HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Diodore de Sicile, La Bibliothèque historique, livre XXII (fragments)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


τ  =  107 formes différentes pour 538 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

>
Livre, fragment
[22, 8]   ἔδωκεν προστάττειν τὸν θεὸν ἐᾶν  τὰ   ἀναθήματα καὶ τἄλλα τὰ πρὸς
[22, 9]   τυμβωρυχήσαντες τὰ μὲν χρήματα διείλαντο,  τὰ   δὲ ὀστᾶ τῶν τετελευτηκότων διέρριψαν.
[22, 11]   τύχη εἴασε παντελῶς πεσεῖν  τὰ   κατὰ Μαμερτίνους πράγματα. Ἀννίβας γὰρ
[22, 9]   προσαγορευομένας λευκὰς κόρας. ~Ὁ Πύρρος  τὰ   κατὰ Συρακόσας καὶ Λεοντίνους καταστησάμενος
[22, 5]   ἠρώτησεν αὐτὸν τῶν ἰδιοξένων πῶς  τὰ   κατὰ τὴν μάχην ἀπήντησεν αὐτῷ,
[22, 9]   συνήθειαν, ἅπαντας ἀνέσκαψαν καὶ τυμβωρυχήσαντες  τὰ   μὲν χρήματα διείλαντο, τὰ δὲ
[22, 8]   τὰς ἁμάξας καύσαντας εὐζώνους εἰς  τὰ   οἰκεῖα ἐπανελθεῖν· βασιλέα δὲ καταστῆσαι
[22, 9]   Ἀθηνᾶς καὶ τῶν ἄλλων λαφύρων  τὰ   πολυτελέστατα, τὴν ἐπιγραφὴν τήνδε ποιησάμενος,
[22, 8]   ἐᾶν τὰ ἀναθήματα καὶ τἄλλα  τὰ   πρὸς τὸν κόσμον τῶν θεῶν
[22, 7]   εἰρήνην. δὲ βασιλεὺς παραλαβὼν  τά   τε βέλη καὶ τὰς μηχανὰς
[22, 4]   θυσίαν καὶ σφαγιάσας τοῖς θεοῖς  τά   τε σπλάγχνα τοῖς συνομόσασιν ἔδωκε
[22, 3]   ἐστὶ δὲ αὕτη παραθαλάσσιος. καθαιρῶν  τὰ   τείχη καὶ τὰς οἰκίας, τοὺς
[22, 9]   καὶ διὰ τῆς μεταλλείας ἐπεβάλετο  τὰ   τείχη σαλεῦσαι. τῶν δὲ Καρχηδονίων
[22, 8]   θεὸν εἰ τὰ χρήματα καὶ  τὰ   τέκνα καὶ τὰς γυναῖκας ἀποκομίσωσιν
[22, 7]   τῷ βασιλεῖ τὴν πόλιν καὶ  τὰ   φρούρια καὶ στρατιώτας πεζοὺς τετρακισχιλίους,
[22, 8]   κίνδυνον ἐπηρώτησαν τὸν θεὸν εἰ  τὰ   χρήματα καὶ τὰ τέκνα καὶ
[22, 10]   φυγάδας Μεσσήνης διακοσίους συστρατεύοντας, διαφόρους  ταῖς   ἀνδρείαις καὶ ἀρεταῖς, προσθεὶς αὐτοῖς
[22, 5]   τῶν στρατιωτῶν τῶν συνδιαβεβηκότων ἀπολειφθήσεται.  ταῖς   γὰρ ἀληθείαις ἁπάσας τὰς νίκας
[22, 7]   ναῦς διά τινας χρείας ἀναγκαίας,  ταῖς   καταλελειμμέναις οὐκ ἐτόλμησαν πολεμῆσαι. διόπερ
[22, 7]   δὲ σύμπας στόλος σὺν  ταῖς   μετ´ αὐτοῦ κομισθείσαις πλείους διακοσίων.
[22, 7]   δὲ ναῦς ἃς παρέλαβεν ἐν  ταῖς   Συρακόσαις κατάφρακτοι ἑκατὸν εἴκοσι καὶ
[22, 8]   τοὺς ἀπὸ χειμῶνος καὶ πείνης  ταλαιπωρήσαντας   ἀνεῖλεν, ὄντας περὶ δισμυρίους· καὶ
[22, 8]   θεὸν ἐᾶν τὰ ἀναθήματα καὶ  τἄλλα   τὰ πρὸς τὸν κόσμον τῶν
[22, 10]   χιλίων πεντακοσίων. εὐθὺς δὲ καὶ  τἄλλα   χωρία χειρούμενος, κατήντησεν ἐπὶ τὸ
[22, 10]   ἐγκλημάτων ἔταξεν εἰς τὰς ἰδίας  τάξεις.   τῆς δὲ χώρας τὴν μὲν
[22, 9]   βασιλεὺς καὶ πρὸς τὴν Ἡρακλέους  τάξιν   ἁμιλλώμενος, πρῶτος τοῖς τείχεσιν ἐπέβαλε
[22, 3]   ἁπάντων ὄντων πρὸς ἀπόστασιν, ταχὺ  ταπεινωθεὶς   μετεβάλετο τὸν τρόπον καὶ φιλανθρωπότερον
[22, 7]   ἄλλην παρασκευήν, ἐξέπλευσεν ἐκ τῆς  Τάραντος,   καὶ δεκαταῖος εἰς Λοκροὺς κατῆρεν.
[22, 9]   ἁρμοζούσης τοῖς ἀνομήμασι τιμωρίας. Ὅτι  τὰς   Αἰγέας διαρπάσας Πύρρος, ἥτις
[22, 8]   τοὺς τραυματίας ἅπαντας ἀποκτεῖναι καὶ  τὰς   ἁμάξας καύσαντας εὐζώνους εἰς τὰ
[22, 9]   τὸ πλεῖστον μέρος ἐν θαλάσσῃ,  τὰς   ἀπὸ τῆς γῆς προσόδους ἐτείχισαν
[22, 8]   χρήματα καὶ τὰ τέκνα καὶ  τὰς   γυναῖκας ἀποκομίσωσιν ἐκ τοῦ μαντείου
[22, 2]   αὐτοὺς καὶ τὰς κτήσεις καὶ  τὰς   γυναῖκας ἰδιοποιήσατο. Καμπανοὶ δὲ οὗτοι
[22, 4]   κολάσεις εὐθέτοις διὰ τὴν ὠμότητα.  τὰς   δὲ τῶν εὐπόρων οὐσίας δημεύων
[22, 8]   ταύτας τὰς θεοὺς ὑπέλαβον εἶναι  τὰς   διὰ τοῦ χρησμοῦ προσαγορευομένας λευκὰς
[22, 8]   τὴν πορείαν ἐποιεῖτο. κατὰ δὲ  τὰς   δυσχωρίας οἱ Ἕλληνες ἐπιτιθέμενοι τὰς
[22, 7]   τῷ πολέμῳ κάμνοντες οἱ Συρακόσιοι  τὰς   ἐλπίδας εἶχον ἐν τῷ Πύρρῳ
[22, 7]   βέλη καὶ τὰς μηχανὰς καὶ  τὰς   ἐν τῇ πόλει παρασκευάς· αἱ
[22, 9]   οὐκ ἐκόλαζε τοὺς βαρβάρους διὰ  τὰς   ἐν τοῖς πολέμοις χρείας. ~Τῶν
[22, 11]   μὲν βασιλεὺς πεισθεὶς τῷ Φοίνικι  τὰς   ἡσυχίας ἔσχεν. δὲ Ἀννίβας
[22, 8]   Ἀθηνᾶς Προναίας καὶ Ἀρτέμιδος, ταύτας  τὰς   θεοὺς ὑπέλαβον εἶναι τὰς διὰ
[22, 6]   Ῥωμαίων πεντακοσίους ἄνδρας ἔλαβον εἰς  τὰς   ἰδίας ναῦς, καὶ εἰς τὸ
[22, 7]   πάντας φιλανθρώπως ἀποδεξάμενος ἀπέλυσεν εἰς  τὰς   ἰδίας πατρίδας, ἐλπίζων καὶ Λιβύης
[22, 10]   ἀπολύσας τῶν ἐγκλημάτων ἔταξεν εἰς  τὰς   ἰδίας τάξεις. τῆς δὲ χώρας
[22, 4]   δορυφόροις ἐχρῆτο πιστοῖς καὶ πρὸς  τὰς   κολάσεις εὐθέτοις διὰ τὴν ὠμότητα.
[22, 2]   τοὺς γὰρ Ῥηγίνους σφάξαντες καὶ  τὰς   κτήσεις διελόμενοι κατέσχον τὴν πόλιν
[22, 3]   καταδρομὰς δὲ πρὸς ἀλλήλους ποιούμενοι  τὰς   κτήσεις διήρπασαν, τὴν δὲ χώραν
[22, 2]   τὸν βασιλέα κατέσφαξεν αὐτοὺς καὶ  τὰς   κτήσεις καὶ τὰς γυναῖκας ἰδιοποιήσατο.
[22, 8]   τὸν θεὸν καὶ μετ´ αὐτοῦ  τὰς   λευκὰς κόρας. ὄντων δὲ ἐν
[22, 6]   ἕτοιμος ἦν δέξασθαι τῇ πόλει  τὰς   μετ´ αὐτοῦ δυνάμεις. Ὅτι Καρχηδόνιοι
[22, 7]   παραλαβὼν τά τε βέλη καὶ  τὰς   μηχανὰς καὶ τὰς ἐν τῇ
[22, 7]   ἐμβιβάσας δὲ τὸν λαὸν εἰς  τὰς   ναῦς καὶ τοὺς ἐλέφαντας καὶ
[22, 5]   ἀπολειφθήσεται. ταῖς γὰρ ἀληθείαις ἁπάσας  τὰς   νίκας ἔσχε Καδμείας κατὰ τὴν
[22, 3]   παραθαλάσσιος. καθαιρῶν τὰ τείχη καὶ  τὰς   οἰκίας, τοὺς λαοὺς τῆς Γέλας
[22, 8]   τὰς δυσχωρίας οἱ Ἕλληνες ἐπιτιθέμενοι  τὰς   οὐραγίας ἀπέκοπτον καὶ τὴν ἀποσκευὴν
[22, 8]   ἀποκομίσωσιν ἐκ τοῦ μαντείου πρὸς  τὰς   ὀχυρωτάτας τῶν πλησίον πόλεων.
