Livre, Chap.
[3, 17]	δὲ ἀντιφήσει καὶ Περικλέα τὸν	Ξανθίππου	φιλόσοφον γενέσθαι καὶ Ἐπαμεινώνδαν τὸν
[3, 37]	παρ´ αὐτοῖς γεγηρακότες, ὥσπερ ἐπὶ	ξένια	παρακαλοῦντες ἑαυτοὺς ἢ ἐπί τινα
[3, 20]	ἀφικομένῳ οἱ κατὰ τὴν Ἰωνίαν	ξένοι	πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα ἀπέπεμψαν
[3, 15]	τοῖς ἐν τῷ συνδείπνῳ παροῦσι	ξένοις	προπίνειν ταῖς γυναιξίν, ἕκαστον ᾗ
[3, 14]	τῶν δωμάτων ἐξοικισθέντας, καὶ τοῖς	ξένοις	τοῖς ἐνεπιδημοῦσι τῇ πόλει ἀπομισθώσαντας
[3, 19]	ἀποδημίας δὲ γενομένης ποτὲ τῷ	Ξενοκράτει	ἐς τὴν πατρίδα, ἐπέθετο τῷ
[3, 19]	τὸν ἄνδρα, προετίμα δὲ αὐτοῦ	Ξενοκράτην	καὶ Σπεύσιππον καὶ Ἀμύκλαν καὶ
[3, 19]	τε ὡς τὸ εἰκὸς τὸν	Ξενοκράτην	φιλανθρώπως καὶ αὖ πάλιν ὁ
[3, 19]	τῷ ἑαυτοῦ φιλοσοφεῖ. ὁ δὲ	Ξενοκράτης	ἀκούσας παραχρῆμα ἧκε πρὸς Πλάτωνα,
[3, 19]	τριῶν δὲ μηνῶν διαγενομένων ὁ	Ξενοκράτης	ἀφίκετο ἐκ τῆς ἀποδημίας, καὶ
[3, 19]	φιλανθρώπως καὶ αὖ πάλιν ὁ	Ξενοκράτης	ἐκεῖνον ὁμοίως. διαλυθείσης δὲ τῆς
[3, 19]	εἰπὼν πρὸς τὸν Πλάτωνα ὁ	Ξενοκράτης	οὔτε ἀκούσας, συναγαγὼν τοὺς ἑταίρους
[3, 3]	νικῶν μέντοι τέθνηκε, πάλιν ὁ	Ξενοφῶν	ἐπέθετο τῇ κεφαλῇ τὸν στέφανον.
[3, 17]	ἐκ Μιλήτου ἀποικίας. ἀλλὰ καὶ	Ξενοφῶν	στρατιώτης ἀγαθὸς ἦν καὶ ἀμείνων
[3, 24]	ὁ Καρδιανὸς καὶ ἐκεῖνός ἐστι.	~Ξενοφῶντι	ἔμελε τῶν τε ἄλλων σπουδαίων,
[3, 3]	διαταραχθεὶς εἶπεν ᾔδειν θνητοὺς γεγεννηκώς.	~Ξενοφῶντι	θύοντι ἧκέ τις ἐκ Μαντινείας
[3, 44]	λῃστοῦ ἥμαρτεν, ὦσε δὲ τὸ	ξίφος	κατὰ τοῦ φίλου. τῷ ἀποδράντι
[3, 45]	γάρ φησι τὸ τοῦ Παυσανίου	ξίφος,	ᾧ τὸν Φίλιππον διεχρήσατο, ἅρμα
[3, 18]	τοῖς πολέμοις ἢ λίθοις ἢ	ξύλοις	παιόμενοι· ἄτρωτοι γάρ εἰσι σιδήρῳ.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 29/03/2007