Livre, Chap.
[3, 35]	Ἀκαδημείᾳ μηδὲ γελάσαι ἐξουσίαν εἶναι·	ὕβρει	γὰρ καὶ ῥᾳθυμίᾳ ἐπειρῶντο τὸ
[3, 12]	οἶδεν· εἴτε γὰρ μειράκιον ἐτόλμησεν	ὕβριν	ὑπομεῖναι εἴτε ἐραστὴς ὑβρίσαι, ἀλλ´
[3, 12]	ἐτόλμησεν ὕβριν ὑπομεῖναι εἴτε ἐραστὴς	ὑβρίσαι,	ἀλλ´ οὐδετέροις ἐλυσιτέλησε τῇ Σπάρτῃ
[3, 1]	λουσαμένοις ἀγαθὸν εἶναι καὶ ἐς	ὑγίειαν	αὐτοῖς συμβάλλεσθαι. κατᾴδουσι δὲ καὶ
[3, 18]	καὶ διατελοῦσιν (ἦ δ´ ὃς)	ὑγιεῖς	καὶ ἄνοσοι, καὶ καταστρέφουσι τὸν
[3, 1]	πιεῖν ἡδίστων. λέγεται δὲ τὰ	ὕδατα	ταῦτα καὶ τοῖς λουσαμένοις ἀγαθὸν
[3, 1]	κρῆναι συχναί, καὶ ἐπιρρεῖ νάματα	ὑδάτων	ψυχρῶν καὶ πιεῖν ἡδίστων. λέγεται
[3, 1]	ποταμοὶ συρρέουσι, καὶ ἀνακοινοῦνται τὸ	ὕδωρ	αὐτῷ, καὶ ἐργάζονται τὸν Πηνειὸν
[3, 3]	ἐκ Μαντινείας ἄγγελος, λέγων τὸν	υἱὸν	αὐτοῦ τὸν Γρύλλον τεθνάναι· κἀκεῖνος
[3, 5]	τὸν δεύτερον ἐπεί τινες τὸν	υἱὸν	αὐτῷ ἐκ τῆς παρατάξεως ἐκόμισαν
[3, 26]	συναπαίρειν αὐτῷ βουληθέντας παραλαβών, τὸν	υἱὸν	καὶ τῆς οὐσίας τὸ πλεῖστον
[3, 26]	δι´ αἰῶνος. ~Πίνδαρος ὁ Μέλανος	υἱός,	Ἀλυάττου δὲ θυγατριδοῦς τοῦ Λυδοῦ,
[3, 7]	παντὸς τρόπου διψῶντας τί φατε	ὑμεῖς‘	εἶπε Δυσμενίδαι; τὸ ἦθος αὐτῶν
[3, 16]	τῶν ἀμφοτέρων τρόπον· ἔνεστι δ´	ὑμῖν	προτιμῆσαι τὸν ἕτερον. Δημήτριος μὲν
[3, 26]	Πίνδαρον πρεσβείαν ἀπέστειλεν, ἀξιῶν Ἐφεσίους	ὑπ´	αὐτῷ γενέσθαι, ὡς δ´ οὐκ
[3, 43]	ἐναντία τὰ ὅπλα θέμενοι ἀνάστατοι	ὑπ´	ἐκείνων ἐγένοντο, καὶ ἡ πόλις
[3, 40]	συγχορευταὶ Διονύσου Σάτυροι ἦσαν οἱ	ὑπ´	ἐνίων Τίτυροι ὀνομαζόμενοι. ἔσχον δὲ
[3, 10]	ἡλικίας συγγινώσκουσι, τὸν δὲ ἐραστὴν	ὑπὲρ	αὐτοῦ κολάζουσιν, ἐπιγνώμονας αὐτοὺς καὶ
[3, 43]	ἣν ἐπετέλουν τῇ Ἥρᾳ, στασιασάντων	ὑπὲρ	αὐτοῦ τῶν Συβαριτῶν καὶ τὰ
[3, 14]	αὐτοῖς περιῃρημένης. λέγει δὲ ταῦτα	ὑπὲρ	αὐτῶν Δάμων. ὁμολογεῖν δὲ τούτοις
[3, 47]	ὤνησεν ἡ ἐν Πλαταιαῖς νίκη·	ὑπὲρ	δὲ ὧν ἐν Βυζαντίῳ ἐκαινούργει,
[3, 29]	~Διογένης ὁ Σινωπεὺς συνεχῶς ἐπέλεγεν	ὑπὲρ	ἑαυτοῦ ὅτι τὰς ἐκ τῆς
[3, 1]	τοὺς στεφάνους τοῖς νικῶσι διδόασιν.	ὑπὲρ	μὲν οὖν τῶν ἐν Θετταλίᾳ