[22, 7]   ἕτεροι πλεῖστοι εἰς Συράκοσαν, λέγοντες  τὰς   πόλεις παραδώσειν καὶ συνεργήσειν τῷ
[22, 10]   τὸν νεανίσκον. περιαλγὴς δὲ γενόμενος  τὰς   ῥαφὰς τῶν τραυμάτων διέρρηξε, τὴν
[22, 7]   τούτου παρασκευαζομένου πρὸς τὸν ἔκπλουν,  τὰς   Συρακόσας Καρχηδόνιοι ἐπολιόρκουν καὶ κατὰ
[22, 2]   τῆς φρουρᾶς τεταγμένος Δέκιος ἐξαργυρισάμενος  τὰς   τῶν ἠτυχηκότων κτήσεις καὶ τὴν
[22, 2]   ἰδίας ἑστίας ἑκάστους σφάξαντες ἔγημαν  τὰς   τῶν ἰδιοξένων γυναῖκας καὶ τὰς
[22, 2]   τὰς τῶν ἰδιοξένων γυναῖκας καὶ  τὰς   τῶν σφαγέντων κτήσεις κατέσχον· οἱ
[22, 7]   εἰς συμμαχίαν Τυνδαρίωνα τὸν δυνάστην  Ταυρομενίας,   καὶ λαβὼν παρ´ αὐτοῦ στρατιώτας,
[22, 6]   Σικελίαν διάβασιν· Τυνδαρίων δὲ  Ταυρομενίας   τύραννος ἔκλινε πρὸς αὐτόν, καὶ
[22, 7]   διάρας Σικελίαν, κατῆρεν εἰς τὴν  Ταυρομένιον.   ἐκεῖθεν προσλαβόμενος εἰς συμμαχίαν Τυνδαρίωνα
[22, 10]   Μεσσήνης εἶχε πόλιν τὴν τῶν  Ταυρομενιτῶν,   ἀπὸ δὲ τοῦ Τυρρηνικοῦ τὴν
[22, 3]   Φιντίας εἰς Ἀκράγαντα, Τυνδαρίων ἐν  Ταυρομενίῳ,   καὶ ἕτεροι τῶν ἐλαττόνων πόλεων.
[22, 9]   φρουρουμένην ὑπὸ Καρχηδονίων· μετὰ δὲ  ταῦτα   Ἀζῶνας παρέλαβεν. εἶτα Σελινούντιοι τῷ
[22, 9]   ὧν ἦρχε Σωσίστρατος. μετὰ δὲ  ταῦτα   ἀποστείλας ἐς Συρακόσας ἤγαγεν ὄργανα
[22, 10]   τοῖς Ἀγυριναίοις ἐδωρήσατο. μετὰ δὲ  ταῦτα   Ἱέρων ἔχων δύναμιν ἀξιόλογον ἐστράτευσεν
[22, 5]   ἐδίδου. οἱ δὲ οὐκ ἔλαβον  ταῦτα,   πάντες δὲ μίαν καὶ τὴν
[22, 8]   ἀρχαίων Ἀθηνᾶς Προναίας καὶ Ἀρτέμιδος,  ταύτας   τὰς θεοὺς ὑπέλαβον εἶναι τὰς
[22, 9]   δυσπολιόρκητον, ἔκρινεν Πύρρος βίᾳ  ταύτην   ἐξελεῖν διὰ πολιορκίας. διὸ καὶ
[22, 9]   τῆς προσηγορίας. εἷλε δὲ καὶ  ταύτην   κατὰ κράτος· καὶ τῶν Ἑρκτῶν
[22, 7]   στεφθείς, ἀπεβίβασε τὴν πεζὴν δύναμιν.  ταύτης   δὲ πορευομένης εἰς Συρακόσας. καὶ
[22, 9]   δὲ Πύρρου περὶ τὴν πολιορκίαν  ταύτης   παρασκευαζομένου, διεβίβασαν ἐκ τῆς Λιβύης
[22, 9]   καὶ τὴν πόλιν συμβέβηκε τετευχέναι  ταύτης   τῆς προσηγορίας. εἷλε δὲ καὶ
[22, 9]   τοῦ τυράννου. τοὺς γὰρ ἐκ  ταύτης   ὑπολειφθέντας ἀθροίσαντες κατῴκισαν εἰς τὸ
[22, 9]   τινων ὅτι κατὰ τοὺς βασιλικοὺς  τάφους   τοῖς τετελευτηκόσι συγκατωρύχθη χρήματα πολλὰ
[22, 9]   καὶ πύργους πυκνοὺς ἐποίησαν, καὶ  τάφρον   ὀρύξαντες μέγαν, διεπρεσβεύσαντο πρὸς τὸν
[22, 10]   ποιήσαντες τὴν δύναμιν ἧκον ἐν  τάχει   βοηθήσοντες τῇ Μεσσηνίᾳ πολεμουμένῃ.
[22, 11]   δὲ τὸ παράδοξον ἧκε κατὰ  τάχος   εἰς τὸν βασιλέα, τῷ μὲν
[22, 3]   διόπερ ἁπάντων ὄντων πρὸς ἀπόστασιν,  ταχὺ   ταπεινωθεὶς μετεβάλετο τὸν τρόπον καὶ
[22, 7]   δὲ βασιλεὺς παραλαβὼν τά  τε   βέλη καὶ τὰς μηχανὰς καὶ
[22, 2]   τὴν τῶν Μαμερτίνων παρανομίαν. ἐκεῖνοί  τε   γὰρ προσδεχθέντες ὑπὸ Μεσσηνίων ὡς
[22, 8]   εἶναι δοκοῦντες ἵστασαν αὐτοὺς ξυλίνους  τε   καὶ λιθίνους. Ὅτι οἱ ἐν
[22, 9]   τοσοῦτον γὰρ πλῆθος καταπελτῶν ὀξυβελῶν  τε   καὶ πετροβόλων ἤθροιστο παρὰ Καρχηδονίων
[22, 4]   καὶ σφαγιάσας τοῖς θεοῖς τά  τε   σπλάγχνα τοῖς συνομόσασιν ἔδωκε φαγεῖν
[22, 9]   διὰ πολιορκίας. διὸ καὶ τοῖς  τείχεσι   προσαγαγὼν μηχανάς, καὶ πολιορκίας μεγάλης
[22, 9]   Ἡρακλέους τάξιν ἁμιλλώμενος, πρῶτος τοῖς  τείχεσιν   ἐπέβαλε καὶ μάχην ἡρωικὴν συστησάμενος
[22, 9]   τὸ μὲν πρῶτον συνεχεῖς τοῖς  τείχεσιν   ἐποιεῖτο προσβολὰς ἐκ διαδοχῆς· ἠμύναντο
[22, 3]   δὲ αὕτη παραθαλάσσιος. καθαιρῶν τὰ  τείχη   καὶ τὰς οἰκίας, τοὺς λαοὺς
[22, 9]   διὰ τῆς μεταλλείας ἐπεβάλετο τὰ  τείχη   σαλεῦσαι. τῶν δὲ Καρχηδονίων ἀντιμαχομένων
[22, 7]   μυριάσι πλησίον τῶν τειχῶν στρατεύοντες,  τειχήρεις   συνεῖχον τοὺς Συρακοσίους, καὶ τὴν
[22, 3]   εἰς τὴν Φιντιάδα μετήνεγκε, κτίσας  τεῖχος   καὶ ἀγορὰν ἀξιόλογον καὶ ναοὺς
[22, 9]   ἤθροιστο παρὰ Καρχηδονίων ὥστε τὸ  τεῖχος   μὴ χωρεῖν τὸ πλῆθος τῆς
[22, 9]   εὐθὺς βασιλεὺς πλησίον τῶν  τειχῶν   καταστρατοπεδεύσας, τὸ μὲν πρῶτον συνεχεῖς
[22, 7]   δὲ πέντε μυριάσι πλησίον τῶν  τειχῶν   στρατεύοντες, τειχήρεις συνεῖχον τοὺς Συρακοσίους,
[22, 8]   εἰ τὰ χρήματα καὶ τὰ  τέκνα   καὶ τὰς γυναῖκας ἀποκομίσωσιν ἐκ
[22, 10]   τραυμάτων διέρρηξε, τὴν ἀπώλειαν τοῦ  τέκνου   θανάτου τιμησάμενος. ~οἱ δὲ Μαμερτῖνοι,
[22, 8]   κόρας. ὄντων δὲ ἐν τῷ  τεμένει   δυεῖν νεῶν παντελῶς ἀρχαίων Ἀθηνᾶς
[22, 4]   ὡσαύτως δὲ καὶ Ἀντίπατρος ἡμέρας  τεσσαράκοντα   πέντε· μεθ´ οὓς Σωσθένης, ἔτι
[22, 7]   ἐπολέμησεν ἔτη δύο καὶ μῆνας  τέσσαρας.   ὅτι τούτου παρασκευαζομένου πρὸς τὸν
[22, 2]   δὲ ἐπὶ τῆς φρουρᾶς  τεταγμένος   Δέκιος ἐξαργυρισάμενος τὰς τῶν ἠτυχηκότων
[22, 9]   κατὰ τοὺς βασιλικοὺς τάφους τοῖς  τετελευτηκόσι   συγκατωρύχθη χρήματα πολλὰ κατά τινα
[22, 9]   διείλαντο, τὰ δὲ ὀστᾶ τῶν  τετελευτηκότων   διέρριψαν. δὲ Πύρρος ἐπὶ
[22, 9]   οὗ καὶ τὴν πόλιν συμβέβηκε  τετευχέναι   ταύτης τῆς προσηγορίας. εἷλε δὲ
[22, 7]   τὰ φρούρια καὶ στρατιώτας πεζοὺς  τετρακισχιλίους,   ἱππεῖς δὲ πεντακοσίους. ἧκον δὲ
[22, 10]   καὶ ἀρεταῖς, προσθεὶς αὐτοῖς ἄλλους  τετρακοσίους   ἐπιλέκτους προσέταξε τὸν πλησίον λόφον
[22, 9]   ἑαυτοῖς ἠσεβηκόσι τηλικαῦτα προσεδόκων εἰκότως  τεύξεσθαι   τῆς ἁρμοζούσης τοῖς ἀνομήμασι τιμωρίας.
