Livre, Chap.
[3, 29]	τούτοις μέγα ἐφρόνει οὐδὲν ἧττον	ἢ	Ἀλέξανδρος ἐπὶ τῇ τῆς οἰκουμένης
[3, 23]	τρίτῃ ἐκάθευδε. δυοῖν οὖν θάτερον,	ἢ	Ἀλέξανδρος κακῶς τοσαύτας τοῦ μηνὸς
[3, 12]	οὐδετέροις ἐλυσιτέλησε τῇ Σπάρτῃ ἐγκαταμεῖναι·	ἢ	γὰρ τῆς πατρίδος ἀπηλλάγησαν ἢ
[3, 37]	ὥσπερ ἐπὶ ξένια παρακαλοῦντες ἑαυτοὺς	ἢ	ἐπί τινα ἑορταστικὴν θυσίαν, συνελθόντες
[3, 12]	ἢ γὰρ τῆς πατρίδος ἀπηλλάγησαν	ἢ	καὶ τὸ ἔτι θερμότερον τοῦ
[3, 18]	γε πολλὰ ἐν τοῖς πολέμοις	ἢ	λίθοις ἢ ξύλοις παιόμενοι· ἄτρωτοι
[3, 18]	ἐν τοῖς πολέμοις ἢ λίθοις	ἢ	ξύλοις παιόμενοι· ἄτρωτοι γάρ εἰσι
[3, 23]	ἑαυτὸν ζημιοῖ διὰ τὸν οἶνον,	ἢ	οἱ ταῦτα ἀναγράψαντες ψεύδονται. ἔξεστι
[3, 12]	καλοὶ οὐδὲ ἀλαζόνες, ἐπεὶ τοὐναντίον	ἢ	παρὰ τοῖς ἄλλοις ὡραίοις τὰ
[3, 44]	αἷμα, πέλεις δὲ χέρας καθαρώτερος	ἢ	πάρος ἦσθα" ~Φιλίππῳ φασὶ χρηστήριον
[3, 16]	ἦν στρατηγεῖν, Δημήτριος ὁ πολιορκητὴς	ἢ	Τιμόθεος ὁ Ἀθηναῖος; ἐγὼ μὲν
[3, 18]	αὐτοῖς ἔργον εἶναι. καὶ διατελοῦσιν	(ἦ	δ´ ὃς) ὑγιεῖς καὶ ἄνοσοι,
[3, 38]	τὴν συκῆν, ἃ καὶ πρῶτα	ἡ	γῆ ἀνέδωκε. δίκας τε δοῦναι
[3, 15]	ἂν βούληται, κἂν μηδὲν προσήκῃ	ἡ	γυνὴ αὐτῷ. ~Εἶτα τίς ἀμείνων
[3, 43]	πῆμα δόμοις ἐπὶ πήματι βαίνει.	ἡ	δὲ δίκη οὐκ ἐβράδυνε· Κροτωνιάταις
[3, 43]	Συβαρῖται δὲ ἔπεμψαν ἐς Δελφούς.	ἡ	δὲ Πυθία ἀπεκρίνατο βαῖν´ ἀπ´
[3, 1]	ἥδισται· οὕτως ἄρα ἡ τιμὴ	ἡ	διαρκὴς ἡ περὶ τὸ κρεῖττον
[3, 47]	δὲ τὸν Λακεδαιμόνιον οὐδὲν ὤνησεν	ἡ	ἐν Πλαταιαῖς νίκη· ὑπὲρ δὲ
[3, 47]	ἐπὶ τοῖς πρώτοις. Φωκίωνα δὲ	ἡ	εὐφημία ἡ καλοῦσα αὐτὸν Χρηστὸν
[3, 47]	πρώτοις. Φωκίωνα δὲ ἡ εὐφημία	ἡ	καλοῦσα αὐτὸν Χρηστὸν οὐδὲν ὠφέλησεν,
[3, 1]	ἄρα ἡ τιμὴ ἡ διαρκὴς	ἡ	περὶ τὸ κρεῖττον ἐκθεοῖ τὸν