[3, 23]	ὅσον ἀναστὰς χρηματίσαι τοῖς ἡγεμόσιν	ὑπὲρ	τῆς αὔριον πορείας, λέγων ὅτι
[3, 25]	θάνατον εἵλοντο ἐν Πύλαις, καὶ	ὑπὲρ	τῆς Ἑλλάδος εὖ καὶ καλῶς
[3, 17]	τῶν ἀσεβημάτων. ἔνθα δὲ ἐχρῆν	ὑπὲρ	τῆς πατρίδος ἀγωνίζεσθαι, ἀλλ´ ἐνταῦθά
[3, 4]	δὲ ὁμιλητὴς ἔτυχε μὲν χρηματίζων	ὑπέρ	τινων δημοσίων καὶ κοινῶν πραγμάτων,
[3, 26]	τυραννικοῦ βίου φυγὴν αὐθαίρετον ἀλλαξάμενος	ὑπὲρ	τοῦ μὴ ποιῆσαι τὴν πατρίδα
[3, 18]	καὶ ἄλλα ἀλλήλοις διελέχθησαν, καὶ	ὑπὲρ	τούτων δὲ ὁ Σιληνὸς ἔλεγε
[3, 47]	δὲ ὧν ἐν Βυζαντίῳ ἐκαινούργει,	ὑπὲρ	τούτων διέφθειρε καὶ τὴν χάριν
[3, 17]	ἐς τὴν Ῥώμην ἀφίκοντο ἐκεῖνοι	ὑπὲρ	τῶν Ἀθηναίων πρεσβεύοντες, καὶ αὐτοῖς
[3, 15]	οἴνῳ προσιόντες. τό γε μὴν	ὑπὲρ	τῶν Θρᾳκῶν, ἀλλὰ τοῦτο μὲν
[3, 18]	Ὠκεανὸν μυριάσι χιλίαις ἀνθρώπων ἕως	Ὑπερβορέων	ἀφικέσθαι. καὶ πυθομένους τῶν παρ´
[3, 1]	οὖν ἐκεῖνοι, οἳ τοὺς ἐξ	Ὑπερβορέων	τὰ ἱερὰ κομίζοντας τῷ αὐτῷ
[3, 22]	γεγηρακότα ἀναθέμενος τοῖς ὤμοις ἔφερεν.	ὑπερεκλαγέντες	οὖν καὶ ἐπὶ τούτῳ οὐχ
[3, 22]	τοὺς πατρῴους θεοὺς βαστάσας ἔφερεν,	ὑπεριδὼν	τῶν ἄλλων. ἡσθέντες οὖν ἐπὶ
[3, 1]	Ὄσσης. ὄρη δὲ ταῦτά ἐστιν	ὑπερύψηλα	καὶ οἷον ὑπό τινος θείας
[3, 7]	τῆς ἐκ τῶν πολλῶν κακοφημίας	ὑπερφρονεῖ,	θεασάμενός τινας καθεζομένους ἐν ἰατρείῳ
[3, 29]	καὶ Ἰνδοὺς ἑλὼν ἐς Βαβυλῶνα	ὑπέστρεψεν.	~Ἀμοιβεὺς ὁ κιθαρῳδὸς σωφρονέστατος ἐλέγετο
[3, 27]	ἐκεῖνό ἐστι. Πλάτων ὁ Ἀρίστωνος	ὑπὸ	πενίας φασὶ καταπονούμενος ἔμελλεν ἐπὶ
[3, 18]	δὲ χάσματι, κατειλῆφθαι δὲ οὔτε	ὑπὸ	σκότους οὔτε ὑπὸ φωτός, ἀέρα
[3, 27]	ἐπὶ στρατείαν ἀποδημῆσαι· καταληφθεὶς δὲ	ὑπὸ	Σωκράτους ὠνούμενος ὅπλα ὁ Πλάτων,
[3, 9]	δὲ Ἔρωτος βάκχοι πολεμοῦντες καὶ	ὑπὸ	τῆς Ἄρεος ὁρμῆς καὶ ὑπὸ
[3, 9]	ὑπὸ τῆς Ἄρεος ὁρμῆς καὶ	ὑπὸ	τῆς Ἔρωτος ἐκκαύσεως διπλῆν τὴν
[3, 14]	οἰνοφλυγίας καὶ προαγωγείας. ἅτε δὲ	ὑπὸ	τῆς μέθης καὶ τοῦ οἴνου
[3, 42]	χώρας τῆς Ἑλλάδος, παράφοροι οὖσαι	ὑπὸ	τῆς νόσου. ἀκούω δὲ ὅτι