[22, 7]   εἰς ὁμόνοιαν ἤγαγεν, ὡς μεγάλης  τευξόμενος   ἀποδοχῆς διὰ τὴν εἰρήνην.
[22, 4]   αὐτήν, διὰ τὸ πολλοὺς ἐπεμβαίνοντας  τῇ   βασιλείᾳ πρὸς βραχὺ κρατεῖν καὶ
[22, 4]   ἄνδρας, οὐκ ὀλίγας δὲ γυναῖκας  τῇ   διὰ τῶν βασάνων τιμωρίᾳ βιαζόμενος
[22, 11]   Καρχηδονίων στρατηγὸς ἔτυχεν ὁρμῶν ἐν  τῇ   Λιπάρας νήσῳ. ἀκούσας δὲ τὸ
[22, 4]   χρόνους τούτους, τῶν Γαλατῶν ἐπικειμένων  τῇ   Μακεδονίᾳ καὶ λεηλατούντων αὐτήν, διὰ
[22, 10]   καὶ νεαλεῖς ὄντες τοὺς κάμνοντας  τῇ   μάχῃ ῥᾳδίως ἀνῄρουν, τότε δὴ
[22, 10]   δύναμιν ἧκον ἐν τάχει βοηθήσοντες  τῇ   Μεσσηνίᾳ πολεμουμένῃ. δὲ Ἱέρων
[22, 3]   χώραν ἀγεώργητον ἐποίησαν. Ἱκέτας δὲ  τῇ   νίκῃ ἐπαιρόμενος παρετάξατο πρὸς Καρχηδονίους,
[22, 10]   οἱ θεοὶ σημαίνουσι νυκτερεύσειν ἐν  τῇ   παρεμβολῇ τῶν πολεμίων, περιχαρὴς ἦν,
[22, 7]   τὰς μηχανὰς καὶ τὰς ἐν  τῇ   πόλει παρασκευάς· αἱ δὲ ναῦς
[22, 6]   αὐτόν, καὶ ἕτοιμος ἦν δέξασθαι  τῇ   πόλει τὰς μετ´ αὐτοῦ δυνάμεις.
[22, 9]   Αἰακίδαι. Συνειδότες οὖν ἑαυτοῖς ἠσεβηκόσι  τηλικαῦτα   προσεδόκων εἰκότως τεύξεσθαι τῆς ἁρμοζούσης
[22, 9]   Λεοντίνους καταστησάμενος μετὰ δυνάμεως ἐπὶ  τὴν   Ἀκράγαντα προῆλθεν. ὄντος δὲ αὐτοῦ
[22, 7]   ναῦς καὶ τοὺς ἐλέφαντας καὶ  τὴν   ἄλλην παρασκευήν, ἐξέπλευσεν ἐκ τῆς
[22, 9]   πόλις ὑπὸ Καρχηδονίων ἐκτίσθη μετὰ  τὴν   ἅλωσιν τῆς Καρχηδονίων Μοτύης ὑπὸ
[22, 8]   ἐπιτιθέμενοι τὰς οὐραγίας ἀπέκοπτον καὶ  τὴν   ἀποσκευὴν ἦραν ἅπασαν· πορευόμενοι δὲ
[22, 10]   τὰς ῥαφὰς τῶν τραυμάτων διέρρηξε,  τὴν   ἀπώλειαν τοῦ τέκνου θανάτου τιμησάμενος.
[22, 5]   ταῦτα, πάντες δὲ μίαν καὶ  τὴν   αὐτὴν ἀπόκρισιν ἔδωκαν αὐτῷ, ὅτι
[22, 7]   ἐν τῷ Πύρρῳ διὰ Λάνασσαν  τὴν   γυναῖκα, τὴν θυγατέρα Ἀγαθοκλέους, ἐξ
[22, 7]   παρέλαβε τὴν Νῆσον παρὰ Θοίνωνος,  τὴν   δὲ ἄλλην πόλιν παρὰ Συρακοσίων
[22, 6]   ποιούμενοι τῆς μὲν πολιορκίας ἀπέστησαν,  τὴν   δὲ παρεσκευασμένην ὕλην εἰς ναυπηγίαν
[22, 10]   χώρας τὴν μὲν τοῖς Κεντοριπίνοις,  τὴν   δὲ τοῖς Ἀγυριναίοις ἐδωρήσατο. μετὰ
[22, 3]   ἀλλήλους ποιούμενοι τὰς κτήσεις διήρπασαν,  τὴν   δὲ χώραν ἀγεώργητον ἐποίησαν. Ἱκέτας
[22, 6]   διέμειναν φυλάττοντες τὸν πορθμόν, παρατηροῦντες  τὴν   διάβασιν Πύρρου. Ὅτι Θοίνωνος τῆς
[22, 2]   ὥσπερ ἐκεῖνοι Μεσσηνίους σφάξαντες. εἶτα  τὴν   διαίρεσιν τῆς κτήσεως τῶν ἠτυχηκότων
[22, 2]   τὰς τῶν ἠτυχηκότων κτήσεις καὶ  τὴν   διαίρεσιν τῆς ὠφελείας ἄδικον ποιησάμενος
[22, 5]   γένηται φίλος Ῥωμαίων, ἡδέως προσδέξεσθαι  τὴν   δόσιν οὖσαν ἀκατηγόρητον. ~Ὅτι Φιντίας
[22, 10]   κατὰ νώτου προσπεσεῖν· αὐτὸς δὲ  τὴν   δύναμιν ἐκτάξας, κατὰ στόμα ἀπήντα.
[22, 10]   τοῦ βασιλέως στρατοπεδείας. εὐθὺς ἐκτάξας  τὴν   δύναμιν ἐπειρᾶτο διαβαίνειν τὸν ποταμόν.
[22, 10]   φρούρια αὐτοὶ δὲ εὔζωνον ποιήσαντες  τὴν   δύναμιν ἧκον ἐν τάχει βοηθήσοντες
[22, 5]   ὄντος αὐτοῦ πολεμίου μηδαμῶς ἁρμόζειν  τὴν   δωρεάν, ἐὰν δὲ καταπράξηται τὴν
[22, 10]   μὲν γὰρ τοῦ Σικελικοῦ πελάγους  τὴν   ἐγγὺς Μεσσήνης εἶχε πόλιν τὴν
[22, 5]   τὴν δωρεάν, ἐὰν δὲ καταπράξηται  τὴν   εἰρήνην καὶ γένηται φίλος Ῥωμαίων,
[22, 7]   ὡς μεγάλης τευξόμενος ἀποδοχῆς διὰ  τὴν   εἰρήνην. δὲ βασιλεὺς παραλαβὼν
[22, 6]   ποιήσαντες, ἔκριναν κοινῇ διακωλύειν Πύρρον  τὴν   εἰς Σικελίαν διάβασιν· Τυνδαρίων δὲ
[22, 9]   δύο μῆνας πολιορκήσας καὶ ἀπογνοὺς  τὴν   ἐκ τῆς βίας ἅλωσιν, ἔλυσε
[22, 8]   ὡς μὴ ἰσχύσας ὕστερον εἰς  τὴν   Ἑλλάδα ἐλθὼν καὶ εἰς τὸ
[22, 9]   Φοίνικας καὶ διορίσαι τῷ πελάγει  τὴν   ἐπαρχίαν. εὐθὺς βασιλεὺς πλησίον
[22, 9]   τῶν ἄλλων λαφύρων τὰ πολυτελέστατα,  τὴν   ἐπιγραφὴν τήνδε ποιησάμενος, Τοὺς θυρεοὺς
[22, 10]   τινα περὶ τὸν ποταμὸν καὶ  τὴν   εὐκαιρίαν τοῦ τόπου πλεονεκτούντων, μέχρι
[22, 9]   φιλοδοξῆσαι βασιλεὺς καὶ πρὸς  τὴν   Ἡρακλέους τάξιν ἁμιλλώμενος, πρῶτος τοῖς
[22, 11]   οὖν Μαμερτῖνοι ἀπογνόντες ἑαυτῶν διὰ  τὴν   ἧτταν, πάλιν ἀπεκατεστάθησαν εἰς ἀσφάλειαν
[22, 7]   Πύρρῳ διὰ Λάνασσαν τὴν γυναῖκα,  τὴν   θυγατέρα Ἀγαθοκλέους, ἐξ ἧς ἐγέννησεν
[22, 9]   καταστήσας ἐν αὐτῇ, ἀπῆρε πρὸς  τὴν   Ἰαιτίνων πόλιν, ὀχυρότητι διαφέρουσαν καὶ
[22, 9]   ἧκον Ἐνναῖοι λέγοντες τὴν φρουρὰν  τὴν   Καρχηδονίων ἐκβεβληκέναι, ἣν εἶχον ὅπως
[22, 7]   παρ´ αὐτοῦ στρατιώτας, κατέπλευσεν εἰς  τὴν   Κατάνην. καὶ προσδεχθεὶς ὑπὸ τῶν
[22, 10]   ἰατροῖς εἰς θεραπείαν. καὶ κατὰ  τὴν   μαντείαν καὶ τὴν τῶν ἱεροσκόπων
[22, 5]   τῶν ἰδιοξένων πῶς τὰ κατὰ  τὴν   μάχην ἀπήντησεν αὐτῷ, εἰπεῖν ὅτι
[22, 10]   ἀξιόλογον ἐστράτευσεν ἐπὶ Μαμερτίνους, καὶ  τὴν   μὲν Ἅλαισαν παραδόσει προσηγάγετο, ὑπὸ
[22, 3]   Ὅτι Πτολεμαῖος Μακεδόνων βασιλεὺς  τὴν   μὲν ἡλικίαν νέος ὢν παντελῶς,
[22, 9]   τὴν στρατιάν εἰς Ἀκράγαντα παραγενόμενος  τὴν   μὲν πόλιν ἔλαβε παρὰ Σωσιστράτου
[22, 2]   προσδεχθέντες ὑπὸ Μεσσηνίων ὡς φίλοι  τὴν   μὲν πόλιν κατελάβοντο, τοὺς δὲ
[22, 10]   ἰδίας τάξεις. τῆς δὲ χώρας  τὴν   μὲν τοῖς Κεντοριπίνοις, τὴν δὲ
[22, 10]   τοῖς πολέμοις χρείας. ~Τῶν δὲ  τὴν   Μεσσήνην οἰκούντων Μαμερτίνων ηὐξημένων πολλὰ
[22, 7]   διέπλευσεν εἰς Συρακόσας, καὶ παρέλαβε  τὴν   Νῆσον παρὰ Θοίνωνος, τὴν δὲ
[22, 3]   παρετάξαντο περὶ τὸν Ὕβλαιον, καὶ  τὴν   νίκην Ἱκέτας ἀπηνέγκατο. καταδρομὰς δὲ
[22, 9]   προῆλθεν. ὄντος δὲ αὐτοῦ περὶ  τὴν   ὁδοιπορίαν, ἧκον Ἐνναῖοι λέγοντες τὴν
[22, 9]   δυνάμεις πρὸς Λιβύην διαβιβάζειν, ἔτρεπε  τὴν   ὁρμήν. {Ὅτι Πύρρος προτερήσας περιβοήτῳ
[22, 3]   ἀναιρῶν ὑπὸ τῶν ὑποτεταγμένων διὰ  τὴν   παρανομίαν ἐμισεῖτο. διόπερ ἁπάντων ὄντων
[22, 5]   τὰς νίκας ἔσχε Καδμείας κατὰ  τὴν   παροιμίαν· οἱ γὰρ ἡττηθέντες οὐδὲν
[22, 7]   καὶ χρυσοῖς στεφάνοις στεφθείς, ἀπεβίβασε  τὴν   πεζὴν δύναμιν. ταύτης δὲ πορευομένης
[22, 6]   κατ´ αὐτοῦ τὸν ὗν καὶ  τὴν   πλευρὰν αὐτοῦ τοῖς ὀδοῦσι πατάξαι
[22, 6]   τοῖς ὀδοῦσι πατάξαι καὶ διελάσαντα  τὴν   πληγὴν κτεῖναι. Ὅτι Ἱκέτας ἐννέα
[22, 11]   καὶ καταλαβὼν Μαμερτίνους μέλλοντας παραδιδόναι  τὴν   πόλιν ἀνέπεισε, καὶ προσποιησάμενος βοήθειαν
[22, 7]   δυνάστου λέγοντος παραδώσειν τῷ βασιλεῖ  τὴν   πόλιν καὶ τὰ φρούρια καὶ
[22, 9]   μὴ Φιντίας δυναστεύσῃ αὐτῶν, λέγοντες  τὴν   πόλιν παραδώσειν καὶ συμμάχους γενέσθαι.
