Livre, Pages
[3, 1286]	πρόσεστι τὸ παθητικὸν ὅλως ἢ	ᾧ	συμφυές· τῷ μὲν οὖν νόμῳ
[3, 1279]	τῶν ἀπόρων· πρὸς δὲ τὸ	τῷ	κοινῷ λυσιτελοῦν οὐδεμία αὐτῶν. Δεῖ
[3, 1275]	ὁ πολίτης, ἐκ τούτων φανερόν·	ᾧ	γὰρ ἐξουσία κοινωνεῖν ἀρχῆς βουλευτικῆς
[3, 1279]	τὰς ῥηθείσας αἰτίας γίνεσθαι διαφορᾶσσ,	ᾧ	δὲ διαφέρουσιν ἥ τε δημοκρατία
[3, 1277]	ἀληθῶς γὰρ πότερον πολίτης ἐστὶν	ᾧ	κοινωνεῖν ἔξεστιν ἀρχῆς, ἢ καὶ
[3, 1286]	καθόλου, τοῖς ἄρχουσιν. Κρεῖττον δ'	ᾧ	μὴ πρόσεστι τὸ παθητικὸν ὅλως
[3, 1288]	πολιτικὴν ἀρχήν, πολιτικὸν δὲ ἐν	ᾧ	πέφυκεν ἐγγίνεσθαι πλῆθος πολεμικὸν δυνάμενον
[3, 1278]	πολίτευμα δ' ἐστὶν ἡ πολιτεία.	Λέγω	δ' οἷον ἐν μὲν ταῖς
[3, 1283]	πάντες εἶεν ἐν μιᾷ πόλει,	~λέγω	δ' οἷον οἵ τ' ἀγαθοὶ
[3, 1277]	μᾶλλον· θάτερον δὲ καὶ ἀνδραποδῶδες.	Λέγω	δὲ θάτερον τὸ δύνασθαι καὶ
[3, 1282]	ῥηθέντων ἕκαστος μόριόν ἐστι τούτων	(λέγω	δὲ μόριον τὸν βουλευτὴν καὶ
[3, 1282]	ἐκείνων ἀγαθόν ἐστι τῆς αὐλητικῆς	(λέγω	δὲ τήν τ' εὐγένειαν καὶ
[3, 1284]	γὰρ ἐθέλειν αὐτὸν ἄγειν τὴν	Ἀργὼ	μετὰ τῶν πλωτήρων τῶν ἄλλων,
[3, 1286]	γίγνεσθαι τοῦτο ταῖς πολιτείαισσ, ὥστ'	ἀφείσθω	τὴν πρώτην· ὁ δὲ λοιπὸς
[3, 1288]	συμφέρει, καὶ τίσι, καὶ πῶς,	διωρίσθω	τὸν τρόπον τοῦτον. Ἐπεὶ δὲ
[3, 1282]	ἀρχὰς ἀρχόντων. Ταῦτα μὲν οὖν	διωρίσθω	τοῦτον τὸν τρόπον· ~ἡ δὲ
[3, 1278]	καὶ εἴδη πολίτου ἀναγκαῖον εἶναι	πλείω,	καὶ μάλιστα τοῦ ἀρχομένου πολίτου,
[3, 1277]	διακονικὰς πράξεις. Δούλου δ' εἴδη	πλείω	λέγομεν· αἱ γὰρ ἐργασίαι πλείους.