[3, 1]	ταῦτά ἐστιν ὑπερύψηλα καὶ οἷον	ὑπό	τινος θείας φροντίδος διεσχισμένα, καὶ
[3, 9]	ἑνὶ τεταγμένος θεῷ, ἀλλ´ οὐχ	ὑπὸ	τοῖς δύο. ~Περὶ τῶν ἐν
[3, 6]	ὢν πεφώραται καὶ καταφρονητικὸς τῶν	ὑπὸ	τοῦ πλήθους θαυμαζομένων, ἀτὰρ οὖν
[3, 18]	δὲ οὔτε ὑπὸ σκότους οὔτε	ὑπὸ	φωτός, ἀέρα δὲ ἐπικεῖσθαι ἐρυθήματι
[3, 19]	ἐχρῆτο περιέργῳ ὁ Ἀριστοτέλης καὶ	ὑποδέσει,	καὶ κουρὰν δὲ ἐκείρετο καὶ
[3, 1]	ἄλση τέ ἐστι ποικίλα καὶ	ὑποδρομαὶ	συνεχεῖς, ἐν ὥρᾳ θέρους καταφυγεῖν
[3, 30]	καὶ Διογένης ὁ τῆς τραγῳδίας	ὑποκριτὴς	τὴν ἀκόλαστον κοίτην ἀπείπατο παντελῶς
[3, 1]	τὴν πέτραν· καὶ ἐκείνη μὲν	ὑπολανθάνει,	ὁρᾶται δὲ τὸ χλοάζον πᾶν,
[3, 37]	τῇ πατρίδι λυσιτελοῦντα ἄχρηστοί εἰσιν,	ὑποληρούσης	ἤδη τι αὐτοῖς καὶ τῆς
[3, 12]	εἴτε γὰρ μειράκιον ἐτόλμησεν ὕβριν	ὑπομεῖναι	εἴτε ἐραστὴς ὑβρίσαι, ἀλλ´ οὐδετέροις
[3, 29]	τραγῳδίας ἀρὰς αὐτὸς ἐκπληροῖ καὶ	ὑπομένει·	εἶναι γὰρ πλάνης ἄοικος πατρίδος
[3, 9]	αἰτιάσαιτο ἄν τις εἰ μὴ	ὑπομένοι	ὁπλίτης ἀνταγωνίσασθαι ὑφ´ ἑνὶ τεταγμένος
[3, 9]	Ἔρωτος ἐκκαύσεως διπλῆν τὴν λατρείαν	ὑπομένοντες	εἰκότως κατὰ τὴν Κρητῶν ἔννοιαν
[3, 14]	ἐστι· σάλπιγγα δὲ οὐδὲ ἀρχὴν	ὑπομένουσι.	καὶ ἐκ τούτων ἔξεστι νοεῖν
[3, 16]	μηχανὰς προσάγων καὶ κατασείων καὶ	ὑπορύττων	τὰ τείχη, Τιμόθεος δὲ πείθων
[3, 18]	γῆρας ἀπορρίψας ἐπὶ τὴν ἀκμὴν	ὑποστρέφει,	εἶτα ἐπὶ τὴν τῶν μειρακίων
[3, 26]	τοῦ μὴ ποιῆσαι τὴν πατρίδα	ὑποχείριον	Λυδοῖς. ~Πέπυσμαι καὶ τοῦτον τὸν
[3, 19]	ὅπου ποτὲ εἴη ὁ Πλάτων·	ὑπώπτευε	γὰρ αὐτὸν μαλακίζεσθαι. ὃ δὲ
[3, 43]	ἐφείσαντο τοῦ κιθαρῳδοῦ. ὀλίγῳ δὲ	ὕστερον	αἷμα ἐδόκει ἐν τῷ τῆς
[3, 26]	τῶν πύργων ἀνετράπη ὁ κληθεὶς	ὕστερον	Προδότης, καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς ἑωρᾶτο
[3, 9]	εἰ μὴ ὑπομένοι ὁπλίτης ἀνταγωνίσασθαι	ὑφ´	ἑνὶ τεταγμένος θεῷ, ἀλλ´ οὐχ
[3, 1]	τῶν εὐγενῶν ἀμπέλων κατὰ τῶν	ὑψηλῶν	δένδρων ἀνέρπει καὶ συμπέφυκεν αὐτοῖς,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 29/03/2007