[22, 11]   καὶ προσποιησάμενος βοήθειαν εἰσήγαγεν εἰς  τὴν   πόλιν στρατιώτας μʹ οἱ μὲν
[22, 9]   κατὰ Σικελίαν, ἀφ´ οὗ καὶ  τὴν   πόλιν συμβέβηκε τετευχέναι ταύτης τῆς
[22, 9]   ἄλλων φίλων, κατὰ κράτος εἷλε  τὴν   πόλιν. φρουρὰν δὲ καταστήσας ἐν
[22, 2]   καὶ τὰς κτήσεις διελόμενοι κατέσχον  τὴν   πόλιν ὡς δορίκτητον. δὲ
[22, 11]   Ἱέρων καταστρατηγηθεὶς ὑπὸ τοῦ Φοίνικος,  τὴν   πολιορκίαν ἀπογνοὺς ἐπανῆλθε εἰς Συρακόσας,
[22, 9]   ἐκ τῆς βίας ἅλωσιν, ἔλυσε  τὴν   πολιορκίαν. κρίνας οὖν στόλον μέγαν
[22, 9]   Λιλύβαιον. τοῦ δὲ Πύρρου περὶ  τὴν   πολιορκίαν ταύτης παρασκευαζομένου, διεβίβασαν ἐκ
[22, 8]   τῆς αὐτῆς ὁδοῦ πρὸς οἶκον  τὴν   πορείαν ἐποιεῖτο. κατὰ δὲ τὰς
[22, 4]   Σικελόν, συνδιατετριφότα πολλοῖς τοῖς κατὰ  τὴν   Σικελίαν τυράννοις. ~Ὅτι Καδμεία
[22, 9]   συμμάχους γενέσθαι. αὐτοῦ δὲ ἀναλαβόντος  τὴν   στρατιάν εἰς Ἀκράγαντα παραγενόμενος τὴν
[22, 4]   ἐπιθέμενος τυραννίδι καὶ βεβαιῶσαι κρίνας  τὴν   συνωμοσίαν, μειρακίσκον τινὰ φίλον αὐτοῦ
[22, 7]   καὶ διάρας Σικελίαν, κατῆρεν εἰς  τὴν   Ταυρομένιον. ἐκεῖθεν προσλαβόμενος εἰς συμμαχίαν
[22, 2]   συνασεβησάντων Καμπανῶν. οὐ μὴν ἐξέφυγον  τὴν   τιμωρίαν οἱ παρανομήσαντες, ἀλλ´
[22, 10]   ἐζωγρήθη. οὗτος ἀνεκομίσθη ἔμπνους εἰς  τὴν   τοῦ βασιλέως παρεμβολὴν καὶ παρεδόθη
[22, 6]   Ἀκράγαντος τύραννος, εἶδεν ὄναρ δηλοῦν  τὴν   τοῦ βίου καταστροφήν, ὗν ἄγριον
[22, 2]   Ῥωμαίων φύλακες τῶν Ῥηγίνων ἐζήλωσαν  τὴν   τούτων ὠμότητα· τοὺς γὰρ Ῥηγίνους
[22, 10]   Ταυρομενιτῶν, ἀπὸ δὲ τοῦ Τυρρηνικοῦ  τὴν   Τυνδαριτῶν. ἐμβαλὼν δὲ εἰς Μεσσήνην
[22, 8]   οἱ ἐν Δελφοῖς ὄντες κατὰ  τὴν   τῶν Γαλατῶν ἔφοδον θεωροῦντες πλησίον
[22, 10]   ἱεροσκόπων πρόρρησιν νυκτερεύσαντος αὐτοῦ εἰς  τὴν   τῶν ἐναντίων παρεμβολήν, τοῦ βασιλέως
[22, 5]   τῆς ἡγεμονίας, δὲ νικήσας  τὴν   τῶν ἡττημένων βλάβην καὶ συμφορὰν
[22, 10]   καὶ κατὰ τὴν μαντείαν καὶ  τὴν   τῶν ἱεροσκόπων πρόρρησιν νυκτερεύσαντος αὐτοῦ
[22, 9]   καὶ βελῶν πλῆθος. ἐστράτευσεν ἐπὶ  τὴν   τῶν Καρχηδονίων ἐπικράτειαν, ἔχων πεζοὺς
[22, 2]   πλεονεξίᾳ καὶ τόλμῃ διαφέρων ἐμιμήσατο  τὴν   τῶν Μαμερτίνων παρανομίαν. ἐκεῖνοί τε
[22, 10]   τὴν ἐγγὺς Μεσσήνης εἶχε πόλιν  τὴν   τῶν Ταυρομενιτῶν, ἀπὸ δὲ τοῦ
[22, 2]   τὸν δόκιμον μεταστειλαμένου αὐτοῦ, οὗτος  τὴν   ὕβριν τῆς πατρίδος ἐκδικῶν κανθαρίσιν
[22, 2]   ἰατρῶν τὸν ἄριστον· οὗτος δὲ  τὴν   ὑπὲρ τῆς πατρίδος τιμωρίαν λαμβάνων
[22, 3]   τοὺς λαοὺς τῆς Γέλας εἰς  τὴν   Φιντιάδα μετήνεγκε, κτίσας τεῖχος καὶ
[22, 9]   τὴν ὁδοιπορίαν, ἧκον Ἐνναῖοι λέγοντες  τὴν   φρουρὰν τὴν Καρχηδονίων ἐκβεβληκέναι, ἣν
[22, 7]   τειχήρεις συνεῖχον τοὺς Συρακοσίους, καὶ  τὴν   χώραν αὐτῶν κατατρέχοντες ἔρημον κατεσκεύασαν.
[22, 4]   πρὸς τὰς κολάσεις εὐθέτοις διὰ  τὴν   ὠμότητα. τὰς δὲ τῶν εὐπόρων
[22, 9]   λαφύρων τὰ πολυτελέστατα, τὴν ἐπιγραφὴν  τήνδε   ποιησάμενος, Τοὺς θυρεοὺς Μολοττὸς
[22, 3]   πολλοὺς στρατιώτας ἀπέβαλε περὶ τὸν  Τηρίαν   ποταμόν. κτίζει δὲ Φιντίας πόλιν,
[22, 9]   ἠσεβηκόσι τηλικαῦτα προσεδόκων εἰκότως τεύξεσθαι  τῆς   ἁρμοζούσης τοῖς ἀνομήμασι τιμωρίας. Ὅτι
[22, 8]   καὶ οὕτως τοῖς λοιποῖς διὰ  τῆς   αὐτῆς ὁδοῦ πρὸς οἶκον τὴν
[22, 9]   πολιορκήσας καὶ ἀπογνοὺς τὴν ἐκ  τῆς   βίας ἅλωσιν, ἔλυσε τὴν πολιορκίαν.
