 23]	πορείας, λέγων ὅτι ἔσται πρωί.	καὶ	ἑβδόμῃ εἱστιᾶτο παρὰ Περδίκκᾳ, καὶ
[3, 47]	οὐδὲν ὠφέλησεν, οὐδὲ τὰ πέντε	καὶ	ἑβδομήκοντα ἔτη, ἅπερ οὖν διεβίωσεν,
[3, 20]	προσέταξε κατὰ τὰ πάτρια σκευασθῆναι,	καὶ	ἐδείπνησεν ἡδέως. ~Ἐπανῄει ποτὲ ἐκ
[3, 17]	καὶ δι´ ὧν αὐτῷ συνεβούλευε	καὶ	ἐδίδασκε, διὰ τούτων τὴν τυραννίδα
[3, 18]	τῶν πρότερον ἐπιθυμιῶν παύεται, ἀλλὰ	καὶ	εἴ του ἤρα καὶ αὐτοῦ
[3, 8]	ὅτι ἦν πλούσιος· πολλάκις γὰρ	καὶ	ἐκ τούτων ἐθαυμάζοντο ἐν ταῖς
[3, 14]	σάλπιγγα δὲ οὐδὲ ἀρχὴν ὑπομένουσι.	καὶ	ἐκ τούτων ἔξεστι νοεῖν ὅτι
[3, 1]	ἀνατρέχει καὶ ἐπισκιάζει τὴν πέτραν·	καὶ	ἐκείνη μὲν ὑπολανθάνει, ὁρᾶται δὲ
[3, 18]	αὐτοὺς οὐχ ὅσον ἡμεῖς, ἀλλὰ	καὶ	ἐκεῖνον διπλοῦν. καὶ πολλὰς μὲν
[3, 3]	ἄγγελος προσέθηκε τῷ πρότερον λόγῳ	καὶ	ἐκεῖνον τὸν λέγοντα ὅτι νικῶν
[3, 23]	ὧν καὶ Εὐμένης ὁ Καρδιανὸς	καὶ	ἐκεῖνός ἐστι. ~Ξενοφῶντι ἔμελε τῶν
[3, 8]	οὕτως ἄρα κατεκτήσατο τὸ θέατρον	καὶ	ἐκράτησε τῶν παρόντων, ὥστε παραχρῆμα
[3, 19]	ἐρωτήσεις ποιούμενος καὶ τρόπον τινὰ	καὶ	ἐλεγκτικῶς, ἀδικῶν ἅμα καὶ ἀγνωμονῶν
[3, 1]	οὖν τῶν ἐν Θετταλίᾳ Τεμπῶν	καὶ	ἐμοὶ νῦν τοσαῦτα εἰρήσθω. ~Ἀναξαγόρᾳ
[3, 17]	ὁ συνήθης Ἀθηναίοις φθόνος ἐξέωσε·	καὶ	ἐν Αἰγύπτῳ δὲ συνὼν τῷ
[3, 18]	δοκεῖ μυθολόγος καὶ ἐν τούτοις	καὶ	ἐν ἄλλοις δέ. ~Λέγεται τὴν
[3, 26]	ἀνετράπη ὁ κληθεὶς ὕστερον Προδότης,	καὶ	ἐν ὀφθαλμοῖς ἑωρᾶτο τὸ δεινόν,
[3, 30]	καὶ κύνας εἶδε συμπλεκομένους, ἀπεστρέφετο·	καὶ	ἐν συμποσίῳ εἴ τις ἀφροδίσιος
[3, 43]	ἔγγονοι εἶεν· ἀλλ´ αὐτῶν κεφαλῇσι	καὶ	ἐν σφετέροισι τέκεσσιν εἱλεῖται, καὶ
[3, 18]	δὲ δεινὸς εἶναι δοκεῖ μυθολόγος	καὶ	ἐν τούτοις καὶ ἐν ἄλλοις
[3, 26]	τὸ πλεῖστον τῇ πόλει παρακαταθέμενος	καὶ	ἕνα τῶν συνήθων Πασικλέα ἀποδείξας
[3, 21]	καὶ μεγαλόφρον ἐνεφαίνετο τῷ Θεμιστοκλεῖ	καὶ	ἐξ ἐκείνου. ~Ὅτε ἑάλω τὸ
[3, 10]	ὑπὲρ αὐτοῦ κολάζουσιν, ἐπιγνώμονας αὐτοὺς	καὶ	ἐξεταστὰς ὧν ἐκεῖνοι πράττουσι κελεύοντες
[3, 17]	Περικλέα τὸν Ξανθίππου φιλόσοφον γενέσθαι	καὶ	Ἐπαμεινώνδαν τὸν Πολύμνιδος καὶ Φωκίωνα
[3, 18]	εἶτα παῖς γίνεται, εἶτα βρέφος,	καὶ	ἐπὶ τούτοις ἐξαναλώθη. καὶ ταῦτα
[3, 22]	τοῖς ὤμοις ἔφερεν. ὑπερεκλαγέντες οὖν	καὶ	ἐπὶ τούτῳ οὐχ ἥκιστα, πάντων
[3, 19]	μνήμης αὐτόν. ἐπιθέμενος οὖν αὐτῷ	καὶ	ἐπιβουλεύων ὁ Ἀριστοτέλης, καὶ φιλοτίμως
[3, 23]	καὶ ἑβδόμῃ εἱστιᾶτο παρὰ Περδίκκᾳ,	καὶ	ἔπινε πάλιν, καὶ ὀγδόῃ ἐκάθευδε.
[3, 1]	διαρρέουσι δὲ καὶ κρῆναι συχναί,	καὶ	ἐπιρρεῖ νάματα ὑδάτων ψυχρῶν καὶ
[3, 1]	πρὸς αὐτὸν τὸν πάγον ἀνατρέχει	καὶ	ἐπισκιάζει τὴν πέτραν· καὶ ἐκείνη
[3, 42]	μὲν περὶ τοὺς ἱστοὺς εἶχον,	καὶ	ἐπονοῦντο περὶ τὴν Ἐργάνην εὖ
[3, 1]	καὶ ἀνακοινοῦνται τὸ ὕδωρ αὐτῷ,	καὶ	ἐργάζονται τὸν Πηνειὸν ἐκεῖνοι μέγαν.
[3, 9]	διπλᾶ. οὔκουν τῷ ἐξ Ἄρεος	καὶ	Ἔρωτος φονῶντι αἰτιάσαιτο ἄν τις
[3, 42]	φασι γυμναὶ μαινόμεναι, ἐξεφοίτησαν δὲ	καὶ	ἐς ἄλλας χώρας τῆς Ἑλλάδος,
[3, 17]	ἦν. ἐστρατεύσατο γοῦν ἐπὶ Δήλιον,	καὶ	ἐς Ἀμφίπολιν καὶ ἐς Ποτίδαιαν.
[3, 8]	τῶν πολεμικῶν ἔργων ἡγήσεται καλῶς	καὶ	ἐς δέον, ὅπου μὴ ἀπᾴδοντα
[3, 6]	ἀπέστη τοῖς Θηβαίοις, τοῦτο μὲν	καὶ	ἐς πάντας ἐξεφοίτησε· τὸ δὲ
[3, 3]	στέφανον. ταῦτα μὲν οὖν δημώδη	καὶ	ἐς πολλοὺς ἐκπεφοίτηκεν. ~Δίων δὲ
[3, 17]	ἐπὶ Δήλιον, καὶ ἐς Ἀμφίπολιν	καὶ	ἐς Ποτίδαιαν. Ἀριστοτέλης δὲ τὴν
[3, 19]	τῷ Σταγειρίτῃ κατὰ τὸ καρτερόν,	καὶ	ἐς τοσοῦτον προῆλθε φιλοτιμίας, ὡς
[3, 1]	καὶ τοῖς λουσαμένοις ἀγαθὸν εἶναι	καὶ	ἐς ὑγίειαν αὐτοῖς συμβάλλεσθαι. κατᾴδουσι
[3, 1]	αὐτῷ τῷ τόπῳ, ἐν ᾧ	καὶ	ἐστεφανώσατο καὶ τὸν κλάδον ἀφεῖλε.
[3, 1]	ὁρᾶται δὲ τὸ χλοάζον πᾶν,	καὶ	ἔστιν ὀφθαλμῶν πανήγυρις. ἐν αὐτοῖς
[3, 1]	διεσπαρμένοι, καὶ μάλιστα οἱ μουσικοί,	καὶ	ἑστιῶσιν εὖ μάλα τὰς ἀκοάς,
[3, 41]	Προτρύγαιον καὶ Σταφυλίτην καὶ Ὀμφακίτην	καὶ	ἑτέρως πως διαφόρως. ~Ἐλέγη καὶ
[3, 1]	ἐστεφανώσατο καὶ τὸν κλάδον ἀφεῖλε.	καὶ	ἔτι καὶ νῦν δι´ ἔτους
[3, 17]	Λυσιμάχου καὶ Ἐφιάλτην τὸν Σοφωνίδου	καὶ	ἔτι κάτω τοῦ χρόνου Καρνεάδην
[3, 1]	χῶρος. κιττὸς μὲν γὰρ πολὺς	καὶ	εὖ μάλα λάσιος ἐνακμάζει καὶ
[3, 23]	τὰ ὅμοια αὐτοὺς λέγοντας, ὧν	καὶ	Εὐμένης ὁ Καρδιανὸς καὶ ἐκεῖνός
[3, 17]	Φώκου καὶ Ἀριστείδην τὸν Λυσιμάχου	καὶ	Ἐφιάλτην τὸν Σοφωνίδου καὶ ἔτι
[3, 43]	θέμενοι ἀνάστατοι ὑπ´ ἐκείνων ἐγένοντο,	καὶ	ἡ πόλις αὐτῶν ἠφανίσθη. ~Νεανίσκοι
[3, 23]	Γρανίκῳ καὶ τὰ ἐπὶ Ἰσσῷ	καὶ	ἡ πρὸς Ἀρβήλοις μάχη καὶ
[3, 42]	Βοιωτῶν δὲ ὡς ἐνθεώτατα ἐμάνησαν	καὶ	ἡ τραγῳδία βοᾷ. μόνας δὲ
[3, 9]	καὶ τοσοῦτον ἀνδρεῖος, ὅσον αὐτῷ	καὶ	ἡ ψυχὴ χωρεῖ καὶ τὸ
[3, 42]	ἐκ δὴ τούτων ἐγένοντο ὄρνιθες,	καὶ	ἣ μὲν ἤμειψε τὸ εἶδος
[3, 18]	ἑαυτῶν βίον γελῶντες εὖ μάλα	καὶ	ἡδόμενοι. οὕτω δὲ ἀναμφιλόγως εἰσὶ
[3, 38]	σωμάτων πρῶτοι ἐπενόησαν, καὶ ἀπεδύσαντο	καὶ	ἠλείψαντο. καὶ ἵππους ἔζευξε πρῶτος
[3, 32]	κελεύσαντος χορδήν τινα σὺν μέλει	καὶ	ἣν ἀπῄτει τὰ κιθαρίσματα, καὶ
[3, 17]	Σόλων δὲ Ἀθηναίοις, Βίας δὲ	καὶ	Θαλῆς τὴν Ἰωνίαν πολλὰ ὤνησαν,
[3, 1]	περίοικος λεὼς συνίασιν ἄλλοι ἄλλοις,	καὶ	θύουσι καὶ συνουσίας ποιοῦνται καὶ
[3, 23]	τῆς ἄλλης ἁπάσης Ἀσίας νενικημένης,	καὶ	Ἰνδοὶ δὲ καὶ οὗτοι Ἀλεξάνδρῳ
[3, 29]	τῇ τῆς οἰκουμένης ἀρχῇ, ὅτε	καὶ	Ἰνδοὺς ἑλὼν ἐς Βαβυλῶνα ὑπέστρεψεν.