[3, 1276]	τὴν πολιτείαν. Εἴπερ οὖν ἔστι	πλείω	πολιτείας εἴδη, δῆλον ὡς οὐκ
[3, 1278]	ποιοῦσιν. Ὅτι μὲν οὖν εἴδη	πλείω	πολίτου, φανερὸν ἐκ τούτων, καὶ
[3, 1276]	καὶ πότερον ἔθνος ἓν ἢ	πλείω	συμφέρει, δεῖ μὴ λανθάνειν τὸν
[3, 1285]	δὴ τοῦτό γε καταμαθεῖν, ὅτι	πλείω	τε γένη περιέχει καὶ τῆς
[3, 1281]	Ἔδοξε γὰρ νὴ Δία τῷ	κυρίῳ	δικαίως. Τὴν οὖν ἀδικίαν τί
[3, 1286]	ἐκάλουν αἰσυμνήτην ἢ τύραννον, καὶ	Διονυσίῳ	τις, ὅτ' ᾖτει τοὺς φύλακας,
[3, 1285]	τὸν κακοπάτριδα Πίττακον πόλιος τᾶς	ἀχόλω	καὶ βαρυδαίμονος ἐστάσαντο τύραννον μέγ'
[3, 1284]	τὴν τυραννίδα καὶ τὴν Περιάνδρου	Θρασυβούλῳ	συμβουλίαν οὐχ ἁπλῶς οἰητέον ὀρθῶς
[3, 1278]	κατ' ἀλήθειαν τῷ τε φύσει	δούλῳ	καὶ τῷ φύσει δεσπότῃ ταὐτοῦ
[3, 1285]	ταῖς πολεμικαῖς ἐξόδοις, ἐν χειρὸς	νόμῳ.	Δηλοῖ δ' Ὅμηρος· ὁ γὰρ
[3, 1286]	ᾧ συμφυές· τῷ μὲν οὖν	νόμῳ	τοῦτο οὐχ ὑπάρχει, ψυχὴν δ'
[3, 1283]	τινες πότερον τῷ νομοθέτῃ νομοθετητέον,	βουλομένῳ	τίθεσθαι τοὺς ὀρθοτάτους νόμους, πρὸς
[3, 1287]	ἐστι τὸ Σύν τε δύ'	ἐρχομένω	καὶ ἡ εὐχὴ τοῦ Ἀγαμέμνονος
[3, 1279]	ἀπόρων· πρὸς δὲ τὸ τῷ	κοινῷ	λυσιτελοῦν οὐδεμία αὐτῶν. Δεῖ δὲ
[3, 1286]	δὲ πρότερον, ἐπὶ τῷ αὑτοῦ	κινδύνῳ)	Φανερὸν τοίνυν ὡς οὐκ ἔστιν
[3, 1282]	τοὺς ὀρθῶς κειμένους νόμους, οὐδέν	πω	δῆλον, ἀλλ' ἔτι μένει τὸ
[3, 1280]	ἀλλαγῆς καὶ συμμαχίας, οὐδ' οὕτω	πω	πόλις. Διὰ τίνα δή ποτ'
[3, 1282]	ὀργάνων τὴν ὑπεροχήν. Εἰ δὲ	μήπω	δῆλον τὸ λεγόμενον, ἔτι μᾶλλον
[3, 1275]	ἀλλὰ καθάπερ καὶ παῖδας τοὺς	μήπω	δι' ἡλικίαν ἐγγεγραμμένους καὶ τοὺς
[3, 1280]	ἡ κοινωνία συμμαχία, τῶν ἄλλων	τόπῳ	διαφέρουσα μόνον, τῶν ἄπωθεν συμμάχων.
[3, 1276]	δεῖ ζητήσεως, τὴν τοῦ πολίτου	τύπῳ	τινὶ πρῶτον ληπτέον. Ὥσπερ οὖν
[3, 1285]	κύριος, εἰ μὴ ἔν τινι	καιρῷ,	καθάπερ ἐπὶ τῶν ἀρχαίων ἐν
[3, 1279]	λυσιτελοῦν οὐδεμία αὐτῶν. Δεῖ δὲ	μικρῷ	διὰ μακροτέρων εἰπεῖν τίς ἑκάστη
[3, 1276]	τοῖς τείχεσιν· εἴη γὰρ ἂν	Πελοποννήσῳ	περιβαλεῖν ἓν τεῖχος. Τοιαύτη δ'
[3, 1286]	ἰατροῖς, ἐὰν δὲ πρότερον, ἐπὶ	τῷ	αὑτοῦ κινδύνῳ) Φανερὸν τοίνυν ὡς
[3, 1284]	εἶναι περὶ τοὺς ἴσους καὶ	τῷ	γένει καὶ τῇ δυνάμει, κατὰ
[3, 1277]	καθ' ἣν ἄρχει τῶν ὁμοίων	τῷ	γένει καὶ τῶν ἐλευθέρων. Ταύτην
[3, 1279]	καὶ γὰρ ἔχει τινὰς ἀπορίας,	τῷ	δὲ περὶ ἑκάστην μέθοδον φιλοσοφοῦντι
[3, 1288]	τὸ μέρος ὑπερέχειν τοῦ παντός,	τῷ	δὲ τὴν τηλικαύτην ὑπερβολὴν ἔχοντι
[3, 1283]	διαφέρουσιν ἀλλήλων, οἷον ἡ μὲν	τῷ	διὰ πλουσίων ἡ δὲ τῷ
[3, 1283]	τῷ διὰ πλουσίων ἡ δὲ	τῷ	διὰ τῶν σπουδαίων ἀνδρῶν εἶναι,
[3, 1280]	μνῶν τὸν εἰσενέγκαντα μίαν μνᾶν	τῷ	δόντι τὸ λοιπὸν πᾶν, οὔτε
[3, 1276]	κοινωνία πολιτῶν πολιτείας, γινομένης ἑτέρας	τῷ	εἴδει καὶ διαφερούσης τῆς πολιτείας
[3, 1275]	ἐν οἷς τὰ ὑποκείμενα διαφέρει	τῷ	εἴδει, καὶ τὸ μὲν αὐτῶν
[3, 1282]	γὰρ αὐλήσουσι βέλτιον) δεῖ δὲ	τῷ	κατὰ τὸ ἔργον ὑπερέχοντι διδόναι
[3, 1284]	αὐτὴν ἔχει δύναμιν τρόπον τινὰ	τῷ	κολούειν τοὺς ὑπερέχοντας καὶ φυγαδεύειν.