[22, 3]   καὶ τὰς οἰκίας, τοὺς λαοὺς  τῆς   Γέλας εἰς τὴν Φιντιάδα μετήνεγκε,
[22, 9]   μέρος ἐν θαλάσσῃ, τὰς ἀπὸ  τῆς   γῆς προσόδους ἐτείχισαν καὶ πύργους
[22, 10]   ἔταξεν εἰς τὰς ἰδίας τάξεις.  τῆς   δὲ χώρας τὴν μὲν τοῖς
[22, 4]   μισθοὺς καὶ μεταδιδοὺς τοῖς πένησι  τῆς   εὐπορίας δύναμιν ἀξιόλογον περιεποιήσατο. ἐκτραπεὶς
[22, 5]   οὐδὲν ἐταπεινώθησαν διὰ τὸ μέγεθος  τῆς   ἡγεμονίας, δὲ νικήσας τὴν
[22, 5]   μηδὲν κινδυνεύειν διὰ τὸ μέγεθος  τῆς   ἡγεμονίας. {Ὅτι Πύρρος βασιλεὺς
[22, 2]   κατελάβοντο, τοὺς δὲ Μεσσηνίους ἐπὶ  τῆς   ἰδίας ἑστίας ἑκάστους σφάξαντες ἔγημαν
[22, 1]   τοῖς Ἠπειρώταις μὴ μόνον περὶ  τῆς   ἰδίας πατρίδος ἀγωνίζεσθαι, ἀλλὰ καὶ
[22, 9]   θυρεοὺς ἀνέθηκεν εἰς τὸ ἱερὸν  τῆς   Ἰτωνίδος Ἀθηνᾶς καὶ τῶν ἄλλων
[22, 9]   Καρχηδονίων ἐκτίσθη μετὰ τὴν ἅλωσιν  τῆς   Καρχηδονίων Μοτύης ὑπὸ Διονυσίου τοῦ
[22, 9]   Ἑρκτῶν κατασχὼν τὸ ὀχύρωμα, πάσης  τῆς   Καρχηδόνος ἐπεκράτησε δυνάμεως καὶ κύριος
[22, 2]   Μεσσηνίους σφάξαντες. εἶτα τὴν διαίρεσιν  τῆς   κτήσεως τῶν ἠτυχηκότων ἄδικον ποιησάμενος
[22, 9]   πολιορκίαν ταύτης παρασκευαζομένου, διεβίβασαν ἐκ  τῆς   Λιβύης οἱ Καρχηδόνιοι δύναμιν ἀξιόλογον
[22, 9]   Πύρρος, ἥτις ἦν ἑστία  τῆς   Μακεδονικῆς βασιλείας, τοὺς Γαλάτας ἐκεῖσε
[22, 10]   ἀθροίσας ἱεροσκόπους, θύσας ἐπηρώτησε περὶ  τῆς   μάχης· τῶν δὲ ἀποφηναμένων ὅτι
[22, 6]   τὸ Ῥήγιον διαβάντες προσβολὰς ποιούμενοι  τῆς   μὲν πολιορκίας ἀπέστησαν, τὴν δὲ
[22, 2]   ὁράσεως αὐτὸν στερήσας ἔφυγεν ἐκ  τῆς   Μεσσήνης. ~Κατὰ δὲ Σικελίαν ἦσαν
[22, 11]   δὲ Καρχηδόνιοι καὶ Ἱέρων, ἀποπεπτωκότες  τῆς   Μεσσήνης, συνῆλθον εἰς σύλλογον καὶ
[22, 9]   Συρακούσης ἐνεχθεισῶν αὐτῷ, καὶ διὰ  τῆς   μεταλλείας ἐπεβάλετο τὰ τείχη σαλεῦσαι.
[22, 6]   τὴν διάβασιν Πύρρου. Ὅτι Θοίνωνος  τῆς   Νήσου κυριεύοντος, καὶ Σωστράτου τῆς
[22, 2]   κανθαρίσιν ὑπήλειψε τὸν Δέκιον καὶ  τῆς   ὁράσεως αὐτὸν ἀπεστέρησε καὶ φεύγει
[22, 2]   κανθαρίσιν ὑπήλειψε τὸν Δέκιον καὶ  τῆς   ὁράσεως αὐτὸν στερήσας ἔφυγεν ἐκ
[22, 9]   τεῖχος μὴ χωρεῖν τὸ πλῆθος  τῆς   παρασκευῆς. διὸ καὶ βελῶν παντοδαπῶν
[22, 9]   τῶν ἀγωνιζομένων καὶ τὸ μέγεθος  τῆς   παρασκευῆς. τοσοῦτον γὰρ πλῆθος καταπελτῶν
[22, 2]   μεταστειλαμένου αὐτοῦ, οὗτος τὴν ὕβριν  τῆς   πατρίδος ἐκδικῶν κανθαρίσιν ὑπήλειψε τὸν
[22, 2]   ἄριστον· οὗτος δὲ τὴν ὑπὲρ  τῆς   πατρίδος τιμωρίαν λαμβάνων ἱκανῶς κανθαρίσιν
[22, 10]   δὲ Ἱέρων ἀπαλλαγεὶς ἐκ  τῆς   πολεμίας, Μύλας κατὰ κράτος ἑλὼν
[22, 9]   βέλη πλῆθος ἄπιστον. οὔσης δὲ  τῆς   πόλεως τὸ πλεῖστον μέρος ἐν
[22, 9]   τὴν πόλιν συμβέβηκε τετευχέναι ταύτης  τῆς   προσηγορίας. εἷλε δὲ καὶ ταύτην
[22, 9]   τοῖς βαρβάροις ἐπιβάθραν ἔχειν κατὰ  τῆς   Σικελίας, ἀλλ´ ἐξ ἁπάσης αὐτῆς
[22, 6]   τῆς Νήσου κυριεύοντος, καὶ Σωστράτου  τῆς   Συρακόσης τυραννοῦντος, ἔχοντες στρατιώτας μυρίους
[22, 7]   τὴν ἄλλην παρασκευήν, ἐξέπλευσεν ἐκ  τῆς   Τάραντος, καὶ δεκαταῖος εἰς Λοκροὺς
[22, 10]   πολεμίων, περιχαρὴς ἦν, ὡς κυριεύσων  τῆς   τοῦ βασιλέως στρατοπεδείας. εὐθὺς ἐκτάξας
[22, 6]   ὑπὸ Θοίνωνος τοῦ Μαμέως ἐκβάλλεται  τῆς   τυραννίδος. Ὅτι Θοίνων καὶ Σώστρατος
[22, 2]   ὡς δορίκτητον. δὲ ἐπὶ  τῆς   φρουρᾶς τεταγμένος Δέκιος ἐξαργυρισάμενος τὰς
[22, 2]   ἠτυχηκότων κτήσεις καὶ τὴν διαίρεσιν  τῆς   ὠφελείας ἄδικον ποιησάμενος ἐξέπεσεν ἐκ
[22, 10]   τὴν ἀπώλειαν τοῦ τέκνου θανάτου  τιμησάμενος.   ~οἱ δὲ Μαμερτῖνοι, ἀπαγγελίας γενομένης
[22, 4]   τούτοις ὅπλα διδοὺς καὶ δωρεαῖς  τιμήσας   δορυφόροις ἐχρῆτο πιστοῖς καὶ πρὸς
[22, 4]   γυναῖκας τῇ διὰ τῶν βασάνων  τιμωρίᾳ   βιαζόμενος ἠνάγκασε πάντας ἄργυρον καὶ
[22, 2]   δὲ τὴν ὑπὲρ τῆς πατρίδος  τιμωρίαν   λαμβάνων ἱκανῶς κανθαρίσιν ὑπήλειψε τὸν
[22, 2]   Καμπανῶν. οὐ μὴν ἐξέφυγον τὴν  τιμωρίαν   οἱ παρανομήσαντες, ἀλλ´ μὲν
[22, 9]   τεύξεσθαι τῆς ἁρμοζούσης τοῖς ἀνομήμασι  τιμωρίας.   Ὅτι τὰς Αἰγέας διαρπάσας
[22, 9]   τετελευτηκόσι συγκατωρύχθη χρήματα πολλὰ κατά  τινα   παλαιὰν συνήθειαν, ἅπαντας ἀνέσκαψαν καὶ
[22, 10]   προστάξεως τοῦ βασιλέως προκατειληφότων ὀφρῦν  τινα   περὶ τὸν ποταμὸν καὶ τὴν
[22, 4]   βεβαιῶσαι κρίνας τὴν συνωμοσίαν, μειρακίσκον  τινὰ   φίλον αὐτοῦ καλέσας ὡς ἐπὶ
[22, 7]   Καρχηδόνιοι προαπεσταλκότες τριάκοντα ναῦς διά  τινας   χρείας ἀναγκαίας, ταῖς καταλελειμμέναις οὐκ
[22, 10]   πολλοῦ θεραπεῦσαι τὸν Κίων, ἧκόν  τινες   ἵππους φέροντες ἐκ τοῦ πολέμου
[22, 10]   τοῦ τόπου πλεονεκτούντων, μέχρι μέν  τινος   ἰσόρροπος ἦν κίνδυνος· ἐπεὶ
[22, 9]   ἐκεῖσε κατέλιπεν. οἱ δὲ πυθόμενοί  τινων   ὅτι κατὰ τοὺς βασιλικοὺς τάφους
[22, 5]   Ἠπειρωτῶν τῶν συνδιαβεβηκότων ἀποβεβληκώς, ἐπεί  τις   ἠρώτησεν αὐτὸν τῶν ἰδιοξένων πῶς
[22, 4]   τοῖς συνομόσασιν ἔδωκε φαγεῖν καὶ  τὸ   αἷμα κεράσας οἴνῳ πιεῖν παρεκελεύσατο.