[3, 38]	ἐπενόησαν, καὶ ἀπεδύσαντο καὶ ἠλείψαντο.	καὶ	ἵππους ἔζευξε πρῶτος Ἐριχθόνιος. ~Ὅτι
[3, 1]	ἐν αὐτοῖς δὲ τοῖς λείοις	καὶ	καθημένοις ἄλση τέ ἐστι ποικίλα
[3, 7]	τινας καθεζομένους ἐν ἰατρείῳ ψογεροὺς	καὶ	κακῶς ἀγορεύειν ἐκ παντὸς τρόπου
[3, 9]	ἐξ ἑνὸς περιειλημμένοι δαίμονος εὖ	καὶ	καλῶς ἀγωνίζονται τοσοῦτον, ὅσον ἐνθουσιᾶν
[3, 25]	καὶ ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος εὖ	καὶ	καλῶς ἀγωνισάμενοι τέλους ἔτυχον εὐκλεοῦς,
[3, 39]	Μαιῶται καὶ Σαυρομάται, τέρμινθον δὲ	καὶ	κάρδαμον Πέρσαι. ~Ὅτι οἱ συγχορευταὶ
[3, 19]	Ξενοκράτης ἀφίκετο ἐκ τῆς ἀποδημίας,	καὶ	καταλαμβάνει τὸν Ἀριστοτέλη βαδίζοντα οὗ
[3, 16]	ᾕρει τὰς πόλεις μηχανὰς προσάγων	καὶ	κατασείων καὶ ὑπορύττων τὰ τείχη,
[3, 18]	μεθ´ ὅπλων, καὶ ἀεὶ πολεμοῦσι,	καὶ	καταστρέφονται τοὺς ὁμόρους, καὶ παμπόλλων
[3, 18]	δ´ ὃς) ὑγιεῖς καὶ ἄνοσοι,	καὶ	καταστρέφουσι τὸν ἑαυτῶν βίον γελῶντες
[3, 6]	τε ἄλλα μεγαλόφρων ὢν πεφώραται	καὶ	καταφρονητικὸς τῶν ὑπὸ τοῦ πλήθους
[3, 19]	ἀκούσας παραχρῆμα ἧκε πρὸς Πλάτωνα,	καὶ	κατέλαβε διαλεγόμενον τοῖς σὺν ἑαυτῷ·
[3, 42]	καὶ ἑτέρως πως διαφόρως. ~Ἐλέγη	καὶ	Κελαινὴ Προίτου θυγατέρες. μάχλους δὲ
[3, 33]	Ἀρίστωνος τοῦ φιλοσόφου πολλάκις ἠκροᾶτο,	καὶ	κηλούμενος ἐκ τῶν λεγομένων ἐπέλεγεν
[3, 4]	μὲν χρηματίζων ὑπέρ τινων δημοσίων	καὶ	κοινῶν πραγμάτων, ὁ δὲ παῖς
[3, 19]	περιέργῳ ὁ Ἀριστοτέλης καὶ ὑποδέσει,	καὶ	κουρὰν δὲ ἐκείρετο καὶ ταύτην
[3, 1]	δίδωσιν ἀσμένως ψυχάσαι. διαρρέουσι δὲ	καὶ	κρῆναι συχναί, καὶ ἐπιρρεῖ νάματα
[3, 17]	ἔτι κάτω τοῦ χρόνου Καρνεάδην	καὶ	Κριτόλαον, εἴ γε ἐς τὴν
[3, 30]	δὲ ὁ παγκρατιαστὴς εἴ ποτε	καὶ	κύνας εἶδε συμπλεκομένους, ἀπεστρέφετο· καὶ
[3, 17]	ἀμείνων στρατηγός, ὅτε Κύρῳ συνανέβη·	καὶ	Κῦρος μὲν καὶ οἱ σὺν
[3, 38]	γῆ ἀνέδωκε. δίκας τε δοῦναι	καὶ	λαβεῖν εὗρον Ἀθηναῖοι πρῶτοι. καὶ
[3, 1]	ταύτης τῆς δάφνης τῆς Τεμπικῆς	καὶ	λαβόντα κλάδον ἐς τὴν δεξιὰν
[3, 18]	τε διάγειν καὶ πλούτῳ βαθεῖ,	καὶ	λαμβάνειν τοὺς καρποὺς ἐκ τῆς
[3, 14]	διάκεινται Βυζάντιοι. διὰ ταῦτά τοι	καὶ	Λεωνίδης ὁ στρατηγὸς αὐτῶν ἐν
[3, 1]	παραλαβεῖν τὸ μαντεῖον τὸν Διὸς	καὶ	Λητοῦς παῖδα. ἔστι δὲ καὶ
[3, 1]	καὶ τῆς Μηλιέων καὶ Δωριέων	καὶ	Λοκρῶν τῶν Ἑσπερίων. οὗτοι δὲ
[3, 16]	Δημήτριος μὲν βίᾳ καὶ πλεονεξίᾳ	καὶ	λυπῶν τὰ μέγιστα καὶ ἀδικῶν
[3, 17]	νέῳ ὄντι φιλοσοφῶν ἦν δῆλος.	καὶ	Λῦσις δὲ ὁ γνώριμος ὁ
[3, 1]	καὶ ὄρνιθες ἄλλος ἄλλῃ διεσπαρμένοι,	καὶ	μάλιστα οἱ μουσικοί, καὶ ἑστιῶσιν
[3, 28]	Ἀλκιβιάδην τετυφωμένον ἐπὶ τῷ πλούτῳ	καὶ	μέγα φρονοῦντα ἐπὶ τῇ περιουσίᾳ
[3, 18]	παρ´ αὐτοῖς ἔφη πόλεις πολλὰς	καὶ	μεγάλας, ἐπ´ ἐσχάτῳ δὲ τῆς
[3, 18]	διπλοῦν. καὶ πολλὰς μὲν εἶναι	καὶ	μεγάλας πόλεις καὶ βίων ἰδιότητας,
[3, 1]	σφῶν αὐτῶν. οἳ δὲ παραγενόμενοι	καὶ	μεγαλοπρεπῶς θύσαντες ἐν τοῖς Τέμπεσιν
[3, 21]	ὁδός; οὕτως ἄρα εὐγενές τι	καὶ	μεγαλόφρον ἐνεφαίνετο τῷ Θεμιστοκλεῖ καὶ
[3, 1]	μέν ἐστι πλέθρου, τῇ δὲ	καὶ	μεῖζον ὀλίγῳ. διαρρεῖ δὲ μέσου
[3, 1]	ὑπό τινος θείας φροντίδος διεσχισμένα,	καὶ	μέσον δέχεται χωρίον, οὗ τὸ
[3, 11]	τὴν ψυχὴν τῷ σώματι περιπλέκεσθαι	καὶ	μὴ δύνασθαι καθαρῶς τὴν ἀλήθειαν
[3, 1]	τῷ αὐτῷ θεῷ τούτῳ τιμῶσι.	καὶ	μὴν καὶ τοῖς Πυθίοις ἐκ
[3, 17]	πολιτείᾳ οὐκ ἠρέσκετο· τυραννικὴν γὰρ	καὶ	μοναρχικὴν ἑώρα τὴν δημοκρατίαν οὖσαν·
[3, 19]	πολλοὺς φορῶν ἐκαλλύνετο ἐπὶ τούτῳ·	καὶ	μωκία δέ τις ἦν αὐτοῦ
[3, 42]	Λευκίππης παῖδα ἔτι ἁπαλὸν ὄντα	καὶ	νεαρὸν διεσπάσαντο οἷα νεβρὸν τῆς
[3, 18]	μεγάλας πόλεις καὶ βίων ἰδιότητας,	καὶ	νόμους αὐτοῖς τετάχθαι ἐναντίως κειμένους
[3, 1]	τὸν κλάδον ἀφεῖλε. καὶ ἔτι	καὶ	νῦν δι´ ἔτους ἐνάτου οἱ
[3, 17]	Ἀπολλωνίαν ἐκ Μιλήτου ἀποικίας. ἀλλὰ	καὶ	Ξενοφῶν στρατιώτης ἀγαθὸς ἦν καὶ
[3, 1]	λόγῳ καὶ διαπλάσωμεν· ὡμολόγηται γὰρ	καὶ	ὁ λόγος, ἐὰν ἔχῃ δύναμιν
[3, 14]	Δάμων. ὁμολογεῖν δὲ τούτοις ἔοικε	καὶ	ὁ Μένανδρος, ὅταν λέγῃ μεθύσους
[3, 23]	παρὰ Περδίκκᾳ, καὶ ἔπινε πάλιν,	καὶ	ὀγδόῃ ἐκάθευδε. πέμπτῃ δὲ ἐπὶ
[3, 1]	καλούμενος Πηνειός. ἐς τοῦτον δὲ	καὶ	οἱ λοιποὶ ποταμοὶ συρρέουσι, καὶ
[3, 19]	μάλα συχνοὶ καὶ ἄξιοι λόγου	καὶ	οἱ μάλιστα δοκοῦντες τῶν νέων
[3, 17]	Κύρῳ συνανέβη· καὶ Κῦρος μὲν	καὶ	οἱ σὺν αὐτῷ ἀπέθανον, καλούσης
[3, 25]	καλῶν. ~Ὁ Λεωνίδης ὁ Λακεδαιμόνιος	καὶ	οἱ σὺν αὐτῷ τριακόσιοι τὸν
[3, 22]	τοὺς γειναμένους δι´ αἰδοῦς ἄγοντας	καὶ	οἱ φύσει πολέμιοι ἥμεροι γίνονται.