[3, 43]	ἀνάστατοι ὑπ´ ἐκείνων ἐγένοντο, καὶ	ἡ	πόλις αὐτῶν ἠφανίσθη. ~Νεανίσκοι τρεῖς
[3, 23]	καὶ τὰ ἐπὶ Ἰσσῷ καὶ	ἡ	πρὸς Ἀρβήλοις μάχη καὶ Δαρεῖος
[3, 44]	τοῦ φίλου. τῷ ἀποδράντι οὖν	ἡ	Πυθία ἀνεῖλε τάδε ἀνδρὶ φίλῳ
[3, 1]	δίκην, πολλὴ δὲ κατ´ αὐτοῦ	ἡ	σκιὰ ἐκ τῶν παραπεφυκότων δένδρων
[3, 40]	Σιληνοῖς ἀμφίμαλλοι χιτῶνες. αἰνίττεται δὲ	ἡ	στολὴ τὴν ἐκ τοῦ Διονύσου
[3, 42]	Προίτου θυγατέρες. μάχλους δὲ αὐτὰς	ἡ	τῆς Κύπρου βασιλὶς εἰργάσατο, ἐπὶ
[3, 1]	ὀσμαὶ συμπαρομαρτοῦσιν ἥδισται· οὕτως ἄρα	ἡ	τιμὴ ἡ διαρκὴς ἡ περὶ
[3, 42]	δὲ ὡς ἐνθεώτατα ἐμάνησαν καὶ	ἡ	τραγῳδία βοᾷ. μόνας δὲ ἀφηνιάσαι
[3, 36]	τὸν ἐρόμενον αὐτὸν τίς ἐστιν	ἡ	τῶν Ἀθηναίων πόλις; ἔφη παγκάλη·
[3, 10]	ἂν καὶ ἄλλον. δεινὴ γὰρ	ἡ	τῶν ἐραστῶν πρὸς τὰ παιδικὰ
[3, 47]	δὲ ἔδοξεν ἁμαρτεῖν ἃ ἔδοξεν,	ἡ	φθάνουσα αὐτὸν ἀνδραγαθία ἀλλ´ οὐδὲ
[3, 12]	αὐτοῖς· Λακεδαιμονίων δέ ἐστιν αὕτη	ἡ	φωνή, ἐρᾶν δεῖν λέγουσα. Σπαρτιάτης
[3, 9]	τοσοῦτον ἀνδρεῖος, ὅσον αὐτῷ καὶ	ἡ	ψυχὴ χωρεῖ καὶ τὸ σῶμα
[3, 42]	κορώνην, ἣ δὲ ἐς νυκτερίδα,	ἣ	δὲ ἐς γλαῦκα. ~Ἐν Συβάρει
[3, 42]	ἤμειψε τὸ εἶδος ἐς κορώνην,	ἣ	δὲ ἐς νυκτερίδα, ἣ δὲ
[3, 1]	καὶ τὴν ὁδὸν ἐκείνην ἔρχονται,	ἣ	καλεῖται μὲν Πυθιάς, φέρει δὲ
[3, 42]	δὴ τούτων ἐγένοντο ὄρνιθες, καὶ	ἣ	μὲν ἤμειψε τὸ εἶδος ἐς
[3, 15]	ξένοις προπίνειν ταῖς γυναιξίν, ἕκαστον	ᾗ	ἂν βούληται, κἂν μηδὲν προσήκῃ
[3, 28]	τι πλέον ἐπὶ τοῖς ἀγροῖς,	ἤγαγεν	αὐτὸν ἔς τινα τῆς πόλεως
[3, 23]	ἔζησεν, ὅσον ἀναστὰς χρηματίσαι τοῖς	ἡγεμόσιν	ὑπὲρ τῆς αὔριον πορείας, λέγων
[3, 17]	δὲ Ῥοδίους. καὶ Ἀναξίμανδρος δὲ	ἡγήσατο	τῆς ἐς Ἀπολλωνίαν ἐκ Μιλήτου
[3, 8]	πιστεύσαντες ὅτι τῶν πολεμικῶν ἔργων	ἡγήσεται	καλῶς καὶ ἐς δέον, ὅπου
[3, 2]	ὃ δὲ μηδὲν διαταραχθεὶς εἶπεν	ᾔδειν	θνητοὺς γεγεννηκώς. ~Ξενοφῶντι θύοντι ἧκέ