[22, 10]   τἄλλα χωρία χειρούμενος, κατήντησεν ἐπὶ  τὸ   Ἀμήσελον, κείμενον μεταξὺ Κεντοριπίνων καὶ
[22, 2]   Ῥωμαίων. δὲ χιλίαρχος Δέκιος,  τὸ   γένος Καμπανός, πλεονεξίᾳ καὶ τόλμῃ
[22, 8]   τὴν Ἑλλάδα ἐλθὼν καὶ εἰς  τὸ   ἐν Δελφοῖς μαντεῖον, θέλων ἀποσυλῆσαι
[22, 9]   τῶν Γαλατῶν θυρεοὺς ἀνέθηκεν εἰς  τὸ   ἱερὸν τῆς Ἰτωνίδος Ἀθηνᾶς καὶ
[22, 9]   οἱ Καρχηδόνιοι δύναμιν ἀξιόλογον εἰς  τὸ   Λιλύβαιον· πολὺν δὲ σῖτον ἐκόμισαν
[22, 9]   λαβεῖν μὴ προσδεχομένου, πεισθέντος δὲ  τὸ   Λιλύβαιον συγχωρῆσαι τοῖς Καρχηδονίοις, οἱ
[22, 9]   ταύτης ὑπολειφθέντας ἀθροίσαντες κατῴκισαν εἰς  τὸ   Λιλύβαιον. τοῦ δὲ Πύρρου περὶ
[22, 5]   γὰρ ἡττηθέντες οὐδὲν ἐταπεινώθησαν διὰ  τὸ   μέγεθος τῆς ἡγεμονίας, δὲ
[22, 5]   δὲ ἡττημένους μηδὲν κινδυνεύειν διὰ  τὸ   μέγεθος τῆς ἡγεμονίας. {Ὅτι Πύρρος
[22, 9]   τὸ πλῆθος τῶν ἀγωνιζομένων καὶ  τὸ   μέγεθος τῆς παρασκευῆς. τοσοῦτον γὰρ
[22, 9]   βασιλεὺς πλησίον τῶν τειχῶν καταστρατοπεδεύσας,  τὸ   μὲν πρῶτον συνεχεῖς τοῖς τείχεσιν
[22, 9]   κράτος· καὶ τῶν Ἑρκτῶν κατασχὼν  τὸ   ὀχύρωμα, πάσης τῆς Καρχηδόνος ἐπεκράτησε
[22, 11]   τῇ Λιπάρας νήσῳ. ἀκούσας δὲ  τὸ   παράδοξον ἧκε κατὰ τάχος εἰς
[22, 9]   τῶν δὲ Καρχηδονίων ἀντιμαχομένων διὰ  τὸ   πετρώδη εἶναι τὸν τόπον, δύο
[22, 9]   ἄπιστον. οὔσης δὲ τῆς πόλεως  τὸ   πλεῖστον μέρος ἐν θαλάσσῃ, τὰς
[22, 9]   ὥστε τὸ τεῖχος μὴ χωρεῖν  τὸ   πλῆθος τῆς παρασκευῆς. διὸ καὶ
[22, 9]   ἠμύναντο δὲ οἱ Καρχηδόνιοι διὰ  τὸ   πλῆθος τῶν ἀγωνιζομένων καὶ τὸ
[22, 4]   Μακεδονίᾳ καὶ λεηλατούντων αὐτήν, διὰ  τὸ   πολλοὺς ἐπεμβαίνοντας τῇ βασιλείᾳ πρὸς
[22, 10]   στόμα ἀπήντα. γενομένης δὲ περὶ  τὸ   ῥεῖθρον ἱππομαχίας, ἅμα καὶ τῶν
[22, 2]   φεύγει ἐκ Μεσσήνης. Ὅτι εἰς  τὸ   Ῥήγιον ἀπεστάλη φρουρὰ ὑπὸ Ῥωμαίων.
[22, 6]   τὰς ἰδίας ναῦς, καὶ εἰς  τὸ   Ῥήγιον διαβάντες προσβολὰς ποιούμενοι τῆς
[22, 9]   πετροβόλων ἤθροιστο παρὰ Καρχηδονίων ὥστε  τὸ   τεῖχος μὴ χωρεῖν τὸ πλῆθος
[22, 5]   παροιμία ἐστίν. ἐστὶ δὲ οὕτω·  τὸ   τοὺς νικήσαντας συμφορὰν ἔχειν, τοὺς
[22, 10]   καὶ πολλοὺς στρατιώτας ἔχοντος, ἐκπολιορκήσας  τὸ   χωρίον τοῦτο μὲν κατέσκαψε, τοὺς
[22, 10]   μὲν τοῖς Κεντοριπίνοις, τὴν δὲ  τοῖς   Ἀγυριναίοις ἐδωρήσατο. μετὰ δὲ ταῦτα
[22, 9]   προσεδόκων εἰκότως τεύξεσθαι τῆς ἁρμοζούσης  τοῖς   ἀνομήμασι τιμωρίας. Ὅτι τὰς Αἰγέας
[22, 9]   ἀποκαλοῦντες ἐκέλευον μηδενὶ τρόπῳ συγχωρεῖν  τοῖς   βαρβάροις ἐπιβάθραν ἔχειν κατὰ τῆς
[22, 8]   συναγαγὼν τὸν λαὸν αὐτοῦ, διελάλησε  τοῖς   Γαλάταις, συμβουλεύσας αὐτοῖς ἑαυτὸν καὶ
[22, 8]   πλησίον πόλεων. δὲ Πυθία  τοῖς   Δελφοῖς ἀπόκρισιν ἔδωκεν προστάττειν τὸν
[22, 5]   τῷ πρεσβεύειν καὶ δῶρα πολυτελῆ  τοῖς   εὐθέτοις ἐδίδου. οἱ δὲ οὐκ
[22, 1]   ~Ὅτι πάτριόν ἐστι  τοῖς   Ἠπειρώταις μὴ μόνον περὶ τῆς
[22, 4]   ὡς ἐπὶ θυσίαν καὶ σφαγιάσας  τοῖς   θεοῖς τά τε σπλάγχνα τοῖς
[22, 9]   πεισθέντος δὲ τὸ Λιλύβαιον συγχωρῆσαι  τοῖς   Καρχηδονίοις, οἱ μετέχοντες τοῦ συνεδρίου
[22, 4]   Καλλιφῶντα τὸν Σικελόν, συνδιατετριφότα πολλοῖς  τοῖς   κατὰ τὴν Σικελίαν τυράννοις. ~Ὅτι
[22, 10]   τῆς δὲ χώρας τὴν μὲν  τοῖς   Κεντοριπίνοις, τὴν δὲ τοῖς Ἀγυριναίοις
[22, 8]   ὄντας περὶ δισμυρίους· καὶ οὕτως  τοῖς   λοιποῖς διὰ τῆς αὐτῆς ὁδοῦ
[22, 10]   τὸν λόφον περιελθόντες ἐπέρραξαν παραδόξως  τοῖς   Μαμερτίνοις καὶ νεαλεῖς ὄντες τοὺς
[22, 6]   ὗν καὶ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ  τοῖς   ὀδοῦσι πατάξαι καὶ διελάσαντα τὴν
[22, 4]   τοὺς στρατιωτικοὺς μισθοὺς καὶ μεταδιδοὺς  τοῖς   πένησι τῆς εὐπορίας δύναμιν ἀξιόλογον
[22, 10]   τὸν ὀνομαζόμενον Θώρακα περιελθεῖν καὶ  τοῖς   πολεμίοις κατὰ νώτου προσπεσεῖν· αὐτὸς
[22, 9]   τοὺς βαρβάρους διὰ τὰς ἐν  τοῖς   πολέμοις χρείας. ~Τῶν δὲ τὴν
[22, 4]   τοῖς θεοῖς τά τε σπλάγχνα  τοῖς   συνομόσασιν ἔδωκε φαγεῖν καὶ τὸ
[22, 9]   ἐξελεῖν διὰ πολιορκίας. διὸ καὶ  τοῖς   τείχεσι προσαγαγὼν μηχανάς, καὶ πολιορκίας
[22, 9]   τὴν Ἡρακλέους τάξιν ἁμιλλώμενος, πρῶτος  τοῖς   τείχεσιν ἐπέβαλε καὶ μάχην ἡρωικὴν
[22, 9]   καταστρατοπεδεύσας, τὸ μὲν πρῶτον συνεχεῖς  τοῖς   τείχεσιν ἐποιεῖτο προσβολὰς ἐκ διαδοχῆς·
[22, 9]   ὅτι κατὰ τοὺς βασιλικοὺς τάφους  τοῖς   τετελευτηκόσι συγκατωρύχθη χρήματα πολλὰ κατά
[22, 2]   τὸ γένος Καμπανός, πλεονεξίᾳ καὶ  τόλμῃ   διαφέρων ἐμιμήσατο τὴν τῶν Μαμερτίνων
[22, 9]   ἀπὸ θρασέων ἐκρέμασεν Γαλατῶν πάντα  τὸν   Ἀντιγόνου καθελὼν στρατόν. οὐ μέγα
[22, 2]   χαλεπὴν ἐμπεσὼν μετεπέμψατο τῶν ἰατρῶν  τὸν   ἄριστον· οὗτος δὲ τὴν ὑπὲρ
[22, 6]   Ἱκέταν, οὕτω πάλιν προκαλοῦνται Πύρρον  τὸν   βασιλέα εἰς Σικελίαν. Ὅτι Μαμερτῖνοι
[22, 2]   φύλαξ γενόμενος Ῥηγίου διὰ Πύρρον  τὸν   βασιλέα κατέσφαξεν αὐτοὺς καὶ τὰς
[22, 10]   φέροντες ἐκ τοῦ πολέμου εἰς  τὸν   βασιλέα. Κίως δὲ ἐπιγνοὺς
[22, 11]   παράδοξον ἧκε κατὰ τάχος εἰς  τὸν   βασιλέα, τῷ μὲν λόγῳ συγχαίρων,
[22, 9]   τάφρον ὀρύξαντες μέγαν, διεπρεσβεύσαντο πρὸς  τὸν   βασιλέα ὑπὲρ διαλύσεως καὶ εἰρήνης
[22, 2]   τῆς πατρίδος ἐκδικῶν κανθαρίσιν ὑπήλειψε  τὸν   Δέκιον καὶ τῆς ὁράσεως αὐτὸν
[22, 2]   τιμωρίαν λαμβάνων ἱκανῶς κανθαρίσιν ὑπήλειψε  τὸν   Δέκιον καὶ τῆς ὁράσεως αὐτὸν
[22, 2]   κτήσεις κατέσχον· οἱ δὲ περὶ  τὸν   Δέκιον Καμπανοὶ δοθέντες ὑπὸ Ῥωμαίων
[22, 2]   νόσου αὐτὸν περιεχούσης, τῶν ἰατρῶν  τὸν   δόκιμον μεταστειλαμένου αὐτοῦ, οὗτος τὴν
[22, 7]   ἐκεῖθεν προσλαβόμενος εἰς συμμαχίαν Τυνδαρίωνα  τὸν   δυνάστην Ταυρομενίας, καὶ λαβὼν παρ´
[22, 11]   ἧτταν, πάλιν ἀπεκατεστάθησαν εἰς ἀσφάλειαν  τὸν   εἰρημένον τρόπον. δὲ Ἱέρων
[22, 7]   τέσσαρας. ὅτι τούτου παρασκευαζομένου πρὸς  τὸν   ἔκπλουν, τὰς Συρακόσας Καρχηδόνιοι ἐπολιόρκουν
[22, 8]   τοῖς Δελφοῖς ἀπόκρισιν ἔδωκεν προστάττειν  τὸν   θεὸν ἐᾶν τὰ ἀναθήματα καὶ
[22, 8]   πλησίον ὄντα τὸν κίνδυνον ἐπηρώτησαν  τὸν   θεὸν εἰ τὰ χρήματα καὶ
[22, 8]   τῷ μαντείῳ· φυλάξειν γὰρ ἅπαντα  τὸν   θεὸν καὶ μετ´ αὐτοῦ τὰς
[22, 11]   συγχαίρων, τῷ δὲ ἔργῳ σπεύδων  τὸν   Ἱέρωνα καταστρατηγῆσαι δι´ ἀπάτης.