[3, 14]	τοὺς Βυζαντίους διπλῆν αἰτίαν φέρεσθαι	καὶ	οἰνοφλυγίας καὶ προαγωγείας. ἅτε δὲ
[3, 1]	ὄρη δὲ ταῦτά ἐστιν ὑπερύψηλα	καὶ	οἷον ὑπό τινος θείας φροντίδος
[3, 19]	δὲ Πλάτων ὀγδοήκοντα ἔτη ἐγεγόνει,	καὶ	ὁμοῦ τι διὰ τὴν ἡλικίαν
[3, 41]	ἐκάλουν καὶ Προτρύγαιον καὶ Σταφυλίτην	καὶ	Ὀμφακίτην καὶ ἑτέρως πως διαφόρως.
[3, 29]	πτωχὸς δυσείμων βίον ἔχων ἐφήμερον.	καὶ	ὅμως ἐπὶ τούτοις μέγα ἐφρόνει
[3, 18]	τῆς χώρας αὐτῶν τόπον εἶναι	καὶ	ὀνομάζεσθαι Ἄνοστον, ἐοικέναι δὲ χάσματι,
[3, 24]	τε ἄλλων σπουδαίων, καὶ οὖν	καὶ	ὅπλα καλὰ ἔχειν. νικῶντι γὰρ
[3, 1]	ὑγίειαν αὐτοῖς συμβάλλεσθαι. κατᾴδουσι δὲ	καὶ	ὄρνιθες ἄλλος ἄλλῃ διεσπαρμένοι, καὶ
[3, 9]	ἅτε ἐκ θεοῦ κατόχως ἐνθουσιῶντα,	καὶ	οὐ μὰ Δία τοῦτο τὸ
[3, 14]	ἐνεπιδημοῦσι τῇ πόλει ἀπομισθώσαντας αὐτά,	καὶ	οὐ μόνον ἐκείνων, ἀλλὰ καὶ
[3, 13]	τῇ πρὸς αὐτὸν ὁμιλίᾳ καταναλίσκειν.	καὶ	οὐ μόνον ἐς πόμα καταχρῶνται
[3, 24]	ἔμελε τῶν τε ἄλλων σπουδαίων,	καὶ	οὖν καὶ ὅπλα καλὰ ἔχειν.
[3, 19]	τε λοιπῇ δεξιούμενος αὐτοὺς τιμῇ	καὶ	οὖν καὶ τῇ κοινωνίᾳ τῶν
[3, 15]	Ἀργεῖοι δὲ καὶ Τιρύνθιοι κεκωμῴδηνται	καὶ	οὗτοι ἀκρατέστερον τῷ οἴνῳ προσιόντες.
[3, 23]	Ἀσίας νενικημένης, καὶ Ἰνδοὶ δὲ	καὶ	οὗτοι Ἀλεξάνδρῳ πειθόμενοι· καλὸν δὲ
[3, 35]	ἥκιστα. ~Λόγος δέ τις διαρρεῖ	καὶ	οὗτος Ἀττικός, ὃς λέγει πρότερον
[3, 10]	σεμνοὶ ὦσιν· ἐπεί τοι Λακωνικὸς	καὶ	οὗτος νόμος, ὅταν ἁμάρτῃ μειράκιον,
[3, 18]	ἑαυτοῦ βίον τὸν λοιπὸν θρηνοῦντα,	καὶ	οὕτω τελευτᾶν. τὰ δὲ ἕτερα
[3, 42]	λατρείαν τοῦ δαίμονος. ἐνταῦθά τοι	καὶ	πάθος εἰργάσαντο ἔξω Κιθαιρῶνος, οὐ
[3, 18]	πολεμοῦσι, καὶ καταστρέφονται τοὺς ὁμόρους,	καὶ	παμπόλλων ἐθνῶν μία πόλις κρατεῖ
[3, 46]	πάντας ἐξεφοίτησεν. ~Σταγειριτῶν νόμος οὗτος	καὶ	πάντη Ἑλληνικός. ὃ μὴ κατέθου
[3, 1]	μέγαν. διατριβὰς δ´ ἔχει ποικίλας	καὶ	παντοδαπὰς ὁ τόπος οὗτος, οὐκ
[3, 21]	προσάγοντος τοῦ τυράννου. ὃ δὲ	καὶ	πάνυ ἐλευθερίως ἀπεκρίνατο αὕτη γὰρ‘
[3, 22]	Ἀχαιοὶ τὰς τῶν ἁλισκομένων τύχας	καὶ	πάνυ Ἑλληνικῶς τοῦτο ἐκήρυξαν, ἕκαστον
[3, 18]	Ἡδονῆς καλεῖσθαι τὸν δὲ Λύπης·	καὶ	παρ´ ἑκάτερον τούτων ἑστηκέναι δένδρα
[3, 1]	αὐτῆς δάφνης ἐλθεῖν ἐς Δελφοὺς	καὶ	παραλαβεῖν τὸ μαντεῖον τὸν Διὸς
[3, 1]	ἑστιῶσιν εὖ μάλα τὰς ἀκοάς,	καὶ	παραπέμπουσιν ἀπόνως καὶ σὺν ἡδονῇ,
[3, 1]	Λοκρῶν τῶν Ἑσπερίων. οὗτοι δὲ	καὶ	παραπέμπουσιν αὐτοὺς σὺν αἰδοῖ καὶ
[3, 1]	αὐτὴν προήκουσαν ἀποστέγειν τὴν ἀκτῖνα	καὶ	παρέχειν τοῖς πλέουσι πλεῖν κατὰ
[3, 6]	θαυμαζομένων, ἀτὰρ οὖν καὶ χρημάτων	καὶ	πατρίδος. ὅτι μὲν οὖν τῆς
[3, 47]	ἀλλὰ καὶ τὴν Ἑλλάδα πᾶσαν.	καὶ	Παυσανίαν δὲ τὸν Λακεδαιμόνιον οὐδὲν
[3, 27]	τοῦ Σωκράτους ἃ εἰκὸς ἦν	καὶ	πείσαντος φιλοσοφίας ἐπιθυμῆσαι. ~Ὁρῶν ὁ
[3, 1]	Πυθιάς, φέρει δὲ διὰ Θετταλίας	καὶ	Πελασγίας καὶ τῆς Οἴτης καὶ
[3, 17]	νομοθεσίας ἦρξε. τίς δὲ ἀντιφήσει	καὶ	Περικλέα τὸν Ξανθίππου φιλόσοφον γενέσθαι
[3, 23]	Ἀρβήλοις μάχη καὶ Δαρεῖος ἡττημένος	καὶ	Πέρσαι δουλεύοντες Μακεδόσι· καλὰ δὲ
[3, 43]	καὶ ἐν σφετέροισι τέκεσσιν εἱλεῖται,	καὶ	πῆμα δόμοις ἐπὶ πήματι βαίνει.
[3, 1]	καὶ ἐπιρρεῖ νάματα ὑδάτων ψυχρῶν	καὶ	πιεῖν ἡδίστων. λέγεται δὲ τὰ
[3, 20]	ἀπέπεμψαν ἀτὰρ οὖν καὶ βοῦν	καὶ	πλακοῦντα. ὃ δὲ ἀπιδὼν ἐς
[3, 16]	τὸν ἕτερον. Δημήτριος μὲν βίᾳ	καὶ	πλεονεξίᾳ καὶ λυπῶν τὰ μέγιστα
[3, 18]	Εὐσεβεῖς ἐν εἰρήνῃ τε διάγειν	καὶ	πλούτῳ βαθεῖ, καὶ λαμβάνειν τοὺς
[3, 8]	ἐν τῷ δράματι μέλη τε	καὶ	ποιήματα. ~Ἐρῶντι ἀνδρί τις οὐκ
[3, 8]	ἔν τινι τραγῳδίᾳ ἐπιτήδεια μέλη	καὶ	πολεμικὰ ἐξεπόνησεν, οὕτως ἄρα κατεκτήσατο
[3, 18]	ἡμεῖς, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνον διπλοῦν.	καὶ	πολλὰς μὲν εἶναι καὶ μεγάλας
[3, 1]	ὁ Πηνειὸς ποταμὸς ἔρχεται, σχολῇ	καὶ	πράως προϊὼν ἐλαίου δίκην, πολλὴ
[3, 14]	διπλῆν αἰτίαν φέρεσθαι καὶ οἰνοφλυγίας	καὶ	προαγωγείας. ἅτε δὲ ὑπὸ τῆς
[3, 14]	ἐκ τούτων ἔξεστι νοεῖν ὅτι	καὶ	πρὸς ὅπλα καὶ πρὸς πολέμους
[3, 14]	νοεῖν ὅτι καὶ πρὸς ὅπλα	καὶ	πρὸς πολέμους ἀλλοτριώτατα διάκεινται Βυζάντιοι.
[3, 36]	ἐπὶ σύκῳ, τοὺς συκοφάντας λέγων.	καὶ	πρὸς τὸν ἐρόμενον διὰ τί
[3, 26]	αὐτοῦ θεῖος καταστρεφόμενος τὴν Ἰωνίαν	καὶ	πρὸς τὸν Πίνδαρον πρεσβείαν ἀπέστειλεν,
[3, 28]	ἀνέκειτο πινάκιον ἔχον γῆς περίοδον,	καὶ	προσέταξε τῷ Ἀλκιβιάδῃ τὴν Ἀττικὴν
[3, 41]	ἐντεῦθεν τὸν Διόνυσον Φλεῶνα ἐκάλουν	καὶ	Προτρύγαιον καὶ Σταφυλίτην καὶ Ὀμφακίτην
[3, 38]	ἐλαίαν καὶ τὴν συκῆν, ἃ	καὶ	πρῶτα ἡ γῆ ἀνέδωκε. δίκας
[3, 18]	χιλίαις ἀνθρώπων ἕως Ὑπερβορέων ἀφικέσθαι.	καὶ	πυθομένους τῶν παρ´ ἡμῖν τούτους
[3, 35]	γελάσαι ἐξουσίαν εἶναι· ὕβρει γὰρ	καὶ	ῥᾳθυμίᾳ ἐπειρῶντο τὸ χωρίον ἄβατον
[3, 34]	τῇ πρὸς φιλοσοφίαν. ~Ὅτι Λάκωσι	καὶ	Ῥωμαίοις νόμος ἦν μὴ ἐξεῖναί
[3, 39]	Καρμανοὶ φοίνικας, κέγχρον δὲ Μαιῶται	καὶ	Σαυρομάται, τέρμινθον δὲ καὶ κάρδαμον
[3, 18]	Θεόπομπος συνουσίαν Μίδου τοῦ Φρυγὸς	καὶ	Σιληνοῦ. νύμφης δὲ παῖς ὁ
[3, 18]	ἀρότρων καὶ βοῶν, γεωργεῖν δὲ	καὶ	σπείρειν οὐδὲν αὐτοῖς ἔργον εἶναι.