[3, 1276]	τοιούτων, ὡς ἐνίας τῶν πολιτειῶν	τῷ	κρατεῖν οὔσας, ἀλλὰ οὐ διὰ
[3, 1281]	ἐστιν; Ἔδοξε γὰρ νὴ Δία	τῷ	κυρίῳ δικαίως. Τὴν οὖν ἀδικίαν
[3, 1286]	παθητικὸν ὅλως ἢ ᾧ συμφυές·	τῷ	μὲν οὖν νόμῳ τοῦτο οὐχ
[3, 1275]	τῶν ἄλλων ὁρίζεται μᾶλλον ἢ	τῷ	μετέχειν κρίσεως καὶ ἀρχῆς. Τῶν
[3, 1285]	διαφέρουσα δὲ τῆς βαρβαρικῆς οὐ	τῷ	μὴ κατὰ νόμον ἀλλὰ τῷ
[3, 1285]	τῷ μὴ κατὰ νόμον ἀλλὰ	τῷ	μὴ πάτριος εἶναι μόνον. Ἦρχον
[3, 1283]	ἀπαντᾶν. Ἀποροῦσι γάρ τινες πότερον	τῷ	νομοθέτῃ νομοθετητέον, βουλομένῳ τίθεσθαι τοὺς
[3, 1275]	ἀφετέον· ὁ δὲ πολίτης οὐ	τῷ	οἰκεῖν που πολίτης ἐστίν νκαὶ
[3, 1274]	ὁ λόγος εἶναι τῆς ἀπορίας	~Τῷ	περὶ πολιτείας ἐπισκοποῦντι, καὶ τίς
[3, 1283]	εἴη τῶν ἄλλων τῶν ἐν	τῷ	πολιτεύματι σπουδαίων ὄντων, τοῦτον εἶναι
[3, 1281]	γεγραμμένα διὰ τέχνης τῶν ἀληθινῶν,	τῷ	συνῆχθαι τὰ διεσπαρμένα χωρὶς εἰς
[3, 1278]	δεσποτεία, καίπερ ὄντος κατ' ἀλήθειαν	τῷ	τε φύσει δούλῳ καὶ τῷ
[3, 1288]	Ὥστε λείπεται μόνον τὸ πείθεσθαι	τῷ	τοιούτῳ καὶ κύριον εἶναι μὴ
[3, 1284]	τοίνυν, ὅπερ ἔοικε πεφυκέναι, πείθεσθαι	τῷ	τοιούτῳ πάντας ἀσμένως, ὥστε βασιλέας
[3, 1278]	τῷ τε φύσει δούλῳ καὶ	τῷ	φύσει δεσπότῃ ταὐτοῦ συμφέροντος, ὅμως
[3, 1275]	τοὺς κυριωτάτους ἀποστερεῖν ἀρχῆς. Ἀλλὰ	διαφερέτω	μηδέν· περὶ ὀνόματος γὰρ ὁ
[3, 1286]	γράμματ' ἄρχειν ἠλίθιον (καὶ ἐν	Αἰγύπτῳ	μετὰ τὴν τετρήμερον κινεῖν ἔξεστι
[3, 1278]	συνάγει, καθ' ὅσον ἐπιβάλλει μέρος	ἑκάστῳ	τοῦ ζῆν καλῶς. Μάλιστα μὲν
[3, 1286]	ἅμα πάντας ὀργισθῆναι καὶ ἁμαρτεῖν.	Ἔστω	δὲ τὸ πλῆθος οἱ ἐλεύθεροι,
[3, 1275]	τί δεῖ ταῦτ' ἄμφω καλεῖν.	Ἔστω	δὴ διορισμοῦ χάριν ἀόριστος ἀρχή.
[3, 1281]	Περὶ μὲν οὖν τῶν ἄλλων	ἔστω	τις ἕτερος λόγος· ὅτι δὲ
[3, 1286]	συμπλειόνων κρείττω τοῦ δὲ πλήθους	ἥττω,	καθάπερ οἵ τ' ἀρχαῖοι τὰς
[3, 1286]	μὲν καὶ ἑνὸς καὶ συμπλειόνων	κρείττω	τοῦ δὲ πλήθους ἥττω, καθάπερ
[3, 1286]	τὸν νόμον, ὅμως ἀναγκαῖον ὑπάρχειν	αὐτῷ	δύναμιν ᾗ φυλάξει τοὺς νόμους.