[3, 20]	τὰ πάτρια σκευασθῆναι, καὶ ἐδείπνησεν	ἡδέως.	~Ἐπανῄει ποτὲ ἐκ διδασκαλείου παῖς
[3, 18]	τὰς φθανούσας ἡλικίας καὶ τὰς	ἤδη	διελθούσας ἀναλαμβάνει ὀπίσω. τὸ μὲν
[3, 15]	ἀλλὰ τοῦτο μὲν καὶ διαβεβόηται	ἤδη	καὶ διατεθρύληται, ὡς εἰσὶ πιεῖν
[3, 37]	πατρίδι λυσιτελοῦντα ἄχρηστοί εἰσιν, ὑποληρούσης	ἤδη	τι αὐτοῖς καὶ τῆς γνώμης
[3, 1]	ἐν ὥρᾳ θέρους καταφυγεῖν ὁδοιπόροις	ἥδιστα	καταγώγια, ἃ καὶ δίδωσιν ἀσμένως
[3, 1]	καὶ τοῖς πλέουσιν ὀσμαὶ συμπαρομαρτοῦσιν	ἥδισται·	οὕτως ἄρα ἡ τιμὴ ἡ
[3, 1]	νάματα ὑδάτων ψυχρῶν καὶ πιεῖν	ἡδίστων.	λέγεται δὲ τὰ ὕδατα ταῦτα
[3, 18]	βίον γελῶντες εὖ μάλα καὶ	ἡδόμενοι.	οὕτω δὲ ἀναμφιλόγως εἰσὶ δίκαιοι,
[3, 1]	καὶ παραπέμπουσιν ἀπόνως καὶ σὺν	ἡδονῇ,	διὰ τοῦ μέλους τὸν κάματον
[3, 18]	τόπον ῥεῖν, καὶ τὸν μὲν	Ἡδονῆς	καλεῖσθαι τὸν δὲ Λύπης· καὶ
[3, 18]	ἕτερα τὰ παραπεφυκότα τῷ τῆς	Ἡδονῆς	ποταμῷ ἀντίπαλον ἐκφέρειν καρπόν. ὃς
[3, 7]	φατε ὑμεῖς‘ εἶπε Δυσμενίδαι; τὸ	ἦθος	αὐτῶν ἅμα ἐκκαλύψας διὰ τούτου
[3, 19]	ὁ δὲ Ξενοκράτης ἀκούσας παραχρῆμα	ἧκε	πρὸς Πλάτωνα, καὶ κατέλαβε διαλεγόμενον
[3, 3]	ᾔδειν θνητοὺς γεγεννηκώς. ~Ξενοφῶντι θύοντι	ἧκέ	τις ἐκ Μαντινείας ἄγγελος, λέγων
[3, 34]	καὶ διὰ τῆς τραπέζης οὐχ	ἥκιστα.	~Λόγος δέ τις διαρρεῖ καὶ
[3, 22]	οὖν καὶ ἐπὶ τούτῳ οὐχ	ἥκιστα,	πάντων αὐτῷ τῶν οἰκείων κτημάτων
[3, 33]	αὐλητὴς Ἀρίστωνος τοῦ φιλοσόφου πολλάκις	ἠκροᾶτο,	καὶ κηλούμενος ἐκ τῶν λεγομένων
[3, 38]	πρῶτοι ἐπενόησαν, καὶ ἀπεδύσαντο καὶ	ἠλείψαντο.	καὶ ἵππους ἔζευξε πρῶτος Ἐριχθόνιος.
[3, 18]	εἶτα ἐπὶ τὴν τῶν μειρακίων	ἡλικίαν	ἀναχωρεῖ, εἶτα παῖς γίνεται, εἶτα
[3, 19]	καὶ ὁμοῦ τι διὰ τὴν	ἡλικίαν	ἐπελελοίπει τὰ τῆς μνήμης αὐτόν.