[3, 19]	ἄνδρα, προετίμα δὲ αὐτοῦ Ξενοκράτην	καὶ	Σπεύσιππον καὶ Ἀμύκλαν καὶ ἄλλους,
[3, 41]	Διόνυσον Φλεῶνα ἐκάλουν καὶ Προτρύγαιον	καὶ	Σταφυλίτην καὶ Ὀμφακίτην καὶ ἑτέρως
[3, 37]	ἐπί τινα ἑορταστικὴν θυσίαν, συνελθόντες	καὶ	στεφανωσάμενοι πίνουσι κώνειον, ὅταν ἑαυτοῖς
[3, 1]	κατὰ τῶν ὑψηλῶν δένδρων ἀνέρπει	καὶ	συμπέφυκεν αὐτοῖς, πολλὴ δὲ σμίλαξ
[3, 1]	καὶ θύουσι καὶ συνουσίας ποιοῦνται	καὶ	συμπίνουσιν. ἅτε οὖν πολλῶν ὄντων
[3, 1]	τὰς ἀκοάς, καὶ παραπέμπουσιν ἀπόνως	καὶ	σὺν ἡδονῇ, διὰ τοῦ μέλους
[3, 9]	οὐκ ἐρῶν ἐπειγούσης τῆς μάχης	καὶ	συνάγοντος τοῦ πολέμου οὐκ ἂν
[3, 1]	συνίασιν ἄλλοι ἄλλοις, καὶ θύουσι	καὶ	συνουσίας ποιοῦνται καὶ συμπίνουσιν. ἅτε
[3, 11]	διαλυθεῖσαν τῆς περὶ τοῦτο λειτουργίας	καὶ	σφαιρωθεῖσαν ἐν τῷ περὶ τὸν
[3, 26]	μὴν ἄλλα ἐδόκει φιλόπατρις εἶναι	καὶ	σώφρων, καὶ τοῦ μὴ δουλεῦσαι
[3, 23]	Τύρῳ καὶ τὰ ἐν Ὀξυδράκαις	καὶ	τὰ ἄλλα αὐτοῦ. τί γὰρ
[3, 23]	καὶ τὸ πρὸς τῇ Τύρῳ	καὶ	τὰ ἐν Ὀξυδράκαις καὶ τὰ
[3, 17]	Χαρώνδας δὲ τὰ ἐν Κατάνῃ	καὶ	τὰ ἐν Ῥηγίῳ, ὅτε ἐκ
[3, 23]	οὖν Ἀλεξάνδρου τὰ ἐπὶ Γρανίκῳ	καὶ	τὰ ἐπὶ Ἰσσῷ καὶ ἡ
[3, 1]	~Ποικίλη ἱστορία Βιβλίον ~Φέρε οὖν	καὶ	τὰ καλούμενα Τέμπη τὰ Θετταλικὰ
[3, 43]	στασιασάντων ὑπὲρ αὐτοῦ τῶν Συβαριτῶν	καὶ	τὰ ὅπλα λαβόντων ἐπ´ ἀλλήλους,
[3, 23]	Πέρσαι δουλεύοντες Μακεδόσι· καλὰ δὲ	καὶ	τὰ τῆς ἄλλης ἁπάσης Ἀσίας
[3, 40]	τὴν ἐκ τοῦ Διονύσου φυτείαν	καὶ	τὰ τῶν οἰναρίδων δάση. ~Ὅτι
[3, 42]	τῆς νόσου. ἀκούω δὲ ὅτι	καὶ	ταῖς Λακεδαιμονίων γυναιξὶν ἐνέπεσέ τις
[3, 42]	γυναιξὶν ἐνέπεσέ τις οἶστρος βακχικὸς	καὶ	ταῖς τῶν Χίων. καὶ αἱ
[3, 18]	τοὺς εὐδαιμονεστάτους, καταφρονῆσαι ὡς φαύλως	καὶ	ταπεινῶς πράττοντας, καὶ διὰ ταῦτα
[3, 18]	νεώτερος καὶ τὰς φθανούσας ἡλικίας	καὶ	τὰς ἤδη διελθούσας ἀναλαμβάνει ὀπίσω.
[3, 18]	καὶ γίνεται κατὰ βραχὺ νεώτερος	καὶ	τὰς φθανούσας ἡλικίας καὶ τὰς
[3, 18]	βρέφος, καὶ ἐπὶ τούτοις ἐξαναλώθη.	καὶ	ταῦτα εἴ τῳ πιστὸς ὁ
[3, 23]	ἐπὶ δέκα τοῦ αὐτοῦ μηνὸς	καὶ	ταύτῃ ἔπινε, καὶ τῇ ἑπομένῃ
[3, 19]	ὑποδέσει, καὶ κουρὰν δὲ ἐκείρετο	καὶ	ταύτην ἀήθη Πλάτωνι, καὶ δακτυλίους
[3, 1]	καὶ εὖ μάλα λάσιος ἐνακμάζει	καὶ	τέθηλε καὶ δίκην τῶν εὐγενῶν
[3, 23]	αὐτοῦ μηνὸς καὶ ταύτῃ ἔπινε,	καὶ	τῇ ἑπομένῃ τὰ εἰθισμένα ἔδρα
[3, 19]	δεξιούμενος αὐτοὺς τιμῇ καὶ οὖν	καὶ	τῇ κοινωνίᾳ τῶν λόγων. ἀποδημίας
[3, 18]	τὸν Μίδαν. τὴν μὲν Εὐρώπην	καὶ	τὴν Ἀσίαν καὶ τὴν Λιβύην
[3, 47]	οὐ τὰς Ἀθήνας μόνον, ἀλλὰ	καὶ	τὴν Ἑλλάδα πᾶσαν. καὶ Παυσανίαν
[3, 18]	μὲν Εὐρώπην καὶ τὴν Ἀσίαν	καὶ	τὴν Λιβύην νήσους εἶναι, ἃς
[3, 18]	μεγίστας, οὐδὲν δὲ ἀλλήλαις ἐοικέναι·	καὶ	τὴν μὲν ὀνομάζεσθαι Μάχιμον, τὴν
[3, 1]	καὶ τότε ὁ θεὸς ἐστεφανώσατο.	καὶ	τὴν ὁδὸν ἐκείνην ἔρχονται, ἣ
[3, 38]	εὑρεθῆναι λέγουσι πρῶτον τὴν ἐλαίαν	καὶ	τὴν συκῆν, ἃ καὶ πρῶτα
[3, 47]	Βυζαντίῳ ἐκαινούργει, ὑπὲρ τούτων διέφθειρε	καὶ	τὴν χάριν τὴν ἐπὶ τοῖς
[3, 1]	καὶ Πελασγίας καὶ τῆς Οἴτης	καὶ	τῆς Αἰνιάνων χώρας καὶ τῆς
[3, 37]	εἰσιν, ὑποληρούσης ἤδη τι αὐτοῖς	καὶ	τῆς γνώμης διὰ τὸν χρόνον.