[22, 8]   Γαλατῶν ἔφοδον θεωροῦντες πλησίον ὄντα  τὸν   κίνδυνον ἐπηρώτησαν τὸν θεὸν εἰ
[22, 10]   δὲ θέλοντος περὶ πολλοῦ θεραπεῦσαι  τὸν   Κίων, ἧκόν τινες ἵππους φέροντες
[22, 8]   ἀναθήματα καὶ τἄλλα τὰ πρὸς  τὸν   κόσμον τῶν θεῶν ἀνήκοντα κατὰ
[22, 8]   δὲ καὶ πρὸς θάνατον, συναγαγὼν  τὸν   λαὸν αὐτοῦ, διελάλησε τοῖς Γαλάταις,
[22, 7]   ἔστελλον πρὸς αὐτόν. ἐμβιβάσας δὲ  τὸν   λαὸν εἰς τὰς ναῦς καὶ
[22, 10]   δὲ εἰς Μεσσήνην κατεστρατοπέδευσε παρὰ  τὸν   Λοίτανον ποταμόν, πεζοὺς ἔχων μυρίους,
[22, 10]   κίνδυνος· ἐπεὶ δὲ καὶ οἱ  τὸν   λόφον περιελθόντες ἐπέρραξαν παραδόξως τοῖς
[22, 7]   στρατιώτας ὑπὲρ τοὺς μυρίους. καὶ  τὸν   μὲν Θοίνωνα καὶ Σωσίστρατον καὶ
[22, 10]   ἰδίου υἱοῦ ἵππον ὑπέλαβεν ἀνῃρῆσθαι  τὸν   νεανίσκον. περιαλγὴς δὲ γενόμενος τὰς
[22, 2]   οὗτοι ἦσαν, καὶ ἐποίησαν κατὰ  τὸν   ὅμοιον τρόπον Μαμερτίνοις, ὥσπερ ἐκεῖνοι
[22, 10]   ἐπιλέκτους προσέταξε τὸν πλησίον λόφον  τὸν   ὀνομαζόμενον Θώρακα περιελθεῖν καὶ τοῖς
[22, 10]   αὐτοῖς ἄλλους τετρακοσίους ἐπιλέκτους προσέταξε  τὸν   πλησίον λόφον τὸν ὀνομαζόμενον Θώρακα
[22, 7]   εἰς Λοκροὺς κατῆρεν. ἐντεῦθεν καταπλεύσας  τὸν   πορθμὸν καὶ διάρας Σικελίαν, κατῆρεν
[22, 6]   ναυπηγίαν ἐνέπρησαν, καὶ διέμειναν φυλάττοντες  τὸν   πορθμόν, παρατηροῦντες τὴν διάβασιν Πύρρου.
[22, 10]   ἐκτάξας τὴν δύναμιν ἐπειρᾶτο διαβαίνειν  τὸν   ποταμόν. Ἱέρων δ´ ἔχων τοὺς
[22, 10]   βασιλέως προκατειληφότων ὀφρῦν τινα περὶ  τὸν   ποταμὸν καὶ τὴν εὐκαιρίαν τοῦ
[22, 4]   τυραννίδος εἰσηγητὴν καὶ διδάσκαλον Καλλιφῶντα  τὸν   Σικελόν, συνδιατετριφότα πολλοῖς τοῖς κατὰ
[22, 3]   λειφθεὶς πολλοὺς στρατιώτας ἀπέβαλε περὶ  τὸν   Τηρίαν ποταμόν. κτίζει δὲ Φιντίας
[22, 9]   ἀντιμαχομένων διὰ τὸ πετρώδη εἶναι  τὸν   τόπον, δύο μῆνας πολιορκήσας καὶ
[22, 10]   βασιλέα. Κίως δὲ ἐπιγνοὺς  τὸν   τοῦ ἰδίου υἱοῦ ἵππον ὑπέλαβεν
[22, 3]   πρὸς ἀπόστασιν, ταχὺ ταπεινωθεὶς μετεβάλετο  τὸν   τρόπον καὶ φιλανθρωπότερον ἄρχων διακατέσχεν
[22, 3]   ἀλλήλους πόλεμον ἐνστησάμενοι παρετάξαντο περὶ  τὸν   Ὕβλαιον, καὶ τὴν νίκην Ἱκέτας
[22, 6]   ἄγριον κυνηγοῦντος, ὁρμῆσαι κατ´ αὐτοῦ  τὸν   ὗν καὶ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ
[22, 9]   διὰ τὸ πετρώδη εἶναι τὸν  τόπον,   δύο μῆνας πολιορκήσας καὶ ἀπογνοὺς
[22, 10]   ποταμὸν καὶ τὴν εὐκαιρίαν τοῦ  τόπου   πλεονεκτούντων, μέχρι μέν τινος ἰσόρροπος
[22, 9]   καὶ τὸ μέγεθος τῆς παρασκευῆς.  τοσοῦτον   γὰρ πλῆθος καταπελτῶν ὀξυβελῶν τε
[22, 10]   κάμνοντας τῇ μάχῃ ῥᾳδίως ἀνῄρουν,  τότε   δὴ πανταχόθεν κυκλωθέντες πρὸς φυγὴν
[22, 10]   εἰς τὴν τῶν ἐναντίων παρεμβολήν,  τοῦ   βασιλέως δὲ θέλοντος περὶ πολλοῦ
[22, 10]   οὗτος ἀνεκομίσθη ἔμπνους εἰς τὴν  τοῦ   βασιλέως παρεμβολὴν καὶ παρεδόθη ἰατροῖς
[22, 10]   καὶ τῶν πεζῶν ἐκ προστάξεως  τοῦ   βασιλέως προκατειληφότων ὀφρῦν τινα περὶ
[22, 10]   περιχαρὴς ἦν, ὡς κυριεύσων τῆς  τοῦ   βασιλέως στρατοπεδείας. εὐθὺς ἐκτάξας τὴν
[22, 9]   συνθέσθαι καὶ χρημάτων πλῆθος δοῦναι.  τοῦ   βασιλέως χρήματα λαβεῖν μὴ προσδεχομένου,
[22, 6]   τύραννος, εἶδεν ὄναρ δηλοῦν τὴν  τοῦ   βίου καταστροφήν, ὗν ἄγριον κυνηγοῦντος,
[22, 9]   ἀθροίσαντες κατῴκισαν εἰς τὸ Λιλύβαιον.  τοῦ   δὲ Πύρρου περὶ τὴν πολιορκίαν
[22, 7]   πρέσβεις ἐκ Λεοντίνων ἀπὸ Ἡρακλείδου  τοῦ   δυνάστου λέγοντος παραδώσειν τῷ βασιλεῖ
[22, 10]   Κίως δὲ ἐπιγνοὺς τὸν  τοῦ   ἰδίου υἱοῦ ἵππον ὑπέλαβεν ἀνῃρῆσθαι
[22, 4]   εἷς καὶ Μελέαγρος, ἀδελφὸς Πτολεμαίου  τοῦ   Λάγου, πρὸς ὀλίγας ἡμέρας δυναστεύσας
[22, 9]   δυνάμεως καὶ κύριος ἐγένετο πλὴν  τοῦ   Λιλυβαίου· αὕτη γὰρ πόλις
[22, 6]   ἔτη δυναστεύσας Συρακόσας ὑπὸ Θοίνωνος  τοῦ   Μαμέως ἐκβάλλεται τῆς τυραννίδος. Ὅτι
[22, 8]   καὶ τὰς γυναῖκας ἀποκομίσωσιν ἐκ  τοῦ   μαντείου πρὸς τὰς ὀχυρωτάτας τῶν
[22, 9]   πόλιν, ὀχυρότητι διαφέρουσαν καὶ κατὰ  τοῦ   Πανόρμου καλῶς κειμένην. τῶν δὲ
[22, 10]   ἧκόν τινες ἵππους φέροντες ἐκ  τοῦ   πολέμου εἰς τὸν βασιλέα.