[3, 18]	βραχὺ νεώτερος καὶ τὰς φθανούσας	ἡλικίας	καὶ τὰς ἤδη διελθούσας ἀναλαμβάνει
[3, 10]	τρόπου καὶ τῷ νεαρῷ τῆς	ἡλικίας	συγγινώσκουσι, τὸν δὲ ἐραστὴν ὑπὲρ
[3, 44]	προαναλωθέντων, καὶ τοῦ μὲν λῃστοῦ	ἥμαρτεν,	ὦσε δὲ τὸ ξίφος κατὰ
[3, 17]	πείσοντας ἀλλὰ γὰρ τοὺς βιασομένους	ἡμᾶς	δρᾶσαι ὅσα θέλουσιν. ἐγὼ δὲ
[3, 18]	διαβῆναι τούτους ἐς τάσδε τὰς	ἡμεδαπὰς	νήσους ἔλεγε, καὶ διαπλεύσαντάς γε
[3, 18]	χρόνον ζῆν αὐτοὺς οὐχ ὅσον	ἡμεῖς,	ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνον διπλοῦν. καὶ
[3, 42]	ἐγένοντο ὄρνιθες, καὶ ἣ μὲν	ἤμειψε	τὸ εἶδος ἐς κορώνην, ἣ
[3, 11]	εἶναι. ~Οἱ περιπατητικοί φασι μεθ´	ἡμέραν	θητεύουσαν τὴν ψυχὴν τῷ σώματι
[3, 1]	τίκτεται, ὡς ἐπὶ πλεῖστον τῆς	ἡμέρας	αὐτὴν προήκουσαν ἀποστέγειν τὴν ἀκτῖνα
[3, 23]	Ἀλέξανδρος κακῶς τοσαύτας τοῦ μηνὸς	ἡμέρας	ἑαυτὸν ζημιοῖ διὰ τὸν οἶνον,
[3, 23]	πότου, καὶ τοσοῦτον ἐκείνης τῆς	ἡμέρας	ἔζησεν, ὅσον ἀναστὰς χρηματίσαι τοῖς
[3, 22]	ἄγοντας καὶ οἱ φύσει πολέμιοι	ἥμεροι	γίνονται. ~Καλὰ μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου
[3, 18]	τετάχθαι ἐναντίως κειμένους τοῖς παρ´	ἡμῖν	νομιζομένοις. δύο δὲ εἶναι πόλεις
[3, 18]	αὐτοῖς τὸν χρυσὸν τοῦ παρ´	ἡμῖν	σιδήρου. ἐπιχειρῆσαι δέ ποτε καὶ
[3, 18]	ἀφικέσθαι. καὶ πυθομένους τῶν παρ´	ἡμῖν	τούτους εἶναι τοὺς εὐδαιμονεστάτους, καταφρονῆσαι
[3, 19]	τούτῳ· καὶ μωκία δέ τις	ἦν	αὐτοῦ περὶ τὸ πρόσωπον, καὶ
[3, 19]	ἐλεγκτικῶς, ἀδικῶν ἅμα καὶ ἀγνωμονῶν	ἦν	δῆλος· καὶ διὰ ταῦτα ἀποστὰς
[3, 17]	τῷ Φιλίππου νέῳ ὄντι φιλοσοφῶν	ἦν	δῆλος. καὶ Λῦσις δὲ ὁ
[3, 17]	ἐνταῦθά γε ἀπροφάσιστος ἐκεῖνος στρατιωτὴς	ἦν.	ἐστρατεύσατο γοῦν ἐπὶ Δήλιον, καὶ
[3, 17]	ἀλλὰ καὶ Ξενοφῶν στρατιώτης ἀγαθὸς	ἦν	καὶ ἀμείνων στρατηγός, ὅτε Κύρῳ