[3, 1]	Οἴτης καὶ τῆς Αἰνιάνων χώρας	καὶ	τῆς Μηλιέων καὶ Δωριέων καὶ
[3, 1]	δὲ διὰ Θετταλίας καὶ Πελασγίας	καὶ	τῆς Οἴτης καὶ τῆς Αἰνιάνων
[3, 1]	μεταξὺ κείμενος τοῦ τε Ὀλύμπου	καὶ	τῆς Ὄσσης. ὄρη δὲ ταῦτά
[3, 26]	αὐτῷ βουληθέντας παραλαβών, τὸν υἱὸν	καὶ	τῆς οὐσίας τὸ πλεῖστον τῇ
[3, 23]	ἐς ὅπλα ἀρετήν; ἔστω δὲ	καὶ	τῆς Τύχης Ἀλέξανδρον ἀγαπώσης τὰ
[3, 32]	καὶ ἣν ἀπῄτει τὰ κιθαρίσματα,	καὶ	τί διοίσει‘ ἔφη ἐὰν ταύτην
[3, 1]	καὶ παραπέμπουσιν αὐτοὺς σὺν αἰδοῖ	καὶ	τιμῇ οὐδὲν ἧττον ἤπερ οὖν
[3, 15]	τὴν νύκτα. ~Καὶ Ἀργεῖοι δὲ	καὶ	Τιρύνθιοι κεκωμῴδηνται καὶ οὗτοι ἀκρατέστερον
[3, 17]	Περσαίου, εἴ γε Ἀντίγονον ἐπαίδευσε,	καὶ	τὸ Ἀριστοτέλους, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς
[3, 14]	διαρρέοντες, αὐλοῦ μὲν ἀκούοντες χαίρουσι,	καὶ	τὸ ἔργον αὐτοῖς αὐλεῖσθαί ἐστι·
[3, 12]	γὰρ τῆς πατρίδος ἀπηλλάγησαν ἢ	καὶ	τὸ ἔτι θερμότερον τοῦ βίου
[3, 18]	τὴν ἔξω τούτου τοῦ κόσμου.	καὶ	τὸ μὲν μέγεθος αὐτῆς ἄπειρον
[3, 17]	ἐγὼ δὲ πολιτείαν φαίην ἂν	καὶ	τὸ Περσαίου, εἴ γε Ἀντίγονον
[3, 13]	ὥστε ζῆν αὐτοὺς ἐν οἴνῳ,	καὶ	τὸ πλεῖστον τοῦ βίου ἐν
[3, 23]	οὗτοι Ἀλεξάνδρῳ πειθόμενοι· καλὸν δὲ	καὶ	τὸ πρὸς τῇ Τύρῳ καὶ
[3, 9]	αὐτῷ καὶ ἡ ψυχὴ χωρεῖ	καὶ	τὸ σῶμα ῥώμης ἔχει· δέδοικε
[3, 1]	καὶ τῶν καθαγιζόντων συνεχῶς, εἰκότως	καὶ	τοῖς βαδίζουσι καὶ τοῖς πλέουσιν
[3, 1]	λέγεται δὲ τὰ ὕδατα ταῦτα	καὶ	τοῖς λουσαμένοις ἀγαθὸν εἶναι καὶ
[3, 14]	ἰδίων καὶ τῶν δωμάτων ἐξοικισθέντας,	καὶ	τοῖς ξένοις τοῖς ἐνεπιδημοῦσι τῇ
[3, 1]	συνεχῶς, εἰκότως καὶ τοῖς βαδίζουσι	καὶ	τοῖς πλέουσιν ὀσμαὶ συμπαρομαρτοῦσιν ἥδισται·
[3, 1]	θεῷ τούτῳ τιμῶσι. καὶ μὴν	καὶ	τοῖς Πυθίοις ἐκ ταύτης τῆς
[3, 42]	καὶ ἄμπελοι τοὺς ἱστοὺς περιεῖρπον,	καὶ	τοῖς ταλάροις ἐνεφώλευον δράκοντες, ἐκ
[3, 1]	ἐνταῦθά τοί φασι παῖδες Θετταλῶν	καὶ	τὸν Ἀπόλλωνα τὸν Πύθιον καθήρασθαι
[3, 36]	τὸ περὶ Σωκράτην πάθος αἰνιττόμενος	καὶ	τὸν καθ´ ἑαυτὸν κίνδυνον. ~Νόμος
[3, 1]	τόπῳ, ἐν ᾧ καὶ ἐστεφανώσατο	καὶ	τὸν κλάδον ἀφεῖλε. καὶ ἔτι
[3, 18]	περὶ τοῦτον τὸν τόπον ῥεῖν,	καὶ	τὸν μὲν Ἡδονῆς καλεῖσθαι τὸν
[3, 17]	γὰρ τὴν σὺν αὐτοῖς ἀπραγμοσύνην	καὶ	τὸν τῆς ἡσυχίας ἔρωτα κἂν
[3, 9]	βέβηλος καὶ ἀτέλεστος τῷ θεῷ	καὶ	τοσοῦτον ἀνδρεῖος, ὅσον αὐτῷ καὶ
[3, 23]	ἕκτῃ ἐκάθευδεν ἐκ τοῦ πότου,	καὶ	τοσοῦτον ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἔζησεν,
[3, 1]	δάφνης διαπλέξαντες, ἀφ´ ἧσπερ οὖν	καὶ	τότε ὁ θεὸς ἐστεφανώσατο. καὶ
[3, 23]	ἔξεστι δὲ ἐκ τούτων ἐννοεῖν	καὶ	τοῦ λοιποῦ χρόνου τὰ ὅμοια
[3, 44]	τῶν κακούργων, τῶν ἄλλων προαναλωθέντων,	καὶ	τοῦ μὲν λῃστοῦ ἥμαρτεν, ὦσε
[3, 26]	ἐδόκει φιλόπατρις εἶναι καὶ σώφρων,	καὶ	τοῦ μὴ δουλεῦσαι τὴν πατρίδα
[3, 14]	ἅτε δὲ ὑπὸ τῆς μέθης	καὶ	τοῦ οἴνου διαρρέοντες, αὐλοῦ μὲν
[3, 26]	τῶν συνήθων Πασικλέα ἀποδείξας ἐπίτροπον	καὶ	τοῦ παιδὸς καὶ τῶν χρημάτων,
[3, 18]	δὲ τὰ ἄλλα ζῷα μεγάλα,	καὶ	τοὺς ἀνθρώπους δὲ τῶν ἐνταυθοῖ
[3, 22]	τῶν ἀνθρώπων καὶ τοὺς θεοὺς	καὶ	τοὺς γειναμένους δι´ αἰδοῦς ἄγοντας
[3, 22]	πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς τῶν ἀνθρώπων	καὶ	τοὺς θεοὺς καὶ τοὺς γειναμένους
[3, 14]	ἐπὶ τῶν τειχῶν διασκηνωθῆναι αὐτοῖς.	καὶ	τοῦτο τὸ σόφισμα ἀνέπεισεν αὐτοὺς
[3, 10]	οὐδενὸς ἐρῶντα τῶν καλῶς πεφυκότων	καὶ	τοῦτον ἐζημίωσαν, ὅτι χρηστὸς ὢν
[3, 27]	τὴν πατρίδα ὑποχείριον Λυδοῖς. ~Πέπυσμαι	καὶ	τοῦτον τὸν λόγον· εἰ δὲ
[3, 19]	φιλοτίμως πάνυ τὰς ἐρωτήσεις ποιούμενος	καὶ	τρόπον τινὰ καὶ ἐλεγκτικῶς, ἀδικῶν
[3, 33]	πυρὶ θείην, τοὺς αὐλοὺς αἰνιττόμενος,	καὶ	τρόπον τινὰ τὴν τέχνην ἐκφαυλίζων
[3, 20]	κομίζων ἀπεκρίνατο ὅτι ἐκ μέλιτος	καὶ	τυροῦ καὶ ἄλλων τινῶν ἐσκεύασται.
[3, 10]	τῇ μὲν ἀφελείᾳ τοῦ τρόπου	καὶ	τῷ νεαρῷ τῆς ἡλικίας συγγινώσκουσι,
[3, 8]	τούτων ἐθαυμάζοντο ἐν ταῖς Ἀθήναις,	καὶ	τῶν ἄλλων προῃροῦντο. ἀλλ´ ἐπεὶ
[3, 14]	καὶ οὐ μόνον ἐκείνων, ἀλλὰ	καὶ	τῶν γυναικῶν αὐτοῖς ἀποστάντας, ὡς
[3, 14]	ἔχει, τῶν οἰκιῶν τῶν ἰδίων	καὶ	τῶν δωμάτων ἐξοικισθέντας, καὶ τοῖς
[3, 1]	σκιὰ ἐκ τῶν παραπεφυκότων δένδρων	καὶ	τῶν ἐξηρτημένων κλάδων τίκτεται, ὡς
[3, 1]	οὖν πολλῶν ὄντων τῶν θυόντων	καὶ	τῶν καθαγιζόντων συνεχῶς, εἰκότως καὶ
[3, 26]	Ἐφεσίοις ἐκδήσαντας ἐκ τῶν πυλῶν	καὶ	τῶν τειχῶν θώμιγγας συνάψαι τοῖς
[3, 26]	ἀποδείξας ἐπίτροπον καὶ τοῦ παιδὸς	καὶ	τῶν χρημάτων, ἀπῆρεν ἐς Πελοπόννησον,
[3, 25]	αὐτοῖς θάνατον εἵλοντο ἐν Πύλαις,	καὶ	ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος εὖ καὶ
[3, 18]	οὖν καὶ ἄλλα ἀλλήλοις διελέχθησαν,	καὶ	ὑπὲρ τούτων δὲ ὁ Σιληνὸς
[3, 9]	οἱ δὲ Ἔρωτος βάκχοι πολεμοῦντες	καὶ	ὑπὸ τῆς Ἄρεος ὁρμῆς καὶ
[3, 9]	καὶ ὑπὸ τῆς Ἄρεος ὁρμῆς	καὶ	ὑπὸ τῆς Ἔρωτος ἐκκαύσεως διπλῆν
[3, 19]	ἐσθῆτι ἐχρῆτο περιέργῳ ὁ Ἀριστοτέλης	καὶ	ὑποδέσει, καὶ κουρὰν δὲ ἐκείρετο
[3, 1]	καθημένοις ἄλση τέ ἐστι ποικίλα	καὶ	ὑποδρομαὶ συνεχεῖς, ἐν ὥρᾳ θέρους
[3, 29]	τῆς τραγῳδίας ἀρὰς αὐτὸς ἐκπληροῖ	καὶ	ὑπομένει· εἶναι γὰρ πλάνης ἄοικος
[3, 16]	πόλεις μηχανὰς προσάγων καὶ κατασείων	καὶ	ὑπορύττων τὰ τείχη, Τιμόθεος δὲ
[3, 25]	καὶ δόξαν ἑαυτοῖς ἀθάνατον ἀπέλιπον	καὶ	φήμην ἀγαθὴν δι´ αἰῶνος. ~Πίνδαρος
[3, 17]	τῶν Ἀθηναίων ἀκούειν. ~Ἐπολιτεύσαντο οὖν	καὶ	φιλόσοφοι, μηδ´ αὐτὸ τοῦτο μόνον
[3, 19]	αὐτῷ καὶ ἐπιβουλεύων ὁ Ἀριστοτέλης,	καὶ	φιλοτίμως πάνυ τὰς ἐρωτήσεις ποιούμενος
[3, 17]	γενέσθαι καὶ Ἐπαμεινώνδαν τὸν Πολύμνιδος	καὶ	Φωκίωνα τὸν Φώκου καὶ Ἀριστείδην
[3, 6]	τοῦ πλήθους θαυμαζομένων, ἀτὰρ οὖν	καὶ	χρημάτων καὶ πατρίδος. ὅτι μὲν
[3, 13]	πόμα καταχρῶνται αὐτῷ, ἀλλὰ γὰρ	καὶ	χρῖμά ἐστιν αὐτοῖς ὁ οἶνος,
[3, 18]	τῶν ἐνταυθοῖ διπλασίονας τὸ μέγεθος,	καὶ	χρόνον ζῆν αὐτοὺς οὐχ ὅσον