[3, 1278]	ὡς ἐνούσης τινὸς εὐημερίας ἐν	αὐτῷ	καὶ γλυκύτητος φυσικῆς. Ἀλλὰ μὴν
[3, 1277]	εἰ μή ποτε χρείας χάριν	αὐτῷ	πρὸς αὑτόν· (οὐ γὰρ ἔτι
[3, 1277]	σπουδαίου πολίτου δεῖ πᾶσιν ὑπάρχειν	(οὕτω	γὰρ ἀρίστην ἀναγκαῖον εἶναι τὴν
[3, 1275]	δύο ἢ τρεῖς ἢ πλείους.	Οὕτω	δὲ ὁριζομένων πολιτικῶς καὶ ταχέως,
[3, 1275]	τοὺς ὑπὸ τῶν ὁλμοποιῶν πεποιημένους,	οὕτω	καὶ Λαρισαίους τοὺς ὑπὸ τῶν
[3, 1281]	πολύχειρα καὶ πολλὰς ἔχοντ' αἰσθήσεις,	οὕτω	καὶ περὶ τὰ ἤθη καὶ
[3, 1286]	τὸ πολύκαθάπερ ὕδωρ τὸ πλεῖον,	οὕτω	καὶ τὸ πλῆθος τῶν ὀλίγων
[3, 1276]	εἷς τις τῶν κοινωνῶν ἐστιν,	οὕτω	καὶ τὸν πολίτην φαμέν. Τῶν
[3, 1282]	διδόναι τὰς εὐθύνας ἐν ἰατροῖς,	οὕτω	καὶ τοὺς ἄλλους ἐν τοῖς
[3, 1280]	κοινωνίας. Εἰ γὰρ καὶ συνέλθοιεν	οὕτω	κοινωνοῦντες ςἕκαστος μέντοι χρῷτο τῇ
[3, 1277]	ἀνδρεία, καὶ γυνὴ λάλος, εἰ	οὕτω	κοσμία εἴη ὥσπερ ὁ ἀνὴρ
[3, 1282]	ἀπορίαν τάχα δόξειέ τις ἂν	οὕτω	λύειν ἱκανῶς· ἄλλη δ' ἐστὶν
[3, 1275]	ἀρχή. Τίθεμεν δὴ πολίτας τοὺς	οὕτω	μετέχοντας. Ὁ μὲν οὖν μάλιστ'
[3, 1279]	τῇ δ' ἀπορίᾳ τὸ πλῆθος	οὕτω	προσαγορεύῃ τὰς πολιτείας, ὀλιγαρχίαν μὲν
[3, 1280]	οἷον ἀλλαγῆς καὶ συμμαχίας, οὐδ'	οὕτω	πω πόλις. Διὰ τίνα δή
[3, 1284]	οὖν τὸν νομοθέτην ἐξ ἀρχῆς	οὕτω	συστῆσαι τὴν πολιτείαν ὥστε μὴ
[3, 1278]	τοὺς τοιούτους (διὰ γὰρ ὀλιγανθρωπίαν	οὕτω	χρῶνται τοῖς νόμοις) εὐποροῦντες δὴ
[3, 1288]	λείπεται μόνον τὸ πείθεσθαι τῷ	τοιούτῳ	καὶ κύριον εἶναι μὴ κατὰ
[3, 1284]	ὅπερ ἔοικε πεφυκέναι, πείθεσθαι τῷ	τοιούτῳ	πάντας ἀσμένως, ὥστε βασιλέας εἶναι
[3, 1284]	δὲ πλοῦς, ἂν συμβῇ, πειρᾶσθαι	τοιούτῳ	τινὶ διορθώματι διορθοῦν. Ὅπερ οὐκ
[3, 1281]	μόριον, πάντα δὲ πάντες. Ἀλλὰ	τούτῳ	διαφέρουσιν οἱ σπουδαῖοι τῶν ἀνδρῶν
[3, 1282]	ἐκεῖνος κατὰ τὴν αὐλητικήν, ὅμως	τούτῳ	δοτέον τοὺς διαφέροντας τῶν αὐλῶν.
[3, 1277]	πολίτου ἄμφω, οὐκ ἂν εἴη	ἄμφω	ἐπαινετὰ ὁμοίως. Ἐπεὶ οὖν ποτε
[3, 1277]	ἀμφότερα. Καὶ ἀνδρὸς δὴ ἀγαθοῦ	ἄμφω,	καὶ εἰ ἕτερον εἶδος σωφροσύνης
[3, 1275]	καὶ ἐκκλησιαστοῦ, τί δεῖ ταῦτ'	ἄμφω	καλεῖν. Ἔστω δὴ διορισμοῦ χάριν
[3, 1277]	ἀρχικήν, τὴν δὲ τοῦ πολίτου	ἄμφω,	οὐκ ἂν εἴη ἄμφω ἐπαινετὰ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 30/05/2006