[3, 26]	πρὸς μὲν τὰς τιμωρίας πικρὸς	ἦν	καὶ ἀπαραίτητος, τά γε μὴν
[3, 27]	αὐτῷ τοῦ Σωκράτους ἃ εἰκὸς	ἦν	καὶ πείσαντος φιλοσοφίας ἐπιθυμῆσαι. ~Ὁρῶν
[3, 34]	~Ὅτι Λάκωσι καὶ Ῥωμαίοις νόμος	ἦν	μὴ ἐξεῖναί τινι ὀψωνεῖν μήτε
[3, 19]	ὁμιλητῶν τῶν ἑαυτοῦ περιστησάμενος, ὧν	ἦν	Μνάσων τε ὁ Φωκεὺς καὶ
[3, 17]	ἐς τὰ οἰκεῖα, οὗτος ἐκεῖνος	ἦν.	Πλάτων δὲ ὁ Ἀρίστωνος Δίωνα
[3, 8]	γένους ἀξίαν οὔτε μὴν ὅτι	ἦν	πλούσιος· πολλάκις γὰρ καὶ ἐκ
[3, 18]	δὲ κρείττων, ἐπεὶ καὶ ἀθάνατος	ἦν.	πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα
[3, 16]	γυνὴ αὐτῷ. ~Εἶτα τίς ἀμείνων	ἦν	στρατηγεῖν, Δημήτριος ὁ πολιορκητὴς ἢ
[3, 19]	Σπεύσιππος, καὶ διὰ ταῦτα ἀδύνατος	ἦν	συμβαδίζειν τῷ Πλάτωνι. ὁ δὲ
[3, 40]	μετὰ παιδιᾶς δυσαρέστου. ἐσθὴς δ´	ἦν	τοῖς Σιληνοῖς ἀμφίμαλλοι χιτῶνες. αἰνίττεται
[3, 6]	πάλιν ἔφη οὐ δέομαι πόλεως,	ἣν	Ἀλέξανδρος κατασκάψει ἄλλος. ~Δημοχάρης ὁ
[3, 32]	χορδήν τινα σὺν μέλει καὶ	ἣν	ἀπῄτει τὰ κιθαρίσματα, καὶ τί
[3, 43]	κιθαρῳδοῦ ᾄδοντος ἐν τῇ ἀγωνίᾳ,	ἣν	ἐπετέλουν τῇ Ἥρᾳ, στασιασάντων ὑπὲρ
[3, 47]	τῆς ἐς Σπάρτην· λέγω δὲ	ἣν	ἐπρέσβευσε κλέπτων τὴν τῶν Ἀθηναίων
[3, 42]	ἐντεῦθεν ἐπὶ τὰς ἐξ ἀρχῆς	ᾖξαν	μαινάδας· αἳ δὲ ἐδίωκον αὐτὰς
[3, 18]	ἃς περιρρεῖν κύκλῳ τὸν Ὠκεανόν,	ἤπειρον	δὲ εἶναι μόνην ἐκείνην τὴν
[3, 1]	αἰδοῖ καὶ τιμῇ οὐδὲν ἧττον	ἤπερ	οὖν ἐκεῖνοι, οἳ τοὺς ἐξ
[3, 10]	ἐζημίωσαν, ὅτι χρηστὸς ὢν οὐδενὸς	ἤρα·	δῆλον γὰρ ὡς ὅμοιον ἂν
[3, 18]	παύεται, ἀλλὰ καὶ εἴ του	ἤρα	καὶ αὐτοῦ λαμβάνει λήθην, καὶ
[3, 43]	τῇ ἀγωνίᾳ, ἣν ἐπετέλουν τῇ	Ἥρᾳ,	στασιασάντων ὑπὲρ αὐτοῦ τῶν Συβαριτῶν
[3, 32]	τοῦ Λίνου πάθος. τὸν γὰρ	Ἡρακλῆ	ὁ Λῖνος ἔτι παῖδα ὄντα
[3, 32]	Λῖνος. ὃ δὲ ἀγανακτήσας ὁ	Ἡρακλῆς	τῷ πλήκτρῳ τοῦ Λίνου καθίκετο
[3, 43]	στολῇ κατέφυγεν ἐς τὸν τῆς	Ἥρας	βωμόν· οἳ δὲ οὐδὲ ἐνταῦθα