[3, 15]	Ἰλλυριοί, ἀλλ´ ἐκεῖνοί γε προσειλήφασι	κἀκεῖνο	τὸ ἐπίκλημα, ὅτι ἐφεῖται τοῖς
[3, 10]	γὰρ ὡς ὅμοιον ἂν ἑαυτῷ	κἀκεῖνον	ἀπέφηνεν, ἴσως δ´ ἂν καὶ
[3, 3]	υἱὸν αὐτοῦ τὸν Γρύλλον τεθνάναι·	κἀκεῖνος	ἀπέθετο μὲν τὸν στέφανον, διετέλει
[3, 47]	τῶν Ἀθηναίων τείχισιν. ἔφυγε γὰρ	κἀκεῖνος	οὐ τὰς Ἀθήνας μόνον, ἀλλὰ
[3, 44]	ἐς Δελφοὺς ἀφικόμενοι θεωροὶ συμπολῖται	κακούργοις	περιτυγχάνουσιν. ὁ οὖν εἷς ἀπέδρα
[3, 44]	αὐτῶν συνεπλάκη τῷ λοιπῷ τῶν	κακούργων,	τῶν ἄλλων προαναλωθέντων, καὶ τοῦ
[3, 7]	ὅτι τῆς ἐκ τῶν πολλῶν	κακοφημίας	ὑπερφρονεῖ, θεασάμενός τινας καθεζομένους ἐν
[3, 7]	καθεζομένους ἐν ἰατρείῳ ψογεροὺς καὶ	κακῶς	ἀγορεύειν ἐκ παντὸς τρόπου διψῶντας
[3, 43]	τίσιν οὐκ ἀλεείνας. τοῖς δὲ	κακῶς	ῥέξασι δίκης τέλος οὐχὶ χρονιστὸν
[3, 23]	δυοῖν οὖν θάτερον, ἢ Ἀλέξανδρος	κακῶς	τοσαύτας τοῦ μηνὸς ἡμέρας ἑαυτὸν
[3, 23]	προθυμίαν ἀπαγορεύων. ἐκεῖνα δὲ οὐκέτι	καλὰ	Ἀλεξάνδρου. δίου μηνός φασι πέμπτῃ
[3, 23]	ἡττημένος καὶ Πέρσαι δουλεύοντες Μακεδόσι·	καλὰ	δὲ καὶ τὰ τῆς ἄλλης
[3, 24]	σπουδαίων, καὶ οὖν καὶ ὅπλα	καλὰ	ἔχειν. νικῶντι γὰρ ἔλεγε τοὺς
[3, 10]	πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα εἰπεῖν	καλὰ	ἔχω, ἃ δ´ οὖν προῄρημαι,
[3, 23]	οἱ φύσει πολέμιοι ἥμεροι γίνονται.	~Καλὰ	μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου τὰ ἐπὶ
[3, 39]	δὲ ἀχράδας δεῖπνον εἶχον, Ἰνδοὶ	καλάμους,	Καρμανοὶ φοίνικας, κέγχρον δὲ Μαιῶται
[3, 18]	ῥεῖν, καὶ τὸν μὲν Ἡδονῆς	καλεῖσθαι	τὸν δὲ Λύπης· καὶ παρ´
[3, 1]	τὴν ὁδὸν ἐκείνην ἔρχονται, ἣ	καλεῖται	μὲν Πυθιάς, φέρει δὲ διὰ
[3, 24]	τῇ μάχῃ κεῖσθαι καλῶς ἐν	καλῇ	τῇ πανοπλίᾳ· τῷ γὰρ ἀνδρὶ
[3, 24]	γὰρ ἔλεγε τοὺς πολεμίους τὴν	καλλίστην	στολὴν ἁρμόττειν, καὶ ἀποθνήσκοντα ἐν
[3, 1]	ἔργα, ἀλλὰ φύσεως αὐτόματα ἐς	κάλλος	τότε φιλοτιμησαμένης, ὅτε ἐλάμβανε γένεσιν
[3, 12]	τοὺς ἐραστὰς οἱ ἐν Λακεδαίμονι	καλοὶ	οὐδὲ ἀλαζόνες, ἐπεὶ τοὐναντίον ἢ
[3, 23]	δὲ καὶ οὗτοι Ἀλεξάνδρῳ πειθόμενοι·	καλὸν	δὲ καὶ τὸ πρὸς τῇ
[3, 10]	ζημίᾳ. ἄλλον δέ τινα ἄνδρα	καλὸν	κἀγαθὸν οὐδενὸς ἐρῶντα τῶν καλῶς
[3, 23]	πλεῖστα, εἴ τις εἴη δύσερις.	καλὸς	δ´ οὖν Ἀλέξανδρος μὴ ἡττώμενος
[3, 1]	Βιβλίον ~Φέρε οὖν καὶ τὰ	καλούμενα	Τέμπη τὰ Θετταλικὰ διαγράψωμεν τῷ
[3, 45]	τὴν Θηβαϊκὴν περιελθόντα λίμνην τὴν	καλουμένην	Ἅρμα ἀποσφαγῆναι. ὁ μὲν πρῶτος
[3, 1]	διαρρεῖ δὲ μέσου αὐτοῦ ὁ	καλούμενος	Πηνειός. ἐς τοῦτον δὲ καὶ
[3, 18]	θαυμασιώτερον προσετίθει. μέροπάς τινας οὕτω	καλουμένους	ἀνθρώπους οἰκεῖν παρ´ αὐτοῖς ἔφη
[3, 47]	Φωκίωνα δὲ ἡ εὐφημία ἡ	καλοῦσα	αὐτὸν Χρηστὸν οὐδὲν ὠφέλησεν, οὐδὲ
[3, 17]	καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ἀπέθανον,	καλούσης	δὲ τῆς χρείας τὸν δυνησόμενον
[3, 24]	τοιαῦτα καὶ ἀξιοῦντος ἑαυτὸν τῶν	καλῶν.	~Ὁ Λεωνίδης ὁ Λακεδαιμόνιος καὶ
[3, 10]	ὅτε τις τῶν παρ´ αὐτοῖς	καλῶν	πλούσιον ἐραστὴν προείλετο χρηστοῦ πένητος,
[3, 9]	ἑνὸς περιειλημμένοι δαίμονος εὖ καὶ	καλῶς	ἀγωνίζονται τοσοῦτον, ὅσον ἐνθουσιᾶν αὐτοὺς
[3, 25]	ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος εὖ καὶ	καλῶς	ἀγωνισάμενοι τέλους ἔτυχον εὐκλεοῦς, καὶ
[3, 24]	ἀποθνήσκοντα ἐν τῇ μάχῃ κεῖσθαι	καλῶς	ἐν καλῇ τῇ πανοπλίᾳ· τῷ
[3, 8]	ὅτι τῶν πολεμικῶν ἔργων ἡγήσεται	καλῶς	καὶ ἐς δέον, ὅπου μὴ
[3, 10]	καλὸν κἀγαθὸν οὐδενὸς ἐρῶντα τῶν	καλῶς	πεφυκότων καὶ τοῦτον ἐζημίωσαν, ὅτι
[3, 1]	ἡδονῇ, διὰ τοῦ μέλους τὸν	κάματον	τῶν παριόντων ἀφανίσαντες. παρ´ ἑκάτερα
[3, 17]	καὶ τὸν τῆς ἡσυχίας ἔρωτα	κἂν	ἁρπάσαιμι ἐπιδραμών. ~Περιηγεῖταί τινα Θεόπομπος
[3, 15]	γυναιξίν, ἕκαστον ᾗ ἂν βούληται,	κἂν	μηδὲν προσήκῃ ἡ γυνὴ αὐτῷ.
[3, 14]	ταῖς συνήθεσι διατριβαῖς, προσέταξε τὰ	καπηλεῖα	ἐπὶ τῶν τειχῶν διασκηνωθῆναι αὐτοῖς.
[3, 14]	δεινῶς οἰνόφλυγας ὄντας ἐνοικεῖν τοῖς	καπηλείοις	λόγος ἔχει, τῶν οἰκιῶν τῶν
[3, 39]	καὶ Σαυρομάται, τέρμινθον δὲ καὶ	κάρδαμον	Πέρσαι. ~Ὅτι οἱ συγχορευταὶ Διονύσου
[3, 23]	λέγοντας, ὧν καὶ Εὐμένης ὁ	Καρδιανὸς	καὶ ἐκεῖνός ἐστι. ~Ξενοφῶντι ἔμελε
[3, 39]	ἀχράδας δεῖπνον εἶχον, Ἰνδοὶ καλάμους,	Καρμανοὶ	φοίνικας, κέγχρον δὲ Μαιῶται καὶ
[3, 17]	καὶ ἔτι κάτω τοῦ χρόνου	Καρνεάδην	καὶ Κριτόλαον, εἴ γε ἐς
[3, 18]	τῆς Ἡδονῆς ποταμῷ ἀντίπαλον ἐκφέρειν	καρπόν.	ὃς γὰρ ἂν γεύσηται τούτων,
[3, 18]	πλούτῳ βαθεῖ, καὶ λαμβάνειν τοὺς	καρποὺς	ἐκ τῆς γῆς χωρὶς ἀρότρων
[3, 18]	μέγεθος πλατάνου μεγάλης. φέρειν δὲ	καρποὺς	τὰ μὲν παρὰ τὸν τῆς
[3, 19]	ἐπέθετο τῷ Σταγειρίτῃ κατὰ τὸ	καρτερόν,	καὶ ἐς τοσοῦτον προῆλθε φιλοτιμίας,
[3, 1]	προϊὼν ἐλαίου δίκην, πολλὴ δὲ	κατ´	αὐτοῦ ἡ σκιὰ ἐκ τῶν
[3, 18]	αὐτοῦ λαμβάνει λήθην, καὶ γίνεται	κατὰ	βραχὺ νεώτερος καὶ τὰς φθανούσας
[3, 1]	τὸν Ἀπόλλωνα τὸν Πύθιον καθήρασθαι	κατὰ	πρόσταγμα τοῦ Διός, ὅτε τὸν
[3, 8]	~Φρύνιχον Ἀθηναῖοι στρατηγὸν εἵλοντο οὔτε	κατὰ	σπουδὰς οὔτε κατὰ τὴν τοῦ
[3, 20]	βρῶμα. τὸν δὲ βοῦν προσέταξε	κατὰ	τὰ πάτρια σκευασθῆναι, καὶ ἐδείπνησεν
[3, 20]	Σπαρτιάτῃ ἐς Ἰωνίαν ἀφικομένῳ οἱ	κατὰ	τὴν Ἰωνίαν ξένοι πολλὰ μὲν
[3, 9]	διπλῆν τὴν λατρείαν ὑπομένοντες εἰκότως	κατὰ	τὴν Κρητῶν ἔννοιαν κατορθοῦσι διπλᾶ.
[3, 8]	εἵλοντο οὔτε κατὰ σπουδὰς οὔτε	κατὰ	τὴν τοῦ γένους ἀξίαν οὔτε
[3, 19]	αὐτός τε ἐπέθετο τῷ Σταγειρίτῃ	κατὰ	τὸ καρτερόν, καὶ ἐς τοσοῦτον
[3, 44]	ἥμαρτεν, ὦσε δὲ τὸ ξίφος	κατὰ	τοῦ φίλου. τῷ ἀποδράντι οὖν
[3, 1]	καὶ δίκην τῶν εὐγενῶν ἀμπέλων	κατὰ	τῶν ὑψηλῶν δένδρων ἀνέρπει καὶ
[3, 1]	βούλεται δεικνύναι τῶν ἀνδρῶν τῶν	κατὰ	χειρουργίαν δεινῶν. ἔστι δὴ χῶρος
[3, 1]	καὶ παρέχειν τοῖς πλέουσι πλεῖν	κατὰ	ψῦχος. πᾶς δὲ ὁ περίοικος
[3, 1]	ὥρᾳ θέρους καταφυγεῖν ὁδοιπόροις ἥδιστα	καταγώγια,	ἃ καὶ δίδωσιν ἀσμένως ψυχάσαι.