[22, 2]   ἠτυχηκότων ἄδικον ποιησάμενος ἐξέπεσεν ἐκ  τοῦ   Ῥηγίου φυγαδευθεὶς ὑπὸ τῶν ἰδίων
[22, 2]   ὠφελείας ἄδικον ποιησάμενος ἐξέπεσεν ἐκ  τοῦ   Ῥηγίου, φυγαδευθεὶς ὑπὸ τῶν συνασεβησάντων
[22, 10]   τοὺς Μαμερτίνους. ἀπὸ μὲν γὰρ  τοῦ   Σικελικοῦ πελάγους τὴν ἐγγὺς Μεσσήνης
[22, 9]   συγχωρῆσαι τοῖς Καρχηδονίοις, οἱ μετέχοντες  τοῦ   συνεδρίου φίλοι καὶ οἱ ἀπὸ
[22, 10]   τῶν τραυμάτων διέρρηξε, τὴν ἀπώλειαν  τοῦ   τέκνου θανάτου τιμησάμενος. ~οἱ δὲ
[22, 10]   τὸν ποταμὸν καὶ τὴν εὐκαιρίαν  τοῦ   τόπου πλεονεκτούντων, μέχρι μέν τινος
[22, 9]   τῆς Καρχηδονίων Μοτύης ὑπὸ Διονυσίου  τοῦ   τυράννου. τοὺς γὰρ ἐκ ταύτης
[22, 10]   τὴν τῶν Ταυρομενιτῶν, ἀπὸ δὲ  τοῦ   Τυρρηνικοῦ τὴν Τυνδαριτῶν. ἐμβαλὼν δὲ
[22, 11]   δὲ Ἱέρων καταστρατηγηθεὶς ὑπὸ  τοῦ   Φοίνικος, τὴν πολιορκίαν ἀπογνοὺς ἐπανῆλθε
[22, 8]   θεοὺς ὑπέλαβον εἶναι τὰς διὰ  τοῦ   χρησμοῦ προσαγορευομένας λευκὰς κόρας. ~Ὁ
[22, 8]   τοῦτον θάψας, τοὺς τραυματίας καὶ  τοὺς   ἀπὸ χειμῶνος καὶ πείνης ταλαιπωρήσαντας
[22, 3]   γὰρ φίλων αὐτῷ συμβουλευόντων ἀναδέξασθαι  τοὺς   ἀφυστεροῦντας, οὐ προσέσχεν. ~Ὅτι ὑπὸ
[22, 9]   ἐπὶ τούτοις βλασφημούμενος οὐκ ἐκόλαζε  τοὺς   βαρβάρους διὰ τὰς ἐν τοῖς
[22, 9]   δὲ πυθόμενοί τινων ὅτι κατὰ  τοὺς   βασιλικοὺς τάφους τοῖς τετελευτηκόσι συγκατωρύχθη
[22, 9]   ἦν ἑστία τῆς Μακεδονικῆς βασιλείας,  τοὺς   Γαλάτας ἐκεῖσε κατέλιπεν. οἱ δὲ
[22, 9]   Μοτύης ὑπὸ Διονυσίου τοῦ τυράννου.  τοὺς   γὰρ ἐκ ταύτης ὑπολειφθέντας ἀθροίσαντες
[22, 2]   Ῥηγίνων ἐζήλωσαν τὴν τούτων ὠμότητα·  τοὺς   γὰρ Ῥηγίνους σφάξαντες καὶ τὰς
[22, 5]   τὸ τοὺς νικήσαντας συμφορὰν ἔχειν,  τοὺς   δὲ ἡττημένους μηδὲν κινδυνεύειν διὰ
[22, 2]   φίλοι τὴν μὲν πόλιν κατελάβοντο,  τοὺς   δὲ Μεσσηνίους ἐπὶ τῆς ἰδίας
[22, 10]   τὸ χωρίον τοῦτο μὲν κατέσκαψε,  τοὺς   δὲ φρουροῦντας ἀπολύσας τῶν ἐγκλημάτων
[22, 7]   λαὸν εἰς τὰς ναῦς καὶ  τοὺς   ἐλέφαντας καὶ τὴν ἄλλην παρασκευήν,
[22, 9]   ἐπέβαλε καὶ μάχην ἡρωικὴν συστησάμενος  τοὺς   ἐπιρράξαντας Καρχηδονίους ἀπέκτεινε· συνεπιλαβομένων δὲ
[22, 9]   πολυτελέστατα, τὴν ἐπιγραφὴν τήνδε ποιησάμενος,  Τοὺς   θυρεοὺς Μολοττὸς Ἰτωνίδι δῶρον
[22, 10]   τοῖς Μαμερτίνοις καὶ νεαλεῖς ὄντες  τοὺς   κάμνοντας τῇ μάχῃ ῥᾳδίως ἀνῄρουν,
[22, 3]   τὰ τείχη καὶ τὰς οἰκίας,  τοὺς   λαοὺς τῆς Γέλας εἰς τὴν
[22, 10]   καὶ εἰς στενὴν χώραν συνήλασε  τοὺς   Μαμερτίνους. ἀπὸ μὲν γὰρ τοῦ
[22, 7]   ἄλλων πόλεων, ἔχων στρατιώτας ὑπὲρ  τοὺς   μυρίους. καὶ τὸν μὲν Θοίνωνα
[22, 5]   ἐστίν. ἐστὶ δὲ οὕτω· τὸ  τοὺς   νικήσαντας συμφορὰν ἔχειν, τοὺς δὲ
[22, 9]   καὶ βελῶν παντοδαπῶν ἀφιεμένων ἐπὶ  τοὺς   πολιορκοῦντας, πολλῶν πιπτόντων, πολλῶν δὲ
[22, 4]   εἰς ὠμότητα καὶ πλεονεξίαν εἰσεπράττετο  τοὺς   πολιτικοὺς χρήματα, καὶ πολλοὺς μὲν
[22, 3]   τῶν οὐσῶν ὑπ´ αὐτῷ, καὶ  τοὺς   πρὸς φρουρὰν ὄντας ἐδίωξαν, ἐν
[22, 5]   ἐὰν ἔτι μιᾷ μάχῃ νικήσῃ  τοὺς   Ῥωμαίους, οὐδεὶς αὐτῷ τῶν στρατιωτῶν
[22, 9]   πόλιν ἔλαβε παρὰ Σωσιστράτου καὶ  τοὺς   στρατιώτας, πεζοὺς μὲν ὀκτακισχιλίους, ἱππεῖς
[22, 4]   πλῆθος χρημάτων ἤθροιζεν. ἀναβιβάσας δὲ  τοὺς   στρατιωτικοὺς μισθοὺς καὶ μεταδιδοὺς τοῖς
[22, 7]   τῶν τειχῶν στρατεύοντες, τειχήρεις συνεῖχον  τοὺς   Συρακοσίους, καὶ τὴν χώραν αὐτῶν
[22, 7]   μὲν Θοίνωνα καὶ Σωσίστρατον καὶ  τοὺς   Συρακοσίους κατήλλαξε καὶ εἰς ὁμόνοιαν
[22, 8]   Γαλάταις, συμβουλεύσας αὐτοῖς ἑαυτὸν καὶ  τοὺς   τραυματίας ἅπαντας ἀποκτεῖναι καὶ τὰς
[22, 8]   ἀπέσφαξε. Κιχώριος δὲ τοῦτον θάψας,  τοὺς   τραυματίας καὶ τοὺς ἀπὸ χειμῶνος
[22, 9]   {Ὅτι Πύρρος προτερήσας περιβοήτῳ νίκῃ  τοὺς   τῶν Γαλατῶν θυρεοὺς ἀνέθηκεν εἰς
[22, 9]   ἀλλ´ ἐξ ἁπάσης αὐτῆς ἐξελάσαι  τοὺς   Φοίνικας καὶ διορίσαι τῷ πελάγει
[22, 10]   τὸν ποταμόν. Ἱέρων δ´ ἔχων  τοὺς   φυγάδας Μεσσήνης διακοσίους συστρατεύοντας, διαφόρους
[22, 4]   κατεκόπη καὶ διεφθάρη. {Κατὰ δὲ  τοὺς   χρόνους τούτους, τῶν Γαλατῶν ἐπικειμένων
[22, 7]   ἐγέννησεν Ἀλέξανδρον υἱόν, καὶ διὰ  τοῦτο   καθ´ ἡμέραν ἄλλους ἐπ´ ἄλλοις
[22, 10]   στρατιώτας ἔχοντος, ἐκπολιορκήσας τὸ χωρίον  τοῦτο   μὲν κατέσκαψε, τοὺς δὲ φρουροῦντας
[22, 4]   ἔτι δὲ Πτολεμαῖος, πρὸς δὲ  τούτοις   Ἀλέξανδρος καὶ Πύρρος Ἠπειρώτης·
[22, 9]   διέρριψαν. δὲ Πύρρος ἐπὶ  τούτοις   βλασφημούμενος οὐκ ἐκόλαζε τοὺς βαρβάρους
[22, 4]   αὐτὸς Ἀπολλόδωρος Γαλάτας εὑρὼν καὶ  τούτοις   ὅπλα διδοὺς καὶ δωρεαῖς τιμήσας
[22, 8]   ἐμφορησάμενος ἑαυτὸν ἀπέσφαξε. Κιχώριος δὲ  τοῦτον   θάψας, τοὺς τραυματίας καὶ τοὺς
[22, 9]   στόλον μέγαν κατασκευάζειν, καὶ διὰ  τούτου   θαλασσοκρατήσας δυνάμεις πρὸς Λιβύην διαβιβάζειν,
[22, 7]   δύο καὶ μῆνας τέσσαρας. ὅτι  τούτου   παρασκευαζομένου πρὸς τὸν ἔκπλουν, τὰς
[22, 4]   διεφθάρη. {Κατὰ δὲ τοὺς χρόνους  τούτους,   τῶν Γαλατῶν ἐπικειμένων τῇ Μακεδονίᾳ
[22, 7]   αὐτοῦ κομισθείσαις πλείους διακοσίων. ἐν  τούτῳ   δὲ ὄντος αὐτοῦ, ἧκον πρέσβεις
[22, 10]   προθύμως προσδεχθεὶς ἐκυρίευσε τῶν πόλεων  τούτων,   καὶ εἰς στενὴν χώραν συνήλασε
[22, 2]   φύλακες τῶν Ῥηγίνων ἐζήλωσαν τὴν  τούτων   ὠμότητα· τοὺς γὰρ Ῥηγίνους σφάξαντες
[22, 10]   ἀγωνιζόμενος ἐκθύμως καὶ περιπεσὼν πολλοῖς  τραύμασι   καὶ λιποψυχήσας ἐζωγρήθη. οὗτος ἀνεκομίσθη
[22, 8]   συμβουλεύσας αὐτοῖς ἑαυτὸν καὶ τοὺς  τραυματίας   ἅπαντας ἀποκτεῖναι καὶ τὰς ἁμάξας
[22, 8]   Κιχώριος δὲ τοῦτον θάψας, τοὺς  τραυματίας   καὶ τοὺς ἀπὸ χειμῶνος καὶ
[22, 9]   πολιορκοῦντας, πολλῶν πιπτόντων, πολλῶν δὲ  τραυματιζομένων,   ἠλαττοῦτο Πύρρος. ἐπεβάλετο κρείττονας μηχανὰς
[22, 10]   δὲ γενόμενος τὰς ῥαφὰς τῶν  τραυμάτων   διέρρηξε, τὴν ἀπώλειαν τοῦ τέκνου
[22, 4]   Ἠπειρώτης· οἱ πάντες ἔτη  τρία   κατὰ Διόδωρον. Ὅτι Ἀπολλόδωρος ἐπιθέμενος
[22, 7]   Συρακόσης, οἱ μὲν Καρχηδόνιοι προαπεσταλκότες  τριάκοντα   ναῦς διά τινας χρείας ἀναγκαίας,
[22, 9]   τῶν Ἠπειρωτῶν· παρέλαβε δὲ καὶ  τριάκοντα   πόλεις ὧν ἦρχε Σωσίστρατος. μετὰ
[22, 8]   ἀποβαλὼν ἐπλήγη καὶ αὐτὸς Βρέννος  τρισὶ   πληγαῖς. βαρυνόμενος δὲ καὶ πρὸς
[22, 9]   τῶν Καρχηδονίων ἐπικράτειαν, ἔχων πεζοὺς  τρισμυρίους,   ἱππεῖς δὲ χιλίους πεντακοσίους καὶ