[3, 43]	αἷμα ἐδόκει ἐν τῷ τῆς	Ἥρας	νεῷ ἀναβρύειν οὐδὲν ἔλαττον πηγῆς
[3, 16]	λυπῶν τὰ μέγιστα καὶ ἀδικῶν	ᾕρει	τὰς πόλεις μηχανὰς προσάγων καὶ
[3, 17]	τῇ μὲν Ἀθηναίων πολιτείᾳ οὐκ	ἠρέσκετο·	τυραννικὴν γὰρ καὶ μοναρχικὴν ἑώρα
[3, 19]	πρώτην ἐκ τούτων γενέσθαι. οὐκ	ἠρέσκετο	τῷ βίῳ αὐτοῦ ὁ Πλάτων
[3, 20]	δὲ ἀπιδὼν ἐς τὸν πλακοῦντα	ἤρετο	τί βούλεται τὸ πέμμα ἐκεῖνο
[3, 19]	ἑαυτὸν ἀπιόντα ἐς τὴν πόλιν,	ἤρετό	τινα τῶν ἐν τῇ περιπάτῳ
[3, 43]	σε θεμιστεύσω· Μουσῶν θεράποντα κατέκτας	Ἥρης	πρὸς βωμοῖσι, θεῶν τίσιν οὐκ
[3, 17]	δὲ συνὼν τῷ Πτολεμαίῳ νομοθεσίας	ἦρξε.	τίς δὲ ἀντιφήσει καὶ Περικλέα
[3, 19]	κατέλαβε διαλεγόμενον τοῖς σὺν ἑαυτῷ·	ἦσαν	δὲ μάλα συχνοὶ καὶ ἄξιοι
[3, 40]	~Ὅτι οἱ συγχορευταὶ Διονύσου Σάτυροι	ἦσαν	οἱ ὑπ´ ἐνίων Τίτυροι ὀνομαζόμενοι.
[3, 44]	δὲ χέρας καθαρώτερος ἢ πάρος	ἦσθα"	~Φιλίππῳ φασὶ χρηστήριον ἐκπεσεῖν ἐν
[3, 22]	βαστάσας ἔφερεν, ὑπεριδὼν τῶν ἄλλων.	ἡσθέντες	οὖν ἐπὶ τῇ τοῦ ἀνδρὸς
[3, 19]	ἐπεὶ δὲ ἐπαύσατο τῆς ὁμιλίας,	ἠσπάσατό	τε ὡς τὸ εἰκὸς τὸν
[3, 1]	τῆς αὐτῆς δάφνης διαπλέξαντες, ἀφ´	ἧσπερ	οὖν καὶ τότε ὁ θεὸς
[3, 17]	αὐτοῖς ἀπραγμοσύνην καὶ τὸν τῆς	ἡσυχίας	ἔρωτα κἂν ἁρπάσαιμι ἐπιδραμών. ~Περιηγεῖταί
[3, 17]	τὴν διάνοιαν ἀγαθοὶ γενόμενοι ἐφ´	ἡσυχίας	κατεβίωσαν. ἐπηνώρθωσαν γὰρ τὰ κοινὰ
[3, 23]	πρὸς Ἀρβήλοις μάχη καὶ Δαρεῖος	ἡττημένος	καὶ Πέρσαι δουλεύοντες Μακεδόσι· καλὰ
[3, 29]	ἐπὶ τούτοις μέγα ἐφρόνει οὐδὲν	ἧττον	ἢ Ἀλέξανδρος ἐπὶ τῇ τῆς
[3, 1]	σὺν αἰδοῖ καὶ τιμῇ οὐδὲν	ἧττον	ἤπερ οὖν ἐκεῖνοι, οἳ τοὺς
[3, 23]	καλὸς δ´ οὖν Ἀλέξανδρος μὴ	ἡττώμενος	τῆς Τύχης, μηδὲ πρὸς τὴν
[3, 43]	ἐγένοντο, καὶ ἡ πόλις αὐτῶν	ἠφανίσθη.	~Νεανίσκοι τρεῖς ἐς Δελφοὺς ἀφικόμενοι

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 29/03/2007