[3, 1]	καὶ ἐς ὑγίειαν αὐτοῖς συμβάλλεσθαι.	κατᾴδουσι	δὲ καὶ ὄρνιθες ἄλλος ἄλλῃ
[3, 19]	ἀφίκετο ἐκ τῆς ἀποδημίας, καὶ	καταλαμβάνει	τὸν Ἀριστοτέλη βαδίζοντα οὗ κατέλιπε
[3, 27]	καταπονούμενος ἔμελλεν ἐπὶ στρατείαν ἀποδημῆσαι·	καταληφθεὶς	δὲ ὑπὸ Σωκράτους ὠνούμενος ὅπλα
[3, 14]	καὶ βραδέως τὴν τάξιν μὴ	καταλιπεῖν,	ἅτε τῆς προφάσεως αὐτοῖς περιῃρημένης.
[3, 12]	ἄλλοις ὡραίοις τὰ ἐκ τούτων	καταμαθεῖν	ἐστιν. αὐτοὶ γοῦν δέονται τῶν
[3, 13]	ἐν τῇ πρὸς αὐτὸν ὁμιλίᾳ	καταναλίσκειν.	καὶ οὐ μόνον ἐς πόμα
[3, 17]	Λοκροῖς, Χαρώνδας δὲ τὰ ἐν	Κατάνῃ	καὶ τὰ ἐν Ῥηγίῳ, ὅτε
[3, 17]	τὰ ἐν Ῥηγίῳ, ὅτε ἐκ	Κατάνης	ἔφευγε. Ταραντίνοις δὲ ἐγένετο ἀγαθὸν
[3, 27]	ὁ Ἀρίστωνος ὑπὸ πενίας φασὶ	καταπονούμενος	ἔμελλεν ἐπὶ στρατείαν ἀποδημῆσαι· καταληφθεὶς
[3, 16]	τὰς πόλεις μηχανὰς προσάγων καὶ	κατασείων	καὶ ὑπορύττων τὰ τείχη, Τιμόθεος
[3, 6]	οὐ δέομαι πόλεως, ἣν Ἀλέξανδρος	κατασκάψει	ἄλλος. ~Δημοχάρης ὁ τοῦ Δημοσθένους
[3, 19]	αὐτοῦ ὁ Πλάτων οὐδὲ τῇ	κατασκευῇ	τῇ περὶ τὸ σῶμα. καὶ
[3, 26]	ὁ πρὸς μητρὸς αὐτοῦ θεῖος	καταστρεφόμενος	τὴν Ἰωνίαν καὶ πρὸς τὸν
[3, 18]	ὅπλων, καὶ ἀεὶ πολεμοῦσι, καὶ	καταστρέφονται	τοὺς ὁμόρους, καὶ παμπόλλων ἐθνῶν
[3, 18]	ὃς) ὑγιεῖς καὶ ἄνοσοι, καὶ	καταστρέφουσι	τὸν ἑαυτῶν βίον γελῶντες εὖ
[3, 18]	ἀπογεύσηται, τοσοῦτον ἐκβάλλει δακρύων, ὥστε	κατατήκεσθαι	πάντα τὸν ἑαυτοῦ βίον τὸν
[3, 18]	ἡμῖν τούτους εἶναι τοὺς εὐδαιμονεστάτους,	καταφρονῆσαι	ὡς φαύλως καὶ ταπεινῶς πράττοντας,
[3, 6]	ἄλλα μεγαλόφρων ὢν πεφώραται καὶ	καταφρονητικὸς	τῶν ὑπὸ τοῦ πλήθους θαυμαζομένων,
[3, 1]	ὑποδρομαὶ συνεχεῖς, ἐν ὥρᾳ θέρους	καταφυγεῖν	ὁδοιπόροις ἥδιστα καταγώγια, ἃ καὶ
[3, 13]	καὶ οὐ μόνον ἐς πόμα	καταχρῶνται	αὐτῷ, ἀλλὰ γὰρ καὶ χρῖμά
[3, 17]	διάνοιαν ἀγαθοὶ γενόμενοι ἐφ´ ἡσυχίας	κατεβίωσαν.	ἐπηνώρθωσαν γὰρ τὰ κοινὰ Ζάλευκος
[3, 47]	Ἀντιπάτρῳ τὸν Πειραιᾶ προδιδόναι, Ἀθηναῖοι	κατέγνωσαν	αὐτοῦ θάνατον.
[3, 46]	καὶ πάντη Ἑλληνικός. ὃ μὴ	κατέθου	φησί, μὴ λάμβανε. ~Τιμόθεον τὰ
[3, 9]	ἐκ τοῦ ἑτέρου τῶν θεῶν	κατειλημμένοι,	ὧν ἕνα φησὶν Ὅμηρος ὅμοια
[3, 18]	ὀνομάζεσθαι Ἄνοστον, ἐοικέναι δὲ χάσματι,	κατειλῆφθαι	δὲ οὔτε ὑπὸ σκότους οὔτε
[3, 43]	οὔ σε θεμιστεύσω· Μουσῶν θεράποντα	κατέκτας	Ἥρης πρὸς βωμοῖσι, θεῶν τίσιν
[3, 8]	καὶ πολεμικὰ ἐξεπόνησεν, οὕτως ἄρα	κατεκτήσατο	τὸ θέατρον καὶ ἐκράτησε τῶν
[3, 19]	παραχρῆμα ἧκε πρὸς Πλάτωνα, καὶ	κατέλαβε	διαλεγόμενον τοῖς σὺν ἑαυτῷ· ἦσαν
[3, 19]	καταλαμβάνει τὸν Ἀριστοτέλη βαδίζοντα οὗ	κατέλιπε	τὸν Πλάτωνα. ὁρῶν δὲ αὐτὸν
[3, 17]	τούτων τὴν τυραννίδα τὴν Διονυσίου	κατέλυσε.	Σωκράτης δὲ τῇ μὲν Ἀθηναίων
[3, 4]	παῖς αὐτοῦ ἐκ τοῦ τέγους	κατενεχθεὶς	ἐς τὴν αὐλὴν τὸν βίον
[3, 4]	ἐς τὴν αὐλὴν τὸν βίον	κατέστρεψεν.	οὐδὲν οὖν ἐπὶ τούτοις μετεβάλετο
[3, 1]	ὅτε τὸν Πύθωνα τὸν δράκοντα	κατετόξευσεν	φυλάττοντα τοὺς Δελφούς, τῆς Γῆς
[3, 43]	ὁ κιθαρῳδὸς σὺν αὐτῇ στολῇ	κατέφυγεν	ἐς τὸν τῆς Ἥρας βωμόν·
[3, 17]	Πλάτων δὲ ὁ Ἀρίστωνος Δίωνα	κατήγαγεν	ἐς Σικελίαν, καὶ δι´ ὧν
[3, 19]	πρόσωπον, καὶ ἄκαιρος στωμυλία λαλοῦντος	κατηγόρει	καὶ αὕτη τὸν τρόπον αὐτοῦ.
[3, 9]	εἰκότως κατὰ τὴν Κρητῶν ἔννοιαν	κατορθοῦσι	διπλᾶ. οὔκουν τῷ ἐξ Ἄρεος
[3, 9]	τὸν ἕτερον, ἅτε ἐκ θεοῦ	κατόχως	ἐνθουσιῶντα, καὶ οὐ μὰ Δία
[3, 17]	Ἐφιάλτην τὸν Σοφωνίδου καὶ ἔτι	κάτω	τοῦ χρόνου Καρνεάδην καὶ Κριτόλαον,
[3, 39]	εἶχον, Ἰνδοὶ καλάμους, Καρμανοὶ φοίνικας,	κέγχρον	δὲ Μαιῶται καὶ Σαυρομάται, τέρμινθον
[3, 1]	δεινῶν. ἔστι δὴ χῶρος μεταξὺ	κείμενος	τοῦ τε Ὀλύμπου καὶ τῆς
[3, 18]	καὶ νόμους αὐτοῖς τετάχθαι ἐναντίως	κειμένους	τοῖς παρ´ ἡμῖν νομιζομένοις. δύο
[3, 24]	καὶ ἀποθνήσκοντα ἐν τῇ μάχῃ	κεῖσθαι	καλῶς ἐν καλῇ τῇ πανοπλίᾳ·
[3, 37]	καθ´ ἑαυτὸν κίνδυνον. ~Νόμος ἐστὶ	Κείων,	οἱ πάνυ παρ´ αὐτοῖς γεγηρακότες,
[3, 15]	~Καὶ Ἀργεῖοι δὲ καὶ Τιρύνθιοι	κεκωμῴδηνται	καὶ οὗτοι ἀκρατέστερον τῷ οἴνῳ
[3, 42]	ἑτέρως πως διαφόρως. ~Ἐλέγη καὶ	Κελαινὴ	Προίτου θυγατέρες. μάχλους δὲ αὐτὰς
[3, 10]	καὶ ἐξεταστὰς ὧν ἐκεῖνοι πράττουσι	κελεύοντες	εἶναι. ~Οἱ περιπατητικοί φασι μεθ´
[3, 32]	κιθαρίζειν. τοῦ δὲ διδάσκοντος κροῦσαι	κελεύσαντος	χορδήν τινα σὺν μέλει καὶ
[3, 3]	πάλιν ὁ Ξενοφῶν ἐπέθετο τῇ	κεφαλῇ	τὸν στέφανον. ταῦτα μὲν οὖν
[3, 43]	Διὸς ἔγγονοι εἶεν· ἀλλ´ αὐτῶν	κεφαλῇσι	καὶ ἐν σφετέροισι τέκεσσιν εἱλεῖται,
[3, 33]	τοῦ φιλοσόφου πολλάκις ἠκροᾶτο, καὶ	κηλούμενος	ἐκ τῶν λεγομένων ἐπέλεγεν εἰ
[3, 19]	περιπάτου, καὶ ἀναχωρήσας ἐν τῷ	κήπῳ	τῷ ἑαυτοῦ φιλοσοφεῖ. ὁ δὲ
[3, 42]	Κιθαιρῶνος, οὐ μεῖον τοῦ ἐν	Κιθαιρῶνι·	τὸν γὰρ τῆς Λευκίππης παῖδα
[3, 42]	τοι καὶ πάθος εἰργάσαντο ἔξω	Κιθαιρῶνος,	οὐ μεῖον τοῦ ἐν Κιθαιρῶνι·
[3, 32]	ὁ Λῖνος ἔτι παῖδα ὄντα	κιθαρίζειν	ἐπαίδευεν· ἀμουσότερον δὲ ἁπτομένου τοῦ
[3, 32]	παῖς ὢν οὔπω πρόσηβος, ἐμάνθανε	κιθαρίζειν.	τοῦ δὲ διδάσκοντος κροῦσαι κελεύσαντος
[3, 32]	βασιλεύσειν ἀλλὰ τῷ ἐπὶ τέχνῃ	κιθαρίσειν	μέλλοντι. ἔδεισε δὲ ἄρα οὗτος
[3, 32]	μέλει καὶ ἣν ἀπῄτει τὰ	κιθαρίσματα,	καὶ τί διοίσει‘ ἔφη ἐὰν
[3, 43]	λαβόντων ἐπ´ ἀλλήλους, φοβηθεὶς ὁ	κιθαρῳδὸς	σὺν αὐτῇ στολῇ κατέφυγεν ἐς
[3, 30]	ἐς Βαβυλῶνα ὑπέστρεψεν. ~Ἀμοιβεὺς ὁ	κιθαρῳδὸς	σωφρονέστατος ἐλέγετο καὶ γυναῖκα ὡραιοτάτην
[3, 43]	δὲ ἐς γλαῦκα. ~Ἐν Συβάρει	κιθαρῳδοῦ	ᾄδοντος ἐν τῇ ἀγωνίᾳ, ἣν
[3, 43]	δὲ οὐδὲ ἐνταῦθα ἐφείσαντο τοῦ	κιθαρῳδοῦ.	ὀλίγῳ δὲ ὕστερον αἷμα ἐδόκει
[3, 36]	αἰνιττόμενος καὶ τὸν καθ´ ἑαυτὸν	κίνδυνον.	~Νόμος ἐστὶ Κείων, οἱ πάνυ
[3, 26]	τῶν τειχῶν θώμιγγας συνάψαι τοῖς	κίοσι	τοῦ τῆς Ἀρτέμιδος νεώ, οἱονεὶ
[3, 42]	εὖ μάλα φιλοτίμως· ἄφνω δὲ	κιττοί	τε καὶ ἄμπελοι τοὺς ἱστοὺς
[3, 1]	ὅτε ἐλάμβανε γένεσιν ὁ χῶρος.	κιττὸς	μὲν γὰρ πολὺς καὶ εὖ
[3, 1]	ᾧ καὶ ἐστεφανώσατο καὶ τὸν	κλάδον	ἀφεῖλε. καὶ ἔτι καὶ νῦν
[3, 1]	δάφνης τῆς Τεμπικῆς καὶ λαβόντα	κλάδον	ἐς τὴν δεξιὰν χεῖρα ἐκ
[3, 1]	παραπεφυκότων δένδρων καὶ τῶν ἐξηρτημένων	κλάδων	τίκτεται, ὡς ἐπὶ πλεῖστον τῆς
[3, 2]	τοσαῦτα εἰρήσθω. ~Ἀναξαγόρᾳ τις τῷ	Κλαζομενίῳ	σπουδάζοντι πρὸς τοὺς ἑταίρους προσελθὼν
[3, 30]	ἀκόλαστον κοίτην ἀπείπατο παντελῶς πᾶσαν.	Κλειτόμαχος	δὲ ὁ παγκρατιαστὴς εἴ ποτε
[3, 17]	Λακεδαιμονίους, Μυτιληναίους γε μὴν Πιττακός,	Κλεόβουλος	δὲ Ῥοδίους. καὶ Ἀναξίμανδρος δὲ
[3, 47]	Σπάρτην· λέγω δὲ ἣν ἐπρέσβευσε	κλέπτων	τὴν τῶν Ἀθηναίων τείχισιν. ἔφυγε
[3, 26]	τις τῶν πύργων ἀνετράπη ὁ	κληθεὶς	ὕστερον Προδότης, καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς
[3, 17]	ἡσυχίας κατεβίωσαν. ἐπηνώρθωσαν γὰρ τὰ	κοινὰ	Ζάλευκος μὲν τὰ ἐν Λοκροῖς,
[3, 9]	οὐ μὰ Δία τοῦτο τὸ	κοινὸν	ἐξ Ἄρεος ἀλλ´ ἐξ Ἔρωτος
[3, 4]	χρηματίζων ὑπέρ τινων δημοσίων καὶ	κοινῶν	πραγμάτων, ὁ δὲ παῖς αὐτοῦ
[3, 19]	τιμῇ καὶ οὖν καὶ τῇ	κοινωνίᾳ	τῶν λόγων. ἀποδημίας δὲ γενομένης
[3, 30]	τῆς τραγῳδίας ὑποκριτὴς τὴν ἀκόλαστον	κοίτην	ἀπείπατο παντελῶς πᾶσαν. Κλειτόμαχος δὲ
[3, 10]	χρηστοῦ πένητος, ἐπέβαλον αὐτῷ χρήματα,	κολάζοντες	ὡς ἔοικε τὴν φιλοχρηματίαν τῇ
[3, 10]	τὸν δὲ ἐραστὴν ὑπὲρ αὐτοῦ	κολάζουσιν,	ἐπιγνώμονας αὐτοὺς καὶ ἐξεταστὰς ὧν
[3, 1]	τοὺς ἐξ Ὑπερβορέων τὰ ἱερὰ	κομίζοντας	τῷ αὐτῷ θεῷ τούτῳ τιμῶσι.
[3, 20]	πέμμα ἐκεῖνο εἶναι; ὁ δὲ	κομίζων	ἀπεκρίνατο ὅτι ἐκ μέλιτος καὶ
[3, 42]	μὲν ἤμειψε τὸ εἶδος ἐς	κορώνην,	ἣ δὲ ἐς νυκτερίδα, ἣ
[3, 18]	ἐκείνην τὴν ἔξω τούτου τοῦ	κόσμου.	καὶ τὸ μὲν μέγεθος αὐτῆς
[3, 24]	τὰ ἐντάφια τὰ ὡς ἀληθῶς	κοσμοῦντα	αὐτόν. λέγεται οὖν ὁ τοῦ
[3, 19]	ὁ Ἀριστοτέλης καὶ ὑποδέσει, καὶ	κουρὰν	δὲ ἐκείρετο καὶ ταύτην ἀήθη
[3, 24]	δὲ θώρακα Ἀττικόν, τὸ δὲ	κράνος	Βοιωτουργές, τὸν δὲ ἵππον Ἐπιδαύριον.
[3, 18]	καὶ παμπόλλων ἐθνῶν μία πόλις	κρατεῖ	αὕτη. εἰσὶ δὲ οἱ οἰκήτορες
[3, 6]	ὡς ἀγαθὸν στρατιώτην, θάπτειν προσέταξεν.	~Κράτης	ὁ Θηβαῖος τά τε ἄλλα
[3, 1]	ἡ διαρκὴς ἡ περὶ τὸ	κρεῖττον	ἐκθεοῖ τὸν τόπον. ἐνταῦθά τοί
[3, 18]	ἀφανέστερος τὴν φύσιν, ἀνθρώπου δὲ	κρείττων,	ἐπεὶ καὶ ἀθάνατος ἦν. πολλὰ
[3, 1]	ἀσμένως ψυχάσαι. διαρρέουσι δὲ καὶ	κρῆναι	συχναί, καὶ ἐπιρρεῖ νάματα ὑδάτων
[3, 9]	λατρείαν ὑπομένοντες εἰκότως κατὰ τὴν	Κρητῶν	ἔννοιαν κατορθοῦσι διπλᾶ. οὔκουν τῷ
[3, 36]	ἀπέλιπε τὰς Ἀθήνας δέει τῆς	κρίσεως,	πρὸς τὸν ἐρόμενον αὐτὸν τίς
[3, 17]	κάτω τοῦ χρόνου Καρνεάδην καὶ	Κριτόλαον,	εἴ γε ἐς τὴν Ῥώμην
[3, 26]	τῶν Ἐφεσίων γελάσαντά φασι τὸν	Κροῖσον	καὶ δεξάμενον πράως τὸ στρατηγηθὲν
[3, 26]	οὐκ ἐπείσθη, ἐπολιόρκει τὴν πόλιν	Κροῖσος.	ἐπεὶ δέ τις τῶν πύργων
[3, 26]	ἔχειν ἐκεῖνα δήπου. ἐπεὶ γὰρ	Κροῖσος	ὁ πρὸς μητρὸς αὐτοῦ θεῖος
[3, 43]	ἡ δὲ δίκη οὐκ ἐβράδυνε·	Κροτωνιάταις	γὰρ ἐναντία τὰ ὅπλα θέμενοι
[3, 32]	ἐμάνθανε κιθαρίζειν. τοῦ δὲ διδάσκοντος	κροῦσαι	κελεύσαντος χορδήν τινα σὺν μέλει
[3, 32]	τί διοίσει‘ ἔφη ἐὰν ταύτην	κρούσω;	ἑτέραν δείξας. ὃ δὲ οὐδὲν
[3, 22]	οἱ Ἕλληνες καὶ δεύτερον αὐτῷ	κτῆμα	συνεχώρησαν λαβεῖν· ὃ δὲ τὸν
[3, 22]	ἥκιστα, πάντων αὐτῷ τῶν οἰκείων	κτημάτων	ἀπέστησαν, ὁμολογοῦντες ὅτι πρὸς τοὺς
[3, 18]	Λιβύην νήσους εἶναι, ἃς περιρρεῖν	κύκλῳ	τὸν Ὠκεανόν, ἤπειρον δὲ εἶναι
[3, 30]	ὁ παγκρατιαστὴς εἴ ποτε καὶ	κύνας	εἶδε συμπλεκομένους, ἀπεστρέφετο· καὶ ἐν
[3, 42]	μάχλους δὲ αὐτὰς ἡ τῆς	Κύπρου	βασιλὶς εἰργάσατο, ἐπὶ μέρους δὲ
[3, 17]	στρατηγός, ὅτε Κύρῳ συνανέβη· καὶ	Κῦρος	μὲν καὶ οἱ σὺν αὐτῷ
[3, 17]	ἦν καὶ ἀμείνων στρατηγός, ὅτε	Κύρῳ	συνανέβη· καὶ Κῦρος μὲν καὶ
[3, 37]	θυσίαν, συνελθόντες καὶ στεφανωσάμενοι πίνουσι	κώνειον,	ὅταν ἑαυτοῖς συνειδῶσιν ὅτι πρὸς